eul_wid: cbm-av
ΒάκχαιBacchae
Euripides Bacchae PDF
| 1 | ΔΙΟΝΥΣΟΣ |
| 1.1 | Ἥκω Διὸς παῖς τήνδε Θηβαίαν χθόνα |
| 1.2 | Διόνυσος, ὃν τίκτει ποθ’ ἡ Κάδμου κόρη |
| 1.3 | Σεμέλη λοχευθεῖς’ ἀστραπηφόρωι πυρί· |
| 1.4 | μορφὴν δ’ ἀμείψας ἐκ θεοῦ βροτησίαν |
| 5.1 | πάρειμι Δίρκης νάμαθ’ Ἱσμηνοῦ θ’ ὕδωρ. |
| 5.2 | ὁρῶ δὲ μητρὸς μνῆμα τῆς κεραυνίας |
| 5.3 | τόδ’ ἐγγὺς οἴκων καὶ δόμων ἐρείπια |
| 5.4 | τυφόμενα Δίου πυρὸς ἔτι ζῶσαν φλόγα, |
| 5.5 | ἀθάνατον Ἥρας μητέρ’ εἰς ἐμὴν ὕβριν. |
| 10.1 | αἰνῶ δὲ Κάδμον, ἄβατον ὃς πέδον τόδε |
| 10.2 | τίθησι, θυγατρὸς σηκόν· ἀμπέλου δέ νιν |
| 10.3 | πέριξ ἐγὼ ’κάλυψα βοτρυώδει χλόηι. |
| 10.4 | λιπὼν δὲ Λυδῶν τοὺς πολυχρύσους γύας Φρυγῶν τε, Περσῶν ἡλιοβλήτους πλάκας |
| 15.1 | Βάκτριά τε τείχη τήν τε δύσχιμον χθόνα |
| 15.2 | Μήδων ἐπελθὼν Ἀραβίαν τ’ εὐδαίμονα |
| 15.3 | Ἀσίαν τε πᾶσαν ἣ παρ’ ἁλμυρὰν ἅλα |
| 15.4 | κεῖται μιγάσιν Ἕλλησι βαρβάροις θ’ ὁμοῦ |
| 15.5 | πλήρεις ἔχουσα καλλιπυργώτους πόλεις, |
| 20.1 | ἐς τήνδε πρώτην ἦλθον Ἑλλήνων πόλιν, |
| 20.2 | τἀκεῖ χορεύσας καὶ καταστήσας ἐμὰς |
| 20.3 | τελετάς, ἵν’ εἴην ἐμφανὴς δαίμων βροτοῖς. |
| 20.4 | πρώτας δὲ Θήβας τάσδε γῆς Ἑλληνίδος |
| 20.5 | ἀνωλόλυξα, νεβρίδ’ ἐξάψας χροὸς |
| 25.1 | θύρσον τε δοὺς ἐς χεῖρα, κίσσινον βέλος· |
| 25.2 | ἐπεί μ’ ἀδελφαὶ μητρός, ἃς ἥκιστ’ ἐχρῆν, |
| 25.3 | Διόνυσον οὐκ ἔφασκον ἐκφῦναι Διός, |
| 25.4 | Σεμέλην δὲ νυμφευθεῖσαν ἐκ θνητοῦ τινος |
| 25.5 | ἐς Ζῆν’ ἀναφέρειν τὴν ἁμαρτίαν λέχους, |
| 30.1 | Κάδμου σοφίσμαθ’, ὧν νιν οὕνεκα κτανεῖν |
| 30.2 | Ζῆν’ ἐξεκαυχῶνθ’, ὅτι γάμους ἐψεύσατο. |
| 30.3 | τοιγάρ νιν αὐτὰς ἐκ δόμων ὤιστρης’ ἐγὼ |
| 30.4 | μανίαις, ὄρος δ’ οἰκοῦσι παράκοποι φρενῶν, |
| 30.5 | σκευήν τ’ ἔχειν ἠνάγκας’ ὀργίων ἐμῶν. |
| 35.1 | καὶ πᾶν τὸ θῆλυ σπέρμα Καδμείων, ὅσαι γυναῖκες ἦσαν, ἐξέμηνα δωμάτων· |
| 35.2 | ὁμοῦ δὲ Κάδμου παισὶν ἀναμεμειγμέναι |
| 35.3 | χλωραῖς ὑπ’ ἐλάταις ἀνορόφους ἧνται πέτρας. |
| 35.4 | δεῖ γὰρ πόλιν τήνδ’ ἐκμαθεῖν, κεἰ μὴ θέλει, |
| 40.1 | ἀτέλεστον οὖσαν τῶν ἐμῶν βακχευμάτων, |
| 40.2 | Σεμέλης τε μητρὸς ἀπολογήσασθαί μ’ ὕπερ |
| 40.3 | φανέντα θνητοῖς δαίμον’ ὃν τίκτει Διί. |
| 40.4 | Κάδμος μὲν οὖν γέρας τε καὶ τυραννίδα |
| 40.5 | Πενθεῖ δίδωσι θυγατρὸς ἐκπεφυκότι, |
| 45.1 | ὃς θεομαχεῖ τὰ κατ’ ἐμὲ καὶ σπονδῶν ἄπο |
| 45.2 | ὠθεῖ μ’ ἐν εὐχαῖς τ’ οὐδαμοῦ μνείαν ἔχει. |
| 45.3 | ὧν οὕνεκ’ αὐτῶι θεὸς γεγὼς ἐνδείξομαι |
| 45.4 | πᾶσίν τε Θηβαίοισιν. ἐς δ’ ἄλλην χθόνα, |
| 45.5 | τἀνθένδε θέμενος εὖ, μεταστήσω πόδα, δεικνὺς ἐμαυτόν· ἢν δὲ Θηβαίων πόλις |
| 45.6 | ὀργῆι σὺν ὅπλοις ἐξ ὄρους βάκχας ἄγειν |
| 45.7 | ζητῆι, ξυνάψω μαινάσι στρατηλατῶν. |
| 45.8 | ὧν οὕνεκ’ εἶδος θνητὸν ἀλλάξας ἔχω |
| 45.9 | μορφήν τ’ ἐμὴν μετέβαλον εἰς ἀνδρὸς φύσιν. |
| 55.1 | ἀλλ’, ὦ λιποῦσαι Τμῶλον, ἔρυμα Λυδίας, |
| 55.2 | θίασος ἐμός, γυναῖκες ἃς ἐκ βαρβάρων |
| 55.3 | ἐκόμισα παρέδρους καὶ ξυνεμπόρους ἐμοί, |
| 55.4 | αἴρεσθε τἀπιχώρι’ ἐν Φρυγῶν πόλει |
| 55.5 | τύπανα, Ῥέας τε μητρὸς ἐμά θ’ εὑρήματα, |
| 60.1 | βασίλειά τ’ ἀμφὶ δώματ’ ἐλθοῦσαι τάδε κτυπεῖτε Πενθέως, ὡς ὁρᾶι Κάδμου πόλις. |
| 60.2 | ἐγὼ δὲ βάκχαις, ἐς Κιθαιρῶνος πτυχὰς |
| 60.3 | ἐλθὼν ἵν’ εἰσί, συμμετασχήσω χορῶν. |
| 60.4 | ΧΟΡΟΣ |
| 64 | Ἀσίας ἀπὸ γαίας |
| 65.1 | ἱερὸν Τμῶλον ἀμείψασα θοάζω |
| 65.2 | Βρομίωι πόνον ἡδὺν |
| 65.3 | κάματόν τ’ εὐκάματον, Βάκ‐ |
| 65.4 | χιον εὐαζομένα. |
| 65.5 | τίς ὁδῶι, τίς ὁδῶι; τίς |
| 70 | μελάθροις; ἔκτοπος ἔστω, |
| 70.1 | στόμα τ’ εὔφημον ἅπας ἐξοσιούσθω· |
| 70.2 | τὰ νομισθέντα γὰρ αἰεὶ |
| 70.3 | Διόνυσον ὑμνήσω. |
| 70.4 | ὦ μάκαρ, ὅστις εὐδαί‐ |
| 70.5 | μων τελετὰς θεῶν εἰ‐ |
| 75 | δὼς βιοτὰν ἁγιστευ—ει |
| 75.1 | καὶ θιασεύεται ψυ‐ |
| 75.2 | χὰν ἐν ὄρεσσι βακχεύ‐ |
| 75.3 | ων ὁσίοις καθαρμοῖσιν, |
| 75.4 | τά τε ματρὸς μεγάλας ὄρ‐ |
| 75.5 | για Κυβέλας θεμιτεύων |
| 80.1 | ἀνὰ θύρσον τε τινάσσων |
| 80.2 | κισσῶι τε στεφανωθεὶς |
| 80.3 | Διόνυσον θεραπεύει. |
| 80.4 | ἴτε βάκχαι, ἴτε βάκχαι, Βρόμιον παῖδα θεὸν θεοῦ |
| 85.1 | Διόνυσον κατάγουσαι |
| 85.2 | Φρυγίων ἐξ ὀρέων Ἑλλάδος εἰς εὐ‐ |
| 85.3 | ρυχόρους ἀγυιὰς, τὸν Βρόμιον· |
| 85.4 | ὅν ποτ’ ἔχους’ ἐν ὠδί‐ |
| 85.5 | νων λοχίαις ἀνάγκαι‐ |
| 90.1 | σι πταμένας Διὸς βροντᾶς |
| 90.2 | νηδύος ἔκβολον μά‐ |
| 90.3 | τηρ ἔτεκεν, λιποῦς’ αἰ‐ |
| 90.4 | ῶνα κεραυνίωι πλαγᾶι· |
| 90.5 | λοχίαις δ’ αὐτίκα νιν δέ‐ |
| 95.1 | ξατο θαλάμαις Κρονίδας Ζεύς, |
| 95.2 | κατὰ μηρῶι δὲ καλύψας |
| 95.3 | χρυσέαισιν συνερείδει |
| 95.4 | περόναις κρυπτὸν ἀφ’ Ἥρας. |
| 95.5 | ἔτεκεν δ’, ἁνίκα Μοῖραι τέλεσαν, ταυρόκερων θεὸν |
| 95.6 | στεφάνωσέν τε δρακόντων |
| 102-103 | στεφάνοις, ἔνθεν ἄγραν θηρότροφον μαι‐ |
| 104 | νάδες ἀμφιβάλλονται πλοκάμοις. |
| 105.1 | ὦ Σεμέλας τροφοὶ Θῆ‐ |
| 105.2 | βαι, στεφανοῦσθε κισσῶι· |
| 105.3 | βρύετε βρύετε χλοήρει |
| 105.4 | μίλακι καλλικάρπωι καὶ καταβακχιοῦσθε δρυὸς |
| 110.1 | ἢ ἐλάτας κλάδοισι, |
| 110.2 | στικτῶν τ’ ἐνδυτὰ νεβρίδων |
| 110.3 | στέφετε λευκοτρίχων πλοκάμων |
| 110.4 | μαλλοῖς· ἀμφὶ δὲ νάρθηκας ὑβριστὰς |
| 110.5 | ὁσιοῦσθ’· αὐτίκα γᾶ πᾶσα χορεύσει, |
| 115.1 | Βρόμιος εὖτ’ ἂν ἄγηι θιάσους |
| 115.2 | εἰς ὄρος εἰς ὄρος, ἔνθα μένει |
| 115.3 | θηλυγενὴς ὄχλος |
| 115.4 | ἀφ’ ἱστῶν παρὰ κερκίδων τ’ |
| 115.5 | οἰστρηθεὶς Διονύσωι. |
| 120.1 | ὦ θαλάμευμα Κουρή‐ |
| 120.2 | των ζάθεοί τε Κρήτας |
| 120.3 | Διογενέτορες ἔναυλοι, |
| 120.4 | ἔνθα τρικόρυθες ἄντροις |
| 120.5 | βυρσότονον κύκλωμα τόδε |
| 125.1 | μοι Κορύβαντες ηὗρον· |
| 125.2 | βακχείαι δ’ ἅμα συντόνωι |
| 125.3 | κέρασαν ἡδυβόαι Φρυγίων |
| 125.4 | αὐλῶν πνεύματι ματρός τε Ῥέας ἐς |
| 125.5 | χέρα θῆκαν, κτύπον εὐάσμασι βακχᾶν· |
| 130.1 | παρὰ δὲ μαινόμενοι Σάτυροι |
| 130.2 | ματέρος ἐξανύσαντο θεᾶς, |
| 130.3 | ἐς δὲ χορεύματα |
| 130.4 | συνῆψαν τριετηρίδων, |
| 130.5 | αἷς χαίρει Διόνυσος. |
| 135.1 | ἡδὺς ἐν ὄρεσσιν ὅταν |
| 135.2 | ἐκ θιάσων δρομαίων |
| 135.3 | πέσηι πεδόσε, νεβρίδος ἔχων |
| 135.4 | ἱερὸν ἐνδυτόν, ἀγρεύων |
| 135.5 | αἷμα τραγοκτόνον, ὠμοφάγον χάριν, |
| 140 | ἱέμενος εἰσυὄρεα Φρύγια Λύδι’ |
| 141a | †ὁ δ’ ἔξαρχος† Βρόμιος· |
| 141b | εὐ οἷ. |
| 142.1 | ῥεῖ δὲ γάλακτι πέδον, ῥεῖ δ’ οἴνωι, |
| 142.2 | ῥεῖ δὲ μελισσᾶν νέκταρι. |
| 142.3 | Συρίας δ’ ὡς λιβάνου κα‐ |
| 145.1 | πνὸς ὁ Βακχεὺς ἀνέχων |
| 145.2 | πυρσώδη φλόγα πεύκας |
| 145.3 | ἐκ νάρθηκος ἀίσσει |
| 148a | δρόμωι καὶ χοροῖσιν |
| 148b | πλανάτας ὲρεθίζων |
| 149.1 | ἰαχαῖς τ’ ἀναπάλλων τρυφερόν 〈τε〉 πλόκαμον εἰς αἰθέρα ῥίπτων. |
| 149.2 | †ἅμα δ’ ἐπ’ εὐάσμασιν ἐπιβρέμει τοιάδ’·† |
| 149.3 | Ὦ ἴτε βάκχαι, |
| 149.4 | ὦ ἴτε βάκχαι, |
| 149.5 | Τμώλου χρυσορόου χλιδά, |
| 155.1 | μέλπετε τὸν Διόνυσον |
| 155.2 | βαρυβρόμω] ὑπὸ τυμπάνων, |
| 157-158 | εὔια τὸν εὔιον ἀγαλλόμεναι θεὸν |
| 159 | ἐν Φρυγίαισι βοαῖς ἐνοπαῖσί τε, |
| 160 | λωτὸς ὅταν εὐκέλαδος |
| 161-162 | ἱερὸς ἱερὰ παίγματα βρέμηι σύνοχα |
| 163 | φοιτάσιν εἰς ὄρος εἰς ὄρος· ἡδομέ‐ |
| 165 | να δ’ ἄρα πῶλος ὅπως ἅμα ματέρι |
| 167-169 | φορβάδι κῶλον ἄγει ταχύπουν σκιρτήμασι βάκχα. |
| 170 | ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ |
| 170.1 | τίς ἐν πύλαισι; Κάδμον ἐκκάλει δόμων, |
| 170.2 | Ἀγήνορος παῖδ’, ὃς πόλιν Σιδωνίαν |
| 170.3 | λιπὼν ἐπύργως’ ἄστυ Θηβαίων τόδε. |
| 170.4 | ἴτω τις, εἰσάγγελλε Τειρεσίας ὅτι |
| 170.5 | ζητεῖ νιν· οἶδε δ’ αὐτὸς ὧν ἥκω πέρι |
| 175.1 | ἅ τε ξυνεθέμην πρέσβυς ὢν γεραιτέρωι, |
| 175.2 | θύρσους ἀνάπτειν καὶ νεβρῶν δορὰς ἔχειν στεφανοῦν τε κρᾶτα κισσίνοις βλαστήμασιν. |
| 175.3 | ΚΑΔΜΟΣ |
| 178.1 | ὦ φίλταθ’, ὡς σὴν γῆρυν ἠισθόμην κλυὼν |
| 178.2 | σοφὴν σοφοῦ παρ’ ἀνδρός, ἐν δόμοισιν ὤν. |
| 180.1 | ἥκω δ’ ἕτοιμος τήνδ’ ἔχων σκευὴν θεοῦ· |
| 180.2 | δεῖ γάρ νιν ὄντα παῖδα θυγατρὸς ἐξ ἐμῆς |
| 180.3 | [Διόνυσον ὃς πέφηνεν ἀνθρώποις θεὸς] |
| 180.4 | ὅσον καθ’ ἡμᾶς δυνατὸν αὔξεσθαι μέγαν. |
| 180.5 | ποῖ δεῖ χορεύειν, ποῖ καθιστάναι πόδα |
| 185.1 | καὶ κρᾶτα σεῖσαι πολιόν; ἐξηγοῦ σύ μοι |
| 185.2 | γέρων γέροντι, Τειρεσία· σὺ γὰρ σοφός. |
| 185.3 | ὡς οὐ κάμοιμ’ ἂν οὔτε νύκτ’ οὔθ’ ἡμέραν |
| 185.4 | θύρσωι κροτῶν γῆν· ἐπιλελήσμεθ’ ἡδέως |
| 185.5 | γέροντες ὄντες. Τε. ταὔτ’ ἐμοὶ πάσχεις ἄρα· |
| 190.1 | κἀγὼ γὰρ ἡβῶ κἀπιχειρήσω χοροῖς. |
| 190.2 | Κα. οὔκουν ὄχοισιν εἰς ὄρος περάσομεν; |
| 190.3 | Τε. ἀλλ’ οὐχ ὁμοίως ἂν ὁ θεὸς τιμὴν ἔχοι. |
| 190.4 | Κα. γέρων γέροντα παιδαγωγήσω ς’ ἐγώ; |
| 190.5 | Τε. ὁ θεὸς ἀμοχθεὶ κεῖσε νῶιν ἡγήσεται. |
| 195.1 | Κα. μόνοι δὲ πόλεως Βακχίωι χορεύσομεν; |
| 195.2 | Τε. μόνοι γὰρ εὖ φρονοῦμεν, οἱ δ’ ἄλλοι κακῶς. |
