eul_wid: cbm-aw
ΚύκλωψCyclops
Euripides Cyclops PDF
| 1 | ΣΙΛΗΝΟΣ |
| 1.1 | Ὦ Βρόμιε, διὰ σὲ μυρίους ἔχω πόνους |
| 1.2 | νῦν χὤτ’ ἐν ἥβηι τοὐμὸν εὐσθένει δέμας· |
| 1.3 | πρῶτον μὲν ἡνίκ’ ἐμμανὴς Ἥρας ὕπο |
| 1.4 | Νύμφας ὀρείας ἐκλιπὼν ὤιχου τροφούς· |
| 5.1 | ἔπειτά γ’ ἀμφὶ γηγενῆ μάχην δορὸς |
| 5.2 | ἐνδέξιος σῶι ποδὶ παρασπιστὴς βεβὼς |
| 5.3 | Ἐγκέλαδον ἰτέαν ἐς μέσην θενὼν δορὶ |
| 5.4 | ἔκτεινα—φέρ’ ἴδω, τοῦτ’ ἰδὼν ὄναρ λέγω; |
| 5.5 | οὐ μὰ Δί’, ἐπεὶ καὶ σκῦλ’ ἔδειξα Βακχίωι. |
| 10.1 | καὶ νῦν ἐκείνων μείζον’ ἐξαντλῶ πόνον. |
| 10.2 | ἐπεὶ γὰρ Ἥρα σοι γένος Τυρσηνικὸν |
| 10.3 | ληιστῶν ἐπῶρσεν, ὡς ὁδηθείης μακράν, |
| 10.4 | 〈ἐγὼ〉 πυθόμενος σὺν τέκνοισι ναυστολῶ |
| 10.5 | σέθεν κατὰ ζήτησιν. ἐν πρύμνηι δ’ ἄκραι |
| 15.1 | αὐτὸς λαβὼν ηὔθυνον ἀμφῆρες δόρυ, |
| 15.2 | παῖδες δ’ 〈ἐπ’〉 ἐρετμοῖς ἥμενοι γλαυκὴν ἅλα |
| 15.3 | ῥοθίοισι λευκαίνοντες ἐζήτουν ς’, ἄναξ. |
| 15.4 | ἤδη δὲ Μαλέας πλησίον πεπλευκότας |
| 15.5 | ἀπηλιώτης ἄνεμος ἐμπνεύσας δορὶ |
| 20.1 | ἐξέβαλεν ἡμᾶς τήνδ’ ἐς Αἰτναίαν πέτραν, |
| 20.2 | ἵν’ οἱ μονῶπες ποντίου παῖδες θεοῦ |
| 20.3 | Κύκλωπες οἰκοῦς’ ἄντρ’ ἔρημ’ ἀνδροκτόνοι. |
| 20.4 | τούτων ἑνὸς ληφθέντες ἐσμὲν ἐν δόμοις |
| 20.5 | δοῦλοι· καλοῦσι δ’ αὐτὸν ὧι λατρεύομεν |
| 25.1 | Πολύφημον· ἀντὶ δ’ εὐίων βακχευμάτων ποίμνας Κύκλωπος ἀνοσίου ποιμαίνομεν. |
| 25.2 | παῖδες μὲν οὖν μοι κλειτύων ἐν ἐσχάτοις |
| 25.3 | νέμουσι μῆλα νέα νέοι πεφυκότες, |
| 25.4 | ἐγὼ δὲ πληροῦν πίστρα καὶ σαίρειν στέγας |
| 30.1 | μένων τέταγμαι τάσδε, τῶιδε δυσσεβεῖ |
| 30.2 | Κύκλωπι δείπνων ἀνοσίων διάκονος. |
| 30.3 | καὶ νῦν, τὰ προσταχθέντ’, ἀναγκαίως ἔχει |
| 30.4 | σαίρειν σιδηρᾶι τῆιδέ μ’ ἁρπάγηι δόμους, |
| 30.5 | ὡς τόν τ’ ἀπόντα δεσπότην Κύκλωπ’ ἐμὸν |
| 35.1 | καθαροῖσιν ἄντροις μῆλά τ’ ἐσδεχώμεθα. |
| 35.2 | ἤδη δὲ παῖδας προσνέμοντας εἰσορῶ |
| 35.3 | ποίμνας. τί ταῦτα; μῶν κρότος σικινίδων |
| 35.4 | ὁμοῖος ὑμῖν νῦν τε χὤτε Βακχίωι |
| 35.5 | κῶμος συνασπίζοντες Ἀλθαίας δόμους |
| 40.1 | προσῆιτ’ ἀοιδαῖς βαρβίτων σαυλούμενοι; |
| 40.2 | ΧΟΡΟΣ |
| 41.1 | παῖ γενναίων μὲν πατέρων |
| 41.2 | γενναίων δ’ ἐκ τοκάδων, |
| 41.3 | πᾶι δή μοι νίσηι σκοπέλους; |
| 41.4 | οὐ τᾶιδ’ ὑπήνεμος αὔ‐ |
| 45.1 | ρα καὶ ποιηρὰ βοτάνα, |
| 45.2 | δινᾶέν θ’ ὕδωρ ποταμῶν |
| 45.3 | ἐν πίστραις κεῖται πέλας ἄν‐ |
| 45.4 | τρων, οὗ σοι βλαχαὶ τεκέων; |
| 45.5 | ψύττ’· οὐ τᾶιδ’, οὔ; οὐ τᾶιδε νεμῆι κλειτὺν δροσεράν; ὠή, ῥίψω πέτρον τάχα σου· |
| 45.6 | ὕπαγ’ ὦ ὕπαγ’ ὦ κεράστα |
| 45.7 | 〈πρὸσ〉 μηλοβότα στασιωρὸν |
| 45.8 | Κύκλωπος ἀγροβάτα. |
| 55.1 | σπαργῶντας μαστοὺς χάλασον· |
| 55.2 | δέξαι θηλὰς πορίσας’ |
| 55.3 | οὓς λείπεις ἀρνῶν θαλάμοις. |
| 55.4 | ποθοῦσί ς’ ἁμερόκοι‐ |
| 55.5 | τοι βλαχαὶ σμικρῶν τεκέων. |
| 60.1 | εἰς αὐλὰν πότ’ †ἀμφιβαίνεις† |
| 60.2 | ποιηροὺς λιποῦσα νομοὺς |
| 60.3 | Αἰτναίων εἴσω σκοπελῶν; |
| 60.4 | οὐ τάδε Βρόμιος, οὐ τάδε χοροὶ |
| 60.5 | Βάκχαι τε θυρσοφόροι, |
| 65 | οὐ τυμπάνων ἀλαλαγμοί, |
| 67 | οὐκ οἴνου χλωραὶ σταγόνες |
| 66 | κρήναις παρ’ ὑδροχύτοις· |
| 68.1 | οὐδ’ ἐν Νύσαι μετὰ Νυμ‐ |
| 68.2 | φᾶν ἴακχον ἴακχον ὠι‐ |
| 70.1 | δὰν μέλπω πρὸς τὰν Ἀφροδί‐ |
| 70.2 | ταν, ἃν θηρεύων πετόμαν |
| 70.3 | Βάκχαις σὺν λευκόποσιν. |
| 70.4 | †ὦ φίλος ὦ φίλε Βακχεῖε |
| 70.5 | ποῖ οἰοπολεῖς |
| 75.1 | ξανθὰν χαίταν σείεις;† |
| 75.2 | ἐγὼ δ’ ὁ σὸς πρόπολος |
| 75.3 | Κύκλωπι θητεύω |
| 75.4 | τῶι μονοδέρκται δοῦλος ἀλαίνων |
| 80.1 | σὺν τᾶιδε τράγου χλαίναι μελέαι |
| 80.2 | σᾶς χωρὶς φιλίας. |
| 80.3 | Σι. σιγήσατ’, ὦ τέκν’, ἄντρα δ’ ἐς πετρηρεφῆ |
| 80.4 | ποίμνας ἀθροῖσαι προσπόλους κελεύσατε. |
| 80.5 | Χο. χωρεῖτ’· ἀτὰρ δὴ τίνα, πάτερ, σπουδὴν ἔχεις; |
| 85.1 | Σι. ὁρῶ πρὸς ἀκταῖς ναὸς Ἑλλάδος σκάφος |
| 85.2 | κώπης τ’ ἄνακτας σὺν στρατηλάτηι τινὶ |
| 85.3 | στείχοντας ἐς τόδ’ ἄντρον· ἀμφὶ δ’ αὐχέσιν |
| 85.4 | τεύχη φέρονται κενά, βορᾶς κεχρημένοι, |
| 85.5 | κρωσσούς θ’ ὑδρηλούς. ὦ ταλαίπωροι ξένοι· |
| 90.1 | τίνες ποτ’ εἰσίν; οὐκ ἴσασι δεσπότην |
| 90.2 | Πολύφημον οἷός ἐστιν ἄξενόν τε γῆν |
| 90.3 | τήνδ’ ἐμβεβῶτες καὶ Κυκλωπίαν γνάθον |
| 90.4 | τὴν ἀνδροβρῶτα δυστυχῶς ἀφιγμένοι. |
| 90.5 | ἀλλ’ ἥσυχοι γίγνεσθ’, ἵν’ ἐκπυθώμεθα |
| 95.1 | πόθεν πάρεισι Σικελὸν Αἰτναῖον πάγον. |
| 95.2 | ΟΔΥΣΣΕΥΣ |
| 96.1 | ξένοι, φράσαιτ’ ἂν νᾶμα ποτάμιον πόθεν |
| 96.2 | δίψης ἄκος λάβοιμεν εἴ τέ τις θέλει |
| 96.3 | βορὰν ὁδῆσαι ναυτίλοις κεχρημένοις; |
| 96.4 | 〈ἔα·〉 |
| 99.1 | τί χρῆμα; Βρομίου πόλιν ἔοιγμεν ἐσβαλεῖν· Σατύρων πρὸς ἄντροις τόνδ’ ὅμιλον εἰσορῶ. |
