eul_wid: cbm-ak
ἹππόλυτοςHippolytus
Euripides Hippolytus PDF
| 1 | ΑΦΡΟΔΙΤΗ |
| 1.1 | Πολλὴ μὲν ἐν βροτοῖσι κοὐκ ἀνώνυμος |
| 1.2 | θεὰ κέκλημαι Κύπρις οὐρανοῦ τ’ ἔσω· |
| 1.3 | ὅσοι τε Πόντου τερμόνων τ’ Ἀτλαντικῶν |
| 1.4 | ναίουσιν εἴσω, φῶς ὁρῶντες ἡλίου, |
| 5.1 | τοὺς μὲν σέβοντας τἀμὰ πρεσβεύω κράτη, |
| 5.2 | σφάλλω δ’ ὅσοι φρονοῦσιν εἰς ἡμᾶς μέγα. |
| 5.3 | ἔνεστι γὰρ δὴ κἀν θεῶν γένει τόδε· |
| 5.4 | τιμώμενοι χαίρουσιν ἀνθρώπων ὕπο. |
| 5.5 | δείξω δὲ μύθων τῶνδ’ ἀλήθειαν τάχα. |
| 10.1 | ὁ γάρ με Θησέως παῖς, Ἀμαζόνος τόκος, |
| 10.2 | Ἱππόλυτος, ἁγνοῦ Πιτθέως παιδεύματα, |
| 10.3 | μόνος πολιτῶν τῆσδε γῆς Τροζηνίας |
| 10.4 | λέγει κακίστην δαιμόνων πεφυκέναι· |
| 10.5 | ἀναίνεται δὲ λέκτρα κοὐ ψαύει γάμων, |
| 15.1 | Φοίβου δ’ ἀδελφὴν Ἄρτεμιν, Διὸς κόρην, |
| 15.2 | τιμᾶι, μεγίστην δαιμόνων ἡγούμενος, |
| 15.3 | χλωρὰν δ’ ἀν’ ὕλην παρθένωι ξυνὼν ἀεὶ |
| 15.4 | κυσὶν ταχείαις θῆρας ἐξαιρεῖ χθονός, |
| 15.5 | μείζω βροτείας προσπεσὼν ὁμιλίας. |
| 20.1 | τούτοισι μέν νυν οὐ φθονῶ· τί γάρ με δεῖ; ἃ δ’ εἰς ἔμ’ ἡμάρτηκε τιμωρήσομαι |
| 20.2 | Ἱππόλυτον ἐν τῆιδ’ ἡμέραι· τὰ πολλὰ δὲ |
| 20.3 | πάλαι προκόψας’, οὐ πόνου πολλοῦ με δεῖ. |
| 20.4 | ἐλθόντα γάρ νιν Πιτθέως ποτ’ ἐκ δόμων |
| 25.1 | σεμνῶν ἐς ὄψιν καὶ τέλη μυστηρίων |
| 25.2 | Πανδίονος γῆν πατρὸς εὐγενὴς δάμαρ |
| 25.3 | ἰδοῦσα Φαίδρα καρδίαν κατέσχετο |
| 25.4 | ἔρωτι δεινῶι τοῖς ἐμοῖς βουλεύμασιν. |
| 25.5 | καὶ πρὶν μὲν ἐλθεῖν τήνδε γῆν Τροζηνίαν, |
| 30.1 | πέτραν παρ’ αὐτὴν Παλλάδος, κατόψιον |
| 30.2 | γῆς τῆσδε, ναὸν Κύπριδος ἐγκαθείσατο, |
| 30.3 | ἐρῶς’ ἔρωτ’ ἔκδημον, Ἱππολύτωι δ’ ἔπι |
| 30.4 | τὸ λοιπὸν ὀνομάσουσιν ἱδρῦσθαι θεάν. |
| 30.5 | ἐπεὶ δὲ Θησεὺς Κεκροπίαν λείπει χθόνα |
| 35.1 | μίασμα φεύγων αἵματος Παλλαντιδῶν |
| 35.2 | καὶ τήνδε σὺν δάμαρτι ναυστολεῖ χθόνα |
| 35.3 | ἐνιαυσίαν ἔκδημον αἰνέσας φυγήν, |
| 35.4 | ἐνταῦθα δὴ στένουσα κἀκπεπληγμένη |
| 35.5 | κέντροις ἔρωτος ἡ τάλαιν’ ἀπόλλυται |
| 40.1 | σιγῆι, ξύνοιδε δ’ οὔτις οἰκετῶν νόσον. |
| 40.2 | ἀλλ’ οὔτι ταύτηι τόνδ’ ἔρωτα χρὴ πεσεῖν, |
| 40.3 | δείξω δὲ Θησεῖ πρᾶγμα κἀκφανήσεται. καὶ τὸν μὲν ἡμῖν πολέμιον νεανίαν |
| 40.4 | κτενεῖ πατὴρ ἀραῖσιν ἃς ὁ πόντιος |
| 45.1 | ἄναξ Ποσειδῶν ὤπασεν Θησεῖ γέρας, |
| 45.2 | μηδὲν μάταιον ἐς τρὶς εὔξασθαι θεῶι· |
| 45.3 | ἡ δ’ εὐκλεὴς μὲν ἀλλ’ ὅμως ἀπόλλυται |
| 45.4 | Φαίδρα· τὸ γὰρ τῆσδ’ οὐ προτιμήσω κακὸν |
| 45.5 | τὸ μὴ οὐ παρασχεῖν τοὺς ἐμοὺς ἐχθροὺς ἐμοὶ δίκην τοσαύτην ὥστε μοι καλῶς ἔχειν. |
| 45.6 | ἀλλ’ εἰσορῶ γὰρ τόνδε παῖδα Θησέως |
| 45.7 | στείχοντα, θήρας μόχθον ἐκλελοιπότα, |
| 45.8 | Ἱππόλυτον, ἔξω τῶνδε βήσομαι τόπων. |
| 45.9 | πολὺς δ’ ἅμ’ αὐτῶι προσπόλων ὀπισθόπους |
| 55.1 | κῶμος λέλακεν, Ἄρτεμιν τιμῶν θεὰν |
| 55.2 | ὕμνοισιν· οὐ γὰρ οἶδ’ ἀνεωιγμένας πύλας |
| 55.3 | Ἅιδου, φάος δὲ λοίσθιον βλέπων τόδε. |
| 55.4 | ΙΠΠΟΛΥΤΟΣ |
| 58.1 | ἕπεσθ’ ἄιδοντες ἕπεσθε |
| 58.2 | τὰν Διὸς οὐρανίαν |
| 60.1 | Ἄρτεμιν, ἇι μελόμεσθα. |
| 60.2 | ΙΠ. ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΟΝΤΕΣ |
| 61.1 | πότνια πότνια σεμνοτάτα, |
| 61.2 | Ζηνὸς γένεθλον, |
| 61.3 | χαῖρε χαῖρέ μοι, ὦ κόρα |
| 65.1 | Λατοῦς Ἄρτεμι καὶ Διός, καλλίστα πολὺ παρθένων, |
| 65.2 | ἃ μέγαν κατ’ οὐρανὸν |
| 65.3 | ναίεις εὐπατέρειαν αὐ‐ |
| 65.4 | λάν, Ζηνὸς πολύχρυσον οἶκον. |
| 70.1 | χαῖρέ μοι, ὦ καλλίστα |
| 70.2 | καλλίστα τῶν κατ’ Ὄλυμπον. |
| 73.1 | Ιπ. σοὶ τόνδε πλεκτὸν στέφανον ἐξ ἀκηράτου |
| 73.2 | λειμῶνος, ὦ δέσποινα, κοσμήσας φέρω, |
| 75.1 | ἔνθ’ οὔτε ποιμὴν ἀξιοῖ φέρβειν βοτὰ |
| 75.2 | οὔτ’ ἦλθέ πω σίδηρος, ἀλλ’ ἀκήρατον |
| 75.3 | μέλισσα λειμῶν’ ἠρινὴ διέρχεται, |
| 75.4 | Αἰδὼς δὲ ποταμίαισι κηπεύει δρόσοις, |
| 75.5 | ὅσοις διδακτὸν μηδὲν ἀλλ’ ἐν τῆι φύσει |
| 80.1 | τὸ σωφρονεῖν εἴληχεν ἐς τὰ πάντ’ ἀεί, |
| 80.2 | τούτοις δρέπεσθαι, τοῖς κακοῖσι δ’ οὐ θέμις. |
| 80.3 | ἀλλ’, ὦ φίλη δέσποινα, χρυσέας κόμης |
| 80.4 | ἀνάδημα δέξαι χειρὸς εὐσεβοῦς ἄπο. |
| 80.5 | μόνωι γάρ ἐστι τοῦτ’ ἐμοὶ γέρας βροτῶν· |
| 85.1 | σοὶ καὶ ξύνειμι καὶ λόγοις ἀμείβομαι, |
| 85.2 | κλύων μὲν αὐδῆς, ὄμμα δ’ οὐχ ὁρῶν τὸ σόν. τέλος δὲ κάμψαιμ’ ὥσπερ ἠρξάμην βίου. |
| 85.3 | ΘΕΡΑΠΩΝ |
| 88.1 | ἄναξ, θεοὺς γὰρ δεσπότας καλεῖν χρεών, |
| 88.2 | ἆρ’ ἄν τί μου δέξαιο βουλεύσαντος εὖ; |
| 90.1 | Ιπ. καὶ κάρτα γ’· ἦ γὰρ οὐ σοφοὶ φαινοίμεθ’ ἄν. |
| 90.2 | Θε. οἶσθ’ οὖν βροτοῖσιν ὃς καθέστηκεν νόμος; |
| 90.3 | Ιπ. οὐκ οἶδα· τοῦ δὲ καί μ’ ἀνιστορεῖς πέρι; |
| 90.4 | Θε. μισεῖν τὸ σεμνὸν καὶ τὸ μὴ πᾶσιν φίλον. |
| 90.5 | Ιπ. ὀρθῶς γε· τίς δ’ οὐ σεμνὸς ἀχθεινὸς βροτῶν; |
| 95.1 | Θε. ἐν δ’ εὐπροσηγόροισίν ἐστί τις χάρις; |
| 95.2 | Ιπ. πλείστη γε, καὶ κέρδος γε σὺν μόχθωι βραχεῖ. |
| 95.3 | Θε. ἦ κἀν θεοῖσι ταὐτὸν ἐλπίζεις τόδε; |
| 95.4 | Ιπ. εἴπερ γε θνητοὶ θεῶν νόμοισι χρώμεθα. |
| 95.5 | Θε. πῶς οὖν σὺ σεμνὴν δαίμον’ οὐ προσεννέπεις; Ιπ. τίν’; εὐλαβοῦ δὲ μή τί σου σφαλῆι στόμα. |
| 95.6 | Θε. τήνδ’ ἣ πύλαισι σαῖς ἐφέστηκεν Κύπρις. |
| 95.7 | Ιπ. πρόσωθεν αὐτὴν ἁγνὸς ὢν ἀσπάζομαι. |
| 95.8 | Θε. σεμνή γε μέντοι κἀπίσημος ἐν βροτοῖς. |
| 106.1 | Ιπ. οὐδείς μ’ ἀρέσκει νυκτὶ θαυμαστὸς θεῶν. |
| 106.2 | Θε. τιμαῖσιν, ὦ παῖ, δαιμόνων χρῆσθαι χρεών. |
| 104 | Ιπ. ἄλλοισιν ἄλλος θεῶν τε κἀνθρώπων μέλει. |
| 105 | Θε. εὐδαιμονοίης, νοῦν ἔχων ὅσον σε δεῖ. |
| 108.1 | Ιπ. χωρεῖτ’, ὀπαδοί, καὶ παρελθόντες δόμους |
| 108.2 | σίτων μέλεσθε· τερπνὸν ἐκ κυναγίας |
| 110.1 | τράπεζα πλήρης· καὶ καταψήχειν χρεὼν |
| 110.2 | ἵππους, ὅπως ἂν ἅρμασι ζεύξας ὕπο |
| 110.3 | βορᾶς κορεσθεὶς γυμνάσω τὰ πρόσφορα. τὴν σὴν δὲ Κύπριν πόλλ’ ἐγὼ χαίρειν λέγω. |
| 110.4 | Θε. ἡμεῖς δέ, τοὺς νέους γὰρ οὐ μιμητέον |
| 115.1 | φρονοῦντας οὕτως, ὡς πρέπει δούλοις λέγειν |
| 115.2 | προσευξόμεσθα τοῖσι σοῖς ἀγάλμασιν, |
| 115.3 | δέσποινα Κύπρι· χρὴ δὲ συγγνώμην ἔχειν. |
| 115.4 | εἴ τίς ς’ ὑφ’ ἥβης σπλάγχνον ἔντονον φέρων |
| 115.5 | μάταια βάζει, μὴ δόκει τούτου κλύειν· |
| 120.1 | σοφωτέρους γὰρ χρὴ βροτῶν εἶναι θεούς. |
| 120.2 | ΧΟΡΟΣ |
| 121 | Ὠκεανοῦ τις ὕδωρ στάζουσα πέτρα λέγεται, |
| 123.1 | βαπτὰν κάλπισι πα‐ |
| 123.2 | γὰν ῥυτὰν προιεῖσα κρημνῶν. |
| 125.1 | τόθι μοί τις ἦν φίλα |
| 125.2 | πορφύρεα φάρεα |
| 125.3 | ποταμίαι δρόσωι |
| 125.4 | τέγγουσα, θερμᾶς δ’ ἐπὶ νῶτα πέτρας |
| 125.5 | εὐαλίου κατέβαλλ’· ὅθεν μοι |
| 130.1 | πρώτα φάτις ἦλθε δεσποίνας, |
| 130.2 | τειρομέναν νοσερᾶι κοίται δέμας ἐντὸς ἔχειν |
| 133 | οἴκων, λεπτὰ δὲ φά‐ ρη ξανθὰν κεφαλὰν σκιάζειν· |
| 135.1 | τριτάταν δέ νιν κλύω |
| 135.2 | τάνδ’ ἀβρωσίαι |
| 135.3 | στόματος ἁμέραν |
| 135.4 | Δάματρος ἀκτᾶς δέμας ἁγνὸν ἴσχειν, |
| 135.5 | κρυπτῶι πάθει θανάτου θέλουσαν |
| 140.1 | κέλσαι ποτὶ τέρμα δύστανον. |
| 140.2 | †σὺ γὰρ† ἔνθεος, ὦ κούρα, |
| 140.3 | εἴτ’ ἐκ Πανὸς εἴθ’ Ἑκάτας |
| 140.4 | ἢ σεμνῶν Κορυβάντων |
| 140.5 | φοιτᾶις ἢ ματρὸς ὀρείας; |
| 145.1 | †σὺ δ’† ἀμφὶ τὰν πολύθη‐ |
| 145.2 | ρον Δίκτυνναν ἀμπλακίαις |
| 145.3 | ἀνίερος ἀθύτων πελανῶν τρύχηι; |
| 145.4 | φοιτᾶι γὰρ καὶ διὰ Λί‐ |
| 145.5 | μνας χέρσον θ’ ὕπερ πελάγους δίναις ἐν νοτίαις ἅλμας. |
| 145.6 | ἢ πόσιν, τὸν Ἐρεχθειδᾶν |
| 145.7 | ἀρχαγόν, τὸν εὐπατρίδαν, |
| 145.8 | ποιμαίνει τις ἐν οἴκοις |
| 145.9 | κρυπτᾶι κοίται λεχέων σῶν; |
| 155.1 | ἢ ναυβάτας τις ἔπλευ‐ σεν Κρήτας ἔξορμος ἀνὴρ |
| 155.2 | λιμένα τὸν εὐξεινότατον ναύταις |
| 155.3 | φήμαν πέμπων βασιλεί‐ |
| 155.4 | αι, λύπαι δ’ ὑπὲρ παθέων |
| 160.1 | εὐναία δέδεται ψυχά; |
| 160.2 | φιλεῖ δὲ τᾶι δυστρόπωι γυναικῶν |
| 160.3 | ἁρμονίαι κακὰ |
| 160.4 | δύστανος ἀμηχανία συνοικεῖν |
| 160.5 | ὠδίνων τε καὶ ἀφροσύνας. |
| 165.1 | δι’ ἐμᾶς ἦιξέν ποτε νηδύος ἅδ’ |
| 165.2 | αὔρα· τὰν δ’ εὔλοχον οὐρανίαν |
| 165.3 | τόξων μεδέουσαν ἀύτευν |
| 165.4 | Ἄρτεμιν, καί μοι πολυζήλωτος αἰεὶ |
| 165.5 | σὺν θεοῖσι φοιτᾶι. |
| 170.1 | ἀλλ’ ἥδε τροφὸς γεραιὰ πρὸ θυρῶν |
| 170.2 | τήνδε κομίζους’ ἔξω μελάθρων. |
| 170.3 | στυγνὸν δ’ ὀφρύων νέφος αὐξάνεται· |
| 170.4 | τί ποτ’ ἐστὶ μαθεῖν ἔραται ψυχή, |
| 170.5 | τί δεδήληται |
| 175.1 | δέμας ἀλλόχροον βασιλείας. |
| 175.2 | ΤΡΟΦΟΣ |
| 176.1 | ὦ κακὰ θνητῶν στυγεραί τε νόσοι· |
| 176.2 | τί ς’ ἐγὼ δράσω, τί δὲ μὴ δράσω; τόδε σοι φέγγος, λαμπρὸς ὅδ’ αἰθήρ, |
| 176.3 | ἔξω δὲ δόμων ἤδη νοσερᾶς |
| 180.1 | δέμνια κοίτης. |
| 180.2 | δεῦρο γὰρ ἐλθεῖν πᾶν ἔπος ἦν σοι, |
| 180.3 | τάχα δ’ ἐς θαλάμους σπεύσεις τὸ πάλιν. |
| 180.4 | ταχὺ γὰρ σφάλληι κοὐδενὶ χαίρεις, |
| 180.5 | οὐδέ ς’ ἀρέσκει τὸ παρόν, τὸ δ’ ἀπὸν |
| 185.1 | φίλτερον ἡγῆι. |
| 185.2 | κρεῖσσον δὲ νοσεῖν ἢ θεραπεύειν· |
| 185.3 | τὸ μέν ἐστιν ἁπλοῦν, τῶι δὲ συνάπτει |
| 185.4 | λύπη τε φρενῶν χερσίν τε πόνος. |
| 185.5 | πᾶς δ’ ὀδυνηρὸς βίος ἀνθρώπων |
| 190.1 | κοὐκ ἔστι πόνων ἀνάπαυσις. |
| 190.2 | ἀλλ’ ὅτι τοῦ ζῆν φίλτερον ἄλλο |
| 190.3 | σκότος ἀμπίσχων κρύπτει νεφέλαις. |
| 190.4 | δυσέρωτες δὴ φαινόμεθ’ ὄντες |
| 190.5 | τοῦδ’ ὅτι τοῦτο στίλβει κατὰ γῆν |
| 195.1 | δι’ ἀπειροσύνην ἄλλου βιότου |
