eul_wid: cbm-am
Ἀποσπάσματα περὶ Φυγῆς καὶ ΓένουςFragments on Exile and Lineage
Euripides Fragments on Exile and Lineage PDF
| book 1.1 | ποίαν |
| book 1.2 | σε φῶμεν γαῖαν ἐκλελοιπότα πόλει ξενοῦσθαι τῇδε; τίς πάτρας ὅρος; τίς ἔσθ’ ὁ φύσας; τοῦ κεκήρυξαι |
| book 1.3 | πατρός; |
| book 2 | τί σε μάτηρ ἐν δεκάτᾳ τόκου ὠνόμαζεν; |
| book 3 | δειλῶν γυναῖκες δεσποτῶν θρασύστομοι. |
| book 4.1 | πέφυκε γάρ |
| book 4.2 | πως |
| book 4.3 | παισὶ πολέμιον γυνὴ τοῖς |
| book 4.4 | πρόσθεν ἡ ζυγεῖσα δευτέρῳ πατρί. |
| book 5.1 | εἰ μὴ καθέξεις γλῶσσαν, ἔσται |
| book 5.2 | σοι κακά. |
| book 6.1 | τί γὰρ |
| book 6.2 | πατρῴας ἀνδρὶ φίλτερον |
| book 6.3 | χθονός; |
| book 7.1 | κρεῖσσον δὲ πλούτου καὶ βαθυσπόρου |
| book 7.2 | χθονὸς ἀνδρῶν δικαίων κἀγαθῶν ὁμιλίαι. |
| book 8 | ἀνδρὸς ὑπ’ ἐσθλοῦ καὶ τυραννεῖσθαι καλόν. |
| book 9.1 | ἦ που κρεῖσσον τῆς εὐγενίας τὸ καλῶς |
| book 9.2 | πράσσειν. |
| book 10 | κατθανεῖν δ’ ὀφείλεται καὶ τῷ κατ’ οἴκους ἐκτὸς ἡμένῳ πόνων. |
| book 11 | ἔστι καὶ πταίσαντ’ ἀρετὰν ἀποδείξασθαι θανάτῳ. |
| book 12 | Πάνακτος |
| book 13 | ἀντραῖος |
| book 14.1 | Ἕλλην γάρ, ὡς λέγουσι, γίγνεται Διός, τοῦ δ’ Αἴολος |
| book 14.2 | παῖς, Αἰόλου δὲ Σίσυφος Ἀθάμας |
| book 14.3 | τε Κρηθεύς θ’ ὅς τ’ ἐπ’ Ἀλφειοῦ ῥοαῖς θεοῦ μανεὶς ἔρριψε |
| book 14.4 | Σαλμωνεὺς |
| book 14.5 | φλόγα. |
| book 15.1 | ἴδοιμι δ’ αὐτῶν ἔκγον’ ἄρσεν’ ἀρσένων· πρῶτον μὲν εἶδος ἄξιον |
| book 15.2 | τυραννίδος· πλείστη γὰρ ἀρετὴ τοῦθ’ ὑπάρχον ἐν βίῳ, τὴν ἀξίωσιν τῶν καλῶν τὸ σῶμ’ ἔχειν. |
| book 16.1 | λαμπροὶ δ’ ἐν αἰχμαῖς Ἄρεος ἔν |
| book 16.2 | τε συλλόγοις, μή μοι τὰ κομψὰ ποικίλοι γενοίατο, ἀλλ’ ὧν πόλει δεῖ μεγάλα βουλεύοντες εὖ. |
| book 17 | ἆρ’ ἔτυμον φάτιν ἔγνων, Αἴολε, ς’ εὐνάζειν τέκνα φίλτατα; |
| book 18 | δοξάσαι ἔστι, κόραι· τὸ δ’ ἐτήτυμον οὐκ ἔχω εἰπεῖν. |
| book 19.1 | τί δ’ αἰσχρὸν ἢν μὴ τοῖσι |
| book 19.2 | χρωμένοις δοκῇ; |
| book 20 | μὴ πλοῦτον εἴπῃς· οὐχὶ θαυμάζω θεόν, ὃν χὡ κάκιστος ῥᾳδίως ἐκτήσατο. |
| book 21.1 | δοκεῖτ’ ἂν οἰκεῖν γαῖαν, εἰ πένης ἅπας λαὸς |
| book 21.2 | πολιτεύοιτο |
| book 21.3 | πλουσίων ἄτερ; οὐκ ἂν γένοιτο |
| book 21.4 | χωρὶς ἐσθλὰ καὶ κακά, ἀλλ’ ἔστι |
| book 21.5 | τις σύγκρασις, ὥστ’ ἔχειν καλῶς.[ln_5]ἃ μὴ γὰρ ἔστι τῷ πένητι |
| book 21.6 | πλούσιος δίδως’· ἃ δ’ οἱ πλουτοῦντες οὐ κεκτήμεθα, τοῖσιν πένησι |
| book 21.7 | χρώμενοι |
| book 21.8 | τιμώμεθα. |
| book 22.1 | τὴν δ’ εὐγένειαν |
| book 22.2 | πρὸς θεῶν μή μοι λέγε, ἐν |
| book 22.3 | χρήμασιν τόδ’ ἐστί, μὴ γαυροῦ, πάτερ· κύκλῳ γὰρ ἕρπει· τῷ μὲν ἔσθ’, ὃ δ’ οὐκ ἔχει· κοινοῖσι δ’ αὐτοῖς |
| book 22.4 | χρώμεθ’· ᾧ δ’ ἂν ἐν δόμοις[ln_5]χρόνον |
| book 22.5 | συνοικῇ πλεῖστον, οὗτος εὐγενής. |
| book 23.1 | ἀλλ’ ἢ τὸ γῆρας τὴν Κύπριν |
| book 23.2 | χαίρειν ἐᾷ, ἥ τ’ Ἀφροδίτη |
| book 23.3 | τοῖς γέρουσιν ἄχθεται. |
| book 24.1 | κακὸν γυναῖκα |
| book 24.2 | πρὸς νέαν ζεῦξαι νέον· μακρὰ γὰρ ἰσχὺς μᾶλλον ἀρσένων μένει, θήλεια δ’ ἥβη θᾶσσον ἐκλείπει δέμας. |
| book 25.1 | φεῦ φεῦ, παλαιὸς αἶνος ὡς καλῶς ἔχει· γέροντες οὐδέν ἐσμεν ἄλλο |
| book 25.2 | πλὴν ψόφος καὶ σχῆμ’, ὀνείρων δ’ ἕρπομεν μιμήματα· νοῦς δ’ οὐκ ἔνεστιν, οἰόμεσθα δ’ εὖ φρονεῖν. |
| book 26.1 | τῇ δ’ Ἀφροδίτῃ πόλλ’ ἔνεστι |
| book 26.2 | ποικίλα· τέρπει |
| book 26.3 | τε γὰρ μάλιστα καὶ λυπεῖ βροτούς. τύχοιμι δ’ αὐτῆς ἡνίκ’ ἐστὶν εὐμενής. |
| book 27.1 | ἦ βραχύ τοι |
| book 27.2 | σθένος ἀνέρος· ἀλλὰ ποικιλίᾳ πραπίδων δεινὰ μὲν φῦλα πόντου |
| book 27.3 | χθονίων τ’ ἀερίων |
| book 27.4 | τε[ln_5]δάμναται |
| book 27.5 | παιδεύματα. |
| book 28.1 | παῖδες, σοφοῦ πρὸς ἀνδρὸς ὅστις ἐν βραχεῖ πολλοὺς καλῶς οἷός |
| book 28.2 | τε συντέμνειν λόγους. |
| book 29.1 | σιγᾶν |
| book 29.2 | φρονοῦντα κρείσσον’ εἰς ὁμιλίαν |
| book 29.3 | πεσόντα· τούτῳ δ’ ἀνδρὶ μήτ’ εἴην φίλος μήτε ξυνείην, ὅστις αὐτάρκη |
| book 29.4 | φρονεῖν πέποιθε δούλους |
| book 29.5 | τοὺς φίλους ἡγούμενος. |
| book 30.1 | ἀλλ’ ὅμως οἰκτρός |
| book 30.2 | τις αἰὼν |
| book 30.3 | πατρίδος ἐκλιπεῖν ὅρους. |
| book 31.1 | ὀργῇ γὰρ ὅστις εὐθέως |
| book 31.2 | χαρίζεται, κακῶς |
| book 31.3 | τελευτᾷ· πλεῖστα γὰρ |
| book 31.4 | σφάλλει βροτούς. |
| book 32 | κακῆς 〈ἀπ’〉 ἀρχῆς γίγνεται τέλος κακόν. |
| book 33 | οἴμοι, τίς ἀλγεῖν οὐκ ἐπίσταται κακοῖς; τίς ἂν κλύων τῶνδ’ οὐκ ἂν ἐκβάλοι δάκρυ; |
| book 34.1 | γλυκεῖα γάρ μοι |
| book 34.2 | φροντὶς οὐδαμῇ βίου. |
| book 35 | αἰεὶ τὸ μὲν ζῇ, τὸ δὲ μεθίσταται κακόν, τὸ δ’ αὖ πέφηνεν αὖθις ἐξ ἀρχῆς νέον. |
| book 36.1 | γυναῖκα δ’ ὅστις |
| book 36.2 | παύσεται λέγων κακῶς, δύστηνος ἆρα κοὐ σοφὸς κεκλήσεται. |
| book 37.1 | μοχθεῖν ἀνάγκη· τὰς δὲ δαιμόνων τύχας ὅστις φέρει κάλλιστ’ ἀνὴρ οὗτος |
| book 37.2 | σοφός. |
| book 38.1 | τὰ πόλλ’ ἀνάγκη διαφέρει |
| book 38.2 | τολμήματα. |
| book 40 | ἀκρατές |
| book 41 | κατηρτυκέναι |
| book 42.1 | καὶ χρόνου |
| book 42.2 | προύβαινε |
| book 42.3 | πούς |
| book 43 | παλαιὰ καινοῖς δακρύοις οὐ χρὴ στένειν. |
| book 44.1 | [spk_〈α.〉]〈Α.〉 οἶδ’· ἀλλὰ κάμπτειν τῷ χρόνῳ λύπας |
| book 44.2 | χρεών. |
| book 44 | [spk_〈β.〉]〈Β.〉 χρῆν· τοῦτο δ’ εἰπεῖν ῥᾷον ἢ φέρειν κακά. |
| book 45 | ὥστ’ οὔτις ἀνδρῶν εἰς ἅπαντ’ εὐδαιμονεῖ. |
| book 46.1 | πάντων τὸ θανεῖν· τὸ δὲ κοινὸν ἄχος μετρίως ἀλγεῖν |
| book 46.2 | σοφία μελετᾷ. |
| book 47.1 | ὅθεν δὲ νικᾶν |
| book 47.2 | χρῆν |
| book 47.3 | σε, δυστυχεῖς, ἄναξ· ὅθεν δέ ς’ οὐ χρῆν, εὐτυχεῖς. δούλοισι γὰρ |
| book 47.4 | τοῖς |
| book 47.5 | σοῖσι νικᾷς, τοῖς δ’ ἐλευθέροισιν οὔ. |
| book 48.1 | σοφὸς μὲν οὖν εἶ, Πρίαμ’, ὅμως δέ σοι λέγω· δούλου |
| book 48.2 | φρονοῦντος μᾶλλον ἢ φρονεῖν |
| book 48.3 | χρεὼν οὐκ ἔστιν ἄχθος μεῖζον οὐδὲ δώμασιν κτῆσις κακίων οὐδ’ ἀνωφελεστέρα. |
| book 49.1 | ἤλεγχον· οὕτω γὰρ κακὸν δούλων γένος· γαστὴρ ἅπαντα, τοὐπίσω δ’ οὐδὲν |
| book 49.2 | σκοπεῖ. |
| book 50.1 | δούλων ὅσοι |
| book 50.2 | φιλοῦσι δεσποτῶν γένος, πρὸς τῶν ὁμοίων πόλεμον αἴρονται μέγαν. |
| book 51.1 | δούλους γὰρ οὐ καλὸν |
| book 51.2 | πεπᾶσθαι κρείσσονας τῶν δεσποτῶν. |
| book 52.1 | περισσόμυθος ὁ λόγος, εὐγένειαν εἰ βρότειον εὐλογήσομεν. τὸ γὰρ πάλαι καὶ πρῶτον ὅτ’ ἐγενόμεθα, διὰ δ’ ἔκρινεν ἁ τεκοῦσα γᾶ βροτούς,[ln_5]ὁμοίαν |
| book 52.2 | χθὼν ἅπασιν ἐξεπαίδευσεν ὄψιν. ἴδιον οὐδὲν ἔσχομεν· μία δὲ γονὰ τό τ’ εὐγενὲς καὶ τὸ δυσγενές· νόμῳ δὲ γαῦρον αὐτὸ κραίνει |
| book 52.3 | χρόνος. τὸ φρόνιμον εὐγένεια καὶ τὸ συνετὸν[ln_10]ὁ θεὸς δίδωσιν, οὐχ ὁ πλοῦτος. |
| book 53 | οὐκ ἔστιν ἐν κακοῖσιν εὐγένεια, παρ’ ἀγαθοῖσι δ’ ἀνδρῶν. |
| book 54.1 | κακόν |
| book 54.2 | τι παίδευμ’ ἦν ἄρ’ εἰς εὐανδρίαν ὁ πλοῦτος ἀνθρώποισιν αἵ τ’ ἄγαν |
| book 54.3 | τρυφαί· πενία δὲ δύστηνον μέν, ἀλλ’ ὅμως |
| book 54.4 | τρέφει μοχθεῖν τ’ ἀμείνω τέκνα καὶ δραστήρια. |
| book 55.1 | ἄδικον ὁ πλοῦτος, πολλὰ δ’ οὐκ ὀρθῶς |
| book 55.2 | ποεῖ. |
| book 56 | ἄναξ, διαβολαὶ δεινὸν ἀνθρώποις κακόν· ἀγλωσσίᾳ δὲ πολλάκις ληφθεὶς ἀνὴρ δίκαια λέξας ἧσσον εὐγλώσσου φέρει. |
| book 57 | ὦ παγκάκιστοι καὶ τὸ δοῦλον οὐ λόγῳ ἔχοντες, ἀλλὰ τῇ τύχῃ κεκτημένοι |
| book 58.1 | οἴμοι, θανοῦμαι διὰ τὸ χρήσιμον |
| book 58.2 | φρενῶν, ἣ τοῖσιν ἄλλοις γίγνεται |
| book 58.3 | σωτηρία. |
| book 59 | ἐκ τῶν ὁμοίων οἱ κακοὶ γαμοῦς’ ἀεί. |
| book 60 | χρόνος δὲ δείξει 〈σ’〉· ᾧ τεκμηρίῳ μαθὼν ἢ χρηστὸν ὄντα γνώσομαί ς’ ἢ κακόν. |
| book 61 | μισῶ σοφὸν ἐν λόγοισιν, ἐς δ’ ὄνησιν οὐ σοφόν. |
| book 62.1 | Ἑκάβη, τὸ θεῖον ὡς ἄελπτον ἔρχεται θνητοῖσιν, ἕλκει δ’ οὔποτ’ ἐκ |
| book 62.2 | ταὐτοῦ τύχας. |
| book 63 | ἄρρητος κόρη |
| book 65 | ἥκω δ’ ἀτενὴς ἀπ’ οἴκων |
| book 66.1 | οὐδὲ πυνθάνεσθε |
| book 66.2 | ταῦτ’, ὦ παρθένοι, τἀν τῇ πόλει; |
| book 67.1 | ὁ φόβος, ὅταν |
| book 67.2 | τις αἵματος μέλλῃ πέρι λέγειν καταστὰς εἰς ἀγῶν’ ἐναντίον, τό τε |
| book 67.3 | στόμ’ εἰς ἔκπληξιν ἀνθρώπων ἄγει τὸν νοῦν τ’ ἀπείργει μὴ λέγειν ἃ βούλεται.[ln_5]τῷ μὲν γὰρ ἔνι κίνδυνος, ὃ δ’ ἀθῷος μένει. ὅμως δ’ ἀγῶνα τόνδε δεῖ μ’ ὑπεκδραμεῖν· ψυχὴν γὰρ ἆθλα κειμένην ἐμὴν ὁρῶ. |
| book 68 | [spk_〈α.〉]〈Α.〉 μητέρα κατέκταν τὴν ἐμήν, βραχὺς λόγος. |
| book 68 | [spk_〈φ.〉]〈Φ.〉 ἑκὼν ἑκοῦσαν ἢ 〈οὐ〉 θέλουσαν οὐχ ἑκών; |
| book 69.1 | μάλιστα μέν μ’ ἐπῆρ’ ἐπισκήψας |
| book 69.2 | πατήρ, ὅθ’ ἅρματ’ εἰσέβαινεν εἰς Θήβας ἰών. |
| book 70 | ὃς Οἰδίπουν ἀπώλες’, Οἰδίπους δ’ ἐμέ, χρυσοῦν ἐνεγκὼν ὅρμον εἰς Ἄργους πόλιν. |
| book 71 | αἷμα γὰρ σόν, μῆτερ, ἀπενίψατο |
| book 72.1 | χαῖρ’, ὦ γεραιέ· τήν |
| book 72.2 | τε παῖδ’ ἐκδοὺς ἐμοὶ γαμβρὸς νομίζῃ καὶ πατὴρ |
| book 72.3 | σωτήρ τ’ ἐμός. |
| book 73 | ἀργαίνειν |
| book 74.1 | φίλαι φίλαι, πρόβατε, μόλε |
| book 74.2 | τις ὧδε· ποδαπὸς ὁ ξένος Κορινθίοις ἔμολεν ἀγχίαλος; |
| book 75 | ὦ παῖ Κρέοντος, ὡς ἀληθὲς ἦν ἄρα, ἐσθλῶν ἀπ’ ἀνδρῶν ἐσθλὰ γίγνεσθαι τέκνα, κακῶν δ’ ὅμοια τῇ φύσει τῇ τοῦ πατρός. |
| book 76.1 | ὁρᾶτε τὸν τύραννον ὡς ἄπαις γέρων |
| book 76.2 | φεύγει· φρονεῖν δὲ θνητὸν ὄντ’ οὐ χρὴ μέγα. |
| book 77 | ἀπαιώνιστον |
| book 78 | γυναῖκα καὶ ὠφελίαν καὶ νόσον ἀνδρὶ φέρειν μεγίσταν ἐδίδαξα τὠμῷ λόγῳ. |
| book 79 | βροτοῖς τὰ μείζω τῶν μέσων τίκτει νόσους· θεῶν δὲ θνητοὺς κόσμον οὐ πρέπει φέρειν. |
| book 80 | φεῦ 〈φεῦ〉, τὰ μεγάλα μεγάλα καὶ πάσχει κακά. |
| book 81.1 | ταπεινὰ γὰρ |
| book 81.2 | χρὴ τοὺς κακῶς |
| book 81.3 | πεπραγότας λέγειν, ἐς ὄγκον δ’ οὐκ ἄνω βλέπειν τύχης. |
| book 82.1 | τὰ τῶν |
| book 82.2 | τεκόντων ὡς μετέρχεται θεὸς μιάσματα |
| book 83 | εἰ τοῦ τεκόντος οὐδὲν ἐντρέπῃ πατρός |
| book 84.1 | ἢ τί πλέον εἶναι |
| book 84.2 | παῖδας ἀνθρώποις, πάτερ, εἰ μὴ ἐπὶ τοῖς δεινοῖσιν ὠφελήσομεν; |
| book 85.1 | μέτεστι |
| book 85.2 | τοῖς δούλοισι δεσποτῶν νόσου. |
| book 86.1 | ὅστις δὲ δούλῳ φωτὶ πιστεύει βροτῶν, πολλὴν |
| book 86.2 | παρ’ ἡμῖν μωρίαν ὀφλισκάνει. |
| book 87.1 | γυναῖκες, ὁρμήθητε μηδ’ ἀθυμία |
| book 87.2 | σχέθῃ τις ὑμᾶς· ταῦτα γὰρ |
| book 87.3 | σκεθρῶς ὁρᾶν ἡμᾶς ἀνάγκη |
| book 87.4 | τοὺς νομίζοντας τέχνην |
| book 88 | πολὺς δ’ ἀνεῖρπε κισσὸς εὐφυὴς κλάδος, ἀηδόνων μουσεῖον |
| book 89.1 | οὐ γάρ |
| book 89.2 | ποτ’ εἴων |
| book 89.3 | Σθένελον εἰς τὸν εὐτυχῆ χωροῦντα |
| book 89.4 | τοῖχον τῆς δίκης ἀποστερεῖν. |
| book 90.1 | πόθεν δὲ πεύκης |
| book 90.2 | πανὸν ἐξηῦρες λαβεῖν; |
| book 91 | ἀτρέκεια δ’ ἄριστον ἀνδρὸς ἐν πόλει δικαίου πέλει. |
| book 92.1 | ἴστω τ’ ἄφρων ὢν ὅστις ἄνθρωπος γεγὼς δῆμον κολούει |
| book 92.2 | χρήμασιν γαυρούμενος. |
| book 93.1 | ἀεὶ δ’ ἀρέσκειν |
| book 93.2 | τοῖς κρατοῦσι· ταῦτα γὰρ δούλοις ἄριστα· κἀφ’ ὅτῳ τεταγμένος εἴη |
| book 93.3 | τις, ἁνδάνοντα δεσπόταις |
| book 93.4 | ποεῖν. |
| book 94.1 | τῶν γὰρ δυναστῶν |
| book 94.2 | πλεῖστος ἐν πόλει λόγος. |
| book 95.1 | ἀλλ’ οὐδὲν ηὑγένεια |
| book 95.2 | πρὸς τὰ χρήματα· τὸν γὰρ κάκιστον |
| book 95.3 | πλοῦτος εἰς |
| book 95.4 | πρώτους ἄγει. |
| book 96.1 | σκαιόν |
| book 96.2 | τι χρῆμα |
| book 96.3 | πλοῦτος ἥ τ’ ἀπειρία. |
| book 97.1 | ἀλλ’ οὐ γὰρ ὀρθῶς |
| book 97.2 | ταῦτα, γενναίως 〈δ’〉 ἴσως ἔπραξας· αἰνεῖσθαι δὲ δυστυχῶν ἐγὼ μισῶ· λόγος γὰρ |
| book 97.3 | τοὔργον οὐ νικᾷ ποτε. |
| book 98.1 | ἀλλ’ εὖ φέρειν |
| book 98.2 | χρὴ συμφορὰς τὸν εὐγενῆ. |
| book 99.1 | τὸν εὐτυχοῦντα |
| book 99.2 | χρῆν |
| book 99.3 | σοφὸν |
| book 99.4 | πεφυκέναι. |
| book 100.1 | θάρσει, τάχ’ ἂν γένοιτο· πολλά τοι θεὸς κἀκ τῶν ἀέλπτων εὔπορ’ ἀνθρώποις |
| book 100.2 | τελεῖ. |
| book 101.1 | ἀλλ’ ἡμέρα |
| book 101.2 | τοι |
| book 101.3 | πολλὰ καὶ μέλαινα νὺξ τίκτει βροτοῖσιν. |
| book 102.1 | σοφώτεροι γὰρ |
| book 102.2 | συμφορὰς τὰς τῶν πέλας πάντες διαθρεῖν ἢ τύχας τὰς οἴκοθεν. |
| book 103.1 | δεινόν |
| book 103.2 | τι τέκνων φίλτρον ἐνῆκεν θεὸς ἀνθρώποις. |
| book 104 | ἀμολγὸν νύκτα |
| book 105.1 | ὁρῶ μὲν ἀνδρῶν τόνδε γυμνάδα |
| book 105.2 | στόλον |
| book 105.3 | στείχοντα θεωρὸν ἐκ |
| book 105.4 | τρόχων |
| book 105.5 | πεπαυμένον. |
| book 106 | .. γέμουσαν κύματος θεοσπόρου |
| book 107 | πλήσας δὲ νηδὺν οὐδ’ ὄναρ κατ’ εὐφρόνην φίλοις ἔδειξεν αὑτόν. |
| book 108 | γυνὴ γυναικὶ σύμμαχος πέφυκέ πως. |
| book 109.1 | οὐ μὴν σύ γ’ ἡμᾶς |
| book 109.2 | τοὺς |
| book 109.3 | τεκόντας ᾐδέσω. |
| book 110.1 | ἐγὼ δ’, ὃ μὲν μέγιστον, ἄρξομαι λέγειν ἐκ |
| book 110.2 | τοῦδε |
| book 110.3 | πρῶτον· πατρὶ πείθεσθαι |
| book 110.4 | χρεὼν |
| book 110.5 | παῖδας νομίζειν τ’ αὐτὸ τοῦτ’ εἶναι δίκην. |
| book 111.1 | τί δῆτα μοχθεῖν δεῖ γυναικεῖον γένος |
| book 111.2 | φρουροῦντας; αἱ γὰρ εὖ τεθραμμέναι |
| book 111.3 | πλέον |
| book 111.4 | σφάλλουσιν οἴκους τῶν |
| book 111.5 | παρημελημένων. |
| book 112.1 | ὁ χρόνος ἅπαντα |
| book 112.2 | τοῖσιν ὕστερον |
| book 112.3 | φράσει, λάλος ἐστὶν οὗτος, οὐκ ἐρωτῶσιν λέγει. |
| book 113 | ὁδῆσαι |
| book 114 | [spk_ανδρ]ΑΝΔΡ. Ὦ νὺξ ἱερά, ὡς μακρὸν ἵππευμα διώκεις ἀστεροειδέα νῶτα διφρεύους’ αἰθέρος ἱερᾶς[ln_5]τοῦ σεμνοτάτου δι’ Ὀλύμπου. |
| book 115.1 | τί ποτ’ Ἀνδρομέδα |
| book 115.2 | περίαλλα κακῶν μέρος ἐξέλαχον, θανάτου |
| book 115.3 | τλήμων μέλλουσα |
| book 115.4 | τυχεῖν; |
| book 116.1 | ποῖαι λιβάδες, ποία |
| book 116.2 | σειρήν |
| book 117.1 | φίλαι |
| book 117.2 | παρθένοι, φίλαι μοι |
| book 118 | προσαυδῶ σὲ τὰν ἐν ἄντροις, ἀπόπαυσον, ἔασον Ἀ‐ χοῖ με σὺν φίλαισιν γόου κόρον λαβεῖν. |
| book 119 | συνάλγησον, ὡς ὁ κάμνων δακρύων μεταδοὺς ἔχει κουφότητα μόχθων. |
| book 120.1 | ἄνοικτος ὃς |
| book 120.2 | τεκὼν σὲ τὴν |
| book 120.3 | πολυπονωτάτην βροτῶν μεθῆκεν Ἅιδᾳ πάτρας ὑπερθανεῖν. |
| book 121.1 | ἐκθεῖναι κήτει |
| book 121.2 | φορβάν |
| book 122.1 | Ar. Thesm. 1029—1041[ln_1029]ὁρᾷς; οὐ χοροῖσιν[ln_1030]οὐδ’ ὑφ’ ἡλίκων νεανίδων .... ἕστηκ’ ἔχους’, ἀλλ’ ἐν |
| book 122.2 | πυκνοῖς δεσμοῖσιν ἐμπεπλεγμένη κήτει βορὰ ... πρόκειμαι. γαμηλίῳ μὲν οὐ ξὺν[ln_1035]παιῶνι, δεσμίῳ δέ, γοᾶσθέ μ’, ὦ γυναῖκες, ὡς μέλεα μὲν πέπονθα μέλεος, ὦ τάλας ἐγὼ τάλας, ἀπὸ δὲ συγγόνων τάλαν’ ἄνομα πάθεα[ln_1040]φῶτά τε λιτομένα, πολυδάκρυτον Ἀίδα γόον |
| book 122.3 | φλέγουσαν[ln_1041n]et mox v. 1047—1055[ln_1047]ἰὼ μοίρας ἄτεγκτε δαίμων· |
| book 122.1 | ὦ κατάρατος ἐγώ·[ln_1048]τίς ἐμὸν οὐκ ἐπόψεται πάθος ἀμέγαρτον ἐπὶ κακῶν |
| book 122.2 | παρουσίᾳ; εἴθε με |
| book 122.3 | πυρφόρος ἀστεροπητὴς τὸν βάρβαρον ἐξολέσειεν. οὐ γὰρ ἔτ’ ἀθανάταν |
| book 122.4 | φλόγα λεύσσειν ἐστὶν ἐμοὶ φίλον, ὡς ἐκρεμάσθην λαιμότμητ’ ἄχη, δαιμονῶν αἰόλαν[ln_1055]νέκυσιν ἐπὶ πορείαν. |
| book 123.1 | Περσεὺς |
| book 123.2 | πρὸς Ἄργος ναυστολῶν τὸ Γοργόνος κάρα κομίζων |
| book 124.1 | ὦ θεοί, τίν’ εἰς γῆν βαρβάρων ἀφίγμεθα |
| book 124.2 | ταχεῖ πεδίλῳ; διὰ μέσου γὰρ αἰθέρος τέμνων κέλευθον πόδα τίθημ’ ὑπόπτερον. |
| book 125.1 | ἔα, τίν’ ὄχθον τόνδ’ ὁρῶ περίρρυτον ἀφρῷ θαλάσσης; παρθένου τ’ εἰκώ τινα ἐξ αὐτομόρφων λαΐνων |
| book 125.2 | τυκισμάτων |
| book 125.3 | σοφῆς ἄγαλμα |
| book 125.4 | χειρός. |
| book 126 | σιγᾷς· σιωπὴ δ’ ἄπορος ἑρμηνεὺς λόγων. |
| book 127.1 | [spk_περς]ΠΕΡΣ. ὦ παρθέν’, οἰκτίρω |
| book 127.2 | σε κρεμαμένην ὁρῶν. ΑΝΔΡ. σὺ δ’ εἶ τίς ὅστις |
| book 127.3 | τοὐμὸν ᾤκτιρας πάθος; |
| book 128.1 | ὦ ξένε, κατοίκτιρόν με τὴν |
| book 128.2 | παναθλίαν, λῦσόν με δεσμῶν. |
| book 129 | ὦ παρθέν’, εἰ σῴσαιμί ς’, εἴσῃ μοι χάριν; |
| book 130.1 | τὰς |
| book 130.2 | συμφορὰς γὰρ τῶν κακῶς |
| book 130.3 | πεπραγότων οὐπώποθ’ ὕβρις’, αὐτὸς ὀρρωδῶν |
| book 130.4 | παθεῖν. |
| book 131.1 | μή μοι |
| book 131.2 | προτείνων ἐλπίδ’ ἐξάγου δάκρυ. γένοιτό τἂν πόλλ’ ὧν δόκησις οὐκ ἔνι. |
| book 132.1 | ἄγου δέ μ’, ὦ ξεῖν’, εἴτε |
| book 132.2 | πρόσπολον θέλεις εἴτ’ ἄλοχον εἴτε δμωίδ’ . . . . . |
| book 133.1 | ἀλλ’ ἡδύ τοι |
| book 133.2 | σωθέντα μεμνῆσθαι πόνων. |
| book 134.1 | εὔκλειαν ἔλαβον οὐκ ἄνευ |
| book 134.2 | πολλῶν πόνων. |
| book 135.1 | ἦ που τὸ μέλλον ἐκφοβεῖ καθ’ ἡμέραν· ὡς |
| book 135.2 | τοῦ γε πάσχειν |
| book 135.3 | τοὐπιὸν μεῖζον κακόν. |
| book 136.1 | σὺ δ’ ὦ θεῶν τύραννε κἀνθρώπων Ἔρως, ἢ μὴ δίδασκε τὰ καλὰ φαίνεσθαι καλά, ἢ τοῖς ἐρῶσιν εὐτυχῶς |
| book 136.2 | συνεκπόνει μοχθοῦσι μόχθους ὧν σὺ δημιουργὸς εἶ.[ln_5]καὶ ταῦτα μὲν δρῶν τίμιος θεοῖς ἔσῃ, μὴ δρῶν δ’ ὑπ’ αὐτοῦ τοῦ διδάσκεσθαι |
| book 136.3 | φιλεῖν ἀφαιρεθήσῃ χάριτας αἷς |
| book 136.4 | τιμῶσί σε. |
| book 137.1 | τῶν γὰρ |
| book 137.2 | πλούτων ὅδ’ ἄριστος γενναῖον λέχος εὑρεῖν. |
| book 138 | ὅσοι γὰρ εἰς ἔρωτα πίπτουσιν βροτῶν, ἐσθλῶν ὅταν τύχωσι τῶν ἐρωμένων, οὐκ ἔσθ’ ὁποίας λείπεται τόδ’ ἡδονῆς. |
| book 139.1 | αἰαῖ, τί δράσω; πρὸς τίνας |
| book 139.2 | στρεφθῶ λόγους; ἀλλ’ οὐκ ἂν ἐνδέξαιτο βάρβαρος φύσις. |
| book 140.1 | ὦ τλῆμον, ὡς |
| book 140.2 | σοὶ τὰς τύχας μὲν ἀσθενεῖς ἔδωχ’ ὁ δαίμων, μέγα |
| book 140.3 | φρονοῦσι δ’ οἱ λόγοι. |
| book 141.1 | ἐγὼ δὲ παῖδας οὐκ ἐῶ νόθους λαβεῖν· τῶν γνησίων γὰρ οὐδὲν ὄντες ἐνδεεῖς νόμῳ νοσοῦσιν· ὅ σε |
| book 141.2 | φυλάξασθαι |
| book 141.3 | χρεών. |
| book 142.1 | χρυσὸν μάλιστα βούλομαι δόμοις ἔχειν· καὶ δοῦλος ὢν γὰρ τίμιος |
| book 142.2 | πλουτῶν ἀνήρ, ἐλεύθερος δὲ χρεῖος ὢν οὐδὲν |
| book 142.3 | σθένει. χρυσοῦ νόμιζε |
| book 142.4 | σαυτὸν εἵνεκ’ εὐτυχεῖν. |
| book 143.1 | χρήμασιν γὰρ εὐτυχῶ· ταῖς |
| book 143.2 | συμφοραῖσι δ’, ὡς ὁρᾷς, οὐκ εὐτυχῶ. |
| book 144 | μὴ τὸν ἐμὸν οἴκει νοῦν· ἐγὼ γὰρ ἀρκέσω. |
| book 145 | ὁρῶ δὲ πρὸς τὰ παρθένου θοινάματα κῆτος θοάζον ἐξ Ἀτλαντικῆς ἁλός. |
| book 146.1 | πᾶς δὲ ποιμένων ἔρρει λεώς, ὃ μὲν γάλακτος κίσσινον φέρων |
| book 146.2 | σκύφος πόνων ἀναψυκτῆρ’, ὃ δ’ ἀμπέλων γάνος. |
| book 147 | οἱ κατ’ οἶκον ἀμφὶ δαῖτα καὶ τράπεζαν |
| book 148 | τέλειος |
| book 149.1 | νεότης μ’ ἐπῆρε καὶ θράσος |
| book 149.2 | τοῦ νοῦ πλέον. |
| book 150 | οὐκ ἔστιν ὅστις εὐτυχὴς ἔφυ βροτῶν, ὃν μὴ τὸ θεῖον ὡς τὰ πολλὰ συνθέλει. |
| book 151.1 | τήν |
| book 151.2 | τοι Δίκην λέγουσι |
| book 151.3 | παῖδ’ εἶναι Διὸς ἐγγύς |
| book 151.4 | τε ναίειν τῆς βροτῶν ἁμαρτίας. |
| book 152 | ... τὸ δαιμόνιον οὐχ ὁρᾷς ὅπῃ μοίρας διεξέρχεται; στρέφει δ’ ἄλλους ἄλλως εἰς ἁμέραν. |
| book 153.1 | ὃ μὲν ὄλβιος ἦν, τὸ δ’ ἀπέκρυψεν θεὸς ἐκ κείνων τῶν |
| book 153.2 | ποτε λαμπρῶν· νεύει βίοτος, νεύει δὲ τύχα κατὰ πνεῦμ’ ἀνέμων. |
| book 154.1 | [spk_〈α.〉]〈Α.〉 τὸ ζῆν ἀφέντες τὸ κατὰ γῆς |
| book 154.2 | τιμῶσί σου. 〈Β.〉 κενόν γ’· ὅταν γὰρ ζῇ τις, εὐτυχεῖ χρεών. |
| book 155 | ἀγρεύματα |
| book 156 | ἀμείβεται |
| book 157 | Ἦν Οἰδίπους τὸ πρῶτον εὐδαίμων ἀνήρ |
| book 158 | εἶτ’ ἐγένετ’ αὖθις ἀθλιώτατος βροτῶν. |
| book 159 | χρυσεόνωτον ἀσπίδα τὰν Καπανέως |
| book 160.1 | νέοι νέοισι |
| book 160.2 | συννοσοῦσι τἀφανῆ. |
| book 161 | ἤρων· τὸ μαίνεσθαι δ’ ἄρ’ ἦν ἔρως βροτοῖς. |
| book 162.1 | ἀνδρὸς δ’ ὁρῶντος εἰς Κύπριν νεανίου ἀφύλακτος ἡ τήρησις, ὡς κἂν |
| book 162.2 | φαῦλος ᾖ τἄλλ’, εἰς ἔρωτα πᾶς ἀνὴρ |
| book 162.3 | σοφώτατος· ἢν δ’ ἂν |
| book 162.4 | προσῆται Κύπρις, ἥδιστον λαβεῖν. |
| book 163 | ἀνδρὸς φίλου δὲ χρυσὸς ἀμαθίας μέτα ἄχρηστος, εἰ μὴ κἀρετὴν ἔχων τύχοι. |
| book 164.1 | ἄριστον ἀνδρὶ κτῆμα |
| book 164.2 | συμπαθὴς γυνή. |
| book 165.1 | ἄκουσον· οὐ γὰρ οἱ κακῶς |
| book 165.2 | πεπραγότες σὺν |
| book 165.3 | ταῖς τύχαισι |
| book 165.4 | τοὺς λόγους ἀπώλεσαν. |
| book 166 | τὸ μῶρον αὐτῷ τοῦ πατρὸς νόσημ’ ἔνι· φιλεῖ γὰρ οὕτως ἐκ κακῶν εἶναι κακούς. |
| book 167.1 | ἡ γὰρ δόκησις |
| book 167.2 | πατράσι |
| book 167.3 | παῖδας εἰκέναι· τὰ πολλὰ ταύτῃ γίγνεται τέκνων πέρι. |
| book 168 | ὀνόματι μεμπτὸν τὸ νόθον, ἡ φύσις δ’ ἴση. |
| book 169 | .. ἐπ’ ἄκραν ἥκομεν γραμμὴν κακῶν. |
| book 170.1 | οὐκ ἔστι |
| book 170.2 | Πειθοῦς ἱερὸν ἄλλο |
| book 170.3 | πλὴν λόγος, καὶ βωμὸς αὐτῆς ἔστ’ ἐν ἀνθρώπου φύσει. |
| book 171.1 | δεῖ τοῖσι |
| book 171.2 | πολλοῖς τὸν τύραννον ἁνδάνειν. |
| book 172.1 | οὔτ’ εἰκὸς ἄρχειν οὔτε |
| book 172.2 | χρῆν εἶναι νόμον τύραννον εἶναι· μωρία δὲ καὶ θέλειν ὃς τῶν ὁμοίων βούλεται κρατεῖν μόνος. |
| book 173.1 | οἰκεῖος ἀνθρώποισι γίγνεσθαι |
| book 173.2 | φιλεῖ πόλεμος ἐν ἀστοῖς, ἢν διχοστατῇ πόλις. |
| book 174.1 | [μὴ οὖν ἔθελε λυπεῖν |
| book 174.2 | σαυτὸν ἐξειδὼς ὅτι |
| book 174.3 | πολλάκι τὸ λυποῦν ὕστερον |
| book 174.4 | χαρὰν ἄγει καὶ τὸ κακὸν ἀγαθοῦ γίγνεται |
| book 174.5 | παραίτιον.] |
| book 175 | ὅστις δὲ πρὸς τὸ πῖπτον εὐλόφως φέρει, τὸν δαίμον’ οὗτος ἧσσόν ἐστιν ἄθλιος. |
| book 176.1 | θάνατος γὰρ ἀνθρώποισι νεικέων τέλος ἔχει· μαθεῖν δὲ πᾶσίν ἐστιν εὐμαρές. τίς γὰρ |
| book 176.2 | πετραῖον |
