eul_wid: cbm-ax
ἨλέκτραElectra
Euripides Electra PDF
| 1 | ΑΥΤΟΥΡΓΟΣ |
| 1.1 | Ὦ γῆς †παλαιὸν Ἄργος†, Ἰνάχου ῥοαί, |
| 1.2 | ὅθεν ποτ’ ἄρας ναυσὶ χιλίαις Ἄρη |
| 1.3 | ἐς γῆν ἔπλευσε Τρωιάδ’ Ἀγαμέμνων ἄναξ. |
| 1.4 | κτείνας δὲ τὸν κρατοῦντ’ ἐν Ἰλιάδι χθονὶ |
| 5.1 | Πρίαμον ἑλών τε Δαρδάνου κλεινὴν πόλιν |
| 5.2 | ἀφίκετ’ ἐς τόδ’ Ἄργος, ὑψηλῶν δ’ ἐπὶ |
| 5.3 | ναῶν ἔθηκε σκῦλα πλεῖστα βαρβάρων. |
| 5.4 | κἀκεῖ μὲν εὐτύχησεν· ἐν δὲ δώμασιν |
| 5.5 | θνήισκει γυναικὸς πρὸς Κλυταιμήστρας δόλωι |
| 10.1 | καὶ τοῦ Θυέστου παιδὸς Αἰγίσθου χερί. |
| 10.2 | χὠ μὲν παλαιὰ σκῆπτρα Ταντάλου λιπὼν |
| 10.3 | ὄλωλεν, Αἴγισθος δὲ βασιλεύει χθονός, |
| 10.4 | ἄλοχον ἐκείνου Τυνδαρίδα κόρην ἔχων. |
| 10.5 | οὓς δ’ ἐν δόμοισιν ἔλιφ’ ὅτ’ ἐς Τροίαν ἔπλει, |
| 15.1 | ἄρσενά τ’ Ὀρέστην θῆλύ τ’ Ἠλέκτρας θάλος, |
| 15.2 | τὸν μὲν πατρὸς γεραιὸς ἐκκλέπτει τροφεὺς |
| 15.3 | μέλλοντ’ Ὀρέστην χερὸς ὕπ’ Αἰγίσθου θανεῖν |
| 15.4 | Στροφίωι τ’ ἔδωκε Φωκέων ἐς γῆν τρέφειν· ἢ δ’ ἐν δόμοις ἔμεινεν Ἠλέκτρα πατρός, |
| 20.1 | ταύτην ἐπειδὴ θαλερὸς εἶχ’ ἥβης χρόνος |
| 20.2 | μνηστῆρες ἤιτουν Ἑλλάδος πρῶτοι χθονός. |
| 20.3 | δείσας δὲ μή τωι παῖδ’ ἀριστέων τέκοι |
| 20.4 | Ἀγαμέμνονος ποινάτορ’, εἶχεν ἐν δόμοις |
| 20.5 | Αἴγισθος οὐδ’ ἥρμοζε νυμφίωι τινί. |
| 25.1 | ἐπεὶ δὲ καὶ τοῦτ’ ἦν φόβου πολλοῦ πλέων, |
| 25.2 | μή τωι λαθραίως τέκνα γενναίωι τέκοι, |
| 25.3 | κτανεῖν σφε βουλεύσαντος ὠμόφρων ὅμως |
| 25.4 | μήτηρ νιν ἐξέσωσεν Αἰγίσθου χερός. |
| 25.5 | ἐς μὲν γὰρ ἄνδρα σκῆψιν εἶχ’ ὀλωλότα, |
| 30.1 | παίδων δ’ ἔδεισε μὴ φθονηθείη φόνωι. |
| 30.2 | ἐκ τῶνδε δὴ τοιόνδ’ ἐμηχανήσατο |
| 30.3 | Αἴγισθος· ὃς μὲν γῆς ἀπηλλάχθη φυγὰς |
| 30.4 | Ἀγαμέμνονος παῖς, χρυσὸν εἶφ’ ὃς ἂν κτάνηι, |
| 30.5 | ἡμῖν δὲ δὴ δίδωσιν Ἠλέκτραν ἔχειν |
| 35.1 | δάμαρτα, πατέρων μὲν Μυκηναίων ἄπο |
| 35.2 | γεγῶσιν (οὐ δὴ τοῦτό γ’ ἐξελέγχομαι· |
| 35.3 | λαμπροὶ γὰρ ἐς γένος γε, χρημάτων δὲ δὴ |
| 35.4 | πένητες, ἔνθεν ηὑγένει’ ἀπόλλυται), |
| 35.5 | ὡς ἀσθενεῖ δοὺς ἀσθενῆ λάβοι φόβον. |
| 40.1 | εἰ γάρ νιν ἔσχεν ἀξίωμ’ ἔχων ἀνήρ, |
| 40.2 | εὕδοντ’ ἂν ἐξήγειρε τὸν Ἀγαμέμνονος |
| 40.3 | φόνον δίκη τ’ ἂν ἦλθεν Αἰγίσθωι τότε. |
| 40.4 | ἣν οὔποθ’ ἁνὴρ ὅδε (σύνοιδέ μοι Κύπρις) ἤισχυν’ ἐν εὐνῆι· παρθένος δ’ ἔτ’ ἐστὶ δή. |
| 45.1 | αἰσχύνομαι γὰρ ὀλβίων ἀνδρῶν τέκνα |
| 45.2 | λαβὼν ὑβρίζειν, οὐ κατάξιος γεγώς. |
| 45.3 | στένω δὲ τὸν λόγοισι κηδεύοντ’ ἐμοὶ |
| 45.4 | ἄθλιον Ὀρέστην, εἴ ποτ’ εἰς Ἄργος μολὼν |
| 45.5 | γάμους ἀδελφῆς δυστυχεῖς ἐσόψεται. ὅστις δέ μ’ εἶναί φησι μῶρον, εἰ λαβὼν |
| 45.6 | νέαν ἐς οἴκους παρθένον μὴ θιγγάνω, |
| 45.7 | γνώμης πονηροῖς κανόσιν ἀναμετρούμενος |
| 45.8 | τὸ σῶφρον ἴστω καὐτὸς αὖ τοιοῦτος ὤν. |
| 45.9 | ΗΛΕΚΤΡΑ |
| 54 | ὦ νὺξ μέλαινα, χρυσέων ἄστρων τροφέ, |
| 55.1 | ἐν ἧι τόδ’ ἄγγος τῶιδ’ ἐφεδρεῦον κάραι |
| 55.2 | φέρουσα πηγὰς ποταμίας μετέρχομαι |
| 59 | γόους τ’ ἀφίημ’ αἰθέρ’ ἐς μέγαν πατρί, |
| 57.1 | οὐ δή τι χρείας ἐς τοσόνδ’ ἀφιγμένη |
| 57.2 | ἀλλ’ ὡς ὕβριν δείξωμεν Αἰγίσθου θεοῖς. |
| 60.1 | ἡ γὰρ πανώλης Τυνδαρίς, μήτηρ ἐμή, |
| 60.2 | ἐξέβαλέ μ’ οἴκων, χάριτα τιθεμένη πόσει· |
| 60.3 | τεκοῦσα δ’ ἄλλους παῖδας Αἰγίσθωι πάρα |
| 60.4 | πάρεργ’ Ὀρέστην κἀμὲ ποιεῖται δόμων. |
| 60.5 | Αυ. τί γὰρ τάδ’, ὦ δύστην’, ἐμὴν μοχθεῖς χάριν |
| 65.1 | πόνους ἔχουσα, πρόσθεν εὖ τεθραμμένη, |
| 65.2 | καὶ ταῦτ’ ἐμοῦ λέγοντος οὐκ ἀφίστασαι; |
| 65.3 | Ηλ. ἐγώ ς’ ἴσον θεοῖσιν ἡγοῦμαι φίλον· |
| 65.4 | ἐν τοῖς ἐμοῖς γὰρ οὐκ ἐνύβρισας κακοῖς. |
| 65.5 | μεγάλη δὲ θνητοῖς μοῖρα συμφορᾶς κακῆς |
| 70.1 | ἰατρὸν εὑρεῖν, ὡς ἐγὼ σὲ λαμβάνω. δεῖ δή με κἀκέλευστον εἰς ὅσον σθένω |
| 70.2 | μόχθου ’πικουφίζουσαν, ὡς ῥᾶιον φέρηις, |
| 70.3 | συνεκκομίζειν σοι πόνους. ἅλις δ’ ἔχεις |
| 70.4 | τἄξωθεν ἔργα· τἀν δόμοις δ’ ἡμᾶς χρεὼν |
| 75.1 | ἐξευτρεπίζειν. εἰσιόντι δ’ ἐργάτηι |
| 75.2 | θύραθεν ἡδὺ τἄνδον εὑρίσκειν καλῶς. |
| 75.3 | Αυ. εἴ τοι δοκεῖ σοι, στεῖχε· καὶ γὰρ οὐ πρόσω |
| 75.4 | πηγαὶ μελάθρων τῶνδ’. ἐγὼ δ’ ἅμ’ ἡμέραι |
| 75.5 | βοῦς εἰς ἀρούρας ἐσβαλὼν σπερῶ γύας. |
| 80.1 | ἀργὸς γὰρ οὐδεὶς θεοὺς ἔχων ἀνὰ στόμα |
| 80.2 | βίον δύναιτ’ ἂν ξυλλέγειν ἄνευ πόνου. |
| 80.3 | ΟΡΕΣΤΗΣ |
| 82.1 | Πυλάδη, σὲ γὰρ δὴ πρῶτον ἀνθρώπων ἐγὼ |
| 82.2 | πιστὸν νομίζω καὶ φίλον ξένον τ’ ἐμοί· |
| 82.3 | μόνος δ’ Ὀρέστην τόνδ’ ἐθαύμαζες φίλων, |
| 85.1 | πράσσονθ’ ἃ πράσσω δείν’ ὑπ’ Αἰγίσθου παθών, |
| 85.2 | ὅς μου κατέκτα πατέρα χἠ πανώλεθρος |
| 85.3 | μήτηρ. ἀφῖγμαι δ’ ἐκ θεοῦ μυστηρίων |
| 85.4 | Ἀργεῖον οὖδας οὐδενὸς ξυνειδότος, |
| 85.5 | φόνον φονεῦσι πατρὸς ἀλλάξων ἐμοῦ. |
| 90.1 | νυκτὸς δὲ τῆσδε πρὸς τάφον μολὼν πατρὸς |
| 90.2 | δάκρυά τ’ ἔδωκα καὶ κόμης ἀπηρξάμην |
| 90.3 | πυρᾶι τ’ ἐπέσφαξ’ αἶμα μηλείου φόνου, |
| 90.4 | λαθὼν τυράννους οἳ κρατοῦσι τῆσδε γῆς. |
| 90.5 | καὶ τειχέων μὲν ἐντὸς οὐ βαίνω πόδα, |
| 95.1 | δυοῖν δ’ ἅμιλλαν ξυντιθεὶς ἀφικόμην |
| 95.2 | πρὸς τέρμονας γῆς τῆσδ’, ἵν’ ἐκβάλω πόδα |
| 95.3 | ἄλλην ἐπ’ αἶαν εἴ μέ τις γνοίη σκοπῶν, ζητῶν τ’ ἀδελφήν (φασὶ γάρ νιν ἐν γάμοις |
| 95.4 | ζευχθεῖσαν οἰκεῖν οὐδὲ παρθένον μένειν), ὡς συγγένωμαι καὶ φόνου συνεργάτιν |
| 95.5 | λαβὼν τά γ’ εἴσω τειχέων σαφῶς μάθω. |
| 95.6 | νῦν οὖν (ἕω γὰρ λευκὸν ὄμμ’ ἀναίρεται) |
| 95.7 | ἔξω τρίβου τοῦδ’ ἴχνος ἀλλαξώμεθα. |
| 95.8 | ἢ γάρ τις ἀροτὴρ ἤ τις οἰκέτις γυνὴ |
| 105.1 | φανήσεται νῶιν, ἥντιν’ ἱστορήσομεν |
| 105.2 | εἰ τούσδε ναίει σύγγονος τόπους ἐμή. |
| 105.3 | ἀλλ’ εἰσορῶ γὰρ τήνδε πρόσπολόν τινα |
| 105.4 | πηγαῖον ἄχθος ἐν κεκαρμένωι κάραι |
| 105.5 | φέρουσαν, ἑζώμεσθα κἀκπυθώμεθα |
| 110.1 | δούλης γυναικός, ἤν τι δεξώμεσθ’ ἔπος |
| 110.2 | ἐφ’ οἷσι, Πυλάδη, τήνδ’ ἀφίγμεθα χθόνα. |
| 110.3 | Ηλ. σύντειν’ (ὥρα) ποδὸς ὁρμάν· ὤ, |
| 110.4 | ἔμβα ἔμβα κατακλαίουσα. |
| 110.5 | ἰώ μοί μοι. |
| 115.1 | ἐγενόμαν Ἀγαμέμνονος |
| 115.2 | καί μ’ ἔτικτε Κλυταιμήστρα |
| 115.3 | στυγνὰ Τυνδάρεω κόρα, |
| 115.4 | κικλήσκουσι δέ μ’ ἀθλίαν |
| 115.5 | Ἠλέκτραν πολιῆται. |
| 120.1 | φεῦ φεῦ σχετλίων πόνων |
| 120.2 | καὶ στυγερᾶς ζόας. |
| 120.3 | ὦ πάτερ, σὺ δ’ ἐν Ἀίδα κεῖσαι σᾶς ἀλόχου σφαγαῖς |
| 120.4 | Αἰγίσθου τ’, Ἀγάμεμνον. |
| 125.1 | ἴθι τὸν αὐτὸν ἔγειρε γόον, |
| 125.2 | ἄναγε πολύδακρυν ἁδονάν. |
| 125.3 | σύντειν’ (ὥρα) ποδὸς ὁρμάν· ὤ, |
| 125.4 | ἔμβα ἔμβα κατακλαίουσα. |
| 125.5 | ἰώ μοί μοι. |
| 130.1 | τίνα πόλιν, τίνα δ’ οἶκον, ὦ |
| 130.2 | τλᾶμον σύγγον’, ἀλατεύεις |
| 130.3 | οἰκτρὰν ἐν θαλάμοις λιπὼν |
| 130.4 | πατρώιοις ἐπὶ συμφοραῖς |
| 130.5 | ἀλγίσταισιν ἀδελφάν; |
| 135.1 | ἔλθοις δὲ πόνων ἐμοὶ |
| 135.2 | τᾶι μελέαι λυτήρ, |
| 135.3 | ὦ Ζεῦ Ζεῦ, πατρί θ’ αἱμάτων |
| 135.4 | αἰσχίστων ἐπίκουρος, Ἄρ‐ |
| 135.5 | γει κέλσας πόδ’ ἀλάταν. |
| 140.1 | θὲς τόδε τεῦχος ἐμᾶς ἀπὸ κρατὸς ἑ‐ |
| 140.2 | λοῦς’, ἵνα πατρὶ γόους νυχίους |
| 140.3 | ἐπορθοβοάσω· |
| 140.4 | †ἰαχὰν ἀοιδὰν μέλος |
| 143.1 | Ἀίδα, πάτερ, σοὶ† |
| 143.2 | κατὰ γᾶς ἐνέπω γόους |
| 145.1 | οἷς ἀεὶ τὸ κατ’ ἦμαρ |
| 145.2 | λείβομαι, κατὰ μὲν φίλαν |
| 145.3 | ὄνυχι τεμνομένα δέραν |
| 145.4 | χέρα τε κρᾶτ’ ἔπι κούριμον |
| 145.5 | τιθεμένα θανάτωι σῶι. ἒ ἔ, δρύπτε κάρα· |
| 145.6 | οἷα δέ τις κύκνος ἀχέτας |
| 145.7 | ποταμίοις παρὰ χεύμασιν |
| 145.8 | πατέρα φίλτατον καλεῖ, |
| 145.9 | ὀλόμενον δολίοις βρόχων |
| 155.1 | ἕρκεσιν, ὣς σὲ τὸν ἄθλιον, |
| 155.2 | πάτερ, ἐγὼ κατακλαίομαι, |
| 155.3 | λουτρὰ πανύσταθ’ ὑδρανάμενον χροῒ |
| 155.4 | κοίται ἐν οἰκτροτάται θανάτου. |
| 155.5 | ἰώ μοι 〈ἰώ〉 μοι |
| 160.1 | πικρᾶς μὲν πελέκεως τομᾶς |
| 160.2 | σᾶς, πάτερ, πικρᾶς δ’ †ἐκ |
| 161.1 | Τροίας ὅδου βουλᾶς†. |
| 161.2 | οὐ μίτραισι γυνά σε |
| 161.3 | δέξατ’ οὐδ’ ἐπὶ στεφάνοις, |
| 161.4 | ξίφεσι δ’ ἀμφιτόμοις λυγρὰν |
| 165.1 | Αἰγίσθου λώβαν θεμένα δόλιον ἔσχεν ἀκοίταν. |
| 165.2 | ΧΟΡΟΣ |
| 167.1 | Ἀγαμέμνονος ὦ κόρα, ἤλυθον, Ἠλέκτρα, |
| 167.2 | ποτὶ σὰν ἀγρότειραν αὐλάν. |
| 167.3 | ἔμολέ τις ἔμολεν γαλακτοπότας ἀνὴρ |
| 170.1 | Μυκηναῖος οὐριβάτας· |
| 170.2 | ἀγγέλλει δ’ ὅτι νῦν τριταί‐ |
| 170.3 | αν καρύσσουσιν θυσίαν |
| 170.4 | Ἀργεῖοι, πᾶσαι δὲ παρ’ Ἥ‐ |
| 170.5 | ραν μέλλουσιν παρθενικαὶ στείχειν. |
| 175.1 | Ηλ. οὐκ ἐπ’ ἀγλαΐαις, φίλαι, |
| 175.2 | θυμὸν οὐδ’ ἐπὶ χρυσέοις |
| 175.3 | ὅρμοις ἐκπεπόταμαι |
| 175.4 | τάλαιν’, οὐδ’ ἱστᾶσα χοροὺς |
| 175.5 | Ἀργείαις ἅμα νύμφαις |
| 180.1 | εἱλικτὸν κρούσω πόδ’ ἐμόν. |
| 180.2 | δάκρυσι νυχεύω, δακρύων δέ μοι μέλει |
| 183.1 | δειλαίαι τὸ κατ’ ἦμαρ. |
| 183.2 | σκέψαι μου πιναρὰν κόμαν |