| 99.2 | χαίρειν προσεῖπα πρῶτα τὸν γεραίτατον. |
| 99.3 | Σι. χαῖρ’, ὦ ξέν’, ὅστις δ’ εἶ φράσον πάτραν τε σήν. Οδ. Ἴθακος Ὀδυσσεύς, γῆς Κεφαλλήνων ἄναξ. |
| 99.4 | Σι. οἶδ’ ἄνδρα, κρόταλον δριμύ, Σισύφου γένος. |
| 105.1 | Οδ. ἐκεῖνος αὐτός εἰμι· λοιδόρει δὲ μή. |
| 105.2 | Σι. πόθεν Σικελίαν τήνδε ναυστολῶν πάρει; |
| 105.3 | Οδ. ἐξ Ἰλίου γε κἀπὸ Τρωϊκῶν πόνων. |
| 105.4 | Σι. πῶς; πορθμὸν οὐκ ἤιδησθα πατρώιας χθονός; |
| 105.5 | Οδ. ἀνέμων θύελλαι δεῦρό μ’ ἥρπασαν βίαι. |
| 110.1 | Σι. παπαῖ· τὸν αὐτὸν δαίμον’ ἐξαντλεῖς ἐμοί. |
| 110.2 | Οδ. ἦ καὶ σὺ δεῦρο πρὸς βίαν ἀπεστάλης; |
| 110.3 | Σι. ληιστὰς διώκων οἳ Βρόμιον ἀνήρπασαν. |
| 110.4 | Οδ. τίς δ’ ἥδε χώρα καὶ τίνες ναίουσί νιν; |
| 110.5 | Σι. Αἰτναῖος ὄχθος Σικελίας ὑπέρτατος. |
| 115.1 | Οδ. τείχη δὲ ποῦ ’στι καὶ πόλεως πυργώματα; |
| 115.2 | Σι. οὐκ ἔστ’· ἔρημοι πρῶνες ἀνθρώπων, ξένε. |
| 115.3 | Οδ. τίνες δ’ ἔχουσι γαῖαν; ἦ θηρῶν γένος; |
| 115.4 | Σι. Κύκλωπες, ἄντρ’ ἔχοντες, οὐ στέγας δόμων. |
| 115.5 | Οδ. τίνος κλύοντες; ἢ δεδήμευται κράτος; |
| 120.1 | Σι. μονάδες· ἀκούει δ’ οὐδὲν οὐδεὶς οὐδενός. |
| 120.2 | Οδ. σπείρουσι δ’—ἢ τῶι ζῶσι; —Δήμητρος στάχυν; |
| 120.3 | Σι. γάλακτι καὶ τυροῖσι καὶ μήλων βορᾶι. |
| 120.4 | Οδ. Βρομίου δὲ πῶμ’ ἔχουσιν, ἀμπέλου ῥοάς; |
| 120.5 | Σι. ἥκιστα· τοιγὰρ ἄχορον οἰκοῦσι χθόνα. |
| 125.1 | Οδ. φιλόξενοι δὲ χὤσιοι περὶ ξένους; |
| 125.2 | Σι. γλυκύτατά φασι τὰ κρέα τοὺς ξένους φορεῖν. |
| 125.3 | Οδ. τί φήις; βορᾶι χαίρουσιν ἀνθρωποκτόνωι; |
| 125.4 | Σι. οὐδεὶς μολὼν δεῦρ’ ὅστις οὐ κατεσφάγη. |
| 125.5 | Οδ. αὐτὸς δὲ Κύκλωψ ποῦ ’στιν; ἦ δόμων ἔσω; |
| 130.1 | Σι. φροῦδος, πρὸς Αἴτνηι θῆρας ἰχνεύων κυσίν. |
| 130.2 | Οδ. οἶσθ’ οὖν ὃ δρᾶσον, ὡς ἀπαίρωμεν χθονός. Σι. οὐκ οἶδ’, Ὀδυσσεῦ· πᾶν δέ σοι δρώιημεν ἄν. |
| 130.3 | Οδ. ὅδησον ἡμῖν σῖτον, οὖ σπανίζομεν. |
| 130.4 | Σι. οὐκ ἔστιν, ὥσπερ εἶπον, ἄλλο πλὴν κρέας. |
| 135.1 | Οδ. ἀλλ’ ἡδὺ λιμοῦ καὶ τόδε σχετήριον. |
| 135.2 | Σι. καὶ τυρὸς ὀπίας ἔστι καὶ βοὸς γάλα. |
| 135.3 | Οδ. ἐκφέρετε· φῶς γὰρ ἐμπολήμασιν πρέπει. |
| 135.4 | Σι. σὺ δ’ ἀντιδώσεις, εἰπέ μοι, χρυσὸν πόσον; |
| 135.5 | Οδ. οὐ χρυσὸν ἀλλὰ πῶμα Διονύσου φέρω. |
| 140.1 | Σι. ὦ φίλτατ’ εἰπών, οὖ σπανίζομεν πάλαι. |
| 140.2 | Οδ. καὶ μὴν Μάρων μοι πῶμ’ ἔδωκε, παῖς θεοῦ. |
| 140.3 | Σι. ὃν ἐξέθρεψα ταῖσδ’ ἐγώ ποτ’ ἀγκάλαις; |
| 140.4 | Οδ. ὁ Βακχίου παῖς, ὡς σαφέστερον μάθηις. |
| 140.5 | Σι. ἐν σέλμασιν νεώς ἐστιν ἢ φέρεις σύ νιν; |
| 145.1 | Οδ. ὅδ’ ἁσκὸς ὃς κεύθει νιν, ὡς ὁρᾶις, γέρον. |
| 145.2 | Σι. οὗτος μὲν οὐδ’ ἂν τὴν γνάθον πλήσειέ μου. |
| post 146 | 〈Οδ.〉 |
| post 146 | 〈Σι.〉 |
| 147.1 | Οδ. ναί· δὶς τόσον πῶμ’ ὅσον ἂν ἐξ ἀσκοῦ ῥυῆι. |
| 147.2 | Σι. καλήν γε κρήνην εἶπας ἡδεῖάν τ’ ἐμοί. |
| 147.3 | Οδ. βούληι σε γεύσω πρῶτον ἄκρατον μέθυ; Σι. δίκαιον· ἦ γὰρ γεῦμα τὴν ὠνὴν καλεῖ. |
| 147.4 | Οδ. καὶ μὴν ἐφέλκω καὶ ποτῆρ’ ἀσκοῦ μέτα. |
| 147.5 | Σι. φέρ’ ἐγκάναξον, ὡς ἀναμνησθῶ πιών. |
| 147.6 | Οδ. ἰδού. Σι. παπαιάξ, ὡς καλὴν ὀσμὴν ἔχει. |
| 147.7 | Οδ. εἶδες γὰρ αὐτήν; Σι. οὐ μὰ Δί’, ἀλλ’ ὀσφραίνομαι. |
| 155.1 | Οδ. γεῦσαί νυν, ὡς ἂν μὴ λόγωι ’παινῆις μόνον. |
| 155.2 | Σι. βαβαί· χορεῦσαι παρακαλεῖ μ’ ὁ Βάκχιος. |
| 155.3 | ἆ ἆ ἆ. |
| 155.4 | Οδ. μῶν τὸν λάρυγγα διεκάναξέ σου καλῶς; |
| 155.5 | Σι. ὥστ’ εἰς ἄκρους γε τοὺς ὄνυχας ἀφίκετο. |
| 160.1 | Οδ. πρὸς τῶιδε μέντοι καὶ νόμισμα δώσομεν. Σι. χάλα τὸν ἀσκὸν μόνον· ἔα τὸ χρυσίον. |
| 160.2 | Οδ. ἐκφέρετέ νυν τυρεύματ’ ἢ μήλων τόκον. |
| 160.3 | Σι. δράσω τάδ’, ὀλίγον φροντίσας γε δεσποτῶν. |
| 160.4 | ὡς ἐκπιών γ’ ἂν κύλικα μαινοίμην μίαν, |
| 165.1 | πάντων Κυκλώπων ἀντιδοὺς βοσκήματα |
| 165.2 | ῥίψας τ’ ἐς ἅλμην Λευκάδος πέτρας ἄπο |
| 165.3 | ἅπαξ μεθυσθεὶς καταβαλών τε τὰς ὀφρῦς. |
| 165.4 | ὡς ὅς γε πίνων μὴ γέγηθε μαίνεται· |
| 165.5 | ἵν’ ἔστι τουτί τ’ ὀρθὸν ἐξανιστάναι |
| 170.1 | μαστοῦ τε δραγμὸς καὶ †παρεσκευασμένου† |
| 170.2 | ψαῦσαι χεροῖν λειμῶνος ὀρχηστύς θ’ ἅμα |
| 170.3 | κακῶν τε λῆστις. εἶτ’ ἐγὼ 〈οὐ〉 κυνήσομαι |
| 170.4 | τοιόνδε πῶμα, τὴν Κύκλωπος ἀμαθίαν |
| 170.5 | κλαίειν κελεύων καὶ τὸν ὀφθαλμὸν μέσον; |
| 175.1 | Χο. ἄκου’, Ὀδυσσεῦ· διαλαλήσωμέν τί σοι. |
| 175.2 | Οδ. καὶ μὴν φίλοι γε προσφέρεσθε πρὸς φίλον. |
| 175.3 | Χο. ἐλάβετε Τροίαν τὴν Ἑλένην τε χειρίαν; |
| 175.4 | Οδ. καὶ πάντα γ’ οἶκον Πριαμιδῶν ἐπέρσαμεν. |
| 175.5 | Χο. οὔκουν, ἐπειδὴ τὴν νεᾶνιν εἵλετε, |
| 180.1 | ἅπαντες αὐτὴν διεκροτήσατ’ ἐν μέρει, |
