Fragments on Poverty and Social LifeἈποσπάσματα περὶ Πενίας καὶ Κοινωνικοῦ Βίου
Menander of Athens Fragments on Poverty and Social Life PDF
_Fragments on Poverty and Social Life_ is a modern thematic compilation of excerpts from the comedies of Menander of Athens, the preeminent playwright of Greek New Comedy. Menander, who flourished in the late 4th and early 3rd centuries BCE, wrote comedies focused on domestic and social relations, but his works survive only in fragments, with a single play, Dyskolos, preserved nearly complete. This collection draws from the corpus of over two thousand surviving fragments to assemble those concerning the themes of poverty and social life. The fragments reflect the core concerns of Menander’s drama, which is set in the Hellenistic period. They explore the profound impact of poverty and wealth on personal relationships and social mobility, often using financial hardship as a key obstacle in romantic plots. A recurring motif is the role of fortune, or Tyche, in human affairs. The excerpts also offer nuanced explorations of human nature and ethics, frequently highlighting virtues such as kindness, and depict the complex dynamics and conflicts within the family household.
Menander’s plays were not transmitted through the medieval manuscript tradition. Their survival depends on three primary sources: fragments recovered from Egyptian papyri, quotations preserved in later ancient authors and anthologists like Stobaeus, and the Latin adaptations of his plots by the Roman playwrights Plautus and Terence. Menander was the most influential poet of New Comedy, admired throughout antiquity for his refined language and moral maxims. His plots and character types, transmitted via Roman comedy, fundamentally shaped the subsequent European comic tradition. Modern papyrus discoveries have allowed scholars to move beyond the sententious quotations of antiquity and undertake a fuller reevaluation of his sophisticated treatment of character and social ethics.
| book 1 | ὦ μακάριόν με· γυναῖκα οὐ λαμβάνω. |
| book 3 | εἰ δ’ ἔστιν οὗτος τὴν κόρην ὁ διεφθορώς. |
| book 4.1 | ἔργον εὑρεῖν |
| book 4.2 | συγγενῆ πένητός ἐστιν· οὐδὲ εἷς γὰρ ὁμολογεῖ αὐτῷ προσήκειν τὸν βοηθείας |
| book 4.3 | τινὸς δεόμενον· αἰτεῖσθαι γὰρ ἅμα |
| book 4.4 | τι προσδοκᾷ. |
| book 5.1 | οὐ παντελῶς δεῖ τοῖς |
| book 5.2 | πονηροῖς ἐπιτρέπειν, ἀλλ’ ἀντιτάττεσθ’· εἰ δὲ μή, τἄνω κάτω ἡμῶν ὁ βίος λήσει μεταστραφεὶς ὅλος. |
| book 6.1 | πρὸς ἅπαντα δειλὸν ὁ πένης ἐστὶ γὰρ καὶ πάντας αὑτοῦ καταφρονεῖν ὑπολαμβάνει. ὁ γὰρ μετρίως |
| book 6.2 | πράττων |
| book 6.3 | περισκελέστερον ἅπαντα τἀνιαρά, Λαμπρία, φέρει. |
| book 8.1 | ὀκτώ τις ὑποχεῖν ἀνεβόα καὶ δώδεκα κυάθους, ἕως κατέσεισε |
| book 8.2 | φιλοτιμούμενος. |
| book 9 | κοινὰ τὰ τῶν φίλων. |
| book 10 | ἐγὼ δ’ ἀγροῖκος, ἐργάτης, σκυθρός, πικρός, φειδωλός. |
| book 11.1 | θεός ἐστι |
| book 11.2 | τοῖς |
| book 11.3 | χρηστοῖς ἀεὶ ὁ νοῦς γάρ, ὡς ἔοικεν, ὦ σοφώτατοι. |
| book 12.1 | τί πολλὰ τηρεῖν |
| book 12.2 | πολλὰ δεῖ δεδοικότα; |
| book 13.1 | χαῖρ’, ὦ φίλη γῆ, διὰ χρόνου |
| book 13.2 | πολλοῦ ς’ ἰδὼν ἀσπάζομαι· τουτὶ γὰρ οὐ πᾶσαν |
| book 13.3 | ποιῶ τὴν γῆν, ὅταν δὲ τοὐμὸν ἐσίδω |
| book 13.4 | χωρίον· τὸ γὰρ |
| book 13.5 | τρέφον με |
| book 13.6 | τοῦτ’ ἐγὼ κρίνω θεόν. |
| book 14.1 | ὁ πρῶτος εὑρὼν διατροφὴν |
| book 14.2 | πτωχῷ τέχνην |
| book 14.3 | πολλοὺς ἐποίησεν ἀθλίους· ἁπλοῦν γὰρ ἦν τὸν μὴ δυνάμενον ζῆν ἀλύπως ἀποθανεῖν. |
| book 15.1 | ὡς δὲ τὴν ἄκραν κάμπτοντας ἡμᾶς εἶδον, ἐμβάντες |
| book 15.2 | ταχὺ ἀνηγάγοντο. |
| book 16 | ἐκλελάκτικεν ὁ χρηστὸς ἡμῖν μοιχός, ἀλλ’ ἀντάλλαγος— |
| book 17.1 | δύ’ οἰκίας |
| book 17.2 | φηλοῦν γερόντων, ὡς λέγεις, ἀβελτέρων. |
| book 18 | χαλεπόν γε θυγάτηρ κτῆμα καὶ δυσδιάθετον. |
| book 19.1 | δύναται τὸ πλουτεῖν καὶ φιλανθρώπους |
| book 19.2 | ποιεῖν. |
| book 20 | καὶ χρυσολαβὲς καλὸν πάνυ ἐγχειρίδιον. |
| book 21-22-23.1 | παχὺς γὰρ ὗς ἔκειτ’ ἐπὶ στόμα.[ln_1]. . . . . . . . . . . . ἐτρύφησεν ὥστε μὴ πολὺν |