| 195.2 | κοὐκ ἀπόδειξιν τῶν ὑπὸ γαίας, |
| 195.3 | μύθοις δ’ ἄλλως φερόμεσθα. |
| 195.4 | ΦΑΙΔΡΑ |
| 198.1 | αἴρετέ μου δέμας, ὀρθοῦτε κάρα· |
| 198.2 | λέλυμαι μελέων σύνδεσμα φίλων. λάβετ’ εὐπήχεις χεῖρας, πρόπολοι. |
| 198.3 | βαρύ μοι κεφαλῆς ἐπίκρανον ἔχειν· |
| 198.4 | ἄφελ’, ἀμπέτασον βόστρυχον ὤμοις. |
| 198.5 | Τρ. θάρσει, τέκνον, καὶ μὴ χαλεπῶς |
| 198.6 | μετάβαλλε δέμας· |
| 205.1 | ῥᾶιον δὲ νόσον μετά θ’ ἡσυχίας |
| 205.2 | καὶ γενναίου λήματος οἴσεις. |
| 205.3 | μοχθεῖν δὲ βροτοῖσιν ἀνάγκη. |
| 205.4 | Φα. αἰαῖ· |
| 208.1 | πῶς ἂν δροσερᾶς ἀπὸ κρηνῖδος |
| 208.2 | καθαρῶν ὑδάτων πῶμ’ ἀρυσαίμαν, |
| 210.1 | ὑπό τ’ αἰγείροις ἔν τε κομήτηι |
| 210.2 | λειμῶνι κλιθεῖς’ ἀναπαυσαίμαν; |
| 210.3 | Τρ. ὦ παῖ, τί θροεῖς; |
| 210.4 | οὐ μὴ παρ’ ὄχλωι τάδε γηρύσηι, |
| 210.5 | μανίας ἔποχον ῥίπτουσα λόγον; |
| 215.1 | Φα. πέμπετέ μ’ εἰς ὄρος· εἶμι πρὸς ὕλαν |
| 215.2 | καὶ παρὰ πεύκας, ἵνα θηροφόνοι |
| 215.3 | στείβουσι κύνες |
| 215.4 | βαλιαῖς ἐλάφοις ἐγχριμπτόμεναι. |
| 215.5 | πρὸς θεῶν· ἔραμαι κυσὶ θωύξαι |
| 220.1 | καὶ παρὰ χαίταν ξανθὰν ῥῖψαι |
| 220.2 | Θεσσαλὸν ὅρπακ’, ἐπίλογχον ἔχους’ |
| 220.3 | ἐν χειρὶ βέλος. |
| 220.4 | Τρ. τί ποτ’, ὦ τέκνον, τάδε κηραίνεις; τί κυνηγεσίων καὶ σοὶ μελέτη; |
| 225.1 | τί δὲ κρηναίων νασμῶν ἔρασαι; |
| 225.2 | πάρα γὰρ δροσερὰ πύργοις συνεχὴς |
| 225.3 | κλειτύς, ὅθεν σοι πῶμα γένοιτ’ ἄν. |
| 225.4 | Φα. δέσποιν’ ἁλίας Ἄρτεμι Λίμνας |
| 225.5 | καὶ γυμνασίων τῶν ἱπποκρότων, |
| 230.1 | εἴθε γενοίμαν ἐν σοῖς δαπέδοις |
| 230.2 | πώλους Ἐνετὰς δαμαλιζομένα. |
| 230.3 | Τρ. τί τόδ’ αὖ παράφρων ἔρριψας ἔπος; |
| 230.4 | νῦν δὴ μὲν ὄρος βᾶς’ ἐπὶ θήρας |
| 230.5 | πόθον ἐστέλλου, νῦν δ’ αὖ ψαμάθοις |
| 235.1 | ἐπ’ ἀκυμάντοις πώλων ἔρασαι. |
| 235.2 | τάδε μαντείας ἄξια πολλῆς, |
| 235.3 | ὅστις σε θεῶν ἀνασειράζει |
| 235.4 | καὶ παρακόπτει φρένας, ὦ παῖ. |
| 235.5 | Φα. δύστηνος ἐγώ, τί ποτ’ εἰργασάμην; |
| 240.1 | ποῖ παρεπλάγχθην γνώμης ἀγαθῆς; |
| 240.2 | ἐμάνην, ἔπεσον δαίμονος ἄτηι. |
| 240.3 | φεῦ φεῦ τλήμων. μαῖα, πάλιν μου κρύψον κεφαλήν, |
| 240.4 | αἰδούμεθα γὰρ τὰ λελεγμένα μοι. |
| 245.1 | κρύπτε· κατ’ ὄσσων δάκρυ μοι βαίνει |
| 245.2 | καὶ ἐπ’ αἰσχύνην ὄμμα τέτραπται. |
| 245.3 | τὸ γὰρ ὀρθοῦσθαι γνώμην ὀδυνᾶι, |
| 245.4 | τὸ δὲ μαινόμενον κακόν· ἀλλὰ κρατεῖ |
| 245.5 | μὴ γιγνώσκοντ’ ἀπολέσθαι. Τρ. κρύπτω· τὸ δ’ ἐμὸν πότε δὴ θάνατος |
| 245.6 | σῶμα καλύψει; |
| 245.7 | πολλὰ διδάσκει μ’ ὁ πολὺς βίοτος· |
| 245.8 | χρῆν γὰρ μετρίας εἰς ἀλλήλους |
| 245.9 | φιλίας θνητοὺς ἀνακίρνασθαι |
| 255.1 | καὶ μὴ πρὸς ἄκρον μυελὸν ψυχῆς, |
| 255.2 | εὔλυτα δ’ εἶναι στέργηθρα φρενῶν |
| 255.3 | ἀπό τ’ ὤσασθαι καὶ ξυντεῖναι· |
| 255.4 | τὸ δ’ ὑπὲρ δισσῶν μίαν ὠδίνειν |
| 255.5 | ψυχὴν χαλεπὸν βάρος, ὡς κἀγὼ |
| 260.1 | τῆσδ’ ὑπεραλγῶ. |
| 260.2 | βιότου δ’ ἀτρεκεῖς ἐπιτηδεύσεις |
| 260.3 | φασὶ σφάλλειν πλέον ἢ τέρπειν |
| 260.4 | τῆι θ’ ὑγιείαι μᾶλλον πολεμεῖν. |
| 260.5 | οὕτω τὸ λίαν ἧσσον ἐπαινῶ |
| 265.1 | τοῦ μηδὲν ἄγαν· καὶ ξυμφήσουσι σοφοί μοι. |
| 265.2 | Χο. γύναι γεραιά, βασιλίδος πιστὴ τροφέ, |
| 265.3 | Φαίδρας ὁρῶμεν τάσδε δυστήνους τύχας, |
| 265.4 | ἄσημα δ’ ἡμῖν ἥτις ἐστὶν ἡ νόσος· |
| 270.1 | σοῦ δ’ ἂν πυθέσθαι καὶ κλύειν βουλοίμεθ’ ἄν. |
| 270.2 | Τρ. οὐκ οἶδ’, ἐλέγχους’· οὐ γὰρ ἐννέπειν θέλει. |
| 270.3 | Χο. οὐδ’ ἥτις ἀρχὴ τῶνδε πημάτων ἔφυ; |
| 270.4 | Τρ. ἐς ταὐτὸν ἥκεις· πάντα γὰρ σιγᾶι τάδε. |
| 270.5 | Χο. ὡς ἀσθενεῖ τε καὶ κατέξανται δέμας. |
| 275.1 | Τρ. πῶς δ’ οὔ, τριταίαν γ’ οὖς’ ἄσιτος ἡμέραν; |
| 275.2 | Χο. πότερον ὑπ’ ἄτης ἢ θανεῖν πειρωμένη; |
| 275.3 | Τρ. θανεῖν; ἀσιτεῖ γ’ εἰς ἀπόστασιν βίου. |
| 275.4 | Χο. θαυμαστὸν εἶπας, εἰ τάδ’ ἐξαρκεῖ πόσει. |
| 275.5 | Τρ. κρύπτει γὰρ ἥδε πῆμα κοὔ φησιν νοσεῖν. |
| 280.1 | Χο. ὁ δ’ ἐς πρόσωπον οὐ τεκμαίρεται βλέπων; |
| 280.2 | Τρ. ἔκδημος ὢν γὰρ τῆσδε τυγχάνει χθονός. |
| 280.3 | Χο. σὺ δ’ οὐκ ἀνάγκην προσφέρεις, πειρωμένη |
| 280.4 | νόσον πυθέσθαι τῆσδε καὶ πλάνον φρενῶν; |
| 280.5 | Τρ. ἐς πάντ’ ἀφῖγμαι κοὐδὲν εἴργασμαι πλέον. |
| 285.1 | οὐ μὴν ἀνήσω γ’ οὐδὲ νῦν προθυμίας, |
| 285.2 | ὡς ἂν παροῦσα καὶ σύ μοι ξυμμαρτυρῆις οἵα πέφυκα δυστυχοῦσι δεσπόταις. |
| 285.3 | ἄγ’, ὦ φίλη παῖ, τῶν πάροιθε μὲν λόγων |
| 285.4 | λαθώμεθ’ ἄμφω, καὶ σύ θ’ ἡδίων γενοῦ |
| 290.1 | στυγνὴν ὀφρῦν λύσασα καὶ γνώμης ὁδόν, |
| 290.2 | ἐγώ θ’ ὅπηι σοι μὴ καλῶς τόθ’ εἱπόμην |
| 290.3 | μεθεῖς’ ἐπ’ ἄλλον εἶμι βελτίω λόγον. |
| 290.4 | κεἰ μὲν νοσεῖς τι τῶν ἀπορρήτων κακῶν, |
| 290.5 | γυναῖκες αἵδε συγκαθιστάναι νόσον· |
| 295.1 | εἰ δ’ ἔκφορός σοι συμφορὰ πρὸς ἄρσενας, |
| 295.2 | λέγ’, ὡς ἰατροῖς πρᾶγμα μηνυθῆι τόδε. |
| 295.3 | εἶἑν, τί σιγᾶις; οὐκ ἐχρῆν σιγᾶν, τέκνον, |
| 295.4 | ἀλλ’ ἤ μ’ ἐλέγχειν, εἴ τι μὴ καλῶς λέγω, |
| 295.5 | ἢ τοῖσιν εὖ λεχθεῖσι συγχωρεῖν λόγοις. φθέγξαι τι, δεῦρ’ ἄθρησον. ὦ τάλαιν’ ἐγώ, |
| 295.6 | γυναῖκες, ἄλλως τούσδε μοχθοῦμεν πόνους, |
| 295.7 | ἴσον δ’ ἄπεσμεν τῶι πρίν· οὔτε γὰρ τότε |
| 295.8 | λόγοις ἐτέγγεθ’ ἥδε νῦν τ’ οὐ πείθεται. |
| 295.9 | ἀλλ’ ἴσθι μέντοι—πρὸς τάδ’ αὐθαδεστέρα |
| 305.1 | γίγνου θαλάσσης—εἰ θανῆι, προδοῦσα σοὺς |
| 305.2 | παῖδας, πατρώιων μὴ μεθέξοντας δόμων, |
| 305.3 | μὰ τὴν ἄνασσαν ἱππίαν Ἀμαζόνα, |
| 305.4 | ἣ σοῖς τέκνοισι δεσπότην ἐγείνατο, |
| 305.5 | νόθον φρονοῦντα γνήσι’, οἶσθά νιν καλῶς, |
| 310.1 | Ἱππόλυτον ... Φα. οἶμοι. Τρ. θιγγάνει σέθεν τόδε; |
| 310.2 | Φα. ἀπώλεσάς με, μαῖα, καί σε πρὸς θεῶν τοῦδ’ ἀνδρὸς αὖθις λίσσομαι σιγᾶν πέρι. |
| 310.3 | Τρ. ὁρᾶις; φρονεῖς μὲν εὖ, φρονοῦσα δ’ οὐ θέλεις |
| 310.4 | παῖδάς τ’ ὀνῆσαι καὶ σὸν ἐκσῶσαι βίον. |
| 315.1 | Φα. φιλῶ τέκν’· ἄλληι δ’ ἐν τύχηι χειμάζομαι. |
| 315.2 | Τρ. ἁγνὰς μέν, ὦ παῖ, χεῖρας αἵματος φορεῖς; |
| 315.3 | Φα. χεῖρες μὲν ἁγναί, φρὴν δ’ ἔχει μίασμά τι. |
| 315.4 | Τρ. μῶν ἐξ ἐπακτοῦ πημονῆς ἐχθρῶν τινος; |
| 315.5 | Φα. φίλος μ’ ἀπόλλυς’ οὐχ ἑκοῦσαν οὐχ ἑκών. |
| 320.1 | Τρ. Θησεύς τιν’ ἡμάρτηκεν ἐς ς’ ἁμαρτίαν; |
| 320.2 | Φα. μὴ δρῶς’ ἔγωγ’ ἐκεῖνον ὀφθείην κακῶς. |
| 320.3 | Τρ. τί γὰρ τὸ δεινὸν τοῦθ’ ὅ ς’ ἐξαίρει θανεῖν; |
| 320.4 | Φα. ἔα μ’ ἁμαρτεῖν· οὐ γὰρ ἐς ς’ ἁμαρτάνω. |
| 320.5 | Τρ. οὐ δῆθ’ ἑκοῦσά γ’, ἐν δὲ σοὶ λελείψομαι. |
| 325.1 | Φα. τί δρᾶις; βιάζηι, χειρὸς ἐξαρτωμένη; |
| 325.2 | Τρ. καὶ σῶν γε γονάτων, κοὐ μεθήσομαί ποτε. |
| 325.3 | Φα. κάκ’ ὦ τάλαινά σοι τάδ’, εἰ πεύσηι, κακά. |
| 325.4 | Τρ. μεῖζον γὰρ ἤ σου μὴ τυχεῖν τί μοι κακόν; |
| 325.5 | Φα. ὀλῆι. τὸ μέντοι πρᾶγμ’ ἐμοὶ τιμὴν φέρει. |
| 330.1 | Τρ. κἄπειτα κρύπτεις, χρήσθ’ ἱκνουμένης ἐμοῦ; |
| 330.2 | Φα. ἐκ τῶν γὰρ αἰσχρῶν ἐσθλὰ μηχανώμεθα. |
| 330.3 | Τρ. οὔκουν λέγουσα τιμιωτέρα φανῆι; Φα. ἄπελθε πρὸς θεῶν δεξιάν τ’ ἐμὴν μέθες. |
| 330.4 | Τρ. οὐ δῆτ’, ἐπεί μοι δῶρον οὐ δίδως ὃ χρῆν. |
| 335.1 | Φα. δώσω· σέβας γὰρ χειρὸς αἰδοῦμαι τὸ σόν. |
| 335.2 | Τρ. σιγῶιμ’ ἂν ἤδη· σὸς γὰρ οὑντεῦθεν λόγος. |
| 335.3 | Φα. ὦ τλῆμον, οἷον, μῆτερ, ἠράσθης ἔρον. |
| 335.4 | Τρ. ὃν ἔσχε ταύρου, τέκνον; ἢ τί φὴις τόδε; |
| 335.5 | Φα. σύ τ’, ὦ τάλαιν’ ὅμαιμε, Διονύσου δάμαρ. |
| 340.1 | Τρ. τέκνον, τί πάσχεις; συγγόνους κακορροθεῖς; |
| 340.2 | Φα. τρίτη δ’ ἐγὼ δύστηνος ὡς ἀπόλλυμαι. |
| 340.3 | Τρ. ἔκ τοι πέπληγμαι· ποῖ προβήσεται λόγος; |
| 340.4 | Φα. ἐκεῖθεν ἡμεῖς, οὐ νεωστί, δυστυχεῖς. |
| 340.5 | Τρ. οὐδέν τι μᾶλλον οἶδ’ ἃ βούλομαι κλύειν. |
| 345 | Φα. φεῦ· |
| 345.1 | πῶς ἂν σύ μοι λέξειας ἁμὲ χρὴ λέγειν; |
| 345.2 | Τρ. οὐ μάντις εἰμὶ τἀφανῆ γνῶναι σαφῶς. |
| 345.3 | Φα. τί τοῦθ’ ὃ δὴ λέγουσιν ἀνθρώπους ἐρᾶν; |
| 345.4 | Τρ. ἥδιστον, ὦ παῖ, ταὐτὸν ἀλγεινόν θ’ ἅμα. |
| 345.5 | Φα. ἡμεῖς ἂν εἶμεν θατέρωι κεχρημένοι. Τρ. τί φήις; ἐρᾶις, ὦ τέκνον; ἀνθρώπων τίνος; |
| 345.6 | Φα. ὅστις ποθ’ οὗτός ἐσθ’, ὁ τῆς Ἀμαζόνος ... |
| 345.7 | Τρ. Ἱππόλυτον αὐδᾶις; Φα. σοῦ τάδ’, οὐκ ἐμοῦ, κλύεις. |
| 345.8 | Τρ. οἴμοι, τί λέξεις, τέκνον; ὥς μ’ ἀπώλεσας. |
| 345.9 | γυναῖκες, οὐκ ἀνασχέτ’, οὐκ ἀνέξομαι |
| 355.1 | ζῶς’· ἐχθρὸν ἦμαρ, ἐχθρὸν εἰσορῶ φάος. |
| 355.2 | ῥίψω μεθήσω σῶμ’, ἀπαλλαχθήσομαι |
| 355.3 | βίου θανοῦσα· χαίρετ’, οὐκέτ’ εἴμ’ ἐγώ. |
| 355.4 | οἱ σώφρονες γάρ, οὐχ ἑκόντες ἀλλ’ ὅμως, |
| 355.5 | κακῶν ἐρῶσι. Κύπρις οὐκ ἄρ’ ἦν θεός, |
| 360.1 | ἀλλ’ εἴ τι μεῖζον ἄλλο γίγνεται θεοῦ, |
| 360.2 | ἣ τήνδε κἀμὲ καὶ δόμους ἀπώλεσεν. |
| 360.3 | Χο. ἄιες ὤ, ἔκλυες ὤν, |
| 360.4 | ἀνήκουστα τᾶς |
| 363.1 | τυράννου πάθεα μέλεα θρεομένας; |
| 363.2 | ὀλοίμαν ἔγωγε πρὶν σᾶν, φίλα, |
| 365.1 | κατανύσαι φρενῶν. ἰώ μοι, φεῦ φεῦ· |
| 365.2 | ὦ τάλαινα τῶνδ’ ἀλγέων· |
| 365.3 | ὦ πόνοι τρέφοντες βροτούς. |
| 365.4 | ὄλωλας, ἐξέφηνας ἐς φάος κακά. |
| 365.5 | τίς σε παναμέριος ὅδε χρόνος μένει; |
| 370.1 | τελευτάσεταί τι καινὸν δόμοις· |
| 370.2 | ἄσημα δ’ οὐκέτ’ ἐστὶν οἷ φθίνει τύχα Κύπριδος, ὦ τάλαινα παῖ Κρησία. |
| 370.3 | Φα. Τροζήνιαι γυναῖκες, αἳ τόδ’ ἔσχατον |
| 370.4 | οἰκεῖτε χώρας Πελοπίας προνώπιον, |
| 375.1 | ἤδη ποτ’ ἄλλως νυκτὸς ἐν μακρῶι χρόνωι |