| 195.3 | Κα. μακρὸν τὸ μέλλειν· ἀλλ’ ἐμῆς ἔχου χερός. |
| 195.4 | Τε. ἰδού, ξύναπτε καὶ ξυνωρίζου χέρα. [Κα. οὐ καταφρονῶ ’γὼ τῶν θεῶν θνητὸς γεγώς. Τε. οὐδὲν σοφιζόμεσθα τοῖσι δαίμοσιν. |
| 195.5 | πατρίους παραδοχάς, ἅς θ’ ὁμήλικας χρόνωι |
| 195.6 | κεκτήμεθ’, οὐδεὶς αὐτὰ καταβαλεῖ λόγος, |
| 195.7 | οὐδ’ εἰ δι’ ἄκρων τὸ σοφὸν ηὕρηται φρενῶν.] |
| 195.8 | Κα. ἐρεῖ τις ὡς τὸ γῆρας οὐκ αἰσχύνομαι, |
| 205.1 | μέλλων χορεύειν κρᾶτα κισσώσας ἐμόν; |
| 205.2 | Τε. οὐ γὰρ διήιρηχ’ ὁ θεὸς οὔτε τὸν νέον |
| 205.3 | εἰ χρὴ χορεύειν οὔτε τὸν γεραίτερον, |
| 205.4 | ἀλλ’ ἐξ ἁπάντων βούλεται τιμὰς ἔχειν |
| 205.5 | κοινάς, διαριθμῶν δ’ οὐδέν’ αὔξεσθαι θέλει. |
| 210.1 | Κα. ἐπεὶ σὺ φέγγος, Τειρεσία, τόδ’ οὐχ ὁρᾶις, |
| 210.2 | ἐγὼ προφήτης σοι λόγων γενήσομαι. |
| 210.3 | Πενθεὺς πρὸς οἴκους ὅδε διὰ σπουδῆς περᾶι, |
| 210.4 | Ἐχίονος παῖς, ὧι κράτος δίδωμι γῆς. |
| 210.5 | ὡς ἐπτόηται· τί ποτ’ ἐρεῖ νεώτερον; |
| 215 | ΠΕΝΘΕΥΣ |
| 215.1 | ἔκδημος ὢν μὲν τῆσδ’ ἐτύγχανον χθονός, |
| 215.2 | κλύω δὲ νεοχμὰ τήνδ’ ἀνὰ πτόλιν κακά, γυναῖκας ἡμῖν δώματ’ ἐκλελοιπέναι |
| 215.3 | πλασταῖσι βακχείαισιν, ἐν δὲ δασκίοις |
| 215.4 | ὄρεσι θοάζειν, τὸν νεωστὶ δαίμονα |
| 220.1 | Διόνυσον, ὅστις ἔστι, τιμώσας χοροῖς, |
| 220.2 | πλήρεις δὲ θιάσοις ἐν μέσοισιν ἱστάναι |
| 220.3 | κρατῆρας, ἄλλην δ’ ἄλλος’ εἰς ἐρημίαν |
| 220.4 | πτώσσουσαν εὐναῖς ἀρσένων ὑπηρετεῖν, |
| 220.5 | πρόφασιν μὲν ὡς δὴ μαινάδας θυοσκόους, |
| 225.1 | τὴν δ’ Ἀφροδίτην πρόσθ’ ἄγειν τοῦ Βακχίου. |
| 225.2 | ὅσας μὲν οὖν εἴληφα, δεσμίους χέρας |
| 225.3 | σώιζουσι πανδήμοισι πρόσπολοι στέγαις· |
| 225.4 | ὅσαι δ’ ἄπεισιν, ἐξ ὄρους θηράσομαι, |
| 225.5 | [Ἰνώ τ’ Ἀγαυήν θ’, ἥ μ’ ἔτικτ’ Ἐχίονι, |
| 230.1 | Ἀκταίονός τε μητέρ’, Αὐτονόην λέγω,] |
| 230.2 | καί σφας σιδηραῖς ἁρμόσας ἐν ἄρκυσιν |
| 230.3 | παύσω κακούργου τῆσδε βακχείας τάχα. |
| 230.4 | λέγουσι δ’ ὥς τις εἰσελήλυθε ξένος, |
| 230.5 | γόης ἐπωιδὸς Λυδίας ἀπὸ χθονός, |
| 235.1 | ξανθοῖσι βοστρύχοισιν εὔοσμος κόμην, |
| 235.2 | οἰνωπός, ὄσσοις χάριτας Ἀφροδίτης ἔχων, |
| 235.3 | ὃς ἡμέρας τε κεὐφρόνας συγγίγνεται |
| 235.4 | τελετὰς προτείνων εὐίους νεάνισιν. |
| 235.5 | εἰ δ’ αὐτὸν εἴσω τῆσδε λήψομαι χθονός, |
| 240.1 | παύσω κτυποῦντα θύρσον ἀνασείοντά τε κόμας, τράχηλον σώματος χωρὶς τεμών. |
| 240.2 | ἐκεῖνος εἶναί φησι Διόνυσον θεόν, |
| 240.3 | ἐκεῖνος ἐν μηρῶι ποτ’ ἐρράφθαι Διός· |
| 240.4 | ὃς ἐκπυροῦται λαμπάσιν κεραυνίαις |
| 245.1 | σὺν μητρί, Δίους ὅτι γάμους ἐψεύσατο. |
| 245.2 | ταῦτ’ οὐχὶ δεινὰ κἀγχόνης ἔστ’ ἄξια, |
| 245.3 | ὕβρεις ὑβρίζειν, ὅστις ἔστιν ὁ ξένος; |
| 245.4 | ἀτὰρ τόδ’ ἄλλο θαῦμα· τὸν τερασκόπον |
| 245.5 | ἐν ποικίλαισι νεβρίσι Τειρεσίαν ὁρῶ πατέρα τε μητρὸς τῆς ἐμῆς, πολὺν γέλων, |
| 245.6 | νάρθηκι βακχεύοντ’· ἀναίνομαι, πάτερ, |
| 245.7 | τὸ γῆρας ὑμῶν εἰσορῶν νοῦν οὐκ ἔχον. |
| 245.8 | οὐκ ἀποτινάξεις κισσόν; οὐκ ἐλευθέραν |
| 245.9 | θύρσου μεθήσεις χεῖρ’, ἐμῆς μητρὸς πάτερ; |
| 255.1 | σὺ ταῦτ’ ἔπεισας, Τειρεσία· τόνδ’ αὖ θέλεις |
| 255.2 | τὸν δαίμον’ ἀνθρώποισιν ἐσφέρων νέον |
| 255.3 | σκοπεῖν πτερωτὰ κἀμπύρων μισθοὺς φέρειν. |
| 255.4 | εἰ μή σε γῆρας πολιὸν ἐξερρύετο, |
| 255.5 | καθῆς’ ἂν ἐν βάκχαισι δέσμιος μέσαις, |
| 260.1 | τελετὰς πονηρὰς εἰσάγων· γυναιξὶ γὰρ |
| 260.2 | ὅπου βότρυος ἐν δαιτὶ γίγνεται γάνος, |
| 260.3 | οὐχ ὑγιὲς οὐδὲν ἔτι λέγω τῶν ὀργίων. |
| 260.4 | Χο. τῆς δυσσεβείας. ὦ ξέν’, οὐκ αἰδῆι θεοὺς |
| 260.5 | Κάδμον τε τὸν σπείραντα γηγενῆ στάχυν, |
| 265.1 | Ἐχίονος δ’ ὢν παῖς καταισχυνεῖς γένος; |
| 265.2 | Τε. ὅταν λάβηι τις τῶν λόγων ἀνὴρ σοφὸς |
| 265.3 | καλὰς ἀφορμάς, οὐ μέγ’ ἔργον εὖ λέγειν· |
| 265.4 | σὺ δ’ εὔτροχον μὲν γλῶσσαν ὡς φρονῶν ἔχεις, |
| 265.5 | ἐν τοῖς λόγοισι δ’ οὐκ ἔνεισί σοι φρένες. |
| 270.1 | θράσει δὲ δυνατὸς καὶ λέγειν οἷός τ’ ἀνὴρ |
| 270.2 | κακὸς πολίτης γίγνεται νοῦν οὐκ ἔχων. |
| 270.3 | οὗτος δ’ ὁ δαίμων ὁ νέος, ὃν σὺ διαγελᾶις, |
| 270.4 | οὐκ ἂν δυναίμην μέγεθος ἐξειπεῖν ὅσος |
| 270.5 | καθ’ Ἑλλάδ’ ἔσται. δύο γάρ, ὦ νεανία, |
| 275.1 | τὰ πρῶτ’ ἐν ἀνθρώποισι· Δημήτηρ θεά— |
| 275.2 | Γῆ δ’ ἐστίν, ὄνομα δ’ ὁπότερον βούληι κάλει· |
| 275.3 | αὕτη μὲν ἐν ξηροῖσιν ἐκτρέφει βροτούς· |
| 275.4 | ὃς δ’ ἦλθ’ ἔπειτ’, ἀντίπαλον ὁ Σεμέλης γόνος |
| 275.5 | βότρυος ὑγρὸν πῶμ’ ηὗρε κἀσηνέγκατο |
| 280.1 | θνητοῖς, ὃ παύει τοὺς ταλαιπώρους βροτοὺς |
| 280.2 | λύπης, ὅταν πλησθῶσιν ἀμπέλου ῥοῆς, |
| 280.3 | ὕπνον τε λήθην τῶν καθ’ ἡμέραν κακῶν |
| 280.4 | δίδωσιν, οὐδ’ ἔστ’ ἄλλο φάρμακον πόνων. |
| 280.5 | οὗτος θεοῖσι σπένδεται θεὸς γεγώς, |
| 285.1 | ὥστε διὰ τοῦτον τἀγάθ’ ἀνθρώπους ἔχειν. |
| 285.2 | καὶ διαγελᾶις νιν ὡς ἐνερράφη Διὸς |
| 285.3 | μηρῶι; διδάξω ς’ ὡς καλῶς ἔχει τόδε. |
| 285.4 | ἐπεί νιν ἥρπας’ ἐκ πυρὸς κεραυνίου Ζεύς, ἐς δ’ Ὄλυμπον βρέφος ἀνήγαγεν νέον, |
| 290.1 | Ἥρα νιν ἤθελ’ ἐκβαλεῖν ἀπ’ οὐρανοῦ, |
| 290.2 | Ζεὺς δ’ ἀντεμηχανήσαθ’ οἷα δὴ θεός· |
| 290.3 | ῥήξας μέρος τι τοῦ χθόν’ ἐγκυκλουμένου |
| 290.4 | αἰθέρος, ἔδωκε τόνδ’ ὅμηρον, ἐκτιθεὶς |
| 290.5 | Διόνυσον Ἥρας νεικέων· χρόνωι δέ νιν |
| 295.1 | βροτοὶ ῥαφῆναί φασιν ἐν μηρῶι Διός, |
| 295.2 | ὄνομα μεταστήσαντες, ὅτι θεᾶι θεὸς |
| 295.3 | Ἥραι ποθ’ ὡμήρευσε, συνθέντες λόγον. |
| 295.4 | μάντις δ’ ὁ δαίμων ὅδε· τὸ γὰρ βακχεύσιμον |
| 295.5 | καὶ τὸ μανιῶδες μαντικὴν πολλὴν ἔχει· ὅταν γὰρ ὁ θεὸς ἐς τὸ σῶμ’ ἔλθηι πολύς, |
| 295.6 | λέγειν τὸ μέλλον τοὺς μεμηνότας ποιεῖ. |
| 295.7 | Ἄρεώς τε μοῖραν μεταλαβὼν ἔχει τινά· |
| 295.8 | στρατὸν γὰρ ἐν ὅπλοις ὄντα κἀπὶ τάξεσιν |
| 295.9 | φόβος διεπτόησε πρὶν λόγχης θιγεῖν· |
| 305.1 | μανία δὲ καὶ τοῦτ’ ἐστὶ Διονύσου πάρα. |
| 305.2 | ἔτ’ αὐτὸν ὄψηι κἀπὶ Δελφίσιν πέτραις |
| 305.3 | πηδῶντα σὺν πεύκαισι δικόρυφον πλάκα, |
| 305.4 | πάλλοντα καὶ σείοντα βακχεῖον κλάδον, |
| 305.5 | μέγαν τ’ ἀν’ Ἑλλάδ’. ἀλλ’ ἐμοί, Πενθεῦ, πιθοῦ· |
| 310.1 | μὴ τὸ κράτος αὔχει δύναμιν ἀνθρώποις ἔχειν, |
| 310.2 | μηδ’, ἢν δοκῆις μέν, ἡ δὲ δόξα σου νοσῆι, |
| 310.3 | φρονεῖν δόκει τι· τὸν θεὸν δ’ ἐς γῆν δέχου καὶ σπένδε καὶ βάκχευε καὶ στέφου κάρα. |
| 310.4 | οὐχ ὁ Διόνυσος σωφρονεῖν ἀναγκάσει |
| 315.1 | γυναῖκας ἐς τὴν Κύπριν, ἀλλ’ ἐν τῆι φύσει |
| 315.2 | [τὸ σωφρονεῖν ἔνεστιν εἰς τὰ πάντ’ ἀεί] |
| 315.3 | τοῦτο· σκοπεῖν χρή· καὶ γὰρ ἐν βακχεύμασιν |
| 315.4 | οὖς’ ἥ γε σώφρων οὐ διαφθαρήσεται. |
| 315.5 | ὁρᾶις; σὺ χαίρεις, ὅταν ἐφεστῶσιν πύλαις |
| 320.1 | πολλοί, τὸ Πενθέως δ’ ὄνομα μεγαλύνηι πόλις· |
| 320.2 | κἀκεῖνος, οἶμαι, τέρπεται τιμώμενος. |
| 320.3 | ἐγὼ μὲν οὖν καὶ Κάδμος, ὃν σὺ διαγελᾶις, |
| 320.4 | κισσῶι τ’ ἐρεψόμεσθα καὶ χορεύσομεν, |
| 320.5 | πολιὰ ξυνωρίς, ἀλλ’ ὅμως χορευτέον, |
| 325.1 | κοὐ θεομαχήσω σῶν λόγων πεισθεὶς ὕπο. |
| 325.2 | μαίνηι γὰρ ὡς ἄλγιστα, κοὔτε φαρμάκοις |
| 325.3 | ἄκη λάβοις ἂν οὔτ’ ἄνευ τούτων νόσου. |
| 325.4 | Χο. ὦ πρέσβυ, Φοῖβόν τ’ οὐ καταισχύνεις λόγοις, |
| 325.5 | τιμῶν τε Βρόμιον σωφρονεῖς, μέγαν θεόν. |
| 330.1 | Κα. ὦ παῖ, καλῶς σοι Τειρεσίας παρήινεσεν. |
| 330.2 | οἴκει μεθ’ ἡμῶν, μὴ θύραζε τῶν νόμων· |
| 330.3 | νῦν γὰρ πέτηι τε καὶ φρονῶν οὐδὲν φρονεῖς. |
| 330.4 | κεἰ μὴ γὰρ ἔστιν ὁ θεὸς οὗτος, ὡς σὺ φήις, |
| 330.5 | παρὰ σοὶ λεγέσθω· καὶ καταψεύδου καλῶς |
| 335.1 | ὡς ἔστι Σεμέλης, ἵνα δοκῆι θεὸν τεκεῖν |
| 335.2 | ἡμῖν τε τιμὴ παντὶ τῶι γένει προσῆι. |
| 335.3 | ὁρᾶις τὸν Ἀκταίωνος ἄθλιον μόρον, ὃν ὠμόσιτοι σκύλακες ἃς ἐθρέψατο |
| 335.4 | διεσπάσαντο, κρείσσον’ ἐν κυναγίαις |
| 340.1 | Ἀρτέμιδος εἶναι κομπάσαντ’ ἐν ὀργάσιν. |
| 340.2 | ὃ μὴ πάθηις σύ· δεῦρό σου στέψω κάρα |
| 340.3 | κισσῶι· μεθ’ ἡμῶν τῶι θεῶι τιμὴν δίδου. |
| 340.4 | Πε. οὐ μὴ προσοίσεις χεῖρα, βακχεύσεις δ’ ἰών, |
| 340.5 | μηδ’ ἐξομόρξηι μωρίαν τὴν σὴν ἐμοί; |
| 345.1 | τῆς σῆς 〈δ’〉 ἀνοίας τόνδε τὸν διδάσκαλον |
| 345.2 | δίκην μέτειμι. στειχέτω τις ὡς τάχος, |
| 345.3 | ἐλθὼν δὲ θάκους τοῦδ’ ἵν’ οἰωνοσκοπεῖ |
| 345.4 | μοχλοῖς τριαίνου κἀνάτρεψον ἔμπαλιν, |
| 345.5 | ἄνω κάτω τὰ πάντα συγχέας ὁμοῦ, καὶ στέμματ’ ἀνέμοις καὶ θυέλλαισιν μέθες· |
| 345.6 | μάλιστα γάρ νιν δήξομαι δράσας τάδε. |
| 345.7 | οἱ δ’ ἀνὰ πόλιν στείχοντες ἐξιχνεύσατε |
| 345.8 | τὸν θηλύμορφον ξένον, ὃς ἐσφέρει νόσον |
| 345.9 | καινὴν γυναιξὶ καὶ λέχη λυμαίνεται. |
| 355.1 | κἄνπερ λάβητε, δέσμιον πορεύσατε |
| 355.2 | δεῦρ’ αὐτόν, ὡς ἂν λευσίμου δίκης τυχὼν |
| 355.3 | θάνηι, πικρὰν βάκχευσιν ἐν Θήβαις ἰδών. |
| 355.4 | Τε. ὦ σχέτλι’, ὡς οὐκ οἶσθα ποῦ ποτ’ εἶ λόγων· |
| 355.5 | μέμηνας ἤδη, καὶ πρὶν ἐξεστὼς φρενῶν. |