| book 21-22-23.2 | τρυφᾶν |
| book 21-22-23.3 | χρόνον.[ln_2]. . . . . . . . . . . . . . ἴδιον ἐπιθυμῶν μόνος μοι θάνατος οὗτος |
| book 21-22-23.4 | φαίνεται εὐθάνατος, ἔχοντα |
| book 21-22-23.5 | πολλὰς |
| book 21-22-23.6 | χολλάδας κεῖσθαι |
| book 21-22-23.7 | παχύν,[ln_5]ὕπτιον, μόλις λαλοῦντα καὶ τὸ πνεῦμ’ ἔχοντ’ ἄνω, ἐσθίοντα καὶ λέγοντα ‘σήπομ’ ὑπὸ τῆς ἡδονῆς.‘ |
| book 24.1 | εὐποροῦμεν, οὐδὲ μετρίως· ἐκ Κυΐνδων |
| book 24.2 | χρυσίον, Περσικαὶ στολαὶ δὲ κεῖνται |
| book 24.3 | πορφυραῖ, τορεύματα ἔνδον ἔστ’, ἄνδρες, ποτηρίδια, τορεύματα, κἀκτυπωμάτων |
| book 24.4 | πρόσωπα, τραγέλαφοι, λαβρώνια. |
| book 25 | καὶ θάλαττα βορβορώδης, ἣ τρέφει θύννον μέγαν. |
| book 26 | ἀναπετῶ τουτὶ προσελθὼν κοὐκ ἀνέξομ’ οὐκέτι. |
| book 27 | ἀμφιβλήστρῳ περιβάλλεται |
| book 28 | ἡδυλίζειν |
| book 29 | ἡ λαμπήνη |
| book 30.1 | [spk_β]οἱ δ’ ἁρπάσαντες |
| book 30.2 | τοὺς κάδους |
| book 30.3 | τοὺς |
| book 30.4 | στρογγύλους ὕδρευον ἀνδρειότατα κηπουροὶ πάλιν. Β. ‘ἤντλουν‘ λέγειν δεῖ καὶ ‘κάδουσ‘ οὐ δεῖ λέγειν, ἀλλ’ ‘ἀντλιαντλητῆρασ‘. |
| book 31.1 | τίθημ’ ἔχειν |
| book 31.2 | χολήν |
| book 31.3 | σε καλλιωνύμου |
| book 31.4 | πλείω. |
| book 32 | Ἀράβιον ἆρ’ ἐγὼ κεκίνηκ’ ἄγγελον. |
| book 33.1 | ἡγεῖταί μ’ ὅλως ἐπικόπανόν |
| book 33.2 | τι. |
| book 36 | ἴσσα |
| book 39 | εὑρετικὸν εἶναί φασι τὴν ἐρημίαν οἱ τὰς ὀφρῦς αἴροντες. |
| book 41 | λούσατ’ αὐτὴν αὐτίκα. |
| book 42 | καὶ τεττάρων ᾠῶν μετὰ τοῦτο, φιλτάτη, τὸ νεοττίον. |
| book 48 | τὸ δ’ ἐρᾶν ἐπισκοτεῖ ἅπασιν, ὡς ἔοικε, καὶ τοῖς εὐλόγως καὶ τοῖς κακῶς ἔχουσιν. |
| book 50 | ζῶμεν γὰρ οὐχ ὡς θέλομεν, ἀλλ’ ὡς δυνάμεθα. |
| book 51.1 | τὰ προσπεσόντα |
| book 51.2 | προσδοκᾶν ἅπαντα δεῖ ἄνθρωπον ὄντα· παραμένει γὰρ οὐδὲ ἕν. |
| book 52.1 | πλήσας γὰρ ἔφερεν ἐκ |
| book 52.2 | παρατάξεώς |
| book 52.3 | ποθεν τὰς ἐν Λαμίᾳ πάσας. |
| book 53 | τὸ γὰρ σύνηθες οὐδαμοῦ παροπτέον. |
| book 54 | μαρτύρομαι τὸν φίλιον, ὦ Κράτων, Δία. |
| book 55.1 | Μυσῶν ἔσχατος |
| book 55.2 | πολέμιος |
| book 59.1 | φύσει γάρ ἐστ’ ἔρως |
| book 59.2 | τοῦ νουθετοῦντος κωφόν· ἅμα δ’ οὐ ῥᾴδιον νεότητα νικᾶν ἐστι καὶ θεὸν λόγῳ. |
| book 60.1 | εὐδαιμονία |
| book 60.2 | τοῦτ’ ἐστὶν υἱὸς νοῦν ἔχων· ἀλλὰ θυγάτηρ κτῆμ’ ἐστὶν ἐργῶδες |
| book 60.3 | πατρί. |
| book 61 | ὁ φανός ἐστι μεστὸς ὕδατος οὑτοσί, δεῖ τ’ οὐχὶ σείειν, ἀλλ’ ἀποσείειν αὐτόθεν. |
| book 62.1 | οἶς’ εἰσιὼν |
| book 62.2 | πανόν, λύχνον, λυχνοῦχον, ὅ τι πάρεστι· φῶς μόνον |
| book 62.3 | πολὺ ποίει. |
| book 63.1 | τὰ κακῶς |
| book 63.2 | τρέφοντα |
| book 63.3 | χωρί’ ἀνδρείους |
| book 63.4 | ποιεῖ. |
| book 64 | ᾤμην, εἰ τὸ χρυσίον λάβοι ὁ γέρων, θεράπαιναν εὐθὺς ἠγορασμένην ἅβραν ἔσεσθαι. |
| book 65.1 | [spk_β]οὐ γαμεῖς, ἂν νοῦν ἔχῃς, τοῦτον καταλιπὼν τὸν βίον· γεγάμηκα γὰρ αὐτός· διὰ τοῦτο |
| book 65.2 | σοὶ παραινῶ μὴ γαμεῖν. Β. δεδογμένον τὸ πρᾶγμ’· ἀνερρίφθω κύβος. |
| book 65.1 | [ln_5][spk_α]Α. πέραινε. σωθείης δὲ νῦν. ἀληθινὸν εἰς πέλαγος αὑτὸν ἐμβαλεῖς γὰρ |
| book 65.2 | πραγμάτων, οὐ Λιβυκόν, οὐδ’ Αἰγαῖον . . . . . οὗ τῶν |
| book 65.3 | τριάκοντ’ οὐκ ἀπόλλυται |
| book 65.4 | τρία |
| book 65.5 | πλοιάρια· γήμας δ’ οὐδὲ εἷς σέσῳσθ’ ὅλως. |
| book 66.1 | ἐὰν δὲ κινήσῃ μόνον τὴν Μυρτίλην |
| book 66.2 | ταύτην |
| book 66.3 | τις ἢ τίτθην καλῇ, πέρας |
| book 66.4 | ποιεῖ λαλιᾶς· τὸ Δωδωναῖον ἄν |
| book 66.5 | τις |
| book 66.6 | χαλκίον, ὃ λέγουσιν ἠχεῖν, ἢν |
| book 66.7 | παράψηθ’ ὁ παριών,[ln_5]τὴν ἡμέραν ὅλην, καταπαύσαι θᾶττον ἢ ταύτην λαλοῦσαν· νύκτα γὰρ |
| book 66.8 | προσλαμβάνει. |
| book 67.1 | πάντας μεθύσους |
| book 67.2 | τοὺς ἐμπόρους |
| book 67.3 | ποιεῖ τὸ Βυζάντιον· ὅλην ἐπίνομεν τὴν νύκτα διὰ σὲ καὶ σφόδρ’ ἄκρατόν μοι δοκῶ. ἀνίσταμαι γοῦν τέτταρας κεφαλὰς ἔχων. |
| book 68.1 | τὰ πατρῷα μὲν |
| book 68.2 | ποιεῖ καιρός |
| book 68.3 | ποτε ἀλλότρια, σῴζει δ’ αὐτά που τὰ σώματα· βίου δ’ ἔνεστιν ἀσφάλει’ ἐν |
| book 68.4 | ταῖς τέχναις. |
| book 69 | [spk_β]ἐλλέβορον ἤδη πώποτ’ ἔπιες, Σωσία; Β. ἅπαξ. Α. πάλιν νῦν πῖθι· μαίνει γὰρ κακῶς. |