| 375.2 | θνητῶν ἐφρόντις’ ἧι διέφθαρται βίος. |
| 375.3 | καί μοι δοκοῦσιν οὐ κατὰ γνώμης φύσιν |
| 375.4 | πράσσειν κακίον’· ἔστι γὰρ τό γ’ εὖ φρονεῖν |
| 375.5 | πολλοῖσιν· ἀλλὰ τῆιδ’ ἀθρητέον τόδε· |
| 380.1 | τὰ χρήστ’ ἐπιστάμεσθα καὶ γιγνώσκομεν, |
| 380.2 | οὐκ ἐκπονοῦμεν δ’, οἱ μὲν ἀργίας ὕπο, |
| 380.3 | οἱ δ’ ἡδονὴν προθέντες ἀντὶ τοῦ καλοῦ |
| 380.4 | ἄλλην τιν’· εἰσὶ δ’ ἡδοναὶ πολλαὶ βίου, |
| 380.5 | μακραί τε λέσχαι καὶ σχολή, τερπνὸν κακόν, |
| 385.1 | αἰδώς τε· δισσαὶ δ’ εἰσίν, ἡ μὲν οὐ κακή, |
| 385.2 | ἡ δ’ ἄχθος οἴκων· εἰ δ’ ὁ καιρὸς ἦν σαφής, |
| 385.3 | οὐκ ἂν δύ’ ἤστην ταὔτ’ ἔχοντε γράμματα. |
| 385.4 | ταῦτ’ οὖν ἐπειδὴ τυγχάνω φρονοῦς’ ἐγώ, |
| 385.5 | οὐκ ἔσθ’ ὁποίωι φαρμάκωι διαφθερεῖν |
| 390.1 | ἔμελλον, ὥστε τοὔμπαλιν πεσεῖν φρενῶν. |
| 390.2 | λέξω δὲ καί σοι τῆς ἐμῆς γνώμης ὁδόν. |
| 390.3 | ἐπεί μ’ ἔρως ἔτρωσεν, ἐσκόπουν ὅπως κάλλιστ’ ἐνέγκαιμ’ αὐτόν. ἠρξάμην μὲν οὖν |
| 390.4 | ἐκ τοῦδε, σιγᾶν τήνδε καὶ κρύπτειν νόσον· |
| 395.1 | γλώσσηι γὰρ οὐδὲν πιστόν, ἣ θυραῖα μὲν |
| 395.2 | φρονήματ’ ἀνδρῶν νουθετεῖν ἐπίσταται, |
| 395.3 | αὐτὴ δ’ ὑφ’ αὑτῆς πλεῖστα κέκτηται κακά. |
| 395.4 | τὸ δεύτερον δὲ τὴν ἄνοιαν εὖ φέρειν |
| 395.5 | τῶι σωφρονεῖν νικῶσα προυνοησάμην. τρίτον δ’, ἐπειδὴ τοισίδ’ οὐκ ἐξήνυτον |
| 395.6 | Κύπριν κρατῆσαι, κατθανεῖν ἔδοξέ μοι, |
| 395.7 | κράτιστον (οὐδεὶς ἀντερεῖ) βουλευμάτων. |
| 395.8 | ἐμοὶ γὰρ εἴη μήτε λανθάνειν καλὰ |
| 395.9 | μήτ’ αἰσχρὰ δρώσηι μάρτυρας πολλοὺς ἔχειν. |
| 405.1 | τὸ δ’ ἔργον ἤιδη τὴν νόσον τε δυσκλεᾶ, |
| 405.2 | γυνή τε πρὸς τοῖσδ’ οὖς’ ἐγίγνωσκον καλῶς, |
| 405.3 | μίσημα πᾶσιν· ὡς ὄλοιτο παγκάκως |
| 405.4 | ἥτις πρὸς ἄνδρας ἤρξατ’ αἰσχύνειν λέχη |
| 405.5 | πρώτη θυραίους. ἐκ δὲ γενναίων δόμων |
| 410.1 | τόδ’ ἦρξε θηλείαισι γίγνεσθαι κακόν· |
| 410.2 | ὅταν γὰρ αἰσχρὰ τοῖσιν ἐσθλοῖσιν δοκῆι, |
| 410.3 | ἦ κάρτα δόξει τοῖς κακοῖς γ’ εἶναι καλά. |
| 410.4 | μισῶ δὲ καὶ τὰς σώφρονας μὲν ἐν λόγοις, |
| 410.5 | λάθραι δὲ τόλμας οὐ καλὰς κεκτημένας· |
| 415.1 | αἳ πῶς ποτ’, ὦ δέσποινα ποντία Κύπρι, |
| 415.2 | βλέπουσιν ἐς πρόσωπα τῶν ξυνευνετῶν οὐδὲ σκότον φρίσσουσι τὸν ξυνεργάτην |
| 415.3 | τέραμνά τ’ οἴκων μή ποτε φθογγὴν ἀφῆι; |
| 415.4 | ἡμᾶς γὰρ αὐτὸ τοῦτ’ ἀποκτείνει, φίλαι, |
| 420.1 | ὡς μήποτ’ ἄνδρα τὸν ἐμὸν αἰσχύνας’ ἁλῶ, |
| 420.2 | μὴ παῖδας οὓς ἔτικτον· ἀλλ’ ἐλεύθεροι |
| 420.3 | παρρησίαι θάλλοντες οἰκοῖεν πόλιν |
| 420.4 | κλεινῶν Ἀθηνῶν, μητρὸς οὕνεκ’ εὐκλεεῖς. |
| 420.5 | δουλοῖ γὰρ ἄνδρα, κἂν θρασύσπλαγχνός τις ἦι, |
| 425.1 | ὅταν ξυνειδῆι μητρὸς ἢ πατρὸς κακά. |
| 425.2 | μόνον δὲ τοῦτό φας’ ἁμιλλᾶσθαι βίωι, |
| 425.3 | γνώμην δικαίαν κἀγαθὴν ὅτωι παρῆι· |
| 425.4 | κακοὺς δὲ θνητῶν ἐξέφην’ ὅταν τύχηι, |
| 425.5 | προθεὶς κάτοπτρον ὥστε παρθένωι νέαι, |
| 430.1 | χρόνος· παρ’ οἷσι μήποτ’ ὀφθείην ἐγώ. |
| 430.2 | Χο. φεῦ φεῦ, τὸ σῶφρον ὡς ἁπανταχοῦ καλὸν |
| 430.3 | καὶ δόξαν ἐσθλὴν ἐν βροτοῖς καρπίζεται. |
| 430.4 | Τρ. δέσποιν’, ἐμοί τοι συμφορὰ μὲν ἀρτίως |
| 430.5 | ἡ σὴ παρέσχε δεινὸν ἐξαίφνης φόβον· |
| 435.1 | νῦν δ’ ἐννοοῦμαι φαῦλος οὖσα, κἀν βροτοῖς |
| 435.2 | αἱ δεύτεραί πως φροντίδες σοφώτεραι. |
| 435.3 | οὐ γὰρ περισσὸν οὐδὲν οὐδ’ ἔξω λόγου πέπονθας, ὀργαὶ δ’ ἐς ς’ ἀπέσκηψαν θεᾶς. |
| 435.4 | ἐρᾶις (τί τοῦτο θαῦμα;) σὺν πολλοῖς βροτῶν· |
| 440.1 | κἄπειτ’ ἔρωτος οὕνεκα ψυχὴν ὀλεῖς; |
| 440.2 | οὔ τἄρα λύει τοῖς ἐρῶσι τῶν πέλας, |
| 440.3 | ὅσοι τε μέλλους’, εἰ θανεῖν αὐτοὺς χρεών. |
| 440.4 | Κύπρις γὰρ οὐ φορητὸν ἢν πολλὴ ῥυῆι, |
| 440.5 | ἣ τὸν μὲν εἴκονθ’ ἡσυχῆι μετέρχεται, |
| 445.1 | ὃν δ’ ἂν περισσὸν καὶ φρονοῦνθ’ εὕρηι μέγα, |
| 445.2 | τοῦτον λαβοῦσα πῶς δοκεῖς καθύβρισεν. |
| 445.3 | φοιτᾶι δ’ ἀν’ αἰθέρ’, ἔστι δ’ ἐν θαλασσίωι |
| 445.4 | κλύδωνι Κύπρις, πάντα δ’ ἐκ ταύτης ἔφυ· |
| 445.5 | ἥδ’ ἐστὶν ἡ σπείρουσα καὶ διδοῦς’ ἔρον, οὗ πάντες ἐσμὲν οἱ κατὰ χθόν’ ἔκγονοι. |
| 445.6 | ὅσοι μὲν οὖν γραφάς τε τῶν παλαιτέρων |
| 445.7 | ἔχουσιν αὐτοί τ’ εἰσὶν ἐν μούσαις ἀεὶ |
| 445.8 | ἴσασι μὲν Ζεὺς ὥς ποτ’ ἠράσθη γάμων |
| 445.9 | Σεμέλης, ἴσασι δ’ ὡς ἀνήρπασέν ποτε |
| 455.1 | ἡ καλλιφεγγὴς Κέφαλον ἐς θεοὺς Ἕως |
| 455.2 | ἔρωτος οὕνεκ’· ἀλλ’ ὅμως ἐν οὐρανῶι |
| 455.3 | ναίουσι κοὐ φεύγουσιν ἐκποδὼν θεούς, |
| 455.4 | στέργουσι δ’, οἶμαι, ξυμφορᾶι νικώμενοι. |
| 455.5 | σὺ δ’ οὐκ ἀνέξηι; χρῆν ς’ ἐπὶ ῥητοῖς ἄρα |
| 460.1 | πατέρα φυτεύειν ἢ ’πὶ δεσπόταις θεοῖς |
| 460.2 | ἄλλοισιν, εἰ μὴ τούσδε γε στέρξεις νόμους. πόσους δοκεῖς δὴ κάρτ’ ἔχοντας εὖ φρενῶν |
| 460.3 | νοσοῦνθ’ ὁρῶντας λέκτρα μὴ δοκεῖν ὁρᾶν; |
| 460.4 | πόσους δὲ παισὶ πατέρας ἡμαρτηκόσιν |
| 465.1 | συνεκκομίζειν Κύπριν; ἐν σοφοῖσι γὰρ |
| 465.2 | τόδ’ ἐστὶ θνητῶν, λανθάνειν τὰ μὴ καλά. |
| 465.3 | οὐδ’ ἐκπονεῖν τοι χρὴ βίον λίαν βροτούς· |
| 465.4 | οὐδὲ στέγην γὰρ ἧι κατηρεφεῖς δόμοι |
| 465.5 | καλῶς ἀκριβώσαις ἄν· ἐς δὲ τὴν τύχην |
| 470.1 | πεσοῦς’ ὅσην σύ, πῶς ἂν ἐκνεῦσαι δοκεῖς; |
| 470.2 | ἀλλ’ εἰ τὰ πλείω χρηστὰ τῶν κακῶν ἔχεις, |
| 470.3 | ἄνθρωπος οὖσα κάρτα γ’ εὖ πράξειας ἄν. |
| 470.4 | ἀλλ’, ὦ φίλη παῖ, λῆγε μὲν κακῶν φρενῶν, |
| 470.5 | λῆξον δ’ ὑβρίζους’, οὐ γὰρ ἄλλο πλὴν ὕβρις |
| 475.1 | τάδ’ ἐστί, κρείσσω δαιμόνων εἶναι θέλειν, |
| 475.2 | τόλμα δ’ ἐρῶσα· θεὸς ἐβουλήθη τάδε· |
| 475.3 | νοσοῦσα δ’ εὖ πως τὴν νόσον καταστρέφου. |
| 475.4 | εἰσὶν δ’ ἐπωιδαὶ καὶ λόγοι θελκτήριοι· |
| 475.5 | φανήσεταί τι τῆσδε φάρμακον νόσου. |
| 480.1 | ἦ τἄρ’ ἂν ὀψέ γ’ ἄνδρες ἐξεύροιεν ἄν, |
| 480.2 | εἰ μὴ γυναῖκες μηχανὰς εὑρήσομεν. |
| 480.3 | Χο. Φαίδρα, λέγει μὲν ἥδε χρησιμώτερα |
| 480.4 | πρὸς τὴν παροῦσαν ξυμφοράν, αἰνῶ δὲ σέ. |
| 480.5 | ὁ δ’ αἶνος οὗτος δυσχερέστερος λόγων |
| 485.1 | τῶν τῆσδε καί σοι μᾶλλον ἀλγίων κλύειν. |
| 485.2 | Φα. τοῦτ’ ἔσθ’ ὃ θνητῶν εὖ πόλεις οἰκουμένας δόμους τ’ ἀπόλλυς’, οἱ καλοὶ λίαν λόγοι· |
| 485.3 | οὐ γάρ τι τοῖσιν ὠσὶ τερπνὰ χρὴ λέγειν |
| 485.4 | ἀλλ’ ἐξ ὅτου τις εὐκλεὴς γενήσεται. |
| 490.1 | Τρ. τί σεμνομυθεῖς; οὐ λόγων εὐσχημόνων |
| 490.2 | δεῖ ς’ ἀλλὰ τἀνδρός. ὡς τάχος διιστέον, |
| 490.3 | τὸν εὐθὺς ἐξειπόντας ἀμφὶ σοῦ λόγον. |
| 490.4 | εἰ μὲν γὰρ ἦν σοι μὴ ’πὶ συμφοραῖς βίος |
| 490.5 | τοιαῖσδε, σώφρων δ’ οὖς’ ἐτύγχανες γυνή, |
| 495.1 | οὐκ ἄν ποτ’ εὐνῆς οὕνεχ’ ἡδονῆς τε σῆς |
| 495.2 | προῆγον ἄν σε δεῦρο· νῦν δ’ ἀγὼν μέγας, |
| 495.3 | σῶσαι βίον σόν, κοὐκ ἐπίφθονον τόδε. |
| 495.4 | Φα. ὦ δεινὰ λέξας’, οὐχὶ συγκλήισεις στόμα |
| 495.5 | καὶ μὴ μεθήσεις αὖθις αἰσχίστους λόγους; Τρ. αἴσχρ’, ἀλλ’ ἀμείνω τῶν καλῶν τάδ’ ἐστί σοι· |
| 495.6 | κρεῖσσον δὲ τοὔργον, εἴπερ ἐκσώσει γέ σε, |
| 495.7 | ἢ τοὔνομ’, ὧι σὺ κατθανῆι γαυρουμένη. |
| 495.8 | Φα. ἆ μή σε πρὸς θεῶν, εὖ λέγεις γὰρ αἰσχρὰ δέ, |
| 495.9 | πέρα προβῆις τῶνδ’· ὡς ὑπείργασμαι μὲν εὖ |
| 505.1 | ψυχὴν ἔρωτι, τἀισχρὰ δ’ ἢν λέγηις καλῶς |
| 505.2 | ἐς τοῦθ’ ὃ φεύγω νῦν ἀναλωθήσομαι. |
| 505.3 | Τρ. εἴ τοι δοκεῖ σοι, χρῆν μὲν οὔ ς’ ἁμαρτάνειν, εἰ δ’ οὖν, πιθοῦ μοι· δευτέρα γὰρ ἡ χάρις. |
| 505.4 | ἔστιν κατ’ οἴκους φίλτρα μοι θελκτήρια |
| 510.1 | ἔρωτος, ἦλθε δ’ ἄρτι μοι γνώμης ἔσω, |
| 510.2 | ἅ ς’ οὔτ’ ἐπ’ αἰσχροῖς οὔτ’ ἐπὶ βλάβηι φρενῶν |
| 510.3 | παύσει νόσου τῆσδ’, ἢν σὺ μὴ γένηι κακή. |
| 510.4 | δεῖ δ’ ἐξ ἐκείνου δή τι τοῦ ποθουμένου |
| 510.5 | σημεῖον, ἢ πλόκον τιν’ ἢ πέπλων ἄπο, |
| 515.1 | λαβεῖν, συνάψαι τ’ ἐκ δυοῖν μίαν χάριν. |
| 515.2 | Φα. πότερα δὲ χριστὸν ἢ ποτὸν τὸ φάρμακον; |
| 515.3 | Τρ. οὐκ οἶδ’· ὄνασθαι, μὴ μαθεῖν, βούλου, τέκνον. |
| 515.4 | Φα. δέδοιχ’ ὅπως μοι μὴ λίαν φανῆις σοφή. |
| 515.5 | Τρ. πάντ’ ἂν φοβηθεῖς’ ἴσθι. δειμαίνεις δὲ τί; |
| 520.1 | Φα. μή μοί τι Θησέως τῶνδε μηνύσηις τόκωι. |
| 520.2 | Τρ. ἔασον, ὦ παῖ· ταῦτ’ ἐγὼ θήσω καλῶς. |
| 520.3 | μόνον σύ μοι, δέσποινα ποντία Κύπρι, |
| 520.4 | συνεργὸς εἴης· τἄλλα δ’ οἷ’ ἐγὼ φρονῶ |
| 520.5 | τοῖς ἔνδον ἡμῖν ἀρκέσει λέξαι φίλοις. |
| 525.1 | Χο. Ἔρως Ἔρως, ὁ κατ’ ὀμμάτων |
| 525.2 | στάζων πόθον, εἰσάγων γλυκεῖαν |
| 525.3 | ψυχᾶι χάριν οὓς ἐπιστρατεύσηι, |
| 525.4 | μή μοί ποτε σὺν κακῶι φανείης |
| 525.5 | μηδ’ ἄρρυθμος ἔλθοις. |
| 530 | οὔτε γὰρ πυρὸς οὔτ’ ἄστρων ὑπέρτερον βέλος |
| 532-533 | οἷον τὸ τᾶς Ἀφροδίτας ἵησιν ἐκ χερῶν |
| 532-534 | Ἔρως ὁ Διὸς παῖς. |
| 532-535 | ἄλλως ἄλλως παρά τ’ Ἀλφεῶι |
| 532-536 | Φοίβου τ’ ἐπὶ Πυθίοις τεράμνοις |
| 532-537 | βούταν φόνον Ἑλλὰς 〈αἶ’〉 ἀέξει, |
| 532-538 | Ἔρωτα δέ, τὸν τύραννον ἀνδρῶν, |
| 532-539 | τὸν τᾶς Ἀφροδίτας |
| 540-541 | φιλτάτων θαλάμων κληιδοῦχον, οὐ σεβίζομεν, |
| 542-543 | πέρθοντα καὶ διὰ πάσας ἱέντα συμφορᾶς |
| 544 | θνατοὺς ὅταν ἔλθηι. |
| 545.1 | τὰν μὲν Οἰχαλίαι |
| 545.2 | πῶλον ἄζυγα λέκτρων, |
| 545.3 | ἄνανδρον τὸ πρὶν καὶ ἄνυμφον, οἴκων |
| 549.1 | ζεύξας’ ἀπ’ Εὐρυτίων δρομάδα ναΐδ’ ὅπως τε βάκ‐ |
| 549.2 | χαν σὺν αἵματι, σὺν καπνῶι, |
| 549.3 | φονίοισι νυμφείοις |
| 549.4 | Ἀλκμήνας τόκωι Κύπρις ἐξέδωκεν· ὦ |
| 549.5 | τλάμων ὑμεναίων. |
| 555.1 | ὦ Θήβας ἱερὸν |