| 360.1 | στείχωμεν ἡμεῖς, Κάδμε, κἀξαιτώμεθα |
| 360.2 | ὑπέρ τε τούτου καίπερ ὄντος ἀγρίου |
| 360.3 | ὑπέρ τε πόλεως τὸν θεὸν μηδὲν νέον |
| 360.4 | δρᾶν. ἀλλ’ ἕπου μοι κισσίνου βάκτρου μέτα, |
| 360.5 | πειρῶ δ’ ἀνορθοῦν σῶμ’ ἐμόν, κἀγὼ τὸ σόν. |
| 365.1 | γέροντε δ’ αἰσχρὸν δύο πεσεῖν· ἴτω δ’ ὅμως· τῶι Βακχίωι γὰρ τῶι Διὸς δουλευτέον. |
| 365.2 | Πενθεὺς δ’ ὅπως μὴ πένθος εἰσοίσει δόμοις |
| 365.3 | τοῖς σοῖσι, Κάδμε· μαντικῆι μὲν οὐ λέγω, |
| 365.4 | τοῖς πράγμασιν δέ· μῶρα γὰρ μῶρος λέγει. |
| 370.1 | Χο. Ὁσία πότνα θεῶν, |
| 370.2 | Ὁσία δ’ ἃ κατὰ γᾶν |
| 370.3 | χρυσέαι πτέρυγι φέρηι, |
| 370.4 | τάδε Πενθέως ἀίεις; |
| 370.5 | ἀίεις οὐχ ὁσίαν |
| 375.1 | ὕβριν ἐς τὸν Βρόμιον, τὸν |
| 375.2 | Σεμέλας, τὸν παρὰ καλλι‐ |
| 375.3 | στεφάνοις εὐφροσύναις δαί‐ |
| 375.4 | μονα πρῶτον μακάρων; ὃς τάδ’ ἔχει, |
| 375.5 | θιασεύειν τε χοροῖς |
| 380.1 | μετά τ’ αὐλοῦ γελάσαι |
| 380.2 | ἀποπαῦσαί τε μερίμνας, |
| 380.3 | ὁπόταν βότρυος ἔλθηι |
| 380.4 | γάνος ἐν δαιτὶ θεῶν, κισ‐ |
| 380.5 | σοφόροις δ’ ἐν θαλίαις ἀν‐ |
| 385.1 | δράσι κρατὴρ ὕπνον ἀμφιβάλληι. |
| 385.2 | ἀχαλίνων στομάτων |
| 385.3 | ἀνόμου τ’ ἀφροσύνας |
| 385.4 | τὸ τέλος δυστυχία· |
| 385.5 | ὁ δὲ τᾶς ἡσυχίας |
| 390.1 | βίοτος καὶ τὸ φρονεῖν ἀσάλευτόν τε μένει καὶ |
| 390.2 | ξυνέχει δώματα· πόρσω |
| 390.3 | γὰρ ὅμως αἰθέρα ναίον‐ |
| 390.4 | τες ὁρῶσιν τὰ βροτῶν οὐρανίδαι. |
| 395.1 | τὸ σοφὸν δ’ οὐ σοφία, |
| 395.2 | τό τε μὴ θνατὰ φρονεῖν |
| 395.3 | βραχὺς αἰών· ἐπὶ τούτωι |
| 395.4 | δὲ τίς ἂν μεγάλα διώκων |
| 395.5 | τὰ παρόντ’ οὐχὶ φέροι; μαι‐ νομένων οἵδε τρόποι καὶ |
| 395.6 | κακοβούλων παρ’ ἔμοιγε φωτῶν. |
| 395.7 | ἱκοίμαν ποτὶ Κύπρον, |
| 395.8 | νᾶσον τᾶς Ἀφροδίτας, |
| 395.9 | ἵν’ οἱ θελξίφρονες νέμον‐ |
| 405.1 | ται θνατοῖσιν Ἔρωτες |
| 405.2 | Πάφον, τὰν ἑκατόστομοι |
| 405.3 | βαρβάρου ποταμοῦ ῥοαὶ καρπίζουσιν ἄνομβροι, |
| 405.4 | οὗ θ’ ἁ καλλιστευομένα |
| 410.1 | Πιερία, μούσειος ἕδρα, |
| 410.2 | σεμνὰ κλειτὺς Ὀλύμπου· |
| 410.3 | ἐκεῖς’ ἄγε με, Βρόμιε Βρόμιε, |
| 410.4 | πρόβακχ’ εὔιε δαῖμον. |
| 414-415 | ἐκεῖ Χάριτες, ἐκεῖ δὲ Πόθος, ἐκεῖ δὲ βάκ‐ |
| 416.1 | χαις θέμις ὀργιάζειν. |
| 416.2 | ὁ δαίμων ὁ Διὸς παῖς |
| 416.3 | χαίρει μὲν θαλίαισιν, |
| 416.4 | φιλεῖ δ’ ὀλβοδότειραν Εἰ‐ |
| 420.1 | ρήναν, κουροτρόφον θεάν. |
| 420.2 | ἴσαν δ’ ἔς τε τὸν ὄλβιον |
| 420.3 | τόν τε χείρονα δῶκ’ ἔχειν |
| 420.4 | οἴνου τέρψιν ἄλυπον· |
| 420.5 | μισεῖ δ’ ὧι μὴ ταῦτα μέλει, |
| 425.1 | κατὰ φάος νύκτας τε φίλας |
| 425.2 | εὐαίωνα διαζῆν, |
| 427-428 | †σοφὰν δ’ ἀπέχειν πραπίδα φρένα τε |
| 429 | περισσῶν παρὰ φωτῶν†. |
| 430 | τὸ πλῆθος ὅτι τὸ φαυλότερον ἐνόμισε χρῆ‐ |
| 433.1 | ταί τε, τόδ’ ἂν δεχοίμαν. |
| 433.2 | ΘΕΡΑΠΩΝ |
| 434 | Πενθεῦ, πάρεσμεν τήνδ’ ἄγραν ἠγρευκότες |
| 435.1 | ἐφ’ ἣν ἔπεμψας, οὐδ’ ἄκρανθ’ ὡρμήσαμεν. |
| 435.2 | ὁ θὴρ δ’ ὅδ’ ἡμῖν πρᾶος οὐδ’ ὑπέσπασεν |
| 435.3 | φυγῆι πόδ’, ἀλλ’ ἔδωκεν οὐκ ἄκων χέρας, |
| 435.4 | οὐκ ὠχρός, οὐδ’ ἤλλαξεν οἰνωπὸν γένυν, |
| 435.5 | γελῶν δὲ καὶ δεῖν κἀπάγειν ἐφίετο |
| 440.1 | ἔμενέ τε, τοὐμὸν εὐτρεπὲς ποιούμενος. |
| 440.2 | κἀγὼ δι’ αἰδοῦς εἶπον· Ὦ ξέν’, οὐχ ἑκὼν |
| 440.3 | ἄγω σε, Πενθέως δ’ ὅς μ’ ἔπεμψ’ ἐπιστολαῖς. |
| 440.4 | ἃς δ’ αὖ σὺ βάκχας εἷρξας, ἃς συνήρπασας |
| 440.5 | κἄδησας ἐν δεσμοῖσι πανδήμου στέγης, |
| 445.1 | φροῦδαί γ’ ἐκεῖναι λελυμέναι πρὸς ὀργάδας |
| 445.2 | σκιρτῶσι Βρόμιον ἀνακαλούμεναι θεόν· |
| 445.3 | αὐτόματα δ’ αὐταῖς δεσμὰ διελύθη ποδῶν |
| 445.4 | κλῆιδές τ’ ἀνῆκαν θύρετρ’ ἄνευ θνητῆς χερός. |
| 445.5 | πολλῶν δ’ ὅδ’ ἁνὴρ θαυμάτων ἥκει πλέως ἐς τάσδε Θήβας. σοὶ δὲ τἄλλα χρὴ μέλειν. |
| 445.6 | Πε. μέθεσθε χειρῶν τοῦδ’· ἐν ἄρκυσιν γὰρ ὢν |
| 445.7 | οὐκ ἔστιν οὕτως ὠκὺς ὥστε μ’ ἐκφυγεῖν. |
| 445.8 | ἀτὰρ τὸ μὲν σῶμ’ οὐκ ἄμορφος εἶ, ξένε, |
| 445.9 | ὡς ἐς γυναῖκας, ἐφ’ ὅπερ ἐς Θήβας πάρει· |
| 455.1 | πλόκαμός τε γάρ σου ταναὸς οὐ πάλης ὕπο, |
| 455.2 | γένυν παρ’ αὐτὴν κεχυμένος, πόθου πλέως· |
| 455.3 | λευκὴν δὲ χροιὰν ἐκ παρασκευῆς ἔχεις, |
| 455.4 | οὐχ ἡλίου βολαῖσιν ἀλλ’ ὑπὸ σκιᾶς |
| 455.5 | τὴν Ἀφροδίτην καλλονῆι θηρώμενος. |
| 460.1 | πρῶτον μὲν οὖν μοι λέξον ὅστις εἶ γένος. |
| 460.2 | Δι. οὐκ ὄκνος οὐδείς, ῥάιδιον δ’ εἰπεῖν τόδε. |
| 460.3 | τὸν ἀνθεμώδη Τμῶλον οἶσθά που κλύων. |
| 460.4 | Πε. οἶδ’, ὃς τὸ Σάρδεων ἄστυ περιβάλλει κύκλωι. |
| 460.5 | Δι. ἐντεῦθέν εἰμι, Λυδία δέ μοι πατρίς. |
| 465.1 | Πε. πόθεν δὲ τελετὰς τάσδ’ ἄγεις ἐς Ἑλλάδα; |
| 465.2 | Δι. Διόνυσος αὐτός μ’ εἰσέβης’, ὁ τοῦ Διός. |
| 465.3 | Πε. Ζεὺς δ’ ἔστ’ ἐκεῖ τις ὃς νέους τίκτει θεούς; |
| 465.4 | Δι. οὔκ, ἀλλ’ ὁ Σεμέλην ἐνθάδε ζεύξας γάμοις. |
| 465.5 | Πε. πότερα δὲ νύκτωρ ς’ ἢ κατ’ ὄμμ’ ἠνάγκασεν; |
| 470.1 | Δι. ὁρῶν ὁρῶντα, καὶ δίδωσιν ὄργια. |
| 470.2 | Πε. τὰ δ’ ὄργι’ ἐστὶ τίν’ ἰδέαν ἔχοντά σοι; |
| 470.3 | Δι. ἄρρητ’ ἀβακχεύτοισιν εἰδέναι βροτῶν. |
| 470.4 | Πε. ἔχει δ’ ὄνησιν τοῖσι θύουσιν τίνα; |
| 470.5 | Δι. οὐ θέμις ἀκοῦσαί ς’, ἔστι δ’ ἄξι’ εἰδέναι. |
| 475.1 | Πε. εὖ τοῦτ’ ἐκιβδήλευσας, ἵν’ ἀκοῦσαι θέλω. |
| 475.2 | Δι. ἀσέβειαν ἀσκοῦντ’ ὄργι’ ἐχθαίρει θεοῦ. |
| 475.3 | Πε. ὁ θεός, ὁρᾶν γὰρ φὴις σαφῶς, ποῖός τις ἦν; |
| 475.4 | Δι. ὁποῖος ἤθελ’· οὐκ ἐγὼ ’τασσον τόδε. |
| 475.5 | Πε. τοῦτ’ αὖ παρωχέτευσας, εὖ γ’ οὐδὲν λέγων. |
| 480.1 | Δι. δόξει τις ἀμαθεῖ σοφὰ λέγων οὐκ εὖ φρονεῖν. |
| 480.2 | Πε. ἦλθες δὲ πρῶτα δεῦρ’ ἄγων τὸν δαίμονα; |
| 480.3 | Δι. πᾶς ἀναχορεύει βαρβάρων τάδ’ ὄργια. |
| 480.4 | Πε. φρονοῦσι γὰρ κάκιον Ἑλλήνων πολύ. Δι. τάδ’ εὖ γε μᾶλλον· οἱ νόμοι δὲ διάφοροι. |
| 485.1 | Πε. τὰ δ’ ἱερὰ νύκτωρ ἢ μεθ’ ἡμέραν τελεῖς; |
| 485.2 | Δι. νύκτωρ τὰ πολλά· σεμνότητ’ ἔχει σκότος. |
| 485.3 | Πε. τοῦτ’ ἐς γυναῖκας δόλιόν ἐστι καὶ σαθρόν. |
| 485.4 | Δι. κἀν ἡμέραι τό γ’ αἰσχρὸν ἐξεύροι τις ἄν. |
| 485.5 | Πε. δίκην σε δοῦναι δεῖ σοφισμάτων κακῶν. |
| 490.1 | Δι. σὲ δ’ ἀμαθίας γε κἀσεβοῦντ’ ἐς τὸν θεόν. |
| 490.2 | Πε. ὡς θρασὺς ὁ βάκχος κοὐκ ἀγύμναστος λόγων. |
| 490.3 | Δι. εἴφ’ ὅτι παθεῖν δεῖ· τί με τὸ δεινὸν ἐργάσηι; |
| 490.4 | Πε. πρῶτον μὲν ἁβρὸν βόστρυχον τεμῶ σέθεν. |
| 490.5 | Δι. ἱερὸς ὁ πλόκαμος· τῶι θεῶι δ’ αὐτὸν τρέφω. |
| 495.1 | Πε. ἔπειτα θύρσον τόνδε παράδος ἐκ χεροῖν. |
| 495.2 | Δι. αὐτός μ’ ἀφαιροῦ· τόνδε Διονύσωι φορῶ. |
| 495.3 | Πε. εἱρκταῖσί τ’ ἔνδον σῶμα σὸν φυλάξομεν. |
| 495.4 | Δι. λύσει μ’ ὁ δαίμων αὐτός, ὅταν ἐγὼ θέλω. |
| 495.5 | Πε. ὅταν γε καλέσηις αὐτὸν ἐν βάκχαις σταθείς. Δι. καὶ νῦν ἃ πάσχω πλησίον παρὼν ὁρᾶι. |
| 495.6 | Πε. καὶ ποῦ ’στιν; οὐ γὰρ φανερὸς ὄμμασίν γ’ ἐμοῖς. |
| 495.7 | Δι. παρ’ ἐμοί· σὺ δ’ ἀσεβὴς αὐτὸς ὢν οὐκ εἰσορᾶις. |
| 495.8 | Πε. λάζυσθε· καταφρονεῖ με καὶ Θήβας ὅδε. |
| 495.9 | Δι. αὐδῶ με μὴ δεῖν, σωφρονῶν οὐ σώφροσιν. |
| 505.1 | Πε. ἐγὼ δὲ δεῖν γε, κυριώτερος σέθεν. |
| 505.2 | Δι. οὐκ οἶσθ’ †ὅτι ζῆς† οὐδ’ ὃ δρᾶις οὐδ’ ὅστις εἶ. |
| 505.3 | Πε. Πενθεύς, Ἀγαυῆς παῖς, πατρὸς δ’ Ἐχίονος. |
| 505.4 | Δι. ἐνδυστυχῆσαι τοὔνομ’ ἐπιτήδειος εἶ. |
| 505.5 | Πε. χώρει· καθείρξατ’ αὐτὸν ἱππικαῖς πέλας |
| 510.1 | φάτναισιν, ὡς ἂν σκότιον εἰσορᾶι κνέφας. |
| 510.2 | ἐκεῖ χόρευε· τάσδε δ’ ἃς ἄγων πάρει |
| 510.3 | κακῶν συνεργοὺς ἢ διεμπολήσομεν |
| 510.4 | ἢ χεῖρα δούπου τοῦδε καὶ βύρσης κτύπου |
| 510.5 | παύσας ἐφ’ ἱστοῖς δμωίδας κεκτήσομαι. |
| 515.1 | Δι. στείχοιμ’ ἄν· ὅτι γὰρ μὴ χρεὼν οὔτοι χρεὼν |
| 515.2 | παθεῖν. ἀτάρ τοι τῶνδ’ ἄποιν’ ὑβρισμάτων |
| 515.3 | μέτεισι Διόνυσός ς’, ὃν οὐκ εἶναι λέγεις· |
| 515.4 | ἡμᾶς γὰρ ἀδικῶν κεῖνον ἐς δεσμοὺς ἄγεις. |
| 515.5 | Χο. Ἀχελώιου θύγατερ, |
| 520.1 | πότνι’ εὐπάρθενε Δίρκα, |
| 520.2 | σὺ γὰρ ἐν σαῖς ποτε παγαῖς |
| 520.3 | τὸ Διὸς βρέφος ἔλαβες, |
| 520.4 | ὅτε μηρῶι πυρὸς ἐξ ἀθανάτου Ζεὺς |
| 524-525 | ὁ τεκὼν ἥρπασέ νιν, τάδ’ ἀναβοάσας· |
| 526.1 | Ἴθι, Διθύραμβ’, ἐμὰν ἄρ‐ |
| 526.2 | σενα τάνδε βᾶθι νηδύν· |
| 526.3 | ἀναφαίνω σε τόδ’, ὦ Βάκ‐ |
| 526.4 | χιε, Θήβαις ὀνομάζειν. |
| 530.1 | σὺ δέ μ’, ὦ μάκαιρα Δίρκα, |
| 530.2 | στεφανηφόρους ἀπωθῆι |
| 530.3 | θιάσους ἔχουσαν ἐν σοί. |
| 530.4 | τί μ’ ἀναίνηι; τί με φεύγεις; |
| 530.5 | ἔτι ναὶ τὰν βοτρυώδη |
| 535.1 | Διονύσου χάριν οἴνας ἔτι σοι τοῦ Βρομίου μελήσει. |
| 535.2 | [οἵαν οἵαν ὀργὰν] |
| 535.3 | ἀναφαίνει χθόνιον |
| 535.4 | γένος ἐκφύς γε δράκοντός |
| 540.1 | ποτε Πενθεύς, ὃν Ἐχίων |
| 540.2 | ἐφύτευσε χθόνιος, |
| 540.3 | ἀγριωπὸν τέρας, οὐ φῶτα βρότειον, |
| 543-544 | φόνιον δ’ ὥστε γίγαντ’ ἀντίπαλον θεοῖς· |
| 545.1 | ὃς ἔμ’ ἐν βρόχοισι τὰν τοῦ |
| 545.2 | Βρομίου τάχα ξυνάψει, |
| 545.3 | τὸν ἐμὸν δ’ ἐντὸς ἔχει δώ‐ |