| 185.1 | καὶ τρύχη τάδ’ ἐμῶν πέπλων, |
| 185.2 | εἰ πρέποντ’ Ἀγαμέμνονος |
| 185.3 | κούραι τᾶι βασιλείαι |
| 185.4 | τᾶι Τροίαι θ’, ἃ ’μοῦ πατέρος |
| 185.5 | μέμναταί ποθ’ ἁλοῦσα. |
| 190.1 | Χο. μεγάλα θεός· ἀλλ’ ἴθι καὶ παρ’ ἐμοῦ χρῆσαι |
| 190.2 | πολύπηνα φάρεα δῦναι |
| 190.3 | χρύσεά τε χάρισιν προσθήματ’ ἀγλαΐας. |
| 190.4 | δοκεῖς τοῖσι σοῖς δακρύοις |
| 190.5 | μὴ τιμῶσα θεοὺς κρατή‐ |
| 195.1 | σειν ἐχθρῶν; οὔτοι στοναχαῖς |
| 195.2 | ἀλλ’ εὐχαῖσι θεοὺς σεβί‐ |
| 195.3 | ζους’ ἕξεις εὐαμερίαν, ὦ παῖ. |
| 195.4 | Ηλ. οὐδεὶς θεῶν ἐνοπᾶς κλύει |
| 195.5 | τᾶς δυσδαίμονος, οὐ παλαι‐ ῶν πατρὸς σφαγιασμῶν. |
| 195.6 | οἴμοι τοῦ καταφθιμένου |
| 195.7 | τοῦ τε ζῶντος ἀλάτα, |
| 195.8 | ὅς που γᾶν ἄλλαν κατέχει |
| 205.1 | μέλεος ἀλαίνων ποτὶ θῆσσαν ἑστίαν, |
| 205.2 | τοῦ κλεινοῦ πατρὸς ἐκφύς. |
| 205.3 | αὐτὰ δ’ ἐν χερνῆσι δόμοις |
| 205.4 | ναίω ψυχὰν τακομένα |
| 205.5 | δωμάτων φυγὰς πατρίων |
| 210.1 | οὐρείας ἀν’ ἐρίπνας. |
| 210.2 | μάτηρ δ’ ἐν λέκτροις φονίοις |
| 210.3 | ἄλλωι σύγγαμος οἰκεῖ. |
| 210.4 | Χο. πολλῶν κακῶν Ἕλλησιν αἰτίαν ἔχει |
| 210.5 | σῆς μητρὸς Ἑλένη σύγγονος δόμοις τε σοῖς. |
| 215.1 | Ηλ. οἴμοι· γυναῖκες, ἐξέβην θρηνημάτων. ξένοι τινὲς παρ’ οἶκον οἵδ’ ἐφεστίους |
| 215.2 | εὐνὰς ἔχοντες ἐξανίστανται λόχου· |
| 215.3 | φυγῆι σὺ μὲν κατ’ οἶμον, ἐς δόμους δ’ ἐγὼ |
| 215.4 | φῶτας κακούργους ἐξαλύξωμεν ποδί. |
| 220.1 | Ορ. μέν’, ὦ τάλαινα· μὴ τρέσηις ἐμὴν χέρα. |
| 220.2 | Ηλ. ὦ Φοῖβ’ Ἄπολλον, προσπίτνω σε μὴ θανεῖν. |
| 220.3 | Ορ. ἄλλους κτάνοιμι μᾶλλον ἐχθίους σέθεν. |
| 220.4 | Ηλ. ἄπελθε, μὴ ψαῦ’ ὧν σε μὴ ψαύειν χρεών. |
| 220.5 | Ορ. οὐκ ἔσθ’ ὅτου θίγοιμ’ ἂν ἐνδικώτερον. |
| 225.1 | Ηλ. καὶ πῶς ξιφήρης πρὸς δόμοις λοχᾶις ἐμοῖς; |
| 225.2 | Ορ. μείνας’ ἄκουσον, καὶ τάχ’ οὐκ ἄλλως ἐρεῖς. |
| 225.3 | Ηλ. ἕστηκα· πάντως δ’ εἰμὶ σή· κρείσσων γὰρ εἶ. |
| 225.4 | Ορ. ἥκω φέρων σοι σοῦ κασιγνήτου λόγους. |
| 225.5 | Ηλ. ὦ φίλτατ’, ἆρα ζῶντος ἢ τεθνηκότος; |
| 230.1 | Ορ. ζῆι· πρῶτα γάρ σοι τἀγάθ’ ἀγγέλλειν θέλω. |
| 230.2 | Ηλ. εὐδαιμονοίης μισθὸν ἡδίστων λόγων. |
| 230.3 | Ορ. κοινῆι δίδωμι τοῦτο νῶιν ἀμφοῖν ἔχειν. |
| 230.4 | Ηλ. ποῦ γῆς ὁ τλήμων τλήμονας φυγὰς ἔχων; |
| 230.5 | Ορ. οὐχ ἕνα νομίζων φθείρεται πόλεως νόμον. |
| 235.1 | Ηλ. οὔ που σπανίζων τοῦ καθ’ ἡμέραν βίου; |
| 235.2 | Ορ. ἔχει μέν, ἀσθενὴς δὲ δὴ φεύγων ἀνήρ. |
| 235.3 | Ηλ. λόγον δὲ δὴ τίν’ ἦλθες ἐκ κείνου φέρων; |
| 235.4 | Ορ. εἰ ζῆις, ὅπως τε ζῶσα συμφορᾶς ἔχεις. |
| 235.5 | Ηλ. οὔκουν ὁρᾶις μου πρῶτον ὡς ξηρὸν δέμας; |
| 240.1 | Ορ. λύπαις γε συντετηκός, ὥστε με στένειν. |
| 240.2 | Ηλ. καὶ κρᾶτα πλόκαμόν τ’ ἐσκυθισμένον ξυρῶι. |
| 240.3 | Ορ. δάκνει ς’ ἀδελφὸς ὅ τε θανὼν ἴσως πατήρ. Ηλ. οἴμοι· τί γάρ μοι τῶνδέ γ’ ἐστὶ φίλτερον; |
| 240.4 | Ορ. φεῦ φεῦ· τί δ’ αὖ σοῦ σῶι κασιγνήτωι δοκεῖς; |
| 245.1 | Ηλ. ἀπὼν ἐκεῖνος, οὐ παρὼν ἡμῖν φίλος. |
| 245.2 | Ορ. ἐκ τοῦ δὲ ναίεις ἐνθάδ’ ἄστεως ἑκάς; |
| 245.3 | Ηλ. ἐγημάμεσθ’, ὦ ξεῖνε, θανάσιμον γάμον. |
| 245.4 | Ορ. ὤιμωξ’ ἀδελφὸν σόν. Μυκηναίων τίνι; |
| 245.5 | Ηλ. οὐχ ὧι πατήρ μ’ ἤλπιζεν ἐκδώσειν ποτέ. Ορ. εἴφ’, ὡς ἀκούσας σῶι κασιγνήτωι λέγω. |
| 245.6 | Ηλ. ἐν τοῖσδ’ ἐκείνου τηλορὸς ναίω δόμοις. |
| 245.7 | Ορ. σκαφεύς τις ἢ βουφορβὸς ἄξιος δόμων. |
| 245.8 | Ηλ. πένης ἀνὴρ γενναῖος ἔς τ’ ἔμ’ εὐσεβής. |
| 245.9 | Ορ. ἡ δ’ εὐσέβεια τίς πρόσεστι σῶι πόσει; |
| 255.1 | Ηλ. οὐπώποτ’ εὐνῆς τῆς ἐμῆς ἔτλη θιγεῖν. |
| 255.2 | Ορ. ἅγνευμ’ ἔχων τι θεῖον ἤ ς’ ἀπαξιῶν; |
| 255.3 | Ηλ. γονέας ὑβρίζειν τοὺς ἐμοὺς οὐκ ἠξίου. |
| 255.4 | Ορ. καὶ πῶς γάμον τοιοῦτον οὐχ ἥσθη λαβών; |
| 255.5 | Ηλ. οὐ κύριον τὸν δόντα μ’ ἡγεῖται, ξένε. |
| 260.1 | Ορ. ξυνῆκ’· Ὀρέστηι μή ποτ’ ἐκτείσηι δίκην. |
| 260.2 | Ηλ. τοῦτ’ αὐτὸ ταρβῶν· πρὸς δὲ καὶ σώφρων ἔφυ. |
| 260.3 | Ορ. φεῦ· |
| 262.1 | γενναῖον ἄνδρ’ ἔλεξας, εὖ τε δραστέον. |
| 262.2 | Ηλ. εἰ δή ποθ’ ἥξει γ’ ἐς δόμους ὁ νῦν ἀπών. |
| 262.3 | Ορ. μήτηρ δέ ς’ ἡ τεκοῦσα ταῦτ’ ἠνέσχετο; |
| 265.1 | Ηλ. γυναῖκες ἀνδρῶν, ὦ ξέν’, οὐ παίδων φίλαι. |
| 265.2 | Ορ. τίνος δέ ς’ οὕνεχ’ ὕβρις’ Αἴγισθος τάδε; |
| 265.3 | Ηλ. τεκεῖν μ’ ἐβούλετ’ ἀσθενῆ, τοιῶιδε δούς. |
| 265.4 | Ορ. ὡς δῆθε παῖδας μὴ τέκοις ποινάτορας; |
| 265.5 | Ηλ. τοιαῦτ’ ἐβούλευς’· ὧν ἐμοὶ δοίη δίκην. |
| 270.1 | Ορ. οἶδεν δέ ς’ οὖσαν παρθένον μητρὸς πόσις; Ηλ. οὐκ οἶδε· σιγῆι τοῦθ’ ὑφαιρούμεσθά νιν. |
| 270.2 | Ορ. αἵδ’ οὖν φίλαι σοι τούσδ’ ἀκούουσιν λόγους; |
| 270.3 | Ηλ. ὥστε στέγειν γε τἀμὰ καὶ ς’ ἔπη καλῶς. |
| 270.4 | Ορ. τί δῆτ’ Ὀρέστης πρὸς τάδ’, Ἄργος ἢν μόληι; |
| 275.1 | Ηλ. ἤρου τόδ’; αἰσχρόν γ’ εἶπας· οὐ γὰρ νῦν ἀκμή; |
| 275.2 | Ορ. ἐλθὼν δὲ δὴ πῶς φονέας ἂν κτάνοι πατρός; |
| 275.3 | Ηλ. τολμῶν ὑπ’ ἐχθρῶν οἷ’ ἐτολμήθη †πατήρ†. |
| 275.4 | Ορ. ἦ καὶ μετ’ αὐτοῦ μητέρ’ ἂν τλαίης κτανεῖν; |
| 275.5 | Ηλ. ταὐτῶι γε πελέκει τῶι πατὴρ ἀπώλετο. |
| 280.1 | Ορ. λέγω τάδ’ αὐτῶι, καὶ βέβαια τἀπὸ σοῦ; |
| 280.2 | Ηλ. θάνοιμι μητρὸς αἷμ’ ἐπισφάξας’ ἐμῆς. |
| 280.3 | Ορ. φεῦ· |
| 282.1 | εἴθ’ ἦν Ὀρέστης πλησίον κλύων τάδε. |
| 282.2 | Ηλ. ἀλλ’, ὦ ξέν’, οὐ γνοίην ἂν εἰσιδοῦσά νιν. |
| 282.3 | Ορ. νέα γάρ, οὐδὲν θαῦμ’, ἀπεζεύχθης νέου. |
| 285.1 | Ηλ. εἷς ἂν μόνος νιν τῶν ἐμῶν γνοίη φίλων. |
| 285.2 | Ορ. ἆρ’ ὃν λέγουσιν αὐτὸν ἐκκλέψαι φόνου; |
| 285.3 | Ηλ. πατρός γε παιδαγωγὸς ἀρχαῖος γέρων. |
| 285.4 | Ορ. ὁ κατθανὼν δὲ σὸς πατὴρ τύμβου κυρεῖ; |
| 285.5 | Ηλ. ἔκυρσεν ὡς ἔκυρσεν, ἐκβληθεὶς δόμων. |
| 290.1 | Ορ. οἴμοι, τόδ’ οἷον εἶπας· αἴσθησις γὰρ οὖν |
| 290.2 | καὶ τῶν θυραίων πημάτων δάκνει βροτούς. |
| 290.3 | λέξον δ’, ἵν’ εἰδὼς σῶι κασιγνήτωι φέρω |
| 290.4 | λόγους ἀτερπεῖς ἀλλ’ ἀναγκαίους κλύειν. |
| 290.5 | ἔνεστι δ’ οἶκτος ἀμαθίαι μὲν οὐδαμοῦ, |
| 295.1 | σοφοῖσι δ’ ἀνδρῶν· καὶ γὰρ οὐδ’ ἀζήμιον γνώμην ἐνεῖναι τοῖς σοφοῖς λίαν σοφήν. |
| 295.2 | Χο. κἀγὼ τὸν αὐτὸν τῶιδ’ ἔρον ψυχῆς ἔχω. |
| 295.3 | πρόσω γὰρ ἄστεως οὖσα τἀν πόλει κακὰ |
| 295.4 | οὐκ οἶδα, νῦν δὲ βούλομαι κἀγὼ μαθεῖν. Ηλ. λέγοιμ’ ἄν, εἰ χρή (χρὴ δὲ πρὸς φίλον λέγειν), |
| 295.5 | τύχας βαρείας τὰς ἐμὰς κἀμοῦ πατρός. |
| 295.6 | ἐπεὶ δὲ κινεῖς μῦθον, ἱκετεύω, ξένε, |
| 295.7 | ἄγγελλ’ Ὀρέστηι τἀμὰ κἀκείνου κακά, |
| 295.8 | πρῶτον μὲν οἵοις ἐν πέπλοις αὐλίζομαι, |
| 305.1 | πίνωι θ’ ὅσωι βέβριθ’, ὑπὸ στέγαισί τε |
| 305.2 | οἵαισι ναίω βασιλικῶν ἐκ δωμάτων, |
| 305.3 | αὐτὴ μὲν ἐκμοχθοῦσα κερκίσιν πέπλους |
| 305.4 | ἢ γυμνὸν ἕξω σῶμα καὶ στερήσομαι |
| post 308 | 〈〉, |
| 309 | αὐτὴ δὲ πηγὰς ποταμίους φορουμένη. |
| 310.1 | ἀνέορτος ἱερῶν καὶ χορῶν τητωμένη |
| 310.2 | ἀναίνομαι γυναῖκας οὖσα παρθένος, |
| 310.3 | αἰσχύνομαι δὲ Κάστορ’, ὃς πρὶν ἐς θεοὺς |
| 310.4 | ἐλθεῖν ἔμ’ ἐμνήστευεν, οὖσαν ἐγγενῆ. |
| 310.5 | μήτηρ δ’ ἐμὴ Φρυγίοισιν ἐν σκυλεύμασιν |
| 315.1 | θρόνωι κάθηται, πρὸς δ’ ἕδραισιν Ἀσίδες |
| 315.2 | δμωαὶ στατίζους’, ἃς ἔπερς’ ἐμὸς πατήρ, |
| 315.3 | Ἰδαῖα φάρη χρυσέαις ἐζευγμέναι |
| 315.4 | πόρπαισιν. αἷμα δ’ ἔτι πατρὸς κατὰ στέγας |
| 315.5 | μέλαν σέσηπεν, ὃς δ’ ἐκεῖνον ἔκτανεν |
| 320.1 | ἐς ταὐτὰ βαίνων ἅρματ’ ἐκφοιτᾶι πατρί, καὶ σκῆπτρ’ ἐν οἷς Ἕλλησιν ἐστρατηλάτει |
| 320.2 | μιαιφόνοισι χερσὶ γαυροῦται λαβών. |
| 320.3 | Ἀγαμέμνονος δὲ τύμβος ἠτιμασμένος |
| 320.4 | οὔπω χοάς ποτ’ οὐδὲ κλῶνα μυρσίνης |
| 325.1 | ἔλαβε, πυρὰ δὲ χέρσος ἀγλαϊσμάτων. |
| 325.2 | μέθηι δὲ βρεχθεὶς τῆς ἐμῆς μητρὸς πόσις |
| 325.3 | ὁ κλεινός, ὡς λέγουσιν, ἐνθρώισκει τάφωι |
| 325.4 | πέτροις τε λεύει μνῆμα λάινον πατρός, |
| 325.5 | καὶ τοῦτο τολμᾶι τοὔπος εἰς ἡμᾶς λέγειν· |
| 330.1 | Ποῦ παῖς Ὀρέστης; ἆρά σοι τύμβωι καλῶς |
| 330.2 | παρὼν ἀμύνει; ταῦτ’ ἀπὼν ὑβρίζεται. |
| 330.3 | ἀλλ’, ὦ ξέν’, ἱκετεύω ς’, ἀπάγγειλον τάδε. |
| 330.4 | πολλοὶ δ’ ἐπιστέλλουσιν, ἑρμηνεὺς δ’ ἐγώ, |
| 330.5 | αἱ χεῖρες ἡ γλῶσς’ ἡ ταλαίπωρός τε φρὴν |
| 335.1 | κάρα τ’ ἐμὸν ξυρῆκες ὅ τ’ ἐκεῖνον τεκών. |
| 335.2 | αἰσχρὸν γάρ, εἰ πατὴρ μὲν ἐξεῖλεν Φρύγας, |
| 335.3 | ὁ δ’ ἄνδρ’ ἕν’ εἷς ὢν οὐ δυνήσεται κτανεῖν, |
| 335.4 | νέος πεφυκὼς κἀξ ἀμείνονος πατρός. |
| 335.5 | Χο. καὶ μὴν δέδορκα τόνδε, σὸν λέγω πόσιν, |
| 340.1 | λήξαντα μόχθου πρὸς δόμους ὁρμώμενον. |
| 340.2 | Αυ. ἔα· τίνας τούσδ’ ἐν πύλαις ὁρῶ ξένους; |
| 340.3 | τίνος δ’ ἕκατι τάσδ’ ἐπ’ ἀγραύλους πύλας |
| 340.4 | προσῆλθον; ἦ ’μοῦ δεόμενοι; γυναικί τοι |
| 340.5 | αἰσχρὸν μετ’ ἀνδρῶν ἑστάναι νεανιῶν. |
| 345.1 | Ηλ. ὦ φίλτατ’, εἰς ὕποπτα μὴ μόληις ἐμοί· |
| 345.2 | τὸν ὄντα δ’ εἴσηι μῦθον· οἵδε γὰρ ξένοι |
| 345.3 | ἥκους’ Ὀρέστου πρὸς ἐμὲ κήρυκες λόγων. |