| 555.2 | τεῖχος, ὦ στόμα Δίρκας, συνείποιτ’ ἂν ἁ Κύπρις οἷον ἕρπει· |
| 555.3 | βροντᾶι γὰρ ἀμφιπύρωι |
| 560.1 | τοκάδα τὰν διγόνοιο Βάκ‐ |
| 560.2 | χου νυμφευσαμένα πότμωι |
| 560.3 | φονίωι κατηύνασεν. |
| 560.4 | δεινὰ γὰρ τὰ πάντ’ ἐπιπνεῖ, μέλισσα δ’ οἵ‐ |
| 560.5 | α τις πεπόταται. |
| 565.1 | Φα. σιγήσατ’, ὦ γυναῖκες· ἐξειργάσμεθα. |
| 565.2 | Χο. τί δ’ ἐστί, Φαίδρα, δεινὸν ἐν δόμοισί σοι; |
| 565.3 | Φα. ἐπίσχετ’, αὐδὴν τῶν ἔσωθεν ἐκμάθω. |
| 565.4 | Χο. σιγῶ· τὸ μέντοι φροίμιον κακὸν τόδε. |
| 565.5 | Φα. ἰώ μοι, αἰαῖ· |
| 570 | ὦ δυστάλαινα τῶν ἐμῶν παθημάτων. |
| 572.1 | Χο. τίνα θροεῖς αὐδάν; τίνα βοᾶις λόγον; |
| 572.2 | ἔνεπε, τίς φοβεῖ σε φήμα, γύναι, |
| 572.3 | φρένας ἐπίσσυτος; |
| 575.1 | Φα. ἀπωλόμεσθα· ταῖσδ’ ἐπιστᾶσαι πύλαις |
| 575.2 | ἀκούσαθ’ οἷος κέλαδος ἐν δόμοις πίτνει. |
| 577-578 | Χο. σὺ παρὰ κλῆιθρα, σοὶ μέλει πομπίμα |
| 579 | φάτις δωμάτων· |
| 580.1 | ἔνεπε δ’ ἔνεπέ μοι, τί ποτ’ ἔβα κακόν; |
| 580.2 | Φα. ὁ τῆς φιλίππου παῖς Ἀμαζόνος βοᾶι Ἱππόλυτος, αὐδῶν δεινὰ πρόσπολον κακά. |
| 584-585 | Χο. ἰὰν μὲν κλύω, σαφὲς δ’ οὐκ ἔχω· |
| 586.1 | γεγώνει δ’ οἵα διὰ πύλας ἔμολεν |
| 586.2 | ἔμολέ σοι βοά. |
| 589 | Φα. καὶ μὴν σαφῶς γε τὴν κακῶν προμνήστριαν, |
| 590 | τὴν δεσπότου προδοῦσαν ἐξαυδᾶι λέχος. |
| 591-592 | Χο. ὤμοι ἐγὼ κακῶν· προδέδοσαι, φίλα. |
| 593.1 | τί σοι μήσομαι; |
| 593.2 | τὰ κρυπτὰ γὰρ πέφηνε, διὰ δ’ ὄλλυσαι, |
| 595.1 | αἰαῖ ἒ ἔ, πρόδοτος ἐκ φίλων. |
| 595.2 | Φα. ἀπώλεσέν μ’ εἰποῦσα συμφορὰς ἐμάς, |
| 595.3 | φίλως καλῶς δ’ οὐ τήνδ’ ἰωμένη νόσον. |
| 595.4 | Χο. πῶς οὖν; τί δράσεις, ὦ παθοῦς’ ἀμήχανα; |
| 595.5 | Φα. οὐκ οἶδα πλὴν ἕν, κατθανεῖν ὅσον τάχος, τῶν νῦν παρόντων πημάτων ἄκος μόνον. |
| 595.6 | Ιπ. ὦ γαῖα μῆτερ ἡλίου τ’ ἀναπτυχαί, |
| 595.7 | οἵων λόγων ἄρρητον εἰσήκους’ ὄπα. |
| 595.8 | Τρ. σίγησον, ὦ παῖ, πρίν τιν’ αἰσθέσθαι βοῆς. |
| 595.9 | Ιπ. οὐκ ἔστ’ ἀκούσας δείν’ ὅπως σιγήσομαι. |
| 605.1 | Τρ. ναί, πρός σε τῆσδε δεξιᾶς εὐωλένου. |
| 605.2 | Ιπ. οὐ μὴ προσοίσεις χεῖρα μηδ’ ἅψηι πέπλων; |
| 605.3 | Τρ. ὦ πρός σε γονάτων, μηδαμῶς μ’ ἐξεργάσηι. |
| 605.4 | Ιπ. τί δ’, εἴπερ, ὡς φήις, μηδὲν εἴρηκας κακόν; |
| 605.5 | Τρ. ὁ μῦθος, ὦ παῖ, κοινὸς οὐδαμῶς ὅδε. |
| 610.1 | Ιπ. τά τοι κάλ’ ἐν πολλοῖσι κάλλιον λέγειν. |
| 610.2 | Τρ. ὦ τέκνον, ὅρκους μηδαμῶς ἀτιμάσηις. |
| 610.3 | Ιπ. ἡ γλῶσς’ ὀμώμοχ’, ἡ δὲ φρὴν ἀνώμοτος. |
| 610.4 | Τρ. ὦ παῖ, τί δράσεις; σοὺς φίλους διεργάσηι; |
| 610.5 | Ιπ. ἀπέπτυς’· οὐδεὶς ἄδικός ἐστί μοι φίλος. |
| 615.1 | Τρ. σύγγνωθ’· ἁμαρτεῖν εἰκὸς ἀνθρώπους, τέκνον. |
| 615.2 | Ιπ. ὦ Ζεῦ, τί δὴ κίβδηλον ἀνθρώποις κακὸν |
| 615.3 | γυναῖκας ἐς φῶς ἡλίου κατώικισας; |
| 615.4 | εἰ γὰρ βρότειον ἤθελες σπεῖραι γένος, |
| 615.5 | οὐκ ἐκ γυναικῶν χρῆν παρασχέσθαι τόδε, |
| 620.1 | ἀλλ’ ἀντιθέντας σοῖσιν ἐν ναοῖς βροτοὺς |
| 620.2 | ἢ χαλκὸν ἢ σίδηρον ἢ χρυσοῦ βάρος |
| 620.3 | παίδων πρίασθαι σπέρμα του τιμήματος, |
| 620.4 | τῆς ἀξίας ἕκαστον, ἐν δὲ δώμασιν |
| 620.5 | ναίειν ἐλευθέροισι θηλειῶν ἄτερ. |
| 625.1 | [νῦν δ’ ἐς δόμους μὲν πρῶτον ἄξεσθαι κακὸν |
| 625.2 | μέλλοντες ὄλβον δωμάτων ἐκτίνομεν.] |
| 625.3 | τούτωι δὲ δῆλον ὡς γυνὴ κακὸν μέγα· προσθεὶς γὰρ ὁ σπείρας τε καὶ θρέψας πατὴρ |
| 625.4 | φερνὰς ἀπώικις’, ὡς ἀπαλλαχθῆι κακοῦ. |
| 630.1 | ὁ δ’ αὖ λαβὼν ἀτηρὸν ἐς δόμους φυτὸν |
| 630.2 | γέγηθε κόσμον προστιθεὶς ἀγάλματι |
| 630.3 | καλὸν κακίστωι καὶ πέπλοισιν ἐκπονεῖ |
| 630.4 | δύστηνος, ὄλβον δωμάτων ὑπεξελών. |
| 630.5 | [ἔχει δ’ ἀνάγκην· ὥστε κηδεύσας καλῶς |
| 635.1 | γαμβροῖσι χαίρων σώιζεται πικρὸν λέχος, |
| 635.2 | ἢ χρηστὰ λέκτρα πενθεροὺς δ’ ἀνωφελεῖς |
| 635.3 | λαβὼν πιέζει τἀγαθῶι τὸ δυστυχές.] |
| 635.4 | ῥᾶιστον δ’ ὅτωι τὸ μηδέν· ἀλλ’ ἀνωφελὴς |
| 635.5 | εὐηθίαι κατ’ οἶκον ἵδρυται γυνή. |
| 640.1 | σοφὴν δὲ μισῶ· μὴ γὰρ ἔν γ’ ἐμοῖς δόμοις |
| 640.2 | εἴη φρονοῦσα πλείον’ ἢ γυναῖκα χρή. |
| 640.3 | τὸ γὰρ κακοῦργον μᾶλλον ἐντίκτει Κύπρις |
| 640.4 | ἐν ταῖς σοφαῖσιν· ἡ δ’ ἀμήχανος γυνὴ |
| 640.5 | γνώμηι βραχείαι μωρίαν ἀφηιρέθη. |
| 645.1 | χρῆν δ’ ἐς γυναῖκα πρόσπολον μὲν οὐ περᾶν, |
| 645.2 | ἄφθογγα δ’ αὐταῖς συγκατοικίζειν δάκη |
| 645.3 | θηρῶν, ἵν’ εἶχον μήτε προσφωνεῖν τινα |
| 645.4 | μήτ’ ἐξ ἐκείνων φθέγμα δέξασθαι πάλιν. |
| 645.5 | νῦν δ’ †αἱ μὲν ἔνδον δρῶσιν αἱ κακαὶ† κακὰ βουλεύματ’, ἔξω δ’ ἐκφέρουσι πρόσπολοι. |
| 645.6 | ὡς καὶ σύ γ’ ἡμῖν πατρός, ὦ κακὸν κάρα, |
| 645.7 | λέκτρων ἀθίκτων ἦλθες ἐς συναλλαγάς· ἁγὼ ῥυτοῖς νασμοῖσιν ἐξομόρξομαι |
| 645.8 | ἐς ὦτα κλύζων. πῶς ἂν οὖν εἴην κακός, |
| 655.1 | ὃς οὐδ’ ἀκούσας τοιάδ’ ἁγνεύειν δοκῶ; |
| 655.2 | εὖ δ’ ἴσθι, τοὐμόν ς’ εὐσεβὲς σώιζει, γύναι· |
| 655.3 | εἰ μὴ γὰρ ὅρκοις θεῶν ἄφαρκτος ἡιρέθην, |
| 655.4 | οὐκ ἄν ποτ’ ἔσχον μὴ οὐ τάδ’ ἐξειπεῖν πατρί. |
| 655.5 | νῦν δ’ ἐκ δόμων μέν, ἔστ’ ἂν ἐκδημῆι χθονὸς |
| 660.1 | Θησεύς, ἄπειμι, σῖγα δ’ ἕξομεν στόμα· |
| 660.2 | θεάσομαι δὲ σὺν πατρὸς μολὼν ποδὶ |
| 660.3 | πῶς νιν προσόψηι, καὶ σὺ καὶ δέσποινα σή. |
| 660.4 | [τῆς σῆς δὲ τόλμης εἴσομαι γεγευμένος.] |
| 660.5 | ὄλοισθε. μισῶν δ’ οὔποτ’ ἐμπλησθήσομαι |
| 665.1 | γυναῖκας, οὐδ’ εἴ φησί τίς μ’ ἀεὶ λέγειν· |
| 665.2 | ἀεὶ γὰρ οὖν πώς εἰσι κἀκεῖναι κακαί. |
| 665.3 | ἤ νύν τις αὐτὰς σωφρονεῖν διδαξάτω |
| 665.4 | ἢ κἄμ’ ἐάτω ταῖσδ’ ἐπεμβαίνειν ἀεί. |
| 665.5 | Φα. τάλανες ὦ κακοτυχεῖς |
| 669 | γυναικῶν πότμοι· |
| 670.1 | τίν’ ἢ νῦν τέχναν ἔχομεν ἢ λόγον σφαλεῖσαι κάθαμμα λύειν λόγου; |
| 670.2 | ἐτύχομεν δίκας. ἰὼ γᾶ καὶ φῶς· |
| 670.3 | πᾶι ποτ’ ἐξαλύξω τύχας; |
| 670.4 | πῶς δὲ πῆμα κρύψω, φίλαι; |
| 675.1 | τίς ἂν θεῶν ἀρωγὸς ἢ τίς ἂν βροτῶν |
| 675.2 | πάρεδρος ἢ ξυνεργὸς ἀδίκων ἔργων |
| 675.3 | φανείη; τὸ γὰρ παρ’ ἡμῖν πάθος |
| 675.4 | πέραν δυσεκπέρατον ἔρχεται βίου. |
| 675.5 | κακοτυχεστάτα γυναικῶν ἐγώ. |
| 680.1 | Χο. φεῦ φεῦ, πέπρακται, κοὐ κατώρθωνται τέχναι, |
| 680.2 | δέσποινα, τῆς σῆς προσπόλου, κακῶς δ’ ἔχει. |
| 680.3 | Φα. ὦ παγκακίστη καὶ φίλων διαφθορεῦ, |
| 680.4 | οἷ’ εἰργάσω με. Ζεύς σε γεννήτωρ ἐμὸς |
| 680.5 | πρόρριζον ἐκτρίψειεν οὐτάσας πυρί. |
| 685.1 | οὐκ εἶπον, οὐ σῆς προυνοησάμην φρενός, |
| 685.2 | σιγᾶν ἐφ’ οἷσι νῦν ἐγὼ κακύνομαι; |
| 685.3 | σὺ δ’ οὐκ ἀνέσχου· τοιγὰρ οὐκέτ’ εὐκλεεῖς |
| 685.4 | θανούμεθ’. ἀλλὰ δεῖ με δὴ καινῶν λόγων· |
| 685.5 | οὗτος γὰρ ὀργῆι συντεθηγμένος φρένας |
| 690.1 | ἐρεῖ καθ’ ἡμῶν πατρὶ σὰς ἁμαρτίας, |
| 690.2 | ἐρεῖ δὲ Πιτθεῖ τῶι γέροντι συμφοράς, |
| 690.3 | πλήσει τε πᾶσαν γαῖαν αἰσχίστων λόγων. |
| 690.4 | ὄλοιο καὶ σὺ χὤστις ἄκοντας φίλους πρόθυμός ἐστι μὴ καλῶς εὐεργετεῖν. |
| 695.1 | Τρ. δέσποιν’, ἔχεις μὲν τἀμὰ μέμψασθαι κακά, |
| 695.2 | τὸ γὰρ δάκνον σου τὴν διάγνωσιν κρατεῖ· |
| 695.3 | ἔχω δὲ κἀγὼ πρὸς τάδ’, εἰ δέξηι, λέγειν. |
| 695.4 | ἔθρεψά ς’ εὔνους τ’ εἰμί· τῆς νόσου δέ σοι |
| 695.5 | ζητοῦσα φάρμαχ’ ηὗρον οὐχ ἁβουλόμην. εἰ δ’ εὖ γ’ ἔπραξα, κάρτ’ ἂν ἐν σοφοῖσιν ἦ· |
| 695.6 | πρὸς τὰς τύχας γὰρ τὰς φρένας κεκτήμεθα. |
| 695.7 | Φα. ἦ γὰρ δίκαια ταῦτα κἀξαρκοῦντά μοι, |
| 695.8 | τρώσασαν ἡμᾶς εἶτα συγχωρεῖν λόγοις; |
| 695.9 | Τρ. μακρηγοροῦμεν· οὐκ ἐσωφρόνουν ἐγώ. |
| 705.1 | ἀλλ’ ἔστι κἀκ τῶνδ’ ὥστε σωθῆναι, τέκνον. |
| 705.2 | Φα. παῦσαι λέγουσα· καὶ τὰ πρὶν γὰρ οὐ καλῶς |
| 705.3 | παρήινεσάς μοι κἀπεχείρησας κακά. |
| 705.4 | ἀλλ’ ἐκποδὼν ἄπελθε καὶ σαυτῆς πέρι |
| 705.5 | φρόντιζ’· ἐγὼ δὲ τἀμὰ θήσομαι καλῶς. |
| 710.1 | ὑμεῖς δέ, παῖδες εὐγενεῖς Τροζήνιαι, |
| 710.2 | τοσόνδε μοι παράσχετ’ ἐξαιτουμένηι· |
| 710.3 | σιγῆι καλύψαθ’ ἁνθάδ’ εἰσηκούσατε. |
| 710.4 | Χο. ὄμνυμι σεμνὴν Ἄρτεμιν, Διὸς κόρην, |
| 710.5 | μηδὲν κακῶν σῶν ἐς φάος δείξειν ποτέ. |
| 715.1 | Φα. καλῶς ἐλέξαθ’· ἓν δὲ †προτρέπους’ ἐγὼ† |
| 715.2 | εὕρημα δή τι τῆσδε συμφορᾶς ἔχω |
| 715.3 | ὥστ’ εὐκλεᾶ μὲν παισὶ προσθεῖναι βίον |
| 715.4 | αὐτή τ’ ὄνασθαι πρὸς τὰ νῦν πεπτωκότα. οὐ γάρ ποτ’ αἰσχυνῶ γε Κρησίους δόμους |
| 720.1 | οὐδ’ ἐς πρόσωπον Θησέως ἀφίξομαι |
| 720.2 | αἰσχροῖς ἐπ’ ἔργοις οὕνεκα ψυχῆς μιᾶς. |
| 720.3 | Χο. μέλλεις δὲ δὴ τί δρᾶν ἀνήκεστον κακόν; |
| 720.4 | Φα. θανεῖν· ὅπως δέ, τοῦτ’ ἐγὼ βουλεύσομαι. |
| 720.5 | Χο. εὔφημος ἴσθι. Φα. καὶ σύ γ’ εὖ με νουθέτει. |
| 725.1 | ἐγὼ δὲ Κύπριν, ἥπερ ἐξόλλυσί με, |
| 725.2 | ψυχῆς ἀπαλλαχθεῖσα τῆιδ’ ἐν ἡμέραι |
| 725.3 | τέρψω· πικροῦ δ’ ἔρωτος ἡσσηθήσομαι. |
| 725.4 | ἀτὰρ κακόν γε χἀτέρωι γενήσομαι |
| 725.5 | θανοῦς’, ἵν’ εἰδῆι μὴ ’πὶ τοῖς ἐμοῖς κακοῖς |
| 730.1 | ὑψηλὸς εἶναι· τῆς νόσου δὲ τῆσδέ μοι |
| 730.2 | κοινῆι μετασχὼν σωφρονεῖν μαθήσεται. |
| 730.3 | Χο. ἠλιβάτοις ὑπὸ κευθμῶσι γενοίμαν, |
| 730.4 | ἵνα με πτεροῦσσαν ὄρνιν |
| 730.5 | θεὸς ἐν ποταναῖς |
| 734 | ἀγέλαις θείη· |
| 735.1 | ἀρθείην δ’ ἐπὶ πόντιον |
| 735.2 | κῦμα τᾶς Ἀδριηνᾶς |
| 735.3 | ἀκτᾶς Ἠριδανοῦ θ’ ὕδωρ, |
| 735.4 | ἔνθα πορφύρεον σταλάσ‐ |
| 735.5 | σους’ ἐς οἶδμα τάλαιναι |
| 740.1 | κόραι Φαέθοντος οἴκτωι δακρύων τὰς ἠλεκτροφαεῖς αὐγάς· |
| 740.2 | Ἑσπερίδων δ’ ἐπὶ μηλόσπορον ἀκτὰν |