| 545.4 | ματος ἤδη θιασώταν |
| 545.5 | σκοτίαισι κρυπτὸν εἱρκταῖς. ἐσορᾶις τάδ’, ὦ Διὸς παῖ |
| 545.6 | Διόνυσε, σοὺς προφήτας |
| 545.7 | ἐν ἁμίλλαισιν ἀνάγκας; |
| 545.8 | μόλε, χρυσῶπα τινάσσων, |
| 545.9 | ἄνα, θύρσον κατ’ Ὀλύμπου, |
| 555.1 | φονίου δ’ ἀνδρὸς ὕβριν κατάσχες. |
| 555.2 | πόθι Νύσας ἄρα τᾶς θη‐ |
| 555.3 | ροτρόφου θυρσοφορεῖς |
| 555.4 | θιάσους, ὦ Διόνυς’, ἢ |
| 555.5 | κορυφαῖς Κωρυκίαις; |
| 560 | τάχα δ’ ἐν ταῖς πολυδένδροισιν Ὀλύμπου |
| 561-562 | θαλάμαις, ἔνθα ποτ’ Ὀρφεὺς κιθαρίζων |
| 563.1 | σύναγεν δένδρεα μούσαις, |
| 563.2 | σύναγεν θῆρας ἀγρώστας. |
| 565.1 | μάκαρ ὦ Πιερία, |
| 565.2 | σέβεταί ς’ Εὔιος, ἥξει |
| 565.3 | τε χορεύσων ἅμα βακχεύ‐ |
| 565.4 | μασι, τόν τ’ ὠκυρόαν |
| 565.5 | διαβὰς Ἀξιὸν εἱλισ‐ |
| 570 | σομένας μαινάδας ἄξει |
| 571-572 | Λυδίαν τε τὸν εὐδαιμονίας βροτοῖς |
| 573.1 | ὀλβοδόταν πατέρ’, ὃν ἔκλυον |
| 573.2 | εὔιππον χώραν ὕδασιν |
| 575.1 | καλλίστοισι λιπαίνειν. |
| 575.2 | Δι. ἰώ, |
| 576.1 | κλύετ’ ἐμᾶς κλύετ’ αὐδᾶς, |
| 576.2 | ἰὼ βάκχαι, ἰὼ βάκχαι. |
| 576.3 | Χο. τίς ὅδε, τίς πόθεν ὁ κέλαδος |
| 576.4 | ἀνά μ’ ἐκάλεσεν Εὐίου; |
| 580.1 | Δι. ἰὼ ἰώ, πάλιν αὐδῶ, |
| 580.2 | ὁ Σεμέλας, ὁ Διὸς παῖς. Χο. ἰὼ ἰώ, δέσποτα δέσποτα, |
| 580.3 | μόλε νυν ἁμέτερον ἐς |
| 580.4 | θίασον, ὦ Βρόμιε Βρόμιε. |
| 585.1 | Δι. 〈σεῖε〉 πέδον χθονός, Ἔννοσι πότνια. |
| 585.2 | Χο. ἆ ἆ, |
| 585.3 | τάχα τὰ Πενθέως μέλαθρα διατι‐ |
| 585.4 | νάξεται πεσήμασιν. |
| 585.5 | ὁ Διόνυσος ἀνὰ μέλαθρα· |
| 590.1 | σέβετέ νιν. —σέβομεν ὤ. |
| 590.2 | — εἴδετε λάϊνα κίοσιν ἔμβολα |
| 590.3 | τάδε διάδρομα; Βρόμιος 〈ὅδ’〉 ἀλα‐ |
| 590.4 | λάζεται στέγας ἔσω. |
| 590.5 | Δι. ἅπτε κεραύνιον αἴθοπα λαμπάδα, |
| 595.1 | σύμφλεγε σύμφλεγε δώματα Πενθέος. |
| 595.2 | Χο. ἆ ἆ, |
| 596.1 | πῦρ οὐ λεύσσεις, οὐδ’ αὐγάζηι |
| 596.2 | 〈τόνδε〉 Σεμέλας ἱερὸν ἀμφὶ τάφον |
| 596.3 | ἅν ποτε κεραυνοβόλος ἔλιπε φλόγα |
| 596.4 | Δῖος βροντά; δίκετε πεδόσε δίκετε τρομερὰ σώματα, μαινάδες· |
| 596.5 | ὁ γὰρ ἄναξ ἄνω κάτω τιθεὶς ἔπεισι |
| 596.6 | μέλαθρα τάδε Διὸς γόνος. |
| 596.7 | Δι. βάρβαροι γυναῖκες, οὕτως ἐκπεπληγμέναι φόβωι |
| 605.1 | πρὸς πέδωι πεπτώκατ’; ἤισθεσθ’, ὡς ἔοικε, Βακχίου |
| 605.2 | διατινάξαντος †δῶμα Πενθέως· ἀλλ’ ἐξανίστατε† |
| 605.3 | σῶμα καὶ θαρσεῖτε σαρκὸς ἐξαμείψασαι τρόμον. |
| 605.4 | Χο. ὦ φάος μέγιστον ἡμῖν εὐίου βακχεύματος, |
| 605.5 | ὡς ἐσεῖδον ἀσμένη σε, μονάδ’ ἔχους’ ἐρημίαν. |
| 610.1 | Δι. εἰς ἀθυμίαν ἀφίκεσθ’, ἡνίκ’ εἰσεπεμπόμην, |
| 610.2 | Πενθέως ὡς ἐς σκοτεινὰς ὁρκανὰς πεσούμενος; |
| 610.3 | Χο. πῶς γὰρ οὔ; τίς μοι φύλαξ ἦν, εἰ σὺ συμφορᾶς τύχοις; |
| 610.4 | ἀλλὰ πῶς ἠλευθερώθης, ἀνδρὸς ἀνοσίου τυχών; |
| 610.5 | Δι. αὐτὸς ἐξέσως’ ἐμαυτὸν ῥαιδίως ἄνευ πόνου. |
| 615.1 | Χο. οὐδέ σου συνῆψε χεῖρας δεσμίοισιν ἐν βρόχοις; |
| 615.2 | Δι. ταῦτα καὶ καθύβρις’ αὐτόν, ὅτι με δεσμεύειν δοκῶν |
| 615.3 | οὔτ’ ἔθιγεν οὔθ’ ἥψαθ’ ἡμῶν, ἐλπίσιν δ’ ἐβόσκετο. |
| 615.4 | πρὸς φάτναις δὲ ταῦρον εὑρών, οὗ καθεῖρξ’ ἡμᾶς ἄγων, |
| 615.5 | τῶιδε περὶ βρόχους ἔβαλλε γόνασι καὶ χηλαῖς ποδῶν, |
| 620.1 | θυμὸν ἐκπνέων, ἱδρῶτα σώματος στάζων ἄπο, |
| 620.2 | χείλεσιν διδοὺς ὀδόντας· πλησίον δ’ ἐγὼ παρὼν |
| 620.3 | ἥσυχος θάσσων ἔλευσσον. ἐν δὲ τῶιδε τῶι χρόνωι |
| 620.4 | ἀνετίναξ’ ἐλθὼν ὁ Βάκχος δῶμα καὶ μητρὸς τάφωι |
| 620.5 | πῦρ ἀνῆψ’· ὁ δ’ ὡς ἐσεῖδε, δώματ’ αἴθεσθαι δοκῶν, |
| 625.1 | ἦισς’ ἐκεῖσε κἆιτ’ ἐκεῖσε, δμωσὶν Ἀχελῶιον φέρειν |
| 625.2 | ἐννέπων, ἅπας δ’ ἐν ἔργωι δοῦλος ἦν, μάτην πονῶν. |
| 625.3 | διαμεθεὶς δὲ τόνδε μόχθον, ὡς ἐμοῦ πεφευγότος |
| 625.4 | ἵεται ξίφος κελαινὸν ἁρπάσας δόμων ἔσω. |
| 625.5 | κἆιθ’ ὁ Βρόμιος, ὡς ἔμοιγε φαίνεται, δόξαν λέγω, |
| 630.1 | φάσμ’ ἐποίησεν κατ’ αὐλήν· ὁ δ’ ἐπὶ τοῦθ’ ὡρμημένος |
| 630.2 | ἦισσε κἀκέντει φαεννὸν 〈αἰθέρ’〉, ὡς σφάζων ἐμέ. |
| 630.3 | πρὸς δὲ τοῖσδ’ αὐτῶι τάδ’ ἄλλα Βάκχιος λυμαίνεται· |
| 630.4 | δώματ’ ἔρρηξεν χαμᾶζε, συντεθράνωται δ’ ἅπαν |
| 630.5 | πικροτάτους ἰδόντι δεσμοὺς τοὺς ἐμούς· κόπου δ’ ὕπο |
| 635.1 | διαμεθεὶς ξίφος παρεῖται· πρὸς θεὸν γὰρ ὢν ἀνὴρ |
| 635.2 | ἐς μάχην ἐλθεῖν ἐτόλμης’. ἥσυχος δ’ ἐκβὰς ἐγὼ |
| 635.3 | δωμάτων ἥκω πρὸς ὑμᾶς, Πενθέως οὐ φροντίσας. |
| 635.4 | ὡς δέ μοι δοκεῖ (ψοφεῖ γοῦν ἀρβύλη δόμων ἔσω) |
| 635.5 | ἐς προνώπι’ αὐτίχ’ ἥξει. τί ποτ’ ἄρ’ ἐκ τούτων ἐρεῖ; |
| 640.1 | ῥαιδίως γὰρ αὐτὸν οἴσω, κἂν πνέων ἔλθηι μέγα· |
| 640.2 | πρὸς σοφοῦ γὰρ ἀνδρὸς ἀσκεῖν σώφρον’ εὐοργησίαν. |
| 640.3 | Πε. πέπονθα δεινά· διαπέφευγέ μ’ ὁ ξένος, |
| 640.4 | ὃς ἄρτι δεσμοῖς ἦν κατηναγκασμένος. |
| 640.5 | ἔα ἔα· |
| 645.1 | ὅδ’ ἐστὶν ἁνήρ· τί τάδε; πῶς προνώπιος |
| 645.2 | φαίνηι πρὸς οἴκοις τοῖς ἐμοῖς, ἔξω βεβώς; |
| 645.3 | Δι. στῆσον πόδ’, ὀργῆι δ’ ὑπόθες ἥσυχον πόδα. |
| 645.4 | Πε. πόθεν σὺ δεσμὰ διαφυγὼν ἔξω περᾶις; Δι. οὐκ εἶπον, ἢ οὐκ ἤκουσας, ὅτι λύσει μέ τις; Πε. τίς; τοὺς λόγους γὰρ ἐσφέρεις καινοὺς ἀεί. |
| 645.5 | Δι. ὃς τὴν πολύβοτρυν ἄμπελον φύει βροτοῖς. |
| post 651 | 〈Πε.〉 |
| 652.1 | Δι. ὠνείδισας δὴ τοῦτο Διονύσωι καλόν. |
| 652.2 | Πε. κλήιειν κελεύω πάντα πύργον ἐν κύκλωι. |
| 652.3 | Δι. τί δ’; οὐχ ὑπερβαίνουσι καὶ τείχη θεοί; |
| 655.1 | Πε. σοφὸς σοφὸς σύ, πλὴν ἃ δεῖ ς’ εἶναι σοφόν. |
| 655.2 | Δι. ἃ δεῖ μάλιστα, ταῦτ’ ἔγωγ’ ἔφυν σοφός. |
| 655.3 | κείνου δ’ ἀκούσας πρῶτα τοὺς λόγους μάθε, |
| 655.4 | ὃς ἐξ ὄρους πάρεστιν ἀγγελῶν τί σοι. |
| 655.5 | ἡμεῖς δέ σοι μενοῦμεν, οὐ φευξούμεθα. |
| 660 | ΑΓΓΕΛΟΣ |
| 660.1 | Πενθεῦ κρατύνων τῆσδε Θηβαίας χθονός, |
| 660.2 | ἥκω Κιθαιρῶν’ ἐκλιπών, ἵν’ οὔποτε |
| 660.3 | λευκῆς χιόνος ἀνεῖσαν εὐαγεῖς βολαί. |
| 660.4 | Πε. ἥκεις δὲ ποίαν προστιθεὶς σπουδὴν λόγου; |
| 660.5 | Αγ. βάκχας ποτνιάδας εἰσιδών, αἳ τῆσδε γῆς |
| 665.1 | οἴστροισι λευκὸν κῶλον ἐξηκόντισαν, |
| 665.2 | ἥκω φράσαι σοι καὶ πόλει χρήιζων, ἄναξ, |
| 665.3 | ὡς δεινὰ δρῶσι θαυμάτων τε κρείσσονα. |
| 665.4 | θέλω δ’ ἀκοῦσαι πότερά σοι παρρησίαι |
| 665.5 | φράσω τὰ κεῖθεν ἢ λόγον στειλώμεθα· |
| 670.1 | τὸ γὰρ τάχος σου τῶν φρενῶν δέδοικ’, ἄναξ, |
| 670.2 | καὶ τοὐξύθυμον καὶ τὸ βασιλικὸν λίαν. |
| 670.3 | Πε. λέγ’, ὡς ἀθῶιος ἐξ ἐμοῦ πάντως ἔσηι· |
| 670.4 | [τοῖς γὰρ δικαίοις οὐχὶ θυμοῦσθαι χρεών.] |
| 670.5 | ὅσωι δ’ ἂν εἴπηις δεινότερα βακχῶν πέρι, |
| 675.1 | τοσῶιδε μᾶλλον τὸν ὑποθέντα τὰς τέχνας |
| 675.2 | γυναιξὶ τόνδε τῆι δίκηι προσθήσομεν. |
| 675.3 | Αγ. ἀγελαῖα μὲν βοσκήματ’ ἄρτι πρὸς λέπας |
| 675.4 | μόσχων ὑπεξήκριζον, ἡνίχ’ ἥλιος |
| 675.5 | ἀκτῖνας ἐξίησι θερμαίνων χθόνα. |
| 680.1 | ὁρῶ δὲ θιάσους τρεῖς γυναικείων χορῶν, |
| 680.2 | ὧν ἦρχ’ ἑνὸς μὲν Αὐτονόη, τοῦ δευτέρου |
| 680.3 | μήτηρ Ἀγαυὴ σή, τρίτου δ’ Ἰνὼ χοροῦ. |
| 680.4 | ηὗδον δὲ πᾶσαι σώμασιν παρειμέναι, |
| 680.5 | αἱ μὲν πρὸς ἐλάτης νῶτ’ ἐρείσασαι φόβην, |
| 685.1 | αἱ δ’ ἐν δρυὸς φύλλοισι πρὸς πέδωι κάρα |
| 685.2 | εἰκῆι βαλοῦσαι σωφρόνως, οὐχ ὡς σὺ φὴις |
| 685.3 | ὠινωμένας κρατῆρι καὶ λωτοῦ ψόφωι |
| 685.4 | θηρᾶν καθ’ ὕλην Κύπριν ἠρημωμένας. |
| 685.5 | ἡ σὴ δὲ μήτηρ ὠλόλυξεν ἐν μέσαις |
| 690.1 | σταθεῖσα βάκχαις ἐξ ὕπνου κινεῖν δέμας, |
| 690.2 | μυκήμαθ’ ὡς ἤκουσε κεροφόρων βοῶν. |
| 690.3 | αἱ δ’ ἀποβαλοῦσαι θαλερὸν ὀμμάτων ὕπνον |
| 690.4 | ἀνῆιξαν ὀρθαί, θαῦμ’ ἰδεῖν εὐκοσμίας, |
| 690.5 | νέαι παλαιαὶ παρθένοι τ’ ἔτ’ ἄζυγες. |
| 695.1 | καὶ πρῶτα μὲν καθεῖσαν εἰς ὤμους κόμας νεβρίδας τ’ ἀνεστείλανθ’ ὅσαισιν ἁμμάτων |
| 695.2 | σύνδεσμ’ ἐλέλυτο, καὶ καταστίκτους δορὰς |
| 695.3 | ὄφεσι κατεζώσαντο λιχμῶσιν γένυν. |
| 695.4 | αἱ δ’ ἀγκάλαισι δορκάδ’ ἢ σκύμνους λύκων ἀγρίους ἔχουσαι λευκὸν ἐδίδοσαν γάλα, |
| 695.5 | ὅσαις νεοτόκοις μαστὸς ἦν σπαργῶν ἔτι |
| 695.6 | βρέφη λιπούσαις· ἐπὶ δ’ ἔθεντο κισσίνους |
| 695.7 | στεφάνους δρυός τε μίλακός τ’ ἀνθεσφόρου. |
| 695.8 | θύρσον δέ τις λαβοῦς’ ἔπαισεν ἐς πέτραν, |
| 705.1 | ὅθεν δροσώδης ὕδατος ἐκπηδᾶι νοτίς· |
| 705.2 | ἄλλη δὲ νάρθηκ’ ἐς πέδον καθῆκε γῆς |
| 705.3 | καὶ τῆιδε κρήνην ἐξανῆκ’ οἴνου θεός· |
| 705.4 | ὅσαις δὲ λευκοῦ πώματος πόθος παρῆν, |
| 705.5 | ἄκροισι δακτύλοισι διαμῶσαι χθόνα |
| 710.1 | γάλακτος ἑσμοὺς εἶχον· ἐκ δὲ κισσίνων |
| 710.2 | θύρσων γλυκεῖαι μέλιτος ἔσταζον ῥοαί. |
| 710.3 | ὥστ’, εἰ παρῆσθα, τὸν θεὸν τὸν νῦν ψέγεις |
| 710.4 | εὐχαῖσιν ἂν μετῆλθες εἰσιδὼν τάδε. |
| 710.5 | ξυνήλθομεν δὲ βουκόλοι καὶ ποιμένες |
| 715.1 | κοινῶν λόγων δώσοντες ἀλλήλοις ἔριν |
| 715.2 | [ὡς δεινὰ δρῶσι θαυμάτων τ’ ἐπάξια]. |
| 715.3 | καί τις πλάνης κατ’ ἄστυ καὶ τρίβων λόγων |
| 715.4 | ἔλεξεν εἰς ἅπαντας· Ὦ σεμνὰς πλάκας |
| 715.5 | ναίοντες ὀρέων, θέλετε θηρασώμεθα |