| book 176.3 | σκόπελον οὐτάζων δορὶ ὀδύναισι δώσει; τίς δ’ ἀτιμάζων νέκυς,[ln_5]εἰ μηδὲν αἰσθάνοιντο τῶν |
| book 176.4 | παθημάτων; |
| book 177 | ὦ παῖ Διώνης, ὡς ἔφυς μέγας θεός, Διόνυσε, θνητοῖς τ’ οὐδαμῶς ὑποστατός. |
| book 179.1 | Οἰνόῃ σύγχορτα ναίω |
| book 179.2 | πεδία |
| book 179.3 | ταῖς τ’ Ἐλευθεραῖς |
| book 180 | Ὑσιαί |
| book 181 | τὸν μὲν κίκλησκε Ζῆθον· ἐζήτησε γὰρ τόκοισιν εὐμάρειαν ἡ τεκοῦσά νιν. |
| book 183.1 | λαμπρός θ’ ἕκαστος κἀπὶ τοῦτ’ ἐπείγεται νέμων τὸ πλεῖστον ἡμέρας |
| book 183.2 | τούτῳ μέρος, ἵν’ αὐτὸς αὑτοῦ τυγχάνει κράτιστος ὤν. |
| book 184.1 | μοῦσάν |
| book 184.2 | τιν’ ἄτοπον εἰσάγεις, ἀσύμφορον, ἀργόν, φίλοινον, χρημάτων ἀτημελῆ. |
| book 185.1 | ... ἀμελεῖς ὧν 〈σε |
| book 185.2 | φροντίζειν ἐχρῆν·〉 ψυχῆς φύσιν 〈γὰρ〉 ὧδε γενναίαν 〈λαχὼν〉 γυναικομίμῳ διαπρέπεις μορφώματι ..... κοὔτ’ ἂν ἀσπίδος κύτει[ln_5]〈καλῶσ〉 ὁμιλήσειας οὔτ’ ἄλλων ὕπερ νεανικὸν βούλευμα βουλεύσαιό 〈τι〉. |
| book 186.1 | πῶς γὰρ |
| book 186.2 | σοφὸν |
| book 186.3 | τοῦτ’ ἔστιν, ἥτις εὐφυᾶ λαβοῦσα τέχνη φῶτ’ ἔθηκε |
| book 186.4 | χείρονα; |
| book 187.1 | ἀνὴρ γὰρ ὅστις εὖ βίον κεκτημένος τὰ μὲν κατ’ οἴκους ἀμελίᾳ παρεὶς ἐᾷ, μολπαῖσι δ’ ἡσθεὶς |
| book 187.2 | τοῦτ’ ἀεὶ θηρεύεται, ἀργὸς μὲν οἴκοις καὶ πόλει γενήσεται,[ln_5]φίλοισι δ’ οὐδείς· ἡ φύσις γὰρ οἴχεται, ὅταν γλυκείας ἡδονῆς ἥσσων |
| book 187.3 | τις ᾖ. |
| book 188.1 | ἀλλ’ ἐμοὶ πιθοῦ· παῦσαι μελῳδῶν, πολέμων δ’ εὐμουσίαν ἄσκει· τοιαῦτ’ ἄειδε καὶ δόξεις |
| book 188.2 | φρονεῖν, σκάπτων, ἀρῶν γῆν, ποιμνίοις ἐπιστατῶν,[ln_5]ἄλλοις τὰ κομψὰ ταῦτ’ ἀφεὶς |
| book 188.3 | σοφίσματα, ἐξ ὧν κενοῖσιν ἐγκατοικήσεις δόμοις. |
| book 189.1 | ἐκ |
| book 189.2 | παντὸς ἄν |
| book 189.3 | τις |
| book 189.4 | πράγματος δισσῶν λόγων ἀγῶνα θεῖτ’ ἄν, εἰ λέγειν εἴη |
| book 189.5 | σοφός. |
| book 190 | λύρα βοῶν .. ῥύσι’ ἐξερρύσατο |
| book 191 | .. κρεῖσσον ὄλβου κτῆμα |
| book 192.1 | χρόνος θεῶν |
| book 192.2 | τε πνεῦμ’ ἔρως θ’ ὑμνῳδίας |
| book 193.1 | ὅστις δὲ πράσσει |
| book 193.2 | πολλὰ μὴ πράσσειν |
| book 193.3 | παρόν, μῶρος, παρὸν ζῆν ἡδέως ἀπράγμονα. |
| book 194.1 | ὁ δ’ ἥσυχος φίλοισί τ’ ἀσφαλὴς φίλος πόλει τ’ ἄριστος. μὴ τὰ κινδυνεύματα αἰνεῖτ’· ἐγὼ γὰρ οὔτε ναυτίλον |
| book 194.2 | φιλῶ τολμῶντα λίαν οὔτε |
| book 194.3 | προστάτην |
| book 194.4 | χθονός. |
| book 195.1 | ἅπαντα τίκτει |
| book 195.2 | χθὼν πάλιν |
| book 195.3 | τε λαμβάνει. |
| book 196.1 | τοιόσδε θνητῶν τῶν |
| book 196.2 | ταλαιπώρων βίος· οὔτ’ εὐτυχεῖ τὸ πάμπαν οὔτε δυστυχεῖ. [εὐδαιμονεῖ τε καὖθις οὐκ εὐδαιμονεῖ.] τί δῆτ’ ἐν ὄλβῳ μὴ σαφεῖ βεβηκότες[ln_5]οὐ ζῶμεν ὡς ἥδιστα μὴ λυπούμενοι; |
| book 197 | βροτοῖσιν εὔκρας οὐ γένοιτ’ ἂν ἡδονή. |
| book 198.1 | εἰ δ’ εὐτυχῶν |
| book 198.2 | τις καὶ βίον κεκτημένος μηδὲν δόμοισι τῶν καλῶν |
| book 198.3 | πειράσεται, ἐγὼ μὲν οὔποτ’ αὐτὸν ὄλβιον καλῶ, φύλακα δὲ μᾶλλον |
| book 198.4 | χρημάτων εὐδαίμονα. |
| book 199 | τὸ δ’ ἀσθενές μου καὶ τὸ θῆλυ σώματος κακῶς ἐμέμφθης· εἰ γὰρ εὖ φρονεῖν ἔχω, κρεῖσσον τόδ’ ἐστὶ καρτεροῦ βραχίονος. |
| book 200.1 | γνώμαις γὰρ ἀνδρὸς εὖ μὲν οἰκοῦνται πόλεις, εὖ δ’ οἶκος, εἴς τ’ αὖ πόλεμον ἰσχύει μέγα· σοφὸν γὰρ ἓν βούλευμα τὰς |
| book 200.2 | πολλὰς χέρας νικᾷ, σὺν ὄχλῳ δ’ ἀμαθία |
| book 200.3 | πλεῖστον κακόν. |
| book 201.1 | καὶ μὴν ὅσοι μὲν |
| book 201.2 | σαρκὸς εἰς εὐεξίαν ἀσκοῦσι βίοτον, ἢν |
| book 201.3 | σφαλῶσι |
| book 201.4 | χρημάτων, κακοὶ πολῖται· δεῖ γὰρ ἄνδρ’ εἰθισμένον ἀκόλαστον ἦθος γαστρὸς ἐν |
| book 201.5 | ταὐτῷ μένειν. |
| book 202.1 | ἐγὼ μὲν οὖν ᾄδοιμι καὶ λέγοιμί τι |
| book 202.2 | σοφόν, ταράσσων μηδὲν ὧν πόλις νοσεῖ. |
| book 203 | ἔνδον δὲ θαλάμοις βουκόλον .... κομῶντα κισσῷ στῦλον εὐίου θεοῦ. |
| book 204 | πόλλ’ ἔστιν ἀνθρώποισιν, ὦ ξένοι, κακά. |
| book 205.1 | φρονῶ δ’ ὃ πάσχω, καὶ τόδ’ οὐ σμικρὸν κακόν· τὸ μὴ εἰδέναι γὰρ ἡδονὴν ἔχει |
| book 205.2 | τινὰ νοσοῦντα, κέρδος δ’ ἐν κακοῖς ἀγνωσία. |
| book 206.1 | ὦ παῖ, γένοιντ’ ἂν εὖ λελεγμένοι λόγοι |
| book 206.2 | ψευδεῖς, ἐπῶν δὲ κάλλεσιν νικῷεν ἂν τἀληθές· ἀλλ’ οὐ τοῦτο τἀκριβέστατον, ἀλλ’ ἡ φύσις καὶ τοὐρθόν· ὃς δ’ εὐγλωσσίᾳ[ln_5]νικᾷ, σοφὸς μέν, ἀλλ’ ἐγὼ τὰ πράγματα κρείσσω νομίζω τῶν λόγων ἀεί ποτε. |
| book 207 | κύουσα τίκτω ἡνίκ’ ἠγόμην πάλιν |
| book 208.1 | εἰ δ’ ἠμελήθην ἐκ θεῶν καὶ παῖδ’ ἐμώ, ἔχει λόγον καὶ τοῦτο· τῶν |
| book 208.2 | πολλῶν βροτῶν δεῖ τοὺς μὲν εἶναι δυστυχεῖς, τοὺς δ’ εὐτυχεῖς. |
| book 209.1 | οὐ σωφρονίζειν ἔμαθον· αἰδεῖσθαι δὲ χρή, γύναι, τὸ λίαν καὶ φυλάσσεσθαι |
| book 209.2 | φθόνον. |
| book 210.1 | οὐδὲ γὰρ λάθρᾳ δοκῶ φωτὸς κακούργου |
| book 210.2 | σχήματ’ ἐκμιμούμενον |
| book 210.3 | σοὶ Ζῆν’ ἐς εὐνὴν ὥσπερ ἄνθρωπον μολεῖν. |
| book 211.1 | φεῦ φεῦ, βροτείων |
| book 211.2 | πημάτων ὅσαι τύχαι ὅσαι |
| book 211.3 | τε μορφαί· τέρμα δ’ οὐκ εἴποι |
| book 211.4 | τις ἄν. |
| book 212.1 | εἰ νοῦς ἔνεστιν· εἰ δὲ μή, τί δεῖ καλῆς γυναικός, εἰ μὴ τὰς |
| book 212.2 | φρένας |
| book 212.3 | χρηστὰς ἔχοι; |
| book 213.1 | κόρος δὲ πάντων· καὶ γὰρ ἐκ καλλιόνων λέκτροις ἐπ’ αἰσχροῖς εἶδον ἐκπεπληγμένους, δαιτὸς δὲ πληρωθείς |
| book 213.2 | τις ἄσμενος πάλιν |
| book 213.3 | φαύλῃ διαίτῃ προσβαλὼν ἥσθη |
| book 213.4 | στόμα. |
| book 214.1 | κῆδος καθ’ αὑτὸν τὸν |
| book 214.2 | σοφὸν κτᾶσθαι |
| book 214.3 | χρεών. |
| book 215 | πᾶσι δ’ ἀγγέλλω βροτοῖς ἐσθλῶν ἀπ’ ἀλόχων εὐγενῆ σπείρειν τέκνα. |
| book 216 | οὐ χρή ποτ’ ἄνδρα δοῦλον ὄντ’ ἐλευθέρας γνώμας διώκειν οὐδ’ ἐς ἀργίαν βλέπειν. |
| book 217 | .. τὸ δοῦλον οὐχ ὁρᾷς ὅσον κακόν; |
| book 218.1 | φεῦ φεῦ, τὸ δοῦλον ὡς ἁπανταχῇ γένος |
| book 218.2 | πρὸς τὴν ἐλάσσω μοῖραν ὥρισεν θεός. |
| book 219.1 | κόσμος δὲ σιγὴ στεγανὸς ἀνδρὸς οὐ κακοῦ· τὸ δ’ ἐκλαλοῦν |
| book 219.2 | τοῦθ’ ἡδονῆς μὲν ἅπτεται, κακὸν δ’ ὁμίλημ’, ἀσθενὲς δὲ καὶ πόλει. |
| book 220.1 | πολλοὶ δὲ θνητῶν |
| book 220.2 | τοῦτο πάσχουσιν κακόν· γνώμῃ φρονοῦντες οὐ θέλους’ ὑπηρετεῖν |
| book 220.3 | ψυχῇ τὰ πολλὰ πρὸς φίλων νικώμενοι. |
| book 221 | εἰ δέ που τύχοι πέριξ ἑλίξας εἷλκε .. ὁμοῦ λαβὼν γυναῖκα πέτραν δρῦν μεταλλάσσων ἀεί. |
| book 222.1 | τήν |
| book 222.2 | τοι Δίκην λέγουσι |
| book 222.3 | παῖδ’ εἶναι |
| book 222.4 | χρόνου, δείκνυσι δ’ ἡμῶν ὅστις ἐστὶ μὴ κακός. |
| book 223.1 | Δίκα |
| book 223.2 | τοι Δίκα |
| book 223.3 | χρόνιος, ἀλλ’ ὅμως ὑποπεσοῦς’ ἔλαθεν, ὅταν ἔχῃ τιν’ ἀσεβῆ βροτῶν. |
| book 224 | Ζῆθον μὲν ἐλθόνθ’ ἁγνὸν ἐς Θήβης πέδον οἰκεῖν κελεύω, τὸν δὲ μουσικώτατον κλεινὰς Ἀθήνας ἐκπερᾶν Ἀμφίονα. |
| book 226 | νόσον ἔχειν |
| book 227 | εὐθύδημον |
| book 228.1 | Δαναὸς ὁ πεντήκοντα θυγατέρων |
| book 228.2 | πατὴρ Νείλου λιπὼν κάλλιστον ἐκ γαίας ὕδωρ, ὃς ἐκ μελαμβρότοιο |
| book 228.3 | πληροῦται ῥοὰς Αἰθιοπίδος γῆς, ἡνίκ’ ἂν |
| book 228.4 | τακῇ χιὼν[ln_5]τέθριππ’ ἄγοντος ἡλίου κατ’ αἰθέρα, ἐλθὼν ἐς Ἄργος ᾤκις’ Ἰνάχου πόλιν· Πελασγιώτας δ’ ὠνομασμένους τὸ πρὶν Δαναοὺς καλεῖσθαι νόμον ἔθηκ’ ἀν’ Ἑλλάδα. |
| book 229.1 | βασιλεῦ χώρας τῆς |
| book 229.2 | πολυβώλου Κισσεῦ, πεδίον |
| book 229.3 | πυρὶ μαρμαίρει |
| book 230.1 | οὐ γὰρ ὑπερθεῖν κύματος ἄκραν δυνάμεσθ’· ἔτι γὰρ θάλλει |
| book 230.2 | πενία κακὸν ἔχθιστον, φεύγει δ’ ὄλβος. |
| book 231.1 | ἡμῶν τί δῆτα |
| book 231.2 | τυγχάνεις |
| book 231.3 | χρείαν ἔχων; πατέρων γὰρ ἐσθλῶν ἐλπίδας δίδως γεγώς. |
| book 232.1 | ἐν |
| book 232.2 | τοῖς τέκνοις γὰρ ἁρετὴ τῶν εὐγενῶν ἔλαμψε, κρεῖσσόν τ’ ἐστὶ πλουσίου γάμου 〈γένοσ〉· πένης γὰρ οὐκ ἐκεῖν’ ἀπώλεσεν τὸ τοῦ πατρὸς γενναῖον. |
| book 233.1 | σοὶ δ’ εἶπον, ὦ παῖ, τὰς τύχας ἐκ τῶν πόνων θηρᾶν ὁρᾷς γὰρ |
| book 233.2 | πατέρα σὸν |
| book 233.3 | τιμώμενον. |
| book 234.1 | πατρὸς δ’ ἀνάγκη |
| book 234.2 | παισὶ πείθεσθαι λόγῳ. |
| book 235 | πλουτεῖς, ὁ πλοῦτος δ’ ἀμαθία δειλόν θ’ ἅμα. |
| book 236 | σὺν μυρίοισι τὰ καλὰ γίγνεται πόνοις. |
| book 237.1 | νεανίαν γὰρ ἄνδρα |
| book 237.2 | χρὴ τολμᾶν ἀεί· οὐδεὶς γὰρ ὢν ῥᾴθυμος εὐκλεὴς ἀνήρ, ἀλλ’ οἱ πόνοι τίκτουσι τὴν εὐδοξίαν. |
| book 238 | οὐκ ἔστιν ὅστις ἡδέως ζητῶν βιοῦν εὔκλειαν εἰσεκτήσατ’, ἀλλὰ χρὴ πονεῖν. |
| book 239 | ὁ δ’ ἡδὺς αἰὼν ἡ κακή τ’ ἀνανδρία οὔτ’ οἶκον οὔτε πόλιν ἀνορθώσειεν ἄν. |
| book 240 | ἐμὲ δ’ ἄρ’ οὐ μοχθεῖν δίκαιον; τίς δ’ ἄμοχθος εὐκλεής; τίς τῶν μεγίστων δειλὸς ὢν ὠρέξατο; |
| book 241 | ἐγὼ δὲ τὸν σὸν κρᾶτ’ ἀναστέψαι θέλω. |
| book 242.1 | φέρει δὲ καὶ τοῦτ’ οὐχὶ μικρόν, εὐγενὴς ἀνὴρ |
| book 242.2 | στρατηγῶν εὐκλεᾶ τ’ ἔχων φάτιν. |
| book 243.1 | ὀλίγον ἄλκιμον δόρυ κρεῖσσον |
| book 243.2 | στρατηγοῦ μυρίου |
| book 243.3 | στρατεύματος. |
| book 244.1 | ὀλίγοι γὰρ ἐσθλοὶ κρείσσονες |
| book 244.2 | πολλῶν κακῶν. |
| book 245.1 | ἓν δέ σοι μόνον |
| book 245.2 | προφωνῶ, μὴ ἐπὶ δουλείαν |
| book 245.3 | ποτὲ ζῶν ἑκὼν ἔλθῃς |
| book 245.4 | παρὸν |
| book 245.5 | σοὶ κατθανεῖν ἐλευθέρῳ. |
| book 246.1 | νεανίας |
| book 246.2 | τε καὶ πένης |
| book 246.3 | σοφός θ’ ἅμα· ταῦτ’ εἰς ἓν ἐλθόντ’ ἄξι’ ἐνθυμήσεως. |
| book 247.1 | τί δ’ οὐκ ἂν εἴη |
| book 247.2 | χρηστὸς ὄλβιος γεγώς; |
| book 248.1 | οὐκ ἔστι |
| book 248.2 | πενίας ἱερὸν αἰσχίστης θεοῦ. μισῶ γὰρ ὄντως οἵτινες |
| book 248.3 | φρονοῦσι μέν, φρονοῦσι δ’ οὐδὲν ὥς γε |
| book 248.4 | χρημάτων ὕπερ. |
| book 249.1 | μὴ πλούσιον θῇς· ἐνδεέστερος γὰρ ὢν |
| book 249.2 | ταπεινὸς ἔσται· κεῖνο δ’ ἰσχύει μέγα, πλοῦτος λαβών 〈τε〉 τοῦτον εὐγενὴς ἀνήρ. |
| book 250 | τυραννίδ’ ἣ θεῶν δευτέρα νομίζεται· τὸ μὴ θανεῖν γὰρ οὐκ ἔχει, τὰ δ’ ἄλλ’ ἔχει. |
| book 251.1 | κρείσσω γὰρ οὔτε δοῦλον οὔτ’ ἐλεύθερον |
| book 251.2 | τρέφειν ἐν οἴκοις ἀσφαλὲς |
| book 251.3 | τοῖς σώφροσιν. |
| book 252.1 | ἐκ τῶν δικαίων γὰρ νόμοι τ’ αὐξήματα μεγάλα φέρουσι πάντα δ’ ἀνθρώποις .. τάδ’ ἐστὶ χρήματ’, ἤν |
| book 252.2 | τις εὐσεβῇ θεόν. |
| book 253.1 | ἁπλοῦς ὁ μῦθος, μὴ λέγ’ εὖ· τὸ γὰρ λέγειν εὖ δεινόν ἐστιν, εἰ φέρει |
| book 253.2 | τινα βλάβην. |
| book 254 | πόλλ’, ὦ τέκνον, σφάλλουσιν ἀνθρώπους θεοί. τὸ ῥᾷστον εἶπας, αἰτιάσασθαι θεούς. |
| book 255.1 | δοκεῖς τὰ τῶν θεῶν ξυνετὰ νικήσειν |
| book 255.2 | ποτὲ καὶ τὴν Δίκην |
| book 255.3 | που μάκρ’ ἀπῳκίσθαι βροτῶν· ἣ δ’ ἐγγύς ἐστιν, οὐχ ὁρωμένη δ’ ὁρᾷ ὃν |
| book 255.4 | χρὴ κολάζειν τ’ οἶδεν· ἀλλ’ οὐκ οἶσθα σὺ[ln_5]ὁπόταν ἄφνω μολοῦσα διολέσῃ κακούς. |
| book 256.1 | μακάριος ὅστις νοῦν ἔχων |
| book 256.2 | τιμᾷ θεὸν καὶ κέρδος αὐτῷ τοῦτο |
| book 256.3 | ποιεῖται μέγα. |
| book 257.1 | πολλοὺς δ’ ὁ θυμὸς ὁ μέγας ὤλεσεν βροτῶν ἥ τ’ ἀξυνεσία, δύο κακὼ τοῖς |
| book 257.2 | χρωμένοις. |
| book 258.1 | τῷ γὰρ βιαίῳ κἀγρίῳ τὸ μαλθακὸν εἰς |
| book 258.2 | ταὐτὸν ἐλθὸν |
| book 258.3 | τοῦ λίαν |
| book 258.4 | παρείλετο. |
| book 259 | ὀργῇ δὲ φαύλῃ πόλλ’ ἔνεστ’ ἀσχήμονα. |
| book 260 | ἔπαυς’ ὁδουροὺς λυμεῶνας |
| book 261.1 | ἔσῳσα δούλην οὖσαν· οἱ γὰρ ἥσσονες |
| book 261.2 | τοῖς κρείσσοσιν |
| book 261.3 | φιλοῦσι δουλεύειν βροτῶν. |
| book 262.1 | πάλαι |
| book 262.2 | σκοποῦμαι τὰς τύχας τῶν βροτῶν ὡς εὖ μεταλλάσσουσιν· ὃς γὰρ ἂν |
| book 262.3 | σφαλῇ εἰς ὀρθὸν ἔστη χὡ πρὶν εὐτυχῶν πίτνει. |
| book 263.1 | ἔστι καὶ παρὰ δάκρυσι κείμενον ἡδὺ βροτοῖς, ὅταν ἄνδρα φίλον |
| book 263.2 | στενάχῃ τις ἐν οἴκῳ. |
| book 264.1 | τὰ γὰρ οὐκ ὀρθῶς |
| book 264.2 | πρασσόμεν’ ὀρθῶς |
| book 264.3 | τοῖς |
| book 264.4 | πράσσουσιν κακὸν ἦλθεν. |
| book 265 | νοῦ δ’ οἶνος ἐξέστησέ μ’· ὁμολογῶ δέ σε ἀδικεῖν, τὸ δ’ ἀδίκημ’ ἐγένετ’ οὐχ ἑκούσιον. |
| book 266.1 | σκῦλα μὲν βροτοφθόρα |
| book 266.2 | χαίρεις ὁρῶσα καὶ νεκρῶν ἐρείπια, κοὐ μυσαρά σοι |
| book 266.3 | ταῦτ’ ἐστίν· εἰ δ’ ἐγὼ ἔτεκον, δεινὸν τόδ’ ἡγῇ; |
| book 267 | δεινὴ πόλις νοσοῦς’ ἀνευρίσκειν κακά. |
| book 268 | καὶ βουθυτεῖν γὰρ ἠξίους ἐμὴν χάριν. |
| book 269 | Ἔρωτα δ’ ὅστις μὴ θεὸν κρίνει μέγαν καὶ τῶν ἁπάντων δαιμόνων ὑπέρτατον, ἢ σκαιός ἐστιν ἢ καλῶν ἄπειρος ὢν οὐκ οἶδε τὸν μέγιστον ἀνθρώποις θεόν. |
| book 270 | οὐ τῶν κακούργων οἶκτος ἀλλὰ τῆς δίκης. |
| book 271.1 | πτηνὰς διώκεις, ὦ τέκνον, τὰς ἐλπίδας. οὐχ ἡ τύχη γε· τῆς τύχης δ’ οὐχ εἷς |
| book 271.2 | τρόπος. |
| book 272 | τίς δ’ οὐχὶ χαίρει νηπίοις ἀθύρμασιν; |
| book 273 | πᾶσιν γὰρ ἀνθρώποισιν, οὐχ ἡμῖν μόνον, ἢ καὶ παραυτίκ’ ἢ χρόνῳ δαίμων βίον ἔσφηλε, κοὐδεὶς διὰ τέλους εὐδαιμονεῖ. |
| book 274 | τὸ γὰρ ἐπιεικὲς ὠφελεῖ τὰς ξυμφοράς. |
| book 275.1 | κακῶς δ’ ὄλοιντο πάντες οἳ τυραννίδι |
| book 275.2 | χαίρουσιν ὀλίγῃ τ’ ἐν πόλει μοναρχίᾳ· τοὐλεύθερον γὰρ ὄνομα |
| book 275.3 | παντὸς ἄξιον, κἂν |
| book 275.4 | σμίκρ’ ἔχῃ τις, μεγάλ’ ἔχειν νομιζέτω. |
| book 276 | γυναῖκές ἐσμεν· τὰ μὲν ὄκνῳ νικώμεθα, τὰ δ’ οὐκ ἂν ἡμῶν θράσος ὑπερβάλοιτό τις. |
| book 277.1 | ποῖ; πῶς δὲ λήσει; τίς δὲ νῷν |
| book 277.2 | πιστὸς φίλος; ζητῶμεν· ἡ δόκησις ἀνθρώποις κακόν, καὶ τοὐπιχειρεῖν γ’ ἐξαμαρτάνειν |
| book 277.3 | φιλεῖ. |
| book 278 | κέρας ὄρθιον |
| book 279 | ἀπενήσω |
| book 280 | διέφθειρε |
| book 281 | φιλοτραφής |
| book 282.1 | κακῶν γὰρ ὄντων μυρίων καθ’ Ἑλλάδα οὐδὲν κάκιόν ἐστιν ἀθλητῶν γένους· οἳ πρῶτα μὲν ζῆν οὔτε μανθάνουσιν εὖ οὔτ’ ἂν δύναιντο· πῶς γὰρ ὅστις ἔστ’ ἀνὴρ[ln_5]γνάθου |
| book 282.2 | τε δοῦλος νηδύος θ’ ἡσσημένος κτήσαιτ’ ἂν ὄλβον εἰς ὑπερβολὴν |
| book 282.3 | πατρός; οὐδ’ αὖ πένεσθαι κἀξυπηρετεῖν τύχαις οἷοί τ’· ἔθη γὰρ οὐκ ἐθισθέντες καλὰ σκληρῶς μεταλλάσσουσιν εἰς τἀμήχανον.[ln_10]λαμπροὶ δ’ ἐν ἥβῃ καὶ πόλεως ἀγάλματα |
| book 282.4 | φοιτῶς’· ὅταν δὲ προσπέσῃ γῆρας |
| book 282.5 | πικρόν, τρίβωνες ἐκβαλόντες οἴχονται κρόκας. ἐμεμψάμην δὲ καὶ τὸν Ἑλλήνων νόμον, οἳ τῶνδ’ ἕκατι σύλλογον |
| book 282.6 | ποιούμενοι[ln_15]τιμῶς’ ἀχρείους ἡδονὰς δαιτὸς χάριν. τίς γὰρ |
| book 282.7 | παλαίσας εὖ, τίς ὠκύπους ἀνὴρ ἢ δίσκον ἄρας ἢ γνάθον |
| book 282.8 | παίσας καλῶς πόλει |
| book 282.9 | πατρῴᾳ στέφανον ἤρκεσεν λαβών; πότερα μαχοῦνται |
| book 282.10 | πολεμίοισιν ἐν |
| book 282.11 | χεροῖν |
| book 282.1 | [ln_20]δίσκους ἔχοντες ἢ δι’ ἀσπίδων |
| book 282.2 | χερὶ θείνοντες ἐκβαλοῦσι |
| book 282.3 | πολεμίους πάτρας; οὐδεὶς |
| book 282.4 | σιδήρου |
| book 282.5 | ταῦτα μωραίνει πέλας |
| book 282.6 | στάς. ἄνδρας |
| book 282.7 | χρὴ σοφούς |
| book 282.8 | τε κἀγαθοὺς φύλλοις |
| book 282.9 | στέφεσθαι, χὥστις ἡγεῖται πόλει[ln_25]κάλλιστα σώφρων καὶ δίκαιος ὢν ἀνήρ, ὅστις |
| book 282.10 | τε μύθοις ἔργ’ ἀπαλλάσσει κακὰ μάχας τ’ ἀφαιρῶν καὶ στάσεις· τοιαῦτα γὰρ πόλει |
| book 282.11 | τε πάσῃ πᾶσί θ’ Ἕλλησιν καλά. |
| book 283.1 | τοὺς ὄνους |
| book 283.2 | τοὺς λαρκαγωγοὺς ἐξ ὄρους οἴσειν ξύλα |
| book 284.1 | σχοινίνας γὰρ ἵπποισι |
| book 284.2 | φλοΐνας ἡνίας |
| book 284.3 | πλέκει. |
| book 285.1 | ἐγὼ τὸ μὲν δὴ πανταχοῦ θρυλούμενον κράτιστον εἶναι |
| book 285.2 | φημὶ μὴ φῦναι βροτῷ· τρισσῶν δὲ μοιρῶν ἐγκρινῶ νικᾶν μίαν, πλούτου |
| book 285.3 | τε χὥτῳ σπέρμα γενναῖον |
| book 285.4 | προσῇ[ln_5]πενίας τ’· ἀριθμὸν γὰρ |
| book 285.5 | τοσόνδε |
| book 285.6 | προυθέμην. ὁ μὲν ζάπλουτος, εἰς γένος δ’ οὐκ εὐτυχής, ἀλγεῖ μὲν ἀλγεῖ, παγκάλως δ’ ἀλγύνεται ὄλβου διοίγων θάλαμον ἥδιστον |
| book 285.7 | χερί. ἔξω δὲ βαίνων |
| book 285.8 | τοῦδε τὸν πάρος |
| book 285.9 | χρόνον[ln_10]πλουτῶν ὑπ’ ἄτης ζεῦγλαν ἀσχάλλει |
| book 285.10 | πεσών. ὅστις δὲ γαῦρον |
| book 285.11 | σπέρμα γενναῖόν τ’ ἔχων βίου |
| book 285.12 | σπανίζει, τῷ γένει μὲν εὐτυχεῖ, πενίᾳ δ’ ἐλάσσων ἐστίν, ἐν δ’ ἀλγύνεται |
| book 285.13 | φρονῶν, ὑπ’ αἰδοῦς δ’ ἔργ’ ἀπωθεῖται |
| book 285.14 | χερῶν. |
| book 285.1 | [ln_15]ὁ δ’ οὐδὲν οὐδείς, διὰ τέλους δὲ δυστυχῶν |
| book 285.2 | τοσῷδε νικᾷ· τοῦ γὰρ εὖ τητώμενος οὐκ οἶδεν, ἀεὶ δυστυχῶν κακῶς τ’ ἔχων. οὕτως ἄριστον μὴ πεπειρᾶσθαι καλῶν. ἐκεῖνο γὰρ μεμνήμεθ’· οἷος ἦν |
| book 285.3 | ποτε[ln_20]κἀγὼ μετ’ ἀνδρῶν ἡνίκ’ ηὐτύχουν βίῳ |
| book 286.1 | φησίν |
| book 286.2 | τις εἶναι δῆτ’ ἐν οὐρανῷ θεούς; οὐκ εἰσίν, οὐκ εἴς’, εἴ τις ἀνθρώπων θέλει μὴ τῷ παλαιῷ μῶρος ὢν |
| book 286.3 | χρῆσθαι λόγῳ. σκέψασθε δ’ αὐτοί, μὴ ἐπὶ τοῖς ἐμοῖς λόγοις[ln_5]γνώμην ἔχοντες. φήμ’ ἐγὼ τυραννίδα κτείνειν |
| book 286.4 | τε πλείστους κτημάτων τ’ ἀποστερεῖν ὅρκους |
| book 286.5 | τε παραβαίνοντας ἐκπορθεῖν πόλεις· καὶ ταῦτα δρῶντες μᾶλλόν εἰς’ εὐδαίμονες τῶν εὐσεβούντων ἡσυχῇ καθ’ ἡμέραν. |
| book 286.1 | [ln_10]πόλεις |
| book 286.2 | τε μικρὰς οἶδα |
| book 286.3 | τιμώσας θεούς, αἳ μειζόνων κλύουσι δυσσεβεστέρων λόγχης ἀριθμῷ πλείονος κρατούμεναι. οἶμαι δ’ ἂν ὑμᾶς, εἴ τις ἀργὸς ὢν θεοῖς εὔχοιτο καὶ μὴ χειρὶ συλλέγοι βίον,[ln_15]τὰ θεῖα |
| book 286.4 | πυργοῦσιν αἱ κακαί τε |
| book 286.5 | συμφοραί. |
| book 287.1 | τοῖς |
| book 287.2 | πράγμασιν γὰρ οὐχὶ θυμοῦσθαι |
| book 287.3 | χρεών· μέλει γὰρ αὐτοῖς οὐδέν· ἀλλ’ οὑντυγχάνων τὰ πράγματ’ ὀρθῶς ἢν |
| book 287.4 | τιθῇ, πράσσει καλῶς. |
| book 288.1 | δόλοι δὲ καὶ σκοτεινὰ μηχανήματα |
| book 288.2 | χρείας ἀνάνδρου φάρμαχ’ ηὕρηται βροτοῖς. |
| book 289.1 | νείκη γὰρ ἀνδρῶν φόνια καὶ μάχας |
| book 289.2 | χρεὼν δόλοισι κλέπτειν· τῆς δ’ ἀληθείας ὁδὸς |
| book 289.3 | φαύλη τίς ἐστι· ψεύδεσιν δ’ Ἄρης φίλος. |
| book 290.1 | ἀεὶ γὰρ ἄνδρα |
| book 290.2 | σκαιὸν ἰσχυρὸν φύσει ἧσσον δέδοικα τἀσθενοῦς |
| book 290.3 | τε καὶ σοφοῦ. |
| book 291.1 | ὦ παῖ, νέων |
| book 291.2 | τοι δρᾶν μὲν ἔντονοι χέρες, γνῶμαι δ’ ἀμείνους εἰσὶ τῶν γεραιτέρων· ὁ γὰρ |
| book 291.3 | χρόνος δίδαγμα |
| book 291.4 | ποικιλώτατον. |
| book 292.1 | πρὸς τὴν νόσον |
| book 292.2 | τοι καὶ τὸν ἰατρὸν |
| book 292.3 | χρεὼν ἰδόντ’ ἀκεῖσθαι, μὴ ἐπιτὰξ τὰ φάρμακα διδόντ’, ἐὰν μὴ ταῦτα τῇ νόσῳ πρέπῃ. νόσοι δὲ θνητῶν αἳ μέν εἰς’ αὐθαίρετοι,[ln_5]αἳ δ’ ἐκ θεῶν πάρεισιν, ἀλλὰ τῷ νόμῳ ἰώμεθ’ αὐτάς. ἀλλά σοι λέξαι θέλω, εἰ θεοί τι δρῶσιν αἰσχρόν, οὐκ εἰσὶν θεοί. |
| book 293.1 | τιμή ς’ ἐπαίρει τῶν πέλας μεῖζον |
| book 293.2 | φρονεῖν. θνῄσκοιμ’ ἄν· οὐ γὰρ ἄξιον λεύσσειν φάος κακοὺς ὁρῶντας ἐκδίκως |
| book 293.3 | τιμωμένους. |
| book 294.1 | φθονοῦσιν αὐτοὶ χείρονες |
| book 294.2 | πεφυκότες· εἰς τἀπίσημα δ’ ὁ φθόνος |
| book 294.3 | πηδᾶν |
| book 294.4 | φιλεῖ. |
| book 295.1 | ἤδη γὰρ εἶδον καὶ δίκης |
| book 295.2 | παραστάτας ἐσθλοὺς |
| book 295.3 | πονηρῷ τῷ φθόνῳ νικωμένους. |
| book 296.1 | ἀνὴρ δὲ χρηστὸς |
| book 296.2 | χρηστὸν οὐ μισεῖ ποτε, κακὸς κακῷ δὲ συντέτηκεν ἡδονῇ· φιλεῖ δὲ θοὑμόφυλον ἀνθρώπους ἄγειν. |
| book 297.1 | ὡς ἔμφυτος μὲν πᾶσιν ἀνθρώποις κάκη· ὅστις δὲ πλεῖστον μισθὸν εἰς |
| book 297.2 | χεῖρας λαβὼν κακὸς γένηται, τῷδε |
| book 297.3 | συγγνώμη μὲν οὔ, πλείω δὲ μισθὸν μείζονος τόλμης ἔχων[ln_5]τὸν τῶν |
| book 297.4 | ψεγόντων ῥᾷον ἂν φέροι λόγον. |
| book 298.1 | οὐκ ἂν γένοιτο |
| book 298.2 | τραῦμ’, ἐάν |
| book 298.3 | τις ἐγξέσῃ θάμνοις ἑλείοις, οὐδ’ ἂν ἐκ μητρὸς κακῆς ἐσθλοὶ γένοιντο |
| book 298.4 | παῖδες εἰς ἀλκὴν δορός. |
| book 299 | πρὸς τὴν ἀνάγκην πάντα τἄλλ’ ἔστ’ ἀσθενῆ. |
| book 300.1 | οἴμοι· τί δ’ οἴμοι; θνητά τοι |
| book 300.2 | πεπόνθαμεν. |
| book 301.1 | ὁρᾷς δ’ ἀέλπτους μυρίων ἀναστροφάς· πολλοὶ μὲν οἶδμα διέφυγον θαλάσσιον, πολλοὶ δὲ λόγχαις |
| book 301.2 | πολεμίων ἀμείνονες ἥσσους γεγῶτες κρείσσον’ ἦλθον εἰς τύχην. |
| book 302.1 | θάρσος δὲ πρὸς τὰς |
| book 302.2 | συμφορὰς μέγα |
| book 302.3 | σθένει. |
| book 303.1 | οὐδέποτ’ εὐτυχίαν κακοῦ ἀνδρὸς ὑπέρφρονά τ’ ὄλβον βέβαιον εἰκάσαι |
| book 303.2 | χρεών, οὐδ’ ἀδίκων γενεάν· ὁ γὰρ οὐδενὸς ἐκφὺς |
| book 303.3 | χρόνος δικαίους ἐπάγων κανόνας[ln_5]δείκνυσιν ἀνθρώπων κακότητας ἐμοί. |
| book 304.1 | ποῦ δὴ τὸ σαφὲς θνατοῖσι βιοτᾶς; θοαῖσι μὲν ναυσὶ πόρον |
| book 304.2 | πνοαὶ κατὰ βένθος ἅλιον ἰθύνουσι· τύχας δὲ θνητῶν τὸ μὲν μέγ’ εἰς οὐδὲν ὁ πολὺς |
| book 304.3 | χρόνος[ln_5]μεθίστησι, τὸ δὲ μεῖον αὔξων |
| book 305.1 | καὶ ξεστὸν ὄχθον Δαναϊδῶν ἑδρασμάτων |
| book 305.2 | στὰς ἐν μέσοισιν εἶπε κηρύκων .. |
| book 306.1 | ἄγ’, ὦ φίλον μοι |
| book 306.2 | Πηγάσου |
| book 306.3 | πτερόν .. |
| book 307.1 | ἴθι |
| book 307.2 | χρυσοχάλιν’ αἴρων |
| book 307.3 | πτέρυγας |
| book 308.1 | πάρες, ὦ σκιερὰ φυλλάς, ὑπερβῶ κρηναῖα νάπη· τὸν ὑπὲρ κεφαλῆς αἰθέρ’ ἰδέσθαι |
| book 308.2 | σπεύδω, τίν’ ἔχει |
| book 308.3 | στάσιν Εἰνοδία. |
| book 309 | ἔπτησς’ ὑπείκων μᾶλλον, εἰ μᾶλλον θέλοι |
| book 310 | κομίζετ’ εἴσω τόνδε τὸν δυσδαίμονα. |
| book 311 | ἦσθ’ εἰς θεοὺς μὲν εὐσεβής, ὅτ’ ἦσθ’, ἀεὶ ξένοις τ’ ἐπήρκεις οὐδ’ ἔκαμνες εἰς φίλους. |
| book 312 | ὑφ’ ἅρματ’ ἐλθὼν Ζηνὸς ἀστραπηφορεῖ. |