| 740.3 | ἀνύσαιμι τᾶν ἀοιδῶν, |
| 740.4 | ἵν’ ὁ πορφυρέας πον‐ |
| 744 | τομέδων λίμνας |
| 745.1 | ναύταις οὐκέθ’ ὁδὸν νέμει, |
| 745.2 | σεμνὸν τέρμονα κυρῶν |
| 745.3 | οὐρανοῦ, τὸν Ἄτλας ἔχει, |
| 745.4 | κρῆναί τ’ ἀμβρόσιαι χέον‐ |
| 745.5 | ται Ζηνὸς παρὰ κοίταις, ἵν’ ὀλβιόδωρος αὔξει ζαθέα |
| 745.6 | χθὼν εὐδαιμονίαν θεοῖς. |
| 745.7 | ὦ λευκόπτερε Κρησία |
| 745.8 | πορθμίς, ἃ διὰ πόντιον |
| 745.9 | κῦμ’ ἁλίκτυπον ἅλμας |
| 755.1 | ἐπόρευσας ἐμὰν ἄνασσαν ὀλβίων ἀπ’ οἴκων |
| 755.2 | κακονυμφοτάταν ὄνασιν· |
| 758-759 | ἦ γὰρ ἀπ’ ἀμφοτέρων οἱ Κρησίας 〈τ’〉 ἐκ γᾶς |
| 759 | δυσόρνις |
| 760-761 | ἔπτατο κλεινὰς Ἀθήνας Μουνίχου τ’ ἀ‐ |
| 762.1 | κταῖσιν ἐκδήσαντο πλεκτὰς πεισμάτων ἀρ‐ χὰς ἐπ’ ἀπείρου τε γᾶς ἔβασαν. |
| 762.2 | ἀνθ’ ὧν οὐχ ὁσίων ἐρώ‐ |
| 765.1 | των δεινᾶι φρένας Ἀφροδί‐ |
| 765.2 | τας νόσωι κατεκλάσθη· |
| 765.3 | χαλεπᾶι δ’ ὑπέραντλος οὖσα συμφορᾶι τεράμνων |
| 765.4 | ἄπο νυμφιδίων κρεμαστὸν |
| 770-771 | ἅψεται ἀμφὶ βρόχον λευκᾶι καθαρμόζουσα δειρᾶι, |
| 772-773 | δαίμονα στυγνὸν καταιδεσθεῖσα τάν τ’ εὔ‐ |
| 774 | δοξον ἀνθαιρουμένα φήμαν ἀπαλλάσ‐ |
| 775.1 | σουσά τ’ ἀλγεινὸν φρενῶν ἔρωτα. |
| 775.2 | Τρ. (ἔσωθεν) |
| 776 | ἰοὺ ἰού· |
| 776.1 | βοηδρομεῖτε πάντες οἱ πέλας δόμων· |
| 776.2 | ἐν ἀγχόναις δέσποινα, Θησέως δάμαρ. |
| 776.3 | Χο. φεῦ φεῦ, πέπρακται· βασιλὶς οὐκέτ’ ἔστι δὴ |
| 776.4 | γυνή, κρεμαστοῖς ἐν βρόχοις ἠρτημένη. |
| 780.1 | Τρ. οὐ σπεύσετ’; οὐκ οἴσει τις ἀμφιδέξιον |
| 780.2 | σίδηρον, ὧι τόδ’ ἅμμα λύσομεν δέρης; |
| 780.3 | Χο. φίλαι, τί δρῶμεν; ἦ δοκεῖ περᾶν δόμους |
| 780.4 | λῦσαί τ’ ἄνασσαν ἐξ ἐπισπαστῶν βρόχων; |
| 780.5 | — τί δ’; οὐ πάρεισι πρόσπολοι νεανίαι; |
| 785.1 | τὸ πολλὰ πράσσειν οὐκ ἐν ἀσφαλεῖ βίου. |
| 785.2 | Τρ. ὀρθώσατ’ ἐκτείναντες ἄθλιον νέκυν· |
| 785.3 | πικρὸν τόδ’ οἰκούρημα δεσπόταις ἐμοῖς. |
| 785.4 | Χο. ὄλωλεν ἡ δύστηνος, ὡς κλύω, γυνή· |
| 785.5 | ἤδη γὰρ ὡς νεκρόν νιν ἐκτείνουσι δή. |
| 790 | ΘΗΣΕΥΣ |
| 790.1 | γυναῖκες, ἴστε τίς ποτ’ ἐν δόμοις βοὴ |
| 790.2 | †ἠχὼ βαρεῖα προσπόλων† ἀφίκετο; |
| 790.3 | οὐ γάρ τί μ’ ὡς θεωρὸν ἀξιοῖ δόμος |
| 790.4 | πύλας ἀνοίξας εὐφρόνως προσεννέπειν. |
| 790.5 | μῶν Πιτθέως τι γῆρας εἴργασται νέον; |
| 795.1 | πρόσω μὲν ἤδη βίοτος, ἀλλ’ ὅμως ἔτ’ ἂν |
| 795.2 | λυπηρὸς ἡμῖν τούσδ’ ἂν ἐκλίποι δόμους. |
| 795.3 | Χο. οὐκ ἐς γέροντας ἥδε σοι τείνει τύχη, |
| 795.4 | Θησεῦ· νέοι θανόντες ἀλγύνουσί σε. |
| 795.5 | Θη. οἴμοι, τέκνων μοι μή τι συλᾶται βίος; Χο. ζῶσιν, θανούσης μητρὸς ὡς ἄλγιστά σοι. |
| 795.6 | Θη. τί φήις; ὄλωλεν ἄλοχος; ἐκ τίνος τύχης; |
| 795.7 | Χο. βρόχον κρεμαστὸν ἀγχόνης ἀνήψατο. |
| 795.8 | Θη. λύπηι παχνωθεῖς’ ἢ ἀπὸ συμφορᾶς τίνος; |
| 795.9 | Χο. τοσοῦτον ἴσμεν· ἄρτι γὰρ κἀγὼ δόμους, |
| 805.1 | Θησεῦ, πάρειμι σῶν κακῶν πενθήτρια. |
| 805.2 | Θη. αἰαῖ, τί δῆτα τοῖσδ’ ἀνέστεμμαι κάρα πλεκτοῖσι φύλλοις, δυστυχὴς θεωρὸς ὤν; |
| 805.3 | χαλᾶτε κλῆιθρα, πρόσπολοι, πυλωμάτων, |
| 805.4 | ἐκλύεθ’ ἁρμούς, ὡς ἴδω πικρὰν θέαν |
| 810.1 | γυναικός, ἥ με κατθανοῦς’ ἀπώλεσεν. |
| 810.2 | Χο. ἰὼ ἰὼ τάλαινα μελέων κακῶν· |
| 810.3 | ἔπαθες, εἰργάσω |
| 810.4 | τοσοῦτον ὥστε τούσδε συγχέαι δόμους, |
| 810.5 | αἰαῖ τόλμας, |
| 814 | βιαίως θανοῦς’ ἀνοσίωι τε συμ‐ |
| 815.1 | φορᾶι, σᾶς χερὸς πάλαισμα μελέας. |
| 815.2 | τίς ἄρα σάν, τάλαιν’, ἀμαυροῖ ζόαν; |
| 815.3 | Θη. ὤμοι ἐγὼ πόνων· ἔπαθον, ὦ τάλας, |
| 815.4 | τὰ μάκιστ’ ἐμῶν κακῶν. ὦ τύχα, |
| 815.5 | ὥς μοι βαρεῖα καὶ δόμοις ἐπεστάθης, |
| 820.1 | κηλὶς ἄφραστος ἐξ ἀλαστόρων τινός· |
| 820.2 | κατακονὰ μὲν οὖν ἀβίοτος βίου. |
| 820.3 | κακῶν δ’, ὦ τάλας, πέλαγος εἰσορῶ τοσοῦτον ὥστε μήποτ’ ἐκνεῦσαι πάλιν |
| 820.4 | μηδ’ ἐκπερᾶσαι κῦμα τῆσδε συμφορᾶς. |
| 826.1 | τίνι λόγωι, τάλας, τίνι τύχαν σέθεν |
| 826.2 | βαρύποτμον, γύναι, προσαυδῶν τύχω; |
| 826.3 | ὄρνις γὰρ ὥς τις ἐκ χερῶν ἄφαντος εἶ, |
| 826.4 | πήδημ’ ἐς Ἅιδου κραιπνὸν ὁρμήσασά μοι. |
| 830.1 | αἰαῖ αἰαῖ, μέλεα μέλεα τάδε πάθη· |
| 830.2 | πρόσωθεν δέ ποθεν ἀνακομίζομαι |
| 830.3 | τύχαν δαιμόνων ἀμπλακίαισι τῶν |
| 830.4 | πάροιθέν τινος. |
| 830.5 | Χο. οὐ σοὶ τάδ’, ὦναξ, ἦλθε δὴ μόνωι κακά, |
| 835.1 | πολλῶν μετ’ ἄλλων δ’ ὤλεσας κεδνὸν λέχος. |
| 835.2 | Θη. τὸ κατὰ γᾶς θέλω, τὸ κατὰ γᾶς κνέφας |
| 835.3 | μετοικεῖν σκότωι θανών, ὦ τλάμων, |
| 835.4 | τῆς σῆς στερηθεὶς φιλτάτης ὁμιλίας· |
| 835.5 | ἀπώλεσας γὰρ μᾶλλον ἢ κατέφθισο. |
| 840.1 | †τίνος κλύω† πόθεν θανάσιμος τύχα, |
| 840.2 | γύναι, σὰν ἔβα, τάλαινα, κραδίαν; |
| 840.3 | εἴποι τις ἂν τὸ πραχθέν, ἢ μάτην ὄχλον |
| 840.4 | στέγει τυραννὸν δῶμα προσπόλων ἐμῶν; ὤμοι μοι 〈 〉 σέθεν, |
| 845.1 | μέλεος, οἷον εἶδον ἄλγος δόμων, |
| 845.2 | οὐ τλητὸν οὐδὲ ῥητόν. ἀλλ’ ἀπωλόμην· |
| 845.3 | ἔρημος οἶκος, καὶ τέκν’ ὀρφανεύεται. |
| 845.4 | 〈αἰαῖ αἰαῖ,〉 ἔλιπες ἔλιπες, ὦ φίλα |
| 845.5 | γυναικῶν ἀρίστα θ’ ὁπόσας ὁρᾶι φέγγος θ’ ἁλίοιο καὶ νυκτὸς ἀ‐ |
| 845.6 | στερωπὸν σέλας. |
| 845.7 | Χο. ὦ τάλας, ὅσον κακὸν ἔχει δόμος· |
| 845.8 | δάκρυσί μου βλέφαρα καταχυθέντα τέγ‐ |
| 845.9 | γεται σᾶι τύχαι. |
| 855.1 | τὸ δ’ ἐπὶ τῶιδε πῆμα φρίσσω πάλαι. |
| 855.2 | Θη. ἔα ἔα· |
| 856.1 | τί δή ποθ’ ἥδε δέλτος ἐκ φίλης χερὸς |
| 856.2 | ἠρτημένη; θέλει τι σημῆναι νέον; |
| 856.3 | ἀλλ’ ἦ λέχους μοι καὶ τέκνων ἐπιστολὰς |
| 856.4 | ἔγραψεν ἡ δύστηνος, ἐξαιτουμένη; |
| 860.1 | θάρσει, τάλαινα· λέκτρα γὰρ τὰ Θησέως |
| 860.2 | οὐκ ἔστι δῶμά θ’ ἥτις εἴσεισιν γυνή. |
| 860.3 | καὶ μὴν τύποι γε σφενδόνης χρυσηλάτου |
| 860.4 | τῆς οὐκέτ’ οὔσης οἵδε προσσαίνουσί με. |
| 860.5 | φέρ’ ἐξελίξας περιβολὰς σφραγισμάτων |
| 865.1 | ἴδω τί λέξαι δέλτος ἥδε μοι θέλει. |
| 865.2 | Χο. φεῦ φεῦ, τόδ’ αὖ νεοχμὸν ἐκδοχαῖς |
| 865.3 | ἐπεισφρεῖ θεὸς κακόν· †ἐμοὶ [μὲν οὖν ἀβίοτος βίου] |
| 865.4 | τύχα πρὸς τὸ κρανθὲν εἴη τυχεῖν·† |
| 865.5 | ὀλομένους γάρ, οὐκέτ’ ὄντας, λέγω, |
| 870.1 | φεῦ φεῦ, τῶν ἐμῶν τυράννων δόμους. |
| 870.2 | [ὦ δαῖμον, εἴ πως ἔστι, μὴ σφήληις δόμους, |
| 870.3 | αἰτουμένης δὲ κλῦθί μου· πρὸς γάρ τινος |
| 870.4 | οἰωνὸν ὥστε μάντις εἰσορῶ κακόν.] |
| 870.5 | Θη. οἴμοι, τόδ’ οἷον ἄλλο πρὸς κακῶι κακόν, |
| 875.1 | οὐ τλητὸν οὐδὲ λεκτόν· ὦ τάλας ἐγώ. |
| 875.2 | Χο. τί χρῆμα; λέξον, εἴ τί μοι λόγου μέτα. |
| 875.3 | Θη. βοᾶι βοᾶι δέλτος ἄλαστα· πᾶι φύγω |
| 875.4 | βάρος κακῶν; ἀπὸ γὰρ ὀλόμενος οἴχομαι, |
| 875.5 | οἷον οἷον εἶδον γραφαῖς μέλος |
| 880.1 | φθεγγόμενον τλάμων. |
| 880.2 | Χο. αἰαῖ, κακῶν ἀρχηγὸν ἐκφαίνεις λόγον. |
| 880.3 | Θη. τόδε μὲν οὐκέτι στόματος ἐν πύλαις |
| 880.4 | καθέξω δυσεκπέρατον ὀλοὸν |
| 880.5 | κακόν· ἰὼ πόλις. |
| 885.1 | Ἱππόλυτος εὐνῆς τῆς ἐμῆς ἔτλη θιγεῖν |
| 885.2 | βίαι, τὸ σεμνὸν Ζηνὸς ὄμμ’ ἀτιμάσας. |
| 885.3 | ἀλλ’, ὦ πάτερ Πόσειδον, ἃς ἐμοί ποτε |
| 885.4 | ἀρὰς ὑπέσχου τρεῖς, μιᾶι κατέργασαι |
| 885.5 | τούτων ἐμὸν παῖδ’, ἡμέραν δὲ μὴ φύγοι |
| 890.1 | τήνδ’, εἴπερ ἡμῖν ὤπασας σαφεῖς ἀράς. |
| 890.2 | Χο. ἄναξ, ἀπεύχου ταῦτα πρὸς θεῶν πάλιν, |
| 890.3 | γνώσηι γὰρ αὖθις ἀμπλακών· ἐμοὶ πιθοῦ. |
| 890.4 | Θη. οὐκ ἔστι. καὶ πρός γ’ ἐξελῶ σφε τῆσδε γῆς, |
| 890.5 | δυοῖν δὲ μοίραιν θατέραι πεπλήξεται· |
| 895.1 | ἢ γὰρ Ποσειδῶν αὐτὸν εἰς Ἅιδου δόμους |
| 895.2 | θανόντα πέμψει τὰς ἐμὰς ἀρὰς σέβων |
| 895.3 | ἢ τῆσδε χώρας ἐκπεσὼν ἀλώμενος |
| 895.4 | ξένην ἐπ’ αἶαν λυπρὸν ἀντλήσει βίον. |
| 895.5 | Χο. καὶ μὴν ὅδ’ αὐτὸς παῖς σὸς ἐς καιρὸν πάρα Ἱππόλυτος· ὀργῆς δ’ ἐξανεὶς κακῆς, ἄναξ |
| 895.6 | Θησεῦ, τὸ λῶιστον σοῖσι βούλευσαι δόμοις. |
| 895.7 | Ιπ. κραυγῆς ἀκούσας σῆς ἀφικόμην, πάτερ, |
| 895.8 | σπουδῆι· τὸ μέντοι πρᾶγμ’ ὅτωι στένεις ἔπι |
| 895.9 | οὐκ οἶδα, βουλοίμην δ’ ἂν ἐκ σέθεν κλύειν. |
| 905.1 | ἔα, τί χρῆμα; σὴν δάμαρθ’ ὁρῶ, πάτερ, |
| 905.2 | νεκρόν· μεγίστου θαύματος τόδ’ ἄξιον· |
| 905.3 | ἣν ἀρτίως ἔλειπον, ἣ φάος τόδε |
| 905.4 | οὔπω χρόνος παλαιὸς εἰσεδέρκετο. |
| 905.5 | τί χρῆμα πάσχει; τῶι τρόπωι διόλλυται; |
| 910.1 | πάτερ, πυθέσθαι βούλομαι σέθεν πάρα. |
| 910.2 | σιγᾶις; σιωπῆς δ’ οὐδὲν ἔργον ἐν κακοῖς. |
| 910.3 | [ἡ γὰρ ποθοῦσα πάντα καρδία κλύειν |
| 910.4 | κἀν τοῖς κακοῖσι λίχνος οὖς’ ἁλίσκεται.] |
| 910.5 | οὐ μὴν φίλους γε, κἄτι μᾶλλον ἢ φίλους, |
| 915.1 | κρύπτειν δίκαιον σάς, πάτερ, δυσπραξίας. |
| 915.2 | Θη. ὦ πόλλ’ ἁμαρτάνοντες ἄνθρωποι μάτην, |
| 915.3 | τί δὴ τέχνας μὲν μυρίας διδάσκετε |
| 915.4 | καὶ πάντα μηχανᾶσθε κἀξευρίσκετε, |
| 915.5 | ἓν δ’ οὐκ ἐπίστασθ’ οὐδ’ ἐθηράσασθέ πω, |
| 920.1 | φρονεῖν διδάσκειν οἷσιν οὐκ ἔνεστι νοῦς; |
| 920.2 | Ιπ. δεινὸν σοφιστὴν εἶπας, ὅστις εὖ φρονεῖν |
| 920.3 | τοὺς μὴ φρονοῦντας δυνατός ἐστ’ ἀναγκάσαι. |
| 920.4 | ἀλλ’ οὐ γὰρ ἐν δέοντι λεπτουργεῖς, πάτερ, |
| 920.5 | δέδοικα μή σου γλῶσς’ ὑπερβάλληι κακοῖς. |
| 925.1 | Θη. φεῦ, χρῆν βροτοῖσι τῶν φίλων τεκμήριον |
| 925.2 | σαφές τι κεῖσθαι καὶ διάγνωσιν φρενῶν, |
| 925.3 | ὅστις τ’ ἀληθής ἐστιν ὅς τε μὴ φίλος, |
| 925.4 | δισσάς τε φωνὰς πάντας ἀνθρώπους ἔχειν, |