| 720.1 | Πενθέως Ἀγαυὴν μητέρ’ ἐκ βακχευμάτων |
| 720.2 | χάριν τ’ ἄνακτι θώμεθ’; εὖ δ’ ἡμῖν λέγειν ἔδοξε, θάμνων δ’ ἐλλοχίζομεν φόβαις |
| 720.3 | κρύψαντες αὑτούς. αἱ δὲ τὴν τεταγμένην |
| 720.4 | ὥραν ἐκίνουν θύρσον ἐς βακχεύματα, |
| 725.1 | Ἴακχον ἀθρόωι στόματι τὸν Διὸς γόνον |
| 725.2 | Βρόμιον καλοῦσαι· πᾶν δὲ συνεβάκχευ’ ὄρος |
| 725.3 | καὶ θῆρες, οὐδὲν δ’ ἦν ἀκίνητον δρόμωι. |
| 725.4 | κυρεῖ δ’ Ἀγαυὴ πλησίον θρώισκους’ ἐμοῦ, |
| 725.5 | κἀγὼ ’ξεπήδης’ ὡς συναρπάσαι θέλων, |
| 730.1 | λόχμην κενώσας ἔνθ’ ἐκρύπτομεν δέμας. |
| 730.2 | ἡ δ’ ἀνεβόησεν· Ὦ δρομάδες ἐμαὶ κύνες, |
| 730.3 | θηρώμεθ’ ἀνδρῶν τῶνδ’ ὕπ’· ἀλλ’ ἕπεσθέ μοι, |
| 730.4 | ἕπεσθε θύρσοις διὰ χερῶν ὡπλισμέναι. |
| 730.5 | ἡμεῖς μὲν οὖν φεύγοντες ἐξηλύξαμεν |
| 735.1 | βακχῶν σπαραγμόν, αἱ δὲ νεμομέναις χλόην |
| 735.2 | μόσχοις ἐπῆλθον χειρὸς ἀσιδήρου μέτα. |
| 735.3 | καὶ τὴν μὲν ἂν προσεῖδες εὔθηλον πόριν |
| 735.4 | μυκωμένην ἕλκουσαν ἐν χεροῖν δίχα, |
| 735.5 | ἄλλαι δὲ δαμάλας διεφόρουν σπαράγμασιν. |
| 740.1 | εἶδες δ’ ἂν ἢ πλεύρ’ ἢ δίχηλον ἔμβασιν |
| 740.2 | ῥιπτόμεν’ ἄνω τε καὶ κάτω· κρεμαστὰ δὲ |
| 740.3 | ἔσταζ’ ὑπ’ ἐλάταις ἀναπεφυρμέν’ αἵματι. |
| 740.4 | ταῦροι δ’ ὑβρισταὶ κἀς κέρας θυμούμενοι |
| 740.5 | τὸ πρόσθεν ἐσφάλλοντο πρὸς γαῖαν δέμας, |
| 745.1 | μυριάσι χειρῶν ἀγόμενοι νεανίδων· |
| 745.2 | θᾶσσον δὲ διεφοροῦντο σαρκὸς ἐνδυτὰ ἢ σὲ ξυνάψαι βλέφαρα βασιλείοις κόραις. |
| 745.3 | χωροῦσι δ’ ὥστ’ ὄρνιθες ἀρθεῖσαι δρόμωι |
| 745.4 | πεδίων ὑποτάσεις αἳ παρ’ Ἀσωποῦ ῥοαῖς εὔκαρπον ἐκβάλλουσι Θηβαίοις στάχυν, |
| 745.5 | Ὑσιάς τ’ Ἐρυθράς θ’, αἳ Κιθαιρῶνος λέπας |
| 745.6 | νέρθεν κατωικήκασιν, ὥστε πολέμιοι |
| 745.7 | ἐπεσπεσοῦσαι πάντ’ ἄνω τε καὶ κάτω |
| 745.8 | διέφερον· ἥρπαζον μὲν ἐκ δόμων τέκνα, |
| 755.1 | ὁπόσα δ’ ἐπ’ ὤμοις ἔθεσαν οὐ δεσμῶν ὕπο |
| 755.2 | προσείχετ’ οὐδ’ ἔπιπτεν [εἰς μέλαν πέδον, |
| 755.3 | οὐ χαλκός, οὐ σίδηρος], ἐπὶ δὲ βοστρύχοις |
| 755.4 | πῦρ ἔφερον, οὐδ’ ἔκαιεν. οἱ δ’ ὀργῆς ὕπο |
| 755.5 | ἐς ὅπλ’ ἐχώρουν φερόμενοι βακχῶν ὕπο. |
| 760.1 | οὗπερ τὸ δεινὸν ἦν θέαμ’ ἰδεῖν, ἄναξ· |
| 760.2 | τοῖς μὲν γὰρ οὐχ ἥιμασσε λογχωτὸν βέλος, |
| 757a | οὐ χαλκός, οὐ σίδηρος 〈–×–⏑–〉, |
| 762.1 | κεῖναι δὲ θύρσους ἐξανιεῖσαι χερῶν |
| 762.2 | ἐτραυμάτιζον κἀπενώτιζον φυγῆι |
| 762.3 | γυναῖκες ἄνδρας οὐκ ἄνευ θεῶν τινος. |
| 765.1 | πάλιν δ’ ἐχώρουν ὅθεν ἐκίνησαν πόδα |
| 765.2 | κρήνας ἐπ’ αὐτὰς ἃς ἀνῆκ’ αὐταῖς θεός, |
| 765.3 | νίψαντο δ’ αἷμα, σταγόνα δ’ ἐκ παρηίδων |
| 765.4 | γλώσσηι δράκοντες ἐξεφαίδρυνον χροός. |
| 765.5 | τὸν δαίμον’ οὖν τόνδ’, ὅστις ἔστ’, ὦ δέσποτα, |
| 770.1 | δέχου πόλει τῆιδ’· ὡς τά τ’ ἄλλ’ ἐστὶν μέγας κἀκεῖνό φασιν αὐτόν, ὡς ἐγὼ κλύω, |
| 770.2 | τὴν παυσίλυπον ἄμπελον δοῦναι βροτοῖς. |
| 770.3 | οἴνου δὲ μηκέτ’ ὄντος οὐκ ἔστιν Κύπρις |
| 770.4 | οὐδ’ ἄλλο τερπνὸν οὐδὲν ἀνθρώποις ἔτι. |
| 775.1 | Χο. ταρβῶ μὲν εἰπεῖν τοὺς λόγους ἐλευθέρους |
| 775.2 | πρὸς τὸν τύραννον, ἀλλ’ ὅμως εἰρήσεται· |
| 775.3 | Διόνυσος ἥσσων οὐδενὸς θεῶν ἔφυ. |
| 775.4 | Πε. ἤδη τόδ’ ἐγγὺς ὥστε πῦρ ὑφάπτεται |
| 775.5 | ὕβρισμα βακχῶν, ψόγος ἐς Ἕλληνας μέγας. |
| 780.1 | ἀλλ’ οὐκ ὀκνεῖν δεῖ· στεῖχ’ ἐπ’ Ἠλέκτρας ἰὼν |
| 780.2 | πύλας· κέλευε πάντας ἀσπιδηφόρους |
| 780.3 | ἵππων τ’ ἀπαντᾶν ταχυπόδων ἐπεμβάτας |
| 780.4 | πέλτας θ’ ὅσοι πάλλουσι καὶ τόξων χερὶ |
| 780.5 | ψάλλουσι νευράς, ὡς ἐπιστρατεύσομεν |
| 785.1 | βάκχαισιν· οὐ γὰρ ἀλλ’ ὑπερβάλλει τάδε, |
| 785.2 | εἰ πρὸς γυναικῶν πεισόμεσθ’ ἃ πάσχομεν. |
| 785.3 | Δι. πείθηι μὲν οὐδέν, τῶν ἐμῶν λόγων κλύων, |
| 785.4 | Πενθεῦ· κακῶς δὲ πρὸς σέθεν πάσχων ὅμως |
| 785.5 | οὔ φημι χρῆναί ς’ ὅπλ’ ἐπαίρεσθαι θεῶι, |
| 790.1 | ἀλλ’ ἡσυχάζειν· Βρόμιος οὐκ ἀνέξεται |
| 790.2 | κινοῦντα βάκχας 〈σ’〉 εὐίων ὀρῶν ἄπο. |
| 790.3 | Πε. οὐ μὴ φρενώσεις μ’, ἀλλὰ δέσμιος φυγὼν |
| 790.4 | σώσηι τόδ’; ἤ σοι πάλιν ἀναστρέψω δίκην. |
| 790.5 | Δι. θύοιμ’ ἂν αὐτῶι μᾶλλον ἢ θυμούμενος |
| 795.1 | πρὸς κέντρα λακτίζοιμι θνητὸς ὢν θεῶι. Πε. θύσω, φόνον γε θῆλυν, ὥσπερ ἄξιαι, |
| 795.2 | πολὺν ταράξας ἐν Κιθαιρῶνος πτυχαῖς. |
| 795.3 | Δι. φεύξεσθε πάντες· καὶ τόδ’ αἰσχρόν, ἀσπίδας |
| 795.4 | θύρσοισι βάκχας ἐκτρέπειν χαλκηλάτους. Πε. ἀπόρωι γε τῶιδε συμπεπλέγμεθα ξένωι, |
| 795.5 | ὃς οὔτε πάσχων οὔτε δρῶν σιγήσεται. |
| 795.6 | Δι. ὦ τᾶν, ἔτ’ ἔστιν εὖ καταστῆσαι τάδε. |
| 795.7 | Πε. τί δρῶντα; δουλεύοντα δουλείαις ἐμαῖς; |
| 795.8 | Δι. ἐγὼ γυναῖκας δεῦρ’ ὅπλων ἄξω δίχα. |
| 805.1 | Πε. οἴμοι· τόδ’ ἤδη δόλιον ἐς ἐμὲ μηχανᾶι. |
| 805.2 | Δι. ποῖόν τι, σῶσαί ς’ εἰ θέλω τέχναις ἐμαῖς; |
| 805.3 | Πε. ξυνέθεσθε κοινῆι τάδ’, ἵνα βακχεύητ’ ἀεί. |
| 805.4 | Δι. καὶ μὴν ξυνεθέμην τοῦτό γ’, ἴσθι, τῶι θεῶι. |
| 805.5 | Πε. ἐκφέρετέ μοι δεῦρ’ ὅπλα, σὺ δὲ παῦσαι λέγων. |
| 810.1 | Δι. ἆ· |
| 810.2 | βούληι σφ’ ἐν ὄρεσι συγκαθημένας ἰδεῖν; |
| 810.3 | Πε. μάλιστα, μυρίον γε δοὺς χρυσοῦ σταθμόν. |
| 810.4 | Δι. τί δ’ εἰς ἔρωτα τοῦδε πέπτωκας μέγαν; |
| 810.5 | Πε. λυπρῶς νιν εἰσίδοιμ’ ἂν ἐξωινωμένας. |
| 815.1 | Δι. ὅμως δ’ ἴδοις ἂν ἡδέως ἅ σοι πικρά; |
| 815.2 | Πε. σάφ’ ἴσθι, σιγῆι γ’ ὑπ’ ἐλάταις καθήμενος. |
| 815.3 | Δι. ἀλλ’ ἐξιχνεύσουσίν σε, κἂν ἔλθηις λάθραι. |
| 815.4 | Πε. ἀλλ’ ἐμφανῶς· καλῶς γὰρ ἐξεῖπας τάδε. Δι. ἄγωμεν οὖν σε κἀπιχειρήσεις ὁδῶι; |
| 820.1 | Πε. ἄγ’ ὡς τάχιστα· τοῦ χρόνου δέ σοι φθονῶ. |
| 820.2 | Δι. στεῖλαί νυν ἀμφὶ χρωτὶ βυσσίνους πέπλους. |
| 820.3 | Πε. τί δὴ τόδ’; ἐς γυναῖκας ἐξ ἀνδρὸς τελῶ; |
| 820.4 | Δι. μή σε κτάνωσιν, ἢν ἀνὴρ ὀφθῆις ἐκεῖ. |
| 820.5 | Πε. εὖ γ’ εἶπας αὖ τόδ’· ὥς τις εἶ πάλαι σοφός. |
| 825.1 | Δι. Διόνυσος ἡμᾶς ἐξεμούσωσεν τάδε. |
| 825.2 | Πε. πῶς οὖν γένοιτ’ ἂν ἃ σύ με νουθετεῖς καλῶς; |
| 825.3 | Δι. ἐγὼ στελῶ σε δωμάτων ἔσω μολών. |
| 825.4 | Πε. τίνα στολήν; ἦ θῆλυν; ἀλλ’ αἰδώς μ’ ἔχει. |
| 825.5 | Δι. οὐκέτι θεατὴς μαινάδων πρόθυμος εἶ; |
| 830.1 | Πε. στολὴν δὲ τίνα φὴις ἀμφὶ χρῶτ’ ἐμὸν βαλεῖν; |
| 830.2 | Δι. κόμην μὲν ἐπὶ σῶι κρατὶ ταναὸν ἐκτενῶ. |
| 830.3 | Πε. τὸ δεύτερον δὲ σχῆμα τοῦ κόσμου τί μοι; |
| 830.4 | Δι. πέπλοι ποδήρεις· ἐπὶ κάραι δ’ ἔσται μίτρα. |
| 830.5 | Πε. ἦ καί τι πρὸς τοῖσδ’ ἄλλο προσθήσεις ἐμοί; |
| 835.1 | Δι. θύρσον γε χειρὶ καὶ νεβροῦ στικτὸν δέρος. |
| 835.2 | Πε. οὐκ ἂν δυναίμην θῆλυν ἐνδῦναι στολήν. |
| 835.3 | Δι. ἀλλ’ αἷμα θήσεις συμβαλὼν βάκχαις μάχην. |
| 835.4 | Πε. ὀρθῶς· μολεῖν χρὴ πρῶτον ἐς κατασκοπήν. |
| 835.5 | Δι. σοφώτερον γοῦν ἢ κακοῖς θηρᾶν κακά. |
| 840.1 | Πε. καὶ πῶς δι’ ἄστεως εἶμι Καδμείους λαθών; |
| 840.2 | Δι. ὁδοὺς ἐρήμους ἴμεν· ἐγὼ δ’ ἡγήσομαι. Πε. πᾶν κρεῖσσον ὥστε μὴ ’γγελᾶν βάκχας ἐμοί. |
| 843a | Δι. ἐλθόντ’ ἐς οἴκους 〈–⏑– ×–⏑–. |
| 843b | Πε. ×–⏑– ×〉 ἃν δοκῆι βουλεύσομαι. |
| 844 | Δι. ἔξεστι· πάντηι τό γ’ ἐμὸν εὐτρεπὲς πάρα. |
| 845.1 | Πε. στείχοιμ’ ἄν· ἢ γὰρ ὅπλ’ ἔχων πορεύσομαι |
| 845.2 | ἢ τοῖσι σοῖσι πείσομαι βουλεύμασιν. |
| 848 | Δι. γυναῖκες, ἁνὴρ ἐς βόλον καθίσταται, |
| 847 | ἥξει δὲ βάκχας, οὗ θανὼν δώσει δίκην. |
| 849.1 | Διόνυσε, νῦν σὸν ἔργον· οὐ γὰρ εἶ πρόσω· τεισώμεθ’ αὐτόν. πρῶτα δ’ ἔκστησον φρενῶν, |
| 849.2 | ἐνεὶς ἐλαφρὰν λύσσαν· ὡς φρονῶν μὲν εὖ |
| 849.3 | οὐ μὴ θελήσηι θῆλυν ἐνδῦναι στολήν, |
| 849.4 | ἔξω δ’ ἐλαύνων τοῦ φρονεῖν ἐνδύσεται. |
| 849.5 | χρήιζω δέ νιν γέλωτα Θηβαίοις ὀφλεῖν |
| 855.1 | γυναικόμορφον ἀγόμενον δι’ ἄστεως |
| 855.2 | ἐκ τῶν ἀπειλῶν τῶν πρὶν αἷσι δεινὸς ἦν. |
| 855.3 | ἀλλ’ εἶμι κόσμον ὅνπερ εἰς Ἅιδου λαβὼν |
| 855.4 | ἄπεισι μητρὸς ἐκ χεροῖν κατασφαγεὶς |
| 855.5 | Πενθεῖ προσάψων· γνώσεται δὲ τὸν Διὸς |
| 860.1 | Διόνυσον, ὡς πέφυκεν ἐν μέρει θεὸς δεινότατος, ἀνθρώποισι δ’ ἠπιώτατος. |
| 860.2 | Χο. ἆρ’ ἐν παννυχίοις χοροῖς |
| 860.3 | θήσω ποτὲ λευκὸν |
| 860.4 | πόδ’ ἀναβακχεύουσα, δέραν |
| 865.1 | αἰθέρ’ ἐς δροσερὸν ῥίπτους’, |
| 865.2 | ὡς νεβρὸς χλοεραῖς ἐμπαί‐ |
| 865.3 | ζουσα λείμακος ἡδοναῖς, |
| 865.4 | ἁνίκ’ ἂν φοβερὰν φύγηι |
| 865.5 | θήραν ἔξω φυλακᾶς |
| 870.1 | εὐπλέκτων ὑπὲρ ἀρκύων, |
| 870.2 | θωύσσων δὲ κυναγέτας |
| 870.3 | συντείνηι δράμημα κυνῶν, |
| 870.4 | μόχθοις δ’ ὠκυδρόμοις ἀελ‐ |
| 874a | λὰς θρώισκηι πεδίον |
| 874b | παραποτάμιον, ἡδομένα |
| 875.1 | βροτῶν ἐρημίαις σκιαρο‐ |
| 875.2 | κόμοιό τ’ ἔρνεσιν ὕλας; |
| 875.3 | †τί τὸ σοφόν, ἢ τί τὸ κάλλιον† |
| 875.4 | παρὰ θεῶν γέρας ἐν βροτοῖς |
| 875.5 | ἢ χεῖρ’ ὑπὲρ κορυφᾶς |
| 880.1 | τῶν ἐχθρῶν κρείσσω κατέχειν; ὅτι καλὸν φίλον αἰεί. |
| 880.2 | ὁρμᾶται μόλις, ἀλλ’ ὅμως |
| 880.3 | πιστόν 〈τι〉 τὸ θεῖον |
| 880.4 | σθένος· ἀπευθύνει δὲ βροτῶν |