| book 313.1 | δούλῳ γὰρ οὐχ οἷόν |
| book 313.2 | τε τἀληθῆ λέγειν, εἰ δεσπόταισι μὴ πρέποντα |
| book 313.3 | τυγχάνοι. |
| book 314 | ἁγνίσαι |
| book 315 | ἀτρεκήσασα |
| book 316.1 | γύναι, καλὸν μὲν φέγγος ἡλίου τόδε, καλὸν δὲ πόντου |
| book 316.2 | χεῦμ’ ἰδεῖν εὐήνεμον, γῆ τ’ ἠρινὸν θάλλουσα |
| book 316.3 | πλούσιόν θ’ ὕδωρ, πολλῶν τ’ ἔπαινον ἔστι μοι λέξαι καλῶν·[ln_5]ἀλλ’ οὐδὲν οὕτω λαμπρὸν οὐδ’ ἰδεῖν καλὸν ὡς |
| book 316.4 | τοῖς ἄπαισι καὶ πόθῳ δεδηγμένοις |
| book 316.5 | παίδων νεογνῶν ἐν δόμοις ἰδεῖν θάλος. |
| book 317.1 | καὶ νῦν |
| book 317.2 | παραινῶ πᾶσι |
| book 317.3 | τοῖς νεωτέροις μὴ πρὸς τὸ γῆρας ἀναβολὰς |
| book 317.4 | ποιουμένους |
| book 317.5 | σχολῇ τεκνοῦσθαι |
| book 317.6 | παῖδας· οὐ γὰρ ἡδονή, γυναικί τ’ ἐχθρὸν |
| book 317.7 | χρῆμα |
| book 317.8 | πρεσβύτης ἀνήρ·[ln_5]ἀλλ’ ὡς τάχιστα. καὶ γὰρ ἐκτροφαὶ καλαὶ καὶ συννεάζων ἡδὺ παῖς νέῳ πατρί. |
| book 318.1 | γυνὴ γὰρ ἐξελθοῦσα |
| book 318.2 | πατρῴων δόμων οὐ τῶν |
| book 318.3 | τεκόντων ἐστίν, ἀλλὰ τοῦ λέχους· τὸ δ’ ἄρσεν ἕστηκ’ ἐν δόμοις ἀεὶ γένος θεῶν |
| book 318.4 | πατρῴων καὶ τάφων |
| book 318.5 | τιμάορον. |
| book 319 | συμμαρτυρῶ σοι· πανταχοῦ λελείμμεθα πᾶσαι γυναῖκες ἀρσένων ἀεὶ δίχα. |
| book 320.1 | οὐκ ἔστιν οὔτε |
| book 320.2 | τεῖχος οὔτε |
| book 320.3 | χρήματα οὔτ’ ἄλλο δυσφύλακτον οὐδὲν ὡς γυνή. |
| book 321.1 | ἦν γάρ |
| book 321.2 | τις αἶνος, ὡς γυναιξὶ μὲν τέχναι μέλουσι, λόγχῃ δ’ ἄνδρες εὐστοχώτεροι. εἰ γὰρ δόλοισιν ἦν τὸ νικητήριον, ἡμεῖς ἂν ἀνδρῶν εἴχομεν |
| book 321.3 | τυραννίδα. |
| book 322.1 | ἔρως γὰρ ἀργὸν κἀπὶ τοιούτοις ἔφυ· φιλεῖ κάτοπτρα καὶ κόμης ξανθίσματα, φεύγει δὲ μόχθους. ἓν δέ μοι |
| book 322.2 | τεκμήριον· οὐδεὶς |
| book 322.3 | προσαιτῶν βίοτον ἠράσθη βροτῶν,[ln_5]ἐν |
| book 322.4 | τοῖς δ’ ἔχουσιν ἡβητὴς πέφυχ’ ὅδε. |
| book 323.1 | τάχ’ ἂν |
| book 323.2 | πρὸς ἀγκάλαισι καὶ στέρνοις ἐμοῖς |
| book 323.3 | πηδῶν ἀθύροι καὶ φιλημάτων ὄχλῳ ψυχὴν ἐμὴν κτήσαιτο· ταῦτα γὰρ βροτοῖς φίλτρον μέγιστον, αἱ ξυνουσίαι, πάτερ. |
| book 324.1 | ὦ χρυσέ, δεξίωμα κάλλιστον βροτοῖς, ὡς οὔτε μήτηρ ἡδονὰς |
| book 324.2 | τοίας ἔχει, οὐ παῖδες ἀνθρώποισιν, οὐ φίλος |
| book 324.3 | πατήρ, οἵας σὺ χοἱ σὲ δώμασιν κεκτημένοι.[ln_5]εἰ δ’ ἡ Κύπρις |
| book 324.4 | τοιοῦτον ὀφθαλμοῖς ὁρᾷ, οὐ θαῦμ’ ἔρωτας μυρίους αὐτὴν |
| book 324.5 | τρέφειν. |
| book 325.1 | κρείσσων γὰρ οὔτις |
| book 325.2 | χρημάτων πέφυκ’ ἀνήρ, πλὴν εἴ τις· ὅστις δ’ οὗτός ἐστιν οὐχ ὁρῶ. |
| book 326.1 | ἆρ’ οἶσθ’ ὁθούνεχ’ οἱ μὲν εὐγενεῖς βροτῶν πένητες ὄντες οὐδὲν ἀλφάνους’ ἔτι, οἳ δ’ οὐδὲν ἦσαν |
| book 326.2 | πρόσθεν, ὄλβιοι δὲ νῦν, δόξαν φέρονται |
| book 326.3 | τοῦ νομίσματος χάριν[ln_5]καὶ συμπλέκοντες |
| book 326.4 | σπέρμα καὶ γάμους τέκνων; δοῦναι δὲ πᾶς |
| book 326.5 | τις μᾶλλον ὀλβίῳ κακῷ πρόθυμός ἐστιν ἢ πένητι κἀγαθῷ. κακὸς δ’ ὁ μὴ ἔχων, οἱ δ’ ἔχοντες ὄλβιοι. |
| book 327.1 | φιλοῦσι γάρ |
| book 327.2 | τοι τῶν μὲν ὀλβίων βροτοὶ σοφοὺς τίθεσθαι |
| book 327.3 | τοὺς λόγους, ὅταν δέ τις λειτῶν ἀπ’ οἴκων εὖ λέγῃ πένης ἀνήρ, γελᾶν· ἐγὼ δὲ πολλάκις |
| book 327.4 | σοφωτέρους[ln_5]πένητας ἄνδρας εἰσορῶ τῶν |
| book 327.5 | πλουσίων καὶ 〈τοὺσ〉 θεοῖσι μικρὰ θύοντας τέλη τῶν βουθυτούντων ὄντας εὐσεβεστέρους. |
| book 328.1 | ὅστις δόμους μὲν ἥδεται |
| book 328.2 | πληρουμένους, γαστρὸς δ’ ἀφαιρῶν σῶμα δύστηνος κακοῖ, τοῦτον νομίζω κἂν θεῶν |
| book 328.3 | συλᾶν βρέτη |
| book 328.4 | τοῖς |
| book 328.5 | φιλτάτοις |
| book 328.6 | τε πολέμιον |
| book 328.7 | πεφυκέναι. |
| book 329.1 | φεῦ, τοῖσι γενναίοισιν ὡς ἁπανταχοῦ πρέπει |
| book 329.2 | χαρακτὴρ |
| book 329.3 | χρηστὸς εἰς εὐψυχίαν. |
| book 330.1 | ἐς |
| book 330.2 | ταὐτὸν ἥκειν |
| book 330.3 | φημὶ ταῖς βροτῶν τύχαις τόνδ’ ὃν καλοῦσιν αἰθέρ’, ᾧ τάδ’ ἔστι δή. οὗτος θέρους |
| book 330.4 | τε λαμπρὸν ἐκπέμπει σέλας, χειμῶνά τ’ αὔξει |
| book 330.5 | συντιθεὶς |
| book 330.6 | πυκνὸν νέφος,[ln_5]θάλλειν |
| book 330.7 | τε καὶ μή, ζῆν |
| book 330.8 | τε καὶ φθίνειν |
| book 330.9 | ποεῖ· οὕτω δὲ θνητῶν |
| book 330.10 | σπέρμα τῶν μὲν εὐτυχεῖ λαμπρᾷ γαλήνῃ, τῶν δὲ συννέφει πάλιν, ζῶσίν |
| book 330.11 | τε σὺν κακοῖσιν, οἳ δ’ ὄλβου μέτα |
| book 330.12 | φθίνους’ ἐτείοις |
| book 330.13 | προσφερεῖς μεταλλαγαῖς. |
| book 331.1 | φίλος γὰρ ἦν μοι, καί μ’ ἔρως ἕλοι |
| book 331.2 | ποτὲ οὐκ εἰς τὸ μῶρον οὐδέ μ’ εἰς Κύπριν |
| book 331.3 | τρέπων. |
| book 332.1 | δοκεῖς τὸν Ἅιδην σῶν |
| book 332.2 | τι φροντίζειν γόων καὶ παῖδ’ ἀνήσειν τὸν σόν, εἰ θέλοις |
| book 332.3 | στένειν; παῦσαι· βλέπουσα δ’ εἰς τὰ τῶν πέλας κακὰ ῥᾴων γένοι’ ἄν, εἰ λογίζεσθαι θέλοις[ln_5]ὅσοι |
| book 332.4 | τε δεσμοῖς ἐκμεμόχθηνται βροτῶν ὅσοι |
| book 332.5 | τε γηράσκουσιν ὀρφανοὶ τέκνων, τοὺς δ’ ἐκ μέγιστον ὀλβίας |
| book 332.6 | τυραννίδος τὸ μηδὲν ὄντας· ταῦτά σε |
| book 332.7 | σκοπεῖν |
| book 332.8 | χρεών. |
| book 333.1 | φεῦ φεῦ, παλαιὸς αἶνος ὡς καλῶς ἔχει· οὐκ ἂν γένοιτο |
| book 333.2 | χρηστὸς ἐκ κακοῦ πατρός. |
| book 334.1 | πολλοῖς |
| book 334.2 | παρέστην κἀφθόνησα δὴ βροτῶν ὅστις κακοῖσιν ἐσθλὸς ὢν ὅμοιος ᾖ, λόγων ματαίων εἰς ἅμιλλαν ἐξιών. τὸ δ’ ἦν ἄρ’ οὐκ ἀκουστὸν οὐδ’ ἀνασχετόν,[ln_5]σιγᾶν κλύοντα δεινὰ πρὸς κακιόνων. |
| book 335.1 | τυραννικόν |
| book 335.2 | τοι πόλλ’ ἐπίστασθαι λέγειν. |
| book 336.1 | εἰς δ’ εὐγένειαν ὀλίγ’ ἔχω |
| book 336.2 | φράσαι καλά· ὁ μὲν γὰρ ἐσθλὸς εὐγενὴς ἔμοιγ’ ἀνήρ, ὁ δ’ οὐ δίκαιος κἂν ἀμείνονος |
| book 336.3 | πατρὸς Ζηνὸς |
| book 336.4 | πεφύκῃ, δυσγενὴς εἶναι δοκεῖ. |
| book 337 | μὴ νεῖκος, ὦ γεραιέ, κοιράνοις τίθου· σέβειν δὲ τοὺς κρατοῦντας ἀρχαῖος νόμος. |
| book 338.1 | ὄντων δὲ παίδων καὶ πεφυκότος γένους καινοὺς |
| book 338.2 | φυτεῦσαι |
| book 338.3 | παῖδας ἐν δόμοις θέλεις, ἔχθραν μεγίστην |
| book 338.4 | σοῖσι |
| book 338.5 | συμβάλλων τέκνοις. |
| book 339.1 | πατέρα |
| book 339.2 | τε παισὶν ἡδέως |
| book 339.3 | συνεκφέρειν φίλους ἔρωτας ἐκβαλόντ’ αὐθαδίαν, παῖδάς |
| book 339.4 | τε πατρί· καὶ γὰρ οὐκ αὐθαίρετοι βροτοῖς ἔρωτες οὐδ’ ἑκουσία νόσος.[ln_5]σκαιόν |
| book 339.5 | τι δὴ τὸ χρῆμα γίγνεσθαι |
| book 339.6 | φιλεῖ, θεῶν ἀνάγκας ὅστις ἰᾶσθαι θέλει. |
| book 340.1 | Κύπρις γὰρ οὐδὲν νουθετουμένη |
| book 340.2 | χαλᾷ, ἤν τ’ αὖ βιάζῃ, μᾶλλον ἐντείνειν |
| book 340.3 | φιλεῖ, κἄπειτα τίκτει πόλεμον· εἰς δ’ ἀνάστασιν δόμων |
| book 340.4 | περαίνει |
| book 340.5 | πολλάκις τὰ τοιάδε. |
| book 341.1 | μή μοί ποτ’ εἴη |
| book 341.2 | χρημάτων νικωμένῳ κακῷ γενέσθαι, μηδ’ ὁμιλοίην κακοῖς. |
| book 342.1 | .. τί μ’ ἄρτι |
| book 342.2 | πημάτων λελησμένην ὀρθοῖς; |
| book 343 | θάρσει· τό τοι δίκαιον ἰσχύει μέγα. |
| book 344.1 | νέος, πόνοις δέ γ’ οὐκ ἀγύμναστος |
| book 344.2 | φρένας. |
| book 345.1 | ἐγὼ νομίζω |
| book 345.2 | πατρὶ φίλτατον τέκνα |
| book 345.3 | παισίν |
| book 345.4 | τε τοὺς |
| book 345.5 | τεκόντας, οὐδὲ συμμάχους ἄλλους γενέσθαι φήμ’ ἂν ἐνδικωτέρους. |
| book 346.1 | εἷς γάρ |
| book 346.2 | τις ἔστι κοινὸς ἀνθρώποις νόμος καὶ θεοῖσι |
| book 346.3 | τοῦτο δόξαν, ὡς |
| book 346.4 | σαφῶς λέγω, θηρσίν |
| book 346.5 | τε πᾶσι, τέκνα τίκτουσιν |
| book 346.6 | φιλεῖν· τὰ δ’ ἄλλα |
| book 346.7 | χωρὶς |
| book 346.8 | χρώμεθ’ ἀλλήλων νόμοις. |
| book 347.1 | εἰ δ’ ἦσθα μὴ κάκιστος, οὔποτ’ ἂν πάτραν τὴν σὴν ἀτίζων τήνδ’ ἂν ηὐλόγεις πόλιν· ὡς ἔν γ’ ἐμοὶ κρίνοιτ’ ἂν οὐ καλῶς |
| book 347.2 | φρονεῖν ὅστις |
| book 347.3 | πατρῴας γῆς ἀτιμάζων ὅρους[ln_5]ἄλλην ἐπαινεῖ καὶ τρόποισιν ἥδεται. |
| book 348 | ἁζοίμην |
| book 349 | Αἰθιοπίαν νιν ἐξέσῳς’ ἐπὶ χθόνα |
| book 350.1 | καί μοι, πολὺν γὰρ πέλανον ἐκπέμπεις δόμων, φράσον |
| book 350.2 | σελήνας τάσδε |
| book 350.3 | πυρίνου |
| book 350.4 | χλόης |
| book 351 | ὀλολύζετ’, ὦ γυναῖκες, ὡς ἔλθῃ θεὰ χρυσῆν ἔχουσα Γοργόν’ ἐπίκουρος πόλει. |
| book 352.1 | ὡς σὺν θεοῖσι |
| book 352.2 | τοὺς |
| book 352.3 | σοφοὺς κινεῖν δόρυ |
| book 352.4 | στρατηλάτας |
| book 352.5 | χρή, τῶν θεῶν δὲ μὴ βίᾳ. |
| book 353.1 | οὐδεὶς |
| book 353.2 | στρατεύσας ἄδικα σῶς ἦλθεν πάλιν. |
| book 354.1 | τὰς οὐσίας γὰρ μᾶλλον ἢ τὰς ἁρπαγὰς |
| book 354.2 | τιμᾶν δίκαιον· οὔτε γὰρ |
| book 354.3 | πλοῦτός |
| book 354.4 | ποτε βέβαιος ἄδικος |
| book 355.1 | ναῦς ἡ μεγίστη κρεῖσσον ἢ μικρὸν |
| book 355.2 | σκάφος. |
| book 356 | ὀλίγους ἐπαινῶ μᾶλλον ἢ πολλοὺς κακούς. |
| book 357.1 | ζεῦγος |
| book 357.2 | τριπάρθενον |
| book 358.1 | οὐκ ἔστι μητρὸς οὐδὲν ἥδιον τέκνοις· ἐρᾶτε μητρός, παῖδες, ὡς οὐκ ἔστ’ ἔρως |
| book 358.2 | τοιοῦτος ἄλλος ὅστις ἡδίων ἐρᾶν. |
| book 359.1 | θετῶν δὲ παίδων |
| book 359.2 | ποῦ κράτος; τὰ φύντα γὰρ κρείσσω νομίζειν τῶν δοκημάτων |
| book 359.3 | χρεών. |
| book 360.1 | τὰς χάριτας ὅστις εὐγενῶς |
| book 360.2 | χαρίζεται, ἥδιον ἐν βροτοῖσιν· οἳ δὲ δρῶσι μέν, χρόνῳ δὲ δρῶσι, δυσγενέστερον .. ἐγὼ δὲ δώσω |
| book 360.3 | παῖδα τὴν ἐμὴν κτανεῖν.[ln_5]λογίζομαι δὲ πολλὰ πρῶτα μὲν πόλιν οὐκ ἄν |
| book 360.4 | τιν’ ἄλλην τῆσδε βελτίω λαβεῖν· ᾗ πρῶτα μὲν λεὼς οὐκ ἐπακτὸς ἄλλοθεν, αὐτόχθονες δ’ ἔφυμεν· αἱ δ’ ἄλλαι πόλεις |
| book 360.5 | πεσσῶν ὁμοίως διαφοραῖς ἐκτισμέναι[ln_10]ἄλλαι |
| book 360.6 | παρ’ ἄλλων εἰσὶν εἰσαγώγιμοι. ὅστις δ’ ἀπ’ ἄλλης πόλεος οἰκήσῃ πόλιν, ἁρμὸς |
| book 360.7 | πονηρὸς ὥσπερ ἐν ξύλῳ παγείς, λόγῳ πολίτης ἐστί, τοῖς δ’ ἔργοισιν οὔ. ἔπειτα τέκνα |
| book 360.8 | τοῦδ’ ἕκατι τίκτομεν, |
| book 360.1 | [ln_15]ὡς θεῶν |
| book 360.2 | τε βωμοὺς |
| book 360.3 | πατρίδα |
| book 360.4 | τε ῥυώμεθα. πόλεως δ’ ἁπάσης |
| book 360.5 | τοὔνομ’ ἕν, πολλοὶ δέ νιν ναίουσι· τούτους πῶς διαφθεῖραί με |
| book 360.6 | χρή, ἐξὸν |
| book 360.7 | προπάντων μίαν ὑπερδοῦναι θανεῖν; εἴπερ γὰρ ἀριθμὸν οἶδα καὶ τοὐλάσσονος[ln_20]τὸ μεῖζον, οὑνὸς οἶκος οὐ πλέον |
| book 360.8 | σθένει |
| book 360.9 | πταίσας ἁπάσης πόλεος οὐδ’ ἴσον φέρει. εἰ δ’ ἦν ἐν οἴκοις ἀντὶ θηλειῶν |
| book 360.10 | στάχυς ἄρσην, πόλιν δὲ πολεμία κατεῖχε |
| book 360.11 | φλόξ, οὐκ ἄν νιν ἐξέπεμπον εἰς μάχην δορός,[ln_25]θάνατον |
| book 360.12 | προταρβοῦς’; ἀλλ’ ἔμοιγ’ εἴη τέκνα 〈ἃ〉 καὶ μάχοιτο καὶ μετ’ ἀνδράσιν |
| book 360.13 | πρέποι, |
| book 360.1 | μὴ σχήματ’ ἄλλως ἐν πόλει |
| book 360.2 | πεφυκότα. τὰ μητέρων δὲ δάκρυ’ ὅταν πέμπῃ τέκνα, πολλοὺς ἐθήλυν’ εἰς μάχην ὁρμωμένους.[ln_30]μισῶ γυναῖκας αἵτινες |
| book 360.3 | πρὸ τοῦ καλοῦ ζῆν |
| book 360.4 | παῖδας εἵλοντ’ ἢ παρῄνεσαν κακά. καὶ μὴν θανόντες γ’ ἐν μάχῃ πολλῶν μέτα τύμβον |
| book 360.5 | τε κοινὸν ἔλαχον εὔκλειάν τ’ ἴσην· τἠμῇ δὲ παιδὶ στέφανος εἷς μιᾷ μόνῃ[ln_35]πόλεως θανούσῃ τῆσδ’ ὑπερδοθήσεται. καὶ τὴν |
| book 360.6 | τεκοῦσαν καὶ σὲ δύο θ’ ὁμοσπόρω σώσει· τί τούτων οὐχὶ δέξασθαι καλόν; τὴν οὐκ ἐμὴν .. πλὴν φύσει δώσω κόρην θῦσαι |
| book 360.7 | πρὸ γαίας. εἰ γὰρ αἱρεθήσεται[ln_40]πόλις, τί παίδων τῶν ἐμῶν μέτεστί μοι; οὐκ οὖν ἅπαντα |
| book 360.8 | τοὐπ’ ἐμοὶ σωθήσεται; ἄρξουσιν ἄλλοι, τήνδ’ ἐγὼ σώσω πόλιν. ἐκεῖνο δ’ οὗ 〈τὸ〉 πλεῖστον ἐν κοινῷ μέρος, οὐκ ἔσθ’ ἑκούσης τῆς ἐμῆς |
| book 360.9 | ψυχῆς ἄτερ[ln_45]προγόνων |
| book 360.10 | παλαιὰ θέσμι’ ὅστις ἐκβαλεῖ· οὐδ’ ἀντ’ ἐλαίας |
| book 360.11 | χρυσέας |
| book 360.12 | τε Γοργόνος |
| book 360.13 | τρίαιναν ὀρθὴν |
| book 360.14 | στᾶσαν ἐν πόλεως βάθροις Εὔμολπος οὐδὲ Θρῂξ ἀναστέψει λεὼς |
| book 360.15 | στεφάνοισι, Παλλὰς δ’ οὐδαμοῦ τιμήσεται. |
| book 360.1 | χρῆσθ’, ὦ πολῖται, τοῖς ἐμοῖς λοχεύμασιν, σῴζεσθε, νικᾶτ’· ἀντὶ γὰρ |
| book 360.2 | ψυχῆς μιᾶς οὐκ ἔσθ’ ὅπως οὐ τήνδ’ ἐγὼ σώσω πόλιν. ὦ πατρίς, εἴθε πάντες οἳ ναίουσί σε οὕτω |
| book 360.3 | φιλοῖεν ὡς ἐγώ· καὶ ῥᾳδίως[ln_55]οἰκοῖμεν ἄν |
| book 360.4 | σε κοὐδὲν ἂν πάσχοις κακόν. |
| book 361.1 | ἐγὼ δὲ τοὺς καλῶς |
| book 361.2 | τεθνηκότας ζῆν |
| book 361.3 | φημὶ μᾶλλον |
| book 361.4 | τοῦ βλέπειν |
| book 361.5 | τοὺς μὴ καλῶς. |
| book 362.1 | ὀρθῶς μ’ ἐπήρου· βούλομαι δὲ σοί, τέκνον, φρονεῖς γὰρ ἤδη κἀποσῴσαι’ ἂν |
| book 362.2 | πατρὸς γνώμας |
| book 362.3 | φράσαντος, ἢν θάνω, παραινέσαι κειμήλι’ ἐσθλὰ καὶ νέοισι |
| book 362.4 | χρήσιμα.[ln_5]βραχεῖ δὲ μύθῳ πολλὰ συλλαβὼν ἐρῶ. πρῶτον |
| book 362.5 | φρένας μὲν ἠπίους ἔχειν |
| book 362.6 | χρεών· τῷ πλουσίῳ τε τῷ τε μὴ διδοὺς μέρος ἴσον |
| book 362.7 | σεαυτὸν εὐσεβεῖν πᾶσιν δίδου. δυοῖν |
| book 362.8 | παρόντοιν |
| book 362.9 | πραγμάτοιν |
| book 362.10 | πρὸς θάτερον[ln_10]γνώμην |
| book 362.11 | προσάπτων τὴν ἐναντίαν μέθες. ἀδίκως δὲ μὴ κτῶ χρήματ’, ἢν βούλῃ πολὺν |
| book 362.12 | χρόνον μελάθροις ἐμμένειν· τὰ γὰρ κακῶς οἴκους ἐσελθόντ’ οὐκ ἔχει |
| book 362.13 | σωτηρίαν. ἔχειν δὲ πειρῶ· τοῦτο γὰρ τό τ’ εὐγενὲς[ln_15]καὶ τοὺς γάμους δίδωσι |
| book 362.14 | τοὺς |
| book 362.15 | πρώτους ἔχειν. ἐν τῷ πένεσθαι δ’ ἐστὶν ἥ τ’ ἀδοξία, κἂν ᾖ σοφός |
| book 362.16 | τις, ἥ τ’ ἀτιμία βίου. φίλους δὲ τοὺς μὲν μὴ χαλῶντας ἐν λόγοις κέκτησο· τοὺς δὲ πρὸς χάριν σὺν ἡδονῇ |
| book 362.1 | [ln_20]τῇ σῇ πονηροὺς κλῇθρον εἰργέτω |
| book 362.2 | στέγης. ὁμιλίας δὲ τὰς γεραιτέρων φίλει, ἀκόλαστα δ’ ἤθη λαμπρὰ συγγελᾶν μόνον μίσει· βραχεῖα τέρψις ἡδονῆς κακῆς. ἐξουσίᾳ δὲ μήποτ’ ἐντρυφῶν, τέκνον,[ln_25]αἰσχροὺς ἔρωτας δημοτῶν διωκαθεῖν. ὃ καὶ σίδηρον ἀγχόνας τ’ ἐφέλκεται, χρηστῶν |
| book 362.3 | πενήτων ἤν |
| book 362.4 | τις αἰσχύνῃ τέκνα. καὶ τοὺς |
| book 362.5 | πονηροὺς μήποτ’ αὔξαν’ ἐν πόλει· κακοὶ γὰρ ἐμπλησθέντες ἢ νομίσματος[ln_30]ἢ πόλεος ἐμπεσόντες εἰς ἀρχήν |
| book 362.6 | τινα |
| book 362.7 | σκιρτῶσιν, ἀδόκητ’ εὐτυχησάντων δόμων. ἀλλ’ ὦ τέκνον μοι δὸς χέρ’, ὡς θίγῃ πατήρ, καὶ χαῖρ’· ὑπ’ αἰδοῦς δ’ οὐ λίαν ἀσπάζομαι· |
| book 362 | γυναικόφρων γὰρ θυμὸς ἀνδρὸς οὐ σοφοῦ. |
| book 363 | εἷς μὲν λόγος μοι δεῦρ’ ἀεὶ περαίνεται. |
| book 364.1 | ἐκ τῶν πόνων |
| book 364.2 | τοι τἀγάθ’ αὔξεται βροτοῖς. [ὁ δ’ ἡδὺς αἰὼν ἡ κακή τ’ ἀνανδρία οὔτ’ οἶκον οὔτε πόλιν ἀνορθώσειεν ἄν.] |
| book 365 | αἰδοῦς δὲ καὐτὸς δυσκρίτως ἔχω πέρι· καὶ δεῖ γὰρ αὐτῆς κἄστιν αὖ κακὸν μέγα. |
| book 366 | τοὐνθένδ’ ἀπίχθυς βαρβάρους οἰκεῖν δοκῶ |
| book 367 | ἐν ἀστρώτῳ πέδῳ εὕδουσι, πηγαῖς δ’ οὐχ ὑγραίνουσιν πόδας. |
| book 368 | μίασμα δρυός |
| book 369.1 | κείσθω δόρυ μοι μίτον ἀμφιπλέκειν ἀράχναις, μετὰ δ’ ἡσυχίας |
| book 369.2 | πολιῷ γήρᾳ συνοικοίην· ἀείδοιμι δὲ στεφάνοις κάρα |
| book 369.3 | πολιὸν |
| book 369.4 | στεφανώσας Θρηίκιον πέλταν |
| book 369.5 | πρὸς Ἀθάνας[ln_5]περικίοσιν ἀγκρεμάσας θαλάμοις δέλτων τ’ ἀναπτύσσοιμι γῆρυν ἃν |
| book 369.6 | σοφοὶ κλέονται. |
| book 371 | πέμπεις δ’ ἐς Ἅιδου ζῶντα κοὐ τεθνηκότα, καί μοι τὸ τέρθρον δῆλον εἰσπορεύομαι. |
| book 372.1 | οὐκ ἔστιν, ὦ γεραιέ, μὴ δείσῃς τάδε· τὰ Δαιδάλεια πάντα κινεῖσθαι δοκεῖ λέγειν τ’ ἀγάλμαθ’· ὧδ’ ἀνὴρ κεῖνος |
| book 372.2 | σοφός. |
| book 373.1 | πᾶς δ’ ἐξεθέρισεν ὥστε πύρινον 〈στάχυν〉 σπάθῃ κολούων |
| book 373.2 | φασγάνου μελανδέτου. |
| book 374.1 | ἢ κύαθον ἢ χαλκήλατον ἡθμὸν |
| book 374.2 | προσίσχων |
| book 374.3 | τοῖσδε |
| book 374.4 | τοῖς ὑπωπίοις |
| book 375.1 | πιστὸν μὲν οὖν εἶναι |
| book 375.2 | χρὴ τὸν διάκονον |
| book 375.3 | τοιοῦτον εἶναι καὶ στέγειν τὰ δεσποτῶν. |
| book 376.1 | οὐκ οἶδ’ ὅτῳ χρὴ κανόνι τὰς βροτῶν τύχας ὀρθῶς |
| book 376.2 | σταθμήσαντ’ εἰδέναι τὸ δραστέον. |
| book 377.1 | μάτην δὲ θνητοὶ τοὺς νόθους |
| book 377.2 | φεύγους’ ἄρα |
| book 377.3 | παῖδας |
| book 377.4 | φυτεύειν· ὃς γὰρ ἂν |
| book 377.5 | χρηστὸς φύῃ, οὐ τοὔνομ’ αὐτοῦ τὴν φύσιν διαφθερεῖ. |
| book 378.1 | νῦν δ’ ἤν |
| book 378.2 | τις οἴκων |
| book 378.3 | πλουσίαν ἔχῃ φάτνην, πρῶτος γέγραπται τῶν τ’ ἀμεινόνων κρατεῖ· τὰ δ’ ἔργ’ ἐλάσσω |
| book 378.4 | χρημάτων νομίζομεν. |
| book 379.1 | σκύφος |
| book 379.2 | τε μακρός |
| book 380 | Ταρτάρειος |
| book 381.1 | σχεδὸν |
| book 381.2 | παρ’ αὐτοῖς κρασπέδοις Εὐρωπίας |
| book 382.1 | ἐγὼ πέφυκα γραμμάτων μὲν οὐκ ἴδρις, μορφὰς δὲ λέξω καὶ σαφῆ τεκμήρια. κύκλος |
| book 382.2 | τις ὡς τόρνοισιν ἐκμετρούμενος, οὗτος δ’ ἔχει |
| book 382.3 | σημεῖον ἐν μέσῳ σαφές·[ln_5]τὸ δεύτερον δὲ πρῶτα μὲν γραμμαὶ δύο, ταύτας διείργει δ’ ἐν μέσαις ἄλλη μία· τρίτον δὲ βόστρυχός |
| book 382.4 | τις ὣς εἱλιγμένος· τὸ δ’ αὖ τέταρτον ἣ μὲν εἰς ὀρθὸν μία, λοξαὶ δ’ ἐπ’ αὐτῆς |
| book 382.5 | τρεῖς κατεστηριγμέναι[ln_10]εἰσίν· τὸ πέμπτον δ’ οὐκ ἐν εὐμαρεῖ φράσαι· γραμμαὶ γάρ εἰσιν ἐκ διεστώτων δύο, αὗται δὲ συντρέχουσιν εἰς μίαν βάσιν· |
| book 382 | τὸ λοίσθιον δὲ τῷ τρίτῳ προσεμφερές. |
| book 383.1 | τοία |
| book 383.2 | Στυγός |
| book 383.3 | σε μελανοκάρδιος πέτρα Ἀχερόντιός |
| book 383.4 | τε σκοπελὸς αἱματοσταγὴς |
| book 383.5 | φρουροῦσι Κωκυτοῦ τε |
| book 383.6 | περίδρομοι κύνες Ἔχιδνά θ’ ἑκατογκέφαλος, ἣ τὰ σπλάγχνα |
| book 383.7 | σου διασπαράξει, πλευμόνων τ’ ἀνθάψεται[ln_475]Ταρτησσία μύραινα· τὼ νεφρὼ δέ σου αὐτοῖσιν ἐντέροισιν ᾑματωμένω διασπάσονται Γοργόνες |
| book 383.8 | Τειθράσιαι. |
| book 384.1 | κάρα |
| book 384.2 | τε γάρ |
| book 384.3 | σου |
| book 384.4 | συγχέω κόμαις ὁμοῦ, ῥανῶ τε |
| book 384.5 | πεδός’ ἐγκέφαλον· ὀμμάτων δ’ ἄπο αἱμοσταγῆ πρηστῆρε ῥεύσονται κάτω. |
| book 385 | τί με δῆτ’, ὦ μελέα μᾶτερ, ἔτικτες; |
| book 386.1 | ἀνόνητον ἄγαλμ’, ὦ πάτερ, οἴκοισι |
| book 386.2 | τεκών |
| book 387.1 | καίτοι |
| book 387.2 | φθόνου μὲν μῦθον ἄξιον |
| book 387.3 | φράσω |
| book 388.1 | ἀλλ’ ἔστι δή τις ἄλλος ἐν βροτοῖς ἔρως |
| book 388.2 | ψυχῆς δικαίας σώφρονός |
| book 388.3 | τε κἀγαθῆς. καὶ χρῆν δὲ τοῖς βροτοῖσι τόνδ’ εἶναι νόμον τῶν εὐσεβούντων οἵτινές |
| book 388.4 | τε σώφρονες[ln_5]ἐρᾶν, Κύπριν δὲ τὴν Διὸς |
| book 388.5 | χαίρειν ἐᾶν. |
| book 389.1 | ἀνὴρ γὰρ ὅστις |
| book 389.2 | χρημάτων μὲν ἐνδεής, δρᾶσαι δὲ χειρὶ δυνατός, οὐκ ἀφέξεται τὰ τῶν ἐχόντων |
| book 389.3 | χρήμαθ’ ἁρπάζειν βίᾳ. |
| book 390 | συμπολίτης |
| book 391.1 | οὐκ ἔστιν οὐδὲν |
| book 391.2 | χωρὶς ἀνθρώποις θεῶν· σπουδάζομεν δὲ πόλλ’ ὑπ’ ἐλπίδων, μάτην πόνους ἔχοντες, οὐδὲν εἰδότες |
| book 391.3 | σαφές. |
| book 392 | εἰ δ’ ἄτερ πόνων δοκεῖς ἔσεσθαι, μῶρος εἶ, θνητὸς γεγώς. |
| book 393 | γνώμης γὰρ οὐδὲν ἁρετὴ μονουμένη. |
| book 394 | οὐ πώποτ’ ἔργου μᾶλλον εἱλόμην λόγους. |
| book 395.1 | πλούτου δ’ ἀπορρυέντος ἀσθενεῖς γάμοι· τὴν μὲν γὰρ εὐγένειαν αἰνοῦσιν βροτοί, μᾶλλον δὲ κηδεύουσι |
| book 395.2 | τοῖς εὐδαίμοσιν. |
| book 396.1 | ἀλλ’ εἴπερ ἔστιν ἐν βροτοῖς |
| book 396.2 | ψευδηγορεῖν |
| book 396.3 | πιθανά, νομίζειν |
| book 396.4 | χρή σε καὶ τοὐναντίον, ἄπιστ’ ἀληθῆ πολλὰ συμβαίνειν βροτοῖς. |
| book 397.1 | θεοῦ θέλοντος κἂν ἐπὶ ῥιπὸς |
| book 397.2 | πλέοις. |
| book 398.1 | εὕδουσα δ’ Ἰνοῦς |
| book 398.2 | συμφορὰ χρόνον |
| book 398.3 | πολὺν νῦν ὄμμ’ ἐγείρει |
| book 399.1 | φίλαι γυναῖκες, πῶς ἂν ἐξ ἀρχῆς δόμους Ἀθάμαντος οἰκήσαιμι τῶν |
| book 399.2 | πεπραγμένων δράσασα μηδέν; |
| book 400.1 | ὦ θνητὰ πράγματ’, ὦ γυναικεῖαι |
| book 400.2 | φρένες· ὅσον νόσημα τὴν Κύπριν κεκτήμεθα. |
| book 401.1 | φεῦ, ὅσῳ τὸ θῆλυ δυστυχέστερον γένος πέφυκεν ἀνδρῶν· ἔν |
| book 401.2 | τε τοῖσι γὰρ καλοῖς |
| book 401.3 | πολλῷ λέλειπται κἀπὶ τοῖς αἰσχροῖς |
| book 401.4 | πλέον. |
| book 402.1 | νόμοι γυναικῶν οὐ καλῶς κεῖνται πέρι· χρῆν γὰρ τὸν εὐτυχοῦνθ’ ὅπως |
| book 402.2 | πλείστας ἔχειν [γυναῖκας, εἴπερ |
| book 402.3 | τροφὴ δόμοις |
| book 402.4 | παρῆν], ὡς τὴν κακὴν μὲν ἐξέβαλλε δωμάτων,[ln_5]τὴν δ’ οὖσαν ἐσθλὴν ἡδέως ἐσῴζετο. νῦν δ’ εἰς μίαν βλέπουσι, κίνδυνον μέγαν ῥίπτοντες· οὐ γὰρ τῶν |
| book 402.5 | τρόπων |
| book 402.6 | πειρώμενοι νύμφας ἐς οἴκους ἑρματίζονται βροτοί. |
| book 403.1 | τίς ἆρα μήτηρ ἢ πατὴρ κακὸν μέγα βροτοῖς ἔφυσε τὸν δυσώνυμον |
| book 403.2 | φθόνον; ποῦ καί ποτ’ οἰκεῖ σώματος λαχὼν μέρος; ἐν |
| book 403.3 | χερσὶν ἢ σπλάγχνοισιν ἢ παρ’ ὄμματα;[ln_5]ἔσθ’ ἡμῖν ὡς ἦν μόχθος ἰατροῖς μέγας |
| book 403.4 | τομαῖς ἀφαιρεῖν ἢ ποτοῖσι |
| book 403.5 | φαρμάκοις |
| book 403.6 | πασῶν μεγίστην τῶν ἐν ἀνθρώποις νόσων. |
| book 404.1 | τό τ’ εὐγενὲς |
| book 404.2 | πολλὴν δίδωσιν ἐλπίδ’ ὡς ἄρξουσι γῆς. |
| book 405.1 | τὴν εὐγένειαν, κἂν ἄμορφος ᾖ γάμος, τιμῶσι |
| book 405.2 | πολλοὶ προσλαβεῖν τέκνων χάριν, τό τ’ ἀξίωμα μᾶλλον ἢ τὰ χρήματα. |
| book 406.1 | μὴ σκυθρωπὸς ἴσθ’ ἄγαν |
| book 406.2 | πρὸς |
| book 406.3 | τοὺς κακῶς |
| book 406.4 | πράσσοντας, ἄνθρωπος γεγώς. |
| book 407.1 | ἀμουσία |
| book 407.2 | τοι μηδ’ ἐπ’ οἰκτροῖσιν δάκρυ |
