eul_wid: cbm-aj
ἈνδρομάχηAndromacha
Euripides Andromacha PDF
| 1 | ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ |
| 1.1 | Ἀσιάτιδος γῆς σχῆμα, Θηβαία πόλις, |
| 1.2 | ὅθεν ποθ’ ἕδνων σὺν πολυχρύσωι χλιδῆι |
| 1.3 | Πριάμου τύραννον ἑστίαν ἀφικόμην |
| 1.4 | δάμαρ δοθεῖσα παιδοποιὸς Ἕκτορι, |
| 5.1 | ζηλωτὸς ἔν γε τῶι πρὶν Ἀνδρομάχη χρόνωι, |
| 5.2 | νῦν δ’, εἴ τις ἄλλη, δυστυχεστάτη γυνή |
| 5.3 | [ἐμοῦ πέφυκεν ἢ γενήσεταί ποτε]· |
| 5.4 | ἥτις πόσιν μὲν Ἕκτορ’ ἐξ Ἀχιλλέως |
| 5.5 | θανόντ’ ἐσεῖδον, παῖδά θ’ ὃν τίκτω πόσει |
| 10.1 | ῥιφθέντα πύργων Ἀστυάνακτ’ ἀπ’ ὀρθίων, |
| 10.2 | ἐπεὶ τὸ Τροίας εἷλον Ἕλληνες πέδον· |
| 10.3 | αὐτὴ δὲ δούλη τῶν ἐλευθερωτάτων |
| 10.4 | οἴκων νομισθεῖς’ Ἑλλάδ’ εἰσαφικόμην |
| 10.5 | τῶι νησιώτηι Νεοπτολέμωι δορὸς γέρας |
| 15.1 | δοθεῖσα λείας Τρωϊκῆς ἐξαίρετον. |
| 15.2 | Φθίας δὲ τῆσδε καὶ πόλεως Φαρσαλίας |
| 15.3 | σύγχορτα ναίω πεδί’, ἵν’ ἡ θαλασσία |
| 15.4 | Πηλεῖ ξυνώικει χωρὶς ἀνθρώπων Θέτις |
| 15.5 | φεύγους’ ὅμιλον· Θεσσαλὸς δέ νιν λεὼς |
| 20.1 | Θετίδειον αὐδᾶι θεᾶς χάριν νυμφευμάτων. ἔνθ’ οἶκον ἔσχε τόνδε παῖς Ἀχιλλέως, |
| 20.2 | Πηλέα δ’ ἀνάσσειν γῆς ἐᾶι Φαρσαλίας, |
| 20.3 | ζῶντος γέροντος σκῆπτρον οὐ θέλων λαβεῖν. |
| 20.4 | κἀγὼ δόμοις τοῖσδ’ ἄρσεν’ ἐντίκτω κόρον, |
| 25.1 | πλαθεῖς’ Ἀχιλλέως παιδί, δεσπότηι δ’ ἐμῶι. |
| 25.2 | καὶ πρὶν μὲν ἐν κακοῖσι κειμένην ὅμως |
| 25.3 | ἐλπίς μ’ ἀεὶ προῆγε σωθέντος τέκνου |
| 25.4 | ἀλκήν τιν’ εὑρεῖν κἀπικούρησιν κακῶν· |
| 25.5 | ἐπεὶ δὲ τὴν Λάκαιναν Ἑρμιόνην γαμεῖ |
| 30.1 | τοὐμὸν παρώσας δεσπότης δοῦλον λέχος, |
| 30.2 | κακοῖς πρὸς αὐτῆς σχετλίοις ἐλαύνομαι. |
| 30.3 | λέγει γὰρ ὥς νιν φαρμάκοις κεκρυμμένοις |
| 30.4 | τίθημ’ ἄπαιδα καὶ πόσει μισουμένην, |
| 30.5 | αὐτὴ δὲ ναίειν οἶκον ἀντ’ αὐτῆς θέλω |
| 35.1 | τόνδ’, ἐκβαλοῦσα λέκτρα τἀκείνης βίαι· |
| 35.2 | ἁγὼ τὸ πρῶτον οὐχ ἑκοῦς’ ἐδεξάμην, |
| 35.3 | νῦν δ’ ἐκλέλοιπα· Ζεὺς τάδ’ εἰδείη μέγας, |
| 35.4 | ὡς οὐχ ἑκοῦσα τῶιδ’ ἐκοινώθην λέχει. |
| 35.5 | ἀλλ’ οὔ σφε πείθω, βούλεται δέ με κτανεῖν, |
| 40.1 | πατήρ τε θυγατρὶ Μενέλεως συνδρᾶι τάδε. |
| 40.2 | καὶ νῦν κατ’ οἴκους ἔστ’, ἀπὸ Σπάρτης μολὼν |
| 40.3 | ἐπ’ αὐτὸ τοῦτο· δειματουμένη δ’ ἐγὼ |
| 40.4 | δόμων πάροικον Θέτιδος εἰς ἀνάκτορον |
| 40.5 | θάσσω τόδ’ ἐλθοῦς’, ἤν με κωλύσηι θανεῖν. |
| 45.1 | Πηλεύς τε γάρ νιν ἔκγονοί τε Πηλέως σέβουσιν, ἑρμήνευμα Νηρῆιδος γάμων. |
| 45.2 | ὃς δ’ ἔστι παῖς μοι μόνος, ὑπεκπέμπω λάθραι |
| 45.3 | ἄλλους ἐς οἴκους, μὴ θάνηι φοβουμένη. |
| 45.4 | ὁ γὰρ φυτεύσας αὐτὸν οὔτ’ ἐμοὶ πάρα προσωφελῆσαι παιδί τ’ οὐδέν ἐστ’, ἀπὼν |
| 45.5 | Δελφῶν κατ’ αἶαν, ἔνθα Λοξίαι δίκην |
| 45.6 | δίδωσι μανίας, ἧι ποτ’ ἐς Πυθὼ μολὼν |
| 45.7 | ἤιτησε Φοῖβον πατρὸς οὗ κτείνει δίκην, |
| 45.8 | εἴ πως τὰ πρόσθε σφάλματ’ ἐξαιτούμενος |
| 55.1 | θεὸν παράσχοιτ’ ἐς τὸ λοιπὸν εὐμενῆ. |
| 55.2 | ΘΕΡΑΠΑΙΝΑ |
| 56.1 | δέσποιν’, ἐγώ τοι τοὔνομ’ οὐ φεύγω τόδε |
| 56.2 | καλεῖν ς’, ἐπείπερ καὶ κατ’ οἶκον ἠξίουν |
| 56.3 | τὸν σόν, τὸ Τροίας ἡνίκ’ ὠικοῦμεν πέδον, |
| 56.4 | εὔνους δ’ ἐκεῖ σοι ζῶντί τ’ ἦ τῶι σῶι πόσει· |
| 60.1 | καὶ νῦν φέρουσά σοι νέους ἥκω λόγους, |
| 60.2 | φόβωι μέν, εἴ τις δεσποτῶν αἰσθήσεται, |
| 60.3 | οἴκτωι δὲ τῶι σῶι· δεινὰ γὰρ βουλεύεται |
| 60.4 | Μενέλαος ἐς σὲ παῖς θ’, ἅ σοι φυλακτέα. |
| 60.5 | Αν. ὦ φιλτάτη σύνδουλε (σύνδουλος γὰρ εἶ |
| 65.1 | τῆι πρόσθ’ ἀνάσσηι τῆιδε, νῦν δὲ δυστυχεῖ), |
| 65.2 | τί δρῶσι; ποίας μηχανὰς πλέκουσιν αὖ, κτεῖναι θέλοντες τὴν παναθλίαν ἐμέ; |
| 65.3 | Θε. τὸν παῖδά σου μέλλουσιν, ὦ δύστηνε σύ, |
| 65.4 | κτείνειν, ὃν ἔξω δωμάτων ὑπεξέθου· |
| 73 | φροῦδος δ’ ἐπ’ αὐτὸν Μενέλεως δόμων ἄπο. |
| 70.1 | Αν. οἴμοι· πέπυσται τὸν ἐμὸν ἔκθετον γόνον; |
| 70.2 | πόθεν ποτ’; ὦ δύστηνος, ὡς ἀπωλόμην. |
| 70.3 | Θε. οὐκ οἶδ’, ἐκείνων δ’ ἠισθόμην ἐγὼ τάδε. |
| 74 | Αν. ἀπωλόμην ἄρ’. ὦ τέκνον, κτενοῦσί σε |
| 75.1 | δισσοὶ λαβόντες γῦπες, ὁ δὲ κεκλημένος |
| 75.2 | πατὴρ ἔτ’ ἐν Δελφοῖσι τυγχάνει μένων. |
| 75.3 | Θε. δοκῶ γὰρ οὐκ ἂν ὧδέ ς’ ἂν πράσσειν κακῶς |
| 75.4 | κείνου παρόντος· νῦν δ’ ἔρημος εἶ φίλων. |
| 75.5 | Αν. οὐδ’ ἀμφὶ Πηλέως ἦλθεν ὡς ἥξοι φάτις; |
| 80.1 | Θε. γέρων ἐκεῖνος ὥστε ς’ ὠφελεῖν παρών. |
| 80.2 | Αν. καὶ μὴν ἔπεμψ’ ἐπ’ αὐτὸν οὐχ ἅπαξ μόνον. |
| 80.3 | Θε. μῶν οὖν δοκεῖς σου φροντίσαι τιν’ ἀγγέλων; |
| 80.4 | Αν. πόθεν; θέλεις οὖν ἄγγελος σύ μοι μολεῖν; |
| 80.5 | Θε. τί δῆτα φήσω χρόνιος οὖς’ ἐκ δωμάτων; |
| 85.1 | Αν. πολλὰς ἂν εὕροις μηχανάς· γυνὴ γὰρ εἶ. |
| 85.2 | Θε. κίνδυνος· Ἑρμιόνη γὰρ οὐ σμικρὸν φύλαξ. |
| 85.3 | Αν. ὁρᾶις; ἀπαυδᾶις ἐν κακοῖς φίλοισι σοῖς. |
| 85.4 | Θε. οὐ δῆτα· μηδὲν τοῦτ’ ὀνειδίσηις ἐμοί. |
| 85.5 | ἀλλ’ εἶμ’, ἐπεί τοι κοὐ περίβλεπτος βίος |
| 90.1 | δούλης γυναικός, ἤν τι καὶ πάθω κακόν. Αν. χώρει νυν· ἡμεῖς δ’ οἷσπερ ἐγκείμεσθ’ ἀεὶ |
| 90.2 | θρήνοισι καὶ γόοισι καὶ δακρύμασιν |
| 90.3 | πρὸς αἰθέρ’ ἐκτενοῦμεν· ἐμπέφυκε γὰρ |
| 90.4 | γυναιξὶ τέρψις τῶν παρεστώτων κακῶν |
| 95.1 | ἀνὰ στόμ’ αἰεὶ καὶ διὰ γλώσσης ἔχειν. |
| 95.2 | πάρεστι δ’ οὐχ ἓν ἀλλὰ πολλά μοι στένειν, |
| 95.3 | πόλιν πατρώιαν τὸν θανόντα θ’ Ἕκτορα |
| 95.4 | στερρόν τε τὸν ἐμὸν δαίμον’ ὧι συνεζύγην |
| 95.5 | δούλειον ἦμαρ ἐσπεσοῦς’ ἀναξίως. χρὴ δ’ οὔποτ’ εἰπεῖν οὐδέν’ ὄλβιον βροτῶν, |
| 95.6 | πρὶν ἂν θανόντος τὴν τελευταίαν ἴδηις |
| 95.7 | ὅπως περάσας ἡμέραν ἥξει κάτω. |
| 95.8 | Ἰλίωι αἰπεινᾶι Πάρις οὐ γάμον ἀλλά τιν’ ἄταν |
| 95.9 | ἀγάγετ’ εὐναίαν ἐς θαλάμους Ἑλέναν. |
| 105.1 | ἇς ἕνεκ’, ὦ Τροία, δορὶ καὶ πυρὶ δηϊάλωτον |
| 105.2 | εἷλέ ς’ ὁ χιλιόναυς Ἑλλάδος ὠκὺς Ἄρης |
| 105.3 | καὶ τὸν ἐμὸν μελέας πόσιν Ἕκτορα, τὸν περὶ τείχη |
| 105.4 | εἵλκυσε διφρεύων παῖς ἁλίας Θέτιδος· |
| 105.5 | αὐτὰ δ’ ἐκ θαλάμων ἀγόμαν ἐπὶ θῖνα θαλάσσας, |
| 110.1 | δουλοσύναν στυγερὰν ἀμφιβαλοῦσα κάραι. |
| 110.2 | πολλὰ δὲ δάκρυά μοι κατέβα χροός, ἁνίκ’ ἔλειπον |
| 110.3 | ἄστυ τε καὶ θαλάμους καὶ πόσιν ἐν κονίαις. |
| 110.4 | ὤμοι ἐγὼ μελέα, τί μ’ ἐχρῆν ἔτι φέγγος ὁρᾶσθαι Ἑρμιόνας δούλαν; ἆς ὕπο τειρομένα |
| 115.1 | πρὸς τόδ’ ἄγαλμα θεᾶς ἱκέτις περὶ χεῖρε βαλοῦσα |
| 115.2 | τάκομαι ὡς πετρίνα πιδακόεσσα λιβάς. |
| 115.3 | ΧΟΡΟΣ |
| 117 | ὦ γύναι, ἃ Θέτιδος δάπεδον καὶ ἀνάκτορα |
| 117.1 | θάσσεις |
| 117.2 | δαρὸν οὐδὲ λείπεις, |
| 117.3 | Φθιὰς ὅμως ἔμολον ποτὶ σὰν Ἀσιήτιδα γένναν, |
| 120.1 | εἴ τί σοι δυναίμαν |
| 120.2 | ἄκος τῶν δυσλύτων πόνων τεμεῖν, |
| 120.3 | οἵ σε καὶ Ἑρμιόναν ἔριδι στυγερᾶι συνέκληισαν, |
| 120.4 | τλᾶμον, ἀμφὶ λέκτρων |
| 120.5 | διδύμων, ἐπίκοινον ἔχουσαν |
| 125.1 | ἄνδρα, παῖδ’ Ἀχιλλέως. |
| 125.2 | γνῶθι τύχαν, λόγισαι τὸ παρὸν κακὸν εἰς ὅπερ |
| 126.1 | ἥκεις. |
| 126.2 | δεσπόταις ἁμιλλᾶι |
| 126.3 | Ἰλιὰς οὖσα κόρα Λακεδαίμονος ἐγγενέταισιν; |
| 126.4 | λεῖπε δεξίμηλον |
| 130.1 | δόμον τᾶς ποντίας θεοῦ. τί σοι |
| 130.2 | καιρὸς ἀτυζομέναι δέμας αἰκέλιον καταλείβειν δεσποτᾶν ἀνάγκαις; |
| 130.3 | τὸ κρατοῦν δέ ς’ ἔπεισι· τί μόχθον |
| 130.4 | οὐδὲν οὖσα μοχθεῖς; |
| 135.1 | ἀλλ’ ἴθι λεῖπε θεᾶς Νηρηίδος ἀγλαὸν ἕδραν, |
| 135.2 | γνῶθι δ’ οὖς’ ἐπὶ ξένας |
| 135.3 | δμωὶς ἀπ’ ἀλλοτρίας |
| 135.4 | πόλεος, ἔνθ’ οὐ φίλων τιν’ εἰσορᾶις |
| 135.5 | σῶν, ὦ δυστυχεστάτα, |
| 140.1 | 〈ὦ〉 παντάλαινα νύμφα. |
| 140.2 | οἰκτροτάτα γὰρ ἔμοιγ’ ἔμολες, γύναι Ἰλιάς, |
| 141.1 | οἴκους |
| 141.2 | δεσποτᾶν ἐμῶν· φόβωι δ’ |
| 141.3 | ἡσυχίαν ἄγομεν |
| 141.4 | (τὸ δὲ σὸν οἴκτωι φέρουσα τυγχάνω) |
| 145.1 | μὴ παῖς τᾶς Διὸς κόρας |
| 145.2 | σοί μ’ εὖ φρονοῦσαν εἰδῆι. |
| 145.3 | ΕΡΜΙΟΝΗ |
| 147.1 | κόσμον μὲν ἀμφὶ κρατὶ χρυσέας χλιδῆς |
| 147.2 | στολμόν τε χρωτὸς τόνδε ποικίλων πέπλων |
| 147.3 | οὐ τῶν Ἀχιλλέως οὐδὲ Πηλέως ἀπὸ δόμων ἀπαρχὰς δεῦρ’ ἔχους’ ἀφικόμην, ἀλλ’ ἐκ Λακαίνης Σπαρτιάτιδος χθονὸς |
| 147.4 | Μενέλαος ἡμῖν ταῦτα δωρεῖται πατὴρ |
| 147.5 | πολλοῖς σὺν ἕδνοις, ὥστ’ ἐλευθεροστομεῖν. |
| 147.6 | [ὑμᾶς μὲν οὖν τοῖσδ’ ἀνταμείβομαι λόγοις.] |
| 155.1 | σὺ δ’ οὖσα δούλη καὶ δορίκτητος γυνὴ |