| 180.2 | ἐπεί γε πολλοῖς ἥδεται γαμουμένη, |
| 180.3 | τὴν προδότιν, ἣ τοὺς θυλάκους τοὺς ποικίλους |
| 180.4 | περὶ τοῖν σκελοῖν ἰδοῦσα καὶ τὸν χρύσεον |
| 180.5 | κλωιὸν φοροῦντα περὶ μέσον τὸν αὐχένα |
| 185.1 | ἐξεπτοήθη, Μενέλεων ἀνθρώπιον |
| 185.2 | λῶιστον λιποῦσα; μηδαμοῦ γένος ποτὲ |
| 185.3 | φῦναι γυναικῶν ὤφελ’, εἰ μὴ ’μοὶ μόνωι. |
| 185.4 | Σι. ἰδού· τάδ’ ὑμῖν ποιμνίων βοσκήματα, ἄναξ Ὀδυσσεῦ, μηκάδων ἀρνῶν τροφαί, |
| 190.1 | πηκτοῦ γάλακτός τ’ οὐ σπάνια τυρεύματα. |
| 190.2 | φέρεσθε· χωρεῖθ’ ὡς τάχιστ’ ἄντρων ἄπο, |
| 190.3 | βότρυος ἐμοὶ πῶμ’ ἀντιδόντες εὐίου. |
| 190.4 | οἴμοι· Κύκλωψ ὅδ’ ἔρχεται· τί δράσομεν; |
| 190.5 | Οδ. ἀπολώλαμέν τἄρ’, ὦ γέρον· ποῖ χρὴ φυγεῖν; |
| 195.1 | Σι. ἔσω πέτρας τῆσδ’, οὗπερ ἂν λάθοιτέ γε. |
| 195.2 | Οδ. δεινὸν τόδ’ εἶπας, ἀρκύων μολεῖν ἔσω. |
| 195.3 | Σι. οὐ δεινόν· εἰσὶ καταφυγαὶ πολλαὶ πέτρας. |
| 195.4 | Οδ. οὐ δῆτ’· ἐπεί τἂν μεγάλα γ’ ἡ Τροία στένοι, |
| 195.5 | εἰ φευξόμεσθ’ ἕν’ ἄνδρα, μυρίον δ’ ὄχλον Φρυγῶν ὑπέστην πολλάκις σὺν ἀσπίδι. |
| 195.6 | ἀλλ’, εἰ θανεῖν δεῖ, κατθανούμεθ’ εὐγενῶς |
| 195.7 | ἢ ζῶντες αἶνον τὸν πάρος συσσώσομεν. |
| 195.8 | ΚΥΚΛΩΨ |
| 203.1 | ἄνεχε πάρεχε· τί τάδε; τίς ἡ ῥαιθυμία; |
| 203.2 | τί βακχιάζετ’; οὐχὶ Διόνυσος τάδε, |
| 205.1 | οὐ κρόταλα χαλκοῦ τυμπάνων τ’ ἀράγματα. |
| 205.2 | πῶς μοι κατ’ ἄντρα νεόγονα βλαστήματα; |
| 205.3 | ἦ πρός τε μαστοῖς εἰσι χὐπὸ μητέρων |
| 205.4 | πλευρὰς τρέχουσι, σχοινίνοις τ’ ἐν τεύχεσιν |
| 205.5 | πλήρωμα τυρῶν ἐστιν ἐξημελγμένον; |
| 210.1 | τί φάτε, τί λέγετε; τάχα τις ὑμῶν τῶι ξύλωι |
| 210.2 | δάκρυα μεθήσει. βλέπετ’ ἄνω καὶ μὴ κάτω. |
| 210.3 | Χο. ἰδού· πρὸς αὐτὸν τὸν Δί’ ἀνακεκύφαμεν |
| 210.4 | καὶ τἄστρα καὶ τὸν Ὠρίωνα δέρκομαι. |
| 210.5 | Κυ. ἄριστόν ἐστιν εὖ παρεσκευασμένον; |
| 215.1 | Χο. πάρεστιν· ὁ φάρυγξ εὐτρεπὴς ἔστω μόνον. Κυ. ἦ καὶ γάλακτός εἰσι κρατῆρες πλέωι; |
| 215.2 | Χο. ὥστ’ ἐκπιεῖν γέ ς’, ἢν θέληις, ὅλον πίθον. |
| 215.3 | Κυ. μήλειον ἢ βόειον ἢ μεμειγμένον; |
| 215.4 | Χο. ὃν ἂν θέληις σύ· μὴ ’μὲ καταπίηις μόνον. |
| 220.1 | Κυ. ἥκιστ’· ἐπεί μ’ ἂν ἐν μέσηι τῆι γαστέρι |
| 220.2 | πηδῶντες ἀπολέσαιτ’ ἂν ὑπὸ τῶν σχημάτων. |
| 220.3 | ἔα· τίν’ ὄχλον τόνδ’ ὁρῶ πρὸς αὐλίοις; |
| 220.4 | ληισταί τινες κατέσχον ἢ κλῶπες χθόνα; |
| 220.5 | ὁρῶ γέ τοι τούσδ’ ἄρνας ἐξ ἄντρων ἐμῶν |
| 225.1 | στρεπταῖς λύγοισι σῶμα συμπεπλεγμένους |
| 225.2 | τεύχη τε τυρῶν συμμιγῆ γέροντά τε |
| 225.3 | πληγαῖς μέτωπον φαλακρὸν ἐξωιδηκότα. |
| 225.4 | Σι. ὤμοι, πυρέσσω συγκεκομμένος τάλας. |
| 225.5 | Κυ. ὑπὸ τοῦ; τίς ἐς σὸν κρᾶτ’ ἐπύκτευσεν, γέρον; |
| 230.1 | Σι. ὑπὸ τῶνδε, Κύκλωψ, ὅτι τὰ ς’ οὐκ εἴων φέρειν. |
| 230.2 | Κυ. οὐκ ἦισαν ὄντα θεόν με καὶ θεῶν ἄπο; |
| 230.3 | Σι. ἔλεγον ἐγὼ τάδ’· οἱ δ’ ἐφόρουν τὰ χρήματα, |
| 230.4 | καὶ τόν γε τυρὸν οὐκ ἐῶντος ἤσθιον |
| 230.5 | τούς τ’ ἄρνας ἐξεφοροῦντο· δήσαντες δὲ σὲ |
| 235.1 | κλωιῶι τριπήχει, κατὰ τὸν ὀφθαλμὸν μέσον |
| 235.2 | τὰ σπλάγχν’ ἔφασκον ἐξαμήσεσθαι βίαι, |
| 235.3 | μάστιγί τ’ εὖ τὸ νῶτον ἀπολέψειν σέθεν, |
| 235.4 | κἄπειτα συνδήσαντες ἐς θἀδώλια |
| 235.5 | τῆς ναὸς ἐμβαλόντες ἀποδώσειν τινὶ |
| 240.1 | πέτρους μοχλεύειν, ἢ ’ς μυλῶνα καταβαλεῖν. |
| 240.2 | Κυ. ἄληθες; οὔκουν κοπίδας ὡς τάχιστ’ ἰὼν |
| 240.3 | θήξεις μαχαίρας καὶ μέγαν φάκελον ξύλων |
| 240.4 | ἐπιθεὶς ἀνάψεις; ὡς σφαγέντες αὐτίκα πλήσουσι νηδὺν τὴν ἐμὴν ἀπ’ ἄνθρακος |
| 245.1 | θερμὴν διδόντες δαῖτα τῶι κρεανόμωι, |
| 245.2 | τὰ δ’ ἐκ λέβητος ἑφθὰ καὶ τετηκότα. |
| 245.3 | ὡς ἔκπλεώς γε δαιτός εἰμ’ ὀρεσκόου· |
| 245.4 | ἅλις λεόντων ἐστί μοι θοινωμένωι |
| 245.5 | ἐλάφων τε, χρόνιος δ’ εἴμ’ ἀπ’ ἀνθρώπων βορᾶς. Σι. τὰ καινά γ’ ἐκ τῶν ἠθάδων, ὦ δέσποτα, |
| 245.6 | ἡδίον’ ἐστίν. οὐ γὰρ οὖν νεωστί γε |
| 245.7 | ἄλλοι πρὸς ἄντρα σοὐσαφίκοντο ξένοι. |
| 245.8 | Οδ. Κύκλωψ, ἄκουσον ἐν μέρει καὶ τῶν ξένων. |
| 245.9 | ἡμεῖς βορᾶς χρήιζοντες ἐμπολὴν λαβεῖν |
| 255.1 | σῶν ἆσσον ἄντρων ἤλθομεν νεὼς ἄπο. |
| 255.2 | τοὺς δ’ ἄρνας ἡμῖν οὖτος ἀντ’ οἴνου σκύφου |
| 255.3 | ἀπημπόλα τε κἀδίδου πιεῖν λαβὼν |
| 255.4 | ἑκὼν ἑκοῦσι, κοὐδὲν ἦν τούτων βίαι. |
| 255.5 | ἀλλ’ οὗτος ὑγιὲς οὐδὲν ὧν φησιν λέγει, |
| 260.1 | ἐπεὶ κατελήφθη σοῦ λάθραι πωλῶν τὰ σά. |
| 260.2 | Σι. ἐγώ; κακῶς γ’ ἄρ’ ἐξόλοι’. Οδ. εἰ ψεύδομαι. |
| 260.3 | Σι. μὰ τὸν Ποσειδῶ τὸν τεκόντα ς’, ὦ Κύκλωψ, |
| 260.4 | μὰ τὸν μέγαν Τρίτωνα καὶ τὸν Νηρέα, |
| 260.5 | μὰ τὴν Καλυψὼ τάς τε Νηρέως κόρας, |
| 265.1 | μὰ θαἰερὰ κύματ’ ἰχθύων τε πᾶν γένος, |