| 885.1 | τούς τ’ ἀγνωμοσύναν τιμῶν‐ |
| 885.2 | τας καὶ μὴ τὰ θεῶν αὔξον‐ |
| 885.3 | τας σὺν μαινομέναι δόξαι. |
| 885.4 | κρυπτεύουσι δὲ ποικίλως |
| 885.5 | δαρὸν χρόνου πόδα καὶ |
| 890.1 | θηρῶσιν τὸν ἄσεπτον· οὐ |
| 890.2 | γὰρ κρεῖσσόν ποτε τῶν νόμων |
| 890.3 | γιγνώσκειν χρὴ καὶ μελετᾶν. |
| 890.4 | κούφα γὰρ δαπάνα νομί‐ |
| 894a | ζειν ἰσχὺν τόδ’ ἔχειν, |
| 894b | ὅτι ποτ’ ἄρα τὸ δαιμόνιον, |
| 895.1 | τό τ’ ἐν χρόνωι μακρῶι νόμιμον |
| 895.2 | ἀεὶ φύσει τε πεφυκός. |
| 895.3 | †τί τὸ σοφόν, ἢ τί τὸ κάλλιον† |
| 895.4 | παρὰ θεῶν γέρας ἐν βροτοῖς |
| 895.5 | ἢ χεῖρ’ ὑπὲρ κορυφᾶς τῶν ἐχθρῶν κρείσσω κατέχειν; |
| 895.6 | ὅτι καλὸν φίλον αἰεί. |
| 895.7 | εὐδαίμων μὲν ὃς ἐκ θαλάσσας |
| 895.8 | ἔφυγε χεῖμα, λιμένα δ’ ἔκιχεν· |
| 895.9 | εὐδαίμων δ’ ὃς ὕπερθε μόχθων |
| 905.1 | ἐγένεθ’· ἕτερα δ’ ἕτερος ἕτερον |
| 905.2 | ὄλβωι καὶ δυνάμει παρῆλθεν. |
| 905.3 | μυρίαι δ’ ἔτι μυρίοις |
| 905.4 | εἰσὶν ἐλπίδες· αἱ μὲν |
| 905.5 | τελευτῶσιν ἐν ὄλβωι |
| 910a | βροτοῖς, αἱ δ’ ἀπέβασαν· |
| 910b | τὸ δὲ κατ’ ἦμαρ ὅτωι βίοτος |
| 911.1 | εὐδαίμων, μακαρίζω. |
| 911.2 | Δι. σὲ τὸν πρόθυμον ὄνθ’ ἃ μὴ χρεὼν ὁρᾶν |
| 911.3 | σπεύδοντά τ’ ἀσπούδαστα, Πενθέα λέγω, |
| 911.4 | ἔξιθι πάροιθε δωμάτων, ὄφθητί μοι, |
| 915.1 | σκευὴν γυναικὸς μαινάδος βάκχης ἔχων, |
| 915.2 | μητρός τε τῆς σῆς καὶ λόχου κατάσκοπος· |
| 915.3 | πρέπεις δὲ Κάδμου θυγατέρων μορφὴν μιᾶι. |
| 915.4 | Πε. καὶ μὴν ὁρᾶν μοι δύο μὲν ἡλίους δοκῶ, |
| 915.5 | δισσὰς δὲ Θήβας καὶ πόλισμ’ ἑπτάστομον· |
| 920.1 | καὶ ταῦρος ἡμῖν πρόσθεν ἡγεῖσθαι δοκεῖς |
| 920.2 | καὶ σῶι κέρατα κρατὶ προσπεφυκέναι. |
| 920.3 | ἀλλ’ ἦ ποτ’ ἦσθα θήρ; τεταύρωσαι γὰρ οὖν. |
| 920.4 | Δι. ὁ θεὸς ὁμαρτεῖ, πρόσθεν ὢν οὐκ εὐμενής, |
| 920.5 | ἔνσπονδος ἡμῖν· νῦν δ’ ὁρᾶις ἃ χρή ς’ ὁρᾶν. |
| 925.1 | Πε. τί φαίνομαι δῆτ’; οὐχὶ τὴν Ἰνοῦς στάσιν |
| 925.2 | ἢ τὴν Ἀγαυῆς ἑστάναι, μητρός γ’ ἐμῆς; |
| 925.3 | Δι. αὐτὰς ἐκείνας εἰσορᾶν δοκῶ ς’ ὁρῶν. |
| 925.4 | ἀλλ’ ἐξ ἕδρας σοι πλόκαμος ἐξέστηχ’ ὅδε, |
| 925.5 | οὐχ ὡς ἐγώ νιν ὑπὸ μίτραι καθήρμοσα. |
| 930.1 | Πε. ἔνδον προσείων αὐτὸν ἀνασείων τ’ ἐγὼ |
| 930.2 | καὶ βακχιάζων ἐξ ἕδρας μεθώρμισα. |
| 930.3 | Δι. ἀλλ’ αὐτὸν ἡμεῖς, οἷς σε θεραπεύειν μέλει, |
| 930.4 | πάλιν καταστελοῦμεν· ἀλλ’ ὄρθου κάρα. |
| 930.5 | Πε. ἰδού, σὺ κόσμει· σοὶ γὰρ ἀνακείμεσθα δή. |
| 935.1 | Δι. ζῶναί τέ σοι χαλῶσι κοὐχ ἑξῆς πέπλων |
| 935.2 | στολίδες ὑπὸ σφυροῖσι τείνουσιν σέθεν. |
| 935.3 | Πε. κἀμοὶ δοκοῦσι παρά γε δεξιὸν πόδα· |
| 935.4 | τἀνθένδε δ’ ὀρθῶς παρὰ τένοντ’ ἔχει πέπλος. |
| 935.5 | Δι. ἦ πού με τῶν σῶν πρῶτον ἡγήσηι φίλων, |
| 940.1 | ὅταν παρὰ λόγον σώφρονας βάκχας ἴδηις. |
| 940.2 | Πε. πότερα δὲ θύρσον δεξιᾶι λαβὼν χερὶ |
| 940.3 | ἢ τῆιδε βάκχηι μᾶλλον εἰκασθήσομαι; |
| 940.4 | Δι. ἐν δεξιᾶι χρὴ χἄμα δεξιῶι ποδὶ |
| 940.5 | αἴρειν νιν· αἰνῶ δ’ ὅτι μεθέστηκας φρενῶν. |
| 945.1 | Πε. ἆρ’ ἂν δυναίμην τὰς Κιθαιρῶνος πτυχὰς |
| 945.2 | αὐταῖσι βάκχαις τοῖς ἐμοῖς ὤμοις φέρειν; |
| 945.3 | Δι. δύναι’ ἄν, εἰ βούλοιο· τὰς δὲ πρὶν φρένας |
| 945.4 | οὐκ εἶχες ὑγιεῖς, νῦν δ’ ἔχεις οἵας σε δεῖ. |
| 945.5 | Πε. μοχλοὺς φέρωμεν ἢ χεροῖν ἀνασπάσω κορυφαῖς ὑποβαλὼν ὦμον ἢ βραχίονα; |
| 945.6 | Δι. μὴ σύ γε τὰ Νυμφῶν διολέσηις ἱδρύματα |
| 945.7 | καὶ Πανὸς ἕδρας ἔνθ’ ἔχει συρίγματα. |
| 945.8 | Πε. καλῶς ἔλεξας· οὐ σθένει νικητέον |
| 945.9 | γυναῖκας· 〈ὑπ’〉 ἐλάταις δ’ ἐμὸν κρύψω δέμας. |
| 955.1 | Δι. κρύψηι σὺ κρύψιν ἥν σε κρυφθῆναι χρεών, |
| 955.2 | ἐλθόντα δόλιον μαινάδων κατάσκοπον. Πε. καὶ μὴν δοκῶ σφας ἐν λόχμαις ὄρνιθας ὣς |
| 955.3 | λέκτρων ἔχεσθαι φιλτάτοις ἐν ἕρκεσιν. |
| 955.4 | Δι. οὔκουν ἐπ’ αὐτὸ τοῦτ’ ἀποστέλληι φύλαξ; |
| 960.1 | λήψηι δ’ ἴσως σφας, ἢν σὺ μὴ ληφθῆις πάρος. |
| 960.2 | Πε. κόμιζε διὰ μέσης με Θηβαίας χθονός· |
| 960.3 | μόνος γὰρ αὐτῶν εἰμ’ ἀνὴρ τολμῶν τόδε. |
| 960.4 | Δι. μόνος σὺ πόλεως τῆσδ’ ὑπερκάμνεις, μόνος· |
| 960.5 | τοιγάρ ς’ ἀγῶνες ἀναμένουσιν οὓς ἐχρῆν. |
| 965.1 | ἕπου δέ· πομπὸς εἶμ’ ἐγὼ σωτήριος, |
| 965.2 | κεῖθεν δ’ ἀπάξει ς’ ἄλλος ... Πε. ἡ τεκοῦσά γε. |
| 965.3 | Δι. ἐπίσημον ὄντα πᾶσιν. Πε. ἐπὶ τόδ’ ἔρχομαι. |
| 965.4 | Δι. φερόμενος ἥξεις ... Πε. ἁβρότητ’ ἐμὴν λέγεις. |
| 965.5 | Δι. ἐν χερσὶ μητρός. Πε. καὶ τρυφᾶν μ’ ἀναγκάσεις. |
| 970.1 | Δι. τρυφάς γε τοιάσδ’. Πε. ἀξίων μὲν ἅπτομαι. |
| 970.2 | Δι. δεινὸς σὺ δεινὸς κἀπὶ δείν’ ἔρχηι πάθη, |
| 970.3 | ὥστ’ οὐρανῶι στηρίζον εὑρήσεις κλέος. |
| 970.4 | ἔκτειν’, Ἀγαυή, χεῖρας αἵ θ’ ὁμόσποροι |
| 970.5 | Κάδμου θυγατέρες· τὸν νεανίαν ἄγω |
| 975.1 | τόνδ’ εἰς ἀγῶνα μέγαν, ὁ νικήσων δ’ ἐγὼ |
| 975.2 | καὶ Βρόμιος ἔσται. τἄλλα δ’ αὐτὸ σημανεῖ. |
| 975.3 | Χο. ἴτε θοαὶ Λύσσας κύνες, ἴτ’ εἰς ὄρος, |
| 975.4 | θίασον ἔνθ’ ἔχουσι Κάδμου κόραι· |
| 975.5 | ἀνοιστρήσατέ νιν |
| 980.1 | ἐπὶ τὸν ἐν γυναικομίμωι στολᾶι |
| 980.2 | λυσσώδη κατάσκοπον μαινάδων. |
| 980.3 | μάτηρ πρῶτά νιν λευρᾶς ἀπὸ πέτρας |
| 980.4 | †ἢ σκόλοπος† ὄψεται δοκεύοντα, μαινάσιν δ’ ἀπύσει· |
| 985.1 | Τίς ὅδ’ ὀρειδρόμων μαστὴρ Καδμειᾶν |
| 985.2 | ἐς ὄρος ἐς ὄρος ἔμολ’ ἔμολεν, ὦ βάκχαι; |
| 985.3 | τίς ἄρα νιν ἔτεκεν; |
| 985.4 | οὐ γὰρ ἐξ αἵματος |
| 990.1 | γυναικῶν ἔφυ, λεαίνας δέ τινος |
| 990.2 | ὅδ’ ἢ Γοργόνων Λιβυσσᾶν γένος. |
| 990.3 | ἴτω δίκα φανερός, ἴτω |
| 990.4 | ξιφηφόρος φονεύου‐ |
| 990.5 | σα λαιμῶν διαμπὰξ |
| 995.1 | τὸν ἄθεον ἄνομον ἄδικον Ἐχίονος |
| 995.2 | γόνον γηγενῆ· |
| 995.3 | ὃς ἀδίκωι γνώμαι παρανόμωι τ’ ὀργᾶι |
| 995.4 | †περὶ βάκχι’ ὄργια ματρός τε σᾶς† |
| 995.5 | μανείσαι πραπίδι παρακόπωι τε λήματι στέλλεται, |
| 995.6 | τἀνίκατον ὡς κρατήσων βίαι. |
| 995.7 | †γνώμαν σώφρονα θάνατος ἀπροφάσιστος |
| 995.8 | εἰς τὰ θεῶν ἔφυ |
| 995.9 | βροτείω τ’ ἔχειν ἄλυπος βίος. |
| 1005.1 | τὸ σοφὸν οὐ φθόνω χαίρω θηρεύου‐ |
| 1005.2 | σα τὰ δ’ ἕτερα μεγάλα φανερὰ τῶν ἀεὶ ἐπὶ τὰ καλὰ βίον,† |
| 1005.3 | ἦμαρ ἐς νύκτα τ’ εὐ‐ |
| 1005.4 | αγοῦντ’ εὐσεβεῖν, τὰ δ’ ἔξω νόμιμα |
| 1010.1 | δίκας ἐκβαλόντα τιμᾶν θεούς. |
| 1010.2 | ἴτω δίκα φανερός, ἴτω |
| 1010.3 | ξιφηφόρος φονεύου‐ |
| 1010.4 | σα λαιμῶν διαμπὰξ |
| 1015.1 | τὸν ἄθεον ἄνομον ἄδικον Ἐχίονος |
| 1015.2 | γόνον γηγενῆ. |
| 1015.3 | φάνηθι ταῦρος ἢ πολύκρανος ἰδεῖν |
| 1015.4 | δράκων ἢ πυριφλέγων |
| 1015.5 | ὁρᾶσθαι λέων. |
| 1020.1 | ἴθ’, ὦ Βάκχε, θὴρ ἀγρευτᾶι βακχᾶν |
| 1020.2 | προσώπωι γελῶντι περίβαλε βρόχον |
| 1020.3 | θανάσιμον ὑπ’ ἀγέλαν πεσόν‐ |
| 1020.4 | τι τὰν μαινάδων. |
| 1020.5 | ΑΓΓΕΛΟΣ 〈Β〉 |
| 1024 | ὦ δῶμ’ ὃ πρίν ποτ’ ηὐτύχεις ἀν’ Ἑλλάδα |
| 1025.1 | [Σιδωνίου γέροντος, ὃς τὸ γηγενὲς |
| 1025.2 | δράκοντος ἔσπειρ’ ὄφιος ἐν γαίαι θέρος], |
| 1025.3 | ὥς σε στενάζω, δοῦλος ὢν μὲν ἀλλ’ ὅμως [χρηστοῖσι δούλοις συμφορὰ τὰ δεσποτῶν]. |
| 1025.4 | Χο. τί δ’ ἔστιν; ἐκ βακχῶν τι μηνύεις νέον; |
| 1030.1 | Αγ. Πενθεὺς ὄλωλε, παῖς Ἐχίονος πατρός. |
| 1030.2 | Χο. †ὦναξ Βρόμιε, θεὸς φαίνηι μέγας.† |
| 1030.3 | Αγ. πῶς φήις; τί τοῦτ’ ἔλεξας; ἦ ’πὶ τοῖς ἐμοῖς |
| 1030.4 | χαίρεις κακῶς πράσσουσι δεσπόταις, γύναι; |
| 1030.5 | Χο. εὐάζω ξένα μέλεσι βαρβάροις· |
| 1035.1 | οὐκέτι γὰρ δεσμῶν ὑπὸ φόβωι πτήσσω. |
| 1035.2 | Αγ. Θήβας δ’ ἀνάνδρους ὧδ’ ἄγεις 〈×–⏑– |
| 1036.1 | ×–⏑– ×–⏑– ×–⏑–〉; |
| 1036.2 | Χο. ὁ Διόνυσος ὁ Διόνυσος οὐ Θῆβαι |
| 1036.3 | κράτος ἔχους’ ἐμόν. |
| 1036.4 | Αγ. συγγνωστὰ μέν σοι, πλὴν ἐπ’ ἐξειργασμένοις |
| 1040.1 | κακοῖσι χαίρειν, ὦ γυναῖκες, οὐ καλόν. |
| 1040.2 | Χο. ἔνεπέ μοι, φράσον· τίνι μόρωι θνήισκει |
| 1040.3 | ἄδικος ἄδικά τ’ ἐκπορίζων ἀνήρ; |
| 1040.4 | Αγ. ἐπεὶ θεράπνας τῆσδε Θηβαίας χθονὸς |
| 1040.5 | λιπόντες ἐξέβημεν Ἀσωποῦ ῥοάς, |
| 1045.1 | λέπας Κιθαιρώνειον εἰσεβάλλομεν |
| 1045.2 | Πενθεύς τε κἀγώ (δεσπότηι γὰρ εἱπόμην) |
| 1045.3 | ξένος θ’ ὃς ἡμῖν πομπὸς ἦν θεωρίας. |
| 1045.4 | πρῶτον μὲν οὖν ποιηρὸν ἵζομεν νάπος, |
| 1045.5 | τά τ’ ἐκ ποδῶν σιγηλὰ καὶ γλώσσης ἄπο σώιζοντες, ὡς ὁρῶιμεν οὐχ ὁρώμενοι. |
| 1045.6 | ἦν δ’ ἄγκος ἀμφίκρημνον, ὕδασι διάβροχον, |
| 1045.7 | πεύκαισι συσκιάζον, ἔνθα μαινάδες |
| 1045.8 | καθῆντ’ ἔχουσαι χεῖρας ἐν τερπνοῖς πόνοις. |
| 1045.9 | αἱ μὲν γὰρ αὐτῶν θύρσον ἐκλελοιπότα |
| 1055.1 | κισσῶι κομήτην αὖθις ἐξανέστεφον, |
| 1055.2 | αἱ δ’ ἐκλιποῦσαι ποικίλ’ ὡς πῶλοι ζυγὰ |
| 1055.3 | βακχεῖον ἀντέκλαζον ἀλλήλαις μέλος. |
| 1055.4 | Πενθεὺς δ’ ὁ τλήμων θῆλυν οὐχ ὁρῶν ὄχλον |
| 1055.5 | ἔλεξε τοιάδ’· Ὦ ξέν’, οὗ μὲν ἕσταμεν |
| 1060.1 | οὐκ ἐξικνοῦμαι μανιάδων ὄσσοις νόσων· |
| 1060.2 | ὄχθων δ’ ἔπ’ ἀμβὰς ἐς ἐλάτην ὑψαύχενα |
| 1060.3 | ἴδοιμ’ ἂν ὀρθῶς μαινάδων αἰσχρουργίαν. |