| book 407.3 | στάζειν· κακὸν δέ, χρημάτων ὄντων ἅλις, φειδοῖ πονηρᾷ μηδέν’ εὖ ποιεῖν βροτῶν. |
| book 408.1 | ἐν ἐλπίσιν |
| book 408.2 | χρὴ τοὺς |
| book 408.3 | σοφοὺς ἄγειν βίον. |
| book 409.1 | μήτ’ εὐτυχοῦσα πᾶσαν ἡνίαν χάλα κακῶς |
| book 409.2 | τε πράσσους’ ἐλπίδος κεδνῆς ἔχου. |
| book 410.1 | τοιάνδε |
| book 410.2 | χρὴ γυναικὶ πρόσπολον ἐᾶν ἥτις τὸ μὲν δίκαιον οὐ σιγήσεται, τὰ δ’ αἰσχρὰ μισεῖ καὶ κατ’ ὀφθαλμοὺς ἔχει. |
| book 411.1 | ἴστω δὲ μηδεὶς |
| book 411.2 | ταῦθ’ ἃ σιγᾶσθαι |
| book 411.3 | χρεών· μικροῦ γὰρ ἐκ λαμπτῆρος Ἰδαῖον λέπας |
| book 411.4 | πρήσειεν ἄν |
| book 411.5 | τις, καὶ πρὸς ἄντρ’ εἰπὼν ἕνα πύθοιντ’ ἂν ἀστοὶ πάντες ἃ κρύπτειν |
| book 411.6 | χρεών. |
| book 412.1 | ἐμοὶ γὰρ εἴη |
| book 412.2 | πτωχός, εἰ δὲ βούλεται |
| book 412.3 | πτωχοῦ κακίων, ὅστις ὢν εὔνους ἐμοὶ φόβον |
| book 412.4 | παρελθὼν τἀπὸ καρδίας ἐρεῖ. |
| book 413.1 | ἐπίσταμαι δὲ πάνθ’ ὅς’ εὐγενῆ χρεών, σιγᾶν θ’ ὅπου δεῖ καὶ λέγειν ἵν’ ἀσφαλές, ὁρᾶν θ’ ἃ δεῖ με κοὐχ ὁρᾶν ἃ μὴ πρέπει, γαστρὸς κρατεῖν δέ· καὶ γὰρ ἐν κακοῖσιν ὢν[ln_5]ἐλευθέροισιν ἐμπεπαίδευμαι |
| book 413.2 | τρόποις. |
| book 414 | φειδώμεθ’ ἀνδρῶν εὐγενῶν, φειδώμεθα, κακοὺς δ’ ἀποπτύωμεν, ὥσπερ ἄξιοι. |
| book 415.1 | ἄνασσα, πολλοῖς ἔστιν ἀνθρώπων κακά, τοῖς δ’ ἄρτι λήγει, τοῖς δὲ κίνδυνος μολεῖν. κύκλος γὰρ αὑτὸς καρπίμοις |
| book 415.2 | τε γῆς |
| book 415.3 | φυτοῖς θνητῶν |
| book 415.4 | τε γενεᾷ· τῶν μὲν αὔξεται βίος,[ln_5]τῶν δὲ φθίνει |
| book 415.5 | τε καὶ θερίζεται πάλιν. |
| book 416.1 | πολλοί γε θνητῶν τῷ θράσει τὰς |
| book 416.2 | συμφορὰς ζητοῦς’ ἀμαυροῦν κἀποκρύπτεσθαι κακά. |
| book 417.1 | κέκτησο δ’ ὀρθῶς ἃν ἔχῃς ἄνευ ψόγου, κἂν |
| book 417.2 | σμικρὰ σῴζου, τοὔνδικον σέβους’ ἀεί, μὴ δ’ ὡς κακὸς ναύκληρος εὖ πράξας |
| book 417.3 | ποτὲ ζητῶν τὰ πλείον’, εἶτα πάντ’ ἀπώλεσεν. |
| book 418 | γίγνωσκε τἀνθρώπεια μηδ’ ὑπερμέτρως ἄλγει· κακοῖς γὰρ οὐ σὺ πρόσκεισαι μόνη. |
| book 419.1 | βίᾳ νυν ἕλκετ’ ὦ κακοὶ τιμὰς βροτοί, καὶ κτᾶσθε |
| book 419.2 | πλοῦτον πάντοθεν θηρώμενοι, σύμμικτα μὴ δίκαια καὶ δίκαι’ ὁμοῦ· ἔπειτ’ ἀμᾶσθε τῶνδε δύστηνον θέρος. |
| book 420.1 | ὁρᾷς |
| book 420.2 | τυράννους διὰ μακρῶν ηὐξημένους, ὡς μικρὰ τὰ σφάλλοντα, καὶ μί’ ἡμέρα τὰ μὲν καθεῖλεν ὑψόθεν, τὰ δ’ ἦρ’ ἄνω. ὑπόπτερος δ’ ὁ πλοῦτος· οἷς γὰρ ἦν |
| book 420.3 | ποτε,[ln_5]ἐξ ἐλπίδων πίπτοντας ὑπτίους ὁρῶ. |
| book 421 | κοίλοις ἐν ἄντροις ἄλυχνος, ὥστε θήρ, μόνος |
| book 422 | πολλοὶ παρῆσαν, ἀλλ’ ἄπιστα Θεσσαλῶν |
| book 423 | .. δ’ ἄρα |
| book 424 | Φλεγύαντος υἱέ, δέσποτ’ Ἰξίων .. |
| book 425.1 | ὅστις γὰρ ἀστῶν |
| book 425.2 | πλέον ἔχειν πέφυκ’ ἀνήρ, [οὐδὲν |
| book 425.3 | φρονεῖ δίκαιον οὐδὲ βούλεται] φίλοις τ’ ἄμικτός ἐστι καὶ πάσῃ πόλει. |
| book 426.1 | τά τοι μέγιστα πάντ’ ἀπείργασται βροτοῖς τόλμ’ ὥστε νικᾶν· οὔτε γὰρ |
| book 426.2 | τυραννίδες |
| book 426.3 | χωρὶς πόνου γένοιντ’ ἂν οὔτ’ οἶκος μέγας. |
| book 428.1 | οἱ γὰρ Κύπριν |
| book 428.2 | φεύγοντες ἀνθρώπων ἄγαν νοσοῦς’ ὁμοίως |
| book 428.3 | τοῖς ἄγαν θηρωμένοις. |
| book 429.1 | ἀντὶ πυρὸς γὰρ ἄλλο πῦρ μεῖζον ἐβλάστομεν γυναῖ‐ κες |
| book 429.2 | πολὺ δυσμαχώτερον. |
| book 430.1 | ἔχω δὲ τόλμης καὶ θράσους διδάσκαλον ἐν |
| book 430.2 | τοῖς ἀμηχάνοισιν εὐπορώτατον, Ἔρωτα, πάντων δυσμαχώτατον θεόν. |
| book 431.1 | Ἔρως γὰρ ἄνδρας οὐ μόνους ἐπέρχεται οὐδ’ αὖ γυναῖκας, ἀλλὰ καὶ θεῶν ἄνω |
| book 431.2 | ψυχὰς |
| book 431.3 | χαράσσει κἀπὶ πόντον ἔρχεται· καὶ τόνδ’ ἀπείργειν οὐδ’ ὁ παγκρατὴς |
| book 431.4 | σθένει[ln_5]Ζεύς, ἀλλ’ ὑπείκει καὶ θέλων ἐγκλίνεται. |
| book 432.1 | αὐτός |
| book 432.2 | τι νῦν δρῶν εἶτα δαίμονας κάλει· τῷ γὰρ |
| book 432.3 | πονοῦντι καὶ θεὸς |
| book 432.4 | συλλαμβάνει. |
| book 433.1 | ἔγωγε |
| book 433.2 | φημὶ καὶ νόμον γε μὴ σέβειν ἐν |
| book 433.3 | τοῖσι δεινοῖς τῶν ἀναγκαίων |
| book 433.4 | πλέον. |
| book 434 | οὐ γὰρ κατ’ εὐσέβειαν αἱ θνητῶν τύχαι, τολμήμασιν δὲ καὶ χερῶν ὑπερβολαῖς ἁλίσκεταί τε πάντα καὶ θηρεύεται. |
| book 435.1 | τί δ’ ἢν λυθείς με διαβάλῃς, παθεῖν |
| book 435.2 | σε δεῖ; |
| book 436.1 | ὦ πότνι’ αἰδώς, εἴθε |
| book 436.2 | τοῖς πᾶσιν βροτοῖς |
| book 436.3 | συνοῦσα τἀναίσχυντον ἐξῃροῦ φρενῶν. |
| book 437.1 | ὁρῶ δὲ τοῖς |
| book 437.2 | πολλοῖσιν ἀνθρώποις ἐγὼ τίκτουσαν ὕβριν τὴν πάροιθ’ εὐπραξίαν. |
| book 438.1 | ὕβριν |
| book 438.2 | τε τίκτει |
| book 438.3 | πλοῦτος ἢ φειδὼ βίου. |
| book 439.1 | φεῦ φεῦ, τὸ μὴ τὰ πράγματ’ ἀνθρώποις ἔχειν |
| book 439.2 | φωνήν, ἵν’ ἦσαν μηδὲν οἱ δεινοὶ λέγειν. νῦν δ’ εὐτρόχοισι |
| book 439.3 | στόμασι τἀληθέστατα κλέπτουσιν, ὥστε μὴ δοκεῖν ἃ χρὴ δοκεῖν. |
| book 440 | Θησεῦ, παραινῶ σοὶ τὸ λῷστον, εἰ φρονεῖς, γυναικὶ πείθου μηδὲ τἀληθῆ κλύων. |
| book 441.1 | χρόνος διέρπων πάντ’ ἀληθεύειν |
| book 441.2 | φιλεῖ. |
| book 442.1 | .. πρὸς ἵππων εὐθὺς ὁρμήσας |
| book 442.2 | στάσιν |
| book 443.1 | ὦ λαμπρὸς αἰθὴρ ἡμέρας θ’ ἁγνὸν φάος, ὡς ἡδὺ λεύσσειν |
| book 443.2 | τοῖς |
| book 443.3 | τε πράσσουσιν καλῶς καὶ τοῖσι δυστυχοῦσιν, ὧν πέφυκ’ ἐγώ. |
| book 444.1 | ὦ δαῖμον, ὡς οὐκ ἔστ’ ἀποστροφὴ βροτοῖς τῶν ἐμφύτων |
| book 444.2 | τε καὶ θεηλάτων κακῶν. |
| book 445.1 | ἀλλ’ οὐ γὰρ ὀρθῶς |
| book 445.2 | ταῦτα κρίνουσιν θεοί. |
| book 446.1 | ὦ μάκαρ, οἵας ἔλαχες |
| book 446.2 | τιμάς, Ἱππόλυθ’ ἥρως, διὰ σωφροσύνην· οὔποτε θνητοῖς ἀρετῆς ἄλλη δύναμις μείζων·[ln_5]ἦλθε γὰρ ἢ πρόσθ’ ἢ μετόπισθεν τῆς εὐσεβίας χάρις ἐσθλή. |
| book 447 | δίοπος |
| book 448.1 | [ln_1]οὐρανὸς ὑπὲρ ἡμᾶς καινῶς |
| book 448.2 | φοτῶν ἕδος δαιμόνιον τόδ’ ἐν μέσῳ τοῦ οὐρανοῦ τε καὶ χθονός, οἳ μὲν ὀνομάζουσι χάος |
| book 449.1 | ἐχρῆν γὰρ ἡμᾶς σύλλογον |
| book 449.2 | ποιουμένους τὸν φύντα θρηνεῖν εἰς ὅς’ ἔρχεται κακά, τὸν δ’ αὖ θανόντα καὶ πόνων |
| book 449.3 | πεπαυμένον |
| book 449.4 | χαίροντας εὐφημοῦντας ἐκπέμπειν δόμων. |
| book 450.1 | εἰ μὲν γὰρ οἰκεῖ νερτέρας ὑπὸ χθονὸς ἐν |
| book 450.2 | τοῖσιν οὐκέτ’ οὖσιν, οὐδὲν ἂν |
| book 450.3 | σθένοι. |
| book 451.1 | εἰ γάρ ς’ ἔμελλεν, ὡς σὺ φής, κτείνειν πόσις, χρῆν καὶ σὲ μέλλειν, ὡς χόλος |
| book 451.2 | παρήλυθεν. |
| book 452 | ἐκεῖνο γὰρ πέπονθ’ ὅπερ πάντες βροτοί· φιλῶν μάλιστ’ ἐμαυτὸν οὐκ αἰσχύνομαι. |
| book 453.1 | Εἰρήνα βαθύπλουτε καὶ καλλίστα μακάρων θεῶν, ζῆλός μοι σέθεν ὡς |
| book 453.2 | χρονίζεις. δέδοικα δὲ μὴ πρὶν πόνοις[ln_5]ὑπερβάλῃ με γῆρας, πρὶν σὰν |
| book 453.3 | χαρίεσσαν |
| book 453.4 | προσιδεῖν ὥραν καὶ καλλιχόρους ἀοιδὰς |
| book 453.5 | φιλοστεφάνους |
| book 453.6 | τε κώμους. ἴθι μοι, πότνα, πόλιν.[ln_10]τὰν δ’ ἐχθρὰν |
| book 453.7 | στάσιν εἶργ’ ἀπ’ οἴ‐ κων τὰν μαινομέναν τ’ ἔριν θηκτῷ τερπομέναν |
| book 453.8 | σιδάρῳ. |
| book 454.1 | τεθνᾶσι |
| book 454.2 | παῖδες οὐκ ἐμοὶ μόνῃ βροτῶν οὐδ’ ἀνδρὸς ἐστερήμεθ’, ἀλλὰ μυρίαι τὸν αὐτὸν ἐξήντλησαν ὡς ἐγὼ βίον. |
| book 455.1 | καὶ δὶς ἕπτ’ αὐτῆς τέκνα Νιόβης θανόντα Λοξίου |
| book 455.2 | τοξεύμασιν |
| book 456.1 | ὠνητέραν δὴ τήνδ’ ἐγὼ δίδωμί σοι |
| book 456.2 | πληγήν |
| book 457 | αἰδὼς ἐν ὀφθαλμοῖσι γίγνεται, τέκνον. |
| book 458.1 | αἱ τύχαι δέ με μισθὸν λαβοῦσαι τῶν ἐμῶν τὰ φίλτατα |
| book 458.2 | σοφὴν ἔθηκαν. |
| book 459.1 | κέρδη |
| book 459.2 | τοιαῦτα |
| book 459.3 | χρή τινα κτᾶσθαι βροτῶν, ἐφ’ οἷσι μέλλει μήποθ’ ὕστερον |
| book 459.4 | στένειν. |
| book 460 | λύπη μὲν ἄτῃ περιπεσεῖν αἰσχρᾷ τινι· εἰ δ’ οὖν γένοιτο, χρὴ περιστεῖλαι καλῶς κρύπτοντα καὶ μὴ πᾶσι κηρύσσειν τάδε· γέλως γὰρ ἐχθροῖς γίγνεται τὰ τοιάδε. |
| book 461.1 | οὐκ ἂν δύναιο μὴ καμὼν εὐδαιμονεῖν, αἰσχρόν |
| book 461.2 | τε μοχθεῖν μὴ θέλειν νεανίαν. |
| book 462 | ἐπίσταμαι δὲ καὶ πεπείραμαι λίαν ὡς τῶν ἐχόντων πάντες ἄνθρωποι φίλοι. |
| book 463.1 | οὐ γάρ |
| book 463.2 | ποτ’ ἄνδρα τὸν |
| book 463.3 | σοφὸν γυναικὶ χρὴ δοῦναι |
| book 463.4 | χαλινοὺς οὐδ’ ἀφέντ’ ἐᾶν κρατεῖν· πιστὸν γὰρ οὐδέν ἐστιν· εἰ δέ τις κυρεῖ γυναικὸς ἐσθλῆς, εὐτυχεῖ κακὸν λαβών. |
| book 464 | γαμεῖτε νῦν, γαμεῖτε, κᾆτα θνῄσκετε ἢ φαρμάκοισιν ἐκ γυναικὸς ἢ δόλοις. |
| book 465 | 〈Ἅιδησ〉 κρινεῖ ταῦτ’ . . . . . . . |
| book 466.1 | ἐγὼ χάριν σὴν |
| book 466.2 | παῖδά σου κατακτάνω; |
| book 467.1 | τί γὰρ |
| book 467.2 | ποθεῖ τράπεζα; τῷ δ’ οὐ βρίθεται; πλήρης μὲν ὄψων |
| book 467.3 | ποντίων, πάρεισι δὲ μόσχων τέρειναι σάρκες ἀρνεία |
| book 467.4 | τε δαὶς καὶ πεπτὰ καὶ κροτητὰ τῆς ξουθοπτέρου[ln_5]πελάνῳ μελίσσης ἀφθόνως δεδευμένα. |
| book 468.1 | τὰ δ’ ἄλλα |
| book 468.2 | χαῖρε κύλικος ἑρπούσης κύκλῳ. |
| book 469 | νόμος δὲ 〈δείπνου〉 λείψαν’ ἐκβάλλειν κυσίν. |
| book 470 | πρὶν ἂν .. ἐκφλῆναί με καὶ μαθεῖν λόγον |
| book 471 | ἀλλ’ ὦ Κρῆτες, Ἴδης τέκνα |
| book 472.1 | Φοινικογενοῦς [παῖ τῆς |
| book 472.2 | Τυρίας] τέκνον Εὐρώπης καὶ τοῦ μεγάλου Ζηνός, ἀνάσσων Κρήτης ἑκατομπτολιέθρου· ἥκω ζαθέους ναοὺς |
| book 472.3 | προλιπών,[ln_5]οὓς αὐθιγενὴς |
| book 472.4 | τμηθεῖσα δοκὸς |
| book 472.5 | στεγανοὺς |
| book 472.6 | παρέχει |
| book 472.7 | Χαλύβῳ πελέκει καὶ ταυροδέτῳ κόλλῃ κραθεῖς’ ἀτρεκεῖς ἁρμοὺς κυπαρίσσου. ἁγνὸν δὲ βίον |
| book 472.8 | τείνων ἐξ οὗ[ln_10]Διὸς Ἰδαίου μύστης γενόμην, καὶ νυκτιπόλου Ζαγρέως βροντὰς |
| book 472.9 | τοὺς ὠμοφάγους δαίτας |
| book 472.10 | τελέσας μητρί τ’ ὀρείῳ δᾷδας ἀνασχὼν καὶ κουρήτων[ln_15]βάκχος ἐκλήθην ὁσιωθείς. πάλλευκα δ’ ἔχων εἵματα |
| book 472.11 | φεύγω γένεσίν |
| book 472.12 | τε βροτῶν καὶ νεκροθήκης οὐ χριμπτόμενος τήν τ’ ἐμψύχων βρῶσιν ἐδεστῶν |
| book 472.13 | πεφύλαγμαι. |
| book 473.1 | φαῦλον ἄκομψον, τὰ μέγιστ’ ἀγαθόν, πᾶσαν ἐν ἔργῳ περιτεμνόμενον |
| book 473.2 | σοφίαν, λέσχης ἀτρίβωνα |
| book 474.1 | πόνος γάρ, ὡς λέγουσιν, εὐκλείας |
| book 474.2 | πατήρ. |
| book 475 | τὸ τῆς ἀνάγκης οὐ λέγειν ὅσον ζυγόν. |
| book 476.1 | Τευθράντιον δὲ σχῆμα Μυσίας |
| book 476.2 | χθονός |
| book 477.1 | δέσποτα |
| book 477.2 | φιλόδαφνε Βάκχε, παιὰν Ἄπολλον εὔλυρε |
| book 478 | θριάζειν |
| book 480.1 | Ζεὺς ὅστις ὁ Ζεύς, οὐ γὰρ οἶδα |
| book 480.2 | πλὴν λόγῳ |
| book 481 | Ζεύς, ὡς λέλεκται τῆς ἀληθείας ὕπο, Ἕλλην’ ἔτικτεν |
| book 482.1 | ἣ πρῶτα μὲν τὰ θεῖα |
| book 482.2 | προυμαντεύσατο |
| book 482.3 | χρησμοῖσι |
| book 482.4 | σαφέσιν ἀστέρων ἐπ’ ἀντολαῖς |
| book 483.1 | ἐγὼ γυνὴ μέν εἰμι, νοῦς δ’ ἔνεστί μοι·[ln_1125]αὐτὴ δ’ ἐμαυτῆς οὐ κακῶς γνώμης ἔχω· τοὺς δ’ ἐκ |
| book 483.2 | πατρός |
| book 483.3 | τε καὶ γεραιτέρων λόγους |
| book 483.4 | πολλοὺς ἀκούσας’ οὐ μεμούσωμαι κακῶς. |
| book 484.1 | κοὐκ ἐμὸς ὁ μῦθος, ἀλλ’ ἐμῆς μητρὸς πάρα, ὡς οὐρανός |
| book 484.2 | τε γαῖά τ’ ἦν μορφὴ μία· ἐπεὶ δ’ ἐχωρίσθησαν ἀλλήλων δίχα, τίκτουσι πάντα κἀνέδωκαν εἰς φάος,[ln_5]δένδρη, πετεινά, θῆρας οὕς θ’ ἅλμη |
| book 484.3 | τρέφει γένος |
| book 484.4 | τε θνητῶν. |
| book 486.1 | δικαιοσύνας τὸ χρύσεον |
| book 486.2 | πρόσωπον |
| book 487 | ὄμνυμι δ’ ἱερὸν αἰθέρ’, οἴκησιν Διός |
| book 489 | τὸν δ’ ἀμφὶ βοῦς ῥιφέντα Βοιωτὸν καλεῖν |
| book 490.1 | σύν |
| book 490.2 | τοι θεῷ χρὴ τοὺς |
| book 490.3 | σοφοὺς ἀναστρέφειν βουλεύματ’ ἀεὶ πρὸς τὸ χρησιμώτερον. |
| book 491.1 | ἴστω δ’ ἄφρων ὢν ὅστις ἄτεκνος ὢν τὸ πρὶν |
| book 491.2 | παῖδας θυραίους εἰς δόμους ἐκτήσατο, τὴν μοῖραν εἰς τὸ μὴ χρεὼν |
| book 491.3 | παραστρέφων· ᾧ γὰρ θεοὶ διδῶσι μὴ φῦναι τέκνα,[ln_5]οὐ χρὴ μάχεσθαι |
| book 491.4 | πρὸς τὸ θεῖον, ἀλλ’ ἐᾶν. |
| book 492.1 | ἀνδρῶν δὲ πολλοὶ τοῦ γέλωτος εἵνεκα ἀσκοῦσι χάριτας κερτόμους· ἐγὼ δέ πως μισῶ γελοίους, οἵτινες τήτει |
| book 492.2 | σοφῶν ἀχάλιν’ ἔχουσι |
| book 492.3 | στόματα, κεἰς ἀνδρῶν μὲν οὐ[ln_5]τελοῦσιν ἀριθμόν, ἐν γέλωτι δ’ εὐπρεπεῖς οἰκοῦσιν οἴκους καὶ τὰ ναυστολούμενα ἔσω δόμων σῴζουσι |
| book 493.1 | ἄλγιστόν ἐστι θῆλυ μισηθὲν γένος· αἱ γὰρ |
| book 493.2 | σφαλεῖσαι |
| book 493.3 | ταῖσιν οὐκ ἐσφαλμέναις αἶσχος γυναιξὶ καὶ κεκοίνωνται ψόγον |
| book 493.4 | ταῖς οὐ κακαῖσιν αἱ κακαί· τὰ δ’ εἰς γάμους[ln_5]οὐδὲν δοκοῦσιν ὑγιὲς ἀνδράσιν |
| book 493.5 | φρονεῖν. |
| book 494 | τῆς μὲν κακῆς κάκιον οὐδὲν γίγνεται γυναικός, ἐσθλῆς δ’ οὐδὲν εἰς ὑπερβολὴν πέφυκ’ ἄμεινον· διαφέρουσι δ’ αἱ φύσεις. |
| book 495.1 | [spk_〈αγγελος.〉]〈ΑΓΓΕΛΟΣ.〉 — — — —[ln_1]τίς ἦν ὁ 〈τυφλὰ τάδε βέλεμν’〉 ἐφεὶς ἐμοί; ὡς δ’ οὐκ ἐφαινόμεσθα, σῖγα δ’ εἴχομεν, πρόσω |
| book 495.2 | πρὸς αὐτὸν πάλιν ὑποστρέψας πόδα |
| book 495.3 | χωρεῖ δρομαίαν, θῆρ’ ἑλεῖν |
| book 495.4 | πρόθυμος ὤν,[ln_5]βοᾷ δέ· κἀν τῷδ’ ἐξεφαινόμεσθα δὴ ὀρθοσταδὸν λόγχαις ἐπείγοντες φόν〈ον. τὼ δ’ εἰσιδόντε δίπτυχον θείοιν κάρ〈α ἥσθησαν, εἶπόν θ’· εἷα |
| book 495.5 | συλλάβεσθ’ ἄγρα〈ς, καιρὸν γὰρ ἥκετ’· οὐδ’ ὑπώπτευον 〈δόλον,[ln_10]φίλων |
| book 495.6 | προσώπων εἰσορῶντες ὄ〈μματα. οἳ δ’ εἰς τὸν αὐτὸν πίτυλον ἤπειγ〈ον δορός, πέτροι τ’ ἐχώρουν |
| book 495.7 | χερμάδες θ’ ἡ〈μῶν πάρα, ἐκεῖθεν, οἳ δ’ ἐκεῖθεν· ὡς δ’ ᾔε〈ι μάχη |
| book 495.8 | σιγή τ’ ἀφ’ ἡμῶν, γνωρίσαντ〈ε δὴ τὸ πᾶν[ln_15]λέγουσι· μητρὸς ὦ κασίγνητ〈οι φίλης, τί δρᾶτ’; ἀποκτείνοντες ο〈ὓς ἥκιστα |
| book 495.9 | χρῆν |
| book 495.10 | φωρᾶσθε· πρὸς θεῶν δρᾶτ〈ε μηδαμῶς τάδε. σὼ δ’ αὐταδέλφω |
| book 495.11 | χερμ〈άδ’ αἴρουσιν |
| book 495.12 | χεροῖν, λέγουσί θ’ ὡς ἔφυσα〈ν ἐκ δούλης |
| book 495.13 | ποθέν, |
| book 495.1 | [ln_20]κοὐ δεῖ τύρανν〈α |
| book 495.2 | σκῆπτρα καὶ θρόνους λαβεῖν |
| book 495.3 | πρεσβεῖ’ ἔχοντ〈ας δυσγενεῖς τῶν εὐγενῶν. κἀπεὶ τάδ’ εἰσ〈ήκουσαν ..... — — — — — — — —[ln_25]* * * ἔσφηλέ τ’ εἰς γῆν, 〈τὸν βίον τ’ ἀ〉φ〈εί〉λετο· ἡμῶν δ’ ἐχώρει κωφὰ πρὸς γαῖαν βέλη. δ〉υοῖν δ’ ἀδελφοῖν |
| book 495.4 | σοῖν τὸν αὖ νεώτερον λό〉γχῃ πλατείᾳ συοφόνῳ δι’ ἥπατος[ln_30]παίσ〉ας ἔδωκε νερτέροις καλὸν νεκρὸν Βοιω〉τός, ὅσπερ τὸν |
| book 495.5 | πρὶν ἔκτεινεν βαλών. κἀντεῦ〉θεν ἡμεῖς οἱ λελειμμένοι φίλων κοῦφον〉 πόδ’ ἄλλος ἄλλος’ εἴχομεν |
| book 495.6 | φυγῇ· εἶδον δὲ τ〉ὸν μὲν ὄρεος ὑλίμῳ φόβῃ[ln_35]κρυφθέν〉τα, τὸν δὲ πευκίνων ὄζων ἔπι· οἳ δ’ εἰς φάρ〉αγγ’ ἔδυνον, οἳ δ’ ὑπ’ εὐσκίους θάμνους κα〉θῖζον· τὼ δ’ ὁρῶντ’ οὐκ ἠξίουν δούλους |
| book 495.7 | φονε〉ύειν |
| book 495.8 | φασγάνοις ἐλευθέροις. τύχην |
| book 495.9 | τοιαύτην σ〉ῶν κασιγνήτων κλύεις. |
| book 495.1 | [ln_40][spk_χορος]ἐγὼ μὲν 〈οὖν〉 οὐκ οἶδ’ ὅτῳ σκοπεῖν |
| book 495.2 | χρεὼν τὴν εὐγένειαν· τοὺς γὰρ ἀνδρείους φύσιν καὶ τοὺς δικαίους τῶν κενῶν δοξασμάτων, κἂν ὦσι δούλων, εὐγενεστέρους λέγω. ΧΟΡΟΣ. αἰαῖ, κέκρανται δεινὰ πρὸσ〉 κακοῖς κακά, |
| book 495 | [ln_45][spk_θεανω]οὐδ’ ἡδόμεσθ’ ἀγῶνι δυστυ〉χεῖ δόμοις δισσῶν ἀδελφῶν μόρον ἀκούον〉τες σέθεν ΘΕΑΝΩ. οἴμοι τὸ πᾶν δῆτ’ ἐσφάλημ〉εν ἐλπίδων — — — — — — ται μέγα |
| book 497.1 | τείσασθε τήνδε· καὶ γὰρ ἐντεῦθεν νοσεῖ τὰ τῶν γυναικῶν· οἳ μὲν ἢ παίδων πέρι ἢ συγγενείας εἵνεκ’ οὐκ ἀπώλεσαν κακὴν λαβόντες· εἶτα |
| book 497.2 | τοῦτο τἄδικον[ln_5]πολλαῖς ὑπερρύηκε καὶ χωρεῖ πρόσω, ὥστ’ ἐξίτηλος ἁρετὴ καθίσταται. |
| book 498.1 | πλὴν τῆς |
| book 498.2 | τεκούσης θῆλυ πᾶν μισῶ γένος. |
| book 499 | μάτην ἄρ’ εἰς γυναῖκας ἐξ ἀνδρῶν ψόγος ψάλλει, κενὸν τόξευμα, καὶ κακῶς λέγει· αἳ δ’ εἴς’ ἀμείνους ἀρσένων, ἐγὼ λέγω. |
| book 500.1 | ὅστις δ’ ἄμεικτον |
| book 500.2 | πατέρ’ ἔχει νεανίας |
| book 500.3 | στυγνόν τ’ ἐν οἴκοις, μεγάλα κέκτηται κακά. |
| book 501.1 | γάμους δ’ ὅσοι |
| book 501.2 | σπεύδουσι μὴ πεπρωμένους, μάτην |
| book 501.3 | πονοῦσιν· ἡ δὲ τῷ χρεὼν πόσει μένουσα κἀσπούδαστος ἦλθεν εἰς δόμους. |
| book 502 | ὅσοι γαμοῦσι δ’ ἢ γένει κρείσσους γάμους ἢ πολλὰ χρήματ’, οὐκ ἐπίστανται γαμεῖν· τὰ τῆς γυναικὸς γὰρ κρατοῦντ’ ἐν δώμασιν δουλοῖ τὸν ἄνδρα, κοὐκέτ’ ἔστ’ ἐλεύθερος.[ln_5]πλοῦτος δ’ ἐπακτὸς ἐκ γυναικείων γάμων ἀνόνητος· αἱ γὰρ διαλύσεις 〈οὐ〉 ῥᾴδιαι. |
| book 503 | μετρίων λέκτρων, μετρίων δὲ γάμων μετὰ σωφροσύνης κῦρσαι θνητοῖσιν ἄριστον. |
| book 504 | ὦ τέκνον, ἀνθρώποισιν ἔστιν οἷς βίος ὁ μικρὸς εὔκρας ἐγένεθ’, οἷς δ’ ὄγκος κακόν. |
| book 505.1 | τὰ προσπεσόντα δ’ ὅστις εὖ φέρει βροτῶν, ἄριστος εἶναι |
| book 505.2 | σωφρονεῖν τ’ ἐμοὶ δοκεῖ. |
| book 506.1 | δοκεῖτε |
| book 506.2 | πηδᾶν τἀδικήματ’ εἰς θεοὺς |
| book 506.3 | πτεροῖσι, κἄπειτ’ ἐν Διὸς δέλτου |
| book 506.4 | πτυχαῖς γράφειν |
| book 506.5 | τιν’ αὐτά, Ζῆνα δ’ εἰσορῶντά νιν θνητοῖς δικάζειν; οὐδ’ ὁ πᾶς ἂν οὐρανὸς[ln_5]Διὸς γράφοντος τὰς βροτῶν ἁμαρτίας ἐξαρκέσειεν οὐδ’ ἐκεῖνος ἂν |
| book 506.6 | σκοπῶν πέμπειν ἑκάστῳ ζημίαν· ἀλλ’ ἡ Δίκη ἐνταῦθά ποὔστιν ἐγγύς, εἰ βούλεσθ’ ὁρᾶν. |
| book 507.1 | τί τοὺς θανόντας οὐκ ἐᾷς |
| book 507.2 | τεθνηκέναι καὶ τἀκχυθέντα |
| book 507.3 | συλλέγεις ἀλγήματα; |
| book 508 | παλαιὸς αἶνος· ἔργα μὲν νεωτέρων, βουλαὶ δ’ ἔχουσι τῶν γεραιτέρων κράτος. |
| book 509 | τί δ’ ἄλλο; φωνὴ καὶ σκιὰ γέρων ἀνήρ. |
| book 510 | παπαῖ, νέος καὶ σκαιὸς οἷός ἐστ’ ἀνήρ. |
| book 511.1 | δοῦλον γὰρ ἐσθλὸν |
| book 511.2 | τοὔνομ’ οὐ διαφθερεῖ, πολλοὶ δ’ ἀμείνους εἰσὶ τῶν ἐλευθέρων. |
| book 512.1 | ἀργὸς |
| book 512.2 | πολίτης κεῖνος, ὡς κακός γ’ ἀνήρ. |
| book 513 | ἴσως ἀλάστορ’ οὐκ ἐτόλμησεν κτανεῖν. |
| book 515.1 | Καλυδὼν μὲν ἥδε γαῖα, Πελοπίας |
| book 515.2 | χθονὸς ἐν ἀντιπόρθμοις |
| book 515.3 | πεδί’ ἔχους’ εὐδαίμονα· Οἰνεὺς δ’ ἀνάσσει τῆσδε γῆς Αἰτωλίας, Πορθάονος |
| book 515.4 | παῖς, ὅς |
| book 515.5 | ποτ’ Ἀλθαίαν γαμεῖ,[ln_5]Λήδας ὅμαιμον, Θεστίου δὲ παρθένον. |
| book 516.1 | Οἰνεύς |
| book 516.2 | ποτ’ ἐκ γῆς |
| book 516.3 | πολύμετρον λαβὼν |
| book 516.4 | στάχυν θύων ἀπαρχάς |
| book 517.1 | Μελέαγρε, μελέαν γάρ |
| book 517.2 | ποτ’ ἀγρεύεις ἄγραν |
| book 518.1 | καὶ κτῆμα δ’, ὦ τεκοῦσα, κάλλιστον τόδε, πλούτου δὲ κρεῖσσον· τοῦ μὲν ὠκεῖα |
| book 518.2 | πτέρυξ, παῖδες δὲ χρηστοί, κἂν θάνωσι, δώμασιν καλόν |
| book 518.3 | τι θησαύρισμα |
| book 518.4 | τοῖς |
| book 518.5 | τεκοῦσί τε[ln_5]ἀνάθημα βιότου κοὔποτ’ ἐκλείπει δόμους. |
| book 519.1 | δειλοὶ γὰρ ἄνδρες οὐκ ἔχουσιν ἐν μάχῃ ἀριθμόν, ἀλλ’ ἄπεισι κἂν |
| book 519.2 | παρῶς’ ὅμως. |
| book 520.1 | ἡγησάμην οὖν, εἰ παραζεύξειέ τις |
| book 520.2 | χρηστῷ πονηρὸν λέκτρον, οὐκ ἂν εὐτεκνεῖν, ἐσθλοῖν δ’ ἀπ’ ἀμφοῖν ἐσθλὸν ἂν φῦναι γόνον. |
| book 521.1 | ἔνδον μένουσαν τὴν γυναῖκ’ εἶναι |
| book 521.2 | χρεὼν ἐσθλήν, θύρασι δ’ ἀξίαν |
| book 521.3 | τοῦ μηδενός. |
| book 522 | εἰ κερκίδων μὲν ἀνδράσιν μέλοι πόνος, γυναιξὶ δ’ ὅπλων ἐμπέσοιεν ἡδοναί· ἐκ τῆς ἐπιστήμης γὰρ ἐκπεπτωκότες κεῖνοί τ’ ἂν οὐδὲν εἶεν οὔθ’ ἡμεῖς ἔτι. |
| book 523 | κερκίδος ἀοιδοῦ μελέτας |
| book 524.1 | ἡ γὰρ Κύπρις πέφυκε τῷ σκότῳ φίλη, τὸ φῶς δ’ ἀνάγκην |
| book 524.2 | προστίθησι |
| book 524.3 | σωφρονεῖν. |
| book 525.1 | εἰ δ’ εἰς γάμους ἔλθοιμ’, ὃ μὴ τύχοι |
| book 525.2 | ποτέ, τῶν ἐν δόμοισιν ἡμερευουσῶν ἀεὶ βελτίον’ ἂν τέκοιμι λήμασιν τέκνα· ἐκ γὰρ |
| book 525.3 | πατρὸς καὶ μητρὸς ὅστις ἐκπονεῖ[ln_5]σκληρὰς διαίτας οἱ γόνοι βελτίονες. |
| book 526.1 | τό τοι κράτιστον, κἂν γονῇ κακός |
| book 526.2 | τις ᾖ, τοῦτ’ ἔστιν ἀρετή· τὸ δ’ ὄνομ’ οὐ διαφθερεῖ. |
| book 527.1 | μόνον δ’ ἂν ἀντὶ χρημάτων οὐκ ἂν λάβοις γενναιότητα κἀρετήν· καλὸς δέ τις κἂν ἐκ |
| book 527.2 | πενήτων |
| book 527.3 | σωμάτων γένοιτο |
| book 527.4 | παῖς. |
| book 528.1 | μισῶ γυναῖκα .., ἐκ |
| book 528.2 | πασῶν δὲ σέ, ἥτις |
| book 528.3 | πονηρὰ τἄργ’ ἔχους’ 〈εἶτ’〉 εὖ λέγεις. |
| book 529.1 | ὡς ἡδὺ δούλοις δεσπότας |
| book 529.2 | χρηστοὺς λαβεῖν καὶ δεσπόταισι δοῦλον εὐμενῆ δόμοις. |
| book 530.1 | Τελαμὼν δὲ χρυσοῦν αἰετὸν πέλτης ἔπι |
| book 530.2 | πρόβλημα θηρός, βότρυσι δ’ ἔστεψεν κάρα, Σαλαμῖνα κοσμῶν |
| book 530.3 | πατρίδα τὴν εὐάμπελον. Κύπριδος δὲ μίσημ’, Ἀρκὰς Ἀταλάντη, κύνας[ln_5]καὶ τόξ’ ἔχουσα, πελέκεως δὲ δίστομον γένυν ἔπαλλ’ Ἀγκαῖος· οἱ δὲ Θεστίου |
| book 530.4 | παῖδες τὸ λαιὸν ἴχνος ἀνάρβυλοι |
| book 530.5 | ποδός, τὸ δ’ ἐν |
| book 530.6 | πεδίλοις, ὡς ἐλαφρίζον γόνυ ἔχοιεν, ὃς δὴ πᾶσιν Αἰτωλοῖς νόμος. |
| book 531 | σιδηροβριθές τ’ ἔλαβε δεξιᾷ ξύλον |
| book 532 | τοὺς ζῶντας εὖ δρᾶν· κατθανὼν δὲ πᾶς ἀνὴρ γῆ καὶ σκιά· τὸ μηδὲν εἰς οὐδὲν ῥέπει. |
| book 533.1 | τερπνὸν τὸ φῶς τόδ’· ὁ δ’ ὑπὸ γῆς Ἅιδου |
| book 533.2 | σκότος οὐδ’ εἰς ὄνειρον ἡδὺς ἀνθρώποις μολεῖν. ἐγὼ μὲν οὖν γεγῶσα |
| book 533.3 | τηλικήδ’ ὅμως ἀπέπτυς’ αὐτὸ κοὔποτ’ εὔχομαι θανεῖν. |
| book 534.1 | τὸ μὲν γὰρ ἐν φῷ, τὸ δὲ κάτω |
| book 534.2 | σκότος κακόν. |
| book 535 | ὁρᾷς σὺ νῦν δή μ’ ὡς ἐπράυνας, τύχη. |
| book 536.1 | φεῦ, τὰ τῶν εὐδαιμονούντων ὡς τάχιστα |
| book 536.2 | στρέφει θεός. |
| book 537.1 | εἰς ἀνδροβρῶτας ἡδονὰς ἀφίξεται κάρηνα |
| book 537.2 | πυρσαῖς γένυσι Μελανίππου |