| 265.2 | ἀπώμος’, ὦ κάλλιστον ὦ Κυκλώπιον, |
| 265.3 | ὦ δεσποτίσκε, μὴ τὰ ς’ ἐξοδᾶν ἐγὼ |
| 265.4 | ξένοισι χρήματ’. ἢ κακῶς οὗτοι κακοὶ |
| 265.5 | οἱ παῖδες ἀπόλοινθ’, οὓς μάλιστ’ ἐγὼ φιλῶ. |
| 270.1 | Χο. αὐτὸς ἔχ’. ἔγωγε τοῖς ξένοις τὰ χρήματα |
| 270.2 | περνάντα ς’ εἶδον· εἰ δ’ ἐγὼ ψευδῆ λέγω, ἀπόλοιθ’ ὁ πατήρ μου· τοὺς ξένους δὲ μὴ ἀδίκει. |
| 270.3 | Κυ. ψεύδεσθ’· ἔγωγε τῶιδε τοῦ Ῥαδαμάνθυος |
| 270.4 | μᾶλλον πέποιθα καὶ δικαιότερον λέγω. |
| 275.1 | θέλω δ’ ἐρέσθαι· πόθεν ἐπλεύσατ’, ὦ ξένοι; |
| 275.2 | ποδαποί; τίς ὑμᾶς ἐξεπαίδευσεν πόλις; |
| 275.3 | Οδ. Ἰθακήσιοι μὲν τὸ γένος, Ἰλίου δ’ ἄπο, |
| 275.4 | πέρσαντες ἄστυ, πνεύμασιν θαλασσίοις |
| 275.5 | σὴν γαῖαν ἐξωσθέντες ἥκομεν, Κύκλωψ. |
| 280.1 | Κυ. ἦ τῆς κακίστης οἳ μετήλθεθ’ ἁρπαγὰς |
| 280.2 | Ἑλένης Σκαμάνδρου γείτον’ Ἰλίου πόλιν; |
| 280.3 | Οδ. οὗτοι, πόνον τὸν δεινὸν ἐξηντληκότες. |
| 280.4 | Κυ. αἰσχρὸν στράτευμά γ’, οἵτινες μιᾶς χάριν |
| 280.5 | γυναικὸς ἐξεπλεύσατ’ ἐς γαῖαν Φρυγῶν. |
| 285.1 | Οδ. θεοῦ τὸ πρᾶγμα· μηδέν’ αἰτιῶ βροτῶν. |
| 285.2 | ἡμεῖς δέ ς’, ὦ θεοῦ ποντίου γενναῖε παῖ, |
| 285.3 | ἱκετεύομέν τε καὶ λέγομεν ἐλευθέρως· |
| 285.4 | μὴ τλῆις πρὸς ἄντρα σοὐσαφιγμένους φίλους |
| 285.5 | κτανεῖν βοράν τε δυσσεβῆ θέσθαι γνάθοις· |
| 290.1 | οἳ τὸν σόν, ὦναξ, πατέρ’ ἔχειν ναῶν ἕδρας |
| 290.2 | ἐρρυσάμεσθα γῆς ἐν Ἑλλάδος μυχοῖς· |
| 290.3 | ἱερᾶς τ’ ἄθραυστος Ταινάρου μένει λιμὴν |
| 290.4 | Μαλέας τ’ ἄκρας κευθμῶνες ἥ τε Σουνίου |
| 290.5 | δίας Ἀθάνας σῶς ὑπάργυρος πέτρα |
| 295.1 | Γεραίστιοί τε καταφυγαί· τά θ’ Ἑλλάδος |
| 295.2 | †δύσφρον’ ὀνείδη† Φρυξὶν οὐκ ἐδώκαμεν. |
| 295.3 | ὧν καὶ σὺ κοινοῖ· γῆς γὰρ Ἑλλάδος μυχοὺς |
| 295.4 | οἰκεῖς ὑπ’ Αἴτνηι, τῆι πυριστάκτωι πέτραι. |
| 295.5 | νόμος δὲ θνητοῖς, εἰ λόγους ἀποστρέφηι, ἱκέτας δέχεσθαι ποντίους ἐφθαρμένους |
| 295.6 | ξένιά τε δοῦναι καὶ πέπλους ἐπαρκέσαι, |
| 295.7 | οὐκ ἀμφὶ βουπόροισι πηχθέντας μέλη |
| 295.8 | ὀβελοῖσι νηδὺν καὶ γνάθον πλῆσαι σέθεν. |
| 295.9 | ἅλις δὲ Πριάμου γαῖ’ ἐχήρως’ Ἑλλάδα |
| 305.1 | πολλῶν νεκρῶν πιοῦσα δοριπετῆ φόνον |
| 305.2 | ἀλόχους τ’ ἀνάνδρους γραῦς τ’ ἄπαιδας ὤλεσεν |
| 305.3 | πολιούς τε πατέρας. εἰ δὲ τοὺς λελειμμένους |
| 305.4 | σὺ συμπυρώσας δαῖτ’ ἀναλώσεις πικράν, |
| 305.5 | ποῖ τρέψεταί τις; ἀλλ’ ἐμοὶ πιθοῦ, Κύκλωψ· |
| 310.1 | πάρες τὸ μάργον σῆς γνάθου, τὸ δ’ εὐσεβὲς |
| 310.2 | τῆς δυσσεβείας ἀνθελοῦ· πολλοῖσι γὰρ |
| 310.3 | κέρδη πονηρὰ ζημίαν ἠμείψατο. |
| 310.4 | Σι. παραινέσαι σοι βούλομαι· τῶν γὰρ κρεῶν |
| 310.5 | μηδὲν λίπηις τοῦδ’· ἢν δὲ τὴν γλῶσσαν δάκηις, |
| 315.1 | κομψὸς γενήσηι καὶ λαλίστατος, Κύκλωψ. |
| 315.2 | Κυ. ὁ πλοῦτος, ἀνθρωπίσκε, τοῖς σοφοῖς θεός, |
| 315.3 | τὰ δ’ ἄλλα κόμποι καὶ λόγων εὐμορφία. |
| 315.4 | ἄκρας δ’ ἐναλίας αἷς καθίδρυται πατὴρ |
| 315.5 | χαίρειν κελεύω· τί τάδε προυστήσω λόγωι; |
| 320.1 | Ζηνὸς δ’ ἐγὼ κεραυνὸν οὐ φρίσσω, ξένε, |
| 320.2 | οὐδ’ οἶδ’ ὅτι Ζεύς ἐστ’ ἐμοῦ κρείσσων θεός. |
| 320.3 | οὔ μοι μέλει τὸ λοιπόν· ὡς δ’ οὔ μοι μέλει |
| 320.4 | ἄκουσον· ὅταν ἄνωθεν ὄμβρον ἐκχέηι, |
| 320.5 | ἐν τῆιδε πέτραι στέγν’ ἔχων σκηνώματα, |
| 325.1 | ἢ μόσχον ὀπτὸν ἤ τι θήρειον δάκος |
| 325.2 | δαινύμενος, εὖ τέγγων τε γαστέρ’ ὑπτίαν, |
| 325.3 | ἐπεκπιὼν γάλακτος ἀμφορέα, πέπλον |
| 325.4 | κρούω, Διὸς βρονταῖσιν εἰς ἔριν κτυπῶν. |
| 325.5 | ὅταν δὲ βορέας χιόνα Θρήικιος χέηι, |
| 330.1 | δοραῖσι θηρῶν σῶμα περιβαλὼν ἐμὸν |
| 330.2 | καὶ πῦρ ἀναίθων, χιόνος οὐδέν μοι μέλει. |
| 330.3 | ἡ γῆ δ’ ἀνάγκηι, κἂν θέληι κἂν μὴ θέληι, |
| 330.4 | τίκτουσα ποίαν τἀμὰ πιαίνει βοτά. |
| 330.5 | ἁγὼ οὔτινι θύω πλὴν ἐμοί, θεοῖσι δ’ οὔ, |
| 335.1 | καὶ τῆι μεγίστηι, γαστρὶ τῆιδε, δαιμόνων. |
| 335.2 | ὡς τοὐμπιεῖν γε καὶ φαγεῖν τοὐφ’ ἡμέραν, |
| 335.3 | Ζεὺς οὖτος ἀνθρώποισι τοῖσι σώφροσιν, |
| 335.4 | λυπεῖν δὲ μηδὲν αὑτόν. οἳ δὲ τοὺς νόμους |
| 335.5 | ἔθεντο ποικίλλοντες ἀνθρώπων βίον, |
| 340.1 | κλαίειν ἄνωγα· τὴν 〈δ’〉 ἐμὴν ψυχὴν ἐγὼ |
| 340.2 | οὐ παύσομαι δρῶν εὖ, κατεσθίων γε σέ. |
| 340.3 | ξένια δὲ λήψηι τοιάδ’, ὡς ἄμεμπτος ὦ, |
| 340.4 | πῦρ καὶ πατρῶιον τόνδε χαλκόν, ὃς ζέσας |
| 340.5 | σὴν σάρκα διαφόρητον ἀμφέξει καλῶς. |
| 345.1 | ἀλλ’ ἕρπετ’ εἴσω, τοῦ κατ’ αὔλιον θεοῦ |
| 345.2 | ἵν’ ἀμφὶ βωμὸν στάντες εὐωχῆτέ με. |
| 345.3 | Οδ. αἰαῖ, πόνους μὲν Τρωϊκοὺς ὑπεξέδυν |
| 345.4 | θαλασσίους τε, νῦν δ’ ἐς ἀνδρὸς ἀνοσίου |
| 345.5 | ὠμὴν κατέσχον ἀλίμενόν τε καρδίαν. ὦ Παλλάς, ὦ δέσποινα Διογενὲς θεά, |