| 1060.4 | τοὐντεῦθεν ἤδη τοῦ ξένου θαυμάσθ’ ὁρῶ· |
| 1060.5 | λαβὼν γὰρ ἐλάτης οὐράνιον ἄκρον κλάδον |
| 1065.1 | κατῆγεν ἦγεν ἦγεν ἐς μέλαν πέδον· |
| 1065.2 | κυκλοῦτο δ’ ὥστε τόξον ἢ κυρτὸς τροχὸς |
| 1065.3 | τόρνωι γραφόμενος περιφορὰν ἑλικοδρόμον· |
| 1065.4 | ὣς κλῶν’ ὄρειον ὁ ξένος χεροῖν ἄγων |
| 1065.5 | ἔκαμπτεν ἐς γῆν, ἔργματ’ οὐχὶ θνητὰ δρῶν. |
| 1070.1 | Πενθέα δ’ ἱδρύσας ἐλατίνων ὄζων ἔπι ὀρθὸν μεθίει διὰ χερῶν βλάστημ’ ἄνω |
| 1070.2 | ἀτρέμα, φυλάσσων μὴ ἀναχαιτίσειέ νιν, |
| 1070.3 | ὀρθὴ δ’ ἐς ὀρθὸν αἰθέρ’ ἐστηρίζετο |
| 1070.4 | ἔχουσα νώτοις δεσπότην ἐφήμενον. |
| 1075.1 | ὤφθη δὲ μᾶλλον ἢ κατεῖδε μαινάδας· |
| 1075.2 | ὅσον γὰρ οὔπω δῆλος ἦν θάσσων ἄνω, |
| 1075.3 | καὶ τὸν ξένον μὲν οὐκέτ’ εἰσορᾶν παρῆν, |
| 1075.4 | ἐκ δ’ αἰθέρος φωνή τις, ὡς μὲν εἰκάσαι |
| 1075.5 | Διόνυσος, ἀνεβόησεν· Ὦ νεάνιδες, |
| 1080.1 | ἄγω τὸν ὑμᾶς κἀμὲ τἀμά τ’ ὄργια |
| 1080.2 | γέλων τιθέμενον· ἀλλὰ τιμωρεῖσθέ νιν. |
| 1080.3 | καὶ ταῦθ’ ἅμ’ ἠγόρευε καὶ πρὸς οὐρανὸν |
| 1080.4 | καὶ γαῖαν ἐστήριζε φῶς σεμνοῦ πυρός. |
| 1080.5 | σίγησε δ’ αἰθήρ, σῖγα δ’ ὕλιμος νάπη |
| 1085.1 | φύλλ’ εἶχε, θηρῶν δ’ οὐκ ἂν ἤκουσας βοήν. |
| 1085.2 | αἱ δ’ ὠσὶν ἠχὴν οὐ σαφῶς δεδεγμέναι |
| 1085.3 | ἔστησαν ὀρθαὶ καὶ διήνεγκαν κόρας. |
| 1085.4 | ὁ δ’ αὖθις ἐπεκέλευσεν· ὡς δ’ ἐγνώρισαν |
| 1085.5 | σαφῆ κελευσμὸν Βακχίου Κάδμου κόραι |
| 1090.1 | ἦιξαν πελείας ὠκύτητ’ οὐχ ἥσσονες |
| 1090.2 | [ποδῶν ἔχουσαι συντόνοις δρομήμασι |
| 1090.3 | μήτηρ Ἀγαυὴ σύγγονοί θ’ ὁμόσποροι] |
| 1090.4 | πᾶσαί τε βάκχαι, διὰ δὲ χειμάρρου νάπης |
| 1090.5 | ἀγμῶν τ’ ἐπήδων θεοῦ πνοαῖσιν ἐμμανεῖς. |
| 1095.1 | ὡς δ’ εἶδον ἐλάτηι δεσπότην ἐφήμενον, |
| 1095.2 | πρῶτον μὲν αὐτοῦ χερμάδας κραταιβόλους |
| 1095.3 | ἔρριπτον, ἀντίπυργον ἐπιβᾶσαι πέτραν, |
| 1095.4 | ὄζοισί τ’ ἐλατίνοισιν ἠκοντίζετο, |
| 1095.5 | ἄλλαι δὲ θύρσους ἵεσαν δι’ αἰθέρος Πενθέως, στόχον δύστηνον, ἀλλ’ οὐκ ἤνυτον. |
| 1095.6 | κρεῖσσον γὰρ ὕψος τῆς προθυμίας ἔχων |
| 1095.7 | καθῆσθ’ ὁ τλήμων, ἀπορίαι λελημμένος. |
| 1095.8 | τέλος δὲ δρυΐνοις συντριαινοῦσαι κλάδοις |
| 1095.9 | ῥίζας ἀνεσπάρασσον ἀσιδήροις μοχλοῖς. |
| 1105.1 | ἐπεὶ δὲ μόχθων τέρματ’ οὐκ ἐξήνυτον, |
| 1105.2 | ἔλεξ’ Ἀγαυή· Φέρε, περιστᾶσαι κύκλωι |
| 1105.3 | πτόρθου λάβεσθε, μαινάδες, τὸν ἀμβάτην |
| 1105.4 | θῆρ’ ὡς ἕλωμεν μηδ’ ἀπαγγείληι θεοῦ |
| 1105.5 | χοροὺς κρυφαίους. αἱ δὲ μυρίαν χέρα |
| 1110.1 | προσέθεσαν ἐλάτηι κἀξανέσπασαν χθονός. |
| 1110.2 | ὑψοῦ δὲ θάσσων ὑψόθεν χαμαιριφὴς |
| 1110.3 | πίπτει πρὸς οὖδας μυρίοις οἰμώγμασιν |
| 1110.4 | Πενθεύς· κακοῦ γὰρ ἐγγὺς ὢν ἐμάνθανεν. πρώτη δὲ μήτηρ ἦρξεν ἱερέα φόνου |
| 1115.1 | καὶ προσπίτνει νιν· ὁ δὲ μίτραν κόμης ἄπο |
| 1115.2 | ἔρριψεν, ὥς νιν γνωρίσασα μὴ κτάνοι |
| 1115.3 | τλήμων Ἀγαυή, καὶ λέγει παρήιδος |
| 1115.4 | ψαύων· Ἐγώ τοι, μῆτερ, εἰμί, παῖς σέθεν |
| 1115.5 | Πενθεύς, ὃν ἔτεκες ἐν δόμοις Ἐχίονος· |
| 1120.1 | οἴκτιρε δ’ ὦ μῆτέρ με μηδὲ ταῖς ἐμαῖς |
| 1120.2 | ἁμαρτίαισι παῖδα σὸν κατακτάνηις. |
| 1120.3 | ἡ δ’ ἀφρὸν ἐξιεῖσα καὶ διαστρόφους |
| 1120.4 | κόρας ἑλίσσους’, οὐ φρονοῦς’ ἃ χρὴ φρονεῖν, |
| 1120.5 | ἐκ Βακχίου κατείχετ’, οὐδ’ ἔπειθέ νιν. |
| 1125.1 | λαβοῦσα δ’ ὠλέναις’ ἀριστερὰν χέρα, |
| 1125.2 | πλευροῖσιν ἀντιβᾶσα τοῦ δυσδαίμονος |
| 1125.3 | ἀπεσπάραξεν ὦμον, οὐχ ὑπὸ σθένους |
| 1125.4 | ἀλλ’ ὁ θεὸς εὐμάρειαν ἐπεδίδου χεροῖν. |
| 1125.5 | Ἰνὼ δὲ τἀπὶ θάτερ’ ἐξηργάζετο |
| 1130.1 | ῥηγνῦσα σάρκας, Αὐτονόη τ’ ὄχλος τε πᾶς |
| 1130.2 | ἐπεῖχε βακχῶν· ἦν δὲ πᾶς’ ὁμοῦ βοή, |
| 1130.3 | ὁ μὲν στενάζων ὅσον ἐτύγχαν’ ἐμπνέων, |
| 1130.4 | αἱ δ’ ὠλόλυζον. ἔφερε δ’ ἡ μὲν ὠλένην, |
| 1130.5 | ἡ δ’ ἴχνος αὐταῖς ἀρβύλαις, γυμνοῦντο δὲ |
| 1135.1 | πλευραὶ σπαραγμοῖς, πᾶσα δ’ ἡιματωμένη χεῖρας διεσφαίριζε σάρκα Πενθέως. |
| 1135.2 | κεῖται δὲ χωρὶς σῶμα, τὸ μὲν ὑπὸ στύφλοις |
| 1135.3 | πέτραις, τὸ δ’ ὕλης ἐν βαθυξύλωι φόβηι, |
| 1135.4 | οὐ ῥάιδιον ζήτημα· κρᾶτα δ’ ἄθλιον, |
| 1140.1 | ὅπερ λαβοῦσα τυγχάνει μήτηρ χεροῖν, |
| 1140.2 | πήξας’ ἐπ’ ἄκρον θύρσον ὡς ὀρεστέρου |
| 1140.3 | φέρει λέοντος διὰ Κιθαιρῶνος μέσου, |
| 1140.4 | λιποῦς’ ἀδελφὰς ἐν χοροῖσι μαινάδων. |
| 1140.5 | χωρεῖ δὲ θήραι δυσπότμωι γαυρουμένη |
| 1145.1 | τειχέων ἔσω τῶνδ’, ἀνακαλοῦσα Βάκχιον |
| 1145.2 | τὸν ξυγκύναγον, τὸν ξυνεργάτην ἄγρας, |
| 1145.3 | τὸν καλλίνικον, ὧι δάκρυα νικηφορεῖ. |
| 1145.4 | ἐγὼ μὲν οὖν 〈τῆιδ’〉 ἐκποδὼν τῆι ξυμφορᾶι |
| 1145.5 | ἄπειμ’, Ἀγαυὴν πρὶν μολεῖν πρὸς δώματα. τὸ σωφρονεῖν δὲ καὶ σέβειν τὰ τῶν θεῶν |
| 1145.6 | κάλλιστον· οἶμαι δ’ αὐτὸ καὶ σοφώτατον |
| 1145.7 | θνητοῖσιν εἶναι κτῆμα τοῖσι χρωμένοις. |
| 1145.8 | Χο. ἀναχορεύσωμεν Βάκχιον, |
| 1145.9 | ἀναβοάσωμεν ξυμφορὰν |
| 1155.1 | τὰν τοῦ δράκοντος Πενθέος ἐκγενέτα, |
| 1155.2 | ὃς τὰν θηλυγενῆ στολὰν |
| 1155.3 | νάρθηκά τε †πιστὸν Ἅιδα† |
| 1155.4 | ἔλαβεν εὔθυρσον, |
| 1155.5 | ταῦρον προηγητῆρα συμφορᾶς ἔχων. |
| 1160.1 | βάκχαι Καδμεῖαι, |
| 1160.2 | τὸν καλλίνικον κλεινὸν ἐξεπράξατε |
| 1160.3 | ἐς γόον, ἐς δάκρυα. |
| 1160.4 | καλὸς ἀγὼν †ἐν αἵματι στάζουσαν |
| 1160.5 | χέρα περιβαλεῖν τέκνου†. |
| 1165.1 | ἀλλ’ εἰσορῶ γὰρ ἐς δόμους ὁρμωμένην |
| 1165.2 | Πενθέως Ἀγαυὴν μητέρ’ ἐν διαστρόφοις |
| 1165.3 | ὄσσοις, δέχεσθ’ ἐς κῶμον εὐίου θεοῦ. |
| 1165.4 | ΑΓΑΥΗ |
| 1168.1 | Ἀσιάδες βάκχαι ... Χο. τί με θροεῖς, 〈γύναι〉; |
| 1168.2 | Αγ. φέρομεν ἐξ ὀρέων |
| 1170.1 | ἕλικα νεότομον ἐπὶ μέλαθρα, |
| 1170.2 | μακαρίαν θήραν. |
| 1170.3 | Χο. ὁρῶ καί σε δέξομαι σύγκωμον. |
| 1170.4 | Αγ. ἔμαρψα τόνδ’ ἄνευ βρόχων |
| 1170.5 | 〈×–⏑–⏑⏑–〉 νέον ἶνιν, |
| 1175.1 | ὡς ὁρᾶν πάρα. |
| 1175.2 | Χο. πόθεν ἐρημίας; Αγ. Κιθαιρών ... Χο. Κιθαιρών; |
| 1175.3 | Αγ. κατεφόνευσέ νιν. |
| 1175.4 | Χο. τίς ἁ βαλοῦσα; Αγ. πρῶτον ἐμὸν τὸ γέρας· |
| 1180.1 | μάκαιρ’ Ἀγαυὴ κληιζόμεθ’ ἐν θιάσοις. |
| 1180.2 | Χο. τίς ἄλλα; Αγ. τὰ Κάδμου ... |
| 1180.3 | Χο. τί Κάδμου; Αγ. γένεθλα |
| 1183a | μετ’ ἐμὲ μετ’ ἐμὲ τοῦδ’ ἔθιγε θηρός· εὐ‐ |
| 1183b | τυχής γ’ ἅδ’ ἄγρα. |
| 1184 | μέτεχέ νυν θοίνας. Χο. τί μετέχω, τλᾶμον; |
| 1185.1 | Αγ. νέος ὁ μόσχος ἄρ‐ |
| 1185.2 | τι γένυν ὑπὸ κόρυθ’ ἁπαλότριχα |
| 1185.3 | κατάκομον θάλλει. |
| 1185.4 | Χο. πρέπει γ’ ὥστε θὴρ ἄγραυλος φόβαι. |
| 1185.5 | Αγ. ὁ Βάκχιος κυναγέτας |
| 1190.1 | σοφὸς σοφῶς ἀνέπηλ’ ἐπὶ θῆρα |
| 1190.2 | τόνδε μαινάδας. |
| 1190.3 | Χο. ὁ γὰρ ἄναξ ἀγρεύς. |
| 1190.4 | Αγ. ἐπαινεῖς; Χο. ἐπαινῶ. Αγ. τάχα δὲ Καδμεῖοι ... |
| 1195.1 | Χο. καὶ παῖς γε Πενθεύς ... Αγ. ματέρ’ ἐπαινέσεται, |
| 1195.2 | λαβοῦσαν ἄγραν τάνδε λεοντοφυᾶ. |
| 1195.3 | Χο. περισσάν. Αγ. περισσῶς. |
| 1195.4 | Χο. ἀγάλληι; Αγ. γέγηθα, |
| 1199a | μεγάλα μεγάλα καὶ φανερὰ τᾶιδ’ ἄγραι |
| 1199b.1 | κατειργασμένα. Χο. δεῖξόν νυν, ὦ τάλαινα, σὴν νικηφόρον |
| 1199b.2 | ἀστοῖσιν ἄγραν ἣν φέρους’ ἐλήλυθας. |
| 1199b.3 | Αγ. ὦ καλλίπυργον ἄστυ Θηβαίας χθονὸς |
| 1199b.4 | ναίοντες, ἔλθεθ’ ὡς ἴδητε τήνδ’ ἄγραν |
| 1199b.5 | Κάδμου θυγατέρες θηρὸς ἣν ἠγρεύσαμεν, |
| 1205.1 | οὐκ ἀγκυλωτοῖς Θεσσαλῶν στοχάσμασιν, |
| 1205.2 | οὐ δικτύοισιν, ἀλλὰ λευκοπήχεσιν |
| 1205.3 | χειρῶν ἀκμαῖσι. κἆιτ’ ἀκοντίζειν χρεὼν |
| 1205.4 | καὶ λογχοποιῶν ὄργανα κτᾶσθαι μάτην; |
| 1205.5 | ἡμεῖς δέ γ’ αὐτῆι χειρὶ τόνδε θ’ εἵλομεν |
| 1210.1 | χωρίς τε θηρὸς ἄρθρα διεφορήσαμεν. |
| 1210.2 | ποῦ μοι πατὴρ ὁ πρέσβυς; ἐλθέτω πέλας. |
| 1210.3 | Πενθεύς τ’ ἐμὸς παῖς ποῦ ’στιν; αἰρέσθω λαβὼν |
| 1210.4 | πηκτῶν πρὸς οἴκους κλιμάκων προσαμβάσεις, |
| 1210.5 | ὡς πασσαλεύσηι κρᾶτα τριγλύφοις τόδε |
| 1215.1 | λέοντος ὃν πάρειμι θηράσας’ ἐγώ. |
| 1215.2 | Κα. ἕπεσθέ μοι φέροντες ἄθλιον βάρος |
| 1215.3 | Πενθέως, ἕπεσθε, πρόσπολοι, δόμων πάρος, |
| 1215.4 | οὗ σῶμα μοχθῶν μυρίοις ζητήμασιν |
| 1215.5 | φέρω τόδ’, εὑρὼν ἐν Κιθαιρῶνος πτυχαῖς |
| 1220.1 | διασπαρακτὸν κοὐδὲν ἐν ταὐτῶι πέδου |
| 1220.2 | [λαβών, ἐν ὕληι κείμενον δυσευρέτωι]. |
| 1220.3 | ἤκουσα γάρ του θυγατέρων τολμήματα, |
| 1220.4 | ἤδη κατ’ ἄστυ τειχέων ἔσω βεβὼς |
| 1220.5 | σὺν τῶι γέροντι Τειρεσίαι βακχῶν πάρα· |
| 1225.1 | πάλιν δὲ κάμψας εἰς ὄρος κομίζομαι |
| 1225.2 | τὸν κατθανόντα παῖδα μαινάδων ὕπο. |
| 1225.3 | καὶ τὴν μὲν Ἀκταίων’ Ἀρισταίωι ποτὲ |
| 1225.4 | τεκοῦσαν εἶδον Αὐτονόην Ἰνώ θ’ ἅμα |
| 1225.5 | ἔτ’ ἀμφὶ δρυμοὺς οἰστροπλῆγας ἀθλίας, |
| 1230.1 | τὴν δ’ εἶπέ τίς μοι δεῦρο βακχείωι ποδὶ |
| 1230.2 | στείχειν Ἀγαυήν, οὐδ’ ἄκραντ’ ἠκούσαμεν· |
| 1230.3 | λεύσσω γὰρ αὐτήν, ὄψιν οὐκ εὐδαίμονα. |
| 1230.4 | Αγ. πάτερ, μέγιστον κομπάσαι πάρεστί σοι, |
| 1230.5 | πάντων ἀρίστας θυγατέρας σπεῖραι μακρῶι |