| 345.4 | ἀλλ’, ὦ ξένοι, σύγγνωτε τοῖς εἰρημένοις. |
| 345.5 | Αυ. τί φασίν; ἁνὴρ ἔστι καὶ λεύσσει φάος; Ηλ. ἔστιν λόγωι γοῦν, φασὶ δ’ οὐκ ἄπιστ’ ἐμοί. |
| 345.6 | Αυ. ἦ καί τι πατρὸς σῶν τε μέμνηται κακῶν; |
| 345.7 | Ηλ. ἐν ἐλπίσιν ταῦτ’· ἀσθενὴς φεύγων ἀνήρ. |
| 345.8 | Αυ. ἦλθον δ’ Ὀρέστου τίνα πορεύοντες λόγον; |
| 345.9 | Ηλ. σκοποὺς ἔπεμψε τούσδε τῶν ἐμῶν κακῶν. |
| 355.1 | Αυ. οὔκουν τὰ μὲν λεύσσουσι, τὰ δὲ σύ που λέγεις; |
| 355.2 | Ηλ. ἴσασιν, οὐδὲν τῶνδ’ ἔχουσιν ἐνδεές. |
| 355.3 | Αυ. οὔκουν πάλαι χρῆν τοῖσδ’ ἀνεπτύχθαι πύλας; |
| 355.4 | χωρεῖτ’ ἐς οἴκους· ἀντὶ γὰρ χρηστῶν λόγων |
| 355.5 | ξενίων κυρήσεθ’, οἷ’ ἐμὸς κεύθει δόμος. |
| 360.1 | [αἴρεσθ’, ὀπαδοί, τῶνδ’ ἔσω τεύχη δόμων.] |
| 360.2 | καὶ μηδὲν ἀντείπητε, παρὰ φίλου φίλοι |
| 360.3 | μολόντες ἀνδρός· καὶ γὰρ εἰ πένης ἔφυν, |
| 360.4 | οὔτοι τό γ’ ἦθος δυσγενὲς παρέξομαι. |
| 360.5 | Ορ. πρὸς θεῶν, ὅδ’ ἁνὴρ ὃς συνεκκλέπτει γάμους |
| 365.1 | τοὺς σούς, Ὀρέστην οὐ καταισχύνειν θέλων; |
| 365.2 | Ηλ. οὗτος κέκληται πόσις ἐμὸς τῆς ἀθλίας. |
| 365.3 | Ορ. φεῦ· |
| 367.1 | οὐκ ἔστ’ ἀκριβὲς οὐδὲν εἰς εὐανδρίαν· |
| 367.2 | ἔχουσι γὰρ ταραγμὸν αἱ φύσεις βροτῶν. |
| 367.3 | ἤδη γὰρ εἶδον ἄνδρα γενναίου πατρὸς |
| 370.1 | τὸ μηδὲν ὄντα, χρηστὰ δ’ ἐκ κακῶν τέκνα, |
| 370.2 | λιμόν τ’ ἐν ἀνδρὸς πλουσίου φρονήματι, γνώμην δὲ μεγάλην ἐν πένητι σώματι. |
| 370.3 | [πῶς οὖν τις αὐτὰ διαλαβὼν ὀρθῶς κρινεῖ; |
| 370.4 | πλούτωι; πονηρῶι τἄρα χρήσεται κριτῆι. |
| 375.1 | ἢ τοῖς ἔχουσι μηδέν; ἀλλ’ ἔχει νόσον |
| 375.2 | πενία, διδάσκει δ’ ἄνδρα τῆι χρείαι κακόν. |
| 375.3 | ἀλλ’ εἰς ὅπλ’ ἐλθών; τίς δὲ πρὸς λόγχην βλέπων |
| 375.4 | μάρτυς γένοιτ’ ἂν ὅστις ἐστὶν ἁγαθός; |
| 375.5 | κράτιστον εἰκῆι ταῦτ’ ἐᾶν ἀφειμένα.] |
| 380.1 | οὗτος γὰρ ἁνὴρ οὔτ’ ἐν Ἀργείοις μέγας |
| 380.2 | οὔτ’ αὖ δοκήσει δωμάτων ὠγκωμένος, |
| 380.3 | ἐν τοῖς δὲ πολλοῖς ὤν, ἄριστος ηὑρέθη. |
| 380.4 | οὐ μὴ ἀφρονήσεθ’, οἳ κενῶν δοξασμάτων |
| 380.5 | πλήρεις πλανᾶσθε, τῆι δ’ ὁμιλίαι βροτῶν |
| 385.1 | κρινεῖτε καὶ τοῖς ἤθεσιν τοὺς εὐγενεῖς; |
| 385.2 | [οἱ γὰρ τοιοῦτοι τὰς πόλεις οἰκοῦσιν εὖ |
| 385.3 | καὶ δώμαθ’· αἱ δὲ σάρκες αἱ κεναὶ φρενῶν |
| 385.4 | ἀγάλματ’ ἀγορᾶς εἰσιν. οὐδὲ γὰρ δόρυ |
| 385.5 | μᾶλλον βραχίων σθεναρὸς ἀσθενοῦς μένει· |
| 390.1 | ἐν τῆι φύσει δὲ τοῦτο κἀν εὐψυχίαι.] |
| 390.2 | ἀλλ’ ἄξιος γὰρ ὅ τε παρὼν ὅ τ’ οὐ παρὼν |
| 390.3 | Ἀγαμέμνονος παῖς, οὗπερ οὕνεχ’ ἥκομεν, |
| 390.4 | δεξώμεθ’ οἴκων καταλύσεις. χωρεῖν χρεών, |
| 390.5 | δμῶες, δόμων τῶνδ’ ἐντός. ὡς ἐμοὶ πένης |
| 395.1 | εἴη πρόθυμος πλουσίου μᾶλλον ξένος. |
| 395.2 | αἰνῶ μὲν οὖν τοῦδ’ ἀνδρὸς ἐσδοχὰς δόμων, |
| 395.3 | ἐβουλόμην δ’ ἂν εἰ κασίγνητός με σὸς |
| 395.4 | ἐς εὐτυχοῦντας ἦγεν εὐτυχῶν δόμους. |
| 395.5 | ἴσως δ’ ἂν ἔλθοι· Λοξίου γὰρ ἔμπεδοι χρησμοί, βροτῶν δὲ μαντικὴν χαίρειν ἐῶ. |
| 395.6 | Χο. νῦν ἢ πάροιθε μᾶλλον, Ἠλέκτρα, χαρᾶι |
| 395.7 | θερμαινόμεσθα καρδίαν· ἴσως γὰρ ἂν |
| 395.8 | μόλις προβαίνους’ ἡ τύχη σταίη καλῶς. |
| 395.9 | Ηλ. ὦ τλῆμον, εἰδὼς δωμάτων χρείαν σέθεν |
| 405.1 | τί τούσδ’ ἐδέξω μείζονας σαυτοῦ ξένους; |
| 405.2 | Αυ. τί δ’; εἴπερ εἰσὶν ὡς δοκοῦσιν εὐγενεῖς, |
| 405.3 | οὐκ ἔν τε μικροῖς ἔν τε μὴ στέρξους’ ὁμῶς; |
| 405.4 | Ηλ. ἐπεί νυν ἐξήμαρτες ἐν σμικροῖσιν ὤν, |
| 405.5 | ἔλθ’ ὡς παλαιὸν τροφέ’ ἐμοῦ φίλον πατρός, |
| 410.1 | ὃς ἀμφὶ ποταμὸν Τάναον Ἀργείας ὅρους |
| 410.2 | τέμνοντα γαίας Σπαρτιάτιδός τε γῆς |
| 410.3 | ποίμναις ὁμαρτεῖ πόλεος ἐκβεβλημένος· |
| 410.4 | κέλευε δ’ †αὐτὸν τόνδ’ ἐς δόμους ἀφιγμένον† |
| 410.5 | ἐλθεῖν ξένιά τ’ ἐς δαῖτα πορσῦναί τινα. |
| 415.1 | ἡσθήσεταί τοι καὶ προσεύξεται θεοῖς, |
| 415.2 | ζῶντ’ εἰσακούσας παῖδ’ ὃν ἐκσώιζει ποτέ. |
| 415.3 | οὐ γὰρ πατρώιων ἐκ δόμων μητρὸς πάρα |
| 415.4 | λάβοιμεν ἄν τι· πικρὰ δ’ ἀγγείλαιμεν ἄν, |
| 415.5 | εἰ ζῶντ’ Ὀρέστην ἡ τάλαιν’ αἴσθοιτ’ ἔτι. |
| 420.1 | Αυ. ἀλλ’, εἰ δοκεῖ σοι, τούσδ’ ἀπαγγελῶ λόγους |
| 420.2 | γέροντι· χώρει δ’ ἐς δόμους ὅσον τάχος καὶ τἄνδον ἐξάρτυε. πολλά τοι γυνὴ |
| 420.3 | χρήιζους’ ἂν εὕροι δαιτὶ προσφορήματα. |
| 420.4 | ἔστιν δὲ δὴ τοσαῦτά γ’ ἐν δόμοις ἔτι |
| 425.1 | ὥσθ’ ἕν γ’ ἐπ’ ἦμαρ τούσδε πληρῶσαι βορᾶς. |
| 425.2 | ἐν τοῖς τοιούτοις δ’ ἡνίκ’ ἂν γνώμη πέσηι, |
| 425.3 | σκοπῶ τὰ χρήμαθ’ ὡς ἔχει μέγα σθένος |
| 425.4 | ξένοις τε δοῦναι σῶμά τ’ ἐς νόσους πεσὸν |
| 425.5 | δαπάναισι σῶσαι· τῆς δ’ ἐφ’ ἡμέραν βορᾶς |
| 430.1 | ἐς σμικρὸν ἥκει· πᾶς γὰρ ἐμπλησθεὶς ἀνὴρ |
| 430.2 | ὁ πλούσιός τε χὠ πένης ἴσον φέρει. |
| 430.3 | Χο. κλειναὶ νᾶες, αἵ ποτ’ ἔβατε Τροίαν |
| 430.4 | τοῖς ἀμετρήτοις ἐρετμοῖς |
| 430.5 | πέμπουσαι χορεύματα Νηρήιδων, |
| 435.1 | ἵν’ ὁ φίλαυλος ἔπαλλε δελ‐ |
| 435.2 | φὶς πρώιραις κυανεμβόλοι‐ |
| 435.3 | σιν εἱλισσόμενος, |
| 435.4 | πορεύων τὸν τᾶς Θέτιδος |
| 435.5 | κοῦφον ἅλμα ποδῶν Ἀχιλῆ |
| 440.1 | σὺν Ἀγαμέμνονι Τρωίας |
| 440.2 | ἐπὶ Σιμουντίδας ἀκτάς. |
| 440.3 | Νηρῆιδες δ’ Εὐβοῖδας ἄκρας λιποῦσαι |
| 440.4 | μόχθους ἀσπιστὰς ἀκμόνων |
| 440.5 | Ἡφαίστου χρυσέων ἔφερον τευχέων, |
| 445.1 | ἀνά τε Πήλιον ἀνά τ’ ἐρυ‐ |
| 445.2 | μνᾶς Ὄσσας ἱερὰς νάπας |
| 445.3 | Νυμφαίας σκοπιὰς |
| 445.4 | †κόρας μάτευσ’† ἔνθα πατὴρ |
| 445.5 | ἱππότας τρέφεν Ἑλλάδι φῶς Θέτιδος εἰναλίας γόνον |
| 445.6 | ταχύπορον πόδ’ Ἀτρείδαις. |
| 445.7 | Ἰλιόθεν δ’ ἔκλυόν τινος ἐν λιμέσιν |
| 445.8 | Ναυπλίοις βεβῶτος |
| 445.9 | τᾶς σᾶς, ὦ Θέτιδος παῖ, |
| 455.1 | κλεινᾶς ἀσπίδος ἐν κύκλωι |
| 455.2 | τοιάδε σήματα †δείματα |
| 455.3 | Φρύγια† τετύχθαι· |
| 455.4 | περιδρόμωι μὲν ἴτυος ἕδραι |
| 455.5 | Περσέα λαιμοτόμαν ὑπὲρ ἁλὸς |
| 460.1 | ποτανοῖσι πεδίλοις κορυφὰν Γοργόνος ἴσχειν, |
| 460.2 | Διὸς ἀγγέλωι σὺν Ἑρμᾶι, |
| 460.3 | τῶι Μαίας ἀγροτῆρι κούρωι |
| 464 | ἐν δὲ μέσωι κατέλαμπε σάκει φαέθων |
| 465.1 | κύκλος ἁλίοιο |
| 465.2 | ἵπποις ἂμ πτεροέσσαις ἄστρων τ’ αἰθέριοι χοροί, |
| 465.3 | Πλειάδες Ὑάδες, †Ἕκτορος |
| 465.4 | ὄμμασι† τροπαῖοι· |
| 470.1 | ἐπὶ δὲ χρυσοτύπωι κράνει |
| 470.2 | Σφίγγες ὄνυξιν ἀοίδιμον ἄγραν |
| 470.3 | φέρουσαι· περιπλεύρωι δὲ κύτει πύρπνοος ἔσπευ‐ |
| 470.4 | δε δρόμωι λέαινα χαλαῖς |
| 475.1 | Πειρηναῖον ὁρῶσα πῶλον. |
| 475.2 | ἄορι δ’ ἐν φονίωι τετραβάμονες ἵπποι ἔπαλλον, |
| 475.3 | κελαινὰ δ’ ἀμφὶ νῶθ’ ἵετο κόνις. |
| 475.4 | τοιῶνδ’ ἄνακτα δοριπόνων |
| 480.1 | ἔκανεν ἀνδρῶν, Τυνδαρί, |
| 480.2 | σὰ λέχεα, κακόφρον κόρα. |
| 483.1 | τοιγάρ σοί ποτ’ οὐρανίδαι |
| 483.2 | πέμψουσιν θανάτου δίκαν. |
| 485.1 | ἔτ’ ἔτι φόνιον ὑπὸ δέραν |
| 485.2 | ὄψομαι αἷμα χυθὲν σιδάρωι. |
| 485.3 | ΠΡΕΣΒΥΣ |
| 487.1 | ποῦ ποῦ νεᾶνις πότνι’ ἐμὴ δέσποινά τε, |
| 487.2 | Ἀγαμέμνονος παῖς, ὅν ποτ’ ἐξέθρεψ’ ἐγώ; |
| 487.3 | ὡς πρόσβασιν τῶνδ’ ὀρθίαν οἴκων ἔχει |
| 490.1 | ῥυσῶι γέροντι τῶιδε προσβῆναι ποδί. |
| 490.2 | ὅμως δὲ πρός γε τοὺς φίλους ἐξελκτέον διπλῆν ἄκανθαν καὶ παλίρροπον γόνυ. |
| 490.3 | ὦ θύγατερ (ἄρτι γάρ σε πρὸς δόμοις ὁρῶ), |
| 490.4 | ἥκω φέρων σοι τῶν ἐμῶν βοσκημάτων |
| 495.1 | ποίμνης νεογνὸν θρέμμ’ ὑποσπάσας τόδε |
| 495.2 | στεφάνους τε τευχέων τ’ ἐξελὼν τυρεύματα, |
| 495.3 | πολιόν τε θησαύρισμα Διονύσου τόδε |
| 495.4 | ὀσμῆι κατῆρες, σμικρὸν ἀλλ’ ἐπεσβαλεῖν |
| 495.5 | ἡδὺ σκύφον τοῦδ’ ἀσθενεστέρωι ποτῶι. ἴτω φέρων τις τοῖς ξένοις τάδ’ ἐς δόμους. |
| 495.6 | ἐγὼ δὲ τρύχει τῶιδ’ ἐμῶν πέπλων κόρας |
| 495.7 | δακρύοισι τέγξας ἐξομόρξασθαι θέλω. |
| 495.8 | Ηλ. τί δ’, ὦ γεραιέ, διάβροχον τόδ’ ὄμμ’ ἔχεις; |
| 495.9 | μῶν τἀμὰ διὰ χρόνου ς’ ἀνέμνησεν κακῶν; |
| 505.1 | ἢ τὰς Ὀρέστου τλήμονας φυγὰς στένεις |
| 505.2 | καὶ πατέρα τὸν ἐμόν, ὅν ποτ’ ἐν χεροῖν ἔχων |
| 505.3 | ἀνόνητ’ ἔθρεψάς σοί τε καὶ τοῖς σοῖς φίλοις; |
| 505.4 | Πρ. ἀνόνηθ’· ὅμως δ’ οὖν τοῦτό γ’ οὐκ ἠνεσχόμην· |
| 505.5 | ἦλθον γὰρ αὐτοῦ πρὸς τάφον πάρεργ’ ὁδοῦ |
| 510.1 | καὶ προσπεσὼν ἔκλαυς’ ἐρημίας τυχών, |
| 510.2 | σπονδάς τε, λύσας ἀσκὸν ὃν φέρω ξένοις, |
| 510.3 | ἔσπεισα, τύμβωι δ’ ἀμφέθηκα μυρσίνας. |
| 510.4 | πυρᾶς δ’ ἔπ’ αὐτῆς οἶν μελάγχιμον πόκωι |
| 510.5 | σφάγιον ἐσεῖδον αἷμά τ’ οὐ πάλαι χυθὲν |
| 515.1 | ξανθῆς τε χαίτης βοστρύχους κεκαρμένους. |
| 515.2 | κἀθαύμας’, ὦ παῖ, τίς ποτ’ ἀνθρώπων ἔτλη |
| 515.3 | πρὸς τύμβον ἐλθεῖν· οὐ γὰρ Ἀργείων γέ τις. |
| 515.4 | ἀλλ’ ἦλθ’ ἴσως που σὸς κασίγνητος λάθραι, |
| 515.5 | μολὼν δ’ ἐθαύμας’ ἄθλιον τύμβον πατρός. |
| 520.1 | σκέψαι δὲ χαίτην προστιθεῖσα σῆι κόμηι, εἰ χρῶμα ταὐτὸν κουρίμης ἔσται τριχός· |
| 520.2 | φιλεῖ γάρ, αἷμα ταὐτὸν οἷς ἂν ἦι πατρός, |
| 520.3 | τὰ πόλλ’ ὅμοια σώματος πεφυκέναι. |