| 345.6 | νῦν νῦν ἄρηξον· κρείσσονας γὰρ Ἰλίου |
| 345.7 | πόνους ἀφῖγμαι κἀπὶ κινδύνου βάθρα. |
| 345.8 | σύ τ’, ὦ φαεννὰς ἀστέρων οἰκῶν ἕδρας |
| 345.9 | Ζεῦ ξένι’, ὅρα τάδ’· εἰ γὰρ αὐτὰ μὴ βλέπεις, |
| 355.1 | ἄλλως νομίζηι Ζεὺς τὸ μηδὲν ὢν θεός. |
| 355.2 | Χο. Εὐρείας φάρυγος, ὦ Κύκλωψ, |
| 355.3 | ἀναστόμου τὸ χεῖλος· ὡς ἕτοιμά σοι |
| 355.4 | ἑφθὰ καὶ ὀπτὰ καὶ ἀνθρακιᾶς ἄπο 〈θερμὰ〉 |
| 358.1 | χναύειν βρύκειν |
| 358.2 | κρεοκοπεῖν μέλη ξένων |
| 360.1 | δασυμάλλωι ἐν αἰγίδι κλινομένωι. |
| 360.2 | μὴ ’μοὶ μὴ προσδίδου· |
| 360.3 | μόνος μόνωι γέμιζε πορθμίδος σκάφος. |
| 360.4 | χαιρέτω μὲν αὖλις ἅδε, |
| 360.5 | χαιρέτω δὲ θυμάτων |
| 365.1 | ἀποβώμιος †ἃν ἔχει θυσίαν† |
| 365.2 | Κύκλωψ Αἰτναῖος ξενικῶν |
| 365.3 | κρεῶν κεχαρμένος βορᾶι. |
| 365.4 | †νηλὴς ὦ τλᾶμον ὅστις δωμάτων† |
| 371 | ἐφεστίους ἱκτῆρας ἐκθύει δόμων, |
| 373 | ἑφθά τε δαινύμενος μυσαροῖσί τ’ ὀδοῦσιν |
| 372 | κόπτων βρύκων |
| 374 | θέρμ’ ἀπ’ ἀνθράκων κρέα |
| post 374 | 〈〉 |
| 375.1 | Οδ. ὦ Ζεῦ, τί λέξω, δείν’ ἰδὼν ἄντρων ἔσω κοὐ πιστά, μύθοις εἰκότ’ οὐδ’ ἔργοις βροτῶν; |
| 375.2 | Χο. τί δ’ ἔστ’, Ὀδυσσεῦ; μῶν τεθοίναται σέθεν |
| 375.3 | φίλους ἑταίρους ἀνοσιώτατος Κύκλωψ; |
| 375.4 | Οδ. δισσούς γ’ ἀθρήσας κἀπιβαστάσας χεροῖν, |
| 380.1 | οἳ σαρκὸς εἶχον εὐτραφέστατον πάχος. |
| 380.2 | Χο. πῶς, ὦ ταλαίπωρ’, ἦτε πάσχοντες τάδε; |
| 380.3 | Οδ. ἐπεὶ πετραίαν τήνδ’ ἐσήλθομεν †χθόνα†, |
| 380.4 | ἀνέκαυσε μὲν πῦρ πρῶτον, ὑψηλῆς δρυὸς |
| 380.5 | κορμοὺς πλατείας ἐσχάρας βαλὼν ἔπι, |
| 385 | τρισσῶν ἁμαξῶν ὡς ἀγώγιμον βάρος, |
| 392 | καὶ χάλκεον λέβητ’ ἐπέζεσεν πυρί. |
| 386.1 | ἔπειτα φύλλων ἐλατίνων χαμαιπετῆ |
| 386.2 | ἔστρωσεν εὐνὴν πλησίον πυρὸς φλογί. |
| 386.3 | κρατῆρα δ’ ἐξέπλησεν ὡς δεκάμφορον, |
| 386.4 | μόσχους ἀμέλξας, λευκὸν ἐσχέας γάλα, |
| 390.1 | σκύφος τε κισσοῦ παρέθετ’ εἰς εὖρος τριῶν |
| 390.2 | πήχεων, βάθος δὲ τεσσάρων ἐφαίνετο, |
| 393.1 | ὀβελούς τ’, ἄκρους μὲν ἐγκεκαυμένους πυρί, |
| 393.2 | ξεστοὺς δὲ δρεπάνωι τἄλλα, παλιούρου κλάδων, |
| 395.1 | †Αἰτναῖά τε σφαγεῖα πελέκεων γνάθοις†. |
| 395.2 | ὡς δ’ ἦν ἕτοιμα πάντα τῶι θεοστυγεῖ |
| 395.3 | Ἅιδου μαγείρωι, φῶτε συμμάρψας δύο |
| 395.4 | ἔσφαζ’ ἑταίρων τῶν ἐμῶν, ῥυθμῶι θ’ ἑνὶ |
| 395.5 | τὸν μὲν λέβητος ἐς κύτος χαλκήλατον |
| post 399.1 | 〈〉 τὸν δ’ αὖ, τένοντος ἁρπάσας ἄκρου ποδός, παίων πρὸς ὀξὺν στόνυχα πετραίου λίθου |
| post 399.2 | ἐγκέφαλον ἐξέρρανε· καὶ †καθαρπάσας† |
| post 399.3 | λάβρωι μαχαίραι σάρκας ἐξώπτα πυρί, |
| post 399.4 | τὰ δ’ ἐς λέβητ’ ἐφῆκεν ἕψεσθαι μέλη. |
| 405.1 | ἐγὼ δ’ ὁ τλήμων δάκρυ’ ἀπ’ ὀφθαλμῶν χέων |
| 405.2 | ἐχριμπτόμην Κύκλωπι κἀδιακόνουν· |
| 405.3 | ἅλλοι δ’ ὅπως ὄρνιθες ἐν μυχοῖς πέτρας |
| 405.4 | πτήξαντες εἶχον, αἷμα δ’ οὐκ ἐνῆν χροΐ. |
| 405.5 | ἐπεὶ δ’ ἑταίρων τῶν ἐμῶν πλησθεὶς βορᾶς |
| 410.1 | ἀνέπεσε, φάρυγος αἰθέρ’ ἐξανεὶς βαρύν, |
| 410.2 | ἐσῆλθέ μοί τι θεῖον· ἐμπλήσας σκύφος |
| 410.3 | Μάρωνος αὐτῶι τοῦδε προσφέρω πιεῖν, |
| 410.4 | λέγων τάδ’· Ὦ τοῦ ποντίου θεοῦ Κύκλωψ, |
| 410.5 | σκέψαι τόδ’ οἷον Ἑλλὰς ἀμπέλων ἄπο |
| 415.1 | θεῖον κομίζει πῶμα, Διονύσου γάνος. |
| 415.2 | ὁ δ’ ἔκπλεως ὢν τῆς ἀναισχύντου βορᾶς |
| 415.3 | ἐδέξατ’ ἔσπασέν 〈τ’〉 ἄμυστιν ἑλκύσας |
| 415.4 | κἀπήινες’ ἄρας χεῖρα· Φίλτατε ξένων, |
| 415.5 | καλὸν τὸ πῶμα δαιτὶ πρὸς καλῆι δίδως. |
| 420.1 | ἡσθέντα δ’ αὐτὸν ὡς ἐπηισθόμην ἐγώ, |
| 420.2 | ἄλλην ἔδωκα κύλικα, γιγνώσκων ὅτι |
| 420.3 | τρώσει νιν οἶνος καὶ δίκην δώσει τάχα. |
| 420.4 | καὶ δὴ πρὸς ὠιδὰς εἷρπ’· ἐγὼ δ’ ἐπεγχέων |
| 420.5 | ἄλλην ἐπ’ ἄλληι σπλάγχν’ ἐθέρμαινον ποτῶι. |
| 425.1 | ἄιδει δὲ παρὰ κλαίουσι συνναύταις ἐμοῖς |
| 425.2 | ἄμους’, ἐπηχεῖ δ’ ἄντρον. ἐξελθὼν δ’ ἐγὼ |
| 425.3 | σιγῆι σὲ σῶσαι κἄμ’, ἐὰν βούληι, θέλω. ἀλλ’ εἴπατ’ εἴτε χρήιζετ’ εἴτ’ οὐ χρήιζετε |
| 425.4 | φεύγειν ἄμεικτον ἄνδρα καὶ τὰ Βακχίου |
| 430.1 | ναίειν μέλαθρα Ναΐδων νυμφῶν μέτα. |
| 430.2 | ὁ μὲν γὰρ ἔνδον σὸς πατὴρ τάδ’ ἤινεσεν· |
| 430.3 | ἀλλ’ ἀσθενὴς γὰρ κἀποκερδαίνων ποτοῦ |
| 430.4 | ὥσπερ πρὸς ἰξῶι τῆι κύλικι λελημμένος |
| 430.5 | πτέρυγας ἀλύει· σὺ δέ (νεανίας γὰρ εἶ) |
| 435.1 | σώθητι μετ’ ἐμοῦ καὶ τὸν ἀρχαῖον φίλον |
| 435.2 | Διόνυσον ἀνάλαβ’, οὐ Κύκλωπι προσφερῆ. |
| 435.3 | Χο. ὦ φίλτατ’, εἰ γὰρ τήνδ’ ἴδοιμεν ἡμέραν |
| 435.4 | Κύκλωπος ἐκφυγόντες ἀνόσιον κάρα. |
| 435.5 | ὡς διὰ μακροῦ γε †τὸν σίφωνα τὸν φίλον |
| 440.1 | χηρεύομεν τόνδ’ οὐκ ἔχομεν καταφαγεῖν.† |
| 440.2 | Οδ. ἄκουε δή νυν ἣν ἔχω τιμωρίαν |
| 440.3 | θηρὸς πανούργου σῆς τε δουλείας φυγήν. |