| 155.2 | δόμους κατασχεῖν ἐκβαλοῦς’ ἡμᾶς θέλεις |
| 155.3 | τούσδε, στυγοῦμαι δ’ ἀνδρὶ φαρμάκοισι σοῖς, |
| 155.4 | νηδὺς δ’ ἀκύμων διὰ σέ μοι διόλλυται· |
| 155.5 | δεινὴ γὰρ ἠπειρῶτις ἐς τὰ τοιάδε |
| 160.1 | ψυχὴ γυναικῶν· ὦν ἐπισχήσω ς’ ἐγώ, |
| 160.2 | κοὐδέν ς’ ὀνήσει δῶμα Νηρῆιδος τόδε, |
| 160.3 | οὐ βωμὸς οὐδὲ ναός, ἀλλὰ κατθανῆι. |
| 160.4 | ἢν δ’ οὖν βροτῶν τίς ς’ ἢ θεῶν σῶσαι θέληι, |
| 160.5 | δεῖ ς’ ἀντὶ τῶν πρὶν ὀλβίων φρονημάτων |
| 165.1 | πτῆξαι ταπεινὴν προσπεσεῖν τ’ ἐμὸν γόνυ |
| 165.2 | σαίρειν τε δῶμα τοὐμὸν ἐκ χρυσηλάτων |
| 165.3 | τευχέων χερὶ σπείρουσαν Ἀχελώιου δρόσον |
| 165.4 | γνῶναί θ’ ἵν’ εἶ γῆς. οὐ γάρ ἐσθ’ Ἕκτωρ τάδε, |
| 165.5 | οὐ Πρίαμος οὐδὲ χρυσός, ἀλλ’ Ἑλλὰς πόλις. |
| 170.1 | ἐς τοῦτο δ’ ἥκεις ἀμαθίας, δύστηνε σύ, |
| 170.2 | ἣ παιδὶ πατρὸς ὃς σὸν ὤλεσεν πόσιν |
| 170.3 | τολμᾶις ξυνεύδειν καὶ τέκν’ αὐθεντῶν πάρα |
| 170.4 | τίκτειν. τοιοῦτον πᾶν τὸ βάρβαρον γένος· |
| 170.5 | πατήρ τε θυγατρὶ παῖς τε μητρὶ μείγνυται |
| 175.1 | κόρη τ’ ἀδελφῶι, διὰ φόνου δ’ οἱ φίλτατοι |
| 175.2 | χωροῦσι, καὶ τῶνδ’ οὐδὲν ἐξείργει νόμος. ἃ μὴ παρ’ ἡμᾶς ἔσφερ’· οὐδὲ γὰρ καλὸν |
| 175.3 | δυοῖν γυναικοῖν ἄνδρ’ ἕν’ ἡνίας ἔχειν, |
| 175.4 | ἀλλ’ ἐς μίαν βλέποντες εὐναίαν Κύπριν |
| 180.1 | στέργουσιν, ὅστις μὴ κακῶς οἰκεῖν θέληι. |
| 180.2 | Χο. ἐπίφθονόν τι χρῆμα θηλείας φρενὸς |
| 180.3 | καὶ ξυγγάμοισι δυσμενὲς μάλιστ’ ἀεί. |
| 180.4 | Αν. φεῦ φεῦ· |
| 180.5 | κακόν γε θνητοῖς τὸ νέον ἔν τε τῶι νέωι |
| 185.1 | τὸ μὴ δίκαιον ὅστις ἀνθρώπων ἔχει. |
| 185.2 | ἐγὼ δὲ ταρβῶ μὴ τὸ δουλεύειν μέ σοι |
| 185.3 | λόγων ἀπώσηι πόλλ’ ἔχουσαν ἔνδικα, |
| 185.4 | ἢν δ’ αὖ κρατήσω, μὴ ’πὶ τῶιδ’ ὄφλω βλάβην· |
| 185.5 | οἱ γὰρ πνέοντες μεγάλα τοὺς κρείσσους λόγους |
| 190.1 | πικρῶς φέρουσι τῶν ἐλασσόνων ὕπο· |
| 190.2 | ὅμως δ’ ἐμαυτὴν οὐ προδοῦς’ ἁλώσομαι. |
| 190.3 | εἴπ’, ὦ νεᾶνι, τῶι ς’ ἐχεγγύωι λόγωι |
| 190.4 | πεισθεῖς’ ἀπωθῶ γνησίων νυμφευμάτων; |
| 190.5 | ὡς ἡ Λάκαινα τῶν Φρυγῶν μείων πόλις |
| 195.1 | †τύχηι θ’ ὑπερθεῖ† κἄμ’ ἐλευθέραν ὁρᾶις; |
| 195.2 | ἢ τῶι νέωι τε καὶ σφριγῶντι σώματι |
| 195.3 | πόλεως τε μεγέθει καὶ φίλοις ἐπηρμένη |
| 195.4 | οἶκον κατασχεῖν τὸν σὸν ἀντὶ σοῦ θέλω; |
| 195.5 | πότερον ἵν’ αὐτὴ παῖδας ἀντὶ σοῦ τέκω δούλους ἐμαυτῆι τ’ ἀθλίαν ἐφολκίδα; |
| 195.6 | ἢ τοὺς ἐμούς τις παῖδας ἐξανέξεται |
| 195.7 | Φθίας τυράννους ὄντας, ἢν σὺ μὴ τέκηις; |
| 195.8 | φιλοῦσι γάρ μ’ Ἕλληνες Ἕκτορός γ’ ὕπερ; |
| 195.9 | αὐτή τ’ ἀμαυρὰ κοὐ τύραννος ἦ Φρυγῶν; |
| 205.1 | οὐκ ἐξ ἐμῶν σε φαρμάκων στυγεῖ πόσις |
| 205.2 | ἀλλ’ εἰ ξυνεῖναι μὴ ’πιτηδεία κυρεῖς. |
| 205.3 | φίλτρον δὲ καὶ τόδ’· οὐ τὸ κάλλος, ὦ γύναι, |
| 205.4 | ἀλλ’ ἁρεταὶ τέρπουσι τοὺς ξυνευνέτας. |
| 205.5 | σὺ δ’ ἤν τι κνισθῆις, ἡ Λάκαινα μὲν πόλις |
| 210.1 | μέγ’ ἐστί, τὴν δὲ Σκῦρον οὐδαμοῦ τίθης, |
| 210.2 | πλουτεῖς δ’ ἐν οὐ πλουτοῦσι, Μενέλεως δέ σοι |
| 210.3 | μείζων Ἀχιλλέως. ταῦτά τοί ς’ ἔχθει πόσις. |
| 210.4 | χρὴ γὰρ γυναῖκα, κἂν κακῶι πόσει δοθῆι, |
| 210.5 | στέργειν ἅμιλλάν τ’ οὐκ ἔχειν φρονήματος. |
| 215.1 | εἰ δ’ ἀμφὶ Θρήικην τὴν χιόνι κατάρρυτον |
| 215.2 | τύραννον ἔσχες ἄνδρ’, ἵν’ ἐν μέρει λέχος |
| 215.3 | δίδωσι πολλαῖς εἶς ἀνὴρ κοινούμενος, |
| 215.4 | ἔκτεινας ἂν τάσδ’; εἶτ’ ἀπληστίαν λέχους |
| 215.5 | πάσαις γυναιξὶ προστιθεῖς’ ἂν ηὑρέθης. |
| 220.1 | αἰσχρόν γε· καίτοι χείρον’ ἀρσένων νόσον |
| 220.2 | ταύτην νοσοῦμεν, ἀλλὰ προύστημεν καλῶς. |
| 220.3 | ὦ φίλταθ’ Ἕκτορ, ἀλλ’ ἐγὼ τὴν σὴν χάριν |
| 220.4 | σοὶ καὶ ξυνήρων, εἴ τί σε σφάλλοι Κύπρις, |
| 220.5 | καὶ μαστὸν ἤδη πολλάκις νόθοισι σοῖς |
| 225.1 | ἐπέσχον, ἵνα σοι μηδὲν ἐνδοίην πικρόν. καὶ ταῦτα δρῶσα τῆι ἀρετῆι προσηγόμην |
| 225.2 | πόσιν· σὺ δ’ οὐδὲ ῥανίδ’ ὑπαιθρίας δρόσου |
| 225.3 | τῶι σῶι προσίζειν ἀνδρὶ δειμαίνους’ ἐᾶις. |
| 225.4 | μὴ τὴν τεκοῦσαν τῆι φιλανδρίαι, γύναι, |
| 230.1 | ζήτει παρελθεῖν· τῶν κακῶν γὰρ μητέρων |
| 230.2 | φεύγειν τρόπους χρὴ τέκν’ ὅσοις ἔνεστι νοῦς. |
| 230.3 | Χο. δέσποιν’, ὅσον σοι ῥαιδίως †προσίσταται†, |
| 230.4 | τοσόνδε πείθου τῆιδε συμβῆναι λόγοις. |
| 230.5 | Ερ. τί σεμνομυθεῖς κἀς ἀγῶν’ ἔρχηι λόγων, |
| 235.1 | ὡς δὴ σὺ σώφρων, τἀμὰ δ’ οὐχὶ σώφρονα; |
| 235.2 | Αν. οὔκουν ἐφ’ οἷς γε νῦν καθέστηκας λόγοις. |
| 235.3 | Ερ. ὁ νοῦς ὁ σός μοι μὴ ξυνοικοίη, γύναι. |
| 235.4 | Αν. νέα πέφυκας καὶ λέγεις αἰσχρῶν πέρι. |
| 235.5 | Ερ. σὺ δ’ οὐ λέγεις γε, δρᾶις δέ μ’ εἰς ὅσον δύναι. |
| 240.1 | Αν. οὐκ αὖ σιωπῆι Κύπριδος ἀλγήσεις πέρι; |
| 240.2 | Ερ. τί δ’; οὐ γυναιξὶ ταῦτα πρῶτα πανταχοῦ; |
| 240.3 | Αν. ναί, |
| 242.1 | καλῶς γε χρωμέναισιν· εἰ δὲ μή, οὐ καλά. |
| 242.2 | Ερ. οὐ βαρβάρων νόμοισιν οἰκοῦμεν πόλιν. |
| 242.3 | Αν. κἀκεῖ τά γ’ αἰσχρὰ κἀνθάδ’ αἰσχύνην ἔχει. |
| 245.1 | Ερ. σοφὴ σοφὴ σύ· κατθανεῖν δ’ ὅμως σε δεῖ. |
| 245.2 | Αν. ὁρᾶις ἄγαλμα Θέτιδος ἐς ς’ ἀποβλέπον; |
| 245.3 | Ερ. μισοῦν γε πατρίδα σὴν Ἀχιλλέως φόνωι. Αν. Ἑλένη νιν ὤλες’, οὐκ ἐγώ, μήτηρ γε σή. |
| 245.4 | Ερ. ἧ καὶ πρόσω γὰρ τῶν ἐμῶν ψαύσεις κακῶν; Αν. ἰδοὺ σιωπῶ κἀπιλάζυμαι στόμα. |
| 245.5 | Ερ. ἐκεῖνο λέξον οὗπερ οὕνεκ’ ἐστάλην. |
| 245.6 | Αν. λέγω ς’ ἐγὼ νοῦν οὐκ ἔχειν ὅσον ς’ ἔδει. |
| 245.7 | Ερ. λείψεις τόδ’ ἁγνὸν τέμενος ἐναλίας θεοῦ; |
| 245.8 | Αν. εἰ μὴ θανοῦμαί γ’· εἰ δὲ μή, οὐ λείψω ποτέ. |
| 255.1 | Ερ. ὡς τοῦτ’ ἄραρε κοὐ μενῶ πόσιν μολεῖν. |
| 255.2 | Αν. ἀλλ’ οὐδ’ ἐγὼ μὴν πρόσθεν ἐκδώσω μέ σοι. |
| 255.3 | Ερ. πῦρ σοι προσοίσω, κοὐ τὸ σὸν προσκέψομαι, ... |
| 255.4 | Αν. σὺ δ’ οὖν κάταιθε· θεοὶ γὰρ εἴσονται τάδε. |
| 255.5 | Ερ. καὶ χρωτὶ δεινῶν τραυμάτων ἀλγηδόνας. |
| 260.1 | Αν. σφάζ’, αἱμάτου θεᾶς βωμόν, ἣ μέτεισί σε. |
| 260.2 | Ερ. ὦ βάρβαρον σὺ θρέμμα καὶ σκληρὸν θράσος, |
| 260.3 | ἐγκαρτερεῖς δὴ θάνατον; ἀλλ’ ἐγώ ς’ ἕδρας |
| 260.4 | ἐκ τῆσδ’ ἑκοῦσαν ἐξαναστήσω τάχα· |
| 260.5 | τοιόνδ’ ἔχω σου δέλεαρ. ἀλλὰ γὰρ λόγους |
| 265.1 | κρύψω, τὸ δ’ ἔργον αὐτὸ σημανεῖ τάχα. |
| 265.2 | κάθης’ ἑδραία· καὶ γὰρ εἰ πέριξ ς’ ἔχοι |
| 265.3 | τηκτὸς μόλυβδος, ἐξαναστήσω ς’ ἐγὼ |
| 265.4 | πρὶν ὧι πέποιθας παῖδ’ Ἀχιλλέως μολεῖν. |
| 265.5 | Αν. πέποιθα. δεινὸν δ’ ἑρπετῶν μὲν ἀγρίων |
| 270.1 | ἄκη βροτοῖσι θεῶν καταστῆσαί τινα, |
| 270.2 | ὃ δ’ ἔστ’ ἐχίδνης καὶ πυρὸς περαιτέρω |
| 270.3 | οὐδεὶς γυναικὸς φάρμακ’ ἐξηύρηκέ πω [κακῆς· τοσοῦτόν ἐσμεν ἀνθρώποις κακόν]. |
| 270.4 | Χο. ἦ μεγάλων ἀχέων ἄρ’ ὑπῆρξεν, ὅτ’ Ἰδαίαν |
| 275.1 | ἐς νάπαν ἦλθ’, ὁ Μαί‐ |
| 275.2 | ας τε καὶ Διὸς τόκος, |
| 275.3 | τρίπωλον ἅρμα δαιμόνων |
| 275.4 | ἄγων τὸ καλλιζυγές, |
| 275.5 | ἔριδι στυγερᾶι κεκορυθμένον εὐμορφίας, |
| 280.1 | σταθμοὺς ἔπι βούτας |
| 280.2 | βοτῆρά τ’ ἀμφὶ μονότροπον νεανίαν |
| 280.3 | ἔρημόν θ’ ἑστιοῦχον αὐλάν. |
| 284 | ταὶ δ’ ἐπεὶ ὑλόκομον νάπος ἤλυθον οὐρειᾶν |
| 285.1 | πιδάκων νίψαν αἰ‐ |
| 285.2 | γλᾶντα σώματα ῥοαῖς, |
| 285.3 | ἔβαν δὲ Πριαμίδαν ὑπερ‐ |
| 285.4 | βολαῖς λόγων δυσφρόνων |
| 285.5 | παραβαλλόμεναι, δολίοις δ’ ἕλε Κύπρις λόγοις, |
| 290.1 | τερπνοῖς μὲν ἀκοῦσαι, |
| 290.2 | πικρὰν δὲ σύγχυσιν βίου Φρυγῶν πόλει |
| 290.3 | ταλαίναι περγάμοις τε Τροίας. |
| 290.4 | εἰ γὰρ ὑπὲρ κεφαλὰν ἔβαλεν κακὸν ἁ τεκοῦσά νιν μόρον |
| 295.1 | πρὶν Ἰδαῖον κατοικίσαι λέπας, |
| 295.2 | ὅτε νιν παρὰ θεσπεσίωι δάφναι |
| 295.3 | βόασε Κασσάνδρα κτανεῖν, |
| 295.4 | μεγάλαν Πριάμου πόλεως λώβαν. |
| 295.5 | τίν’ οὐκ ἐπῆλθε, ποῖον οὐκ ἐλίσσετο δαμογερόντων βρέφος φονεύειν; |
| 295.6 | οὔτ’ ἂν ἐπ’ Ἰλιάσι ζυγὸν ἤλυθε |
| 295.7 | δούλιον σύ τ’ ἄν, γύναι, |
| 295.8 | τυράννων ἔσχες ἂν δόμων ἕδρας· |
| 295.9 | παρέλυσε δ’ ἂν Ἑλλάδος ἀλγεινοὺς |
| 305.1 | †μόχθους οὓς ἀμφὶ Τροίαν† |
| 305.2 | δεκέτεις ἀλάληντο νέοι λόγχαις, |
| 305.3 | λέχη τ’ ἔρημ’ ἂν οὔποτ’ ἐξελείπετο |
| 305.4 | καὶ τεκέων ὀρφανοὶ γέροντες. |
| 305.5 | ΜΕΝΕΛΑΟΣ |
| 309 | ἥκω λαβὼν σὸν παῖδ’, ὃν εἰς ἄλλους δόμους |
| 310.1 | λάθραι θυγατρὸς τῆς ἐμῆς ὑπεξέθου. |
| 310.2 | σὲ μὲν γὰρ ηὔχεις θεᾶς βρέτας σώσειν τόδε, |
| 310.3 | τοῦτον δὲ τοὺς κρύψαντας· ἀλλ’ ἐφηυρέθης |