| book 70 | πάντ’ ἐστὶ τῷ καλῷ λόγῳ ἱερόν· ὁ νοῦς γάρ ἐστιν ὁ λαλήσων θεός. |
| book 71.1 | ὦ τρισκατάρατε, ζωπύρει |
| book 71.2 | τοὺς ἄνθρακας. |
| book 72.1 | ἀνδρὸς |
| book 72.2 | χαρακτὴρ ἐκ λόγου γνωρίζεται. |
| book 73 | ἢ χαλκοῦν μέγα ὁλκεῖον |
| book 74.1 | ὦ τρισάθλιοι τί πλέον ἔχουσι τῶν ἄλλων; βίον ὡς οἰκτρὸν ἐξαντλοῦσιν οἱ τὰ φρούρια |
| book 74.2 | τηροῦντες, οἱ τὰς ἀκροπόλεις κεκτημένοι·[ln_5]εἰ πάντας ὑπονοοῦσιν οὕτω ῥᾳδίως ἐγχειρίδιον ἔχοντας αὐτοῖς |
| book 74.3 | προσιέναι, οἵαν δίκην διδόασιν. |
| book 75 | ὃ βούλεται γὰρ μόνον ὁρῶν καὶ προσδοκῶν ἀλόγιστος ἔσται τῆς ἀληθείας κριτής. |
| book 76ab.1 | στρατιώτην, Σμικρίνη, σωτηρίας ἔστ’ ἔργον εὑρεῖν |
| book 76ab.2 | πρόφασιν, ὀλέθρου δ’ εὔπορον. |
| book 77 | πολλοὶ γὰρ ἐκλελοιπότες τὸν χάρακα τὰς κώμας ἐπόρθουν. |
| book 78.1 | ἔχων τὴν ἀσπίδα ἔκειτο |
| book 78.2 | συντετριμμένην. |
| book 79 | Ἑλληνίς, οὐκ Ἰβηρίς |
| book 80 | βρύειν |
| book 81 | ἔμυξεν |
| book 82 | κανδύταλις |
| book 83.1 | τυφλὸν ὁ πλοῦτος, καὶ τυφλοὺς |
| book 83.2 | τοὺς ἐμβλέποντας εἰς ἑαυτὸν δεικνύει. |
| book 84 | τὸ στεφανοῦν |
| book 85.1 | ἀλλ’ ὅταν ἐρῶντα νοῦν ἔχειν |
| book 85.2 | τις ἀξιοῖ, παρὰ τίνι τἀνόητον οὗτος ὄψεται; |
| book 86.1 | ἐκφυγοῦσα δ’ ἣν εἶχεν νόσον οὐκ ἔσχε |
| book 86.2 | τοὺς ῥηθέντας ἀναθέσθαι λόγους. |
| book 87.1 | εἰ τὰς ἀληθείας ἁπλῶς τίς |
| book 87.2 | σοι λέγει— |
| book 88.1 | οὐ δεῖ διαβολῆς καταφρονεῖν, οὐδ’ ἂν |
| book 88.2 | σφόδρ’ ᾖ ψευδής· ἐπίσταντ’ αὐξάνειν αὐτήν |
| book 88.3 | τινες, δι’ οὓς |
| book 88.4 | φυλάττεσθαι τὰ τοιαῦτ’ ὀρθῶς ἔχει. |
| book 89.1 | πολλὰ δύσκολα εὕροις ἂν ἐν |
| book 89.2 | τοῖς πᾶσιν· ἀλλ’ εἰ πλείονα τὰ συμφέροντ’ ἔνεστι, τοῦτο δεῖ σκοπεῖν. |
| book 90 | πλοῦτος δὲ πολλῶν ἐπικάλυμμ’ ἐστὶν κακῶν. |
| book 91.1 | οὐκ ἔστιν ἑκτεὺς |
| book 91.2 | τοῦτο, μὰ τὸν Ἀσκληπιόν. |
| book 92.1 | πεντεκτένους μὲν καὶ περίνησα |
| book 92.2 | πορφυρᾶ |
| book 93 | εὐκαταφρόνητόν ἐστι, Γοργία, πένης, κἂν πάνυ λέγῃ δίκαια· τούτου γὰρ λέγειν ἕνεκα μόνου νομίζεθ’ οὗτος, τοῦ λαβεῖν. καὶ συκοφάντης εὐθὺς ὁ τὸ τριβώνιον[ln_5]ἔχων καλεῖται, κἂν ἀδικούμενος τύχῃ. |
| book 94.1 | ὁ δ’ ἠδικηκὼς ὅστις ἔσθ’ οὗτός |
| book 94.2 | ποτε τὴν ὑμετέραν |
| book 94.3 | πενίαν, κακοδαίμων ἔσθ’, ὅτι |
| book 94.4 | τοῦτ’ ἠδίκηκεν, οὗ τυχὸν μεταλήψεται. εἰ καὶ σφόδρ’ εὐπορεῖ γάρ, ἀβεβαίως |
| book 94.5 | τρυφᾷ·[ln_5]τὸ τῆς τύχης γὰρ ῥεῦμα μεταπίπτει |
| book 94.6 | ταχύ. |
| book 95.1 | οὗτος κράτιστός ἐστ’ ἀνήρ, ὦ Γοργία, ὅστις ἀδικεῖσθαι |
| book 95.2 | πλεῖστ’ ἐπίστατ’ ἐγκρατῶς· τὸ δ’ ὀξύθυμον |
| book 95.3 | τοῦτο καὶ λίαν |
| book 95.4 | πικρὸν δεῖγμ’ ἐστὶν εὐθὺς πᾶσι μικροψυχίας. |
| book 96.1 | ἀγρὸν εὐσεβέστερον γεωργεῖν οὐδένα οἶμαι· φέρει γὰρ ὅσα θεοῖς ἄνθη καλά, κιττόν, δάφνην· κριθὰς δ’ ἐὰν |
| book 96.2 | σπείρω, πάνυ δίκαιος ὢν ἀπέδωχ’ ὅσας ἂν καταβάλω. |
| book 97.1 | εἰμὶ μὲν ἄγροικος, καὐτὸς οὐκ ἄλλως ἐρῶ, καὶ τῶν κατ’ ἄστυ |
| book 97.2 | πραγμάτων οὐ παντελῶς ἔμπειρος, ὁ δὲ χρόνος τί μ’ εἰδέναι |
| book 97.3 | ποιεῖ πλέον. |
| book 98.1 | βουβὼν ἐπήρθη τῷ γέροντι, θέρμα |
| book 98.2 | τε ἐπέλαβεν αὐτόν. |
| book 99 | ἦν δ’ οὐ πονηρὸς οὐδ’ ἐδόκουν. |
| book 100.1 | ἐμβεβρόντησαι; γελοῖον, ὃς κόρης ἐλευθέρας εἰς ἔρωθ’ ἥκων |
| book 100.2 | σιωπᾷς καὶ μάτην |
| book 100.3 | ποθουμένους |
| book 100.4 | περιορᾷς γάμους |
| book 100.5 | σεαυτῷ. |
| book 102.1 | τίς γὰρ οὑτοσὶ κακοδαίμων ἔφυ, ὃς οὐκ ἂν ἐκδοίη θυγατέρας ἄσμενος, καὶ ταῦτα |
| book 102.2 | πεντήκοντα |
| book 102.3 | παιδίσκας ἔχων. |
| book 103.1 | οἰκόσιτον νυμφίον οὐδὲν δεόμενον |
| book 103.2 | προικὸς ἐξευρήκαμεν. |
| book 104 | ἀνεμιαῖον ἐγένετο |
| book 105 | αὐτολήκυθοι |
| book 106 | καὶ λαιμὰ βακχεύει λαβὼν τὰ χρήματα. |
| book 107.1 | Δρία |
| book 107.2 | παῖ, δειπνοποιεῖσθαι τί δεῖ; |
| book 109.1 | [spk_β]ἀγαθόν τί μοι γένοιτο, πολύτιμοι θεοί· ὑποδούμενος τὸν ἱμάντα γὰρ τῆς δεξιᾶς ἐμβάδος ἀπέρρηξ’. Β. εἰκότως, ὦ φλήναφε· σαπρὸς γὰρ ἦν, σὺ δὲ μικρολόγος ἄρ’ οὐ θέλων[ln_5]καινὰς |