| 440.4 | Χο. λέγ’, ὡς Ἀσιάδος οὐκ ἂν ἥδιον ψόφον |
| 440.5 | κιθάρας κλύοιμεν ἢ Κύκλωπ’ ὀλωλότα. |
| 445.1 | Οδ. ἐπὶ κῶμον ἕρπειν πρὸς κασιγνήτους θέλει |
| 445.2 | Κύκλωπας ἡσθεὶς τῶιδε Βακχίου ποτῶι. |
| 445.3 | Χο. ξυνῆκ’· ἔρημον ξυλλαβὼν δρυμοῖσί νιν |
| 445.4 | σφάξαι μενοινᾶις ἢ πετρῶν ὦσαι κάτα. |
| 445.5 | Οδ. οὐδὲν τοιοῦτον· δόλιος ἡ προθυμία. Χο. πῶς δαί; σοφόν τοί ς’ ὄντ’ ἀκούομεν πάλαι. |
| 445.6 | Οδ. κώμου μὲν αὐτὸν τοῦδ’ ἀπαλλάξαι, λέγων |
| 445.7 | ὡς οὐ Κύκλωψι πῶμα χρὴ δοῦναι τόδε, |
| 445.8 | μόνον δ’ ἔχοντα βίοτον ἡδέως ἄγειν. |
| 445.9 | ὅταν δ’ ὑπνώσσηι Βακχίου νικώμενος, |
| 455.1 | ἀκρεμὼν ἐλαίας ἔστιν ἐν δόμοισί τις, ὃν φασγάνωι τῶιδ’ ἐξαποξύνας ἄκρον |
| 455.2 | ἐς πῦρ καθήσω· κἆιθ’ ὅταν κεκαυμένον |
| 455.3 | ἴδω νιν, ἄρας θερμὸν ἐς μέσην βαλῶ |
| 455.4 | Κύκλωπος ὄψιν ὄμμα τ’ ἐκτήξω πυρί. |
| 460.1 | ναυπηγίαν δ’ ὡσεί τις ἁρμόζων ἀνὴρ |
| 460.2 | διπλοῖν χαλινοῖν τρύπανον κωπηλατεῖ, |
| 460.3 | οὕτω κυκλώσω δαλὸν ἐν φαεσφόρωι |
| 460.4 | Κύκλωπος ὄψει καὶ συναυανῶ κόρας. |
| 460.5 | Χο. ἰοὺ ἰού· |
| 465.1 | γέγηθα μαινόμεσθα τοῖς εὑρήμασιν. |
| 465.2 | Οδ. κἄπειτα καὶ σὲ καὶ φίλους γέροντά τε |
| 465.3 | νεὼς μελαίνης κοῖλον ἐμβήσας σκάφος |
| 465.4 | διπλαῖσι κώπαις τῆσδ’ ἀποστελῶ χθονός. |
| 465.5 | Χο. ἔστ’ οὖν ὅπως ἂν ὡσπερεὶ σπονδῆς θεοῦ |
| 470.1 | κἀγὼ λαβοίμην τοῦ τυφλοῦντος ὄμματα |
| 470.2 | δαλοῦ; πόνου γὰρ τοῦδε κοινωνεῖν θέλω. |
| 470.3 | Οδ. δεῖ γοῦν· μέγας γὰρ δαλός, οὗ ξυλληπτέον. |
| 470.4 | Χο. ὡς κἂν ἁμαξῶν ἑκατὸν ἀραίμην βάρος, |
| 470.5 | εἰ τοῦ Κύκλωπος τοῦ κακῶς ὀλουμένου |
| 475.1 | ὀφθαλμὸν ὥσπερ σφηκιὰν ἐκθύψομεν. |
| 475.2 | Οδ. σιγᾶτέ νυν· δόλον γὰρ ἐξεπίστασαι· |
| 475.3 | χὤταν κελεύω, τοῖσιν ἀρχιτέκτοσιν |
| 475.4 | πείθεσθ’. ἐγὼ γὰρ ἄνδρας ἀπολιπὼν φίλους |
| 475.5 | τοὺς ἔνδον ὄντας οὐ μόνος σωθήσομαι. |
| 480.1 | [καίτοι φύγοιμ’ ἂν κἀκβέβηκ’ ἄντρου μυχῶν· |
| 480.2 | ἀλλ’ οὐ δίκαιον ἀπολιπόντ’ ἐμοὺς φίλους |
| 480.3 | ξὺν οἷσπερ ἦλθον δεῦρο σωθῆναι μόνον.] |
| 480.4 | Χο. ἄγε, τίς πρῶτος, τίς δ’ ἐπὶ πρώτωι ταχθεὶς δαλοῦ κώπην ὀχμάσαι. |
| 485.1 | Κύκλωπος ἔσω βλεφάρων ὤσας |
| 485.2 | λαμπρὰν ὄψιν διακναίσει; |
| 485.3 | [ὠιδὴ ἔνδοθεν.] |
| 485.4 | σίγα σίγα. καὶ δὴ μεθύων |
| 485.5 | ἄχαριν κέλαδον μουσιζόμενος |
| 490.1 | σκαιὸς ἀπωιδὸς καὶ κλαυσόμενος |
| 490.2 | χωρεῖ πετρίνων ἔξω μελάθρων. |
| 490.3 | φέρε νιν κώμοις παιδεύσωμεν |
| 490.4 | τὸν ἀπαίδευτον· |
| 490.5 | πάντως μέλλει τυφλὸς εἶναι. |
| 495.1 | μάκαρ ὅστις εὐιάζει |
| 495.2 | βοτρύων φίλαισι πηγαῖς |
| 495.3 | ἐπὶ κῶμον ἐκπετασθεὶς |
| 495.4 | φίλον ἄνδρ’ ὑπαγκαλίζων, |
| 495.5 | ἐπὶ δεμνίοις τε †ξανθὸν† χλιδανᾶς ἔχων ἑταίρας |
| 495.6 | μυρόχριστος λιπαρὸν βό‐ |
| 495.7 | στρυχον, αὐδᾶι δέ· Θύραν τίς οἴξει μοι; |
| 495.8 | Κυ. παπαπαῖ· πλέως μὲν οἴνου, |
| 495.9 | γάνυμαι 〈δὲ〉 δαιτὸς ἥβαι, |
| 505.1 | σκάφος ὁλκὰς ὣς γεμισθεὶς |
| 505.2 | ποτὶ σέλμα γαστρὸς ἄκρας. |
| 505.3 | ὑπάγει μ’ ὁ φόρτος εὔφρων |
| 505.4 | ἐπὶ κῶμον ἦρος ὥραις |
| 505.5 | ἐπὶ Κύκλωπας ἀδελφούς. |
| 510.1 | φέρε μοι, ξεῖνε, φέρ’, ἀσκὸν ἔνδος μοι. |
| 510.2 | Χο. καλὸν ὄμμασιν δεδορκὼς |
| 510.3 | καλὸς ἐκπερᾶι μελάθρων. |
| 510.4 | 〈 〉 φιλεῖ τίς ἡμᾶς; |
| 510.5 | λύχνα δ’ †ἀμμένει δαΐα σὸν |
| 515.1 | χρόα χὡς† τέρεινα νύμφα |
| 515.2 | δροσερῶν ἔσωθεν ἄντρων. |
| 515.3 | στεφάνων δ’ οὐ μία χροιὰ |
| 515.4 | περὶ σὸν κρᾶτα τάχ’ ἐξομιλήσει. |
| 515.5 | Οδ. Κύκλωψ, ἄκουσον· ὡς ἐγὼ τοῦ Βακχίου |
| 520.1 | τούτου τρίβων εἴμ’, ὃν πιεῖν ἔδωκά σοι. |
| 520.2 | Κυ. ὁ Βάκχιος δὲ τίς; θεὸς νομίζεται; |
| 520.3 | Οδ. μέγιστος ἀνθρώποισιν ἐς τέρψιν βίου. |
| 520.4 | Κυ. ἐρυγγάνω γοῦν αὐτὸν ἡδέως ἐγώ. |
| 520.5 | Οδ. τοιόσδ’ ὁ δαίμων· οὐδένα βλάπτει βροτῶν. |
| 525.1 | Κυ. θεὸς δ’ ἐν ἀσκῶι πῶς γέγηθ’ οἴκους ἔχων; |
| 525.2 | Οδ. ὅπου τιθῆι τις, ἐνθάδ’ ἐστὶν εὐπετής. |
| 525.3 | Κυ. οὐ τοὺς θεοὺς χρὴ σῶμ’ ἔχειν ἐν δέρμασιν. |
| 525.4 | Οδ. τί δ’, εἴ σε τέρπει γ’; ἢ τὸ δέρμα σοι πικρόν; |
| 525.5 | Κυ. μισῶ τὸν ἀσκόν· τὸ δὲ ποτὸν φιλῶ τόδε. |
| 530.1 | Οδ. μένων νυν αὐτοῦ πῖνε κεὐθύμει, Κύκλωψ. |
| 530.2 | Κυ. οὐ χρή μ’ ἀδελφοῖς τοῦδε προσδοῦναι ποτοῦ; |
| 530.3 | Οδ. ἔχων γὰρ αὐτὸς τιμιώτερος φανῆι. |
| 530.4 | Κυ. διδοὺς δὲ τοῖς φίλοισι χρησιμώτερος. |
| 530.5 | Οδ. πυγμὰς ὁ κῶμος λοίδορόν τ’ ἔριν φιλεῖ. |
| 535.1 | Κυ. μεθύω μέν, ἔμπας δ’ οὔτις ἂν ψαύσειέ μου. |
| 535.2 | Οδ. ὦ τᾶν, πεπωκότ’ ἐν δόμοισι χρὴ μένειν. Κυ. ἠλίθιος ὅστις μὴ πιὼν κῶμον φιλεῖ. |