| book 537.3 | σπάσας. |
| book 538 | ἀντήλιοι θεοί |
| book 539 | καθωσίωσε |
| book 540 | οὐρὰν δ’ ὑπίλας’ ὑπὸ λεοντόπουν βάσιν καθίζετο . . |
| book 541.1 | ἡμεῖς δὲ Πολύβου |
| book 541.2 | παῖδ’ ἐρείσαντες πέδῳ ἐξομματοῦμεν καὶ διόλλυμεν κόρας. |
| book 542.1 | οὔτοι νόμισμα λευκὸς ἄργυρος μόνον καὶ χρυσός ἐστιν, ἀλλὰ κἀρετὴ βροτοῖς νόμισμα κεῖται πᾶσιν, ᾗ χρῆσθαι |
| book 542.2 | χρεών. |
| book 543.1 | μεγάλη |
| book 543.2 | τυραννὶς ἀνδρὶ τέκνα καὶ γυνή· ἴσην γὰρ ἀνδρὶ συμφορὰν εἶναι λέγω τέκνων θ’ ἁμαρτεῖν καὶ πάτρας καὶ χρημάτων ἀλόχου |
| book 543.3 | τε κεδνῆς, ὡς μόνον τῶν |
| book 543.4 | χρημάτων[ln_5]ἦ κρεῖσσόν ἐστιν ἀνδρί, σώφρον’ ἢν λάβῃ. |
| book 544 | ἄλλως δὲ πάντων δυσμαχώτατον γυνή. |
| book 545 | πᾶσα γὰρ δούλη πέφυκεν ἀνδρὸς ἡ σώφρων γυνή· ἡ δὲ μὴ σώφρων ἀνοίᾳ τὸν ξυνόνθ’ ὑπερφρονεῖ. |
| book 546 | πᾶσα γὰρ ἀνδρὸς κακίων ἄλοχος, κἂν ὁ κάκιστος γήμῃ τὴν εὐδοκιμοῦσαν. |
| book 547 | ἑνὸς 〈δ’〉 ἔρωτος ὄντος οὐ μί’ ἡδονή· οἳ μὲν κακῶν ἐρῶσιν, οἳ δὲ τῶν καλῶν. |
| book 548.1 | νοῦν |
| book 548.2 | χρὴ θεᾶσθαι, νοῦν· τί τῆς εὐμορφίας ὄφελος, ὅταν |
| book 548.3 | τις μὴ φρένας καλὰς ἔχῃ; |
| book 549.1 | ἀλλ’ ἦμαρ 〈ἕν〉 τοι μεταβολὰς |
| book 549.2 | πολλὰς ἔχει. |
| book 550 | ἐκ τῶν ἀέλπτων ἡ χαρὰ μείζων βροτοῖς [φανεῖσα μᾶλλον ἢ τὸ προσδοκώμενον]. |
| book 551.1 | φθόνος δ’ ὁ πολλῶν |
| book 551.2 | φρένα διαφθείρων βροτῶν ἀπώλες’ αὐτὸν κἀμὲ συνδιώλεσεν. |
| book 552.1 | πότερα γενέσθαι δῆτα |
| book 552.2 | χρησιμώτερον |
| book 552.3 | συνετὸν ἄτολμον ἢ θρασύν |
| book 552.4 | τε κἀμαθῆ; τὸ μὲν γὰρ αὐτῶν |
| book 552.5 | σκαιόν, ἀλλ’ ἀμύνεται, τὸ δ’ ἡσυχαῖον ἀργόν· ἐν δ’ ἀμφοῖν νόσος. |
| book 553.1 | ἐκμαρτυρεῖν γὰρ ἄνδρα τὰς αὑτοῦ τύχας εἰς πάντας ἀμαθές, τὸ δ’ ἐπικρύπτεσθαι |
| book 553.2 | σοφόν. |
| book 554.1 | πολλάς γ’ ὁ δαίμων |
| book 554.2 | τοῦ βίου μεταστάσεις ἔδωκεν ἡμῖν μεταβολάς |
| book 554.3 | τε τῆς τύχης. |
| book 555 | οὐ δῆκταί πως κύνες οἱ θεοί, ἀλλ’ ἡ Δίκη γὰρ καὶ διὰ σκότου βλέπει. |
| book 556 | ἀηδόνα |
| book 557 | ἄναρθρος |
| book 558.1 | [spk_διομ]ΔΙΟΜ. Ὦ γῆς |
| book 558.2 | πατρῴας |
| book 558.3 | χαῖρε φίλτατον πέδον Καλυδῶνος, ἔνθεν αἷμα |
| book 558.4 | συγγενὲς |
| book 558.5 | φυγὼν |
| book 558.6 | Τυδεύς, τόκος μὲν Οἰνέως, πατὴρ δ’ ἐμός, ᾤκησεν Ἄργος, παῖδα δ’ Ἀδράστου λαβὼν[ln_5]συνῆψε γένναν |
| book 559.1 | ἐγὼ δὲ πατρὸς αἷμ’ ἐτιμωρησάμην σὺν |
| book 559.2 | τοῖς ἐφηβήσασι τῶν ὀλωλότων |
| book 560.1 | ἀλλ’ ἄλλος ἄλλοις μᾶλλον ἥδεται |
| book 560.2 | τρόποις. |
| book 561 | ..... σὺ δὲ τρέφοντά 〈νιν〉 τρέφεις; |
| book 562.1 | πυκνοῖς δ’ ἔβαλλον Βακχίου |
| book 562.2 | τοξεύμασιν κάρα γέροντος· τὸν βαλόντα δὲ στέφειν ἐγὼ ἐτετάγμην, ἆθλα κοσσάβων διδούς. |
| book 563.1 | σχολὴ μὲν οὐχί, τῷ δὲ δυστυχοῦντί πως |
| book 563.2 | τερπνὸν τὸ λέξαι κἀποκλαύσασθαι πάλιν. |
| book 564 | ὅταν κακοὶ πράξωσιν, ὦ ξένοι, καλῶς, ἄγαν κρατοῦντες κοὐ νομίζοντες δίκην δώσειν ἔδρασαν πάντ’ ἐφέντες ἡδονῇ. |
| book 565 | [spk_〈διομ.〉]〈ΔΙΟΜ.〉 σὺ δ’ ὧδ’ ἔρημος ξυμμάχων ἀπόλλυσαι; 〈ΟΙΝ.〉 οἳ μὲν γὰρ οὐκέτ’ εἰσίν, οἱ δ’ ὄντες κακοί. |
| book 566.1 | ὡς οὐδὲν ἀνδρὶ πιστὸν ἄλλο |
| book 566.2 | πλὴν τέκνων· κέρδους δ’ ἕκατι καὶ τὸ συγγενὲς νοσεῖ. |
| book 567.1 | τὰς βροτῶν γνώμας |
| book 567.2 | σκοπῶν ὥστε Μαγνῆτις λίθος τὴν δόξαν ἕλκει καὶ μεθίησιν πάλιν. |
| book 569 | ἀθράνευτον |
| book 570 | ἀκρίζων |
| book 571 | ἀμηχανῶ δ’ ἔγωγε κοὐκ ἔχω μαθεῖν, εἴτ’ οὖν ἄμεινόν ἐστι γίγνεσθαι τέκνα θνητοῖσιν εἴτ’ ἄπαιδα καρποῦσθαι βίον. ὁρῶ γὰρ οἷς μὲν οὐκ ἔφυσαν, ἀθλίους·[ln_5]ὅσοισι δ’ εἰσίν, οὐδὲν εὐτυχεστέρους. καὶ γὰρ κακοὶ γεγῶτες ἐχθίστη νόσος, κἂν αὖ γένωνται σώφρονες, κακὸν μέγα, λυποῦσι τὸν φύσαντα μὴ πάθωσί τι. |
| book 572.1 | ἕν ἐστι πάντων |
| book 572.2 | πρῶτον εἰδέναι |
| book 572.3 | τουτί, φέρειν τὰ συμπίπτοντα μὴ παλιγκότως· χοὗτός γ’ ἀνὴρ ἄριστος αἵ τε |
| book 572.4 | συμφοραὶ ἧσσον δάκνουσιν. ἀλλὰ ταῦτα γὰρ λέγειν[ln_5]ἐπιστάμεσθα, δρᾶν δ’ ἀμηχάνως ἔχει. |
| book 573.1 | ἀλλ’ ἔστι γὰρ δὴ κἀν κακοῖσιν ἡδονὴ θνητοῖς ὀδυρμοὶ δακρύων τ’ ἐπιρροαί· ἀλγηδόνας δὲ ταῦτα κουφίζει |
| book 573.2 | φρενῶν καὶ καρδίας ἔλυσε |
| book 573.3 | τοὺς ἄγαν πόνους. |
| book 574.1 | τεκμαιρόμεσθα |
| book 574.2 | τοῖς |
| book 574.3 | παροῦσι τἀφανῆ. |
| book 575 | ὅστις δὲ θνητῶν βούλεται δυσώνυμον εἰς γῆρας ἐλθεῖν, οὐ λογίζεται καλῶς· μακρὸς γὰρ αἰὼν μυρίους τίκτει πόνους. |
| book 576.1 | ὁ πλεῖστα |
| book 576.2 | πράσσων |
| book 576.3 | πλεῖσθ’ ἁμαρτάνει βροτῶν. |
| book 577.1 | ἐγὼ μὲν εὖτ’ ἂν |
| book 577.2 | τοὺς κακοὺς ὁρῶ βροτῶν πίπτοντας, εἶναι |
| book 577.3 | φημὶ δαιμόνων γένος. |
| book 578.1 | τὰ τῆς γε λήθης φάρμακ’ ὀρθώσας μόνος, ἄφωνα |
| book 578.2 | φωνήεντα |
| book 578.3 | συλλαβὰς |
| book 578.4 | τιθεὶς ἐξηῦρον ἀνθρώποισι γράμματ’ εἰδέναι, ὥστ’ οὐ παρόντα |
| book 578.5 | ποντίας ὑπὲρ |
| book 578.6 | πλακὸς[ln_5]τἀκεῖ κατ’ οἴκους πάντ’ ἐπίστασθαι καλῶς, παισίν τ’ ἀποθνῄσκοντα |
| book 578.7 | χρημάτων μέτρον γράψαντας εἰπεῖν, τὸν λαβόντα δ’ εἰδέναι. ἃ δ’ εἰς ἔριν πίπτουσιν ἀνθρώποις κακὰ δέλτος διαιρεῖ, κοὐκ ἐᾷ ψευδῆ λέγειν. |
| book 579 | πάλαι πάλαι δή ς’ ἐξερωτῆσαι θέλων, σχολή μ’ ἀπεῖργε |
| book 580.1 | Ἀγάμεμνον, ἀνθρώποισι πᾶσιν αἱ τύχαι μορφὴν ἔχουσι, συντρέχει δ’ εἰς ἓν τόδε· τούτου δὲ πάντες, οἵ τε μουσικῆς φίλοι ὅσοι |
| book 580.2 | τε χωρὶς ζῶσι, χρημάτων ὕπερ[ln_5]μοχθοῦσιν, ὃς δ’ ἂν |
| book 580.3 | πλεῖστ’ ἔχῃ σοφώτατος. |
| book 581.1 | στρατηλάται τἂν μυρίοι γενοίμεθα, σοφὸς δ’ ἂν εἷς |
| book 581.2 | τις ἢ δύ’ ἐν μακρῷ χρόνῳ. |
| book 582.1 | εἰ τῶν |
| book 582.2 | πολιτῶν οἷσι νῦν |
| book 582.3 | πιστεύομεν, τούτοις ἀπιστήσαιμεν, οἷς δ’ οὐ χρώμεθα, τούτοισι |
| book 582.4 | χρησαίμεσθ’, ἴσως |
| book 582.5 | σωθεῖμεν ἄν. |
| book 583 | ὅστις λέγει μὲν εὖ, τὰ δ’ ἔργ’ ἐφ’ οἷς λέγει αἴσχρ’ ἐστί, τούτου τὸ σοφὸν οὐκ αἰνῶ ποτέ. |
| book 584.1 | εἷς |
| book 584.2 | τοι δίκαιος μυρίων οὐκ ἐνδίκων κρατεῖ τὸ θεῖον τὴν δίκην |
| book 584.3 | τε συλλαβών. |
| book 585 | τοῦ γὰρ δικαίου κἀν βροτοῖσι κἀν θεοῖς ἀθάνατος ἀεὶ δόξα διατελεῖ μόνου. |
| book 586 | Θύσαν Διονύσου κόραν, ὃς ἀν’ Ἴδαν τέρπεται σὺν ματρὶ φίλᾳ τυμπάνων 〈ἐπ’〉 ἰαχαῖς |
| book 587.1 | . . . κώπην |
| book 587.2 | χρυσόκολλον |
| book 588 | ἐκάνετ’ ἐκάνετε τὰν πάνσοφον, ὦ Δαναοί, τὰν οὐδέν’ ἀλγύνουσαν ἀηδόνα μουσᾶν. |
| book 590 | ἔμβολα |
| book 591.1 | ἐμοὶ πατρὶς μὲν Ἄργος, ὄνομα δ’ Ἡρακλῆς, θεῶν δὲ πάντων |
| book 591.2 | πατρὸς ἐξέφυν Διός· ἐμῇ γὰρ ἦλθε μητρὶ κεδνὸν εἰς λέχος Ζεύς, ὡς λέλεκται τῆς ἀληθείας ὕπο.[ln_5]ἥκω δὲ δεῦρο |
| book 591.3 | πρὸς βίαν Εὐρυσθέως. |
| book 592.1 | ἵνα |
| book 592.2 | πλημοχόας τάσδ’ εἰς |
| book 592.3 | χθόνιον χάσμ’ εὐφήμως |
| book 592.4 | προχέωμεν |
| book 593 | σὲ τὸν αὐτοφυᾶ τὸν ἐν αἰθερίῳ ῥύμβῳ πάντων φύσιν ἐμπλέξανθ’, ὃν πέρι μὲν φῶς, πέρι δ’ ὀρφναία νὺξ αἰολόχρως, ἄκριτός τ’ ἄστρων[ln_5]ὄχλος ἐνδελεχῶς ἀμφιχορεύει |
| book 594.1 | ἀκάμας |
| book 594.2 | τε χρόνος |
| book 594.3 | περί γ’ ἀενάῳ ῥεύματι |
| book 594.4 | πλήρης |
| book 594.5 | φοιτᾷ τίκτων αὐτὸς ἑαυτόν, δίδυμοί τ’ ἄρκτοι |
| book 594.6 | ταῖς ὠκυπλάνοις |
| book 594.7 | πτερύγων ῥιπαῖς[ln_5]τὸν Ἀτλάντειον |
| book 594.8 | τηροῦσι πόλον |
| book 595 | αἰδοῦς ἀχαλκεύτοισιν ἔζευκται πέδαις |
| book 596 | οὐκ οὖν τὸ μὴ ζῆν κρεῖσσόν ἐστ’ ἢ ζῆν κακῶς; |
| book 597.1 | τρόπος δὲ χρηστὸς ἀσφαλέστερος νόμου· τὸν μὲν γὰρ οὐδεὶς ἂν διαστρέψαι |
| book 597.2 | ποτὲ λόγος δύναιτο, τὸν δ’ ἄνω |
| book 597.3 | τε καὶ κάτω ῥήτωρ |
| book 597.4 | σπαράσσων |
| book 597.5 | πολλάκις λυμαίνεται. |
| book 598.1 | ὁ πρῶτος εἰπὼν οὐκ ἀγυμνάστῳ φρενὶ ἔρριψεν ὅστις τόνδ’ ἐκαίνισεν λόγον, ὡς |
| book 598.2 | τοῖσιν εὖ φρονοῦσι |
| book 598.3 | συμμαχεῖ τύχη. |
| book 599 | ἔφεξις |
| book 600 | θρᾶξαι |
| book 601.1 | Μήδεια |
| book 601.2 | πρὸς μὲν δώμασιν |
| book 601.3 | τυραννικοῖς |
| book 602.1 | τί χρῆμα δράσας; φράζε μοι |
| book 602.2 | σαφέστερον. |
| book 603.1 | αἰνῶ· διδάξαι δ’ ὦ τέκνον |
| book 603.2 | σε βούλομαι. ὅταν μὲν ᾖς |
| book 603.3 | παῖς, μὴ πλέον |
| book 603.4 | παιδὸς |
| book 603.5 | φρονεῖν, ἐν |
| book 603.6 | παρθένοις δὲ παρθένου |
| book 603.7 | τρόπους ἔχειν, ὅταν δ’ ὑπ’ ἀνδρὸς |
| book 603.8 | χλαῖναν εὐγενοῦς πέσῃς,[ln_4]. . . . . . . . . . . .[ln_5]τὰ δ’ ἄλλ’ ἀφεῖναι μηχανήματ’ ἀνδράσιν. |
| book 604.1 | πρὸς κέντρα μὴ λάκτιζε |
| book 604.2 | τοῖς κρατοῦσί σου. |
| book 605.1 | τὸ δ’ ἔσχατον δὴ τοῦτο θαυμαστὸν βροτοῖς |
| book 605.2 | τυραννίς, οὐχ εὕροις ἂν ἀθλιώτερον. φίλους |
| book 605.3 | τε πορθεῖν καὶ κατακτανεῖν |
| book 605.4 | χρεών, πλεῖστος φόβος |
| book 605.5 | πρόσεστι μὴ δράσωσί τι. |
| book 606.1 | οὐκ ἔστι τὰ θεῶν ἄδικ’, ἐν ἀνθρώποισι δὲ κακοῖς νοσοῦντα σύγχυσιν |
| book 606.2 | πολλὴν ἔχει. |
| book 607 | ὁρῶσι δ’ οἱ διδόντες εἰς τὰ χρήματα. |
| book 608.1 | ἐν |
| book 608.2 | τοῖσι μὲν δεινοῖσιν ὡς φίλοι φίλων· ὅταν δὲ πράξως’ εὖ, διωθοῦνται χάριν αὐτοὶ δι’ αὑτοὺς εὐτυχεῖν ἡγούμενοι. |
| book 609.1 | ὁ γὰρ ξυνὼν κακὸς μὲν ἢν τύχῃ γεγώς, τοιούσδε |
| book 609.2 | τοὺς ξυνόντας ἐκπαιδεύεται, χρηστοὺς δὲ χρηστός· ἀλλὰ τὰς ὁμιλίας ἐσθλὰς διώκειν, ὦ νέοι, σπουδάζετε. |
| book 610 | φθείρου· τὸ γὰρ δρᾶν οὐκ ἔχων λόγους ἔχεις. |
| book 611 | ἀντεμμάσασθαι |
| book 612 | ἀρταμεῖν |
| book 613 | εὐστόχως |
| book 614 | κατηβολή |
| book 615 | λύσιμον |
| book 616 | ὄβρια |
| book 617.1 | οὐκ ἔστιν ἀνθρώποισι |
| book 617.2 | τοιοῦτος |
| book 617.3 | σκότος, οὐ χῶμα γαίας κλῃστόν, ἔνθα τὴν φύσιν ὁ δυσγενὴς κρύψας ἂν εἴη |
| book 617.4 | σοφός. |
| book 618 | τὸν ὄλβον οὐδὲν οὐδαμοῦ κρίνω βροτοῖς, ὅν γ’ ἐξαλείφει ῥᾷον ἢ γραφὴν θεός. |
| book 619.1 | τὸ γῆρας, ὦ παῖ, τῶν νεωτέρων |
| book 619.2 | φρενῶν |
| book 619.3 | σοφώτερον πέφυκε κἀσφαλέστερον, ἐμπειρία |
| book 619.4 | τε τῆς ἀπειρίας κρατεῖ. |
| book 620.1 | κλύετ’ ὦ μοῖραι Διὸς αἵ τε |
| book 620.2 | παρὰ θρόνον ἀγχοτάτω θεῶν ἑζόμεναι |
| book 621.1 | . . τὰ δ’ ἔνθεν οὐκέτ’ ἂν |
| book 621.2 | φράσαι λόγῳ δακρύων δυναίμην |
| book 621.3 | χωρίς |
| book 622.1 | πάρεσμεν, ἀλλ’ οὐκ ᾐσθάνου |
| book 622.2 | παρόντα με. |
| book 623 | βοάσομαί τἄρα τὰν ὑπέρτονον βοάν· ἰώ, πύλαισιν ἤ τις ἐν δόμοις; |
| book 624 | ἀρκεῖ |
| book 625.1 | οὐ τὸν σὸν ἔκταν |
| book 625.2 | πατέρα, πολέμιόν γε μήν. |
| book 626.1 | δήμῳ δὲ μήτε πᾶν ἀναρτήσῃς κράτος μήτ’ αὖ κακώσῃς, πλοῦτον ἔντιμον |
| book 626.2 | τιθείς, μηδ’ ἄνδρα δήμῳ πιστὸν ἐκβάλῃς |
| book 626.3 | ποτὲ μηδ’ αὖξε καιροῦ μείζον’, οὐ γὰρ ἀσφαλές,[ln_5]μή σοι τύραννος λαμπρὸς ἐξ ἀστοῦ φανῇ. κόλουε δ’ ἄνδρα |
| book 626.4 | παρὰ δίκην |
| book 626.5 | τιμώμενον· πόλει γὰρ εὐτυχοῦντες οἱ κακοὶ νόσος. |
| book 627.1 | εἰσὶν γὰρ εἰσὶ διφθέραι μελεγγραφεῖς |
| book 627.2 | πολλῶν γέμουσαι Λοξίου γηρυμάτων |
| book 628 | μηλοσφαγεῖ τε δαιμόνων ἐπ’ ἐσχάραις |
| book 629 | . . . καὶ κάταιθε χὥτι λῇς πόει. |
| book 630 | ἐγὼ δὲ Σαρδιανός, οὐκέτ’ Ἀργόλας |
| book 631.1 | πολὺς δὲ κοσσάβων ἀραγμὸς Κύπριδος |
| book 631.2 | προσῳδὸν ἀχεῖ μέλος ἐν δόμοισιν. |
| book 632 | πολλῶν τὰ χρήματ’ αἴτι’ ἀνθρώποις κακῶν. |
| book 633 | μόμφος |
| book 634.1 | ὅστις νέμει κάλλιστα τὴν αὑτοῦ φύσιν, οὗτος |
| book 634.2 | σοφὸς πέφυκε |
| book 634.3 | πρὸς τὸ συμφέρον. |
| book 635.1 | οἱ τὰς τέχνας δ’ ἔχοντες ἀθλιώτεροι τῆς |
| book 635.2 | φαυλότητος καὶ γὰρ ἐν κοινῷ ψέγειν ἅπασι κεῖσθαι δυστυχὲς κοὐκ εὐτυχές. |
| book 636.1 | ἔα ἔα· ὁρῶ γ’ ἐπ’ ἀκταῖς νομάδα κυματοφθόρον ἁλιαίετον· τὸν |
| book 636.2 | παῖδα |
| book 636.3 | χερσεύειν μόρος. εἰ μὲν γὰρ ἐκ γῆς εἰς θάλασσαν ἔπτατο[ln_5]ὁ κύματ’ οἰκῶν ὄρνις, ἡρμήνευσεν ἂν τὸν |
| book 636.4 | παῖδ’ ἐν ὑγροῖς κύμασιν |
| book 636.5 | τεθνηκέναι· νῦν δ’ ἐκλιπὼν ἤθη |
| book 636.6 | τε καὶ νομὸν βίου δεῦρ’ ἔπτατ’· οὐκ οὖν ἔσθ’ ὁ παῖς ἐν οἴδμασιν. |
| book 637.1 | φεῦ φεῦ, τὸ γῆρας ὡς ἔχει |
| book 637.2 | πολλὰς νόσους. |
| book 638 | τίς δ’ οἶδεν εἰ τὸ ζῆν μέν ἐστι κατθανεῖν, τὸ κατθανεῖν δὲ ζῆν κάτω νομίζεται; |
| book 639 | μάτην γὰρ οἴκῳ σὸν τόδ’ ἐκβαίη τέλος |
| book 640.1 | ... ἀνθρώπων δὲ μαίνονται |
| book 640.2 | φρένες, δαπάνας ὅταν θανοῦσι πέμπωσιν κενάς. |
| book 641 | πλουτεῖς, τὰ δ’ ἄλλα μὴ δόκει ξυνιέναι· ἐν τῷ γὰρ ὄλβῳ φαυλότης ἔνεστί τις, πενία δὲ σοφίαν ἔλαχε διὰ τὸ συγγενές. |
| book 642.1 | οὐ γὰρ |
| book 642.2 | παρὰ κρατῆρα καὶ θοίνην μόνον τὰ χρήματ’ ἀνθρώποισιν ἡδονὰς ἔχει, ἀλλ’ ἐν κακοῖσι δύναμιν οὐ μικρὰν φέρει. |
| book 643 | βαρὺ τὸ φόρημ’ οἴησις ἀνθρώπου κακοῦ. |
| book 644.1 | ὅταν κακός |
| book 644.2 | τις ἐν πόλει |
| book 644.3 | πράσσῃ καλῶς, νοσεῖν τίθησι τὰς ἀμεινόνων |
| book 644.4 | φρένας, παράδειγμ’ ἐχόντων τὴν κακῶν ἐξουσίαν. |
| book 645.1 | συγγνώμονάς |
| book 645.2 | τοι |
| book 645.3 | τοὺς θεοὺς εἶναι δόκει, ὅταν |
| book 645.4 | τις ὅρκῳ θάνατον ἐκφυγεῖν θέλῃ ἢ δεσμὸν ἢ βίαια |
| book 645.5 | πολεμίων κακά, ἢ παισὶν αὐθένταισι κοινωνῇ δόμων.[ln_5]ἤτἄρα θνητῶν εἰσιν ἀσυνετώτεροι ἢ τἀπιεικῆ πρόσθεν ἡγοῦνται δίκης. |
| book 646 | διαβάλλω |
| book 647.1 | ἄξιος δ’ ἐμὸς γαμβρὸς κέκλησαι |
| book 647.2 | παῖδά μοι ξυνοικίσας. |
| book 648 | οὐ γὰρ θέμις βέβηλον ἅπτεσθαι δόμων |
| book 649 | πέπονθεν οἷα καὶ σὲ καὶ πάντας μένει. |
| book 650.1 | πόλλ’ ἐλπίδες |
| book 650.2 | ψεύδουσι καὶ λόγοι βροτούς. |
| book 651 | οὐ θαῦμ’ ἔλεξας θνητὸν ὄντα δυστυχεῖν. |
| book 652.1 | ὦ παῖδες οἷον φίλτρον ἀνθρώποις |
| book 652.2 | φρενός |
| book 653.1 | κοινὸν γὰρ εἶναι |
| book 653.2 | χρῆν γυναικεῖον λέχος. |
| book 654.1 | δυοῖν λεγόντοιν, θατέρου θυμουμένου, ὁ μὴ ἀντιτείνων |
| book 654.2 | τοῖς λόγοις |
| book 654.3 | σοφώτερος. |
| book 655.1 | οὐκ ἂν |
| book 655.2 | προδοίην καίπερ ἄψυχον φίλον. |
| book 656.1 | ..σα λαιμὸν ἢ πεσοῦς’ ἀπ’ ἰσθμίου κευθμῶνα |
| book 656.2 | πηγαῖον ὕδωρ |
| book 657.1 | ὅστις δὲ πάσας |
| book 657.2 | συντιθεὶς ψέγει λόγῳ γυναῖκας ἑξῆς, σκαιός ἐστι κοὐ σοφός· πολλῶν γὰρ οὐσῶν τὴν μὲν εὑρήσεις κακήν, τὴν δ’ ὥσπερ αὕτη λῆμ’ ἔχουσαν εὐγενές. |
| book 658.1 | οἳ γῆν ἔχους’ Εὐβοΐδα |
| book 658.2 | πρόσχωρον πόλιν |
| book 659.1 | ἔρωτες ἡμῖν εἰσὶ παντοῖοι βίου· ὃ μὲν γὰρ εὐγένειαν ἱμείρει λαβεῖν, τῷ δ’ οὐχὶ τούτου |
| book 659.2 | φροντίς, ἀλλὰ χρημάτων |
| book 659.3 | πολλῶν κεκλῆσθαι βούλεται πάτωρ δόμοις·[ln_5]ἄλλῳ δ’ ἀρέσκει μηδὲν ὑγιὲς ἐκ |
| book 659.4 | φρενῶν λέγοντι |
| book 659.5 | πείθειν |
| book 659.6 | τοὺς πέλας τόλμῃ κακῇ· οἳ δ’ αἰσχρὰ κέρδη |
| book 659.7 | πρόσθε |
| book 659.8 | τοῦ καλοῦ βροτῶν ζητοῦσιν· οὕτω βίοτος ἀνθρώπων |
| book 659.9 | πλάνη. ἐγὼ δὲ τούτων οὐδενὸς |
| book 659.10 | χρῄζω |
| book 659.11 | τυχεῖν,[ln_10]δόξαν 〈δὲ〉 βουλοίμην ἂν εὐκλείας ἔχειν. |
| book 660 | οὐδεὶς γὰρ ἡμᾶς 〈ὅστισ〉 ἐξαιρήσεται. |
| book 661.1 | Οὐκ ἔστιν ὅστις πάντ’ ἀνὴρ εὐδαιμονεῖ· ἢ γὰρ |
| book 661.2 | πεφυκὼς ἐσθλὸς οὐκ ἔχει βίον, ἢ δυσγενὴς ὢν |
| book 661.3 | πλουσίαν ἀροῖ πλάκα. |
| book 662 | πολλοὺς δὲ πλούτῳ καὶ γένει γαυρουμένους γυνὴ κατῄσχυν’ ἐν δόμοισι νηπία. |
| book 663 | ποιητὴν δ’ ἄρα Ἔρως διδάσκει, κἂν ἄμουσος ᾖ τὸ πρίν. |
| book 664.1 | πεσὸν δέ νιν λέληθεν οὐδὲν ἐκ |
| book 664.2 | χερός, ἀλλ’ εὐθὺς αὐδᾷ ‘τῷ Κορινθίῳ ξένῳ‘. |
| book 665.1 | τοιαῦτ’ ἀλύει· νουθετούμενος δ’ ἔρως μᾶλλον |
| book 665.2 | πιέζει |
| book 666.1 | ὦ παγκακίστη καὶ γυνή· τί γὰρ λέγων μεῖζόν |
| book 666.2 | σε τοῦδ’ ὄνειδος ἐξείποι |
| book 666.3 | τις ἄν; |
| book 667.1 | τίς ἄνδρα |
| book 667.2 | τιμᾷ ξεναπάτην; |
| book 668 | ἄνευ τύχης γάρ, ὥσπερ ἡ παροιμία, πόνος μονωθεὶς οὐκέτ’ ἀλγύνει βροτούς. |
| book 669.1 | πέλας δὲ ταύτης δεινὸς ἵδρυται Κράγος ἔνθηρος, ᾗ λῃστῆρσι |
| book 669.2 | φρουρεῖται .. κλύδωνι δεινῷ καὶ βροτοστόνῳ βρέμει |
| book 669.3 | πτηνὸς |
| book 669.4 | πορεύσει |
| book 670.1 | βίος δὲ πορφυροῦς θαλάσσιος οὐκ εὐτράπεζος, ἀλλ’ ἐπάκτιοι φάτναι. ὑγρὰ δὲ μήτηρ, οὐ πεδοστιβὴς |
| book 670.2 | τροφὸς θάλασσα· τήνδ’ ἀροῦμεν, ἐκ |
| book 670.3 | ταύτης βίος[ln_5]βρόχοισι καὶ πέδαισιν οἴκαδ’ ἔρχεται. |
| book 671 | κομίζετ’ εἴσω τήνδε· πιστεύειν δὲ χρὴ γυναικὶ μηδὲν ὅστις εὖ φρονεῖ βροτῶν. |
| book 672 | ὁ δ’ εἰς τὸ σῶφρον ἐπ’ ἀρετήν τ’ ἄγων ἔρως ζηλωτὸς ἀνθρώποισιν· ὧν εἴην ἐγώ. |
| book 673.1 | χαίρω σέ τ’, ὦ βέλτιστον Ἀλκμήνης τέκος, ... τόν |
| book 673.2 | τε μιαρὸν ἐξολωλότα. |
| book 674 | ἑλίσσων |
| book 675.1 | καὶ τὰς μὲν ἄξῃ, πῶλον ἢν διδῷς ἕνα, τὰς δ’ ἢν ξυνωρίδ’· αἳ δὲ κἀπὶ τεσσάρων |
| book 675.2 | φοιτῶσιν ἵππων ἀργυρῶν. φιλοῦσι δὲ τὸν ἐξ Ἀθηνῶν |
| book 675.3 | παρθένους ὅταν φέρῃ[ln_5]πολλάς |
| book 676.1 | σχεδὸν |
| book 676.2 | χαμεύνῃ σύμμετρος Κορινθίας |
| book 676.3 | παιδός, κνεφάλλου δ’ οὐχ ὑπερτείνεις πόδα. |
| book 677 | οὐδὲ κωλῆνες νεβρῶν |
| book 678.1 | ἔστι |
| book 678.2 | τοι καλὸν κακοὺς κολάζειν |
| book 679 | ἢ προσπηγνύναι κράδαις ἐριναῖς |
| book 680 | ἁμαρτεῖν |
| book 681 | ἔμβολα |
| book 682.1 | [spk_〈λυκ.〉]ἡ παῖς νοσεῖ σου κἀπικινδύνως ἔχει. 〈ΛΥΚ.〉 πρὸς |
| book 682.2 | τοῦ; τίς αὐτὴν |
| book 682.3 | πημονὴ δαμάζεται; μῶν κρυμὸς αὐτῆς |
| book 682.4 | πλευρὰ γυμνάζει |
| book 682.5 | χολῆς; |
| book 683 | σοφοὶ δὲ συγκρύπτουσιν οἰκείας βλάβας. |
| book 684 | φεῦ, τῶν βροτείων ὡς ἀνώμαλοι τύχαι. οἳ μὲν γὰρ εὖ πράσσουσι, τοῖς δὲ συμφοραὶ σκληραὶ πάρεισιν εὐσεβοῦσιν εἰς θεούς, καὶ πάντ’ ἀκριβῶς κἀπὶ φροντίδων βίον[ln_5]οὕτω δικαίως ζῶσιν αἰσχύνης ἄτερ. |
| book 685 | ζεύγλας |
| book 686 | παρασάγγης |
| book 687 | πίμπρη, κάταιθε σάρκας, ἐμπλήσθητί μου πίνων κελαινὸν αἷμα· πρόσθε γὰρ κάτω γῆς εἶσιν ἄστρα, γῆ δ’ ἄνεις’ ἐς αἰθέρα, πρὶν ἐξ ἐμοῦ σοι θῶπ’ ἀπαντῆσαι λόγον. |
| book 688.1 | ἥκιστα |
| book 688.2 | φαῦλος, ἀλλὰ πᾶν |
| book 688.3 | τοὐναντίον· τὸ σχῆμα |
| book 688.4 | σεμνὸς κοὐ ταπεινὸς οὐδ’ ἄγαν εὔογκος ὡς ἂν δοῦλος, ἀλλὰ καὶ στολὴν ἰδόντι λαμπρὸς καὶ ξύλῳ δραστήριος. |
| book 689.1 | οὐδεὶς δ’ ἐς οἴκους δεσπότας ἀμείνονας αὑτοῦ πρίασθαι βούλεται· σὲ δ’ εἰσορῶν πᾶς |
| book 689.2 | τις δέδοικεν. ὄμμα γὰρ |
| book 689.3 | πυρὸς γέμεις, ταῦρος λέοντος ὡς βλέπων |
| book 689.4 | πρὸς ἐμβολήν. |
| book 690 | τό γ’ εἶδος αὐτὸ σοῦ κατηγορεῖ σιγῶντος ὡς εἴης ἂν οὐχ ὑπήκοος, τάσσειν δὲ μᾶλλον ἢ ἐπιτάσσεσθαι θέλοις. |
| book 691.1 | κλίθητι καὶ πίωμεν· ἐν |
| book 691.2 | τούτῳ δέ μου τὴν |
| book 691.3 | πεῖραν εὐθὺς λάμβαν’ εἰ κρείσσων ἔσῃ. |
| book 692.1 | τοῖς μὲν δικαίοις ἔνδικος, τοῖς δ’ αὖ κακοῖς πάντων μέγιστος |
| book 692.2 | πολέμιος κατὰ χθόνα. |
| book 693.1 | εἶα δή, [φίλον] ξύλον, ἔγειρέ μοι |
| book 693.2 | σεαυτὸ καὶ γίγνου θρασύ. |
| book 694 | βαυβῶμεν εἰσελθόντες· ἀπόμορξαι σέθεν τὰ δάκρυα. |
| book 695 | [ln_1]φεῦ, οὐδὲν δίκαιόν ἐστιν ἐν τῷ νῦν γένει. |
| book 696.1 | Ὦ γαῖα |
| book 696.2 | πατρίς, ἣν Πέλοψ ὁρίζεται, χαῖρ’, ὅς |
| book 696.3 | τε πέτρον Ἀρκάδων δυσχείμερον 〈Πὰν〉 ἐμβατεύεις, ἔνθεν εὔχομαι γένος. Αὔγη γὰρ Ἀλέου |
| book 696.4 | παῖς με τῷ Τιρυνθίῳ[ln_5]τίκτει λαθραίως Ἡρακλεῖ· ξύνοιδ’ ὄρος |
| book 696.5 | Παρθένιον, ἔνθα μητέρ’ ὠδίνων ἐμὴν ἔλυσεν Εἰλείθυια. |
| book 697 | πτώχ’ ἀμφίβληστρα σώματος λαβὼν ῥάκη ἀλκτήρια τύχης |
| book 698.1 | δεῖ γάρ με δόξαι |
| book 698.2 | πτωχὸν [εἶναι τήμερον], εἶναι μὲν ὅσπερ εἰμί, φαίνεσθαι δὲ μή. |
| book 699.1 | ἄνασσα |
| book 699.2 | πράγους |
| book 699.3 | τοῦδε καὶ βουλεύματος |
| book 700 | ὦ Φοῖβ’ Ἄπολλον Λύκιε, τί ποτέ μ’ ἐργάσῃ; |
| book 701.1 | μοχθεῖν ἀνάγκη |
| book 701.2 | τοὺς θέλοντας εὐτυχεῖν. |
| book 702.1 | τόλμα σὺ κἄν |
| book 702.2 | τι τραχὺ νείμωσιν θεοί. |
| book 703.1 | μή μοι |
| book 703.2 | φθονήσητ’, ἄνδρες Ἑλλήνων ἄκροι, εἰ πτωχὸς ὢν τέτληκ’ ἐν ἐσθλοῖσιν λέγειν. |
| book 704.1 | οἶδ’ ἄνδρα Μυσὸν Τήλεφον .. εἴτε δὲ Μυσὸς 〈γεγὼσ〉 ἦν εἴτε κἄλλοθέν |
| book 704.2 | ποθεν, πῶς .... Τήλεφος γνωρίζεται; |
| book 705.1 | κώπης ἀνάσσων κἀποβὰς εἰς Μυσίαν ἐτραυματίσθην |
| book 705.2 | πολεμίῳ βραχίονι. |
| book 706.1 | Ἀγάμεμνον, οὐδ’ εἰ πέλεκυν ἐν |
| book 706.2 | χεροῖν ἔχων μέλλοι |
| book 706.3 | τις εἰς |
| book 706.4 | τράχηλον ἐμβαλεῖν ἐμόν, σιγήσομαι δίκαιά γ’ ἀντειπεῖν ἔχων. |
| book 707 | καλῶς ἔχοι μοι· Τηλέφῳ δ’ ἁγὼ φρονῶ |
| book 708 | ἐρεῖ τις, οὐ χρῆν· ἀλλὰ τί ἐχρῆν εἴπατε. |
| book 709 | καθῆσθ’ ἂν ἐν δόμοισιν; ἦ πολλοῦ γε δεῖ. |
| book 710 | τὸν δὲ Τήλεφον οὐκ οἰόμεσθα; νοῦς ἄρ’ ὑμῖν οὐκ ἔνι. |
| book 711.1 | εἶτα δὴ θυμούμεθα |