| book 109.2 | πρίασθαι. |
| book 110.1 | οὐ δεῖ γὰρ ἀδικεῖν οἰκέτας, ἄλλως |
| book 110.2 | τε καὶ ὅταν μετ’ εὐνοίας |
| book 110.3 | τι μὴ πονηρίᾳ πταίσωσιν· αἰσχρόν ἐστι |
| book 110.4 | τοῦτο γὰρ πάνυ. |
| book 111 | καὶ τυφλῷ δῆλον |
| book 112 | ὀλόλους |
| book 113.1 | [spk_β]τί τοῦτο, παῖ; διακονικῶς γὰρ νὴ Δία |
| book 113.2 | προελήλυθας. Β. ναί· πλάττομεν γὰρ |
| book 113.3 | πλάσματα, τὴν νύκτα τ’ ἠγρυπνήκαμεν· καὶ νῦν ἔτι ἀποίητα πάμπολλ’ ἐστὶν ἡμῖν. |
| book 114 | μακάριος ὅστις οὐσίαν καὶ νοῦν ἔχει· χρῆται γὰρ οὗτος εἰς ἃ δεῖ ταύτῃ καλῶς. |
| book 115 | βίος |
| book 116 | ληνόν |
| book 117-118.1 | συμπεριπατήσεις γὰρ |
| book 117-118.2 | τρίβων’ ἔχους’ ἐμοί, ὥσπερ Κράτητι τῷ κυνικῷ ποθ’ ἡ γυνή.[ln_2]. . . . . . . . . . . . . . . καὶ θυγατέρ’ ἐξέδωκ’ ἐκεῖνος, ὡς ἔφη αὐτός, ἐπὶ πείρᾳ δοὺς |
| book 117-118.3 | τριάκονθ’ ἡμέρας. |
| book 119-120 | ὄρνεις φέρων ἐλήλυθα. ὄρνιθας ἀποστέλλει. |
| book 123 | βουληφόρως τὴν ἡμετέραν, ὦ Δημέα, προκατέλαβες ὅρασιν. |
| book 124 | ἐμοὶ παράστα· τὴν θύραν κόψας ἐγὼ καλῶ τιν’ αὐτῶν. |
| book 125 | ὃν οἱ θεοὶ φιλοῦσιν ἀποθνῄσκει νέος. |
| book 126 | οὐ Μεγάβυζος ἦν, ὅστις γένοιτο ζάκορος. |
| book 127.1 | τῆς Ἀττικῆς νομίζετ’ εἶναι τὸν τόπον |
| book 127.2 | Φυλήν, τὸ Νυμφαῖον δ’ ὅθεν |
| book 127.3 | προέρχομαι |
| book 127.4 | Φυλασίων. |
| book 128.1 | περὶ χρημάτων λαλεῖς, ἀβεβαίου |
| book 128.2 | πράγματος· εἰ μὲν γὰρ οἶσθα |
| book 128.3 | ταῦτα |
| book 128.4 | παραμενοῦντά σοι εἰς πάντα τὸν |
| book 128.5 | χρόνον, φύλαττε μηδενὶ ἄλλῳ μεταδιδούς, αὐτὸς ὢν δὲ κύριος·[ln_5]εἰ μὴ δὲ σαυτοῦ, τῆς τύχης δὲ πάντ’ ἔχεις, τί ἂν |
| book 128.6 | φθονοίης, ὦ πάτερ, τούτων |
| book 128.7 | τινί; αὐτὴ γὰρ ἄλλῳ τυχὸν ἀναξίῳ τινὶ παρελομένη |
| book 128.8 | σου πάντα |
| book 128.9 | προσθήσει πάλιν. διόπερ ἔγωγέ φημι δεῖν, ὅσον |
| book 128.10 | χρόνον[ln_10]εἶ κύριος, χρῆσθαί σε γενναίως, πάτερ, αὐτόν, ἐπικουρεῖν πᾶσιν, εὐπόρους |
| book 128.11 | ποιεῖν οὓς ἂν δύνῃ πλείστους διὰ σαυτοῦ· τοῦτο γὰρ ἀθάνατόν ἐστι, κἄν |
| book 128.12 | ποτε |
| book 128.13 | πταίσας τύχῃς, ἐκεῖθεν ἔσται |
| book 128.14 | ταὐτὸ τοῦτό σοι πάλιν. |
| book 128 | [ln_15]πολλῷ δὲ κρεῖττόν ἐστιν ἐμφανὴς φίλος ἢ πλοῦτος ἀφανής, ὃν σὺ κατορύξας ἔχεις. |
| book 129.1 | ὡς θύουσι δ’ οἱ τοιχωρύχοι, κίστας φέροντες, σταμνί’, οὐχὶ τῶν θεῶν ἕνεκ’, ἀλλ’ ἑαυτῶν· ὁ λιβανωτὸς εὐσεβές, καὶ τὸ πόπανον |
| book 129.2 | τοῦτ’ ἔλαβεν ὁ θεὸς ἐπὶ τὸ πῦρ[ln_5]ἅπαν ἐπιτεθέν· οἱ δὲ τὴν ὀσφὺν ἄκραν καὶ τὴν |
| book 129.3 | χολὴν ὀστᾶ τ’ ἄβρωτα |
| book 129.4 | τοῖς θεοῖς ἐπιθέντες αὐτοὶ τἄλλα καταπίνους’ ἀεί. |
| book 130 | οὐδὲ εἷς μάγειρον ἀδικήσας ἀθῷος διέφυγεν· ἱεροπρεπής πώς ἐστιν ἡμῶν ἡ τέχνη. |
| book 131-132.1 | οὐδενὸς |
| book 131-132.2 | χρὴ πράγματος τὸν εὖ πονοῦνθ’ ὅλως ἀπογνῶναί ποτε.[ln_2]. . . . . . . . . . . . ἁλωτὰ γίνετ’ ἐπιμελείᾳ καὶ πόνῳ ἅπαντα. |
| book 134.1 | σιωπῇ φασι |
| book 134.2 | τούτῳ τῷ θεῷ οὐ δεῖν |
| book 134.3 | προσιέναι. |
| book 135.1 | οὐκ ἔνεστί σοι |
| book 135.2 | φυγεῖν οἰκειότητα, δᾶερ. |
| book 136 | οὐ πῦρ γὰρ αἰτῶν, οὐδὲ λοπάδ’ αἰτούμενος |
| book 137 | ὦ δυστυχής, τί οὐ καθεύδεις; |
| book 138 | εὑρηκὼς κἀγὼ τούτου τέχνην |
| book 139 | ἀνδριάς |
| book 140.1 | πρὸς τῆς Ἀθηνᾶς, δαιμονᾷς, γεγονὼς ἔτη |
| book 140.2 | τοσαῦθ’; ὁμοῦ γάρ ἐστιν ἑξήκοντά σοι. |
| book 141 | λουτρόν, θεραπαίνας, ἀργυρώματα. |
| book 142.1 | ἐξ ἱσταρίου δ’ ἐκρέματο |
| book 142.2 | φιλοπόνως πάνυ. . . . . . καὶ θεραπαινὶς ἦν μία· αὕτη |
| book 142.3 | συνύφαινεν ῥυπαρῶς διακειμένη. |
| book 143.1 | ἀνδρὸς |
| book 143.2 | χαρακτὴρ ἐκ λόγου γνωρίζεται. |
| book 144.1 | πᾶς |
| book 144.2 | πατὴρ μωρός. |
| book 145.1 | οἴκοι μένειν |
| book 145.2 | χρὴ καὶ μένειν ἐλεύθερον ἢ μηκέτ’ εἶναι τὸν καλῶς εὐδαίμονα. |
| book 146 | μετ’ ἄριστον γὰρ ὡς ἀμυγδαλὰς [ἐγὼ] παρέθηκα, καὶ τῶν ῥοιδίων ἐτρώγομεν. |
| book 147 | ταῦτά σοι καὶ Πύθια καὶ Δήλια. |
| book 148.1 | ἀλλ’ ἢν |
| book 148.2 | χιτών |
| book 148.3 | σοι |