| 310.4 | ἧσσον φρονοῦσα τοῦδε Μενέλεω, γύναι. |
| 310.5 | κεἰ μὴ τόδ’ ἐκλιποῦς’ ἐρημώσεις πέδον, |
| 315.1 | ὅδ’ ἀντὶ τοῦ σοῦ σώματος σφαγήσεται. |
| 315.2 | ταῦτ’ οὖν λογίζου, πότερα κατθανεῖν θέλεις |
| 315.3 | ἢ τόνδ’ ὀλέσθαι σῆς ἁμαρτίας ὕπερ, |
| 315.4 | ἣν εἰς ἔμ’ ἔς τε παῖδ’ ἐμὴν ἁμαρτάνεις. |
| 315.5 | Αν. ὦ δόξα δόξα, μυρίοισι δὴ βροτῶν |
| 320.1 | οὐδὲν γεγῶσι βίοτον ὤγκωσας μέγαν. |
| 320.2 | [εὔκλεια δ’ οἷς μέν ἐστ’ ἀληθείας ὕπο |
| 320.3 | εὐδαιμονίζω· τοὺς δ’ ὑπὸ ψευδῶν ἔχειν |
| 320.4 | οὐκ ἀξιώσω, πλὴν τύχηι φρονεῖν δοκεῖν.] |
| 320.5 | σὺ δὴ στρατηγῶν λογάσιν Ἑλλήνων ποτὲ |
| 325.1 | Τροίαν ἀφείλου Πρίαμον, ὧδε φαῦλος ὤν; |
| 325.2 | ὅστις θυγατρὸς ἀντίπαιδος ἐκ λόγων |
| 325.3 | τοσόνδ’ ἔπνευσας καὶ γυναικὶ δυστυχεῖ |
| 325.4 | δούληι κατέστης εἰς ἀγῶν’· οὐκ ἀξιῶ |
| 325.5 | οὔτ’ οὖν σὲ Τροίας οὔτε σοῦ Τροίαν ἔτι. |
| 330.1 | [ἔξωθέν εἰσιν οἱ δοκοῦντες εὖ φρονεῖν |
| 330.2 | λαμπροί, τὰ δ’ ἔνδον πᾶσιν ἀνθρώποις ἴσοι, |
| 330.3 | πλὴν εἴ τι πλούτωι· τοῦτο δ’ ἰσχύει μέγα. |
| 330.4 | Μενέλαε, φέρε δὴ διαπεράνωμεν λόγους.] |
| post 333 | 〈〉 |
| 334 | τέθνηκα τῆι σῆι θυγατρὶ καί μ’ ἀπώλεσεν· |
| 335.1 | μιαιφόνον μὲν οὐκέτ’ ἂν φύγοι μύσος. |
| 335.2 | ἐν τοῖς δὲ πολλοῖς καὶ σὺ τόνδ’ ἀγωνιῆι φόνον· τὸ συνδρῶν γάρ ς’ ἀναγκάσει χρέος. |
| 335.3 | ἢν δ’ οὖν ἐγὼ μὲν μὴ θανεῖν ὑπεκδράμω, |
| 335.4 | τὸν παῖδά μου κτενεῖτε; κἆιτα πῶς πατὴρ |
| 340.1 | τέκνου θανόντος ῥαιδίως ἀνέξεται; |
| 340.2 | οὐχ ὧδ’ ἄνανδρον αὐτὸν ἡ Τροία καλεῖ· |
| 340.3 | ἀλλ’ εἶσιν οἷ χρή, Πηλέως γὰρ ἄξια |
| 340.4 | πατρός τ’ Ἀχιλλέως ἔργα δρῶν φανήσεται, |
| 340.5 | ὤσει δὲ σὴν παῖδ’ ἐκ δόμων· σὺ δ’ ἐκδιδοὺς |
| 345.1 | ἄλλωι τί λέξεις; πότερον ὡς κακὸν πόσιν |
| 345.2 | φεύγει τὸ ταύτης σῶφρον; ἀλλ’ οὐ πείσεται. |
| 345.3 | γαμεῖ δὲ τίς νιν; ἤ σφ’ ἄνανδρον ἐν δόμοις |
| 345.4 | χήραν καθέξεις πολιόν; ὦ τλήμων ἀνήρ, |
| 345.5 | κακῶν τοσούτων οὐχ ὁρᾶις ἐπιρροάς; πόσας ἂν εὐνὰς θυγατέρ’ ἠδικημένην |
| 345.6 | βούλοι’ ἂν εὑρεῖν ἢ παθεῖν ἁγὼ λέγω; |
| 345.7 | οὐ χρὴ ’πὶ μικροῖς μεγάλα πορσύνειν κακὰ |
| 345.8 | οὐδ’, εἰ γυναῖκές ἐσμεν ἀτηρὸν κακόν, |
| 345.9 | ἄνδρας γυναιξὶν ἐξομοιοῦσθαι φύσιν. |
| 355.1 | ἡμεῖς γὰρ εἰ σὴν παῖδα φαρμακεύομεν |
| 355.2 | καὶ νηδὺν ἐξαμβλοῦμεν, ὡς αὐτὴ λέγει, |
| 355.3 | ἑκόντες οὐκ ἄκοντες, οὐδὲ βώμιοι |
| 355.4 | πίτνοντες, αὐτοὶ τὴν δίκην ὑφέξομεν |
| 355.5 | ἐν σοῖσι γαμβροῖς, οἷσιν οὐκ ἐλάσσονα |
| 360.1 | βλάβην ὀφείλω προστιθεῖς’ ἀπαιδίαν. ἡμεῖς μὲν οὖν τοιοίδε· τῆς δὲ σῆς φρενός, |
| 360.2 | ἕν σου δέδοικα· διὰ γυναικείαν ἔριν |
| 360.3 | καὶ τὴν τάλαιναν ὤλεσας Φρυγῶν πόλιν. |
| 360.4 | Χο. ἄγαν ἔλεξας ὡς γυνὴ πρὸς ἄρσενας |
| post 364 | 〈〉 |
| 365.1 | καί σου τὸ σῶφρον ἐξετόξευσεν φρενός. |
| 365.2 | Με. γύναι, τάδ’ ἐστὶ σμικρὰ καὶ μοναρχίας |
| 365.3 | οὐκ ἄξι’, ὡς φήις, τῆς ἐμῆς οὐδ’ Ἑλλάδος. |
| 365.4 | εὖ δ’ ἴσθ’, ὅτου τις τυγχάνει χρείαν ἔχων, |
| 365.5 | τοῦτ’ ἔσθ’ ἑκάστωι μεῖζον ἢ Τροίαν ἑλεῖν. |
| 370.1 | κἀγὼ θυγατρί (μεγάλα γὰρ κρίνω τάδε, |
| 370.2 | λέχους στέρεσθαι) σύμμαχος καθίσταμαι. |
| 370.3 | τὰ μὲν γὰρ ἄλλα δεύτερ’ ἃν πάσχηι γυνή, |
| 370.4 | ἀνδρὸς δ’ ἁμαρτάνους’ ἁμαρτάνει βίου. |
| 370.5 | δούλων δ’ ἐκεῖνον τῶν ἐμῶν ἄρχειν χρεὼν |
| 375.1 | καὶ τῶν ἐκείνου τοὺς ἐμοὺς ἡμᾶς τε πρός· |
| 375.2 | φίλων γὰρ οὐδὲν ἴδιον, οἵτινες φίλοι |
| 375.3 | ὀρθῶς πεφύκας’, ἀλλὰ κοινὰ χρήματα. |
| 375.4 | μένων δὲ τοὺς ἀπόντας, εἰ μὴ θήσομαι |
| 375.5 | τἄμ’ ὡς ἄριστα, φαῦλός εἰμι κοὐ σοφός. |
| 380.1 | ἀλλ’ ἐξανίστω τῶνδ’ ἀνακτόρων θεᾶς· |
| 380.2 | ὡς, ἢν θάνηις σύ, παῖς ὅδ’ ἐκφεύγει μόρον, |
| 380.3 | σοῦ δ’ οὐ θελούσης κατθανεῖν τόνδε κτενῶ. δυοῖν δ’ ἀνάγκη θατέρωι λιπεῖν βίον. |
| 380.4 | Αν. οἴμοι, πικρὰν κλήρωσιν αἵρεσίν τέ μοι |
| 385.1 | βίου καθίστης· καὶ λαχοῦσά γ’ ἀθλία |
| 385.2 | καὶ μὴ λαχοῦσα δυστυχὴς καθίσταμαι. |
| 385.3 | ὧ μεγάλα πράσσων αἰτίας σμικρᾶς πέρι, |
| 385.4 | πιθοῦ· τί καίνεις μ’; ἀντὶ τοῦ; ποίαν πόλιν |
| 385.5 | προύδωκα; τίνα σῶν ἔκτανον παίδων ἐγώ; |
| 390.1 | ποῖον δ’ ἔπρησα δῶμ’; ἐκοιμήθην βίαι |
| 390.2 | σὺν δεσπόταισι· κἆιτ’ ἔμ’, οὐ κεῖνον κτενεῖς, |
| 390.3 | τὸν αἴτιον τῶνδ’, ἀλλὰ τὴν ἀρχὴν ἀφεὶς |
| 390.4 | πρὸς τὴν τελευτὴν ὑστέραν οὖσαν φέρηι; |
| 390.5 | οἴμοι κακῶν τῶνδ’· ὦ τάλαιν’ ἐμὴ πατρίς, |
| 395.1 | ὡς δεινὰ πάσχω. τί δέ με καὶ τεκεῖν ἐχρῆν |
| 395.2 | ἄχθος τ’ ἐπ’ ἄχθει τῶιδε προσθέσθαι διπλοῦν; |
| 395.3 | [ἀτὰρ τί ταῦτ’ ὀδύρομαι, τὰ δ’ ἐν ποσὶν |
| 395.4 | οὐκ ἐξικμάζω καὶ λογίζομαι κακά;] |
| 395.5 | ἥτις σφαγὰς μὲν Ἕκτορος τροχηλάτους κατεῖδον οἰκτρῶς τ’ Ἴλιον πυρούμενον, |
| 395.6 | αὐτὴ δὲ δούλη ναῦς ἔπ’ Ἀργείων ἔβην |
| 395.7 | κόμης ἐπισπασθεῖς’· ἐπεὶ δ’ ἀφικόμην |
| 395.8 | Φθίαν, φονεῦσιν Ἕκτορος νυμφεύομαι. |
| 395.9 | τί δῆτά μοι ζῆν ἡδύ; πρὸς τί χρὴ βλέπειν; |
| 405.1 | πρὸς τὰς παρούσας ἢ παρελθούσας τύχας; |
| 405.2 | εἶς παῖς ὅδ’ ἧν μοι λοιπός, ὀφθαλμὸς βίου· |
| 405.3 | τοῦτον κτανεῖν μέλλουσιν οἷς δοκεῖ τάδε. |
| 405.4 | οὐ δῆτα τοὐμοῦ γ’ οὕνεκ’ ἀθλίου βίου· ἐν τῶιδε μὲν γὰρ ἐλπίς, εἰ σωθήσεται, |
| 410.1 | ἐμοὶ δ’ ὄνειδος μὴ θανεῖν ὑπὲρ τέκνου. |
| 410.2 | ἰδού, προλείπω βωμὸν ἥδε χειρία |
| 410.3 | σφάζειν φονεύειν δεῖν ἀπαρτῆσαι δέρην. |
| 410.4 | ὦ τέκνον, ἡ τεκοῦσά ς’, ὡς σὺ μὴ θάνηις, |
| 410.5 | στείχω πρὸς Ἅιδην· ἢν δ’ ὑπεκδράμηις μόρον, |
| 415.1 | μέμνησο μητρός, οἷα τλᾶς’ ἀπωλόμην, |
| 415.2 | καὶ πατρὶ τῶι σῶι διὰ φιλημάτων ἰὼν |
| 415.3 | δάκρυά τε λείβων καὶ περιπτύσσων χέρας |
| 415.4 | λέγ’ οἷ’ ἔπραξα. πᾶσι δ’ ἀνθρώποις ἄρ’ ἦν |
| 415.5 | ψυχὴ τέκν’· ὅστις δ’ αὔτ’ ἄπειρος ὢν ψέγει, |
| 420.1 | ἧσσον μὲν ἀλγεῖ, δυστυχῶν δ’ εὐδαιμονεῖ. |
| 420.2 | Χο. ὤικτιρ’ ἀκούσας’· οἰκτρὰ γὰρ τὰ δυστυχῆ |
| 420.3 | βροτοῖς ἅπασι, κἂν θυραῖος ὢν κυρῆι. |
| 420.4 | ἐς ξύμβασιν δ’ ἐχρῆν σε παῖδα σὴν ἄγειν, |
| 420.5 | Μενέλαε, καὶ τήνδ’, ὡς ἀπαλλαχθῆι πόνων. |
| 425.1 | Με. λάβεσθέ μοι τῆσδ’, ἀμφελίξαντες χέρας, |
| 425.2 | δμῶες· λόγους γὰρ οὐ φίλους ἀκούσεται. |
| 425.3 | ἔχω ς’· ἵν’ ἁγνὸν βωμὸν ἐκλίποις θεᾶς, |
| 425.4 | προύτεινα παιδὸς θάνατον, ὧι ς’ ὑπήγαγον |
| 425.5 | ἐς χεῖρας ἐλθεῖν τὰς ἐμὰς ἐπὶ σφαγήν. |
| 430.1 | καὶ τἀμφὶ σοῦ μὲν ὧδ’ ἔχοντ’ ἐπίστασο· |
| 430.2 | τὰ δ’ ἀμφὶ παιδὸς τοῦδε παῖς ἐμὴ κρινεῖ, |
| 430.3 | ἤν τε κτανεῖν νιν ἤν τε μὴ κτανεῖν θέληι. |
| 430.4 | ἀλλ’ ἕρπ’ ἐς οἴκους τούσδ’, ἵν’ εἰς ἐλευθέρους δούλη γεγῶσα μήποθ’ ὑβρίζειν μάθηις. |
| 435.1 | Αν. οἴμοι· δόλωι μ’ ὑπῆλθες, ἠπατήμεθα. |
| 435.2 | Με. κήρυσς’ ἅπασιν· οὐ γὰρ ἐξαρνούμεθα. |
| 435.3 | Αν. ἧ ταῦτ’ ἐν ὑμῖν τοῖς παρ’ Εὐρώται σοφά; |
| 435.4 | Με. καὶ τοῖς γε Τροίαι, τοὺς παθόντας ἀντιδρᾶν. |
| 435.5 | Αν. τὰ θεῖα δ’ οὐ θεῖ’ οὐδ’ ἔχειν ἡγῆι δίκην; |
| 440.1 | Με. ὅταν τάδ’ ἧι, τότ’ οἴσομεν· σὲ δὲ κτενῶ. |
| 440.2 | Αν. ἧ καὶ νεοσσὸν τόνδ’, ὑπὸ πτερῶν σπάσας; |
| 440.3 | Με. οὐ δῆτα· θυγατρὶ δ’, ἢν θέληι, δώσω κτανεῖν. |
| 440.4 | Αν. οἴμοι· τί δῆτά ς’ οὐ καταστένω, τέκνον; |
| 440.5 | Με. οὔκουν θρασεῖά γ’ αὐτὸν ἐλπὶς ἀμμένει. |
| 445.1 | Αν. ὦ πᾶσιν ἀνθρώποισιν ἔχθιστοι βροτῶν |
| 445.2 | Σπάρτης ἔνοικοι, δόλια βουλευτήρια, |
| 445.3 | ψευδῶν ἄνακτες, μηχανορράφοι κακῶν, |
| 445.4 | ἑλικτὰ κοὐδὲν ὑγιὲς ἀλλὰ πᾶν πέριξ |
| 445.5 | φρονοῦντες, ἀδίκως εὐτυχεῖτ’ ἀν’ Ἑλλάδα. τί δ’ οὐκ ἐν ὑμῖν ἐστιν; οὐ πλεῖστοι φόνοι; |
| 445.6 | οὐκ αἰσχροκερδεῖς, οὐ λέγοντες ἄλλα μὲν |
| 445.7 | γλώσσηι, φρονοῦντες δ’ ἄλλ’ ἐφευρίσκεσθ’ ἀεί; |
| 445.8 | ὄλοισθ’. ἐμοὶ μὲν θάνατος οὐχ οὕτω βαρὺς |
| 445.9 | ὅς σοι δέδοκται· κεῖνα γάρ μ’ ἀπώλεσεν, |
| 455.1 | ὅθ’ ἡ τάλαινα πόλις ἀνηλώθη Φρυγῶν πόσις θ’ ὁ κλεινός, ὅς σε πολλάκις δορὶ |
| 455.2 | ναύτην ἔθηκεν ἀντὶ χερσαίου κακόν. |
| 455.3 | νῦν δ’ ἐς γυναῖκα γοργὸς ὁπλίτης φανεὶς |
| 455.4 | κτείνεις μ’· ἀπόκτειν’· ὡς ἀθώπευτόν γέ σε |
| 460.1 | γλώσσης ἀφήσω τῆς ἐμῆς καὶ παῖδα σήν. |
| 460.2 | ἐπεὶ σὺ μὲν πέφυκας ἐν Σπάρτηι μέγας, |
| 460.3 | ἡμεῖς δὲ Τροίαι γ’. εἰ δ’ ἐγὼ πράσσω κακῶς, |