| book 711.2 | παθόντες οὐδὲν μεῖζον ἢ δεδρακότες; |
| book 712 | ἅπασαν ἡμῶν τὴν πόλιν κακορροθεῖ |
| book 713 | ὦ πόλις Ἄργους, κλύεθ’ οἷα λέγει |
| book 714.1 | τί γάρ με |
| book 714.2 | πλοῦτος ὠφελεῖ νόσον; σμίκρ’ ἂν θέλοιμι καὶ καθ’ ἡμέραν ἔχων ἄλυπος οἰκεῖν μᾶλλον ἢ πλουτῶν νοσεῖν. |
| book 715.1 | οὔ τἄρ’ Ὀδυσσεύς ἐστιν αἱμύλος μόνος· χρεία διδάσκει, κἂν βραδύς |
| book 715.2 | τις ᾖ, σοφόν. |
| book 716.1 | σὺ δ’ εἶκ’ ἀνάγκῃ καὶ θεοῖσι μὴ μάχου· τόλμα δὲ προσβλέπειν με καὶ φρονήματος χάλα. τά τοι μέγιστα |
| book 716.2 | πολλάκις θεὸς |
| book 716.3 | ταπείν’ ἔθηκε καὶ συνέστειλεν πάλιν. |
| book 717.1 | τί δ’, ὦ τάλας; σὺ τῷδε |
| book 717.2 | πείθεσθαι μέλλεις; |
| book 718.1 | ὥρα |
| book 718.2 | σε θυμοῦ κρείσσονα γνώμην ἔχειν. |
| book 719 | Ἕλληνες ὄντες βαρβάροις δουλεύσομεν; |
| book 720 | κακῶς ὀλοίατ’· ἄξιον γὰρ Ἑλλάδι. |
| book 721.1 | κακός τίς ἐστι |
| book 721.2 | προξένῳ σοὶ χρώμενος. |
| book 722.1 | ἴθ’ ὅποι |
| book 722.2 | χρῄζεις· οὐκ ἀπολοῦμαι τῆς σῆς Ἑλένης εἵνεκα |
| book 723 | Σπάρτην ἔλαχες, κείνην κόσμει· τὰς δὲ Μυκήνας ἡμεῖς ἰδίᾳ. |
| book 724 | πριστοῖσι λόγχης θέλγεται ῥινήμασιν |
| book 725 | λοχαῖον σῖτον |
| book 726 | ψυκτήρ |
| book 727 | ἀπέπτυς’ ἐχθροῦ φωτὸς ἔχθιστον τέκος. |
| book 728.1 | . . φιλεῖ τοι πόλεμος οὐ πάντων |
| book 728.2 | τυχεῖν, ἐσθλῶν δὲ χαίρει |
| book 728.3 | πτώμασιν νεανιῶν, κακοὺς δὲ μισεῖ. τῇ πόλει μὲν οὖν νόσος τόδ’ ἐστί, τοῖς δὲ κατθανοῦσιν εὐκλεές. |
| book 729.1 | εἰκὸς δὲ παντὶ καὶ λόγῳ καὶ μηχανῇ πατρίδος ἐρῶντας ἐκπονεῖν |
| book 729.2 | σωτηρίαν. |
| book 730.1 | ἅπασα |
| book 730.2 | Πελοπόννησος εὐτυχεῖ πόλις. |
| book 731.1 | οὐκ ἔστι κρεῖσσον ἄλλο |
| book 731.2 | πλὴν κρατεῖν δορί. |
| book 732.1 | ῥώμη δέ τ’ ἀμαθὴς |
| book 732.2 | πολλάκις τίκτει βλάβην. |
| book 733.1 | τοῖς πᾶσιν ἀνθρώποισι κατθανεῖν μένει. κοινὸν δ’ ἔχοντες αὐτὸ κοινὰ πάσχομεν πάντες· τὸ γὰρ |
| book 733.2 | χρεὼν μεῖζον ἢ τὸ μὴ χρεών. |
| book 734.1 | ἀρετὴ δὲ κἂν θάνῃ τις οὐκ ἀπόλλυται, ζῇ δ’ οὐκέτ’ ὄντος σώματος· κακοῖσι δὲ ἅπαντα |
| book 734.2 | φροῦδα |
| book 734.3 | συνθανόνθ’ ὑπὸ χθονός. |
| book 735.1 | ἀσύνετος ὅστις ἐν φόβῳ μὲν ἀσθενής, λαβὼν δὲ μικρὸν τῆς τύχης |
| book 735.2 | φρονεῖ μέγα. |
| book 736.1 | ὡς |
| book 736.2 | σκαιὸς ἁνὴρ καὶ ξένοισιν ἄξενος καὶ μνημονεύων οὐδὲν ὧν ἐχρῆν φίλου. σπάνιον ἄρ’ ἦν θανοῦσιν ἀσφαλεῖς φίλοι, κἂν ὁμόθεν ὦσι· τὸ γὰρ ἔχειν |
| book 736.3 | πλέον κρατεῖ[ln_5]τῆς εὐσεβείας· ἡ δ’ ἐν ὀφθαλμοῖς χάρις ἀπόλωλ’, ὅταν |
| book 736.4 | τις ἐκ δόμων ἀνὴρ θάνῃ. |
| book 737.1 | καλόν γ’ ἀληθὴς κἀτενὴς |
| book 737.2 | παρρησία. |
| book 738 | πολλοὶ γεγῶτες ἄνδρες οὐκ ἔχους’ ὅπως δείξουσιν αὑτοὺς τῶν κακῶν ἐξουσίᾳ. |
| book 739.1 | φεῦ φεῦ, τὸ φῦναι |
| book 739.2 | πατρὸς εὐγενοῦς ἄπο ὅσην ἔχει |
| book 739.3 | φρόνησιν ἀξίωμά τε. κἂν γὰρ πένης ὢν |
| book 739.4 | τυγχάνῃ, χρηστὸς γεγὼς |
| book 739.5 | τιμὴν ἔχει |
| book 739.6 | τιν’, ἀναμετρούμενος δέ πως[ln_5]τὸ τοῦ πατρὸς γενναῖον ὠφελεῖ τρόπῳ. |
| book 740.1 | . . . . . . ἦλθεν δ’ ἐπὶ χρυσόκερων ἔλαφον, μεγάλων ἄθλων ἕνα δεινὸν ὑποστάς, κατ’ ἔναυλ’ ὀρέων ἀβάτους ἐπί τε[ln_5]λειμῶνας |
| book 740.2 | ποίμνιά τ’ ἄλση. |
| book 742.1 | ἄλλη |
| book 742.2 | πρὸς ἄλλο γαῖα |
| book 742.3 | χρησιμωτέρα. |
| book 743.1 | τὸ δὲ στρατηγεῖν |
| book 743.2 | τοῦτ’ ἐγὼ κρίνω, καλῶς γνῶναι τὸν ἐχθρὸν ᾗ μάλισθ’ ἁλώσιμος. |
| book 744.1 | ἄρξεις ἄρ’ οὕτω· χρὴ δὲ τὸν |
| book 744.2 | στρατηλάτην ὁμῶς δίκαιον ὄντα |
| book 744.3 | ποιμαίνειν |
| book 744.4 | στρατόν. |
| book 745.1 | τολμᾶν δὲ χρεών· ὁ γὰρ ἐν καιρῷ μόχθος |
| book 745.2 | πολλὴν εὐδαιμονίαν τίκτει θνητοῖσι |
| book 745.3 | τελευτῶν. |
| book 746.1 | αἰδὼς γὰρ ὀργῆς |
| book 746.2 | πλείον’ ὠφελεῖ βροτούς. |
| book 747 | αἰσίως |
| book 748 | ἀνανομήν |
| book 749 | ἄπυργος |
| book 750 | κατηβολή |
| book 751 | σφακελισμός |
| book 752.1 | Διόνυσος, ὃς θύρσοισι καὶ νεβρῶν δοραῖς καθαπτὸς ἐν |
| book 752.2 | πεύκαισι |
| book 752.3 | Παρνασὸν κάτα |
| book 752.4 | πηδᾷ χορεύων |
| book 752.5 | παρθένοις σὺν Δελφίσιν |
| book 753 | δείξω μὲν Ἀργείοισιν Ἀχελῴου ῥόον |
| book 754 | ἕτερον ἐφ’ ἑτέρῳ αἰρόμενος ἄγρευμ’ ἀνθέων ἡδομένᾳ ψυχᾷ τὸ νήπιον ἄπληστον ἔχων |
| book 755 | ἀνὰ τὸ δωδεκαμήχανον ἄστρον |
| book 756 | περίβαλ’, ὦ τέκνον, ὠλένας |
| book 757.1 | ἅ γ’ οὖν |
| book 757.2 | παραινῶ, ταῦτά μου δέξαι, γύναι. ἔφυ μὲν οὐδεὶς ὅστις οὐ πονεῖ βροτῶν, θάπτει |
| book 757.3 | τε τέκνα χἅτερ’ αὖ κτᾶται νέα, αὐτός |
| book 757.4 | τε θνῄσκει· καὶ τάδ’ ἄχθονται βροτοί,[ln_5]εἰς γῆν φέροντες γῆν. ἀναγκαίως δ’ ἔχει βίον θερίζειν ὥστε κάρπιμον |
| book 757.5 | στάχυν, καὶ τὸν μὲν εἶναι, τὸν δὲ μή· τί ταῦτα δεῖ στένειν, ἅπερ δεῖ κατὰ φύσιν διεκπερᾶν; δεινὸν γὰρ οὐδὲν τῶν ἀναγκαίων βροτοῖς. |
| book 758 | κακοῖς τὸ κέρδος τῆς δίκης ὑπέρτερον. |
| book 759.1 | πρὸς τὰ φύσεις |
| book 759.2 | χρὴ καὶ τὰ πράγματα |
| book 759.3 | σκοπεῖν καὶ τὰς διαίτας τῶν κακῶν |
| book 759.4 | τε κἀγαθῶν, πειθὼ δὲ τοῖς μὲν σώφροσιν |
| book 759.5 | πολλὴν ἔχειν, τοῖς μὴ δικαίοις δ’ οὐδὲ συμβάλλειν |
| book 759.6 | χρεών. |
| book 760.1 | ἔξω γὰρ ὀργῆς πᾶς ἀνὴρ |
| book 760.2 | σοφώτερος. |
| book 761.1 | ἄελπτον οὐδέν, πάντα δ’ ἐλπίζειν |
| book 761.2 | χρεών. |
| book 762 | εὔφημα καὶ σᾶ καὶ κατεσφραγισμένα |
| book 763 | ἢ ἑτέρᾳ φράσω; |
| book 764.1 | ἰδού, πρὸς αἰθέρ’ ἐξαμίλλησαι κόρας γραπτούς 〈τ’ ἐν αἰετ〉οῖσι |
| book 764.2 | πρόσβλεψον τύπους. |
| book 765.1 | οἰνάνθα |
| book 765.2 | τρέφει τὸν ἱερὸν βότρυν |
| book 766 | ἀναδρομαί |
| book 767 | ἄρκτος |
| book 768 | ἐκδημία |
| book 769 | κροταλισάσης |
| book 770 | νεαρός |
| book 771.1 | Μέροπι τῆσδ’ ἄνακτι γῆς, ἣν ἐκ |
| book 771.2 | τεθρίππων ἁρμάτων |
| book 771.3 | πρώτην |
| book 771.4 | χθόνα Ἥλιος ἀνίσχων |
| book 771.5 | χρυσέᾳ βάλλει |
| book 771.6 | φλογί. καλοῦσι δ’ αὐτὴν γείτονες μελάμβροτοι[ln_5]Ἕω |
| book 771.7 | φαεννὰς Ἡλίου θ’ ἱπποστάσεις. |
| book 772.1 | θερμὴ δ’ ἄνακτος |
| book 772.2 | φλὸξ ὑπερτέλλουσα γῆς καίει τὰ πόρρω, τἀγγύθεν δ’ εὔκρατ’ ἔχει. |
| book 773.1 | μνησθεὶς ὅ μοί ποτ’ εἶφ’ ὅτ’ ηὐνάσθη θεός. αἰτοῦ τί χρῄζεις ἕν· πέρᾳ γὰρ οὐ θέμις λαβεῖν |
| book 773.2 | σε· κἂν μὲν |
| book 773.3 | τυγχάνῃς ε... θεοῦ πέφυκας· εἰ δὲ μή, ψευδὴς ἐγώ. |
| book 773.1 | [ln_5][spk_φαε]ΦΑΕ. πῶς οὖν |
| book 773.2 | πρόσειμι δῶμα θερμὸν Ἡλίου; ΚΛΥ. κείνῳ μελήσει σῶμα μὴ βλάπτειν τὸ σόν. ΦΑΕ. εἴπερ |
| book 773.3 | πατὴρ πέφυκεν, οὐ κακῶς λέγεις. ΚΛΥ. σάφ’ ἴσθι· πεύσῃ δ’ αὐτὸ τῷ χρόνῳ σαφῶς. ΦΑΕ. ἀρκεῖ· πέποιθα γάρ |
| book 773.4 | σε μὴ ψευδῆ λέγειν.[ln_10]ἀλλ’ ἕρπ’ ἐς οἴκους· καὶ γὰρ αἵδ’ ἔξω δόμων δμῳαὶ περῶσιν, αἳ πατρὸς κατὰ σταθμοὺς |
| book 773.5 | σαίρουσι δῶμα καὶ δόμων κειμήλια καθ’ ἡμέραν |
| book 773.6 | φοιβῶσι κἀπιχωρίοις ὀσμαῖσι θυμιῶσιν εἰσόδους δόμων. |
| book 773.1 | [ln_15]ὅταν δ’ ὕπνον γεραιὸς ἐκλιπὼν |
| book 773.2 | πατὴρ πύλας ἀμείψῃ καὶ λόγους γάμων πέρι λέξῃ πρὸς ἡμᾶς, Ἡλίου μολὼν δόμους |
| book 773.3 | τοὺς |
| book 773.4 | σοὺς ἐλέγξω, μῆτερ, εἰ σαφεῖς λόγοι. |
| book 773.1 | [spk_χορ]ΧΟΡ. . . . . . . .[ln_20]. . . . . κατὰ γᾶν .δειλα..α̣.κ̣υ̣..μ̣α̣ι̣ . . . . . . . . μέλπει δ’ ἐν δένδρεσι λεπτὰν ἀηδὼν ἁρμονίαν[ln_25]ὀρθρευομένα γόοις Ἴτυν Ἴτυν |
| book 773.2 | πολύθρηνον. σύριγγας δ’ οὐριβάται κινοῦσιν |
| book 773.3 | ποίμνας ἐλάται· ἔγρονται δ’ εἰς βοτάναν[ln_30]ξανθᾶν πώλων |
| book 773.4 | συζυγίαι. ἤδη δ’ εἰς ἔργα κυναγοὶ στείχουσιν θηροφόνοι, παγαῖς τ’ ἐπ’ Ὠκεανοῦ μελιβόας κύκνος ἀχεῖ. |
| book 773.1 | [ln_35]ἄκατοι δ’ ἀνάγονται ὑπ’ εἰρεσίας ἀνέμων τ’ εὐαέσσιν ῥοθίοις ἀνὰ δ’ ἱστία ....... . . . . . . . . . . . . . . . .[ln_40]. . . . . . . . . . . . . . . . . σινδὼν δὲ πρότονον ἐπὶ μέσον |
| book 773.2 | πελάζει. τὰ μὲν οὖν ἑτέροισι μέριμνα πέλει· κόσμον δ’ ὑμεναίων δεσποσύνων[ln_45]ἐμὲ καὶ τὸ δίκαιον ἄγει καὶ ἔρως ὑμνεῖν· δμωσὶν γὰρ ἀνάκτων εὐαμερίαι |
| book 773.3 | προσιοῦσαι μολπᾶν θράσος αἴρους’ ἐπὶ χάρματ’· εἰ δὲ τύχα |
| book 773.4 | τι τέκοι, |
| book 773.1 | βαρὺν βαρεῖα φόβον ἔπεμψεν οἴκοις. ὁρίζεται δὲ τόδε φάος γάμων τέλος, τὸ δή ποτ’ εὐχαῖς ἐγὼ λισσομένα |
| book 773.2 | προσέβαν ὑμέναιον ἀεῖσαι[ln_55]φίλον φίλων δεσποτᾶν. θεὸς ἔδωκε, χρόνος ἔκρανε λέχος ἐμοῖσιν ἀρχέταις. ἴτω |
| book 773.3 | τελεία γάμων ἀοιδά. ἀλλ’ ὅδε γὰρ δὴ βασιλεὺς |
| book 773.4 | πρὸ δόμων[ln_60]κῆρύξ θ’ ἱερὸς καὶ παῖς |
| book 773.5 | Φαέθων βαίνουσι, τριπλοῦν ζεῦγος, ἔχειν |
| book 773.6 | χρὴ στόμ’ ἐν ἡσυχίᾳ· περὶ γὰρ μεγάλων γνώμας δείξει, παῖδ’ ὑμεναίοις, ὡς |
| book 773.7 | φησί, θέλων[ln_65]ζεῦξαι νύμφης |
| book 773.8 | τε λεπάδνοις. |
| book 773.1 | [spk_〈κηρ.〉]〈ΚΗΡ.〉 Ὠκεανοῦ πεδίων οἰκήτορες, εὐφαμεῖτ’, ὦ, ἐκτόπιοί τε δόμων ἀπαείρετε, ὦ ἴτε, λαοί.[ln_70]κηρύσσω δ’ ὁσίαν βασιλήιον, αἰτῶ δ’ αὐδὰν εὐτεκνίαν |
| book 773.2 | τε γάμοις, ὧν ἔξοδος ἅδ’ ἕνεχ’ ἥκει, παιδὸς |
| book 773.3 | πατρός |
| book 773.4 | τε τῇδ’ ἐν ἡμέρᾳ λέχη |
| book 773 | [ln_75][spk_μερ]κρᾶναι θελόντων· ἀλλὰ σῖγ’ ἔστω λεώς. ΜΕΡ. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . εἰ γὰρ εὖ λέγω |
| book 774.1 | ναῦν |
| book 774.2 | τοι μί’ ἄγκυρ’ οὐχ ὁμῶς σῴζειν |
| book 774.3 | φιλεῖ ὡς |
| book 774.4 | τρεῖς ἀφέντι· προστάτης θ’ ἁπλοῦς πόλει |
| book 774.5 | σφαλερός, ὑπὼν δὲ κἄλλος οὐ κακὸν πέλει. |
| book 775.1 | ἐλεύθερος δ’ ὢν δοῦλός ἐστι |
| book 775.2 | τοῦ λέχους, πεπραμένον τὸ σῶμα τῆς |
| book 775.3 | φερνῆς ἔχων. |
| book 776.1 | δεινόν γε, τοῖς |
| book 776.2 | πλουτοῦσι |
| book 776.3 | τοῦτο δ’ ἔμφυτον, σκαιοῖσιν εἶναι· τί ποτε |
| book 776.4 | τοῦτο |
| book 776.5 | ταἴτιον; ἆρ’ ὄλβος αὐτοῖς ὅτι |
| book 776.6 | τυφλὸς |
| book 776.7 | συνηρετεῖ, τυφλὰς ἔχουσι τὰς |
| book 776.8 | φρένας καὶ τῆς τύχης; |
| book 777.1 | ὡς |
| book 777.2 | πανταχοῦ γε |
| book 777.3 | πατρὶς ἡ βόσκουσα γῆ. |
| book 778 | εὐδαιμονίζων ὄχλος ἐξέπληξέ με. |
| book 779.1 | ἔλα δὲ μήτε Λιβυκὸν αἰθέρ’ εἰσβαλών· κρᾶσιν γὰρ ὑγρὰν οὐκ ἔχων, ἁψῖδα σὴν κάτω διήσει . . . . . . . ἵει δ’ ἐφ’ ἑπτὰ πλειάδων ἔχων δρόμον ....[ln_5]τοσαῦτ’ ἀκούσας |
| book 779.2 | παῖς ἔμαρψεν ἡνίας· κρούσας δὲ πλευρὰ πτεροφόρων ὀχημάτων μεθῆκεν, αἳ δ’ ἔπταντ’ ἐπ’ αἰθέρος |
| book 779.3 | πτυχάς. πατὴρ δ’ ὄπισθε νῶτα |
| book 779.4 | σειραίου βεβὼς ἵππευε |
| book 779.5 | παῖδα νουθετῶν· ἐκεῖς’ ἔλα,[ln_10]τῇδε |
| book 779.6 | στρέφ’ ἅρμα, τῇδε. |
| book 781.1 | πυρός τ’ ἐρινὺς ἐν νεκροῖς θερηνυαι ζῶς’ ἥδ’ ἀνίης’ ἀτμὸν ἐμφανῆ . . ἀπωλόμην· οὐκ οἴσετ’ εἰς δόμους ν〈έκυν;〉 νοεῖς; πόσις μοι |
| book 781.2 | πλησίον γαμηλίους[ln_5]μολπὰς ἀυτεῖ παρθένοις ἡγούμενος. οὐ θᾶσσον; οὐ σταλαγμὸν ἐξομόρξετε, εἴ πού τις ἔστιν αἵματος |
| book 781.3 | χαμαὶ πεσών; ἐπείγετ’ εἶα, δμωίδες· κρύψω δέ νιν ξεστοῖσι θαλάμοις, ἔνθ’ ἐμῷ κεῖται πόσει[ln_10]χρυσός· μόνη δὲ κλῇθρ’ ἐγὼ σφραγίζομαι. ὦ καλλιφεγγὲς Ἥλι’, ὥς μ’ ἀπώλεσας καὶ τόνδ’· Ἀπόλλων δ’ ἐν βροτοῖς ὀρθῶς καλῇ, ὅστις τὰ σιγῶντ’ ὀνόματ’ οἶδε δαιμόνων. |
| book 781.1 | [spk_χορ]ΧΟΡ. Ὑμὴν Ὑμήν,[ln_15]τὰν Διὸς οὐρανίαν ἀείδομεν τὰν ἐρώτων πότνιαν, τὰν |
| book 781.2 | παρθένοις γαμήλιον Ἀφροδίταν. πότνια, σοὶ τάδ’ ἐγὼ νυμφεῖ’ ἀείδω, Κύπρι θεῶν καλλίστα,[ln_20]τῷ τε νεόζυγι σῷ πώλῳ, τὸν ἐν αἰθέρι κρύπτεις σῶν γάμων γένναν· ἃ τὸν μέγαν τᾶσδε πόλεως βασιλῆ νυμφεύεται,[ln_25]ἀστερωποῖσιν δόμοισιν |
| book 781.3 | χρυσέων ἀρχόν, φίλον Ἀφροδίτᾳ. ὦ μακάρων βασιλεὺς μείζων ἔτ’ ὄλβον· ὃς θεὰν κηδεύσεις καὶ μόνος ἀθανάτων |
| book 781.1 | [ln_30][spk_μερ]γαμβρὸς δι’ ἀπείρονα γαῖαν θνατὸς ὑμνήσῃ. ΜΕΡ. χώρει σὺ καὶ τάσδ’ εἰς δόμους ἄγων κόρας γυναῖκ’ ἄνωχθι πᾶσι |
| book 781.2 | τοῖς κατὰ στόμα θεοῖς |
| book 781.3 | χορεῦσαι καὶ κυκλώσασθαι δόμους[ln_35]σεμνοῖσιν ὑμεναίοισιν, Ἑστίας θ’ ἕδος, ἀφ’ ἧς γε σώφρων πᾶς ἂν ἄρχεσθαι θέλοι εὐχὰς |
| book 781.4 | πο〈εῖσθαι〉 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . |
| book 781.1 | [ln_40][spk_θερ]. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . θεᾶς |
| book 781.2 | προσελθεῖν τέμενος ἐξ ἐμῶν δόμων. ΘΕΡ. ὦ δέσποτ’, ἔστρεψ’ ἐκ δόμων |
| book 781.3 | ταχὺν πόδα. οὗ γὰρ σὺ σῴζῃ σεμνὰ θησαυρίσματα[ln_45]χρυσοῦ, δι’ ἁρμῶν ἐξαμείβεται πύλης καπνοῦ μέλαιν’ ἄησις ἔνδοθεν |
| book 781.4 | στέγης. προσθεὶς |
| book 781.5 | πρόσωπον |
| book 781.6 | φλόγα μὲν οὐχ ὁρῶ πυρός, γέμοντα δ’ οἶκον μέλανος ἔνδοθεν καπνοῦ. ἀλλ’ ἔσιθ’ ἐς οἶκον, μή τιν’ Ἥφαιστος χόλον |
| book 781.1 | [spk_μερ]δόμοις ἐπεισφρεὶς μέλαθρα |
| book 781.2 | συμφλέξῃ πυρὶ ἐν |
| book 781.3 | τοῖσιν ἡδίστοισι |
| book 781.4 | Φαέθοντος γάμοις. ΜΕΡ. πῶς φής; ὅρα μὴ θυμάτων |
| book 781.5 | πυρουμένων κατ’ οἶκον ἀτμὸν κεῖς’ ἀποσταλέντ’ ἴδῃς. ΘΕΡ. ἅπαντα |
| book 781.6 | ταῦτ’ ἠθρησεκανπωτουσεχει[ln_55]ΜΕΡ. οἶδεν δ’ ἐμὴ τάδ’ ἢ οὐκ ἐπίσταται δάμαρ; ΘΕΡ. θυηπολοῦσα θεοῖς ἐκεῖς’ ἔχει |
| book 781.7 | φρένας. ΜΕΡ. ἀλλ’ εἶμ’, ἐπεί τοι καὶ φιλεῖ τὰ τοιάδε ληφθέντα |
| book 781.8 | φαύλως ἐς μέγαν |
| book 781.9 | χειμῶν’ ἄγειν. σὺ δ’ ὡς πάρος δέσποινα Δήμητρος κόρη |
| book 781.1 | [ln_60][spk_χορ]Ἥφαιστέ τ’ ἔστε |
| book 781.2 | πρευμενεῖς δόμοις ἐμοῖς. ΧΟΡ. τάλαιν’ ἐγώ, τάλαινα, ποῖ πόδα |
| book 781.3 | πτερόεντα καταστάσω; ἀν’ αἰθέρ’; ἢ γᾶς ὑπὸ κεῦθος ἄφαν‐ τον ἐξαμαυρωθῶ;[ln_65]ἰώ μοί μοι, κακὰ φανήσεται· βασίλεια τάλαινα |
| book 781.4 | παῖς τ’ ἔσω κρυφαῖος νέκυς. ὀτοτοτοῖ, κεραύνιαί τ’ ἐκ Διὸς |
| book 781.5 | πυρίβολοι |
| book 781.6 | πλαγαὶ λέχεά θ’ Ἁλίου.[ln_70]ὦ δυστάλαινα τῶν ἀμετρήτων κακῶν Ὠκεανοῦ κόρα, πατρὸς ἴθι |
| book 781.7 | πρόσπεσε γόνυ 〈λι〉ταῖς, σφαγὰς |
| book 781.8 | σφαγὰς οἰκτρά τ’ ἀρκέσαι σᾶς δειρᾶς. |
| book 781.1 | [ln_75][spk_μερ]ΜΕΡ. ἰώ μοί μοι. ΧΟΡ. ἠκούσατ’ ἀρχὰς δεσπότου |
| book 781.2 | στεναγμάτων; ΜΕΡ. ἰὼ τέκνον. ΧΟΡ. καλεῖ τὸν οὐ κλύοντα δυστυχῆ γόνον .......των ὁρᾶν |
| book 781.3 | σαφῆ. |
| book 782 | ψυκτήρια δένδρεα φίλαισιν ὠλέναισι λέξεται. |
| book 783 | χρυσέα βῶλος |
| book 784.1 | ἐν |
| book 784.2 | τοῖσι μώροις |
| book 784.3 | τοῦτ’ ἐγὼ κρίνω βροτῶν, ὅστις τῶν |
| book 784.4 | πατέρων |
| book 784.5 | παισὶ μὴ φρονοῦσιν εὖ ἢ καὶ πολίταις |
| book 784.6 | παραδίδως’ ἐξουσίαν. |
| book 785 | μισῶ δὲ . . . . . . ἀγκύλον τόξον κρανείας, γυμνάσια δ’ οἰχοίατο. |
| book 786 | φίλος δέ μοι ἄλουτος ἐν φάραγξι σήπεται νέκυς. |
| book 787.1 | πῶς δ’ ἂν |
| book 787.2 | φρονοίην, ᾧ παρῆν ἀπραγμόνως ἐν |
| book 787.3 | τοῖσι |
| book 787.4 | πολλοῖς ἠριθμημένῳ στρατοῦ ἴσον μετασχεῖν τῷ σοφωτάτῳ τύχης; |
| book 788.1 | οὐδὲν γὰρ οὕτω γαῦρον ὡς ἀνὴρ ἔφυ· τοὺς γὰρ |
| book 788.2 | περισσοὺς καί τι |
| book 788.3 | πράσσοντας |
| book 788.4 | πλέον |
| book 788.5 | τιμῶμεν ἄνδρας τ’ ἐν πόλει νομίζομεν. |
| book 789.1 | ὀκνῶν δὲ μόχθων τῶν |
| book 789.2 | πρὶν ἐκχέαι χάριν καὶ τοὺς |
| book 789.3 | παρόντας οὐκ ἀπωθοῦμαι πόνους. |
| book 790 | δύσμορφα μέντοι τἄνδον εἰσιδεῖν, ξένε. |
| book 791.1 | ἅλις, ὦ βιοτά· πέραινε, πρίν |
| book 791.2 | τινα |
| book 791.3 | συντυχίαν ἢ κτεάτεσσιν ἐμοῖς ἢ σώματι τῷδε γενέσθαι. |
| book 792.1 | φαγέδαιν’ ἀεί μου σάρκα θοινᾶται |
| book 792.2 | ποδός |
| book 793 | μακάριος ὅστις εὐτυχῶν οἴκοι μένει· ἐν γῇ δ’ ὁ φόρτος, καὶ πάλιν ναυτίλλεται. |
| book 794.1 | ὁρᾶτε δ’ ὡς κἀν θεοῖσι κερδαίνειν καλόν, θαυμάζεται δ’ ὁ πλεῖστον ἐν ναοῖς ἔχων |
| book 794.2 | χρυσόν. τί δῆτα καὶ σὲ κωλύει 〈λαβεῖν〉 κέρδος, παρόν γε κἀξομοιοῦσθαι θεοῖς; |
| book 795.1 | τί δῆτα θάκοις μαντικοῖς ἐνήμενοι |
| book 795.2 | σαφῶς διόμνυσθ’ εἰδέναι τὰ δαιμόνων; οὐ τῶνδε |
| book 795.3 | χειρώνακτες ἄνθρωποι λόγων· ὅστις γὰρ αὐχεῖ θεῶν ἐπίστασθαι πέρι,[ln_5]οὐδέν |
| book 795.4 | τι μᾶλλον οἶδεν ἢ πείθειν λέγων. |
| book 796.1 | ὑπέρ γε μέντοι |
| book 796.2 | παντὸς Ἑλλήνων |
| book 796.3 | στρατοῦ αἰσχρὸν |
| book 796.4 | σιωπᾶν, βαρβάρους δ’ ἐᾶν λέγειν. |
| book 797 | λέξω δ’ ἐγώ, κἄν μου διαφθείρας δοκῇ λόγους ὑποστὰς αὐτὸς ἠδικηκέναι· ἀλλ’ ἐξ ἐμοῦ γὰρ τἀμὰ μαθήσῃ κλύων, ὃ δ’ αὐτὸς αὑτὸν ἐμφανιεῖ σοι λέγων. |
| book 798.1 | πατρὶς καλῶς |
| book 798.2 | πράσσουσα τὸν |
| book 798.3 | τυχόντ’ ἀεὶ μείζω τίθησι, δυστυχοῦσα δ’ ἀσθενῆ. |
| book 799.1 | ὥσπερ δὲ θνητὸν καὶ τὸ σῶμ’ ἡμῶν ἔφυ, οὕτω |
| book 799.2 | προσήκει μηδὲ τὴν ὀργὴν ἔχειν ἀθάνατον ὅστις |
| book 799.3 | σωφρονεῖν ἐπίσταται. |
| book 800.1 | φεῦ, μήποτ’ εἴην ἄλλο |
| book 800.2 | πλὴν θεοῖς φίλος ὡς πᾶν |
| book 800.3 | τελοῦσι, κἂν βραδύνωσιν |
| book 800.4 | χρόνῳ. |
| book 801 | ἀπέπνευσεν αἰῶνα |
| book 802 | αἱρεῖς |
| book 803 | ἀκριβές |
| book 804 | μοχθηρόν ἐστιν ἀνδρὶ πρεσβύτῃ τέκνα δίδωσιν ὅστις οὐκέθ’ ὡραῖος γαμεῖ· δέσποινα γὰρ γέροντι νυμφίῳ γυνή. |
| book 805.1 | ὦ γῆρας, οἷον |
| book 805.2 | τοῖς ἔχουσιν εἶ κακόν. |
| book 806.1 | ἀλλ’ οὔποτ’ αὐτὸς ἀμπλακὼν ἄλλον βροτὸν |
| book 806.2 | παραινέσαιμ’ ἂν |
| book 806.3 | παισὶ προσθεῖναι κράτη |
| book 806.4 | πρὶν ἂν κατ’ ὄσσων |
| book 806.5 | τυγχάνῃ με καὶ σκότος, εἰ χρὴ διελθεῖν |
| book 806.6 | πρὸς τέκνων νικώμενον. |
| book 807 | πικρὸν νέᾳ γυναικὶ πρεσβύτης ἀνήρ. |
| book 808 | γυνή τε πάντων ἀγριώτατον κακόν. |
| book 809.1 | . . . . 〈οἱ〉 πεῖραν οὐ δεδωκότες μᾶλλον δοκοῦντες ἢ πεφυκότες |
| book 809.2 | σοφοί |
| book 810.1 | μέγιστον ἀρ’ ἦν ἡ φύσις· τὸ γὰρ κακὸν οὐδεὶς |
| book 810.2 | τρέφων εὖ χρηστὸν ἂν θείη |
| book 810.3 | ποτέ. |
| book 811 | τἀφανῆ τεκμηρίοισιν εἰκότως ἁλίσκεται. |
| book 812.1 | ἤδη δὲ πολλῶν ᾑρέθην λόγων κριτὴς καὶ πόλλ’ ἁμιλληθέντα μαρτύρων ὕπο τἀναντί’ ἔγνων |
| book 812.2 | συμφορᾶς μιᾶς πέρι. κἀγὼ μὲν οὕτω χὥστις ἔστ’ ἀνὴρ |
| book 812.3 | σοφὸς[ln_5]λογίζομαι τἀληθές, εἰς ἀνδρὸς φύσιν |
| book 812.4 | σκοπῶν δίαιτάν θ’ ἥντιν’ ἡμερεύεται ... ὅστις δ’ ὁμιλῶν ἥδεται κακοῖς ἀνήρ, οὐ πώποτ’ ἠρώτησα, γιγνώσκων ὅτι |
| book 812.5 | τοιοῦτός ἐστιν οἷσπερ ἥδεται ξυνών. |
| book 813.1 | ὦ πλοῦθ’, ὅσῳ μὲν ῥᾷστον εἶ βάρος φέρειν, πόνοι δὲ κἀν |
| book 813.2 | σοὶ καὶ φθοραὶ πολλαὶ βίου ἔνεις’· ὁ γὰρ πᾶς ἀσθενὴς αἰὼν βροτοῖς. |
| book 814 | φθόνον οὐ σέβω, φθονεῖσθαι δὲ θέλοιμ’ ἂν ἐπ’ ἐσθλοῖς. |
| book 815.1 | δμωσὶν δ’ ἐμοῖσιν εἶπον ὡς |
| book 815.2 | ταυτηρίαις |
| book 815.3 | πυρίδες καὶ διιπετῆ κτεῖναι |
| book 816.1 | καίτοι |
| book 816.2 | ποτ’ εἴ τιν’ εἰσίδοιμ’ ἀνὰ πτόλιν |
| book 816.3 | τυφλὸν |
| book 816.4 | προηγητῆρος ἐξηρτημένον, ἀδημονοῦντα |
| book 816.5 | συμφοραῖς ἐλοιδόρουν, ὡς δειλὸς εἴη θάνατον ἐκποδὼν ἔχων.[ln_5]καὶ νῦν λόγοισι |
| book 816.6 | τοῖς ἐμοῖς ἐναντίως πέπτωχ’ ὁ τλήμων· ὦ φιλόζωοι βροτοί, οἳ τὴν ἐπιστείχουσαν ἡμέραν ἰδεῖν |
| book 816.7 | ποθεῖτ’ ἔχοντες μυρίων ἄχθος κακῶν. οὕτως ἔρως βροτοῖσιν ἔγκειται βίου·[ln_10]τὸ ζῆν γὰρ ἴσμεν, τοῦ θανεῖν δ’ ἀπειρίᾳ πᾶς |
| book 816.8 | τις |
| book 816.9 | φοβεῖται φῶς λιπεῖν τόδ’ ἡλίου. |
| book 817.1 | σὺ δ’, ὦ πατρῴα |
| book 817.2 | χθὼν ἐμῶν γεννητόρων, χαῖρ’· ἀνδρὶ γάρ |
| book 817.3 | τοι, κἂν ὑπερβάλλῃ κακοῖς, οὐκ ἔστι |
| book 817.4 | τοῦ θρέψαντος ἥδιον πέδον. |
| book 818 | ἀμνήστευτος γυνή |
| book 819.1 | Σιδώνιόν |
| book 819.2 | ποτ’ ἄστυ Κάδμος ἐκλιπών, Ἀγήνορος |
| book 819.3 | παῖς, ἦλθε Θηβαίαν |
| book 819.4 | χθόνα |
| book 819.5 | Φοῖνιξ |
| book 819.6 | πεφυκώς, ἐκ δ’ ἀμείβεται γένος Ἑλληνικόν, Διρκαῖον οἰκήσας πέδον.[ln_5]ᾗ δ’ ἦλθ’ ἀνάγκῃ πεδία |
| book 819.7 | Φοινίκης λιπών, λέγοιμ’ ἄν. ἦσαν |
| book 819.8 | τρεῖς Ἀγήνορος κόροι· Κίλιξ, ἀφ’ οὗ καὶ Κιλικία κικλήσκεται, Φοῖνίξ 〈θ’〉, ὅθεν |
| book 819.9 | περ |
| book 819.10 | τοὔνομ’ ἡ χώρα φέρει, καὶ Θάσος |
| book 821.1 | εἰ μὲν τόδ’ ἦμαρ |
| book 821.2 | πρῶτον ἦν κακουμένῳ καὶ μὴ μακρὰν δὴ διὰ πόνων ἐναυστόλουν, εἰκὸς |
| book 821.3 | σφαδᾴζειν ἦν ἂν ὡς νεόζυγα πῶλον |
| book 821.4 | χαλινὸν ἀρτίως δεδεγμένον·[ln_5]νῦν δ’ ἀμβλύς εἰμι καὶ κατηρτυκὼς κακῶν. |
| book 822.1 | γυνὴ γὰρ ἐν κακοῖσι καὶ νόσοις πόσει ἥδιστόν ἐστι, δώματ’ ἢν οἰκῇ καλῶς, ὀργήν |
| book 822.2 | τε πραΰνουσα καὶ δυσθυμίας |
| book 822.3 | ψυχὴν μεθιστᾶς’· ἡδὺ κἀπάται φίλων. |
| book 823 | δίκαι’ ἔλεξε· χρὴ γὰρ εὐναίῳ πόσει γυναῖκα κοινῇ τὰς τύχας φέρειν ἀεί. |
| book 824.1 | ὡς οὐδὲν ὑγιὲς |
| book 824.2 | φασὶ μητρυιὰς |
| book 824.3 | φρονεῖν νόθοισι |
| book 824.4 | παισίν, ὧν |
| book 824.5 | φυλάξομαι ψόγον. |
| book 825.1 | κρείσσων δὲ βαιὸς ὄλβος ἀβλαβὴς βροτοῖς ἢ δῶμα |
| book 825.2 | πλούτῳ δυσσεβῶς ὠγκωμένον. |
| book 826.1 | δι’ ἐλπίδος ζῆ καὶ δι’ ἐλπίδος |
| book 826.2 | τρέφου. |