| 1235.1 | θνητῶν· ἁπάσας εἶπον, ἐξόχως δ’ ἐμέ, |
| 1235.2 | ἣ τὰς παρ’ ἱστοῖς ἐκλιποῦσα κερκίδας |
| 1235.3 | ἐς μείζον’ ἥκω, θῆρας ἀγρεύειν χεροῖν. |
| 1235.4 | φέρω δ’ ἐν ὠλέναισιν, ὡς ὁρᾶις, τάδε |
| 1235.5 | λαβοῦσα τἀριστεῖα, σοῖσι πρὸς δόμοις |
| 1240.1 | ὡς ἀγκρεμασθῆι· σὺ δέ, πάτερ, δέξαι χεροῖν, γαυρούμενος δὲ τοῖς ἐμοῖς ἀγρεύμασιν |
| 1240.2 | κάλει φίλους ἐς δαῖτα· μακάριος γὰρ εἶ, |
| 1240.3 | μακάριος, ἡμῶν τοιάδ’ ἐξειργασμένων. |
| 1240.4 | Κα. [ὦ πένθος οὐ μετρητὸν οὐδ’ οἷόν τ’ ἰδεῖν, |
| 1245.1 | φόνον ταλαίναις χερσὶν ἐξειργασμένων.] |
| 1245.2 | καλὸν τὸ θῦμα καταβαλοῦσα δαίμοσιν |
| 1245.3 | ἐπὶ δαῖτα Θήβας τάσδε κἀμὲ παρακαλεῖς. |
| 1245.4 | οἴμοι κακῶν μὲν πρῶτα σῶν, ἔπειτ’ ἐμῶν· |
| 1245.5 | ὡς ὁ θεὸς ἡμᾶς ἐνδίκως μὲν ἀλλ’ ἄγαν Βρόμιος ἄναξ ἀπώλες’ οἰκεῖος γεγώς. |
| 1245.6 | Αγ. ὡς δύσκολον τὸ γῆρας ἀνθρώποις ἔφυ |
| 1245.7 | ἔν τ’ ὄμμασι σκυθρωπόν. εἴθε παῖς ἐμὸς |
| 1245.8 | εὔθηρος εἴη, μητρὸς εἰκασθεὶς τρόποις, |
| 1245.9 | †ὅτ’ ἐν† νεανίαισι Θηβαίοις ἅμα |
| 1255.1 | θηρῶν ὀριγνῶιτ’· ἀλλὰ θεομαχεῖν μόνον |
| 1255.2 | οἷός τ’ ἐκεῖνος. νουθετητέος, πάτερ, |
| 1255.3 | σοὐστίν. τίς αὐτὸν δεῦρ’ ἂν ὄψιν εἰς ἐμὴν |
| 1255.4 | καλέσειεν, ὡς ἴδηι με τὴν εὐδαίμονα; |
| 1255.5 | Κα. φεῦ φεῦ· φρονήσασαι μὲν οἷ’ ἐδράσατε |
| 1260.1 | ἀλγήσετ’ ἄλγος δεινόν· εἰ δὲ διὰ τέλους |
| 1260.2 | ἐν τῶιδ’ ἀεὶ μενεῖτ’ ἐν ὧι καθέστατε, |
| 1260.3 | οὐκ εὐτυχοῦσαι δόξετ’ οὐχὶ δυστυχεῖν. |
| 1260.4 | Αγ. τί δ’ οὐ καλῶς τῶνδ’ ἢ τί λυπηρῶς ἔχει; |
| 1260.5 | Κα. πρῶτον μὲν ἐς τόνδ’ αἰθέρ’ ὄμμα σὸν μέθες. |
| 1265.1 | Αγ. ἰδού· τί μοι τόνδ’ ἐξυπεῖπας εἰσορᾶν; |
| 1265.2 | Κα. ἔθ’ αὑτὸς ἤ σοι μεταβολὰς ἔχειν δοκεῖ; |
| 1265.3 | Αγ. λαμπρότερος ἢ πρὶν καὶ διειπετέστερος. |
| 1265.4 | Κα. τὸ δὲ πτοηθὲν τόδ’ ἔτι σῆι ψυχῆι πάρα; Αγ. οὐκ οἶδα τοὔπος τοῦτο· γίγνομαι δέ πως |
| 1270.1 | ἔννους, μετασταθεῖσα τῶν πάρος φρενῶν. |
| 1270.2 | Κα. κλύοις ἂν οὖν τι κἀποκρίναι’ ἂν σαφῶς; |
| 1270.3 | Αγ. ὡς ἐκλέλησμαί γ’ ἃ πάρος εἴπομεν, πάτερ. |
| 1270.4 | Κα. ἐς ποῖον ἦλθες οἶκον ὑμεναίων μέτα; |
| 1270.5 | Αγ. Σπαρτῶι μ’ ἔδωκας, ὡς λέγους’, Ἐχίονι. |
| 1275.1 | Κα. τίς οὖν ἐν οἴκοις παῖς ἐγένετο σῶι πόσει; |
| 1275.2 | Αγ. Πενθεύς, ἐμῆι τε καὶ πατρὸς κοινωνίαι. |
| 1275.3 | Κα. τίνος πρόσωπον δῆτ’ ἐν ἀγκάλαις ἔχεις; |
| 1275.4 | Αγ. λέγοντος, ὥ γ’ ἔφασκον αἱ θηρώμεναι. |
| 1275.5 | Κα. σκέψαι νυν ὀρθῶς· βραχὺς ὁ μόχθος εἰσιδεῖν. |
| 1280.1 | Αγ. ἔα, τί λεύσσω; τί φέρομαι τόδ’ ἐν χεροῖν; |
| 1280.2 | Κα. ἄθρησον αὐτὸ καὶ σαφέστερον μάθε. |
| 1280.3 | Αγ. ὁρῶ μέγιστον ἄλγος ἡ τάλαιν’ ἐγώ. |
| 1280.4 | Κα. μῶν σοι λέοντι φαίνεται προσεικέναι; |
| 1280.5 | Αγ. οὔκ, ἀλλὰ Πενθέως ἡ τάλαιν’ ἔχω κάρα. |
| 1285.1 | Κα. ὠιμωγμένον γε πρόσθεν ἢ σὲ γνωρίσαι. |
| 1285.2 | Αγ. τίς ἔκτανέν νιν; πῶς ἐμὰς ἦλθ’ ἐς χέρας; |
| 1285.3 | Κα. δύστην’ ἀλήθει’, ὡς ἐν οὐ καιρῶι πάρει. |
| 1285.4 | Αγ. λέγ’, ὡς τὸ μέλλον καρδία πήδημ’ ἔχει. |
| 1285.5 | Κα. σύ νιν κατέκτας καὶ κασίγνηται σέθεν. |
| 1290.1 | Αγ. ποῦ δ’ ὤλετ’; ἦ κατ’ οἶκον, ἢ ποίοις τόποις; |
| 1290.2 | Κα. οὗπερ πρὶν Ἀκταίωνα διέλαχον κύνες. |
| 1290.3 | Αγ. τί δ’ ἐς Κιθαιρῶν’ ἦλθε δυσδαίμων ὅδε; |
| 1290.4 | Κα. ἐκερτόμει θεὸν σάς τε βακχείας μολών. Αγ. ἡμεῖς δ’ ἐκεῖσε τίνι τρόπωι κατήραμεν; |
| 1295.1 | Κα. ἐμάνητε, πᾶσά τ’ ἐξεβακχεύθη πόλις. |
| 1295.2 | Αγ. Διόνυσος ἡμᾶς ὤλες’, ἄρτι μανθάνω. |
| 1295.3 | Κα. ὕβριν 〈γ’〉 ὑβρισθείς· θεὸν γὰρ οὐχ ἡγεῖσθέ νιν. |
| 1295.4 | Αγ. τὸ φίλτατον δὲ σῶμα ποῦ παιδός, πάτερ; |
| 1295.5 | Κα. ἐγὼ μόλις νιν ἐξερευνήσας φέρω. Αγ. ἦ πᾶν ἐν ἄρθροις συγκεκληιμένον καλῶς; |
| post 1300 | 〈 〉 |
| post 1300 | 〈〉 |
| 1301.1 | Αγ. Πενθεῖ δὲ τί μέρος ἀφροσύνης προσῆκ’ ἐμῆς; |
| 1301.2 | Κα. ὑμῖν ἐγένεθ’ ὅμοιος, οὐ σέβων θεόν. |
| 1301.3 | τοιγὰρ συνῆψε πάντας ἐς μίαν βλάβην, |
| 1301.4 | ὑμᾶς τε τόνδε θ’, ὥστε διολέσαι δόμους |
| 1305.1 | κἄμ’, ὅστις ἄτεκνος ἀρσένων παίδων γεγὼς |
| 1305.2 | τῆς σῆς τόδ’ ἔρνος, ὦ τάλαινα, νηδύος |
| 1305.3 | αἴσχιστα καὶ κάκιστα κατθανόνθ’ ὁρῶ· |
| 1305.4 | ὧι δῶμ’ ἀνέβλεφ’, ὃς συνεῖχες, ὦ τέκνον, |
| 1305.5 | τοὐμὸν μέλαθρον, παιδὸς ἐξ ἐμῆς γεγώς, |
| 1310.1 | πόλει τε τάρβος ἦσθα· τὸν γέροντα δὲ |
| 1310.2 | οὐδεὶς ὑβρίζειν ἤθελ’ εἰσορῶν τὸ σὸν |
| 1310.3 | κάρα· δίκην γὰρ ἀξίαν ἐλάμβανες. |
| 1310.4 | νῦν δ’ ἐκ δόμων ἄτιμος ἐκβεβλήσομαι |
| 1310.5 | ὁ Κάδμος ὁ μέγας, ὃς τὸ Θηβαίων γένος |
| 1315.1 | ἔσπειρα κἀξήμησα κάλλιστον θέρος. |
| 1315.2 | ὦ φίλτατ’ ἀνδρῶν (καὶ γὰρ οὐκέτ’ ὢν ὅμως τῶν φιλτάτων ἔμοιγ’ ἀριθμήσηι, τέκνον), |
| 1315.3 | οὐκέτι γενείου τοῦδε θιγγάνων χερὶ |
| 1315.4 | τὸν μητρὸς αὐδῶν πατέρα προσπτύξηι, τέκνον, |
| 1320.1 | λέγων· Τίς ἀδικεῖ, τίς ς’ ἀτιμάζει, γέρον; |
| 1320.2 | τίς σὴν ταράσσει καρδίαν λυπηρὸς ὤν; |
| 1320.3 | λέγ’, ὡς κολάζω τὸν ἀδικοῦντά ς’, ὦ πάτερ. |
| 1320.4 | νῦν δ’ ἄθλιος μέν εἰμ’ ἐγώ, τλήμων δὲ σύ, |
| 1320.5 | οἰκτρὰ δὲ μήτηρ, τλήμονες δὲ σύγγονοι. |
| 1325.1 | εἰ δ’ ἔστιν ὅστις δαιμόνων ὑπερφρονεῖ, |
| 1325.2 | ἐς τοῦδ’ ἀθρήσας θάνατον ἡγείσθω θεούς. |
| 1325.3 | Χο. τὸ μὲν σὸν ἀλγῶ, Κάδμε· σὸς δ’ ἔχει δίκην |
| 1325.4 | παῖς παιδὸς ἀξίαν μέν, ἀλγεινὴν δὲ σοί. |
| 1325.5 | Αγ. ὦ πάτερ, ὁρᾶις γὰρ τἄμ’ ὅσωι μετεστράφη |
| post 1329 | 〈 〉 |
| post 1329 | 〈〉 |
| post 1329 | 〈Δι.〉 |
| post 1329 | 〈〉 |
| 1330.1 | δράκων γενήσηι μεταβαλών, δάμαρ τε σὴ |
| 1330.2 | ἐκθηριωθεῖς’ ὄφεος ἀλλάξει τύπον, |
| 1330.3 | ἣν Ἄρεος ἔσχες Ἁρμονίαν θνητὸς γεγώς. |
| 1330.4 | ὄχον δὲ μόσχων, χρησμὸς ὡς λέγει Διός, |
| 1330.5 | ἐλᾶις μετ’ ἀλόχου βαρβάρων ἡγούμενος, |
| 1335.1 | πολλὰς δὲ πέρσεις ἀναρίθμωι στρατεύματι |
| 1335.2 | πόλεις· ὅταν δὲ Λοξίου χρηστήριον |
| 1335.3 | διαρπάσωσι, νόστον ἄθλιον πάλιν σχήσουσι· σὲ δ’ Ἄρης Ἁρμονίαν τε ῥύσεται |
| 1335.4 | μακάρων τ’ ἐς αἶαν σὸν καθιδρύσει βίον. |
| 1340.1 | ταῦτ’ οὐχὶ θνητοῦ πατρὸς ἐκγεγὼς λέγω |
| 1340.2 | Διόνυσος ἀλλὰ Ζηνός· εἰ δὲ σωφρονεῖν |
| 1340.3 | ἔγνωθ’, ὅτ’ οὐκ ἠθέλετε, τὸν Διὸς γόνον |
| 1340.4 | ηὐδαιμονεῖτ’ ἂν σύμμαχον κεκτημένοι. |
| 1340.5 | Κα. Διόνυσε, λισσόμεσθά ς’, ἠδικήκαμεν. |
| 1345.1 | Δι. ὄψ’ ἐμάθεθ’ ἡμᾶς, ὅτε δ’ ἐχρῆν οὐκ ἤιδετε. |
| 1345.2 | Κα. ἐγνώκαμεν ταῦτ’· ἀλλ’ ἐπεξέρχηι λίαν. |
| 1345.3 | Δι. καὶ γὰρ πρὸς ὑμῶν θεὸς γεγὼς ὑβριζόμην. |
| 1345.4 | Κα. ὀργὰς πρέπει θεοὺς οὐχ ὁμοιοῦσθαι βροτοῖς. |
| 1345.5 | Δι. πάλαι τάδε Ζεὺς οὑμὸς ἐπένευσεν πατήρ. Αγ. αἰαῖ, δέδοκται, πρέσβυ, τλήμονες φυγαί. |
| 1345.6 | Δι. τί δῆτα μέλλεθ’ ἅπερ ἀναγκαίως ἔχει; |
| 1345.7 | Κα. ὦ τέκνον, ὡς ἐς δεινὸν ἤλθομεν κακὸν |
| 1345.8 | 〈πάντεσ〉, σύ θ’ ἡ τάλαινα σύγγονοί τε σαὶ |
| 1345.9 | ἐγώ θ’ ὁ τλήμων· βαρβάρους ἀφίξομαι |
| 1355.1 | γέρων μέτοικος, ἔτι δέ μοὐστὶ θέσφατον |
| 1355.2 | ἐς Ἑλλάδ’ ἀγαγεῖν μιγάδα βαρβάρων στρατόν. |
| 1355.3 | καὶ τὴν Ἄρεως παῖδ’ Ἁρμονίαν, δάμαρτ’ ἐμήν, |
| 1355.4 | δράκων δρακαίνης 〈σχῆμ’〉 ἔχουσαν ἀγρίας ἄξω ’πὶ βωμοὺς καὶ τάφους Ἑλληνικούς, |
| 1360.1 | ἡγούμενος λόγχαισιν· οὐδὲ παύσομαι |
| 1360.2 | κακῶν ὁ τλήμων οὐδὲ τὸν καταιβάτην |
| 1360.3 | Ἀχέροντα πλεύσας ἥσυχος γενήσομαι. |
| 1360.4 | Αγ. ὦ πάτερ, ἐγὼ δὲ σοῦ στερεῖσα φεύξομαι. |
| 1360.5 | Κα. τί μ’ ἀμφιβάλλεις χερσίν, ὦ τάλαινα παῖ, |
| 1365.1 | ὄρνις ὅπως κηφῆνα πολιόχρων κύκνος; |
| 1365.2 | Αγ. ποῖ γὰρ τράπωμαι πατρίδος ἐκβεβλημένη; |
| 1365.3 | Κα. οὐκ οἶδα, τέκνον· σμικρὸς ἐπίκουρος πατήρ. |
| 1365.4 | Αγ. χαῖρ’, ὦ μέλαθρον, χαῖρ’, ὦ πατρία |
| 1365.5 | πόλις· ἐκλείπω ς’ ἐπὶ δυστυχίαι |
| 1370.1 | φυγὰς ἐκ θαλάμων. |
| 1370.2 | Κα. στεῖχέ νυν, ὦ παῖ, τὸν Ἀρισταίου |
| post 1371 | 〈〉. |
| 1372.1 | Αγ. στένομαί σε, πάτερ. Κα. †κἀγώ, τέκνον, |
| 1372.2 | καὶ σὰς ἐδάκρυσα κασιγνήτας.† |
| 1372.3 | Αγ. †δεινῶς γὰρ τάνδ’ αἰκίαν |
| 1375.1 | Διόνυσος ἄναξ |
| 1375.2 | τοὺς σοὺς εἰς οἴκους ἔφερε.† |
| 1375.3 | Κα. καὶ γὰρ ἔπασχεν δεινὰ πρὸς ἡμῶν, ἀγέραστον ἔχων ὄνομ’ ἐν Θήβαις. |
| 1375.4 | Αγ. χαῖρε πάτερ μοι. Κα. χαῖρ’, ὦ μελέα |
| 1380.1 | θύγατερ· χαλεπῶς 〈δ’〉 ἐς τόδ’ ἂν ἥκοις. |
| 1380.2 | Αγ. ἄγετ’ ὦ πομποί με κασιγνήτας |
| 1380.3 | ἵνα συμφυγάδας ληψόμεθ’ οἰκτράς. |
| 1380.4 | ἔλθοιμι δ’ ὅπου |
| 1380.5 | μήτε Κιθαιρὼν 〈⏑⏑–〉 μιαρὸς |
| 1385.1 | μήτε Κιθαιρῶν’ ὄσσοισιν ἐγώ, |
| 1385.2 | μηδ’ ὅθι θύρσου μνῆμ’ ἀνάκειται· |
| 1385.3 | βάκχαις δ’ ἄλλαισι μέλοιεν. |
| 1385.4 | [Χο. πολλαὶ μορφαὶ τῶν δαιμονίων, |
| 1385.5 | πολλὰ δ’ ἀέλπτως κραίνουσι θεοί· |
| 1390.1 | καὶ τὰ δοκηθέντ’ οὐκ ἐτελέσθη, |
| 1390.2 | τῶν δ’ ἀδοκήτων πόρον ηὗρε θεός. τοιόνδ’ ἀπέβη τόδε πρᾶγμα.] |