| 460.4 | μηδὲν τόδ’ αὔχει· καὶ σὺ γὰρ πράξειας ἄν. |
| 460.5 | Χο. οὐδέποτε δίδυμα λέκτρ’ ἐπαινέσω βροτῶν |
| 466.1 | οὐδ’ ἀμφιμάτορας κόρους, |
| 466.2 | †ἔριδας† οἴκων δυσμενεῖς τε λύπας· |
| 466.3 | μίαν μοι στεργέτω πόσις †γάμοις |
| 470.1 | ἀκοινώνητον ἀνδρὸς† εὐνάν. |
| 470.2 | †οὐδὲ γὰρ ἐν† πόλεσι δίπτυχοι τυραννίδες |
| 474 | μιᾶς ἀμείνονες φέρειν, |
| 475.1 | ἄχθος τ’ ἐπ’ ἄχθει καὶ στάσιν πολίταις· |
| 475.2 | τεκόντοιν θ’ ὕμνον ἐργάταιν δυοῖν ἔριν Μοῦσαι φιλοῦσι κραίνειν. |
| 479 | πνοαὶ δ’ ὅταν φέρωσι ναυτίλους θοαί, |
| 480.1 | κατὰ πηδαλίων διδύμα πραπίδων γνώμα |
| 480.2 | σοφῶν τε πλῆθος ἀθρόον ἀσθενέστερον |
| 480.3 | φαυλοτέρας φρενὸς αὐτοκρατοῦς. |
| 480.4 | ἑνὸς ἄρ’ ἄνυσις ἀνά τε μέλαθρα |
| 480.5 | κατά τε πόλιας, ὁπόταν εὑ‐ |
| 485.1 | ρεῖν θέλωσι καιρόν. |
| 485.2 | ἔδειξεν ἁ Λάκαινα τοῦ στρατηλάτα |
| 485.3 | Μενέλα· διὰ γὰρ πυρὸς ἦλθ’ ἑτέρωι λέχει, |
| 489 | κτείνει δὲ τὰν τάλαιναν Ἰλιάδα κόραν |
| 490.1 | παῖδά τε δύσφρονος ἔριδος ὕπερ. |
| 490.2 | ἄθεος ἄνομος ἄχαρις ὁ φόνος· |
| 490.3 | ἔτι σε, πότνια, μετατροπὰ |
| 490.4 | τῶνδ’ ἔπεισιν ἔργων. |
| 490.5 | καὶ μὴν ἐσορῶ τόδε σύγκρατον |
| 495.1 | ζεῦγος πρὸ δόμων ψήφωι θανάτου |
| 495.2 | κατακεκριμένον. |
| 495.3 | δύστηνε γύναι, τλῆμον δὲ σὺ παῖ, μητρὸς λεχέων ὃς ὑπερθνήισκεις |
| 495.4 | οὐδὲν μετέχων οὐδ’ αἴτιος ὢν βασιλεῦσιν. |
| 495.5 | Αν. ἅδ’ ἐγὼ χέρας αἱματη‐ |
| 495.6 | ρὰς βρόχοισι κεκληιμένα |
| 495.7 | πέμπομαι κατὰ γαίας. |
| 495.8 | ΠΑΙΣ |
| 504 | μᾶτερ μᾶτερ, ἐγὼ δὲ σᾶι |
| 505.1 | πτέρυγι συγκαταβαίνω. |
| 505.2 | Αν. θῦμα δάιον, ὦ χθονὸς |
| 505.3 | Φθίας κράντορες. Πα. ὦ πάτερ, |
| 505.4 | μόλε φίλοις ἐπίκουρος. |
| 510.1 | Αν. κείσηι δή, τέκνον ὦ φίλος, |
| 510.2 | μαστοῖς ματέρος ἀμφὶ σᾶς |
| 510.3 | νεκρὸς ὑπὸ χθονὶ σὺν νεκρῶι 〈τε〉. |
| 510.4 | Πα. ὤμοι μοι, τί πάθω; τάλας |
| 510.5 | δῆτ’ ἐγὼ σύ τε, μᾶτερ. |
| 515.1 | Με. ἴθ’ ὑποχθόνιοι· καὶ γὰρ ἀπ’ ἐχθρῶν |
| 515.2 | ἥκετε πύργων, δύο δ’ ἐκ δισσαῖν |
| 515.3 | θνήισκετ’ ἀνάγκαιν· σὲ μὲν ἡμετέρα |
| 515.4 | ψῆφος ἀναιρεῖ, παῖδα δ’ ἐμὴ παῖς |
| 515.5 | τόνδ’ Ἑρμιόνη. καὶ γὰρ ἀνοία |
| 520.1 | μεγάλη λείπειν ἐχθροὺς ἐχθρῶν, |
| 520.2 | ἐξὸν κτείνειν καὶ φόβον οἴκων ἀφελέσθαι. |
| 520.3 | Αν. ὦ πόσις πόσις, εἴθε σὰν |
| 520.4 | χεῖρα καὶ δόρυ σύμμαχον |
| 525.1 | κτησαίμαν, Πριάμου παῖ. |
| 525.2 | Πα. δύστανος, τί δ’ ἐγὼ μόρου |
| 525.3 | παράτροπον μέλος εὕρω; |
| 525.4 | Αν. λίσσου γούνασι δεσπότου |
| 530.1 | χρίμπτων, ὦ τέκνον. Πα. ὦ φίλος |
| 530.2 | φίλος, ἄνες θάνατόν μοι. |
| 530.3 | Αν. λείβομαι δάκρυσιν κόρας, |
| 530.4 | στάζω λισσάδος ὡς πέτρας |
| 530.5 | λιβὰς ἀνάλιος, ἁ τάλαινα. |
| 535.1 | Πα. ὤμοι μοι, τί δ’ ἐγὼ κακῶν |
| 535.2 | μῆχος ἐξανύσωμαι; |
| 535.3 | Με. τί με προσπίτνεις, ἁλίαν πέτραν |
| 535.4 | ἢ κῦμα λιταῖς ὣς ἱκετεύων; |
| 535.5 | τοῖς γὰρ ἐμοῖσιν γέγον’ ὠφελία, |
| 540.1 | σοὶ δ’ οὐδὲν ἔχω φίλτρον, ἐπεί τοι |
| 540.2 | μέγ’ ἀναλώσας ψυχῆς μόριον |
| 540.3 | Τροίαν εἷλον καὶ μητέρα σήν· |
| 540.4 | ἧς ἀπολαύων |
| 540.5 | Ἅιδην χθόνιον καταβήσηι. |
| 545.1 | Χο. καὶ μὴν δέδορκα τόνδε Πηλέα πέλας, σπουδῆι τιθέντα δεῦρο γηραιὸν πόδα. |
| 545.2 | ΠΗΛΕΥΣ |
| 547.1 | ὑμᾶς ἐρωτῶ τόν τ’ ἐφεστῶτα σφαγῆι, |
| 547.2 | τί ταῦτα, πῶς ταῦτ’; ἐκ τίνος λόγου νοσεῖ |
| 547.3 | δόμος; τί πράσσετ’ ἄκριτα μηχανώμενοι; Μενέλα’, ἐπίσχες· μὴ τάχυν’ ἄνευ δίκης. |
| 547.4 | ἡγοῦ σὺ θᾶσσον· οὐ γὰρ ὡς ἔοικέ μοι |
| 547.5 | σχολῆς τόδ’ ἔργον, ἀλλ’ ἀνηβητηρίαν |
| 547.6 | ῥώμην με καὶ νῦν λαμβάνειν, εἴπερ ποτέ. |
| 547.7 | πρῶτον μὲν οὖν κατ’ οὖρον ὥσπερ ἱστίοις |
| 555.1 | ἐμπνεύσομαι τῆιδ’· εἰπέ, τίνι δίκηι χέρας |
| 555.2 | βρόχοισιν ἐκδήσαντες οἵδ’ ἄγουσί σε |
| 555.3 | καὶ παῖδ’; ὕπαρνος γάρ τις οἶς ἀπόλλυσαι, |
| 555.4 | ἡμῶν ἀπόντων τοῦ τε κυρίου σέθεν. |
| 555.5 | Αν. οἵδ’, ὦ γεραιέ, σὺν τέκνωι θανουμένην |
| 560.1 | ἄγουσί μ’ οὕτως ὡς ὁρᾶις. τί σοι λέγω; |
| 560.2 | οὐ γὰρ μιᾶς σε κληδόνος προθυμίαι |
| 560.3 | μετῆλθον ἀλλὰ μυρίων ὑπ’ ἀγγέλων. |
| 560.4 | ἔριν δὲ τὴν κατ’ οἶκον οἶσθά που κλύων |
| 560.5 | τῆς τοῦδε θυγατρός, ὧν τ’ ἀπόλλυμαι χάριν. |
| 565.1 | καὶ νῦν με βωμοῦ Θέτιδος, ἣ τὸν εὐγενῆ |
| 565.2 | ἔτικτέ σοι παῖδ’, ἣν σὺ θαυμαστὴν σέβεις, |
| 565.3 | ἄγους’ ἀποσπάσαντες, οὔτε τωι δίκηι |
| 565.4 | κρίναντες οὔτε τοὺς ἀπόντας ἐκ δόμων μείναντες, ἀλλὰ τὴν ἐμὴν ἐρημίαν |
| 570.1 | γνόντες τέκνου τε τοῦδ’, ὃν οὐδὲν αἴτιον |
| 570.2 | μέλλουσι σὺν ἐμοὶ τῆι ταλαιπώρωι κτανεῖν. |
| 570.3 | ἀλλ’ ἀντιάζω ς’, ὦ γέρον, τῶν σῶν πάρος |
| 570.4 | πίτνουσα γονάτων—χειρὶ δ’ οὐκ ἔξεστί μοι |
| 570.5 | τῆς σῆς λαβέσθαι φιλτάτης γενειάδος— |
| 575.1 | ῥῦσαί με πρὸς θεῶν· εἰ δὲ μή, θανούμεθα |
| 575.2 | αἰσχρῶς μὲν ὑμῖν, δυστυχῶς δ’ ἐμοί, γέρον. |
| 575.3 | Πη. χαλᾶν κελεύω δεσμὰ πρὶν κλαίειν τινά, |
| 575.4 | καὶ τῆσδε χεῖρας διπτύχους ἀνιέναι. |
| 575.5 | Με. ἐγὼ δ’ ἀπαυδῶ, τἄλλα τ’ οὐχ ἥσσων σέθεν |
| 580.1 | καὶ τῆσδε πολλῶι κυριώτερος γεγώς. |
| 580.2 | Πη. πῶς; ἦ τὸν ἁμὸν οἶκον οἰκήσεις μολὼν |
| 580.3 | δεῦρ’; οὐχ ἅλις σοι τῶν κατὰ Σπάρτην κρατεῖν; |
| 580.4 | Με. εἷλόν νιν αἰχμάλωτον ἐκ Τροίας ἐγώ. |
| 580.5 | Πη. οὑμὸς δέ γ’ αὐτὴν ἔλαβε παῖς παιδὸς γέρας. |
| 585.1 | Με. οὔκουν ἐκείνου τἀμὰ τἀκείνου τ’ ἐμά; |
| 585.2 | Πη. ναί, |
| 586.1 | δρᾶν εὖ, κακῶς δ’ οὔ, μηδ’ ἀποκτείνειν βίαι. |
| 586.2 | Με. ὡς τήνδ’ ἀπάξεις οὔποτ’ ἐξ ἐμῆς χερός. |
| 586.3 | Πη. σκήπτρωι γε τῶιδε σὸν καθαιμάξας κάρα. |
| 586.4 | Με. ψαῦσόν θ’, ἵν’ εἰδῆις, καὶ πέλας πρόσελθ’ ἐμοῦ. |
| 590.1 | Πη. σὺ γὰρ μετ’ ἀνδρῶν, ὦ κάκιστε κἀκ κακῶν; σοὶ ποῦ μέτεστιν ὡς ἐν ἀνδράσιν λόγου; |
| 590.2 | ὅστις πρὸς ἀνδρὸς Φρυγὸς ἀπηλλάγης λέχους, |
| 590.3 | ἄκληιστ’ †ἄδουλα δώμαθ’ ἑστίας† λιπών, |
| 590.4 | ὡς δὴ γυναῖκα σώφρον’ ἐν δόμοις ἔχων |
| 595.1 | πασῶν κακίστην. οὐδ’ ἂν εἰ βούλοιτό τις |
| 595.2 | σώφρων γένοιτο Σπαρτιατίδων κόρη· |
| 595.3 | αἳ ξὺν νέοισιν ἐξερημοῦσαι δόμους |
| 595.4 | γυμνοῖσι μηροῖς καὶ πέπλοις ἀνειμένοις |
| 595.5 | δρόμους παλαίστρας τ’ οὐκ ἀνασχετῶς ἐμοὶ κοινὰς ἔχουσι. κἆιτα θαυμάζειν χρεὼν |
| 595.6 | εἰ μὴ γυναῖκας σώφρονας παιδεύετε; |
| 595.7 | Ἑλένην ἐρέσθαι χρὴ τάδ’, ἥτις ἐκ δόμων |
| 595.8 | τὸν σὸν λιποῦσα Φίλιον ἐξεκώμασεν |
| 595.9 | νεανίου μετ’ ἀνδρὸς εἰς ἄλλην χθόνα. |
| 605.1 | κἄπειτ’ ἐκείνης οὕνεχ’ Ἑλλήνων ὄχλον |
| 605.2 | τοσόνδ’ ἀθροίσας ἤγαγες πρὸς Ἴλιον; |
| 605.3 | ἣν χρῆν ς’ ἀποπτύσαντα μὴ κινεῖν δόρυ, |
| 605.4 | κακὴν ἐφευρόντ’, ἀλλ’ ἐᾶν αὐτοῦ μένειν |
| 605.5 | μισθόν τε δόντα μήποτ’ εἰς οἴκους λαβεῖν. |
| 610.1 | ἀλλ’ οὔτι ταύτηι σὸν φρόνημ’ ἐπούρισας, |
| 610.2 | ψυχὰς δὲ πολλὰς κἀγαθὰς ἀπώλεσας |
| 610.3 | παίδων τ’ ἄπαιδας γραῦς ἔθηκας ἐν δόμοις |
| 610.4 | πολιούς τ’ ἀφείλου πατέρας εὐγενῆ τέκνα. |
| 610.5 | ὧν εἷς ἐγὼ δύστηνος· αὐθέντην δέ σε |
| 615.1 | μιάστορ’ ὥς τιν’ ἐσδέδορκ’ Ἀχιλλέως. |
| 615.2 | ὃς οὐδὲ τρωθεὶς ἦλθες ἐκ Τροίας μόνος, κάλλιστα τεύχη δ’ ἐν καλοῖσι σάγμασιν |
| 615.3 | ὅμοι’ ἐκεῖσε δεῦρό τ’ ἤγαγες πάλιν. |
| 615.4 | κἀγὼ μὲν ηὔδων τῶι γαμοῦντι μήτε σοὶ |
| 620.1 | κῆδος συνάψαι μήτε δώμασιν λαβεῖν |
| 620.2 | κακῆς γυναικὸς πῶλον· ἐκφέρουσι γὰρ |
| 620.3 | μητρῶι’ ὀνείδη. τοῦτο καὶ σκοπεῖτέ μοι, |
| 620.4 | μνηστῆρες, ἐσθλῆς θυγατέρ’ ἐκ μητρὸς λαβεῖν. |
| 620.5 | πρὸς τοῖσδε δ’ εἰς ἀδελφὸν οἷ’ ἐφύβρισας, |
| 625.1 | σφάξαι κελεύσας θυγατέρ’ εὐηθέστατα· |
| 625.2 | οὕτως ἔδεισας μὴ οὐ κακὴν δάμαρτ’ ἔχοις; |
| 625.3 | ἑλὼν δὲ Τροίαν (εἶμι γὰρ κἀνταῦθά σοι) |
| 625.4 | οὐκ ἔκτανες γυναῖκα χειρίαν λαβών, |
| 625.5 | ἀλλ’, ὡς ἐσεῖδες μαστόν, ἐκβαλὼν ξίφος |
| 630.1 | φίλημ’ ἐδέξω, προδότιν αἰκάλλων κύνα, |
| 630.2 | ἥσσων πεφυκὼς Κύπριδος, ὦ κάκιστε σύ. |
| 630.3 | κἄπειτ’ ἐς οἴκους τῶν ἐμῶν ἐλθὼν τέκνων |
| 630.4 | πορθεῖς ἀπόντων, καὶ γυναῖκα δυστυχῆ |
| 630.5 | κτείνεις ἀτίμως παῖδά θ’, ὃς κλαίοντά σε |
| 635.1 | καὶ τὴν ἐν οἴκοις σὴν καταστήσει κόρην, |
| 635.2 | κεἰ τρὶς νόθος πέφυκε· πολλάκις δέ τοι |
| 635.3 | ξηρὰ βαθεῖαν γῆν ἐνίκησε σπορᾶι, |