| book 149 | οὐχ ὅθεν ἂν ᾤμην ἠτύχηκα· πάντα δὲ τὰ μηδὲ προσδοκώμεν’ ἔκστασιν φέρει. |
| book 150 | τοῦ δ’ ἆρα Κωρυκαῖος ἠκροάσατο. |
| book 151.1 | [spk_β]πίε. Β. πιεῖν ἀναγκάσω τὴν ἱερόσυλον |
| book 151.2 | πρῶτα. |
| book 153.1 | ὑπὲρ ὄνου |
| book 153.2 | σκιᾶς |
| book 154.1 | . . . ἐξώλης ἀπόλοιθ’ ὅστις |
| book 154.2 | ποτὲ ὁ πρῶτος ἦν γήμας, ἔπειθ’ ὁ δεύτερος, εἶθ’ ὁ τρίτος, εἶθ’ ὁ τέταρτος, εἶθ’ ὁ μεταγενής. |
| book 155.1 | τρία γάρ ἐστι, δέσποτα, δι’ ὧν ἅπαντα γίνετ’, ἢ κατὰ τοὺς νόμους, ἢ ταῖς ἀνάγκαις, ἢ τὸ τρίτον ἔθει |
| book 155.2 | τινί. |
| book 156.1 | ἐφ’ ᾧ φρονεῖς μέγιστον ἀπολεῖ τοῦτό σε, τὸ δοκεῖν |
| book 156.2 | τιν’ εἶναι· καὶ γὰρ ἄλλους μυρίους. |
| book 157.1 | ὡς ἀγαθόν ἐστι |
| book 157.2 | πρᾶγμα τὸ γενέσθαι |
| book 157.3 | τινὸς |
| book 157.4 | πατέρα. |
| book 158-159.1 | καὶ νῦν ὑπὲρ |
| book 158-159.2 | τούτων |
| book 158-159.3 | συνάγουσι κατὰ μόνας. ἐπλήρωσέν |
| book 158-159.4 | τε τὸ συναγώγιον. |
| book 160.1 | τὸ σὸν |
| book 160.2 | ταπεινὸν ἂν σὺ σεμνύνῃς, καλὸν ἔξω |
| book 160.3 | φανεῖται, φίλ’ ἄνερ· ἂν δ’ αὐτὸς |
| book 160.4 | ποιῇς |
| book 160.5 | ταπεινὸν αὐτὸ καὶ τιθῇς ἐν μηδενί, οἰκεῖος οὗτος κατάγελως νομίζεται. |
| book 161.1 | τὰ γὰρ |
| book 161.2 | τολμηρὰ τῶν ὄχλων ἔχει ἐν |
| book 161.3 | τοῖς λογισμοῖς τὰς ἐπιδείξεις δυσκόλους, ἐν τῷ δὲ πράττειν, ἂν λάβῃ τὸν καιρὸν εὖ, ἀπροσδόκητον τὴν τέχνην ἐξηύρετο. |
| book 162.1 | τοῖς ἀναιδέσιν βοηθεῖ γὰρ λόγοις |
| book 162.2 | τοῦθ’ ἓν μόνον, ἂν βραχεῖς αὐτοὺς |
| book 162.3 | ποιῇ τις τόν |
| book 162.4 | τε καιρὸν εὖ λάβῃ. |
| book 164 | ἆρ’ ἐστὶ πάντων ἀγρυπνία λαλίστατον. ἐμὲ γοῦν ἀναστήσασα δευρὶ προάγεται λαλεῖν ἀπ’ ἀρχῆς πάντα τὸν ἐμαυτοῦ βίον. |
| book 165.1 | ὥσπερ τῶν |
| book 165.2 | χορῶν οὐ πάντες ᾄδους’, ἀλλ’ ἄφωνοι δύο |
| book 165.3 | τινὲς ἢ τρεῖς |
| book 165.4 | παρεστήκασι πάντων ἔσχατοι εἰς τὸν ἀριθμόν, καὶ τοῦθ’ ὁμοίως |
| book 165.5 | πως ἔχει·[ln_5]χώραν κατέχουσι, ζῶσι δ’ οἷς ἐστιν βίος. |
| book 166.1 | ἢ δεῖ μόνον ζῆν ἢ γενόμενον |
| book 166.2 | πατέρα |
| book 166.3 | παίδων ἀποθανεῖν· οὕτω τὸ μετὰ ταῦτ’ ἐστὶ τοῦ βίου |
| book 166.4 | πικρόν. |
| book 167-168.1 | ἀλεκτρυών |
| book 167-168.2 | τις ἐκεκράγει μέγα. . . . οὐ σοβήσετ’ ἔξω, φησί, τὰς ὄρνιθας ἀφ’ ἡμῶν; αὕτη |
| book 167-168.3 | ποτ’ ἐξεσόβησε τὰς ὄρνεις μόλις. |
| book 169 | τί δ’ ἂν ἔχοι νεκρὸς ἀγαθόν, ὅπου γ’ οἱ ζῶντες ἔχομεν οὐδὲ ἕν; |
| book 170 | ὅρα σὺ καὶ φρόντιζε κἀπόστα βραχύ. |
| book 171.1 | οὔπω |
| book 171.2 | σοι |
| book 171.3 | πεπίστευμαι; |
| book 173.1 | μὴ καταφρονήσῃς τῶν θεῶν· ἐν |
| book 173.2 | παντὶ δεῖ καιρῷ τὸ δίκαιον ἐπικρατεῖν ἁπανταχοῦ, καὶ τὸν |
| book 173.3 | παρατυγχάνοντα |
| book 173.4 | τούτου |
| book 173.5 | τοῦ μέρους ἔχειν |
| book 173.6 | πρόνοιαν κοινόν ἐστι τῷ βίῳ. |
| book 174.1 | οἴει |
| book 174.2 | τοσαύτην |
| book 174.3 | τοὺς θεοὺς ἄγειν |
| book 174.4 | σχολήν, ὥστε τὸ κακὸν καὶ τἀγαθὸν καθ’ ἡμέραν νέμειν ἑκάστῳ, Σμικρίνη; |
| book 175.1 | ἀργὸς δ’ ὑγιαίνων |
| book 175.2 | τοῦ πυρέττοντος |
| book 175.3 | πολὺ ἀθλιώτερος, διπλάσια γοῦν ἐσθίει μάτην. |
| book 176.1 | ἐλευθέρῳ τὸ καταγελᾶσθαι μὲν |
| book 176.2 | πολὺ αἴσχιστόν ἐστι, τὸ δ’ ὀδυνᾶσθ’ ἀνθρώπινον. |
| book 177 | οὐκ οἰμώξεται καταφθαρεὶς ἐν ματρυλείῳ τὸν βίον; |
| book 178 | ἐπέπασα ἐπὶ τὸ τάριχος ἅλας, ἐὰν οὕτω τύχῃ. |
| book 179 | οὐδὲν πέπονθας δεινόν, ἂν μὴ προσποιῇ. |
| book 180.1 | οὐχ εὕρεσις |
| book 180.2 | τοῦτ’ ἐστίν, ἀλλ’ ἀφαίρεσις. |
| book 181 | οἱ τηλικοῦτοι καὶ τοιοῦτοι τῷ γένει |
| book 183.1 | ἐπιτρεπτέον |
| book 183.2 | τινὶ ἔστιν |
| book 183.3 | περὶ τούτων. |
| book 184 | ἐξετύφην μὲν οὖν κλάουσα. |
| book 185 | ἐχῖνος |
| book 187.1 | μὴ θεομάχει, μηδὲ προσάγου τῷ πράγματι |
| book 187.2 | χειμῶνας ἑτέρους, τοὺς δ’ ἀναγκαίους φέρε. |
| book 188 | οὗτός ἐστι γαλεώτης γέρων. |
| book 189.1 | πάντα τὰ ζητούμενα δεῖσθαι μερίμνης |
| book 189.2 | φασὶν οἱ σοφώτεροι. |
| book 191.1 | συστομώτερος |
| book 191.2 | σκάφης |
| book 192.1 | λύκου |
| book 192.2 | πτερά |
| book 193 | σιτοβόλια |