| 520.4 | Ηλ. οὐκ ἄξι’ ἀνδρός, ὦ γέρον, σοφοῦ λέγεις, |
| 525.1 | εἰ κρυπτὸν ἐς γῆν τήνδ’ ἂν Αἰγίσθου φόβωι |
| 525.2 | δοκεῖς ἀδελφὸν τὸν ἐμὸν εὐθαρσῆ μολεῖν. |
| 525.3 | ἔπειτα χαίτης πῶς συνοίσεται πλόκος, |
| 525.4 | ὁ μὲν παλαίστραις ἀνδρὸς εὐγενοῦς τραφείς, |
| 525.5 | ὁ δὲ κτενισμοῖς θῆλυς; ἀλλ’ ἀμήχανον. |
| 530.1 | πολλοῖς δ’ ἂν εὕροις βοστρύχους ὁμοπτέρους |
| 530.2 | καὶ μὴ γεγῶσιν αἵματος ταὐτοῦ, γέρον. |
| 530.3 | Πρ. σὺ δ’ εἰς ἴχνος βᾶς’ ἀρβύλης σκέψαι βάσιν |
| 530.4 | εἰ σύμμετρος σῶι ποδὶ γενήσεται, τέκνον. |
| 530.5 | Ηλ. πῶς δ’ ἂν γένοιτ’ ἂν ἐν κραταιλέωι πέδωι |
| 535.1 | γαίας ποδῶν ἔκμακτρον; εἰ δ’ ἔστιν τόδε, |
| 535.2 | δυοῖν ἀδελφοῖν ποὺς ἂν οὐ γένοιτ’ ἴσος |
| 535.3 | ἀνδρός τε καὶ γυναικός, ἀλλ’ ἅρσην κρατεῖ. |
| 535.4 | Πρ. οὐκ ἔστιν, εἰ καὶ γῆν κασίγνητος μολὼν |
| post 538 | 〈〉 |
| 539 | κερκίδος ὅτωι γνοίης ἂν ἐξύφασμα σῆς, |
| 540.1 | ἐν ὧι ποτ’ αὐτὸν ἐξέκλεψα μὴ θανεῖν; |
| 540.2 | Ηλ. οὐκ οἶσθ’, Ὀρέστης ἡνίκ’ ἐκπίπτει χθονός, |
| 540.3 | νέαν μ’ ἔτ’ οὖσαν; εἰ δὲ κἄκρεκον πέπλους, |
| 540.4 | πῶς ἂν τότ’ ὢν παῖς ταὐτὰ νῦν ἔχοι φάρη, |
| 540.5 | εἰ μὴ ξυναύξοινθ’ οἱ πέπλοι τῶι σώματι; |
| 545.1 | ἀλλ’ ἤ τις αὐτοῦ τάφον ἐποικτίρας ξένος |
| 545.2 | †ἐκείρατ’ ἢ τῆσδε σκοποὺς λαβὼν χθονός†. Πρ. οἱ δὲ ξένοι ποῦ; βούλομαι γὰρ εἰσιδὼν |
| 545.3 | αὐτοὺς ἐρέσθαι σοῦ κασιγνήτου πέρι. |
| 545.4 | Ηλ. οἵδ’ ἐκ δόμων βαίνουσι λαιψηρῶι ποδί. Πρ. ἀλλ’ εὐγενεῖς μέν, ἐν δὲ κιβδήλωι τόδε· |
| 545.5 | πολλοὶ γὰρ ὄντες εὐγενεῖς εἰσιν κακοί. |
| 545.6 | ὅμως δὲ χαίρειν τοὺς ξένους προσεννέπω. |
| 545.7 | Ορ. χαῖρ’, ὦ γεραιέ. τοῦ ποτ’, Ἠλέκτρα, τόδε |
| 545.8 | παλαιὸν ἀνδρὸς λείψανον φίλων κυρεῖ; |
| 555.1 | Ηλ. οὗτος τὸν ἁμὸν πατέρ’ ἔθρεψεν, ὦ ξένε. |
| 555.2 | Ορ. τί φήις; ὅδ’ ὃς σὸν ἐξέκλεψε σύγγονον; |
| 555.3 | Ηλ. ὅδ’ ἔσθ’ ὁ σώσας κεῖνον, εἴπερ ἔστ’ ἔτι. |
| 555.4 | Ορ. ἔα· |
| 558.1 | τί μ’ ἐσδέδορκεν ὥσπερ ἀργύρου σκοπῶν |
| 558.2 | λαμπρὸν χαρακτῆρ’; ἦ προσεικάζει μέ τωι; |
| 560.1 | Ηλ. ἴσως Ὀρέστου ς’ ἥλιχ’ ἥδεται βλέπων. |
| 560.2 | Ορ. φίλου γε φωτός. τί δὲ κυκλεῖ πέριξ πόδα; |
| 560.3 | Ηλ. καὐτὴ τόδ’ εἰσορῶσα θαυμάζω, ξένε. |
| 560.4 | Πρ. ὦ πότνι’, εὔχου, θύγατερ Ἠλέκτρα, θεοῖς. |
| 560.5 | Ηλ. τί τῶν ἀπόντων ἢ τί τῶν ὄντων πέρι; |
| 565.1 | Πρ. λαβεῖν φίλον θησαυρόν, ὃν φαίνει θεός. |
| 565.2 | Ηλ. ἰδού· καλῶ θεούς. ἢ τί δὴ λέγεις, γέρον; |
| 565.3 | Πρ. βλέψον νυν ἐς τόνδ’, ὦ τέκνον, τὸν φίλτατον. |
| 565.4 | Ηλ. πάλαι δέδορκα· μὴ σύ γ’ οὐκέτ’ εὖ φρονεῖς; |
| 565.5 | Πρ. οὐκ εὖ φρονῶ ’γὼ σὸν κασίγνητον βλέπων; |
| 570.1 | Ηλ. πῶς εἶπας, ὦ γεραί’, ἀνέλπιστον λόγον; |
| 570.2 | Πρ. ὁρᾶν Ὀρέστην τόνδε τὸν Ἀγαμέμνονος. |
| 570.3 | Ηλ. ποῖον χαρακτῆρ’ εἰσιδών, ὧι πείσομαι; |
| 570.4 | Πρ. οὐλὴν παρ’ ὀφρύν, ἥν ποτ’ ἐν πατρὸς δόμοις |
| 570.5 | νεβρὸν διώκων σοῦ μέθ’ ἡιμάχθη πεσών. |
| 575.1 | Ηλ. πῶς φήις; ὁρῶ μὲν πτώματος τεκμήριον. Πρ. ἔπειτα μέλλεις προσπίτνειν τοῖς φιλτάτοις; |
| 575.2 | Ηλ. ἀλλ’ οὐκέτ’, ὦ γεραιέ· συμβόλοισι γὰρ |
| 575.3 | τοῖς σοῖς πέπεισμαι θυμόν. ὦ χρόνωι φανείς, |
| 575.4 | ἔχω ς’ ἀέλπτως Ορ. κἀξ ἐμοῦ γ’ ἔχηι χρόνωι. |
| 580.1 | Ηλ. οὐδέποτε δόξας’. Ορ. οὐδ’ ἐγὼ γὰρ ἤλπισα. |
| 580.2 | Ηλ. ἐκεῖνος εἶ σύ; Ορ. σύμμαχός γέ σοι μόνος. |
| 580.3 | ἢν δ’ ἀνσπάσωμαί γ’ ὃν μετέρχομαι βόλον |
| post 582 | 〈〉 |
| 583.1 | πέποιθα δ’· ἢ χρὴ μηκέθ’ ἡγεῖσθαι θεούς, |
| 583.2 | εἰ τἄδικ’ ἔσται τῆς δίκης ὑπέρτερα. |
| 585.1 | Χο. ἔμολες ἔμολες, ὤ, χρόνιος ἁμέρα, |
| 585.2 | κατέλαμψας, ἔδειξας ἐμφανῆ |
| 585.3 | πόλει πυρσόν, ὃς παλαιᾶι φυγᾶι |
| 585.4 | πατρίων ἀπὸ δωμάτων τάλας |
| 585.5 | ἀλαίνων ἔβα. |
| 590.1 | θεὸς αὖ θεὸς ἁμετέραν τις ἄγει |
| 590.2 | νίκαν, ὦ φίλα. |
| 593.1 | ἄνεχε χέρας, ἄνεχε λόγον, ἵει λιτὰς |
| 593.2 | ἐς θεούς, τύχαι σοι τύχαι |
| 595.1 | κασίγνητον ἐμβατεῦσαι πόλιν. |
| 595.2 | Ορ. εἶἑν· φίλας μὲν ἡδονὰς ἀσπασμάτων |
| 595.3 | ἔχω, χρόνωι δὲ καὖθις αὐτὰ δώσομεν. |
| 595.4 | σὺ δ’, ὦ γεραιέ, καίριος γὰρ ἤλυθες, |
| 595.5 | λέξον, τί δρῶν ἂν φονέα τεισαίμην πατρὸς μητέρα τε 〈τὴν〉 κοινωνὸν ἀνοσίων γάμων; |
| 595.6 | ἔστιν τί μοι κατ’ Ἄργος εὐμενὲς φίλων; |
| 595.7 | ἢ πάντ’ ἀνεσκευάσμεθ’, ὥσπερ αἱ τύχαι; |
| 595.8 | τῶι ξυγγένωμαι; νύχιος ἢ καθ’ ἡμέραν; |
| 595.9 | ποίαν ὁδὸν τραπώμεθ’ εἰς ἐχθροὺς ἐμούς; |
| 605.1 | Πρ. ὦ τέκνον, οὐδεὶς δυστυχοῦντί σοι φίλος. |
| 605.2 | εὕρημα γάρ τοι χρῆμα γίγνεται τόδε, |
| 605.3 | κοινῆι μετασχεῖν τἀγαθοῦ καὶ τοῦ κακοῦ. |
| 605.4 | σὺ δ’ (ἐκ βάθρων γὰρ πᾶς ἀνήιρησαι φίλοις |
| 605.5 | οὐδ’ ἐλλέλοιπας ἐλπίδ’) ἴσθι μου κλύων· |
| 610.1 | ἐν χειρὶ τῆι σῆι πάντ’ ἔχεις καὶ τῆι τύχηι, |
| 610.2 | πατρῶιον οἶκον καὶ πόλιν λαβεῖν σέθεν. |
| 610.3 | Ορ. τί δῆτα δρῶντες τοῦδ’ ἂν ἐξικοίμεθα; |
| 610.4 | Πρ. κτανὼν Θυέστου παῖδα σήν τε μητέρα. |
| 610.5 | Ορ. ἥκω ’πὶ τόνδε στέφανον· ἀλλὰ πῶς λάβω; |
| 615.1 | Πρ. τειχέων μὲν ἐλθὼν ἐντὸς οὐδ’ ἂν εἰ θέλοις. |
| 615.2 | Ορ. φρουραῖς κέκασται δεξιαῖς τε δορυφόρων; |
| 615.3 | Πρ. ἔγνως· φοβεῖται γάρ σε κοὐχ εὕδει σαφῶς. |
| 615.4 | Ορ. εἶἑν· σὺ δὴ τοὐνθένδε βούλευσον, γέρον. |
| 615.5 | Πρ. τἄμ’ οὖν ἄκουσον· ἄρτι γάρ μ’ ἐσῆλθέ τι. |
| 620.1 | Ορ. ἐσθλόν τι μηνύσειας, αἰσθοίμην δ’ ἐγώ. |
| 620.2 | Πρ. Αἴγισθον εἶδον, ἡνίχ’ εἷρπον ἐνθάδε. |
| 620.3 | Ορ. προσηκάμην τὸ ῥηθέν. ἐν ποίοις τόποις; |
| 620.4 | Πρ. ἀγρῶν πέλας τῶνδ’, ἱπποφορβίων ἔπι. |
| 620.5 | Ορ. τί δρῶνθ’; ὁρῶ γὰρ ἐλπίδ’ ἐξ ἀμηχάνων. |
| 625.1 | Πρ. Νύμφαις ἐπόρσυν’ ἔροτιν, ὡς ἔδοξέ μοι. |
| 625.2 | Ορ. τροφεῖα παίδων ἢ πρὸ μέλλοντος τόκου; |
| 625.3 | Πρ. οὐκ οἶδα πλὴν ἕν· βουσφαγεῖν ὡπλίζετο. |
| 625.4 | Ορ. πόσων μετ’ ἀνδρῶν; ἢ μόνος δμώων μέτα; Πρ. οὐδεὶς παρῆν Ἀργεῖος, οἰκεία δὲ χείρ. |
| 630.1 | Ορ. οὔ πού τις ὅστις γνωριεῖ μ’ ἰδών, γέρον; |
| 630.2 | Πρ. δμῶες μέν εἰσιν, οἳ σέ γ’ οὐκ εἶδόν ποτε. |
| 630.3 | Ορ. ἡμῖν ἂν εἶεν, εἰ κρατοῖμεν, εὐμενεῖς; |
| 630.4 | Πρ. δούλων γὰρ ἴδιον τοῦτο, σοὶ δὲ σύμφορον. |
| 630.5 | Ορ. πῶς οὖν ἂν αὐτῶι πλησιασθείην ποτέ; |
| 635.1 | Πρ. στείχων ὅθεν σε βουθυτῶν ἐσόψεται. |
| 635.2 | Ορ. ὁδὸν παρ’ αὐτήν, ὡς ἔοικ’, ἀγροὺς ἔχει. |
| 635.3 | Πρ. ὅθεν 〈γ’〉 ἰδών σε δαιτὶ κοινωνὸν καλεῖ. |
| 635.4 | Ορ. πικρόν γε συνθοινάτορ’, ἢν θεὸς θέληι. |
| 635.5 | Πρ. τοὐνθένδε πρὸς τὸ πῖπτον αὐτὸς ἐννόει. |
| 640.1 | Ορ. καλῶς ἔλεξας. ἡ τεκοῦσα δ’ ἐστὶ ποῦ; |
| 640.2 | Πρ. Ἄργει· παρέσται δ’ οὖν πόσει θοίνην ἔπι. |
| 640.3 | Ορ. τί δ’ οὐχ ἅμ’ ἐξωρμᾶτ’ ἐμὴ μήτηρ πόσει; |
| 640.4 | Πρ. ψόγον τρέμουσα δημοτῶν ἐλείπετο. |
| 640.5 | Ορ. ξυνῆχ’· ὕποπτος οὖσα γιγνώσκει πόλει. |
| 645.1 | Πρ. τοιαῦτα· μισεῖται γὰρ ἀνόσιος γυνή. |
| 645.2 | Ορ. πῶς οὖν; ἐκείνην τόνδε τ’ ἐν ταὐτῶι κτενῶ; |
| 645.3 | Ηλ. ἐγὼ φόνον γε μητρὸς ἐξαρτύσομαι. |
| 645.4 | Ορ. καὶ μὴν ἐκεῖνά γ’ ἡ τύχη θήσει καλῶς. |
| 645.5 | Ηλ. ὑπηρετείτω μὲν δυοῖν ὄντοιν ὅδε. Ορ. ἔσται τάδ’· εὑρίσκεις δὲ μητρὶ πῶς φόνον; |
| 645.6 | Ηλ. λέγ’, ὦ γεραιέ, τάδε Κλυταιμήστραι μολών. |
| post 651 | 〈Πρ.〉 |
| 652.1 | 〈Ηλ.〉 λεχώ μ’ ἀπάγγελλ’ οὖσαν ἄρσενος τόκωι. |
| 652.2 | Πρ. πότερα πάλαι τεκοῦσαν ἢ νεωστὶ δή; |
| 652.3 | Ηλ. δέχ’ ἡλίους, ἐν οἷσιν ἁγνεύει λεχώ. |
| 655.1 | Πρ. καὶ δὴ τί τοῦτο μητρὶ προσβάλλει φόνον; |
| 655.2 | Ηλ. ἥξει κλύουσα λόχιά μου νοσήματα. |
| 655.3 | Πρ. πόθεν; †τί δ’† αὐτῆι σοῦ μέλειν δοκεῖς, τέκνον; |
| 655.4 | Ηλ. ναί· καὶ δακρύσει γ’ ἀξίωμ’ ἐμῶν τόκων. |
| 655.5 | Πρ. ἴσως· πάλιν μοι μῦθον ἐς καμπὴν ἄγε. |
| 660.1 | Ηλ. ἐλθοῦσα μέντοι δῆλον ὡς ἀπόλλυται. |
| 660.2 | Πρ. καὶ μὴν ἐπ’ αὐτάς γ’ εἶσι σῶν δόμων πύλας. |
| 660.3 | Ηλ. οὔκουν τραπέσθαι σμικρὸν εἰς Ἅιδου τότε; |
| 660.4 | Πρ. εἰ γὰρ θάνοιμι τοῦτ’ ἰδὼν ἐγώ ποτε. |
| 660.5 | Ηλ. πρώτιστα μέν νυν τῶιδ’ ὑφήγησαι, γέρον. |
| 665.1 | Πρ. Αἴγισθος ἔνθα νῦν θυηπολεῖ θεοῖς; |
| 665.2 | Ηλ. ἔπειτ’ ἀπαντῶν μητρὶ τἀπ’ ἐμοῦ φράσον. |
| 665.3 | Πρ. ὥστ’ αὐτά γ’ ἐκ σοῦ στόματος εἰρῆσθαι δοκεῖν. |
| 665.4 | Ηλ. σὸν ἔργον ἤδη· πρόσθεν εἴληχας φόνου. |
| 665.5 | Ορ. στείχοιμ’ ἄν, εἴ τις ἡγεμὼν γίγνοιθ’ ὁδοῦ. |
| 670.1 | Πρ. καὶ μὴν ἐγὼ πέμποιμ’ ἂν οὐκ ἀκουσίως. |
| 670.2 | Ορ. ὦ Ζεῦ πατρῶιε καὶ τροπαῖ’ ἐχθρῶν ἐμῶν |
| 670.3 | 〈Ηλ.〉 οἴκτιρέ γ’ ἡμᾶς· οἰκτρὰ γὰρ πεπόνθαμεν. |
| 670.4 | Πρ. οἴκτιρε δῆτα σοῦ γε φύντας ἐκγόνους. |
| 670.5 | Ορ. Ἥρα τε βωμῶν ἣ Μυκηναίων κρατεῖς |
| 675.1 | 〈Ηλ.〉 νίκην δὸς ἡμῖν, εἰ δίκαι’ αἰτούμεθα. |
| 675.2 | Πρ. δὸς δῆτα πατρὸς τοῖσδε τιμωρὸν δίκην. |
| 675.3 | Ορ. σύ τ’ ὦ κάτω γῆς ἀνοσίως οἰκῶν πάτερ |
| 675.4 | 〈Ηλ.〉 καὶ Γαῖ’ ἄνασσα, χεῖρας ἧι δίδωμ’ ἐμάς |