| book 827.1 | καὶ μὴν ἀνοῖξαι μὲν |
| book 827.2 | σιροὺς οὐκ ἠξίου |
| book 828 | αἱ γὰρ πόλεις εἴς’ ἄνδρες, οὐκ ἐρημία. |
| book 829 | ἀνὴρ δ’ ὃς εἶναι φής, ἀνδρὸς οὐκ ἄξιον δειλὸν κεκλῆσθαι καὶ νοσεῖν αἰσχρὰν νόσον. |
| book 830.1 | λάτρις |
| book 830.2 | πενέστης ἁμὸς ἀρχαίων δόμων |
| book 831.1 | πολλοῖσι δούλοις |
| book 831.2 | τοὔνομ’ αἰσχρόν, ἡ δὲ φρὴν τῶν οὐχὶ δούλων ἐστ’ ἐλευθερωτέρα. |
| book 832.1 | εἰ δ’ εὐσεβὴς ὢν |
| book 832.2 | τοῖσι δυσσεβεστάτοις εἰς |
| book 832.3 | ταὔτ’ ἔπρασσον, πῶς τάδ’ ἂν καλῶς ἔχοι; ἢ Ζεὺς ὁ λῷστος μηδὲν ἔνδικον |
| book 832.4 | φρονεῖ; |
| book 833.1 | τίς δ’ οἶδεν εἰ ζῆν |
| book 833.2 | τοῦθ’ ὃ κέκληται θανεῖν, τὸ ζῆν δὲ θνῄσκειν ἐστί; πλὴν ὅμως βροτῶν νοσοῦσιν οἱ βλέποντες, οἱ δ’ ὀλωλότες οὐδὲν νοσοῦσιν οὐδὲ κέκτηνται κακά. |
| book 834.1 | καὶ γὰρ πέφυκε |
| book 834.2 | τοῦτ’ ἐν ἀνθρώπου φύσει· ἢν καὶ δίκῃ θνῄσκῃ τις, οὐχ ἧσσον |
| book 834.3 | ποθεῖ πᾶς |
| book 834.4 | τις δακρύειν |
| book 834.5 | τοὺς |
| book 834.6 | προσήκοντας φίλους. |
| book 835.1 | ὅστις δὲ θνητῶν οἴεται |
| book 835.2 | τοὐφ’ ἡμέραν κακόν |
| book 835.3 | τι πράσσων |
| book 835.4 | τοὺς θεοὺς λεληθέναι, δοκεῖ πονηρὰ καὶ δοκῶν ἁλίσκεται, ὅταν |
| book 835.5 | σχολὴν ἄγουσα |
| book 835.6 | τυγχάνῃ Δίκη. |
| book 836.1 | πώγωνα |
| book 836.2 | πυρός |
| book 837 | ἰλλάδας |
| book 839.1 | Γαῖα μεγίστη καὶ Διὸς Αἰθήρ, ὃ μὲν ἀνθρώπων καὶ θεῶν γενέτωρ, ἣ δ’ ὑγροβόλους |
| book 839.2 | σταγόνας νοτίας |
| book 839.3 | παραδεξαμένη τίκτει θνητούς,[ln_5]τίκτει βοτάνην φῦλά τε θηρῶν· ὅθεν οὐκ ἀδίκως μήτηρ πάντων νενόμισται. χωρεῖ δ’ ὀπίσω τὰ μὲν ἐκ γαίας φύντ’ εἰς γαῖαν,[ln_10]τὰ δ’ ἀπ’ αἰθερίου βλαστόντα γονῆς εἰς οὐράνιον πάλιν ἦλθε πόλον· θνῄσκει δ’ οὐδὲν τῶν γιγνομένων, διακρινόμενον δ’ ἄλλο |
| book 839.4 | πρὸς ἄλλου μορφὴν ἑτέραν ἀπέδειξεν. |
| book 840 | λέληθεν οὐδὲν τῶνδέ μ’ ὧν σὺ νουθετεῖς, γνώμην δ’ ἔχοντά μ’ ἡ φύσις βιάζεται. |
| book 841.1 | αἰαῖ, τόδ’ ἤδη θεῖον ἀνθρώποις κακόν, ὅταν |
| book 841.2 | τις εἰδῇ τἀγαθόν, χρῆται δὲ μή, |
| book 842 | γνώμης σόφισμα καὶ χέρ’ ἀνδρείαν ἔχων δύσμορφος εἴην μᾶλλον ἢ καλὸς κακός. |
| book 843 | ὦ δέσποτ’, οὐδεὶς οἶδεν ἄνθρωπος γεγὼς οὔτ’ εὐτυχοῦς ἀριθμὸν οὔτε δυστυχοῦς. |
| book 844 | εἰάζων |
| book 845 | ἀπρόσειλος |
| book 846.1 | Αἴγυπτος, ὡς ὁ πλεῖστος ἔσπαρται λόγος, ξὺν |
| book 846.2 | παισὶ πεντήκοντα ναυτίλῳ πλάτῃ Ἄργος κατασχών |
| book 847.1 | εἰ μὴ γὰρ ἴδιον ἔλαβον εἰς |
| book 847.2 | χεῖρας μύσος |
| book 848 | γαυριᾶν |
| book 849 | ἀκανθώδη ῥάχιν |
| book 850.1 | ἡ γὰρ |
| book 850.2 | τυραννὶς πάντοθεν |
| book 850.3 | τοξεύεται δεινοῖς ἔρωσιν, ἧς |
| book 850.4 | φυλακτέον πέρι. |
| book 852.1 | ὅστις δὲ τοὺς |
| book 852.2 | τεκόντας ἐν βίῳ σέβει, ὅδ’ ἐστὶ καὶ ζῶν καὶ θανὼν θεοῖς φίλος· ὅστις δὲ τοὺς φύσαντας μὴ τιμᾶν θέλῃ, μή μοι γένοιτο μήτε |
| book 852.3 | συνθύτης |
| book 852.4 | τοῖς θεοῖς[ln_5]μήτ’ ἐν θαλάσσῃ κοινόπλουν |
| book 852.5 | στέλλοι |
| book 852.6 | σκάφος. |
| book 853.1 | τρεῖς εἰσὶν ἀρεταὶ τὰς |
| book 853.2 | χρεών ς’ ἀσκεῖν, τέκνον, θεούς |
| book 853.3 | τε τιμᾶν |
| book 853.4 | τούς |
| book 853.5 | τε φύσαντας γονῆς νόμους |
| book 853.6 | τε κοινοὺς Ἑλλάδος· καὶ ταῦτα δρῶν κάλλιστον ἕξεις |
| book 853.7 | στέφανον εὐκλείας ἀεί. |
| book 854.1 | τὸ μὲν |
| book 854.2 | σφαγῆναι δεινόν, εὔκλειαν δ’ ἔχει· τὸ μὴ θανεῖν δὲ δειλόν, ἡδονὴ δ’ ἔνι. |
| book 855 | ἀναδρομαί |
| book 856.1 | ἀλκυόνες, αἳ παρ’ ἀενάοις θαλάσσας κύμασιν |
| book 856.2 | στωμύλλετε, τέγγουσαι νοτίοις |
| book 856.3 | πτερῶν ῥανίσι |
| book 856.4 | χρόα διανιζόμεναι |
| book 857.1 | ἔλαφον δ’ Ἀχαιῶν |
| book 857.2 | χερσὶν ἐνθήσω φίλαις κεροῦσσαν, ἣν |
| book 857.3 | σφάζοντες αὐχήσουσι σὴν |
| book 857.4 | σφάζειν θυγατέρα |
| book 858.1 | ὦ θερμόβουλον |
| book 858.2 | σπλάγχνον |
| book 859 | διαβάλλω |
| book 861 | δείξας γὰρ ἄστρων τὴν ἐναντίαν ὁδὸν δήμους τ’ ἔσῳσα καὶ τύραννος ἱζόμην. |
| book 862.1 | ὁθούνεκα ἐν 〈αὐτὸσ〉 αὑτῷ πάντα |
| book 862.2 | συλλαβὼν ἔχει |
| book 863 | ἥκει δ’ ἐπ’ ὤμοις ἢ συὸς φέρων βάρος ἢ τὴν ἄμορφον λύγκα, δύστοκον δάκος. |
| book 864 | παίζω· μεταβολὰς γὰρ πόνων ἀεὶ φιλῶ. |
| book 865 | φήμη τὸν ἐσθλὸν κἀν μυχοῖς δείκνυσι γῆς. |
| book 866.1 | ἀλλ’ ἥδε μ’ ἐξέσῳσεν, ἥδε μοι |
| book 866.2 | τροφός, μήτηρ, ἀδελφή, δμωίς, ἄγκυρα |
| book 866.3 | στέγης. |
| book 867.1 | ἀλλ’ ἄγχιμος γὰρ ἥδε |
| book 867.2 | Φοιβεία γυνή |
| book 868.1 | θεοὶ χθόνιοι ζοφερὰν ἀδίαυλον ἔχοντες ἕδραν |
| book 868.2 | φθειρομένων Ἀχεροντίαν λίμνην |
| book 869 | ἄδωρος χάρις |
| book 870 | δράκοντος αἱματωπὸν ὄμμα |
| book 871 | αἱματοσταγῆ κηλῖδα τέγγῃ |
| book 872 | ἀκόμπαστος λόγος |
| book 873 | ἀκόμπαστος φάτις |
| book 874.1 | οὔ σοι |
| book 874.2 | παραινῶ μηχανωμένῃ κακὰ ἐχθροῖσι, σαυτῇ προσβαλεῖν ἀλάστορα. |
| book 875 | ὦ Κύπρις, ὡς ἡδεῖα καὶ μοχθηρὸς 〈εἶ〉. |
| book 876 | τρομὸν δράμημα γηραιοῦ ποδός |
| book 877.1 | ἀλλ’ αἰθὴρ τίκτει |
| book 877.2 | σε, κόρα, Ζεὺς ὃς ἀνθρώποις ὀνομάζεται. |
| book 878.1 | τίς ἔσθ’ ὁ μέλλων |
| book 878.2 | σκόλοπος ἢ λευσμοῦ τυχεῖν; |
| book 879 | ὁ λῷστος οὗτος καὶ φιλοξενέστατος |
| book 880.1 | οὐκ ἐν γυναιξὶ τοὺς νεανίας |
| book 880.2 | χρεὼν ἀλλ’ ἐν |
| book 880.3 | σιδήρῳ κἀν ὅπλοις |
| book 880.4 | τιμὰς ἔχειν. |
| book 882.1 | ἅλα |
| book 882.2 | πορφυρέην |
| book 883 | ἀλλ’ αἰσχρὸν εἰπεῖν καὶ σιωπῆσαι βαρύ. |
| book 884 | τηλοῦ γὰρ οἰκῶν βίοτον ἐξιδρυσάμην. |
| book 885 | ἄληθες, ὦ παῖ τῆς θαλασσίας θεοῦ; |
| book 886.1 | μισῶ πολίτην ὅστις ὠφελεῖν πάτραν βραδὺς |
| book 886.2 | φανεῖται, μεγάλα δὲ βλάπτειν |
| book 886.3 | ταχύς, καὶ πόριμον αὑτῷ, τῇ πόλει δ’ ἀμήχανον. |
| book 887 | ὅταν τὰ νῦν ἄπιστα πίσθ’ ἡγώμεθα, τὰ δ’ ὄντα πίστ’ ἄπιστα |
| book 888 | βέβληκ’ Ἀχιλλεὺς δύο κύβω καὶ τέσσαρα |
| book 889 | πεσεῖν ἐς εὐνὴν καὶ γαμήλιον λέχος |
| book 890.1 | λόγων δίκαιον μισθὸν ἂν λόγους φέροις, ἔργον δ’ ἐκεῖνος ἔργον ὃς |
| book 890.2 | παρέσχετο. |
| book 892.1 | ἐπεὶ τί δεῖ βροτοῖσι |
| book 892.2 | πλὴν δυοῖν μόνον, Δήμητρος ἀκτῆς πώματός θ’ ὑδρηχόου, ἅπερ πάρεστι καὶ πέφυχ’ ἡμᾶς |
| book 892.3 | τρέφειν; ὧν οὐκ ἀπαρκεῖ πλησμονή· τρυφῇ δέ τοι[ln_5]ἄλλων ἐδεστῶν μηχανὰς θηρεύομεν. |
| book 893.1 | ἀρκεῖ μετρία βιοτά μοι σώφρονος |
| book 893.2 | τραπέζης, τὸ δ’ ἄκαιρον ἅπαν ὑπερβάλ‐ λον |
| book 893.3 | τε μὴ προσείμαν. |
| book 894 | τἀλλότρια .. τὸν καλῶς εὐδαίμονα |
| book 895.1 | ἐν |
| book 895.2 | πλησμονῇ τοι Κύπρις, ἐν |
| book 895.3 | πεινῶντι δ’ οὔ. |
| book 896.1 | Βακχίου |
| book 896.2 | φιλανθέμου Αἴθοπα |
| book 896.3 | πεπαίνοντ’ ὀρχάτους ὀπωρινούς, ἐξ οὗ βροτοὶ καλοῦσιν οἶνον αἴθοπα. |
| book 897.1 | παίδευμα δ’ Ἔρως |
| book 897.2 | σοφίας ἀρετῆς |
| book 897.3 | πλεῖστον ὑπάρχει, καὶ προσομιλεῖν οὗτος ὁ δαίμων πάντων ἥδιστος ἔφυ θνητοῖς·[ln_5]καὶ γὰρ ἄλυπον τέρψιν |
| book 897.4 | τιν’ ἔχων εἰς ἐλπίδ’ ἄγει. τοῖς δ’ ἀτελέστοις τῶν |
| book 897.5 | τοῦδε πόνων μήτε |
| book 897.6 | συνείην |
| book 897.7 | χωρίς τ’ ἀγρίων ναίοιμι |
| book 897.8 | τρόπων. τὸ δ’ ἐρᾶν |
| book 897.9 | προλέγω |
| book 897.10 | τοῖσι νέοισιν[ln_10]μήποτε |
| book 897.11 | φεύγειν, χρῆσθαι δ’ ὀρθῶς, ὅταν ἔλθῃ. |
| book 898.1 | τὴν Ἀφροδίτην οὐχ ὁρᾷς ὅση θεός; ἣν οὐδ’ ἂν εἴποις οὐδὲ μετρήσειας ἂν ὅση πέφυκε κἀφ’ ὅσον διέρχεται. αὕτη |
| book 898.2 | τρέφει σὲ κἀμὲ καὶ πάντας βροτούς.[ln_5]τεκμήριον δέ, μὴ λόγῳ μόνον μάθῃς, ἔργῳ δὲ δείξω τὸ σθένος τὸ τῆς θεοῦ. ἐρᾷ μὲν ὄμβρου γαῖ’, ὅταν ξηρὸν πέδον ἄκαρπον αὐχμῷ νοτίδος ἐνδεῶς ἔχῃ· ἐρᾷ δ’ ὁ σεμνὸς οὐρανὸς |
| book 898.3 | πληρούμενος[ln_10]ὄμβρου |
| book 898.4 | πεσεῖν εἰς γαῖαν Ἀφροδίτης ὕπο· ὅταν δὲ συμμιχθῆτον ἐς |
| book 898.5 | ταὐτὸν δύο, φύουσιν ἡμῖν πάντα καὶ τρέφους’ ἅμα, |
| book 898 | δι’ ὧν βρότειον ζῇ τε καὶ θάλλει γένος. |
| book 899.1 | εἴ μοι τὸ Νεστόρειον εὔγλωσσον μέλος Ἀντήνορός |
| book 899.2 | τε τοῦ Φρυγὸς δοίη θεός, οὐκ ἂν δυναίμην μὴ στέγοντα |
| book 899.3 | πιμπλάναι, σοφοὺς ἐπαντλῶν ἀνδρὶ μὴ σοφῷ λόγους. |
| book 900 | ὤφειλε δῆθεν, εἴπερ ἔστ’ ἐν οὐρανῷ Ζεύς, μὴ τὸν αὐτὸν δυστυχῆ καθιστάναι. |
| book 901.1 | πολλάκι μοι |
| book 901.2 | πραπίδων διῆλθε |
| book 901.3 | φροντίς, εἴτε τύχα 〈τισ〉 εἴτε δαίμων τὰ βρότεια κραίνει, παρά τ’ ἐλπίδα καὶ παρὰ δίκαν |
| book 901.4 | τοὺς μὲν ἀπ’ οἴκων δ’ ἐναπίπτοντας[ln_5]ἀτὰρ θεοῦ, τοὺς δ’ εὐτυχοῦντας ἄγει. |
| book 902 | τὸν ἐσθλὸν ἄνδρα, κἂν ἑκὰς ναίῃ χθονός, κἂν μήποτ’ ὄσσοις εἰσίδω, κρίνω φίλον. |
| book 903 | ἄφρων ἂν εἴην, εἰ τρέφοιν τὰ τῶν πέλας. |
| book 904 | ἀλλ’ ἄκρας εὐηθίας ἅπτοιτ’ ἂν ὅστις τὴν φύσιν νικᾶν θέλει. |
| book 905 | μισῶ σοφιστήν, ὅστις οὐχ αὑτῷ σοφός. |
| book 906 | ψῦχος δὲ λεπτῷ χρωτὶ πολεμιώτατον. |
| book 907.1 | κρέασι βοείοις |
| book 907.2 | χλωρὰ σῦκ’ ἐπήσθιεν ἄμους’ ὑλακτῶν ὥστε βαρβάρῳ μαθεῖν. |
| book 908.1 | τὸ μὴ γενέσθαι κρεῖσσον ἢ φῦναι βροτοῖς. ἔπειτα |
| book 908.2 | παῖδας σὺν |
| book 908.3 | πικραῖς ἀλγηδόσιν τίκτω; τεκοῦσα δ’ ἢν μὲν ἄφρονας τέκω, στένω ματαίως, εἰσορῶσα 〈μὲν〉 κακούς,[ln_5]χρηστοὺς δ’ ἀπολλῦς’· ἢν δὲ καὶ σεσωσμένους, τήκω τάλαιναν καρδίαν ὀρρωδίᾳ. τί τοῦτο δὴ τὸ χρηστόν; οὐκ ἀρκεῖ μίαν |
| book 908.4 | ψυχὴν ἀλύειν κἀπὶ τῇδ’ ἔχειν πόνους; |
| book 909.1 | οὐδεμίαν ὤνησε κάλλος εἰς πόσιν ξυνάορον, ἁρετὴ δ’ ὤνησε |
| book 909.2 | πολλάς πᾶσα γὰρ ἀγαθὴ γυνὴ ἥτις ἀνδρὶ συντέτηκε |
| book 909.3 | σωφρονεῖν ἐπίσταται. πρῶτα μέν γε |
| book 909.4 | τοῦθ’ ὑπάρχει· κἂν ἄμορφος ᾖ πόσις,[ln_5]χρὴ δοκεῖν εὔμορφον εἶναι τῇ γε νοῦν κεκτημένῃ· οὐ γὰρ ὀφθαλμὸς τὸ κρίνειν .. ἐστὶν ἀλλὰ νοῦς. εὖ λέγειν δ’, ὅταν |
| book 909.5 | τι λέξῃ, χρὴ δοκεῖν, κἂν μὴ λέγῃ, κἀκπονεῖν ἃν τῷ ξυνόντι |
| book 909.6 | πρὸς χάριν μέλλῃ τελεῖν. ἡδὺ δ’, ἢν κακὸν πάθῃ τι, συσκυθρωπάζειν πόσει[ln_10]ἄλοχον ἐν κοινῷ τε λύπης ἡδονῆς τ’ ἔχειν μέρος ... σοὶ δ’ ἔγωγε καὶ νοσοῦντι |
| book 909.7 | συννοσοῦς’ ἀνέξομαι καὶ κακῶν τῶν σῶν ξυνοίσω, κοὐδὲν ἔσται μοι |
| book 909.8 | πικρόν. |
| book 910.1 | ὄλβιος ὅστις τῆς ἱστορίας ἔσχε μάθησιν, μήτε |
| book 910.2 | πολιτῶν ἐπὶ πημοσύνην μήτ’ εἰς ἀδίκους |
| book 910.3 | πράξεις ὁρμῶν,[ln_5]ἀλλ’ ἀθανάτου καθορῶν φύσεως κόσμον ἀγήρων, πῇ τε |
| book 910.4 | συνέστη καὶ ὅπῃ καὶ ὅπως. τοῖς δὲ τοιούτοις οὐδέποτ’ αἰσχρῶν ἔργων μελέδημα |
| book 910.5 | προσίζει. |
| book 911.1 | χρύσεαι δή μοι |
| book 911.2 | πτέρυγες |
| book 911.3 | περὶ νώτῳ καὶ τὰ σειρήνων |
| book 911.4 | πτερόεντα πέδιλα [ἁρμόζεται], βάσομαί τ’ εἰς αἰθέριον πόλον ἀρθεὶς Ζηνὶ προσμείξων |
| book 912.1 | σοὶ τῷ πάντων μεδέοντι |
| book 912.2 | χοὴν πέλανόν |
| book 912.3 | τε φέρω, Ζεὺς εἴτ’ Ἀίδης ὀνομαζόμενος |
| book 912.4 | στέργεις· σὺ δέ μοι θυσίαν ἄπυρον |
| book 912.5 | παγκαρπείας[ln_5]δέξαι |
| book 912.6 | πλήρη |
| book 912.7 | προχυθεῖσαν. σὺ γὰρ ἔν |
| book 912.8 | τε θεοῖς |
| book 912.9 | τοῖς οὐρανίδαις |
| book 912.10 | σκῆπτρον τὸ Διὸς μεταχειρίζεις |
| book 912.11 | χθονίων θ’ Ἅιδῃ μετέχεις ἀρχῆς. πέμψον δ’ ἐς φῶς |
| book 912.12 | ψυχὰς ἐνέρων[ln_10]τοῖς βουλομένοις ἄθλους |
| book 912.13 | προμαθεῖν πόθεν ἔβλαστον, τίς ῥίζα κακῶν, τίνα δεῖ μακάρων ἐκθυσαμένους εὑρεῖν μόχθων ἀνάπαυλαν. |
| book 913.1 | τίς τάδε λεύσσων θεὸν οὐχὶ νοεῖ, μετεωρολόγων δ’ ἑκὰς ἔρριψεν |
| book 913.2 | σκολιὰς ἀπάτας; ὧν ἀτηρὰ γλῶσς’ εἰκοβολεῖ περὶ τῶν ἀφανῶν[ln_5]οὐδὲν γνώμης μετέχουσα. |
| book 914.1 | κακὸν γυναῖκα |
| book 914.2 | πρὸς νέον ζεῦξαι νέαν· ὃ μὲν γὰρ ἄλλης λέκτρον ἱμείρει λαβεῖν, ἣ δ’ ἐνδεὴς |
| book 914.3 | τοῦδ’ οὖσα βουλεύει κακά. |
| book 915 | νικᾷ δὲ χρεία μ’ ἡ κακῶς τ’ ὀλουμένη γαστήρ, ἀφ’ ἧς δὴ πάντα γίγνεται κακά. |
| book 916.1 | ὦ πολύμοχθος βιοτὴ θνητοῖς, ὡς ἐπὶ παντὶ σφαλερὰ κεῖσαι, καὶ τὰ μὲν αὔξεις, τὰ δ’ ἀποφθινύθεις· κοὐκ ἔστιν ὅρος κείμενος οὐδεὶς[ln_5]εἰς ὅντινα |
| book 916.2 | χρὴ κέλσαι θνητοῖς, πλὴν ὅταν ἔλθῃ κρυερὰ Διόθεν θανάτου |
| book 916.3 | πεμφθεῖσα |
| book 916.4 | τελευτή. |
| book 917.1 | ὅσοι δ’ ἰατρεύειν καλῶς, πρὸς τὰς διαίτας τῶν ἐνοικούντων πόλιν τὴν γῆν ἰδόντας τὰς νόσους |
| book 917.2 | σκοπεῖν |
| book 917.3 | χρεών. |
| book 918.1 | πρὸς |
| book 918.2 | ταῦθ’ ὅτι |
| book 918.3 | χρὴ καὶ παλαμάσθων καὶ πᾶν ἐπ’ ἐμοὶ τεκταινέσθων· τὸ γὰρ εὖ μετ’ ἐμοῦ καὶ τὸ δίκαιον ξύμμαχον ἔσται,[ln_5]κοὐ μή ποθ’ ἁλῶ κακὰ πράσσων. |
| book 919.1 | κορυφὴ δὲ θεῶν ὁ πέριξ |
| book 919.2 | χθόν’ ἔχων |
| book 919.3 | φαεννὸς αἰθήρ |
| book 920 | ἡ φύσις ἐβούλεθ’, ᾗ νόμων οὐδὲν μέλει. |
| book 921.1 | ἀωρὶ πόντου κύματ’ εὐρέος |
| book 921.2 | περᾷ ... σμικραῖς ἑαυτοὺς ἐπιτρέπουσιν ἐλπίσιν |
| book 922.1 | τίς |
| book 922.2 | τοὐμὸν ὄνομα |
| book 922.3 | τοὐπονείδιστον βροτοῖς οὐκ οἶδε Λαμίας τῆς Λιβυστικῆς γένος; |
| book 923.1 | οὐκ ἐγγυῶμαι, ζημίαν |
| book 923.2 | φιλεγγύων |
| book 923.3 | σκοπῶν· τὰ Πυθοῖ δ’ οὐκ ἐᾷ με γράμματα. |
| book 924.1 | μή μοι λεπτῶν θίγγανε μύθων, ψυχή· τί περισσὰ φρονεῖς; εἰ μὴ μέλλεις |
| book 924.2 | σεμνύνεσθαι |
| book 924.3 | παρ’ ὁμοίοις. |
| book 926 | γλώσσῃ διαψαίρουσα μυκτήρων πόρους |
| book 927 | ἔνδον γυναικῶν καὶ παρ’ οἰκέταις λόγος |
| book 928.1 | οὐ γὰρ ἀσφαλὲς |
| book 928.2 | περαιτέρω τὸ κάλλος ἢ μέσον λαβεῖν. |
| book 929 | ἑῷος ἡνίχ’ ἱππότης ἐξέλαμψεν ἀστήρ |
| book 930 | οἴμοι, δράκων μου γίγνεται τὸ ἥμισυ· τέκνον, περιπλάκηθι τῷ λοιπῷ πατρί. |
| book 931 | λωτίνας ἀηδόνας |
| book 932 | Αἰγυπτία ἐμπολή |
| book 933.1 | βάσκανον μέγιστον |
| book 933.2 | ψυχαγωγόν |
| book 934.1 | νοῦν ἔχοντος 〈ἦν ἄρα〉 φίλον |
| book 934.2 | πρίασθαι |
| book 934.3 | χρημάτων |
| book 934.4 | πολλῶν |
| book 934.5 | σαφῆ. |
| book 935.1 | ἀλλ’ ὦ φίλιπποι |
| book 935.2 | Τρῶες |
| book 936 | οὔκ· ἀλλ’ ἔτ’ ἔμπνουν Ἀίδης μ’ ἐδέξατο. |
| book 937 | μὴ κτεῖνε· τὸν ἱκέτην γὰρ οὐ θέμις κτανεῖν. |
| book 938 | νῦν οὖν ἕκατι ῥημάτων κτενεῖτέ με; |
| book 939.1 | ὦ παγκάκιστα |
| book 939.2 | χθόνια γῆς |
| book 939.3 | παιδεύματα |
| book 940.1 | τί δ’ ἔστι; πρὸς |
| book 940.2 | χορὸν γὰρ οἰκείων ἐρεῖς. |
| book 941 | ὁρᾷς τὸν ὑψοῦ τόνδ’ ἄπειρον αἰθέρα καὶ γῆν πέριξ ἔχονθ’ ὑγραῖς ἐν ἀγκάλαις; τοῦτον νόμιζε Ζῆνα, τόνδ’ ἡγοῦ θεόν. |
| book 943 | πυριγενὴς δὲ δράκων ὁδὸν ἡγεῖται [ταῖς] τετραμόρφοις ὥραις ζευγνὺς ἁρμονίᾳ πολύκαρπον ὄχημα. |
| book 944 | καὶ Γαῖα μῆτερ· Ἑστίαν δέ ς’ οἱ σοφοὶ βροτῶν καλοῦσιν ἡμένην ἐν αἰθέρι. |
| book 945.1 | ἀεί τι καινὸν ἡμέρα |
| book 945.2 | παιδεύεται. |
| book 946.1 | εὖ ἴσθ’, ὅταν |
| book 946.2 | τις εὐσεβῶν θύῃ θεοῖς, κἂν μικρὰ θύῃ, τυγχάνει |
| book 946.3 | σωτηρίας. |
| book 947 | ἦ πολλὰ καὶ δύσγνωστα βουλεύει θεός. |
| book 948 | θεοὺς ἀρέσκου· πᾶν γὰρ ἐκ θεῶν τέλος. |
| book 949.1 | καὶ τοῖς |
| book 949.2 | τεκοῦσιν ἀξίαν |
| book 949.3 | τιμὴν νέμειν |
| book 950.1 | ὡς ἡδὺ πατέρα |
| book 950.2 | παισὶν ἤπιον κυρεῖν καὶ παῖδας εἶναι |
| book 950.3 | πατρὶ μὴ στυγουμένους. |
| book 951.1 | ἢν οἱ τεκόντες |
| book 951.2 | τοῦτο γιγνώσκως’ ὅτι νέοι |
| book 951.3 | ποτ’ ἦσαν, ἠπίως τὴν τῶν τέκνων οἴσουσι κύπριν, φύντες οὐ σκαιοὶ φύσιν. |
| book 952.1 | ὅστις |
| book 952.2 | πατὴρ |
| book 952.3 | πρὸς |
| book 952.4 | παῖδας ἐκβαίνει |
| book 952.5 | πικρός, τὸ γῆρας οὗτος ἑρματίζεται βαρύ. |
| book 953.1 | ὦ πάτερ, ἐχρῆν μὲν οὓς ἐγὼ λόγους λέγω, τούτους λέγειν |
| book 953.2 | σε· καὶ γὰρ ἁρμόζει |
| book 953.3 | φρονεῖν σὲ μᾶλλον ἢ ἐμὲ καὶ λέγειν ὅπου |
| book 953.4 | τι δεῖ· ἐπεὶ δ’ ἀφῆκας, λοιπόν ἐστ’ ἴσως ἐμὲ[ln_5]ἐκ τῆς ἀνάγκης τά γε δίκαι’ αὐτὴν λέγειν. ἐκεῖνος εἰ μὲν μεῖζον ἠδίκηκέ τι, οὐκ ἐμὲ προσήκει λαμβάνειν |
| book 953.5 | τούτων δίκην· ἃ δ’ εἰς ἔμ’ ἡμάρτηκεν αἰσθέσθαι με δεῖ. ἀλλ’ ἀγνοῶ δὴ τυχὸν ἴσως ἄφρων ἐγὼ[ln_10]οὖς’, οὐκ ἂν ἀντείποιμι· καίτοι γ’, ὦ πάτερ, εἰ τἄλλα κρίνειν ἐστὶν ἀνόητον γυνή, περὶ τῶν γ’ ἑαυτῆς |
| book 953.6 | πραγμάτων ἴσως |
| book 953.7 | φρονεῖ .... ἔστω δ’ ὃ βούλει· τοῦτο τί μ’ ἀδικεῖ, λέγε. ἔστ’ ἀνδρὶ καὶ γυναικὶ κείμενος νόμος, |
| book 953.1 | [ln_15]τῷ μὲν διὰ τέλους ἣν ἔχει |
| book 953.2 | στέργειν ἀεί, τῇ δ’ ὅς’ ἂν ἀρέσκῃ τἀνδρὶ ταῦτ’ αὐτὴν |
| book 953.3 | ποεῖν. γέγονεν ἐκεῖνος εἰς ἔμ’ οἷον ἠξίουν, ἐμοί τ’ ἀρέσκει πάνθ’ ἃ κἀκείνῳ, πάτερ. ἀλλ’ ἔστ’ ἐμοὶ μὲν |
| book 953.4 | χρηστός, ἠπόρηκε δέ.[ln_20]σὺ δ’ ἀνδρί μ’, ὡς φής, ἐκδίδως νῦν |
| book 953.5 | πλουσίῳ, ἵνα μὴ καταζῶ τὸν βίον λυπουμένη. καὶ ποῦ τοσαῦτα |
| book 953.6 | χρήματ’ ἐστίν, ὦ πάτερ, ἃ μᾶλλον ἀνδρὸς εὐφρανεῖ παρόντα με; ἢ πῶς δίκαιόν ἐστιν ἢ καλῶς ἔχον[ln_25]τῶν μὲν ἀγαθῶν με τὸ μέρος ὧν εἶχεν λαβεῖν, τοῦ συναπορηθῆναι δὲ μὴ λαβεῖν μέρος; φέρ’ ἢν ὁ νῦν 〈δὴ〉 λαμβάνειν μέλλων μ’ ἀνήρ, ὃ μὴ γένοιτο, Ζεῦ φίλ’, οὐδ’ ἔσται |
| book 953.7 | ποτέ, οὐκ οὖν θελούσης οὐδὲ δυναμένης ἐμοῦ, |
| book 953.1 | [ln_30]ἢν οὗτος αὖθις ἀποβάλῃ τὴν οὐσίαν, ἑτέρῳ με δώσεις ἀνδρί; κᾆτ’ ἐὰν πάλιν ἐκεῖνος, ἑτέρῳ; μέχρι πόσου τὴν τῆς τύχης, πάτερ, σὺ λήψῃ πεῖραν ἐν τὠμῷ βίῳ; ὅτ’ ἦν ἐγὼ παῖς, τότε |
| book 953.2 | σε χρῆν ζητεῖν ἐμοὶ[ln_35]ἄνδρ’ ᾧ με δώσεις· σὴ γὰρ ἦν τόθ’ αἵρεσις· ἐπεὶ δ’ ἅπαξ δέδωκας, ἤδη ἐστίν, πάτερ, ἐμὸν |
| book 953.3 | σκοπεῖν |
| book 953.4 | τοῦτ’, εἰκότως· μὴ γὰρ καλῶς κρίνας’ ἐμαυτῆς τὸν ἴδιον βλάψω βίον. ταῦτ’ ἔστιν· ὥστε μή με, πρὸς τῆς ἑστίας, |
| book 953.1 | [ln_40]ἀποστερήσῃς ἀνδρὸς ᾧ συνῴκισας· χάριν δικαίαν καὶ φιλάνθρωπον, πάτερ, αἰτῶ σε |
| book 953.2 | ταύτην. εἰ δὲ μή, σὺ μὲν βίᾳ πράξεις ἃ βούλει· τὴν δ’ ἐμὴν ἐγὼ τύχην |
| book 953.3 | πειράσομ’ ὡς δεῖ μὴ μετ’ αἰσχύνης φέρειν. |
| book 955 | Δήμητρος λάτριν |
| book 956.1 | εὔξῃ τοιοῦτον ἄνδρα |
| book 956.2 | σοι |
| book 956.3 | παρεστάναι. |
| book 957.1 | μικρὸν |
| book 957.2 | φρονεῖν |
| book 957.3 | χρὴ τὸν κακῶς |
| book 957.4 | πεπραγότα. |
| book 958.1 | τίς δ’ ἔστι δοῦλος |
| book 958.2 | τοῦ θανεῖν ἄφροντις ὤν; |
| book 959.1 | ἐγὼ δ’ οὐδὲν |
| book 959.2 | πρεσβύτερον νομί‐ ζω τᾶς |
| book 959.3 | σωφροσύνας, ἐπεὶ τοῖς ἀγαθοῖς ἀεὶ ξύνεστιν. |
| book 960 | τιμᾶν τὰν τέτασθε, πλούτῳ δ’ ἀρετὰν κατεργά‐ σασθαι δοκεῖτ’, ἐν ἐσθλοῖς δὲ καθήσεσθ’ ἄνολβοι. |
| book 961 | φεῦ, τοῖσι γενναίοισιν ὡς ἅπαν καλόν. |
| book 962 | .. ἄλλ’ ἐπ’ ἄλλῃ φάρμακον κεῖται νόσῳ· λυπουμένῳ μὲν μῦθος εὐμενὴς φίλων, ἄγαν δὲ μωραίνοντι νουθετήματα. |
| book 963.1 | μηδ’ εὐτύχημα μηδὲν ὧδ’ ἔστω μέγα, ὅ ς’ ἐξεπαρεῖ μεῖζον ἢ χρεὼν |
| book 963.2 | φρονεῖν, μηδ’ ἤν |
| book 963.3 | τι συμβῇ δυσχερές, δουλοῦ πάλιν· ἀλλ’ αὑτὸς αἰεὶ μίμνε τὴν |
| book 963.4 | σαυτοῦ φύσιν[ln_5]σῴζων βεβαίως ὥστε |
| book 963.5 | χρυσὸς ἐν |
| book 963.6 | πυρί. |
| book 964.1 | ἐγὼ δὲ 〈ταῦτα〉 παρὰ σοφοῦ τινος μαθὼν εἰς |
| book 964.2 | φροντίδας νοῦν |
| book 964.3 | συμφοράς τ’ ἐβαλλόμην, φυγάς τ’ ἐμαυτῷ προστιθεὶς πάτρας ἐμῆς θανάτους τ’ ἀώρους καὶ κακῶν ἄλλας ὁδούς,[ln_5]ἵν’ εἴ τι πάσχοιμ’ ὧν ἐδόξαζον |
| book 964.4 | φρενί, μή μοι νεῶρες |
| book 964.5 | προσπεσὸν μᾶλλον δάκοι. |
| book 965.1 | ὅστις δ’ ἀνάγκῃ συγκεχώρηκεν βροτῶν, σοφὸς |
| book 965.2 | παρ’ ἡμῖν καὶ τὰ θεῖ’ ἐπίσταται. |
| book 966 | βίος γὰρ ὄνομ’ ἔχει πόνος γεγώς. |
| book 967 | εἴης μοι, μέτριος δέ πως εἴης μηδ’ ἀπολείποις. |
| book 968.1 | Ἑκάτης ἄγαλμα |
| book 968.2 | φωσφόρου κύων ἔσῃ. |
| book 969.1 | οὐ βούλομαι |
| book 969.2 | πλουτοῦντι δωρεῖσθαι πένης, μή μ’ ἄφρονα κρίνῃς ἢ διδοὺς αἰτεῖν δοκῶ. |
| book 970 | ἀλλ’ ἀνοιστέος λόγος |
| book 971 | ὃ δ’ ἄρτι θάλλων σάρκα διοπετὴς ὅπως ἀστὴρ ἀπέσβη, πνεῦμ’ ἀφεὶς ἐς αἰθέρα. |
| book 972.1 | πολλαῖσι μορφαῖς οἱ θεοὶ σοφισμάτων |
| book 972.2 | σφάλλουσιν ἡμᾶς κρείσσονες |
| book 972.3 | πεφυκότες. |
| book 973 | μάντις δ’ ἄριστος ὅστις εἰκάζει καλῶς. |
| book 974 | τῶν ἄγαν γὰρ ἅπτεται θεός, τὰ μικρὰ δ’ εἰς τύχην ἀφεὶς ἐᾷ. |
| book 975 | χαλεποὶ πόλεμοι γὰρ ἀδελφῶν. |
| book 976 | ἀκόλασθ’ ὁμιλεῖν γίγνεται δούλων τέκνα. |
| book 977.1 | ἡ γὰρ |
| book 977.2 | σιωπὴ τοῖς |
| book 977.3 | σοφοῖσιν ἀπόκρισις. |
| book 978.1 | εἰ δ’ ἦσαν ἀνθρώποισιν ὠνητοὶ λόγοι, οὐδεὶς ἂν αὑτὸν εὖ λέγειν ἐβούλετο· νῦν δ’, ἐκ βαθείας γὰρ πάρεστιν αἰθέρος λαβεῖν ἀμοχθί, πᾶς |
| book 978.2 | τις ἥδεται λέγων[ln_5]τά τ’ ὄντα καὶ μή· ζημίαν γὰρ οὐκ ἔχει. |
| book 979.1 | οὔτοι |
| book 979.2 | προσελθοῦς’ ἡ Δίκη |
| book 979.3 | σε, μὴ τρέσῃς, παίσει |
| book 979.4 | πρὸς ἧπαρ οὐδὲ τῶν ἄλλων βροτῶν τὸν ἄδικον, ἀλλὰ σῖγα καὶ βραδεῖ ποδὶ στείχουσα μάρψει |
| book 979.5 | τοὺς κακούς, ὅταν τύχῃ. |
| book 980.1 | τὰ τῶν |
| book 980.2 | τεκόντων |