| book 194 | τρόφιμον |
| book 195.1 | ἐγὼ μὲν ἤδη μοι δοκῶ, νὴ τοὺς θεούς, ἐν |
| book 195.2 | τοῖς κύκλοις ἐμαυτὸν ἐκδεδυκότα ὁρᾶν κύκλῳ τρέχοντα καὶ πωλούμενον. |
| book 196-197 | ἐπ’ ἀρίστῳ λαβὼν ὀψάριον |
| book 196-197.1 | [ln_2][spk_β]. . . . . . . . . . . . τῶν ἰχθυοπωλῶν ἀρτίως |
| book 196-197.2 | τις |
| book 196-197.3 | τεττάρων δραχμῶν ἐπώλει κωβιούς. Β. πολλοῦ σφόδρα. |
| book 198 | παρέσομαι γὰρ ἓν δύο. |
| book 199 | ἔσχατος Μυσῶν |
| book 200 | Τενέδιος ἄνθρωπος |
| book 201.1 | ἀλλὰ θεὸς οὐδεὶς εἰς τὸ προκόλπιον φέρει ἀργύριον, ἀλλ’ ἔδωκεν εὔνους γενόμενος πόρον, εἰσβολήν τ’ ἔδειξεν εὐπορίας |
| book 201.2 | τινός, ἣν ἂν |
| book 201.3 | παρῇς σύ, μηκέτ’ αἰτιῶ θεόν,[ln_5]ἤδη δὲ τῇ σαυτοῦ ζυγομάχει μαλακίᾳ. |
| book 202.1 | οὐδείς μ’ ἀρέσκει |
| book 202.2 | περιπατῶν ἔξω θεὸς μετὰ γραός, οὐδ’ εἰς οἰκίαν |
| book 202.3 | παρεισιὼν ἐπὶ τοῦ σανιδίου. τὸν δίκαιον δεῖ θεὸν οἴκοι μένειν σῴζοντα |
| book 202.4 | τοὺς ἱδρυμένους. |
| book 203abc.1 | ἐλεεῖν δ’ ἐκεῖνος ἔμαθεν εὐτυχῶν μόνος.[ln_1]. . . . . . . . . . . . ὁ χρηστός, ὡς ἔοικε, καὶ χρηστοὺς |
| book 203abc.2 | ποιεῖ.[ln_2]. . . . . . . . . . . . μί’ ἐστὶν ἀρετὴ τὸν ἄτοπον |
| book 203abc.3 | φεύγειν ἀεί. |
| book 204 | τὸν δὲ παῖδ’ οὐδ’ εἴδομεν, ἀλλ’ ἁρπαγὴν αὐτῷ κατασκευάζομεν. |
| book 205.1 | ὧν δὲ μὴ αἴτιος |
| book 205.2 | τρόπος, τά γ’ ἀπὸ τῆς τύχης φέρειν δεῖ γνησίως τὸν εὐγενῆ. |
| book 206 | αὐτολήκυθοι |
| book 207 | παρῶμμαι |
| book 208 | χειμάζειν |
| book 209.1 | δέσποιν’, Ἔρωτος οὐδὲν ἰσχύει |
| book 209.2 | πλέον, οὐδ’ αὐτὸς ὁ κρατῶν τῶν ἐν οὐρανῷ θεῶν Ζεύς, ἀλλ’ ἐκείνῳ πάντ’ ἀναγκασθεὶς |
| book 209.3 | ποιεῖ. |
| book 210 | ἐχρῆν γὰρ εἶναι τὸ καλὸν εὐγενέστατον, τοὐλεύθερον δὲ πανταχοῦ φρονεῖν μέγα. |
| book 211 | ὡς οἰκτρόν, ἣ [τὰ] τοιαῦτα δυστυχῶ μόνη, ἃ μηδὲ πιθανὰς τὰς ὑπερβολὰς ἔχει. |
| book 212.1 | χοῦς κεκραμένου οἴνου· λαβὼν ἔκπιθι |
| book 212.2 | τοῦτον. |
| book 213 | πεφαρμάκευσαι, γλυκύτατ’, ἀναλυθεὶς μόλις. |
| book 214.1 | εὖ ἴσθι, κἀγὼ τοῦτο |
| book 214.2 | συγχωρήσομαι. |
| book 216 | ὦ δυστυχής, εἰ μὴ βαδιεῖ |
| book 217.1 | ἐμοὶ μὲν οὖν ἄειδε |
| book 217.2 | τοιαύτην, θεά, θρασεῖαν, ὡραίαν δὲ καὶ πιθανὴν ἅμα, ἀδικοῦσαν, ἀποκλῄουσαν, αἰτοῦσαν |
| book 217.3 | πυκνά, μηδενὸς ἐρῶσαν, προσποιουμένην δ’ ἀεί. |
| book 218.1 | φθείρουσιν ἤθη |
| book 218.2 | χρήσθ’ ὁμιλίαι κακαί. |
| book 219 | κατὰ μυὸς ὄλεθρον |
| book 220 | Ἄρης τύραννος |
| book 221 | πτωχότερος κίγκλου |
| book 222 | μέταυλος |
| book 223.1 | εἴ τις |
| book 223.2 | προσελθών μοι θεῶν λέγοι ‘Κράτων, ἐπὰν ἀποθάνῃς, αὖθις ἐξ ἀρχῆς ἔσει· ἔσει δ’ ὅ τι ἂν βούλῃ, κύων, πρόβατον, τράγος, ἄνθρωπος, ἵππος· δὶς βιῶναι γάρ |
| book 223.3 | σε δεῖ·[ln_5]εἱμαρμένον |
| book 223.4 | τοῦτ’ ἐστίν, ὅ τι βούλει δ’ ἑλοῦ·‘ ἅπαντα μᾶλλον, εὐθὺς εἰπεῖν ἂν δοκῶ, ποίει με |
| book 223.5 | πλὴν ἄνθρωπον· ἀδίκως εὐτυχεῖ κακῶς |
| book 223.6 | τε πράττει |
| book 223.7 | τοῦτο τὸ ζῷον μόνον. ὁ κράτιστος ἵππος ἐπιμελεστέραν ἔχει[ln_10]ἑτέρου θεραπείαν· ἀγαθὸς ἂν γένῃ κύων, ἐντιμότερος εἶ τοῦ κακοῦ κυνὸς |
| book 223.8 | πολύ. ἀλεκτρυὼν γενναῖος ἐν ἑτέρᾳ τροφῇ ἔστιν, ὁ δ’ ἀγεννὴς καὶ δέδιε τὸν κρείττονα· ἄνθρωπος ἂν ᾖ χρηστός, εὐγενής, σφόδρα[ln_15]γενναῖος, οὐδὲν ὄφελος ἐν τῷ νῦν γένει. πράττει δ’ ὁ κόλαξ ἄριστα πάντων, δεύτερα ὁ συκοφάντης, ὁ κακοήθης |
| book 223.9 | τρίτα λέγει. ὄνον γενέσθαι κρεῖττον ἢ τοὺς |
| book 223.10 | χείρονας ὁρᾶν ἑαυτοῦ ζῶντας ἐπιφανέστερον. |
| book 224.1 | καὶ ταχὺ πάλιν τὸ πρῶτον |
| book 224.2 | περισοβεῖ ποτήριον αὐτοῖς ἀκράτου. |
| book 225 | ὁ πλεῖστον νοῦν ἔχων μάντις τ’ ἄριστός ἐστι σύμβουλός θ’ ἅμα. |
| book 226 | μέσως μεθύων τὴν Θηρίκλειον ἔσπασεν. |
| book 227 | ἀπὸ μηχανῆς θεὸς ἐπεφάνης. |
| book 228.1 | δεύτερος |
| book 228.2 | πλοῦς |
| book 229.1 | καὶ τὸ κεράμιον ἀνέῳχας· ὄζεις, ἱερόσυλ’, οἴνου |
| book 229.2 | πολύ. |
| book 230.1 | μικρά γε |
| book 230.2 | πρόφασίς ἐστι |
| book 230.3 | τοῦ πρᾶξαι κακῶς. |
| book 231.1 | εὐθυμία βίε τὸν δοῦλον |
| book 231.2 | τρέφει. |