| 675.5 | 〈Πρ.〉 ἄμυν’ ἄμυνε τοῖσδε φιλτάτοις τέκνοις. |
| 680.1 | 〈Ορ.〉 νῦν πάντα νεκρὸν ἐλθὲ σύμμαχον λαβών |
| 680.2 | 〈Ηλ.〉 οἵπερ γε σὺν σοὶ Φρύγας ἀνήλωσαν δορί |
| 683 | 〈Πρ.〉 χὤσοι στυγοῦσιν ἀνοσίους μιάστορας. |
| 682 | 〈Ορ.〉 ἤκουσας, ὦ δείν’ ἐξ ἐμῆς μητρὸς παθών; |
| 684 | Πρ. πάντ’, οἶδ’, ἀκούει τάδε πατήρ· στείχειν δ’ ἀκμή. |
| 693 | Ηλ. πάντ’, οἶδα· πρὸς τάδ’ ἄνδρα γίγνεσθαί σε χρή. |
| 685.1 | [καί σοι προφωνῶ πρὸς τάδ’ Αἴγισθον θανεῖν· |
| 685.2 | ὡς εἰ παλαισθεὶς πτῶμα θανάσιμον πεσῆι, |
| 685.3 | τέθνηκα κἀγὼ μηδέ με ζῶσαν λέγε· |
| 685.4 | παίσω κάρα γὰρ τοὐμὸν ἀμφήκει ξίφει. |
| 685.5 | δόμων ἔσω βᾶς’ εὐτρεπὲς ποιήσομαι.] |
| 690.1 | ὡς ἢν μὲν ἔλθηι πύστις εὐτυχὴς σέθεν, |
| 690.2 | ὀλολύξεται πᾶν δῶμα· θνήισκοντος δέ σου |
| 690.3 | τἀναντί’ ἔσται τῶνδε· ταῦτα σοὶ λέγω. |
| 694 | ὑμεῖς δέ μοι, γυναῖκες, εὖ πυρσεύετε |
| 695.1 | κραυγὴν ἀγῶνος τοῦδε· φρουρήσω δ’ ἐγὼ |
| 695.2 | πρόχειρον ἔγχος χειρὶ βαστάζους’ ἐμῆι. οὐ γάρ ποτ’ ἐχθροῖς τοῖς ἐμοῖς νικωμένη |
| 695.3 | δίκην ὑφέξω, σῶμ’ ἐμὸν καθυβρίσαι. |
| 695.4 | Χο. ἀταλᾶς ὑπὸ †ματέρος Ἀργείων† ὀρέων ποτὲ κληδὼν |
| 695.5 | ἐν πολιαῖσι μένει φήμαις |
| 695.6 | εὐαρμόστοις ἐν καλάμοις |
| 695.7 | Πᾶνα μοῦσαν ἡδύθροον |
| 695.8 | πνέοντ’, ἀγρῶν ταμίαν, |
| 705.1 | χρυσέαν ἄρνα καλλίποκον |
| 705.2 | πορεῦσαι. πετρίνοις δ’ ἐπι‐ |
| 705.3 | στὰς κᾶρυξ ἰαχεῖ βάθροις· |
| 705.4 | Ἀγορὰν ἀγοράν, Μυκη‐ |
| 705.5 | ναῖοι, στείχετε μακαρίων |
| 710.1 | ὀψόμενοι τυράννων |
| 710.2 | φάσματα †δείματα. |
| 710.3 | χοροὶ δ’† Ἀτρειδῶν ἐγέραιρον οἴκους. |
| 710.4 | θυμέλαι δ’ ἐπίτναντο χρυσήλατοι, |
| 710.5 | σελαγεῖτο δ’ ἀν’ ἄστυ |
| 715.1 | πῦρ ἐπιβώμιον Ἀργείων· |
| 715.2 | λωτὸς δὲ φθόγγον κελάδει |
| 715.3 | κάλλιστον, Μουσᾶν θεράπων, |
| 715.4 | μολπαὶ δ’ ηὔξοντ’ ἐραταὶ |
| 715.5 | χρυσέας ἀρνὸς †ἐπίλογοι† |
| 720.1 | Θυέστου· κρυφίαις γὰρ εὐ‐ ναῖς πείσας ἄλοχον φίλαν |
| 720.2 | Ἀτρέως, τέρας ἐκκομί‐ |
| 720.3 | ζει πρὸς δώματα· νεόμενος δ’ |
| 720.4 | εἰς ἀγόρους ἀυτεῖ |
| 725.1 | τὰν κερόεσσαν ἔχειν |
| 725.2 | χρυσεόμαλλον κατὰ δῶμα ποίμναν. |
| 725.3 | τότε δὴ τότε 〈δὴ〉 φαεν‐ |
| 725.4 | νὰς ἄστρων μετέβας’ ὁδοὺς |
| 725.5 | Ζεὺς καὶ φέγγος ἀελίου |
| 730.1 | λευκόν τε πρόσωπον ἀοῦς, |
| 730.2 | τὰ δ’ ἕσπερα νῶτ’ ἐλαύνει |
| 730.3 | θερμᾶι φλογὶ θεοπύρωι, |
| 730.4 | νεφέλαι δ’ ἔνυδροι πρὸς ἄρκτον, |
| 730.5 | ξηραί τ’ Ἀμμωνίδες ἕδραι |
| 735.1 | φθίνους’ ἀπειρόδροσοι, |
| 735.2 | καλλίστων ὄμβρων Διόθεν στερεῖσαι. |
| 735.3 | λέγεται 〈τάδε〉, τὰν δὲ πί‐ |
| 735.4 | στιν σμικρὰν παρ’ ἔμοιγ’ ἔχει, |
| 735.5 | στρέψαι θερμὰν ἀέλιον |
| 740.1 | χρυσωπὸν ἕδραν ἀλλάξαν‐ |
| 740.2 | τα δυστυχίαι βροτείωι |
| 740.3 | θνατᾶς ἕνεκεν δίκας. |
| 740.4 | φοβεροὶ δὲ βροτοῖσι μῦθοι |
| 740.5 | κέρδος πρὸς θεῶν θεραπείαν. |
| 745.1 | ὧν οὐ μνασθεῖσα πόσιν κτείνεις, κλεινῶν συγγενέτειρ’ ἀδελφῶν. |
| 745.2 | ἔα ἔα· |
| 747.1 | φίλαι, βοῆς ἠκούσατ’, ἢ δοκὼ κενὴ |
| 747.2 | ὑπῆλθέ μ’, ὥστε νερτέρας βροντῆς Διός; |
| 747.3 | ἰδού, τάδ’ οὐκ ἄσημα πνεύματ’ αἴρεται. δέσποιν’, ἄμειψον δώματ’, Ἠλέκτρα, τάδε. |
| 747.4 | Ηλ. φίλαι, τί χρῆμα; πῶς ἀγῶνος ἥκομεν; |
| 747.5 | Χο. οὐκ οἶδα πλὴν ἕν· φόνιον οἰμωγὴν κλύω. |
| 747.6 | Ηλ. ἤκουσα κἀγώ, τηλόθεν μὲν ἀλλ’ ὅμως. |
| 747.7 | Χο. μακρὰν γὰρ ἕρπει γῆρυς, ἐμφανής γε μήν. |
| 755.1 | Ηλ. Ἀργεῖος ὁ στεναγμὸς ἢ φίλων ἐμῶν; |
| 755.2 | Χο. οὐκ οἶδα· πᾶν γὰρ μείγνυται μέλος βοῆς. |
| 755.3 | Ηλ. σφαγὴν ἀυτεῖς τῆιδέ μοι· τί μέλλομεν; |
| 755.4 | Χο. ἔπισχε, τρανῶς ὡς μάθηις τύχας σέθεν. |
| 755.5 | Ηλ. οὐκ ἔστι· νικώμεσθα· ποῦ γὰρ ἄγγελοι; |
| 760.1 | Χο. ἥξουσιν· οὔτοι βασιλέα φαῦλον κτανεῖν. |
| 760.2 | ΑΓΓΕΛΟΣ |
| 761.1 | ὦ καλλίνικοι παρθένοι Μυκηνίδες, |
| 761.2 | νικῶντ’ Ὀρέστην πᾶσιν ἀγγέλλω φίλοις, |
| 761.3 | Ἀγαμέμνονος δὲ φονέα κείμενον πέδωι |
| 761.4 | Αἴγισθον· ἀλλὰ θεοῖσιν εὔχεσθαι χρεών. |
| 765.1 | Ηλ. τίς δ’ εἶ σύ; πῶς μοι πιστὰ σημαίνεις τάδε; |
| 765.2 | Αγ. οὐκ οἶσθ’ ἀδελφοῦ μ’ εἰσορῶσα πρόσπολον; |
| 765.3 | Ηλ. ὦ φίλτατ’, ἔκ τοι δείματος δυσγνωσίαν |
| 765.4 | εἶχον προσώπου· νῦν δὲ γιγνώσκω σε δή. |
| 765.5 | τί φήις; τέθνηκε πατρὸς ἐμοῦ στυγνὸς φονεύς; |
| 770.1 | Αγ. τέθνηκε· δίς σοι ταὔθ’, ἃ γοῦν βούληι, λέγω. Ηλ. ὦ θεοί, Δίκη τε πάνθ’ ὁρῶς’, ἦλθές ποτε. |
| 770.2 | ποίωι τρόπωι δὲ καὶ τίνι ῥυθμῶι φόνου |
| 770.3 | κτείνει Θυέστου παῖδα; βούλομαι μαθεῖν. |
| 770.4 | Αγ. ἐπεὶ μελάθρων τῶνδ’ ἀπήραμεν πόδα, |
| 775.1 | ἐσβάντες ἦιμεν δίκροτον εἰς ἁμαξιτὸν |
| 775.2 | ἔνθ’ ἦν ὁ καινὸς τῶν Μυκηναίων· ἄναξ. |
| 775.3 | κυρεῖ δὲ κήποις ἐν καταρρύτοις βεβώς, |
| 775.4 | δρέπων τερείνης μυρσίνης κάραι πλόκους· |
| 775.5 | ἰδὼν δ’ ἀυτεῖ· Χαίρετ’, ὦ ξένοι· τίνες |
| 780.1 | πόθεν πορεύεσθ’ ἔστε τ’ ἐκ ποίας χθονός; |
| 780.2 | ὁ δ’ εἶπ’ Ὀρέστης· Θεσσαλοί· πρὸς δ’ Ἀλφεὸν |
| 780.3 | θύσοντες ἐρχόμεσθ’ Ὀλυμπίωι Διί. |
| 780.4 | κλύων δὲ ταῦτ’ Αἴγισθος ἐννέπει τάδε· |
| 780.5 | Νῦν μὲν παρ’ ἡμῖν χρὴ συνεστίους ὁμοῦ |
| 785.1 | θοίνης γενέσθαι· τυγχάνω δὲ βουθυτῶν |
| 785.2 | Νύμφαις· ἑῶιοι δ’ ἐξαναστάντες λέχους |
| 785.3 | ἐς ταὐτὸν ἥξετ’. ἀλλ’ ἴωμεν ἐς δόμους— |
| 785.4 | καὶ ταῦθ’ ἅμ’ ἠγόρευε καὶ χερὸς λαβὼν |
| 785.5 | παρῆγεν ἡμᾶς—οὐδ’ ἀπαρνεῖσθαι χρεών. |
| 790.1 | ἐπεὶ δ’ ἐν οἴκοις ἦμεν, ἐννέπει τάδε· |
| 790.2 | λούτρ’ ὡς τάχιστα τοῖς ξένοις τις αἰρέτω, |
| 790.3 | ὡς ἀμφὶ βωμὸν στῶσι χερνίβων πέλας. |
| 790.4 | ἀλλ’ εἶπ’ Ὀρέστης· Ἀρτίως ἡγνίσμεθα |
| 790.5 | λουτροῖσι καθαροῖς ποταμίων ῥείθρων ἄπο. |
| 795.1 | εἰ δὲ ξένους ἀστοῖσι συνθύειν χρεών, |
| 795.2 | Αἴγισθ’, ἕτοιμοι κοὐκ ἀπαρνούμεσθ’, ἄναξ. |
| 795.3 | τοῦτον μὲν οὖν μεθεῖσαν ἐκ μέσου λόγον· λόγχας δὲ θέντες δεσπότου φρουρήματα |
| 795.4 | δμῶες πρὸς ἔργον πάντες ἵεσαν χέρας· οἱ μὲν σφαγεῖον ἔφερον, οἱ δ’ ἦιρον κανᾶ, |
| 795.5 | ἄλλοι δὲ πῦρ ἀνῆπτον ἀμφί τ’ ἐσχάραις |
| 795.6 | λέβητας ὤρθουν· πᾶσα δ’ ἐκτύπει στέγη. |
| 795.7 | λαβὼν δὲ προχύτας μητρὸς εὐνέτης σέθεν |
| 795.8 | ἔβαλλε βωμούς, τοιάδ’ ἐννέπων ἔπη· |
| 805.1 | Νύμφαι πετραῖαι, πολλάκις με βουθυτεῖν |
| 805.2 | καὶ τὴν κατ’ οἴκους Τυνδαρίδα δάμαρτ’ ἐμὴν |
| 805.3 | πράσσοντας ὡς νῦν, τοὺς δ’ ἐμοὺς ἐχθροὺς κακῶς— |
| 805.4 | λέγων Ὀρέστην καὶ σέ. δεσπότης δ’ ἐμὸς |
| 805.5 | τἀναντί’ ηὔχετ’, οὐ γεγωνίσκων λόγους, |
| 810.1 | λαβεῖν πατρῶια δώματ’. ἐκ κανοῦ δ’ ἑλὼν |
| 810.2 | Αἴγισθος ὀρθὴν σφαγίδα, μοσχείαν τρίχα |
| 810.3 | τεμὼν ἐφ’ ἁγνὸν πῦρ ἔθηκε δεξιᾶι, |
| 810.4 | κἄσφαξ’ ἐπ’ ὤμων μόσχον ὡς ἦραν χεροῖν |
| 810.5 | δμῶες, λέγει δὲ σῶι κασιγνήτωι τάδε· |
| 815.1 | Ἓν τῶν καλῶν κομποῦσι τοῖσι Θεσσαλοῖς |
| 815.2 | εἶναι τόδ’, ὅστις ταῦρον ἀρταμεῖ καλῶς |
| 815.3 | ἵππους τ’ ὀχμάζει· λαβὲ σίδηρον, ὦ ξένε, |
| 815.4 | δεῖξόν τε φήμην ἔτυμον ἀμφὶ Θεσσαλῶν. |
| 815.5 | ὁ δ’ εὐκρότητον Δωρίδ’ ἁρπάσας χεροῖν, |
| 820.1 | ῥίψας ἀπ’ ὤμων εὐπρεπῆ πορπάματα, |
| 820.2 | Πυλάδην μὲν εἵλετ’ ἐν πόνοις ὑπηρέτην, |
| 820.3 | δμῶας δ’ ἀπωθεῖ· καὶ λαβὼν μόσχου πόδα |
| 820.4 | λευκὰς ἐγύμνου σάρκας ἐκτείνων χέρα· |
| 820.5 | θᾶσσον δὲ βύρσαν ἐξέδειρεν ἢ δρομεὺς |
| 825.1 | δισσοὺς διαύλους ἱππίους διήνυσεν, κἀνεῖτο λαγόνας. ἱερὰ δ’ ἐς χεῖρας λαβὼν |
| 825.2 | Αἴγισθος ἤθρει. καὶ λοβὸς μὲν οὐ προσῆν |
| 825.3 | σπλάγχνοις, πύλαι δὲ καὶ δοχαὶ χολῆς πέλας |
| 825.4 | κακὰς ἔφαινον τῶι σκοποῦντι προσβολάς. |
| 830.1 | χὠ μὲν σκυθράζει, δεσπότης δ’ ἀνιστορεῖ· |
| 830.2 | Τί χρῆμ’ ἀθυμεῖς; Ὦ ξέν’, ὀρρωδῶ τινα |
| 830.3 | δόλον θυραῖον. ἔστι δ’ ἔχθιστος βροτῶν |
| 830.4 | Ἀγαμέμνονος παῖς πολέμιός τ’ ἐμοῖς δόμοις. |
| 830.5 | ὁ δ’ εἶπε· Φυγάδος δῆτα δειμαίνεις δόλον, |
| 835.1 | πόλεως ἀνάσσων; οὐχ, ὅπως παστήρια |
| 835.2 | θοινασόμεσθα, Φθιάδ’ ἀντὶ Δωρικῆς |
| 835.3 | οἴσει τις ἡμῖν κοπίδ’ ἀναρρῆξαι χέλυν; |
| 835.4 | λαβὼν δὲ κόπτει. σπλάγχνα δ’ Αἴγισθος λαβὼν |
| 835.5 | ἤθρει διαιρῶν. τοῦ δὲ νεύοντος κάτω |
| 840.1 | ὄνυχας ἔπ’ ἄκρους στὰς κασίγνητος σέθεν |
| 840.2 | ἐς σφονδύλους ἔπαισε, νωτιαῖα δὲ |
| 840.3 | ἔρρηξεν ἄρθρα· πᾶν δὲ σῶμ’ ἄνω κάτω |
| 840.4 | ἤσπαιρεν ἠλέλιζε δυσθνήισκων φόνωι. |
| 840.5 | δμῶες δ’ ἰδόντες εὐθὺς ἦιξαν ἐς δόρυ, |
| 845.1 | πολλοὶ μάχεσθαι πρὸς δύ’· ἀνδρείας δ’ ὕπο |
| 845.2 | ἔστησαν ἀντίπρωιρα σείοντες βέλη |
| 845.3 | Πυλάδης Ὀρέστης τ’. εἶπε δ’· Οὐχὶ δυσμενὴς |
| 845.4 | ἥκω πόλει τῆιδ’ οὐδ’ ἐμοῖς ὀπάοσιν, |
| 845.5 | φονέα δὲ πατρὸς ἀντετιμωρησάμην τλήμων Ὀρέστης· ἀλλὰ μή με καίνετε, |
| 845.6 | πατρὸς παλαιοὶ δμῶες. οἱ δ’, ἐπεὶ λόγων |