| 635.4 | νόθοι τε πολλοὶ γνησίων ἀμείνονες. |
| 635.5 | ἀλλ’ ἐκκομίζου παῖδα. κύδιον βροτοῖς |
| 640.1 | πένητα χρηστὸν ἢ κακὸν καὶ πλούσιον |
| 640.2 | γαμβρὸν πεπᾶσθαι καὶ φίλον· σὺ δ’ οὐδὲν εἶ. Χο. σμικρᾶς ἀπ’ ἀρχῆς νεῖκος ἀνθρώποις μέγα |
| 640.3 | γλῶσς’ ἐκπορίζει· τοῦτο δ’ οἱ σοφοὶ βροτῶν |
| 640.4 | ἐξευλαβοῦνται, μὴ φίλοις τεύχειν ἔριν. |
| 645.1 | Με. τί δῆτ’ ἂν εἴποις τοὺς γέροντας ὡς σοφοὶ |
| 645.2 | καὶ τοὺς φρονεῖν δοκοῦντας Ἕλλησίν ποτε; |
| 645.3 | ὅτ’ ὢν σὺ Πηλεὺς καὶ πατρὸς κλεινοῦ γεγώς, |
| 645.4 | κῆδος συνάψας, αἰσχρὰ μὲν σαυτῶι λέγεις |
| 645.5 | ἡμῖν δ’ ὀνείδη διὰ γυναῖκα βάρβαρον τήνδ’, ἣν ἐλαύνειν χρῆν ς’ ὑπὲρ Νείλου ῥοὰς |
| 645.6 | ὑπέρ τε Φᾶσιν, κἀμὲ παρακαλεῖν ἀεί, |
| 645.7 | οὖσαν μὲν ἠπειρῶτιν, οὗ πεσήματα |
| 645.8 | πλεῖσθ’ Ἑλλάδος πέπτωκε δοριπετῆ νεκρῶν, |
| 645.9 | τοῦ σοῦ τε παιδὸς αἵματος κοινουμένην. |
| 655.1 | Πάρις γάρ, ὃς σὸν παῖδ’ ἔπεφν’ Ἀχιλλέα, |
| 655.2 | Ἕκτορος ἀδελφὸς ἦν, δάμαρ δ’ ἥδ’ Ἕκτορος. |
| 655.3 | καὶ τῆιδέ γ’ εἰσέρχηι σὺ ταὐτὸν ἐς στέγος |
| 655.4 | καὶ ξυντράπεζον ἀξιοῖς ἔχειν βίον, |
| 655.5 | τίκτειν δ’ ἐν οἴκοις παῖδας ἐχθίστους ἐᾶις. |
| 660.1 | κἀγὼ προνοίαι τῆι τε σῆι κἀμῆι, γέρον, |
| 660.2 | κτανεῖν θέλων τήνδ’ ἐκ χερῶν ἁρπάζομαι. |
| 660.3 | καίτοι φέρ’· ἅψασθαι γὰρ οὐκ αἰσχρὸν λόγου· |
| 660.4 | ἢν παῖς μὲν ἡμὴ μὴ τέκηι, ταύτης δ’ ἄπο |
| 660.5 | βλάστωσι παῖδες, τούσδε γῆς Φθιώτιδος |
| 665.1 | στήσεις τυράννους, βάρβαροι δ’ ὄντες γένος |
| 665.2 | Ἕλλησιν ἄρξους’; εἶτ’ ἐγὼ μὲν οὐ φρονῶ μισῶν τὰ μὴ δίκαια, σοὶ δ’ ἔνεστι νοῦς; |
| 665.3 | [κἀκεῖνο νῦν ἄθρησον· εἰ σὺ παῖδα σὴν |
| 665.4 | δούς τωι πολιτῶν, εἶτ’ ἔπασχε τοιάδε, |
| 670.1 | σιγῆι καθῆς’ ἄν; οὐ δοκῶ· ξένης δ’ ὕπερ |
| 670.2 | τοιαῦτα λάσκεις τοὺς ἀναγκαίους φίλους; |
| 670.3 | καὶ μὴν ἴσον γ’ ἀνήρ τε καὶ γυνὴ στένει |
| 670.4 | ἀδικουμένη πρὸς ἀνδρός· ὡς δ’ αὔτως ἀνὴρ |
| 670.5 | γυναῖκα μωραίνουσαν ἐν δόμοις ἔχων. |
| 675.1 | καὶ τῶι μὲν ἔστιν ἐν χεροῖν μέγα σθένος, |
| 675.2 | τῆι δ’ ἐν γονεῦσι καὶ φίλοις τὰ πράγματα. |
| 675.3 | οὔκουν δίκαιον τοῖς γ’ ἐμοῖς ἐπωφελεῖν;] |
| 675.4 | γέρων γέρων εἶ. τὴν δ’ ἐμὴν στρατηγίαν |
| 675.5 | λέγων ἔμ’ ὠφελοῖς ἂν ἢ σιγῶν πλέον. |
| 680.1 | Ἑλένη δ’ ἐμόχθης’ οὐχ ἑκοῦς’ ἀλλ’ ἐκ θεῶν, |
| 680.2 | καὶ τοῦτο πλεῖστον ὠφέλησεν Ἑλλάδα· |
| 680.3 | ὅπλων γὰρ ὄντες καὶ μάχης ἀίστορες |
| 680.4 | ἔβησαν ἐς τἀνδρεῖον· ἡ δ’ ὁμιλία |
| 680.5 | πάντων βροτοῖσι γίγνεται διδάσκαλος. |
| 685.1 | εἰ δ’ ἐς πρόσοψιν τῆς ἐμῆς ἐλθὼν ἐγὼ |
| 685.2 | γυναικὸς ἔσχον μὴ κτανεῖν, ἐσωφρόνουν. |
| 685.3 | οὐδ’ ἂν σὲ Φῶκον ἤθελον κατακτανεῖν. |
| 685.4 | ταῦτ’ εὖ φρονῶν ς’ ἐπῆλθον, οὐκ ὀργῆς χάριν· |
| 685.5 | ἢν δ’ ὀξυθυμῆι, σοὶ μὲν ἡ γλωσσαλγία |
| 690.1 | μείζων, ἐμοὶ δὲ κέρδος ἡ προμηθία. |
| 690.2 | Χο. παύσασθον ἤδη—λῶιστα γὰρ μακρῶι τάδε— λόγων ματαίων, μὴ δύο σφαλῆσθ’ ἅμα. |
| 690.3 | Πη. οἴμοι, καθ’ Ἑλλάδ’ ὡς κακῶς νομίζεται· |
| 690.4 | ὅταν τροπαῖα πολεμίων στήσηι στρατός, |
| 695.1 | οὐ τῶν πονούντων τοὔργον ἡγοῦνται τόδε, |
| 695.2 | ἀλλ’ ὁ στρατηγὸς τὴν δόκησιν ἄρνυται, |
| 695.3 | ὃς εἷς μετ’ ἄλλων μυρίων πάλλων δόρυ, |
| 695.4 | οὐδὲν πλέον δρῶν ἑνός, ἔχει πλείω λόγον. |
| 695.5 | [σεμνοὶ δ’ ἐν ἀρχαῖς ἥμενοι κατὰ πτόλιν φρονοῦσι δήμου μεῖζον, ὄντες οὐδένες· |
| 695.6 | οἱ δ’ εἰσὶν αὐτῶν μυρίωι σοφώτεροι, |
| 695.7 | εἰ τόλμα προσγένοιτο βούλησίς θ’ ἅμα.] |
| 695.8 | ὡς καὶ σὺ σός τ’ ἀδελφὸς ἐξωγκωμένοι |
| 695.9 | Τροίαι κάθησθε τῆι τ’ ἐκεῖ στρατηγίαι, |
| 705.1 | μόχθοισιν ἄλλων καὶ πόνοις ἐπηρμένοι. |
| 705.2 | δείξω δ’ ἐγώ σοι μὴ τὸν Ἰδαῖον Πάριν |
| 705.3 | μείζω νομίζειν Πηλέως ἐχθρόν ποτε, |
| 705.4 | εἰ μὴ φθερῆι τῆσδ’ ὡς τάχιστ’ ἀπὸ στέγης |
| 705.5 | καὶ παῖς ἄτεκνος, ἣν ὅ γ’ ἐξ ἡμῶν γεγὼς |
| 710.1 | ἐλᾶι δι’ οἴκων τῶνδ’ ἐπισπάσας κόμης· |
| 710.2 | ἣ στερρὸς οὖσα μόσχος οὐκ ἀνέξεται |
| 710.3 | τίκτοντας ἄλλους, οὐκ ἔχους’ αὐτὴ τέκνα. |
| 710.4 | ἀλλ’, εἰ τὸ κείνης δυστυχεῖ παίδων πέρι, |
| 710.5 | ἄπαιδας ἡμᾶς δεῖ καταστῆναι τέκνων; |
| 715.1 | φθείρεσθε τῆσδε, δμῶες, ὡς ἂν ἐκμάθω |
| 715.2 | εἴ τίς με λύειν τῆσδε κωλύσει χέρας. |
| 715.3 | ἔπαιρε σαυτήν· ὡς ἐγὼ καίπερ τρέμων πλεκτὰς ἱμάντων στροφίδας ἐξανήσομαι. |
| 715.4 | ὧδ’, ὦ κάκιστε, τῆσδ’ ἐλυμήνω χέρας; |
| 720.1 | βοῦν ἢ λέοντ’ ἤλπιζες ἐντείνειν βρόχοις; |
| 720.2 | ἢ μὴ ξίφος λαβοῦς’ ἀμυνάθοιτό σε |
| 720.3 | ἔδεισας; ἕρπε δεῦρ’ ὑπ’ ἀγκάλας, βρέφος, |
| 720.4 | ξύλλυε δεσμὰ μητρός· ἐν Φθίαι ς’ ἐγὼ |
| 720.5 | θρέψω μέγαν τοῖσδ’ ἐχθρόν. εἰ δ’ ἀπῆν δορὸς |
| 725.1 | τοῖς Σπαρτιάταις δόξα καὶ μάχης ἀγών, |
| 725.2 | τἄλλ’ ὄντες ἴστε μηδενὸς βελτίονες. |
| 725.3 | Χο. ἀνειμένον τι χρῆμα πρεσβυτῶν γένος |
| 725.4 | καὶ δυσφύλακτον ὀξυθυμίας ὕπο. |
| 725.5 | Με. ἄγαν προνωπὴς ἐς τὸ λοιδορεῖν φέρηι· |
| 730.1 | ἐγὼ δὲ πρὸς βίαν μὲν ἐς Φθίαν μολὼν |
| 730.2 | οὔτ’ οὖν τι δράσω φλαῦρον οὔτε πείσομαι. |
| 730.3 | καὶ νῦν μέν (οὐ γὰρ ἄφθονον σχολὴν ἔχω) |
| 730.4 | ἄπειμ’ ἐς οἴκους· ἔστι γάρ τις οὐ πρόσω |
| 730.5 | Σπάρτης πόλις τις, ἣ πρὸ τοῦ μὲν ἦν φίλη, |
| 735.1 | νῦν δ’ ἐχθρὰ ποιεῖ· τῆιδ’ ἐπεξελθεῖν θέλω |
| 735.2 | στρατηλατήσας χὐποχείριον λαβεῖν. |
| 735.3 | ὅταν δὲ τἀκεῖ θῶ κατὰ γνώμην ἐμήν, |
| 735.4 | ἥξω· παρὼν δὲ πρὸς παρόντας ἐμφανῶς |
| 735.5 | γαμβροὺς διδάξω καὶ διδάξομαι λόγους. |
| 740.1 | κἂν μὲν κολάζηι τήνδε καὶ τὸ λοιπὸν ἦι |
| 740.2 | σώφρων καθ’ ἡμᾶς, σώφρον’ ἀντιλήψεται, θυμούμενος δὲ τεύξεται θυμουμένων |
| 740.3 | [ἔργοισι δ’ ἔργα διάδοχ’ ἀντιλήψεται]. |
| 740.4 | τοὺς σοὺς δὲ μύθους ῥαιδίως ἐγὼ φέρω· |
| 745.1 | σκιὰ γὰρ ἀντίστοιχος ὣς φωνὴν ἔχεις, |
| 745.2 | ἀδύνατος οὐδὲν ἄλλο πλὴν λέγειν μόνον. |
| 745.3 | Πη. ἡγοῦ τέκνον μοι δεῦρ’ ὑπ’ ἀγκάλαις σταθείς, |
| 745.4 | σύ τ’, ὦ τάλαινα· χείματος γὰρ ἀγρίου |
| 745.5 | τυχοῦσα λιμένας ἦλθες εἰς εὐηνέμους. Αν. ὦ πρέσβυ, θεοί σοι δοῖεν εὖ καὶ τοῖσι σοῖς, |
| 745.6 | σώσαντι παῖδα κἀμὲ τὴν δυσδαίμονα. |
| 745.7 | ὅρα δὲ μὴ νῶιν εἰς ἐρημίαν ὁδοῦ |
| 745.8 | πτήξαντες οἵδε πρὸς βίαν ἄγωσί με, |
| 745.9 | γέροντα μὲν ς’ ὁρῶντες, ἀσθενῆ δ’ ἐμὲ |
| 755.1 | καὶ παῖδα τόνδε νήπιον· σκόπει τάδε, |
| 755.2 | μὴ νῦν φυγόντες εἶθ’ ἁλῶμεν ὕστερον. |
| 755.3 | Πη. οὐ μὴ γυναικῶν δειλὸν εἰσοίσεις λόγον· |
| 755.4 | χώρει· τίς ὑμῶν ἅψεται; κλαίων ἄρα |
| 755.5 | ψαύσει. θεῶν γὰρ οὕνεχ’ ἱππικοῦ τ’ ὄχλου |
| 760.1 | πολλῶν θ’ ὁπλιτῶν ἄρχομεν Φθίαν κάτα· |
| 760.2 | ἡμεῖς δ’ ἔτ’ ὀρθοὶ κοὐ γέροντες, ὡς δοκεῖς, |
| 760.3 | ἀλλ’ ἔς γε τοιόνδ’ ἄνδρ’ ἀποβλέψας μόνον |
| 760.4 | τροπαῖον αὐτοῦ στήσομαι, πρέσβυς περ ὤν. |
| 760.5 | πολλῶν νέων γὰρ κἂν γέρων εὔψυχος ἦι |
| 765.1 | κρείσσων· τί γὰρ δεῖ δειλὸν ὄντ’ εὐσωματεῖν; |
| 765.2 | Χο. ἢ μὴ γενοίμαν ἢ πατέρων ἀγαθῶν |
| 765.3 | εἴην πολυκτήτων τε δόμων μέτοχος. |
| 770.1 | εἴ τι γὰρ πάσχοι τις ἀμήχανον, ἀλκᾶς |
| 770.2 | οὐ σπάνις εὐγενέταις, |
| 770.3 | κηρυσσομένοισι δ’ ἀπ’ ἐσθλῶν δωμάτων |
| 770.4 | τιμὰ καὶ κλέος· οὔτοι λείψανα τῶν ἀγαθῶν |
| 775.1 | ἀνδρῶν ἀφαιρεῖται χρόνος· ἁ δ’ ἀρετὰ |
| 775.2 | καὶ θανοῦσι λάμπει. |
| 775.3 | κρεῖσσον δὲ νίκαν μὴ κακόδοξον ἔχειν |
| 780.1 | ἢ ξὺν φθόνωι σφάλλειν δυνάμει τε δίκαν. |
| 780.2 | ἡδὺ μὲν γὰρ αὐτίκα τοῦτο βροτοῖσιν, |
| 780.3 | ἐν δὲ χρόνωι τελέθει |
| 784 | ξηρὸν καὶ ὀνείδεσιν ἔγκειται δόμος. |
| 785 | ταύταν ἤινεσα ταύταν καὶ †φέρομαι† βιοτάν, |
| 787.1 | μηδὲν δίκας ἔξω κράτος ἐν θαλάμοις |
| 787.2 | καὶ πόλει δύνασθαι. |
| 787.3 | ὦ γέρον Αἰακίδα, |
| 791.1 | πείθομαι καὶ σὺν Λαπίθαισί σε Κενταύ‐ |
| 791.2 | ροις ὁμιλῆσαι δορὶ |
| 794 | κλεινοτάτωι, καὶ ἐπ’ Ἀργώιου δορὸς ἄξενον ὑγρὰν |
| 795.1 | ἐκπερᾶσαι ποντιᾶν Ξυμπληγάδων |
| 795.2 | κλεινὰν ἐπὶ ναυστολίαν, |
| 795.3 | Ἰλιάδα τε πόλιν ὅτε 〈τὸ〉 πάρος |
| 795.4 | εὐδόκιμον ὁ Διὸς ἶνις ἀμφέβαλε φόνωι κοινὰν τὰν εὔκλειαν ἔχοντ’ |
| 795.5 | Εὐρώπαν ἀφικέσθαι. |
| 795.6 | ΤΡΟΦΟΣ |
| 802.1 | ὦ φίλταται γυναῖκες, ὡς κακὸν κακῶι |
| 802.2 | διάδοχον ἐν τῆιδ’ ἡμέραι πορσύνεται. |