| 925.5 | τὴν μὲν δικαίαν τὴν δ’ ὅπως ἐτύγχανεν, |
| 930.1 | ὡς ἡ φρονοῦσα τἄδικ’ ἐξηλέγχετο |
| 930.2 | πρὸς τῆς δικαίας, κοὐκ ἂν ἠπατώμεθα. |
| 930.3 | Ιπ. ἀλλ’ ἦ τις ἐς σὸν οὖς με διαβαλὼν ἔχει φίλων, νοσοῦμεν δ’ οὐδὲν ὄντες αἴτιοι; |
| 930.4 | ἔκ τοι πέπληγμαι· σοὶ γὰρ ἐκπλήσσουσί με |
| 935.1 | λόγοι, παραλλάσσοντες ἔξεδροι φρενῶν. |
| 935.2 | Θη. φεῦ τῆς βροτείας—ποῖ προβήσεται; —φρενός. |
| 935.3 | τί τέρμα τόλμης καὶ θράσους γενήσεται; |
| 935.4 | εἰ γὰρ κατ’ ἀνδρὸς βίοτον ἐξογκώσεται, |
| 935.5 | ὁ δ’ ὕστερος τοῦ πρόσθεν εἰς ὑπερβολὴν |
| 940.1 | πανοῦργος ἔσται, θεοῖσι προσβαλεῖν χθονὶ |
| 940.2 | ἄλλην δεήσει γαῖαν ἣ χωρήσεται |
| 940.3 | τοὺς μὴ δικαίους καὶ κακοὺς πεφυκότας. |
| 940.4 | σκέψασθε δ’ ἐς τόνδ’, ὅστις ἐξ ἐμοῦ γεγὼς |
| 940.5 | ἤισχυνε τἀμὰ λέκτρα κἀξελέγχεται |
| 945.1 | πρὸς τῆς θανούσης ἐμφανῶς κάκιστος ὤν. |
| 945.2 | δεῖξον δ’, ἐπειδή γ’ ἐς μίασμ’ ἐλήλυθα, |
| 945.3 | τὸ σὸν πρόσωπον δεῦρ’ ἐναντίον πατρί. |
| 945.4 | σὺ δὴ θεοῖσιν ὡς περισσὸς ὢν ἀνὴρ |
| 945.5 | ξύνει; σὺ σώφρων καὶ κακῶν ἀκήρατος; οὐκ ἂν πιθοίμην τοῖσι σοῖς κόμποις ἐγὼ |
| 945.6 | θεοῖσι προσθεὶς ἀμαθίαν φρονεῖν κακῶς. |
| 945.7 | ἤδη νυν αὔχει καὶ δι’ ἀψύχου βορᾶς |
| 945.8 | σίτοις καπήλευ’ Ὀρφέα τ’ ἄνακτ’ ἔχων |
| 945.9 | βάκχευε πολλῶν γραμμάτων τιμῶν καπνούς· |
| 955.1 | ἐπεί γ’ ἐλήφθης. τοὺς δὲ τοιούτους ἐγὼ |
| 955.2 | φεύγειν προφωνῶ πᾶσι· θηρεύουσι γὰρ |
| 955.3 | σεμνοῖς λόγοισιν, αἰσχρὰ μηχανώμενοι. |
| 955.4 | τέθνηκεν ἥδε· τοῦτό ς’ ἐκσώσειν δοκεῖς; |
| 955.5 | ἐν τῶιδ’ ἁλίσκηι πλεῖστον, ὦ κάκιστε σύ· |
| 960.1 | ποῖοι γὰρ ὅρκοι κρείσσονες, τίνες λόγοι |
| 960.2 | τῆσδ’ ἂν γένοιντ’ ἄν, ὥστε ς’ αἰτίαν φυγεῖν; μισεῖν σε φήσεις τήνδε, καὶ τὸ δὴ νόθον |
| 960.3 | τοῖς γνησίοισι πολέμιον πεφυκέναι; |
| 960.4 | κακὴν ἄρ’ αὐτὴν ἔμπορον βίου λέγεις |
| 965.1 | εἰ δυσμενείαι σῆι τὰ φίλτατ’ ὤλεσεν. |
| 965.2 | ἀλλ’ ὡς τὸ σῶφρον ἀνδράσιν μὲν οὐκ ἔνι, |
| 965.3 | γυναιξὶ δ’ ἐμπέφυκεν; οἶδ’ ἐγὼ νέους |
| 965.4 | οὐδὲν γυναικῶν ὄντας ἀσφαλεστέρους, |
| 965.5 | ὅταν ταράξηι Κύπρις ἡβῶσαν φρένα· |
| 970.1 | τὸ δ’ ἄρσεν αὐτοὺς ὠφελεῖ προσκείμενον. |
| 970.2 | νῦν οὖν—τί ταῦτα σοῖς ἁμιλλῶμαι λόγοις |
| 970.3 | νεκροῦ παρόντος μάρτυρος σαφεστάτου; |
| 970.4 | ἔξερρε γαίας τῆσδ’ ὅσον τάχος φυγάς, |
| 970.5 | καὶ μήτ’ Ἀθήνας τὰς θεοδμήτους μόληις |
| 975.1 | μήτ’ εἰς ὅρους γῆς ἧς ἐμὸν κρατεῖ δόρυ. |
| 975.2 | εἰ γὰρ παθών γέ σου τάδ’ ἡσσηθήσομαι, |
| 975.3 | οὐ μαρτυρήσει μ’ Ἴσθμιος Σίνις ποτὲ |
| 975.4 | κτανεῖν ἑαυτὸν ἀλλὰ κομπάζειν μάτην, |
| 975.5 | οὐδ’ αἱ θαλάσσηι σύννομοι Σκιρωνίδες |
| 980.1 | φήσουσι πέτραι τοῖς κακοῖς μ’ εἶναι βαρύν. |
| 980.2 | Χο. οὐκ οἶδ’ ὅπως εἴποιμ’ ἂν εὐτυχεῖν τινα |
| 980.3 | θνητῶν· τὰ γὰρ δὴ πρῶτ’ ἀνέστραπται πάλιν. |
| 980.4 | Ιπ. πάτερ, μένος μὲν ξύντασις τε σῶν φρενῶν |
| 980.5 | δεινή· τὸ μέντοι πρᾶγμ’, ἔχον καλοὺς λόγους, |
| 985.1 | εἴ τις διαπτύξειεν οὐ καλὸν τόδε. |
| 985.2 | ἐγὼ δ’ ἄκομψος εἰς ὄχλον δοῦναι λόγον, ἐς ἥλικας δὲ κὠλίγους σοφώτερος· |
| 985.3 | ἔχει δὲ μοῖραν καὶ τόδ’· οἱ γὰρ ἐν σοφοῖς |
| 985.4 | φαῦλοι παρ’ ὄχλωι μουσικώτεροι λέγειν. |
| 990.1 | ὅμως δ’ ἀνάγκη, ξυμφορᾶς ἀφιγμένης, |
| 990.2 | γλῶσσάν μ’ ἀφεῖναι. πρῶτα δ’ ἄρξομαι λέγειν |
| 990.3 | ὅθεν μ’ ὑπῆλθες πρῶτον ὡς διαφθερῶν |
| 990.4 | οὐκ ἀντιλέξοντ’. εἰσορᾶις φάος τόδε |
| 990.5 | καὶ γαῖαν· ἐν τοῖσδ’ οὐκ ἔνεστ’ ἀνὴρ ἐμοῦ, |
| 995.1 | οὐδ’ ἢν σὺ μὴ φῆις, σωφρονέστερος γεγώς. |
| 995.2 | ἐπίσταμαι γὰρ πρῶτα μὲν θεοὺς σέβειν |
| 995.3 | φίλοις τε χρῆσθαι μὴ ἀδικεῖν πειρωμένοις |
| 995.4 | ἀλλ’ οἷσιν αἰδὼς μήτ’ ἐπαγγέλλειν κακὰ |
| 995.5 | μήτ’ ἀνθυπουργεῖν αἰσχρὰ τοῖσι χρωμένοις, οὐκ ἐγγελαστὴς τῶν ὁμιλούντων, πάτερ, |
| 995.6 | ἀλλ’ αὑτὸς οὐ παροῦσι κἀγγὺς ὢν φίλοις. |
| 995.7 | ἑνὸς δ’ ἄθικτος, ὧι με νῦν ἔχειν δοκεῖς· |
| 995.8 | λέχους γὰρ ἐς τόδ’ ἡμέρας ἁγνὸν δέμας. |
| 995.9 | οὐκ οἶδα πρᾶξιν τήνδε πλὴν λόγωι κλύων |
| 1005.1 | γραφῆι τε λεύσσων· οὐδὲ ταῦτα γὰρ σκοπεῖν |
| 1005.2 | πρόθυμός εἰμι, παρθένον ψυχὴν ἔχων. |
| 1005.3 | καὶ δὴ τὸ σῶφρον τοὐμὸν οὐ πείθει ς’· ἴτω· |
| 1005.4 | δεῖ δή σε δεῖξαι τῶι τρόπωι διεφθάρην. |
| 1005.5 | πότερα τὸ τῆσδε σῶμ’ ἐκαλλιστεύετο |
| 1010.1 | πασῶν γυναικῶν; ἢ σὸν οἰκήσειν δόμον ἔγκληρον εὐνὴν προσλαβὼν ἐπήλπισα; |
| 1010.2 | μάταιος ἆρ’ ἦν, οὐδαμοῦ μὲν οὖν φρενῶν. |
| 1010.3 | ἀλλ’ ὡς τυραννεῖν ἡδὺ τοῖσι σώφροσιν; |
| 1010.4 | †ἥκιστά γ’, εἰ μὴ† τὰς φρένας διέφθορεν |
| 1015.1 | θνητῶν ὅσοισιν ἁνδάνει μοναρχία. |
| 1015.2 | ἐγὼ δ’ ἀγῶνας μὲν κρατεῖν Ἑλληνικοὺς |
| 1015.3 | πρῶτος θέλοιμ’ ἄν, ἐν πόλει δὲ δεύτερος |
| 1015.4 | σὺν τοῖς ἀρίστοις εὐτυχεῖν ἀεὶ φίλοις· |
| 1015.5 | πράσσειν τε γὰρ πάρεστι, κίνδυνός τ’ ἀπὼν |
| 1020.1 | κρείσσω δίδωσι τῆς τυραννίδος χάριν. |
| 1020.2 | ἓν οὐ λέλεκται τῶν ἐμῶν, τὰ δ’ ἄλλ’ ἔχεις· |
| 1020.3 | εἰ μὲν γὰρ ἦν μοι μάρτυς οἷός εἰμ’ ἐγὼ |
| 1020.4 | καὶ τῆσδ’ ὁρώσης φέγγος ἠγωνιζόμην, |
| 1020.5 | ἔργοις ἂν εἶδες τοὺς κακοὺς διεξιών· |
| 1025.1 | νῦν δ’ ὅρκιόν σοι Ζῆνα καὶ πέδον χθονὸς |
| 1025.2 | ὄμνυμι τῶν σῶν μήποθ’ ἅψασθαι γάμων |
| 1025.3 | μηδ’ ἂν θελῆσαι μηδ’ ἂν ἔννοιαν λαβεῖν. |
| 1025.4 | ἦ τἄρ’ ὀλοίμην ἀκλεὴς ἀνώνυμος |
| 1025.5 | [ἄπολις ἄοικος, φυγὰς ἀλητεύων χθόνα,] |
| 1030.1 | καὶ μήτε πόντος μήτε γῆ δέξαιτό μου |
| 1030.2 | σάρκας θανόντος, εἰ κακὸς πέφυκ’ ἀνήρ. |
| 1030.3 | τί δ’ ἥδε δειμαίνους’ ἀπώλεσεν βίον |
| 1030.4 | οὐκ οἶδ’, ἐμοὶ γὰρ οὐ θέμις πέρα λέγειν· |
| 1030.5 | ἐσωφρόνησε δ’ οὐκ ἔχουσα σωφρονεῖν, |
| 1035.1 | ἡμεῖς δ’ ἔχοντες οὐ καλῶς ἐχρώμεθα. |
| 1035.2 | Χο. ἀρκοῦσαν εἶπας αἰτίας ἀποστροφὴν |
| 1035.3 | ὅρκους παρασχών, πίστιν οὐ σμικράν, θεῶν. |
| 1035.4 | Θη. ἆρ’ οὐκ ἐπωιδὸς καὶ γόης πέφυχ’ ὅδε, |
| 1035.5 | ὃς τὴν ἐμὴν πέποιθεν εὐοργησίαι |
| 1040.1 | ψυχὴν κρατήσειν, τὸν τεκόντ’ ἀτιμάσας; |
| 1040.2 | Ιπ. καὶ σοῦ γε ταὐτὰ κάρτα θαυμάζω, πάτερ· |
| 1040.3 | εἰ γὰρ σὺ μὲν παῖς ἦσθ’, ἐγὼ δὲ σὸς πατήρ, |
| 1040.4 | ἔκτεινά τοί ς’ ἂν κοὐ φυγαῖς ἐζημίουν, |
| 1040.5 | εἴπερ γυναικὸς ἠξίους ἐμῆς θιγεῖν. |
| 1045.1 | Θη. ὡς ἄξιον τόδ’ εἶπας. οὐχ οὕτω θανῆι, |
| 1045.2 | ὥσπερ σὺ σαυτῶι τόνδε προύθηκας νόμον· |
| 1045.3 | ταχὺς γὰρ Ἅιδης ῥᾶιστος ἀνδρὶ δυστυχεῖ· |
| 1045.4 | ἀλλ’ ἐκ πατρώιας φυγὰς ἀλητεύων χθονὸς |
| 1045.5 | ξένην ἐπ’ αἶαν λυπρὸν ἀντλήσεις βίον. [μισθὸς γὰρ οὗτός ἐστιν ἀνδρὶ δυσσεβεῖ.] |
| 1045.6 | Ιπ. οἴμοι, τί δράσεις; οὐδὲ μηνυτὴν χρόνον |
| 1045.7 | δέξηι καθ’ ἡμῶν, ἀλλά μ’ ἐξελᾶις χθονός; |
| 1045.8 | Θη. πέραν γε Πόντου καὶ τόπων Ἀτλαντικῶν, |
| 1045.9 | εἴ πως δυναίμην, ὡς σὸν ἐχθαίρω κάρα. |
| 1055.1 | Ιπ. οὐδ’ ὅρκον οὐδὲ πίστιν οὐδὲ μάντεων |
| 1055.2 | φήμας ἐλέγξας ἄκριτον ἐκβαλεῖς με γῆς; |
| 1055.3 | Θη. ἡ δέλτος ἥδε κλῆρον οὐ δεδεγμένη |
| 1055.4 | κατηγορεῖ σου πιστά· τοὺς δ’ ὑπὲρ κάρα φοιτῶντας ὄρνις πόλλ’ ἐγὼ χαίρειν λέγω. |
| 1060.1 | Ιπ. ὦ θεοί, τί δῆτα τοὐμὸν οὐ λύω στόμα, |
| 1060.2 | ὅστις γ’ ὑφ’ ὑμῶν, οὓς σέβω, διόλλυμαι; |
| 1060.3 | οὐ δῆτα· πάντως οὐ πίθοιμ’ ἂν οὕς με δεῖ, |
| 1060.4 | μάτην δ’ ἂν ὅρκους συγχέαιμ’ οὓς ὤμοσα. |
| 1060.5 | Θη. οἴμοι, τὸ σεμνὸν ὥς μ’ ἀποκτενεῖ τὸ σόν. |
| 1065.1 | οὐκ εἶ πατρώιας ἐκτὸς ὡς τάχιστα γῆς; |
| 1065.2 | Ιπ. ποῖ δῆθ’ ὁ τλήμων τρέψομαι; τίνος ξένων |
| 1065.3 | δόμους ἔσειμι, τῆιδ’ ἐπ’ αἰτίαι φυγών; |
| 1065.4 | Θη. ὅστις γυναικῶν λυμεῶνας ἥδεται |
| 1065.5 | ξένους κομίζων καὶ ξυνοικούρους κακῶν. |
| 1070.1 | Ιπ. αἰαῖ, πρὸς ἧπαρ· δακρύων ἐγγὺς τόδε, |
| 1070.2 | εἰ δὴ κακός γε φαίνομαι δοκῶ τε σοί. |
| 1070.3 | Θη. τότε στενάζειν καὶ προγιγνώσκειν ς’ ἐχρῆν |
| 1070.4 | ὅτ’ ἐς πατρώιαν ἄλοχον ὑβρίζειν ἔτλης. |
| 1070.5 | Ιπ. ὦ δώματ’, εἴθε φθέγμα γηρύσαισθέ μοι |
| 1075.1 | καὶ μαρτυρήσαιτ’ εἰ κακὸς πέφυκ’ ἀνήρ. |
| 1075.2 | Θη. ἐς τοὺς ἀφώνους μάρτυρας φεύγεις σοφῶς· |
| 1075.3 | τὸ δ’ ἔργον οὐ λέγον σε μηνύει κακόν. |
| 1075.4 | Ιπ. φεῦ· |
| 1078.1 | εἴθ’ ἦν ἐμαυτὸν προσβλέπειν ἐναντίον |
| 1078.2 | στάνθ’, ὡς ἐδάκρυς’ οἷα πάσχομεν κακά. |
| 1080.1 | Θη. πολλῶι γε μᾶλλον σαυτὸν ἤσκησας σέβειν ἢ τοὺς τεκόντας ὅσια δρᾶν δίκαιος ὤν. |
| 1080.2 | Ιπ. ὦ δυστάλαινα μῆτερ, ὦ πικραὶ γοναί· |
| 1080.3 | μηδείς ποτ’ εἴη τῶν ἐμῶν φίλων νόθος. |
| 1080.4 | Θη. οὐχ ἕλξετ’ αὐτόν, δμῶες; οὐκ ἀκούετε |
| 1085.1 | πάλαι ξενοῦσθαι τόνδε προυννέποντά με; |
| 1085.2 | Ιπ. κλαίων τις αὐτῶν ἆρ’ ἐμοῦ γε θίξεται· |
| 1085.3 | σὺ δ’ αὐτός, εἴ σοι θυμός, ἐξώθει χθονός. |
| 1085.4 | Θη. δράσω τάδ’, εἰ μὴ τοῖς ἐμοῖς πείσηι λόγοις· |
| 1085.5 | οὐ γάρ τις οἶκτος σῆς μ’ ὑπέρχεται φυγῆς. |
| 1090.1 | Ιπ. ἄραρεν, ὡς ἔοικεν. ὦ τάλας ἐγώ, |
| 1090.2 | ὡς οἶδα μὲν ταῦτ’, οἶδα δ’ οὐχ ὅπως φράσω. |
| 1090.3 | ὦ φιλτάτη μοι δαιμόνων Λητοῦς κόρη, |
| 1090.4 | σύνθακε, συγκύναγε, φευξούμεσθα δὴ |
| 1090.5 | κλεινὰς Ἀθήνας. ἀλλὰ χαιρέτω πόλις |
| 1095.1 | καὶ γαῖ’ Ἐρεχθέως· ὦ πέδον Τροζήνιον, |
| 1095.2 | ὡς ἐγκαθηβᾶν πόλλ’ ἔχεις εὐδαίμονα, |
| 1095.3 | χαῖρ’· ὕστατον γάρ ς’ εἰσορῶν προσφθέγγομαι. |