| 845.7 | ἤκουσαν, ἔσχον κάμακας· ἐγνώσθη δ’ ὑπὸ |
| 845.8 | γέροντος ἐν δόμοισιν ἀρχαίου τινός. στέφουσι δ’ εὐθὺς σοῦ κασιγνήτου κάρα |
| 855.1 | χαίροντες ἀλαλάζοντες. ἔρχεται δὲ σοὶ |
| 855.2 | κάρα ’πιδείξων, οὐχὶ Γοργόνος φέρων |
| 855.3 | ἀλλ’ ὃν στυγεῖς Αἴγισθον. αἷμα δ’ αἵματος |
| 855.4 | πικρὸς δανεισμὸς ἦλθε τῶι θανόντι νῦν. |
| 855.5 | Χο. θὲς ἐς χορόν, ὦ φίλα, ἴχνος, ὡς νεβρὸς οὐράνιον |
| 861.1 | πήδημα κουφίζουσα σὺν ἀγλαΐαι. |
| 861.2 | νικᾶι στεφαναφόρα κρείσσω τῶν παρ’ Ἀλφειοῦ |
| 861.3 | ῥεέθροις τελέσας |
| 861.4 | κασίγνητος σέθεν· ἀλλ’ ὑπάειδε |
| 865.1 | καλλίνικον ὠιδὰν ἐμῶι χορῶι. |
| 865.2 | Ηλ. ὦ φέγγος, ὦ τέθριππον ἡλίου σέλας, |
| 865.3 | ὦ γαῖα καὶ νὺξ ἣν ἐδερκόμην πάρος, |
| 865.4 | νῦν ὄμμα τοὐμὸν ἀμπτυχαί τ’ ἐλεύθεροι, |
| 865.5 | ἐπεὶ πατρὸς πέπτωκεν Αἴγισθος φονεύς. |
| 870.1 | φέρ’, οἷα δὴ ’χω καὶ δόμοι κεύθουσί μου |
| 870.2 | κόμης ἀγάλματ’ ἐξενέγκωμεν, φίλαι, |
| 870.3 | στέψω τ’ ἀδελφοῦ κρᾶτα τοῦ νικηφόρου. |
| 870.4 | Χο. σὺ μέν νυν ἀγάλματ’ ἄειρε κρατί· τὸ δ’ ἁμέτερον |
| 875.1 | χωρήσεται Μούσαισι χόρευμα φίλον. |
| 875.2 | νῦν οἱ πάρος ἁμετέρας γαίας τυραννεύσουσι φίλοι βασιλῆς |
| 878.1 | δικαίως, τοὺς ἀδίκους καθελόντες. |
| 878.2 | ἀλλ’ ἴτω ξύναυλος βοὰ χαρᾶι. |
| 880.1 | Ηλ. ὦ καλλίνικε, πατρὸς ἐκ νικηφόρου |
| 880.2 | γεγώς, Ὀρέστα, τῆς ὑπ’ Ἰλίωι μάχης, |
| 880.3 | δέξαι κόμης σῆς βοστρύχων ἀνδήματα. |
| 880.4 | ἥκεις γὰρ οὐκ ἀχρεῖον ἕκπλεθρον δραμὼν |
| 880.5 | ἀγῶν’ ἐς οἴκους ἀλλὰ πολέμιον κτανὼν |
| 885.1 | Αἴγισθον, ὃς σὸν πατέρα κἀμὸν ὤλεσεν. |
| 885.2 | σύ τ’, ὦ παρασπίστ’, ἀνδρὸς εὐσεβεστάτου |
| 885.3 | παίδευμα, Πυλάδη, στέφανον ἐξ ἐμῆς χερὸς |
| 885.4 | δέχου· φέρηι γὰρ καὶ σὺ τῶιδ’ ἴσον μέρος |
| 885.5 | ἀγῶνος. αἰεὶ δ’ εὐτυχεῖς φαίνοισθέ μοι. |
| 890.1 | Ορ. θεοὺς μὲν ἡγοῦ πρῶτον, Ἠλέκτρα, τύχης |
| 890.2 | ἀρχηγέτας τῆσδ’, εἶτα κἄμ’ ἐπαίνεσον |
| 890.3 | τὸν τῶν θεῶν τε τῆς τύχης θ’ ὑπηρέτην. |
| 890.4 | ἥκω γὰρ οὐ λόγοισιν ἀλλ’ ἔργοις κτανὼν |
| 890.5 | Αἴγισθον· †ὡς δὲ τῶι σάφ’ εἰδέναι τάδε |
| 895.1 | προσθῶμεν†, αὐτὸν τὸν θανόντα σοι φέρω, |
| 895.2 | ὃν εἴτε χρήιζεις θηρσὶν ἁρπαγὴν πρόθες, |
| 895.3 | ἢ σκῦλον οἰωνοῖσιν, αἰθέρος τέκνοις, |
| 895.4 | πήξας’ ἔρεισον σκόλοπι· σὸς γάρ ἐστι νῦν |
| 895.5 | δοῦλος, πάροιθε δεσπότης κεκλημένος. Ηλ. αἰσχύνομαι μέν, βούλομαι δ’ εἰπεῖν ὅμως. |
| 895.6 | Ορ. τί χρῆμα; λέξον· ὡς φόβου γ’ ἔξωθεν εἶ. |
| 895.7 | Ηλ. νεκροὺς ὑβρίζειν, μή μέ τις φθόνωι βάληι. |
| 895.8 | Ορ. οὐκ ἔστιν οὐδεὶς ὅστις ἂν μέμψαιτό σε. Ηλ. δυσάρεστος ἡμῶν καὶ φιλόψογος πόλις. |
| 905.1 | Ορ. λέγ’ εἴ τι χρήιζεις, σύγγον’· ἀσπόνδοισι γὰρ |
| 905.2 | νόμοισιν ἔχθραν τῶιδε συμβεβλήκαμεν. |
| 905.3 | Ηλ. εἶἑν· τίν’ ἀρχὴν πρῶτά ς’ ἐξείπω κακῶν, |
| 905.4 | ποίας τελευτάς; τίνα μέσον τάξω λόγον; |
| 905.5 | καὶ μὴν δι’ ὄρθρων γ’ οὔποτ’ ἐξελίμπανον |
| 910.1 | θρυλοῦς’ ἅ γ’ εἰπεῖν ἤθελον κατ’ ὄμμα σόν, |
| 910.2 | εἰ δὴ γενοίμην δειμάτων ἐλευθέρα |
| 910.3 | τῶν πρόσθε. νῦν οὖν ἔσμεν· ἀποδώσω δέ σοι |
| 910.4 | ἐκεῖν’ ἅ σε ζῶντ’ ἤθελον λέξαι κακά. |
| 910.5 | ἀπώλεσάς με κὠρφανὴν φίλου πατρὸς |
| 915.1 | καὶ τόνδ’ ἔθηκας, οὐδὲν ἠδικημένος, |
| 915.2 | κἄγημας αἰσχρῶς μητέρ’ ἄνδρα τ’ ἔκτανες |
| 915.3 | στρατηλατοῦνθ’ Ἕλλησιν, οὐκ ἐλθὼν Φρύγας. |
| 915.4 | ἐς τοῦτο δ’ ἦλθες ἀμαθίας ὥστ’ ἤλπισας |
| 915.5 | ὡς ἐς σὲ μὲν δὴ μητέρ’ οὐχ ἕξεις κακὴν |
| 920.1 | γήμας, ἐμοῦ δὲ πατρὸς ἠδίκει λέχη. |
| 920.2 | ἴστω δ’, ὅταν τις διολέσας δάμαρτά του |
| 920.3 | κρυπταῖσιν εὐναῖς εἶτ’ ἀναγκασθῆι λαβεῖν, |
| 920.4 | δύστηνός ἐστιν, εἰ δοκεῖ τὸ σωφρονεῖν |
| 920.5 | ἐκεῖ μὲν αὐτὴν οὐκ ἔχειν, παρ’ οἷ δ’ ἔχειν. |
| 925.1 | ἄλγιστα δ’ ὤικεις, οὐ δοκῶν οἰκεῖν κακῶς· |
| 925.2 | ἤιδησθα γὰρ δῆτ’ ἀνόσιον γήμας γάμον, |
| 925.3 | μήτηρ δὲ ς’ ἄνδρα δυσσεβῆ κεκτημένη. |
| 925.4 | ἄμφω πονηρὼ δ’ ὄντ’ ἀνηιρεῖσθον τύχην |
| 925.5 | κείνη τε τὴν σὴν καὶ σὺ τοὐκείνης κακόν. |
| 930.1 | πᾶσιν δ’ ἐν Ἀργείοισιν ἤκουες τάδε· Ὁ τῆς γυναικός, οὐχὶ τἀνδρὸς ἡ γυνή. |
| 930.2 | καίτοι τόδ’ αἰσχρόν, προστατεῖν γε δωμάτων |
| 930.3 | γυναῖκα, μὴ τὸν ἄνδρα· κἀκείνους στυγῶ |
| 930.4 | τοὺς παῖδας, ὅστις τοῦ μὲν ἄρσενος πατρὸς |
| 935.1 | οὐκ ὠνόμασται, τῆς δὲ μητρὸς ἐν πόλει. |
| 935.2 | ἐπίσημα γὰρ γήμαντι καὶ μείζω λέχη |
| 935.3 | τἀνδρὸς μὲν οὐδείς, τῶν δὲ θηλειῶν λόγος. |
| 935.4 | ὃ δ’ ἠπάτα σε πλεῖστον οὐκ ἐγνωκότα, |
| 935.5 | ηὔχεις τις εἶναι τοῖσι χρήμασι σθένων· |
| 940.1 | τὰ δ’ οὐδὲν εἰ μὴ βραχὺν ὁμιλῆσαι χρόνον. |
| 940.2 | ἡ γὰρ φύσις βέβαιος, οὐ τὰ χρήματα. |
| 940.3 | ἡ μὲν γὰρ αἰεὶ παραμένους’ αἴρει κακά· |
| 940.4 | ὁ δ’ ὄλβος ἀδίκως καὶ μετὰ σκαιῶν ξυνὼν |
| 940.5 | ἐξέπτατ’ οἴκων, σμικρὸν ἀνθήσας χρόνον. |
| 945.1 | ἃ δ’ ἐς γυναῖκας (παρθένωι γὰρ οὐ καλὸν |
| 945.2 | λέγειν) σιωπῶ, γνωρίμως δ’ αἰνίξομαι. |
| 945.3 | ὕβριζες, ὡς δὴ βασιλικοὺς ἔχων δόμους |
| 945.4 | κάλλει τ’ ἀραρώς. ἀλλ’ ἔμοιγ’ εἴη πόσις |
| 945.5 | μὴ παρθενωπὸς ἀλλὰ τἀνδρείου τρόπου. τὰ γὰρ τέκν’ αὐτῶν Ἄρεος ἐκκρεμάννυται, |
| 945.6 | τὰ δ’ εὐπρεπῆ δὴ κόσμος ἐν χοροῖς μόνον. |
| 945.7 | ἔρρ’, οὐδὲν εἰδὼς ὧν ἐφευρεθεὶς χρόνωι |
| 945.8 | δίκην δέδωκας. ὧδέ τις κακοῦργος ὢν |
| 945.9 | μή μοι τὸ πρῶτον βῆμ’ ἐὰν δράμηι καλῶς |
| 955.1 | νικᾶν δοκείτω τὴν Δίκην, πρὶν ἂν πέρας |
| 955.2 | γραμμῆς ἵκηται καὶ τέλος κάμψηι βίου. Χο. ἔπραξε δεινά, δεινὰ δ’ ἀντέδωκέ σοι |
| 955.3 | καὶ τῶιδ’· ἔχει γὰρ ἡ Δίκη μέγα σθένος. |
| 955.4 | Ηλ. εἶἑν· κομίζειν τοῦδε σῶμ’ ἔσω χρεὼν |
| 960.1 | σκότωι τε δοῦναι, δμῶες, ὡς, ὅταν μόληι |
| 960.2 | μήτηρ, σφαγῆς πάροιθε μὴ ’σίδηι νεκρόν. |
| 960.3 | Ορ. ἐπίσχες· ἐμβάλωμεν εἰς ἄλλον λόγον. |
| 960.4 | Ηλ. τί δ’; ἐκ Μυκηνῶν μῶν βοηδρόμους ὁρᾶις; |
| 960.5 | Ορ. οὔκ, ἀλλὰ τὴν τεκοῦσαν ἥ μ’ ἐγείνατο. |
| 965 | Ηλ. καλῶς ἄρ’ ἄρκυν ἐς μέσην πορεύεται. |
| post 965 | 〈Ορ.〉 |
| 966.1 | Ηλ. καὶ μὴν ὄχοις γε καὶ στολῆι λαμπρύνεται. |
| 966.2 | Ορ. τί δῆτα δρῶμεν; μητέρ’ ἦ φονεύσομεν; |
| 966.3 | Ηλ. μῶν ς’ οἶκτος εἷλε, μητρὸς ὡς εἶδες δέμας; |
| 966.4 | Ορ. φεῦ· |
| 969 | πῶς γὰρ κτάνω νιν, ἥ μ’ ἔθρεψε κἄτεκεν; |
| 970.1 | Ηλ. ὥσπερ πατέρα σὸν ἥδε κἀμὸν ὤλεσεν. |
| 970.2 | Ορ. ὦ Φοῖβε, πολλήν γ’ ἀμαθίαν ἐθέσπισας. |
| 970.3 | Ηλ. ὅπου δ’ Ἀπόλλων σκαιὸς ἦι, τίνες σοφοί; |
| 970.4 | Ορ. ὅστις μ’ ἔχρησας μητέρ’, ἣν οὐ χρῆν, κτανεῖν. |
| 970.5 | Ηλ. βλάπτηι δὲ δὴ τί πατρὶ τιμωρῶν σέθεν; |
| 975.1 | Ορ. μητροκτόνος νῦν φεύξομαι, τόθ’ ἁγνὸς ὤν. |
| 975.2 | Ηλ. καὶ μή γ’ ἀμύνων πατρὶ δυσσεβὴς ἔσηι. |
| 975.3 | Ορ. ἐγὦιδα· μητρὸς δ’ οὐ φόνου δώσω δίκας; Ηλ. τί δ’ ἢν πατρώιαν διαμεθῆις τιμωρίαν; |
| 975.4 | Ορ. ἆρ’ αὔτ’ ἀλάστωρ εἶπ’ ἀπεικασθεὶς θεῶι; |
| 980.1 | Ηλ. ἱερὸν καθίζων τρίποδ’; ἐγὼ μὲν οὐ δοκῶ. |
| 980.2 | Ορ. οὔ τἂν πιθοίμην εὖ μεμαντεῦσθαι τάδε. |
| 980.3 | Ηλ. οὐ μὴ κακισθεὶς εἰς ἀνανδρίαν πεσῆι, |
| 980.4 | ἀλλ’ εἶ τὸν αὐτὸν τῆιδ’ ὑποστήσων δόλον |
| 980.5 | ὧι καὶ πόσιν καθεῖλεν †Αἴγισθον κτανών†; |
| 985.1 | Ορ. ἔσειμι· δεινοῦ δ’ ἄρχομαι προβήματος, |
| 985.2 | καὶ δεινὰ δράσω γ’. εἰ θεοῖς δοκεῖ τάδε, |
| 985.3 | ἔστω· πικρὸν δ’ οὐχ ἡδὺ τἀγώνισμά μοι. |
| 985.4 | Χο. ἰώ, |
| 988.1 | βασίλεια γύναι χθονὸς Ἀργείας, |
| 988.2 | παῖ Τυνδάρεω, |
| 990.1 | καὶ τοῖν ἀγαθοῖν ξύγγονε κούροιν |
| 990.2 | Διός, οἳ φλογερὰν αἰθέρ’ ἐν ἄστροις |
| 990.3 | ναίουσι, βροτῶν ἐν ἁλὸς ῥοθίοις |
| 990.4 | τιμὰς σωτῆρας ἔχοντες· |
| 990.5 | χαῖρε, σεβίζω ς’ ἴσα καὶ μάκαρας |
| 995.1 | πλούτου μεγάλης τ’ εὐδαιμονίας. |
| 995.2 | τὰς σὰς δὲ τύχας θεραπεύεσθαι †καιρός, ὦ βασίλεια†. |
| 995.3 | ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ |
| 998.1 | ἔκβητ’ ἀπήνης, Τρωιάδες, χειρὸς δ’ ἐμῆς |
| 998.2 | λάβεσθ’, ἵν’ ἔξω τοῦδ’ ὄχου στήσω πόδα. σκύλοισι μὲν γὰρ θεῶν κεκόσμηνται δόμοι |
| 998.3 | Φρυγίοις, ἐγὼ δὲ τάσδε, Τρωιάδος χθονὸς |
| 998.4 | ἐξαίρετ’, ἀντὶ παιδὸς ἣν ἀπώλεσα |
| 998.5 | σμικρὸν γέρας, καλὸν δὲ κέκτημαι δόμοις. |
| 998.6 | Ηλ. οὔκουν ἐγώ (δούλη γὰρ ἐκβεβλημένη |
| 1005.1 | δόμων πατρώιων δυστυχεῖς οἰκῶ δόμους), |
| 1005.2 | μῆτερ, λάβωμαι μακαρίας τῆς σῆς χερός; |
| 1005.3 | Κλ. δοῦλαι πάρεισιν αἵδε· μὴ σύ μοι πόνει. |
| 1005.4 | Ηλ. τί δ’; αἰχμάλωτόν τοί μ’ ἀπώικισας δόμων, |
| 1005.5 | ἡιρημένων δὲ δωμάτων ἡιρήμεθα, |
| 1010.1 | ὡς αἵδε, πατρὸς ὀρφανοὶ λελειμμένοι. |
| 1010.2 | Κλ. τοιαῦτα μέντοι σὸς πατὴρ βουλεύματα |
| 1010.3 | ἐς οὓς ἐχρῆν ἥκιστ’ ἐβούλευσεν φίλων. |
| 1010.4 | λέξω δέ· καίτοι δόξ’ ὅταν λάβηι κακὴ |
| 1010.5 | γυναῖκα, γλώσσηι πικρότης ἔνεστί τις· |