| 535.3 | Οδ. ὃς δ’ ἂν μεθυσθείς γ’ ἐν δόμοις μείνηι σοφός. |
| 535.4 | Κυ. τί δρῶμεν, ὦ Σιληνέ; σοὶ μένειν δοκεῖ; |
| 540.1 | Σι. δοκεῖ· τί γὰρ δεῖ συμποτῶν ἄλλων, Κύκλωψ; |
| 540.2 | Οδ. καὶ μὴν λαχνῶδές γ’ οὖδας ἀνθηρᾶς χλόης. |
| 540.3 | Σι. καὶ πρός γε θάλπος ἡλίου πίνειν καλόν. |
| 540.4 | κλίθητί νύν μοι πλευρὰ θεὶς ἐπὶ χθονός. |
| 540.5 | Κυ. ἰδού. |
| 545.1 | τί δῆτα τὸν κρατῆρ’ ὄπισθ’ ἐμοῦ τίθης; |
| 545.2 | Σι. ὡς μὴ παριών τις καταβάληι. Κυ. πίνειν μὲν οὖν |
| 545.3 | κλέπτων σὺ βούληι· κάτθες αὐτὸν ἐς μέσον. |
| 545.4 | σὺ δ’, ὦ ξέν’, εἰπὲ τοὔνομ’ ὅτι σε χρὴ καλεῖν. |
| 545.5 | Οδ. Οὖτιν· χάριν δὲ τίνα λαβών ς’ ἐπαινέσω; Κυ. πάντων ς’ ἑταίρων ὕστερον θοινάσομαι. |
| 545.6 | Σι. καλόν γε τὸ γέρας τῶι ξένωι δίδως, Κύκλωψ. |
| 545.7 | Κυ. οὗτος, τί δρᾶις; τὸν οἶνον ἐκπίνεις λάθραι; |
| 545.8 | Σι. οὔκ, ἀλλ’ ἔμ’ οὗτος ἔκυσεν ὅτι καλὸν βλέπω. |
| 545.9 | Κυ. κλαύσηι, φιλῶν τὸν οἶνον οὐ φιλοῦντα σέ. |
| 555.1 | Σι. οὐ μὰ Δί’, ἐπεί μού φης’ ἐρᾶν ὄντος καλοῦ. |
| 555.2 | Κυ. ἔγχει, πλέων δὲ τὸν σκύφον δίδου μόνον. |
| 555.3 | Σι. πῶς οὖν κέκραται; φέρε διασκεψώμεθα. |
| 555.4 | Κυ. ἀπολεῖς· δὸς οὕτως. Σι. οὐ μὰ δί’, οὐ πρὶν ἄν γέ σε |
| 555.5 | στέφανον ἴδω λαβόντα γεύσωμαί τ’ ἔτι. |
| 560 | Κυ. οἱνοχόος ἄδικος. Σι. 〈οὐ〉 μὰ δί’, ἀλλ’ οἷνος |
| 560.1 | γλυκύς. ἀπομακτέον δέ σοὐστὶν ὡς λήψηι πιεῖν. |
| 560.2 | Κυ. ἰδού, καθαρὸν τὸ χεῖλος αἱ τρίχες τέ μου. |
| 560.3 | Σι. θές νυν τὸν ἀγκῶν’ εὐρύθμως κἆιτ’ ἔκπιε, |
| 560.4 | ὥσπερ μ’ ὁρᾶις πίνοντα χὤσπερ οὐκ ἐμέ. |
| 565.1 | Κυ. ἆ ἆ, τί δράσεις; Σι. ἡδέως ἠμύστισα. |
| 565.2 | Κυ. λάβ’, ὦ ξέν’, αὐτὸς οἰνοχόος τέ μοι γενοῦ. |
| 565.3 | Οδ. γιγνώσκεται γοῦν ἅμπελος τἠμῆι χερί. |
| 565.4 | Κυ. φέρ’ ἔγχεόν νυν. Οδ. ἐγχέω, σίγα μόνον. |
| 565.5 | Κυ. χαλεπὸν τόδ’ εἶπας, ὅστις ἂν πίνηι πολύν. |
| 570.1 | Οδ. ἰδού, λαβὼν ἔκπιθι καὶ μηδὲν λίπηις· |
| 570.2 | συνεκθανεῖν δὲ σπῶντα χρὴ τῶι πώματι. |
| 570.3 | Κυ. παπαῖ, σοφόν γε τὸ ξύλον τῆς ἀμπέλου. |
| 570.4 | Οδ. κἂν μὲν σπάσηις γε δαιτὶ πρὸς πολλῆι πολύν, |
| 570.5 | τέγξας ἄδιψον νηδύν, εἰς ὕπνον βαλεῖ, |
| 575.1 | ἢν δ’ ἐλλίπηις τι, ξηρανεῖ ς’ ὁ Βάκχιος. |
| 575.2 | Κυ. ἰοὺ ἰού· |
| 575.3 | ὡς ἐξένευσα μόγις· ἄκρατος ἡ χάρις. |
| 575.4 | ὁ δ’ οὐρανός μοι συμμεμειγμένος δοκεῖ |
| 575.5 | τῆι γῆι φέρεσθαι, τοῦ Διός τε τὸν θρόνον |
| 580.1 | λεύσσω τὸ πᾶν τε δαιμόνων ἁγνὸν σέβας. |
| 580.2 | οὐκ ἂν φιλήσαιμ’; αἱ Χάριτες πειρῶσί με. |
| 580.3 | ἅλις· Γανυμήδη τόνδ’ ἔχων ἀναπαύσομαι |
| 580.4 | κάλλιον ἢ τὰς Χάριτας. ἥδομαι δέ πως |
| 580.5 | τοῖς παιδικοῖσι μᾶλλον ἢ τοῖς θήλεσιν. |
| 585.1 | Σι. ἐγὼ γὰρ ὁ Διός εἰμι Γανυμήδης, Κύκλωψ; |
| 585.2 | Κυ. ναὶ μὰ Δί’, ὃν ἁρπάζω γ’ ἐγὼ ’κ τῆς Δαρδάνου. |
| 585.3 | Σι. ἀπόλωλα, παῖδες· σχέτλια πείσομαι κακά. Κυ. μέμφηι τὸν ἐραστὴν κἀντρυφᾶις πεπωκότι; |
| 585.4 | Σι. οἴμοι· πικρότατον οἶνον ὄψομαι τάχα. |
| 590.1 | Οδ. ἄγε δή, Διονύσου παῖδες, εὐγενῆ τέκνα, |
| 590.2 | ἔνδον μὲν ἁνήρ· τῶι δ’ ὕπνωι παρειμένος |
| 590.3 | τάχ’ ἐξ ἀναιδοῦς φάρυγος ὠθήσει κρέα. |
| 590.4 | δαλὸς δ’ ἔσωθεν αὐλίων †ὠθεῖ† καπνὸν |
| 590.5 | παρευτρέπισται, κοὐδὲν ἄλλο πλὴν πυροῦν |
| 595.1 | Κύκλωπος ὄψιν· ἀλλ’ ὅπως ἀνὴρ ἔσηι. |
| 595.2 | Χο. πέτρας τὸ λῆμα κἀδάμαντος ἕξομεν. |
| 595.3 | χώρει δ’ ἐς οἴκους πρίν τι τὸν πατέρα παθεῖν |
| 595.4 | ἀπάλαμνον· ὥς σοι τἀνθάδ’ ἐστὶν εὐτρεπῆ. |
| 595.5 | Οδ. Ἥφαιστ’, ἄναξ Αἰτναῖε, γείτονος κακοῦ λαμπρὸν πυρώσας ὄμμ’ ἀπαλλάχθηθ’ ἅπαξ, |
| 595.6 | σύ τ’, ὦ μελαίνης Νυκτὸς ἐκπαίδευμ’, Ὕπνε, |
| 595.7 | ἄκρατος ἐλθὲ θηρὶ τῶι θεοστυγεῖ, |
| 595.8 | καὶ μὴ ’πὶ καλλίστοισι Τρωϊκοῖς πόνοις |
| 595.9 | αὐτόν τε ναύτας τ’ ἀπολέσητ’ Ὀδυσσέα |
| 605.1 | ὑπ’ ἀνδρὸς ὧι θεῶν οὐδὲν ἢ βροτῶν μέλει. |
| 605.2 | ἢ τὴν τύχην μὲν δαίμον’ ἡγεῖσθαι χρεών, |
| 605.3 | τὰ δαιμόνων δὲ τῆς τύχης ἐλάσσονα. |
| 605.4 | Χο. λήψεται τὸν τράχηλον |
| 605.5 | ἐντόνως ὁ καρκίνος |
| 610.1 | τοῦ ξενοδαιτυμόνος· πυρὶ γὰρ τάχα |
| 610.2 | φωσφόρους ὀλεῖ κόρας. |
| 610.3 | ἤδη δαλὸς ἠνθρακωμένος |
| 615.1 | κρύπτεται ἐς σποδιάν, δρυὸς ἄσπετον |
| 615.2 | ἔρνος. ἀλλ’ ἴτω Μάρων, πρασσέτω, μαινομένου ’ξελέτω βλέφαρον |
| 615.3 | Κύκλωπος, ὡς πίηι κακῶς. |
| 620.1 | κἀγὼ τὸν φιλοκισσοφόρον Βρόμιον |
| 620.2 | ποθεινὸν εἰσιδεῖν θέλω, |
| 620.3 | Κύκλωπος λιπὼν ἐρημίαν· |
| 620.4 | ἆρ’ ἐς τοσόνδ’ ἀφίξομαι; |
| 620.5 | Οδ. σιγᾶτε πρὸς θεῶν, θῆρες, ἡσυχάζετε, |
| 625.1 | συνθέντες ἄρθρα στόματος· οὐδὲ πνεῖν ἐῶ, |
| 625.2 | οὐ σκαρδαμύσσειν οὐδὲ χρέμπτεσθαί τινα, |