| 1095.4 | ἴτ’, ὦ νέοι μοι τῆσδε γῆς ὁμήλικες, |
| 1095.5 | προσείπαθ’ ἡμᾶς καὶ προπέμψατε χθονός· ὡς οὔποτ’ ἄλλον ἄνδρα σωφρονέστερον |
| 1095.6 | ὄψεσθε, κεἰ μὴ ταῦτ’ ἐμῶι δοκεῖ πατρί. |
| 1095.7 | ΘΕΡΑΠΟΝΤΕΣ |
| 1102.1 | ἦ μέγα μοι τὰ θεῶν μελεδήμαθ’, ὅταν φρένας |
| 1102.2 | ἔλθηι, |
| 1104-1105 | λύπας παραιρεῖ· ξύνεσιν δέ τιν’ ἐλπίδι κεύθων |
| 1106-1107 | λείπομαι ἔν τε τύχαις θνατῶν καὶ ἐν ἔργμασι |
| 1107.1 | λεύσσων· |
| 1107.2 | ἄλλα γὰρ ἄλλοθεν ἀμείβεται, μετὰ δ’ ἵσταται |
| 1107.3 | ἀνδράσιν αἰὼν |
| 1110.1 | πολυπλάνητος αἰεί. |
| 1110.2 | Χο. εἴθε μοι εὐξαμέναι θεόθεν τάδε μοῖρα |
| 1110.3 | παράσχοι, |
| 1114 | τύχαν μετ’ ὄλβου καὶ ἀκήρατον ἄλγεσι θυμόν· |
| 1115.1 | δόξα δὲ μήτ’ ἀτρεκὴς μήτ’ αὖ παράσημος |
| 1115.2 | ἐνείη, |
| 1118.1 | ῥάιδια δ’ ἤθεα τὸν αὔριον μεταβαλλομένα χρόνον αἰεὶ |
| 1118.2 | βίον συνευτυχοίην. |
| 1120-1121 | Θε. οὐκέτι γὰρ καθαρὰν φρέν’ ἔχω, παρὰ δ’ ἐλπίδ’ |
| 1122.1 | ἃ λεύσσω· |
| 1122.2 | ἐπεὶ τὸν Ἑλλανίας φανερώτατον ἀστέρ’ Ἀφαίας |
| 1122.3 | εἴδομεν εἴδομεν ἐκ πατρὸς ὀργᾶς |
| 1125.1 | ἄλλαν ἐπ’ αἶαν ἱέμενον. |
| 1125.2 | ὦ ψάμαθοι πολιήτιδος ἀκτᾶς, ὦ δρυμὸς ὄρεος ὅθι κυνῶν |
| 1128-1129 | ὠκυπόδων μέτα θῆρας ἔναιρεν |
| 1130.1 | Δίκτυνναν ἀμφὶ σεμνάν. |
| 1130.2 | Χο. οὐκέτι συζυγίαν πώλων Ἐνετᾶν ἐπιβάσηι |
| 1130.3 | τὸν ἀμφὶ Λίμνας τρόχον κατέχων ποδὶ |
| 1134 | γυμνάδος ἵππου· |
| 1135.1 | μοῦσα δ’ ἄυπνος ὑπ’ ἄντυγι χορδᾶν |
| 1135.2 | λήξει πατρῶιον ἀνὰ δόμον· |
| 1135.3 | ἀστέφανοι δὲ κόρας ἀνάπαυλαι |
| 1135.4 | Λατοῦς βαθεῖαν ἀνὰ χλόαν· |
| 1139-1140 | νυμφιδία δ’ ἀπόλωλε φυγᾶι σᾶι |
| 1141.1 | λέκτρων ἅμιλλα κούραις. |
| 1141.2 | ἐγὼ δὲ σᾶι δυστυχίαι |
| 1141.3 | δάκρυσιν διοίσω |
| 1141.4 | πότμον ἄποτμον. ὦ τάλαινα μᾶτερ, |
| 1145.1 | ἔτεκες ἀνόνατα· φεῦ, |
| 1145.2 | μανίω θεοῖσιν. |
| 1145.3 | ἰὼ ἰώ· |
| 1145.4 | συζύγιαι Χάριτες, τί τὸν τάλαν’ ἐκ πατρίας γᾶς |
| 1145.5 | οὐδὲν ἄτας αἴτιον πέμπετε τῶνδ’ ἀπ’ οἴκων; |
| 1145.6 | καὶ μὴν ὀπαδὸν Ἱππολύτου τόνδ’ εἰσορῶ |
| 1145.7 | σπουδῆι σκυθρωπὸν πρὸς δόμους ὁρμώμενον. |
| 1145.8 | ΑΓΓΕΛΟΣ |
| 1153.1 | ποῖ γῆς ἄνακτα τῆσδε Θησέα μολὼν |
| 1153.2 | εὕροιμ’ ἄν, ὦ γυναῖκες; εἴπερ ἴστε μοι |
| 1155.1 | σημήνατ’· ἆρα τῶνδε δωμάτων ἔσω; |
| 1155.2 | Χο. ὅδ’ αὐτὸς ἔξω δωμάτων πορεύεται. |
| 1155.3 | Αγ. Θησεῦ, μερίμνης ἄξιον φέρω λόγον |
| 1155.4 | σοὶ καὶ πολίταις οἵ τ’ Ἀθηναίων πόλιν |
| 1155.5 | ναίουσι καὶ γῆς τέρμονας Τροζηνίας. |
| 1160.1 | Θη. τί δ’ ἔστι; μῶν τις συμφορὰ νεωτέρα |
| 1160.2 | δισσὰς κατείληφ’ ἀστυγείτονας πόλεις; |
| 1160.3 | Αγ. Ἱππόλυτος οὐκέτ’ ἔστιν, ὡς εἰπεῖν ἔπος· |
| 1160.4 | δέδορκε μέντοι φῶς ἐπὶ σμικρᾶς ῥοπῆς. |
| 1160.5 | Θη. πρὸς τοῦ; δι’ ἔχθρας μῶν τις ἦν ἀφιγμένος |
| 1165.1 | ὅτου κατήισχυν’ ἄλοχον ὡς πατρὸς βίαι; |
| 1165.2 | Αγ. οἰκεῖος αὐτὸν ὤλες’ ἁρμάτων ὄχος |
| 1165.3 | ἀραί τε τοῦ σοῦ στόματος, ἃς σὺ σῶι πατρὶ |
| 1165.4 | πόντου κρέοντι παιδὸς ἠράσω πέρι. |
| 1165.5 | Θη. ὦ θεοί, Πόσειδόν θ’· ὡς ἄρ’ ἦσθ’ ἐμὸς πατὴρ |
| 1170.1 | ὀρθῶς, ἀκούσας τῶν ἐμῶν κατευγμάτων. |
| 1170.2 | πῶς καὶ διώλετ’; εἰπέ, τῶι τρόπωι Δίκης |
| 1170.3 | ἔπαισεν αὐτὸν ῥόπτρον αἰσχύναντά με; |
| 1170.4 | Αγ. ἡμεῖς μὲν ἀκτῆς κυμοδέγμονος πέλας |
| 1170.5 | ψήκτραισιν ἵππων ἐκτενίζομεν τρίχας |
| 1175.1 | κλαίοντες· ἦλθε γάρ τις ἄγγελος λέγων |
| 1175.2 | ὡς οὐκέτ’ ἐν γῆι τῆιδ’ ἀναστρέψοι πόδα |
| 1175.3 | Ἱππόλυτος, ἐκ σοῦ τλήμονας φυγὰς ἔχων. |
| 1175.4 | ὁ δ’ ἦλθε ταὐτὸν δακρύων ἔχων μέλος |
| 1175.5 | ἡμῖν ἐπ’ ἀκτάς, μυρία δ’ ὀπισθόπους |
| 1180.1 | φίλων ἅμ’ ἔστειχ’ ἡλίκων 〈θ’〉 ὁμήγυρις. |
| 1180.2 | χρόνωι δὲ δή ποτ’ εἶπ’ ἀπαλλαχθεὶς γόων· |
| 1180.3 | Τί ταῦτ’ ἀλύω; πειστέον πατρὸς λόγοις. |
| 1180.4 | ἐντύναθ’ ἵππους ἅρμασι ζυγηφόρους, |
| 1180.5 | δμῶες, πόλις γὰρ οὐκέτ’ ἔστιν ἥδε μοι. |
| 1185.1 | τοὐνθένδε μέντοι πᾶς ἀνὴρ ἠπείγετο, |
| 1185.2 | καὶ θᾶσσον ἢ λέγοι τις ἐξηρτυμένας |
| 1185.3 | πώλους παρ’ αὐτὸν δεσπότην ἐστήσαμεν. |
| 1185.4 | μάρπτει δὲ χερσὶν ἡνίας ἀπ’ ἄντυγος, |
| 1185.5 | αὐταῖς ἐν ἀρβύλαισιν ἁρμόσας πόδας. |
| 1190.1 | καὶ πρῶτα μὲν θεοῖς εἶπ’ ἀναπτύξας χέρας· |
| 1190.2 | Ζεῦ, μηκέτ’ εἴην εἰ κακὸς πέφυκ’ ἀνήρ· |
| 1190.3 | αἴσθοιτο δ’ ἡμᾶς ὡς ἀτιμάζει πατὴρ |
| 1190.4 | ἤτοι θανόντας ἢ φάος δεδορκότας. |
| 1190.5 | κἀν τῶιδ’ ἐπῆγε κέντρον ἐς χεῖρας λαβὼν |
| 1195.1 | πώλοις ἁμαρτῆι· πρόσπολοι δ’ ὑφ’ ἅρματος πέλας χαλινῶν εἱπόμεσθα δεσπότηι |
| 1195.2 | τὴν εὐθὺς Ἄργους κἀπιδαυρίας ὁδόν. |
| 1195.3 | ἐπεὶ δ’ ἔρημον χῶρον εἰσεβάλλομεν, |
| 1195.4 | ἀκτή τις ἔστι τοὐπέκεινα τῆσδε γῆς πρὸς πόντον ἤδη κειμένη Σαρωνικόν. |
| 1195.5 | ἔνθεν τις ἠχὼ χθόνιος, ὡς βροντὴ Διός, |
| 1195.6 | βαρὺν βρόμον μεθῆκε, φρικώδη κλύειν· |
| 1195.7 | ὀρθὸν δὲ κρᾶτ’ ἔστησαν οὖς τ’ ἐς οὐρανὸν |
| 1195.8 | ἵπποι, παρ’ ἡμῖν δ’ ἦν φόβος νεανικὸς |
| 1205.1 | πόθεν ποτ’ εἴη φθόγγος. ἐς δ’ ἁλιρρόθους |
| 1205.2 | ἀκτὰς ἀποβλέψαντες ἱερὸν εἴδομεν |
| 1205.3 | κῦμ’ οὐρανῶι στηρίζον, ὥστ’ ἀφηιρέθη |
| 1205.4 | Σκίρωνος ἀκτὰς ὄμμα τοὐμὸν εἰσορᾶν, |
| 1205.5 | ἔκρυπτε δ’ Ἰσθμὸν καὶ πέτραν Ἀσκληπιοῦ. |
| 1210.1 | κἄπειτ’ ἀνοιδῆσάν τε καὶ πέριξ ἀφρὸν |
| 1210.2 | πολὺν καχλάζον ποντίωι φυσήματι |
| 1210.3 | χωρεῖ πρὸς ἀκτὰς οὗ τέθριππος ἦν ὄχος. |
| 1210.4 | αὐτῶι δὲ σὺν κλύδωνι καὶ τρικυμίαι |
| 1210.5 | κῦμ’ ἐξέθηκε ταῦρον, ἄγριον τέρας· |
| 1215.1 | οὗ πᾶσα μὲν χθὼν φθέγματος πληρουμένη |
| 1215.2 | φρικῶδες ἀντεφθέγγετ’, εἰσορῶσι δὲ |
| 1215.3 | κρεῖσσον θέαμα δεργμάτων ἐφαίνετο. |
| 1215.4 | εὐθὺς δὲ πώλοις δεινὸς ἐμπίπτει φόβος· |
| 1215.5 | καὶ δεσπότης μὲν ἱππικοῖσιν ἤθεσιν |
| 1220.1 | πολὺς ξυνοικῶν ἥρπας’ ἡνίας χεροῖν, |
| 1220.2 | ἕλκει δὲ κώπην ὥστε ναυβάτης ἀνήρ, |
| 1220.3 | ἱμᾶσιν ἐς τοὔπισθεν ἀρτήσας δέμας· |
| 1220.4 | αἱ δ’ ἐνδακοῦσαι στόμια πυριγενῆ γνάθοις βίαι φέρουσιν, οὔτε ναυκλήρου χερὸς |
| 1225.1 | οὔθ’ ἱπποδέσμων οὔτε κολλητῶν ὄχων |
| 1225.2 | μεταστρέφουσαι. κεἰ μὲν ἐς τὰ μαλθακὰ |
| 1225.3 | γαίας ἔχων οἴακας εὐθύνοι δρόμον, |
| 1225.4 | προυφαίνετ’ ἐς τὸ πρόσθεν, ὥστ’ ἀναστρέφειν, |
| 1225.5 | ταῦρος, φόβωι τέτρωρον ἐκμαίνων ὄχον· |
| 1230.1 | εἰ δ’ ἐς πέτρας φέροιντο μαργῶσαι φρένας, |
| 1230.2 | σιγῆι πελάζων ἄντυγι ξυνείπετο, |
| 1230.3 | ἐς τοῦθ’ ἕως ἔσφηλε κἀνεχαίτισεν |
| 1230.4 | ἁψῖδα πέτρωι προσβαλὼν ὀχήματος. |
| 1230.5 | σύμφυρτα δ’ ἦν ἅπαντα· σύριγγές τ’ ἄνω |
| 1235.1 | τροχῶν ἐπήδων ἀξόνων τ’ ἐνήλατα, |
| 1235.2 | αὐτὸς δ’ ὁ τλήμων ἡνίαισιν ἐμπλακεὶς |
| 1235.3 | δεσμὸν δυσεξέλικτον ἕλκεται δεθείς, |
| 1235.4 | σποδούμενος μὲν πρὸς πέτραις φίλον κάρα |
| 1235.5 | θραύων τε σάρκας, δεινὰ δ’ ἐξαυδῶν κλύειν· |
| 1240.1 | Στῆτ’, ὦ φάτναισι ταῖς ἐμαῖς τεθραμμέναι, |
| 1240.2 | μή μ’ ἐξαλείψητ’. ὦ πατρὸς τάλαιν’ ἀρά· |
| 1240.3 | τίς ἄνδρ’ ἄριστον βούλεται σῶσαι παρών; |
| 1240.4 | πολλοὶ δὲ βουληθέντες ὑστέρωι ποδὶ |
| 1240.5 | ἐλειπόμεσθα. χὠ μὲν ἐκ δεσμῶν λυθεὶς |
| 1245.1 | τμητῶν ἱμάντων οὐ κάτοιδ’ ὅτωι τρόπωι |
| 1245.2 | πίπτει, βραχὺν δὴ βίοτον ἐμπνέων ἔτι· |
| 1245.3 | ἵπποι δ’ ἔκρυφθεν καὶ τὸ δύστηνον τέρας |
| 1245.4 | ταύρου λεπαίας οὐ κάτοιδ’ ὅποι χθονός. δοῦλος μὲν οὖν ἔγωγε σῶν δόμων, ἄναξ, ἀτὰρ τοσοῦτόν γ’ οὐ δυνήσομαί ποτε, |
| 1245.5 | τὸν σὸν πιθέσθαι παῖδ’ ὅπως ἐστὶν κακός, |
| 1245.6 | οὐδ’ εἰ γυναικῶν πᾶν κρεμασθείη γένος |
| 1245.7 | καὶ τὴν ἐν Ἴδηι γραμμάτων πλήσειέ τις |
| 1245.8 | πεύκην· ἐπεί νιν ἐσθλὸν ὄντ’ ἐπίσταμαι. |
| 1255.1 | Χο. αἰαῖ, κέκρανται συμφορὰ νέων κακῶν, |
| 1255.2 | οὐδ’ ἔστι μοίρας τοῦ χρεών τ’ ἀπαλλαγή. |
| 1255.3 | Θη. μίσει μὲν ἀνδρὸς τοῦ πεπονθότος τάδε |
| 1255.4 | λόγοισιν ἥσθην τοῖσδε· νῦν δ’ αἰδούμενος |
| 1255.5 | θεούς τ’ ἐκεῖνόν θ’, οὕνεκ’ ἐστὶν ἐξ ἐμοῦ, |
| 1260.1 | οὔθ’ ἥδομαι τοῖσδ’ οὔτ’ ἐπάχθομαι κακοῖς. |
| 1260.2 | Αλ. πῶς οὖν; κομίζειν, ἢ τί χρὴ τὸν ἄθλιον |
| 1260.3 | δράσαντας ἡμᾶς σῆι χαρίζεσθαι φρενί; |
| 1260.4 | φρόντιζ’· ἐμοῖς δὲ χρώμενος βουλεύμασιν |
| 1260.5 | οὐκ ὠμὸς ἐς σὸν παῖδα δυστυχοῦντ’ ἔσηι. |
| 1265 | Θη. κομίζετ’ αὐτόν, ὡς ἰδὼν ἐν ὄμμασιν |
| 1267 | λόγοις τ’ ἐλέγξω δαιμόνων τε συμφοραῖς |
| 1266 | τὸν τἄμ’ ἀπαρνηθέντα μὴ χρᾶναι λέχη. |
| 1268.1 | Χο. σὺ τὰν θεῶν ἄκαμπτον φρένα καὶ βροτῶν |
| 1268.2 | ἄγεις, Κύπρι, σὺν δ’ ὁ ποι‐ |
| 1270.1 | κιλόπτερος ἀμφιβαλὼν |
| 1270.2 | ὠκυτάτωι πτερῶι· |
| 1270.3 | ποτᾶται δὲ γαῖαν εὐάχητόν θ’ |
| 1270.4 | ἁλμυρὸν ἐπὶ πόντον, θέλγει δ’ Ἔρως ὧι μαινομέναι κραδίαι |
| 1275 | πτανὸς ἐφορμάσηι χρυσοφαής, |
| 1277.1 | φύσιν ὀρεσκόων σκύμνων πελαγίων θ’ |
| 1277.2 | ὅσα τε γᾶ τρέφει |
| 1277.3 | τά τ’ αἰθόμενος ἅλιος δέρκεται |
| 1280.1 | ἄνδρας τε· συμπάντων βασιληίδα τι‐ |
| 1280.2 | μάν, Κύπρι, τῶνδε μόνα κρατύνεις. |
| 1283 | ΑΡΤΕΜΙΣ |
| 1283.1 | σὲ τὸν εὐπατρίδην Αἰγέως κέλομαι |
| 1283.2 | παῖδ’ ἐπακοῦσαι· |
| 1285.1 | Λητοῦς δὲ κόρη ς’ Ἄρτεμις αὐδῶ. |
| 1285.2 | Θησεῦ, τί τάλας τοῖσδε συνήδηι, |
| 1285.3 | παῖδ’ οὐχ ὁσίως σὸν ἀποκτείνας |
| 1285.4 | ψεύδεσι μύθοις ἀλόχου πεισθεὶς |