| 802.3 | δέσποινα γὰρ κατ’ οἶκον, Ἑρμιόνην λέγω, |
| 805.1 | πατρός τ’ ἐρημωθεῖσα συννοίαι θ’ ἅμα |
| 805.2 | οἷον δέδρακεν ἔργον, Ἀνδρομάχην κτανεῖν |
| 805.3 | καὶ παῖδα βουλεύσασα, κατθανεῖν θέλει, |
| 805.4 | πόσιν τρέμουσα, μὴ ἀντὶ τῶν δεδραμένων |
| 805.5 | ἐκ τῶνδ’ ἀτίμως δωμάτων ἀποσταλῆι |
| 810.1 | [ἢ κατθάνηι κτείνουσα τοὺς οὐ χρὴ κτανεῖν]. |
| 810.2 | μόλις δέ νιν θέλουσαν ἀρτῆσαι δέρην |
| 810.3 | εἴργουσι φύλακες δμῶες ἔκ τε δεξιᾶς |
| 810.4 | ξίφη καθαρπάζουσιν ἐξαιρούμενοι. |
| 810.5 | οὕτω μεταλγεῖ καὶ τὰ πρὶν δεδραμένα |
| 815.1 | ἔγνωκε πράξας’ οὐ καλῶς. ἐγὼ μὲν οὖν |
| 815.2 | δέσποιναν εἴργους’ ἀγχόνης κάμνω, φίλαι· ὑμεῖς δὲ βᾶσαι τῶνδε δωμάτων ἔσω |
| 815.3 | θανάτου νιν ἐκλύσασθε· τῶν γὰρ ἠθάδων |
| 815.4 | φίλων νέοι μολόντες εὐπιθέστεροι. |
| 820.1 | Χο. καὶ μὴν ἐν οἴκοις προσπόλων ἀκούομεν |
| 820.2 | βοὴν ἐφ’ οἷσιν ἦλθες ἀγγέλλουσα σύ. |
| 820.3 | δείξειν δ’ ἔοικεν ἡ τάλαιν’ ὅσον στένει |
| 820.4 | πράξασα δεινά· δωμάτων γὰρ ἐκπερᾶι |
| 820.5 | φεύγουσα χεῖρας προσπόλων πόθωι θανεῖν. |
| 825.1 | Ερ. ἰώ μοί μοι· |
| 825.2 | σπάραγμα κόμας ὀνύχων τε |
| 825.3 | δάϊ’ ἀμύγματα θήσομαι. |
| 825.4 | Τρ. ὦ παῖ, τί δράσεις; σῶμα σὸν καταικιῆι; |
| 825.5 | Ερ. αἰαῖ αἰαῖ· |
| 830.1 | ἔρρ’ αἰθέριον πλοκαμῶν ἐ‐ |
| 830.2 | μῶν ἄπο, λεπτόμιτον φάρος. |
| 830.3 | Τρ. τέκνον, κάλυπτε στέρνα, σύνδησον πέπλους. |
| 830.4 | Ερ. τί δὲ στέρνα δεῖ καλύπτειν πέπλοις; |
| 830.5 | δῆλα καὶ ἀμφιφανῆ καὶ ἄκρυπτα δε‐ |
| 835.1 | δράκαμεν πόσιν. |
| 835.2 | Τρ. ἀλγεῖς φόνον ῥάψασα συγγάμωι σέθεν; |
| 835.3 | Ερ. κατὰ μὲν οὖν τόλμας στένω δαΐας, |
| 835.4 | ἃν ῥέξ’ ἁ κατάρατος ἐγὼ κατά‐ |
| 835.5 | ρατος ἀνθρώποις. |
| 840.1 | Τρ. συγγνώσεταί σοι τήνδ’ ἁμαρτίαν πόσις. |
| 840.2 | Ερ. τί μοι ξίφος ἐκ χερὸς ἠγρεύσω; |
| 840.3 | ἀπόδος, ὦ φίλος, ἀπόδος, ἵν’ ἀνταίαν |
| 844 | ἐρείσω πλαγάν· τί με βρόχων εἴργεις; |
| 845.1 | Τρ. ἀλλ’ εἴ ς’ ἀφείην μὴ φρονοῦσαν, ὡς θάνηις; |
| 845.2 | Ερ. οἴμοι πότμου. |
| 845.3 | ποῦ μοι πυρὸς φίλα φλόξ; |
| 845.4 | ποῦ δ’ ἐκ πέτρας ἀερθῶ, |
| 845.5 | 〈ἢ〉 κατὰ πόντον ἢ καθ’ ὕλαν ὀρέων, ἵνα θανοῦσα νερτέροισιν μέλω; |
| 845.6 | Τρ. τί ταῦτα μοχθεῖς; συμφοραὶ θεήλατοι πᾶσιν βροτοῖσιν ἢ τότ’ ἦλθον ἢ τότε. |
| 854 | Ερ. ἔλιπες ἔλιπες, ὦ πάτερ, ἐπακτίαν |
| 855.1 | μονάδ’ ἔρημον οὖσαν ἐνάλου κώπας. |
| 855.2 | ὀλεῖ μ’ ὀλεῖ με δηλαδὴ |
| 855.3 | πόσις· οὐκέτι τᾶιδ’ ἐνοικήσω |
| 855.4 | νυμφιδίωι στέγαι. |
| 855.5 | τίνος ἄγαλμα θεῶν ἱκέτις ὁρμαθῶ; |
| 860.1 | ἢ δούλα δούλας γόνασι προσπέσω; |
| 860.2 | Φθιάδος ἐκ γᾶς |
| 860.3 | κυανόπτερος ὄρνις εἴθ’ εἴην, |
| 860.4 | πευκᾶεν σκάφος ἇι διὰ κυανέ‐ |
| 860.5 | ας ἐπέρασεν ἀκτάς, |
| 865.1 | πρωτόπλοος πλάτα. |
| 865.2 | Τρ. ὦ παῖ, τὸ λίαν οὔτ’ ἐκεῖν’ ἐπήινεσα, |
| 865.3 | ὅτ’ ἐς γυναῖκα Τρωιάδ’ ἐξημάρτανες, |
| 865.4 | οὔτ’ αὖ τὸ νῦν σου δεῖμ’ ὃ δειμαίνεις ἄγαν. |
| 865.5 | οὐχ ὧδε κῆδος σὸν διώσεται πόσις |
| 870.1 | φαύλοις γυναικὸς βαρβάρου πεισθεὶς λόγοις. |
| 870.2 | οὐ γάρ τί ς’ αἰχμάλωτον ἐκ Τροίας ἔχει, ἀλλ’ ἀνδρὸς ἐσθλοῦ παῖδα σὺν πολλοῖς λαβὼν |
| 870.3 | ἕδνοισι πόλεώς τ’ οὐ μέσως εὐδαίμονος. |
| 870.4 | πατὴρ δέ ς’ οὐχ ὧδ’ ὡς σὺ δειμαίνεις, τέκνον, |
| 875.1 | προδοὺς ἐάσει δωμάτων τῶνδ’ ἐκπεσεῖν. |
| 875.2 | ἀλλ’ εἴσιθ’ εἴσω μηδὲ φαντάζου δόμων |
| 875.3 | πάροιθε τῶνδε, μή τιν’ αἰσχύνην λάβηις |
| 875.4 | [πρόσθεν μελάθρων τῶνδ’ ὁρωμένη, τέκνον]. |
| 875.5 | Χο. καὶ μὴν ὅδ’ ἀλλόχρως τις ἔκδημος ξένος |
| 880.1 | σπουδῆι πρὸς ἡμᾶς βημάτων πορεύεται. |
| 880.2 | ΟΡΕΣΤΗΣ |
| 881.1 | ξέναι γυναῖκες, ἦ τάδ’ ἔστ’ Ἀχιλλέως |
| 881.2 | παιδὸς μέλαθρα καὶ τυραννικαὶ στέγαι; |
| 881.3 | Χο. ἔγνως· ἀτὰρ δὴ πυνθάνηι τίς ὢν τάδε; |
| 881.4 | Ορ. Ἀγαμέμνονός τε καὶ Κλυταιμήστρας τόκος, |
| 885.1 | ὄνομα δ’ Ὀρέστης· ἔρχομαι δὲ πρὸς Διὸς |
| 885.2 | μαντεῖα Δωδωναῖ’. ἐπεὶ δ’ ἀφικόμην |
| 885.3 | Φθίαν, δοκεῖ μοι ξυγγενοῦς μαθεῖν περὶ |
| 885.4 | γυναικός, εἰ ζῆι κεὐτυχοῦσα τυγχάνει |
| 885.5 | ἡ Σπαρτιᾶτις Ἑρμιόνη· τηλουρὰ γὰρ |
| 890.1 | ναίους’ ἀφ’ ἡμῶν πεδί’ ὅμως ἐστὶν φίλη. |
| 890.2 | Ερ. ὦ ναυτίλοισι χείματος λιμὴν φανεὶς |
| 890.3 | Ἀγαμέμνονος παῖ, πρός σε τῶνδε γουνάτων |
| 890.4 | οἴκτιρον ἡμᾶς ὧν ἐπισκοπεῖς τύχας, |
| 890.5 | πράσσοντας οὐκ εὖ. στεμμάτων δ’ οὐχ ἥσσονας |
| 895.1 | σοῖς προστίθημι γόνασιν ὠλένας ἐμάς. |
| 895.2 | Ορ. ἔα· |
| 896.1 | τί χρῆμα; μῶν ἐσφάλμεθ’ ἢ σαφῶς ὁρῶ δόμων ἄνασσαν τήνδε Μενέλεω κόρην; |
| 896.2 | Ερ. ἥνπερ μόνην γε Τυνδαρὶς τίκτει γυνὴ |
| 896.3 | Ἑλένη κατ’ οἴκους πατρί· μηδὲν ἀγνόει. Ορ. ὦ Φοῖβ’ ἀκέστορ, πημάτων δοίης λύσιν. |
| 896.4 | τί χρῆμα; πρὸς θεῶν ἢ βροτῶν πάσχεις κακά; |
| 896.5 | Ερ. τὰ μὲν πρὸς ἡμῶν, τὰ δὲ πρὸς ἀνδρὸς ὅς μ’ ἔχει, |
| 896.6 | τὰ δ’ ἐκ θεῶν του· πανταχῆι δ’ ὀλώλαμεν. |
| 896.7 | Ορ. τίς οὖν ἂν εἴη μὴ πεφυκότων γέ πω |
| 905.1 | παίδων γυναικὶ συμφορὰ πλὴν ἐς λέχος; |
| 905.2 | Ερ. τοῦτ’ αὐτὸ καὶ νοσοῦμεν· εὖ μ’ ὑπηγάγου. |
| 905.3 | Ορ. ἄλλην τιν’ εὐνὴν ἀντὶ σοῦ στέργει πόσις; |
| 905.4 | Ερ. τὴν αἰχμάλωτον Ἕκτορος ξυνευνέτιν. |
| 905.5 | Ορ. κακόν γ’ ἔλεξας, δίσς’ ἕν’ ἄνδρ’ ἔχειν λέχη. |
| 910.1 | Ερ. τοιαῦτα ταῦτα. κἆιτ’ ἔγωγ’ ἠμυνάμην. |
| 910.2 | Ορ. μῶν ἐς γυναῖκ’ ἔρραψας οἷα δὴ γυνή; |
| 910.3 | Ερ. φόνον γ’ ἐκείνηι καὶ τέκνωι νοθαγενεῖ. |
| 910.4 | Ορ. κἄκτεινας, ἤ τις συμφορά ς’ ἀφείλετο; |
| 910.5 | Ερ. γέρων γε Πηλεύς, τοὺς κακίονας σέβων. |
| 915.1 | Ορ. σοὶ δ’ ἦν τις ὅστις τοῦδ’ ἐκοινώνει φόνου; |
| 915.2 | Ερ. πατήρ γ’ ἐπ’ αὐτὸ τοῦτ’ ἀπὸ Σπάρτης μολών. |
| 915.3 | Ορ. κἄπειτα τοῦ γέροντος ἡσσήθη χερί; |
| 915.4 | Ερ. αἰδοῖ γε· καί μ’ ἔρημον οἴχεται λιπών. |
| 915.5 | Ορ. συνῆκα· ταρβεῖς τοῖς δεδραμένοις πόσιν. |
| 920.1 | Ερ. ἔγνως· ὀλεῖ γάρ μ’ ἐνδίκως. τί δεῖ λέγειν; |
| 920.2 | ἀλλ’ ἄντομαί σε Δία καλοῦς’ ὁμόγνιον, |
| 920.3 | πέμψον με χώρας τῆσδ’ ὅποι προσωτάτω ἢ πρὸς πατρῶιον μέλαθρον· ὡς δοκοῦσί γε |
| 920.4 | δόμοι τ’ ἐλαύνειν φθέγμ’ ἔχοντες οἵδε με, |
| 925.1 | μισεῖ τε γαῖα Φθιάς. εἰ δ’ ἥξει πάρος |
| 925.2 | Φοίβου λιπὼν μαντεῖον ἐς δόμους πόσις, |
| 925.3 | κτενεῖ μ’ ἐπ’ αἰσχίστοισιν, ἢ δουλεύσομεν |
| 925.4 | νόθοισι λέκτροις ὧν ἐδέσποζον πρὸ τοῦ. |
| 925.5 | πῶς οὖν τάδ’, ὡς εἴποι τις, ἐξημάρτανον; |
| 930.1 | κακῶν γυναικῶν εἴσοδοί μ’ ἀπώλεσαν, |
| 930.2 | αἵ μοι λέγουσαι τούσδ’ ἐχαύνωσαν λόγους· |
| 930.3 | Σὺ τὴν κακίστην αἰχμάλωτον ἐν δόμοις |
| 930.4 | δούλην ἀνέξηι σοι λέχους κοινουμένην; |
| 930.5 | μὰ τὴν ἄνασσαν, οὐκ ἂν ἔν γ’ ἐμοῖς δόμοις |
| 935.1 | βλέπους’ ἂν αὐγὰς τἄμ’ ἐκαρποῦτ’ ἂν λέχη. |
| 935.2 | κἀγὼ κλύουσα τούσδε Σειρήνων λόγους |
| 935.3 | [σοφῶν πανούργων ποικίλων λαλημάτων] |
| 935.4 | ἐξηνεμώθην μωρίαι. τί γάρ μ’ ἐχρῆν |
| 935.5 | πόσιν φυλάσσειν, ἧι παρῆν ὅσων ἔδει; |
| 940.1 | πολὺς μὲν ὄλβος, δωμάτων δ’ ἠνάσσομεν, |
| 940.2 | παῖδας δ’ ἐγὼ μὲν γνησίους ἔτικτον ἄν, |
| 940.3 | ἡ δ’ ἡμιδούλους τοῖς ἐμοῖς νοθαγενεῖς. |
| 940.4 | ἀλλ’ οὔποτ’ οὔποτ’ (οὐ γὰρ εἰσάπαξ ἐρῶ) |
| 940.5 | χρὴ τούς γε νοῦν ἔχοντας, οἷς ἔστιν γυνή, |
| 945.1 | πρὸς τὴν ἐν οἴκοις ἄλοχον ἐσφοιτᾶν ἐᾶν |
| 945.2 | γυναῖκας· αὗται γὰρ διδάσκαλοι κακῶν· |
| 945.3 | ἡ μέν τι κερδαίνουσα συμφθείρει λέχος, ἡ δ’ ἀμπλακοῦσα συννοσεῖν αὑτῆι θέλει, |
| 945.4 | πολλαὶ δὲ μαργότητι· κἀντεῦθεν δόμοι νοσοῦσιν ἀνδρῶν. πρὸς τάδ’ εὖ φυλάσσετε |
| 945.5 | κλήιθροισι καὶ μοχλοῖσι δωμάτων πύλας· |
| 945.6 | ὑγιὲς γὰρ οὐδὲν αἱ θύραθεν εἴσοδοι |
| 945.7 | δρῶσιν γυναικῶν, ἀλλὰ πολλὰ καὶ κακά. |
| 945.8 | Χο. ἄγαν ἐφῆκας γλῶσσαν ἐς τὸ σύμφυτον. |
| 955.1 | συγγνωστὰ μέν νυν σοὶ τάδ’, ἀλλ’ ὅμως χρεὼν |
| 955.2 | κοσμεῖν γυναῖκας τὰς γυναικείας νόσους. |
| 955.3 | Ορ. σοφόν τι χρῆμα τοῦ διδάξαντος βροτοὺς |
| 955.4 | λόγους ἀκούειν τῶν ἐναντίων πάρα. |
| 955.5 | ἐγὼ γὰρ εἰδὼς τῶνδε σύγχυσιν δόμων |
| 960.1 | ἔριν τε τὴν σὴν καὶ γυναικὸς Ἕκτορος |
| 960.2 | φυλακὰς ἔχων ἔμιμνον, εἴτ’ αὐτοῦ μενεῖς |
| 960.3 | εἴτ’ ἐκφοβηθεῖς’ αἰχμαλωτίδος φόνωι |
| 960.4 | γυναικὸς οἴκων τῶνδ’ ἀπηλλάχθαι θέλεις. |