| book 980.3 | σφάλματ’ εἰς |
| book 980.4 | τοὺς ἐκγόνους οἱ θεοὶ τρέπουσιν. |
| book 981.1 | εἰ δὲ πάρεργον |
| book 981.2 | χρή τι κομπάσαι, γύναι, οὐρανὸν ὑπὲρ γῆς ἔχομεν εὖ κεκραμένον, ἵν’ οὔτ’ ἄγαν πῦρ οὔτε |
| book 981.3 | χεῖμα |
| book 981.4 | συμπίτνει· ἃ δ’ Ἑλλὰς Ἀσία τ’ ἐκτρέφει κάλλιστα, γῆν[ln_5]δέλεαρ ἔχοντες 〈τήνδε〉 συνθηρεύομεν. |
| book 982.1 | πολλοὺς δὲ βροντῆς |
| book 982.2 | πνεῦμ’ ἄναιμον ὤλεσεν. |
| book 983.1 | οἶνος |
| book 983.2 | περάσας |
| book 983.3 | πλευμόνων διαρροάς |
| book 984 | ἄλλην θέλουσιν εἰσαγώγιμον λαβεῖν |
| book 985 | ὁ πετόμενος ἱερὸν ἀνὰ Διὸς αἰθέρα γοργοφόνος |
| book 986.1 | πλούτῳ χλιδῶσα θνητὰ δὴ γύναι |
| book 986.2 | φρόνει. |
| book 987.1 | εἴθ’ ἦν ἄφωνον |
| book 987.2 | σπέρμα δυστήνων βροτῶν. |
| book 988 | τέκτων γὰρ ὢν ἔπρασσες οὐ ξυλουργικά. |
| book 989.1 | ὁ τῆς τύχης |
| book 989.2 | παῖς κλῆρος |
| book 990 | φίλης τ’ ὀπώρας διπτύχους ἦρός τ’ ἴσους |
| book 991 | ἀλλ’ ἔστι, κεἴ τις ἐγγελᾷ λόγῳ, Ζεὺς καὶ θεοὶ βρότεια λεύσσοντες πάθη. |
| book 992 | ἀμφίπολος Ἄρεος ἀνιέρου |
| book 993 | φίλων λαβεῖν 〈γὰρ〉 πεῖραν οὐ σμικρὸν κακόν. |
| book 994 | εἰ δὲ θανεῖν θέμις, ὧδε θανεῖν καλόν, εἰς ἀρετὴν καταλυσαμένους βίον. |
| book 995.1 | πολλοῖσι |
| book 995.2 | πολλήν, δὶς τόσοις δὲ πλείονα |
| book 996.1 | σύμμικτον εἶδος κἀποφώλιον |
| book 996.2 | τρέφος |
| book 997 | ταύρου μεμῖχθαι καὶ βροτοῦ διπλῇ φύσει |
| book 998 | αἰεὶ πρασίμοχθοι κοὔποθ’ ἥσυχοι δορί |
| book 999 | ἀγήρων ἀρετήν |
| book 1000.1 | Ζεὺς |
| book 1000.2 | συγγένειος |
| book 1001.1 | .. λίνου κλωστῆρα |
| book 1001.2 | περιφέρει λαβών |
| book 1002.1 | κορμοῖσι |
| book 1002.2 | πεύκης |
| book 1003.1 | λῦε |
| book 1003.2 | πηκτὰ δωμάτων |
| book 1005 | ἐγὼ δ’ ἐμός εἰμι |
| book 1006.1 | οὐχ ἑσπέρας φάς’, ἀλλὰ καὶ μεσημβρίας |
| book 1006.2 | τούτους ἀφεστήκασιν ἡμέραν |
| book 1006.3 | τρίτην. |
| book 1007 | λευκοὺς λίθους χέοντες αὐχοῦσιν μέγα. |
| book 1008.1 | 〈τί φής;〉 τί σιγᾷς; μῶν φόνον |
| book 1008.2 | τιν’ εἰργάσω; |
| book 1009.1 | γλαυκῶπίς |
| book 1009.2 | τε στρέφεται μήνη |
| book 1010 | ἤπειρον εἰς ἄπειρον ἐκβάλλων πόδα |
| book 1011 | τί χρέος ἔβα δῶμα; |
| book 1012 | ἀεί ποτ’ 〈ἐστὶ〉 σπέρμα κηρύκων λάλον. |
| book 1013 | τὸ μὲν τέθνηκε σῶμα, τοῦτο δ’ ἀναβλέπει. |
| book 1014 | πόλεως μὲν ἀρχῷ, φωτὶ δ’ οὐκ ἔτῃ πρέπων |
| book 1015.1 | αἰεὶ δὲ μήτηρ |
| book 1015.2 | φιλότεκνος μᾶλλον |
| book 1015.3 | πατρός· ἣ μὲν γὰρ αὑτῆς οἶδεν ὄνθ’, ὃ δ’ οἴεται. |
| book 1017 | τὸν εὐτυχοῦντα καὶ φρονεῖν νομίζομεν. |
| book 1018 | ὁ νοῦς γὰρ ἡμῶν ἐστιν ἐν ἑκάστῳ θεός. |
| book 1019.1 | δούλοισι γάρ |
| book 1019.2 | τε ζῶμεν οἱ ἐλεύθεροι. |
| book 1020 | ὃ δ’ ἐσφάδᾳζεν οὐκ ἔχων ἀπαλλαγάς. |
| book 1023 | Αἰθέρα καὶ Γαῖαν πάντων γενέτειραν ἀείδω. |
| book 1024.1 | φθείρουσιν ἤδη |
| book 1024.2 | χρήσθ’ ὁμιλίαι κακαί. |
| book 1025.1 | θεοῦ γὰρ οὐδεὶς |
| book 1025.2 | χωρὶς εὐτυχεῖ βροτῶν οὐδ’ εἰς τὸ μεῖζον ἦλθε· τὰς θνητῶν δ’ ἐγὼ χαίρειν κελεύω θεῶν ἄτερ |
| book 1025.3 | προθυμίας. |
| book 1026 | τὰ πλεῖστα θνητοῖς τῶν κακῶν αὐθαίρετα. |
| book 1027.1 | παῖς ὢν |
| book 1027.2 | φυλάσσου |
| book 1027.3 | πραγμάτων αἰσχρῶν ἄπο· ὡς ἢν |
| book 1027.4 | τραφῇ τις μὴ κακῶς, αἰσχύνεται ἀνὴρ γενόμενος αἰσχρὰ δρᾶν· νέος δ’ ὅταν πόλλ’ ἐξαμάρτῃ, τὴν ἁμαρτίαν ἔχει[ln_5]εἰς γῆρας αὑτοῦ τοῖς |
| book 1027.5 | τρόποισιν ἔμφυτον. |
| book 1028.1 | ὅστις νέος ὢν μουσῶν ἀμελεῖ, τόν |
| book 1028.2 | τε παρελθόντ’ ἀπόλωλε |
| book 1028.3 | χρόνον καὶ τὸν μέλλοντα τέθνηκεν. |
| book 1029.1 | οὐκ ἔστιν ἀρετῆς κτῆμα |
| book 1029.2 | τιμιώτερον· οὐ γὰρ πέφυκε δοῦλον οὔτε |
| book 1029.3 | χρημάτων οὔτ’ εὐγενείας οὔτε θωπείας ὄχλου. ἀρετὴ δ’ ὅσῳ περ μᾶλλον ἂν |
| book 1029.4 | χρῆσθαι θέλῃς,[ln_5]τοσῷδε μείζων αὔξεται |
| book 1029.5 | τελουμένη. |
| book 1030 | ἀρετὴ μέγιστον τῶν ἐν ἀνθρώποις καλόν. |
| book 1031.1 | τὸ μὴ εἰδέναι |
| book 1031.2 | σε μηδὲν ὧν ἁμαρτάνεις, ἔκκαυμα τόλμης ἱκανόν ἐστι καὶ θράσους. |
| book 1032.1 | τὸ δ’ ὠκὺ τοῦτο καὶ τὸ λαιψηρὸν |
| book 1032.2 | φρενῶν εἰς |
| book 1032.3 | συμφορὰν καθῆκε |
| book 1032.4 | πολλὰ δὴ βροτούς. |
| book 1033.1 | εὖ γὰρ τόδ’ ἴσθι, κεἴ ς’ ἐλάνθανεν πάρος, τὸ σκαιὸν εἶναι |
| book 1033.2 | πρῶτ’ ἀμουσίαν ἔχει. |
| book 1034.1 | φεῦ φεῦ, τὸ νικᾶν τἄνδιχ’ ὡς καλὸν γέρας, τὰ μὴ δίκαια δ’ ὡς ἁπανταχοῦ κακόν· καὶ γλῶσσα |
| book 1034.2 | φλαύρα καὶ φθόνος |
| book 1034.3 | τοῦ μὴ φθονεῖν ὅσῳ κάκιον μὴ καλῶς ὠγκωμένοις. |
| book 1035.1 | δύστηνος ὅστις τὰ καλὰ καὶ ψευδῆ λέγων οὐ τοῖσδε |
| book 1035.2 | χρῆται |
| book 1035.3 | τοῖς καλοῖς ἀληθέσιν. |
| book 1036.1 | πότερα θέλεις |
| book 1036.2 | σοι μαλθακὰ ψευδῆ λέγω ἢ σκλήρ’ ἀληθῆ; φράζε· σὴ γὰρ ἡ κρίσις. |
| book 1037.1 | ἀτὰρ |
| book 1037.2 | σιωπᾶν τά γε δίκαι’ οὐ χρή ποτε. |
| book 1038.1 | ὀργαὶ γὰρ ἀνθρώποισι |
| book 1038.2 | συμφορᾶς ὕπο δειναί, πλάνος |
| book 1038.3 | τε καρδίᾳ προσίσταται. |
| book 1039 | ὁ θυμὸς ἀλγῶν ἀσφάλειαν οὐκ ἔχει. |
| book 1040.1 | ἐὰν ἴδῃς |
| book 1040.2 | πρὸς ὕψος ἠρμένον |
| book 1040.3 | τινὰ λαμπρῷ τε |
| book 1040.4 | πλούτῳ καὶ γένει γαυρούμενον ὀφρύν |
| book 1040.5 | τε μείζω τῆς τύχης ἐπηρκότα, τούτου |
| book 1040.6 | ταχεῖαν νέμεσιν εὐθὺς |
| book 1040.7 | προσδόκα. |
| book 1041.1 | κρινεῖ τίς αὑτὸν πώποτ’ ἀνθρώπων μέγαν, ὃν ἐξαλείφει |
| book 1041.2 | πρόφασις ἡ τυχοῦς’ ὅλον; |
| book 1042.1 | ἅπαντές ἐσμεν εἰς τὸ νουθετεῖν |
| book 1042.2 | σοφοί, αὐτοὶ δ’ ἁμαρτάνοντες οὐ γιγνώσκομεν. |
| book 1043 | οὐδεὶς ἔπαινον ἡδοναῖς ἐκτήσατο. |
| book 1044.1 | οὔτ’ ἐκ |
| book 1044.2 | χερὸς μεθέντα καρτερὸν λίθον ῥᾷον κατασχεῖν οὔτ’ ἀπὸ γλώσσης λόγον. |
| book 1045.1 | μὴ κάμνε |
| book 1045.2 | πατρίδα σὴν λαβεῖν |
| book 1045.3 | πειρώμενος. |
| book 1046.1 | πολλοῦ γὰρ |
| book 1046.2 | χρυσοῦ καὶ πλούτου κρείσσων πάτρα σώφρονι ναίειν. τὸ δὲ σύντροφον ἁδύ τι θνητοῖς ἐν βίῳ χωρεῖ. |
| book 1047 | ἅπας μὲν ἀὴρ αἰετῷ περάσιμος, ἅπασα δὲ χθὼν ἀνδρὶ γενναίῳ πατρίς. |
| book 1048.1 | οὐκ ἔστιν οὐδὲν τῶν ἐν ἀνθρώποις ἴσον· χρῆν γὰρ τύχας μὲν τὰς μάτην |
| book 1048.2 | πλανωμένας μηδὲν δύνασθαι, τἀμφανῆ δ’ ὑψήλ’ ἄγειν. ὅστις κατ’ ἰσχὺν |
| book 1048.3 | πρῶτος ὢν ἠτάζετο[ln_5]ἢ τόξα πάλλων ἢ μάχῃ δορὸς |
| book 1048.4 | σθένων, τοῦτον |
| book 1048.5 | τυραννεῖν τῶν κακιόνων ἐχρῆν. |
| book 1049.1 | ἐγὼ γὰρ ὅστις μὴ δίκαιος ὢν ἀνὴρ βωμὸν |
| book 1049.2 | προσίζει, τὸν νόμον |
| book 1049.3 | χαίρειν ἐῶν |
| book 1049.4 | πρὸς τὴν δίκην ἄγοιμ’ ἂν οὐ τρέσας θεούς· κακὸν γὰρ ἄνδρα |
| book 1049.5 | χρὴ κακῶς πάσχειν ἀεί. |
| book 1050.1 | ἀλλ’ οὐ πρέπει τύραννον, ὡς ἐγὼ φρονῶ, οὐδ’ ἄνδρα |
| book 1050.2 | χρηστὸν νεῖκος αἴρεσθαι κακοῖς· τιμὴ γὰρ αὕτη |
| book 1050.3 | τοῖσιν ἀσθενεστέροις. |
| book 1051.1 | σὺν |
| book 1051.2 | τοῖσι δεινοῖς αὔξεται κλέος βροτοῖς. |
| book 1052.1 | νεανίας γὰρ ὅστις ὢν Ἄρη |
| book 1052.2 | στυγῇ, κόμη μόνον καὶ σάρκες, ἔργα δ’ οὐδαμοῦ. ὁρᾷς τὸν εὐτράπεζον ὡς ἡδὺς βίος ὅ τ’ ὄλβος ἔξωθέν τίς ἐστι |
| book 1052.3 | πραγμάτων·[ln_5]ἀλλ’ οὐκ ἔνεστι |
| book 1052.4 | στέφανος οὐδ’ εὐανδρία, εἰ μή τι καὶ τολμῶσι κινδύνου μέτα· οἱ γὰρ πόνοι τίκτουσι τὴν εὐανδρίαν, ἡ δ’ εὐλάβεια |
| book 1052.5 | σκότον ἔχει καθ’ Ἑλλάδα, τὸ διαβιῶναι μόνον ἀεὶ θηρωμένη. |
| book 1053.1 | μισῶ δ’ ὅταν |
| book 1053.2 | τις καὶ χθονὸς |
| book 1053.3 | στρατηλάτης μὴ πᾶσι πάντων |
| book 1053.4 | προσφέρῃ μειλίγματα. |
| book 1054.1 | ἔρωτα δεινὸν ἔχομεν· ἐκ δ’ ἐμῶν λόγων ἑλοῦ τὰ βέλτισθ’· ὡς ἄπιστόν ἐστ’ ἔρως κἀν τῷ κακίστῳ τῶν |
| book 1054.2 | φρενῶν οἰκεῖν |
| book 1054.3 | φιλεῖ. |
| book 1055 | οἰκοφθόρον γὰρ ἄνδρα κωλύει γυνὴ ἐσθλὴ παραζευχθεῖσα καὶ σῴζει δόμους. |
| book 1056.1 | οὐ πάντες οὔτε δυστυχοῦσιν ἐν γάμοις οὔτ’ εὐτυχοῦσι· συμφορὰ δ’ ὃς ἂν τύχῃ κακῆς γυναικός, εὐτυχεῖ δ’ ἐσθλῆς |
| book 1056.2 | τυχών |
| book 1057 | μακάριος ὅστις εὐτυχεῖ γάμον λαβὼν ἐσθλῆς γυναικός, δυστυχεῖ δ’ ὁ μὴ λαβών. |
| book 1058.1 | ἐγὼ γὰρ ἕξω λέκτρα αὐτοῖς καλῶς ἔχειν δίκαιόν ἐστιν οἷσι |
| book 1058.2 | συγγηράσομαι. |
| book 1059.1 | δεινὴ μὲν ἀλκὴ κυμάτων θαλασσίων, δειναὶ δὲ ποταμῶν καὶ πυρὸς θερμοῦ πνοαί, δεινὸν δὲ πενία, δεινὰ δ’ ἄλλα μυρία, ἀλλ’ οὐδὲν οὕτω δεινὸν ὡς γυνὴ κακόν·[ln_5]οὐδ’ ἂν γένοιτο γράμμα |
| book 1059.2 | τοιοῦτον γραφῇ οὐδ’ ἂν λόγος δείξειεν. εἰ δέ του θεῶν τόδ’ ἐστὶ πλάσμα, δημιουργὸς ὢν κακῶν μέγιστος ἴστω καὶ βροτοῖσι δυσμενής. |
| book 1060.1 | ἐχθροῖσιν εἴη |
| book 1060.2 | πολεμίαν δάμαρτ’ ἔχειν. |
| book 1061.1 | μοχθοῦμεν ἄλλως θῆλυ |
| book 1061.2 | φρουροῦντες γένος· ἥτις γὰρ αὐτὴ μὴ πέφυκεν ἔνδικος, τί δεῖ φυλάσσειν κἀξαμαρτάνειν |
| book 1061.3 | πλέον; |
| book 1062.1 | γυναικὶ δ’ ὄλβος, ἢν πόσιν |
| book 1062.2 | στέργοντ’ ἔχῃ. |
| book 1063.1 | δεῖ πυνθάνεσθαι γάρ |
| book 1063.2 | σε νῷν χἡμᾶς σέθεν. τὸ μὲν μέγιστον, οὔποτ’ ἄνδρα |
| book 1063.3 | χρὴ σοφὸν λίαν |
| book 1063.4 | φυλάσσειν ἄλοχον ἐν μυχοῖς δόμων· ἐρᾷ γὰρ ὄψις τῆς θύραθεν ἡδονῆς·[ln_5]ἐν δ’ ἀφθόνοισι |
| book 1063.5 | τοῖσδ’ ἀναστρωφωμένη βλέπουσά τ’ εἰς πᾶν καὶ παροῦσα |
| book 1063.6 | πανταχοῦ τὴν ὄψιν ἐμπλήσας’ ἀπήλλακται κακῶν· τό τ’ ἄρσεν ἀεὶ τοῦ κεκρυμμένου λίχνον. ὅστις δὲ μοχλοῖς καὶ διὰ σφραγισμάτων[ln_10]σῴζει δάμαρτα, δρᾶν |
| book 1063.7 | τι δὴ δοκῶν |
| book 1063.8 | σοφὸν μάταιός ἐστι καὶ φρονῶν οὐδὲν |
| book 1063.9 | φρονεῖ· ἥτις γὰρ ἡμῶν καρδίαν θύραζ’ ἔχει, θᾶσσον μὲν οἰστοῦ καὶ πτεροῦ χαρίζεται, λάθοι δ’ ἂν Ἄργου τὰς |
| book 1063.10 | πυκνοφθάλμους κόρας· |
| book 1063.1 | [ln_15]καὶ πρὸς κακοῖσι |
| book 1063.2 | τοῦτο δὴ μέγας γέλως, ἁνήρ τ’ ἀχρεῖος χἡ γυνὴ διοίχεται. |
| book 1064.1 | ἀλλ’ ἴσθ’, ἐμοὶ μὲν οὗτος οὐκ ἔσται νόμος, τὸ μὴ οὐ σὲ μῆτερ |
| book 1064.2 | προσφιλῆ νέμειν ἀεὶ καὶ τοῦ δικαίου καὶ τόκων τῶν σῶν χάριν. στέργω δὲ τὸν φύσαντα τῶν πάντων βροτῶν[ln_5]μάλισθ’· ὁρίζω |
| book 1064.3 | τοῦτο, καὶ σὺ μὴ φθόνει· κείνου γὰρ ἐξέβλαστον· οὐδ’ ἂν εἷς ἀνὴρ γυναικὸς αὐδήσειεν, ἀλλὰ τοῦ πατρός. |
| book 1065.1 | καὶ τῶν |
| book 1065.2 | παλαιῶν πόλλ’ ἔπη καλῶς ἔχει· λόγοι γὰρ ἐσθλοὶ φάρμακον φόβου βροτοῖς. |
| book 1066 | ἦ τοῖς ἐν οἴκῳ χρήμασιν λελείμμεθα, ἡ δ’ εὐγένεια καὶ τὸ γενναῖον μένει. |
| book 1067.1 | τὸν σὸν δὲ παῖδα |
| book 1067.2 | σωφρονοῦντ’ ἐπίσταμαι |
| book 1067.3 | χρηστοῖς θ’ ὁμιλοῦντ’ εὐσεβεῖν τ’ ἠσκηκότα. πῶς οὖν ἂν ἐκ |
| book 1067.4 | τοιοῦδε σώματος κακὸς γένοιτ’ ἄν; οὐδεὶς |
| book 1067.5 | τοῦτό μ’ ἂν πίθοι |
| book 1067.6 | ποτέ. |
| book 1068.1 | οὐ γάρ |
| book 1068.2 | τις οὕτω |
| book 1068.3 | παῖδας εὖ παιδεύσεται, ὥστ’ ἐκ |
| book 1068.4 | πονηρῶν μὴ οὐ κακοὺς |
| book 1068.5 | πεφυκέναι. |
| book 1069.1 | [spk_〈α.〉]〈Α.〉 χρυσοῦ σὲ πλήθει, τούσδε δ’ οὐ χαίρειν |
| book 1069.2 | χρεών; 〈Β.〉 σκαιὸν τὸ πλουτεῖν κἄλλο μηδὲν εἰδέναι. |
| book 1070.1 | ὅστις δὲ λύπας |
| book 1070.2 | φησὶ πημαίνειν βροτούς, δεῖν δ’ ἀγχονῶν |
| book 1070.3 | τε καὶ πετρῶν ῥίπτειν ἄπο, οὐκ ἐν |
| book 1070.4 | σοφοῖσιν ἔστιν, εὐχέσθω δ’ ὅμως ἄπειρος εἶναι τῆς νόσου |
| book 1070.5 | ταύτης ἀεί. |
| book 1071 | λῦπαι γὰρ ἀνθρώποισι τίκτουσιν νόσους. |
| book 1072.1 | μέλλων τ’ ἰατρὸς τῇ νόσῳ διδοὺς |
| book 1072.2 | χρόνον ἰάσατ’ ἤδη μᾶλλον ἢ τεμὼν |
| book 1072.3 | χρόα. |
| book 1073.1 | οὐ χρή ποτ’ ὀρθαῖς ἐν τύχαις βεβηκότα ἕξειν τὸν αὐτὸν δαίμον’ εἰς ἀεὶ δοκεῖν· ὁ γὰρ θεός |
| book 1073.2 | πως, εἰ θεόν |
| book 1073.3 | σφε |
| book 1073.4 | χρὴ καλεῖν, κάμνει ξυνὼν τὰ πολλὰ τοῖς αὐτοῖς ἀεί.[ln_5]θνητῶν δὲ θνητὸς ὄλβος· οἱ δ’ ὑπέρφρονες καὶ τῷ παρόντι |
| book 1073.5 | τοὐπιὸν |
| book 1073.6 | πιστούμενοι ἔλεγχον ἔλαβον τῆς τύχης ἐν τῷ παθεῖν. |
| book 1074 | βέβαια δ’ οὐδεὶς εὐτυχεῖ θνητὸς γεγώς. |
| book 1075 | θνητὸς γὰρ ὢν καὶ θνητὰ πείσεσθαι δόκει· 〈ἢ〉 θεοῦ βίον ζῆν ἀξιοῖς ἄνθρωπος ὤν; |
| book 1076.1 | πάντων ἄριστον μὴ βιάζεσθαι θεούς, στέργειν δὲ μοῖραν· τῶν ἀμηχάνων δ’ ἔρως |
| book 1076.2 | πολλοὺς ἔθηκε |
| book 1076.3 | τοῦ παρόντος ἀμπλακεῖν. |
| book 1077.1 | πέπονθας οἷα χἅτεροι |
| book 1077.2 | πολλοὶ βροτῶν· τὰς γὰρ |
| book 1077.3 | παρούσας οὐχὶ σῴζοντες τύχας ὤλοντ’ ἐρῶντες μειζόνων ἀβουλίᾳ. |
| book 1078.1 | ἀνδρῶν τάδ’ ἐστὶν ἐνδίκων |
| book 1078.2 | τε καὶ σοφῶν, κἀν |
| book 1078.3 | τοῖς κακοῖσι μὴ τεθυμῶσθαι θεοῖς. |
| book 1079.1 | οὐκ ἔστι λύπης ἄλλο φάρμακον βροτοῖς ὡς ἀνδρὸς ἐσθλοῦ καὶ φίλου |
| book 1079.2 | παραίνεσις· ὅστις δὲ ταύτῃ τῇ νόσῳ ξυνὼν ἀνὴρ μέθῃ ταράσσει καὶ γαληνίζει |
| book 1079.3 | φρένα,[ln_5]παραυτίχ’ ἡσθεὶς ὕστερον |
| book 1079.4 | στένει διπλᾶ. |
| book 1080.1 | ὦ γῆρας, οἵαν ἐλπίδ’ ἡδονῆς ἔχεις, καὶ πᾶς |
| book 1080.2 | τις εἰς σὲ βούλετ’ ἀνθρώπων μολεῖν· λαβὼν δὲ πεῖραν, μεταμέλειαν λαμβάνει, ὡς οὐδὲν ἔστι |
| book 1080.3 | χεῖρον ἐν θνητῷ γένει. |
| book 1081.1 | τύμβῳ γὰρ οὐδεὶς |
| book 1081.2 | πιστὸς ἀνθρώπων φίλος. |
| book 1082.1 | Ζεὺς γὰρ κακὸν μὲν |
| book 1082.2 | Τρωσί, πῆμα δ’ Ἑλλάδι θέλων γενέσθαι |
| book 1082.3 | ταῦτ’ ἐβούλευσεν |
| book 1082.4 | πατήρ. |
| book 1083.1 | πολὺν μὲν ἄροτον, ἐκπονεῖν δ’ οὐ ῥᾴδιον· κοίλη γὰρ ὄρεσι |
| book 1083.2 | περίδρομος |
| book 1083.3 | τραχεῖά τε δυσείσβολός |
| book 1083.4 | τε πολεμίοις . . . . . . . . . καλλίκαρπον . . .[ln_5]κατάρρυτόν |
| book 1083.5 | τε μυρίοισι νάμασιν καὶ βουσὶ καὶ ποίμναισιν εὐβοτωτάτην, οὔτ’ ἐν |
| book 1083.6 | πνοαῖσι |
| book 1083.7 | χείματος δυσχείμερον οὔτ’ αὖ τεθρίπποις ἡλίου θερμὴν ἄγαν[ln_8]. . . . . . . . . . . . γαίας Λακαίνης κύριον |
| book 1083.8 | φαύλου |
| book 1083.9 | χθονός[ln_9]. . . . . . . . . . . . |
| book 1083.1 | [ln_10]ἀρετὴν ἐχούσης μείζον’ ἢ λόγῳ φράσαι[ln_10]. . . . . . . . . . . . Παμισὸν εἰς θάλασσαν ἐξορμώμενον[ln_11]. . . . . . . . . . . . πρόσω .. ναυτίλοισιν . . . . . πρόσω δὲ βάντι |
| book 1083.2 | ποταμὸν Ἦλις ἡ Διὸς γείτων κάθηται. |
| book 1084.1 | ἥκω |
| book 1084.2 | περίκλυστον |
| book 1084.3 | προλιποῦς’ Ἀκροκόρινθον, ἱερὸν ὄχθον, πόλιν Ἀφροδίτας. |
| book 1085 | τὰς διωνομασμένας ναίειν Κελαινὰς ἐσχάτοις Ἴδης τόποις |
| book 1086 | ἄλλων ἰατρὸς αὐτὸς ἕλκεσιν βρύων |
| book 1087 | εὐφημία γὰρ εὐκολώτατος πόνων. |
| book 1088 | ἀρχαῖον εἴρηκας .. |
| book 1089.1 | σῷσαι γὰρ ὁπόταν τῷ θεῷ δοκῇ, πολλὰς |
| book 1089.2 | προφάσεις δίδωσιν εἰς |
| book 1089.3 | σωτηρίαν. |
| book 1090 | ἀνέχου πάσχων· δρῶν γὰρ ἔχαιρες. |
| book 1091 | νόμου τὸν ἐχθρὸν δρᾶν, ὅπου λάβῃς, κακῶς |
| book 1092 | ἐχθροὺς κακῶς δρᾶν ἀνδρὸς ἡγοῦμαι μέρος. |
| book 1095 | αἱμύλη |
| book 1096 | ἀμβλυωπός |
| book 1097 | ἀπάγου |
| book 1098 | ἀρκεσίγυιος |
| book 1099 | ἐμβριμώμενος |
| book 1100 | εὐπαιδευσία |
| book 1101 | θυστάς |
| book 1102 | Ξάνθιος |
| book 1103 | ξενοφόνον |
| book 1104 | ἐπροξένει |
| book 1105 | ῥαχίζειν |
| book 1106 | χνοῦν |
| book 1107.1 | ἄρχεσθαι |
| book 1107.2 | χρεὼν κακοὺς ὑπ’ ἐσθλῶν καὶ κλύειν τῶν κρεισσόνων. |
| book 1108 | νῦν εὐσέληνον φέγγος ἡ διφρήλατος |
| book 1109.1 | ὦ τοῦ μεγίστου Ζηνὸς ἄλκιμον τέκος |
| book 1109.2 | Παλλάς, τί δρῶμεν; οὐκ ἐχρῆν ἡμᾶς ἔτι μέλλειν Ἀχαιῶν ὠφελεῖν |
| book 1109.3 | στρατεύματα. νῦν γὰρ κακῶς |
| book 1109.4 | πράσσουσιν ἐν μάχῃ δορὸς[ln_5]λόγχῃ βιαίως Ἕκτορος |
| book 1109.5 | στροβούμενοι. ἐμοὶ γὰρ οὐδὲν ἔστιν ἀλγέων ἄκος, ἐξ οὗ γ’ ἔκρινε Κύπριν Ἀλέξανδρος θεὰν κάλλει |
| book 1109.6 | προήκειν τῆς ἐμῆς εὐμορφίας καὶ σῆς, Ἀθάνα, φιλτάτης ἐμοὶ θεῶν,[ln_10]εἰ μὴ κατασκαφεῖσαν ὄψομαι πόλιν |
| book 1109.7 | Πριάμου βίᾳ πρόρριζον ἐκτετριμμένην. |
| book 1110 | Ζεὺς ἐν θεοῖσι μάντις ἀψευδέστατος καὶ τέλος αὐτὸς ἔχει. |
| book 1111.1 | κρίμνη |
| book 1111.2 | σεαυτὴν ἐκ μέσης ἀντηρίδος |
| book 1112.1 | ἔδει γὰρ ἡμᾶς |
| book 1112.2 | τοῖς θεοῖς θύειν, ὅταν γυναῖκα κατορύττῃ τις, οὐχ ὅταν γαμῇ. |
| book 1113.1 | ἡ φύσις ἑκάστῳ τοῦ γένους ἐστὶν |
| book 1113.2 | πατρίς. |
| book 1114 | ἀγοραῖος νοῦς |
| book 1115 | ἡδονὴ πανταχοῦ ἐστι καὶ πάντα δι’ ἡδονῆς γίνεται. |
| book 1117 | κακᾶν βίων διαγωγήν |
| book 1123 | ἀλίαστον |
| book 1124 | ἀλλήλων |
| book 1125 | ἔρρ’ ἰών |
| book 1126 | κρυπταί |
| book 1127 | περιδῦσαι |
| book 1129 | θεὸν δὲ ποῖον, εἰπέ μοι, νοητέον; τὸν πάνθ’ ὁρῶντα καὐτὸν οὐχ ὁρώμενον. |
| book 1130.1 | ποῖος δ’ ἂν οἶκος |
| book 1130.2 | τεκτόνων |
| book 1130.3 | πλασθεὶς ὕπο δέμας τὸ θεῖον |
| book 1130.4 | περιβάλοι |
| book 1130.5 | τοίχων |
| book 1130.6 | πτυχαῖς; |
| book 1131.1 | ὁρᾶθ’ ὅσοι νομίζετ’ οὐκ εἶναι θεόν, δὶς ἐξαμαρτάνοντες οὐκ εὐγνωμόνως; ἔστιν γὰρ ἔστιν. εἰ δέ τις |
| book 1131.2 | πράσσει καλῶς κακὸς |
| book 1131.3 | πεφυκώς, τὸν |
| book 1131.4 | χρόνον κερδαινέτω·[ln_5]χρόνῳ γὰρ οὗτος ὕστερον δώσει δίκην. |
| book 1132.1 | [spk_ερμης]ΕΡΜΗΣ. Δόμοι μὲν οἵδ’ εὔπυργά τ’ ἐρύματα |
| book 1132.2 | χθονὸς οὐκ ἐν |
| book 1132.3 | πολυχρύσοισιν ἤσκηται |
| book 1132.4 | χλιδαῖς· ἀρχὴν δὲ τῶνδε καὶ θεῶν ἱδρύματα Ἀκρίσιος εἴληχεν, τύραννος τῆσδε γῆς·[ln_5]Ἕλλησι δ’ Ἄργος ἡ πόλις κικλήσκεται. οὗτος δ’ ἔρωτι |
| book 1132.5 | παιδὸς ἄρσενος |
| book 1132.6 | σχεθεὶς |
| book 1132.7 | Πυθώδ’ ἀφῖκτο, καὶ λέγει |
| book 1132.8 | Φοίβῳ τάδε· πῶς ἂν γένοιτο |
| book 1132.9 | σπέρμα |
| book 1132.10 | παιδὸς ἐν δόμῳ, τίνος θεῶν βροτῶν |
| book 1132.11 | τε πρευμενοῦς |
| book 1132.12 | τυχών;[ln_10]κεῖνος δὲ δυσξύμβλητον ἐξήνεγκ’ ὄπα· ἔσται μὲν ἔσται |
| book 1132.13 | παιδὸς ἄρσενος τόκος οὐκ ἐξ ἐκείνου· πρῶτα γὰρ θῆλυν |
| book 1132.14 | σπορὰν φῦσαι δεήσει. κᾆτά πως κείνη |
| book 1132.15 | ποτὲ εὐνὴν κρυφαίαν γνοῦσα καὶ μὴ γνοῦσα δὴ |
| book 1132.1 | [ln_15]ὑπόπτερον λέοντα τέξεται |
| book 1132.2 | πατρί, ὃς τῆσδέ τ’ ἄρξει χἁτέρας |
| book 1132.3 | πολλῆς |
| book 1132.4 | χθονός. τοιαῦτ’ ἀκούσας Λοξίου μαντεύματα γάμων ἀπείχεθ’· ὅμως δέ γε τίκτει λαθών, πρὸς |
| book 1132.5 | τοῦ παρόντος ἱμέρου νικώμενος.[ln_20]Δανάην δέ πως ὠνόμασε τήνδ’, ὁθούνεκα |
| book 1132.6 | πολὺς |
| book 1132.7 | παρῆλθεν εἰς γονὴν |
| book 1132.8 | παίδων |
| book 1132.9 | χρόνος. ἐν |
| book 1132.10 | παρθενῶσι δ’ εὐθὺς οἷς ἐδείματο δίδωσιν Ἀργείαισιν ἔμφρουρον κόραις, εἰς ἀνδρὸς ὄψιν εὐλαβούμενος μολεῖν. |
| book 1132.1 | [ln_25]εἶθ’ ὡς ὁ μακρὸς ηὔξανεν |
| book 1132.2 | ταύτην |
| book 1132.3 | χρόνος, καὶ κάλλος εἶχεν ἔξοχον καθ’ Ἑλλάδα, φίλτροις ἀφύκτοις Ζεὺς κατασχεθεὶς |
| book 1132.4 | πατὴρ εὐνῇ συνελθεῖν λάθρᾳ πως ἠβούλετο. σαφῶς δὲ πείθειν οὐκ ἔχων, εἰς μηχανὴν[ln_30]τοιάνδ’ ἐχώρης’, ὡς ἄπυρος |
| book 1132.5 | χρυσὸς γεγώς, ποθεινὸν εἰδὼς κτῆμα |
| book 1132.6 | τοῦτο |
| book 1132.7 | τοῖς βροτοῖς, διὰ στέγους ῥεύσειεν ἐν |
| book 1132.8 | χερσὶν κόρης. ἣ δ’ ἀγνοοῦσα τὸν κεκρυμμένον δόλον κόλποισι τὸν θεὸν εἰσρέοντ’ ἐδέξατο. |
| book 1132.1 | [ln_35]χρόνῳ δ’ ἑαυτὴν ὡς κατεῖδ’ ἐγκύμονα, εἰς θαῦμ’ ἐσῄει κἀξεπέπληκτο |
| book 1132.2 | σφοδρῶς, ὡς εἰς τόδ’ ἦλθε μέμψιν εὐλαβουμένη. φυγῇ δὲ λάθρᾳ τῆσδε γῆς ὁρμωμένην μαθὼν |
| book 1132.3 | πατήρ νιν, ἐγκατάκλειστον δόμοις[ln_40]ἔργει |
| book 1132.4 | χολωθεὶς καὶ σκότῳ κρύψας ἔχει, τἀληθὲς ὄψει |
| book 1132.5 | προσκοπούμενος μαθεῖν· κἂν |
| book 1132.6 | ταῦτ’ ἀληθῆ καὶ σαφῶς ἔχοντ’ ἴδῃ, ἔγνωκεν ἄμφω |
| book 1132.7 | ποντίους ἀφιέναι, τὴν |
| book 1132.8 | παῖδα καὶ τὸ τεχθέν. ὧν δέ γ’ ἐστάλην, |
| book 1132.1 | [ln_45][spk_χορος]μύθους Δανάῃ τούσδ’ εὐπροσηγόρους ἄγων ἐκ Διός, ἀφίξομαι τάχιστα |
| book 1132.2 | σημανῶν. ὑπηρέτην γὰρ ὄντα τἀπεσταλμένα |
| book 1132.3 | πράσσειν |
| book 1132.4 | προθύμως, ὅστις ἄν γ’ ᾖ νουνεχής. ΧΟΡΟΣ. τίς ὁ καινοτρόπος οὗτος μῦθος κατ’ ἐμὰν ἧκεν ἀκουάν; ἔνθ’ ἀσπερχὲς μενεαίνουσα |
| book 1132.5 | τοῖσδε δώμασι κοιράνου ἀμφίδοξος |
| book 1132.6 | πελάζω. τίς δεσπότιν ἐμὴν Δανάην βάξις ἔχει κατὰ πτόλιν;[ln_55]ἣν μήποτ’ ὤφελ’ εἰς ὦτα φέρειν ὁ πρῶτος τάδε |
| book 1132.7 | φράσαι |
| book 1132.8 | τολμήσας, ὡς ἐγκύμων εἴληπται |
| book 1132.9 | χρανθεῖς’ ἄλεκτρος ἀνδρός· πατὴρ δέ μιν κλῄσας ἐν |
| book 1132.10 | παρθενῶσι |
| book 1132.11 | σφραγῖσι δέμας |
| book 1132.12 | φυλάσσει. |
| book 1132.1 | [ln_60][spk_ακρισιος]ταῦτ’ ἐτήτυμα μαθεῖν θέλω. ἀλλ’ εἰσορῶ γὰρ τῆσδε κοίρανον |
| book 1132.2 | χθονὸς Ἀργείας Ἀκρίσιον |
| book 1132.3 | πρὸ δόμων |
| book 1132.4 | στείχοντα. ὀργῇ βαρύς, ὡς δόξαι, κέαρ. ΑΚΡΙΣΙΟΣ. σὺ δ’ εἰ κατ’ οἴκους εὐνοῶν ἐτύγχανες,[ln_65]οὐκ ἄν |
| book 1132.5 | ποτ’ ἦλθες εἰς τόδε θράσους .. |