| 1285.5 | ἀφανῆ; φανερὰν δ’ ἔσχεθες ἄτην. |
| 1290.1 | πῶς οὐχ ὑπὸ γῆς τάρταρα κρύπτεις |
| 1290.2 | δέμας αἰσχυνθείς, |
| 1290.3 | ἢ πτηνὸν ἄω μεταβὰς βίοτον |
| 1290.4 | πήματος ἔξω πόδα τοῦδ’ ἀνέχεις; |
| 1290.5 | ὡς ἔν γ’ ἀγαθοῖς ἀνδράσιν οὔ σοι |
| 1295.1 | κτητὸν βιότου μέρος ἐστίν. |
| 1295.2 | ἄκουε, Θησεῦ, σῶν κακῶν κατάστασιν. |
| 1295.3 | καίτοι προκόψω γ’ οὐδέν, ἀλγυνῶ δέ σε· |
| 1295.4 | ἀλλ’ ἐς τόδ’ ἦλθον, παιδὸς ἐκδεῖξαι φρένα |
| 1295.5 | τοῦ σοῦ δικαίαν, ὡς ὑπ’ εὐκλείας θάνηι, καὶ σῆς γυναικὸς οἶστρον ἢ τρόπον τινὰ |
| 1295.6 | γενναιότητα. τῆς γὰρ ἐχθίστης θεῶν |
| 1295.7 | ἡμῖν ὅσαισι παρθένειος ἡδονὴ |
| 1295.8 | δηχθεῖσα κέντροις παιδὸς ἠράσθη σέθεν· |
| 1295.9 | γνώμηι δὲ νικᾶν τὴν Κύπριν πειρωμένη |
| 1305.1 | τροφοῦ διώλετ’ οὐχ ἑκοῦσα μηχαναῖς, |
| 1305.2 | ἣ σῶι δι’ ὅρκων παιδὶ σημαίνει νόσον. |
| 1305.3 | ὁ δ’, ὥσπερ οὖν δίκαιον, οὐκ ἐφέσπετο |
| 1305.4 | λόγοισιν, οὐδ’ αὖ πρὸς σέθεν κακούμενος |
| 1305.5 | ὅρκων ἀφεῖλε πίστιν, εὐσεβὴς γεγώς· |
| 1310.1 | ἡ δ’ εἰς ἔλεγχον μὴ πέσηι φοβουμένη |
| 1310.2 | ψευδεῖς γραφὰς ἔγραψε καὶ διώλεσεν |
| 1310.3 | δόλοισι σὸν παῖδ’, ἀλλ’ ὅμως ἔπεισέ σε. |
| 1310.4 | Θη. οἴμοι. |
| 1310.5 | Αρ. δάκνει σε, Θησεῦ, μῦθος; ἀλλ’ ἔχ’ ἥσυχος, |
| 1314 | τοὐνθένδ’ ἀκούσας ὡς ἂν οἰμώξηις πλέον. |
| 1315.1 | ἆρ’ οἶσθα πατρὸς τρεῖς ἀρὰς ἔχων σαφεῖς; |
| 1315.2 | ὧν τὴν μίαν παρεῖλες, ὦ κάκιστε σύ, |
| 1315.3 | ἐς παῖδα τὸν σόν, ἐξὸν εἰς ἐχθρῶν τινα. |
| 1315.4 | πατὴρ μὲν οὖν σοι πόντιος φρονῶν καλῶς |
| 1315.5 | ἔδωχ’ ὅσονπερ χρῆν, ἐπείπερ ἤινεσεν· |
| 1320.1 | σὺ δ’ ἔν τ’ ἐκείνωι κἀν ἐμοὶ φαίνηι κακός, |
| 1320.2 | ὃς οὔτε πίστιν οὔτε μάντεων ὄπα |
| 1320.3 | ἔμεινας, οὐκ ἤλεγξας, οὐ χρόνωι μακρῶι |
| 1320.4 | σκέψιν παρέσχες, ἀλλὰ θᾶσσον ἤ ς’ ἐχρῆν |
| 1320.5 | ἀρὰς ἐφῆκας παιδὶ καὶ κατέκτανες. |
| 1325.1 | Θη. δέσποιν’, ὀλοίμην. Αρ. δείν’ ἔπραξας, ἀλλ’ ὅμως |
| 1325.2 | ἔτ’ ἔστι καί σοι τῶνδε συγγνώμης τυχεῖν· |
| 1325.3 | Κύπρις γὰρ ἤθελ’ ὥστε γίγνεσθαι τάδε, |
| 1325.4 | πληροῦσα θυμόν. θεοῖσι δ’ ὦδ’ ἔχει νόμος· |
| 1325.5 | οὐδεὶς ἀπαντᾶν βούλεται προθυμίαι |
| 1330.1 | τῆι τοῦ θέλοντος, ἀλλ’ ἀφιστάμεσθ’ ἀεί. |
| 1330.2 | ἐπεί, σάφ’ ἴσθι, Ζῆνα μὴ φοβουμένη |
| 1330.3 | οὐκ ἄν ποτ’ ἦλθον ἐς τόδ’ αἰσχύνης ἐγὼ |
| 1330.4 | ὥστ’ ἄνδρα πάντων φίλτατον βροτῶν ἐμοὶ |
| 1330.5 | θανεῖν ἐᾶσαι. τὴν δὲ σὴν ἁμαρτίαν |
| 1335.1 | τὸ μὴ εἰδέναι μὲν πρῶτον ἐκλύει κάκης· |
| 1335.2 | ἔπειτα δ’ ἡ θανοῦς’ ἀνήλωσεν γυνὴ |
| 1335.3 | λόγων ἐλέγχους, ὥστε σὴν πεῖσαι φρένα. |
| 1335.4 | μάλιστα μέν νυν σοὶ τάδ’ ἔρρωγεν κακά, |
| 1335.5 | λύπη δὲ κἀμοί· τοὺς γὰρ εὐσεβεῖς θεοὶ |
| 1340.1 | θνήισκοντας οὐ χαίρουσι· τούς γε μὴν κακοὺς |
| 1340.2 | αὐτοῖς τέκνοισι καὶ δόμοις ἐξόλλυμεν. |
| 1340.3 | Χο. καὶ μὴν ὁ τάλας ὅδε δὴ στείχει, σάρκας νεαρὰς ξανθόν τε κάρα |
| 1340.4 | διαλυμανθείς. ὦ πόνος οἴκων, |
| 1345.1 | οἷον ἐκράνθη δίδυμον μελάθροις |
| 1345.2 | πένθος θεόθεν καταληπτόν. |
| 1345.3 | Ιπ. αἰαῖ αἰαῖ· |
| 1345.4 | δύστηνος ἐγώ, πατρὸς ἐξ ἀδίκου |
| 1345.5 | χρησμοῖς ἀδίκοις διελυμάνθην. ἀπόλωλα τάλας, οἴμοι μοι. |
| 1345.6 | διά μου κεφαλῆς ἄισσους’ ὀδύναι |
| 1345.7 | κατά τ’ ἐγκέφαλον πηδᾶι σφάκελος· |
| 1345.8 | σχές, ἀπειρηκὸς σῶμ’ ἀναπαύσω. |
| 1345.9 | ἒ ἔ· |
| 1355.1 | ὦ στυγνὸν ὄχημ’ ἵππειον, ἐμῆς |
| 1355.2 | βόσκημα χερός, |
| 1355.3 | διά μ’ ἔφθειρας, κατὰ δ’ ἔκτεινας. |
| 1355.4 | φεῦ φεῦ· πρὸς θεῶν, ἀτρέμα, δμῶες, |
| 1355.5 | χροὸς ἑλκώδους ἅπτεσθε χεροῖν. |
| 1360.1 | τίς ἐφέστηκεν δεξιὰ πλευροῖς; |
| 1360.2 | πρόσφορά μ’ αἴρετε, σύντονα δ’ ἕλκετε |
| 1360.3 | τὸν κακοδαίμονα καὶ κατάρατον |
| 1360.4 | πατρὸς ἀμπλακίαις. Ζεῦ Ζεῦ, τάδ’ ὁρᾶις; |
| 1360.5 | ὅδ’ ὁ σεμνὸς ἐγὼ καὶ θεοσέπτωρ, |
| 1365.1 | ὅδ’ ὁ σωφροσύνηι πάντας ὑπερσχών, |
| 1365.2 | προῦπτον ἐς Ἅιδην στείχω, κατ’ ἄκρας ὀλέσας βίοτον, μόχθους δ’ ἄλλως |
| 1365.3 | τῆς εὐσεβίας |
| 1365.4 | εἰς ἀνθρώπους ἐπόνησα. |
| 1370.1 | αἰαῖ αἰαῖ· |
| 1370.2 | καὶ νῦν ὀδύνα μ’ ὀδύνα βαίνει· |
| 1370.3 | μέθετέ με τάλανα, |
| 1370.4 | καί μοι θάνατος παιὰν ἔλθοι. |
| 1370.5 | †προσαπόλλυτέ μ’ ὄλλυτε τὸν δυσδαί‐ |
| 1375.1 | μονα·† ἀμφιτόμου λόγχας ἔραμαι, |
| 1375.2 | διαμοιρᾶσαι κατά τ’ εὐνᾶσαι |
| 1375.3 | τὸν ἐμὸν βίοτον. |
| 1375.4 | ὦ πατρὸς ἐμοῦ δύστανος ἀρά· |
| 1375.5 | μιαιφόνον τι σύγγονον |
| 1380.1 | παλαιῶν προγεννη‐ |
| 1380.2 | τόρων ἐξορίζεται |
| 1381.1 | κακὸν οὐδὲ μένει, |
| 1381.2 | ἔμολέ τ’ ἐπ’ ἐμέ—τί ποτε, τὸν οὐ‐ |
| 1381.3 | δὲν ὄντ’ ἐπαίτιον κακῶν; |
| 1381.4 | ἰώ μοί μοι. |
| 1385 | τί φῶ; πῶς ἀπαλλά‐ |
| 1385.1 | ξω βιοτὰν ἐμὰν τοῦδ’ ἀνάλγητον πάθους; |
| 1385.2 | εἴθε με κοιμάσειε τὸν |
| 1385.3 | δυσδαίμον’ Ἅιδα μέλαι‐ |
| 1388.1 | να νύκτερός τ’ ἀνάγκα. |
| 1388.2 | Αρ. ὦ τλῆμον, οἵαι συμφορᾶι συνεζύγης· |
| 1390.1 | τὸ δ’ εὐγενές σε τῶν φρενῶν ἀπώλεσεν. |
| 1390.2 | Ιπ. ἔα· |
| 1391.1 | ὦ θεῖον ὀσμῆς πνεῦμα· καὶ γὰρ ἐν κακοῖς |
| 1391.2 | ὢν ἠισθόμην σου κἀνεκουφίσθην δέμας. |
| 1391.3 | ἔστ’ ἐν τόποισι τοισίδ’ Ἄρτεμις θεά. |
| 1391.4 | Αρ. ὦ τλῆμον, ἔστι, σοί γε φιλτάτη θεῶν. |
| 1395.1 | Ιπ. ὁρᾶις με, δέσποιν’, ὡς ἔχω, τὸν ἄθλιον; |
| 1395.2 | Αρ. ὁρῶ· κατ’ ὄσσων δ’ οὐ θέμις βαλεῖν δάκρυ. |
| 1395.3 | Ιπ. οὐκ ἔστι σοι κυναγὸς οὐδ’ ὑπηρέτης. |
| 1395.4 | Αρ. οὐ δῆτ’· ἀτάρ μοι προσφιλής γ’ ἀπόλλυσαι. |
| 1395.5 | Ιπ. οὐδ’ ἱππονώμας οὐδ’ ἀγαλμάτων φύλαξ. Αρ. Κύπρις γὰρ ἡ πανοῦργος ὧδ’ ἐμήσατο. |
| 1395.6 | Ιπ. οἴμοι, φρονῶ δὴ δαίμον’ ἥ μ’ ἀπώλεσεν. |
| 1395.7 | Αρ. τιμῆς ἐμέμφθη, σωφρονοῦντι δ’ ἤχθετο. |
| 1395.8 | Ιπ. τρεῖς ὄντας ἡμᾶς ὤλες’, ἤισθημαι, μία. |
| 1395.9 | Αρ. πατέρα γε καὶ σὲ καὶ τρίτην ξυνάορον. |
| 1405.1 | Ιπ. ὤιμωξα τοίνυν καὶ πατρὸς δυσπραξίας. |
| 1405.2 | Αρ. ἐξηπατήθη δαίμονος βουλεύμασιν. |
| 1405.3 | Ιπ. ὦ δυστάλας σὺ τῆσδε συμφορᾶς, πάτερ. |
| 1405.4 | Θη. ὄλωλα, τέκνον, οὐδέ μοι χάρις βίου. |
| 1405.5 | Ιπ. στένω σε μᾶλλον ἢ ’μὲ τῆς ἁμαρτίας. |
| 1410.1 | Θη. εἰ γὰρ γενοίμην, τέκνον, ἀντὶ σοῦ νεκρός. |
| 1410.2 | Ιπ. ὦ δῶρα πατρὸς σοῦ Ποσειδῶνος πικρά. |
| 1410.3 | Θη. ὡς μήποτ’ ἐλθεῖν ὤφελ’ ἐς τοὐμὸν στόμα. |
| 1410.4 | Ιπ. τί δ’; ἔκτανές τἄν μ’, ὡς τότ’ ἦσθ’ ὠργισμένος. |
| 1410.5 | Θη. δόξης γὰρ ἦμεν πρὸς θεῶν ἐσφαλμένοι. |
| 1415 | Ιπ. φεῦ· |
| 1415.1 | εἴθ’ ἦν ἀραῖον δαίμοσιν βροτῶν γένος. |
| 1415.2 | Αρ. ἔασον· οὐ γὰρ οὐδὲ γῆς ὑπὸ ζόφον |
| 1415.3 | θεᾶς ἄτιμοι Κύπριδος ἐκ προθυμίας |
| 1415.4 | ὀργαὶ κατασκήψουσιν ἐς τὸ σὸν δέμας, |
| 1415.5 | σῆς εὐσεβείας κἀγαθῆς φρενὸς χάριν· |
| 1420.1 | ἐγὼ γὰρ αὐτῆς ἄλλον ἐξ ἐμῆς χερὸς |
| 1420.2 | ὃς ἂν μάλιστα φίλτατος κυρῆι βροτῶν |
| 1420.3 | τόξοις ἀφύκτοις τοῖσδε τιμωρήσομαι. |
| 1420.4 | σοὶ δ’, ὦ ταλαίπωρ’, ἀντὶ τῶνδε τῶν κακῶν |
| 1420.5 | τιμὰς μεγίστας ἐν πόλει Τροζηνίαι |
| 1425.1 | δώσω· κόραι γὰρ ἄζυγες γάμων πάρος |
| 1425.2 | κόμας κεροῦνταί σοι, δι’ αἰῶνος μακροῦ |
| 1425.3 | πένθη μέγιστα δακρύων καρπουμένωι· |
| 1425.4 | ἀεὶ δὲ μουσοποιὸς ἐς σὲ παρθένων |
| 1425.5 | ἔσται μέριμνα, κοὐκ ἀνώνυμος πεσὼν |
| 1430.1 | ἔρως ὁ Φαίδρας ἐς σὲ σιγηθήσεται. σὺ δ’, ὦ γεραιοῦ τέκνον Αἰγέως, λαβὲ |
| 1430.2 | σὸν παῖδ’ ἐν ἀγκάλαισι καὶ προσέλκυσαι· |
| 1430.3 | ἄκων γὰρ ὤλεσάς νιν, ἀνθρώποισι δὲ |
| 1430.4 | θεῶν διδόντων εἰκὸς ἐξαμαρτάνειν. |
| 1435.1 | καὶ σοὶ παραινῶ πατέρα μὴ στυγεῖν σέθεν, |
| 1435.2 | Ἱππόλυτ’· ἔχεις γὰρ μοῖραν ἧι διεφθάρης. |
| 1435.3 | καὶ χαῖρ’· ἐμοὶ γὰρ οὐ θέμις φθιτοὺς ὁρᾶν |
| 1435.4 | οὐδ’ ὄμμα χραίνειν θανασίμοισιν ἐκπνοαῖς· |
| 1435.5 | ὁρῶ δέ ς’ ἤδη τοῦδε πλησίον κακοῦ. |
| 1440.1 | Ιπ. χαίρουσα καὶ σὺ στεῖχε, παρθέν’ ὀλβία· |
| 1440.2 | μακρὰν δὲ λείπεις ῥαιδίως ὁμιλίαν. |
| 1440.3 | λύω δὲ νεῖκος πατρὶ χρηιζούσης σέθεν· |
| 1440.4 | καὶ γὰρ πάροιθε σοῖς ἐπειθόμην λόγοις. |
| 1440.5 | αἰαῖ, κατ’ ὄσσων κιγχάνει μ’ ἤδη σκότος· |
| 1445.1 | λαβοῦ πάτερ μου καὶ κατόρθωσον δέμας. |
| 1445.2 | Θη. οἴμοι, τέκνον, τί δρᾶις με τὸν δυσδαίμονα; |
| 1445.3 | Ιπ. ὄλωλα καὶ δὴ νερτέρων ὁρῶ πύλας. |
| 1445.4 | Θη. ἦ τὴν ἐμὴν ἄναγνον ἐκλιπὼν χέρα; |
| 1445.5 | Ιπ. οὐ δῆτ’, ἐπεί σε τοῦδ’ ἐλευθερῶ φόνου. Θη. τί φήις; ἀφίης αἵματός μ’ ἐλεύθερον; |
| 1445.6 | Ιπ. τὴν τοξόδαμνον Ἄρτεμιν μαρτύρομαι. |
| 1445.7 | Θη. ὦ φίλταθ’, ὡς γενναῖος ἐκφαίνηι πατρί. |
| 1445.8 | Ιπ. ὦ χαῖρε καὶ σύ, χαῖρε πολλά μοι, πάτερ. |
| 1445.9 | Θη. οἴμοι φρενὸς σῆς εὐσεβοῦς τε κἀγαθῆς. |
| 1455.1 | Ιπ. τοιῶνδε παίδων γνησίων εὔχου τυχεῖν. |
| 1455.2 | Θη. μή νυν προδῶις με, τέκνον, ἀλλὰ καρτέρει. |
| 1455.3 | Ιπ. κεκαρτέρηται τἄμ’· ὄλωλα γάρ, πάτερ. |
| 1455.4 | κρύψον δέ μου πρόσωπον ὡς τάχος πέπλοις. |
| 1455.5 | Θη. ὦ κλείν’ Ἀφαίας Παλλάδος θ’ ὁρίσματα, |
| 1460.1 | οἵου στερήσεσθ’ ἀνδρός. ὦ τλήμων ἐγώ, |
| 1460.2 | ὡς πολλά, Κύπρι, σῶν κακῶν μεμνήσομαι. |
| 1460.3 | Χο. κοινὸν τόδ’ ἄχος πᾶσι πολίταις |
| 1460.4 | ἦλθεν ἀέλπτως. |
| 1460.5 | πολλῶν δακρύων ἔσται πίτυλος· |
| 1465 | τῶν γὰρ μεγάλων ἀξιοπενθεῖς φῆμαι μᾶλλον κατέχουσιν. |