| 960.5 | ἦλθον δὲ σὰς μὲν οὐ σέβων ἐπιστολάς, |
| 965.1 | εἰ δ’ ἐνδιδοίης, ὥσπερ ἐνδίδως, λόγον |
| 965.2 | πέμψων ς’ ἀπ’ οἴκων τῶνδ’. ἐμὴ γὰρ οὖσα πρὶν |
| 965.3 | σὺν τῶιδε ναίεις ἀνδρὶ σοῦ πατρὸς κάκηι, |
| 965.4 | ὃς πρὶν τὰ Τροίας ἐσβαλεῖν ὁρίσματα |
| 965.5 | γυναῖκ’ ἐμοί σε δοὺς ὑπέσχεθ’ ὕστερον |
| 970.1 | τῶι νῦν ς’ ἔχοντι, Τρωιάδ’ εἰ πέρσοι πόλιν. |
| 970.2 | ἐπεὶ δ’ Ἀχιλλέως δεῦρ’ ἐνόστησεν γόνος, |
| 970.3 | σῶι μὲν συνέγνων πατρί, τὸν δ’ ἐλισσόμην γάμους ἀφεῖναι σούς, ἐμὰς λέγων τύχας |
| 970.4 | καὶ τὸν παρόντα δαίμον’, ὡς φίλων μὲν ἂν |
| 975.1 | γήμαιμ’ ἀπ’ ἀνδρῶν, ἔκτοθεν δ’ οὐ ῥαιδίως, |
| 975.2 | φεύγων ἀπ’ οἴκων ἃς ἐγὼ φεύγω φυγάς. |
| 975.3 | ὁ δ’ ἦν ὑβριστὴς ἔς τ’ ἐμῆς μητρὸς φόνον |
| 975.4 | τάς θ’ αἱματωποὺς θεὰς ὀνειδίζων ἐμοί. |
| 975.5 | κἀγὼ ταπεινὸς ὢν τύχαις ταῖς οἴκοθεν |
| 980.1 | ἤλγουν μὲν ἤλγουν, συμφορὰς δ’ ἠνειχόμην, |
| 980.2 | σῶν δὲ στερηθεὶς ὠιχόμην ἄκων γάμων. |
| 980.3 | νῦν οὖν, ἐπειδὴ περιπετεῖς ἔχεις τύχας |
| 980.4 | καὶ ξυμφορὰν τήνδ’ ἐσπεσοῦς’ ἀμηχανεῖς, |
| 980.5 | ἄξω ς’ ἐς οἴκους καὶ πατρὸς δώσω χερί. |
| 985.1 | τὸ συγγενὲς γὰρ δεινόν, ἔν τε τοῖς κακοῖς |
| 985.2 | οὐκ ἔστιν οὐδὲν κρεῖσσον οἰκείου φίλου. |
| 985.3 | Ερ. νυμφευμάτων μὲν τῶν ἐμῶν πατὴρ ἐμὸς |
| 985.4 | μέριμναν ἕξει, κοὐκ ἐμὸν κρίνειν τόδε. |
| 985.5 | ἀλλ’ ὡς τάχιστα τῶνδέ μ’ ἔκπεμψον δόμων, |
| 990.1 | μὴ φθῆι σε προσβὰς δῶμα καί μ’ ἑλὼν πόσις |
| 990.2 | ἢ πρέσβυς οἴκους μ’ ἐξερημοῦσαν μαθὼν |
| 990.3 | Πηλεὺς μετέλθηι πωλικοῖς διώγμασιν. |
| 990.4 | Ορ. θάρσει γέροντος χεῖρα· τὸν δ’ Ἀχιλλέως μηδὲν φοβηθῆις παῖδ’, ὅς’ εἰς ἔμ’ ὕβρισεν. |
| 995.1 | τοία γὰρ αὐτῶι μηχανὴ πεπλεγμένη |
| 995.2 | βρόχοις ἀκινήτοισιν ἕστηκεν φόνου |
| 995.3 | πρὸς τῆσδε χειρός· ἣν πάρος μὲν οὐκ ἐρῶ, |
| 995.4 | τελουμένων δὲ Δελφὶς εἴσεται πέτρα. |
| 995.5 | ὁ μητροφόντης δ’, ἢν δορυξένων ἐμῶν μείνωσιν ὅρκοι Πυθικὴν ἀνὰ χθόνα, |
| 995.6 | δείξω γαμεῖν σφε μηδέν’ ὧν ἐχρῆν ἐμέ. |
| 995.7 | πικρῶς δὲ πατρὸς φόνιον αἰτήσει δίκην |
| 995.8 | ἄνακτα Φοῖβον· οὐδέ νιν μετάστασις |
| 995.9 | γνώμης ὀνήσει θεῶι διδόντα νῦν δίκας, |
| 1005.1 | ἀλλ’ ἔκ τ’ ἐκείνου διαβολαῖς τε ταῖς ἐμαῖς |
| 1005.2 | κακῶς ὀλεῖται· γνώσεται δ’ ἔχθραν ἐμήν. |
| 1005.3 | ἐχθρῶν γὰρ ἀνδρῶν μοῖραν εἰς ἀναστροφὴν |
| 1005.4 | δαίμων δίδωσι κοὐκ ἐᾶι φρονεῖν μέγα. |
| 1005.5 | Χο. ὦ Φοῖβε πυργώσας τὸν ἐν Ἰλίωι εὐτειχῆ πάγον |
| 1011.1 | καὶ πόντιε κυανέαις ἵπποις διφρεύ‐ |
| 1011.2 | ων ἅλιον πέλαγος, |
| 1014 | τίνος οὕνεκ’ ἄτιμον ὄργα‐ |
| 1015.1 | νον χεροτεκτοσύνας Ἐ‐ |
| 1015.2 | νυαλίωι δοριμήστορι προσθέν‐ |
| 1015.3 | τες τάλαιναν τάλαι‐ ναν μεθεῖτε Τροίαν; |
| 1015.4 | πλείστους δ’ ἐπ’ ἀκταῖσιν Σιμοεντίσιν εὐίππους |
| 1019 | ὄχους |
| 1020.1 | ἐζεύξατε καὶ φονίους ἀνδρῶν ἁμίλ‐ |
| 1020.2 | λας ἔθετ’ ἀστεφάνους· |
| 1020.3 | ἀπὸ δὲ φθίμενοι βεβᾶσιν |
| 1020.4 | Ἰλιάδαι βασιλῆες, |
| 1025.1 | οὐδ’ ἔτι πῦρ ἐπιβώμιον ἐν Τροί‐ |
| 1025.2 | αι θεοῖσιν λέλαμ‐ |
| 1025.3 | πεν καπνῶι θυώδει. |
| 1025.4 | βέβακε δ’ Ἀτρείδας ἀλόχου παλάμαις, |
| 1025.5 | αὐτά τ’ ἐναλλάξασα φόνον θανάτου |
| 1030.1 | πρὸς τέκνων ἐπηῦρεν. |
| 1030.2 | θεοῦ θεοῦ νιν κέλευσμ’ ἐπεστράφη |
| 1030.3 | μαντόσυνον, ὅτε νιν Ἄργος ἐμπορευθεὶς |
| 1034 | Ἀγαμεμνόνιος κέλωρ, ἀδύτων ἀποβάς, |
| 1035.1 | ἔκταν’, ὢν ματρὸς φονεύς. |
| 1035.2 | ὦ δαῖμον, ὦ Φοῖβε, πῶς πείθομαι; |
| 1035.3 | πολλαὶ δ’ ἀν’ Ἑλλάνων ἀγόρους στοναχαὶ |
| 1039-1040 | μέλποντο δυστάνων τεκέων, ἄλοχοι δ’ |
| 1040.1 | ἐξέλειπον οἴκους |
| 1040.2 | πρὸς ἄλλον εὐνάτορ’. οὐχὶ σοὶ μόναι |
| 1040.3 | δύσφρονες ἐνέπεσον, οὐ φίλοισι, λῦπαι· |
| 1044 | νόσον Ἑλλὰς ἔτλα, νόσον· διέβα δὲ Φρυγῶν |
| 1045.1 | καὶ πρὸς εὐκάρπους γύας |
| 1045.2 | σκηπτὸς σταλάσσων Δαναΐδαις φόνον. |
| 1045.3 | Πη. Φθιώτιδες γυναῖκες, ἱστοροῦντί μοι |
| 1045.4 | σημήνατ’· ἠισθόμην γὰρ οὐ σαφῆ λόγον |
| 1045.5 | ὡς δώματ’ ἐκλιποῦσα Μενέλεω κόρη φρούδη τάδ’· ἥκω δ’ ἐκμαθεῖν σπουδὴν ἔχων |
| 1045.6 | εἰ ταῦτ’ ἀληθῆ· τῶν γὰρ ἐκδήμων φίλων |
| 1045.7 | δεῖ τοὺς κατ’ οἶκον ὄντας ἐκπονεῖν τύχας. |
| 1045.8 | Χο. Πηλεῦ, σαφῶς ἤκουσας· οὐδ’ ἐμοὶ καλὸν |
| 1045.9 | κρύπτειν ἐν οἷς παροῦσα τυγχάνω κακοῖς· |
| 1055.1 | βασίλεια γὰρ τῶνδ’ οἴχεται φυγὰς δόμων. |
| 1055.2 | Πη. τίνος φόβου τυχοῦσα; διαπέραινέ μοι. |
| 1055.3 | Χο. πόσιν τρέμουσα, μὴ δόμων νιν ἐκβάληι. |
| 1055.4 | Πη. μῶν ἀντὶ παιδὸς θανασίμων βουλευμάτων; |
| 1055.5 | Χο. ναί, καὶ γυναικὸς αἰχμαλωτίδος φόνωι. |
| 1060.1 | Πη. σὺν πατρὶ δ’ οἴκους ἢ τίνος λείπει μέτα; |
| 1060.2 | Χο. Ἀγαμέμνονός νιν παῖς βέβηκ’ ἄγων χθονός. |
| 1060.3 | Πη. ποίαν περαίνων ἐλπίδ’; ἦ γῆμαι θέλων; |
| 1060.4 | Χο. καὶ σῶι γε παιδὸς παιδὶ πορσύνων μόρον. |
| 1060.5 | Πη. κρυπτὸς καταστὰς ἢ κατ’ ὄμμ’ ἐλθὼν μάχηι; |
| 1065.1 | Χο. ἁγνοῖς ἐν ἱεροῖς Λοξίου Δελφῶν μέτα. |
| 1065.2 | Πη. οἴμοι· τόδ’ ἤδη δεινόν. οὐχ ὅσον τάχος |
| 1065.3 | χωρήσεταί τις Πυθικὴν πρὸς ἑστίαν |
| 1065.4 | καὶ τἀνθάδ’ ὄντα τοῖς ἐκεῖ λέξει φίλοις, |
| 1065.5 | πρὶν παῖδ’ Ἀχιλλέως κατθανεῖν ἐχθρῶν ὕπο; |
| 1070 | ΑΓΓΕΛΟΣ |
| 1070 | ὤμοι μοι· |
| 1070.1 | οἵας ὁ τλήμων ἀγγελῶν ἥκω τύχας |
| 1070.2 | σοί τ’, ὦ γεραιέ, καὶ φίλοισι δεσπότου. |
| 1070.3 | Πη. αἰαῖ· πρόμαντις θυμὸς ὥς τι προσδοκᾶι. |
| 1070.4 | Αγ. οὐκ ἔστι σοι παῖς παιδός, ὡς μάθηις, γέρον |
| 1070.5 | Πηλεῦ· τοιάσδε φασγάνων πληγὰς ἔχει |
| 1075.1 | Δελφῶν ὑπ’ ἀνδρῶν καὶ Μυκηναίου ξένου. |
| 1075.2 | Χο. ἆ ἆ, τί δράσεις, ὦ γεραιέ; μὴ πέσηις· |
| 1075.3 | ἔπαιρε σαυτόν. Πη. οὐδέν εἰμ’· ἀπωλόμην. |
| 1075.4 | φρούδη μὲν αὐδή, φροῦδα δ’ ἄρθρα μου κάτω. |
| 1075.5 | Αγ. ἄκουσον, εἰ καὶ σοῖς φίλοις ἀμυναθεῖν |
| 1080.1 | χρήιζεις, τὸ πραχθέν, σὸν κατορθώσας δέμας. |
| 1080.2 | Πη. ὦ μοῖρα, γήρως ἐσχάτοις πρὸς τέρμασιν |
| 1080.3 | οἵα με τὸν δύστηνον ἀμφιβᾶς’ ἔχεις. |
| 1080.4 | πῶς δ’ οἴχεταί μοι παῖς μόνου παιδὸς μόνος; |
| 1080.5 | σήμαιν’· ἀκοῦσαι δ’ οὐκ ἀκούσθ’ ὅμως θέλω. |
| 1085.1 | Αγ. ἐπεὶ τὸ κλεινὸν ἤλθομεν Φοίβου πέδον, |
| 1085.2 | τρεῖς μὲν φαεννὰς ἡλίου διεξόδους θέαι διδόντες ὄμματ’ ἐξεπίμπλαμεν. |
| 1085.3 | καὶ τοῦθ’ ὕποπτον ἦν ἄρ’· ἔς τε συστάσεις |
| 1085.4 | κύκλους τ’ ἐχώρει λαὸς οἰκήτωρ θεοῦ. |
| 1090.1 | Ἀγαμέμνονος δὲ παῖς διαστείχων πόλιν |
| 1090.2 | ἐς οὖς ἑκάστωι δυσμενεῖς ηὔδα λόγους· |
| 1090.3 | Ὁρᾶτε τοῦτον, ὃς διαστείχει θεοῦ |
| 1090.4 | χρυσοῦ γέμοντα γύαλα, θησαυροὺς βροτῶν, |
| 1090.5 | τὸ δεύτερον παρόνθ’ ἐφ’ οἷσι καὶ πάρος |
| 1095.1 | δεῦρ’ ἦλθε, Φοίβου ναὸν ἐκπέρσαι θέλων; |
| 1095.2 | κἀκ τοῦδ’ ἐχώρει ῥόθιον ἐν πόλει κακόν, |
| 1095.3 | ἀρχαῖσί τ’ ἐπληροῦτο βουλευτήρια |
| 1095.4 | ἰδίαι θ’ ὅσοι θεοῦ χρημάτων ἐφέστασαν |
| 1095.5 | φρουρὰν ἐτάξαντ’ ἐν περιστύλοις δόμοις. ἡμεῖς δὲ μῆλα, φυλλάδος Παρνασίας |
| 1095.6 | παιδεύματ’, οὐδὲν τῶνδέ πω πεπυσμένοι, |
| 1095.7 | λαβόντες ἦιμεν ἐσχάραις τ’ ἐφέσταμεν |
| 1095.8 | σὺν προξένοισι μάντεσίν τε Πυθικοῖς. |
| 1095.9 | καί τις τόδ’ εἶπεν· Ὦ νεανία, τί σοι |
| 1105.1 | θεῶι κατευξώμεσθα; τίνος ἥκεις χάριν; |
| 1105.2 | ὁ δ’ εἶπε· Φοίβωι τῆς πάροιθ’ ἁμαρτίας |
| 1105.3 | δίκας παρασχεῖν βουλόμεσθ’· ἤιτησα γὰρ |
| 1105.4 | πατρός ποτ’ αὐτὸν αἵματος δοῦναι δίκην. |
| 1105.5 | κἀνταῦθ’ Ὀρέστου μῦθος ἰσχύων μέγα |
| 1110.1 | ἐφαίνεθ’, ὡς ψεύδοιτο δεσπότης ἐμός, |
| 1110.2 | ἥκων ἐπ’ αἰσχροῖς. ἔρχεται δ’ ἀνακτόρων |
| 1110.3 | κρηπῖδος ἐντός, ὡς πάρος χρηστηρίων |
| 1110.4 | εὔξαιτο Φοίβωι, τυγχάνει δ’ ἐν ἐμπύροις· τῶι δὲ ξιφήρης ἆρ’ ὑφειστήκει λόχος |
| 1115.1 | δάφνηι σκιασθείς, ὧν Κλυταιμήστρας τόκος |
| 1115.2 | εἶς ἦν, ἁπάντων τῶνδε μηχανορράφος. |
| 1115.3 | χὠ μὲν κατ’ ὄμμα στὰς προσεύχεται θεῶι, |
| 1115.4 | οἱ δ’ ὀξυθήκτοις φασγάνοις ὡπλισμένοι |
| 1115.5 | κεντοῦς’ ἀτευχῆ παῖδ’ Ἀχιλλέως λάθραι. |
| 1120.1 | χωρεῖ δὲ πρύμναν· οὐ γὰρ ἐς καιρὸν τυπεὶς |
| 1120.2 | ἐτύγχαν’· ἐξέλκει δὲ καὶ παραστάδος |
| 1120.3 | κρεμαστὰ τεύχη πασσάλων καθαρπάσας |
| 1120.4 | ἔστη ’πὶ βωμοῦ γοργὸς ὁπλίτης ἰδεῖν, |