| 625.3 | ὡς μὴ ’ξεγερθῆι τὸ κακόν, ἔστ’ ἂν ὄμματος |
| 625.4 | ὄψις Κύκλωπος ἐξαμιλληθῆι πυρί. |
| 625.5 | Χο. σιγῶμεν ἐγκάψαντες αἰθέρα γνάθοις. |
| 630.1 | Οδ. ἄγε νυν ὅπως ἅψεσθε τοῦ δαλοῦ χεροῖν |
| 630.2 | ἔσω μολόντες· διάπυρος δ’ ἐστὶν καλῶς. |
| 630.3 | Χο. οὔκουν σὺ τάξεις οὕστινας πρώτους χρεὼν |
| 630.4 | καυτὸν μοχλὸν λαβόντας ἐκκαίειν τὸ φῶς |
| 630.5 | Κύκλωπος, ὡς ἂν τῆς τύχης κοινώμεθα; |
| 635.1 | Χο.α ἡμεῖς μέν ἐσμεν μακροτέρω πρὸ τῶν θυρῶν |
| 635.2 | ἑστῶτες ὠθεῖν ἐς τὸν ὀφθαλμὸν τὸ πῦρ. |
| 635.3 | Χο.β ἡμεῖς δὲ χωλοί γ’ ἀρτίως γεγενήμεθα. |
| 635.4 | Χο.α ταὐτὸν πεπόνθατ’ ἆρ’ ἐμοί· τοὺς γὰρ πόδας |
| 635.5 | ἑστῶτες ἐσπάσθημεν οὐκ οἶδ’ ἐξ ὅτου. |
| 640.1 | Οδ. ἑστῶτες ἐσπάσθητε; Χο.α καὶ τά γ’ ὄμματα μέστ’ ἐστὶν ἡμῖν κόνεος ἢ τέφρας ποθέν. |
| 640.2 | Οδ. ἄνδρες πονηροὶ κοὐδὲν οἵδε σύμμαχοι. |
| 640.3 | Χο. ὁτιὴ τὸ νῶτον τὴν ῥάχιν τ’ οἰκτίρομεν |
| 640.4 | καὶ τοὺς ὀδόντας ἐκβαλεῖν οὐ βούλομαι |
| 645.1 | τυπτόμενος, αὕτη γίγνεται πονηρία; |
| 645.2 | ἀλλ’ οἶδ’ ἐπωιδὴν Ὀρφέως ἀγαθὴν πάνυ, |
| 645.3 | ὥστ’ αὐτόματον τὸν δαλὸν ἐς τὸ κρανίον |
| 645.4 | στείχονθ’ ὑφάπτειν τὸν μονῶπα παῖδα γῆς. |
| 645.5 | Οδ. πάλαι μὲν ἤιδη ς’ ὄντα τοιοῦτον φύσει, νῦν δ’ οἶδ’ ἄμεινον. τοῖσι δ’ οἰκείοις φίλοις |
| 645.6 | χρῆσθαί μ’ ἀνάγκη. χειρὶ δ’ εἰ μηδὲν σθένεις, |
| 645.7 | ἀλλ’ οὖν ἐπεγκέλευέ γ’, ὡς εὐψυχίαν |
| 645.8 | φίλων κελευσμοῖς τοῖσι σοῖς κτησώμεθα. |
| 645.9 | Χο. δράσω τάδ’· ἐν τῶι Καρὶ κινδυνεύσομεν. |
| 655.1 | κελευσμάτων δ’ ἕκατι τυφέσθω Κύκλωψ. |
| 655.2 | ἰὼ ἰώ· γενναιότατ’ ὠ‐ |
| 655.3 | θεῖτε σπεύδετ’, ἐκκαίετε τὰν ὀφρὺν |
| 655.4 | θηρὸς τοῦ ξενοδαίτα. |
| 655.5 | τύφετ’ ὦ, καίετ’ ὦ |
| 660.1 | τὸν Αἴτνας μηλονόμον. |
| 660.2 | τόρνευ’ ἕλκε, μή ς’ ἐξοδυνηθεὶς |
| 660.3 | δράσηι τι μάταιον. |
| 660.4 | Κυ. ὤμοι, κατηνθρακώμεθ’ ὀφθαλμοῦ σέλας. |
| 660.5 | Χο. καλός γ’ ὁ παιάν· μέλπε μοι τόνδ’ αὖ, Κύκλωψ. |
| 665.1 | Κυ. ὤμοι μάλ’, ὡς ὑβρίσμεθ’, ὡς ὀλώλαμεν. |
| 665.2 | ἀλλ’ οὔτι μὴ φύγητε τῆσδ’ ἔξω πέτρας |
| 665.3 | χαίροντες, οὐδὲν ὄντες· ἐν πύλαισι γὰρ σταθεὶς φάραγγος τῆσδ’ ἐναρμόσω χέρας. |
| 665.4 | Χο. τί χρῆμ’ ἀυτεῖς, ὦ Κύκλωψ; Κυ. ἀπωλόμην. |
| 670.1 | Χο. αἰσχρός γε φαίνηι. Κυ. κἀπὶ τοῖσδέ γ’ ἄθλιος. |
| 670.2 | Χο. μεθύων κατέπεσες ἐς μέσους τοὺς ἄνθρακας; |
| 670.3 | Κυ. Οὖτίς μ’ ἀπώλες’. Χο. οὐκ ἄρ’ οὐδείς 〈σ’〉 ἠδίκει. |
| 670.4 | Κυ. Οὖτίς με τυφλοῖ βλέφαρον. Χο. οὐκ ἄρ’ εἶ τυφλός. |
| 670.5 | Κυ. †ὣς δὴ σύ†. Χο. καὶ πῶς ς’ οὔτις ἂν θείη τυφλόν; |
| 675 | Κυ. σκώπτεις. ὁ δ’ Οὖτις ποῦ ’στιν; Χο. οὐδαμοῦ, |
| 675.1 | Κύκλωψ. |
| 675.2 | Κυ. ὁ ξένος ἵν’ ὀρθῶς ἐκμάθηις μ’ ἀπώλεσεν, |
| 675.3 | ὁ μιαρός, ὅς μοι δοὺς τὸ πῶμα κατέκλυσεν. |
| 675.4 | Χο. δεινὸς γὰρ οἷνος καὶ παλαίεσθαι βαρύς. |
| 675.5 | Κυ. πρὸς θεῶν, πεφεύγας’ ἢ μένους’ ἔσω δόμων; |
| 680.1 | Χο. οὗτοι σιωπῆι τὴν πέτραν ἐπήλυγα |
| 680.2 | λαβόντες ἑστήκασι. Κυ. ποτέρας τῆς χερός; |
| 680.3 | Χο. ἐν δεξιᾶι σου. Κυ. ποῦ; Χο. πρὸς αὐτῆι τῆι |
| 682.1 | πέτραι. |
| 682.2 | ἔχεις; Κυ. κακόν γε πρὸς κακῶι· τὸ κρανίον |
| 682.3 | παίσας κατέαγα. Χο. καί σε διαφεύγουσί γε. |
| 685.1 | Κυ. οὐ τῆιδέ πηι, τῆιδ’ εἶπας; Χο. οὔ· ταύτηι λέγω. |
| 685.2 | Κυ. πῆι γάρ; Χο. περιάγου κεῖσε, πρὸς τἀριστερά. |
| 685.3 | Κυ. οἴμοι γελῶμαι· κερτομεῖτέ μ’ ἐν κακοῖς. |
| 685.4 | Χο. ἀλλ’ οὐκέτ’, ἀλλὰ πρόσθεν οὗτός ἐστι σοῦ. |
| 685.5 | Κυ. ὦ παγκάκιστε, ποῦ ποτ’ εἶ; Οδ. τηλοῦ σέθεν |
| 690.1 | φυλακαῖσι φρουρῶ σῶμ’ Ὀδυσσέως τόδε. |
| 690.2 | Κυ. πῶς εἶπας; ὄνομα μεταβαλὼν καινὸν λέγεις. |
| 690.3 | Οδ. ὅπερ μ’ ὁ φύσας ὠνόμαζ’ Ὀδυσσέα. |
| 690.4 | δώσειν δ’ ἔμελλες ἀνοσίου δαιτὸς δίκας· |
| 690.5 | καλῶς γὰρ ἂν Τροίαν γε διεπυρώσαμεν |
| 695.1 | εἰ μή ς’ ἑταίρων φόνον ἐτιμωρησάμην. |
| 695.2 | Κυ. αἰαῖ· παλαιὸς χρησμὸς ἐκπεραίνεται· |
| 695.3 | τυφλὴν γὰρ ὄψιν ἐκ σέθεν σχήσειν μ’ ἔφη |
| 695.4 | Τροίας ἀφορμηθέντος. ἀλλὰ καὶ σέ τοι |
| 695.5 | δίκας ὑφέξειν ἀντὶ τῶνδ’ ἐθέσπισεν, πολὺν θαλάσσηι χρόνον ἐναιωρούμενον. |
| 695.6 | Οδ. κλαίειν ς’ ἄνωγα· καὶ δέδραχ’ ὅπερ λέγω. |
| 695.7 | ἐγὼ δ’ ἐπ’ ἀκτὰς εἶμι καὶ νεὼς σκάφος |
| 695.8 | ἥσω ’πὶ πόντον Σικελὸν ἔς τ’ ἐμὴν πάτραν. |
| 695.9 | Κυ. οὐ δῆτ’, ἐπεί σε τῆσδ’ ἀπορρήξας πέτρας |
| 705.1 | αὐτοῖσι συνναύταισι συντρίψω βαλών. |
| 705.2 | ἄνω δ’ ἐπ’ ὄχθον εἶμι, καίπερ ὢν τυφλός, |
| 705.3 | δι’ ἀμφιτρῆτος τῆσδε προσβαίνων ποδί. |
| 705.4 | Χο. ἡμεῖς δὲ συνναῦταί γε τοῦδ’ Ὀδυσσέως ὄντες τὸ λοιπὸν Βακχίωι δουλεύσομεν. |