| 1015.1 | ὡς μὲν παρ’ ἡμῖν, οὐ κακῶς· τὸ πρᾶγμα δὲ |
| 1015.2 | μαθόντας, ἢν μὲν ἀξίως μισεῖν ἔχηι, |
| 1015.3 | στυγεῖν δίκαιον· εἰ δὲ μή, τί δεῖ στυγεῖν; |
| 1015.4 | ἡμᾶς δ’ ἔδωκε Τυνδάρεως τῶι σῶι πατρὶ |
| 1015.5 | οὐχ ὥστε θνήισκειν οὐδ’ ἃ γειναίμην ἐγώ. |
| 1020.1 | κεῖνος δὲ παῖδα τὴν ἐμὴν Ἀχιλλέως |
| 1020.2 | λέκτροισι πείσας ὤιχετ’ ἐκ δόμων ἄγων πρυμνοῦχον Αὖλιν, ἔνθ’ ὑπερτείνας πυρᾶς |
| 1020.3 | λευκὴν διήμης’ Ἰφιγόνης παρηίδα. |
| 1020.4 | κεἰ μὲν πόλεως ἅλωσιν ἐξιώμενος |
| 1025.1 | ἢ δῶμ’ ὀνήσων τἄλλα τ’ ἐκσώιζων τέκνα |
| 1025.2 | ἔκτεινε πολλῶν μίαν ὕπερ, συγγνώστ’ ἂν ἦν. |
| 1025.3 | νῦν δ’ οὕνεχ’ Ἑλένη μάργος ἦν ὅ τ’ αὖ λαβὼν |
| 1025.4 | ἄλοχον κολάζειν προδότιν οὐκ ἠπίστατο, |
| 1025.5 | τούτων ἕκατι παῖδ’ ἐμὴν διώλεσεν. |
| 1030.1 | ἐπὶ τοῖσδε τοίνυν καίπερ ἠδικημένη |
| 1030.2 | οὐκ ἠγριώμην οὐδ’ ἂν ἔκτανον πόσιν. |
| 1030.3 | ἀλλ’ ἦλθ’ ἔχων μοι μαινάδ’ ἔνθεον κόρην |
| 1030.4 | λέκτροις τ’ ἐπεισέφρηκε, καὶ νύμφα δύο |
| 1030.5 | ἐν τοῖσιν αὐτοῖς δώμασιν κατεῖχ’ ὁμοῦ. |
| 1035.1 | μῶρον μὲν οὖν γυναῖκες, οὐκ ἄλλως λέγω· |
| 1035.2 | ὅταν δ’, ὑπόντος τοῦδ’, ἁμαρτάνηι πόσις |
| 1035.3 | τἄνδον παρώσας λέκτρα, μιμεῖσθαι θέλει |
| 1035.4 | γυνὴ τὸν ἄνδρα χἄτερον κτᾶσθαι φίλον. |
| 1035.5 | κἄπειτ’ ἐν ἡμῖν ὁ ψόγος λαμπρύνεται, |
| 1040.1 | οἱ δ’ αἴτιοι τῶνδ’ οὐ κλύους’ ἄνδρες κακῶς. |
| 1040.2 | εἰ δ’ ἐκ δόμων ἥρπαστο Μενέλεως λάθραι, |
| 1040.3 | κτανεῖν μ’ Ὀρέστην χρῆν, κασιγνήτης πόσιν |
| 1040.4 | Μενέλαον ὡς σώσαιμι; σὸς δὲ πῶς πατὴρ |
| 1040.5 | ἠνέσχετ’ ἂν ταῦτ’; εἶτα τὸν μὲν οὐ θανεῖν |
| 1045 | κτείνοντα χρῆν τἄμ’, ἐμὲ δὲ πρὸς κείνου παθεῖν |
| post 1045 | 〈〉; |
| 1046.1 | ἔκτειν’, ἐτρέφθην ἧιπερ ἦν πορεύσιμον |
| 1046.2 | πρὸς τοὺς ἐκείνωι πολεμίους. φίλων γὰρ ἂν |
| 1046.3 | τίς ἂν φόνου σοῦ πατρὸς ἐκοινώνησέ μοι; |
| 1046.4 | λέγ’ εἴ τι χρήιζεις κἀντίθες παρρησίαι, ὅπως τέθνηκε σὸς πατὴρ οὐκ ἐνδίκως. |
| 1046.5 | Χο. δίκαι’ ἔλεξας, ἡ δίκη δ’ αἰσχρῶς ἔχει. |
| 1046.6 | γυναῖκα γὰρ χρὴ πάντα συγχωρεῖν πόσει, |
| 1046.7 | ἥτις φρενήρης· ἧι δὲ μὴ δοκεῖ τάδε, |
| 1046.8 | οὐδ’ εἰς ἀριθμὸν τῶν ἐμῶν ἥκει λόγων. |
| 1055.1 | Ηλ. μέμνησο, μῆτερ, οὓς ἔλεξας ὑστάτους |
| 1055.2 | λόγους, διδοῦσα πρὸς σέ μοι παρρησίαν. |
| 1055.3 | Κλ. καὶ νῦν γέ φημι κοὐκ ἀπαρνοῦμαι, τέκνον. |
| 1055.4 | Ηλ. ἆρ’ ἂν κλύουσα, μῆτερ, εἶτ’ ἔρξαις κακῶς; |
| 1055.5 | Κλ. †οὐκ ἔστι, τῆι σῆι δ’ ἡδὺ προσθήσω φρενί†. |
| 1060.1 | Ηλ. λέγοιμ’ ἄν· ἀρχὴ δ’ ἥδε μοι προοιμίου· |
| 1060.2 | εἶθ’ εἶχες, ὦ τεκοῦσα, βελτίους φρένας. |
| 1060.3 | τὸ μὲν γὰρ εἶδος αἶνον ἄξιον φέρειν |
| 1060.4 | Ἑλένης τε καὶ σοῦ, δύο δ’ ἔφυτε συγγόνω, |
| 1060.5 | ἄμφω ματαίω Κάστορός τ’ οὐκ ἀξίω. |
| 1065.1 | ἡ μὲν γὰρ ἁρπασθεῖς’ ἑκοῦς’ ἀπώλετο, |
| 1065.2 | σὺ δ’ ἄνδρ’ ἄριστον Ἑλλάδος διώλεσας, |
| 1065.3 | σκῆψιν προτείνους’ ὡς ὑπὲρ τέκνου πόσιν |
| 1065.4 | ἔκτεινας· οὐ γάρ 〈σ’〉 ὡς ἔγωγ’ ἴσασιν εὖ. ἥτις, θυγατρὸς πρὶν κεκυρῶσθαι σφαγάς, |
| 1070.1 | νέον τ’ ἀπ’ οἴκων ἀνδρὸς ἐξωρμημένου, |
| 1070.2 | ξανθὸν κατόπτρωι πλόκαμον ἐξήσκεις κόμης. |
| 1070.3 | γυνὴ δ’ ἀπόντος ἀνδρὸς ἥτις ἐκ δόμων |
| 1070.4 | ἐς κάλλος ἀσκεῖ, διάγραφ’ ὡς οὖσαν κακήν. |
| 1070.5 | οὐδὲν γὰρ αὐτὴν δεῖ θύρασιν εὐπρεπὲς |
| 1075.1 | φαίνειν πρόσωπον, ἤν τι μὴ ζητῆι κακόν. |
| 1075.2 | μόνην δὲ πασῶν οἶδ’ ἐγὼ ς’ Ἑλληνίδων, |
| 1075.3 | εἰ μὲν τὰ Τρώων εὐτυχοῖ, κεχαρμένην, |
| 1075.4 | εἰ δ’ ἥσσον’ εἴη, συννέφουσαν ὄμματα, |
| 1075.5 | Ἀγαμέμνον’ οὐ χρήιζουσαν ἐκ Τροίας μολεῖν. |
| 1080.1 | καίτοι καλῶς γε σωφρονεῖν παρεῖχέ σοι· |
| 1080.2 | ἄνδρ’ εἶχες οὐ κακίον’ Αἰγίσθου πόσιν, |
| 1080.3 | ὃν Ἑλλὰς αὑτῆς εἵλετο στρατηλάτην· |
| 1080.4 | Ἑλένης δ’ ἀδελφῆς τοιάδ’ ἐξειργασμένης |
| 1080.5 | ἐξῆν κλέος σοι μέγα λαβεῖν· τὰ γὰρ κακὰ |
| 1085.1 | παράδειγμα τοῖς ἐσθλοῖσιν εἴσοψίν τ’ ἔχει. |
| 1085.2 | εἰ δ’, ὡς λέγεις, σὴν θυγατέρ’ ἔκτεινεν πατήρ, |
| 1085.3 | ἐγὼ τί ς’ ἠδίκης’ ἐμός τε σύγγονος; |
| 1085.4 | πῶς οὐ πόσιν κτείνασα πατρώιους δόμους |
| 1085.5 | ἡμῖν προσῆψας, ἀλλ’ ἐπηνέγκω λέχει |
| 1090.1 | τἀλλότρια, μισθοῦ τοὺς γάμους ὠνουμένη, |
| 1090.2 | κοὔτ’ ἀντιφεύγει παιδὸς ἀντὶ σοῦ πόσις |
| 1090.3 | οὔτ’ ἀντ’ ἐμοῦ τέθνηκε, δὶς τόσως ἐμὲ |
| 1090.4 | κτείνας ἀδελφῆς ζῶσαν; εἰ δ’ ἀμείψεται φόνον δικάζων φόνος, ἀποκτενῶ ς’ ἐγὼ |
| 1095.1 | καὶ παῖς Ὀρέστης πατρὶ τιμωρούμενοι. |
| 1095.2 | εἰ γὰρ δίκαι’ ἐκεῖνα, καὶ τάδ’ ἔνδικα. |
| 1095.3 | [ὅστις δὲ πλοῦτον ἢ εὐγένειαν εἰσιδὼν |
| 1095.4 | γαμεῖ πονηρὰν μῶρός ἐστι· μικρὰ γὰρ |
| 1095.5 | μεγάλων ἀμείνω σώφρον’ ἐν δόμοις λέχη. Χο. τύχη γυναικῶν ἐς γάμους. τὰ μὲν γὰρ εὖ, |
| 1095.6 | τὰ δ’ οὐ καλῶς πίπτοντα δέρκομαι βροτῶν.] |
| 1095.7 | Κλ. ὦ παῖ, πέφυκας πατέρα σὸν στέργειν ἀεί. |
| 1095.8 | ἔστιν δὲ καὶ τόδ’· οἱ μέν εἰσιν ἀρσένων, |
| 1095.9 | οἱ δ’ αὖ φιλοῦσι μητέρας μᾶλλον πατρός. |
| 1105.1 | συγγνώσομαί σοι· καὶ γὰρ οὐχ οὕτως ἄγαν |
| 1105.2 | χαίρω τι, τέκνον, τοῖς δεδραμένοις ἐμοί. |
| 1109 | οἴμοι τάλαινα τῶν ἐμῶν βουλευμάτων· |
| 1110.1 | ὡς μᾶλλον ἢ χρῆν ἤλας’ εἰς ὀργὴν πόσει. |
| 1110.2 | Ηλ. ὀψὲ στενάζεις, ἡνίκ’ οὐκ ἔχεις ἄκη. |
| 1110.3 | πατὴρ μὲν οὖν τέθνηκε· τὸν δ’ ἔξω χθονὸς |
| 1110.4 | πῶς οὐ κομίζηι παῖδ’ ἀλητεύοντα σόν; |
| 1110.5 | Κλ. δέδοικα· τοὐμὸν δ’, οὐχὶ τοὐκείνου σκοπῶ. |
| 1115.1 | πατρὸς γάρ, ὡς λέγουσι, θυμοῦται φόνωι. |
| 1115.2 | Ηλ. τί δ’ αὖ πόσιν σὸν ἄγριον εἰς ἡμᾶς ἔχεις; |
| 1115.3 | Κλ. τρόποι τοιοῦτοι· καὶ σὺ δ’ αὐθάδης ἔφυς. |
| 1115.4 | Ηλ. ἀλγῶ γάρ· ἀλλὰ παύσομαι θυμουμένη. |
| 1115.5 | Κλ. καὶ μὴν ἐκεῖνος οὐκέτ’ ἔσται σοι βαρύς. |
| 1120.1 | Ηλ. φρονεῖ μέγ’· ἐν γὰρ τοῖς ἐμοῖς ναίει δόμοις. |
| 1120.2 | Κλ. ὁρᾶις; ἀν’ αὖ σὺ ζωπυρεῖς νείκη νέα. |
| 1120.3 | Ηλ. σιγῶ· δέδοικα γάρ νιν ὡς δέδοικ’ ἐγώ. Κλ. παῦσαι λόγων τῶνδ’. ἀλλὰ τί μ’ ἐκάλεις, τέκνον; |
| 1120.4 | Ηλ. ἤκουσας, οἶμαι, τῶν ἐμῶν λοχευμάτων· |
| 1125.1 | τούτων ὕπερ μοι θῦσον (οὐ γὰρ οἶδ’ ἐγώ) |
| 1125.2 | δεκάτην σελήνην παιδὸς ὡς νομίζεται. |
| 1125.3 | τρίβων γὰρ οὐκ εἴμ’, ἄτοκος οὖς’ ἐν τῶι πάρος. |
| 1125.4 | Κλ. ἄλλης τόδ’ ἔργον, ἥ ς’ ἔλυσεν ἐκ τόκων. |
| 1125.5 | Ηλ. αὐτὴ ’λόχευον κἄτεκον μόνη βρέφος. |
| 1130.1 | Κλ. οὕτως ἀγείτων οἶκος ἵδρυται φίλων; |
| 1130.2 | Ηλ. πένητας οὐδεὶς βούλεται κτᾶσθαι φίλους. |
| 1107.1 | Κλ. σὺ δ’ ὧδ’ ἄλουτος καὶ δυσείματος χρόα |
| 1107.2 | λεχὼ νεογνῶν ἐκ τόκων πεπαυμένη; |
| 1132.1 | ἀλλ’ εἶμι, παιδὸς ἀριθμὸν ὡς τελεσφόρον |
| 1132.2 | θύσω θεοῖσι. σοὶ δ’ ὅταν πράξω χάριν |
| 1132.3 | τήνδ’, εἶμ’ ἐπ’ ἀγρὸν οὗ πόσις θυηπολεῖ |
| 1135.1 | Νύμφαισιν. ἀλλὰ τούσδ’ ὄχους, ὀπάονες, |
| 1135.2 | φάτναις ἄγοντες πρόσθεθ’· ἡνίκ’ ἂν δέ με |
| 1135.3 | δοκῆτε θυσίας τῆσδ’ ἀπηλλάχθαι θεοῖς, |
| 1135.4 | πάρεστε· δεῖ γὰρ καὶ πόσει δοῦναι χάριν. |
| 1135.5 | Ηλ. χώρει πένητας ἐς δόμους· φρούρει δέ μοι |
| 1140.1 | μή ς’ αἰθαλώσηι πολύκαπνον στέγος πέπλους. |
| 1140.2 | θύσεις γὰρ οἷα χρή σε δαίμοσιν θύη. |
| 1140.3 | κανοῦν δ’ ἐνῆρκται καὶ τεθηγμένη σφαγίς, |
| 1140.4 | ἥπερ καθεῖλε ταῦρον, οὗ πέλας πεσῆι |
| 1140.5 | πληγεῖσα· νυμφεύσηι δὲ κἀν Ἅιδου δόμοις |
| 1145.1 | ὧιπερ ξυνηῦδες ἐν φάει. τοσήνδ’ ἐγὼ |
| 1145.2 | δώσω χάριν σοι, σὺ δὲ δίκην ἐμοὶ πατρός. Χο. ἀμοιβαὶ κακῶν· μετάτροποι πνέου‐ |
| 1145.3 | σιν αὖραι δόμων. τότε μὲν 〈ἐν〉 λουτροῖς |
| 1145.4 | ἔπεσεν ἐμὸς ἐμὸς ἀρχέτας, ἰάχησε δὲ στέγα λάινοί |
| 1145.5 | τε θριγκοὶ δόμων, τάδ’ ἐνέποντος· Ὦ |
| 1145.6 | σχέτλιε, τί με, γύναι, φονεύσεις φίλαν |
| 1145.7 | πατρίδα δεκέτεσι |
| 1145.8 | σποραῖσιν ἐλθόντ’ ἐμάν; |
| post 1154 | 〈 |
| post 1154 | 〉. |
| 1155.1 | παλίρρους δὲ τάνδ’ ὑπάγεται δίκα |
| 1155.2 | διαδρόμου λέχους, μέλεον ἃ πόσιν |
| 1155.3 | χρόνιον ἱκόμενον εἰς οἴκους |
| 1155.4 | Κυκλώπειά τ’ οὐράνια τείχε’ ὀ‐ |
| 1155.5 | ξυθήκτωι †βέλους ἔκανεν† αὐτόχειρ, |
| 1160.1 | πέλεκυν ἐν χεροῖν λαβοῦς’. ὦ τλάμων |
| 1160.2 | πόσις, ὅτι ποτὲ τὰν |
| 1160.3 | τάλαιναν ἔσχεν κακόν. |
| 1160.4 | ὀρεία τις ὡς λέαιν’ ὀργάδων |
| 1160.5 | δρύοχα νεμομένα τάδε κατήνυσεν. |
| 1165 | Κλ. (ἔσωθεν) |
| 1165.1 | ὦ τέκνα, πρὸς θεῶν, μὴ κτάνητε μητέρα. |
| 1165.2 | Χο. κλύεις ὑπώροφον βοάν; Κλ. ἰώ μοί μοι. |
| 1165.3 | Χο. ὤιμωξα κἀγὼ πρὸς τέκνων χειρουμένης. |
| 1165.4 | νέμει τοι δίκαν θεός, ὅταν τύχηι. |
| 1170.1 | σχέτλια μὲν ἔπαθες, ἀνόσια δ’ εἰργάσω, |
| 1170.2 | τάλαιν’, εὐνέταν. |
| 1170.3 | ἀλλ’ οἵδε μητρὸς νεοφόνοις ἐν αἵμασιν |
| 1170.4 | πεφυρμένοι βαίνουσιν ἐξ οἴκων πόδα |
| post 1173 | 〈〉 |
| 1174 | τροπαῖα, δείγματ’ ἀθλίων προσφαγμάτων. |