| 1120.5 | βοᾶι δὲ Δελφῶν παῖδας ἱστορῶν τάδε· |
| 1125.1 | Τίνος μ’ ἕκατι κτείνετ’ εὐσεβεῖς ὁδοὺς |
| 1125.2 | ἥκοντα; ποίας ὄλλυμαι πρὸς αἰτίας; |
| 1125.3 | τῶν δ’ οὐδὲν οὐδεὶς μυρίων ὄντων πέλας |
| 1125.4 | ἐφθέγξατ’, ἀλλ’ ἔβαλλον ἐκ χειρῶν πέτροις. |
| 1125.5 | πυκνῆι δὲ νιφάδι πάντοθεν σποδούμενος |
| 1130.1 | προύτεινε τεύχη κἀφυλάσσετ’ ἐμβολὰς |
| 1130.2 | ἐκεῖσε κἀκεῖς’ ἀσπίδ’ ἐκτείνων χερί. |
| 1130.3 | ἀλλ’ οὐδὲν ἦνον, ἀλλὰ πόλλ’ ὁμοῦ βέλη, |
| 1130.4 | οἰστοί, μεσάγκυλ’ ἔκλυτοί τ’ ἀμφώβολοι |
| 1130.5 | σφαγῆς ἐχώρουν βουπόροι ποδῶν πάρος. |
| 1135.1 | δεινὰς δ’ ἂν εἶδες πυρρίχας φρουρουμένου |
| 1135.2 | βέλεμνα παιδός. ὡς δέ νιν περισταδὸν |
| 1135.3 | κύκλωι κατεῖχον οὐ διδόντες ἀμπνοάς, |
| 1135.4 | βωμοῦ κενώσας δεξίμηλον ἐσχάραν, τὸ Τρωϊκὸν πήδημα πηδήσας ποδοῖν |
| 1140.1 | χωρεῖ πρὸς αὐτούς· οἱ δ’ ὅπως πελειάδες |
| 1140.2 | ἱέρακ’ ἰδοῦσαι πρὸς φυγὴν ἐνώτισαν. |
| 1140.3 | πολλοὶ δ’ ἔπιπτον μιγάδες ἔκ τε τραυμάτων |
| 1140.4 | αὐτοί θ’ ὑφ’ αὑτῶν στενοπόρους κατ’ ἐξόδους. |
| 1140.5 | κραυγὴ δ’ ἐν εὐφήμοισι δύσφημος δόμοις |
| 1145.1 | πέτραισιν ἀντέκλαγξ’· ἐν εὐδίαι δέ πως |
| 1145.2 | ἔστη φαεννοῖς δεσπότης στίλβων ὅπλοις, |
| 1145.3 | πρὶν δή τις ἀδύτων ἐκ μέσων ἐφθέγξατο |
| 1145.4 | δεινόν τι καὶ φρικῶδες, ὦρσε δὲ στρατὸν |
| 1145.5 | στρέψας πρὸς ἀλκήν. ἔνθ’ Ἀχιλλέως πίτνει παῖς ὀξυθήκτωι πλευρὰ φασγάνωι τυπεὶς |
| 1145.6 | [Δελφοῦ πρὸς ἀνδρὸς ὅσπερ αὐτὸν ὤλεσεν] |
| 1145.7 | πολλῶν μετ’ ἄλλων· ὡς δὲ πρὸς γαῖαν πίτνει, |
| 1145.8 | τίς οὐ σίδηρον προσφέρει, τίς οὐ πέτρον, |
| 1145.9 | βάλλων ἀράσσων; πᾶν δ’ ἀνήλωται δέμας |
| 1155.1 | τὸ καλλίμορφον τραυμάτων ὕπ’ ἀγρίων. |
| 1155.2 | νεκρὸν δὲ δή νιν κείμενον βωμοῦ πέλας |
| 1155.3 | ἐξέβαλον ἐκτὸς θυοδόκων ἀνακτόρων. |
| 1155.4 | ἡμεῖς δ’ ἀναρπάσαντες ὡς τάχος χεροῖν |
| 1155.5 | κομίζομέν νίν σοι κατοιμῶξαι γόοις |
| 1160.1 | κλαῦσαί τε, πρέσβυ, γῆς τε κοσμῆσαι τάφωι. |
| 1160.2 | τοιαῦθ’ ὁ τοῖς ἄλλοισι θεσπίζων ἄναξ, |
| 1160.3 | ὁ τῶν δικαίων πᾶσιν ἀνθρώποις κριτής, δίκας διδόντα παῖδ’ ἔδρας’ Ἀχιλλέως. |
| 1160.4 | ἐμνημόνευσε δ’ ὥσπερ ἄνθρωπος κακὸς |
| 1165.1 | παλαιὰ νείκη· πῶς ἂν οὖν εἴη σοφός; |
| 1165.2 | Χο. καὶ μὴν ὅδ’ ἄναξ ἤδη φοράδην |
| 1165.3 | Δελφίδος ἐκ γῆς δῶμα πελάζει. |
| 1165.4 | τλήμων ὁ παθών, τλήμων δέ, γέρον, |
| 1165.5 | καὶ σύ· δέχηι γὰρ τὸν Ἀχίλλειον |
| 1170.1 | σκύμνον ἐς οἴκους οὐχ ὡς σὺ θέλεις, |
| 1170.2 | αὐτὸς δὲ κακοῖς |
| 1170.3 | εἰς ἓν μοίρας συνέκυρσας. |
| 1170.4 | Πη. ὤμοι ἐγώ, κακὸν οἷον ὁρῶ τόδε |
| 1170.5 | καὶ δέχομαι χερὶ δώμασιν ἁμοῖς. |
| 1175.1 | ἰώ μοί μοι, αἰαῖ· |
| 1175.2 | ὦ πόλι Θεσσαλίας, διολώλαμεν, |
| 1177-1178 | οἰχόμεθ’· οὐκέτι μοι γένος, οὐ τέκνα λείπεται οἴκοις. |
| 1179 | ὦ σχέτλιος παθέων ἐγώ· †εἰς τίνα |
| 1180.1 | δὴ φίλον αὐγὰς βαλὼν τέρψομαι;† |
| 1180.2 | ὦ φίλιον στόμα καὶ γένυ καὶ χέρες, |
| 1180.3 | εἴθε ς’ ὑπ’ Ἰλίωι ἤναρε δαίμων Σιμοεντίδα παρ’ ἀκτάν. |
| 1180.4 | Χο. οὕτως ἂν ὡς ἐκ τῶνδ’ ἐτιμᾶτ’ ἄν, γέρον, |
| 1185.1 | θανών, τὸ σὸν δ’ ἦν ὧδ’ ἂν εὐτυχέστερον. |
| 1185.2 | Πη. ὦ γάμος, ὦ γάμος, ὃς τάδε δώματα |
| 1185.3 | καὶ πόλιν ὤλεσας ὤλεσας ἁμάν. |
| 1185.4 | αἰαῖ, ἒ ἔ, ὦ παῖ· |
| 1185.5 | †μήποτε σῶν λεχέων τὸ δυσώνυμον |
| 1190.1 | ὤφελ’ ἐμὸν γένος εἰς τέκνα καὶ δόμον |
| 1190.2 | ἀμφιβαλέσθαι |
| 1190.3 | Ἑρμιόνας Ἀίδαν ἐπὶ σοί, τέκνον,† |
| 1190.4 | ἀλλὰ κεραυνῶι πρόσθεν ὀλέσθαι· |
| 1190.5 | μηδ’ ἐπὶ τοξοσύναι φονίωι πατρὸς |
| 1195.1 | αἷμα τὸ διογενές ποτε Φοῖβον |
| 1195.2 | βροτὸς ἐς θεὸν ἀνάψαι. |
| 1195.3 | Χο. ὀττοτοτοτοῖ, θανόντα δεσπόταν γόοις |
| 1199.1 | νόμωι τῶι νερτέρων κατάρξω. Πη. ὀττοτοτοτοῖ, διάδοχά 〈σοι〉 τάλας ἐγὼ |
| 1199.2 | γέρων καὶ δυστυχὴς δακρύω. |
| 1204 | Χο. θεοῦ γὰρ αἶσα, θεὸς ἔκρανε συμφοράν. |
| 1205.1 | Πη. ὦ φίλος, δόμον ἔλιπες ἔρημον, |
| 1205.2 | [ὤμοι μοι, ταλαίπωρον ἐμὲ] |
| 1205.3 | γέροντ’ ἄπαιδα νοσφίσας. |
| 1205.4 | Χο. θανεῖν θανεῖν σε, πρέσβυ, χρῆν πάρος τέκνων. |
| 1205.5 | Πη. οὐ σπαράξομαι κόμαν, |
| 1210.1 | οὐκ ἐμῶι ’πιθήσομαι |
| 1210.2 | κάραι κτύπημα χειρὸς ὀλοόν; ὦ πόλις, |
| 1210.3 | διπλῶν τέκνων μ’ ἐστέρησε Φοῖβος. |
| 1214 | Χο. ὦ κακὰ παθὼν ἰδών τε δυστυχὲς γέρον, |
| 1215.1 | τίν’ αἰῶν’ ἐς τὸ λοιπὸν ἕξεις; |
| 1215.2 | Πη. ἄτεκνος ἔρημος, οὐκ ἔχων πέρας κακῶν |
| 1215.3 | διαντλήσω πόνους ἐς Ἅιδαν. |
| 1215.4 | Χο. μάτην δέ ς’ ἐν γάμοισιν ὤλβισαν θεοί. |
| 1215.5 | Πη. ἀμπτάμενα φροῦδα πάντ’ ἐκεῖνα |
| 1220.1 | κόμπων μεταρσίων πρόσω. |
| 1220.2 | Χο. μόνος μόνοισιν ἐν δόμοις ἀναστρέφηι. |
| 1220.3 | Πη. οὐκέτ’ ἐστί μοι πόλις, |
| 1220.4 | σκῆπτρά τ’ ἐρρέτω τάδε· |
| 1220.5 | σύ τ’, ὦ κατ’ ἄντρα νύχια Νηρέως κόρα, |
| 1225.1 | πανώλεθρόν μ’ ὄψεαι πίτνοντα. |
| 1225.2 | Χο. ἰὼ ἰώ· |
| 1226.1 | τί κεκίνηται, τίνος αἰσθάνομαι |
| 1226.2 | θείου; κοῦραι, λεύσσετ’ ἀθρήσατε· |
| 1226.3 | δαίμων ὅδε τις λευκὴν αἰθέρα |
| 1226.4 | πορθμευόμενος τῶν ἱπποβότων |
| 1230.1 | Φθίας πεδίων ἐπιβαίνει. |
| 1230.2 | ΘΕΤΙΣ |
| 1231.1 | Πηλεῦ, χάριν σοι τῶν πάρος νυμφευμάτων |
| 1231.2 | ἥκω Θέτις λιποῦσα Νηρέως δόμους. |
| 1231.3 | καὶ πρῶτα μέν σοι τοῖς παρεστῶσιν κακοῖς |
| 1231.4 | μηδέν τι λίαν δυσφορεῖν παρήινεσα· |
| 1235 | κἀγὼ γάρ, ἣν ἄκλαυτ’ ἐχρῆν τίκτειν τέκνα, |
| 1254 | θεὰν γεγῶσαν καὶ θεοῦ πατρὸς τέκος, |
| 1236.1 | ἀπώλες’ ἐκ σοῦ παῖδα τὸν ταχὺν πόδας |
| 1236.2 | Ἀχιλλέα τεκοῦσα πρῶτον Ἑλλάδος. |
| 1236.3 | ὧν δ’ οὕνεκ’ ἦλθον σημανῶ, σὺ δ’ ἐνδέχου. |
| 1236.4 | τὸν μὲν θανόντα τόνδ’ Ἀχιλλέως γόνον |
| 1240.1 | θάψον πορεύσας Πυθικὴν πρὸς ἐσχάραν, |
| 1240.2 | Δελφοῖς ὄνειδος, ὡς ἀπαγγέλληι τάφος |
| 1240.3 | φόνον βίαιον τῆς Ὀρεστείας χερός· |
| 1240.4 | γυναῖκα δ’ αἰχμάλωτον, Ἀνδρομάχην λέγω, Μολοσσίαν γῆν χρὴ κατοικῆσαι, γέρον, |
| 1245.1 | Ἑλένωι συναλλαχθεῖσαν εὐναίοις γάμοις, |
| 1245.2 | καὶ παῖδα τόνδε, τῶν ἀπ’ Αἰακοῦ μόνον |
| 1245.3 | λελειμμένον δή. βασιλέα δ’ ἐκ τοῦδε χρὴ |
| 1245.4 | ἄλλον δι’ ἄλλου διαπερᾶν Μολοσσίας |
| 1245.5 | εὐδαιμονοῦντας· οὐ γὰρ ὧδ’ ἀνάστατον γένος γενέσθαι δεῖ τὸ σὸν κἀμόν, γέρον, |
| 1245.6 | Τροίας τε· καὶ γὰρ θεοῖσι κἀκείνης μέλει, |
| 1245.7 | καίπερ πεσούσης Παλλάδος προθυμίαι. |
| 1245.8 | σὲ δ’, ὡς ἂν εἰδῆις τῆς ἐμῆς εὐνῆς χάριν, |
| 1255.1 | κακῶν ἀπαλλάξασα τῶν βροτησίων |
| 1255.2 | ἀθάνατον ἄφθιτόν τε ποιήσω θεόν. |
| 1255.3 | κἄπειτα Νηρέως ἐν δόμοις ἐμοῦ μέτα |
| 1255.4 | τὸ λοιπὸν ἤδη θεὸς συνοικήσεις θεᾶι· |
| 1255.5 | ἔνθεν κομίζων ξηρὸν ἐκ πόντου πόδα |
| 1260.1 | τὸν φίλτατόν σοι παῖδ’ ἐμοί τ’ Ἀχιλλέα |
| 1260.2 | ὄψηι δόμους ναίοντα νησιωτικοὺς |
| 1260.3 | Λευκὴν κατ’ ἀκτὴν ἐντὸς ἀξένου πόρου. |
| 1260.4 | ἀλλ’ ἕρπε Δελφῶν ἐς θεόδμητον πόλιν |
| 1260.5 | νεκρὸν κομίζων τόνδε, καὶ κρύψας χθονὶ |
| 1265.1 | ἐλθὼν παλαιᾶς χοιράδος κοῖλον μυχὸν |
| 1265.2 | Σηπιάδος ἵζου· μίμνε δ’ ἔστ’ ἂν ἐξ ἁλὸς |
| 1265.3 | λαβοῦσα πεντήκοντα Νηρήιδων χορὸν |
| 1265.4 | ἔλθω κομιστήν σου· τὸ γὰρ πεπρωμένον |
| 1265.5 | δεῖ ς’ ἐκκομίζειν, Ζηνὶ γὰρ δοκεῖ τάδε. |
| 1270.1 | παῦσαι δὲ λύπης τῶν τεθνηκότων ὕπερ· |
| 1270.2 | πᾶσιν γὰρ ἀνθρώποισιν ἥδε πρὸς θεῶν ψῆφος κέκρανται κατθανεῖν τ’ ὀφείλεται. |
| 1270.3 | Πη. ὦ πότνι’, ὦ γενναῖα συγκοιμήματα, |
| 1270.4 | Νηρέως γένεθλον, χαῖρε· ταῦτα δ’ ἀξίως |
| 1275.1 | σαυτῆς τε ποιεῖς καὶ τέκνων τῶν ἐκ σέθεν. |
| 1275.2 | παύω δὲ λύπην σοῦ κελευούσης, θεά, |
| 1275.3 | καὶ τόνδε θάψας εἶμι Πηλίου πτυχάς, |
| 1275.4 | οὗπερ σὸν εἷλον χερσὶ κάλλιστον δέμας. |
| 1275.5 | [κἆιτ’ οὐ γαμεῖν δῆτ’ ἔκ τε γενναίων χρεὼν |
| 1280.1 | δοῦναί τ’ ἐς ἐσθλούς, ὅστις εὖ βουλεύεται, |
| 1280.2 | κακῶν δὲ λέκτρων μὴ ’πιθυμίαν ἔχειν, |
| 1280.3 | μηδ’ εἰ ζαπλούτους οἴσεται φερνὰς δόμοις; |
| 1280.4 | οὐ γάρ ποτ’ ἂν πράξειαν ἐκ θεῶν κακῶς.] |
| 1280.5 | Χο. πολλαὶ μορφαὶ τῶν δαιμονίων, |
| 1285.1 | πολλὰ δ’ ἀέλπτως κραίνουσι θεοί· |
| 1285.2 | καὶ τὰ δοκηθέντ’ οὐκ ἐτελέσθη, |
| 1285.3 | τῶν δ’ ἀδοκήτων πόρον ηὗρε θεός. τοιόνδ’ ἀπέβη τόδε πρᾶγμα. |