| book 232 | ἔλυς’ ἐμαυτόν, εἶτ’ ἀπέδραν μόνος. |
| book 233.1 | ὁλόκληρος οὗτός |
| book 233.2 | σοι, ξένε. |
| book 234 | λυχνοκαΐαν |
| book 235.1 | εἶτ’ οὐ μέγιστός ἐστι τῶν θεῶν Ἔρως καὶ τιμιώτατός γε τῶν πάντων |
| book 235.2 | πολύ; οὐδεὶς γὰρ οὕτως ἐστὶ φειδωλὸς |
| book 235.3 | σφόδρα ἄνθρωπος οὐδ’ οὕτως ἀκριβὴς |
| book 235.4 | τοὺς |
| book 235.5 | τρόπους,[ln_5]ὃς οὐχὶ τούτῳ μερίδα τῷ θεῷ νέμει τῆς οὐσίας· ὅσοις μὲν οὖν |
| book 235.6 | πρᾴως ἔχει, νέοις ἔτ’ οὖσι |
| book 235.7 | τοῦτο |
| book 235.8 | προστάττει |
| book 235.9 | ποιεῖν· οἱ δ’ εἰς τὸ γῆρας ἀναβολὰς |
| book 235.10 | ποιούμενοι, οὗτοι |
| book 235.11 | προσαποτίνουσι |
| book 235.12 | τοῦ χρόνου τόκους. |
| book 236.1 | ὅταν δ’ ἐρῶντος τόλμαν ἀφέλῃς οἴχεται, εἰς |
| book 236.2 | τοὺς ἰαλέμους |
| book 236.3 | τε τοῦτον ἔγγραφε. |
| book 237 | πολλοῖς ὑπέκκαυμ’ ἔστ’ ἔρωτος μουσική. |
| book 238.1 | ἄσιτος ἑπτὰ μῆνας, ὕδατος |
| book 238.2 | στράγγ’ ἔχων |
| book 239 | κανθάρου μελάντερος |
| book 240.1 | κατὰ πόλλ’ ἄρ’ ἐστὶν οὐ καλῶς εἰρημένον τὸ γνῶθι |
| book 240.2 | σαυτόν· χρησιμώτερον γὰρ ἦν τὸ γνῶθι |
| book 240.3 | τοὺς ἄλλους. |
| book 241.1 | ὁ δεύτερος |
| book 241.2 | πλοῦς ἐστι δήπου λεγόμενος, ἂν ἀποτύχῃ τις οὐρίου, κώπαισι |
| book 241.3 | πλεῖν. |
| book 242 | φιλοσοφεῖ δὲ τοῦθ’ ὅπως καταπράξεται τὸν γάμον. |
| book 243 | ἡ δ’ ἀνέῳγε τὴν θύραν. |
| book 244.1 | ὡς ὀκνηρός, πάντα μέλλων, σιτόκουρος ὁμολογῶν |
| book 244.2 | παρατρέφεσθαι. |
| book 245.1 | οὐδεὶς δι’ ἀνθρώπου θεὸς σῴζει, γύναι, ἑτέρου τὸν ἕτερον· εἰ γὰρ ἕλκει τὸν θεὸν |
| book 245.2 | τοῖς κυμβάλοις ἄνθρωπος εἰς ὃ βούλεται, ὁ τοῦτο |
| book 245.3 | ποιῶν ἐστι μείζων |
| book 245.4 | τοῦ θεοῦ.[ln_5]ἀλλ’ ἔστι τόλμης καὶ βίου |
| book 245.5 | ταῦτ’ ὄργανα εὑρημέν’ ἀνθρώποις ἀναιδέσιν, Ῥόδη, εἰς καταγέλωτα τῷ βίῳ πεπλασμένα. |
| book 246.1 | ὄνου |
| book 246.2 | παρακύψεως |
| book 247-248.1 | οὐκ ἔστιν οὐδέν, πάτερ, ἐν ἀνθρώπου φύσει μεῖζον λογισμοῦ τῷ διαθέσθαι |
| book 247-248.2 | πράγματα. ἕκαστός ἐστι καὶ λογίσασθαι κατὰ τρόπον ἄρχων, στρατηγός, ἡγεμὼν δήμου, πάλιν[ln_5]σύμβουλος· ὁ λογισμῷ διαφέρων πάντ’ ἔχει. |
| book 249.1 | [spk_β]Μόνιμός |
| book 249.2 | τις ἦν ἄνθρωπος, ὦ Φίλων, σοφός, ἀδοξότερος μικρῷ δ’. Β. ὁ τὴν πήραν ἔχων; Α. πήρας μὲν οὖν |
| book 249.3 | τρεῖς· ἀλλ’ ἐκεῖνος ῥῆμά τι ἐφθέγξατ’ οὐδὲν ἐμφερὲς μὰ τὸν Δία[ln_5]τῷ γνῶθι |
| book 249.4 | σαυτόν, οὐδὲ τοῖς βοωμένοις |
| book 249.5 | τούτοις· ὑπὲρ δὲ ταῦθ’ ὁ προσαιτῶν καὶ ῥυπῶν· τὸ γὰρ ὑποληφθὲν τῦφον εἶναι πᾶν ἔφη. |
| book 250.1 | τὰ δ’ ἐκ μέσου |
| book 250.2 | τριπόδια καὶ τραγήματα |
| book 251 | τηγανισμοί |
| book 252.1 | τὸ γὰρ |
| book 252.2 | προθύμως μὴ πονήσαντας |
| book 252.3 | τυχεῖν εὐδαιμονίας εἴωθ’ ὑπερηφανίας |
| book 252.4 | ποιεῖν. |
| book 253.1 | ἀλογίστου |
| book 253.2 | τρόπου ἀτύχημα |
| book 253.3 | φεύγειν ἐστὶν οὐκ αὐθαίρετον. |
| book 254.1 | ἐδεῖτο |
| book 254.2 | χρῆσαι τὴν |
| book 254.3 | σεαυτῆς θυγατέρα ἀντάλλαγον. |
| book 255 | ὃ δ’ ἀποκρινεῖται, κἂν ἐγὼ λέγοιμί σοι. |
| book 256.1 | γραῦς |
| book 256.2 | τις κακολόγος ἐκ δυοῖν Αἰξωνέοιν |
| book 257.1 | ὦ μεγίστη τῶν θεῶν νῦν οὖς’ ἀναίδει’, εἰ θεὸν καλεῖν |
| book 257.2 | σε δεῖ. δεῖ δέ· τὸ κρατοῦν γὰρ νῦν νομίζεται θεός. ἐφ’ ὅσον βαδίζεις, ἐφ’ ὅσον ἥξειν μοι δοκεῖς. |
| book 258.1 | περὶ τὸν |
| book 258.2 | τράχηλον ἁλύσιόν τί σοι δότω. |
| book 260.1 | ἐπιθυμίσας τῷ Βορέᾳ ἴδιον ὀψάριον οὐδὲν ἔλαβον, ἑψήσω |
| book 260.2 | φακῆν. |
| book 261.1 | αὑτὸν γὰρ οὐδεὶς οἶδε |
| book 261.2 | τοῦ ποτ’ ἐγένετο, ἀλλ’ ὑπονοοῦμεν πάντες ἢ πιστεύομεν. |
| book 262.1 | ἔργον ἐκ |
| book 262.2 | πολλοῦ χρόνου ἄνοιαν ἡμέρᾳ μεταστῆσαι μιᾷ. |
| book 263 | χρεία διδάσκει, κἂν ἄμουσος ᾖ, σοφὸν Καρχηδόνιον. |
| book 264 | ᾄδοντα λιτυέρσην ἀπ’ ἀρίστου τέως |
| book 265.1 | τὸ καλῶς ἔχον |
| book 265.2 | που κρεῖττόν ἐστι καὶ νόμου. |
| book 266 | ἀσκοπυτίνη |
| book 267 | μέσατος |
| book 268.1 | ἱππεῖς |
| book 268.2 | προκαλεῖσθαι εἰς |
| book 268.3 | πεδίον |
| book 269 | τὸν ἀφ’ ἱερᾶς |