| 1175.1 | οὐκ ἔστιν οὐδεὶς οἶκος ἀθλιώτερος |
| 1175.2 | τῶν Τανταλείων οὐδ’ ἔφυ ποτ’ ἐκγόνων. |
| 1175.3 | Ορ. ἰὼ Γᾶ καὶ Ζεῦ πανδερκέτα |
| 1175.4 | βροτῶν, ἴδετε τάδ’ ἔργα φόνι‐ |
| 1175.5 | α μυσαρά, δίγονα σώματ’ ἐν |
| 1180.1 | †χθονὶ κείμενα πλαγᾶι† |
| 1180.2 | χερὸς ὕπ’ ἐμᾶς, ἄποιν’ ἐμῶν |
| 1181 | πημάτων 〈 |
| post 1181 | 〉. |
| 1182.1 | Ηλ. δακρύτ’ ἄγαν, ὦ σύγγον’, αἰτία δ’ ἐγώ. |
| 1182.2 | διὰ πυρὸς ἔμολον ἁ τάλαινα ματρὶ τᾶιδ’, |
| 1182.3 | ἅ μ’ ἔτικτε κούραν. |
| 1185.1 | 〈Χο.〉 ἰὼ τύχας †σᾶς τύχας |
| 1185.2 | μᾶτερ τεκοῦσ’† ἄλαστα μέλεα καὶ πέρα |
| 1185.3 | παθοῦσα σῶν τέκνων ὑπαί. |
| 1185.4 | πατρὸς δ’ ἔτεισας φόνον δικαίως. |
| 1190.1 | Ορ. ἰὼ Φοῖβ’, ἀνύμνησας δίκαι’ |
| 1190.2 | ἄφαντα, φανερὰ δ’ ἐξέπρα‐ |
| 1190.3 | ξας ἄχεα, φόνια δ’ ὤπασας |
| 1190.4 | λάχε’ ἀπὸ γᾶς Ἑλλανίδος. |
| 1190.5 | τίνα δ’ ἑτέραν μόλω πόλιν; |
| 1195.1 | τίς ξένος, τίς εὐσεβὴς |
| 1195.2 | ἐμὸν κάρα προσόψεται |
| 1195.3 | ματέρα κτανόντος; |
| 1195.4 | Ηλ. ἰὼ ἰώ μοι. ποῖ δ’ ἐγώ, τίν’ ἐς χορόν, |
| 1195.5 | τίνα γάμον εἶμι; τίς πόσις με δέξεται νυμφικὰς ἐς εὐνάς; |
| 1195.6 | Χο. πάλιν πάλιν φρόνημα σὸν |
| 1195.7 | μετεστάθη πρὸς αὔραν· |
| 1195.8 | φρονεῖς γὰρ ὅσια νῦν, τότ’ οὐ |
| 1195.9 | φρονοῦσα, δεινὰ δ’ εἰργάσω, |
| 1205.1 | φίλα, κασίγνητον οὐ θέλοντα. |
| 1205.2 | 〈Ορ.〉 κατεῖδες οἷον ἁ τάλαιν’ ἔξω πέπλων |
| 1205.3 | ἔβαλεν ἔδειξε μαστὸν ἐν φοναῖσιν, |
| 1205.4 | ἰώ μοι, πρὸς πέδωι |
| 1205.5 | τιθεῖσα γόνιμα μέλεα; τακόμαν δ’ ἐγώ. |
| 1210.1 | Χο. σάφ’ οἶδα· δι’ ὀδύνας ἔβας, ἰήιον κλύων γόον |
| 1210.2 | ματρὸς ἅ ς’ ἔτικτεν. |
| 1210.3 | Ορ. βοὰν δ’ ἔλασκε τάνδε, πρὸς γένυν ἐμὰν |
| 1215.1 | τιθεῖσα χεῖρα· Τέκος ἐμόν, λιταίνω. |
| 1215.2 | παρήιδων τ’ ἐξ ἐμᾶν |
| 1215.3 | ἐκρίμναθ’, ὥστε χέρας ἐμὰς λιπεῖν βέλος. |
| 1215.4 | Χο. τάλαινα. πῶς 〈δ’〉 ἔτλας φόνον |
| 1215.5 | δι’ ὀμμάτων ἰδεῖν σέθεν |
| 1220.1 | ματρὸς ἐκπνεούσας; |
| 1220.2 | Ορ. ἐγὼ μὲν ἐπιβαλὼν φάρη κόραις ἐμαῖς |
| 1220.3 | φασγάνωι κατηρξάμαν |
| 1220.4 | ματέρος ἔσω δέρας μεθείς. |
| 1220.5 | Ηλ. ἐγὼ δέ 〈γ’〉 ἐπεκέλευσά σοι |
| 1225.1 | ξίφους τ’ ἐφηψάμαν ἅμα. |
| 1225.2 | δεινότατον παθέων ἔρεξα. |
| 1225.3 | 〈Ορ.〉 λαβοῦ, κάλυπτε μέλεα ματέρος πέπλοις |
| 1225.4 | 〈καὶ〉 καθάρμοσον σφαγάς. |
| 1225.5 | φονέας ἔτικτες ἆρά σοι. |
| 1230.1 | Ηλ. ἰδού, φίλαι τε κοὐ φίλαι |
| 1230.2 | φάρεα τάδ’ ἀμφιβάλλομεν, τέρμα κακῶν μεγάλων δόμοισιν. |
| 1230.3 | Χο. ἀλλ’ οἵδε δόμων ὕπερ ἀκροτάτων |
| 1230.4 | βαίνουσί τινες δαίμονες ἢ θεῶν |
| 1235.1 | τῶν οὐρανίων· οὐ γὰρ θνητῶν γ’ |
| 1235.2 | ἥδε κέλευθος. τί ποτ’ ἐς φανερὰν |
| 1235.3 | ὄψιν βαίνουσι βροτοῖσιν; |
| 1235.4 | ΚΑΣΤΩΡ |
| 1238.1 | Ἀγαμέμνονος παῖ, κλῦθι· δίπτυχοι δέ σε |
| 1238.2 | καλοῦσι μητρὸς σύγγονοι Διόσκοροι, |
| 1240.1 | Κάστωρ κασίγνητός τε Πολυδεύκης ὅδε. |
| 1240.2 | δεινὸν δὲ ναυσὶν ἀρτίως πόντου σάλον |
| 1240.3 | παύσαντ’ ἀφίγμεθ’ Ἄργος, ὡς ἐσείδομεν |
| 1240.4 | σφαγὰς ἀδελφῆς τῆσδε, μητέρος δὲ σῆς. |
| 1240.5 | δίκαια μέν νυν ἥδ’ ἔχει, σὺ δ’ οὐχὶ δρᾶις. |
| 1245.1 | Φοῖβος δέ, Φοῖβος—ἀλλ’ ἄναξ γάρ ἐστ’ ἐμός, |
| 1245.2 | σιγῶ· σοφὸς δ’ ὢν οὐκ ἔχρησέ σοι σοφά. |
| 1245.3 | αἰνεῖν δ’ ἀνάγκη ταῦτα· τἀντεῦθεν δὲ χρὴ |
| 1245.4 | πράσσειν ἃ Μοῖρα Ζεύς τ’ ἔκρανε σοῦ πέρι. |
| 1245.5 | Πυλάδηι μὲν Ἠλέκτραν δὸς ἄλοχον ἐς δόμους, σὺ δ’ Ἄργος ἔκλιπ’· οὐ γὰρ ἔστι σοὶ πόλιν |
| 1245.6 | τήνδ’ ἐμβατεύειν, μητέρα κτείναντα σήν. |
| 1245.7 | δειναὶ δὲ Κῆρές 〈σ’〉 αἱ κυνώπιδες θεαὶ |
| 1245.8 | τροχηλατήσους’ ἐμμανῆ πλανώμενον. |
| 1245.9 | ἐλθὼν δ’ Ἀθήνας Παλλάδος σεμνὸν βρέτας |
| 1255.1 | πρόσπτυξον· εἴρξει γάρ νιν ἐπτοημένας |
| 1255.2 | δεινοῖς δράκουσιν ὥστε μὴ ψαύειν σέθεν, γοργῶφ’ ὑπερτείνουσα σῶι κάραι κύκλον. |
| 1255.3 | ἔστιν δ’ Ἄρεώς τις ὄχθος, οὗ πρῶτον θεοὶ |
| 1255.4 | ἕζοντ’ ἐπὶ ψήφοισιν αἵματος πέρι, |
| 1260.1 | Ἁλιρρόθιον ὅτ’ ἔκταν’ ὠμόφρων Ἄρης, |
| 1260.2 | μῆνιν θυγατρὸς ἀνοσίων νυμφευμάτων, |
| 1260.3 | πόντου κρέοντος παῖδ’, ἵν’ εὐσεβεστάτη |
| 1260.4 | ψήφου βεβαία τ’ ἐστὶν ἐκ τούτου θέσις. |
| 1260.5 | ἐνταῦθα καὶ σὲ δεῖ δραμεῖν φόνου πέρι. |
| 1265.1 | ἴσαι δέ ς’ ἐκσώσουσι μὴ θανεῖν δίκηι |
| 1265.2 | ψῆφοι τεθεῖσαι· Λοξίας γὰρ αἰτίαν |
| 1265.3 | ἐς αὑτὸν οἴσει, μητέρος χρήσας φόνον. |
| 1265.4 | καὶ τοῖσι λοιποῖς ὅδε νόμος τεθήσεται, |
| 1265.5 | νικᾶν ἴσαις ψήφοισι τὸν φεύγοντ’ ἀεί. |
| 1270.1 | δειναὶ μὲν οὖν θεαὶ τῶιδ’ ἄχει πεπληγμέναι |
| 1270.2 | πάγον παρ’ αὐτὸν χάσμα δύσονται χθονός, |
| 1270.3 | σεμνὸν βροτοῖσιν εὐσεβέσι χρηστήριον. |
| 1270.4 | σὲ δ’ Ἀρκάδων χρὴ πόλιν ἐπ’ Ἀλφειοῦ ῥοαῖς |
| 1270.5 | οἰκεῖν Λυκαίου πλησίον σηκώματος· |
| 1275.1 | ἐπώνυμος δὲ σοῦ πόλις κεκλήσεται. |
| 1275.2 | σοὶ μὲν τάδ’ εἶπον. τόνδε δ’ Αἰγίσθου νέκυν |
| 1275.3 | Ἄργους πολῖται γῆς καλύψουσιν τάφωι. |
| 1275.4 | μητέρα δὲ τὴν σὴν ἄρτι Ναυπλίαν παρὼν |
| 1275.5 | Μενέλαος, ἐξ οὗ Τρωϊκὴν εἷλε χθόνα, |
| 1280.1 | Ἑλένη τε θάψει· Πρωτέως γὰρ ἐκ δόμων |
| 1280.2 | ἥκει λιποῦς’ Αἴγυπτον οὐδ’ ἦλθεν Φρύγας· |
| 1280.3 | Ζεὺς δ’, ὡς ἔρις γένοιτο καὶ φόνος βροτῶν, |
| 1280.4 | εἴδωλον Ἑλένης ἐξέπεμψ’ ἐς Ἴλιον. |
| 1280.5 | Πυλάδης μὲν οὖν κόρην τε καὶ δάμαρτ’ ἔχων |
| 1285.1 | Ἀχαιίδος γῆς οἴκαδ’ ἐκπορευέτω, |
| 1285.2 | καὶ τὸν λόγωι σὸν πενθερὸν κομιζέτω |
| 1285.3 | Φωκέων ἐς αἶαν καὶ δότω πλούτου βάθος. |
| 1285.4 | σὺ δ’ Ἰσθμίας γῆς αὐχέν’ ἐμβαίνων ποδὶ |
| 1285.5 | χώρει πρὸς ὄχθον Κεκροπίας εὐδαίμονα. |
| 1290.1 | πεπρωμένην γὰρ μοῖραν ἐκπλήσας φόνου |
| 1290.2 | εὐδαιμονήσεις τῶνδ’ ἀπαλλαχθεὶς πόνων. |
| 1290.3 | Χο. ὦ παῖδε Διός, θέμις ἐς φθογγὰς |
| 1290.4 | τὰς ὑμετέρας ἡμῖν πελάθειν; |
| 1290.5 | Κα. θέμις, οὐ μυσαραῖς τοῖσδε σφαγίοις. |
| 1298.1 | Χο. πῶς ὄντε θεὼ τῆσδέ τ’ ἀδελφὼ |
| 1298.2 | τῆς καπφθιμένης οὐκ ἠρκέσατον Κῆρας μελάθροις; |
| 1298.3 | Κα. μοῖρά τ’ ἀνάγκη τ’ ἦγ’ ἐς τὸ χρεὼν |
| 1298.4 | Φοίβου τ’ ἄσοφοι γλώσσης ἐνοπαί. |
| 1295.1 | Ηλ. κἀμοὶ μύθου μέτα, Τυνδαρίδαι; |
| 1295.2 | Κα. καὶ σοί· Φοίβωι τήνδ’ ἀναθήσω |
| 1295.3 | πρᾶξιν φονίαν. |
| 1303.1 | 〈Ηλ.〉 τίς δ’ ἔμ’ Ἀπόλλων, ποῖοι χρησμοὶ |
| 1303.2 | φονίαν ἔδοσαν μητρὶ γενέσθαι; |
| 1305.1 | Κα. κοιναὶ πράξεις, κοινοὶ δὲ πότμοι, |
| 1305.2 | μία δ’ ἀμφοτέρους ἄτη πατέρων διέκναισεν. |
| 1305.3 | Ορ. ὦ σύγγονέ μοι, χρονίαν ς’ ἐσιδὼν |
| 1305.4 | τῶν σῶν εὐθὺς φίλτρων στέρομαι |
| 1310.1 | καὶ ς’ ἀπολείψω σοῦ λειπόμενος. |
| 1310.2 | Κα. πόσις ἔστ’ αὐτῆι καὶ δόμος· οὐχ ἥδ’ |
| 1310.3 | οἰκτρὰ πέπονθεν, πλὴν ὅτι λείπει |
| 1310.4 | πόλιν Ἀργείων. |
| 1310.5 | Ηλ. καὶ τίνες ἄλλαι στοναχαὶ μείζους |
| 1315.1 | ἢ γῆς πατρίας ὅρον ἐκλείπειν; |
| 1315.2 | 〈Ορ.〉 ἀλλ’ ἐγὼ οἴκων ἔξειμι πατρὸς |
| 1315.3 | καὶ ἐπ’ ἀλλοτρίαις ψήφοισι φόνον |
| 1315.4 | μητρὸς ὑφέξω. |
| 1315.5 | Κα. ὁσίαν, θάρσει, Παλλάδος ἥξεις |
| 1320.1 | πόλιν· ἀλλ’ ἀνέχου. |
| 1320.2 | Ηλ. περί μοι στέρνοις στέρνα πρόσαψον, |
| 1320.3 | σύγγονε φίλτατε· |
| 1320.4 | διὰ γὰρ ζευγνῦς’ ἡμᾶς πατρίων |
| 1320.5 | μελάθρων μητρὸς φόνιοι κατάραι. |
| 1325.1 | Ορ. βάλε, πρόσπτυξον σῶμα· θανόντος δ’ |
| 1325.2 | ὡς ἐπὶ τύμβωι καταθρήνησον. |
| 1325.3 | Κα. φεῦ φεῦ· δεινὸν τόδ’ ἐγηρύσω |
| 1325.4 | καὶ θεοῖσι κλύειν. |
| 1325.5 | ἔνι γὰρ κἀμοὶ τοῖς τ’ οὐρανίδαις |
| 1330.1 | οἶκτος θνητῶν πολυμόχθων. |
| 1330.2 | 〈Ορ.〉 οὐκέτι ς’ ὄψομαι. |
| 1330.3 | Ηλ. οὐδ’ ἐγὼ ἐς σὸν βλέφαρον πελάσω. |
| 1330.4 | Ορ. τάδε λοίσθιά μοι προσφθέγματά σου. Ηλ. ὦ χαῖρε, πόλις· |
| 1335.1 | χαίρετε δ’ ὑμεῖς πολλά, πολίτιδες. |
| 1335.2 | Ορ. ὦ πιστοτάτη, στείχεις ἤδη; |
| 1335.3 | Ηλ. στείχω βλέφαρον τέγγους’ ἁπαλόν. |
| 1340.1 | Ορ. Πυλάδη, χαίρων ἴθι, νυμφεύου |
| 1340.2 | δέμας Ἠλέκτρας. |
| 1340.3 | 〈Κα.〉 τοῖσδε μελήσει γάμος. ἀλλὰ κύνας |
| 1340.4 | τάσδ’ ὑποφεύγων στεῖχ’ ἐπ’ Ἀθηνῶν· |
| 1340.5 | δεινὸν γὰρ ἴχνος βάλλους’ ἐπὶ σοὶ |
| 1345.1 | χειροδράκοντες χρῶτα κελαιναί, |
| 1345.2 | δεινῶν ὀδυνῶν καρπὸν ἔχουσαι· |
| 1345.3 | νὼ δ’ ἐπὶ πόντον Σικελὸν σπουδῆι |
| 1345.4 | σώσοντε νεῶν πρώιρας ἐνάλους. |
| 1345.5 | διὰ δ’ αἰθερίας στείχοντε πλακὸς τοῖς μὲν μυσαροῖς οὐκ ἐπαρήγομεν, |
| 1345.6 | οἷσιν δ’ ὅσιον καὶ τὸ δίκαιον |
| 1345.7 | φίλον ἐν βιότωι, τούτους χαλεπῶν |
| 1345.8 | ἐκλύοντες μόχθων σώιζομεν. |
| 1345.9 | οὕτως ἀδικεῖν μηδεὶς θελέτω |
| 1355.1 | μηδ’ ἐπιόρκων μέτα συμπλείτω· |
| 1355.2 | θεὸς ὢν θνητοῖς ἀγορεύω. |
| 1355.3 | Χο. χαίρετε· χαίρειν δ’ ὅστις δύναται |
| 1355.4 | καὶ ξυντυχίαι μή τινι κάμνει θνητῶν εὐδαίμονα πράσσει. |