| book 270 | ἐπεπτώκειμεν |
| book 271 | Μυλασεύς |
| book 272.1 | παρὰ τοῖς γυναικονόμοις δὲ τοὺς ἐν |
| book 272.2 | τοῖς γάμοις διακονοῦντας ἀπογεγράφθαι |
| book 272.3 | πυθόμενος πάντας μαγείρους κατὰ νόμον καινόν |
| book 272.4 | τινα, ἵνα |
| book 272.5 | πυνθάνωνται |
| book 272.6 | τοὺς κεκλημένους, ἐὰν[ln_5]πλείους |
| book 272.7 | τις ὧν ἔξεστιν ἑστιῶν τύχῃ, ἐλθών— |
| book 273.1 | εἶτ’ εὐθὺς οὕτω τὰς |
| book 273.2 | τραπέζας αἴρετε, μύρα, στεφάνους ἑτοίμασον, σπονδὰς |
| book 273.3 | ποίει. |
| book 274 | [spk_β]ἡδὺ τὸ μύρον, παιδίον. Β. ἡδύ· πῶς γὰρ οὔ; νάρδινον. |
| book 275.1 | ταὐτόματον ἡμῖν ἀφανὲς ὂν |
| book 275.2 | συλλαμβάνει. |
| book 278 | ἀπὸ μηχανῆς θεὸς ἐπεφάνης. |
| book 279.1 | δεύτερος |
| book 279.2 | πλοῦς |
| book 280 | ἀβυρτάκη |
| book 281.1 | ᾤμην ἐγὼ τοὺς |
| book 281.2 | πλουσίους, ὦ Φανία, οἷς μὴ τὸ δανείζεσθαι |
| book 281.3 | πρόσεστιν, οὐ στένειν τὰς νύκτας οὐδὲ στρεφομένους ἄνω κάτω οἴμοι λέγειν, ἡδὺν δὲ καὶ πρᾷόν |
| book 281.4 | τινα[ln_5]ὕπνον καθεύδειν [ἀλλὰ τῶν |
| book 281.5 | πτωχῶν |
| book 281.6 | τινα]. νυνὶ δὲ καὶ τοὺς μακαρίους καλουμένους ὑμᾶς ὁρῶ πονοῦντας ἡμῖν ἐμφερῆ. ἆρ’ ἐστὶ συγγενές |
| book 281.7 | τι λύπη καὶ βίος· τρυφερῷ βίῳ σύνεστιν, ἐνδόξῳ βίῳ[ln_10]πάρεστιν, ἀπόρῳ συγκαταγηράσκει βίῳ. |
| book 282.1 | τὸ κουφότατόν |
| book 282.2 | σε τῶν κακῶν πάντων δάκνει, πενία· τί γὰρ |
| book 282.3 | τοῦτ’ ἐστίν; ἧς γένοιτ’ ἂν εἷς φίλος βοηθήσας ἰατρὸς ῥᾳδίως. |
| book 283 | εἰ τοὺς ἀδικηθέντας, πάτερ, φευξούμεθα, τίσιν ἂν βοηθήσαιμεν ἄλλοις ῥᾳδίως; |
| book 284 | τὸ μηδὲν ἀδικεῖν ἐκμαθεῖν γάρ, ὦ Λάχης, ἀστεῖον ἐπιτήδευμα κρίνω τῷ βίῳ. |
| book 285.1 | φιλόμουσον εἶν’ αὐτὸν πάνυ, ἀκούσματ’ εἰς |
| book 285.2 | τρυφήν |
| book 285.3 | τε παιδεύεσθ’ ἀεί. |
| book 286.1 | οὐκ οἰκοσίτους |
| book 286.2 | τοὺς ἀκροατὰς λαμβάνεις. |
| book 287.1 | οὕτω |
| book 287.2 | τι πρᾶγμ’ ἔστ’ ἐπίπονον τὸ προσδοκᾶν. |
| book 288.1 | ὡς |
| book 288.2 | ποικίλον |
| book 288.3 | πρᾶγμ’ ἐστὶ καὶ πλάνον τύχη. |
| book 289 | σκοῖδον Διόνυσον |
| book 290 | οὐδὲν γένους γένος γὰρ οἶμαι διαφέρειν, ἀλλ’ εἰ δικαίως ἐξετάσεις, καὶ γνήσιος ὁ χρηστός ἐστιν, ὁ δὲ πονηρὸς καὶ νόθος. |
| book 291.1 | ταὐτόματόν ἐστιν ὡς ἔοικέ που θεός, σῴζει |
| book 291.2 | τε πολλὰ τῶν ἀοράτων |
| book 291.3 | πραγμάτων. |
| book 292.1 | σπονδή· δίδου σὺ σπλάγχν’ ἀκολουθῶν· ποῖ βλέπεις; σπονδή· φέρ’ ὦ παῖ Σωσία· σπονδή· καλῶς. ἔγχει. θεοῖς Ὀλυμπίοις εὐχώμεθα Ὀλυμπίαισι πᾶσι πάσαις (λάμβανε[ln_5]τὴν γλῶτταν ἐν |
| book 292.2 | τούτῳ) διδόναι |
| book 292.3 | σωτηρίαν, ὑγίειαν, ἀγαθὰ πολλά, τῶν ὄντων |
| book 292.4 | τε νῦν ἀγαθῶν ὄνησιν πᾶσι· ταῦτ’ εὐχώμεθα. |
| book 293.1 | [spk_βιας]ΒΙΑΣ. κοτύλας |
| book 293.2 | χωροῦν δέκα ἐν Καππαδοκίᾳ κόνδυ |
| book 293.3 | χρυσοῦν, Στρουθία, τρὶς ἐξέπιον μεστόν γ’. ΣΤ. Ἀλεξάνδρου |
| book 293.4 | πλέον |
| book 293.5 | τοῦ βασιλέως πέπωκας. Β. οὐκ ἔλαττον, οὔ, |
| book 293 | [ln_5][spk_στ]μὰ τὴν Ἀθηνᾶν. ΣΤ. μέγα γε. |
| book 294.1 | οὐδεὶς ἐπλούτησεν |
| book 294.2 | ταχέως δίκαιος ὤν· ὁ μὲν γὰρ αὑτῷ συλλέγει καὶ φείδεται, ὁ δὲ τὸν πάλαι |
| book 294.3 | τηροῦντ’ ἐνεδρεύσας πάντ’ ἔχει. |
| book 295.1 | Χρυσίδα, Κορώνην, Ἀντίκυραν, Ἰσχάδα, καὶ Ναννάριον ἔσχηκας ὡραίαν |
| book 295.2 | σφόδρα. |
| book 296.1 | ἀλλ’ οὐδὲ γεννήτην δύναμ’ εὑρεῖν οὐδένα ὄντων |
| book 296.2 | τοσούτων, ἀλλ’ ἀπείλημμαι μόνος. |
| book 297 | γελῶ τὸ πρὸς τὸν Κύπριον ἐννοούμενος. |
| book 298 | πρόσεισιν οἷον ἀψοφητὶ θρέμματος (ἁπτόμενος). |
| book 299 | κωβιός, ἠλακατῆνες, κυνὸς οὐραῖον |
| book 300 | βοῦς Κύπριος |
| book 301.1 | τἀργύριον εἶναι μειράκιόν |
| book 301.2 | σοι |
| book 301.3 | φαίνεται οὐ τῶν ἀναγκαίων καθ’ ἡμέραν μόνον |
| book 301.4 | τιμὴν |
| book 301.5 | παρασχεῖν δυνατόν, ἄρτων, ἀλφίτων, ὄξους, ἐλαίου, μείζονος δ’ ἄλλου |
| book 301.6 | τινός;[ln_5]ἀθανασίας δ’ οὐκ ἔστιν, οὐδ’ ἂν |
| book 301.7 | συναγάγῃς τὰ Ταντάλου τάλαντ’ ἐκεῖνα λεγόμενα· ἀλλ’ ἀποθανεῖ καὶ ταῦτα καταλείψεις |
| book 301.8 | τισίν. τί οὖν λέγω; μηδ’ αὐτὸς εἰ σφόδρ’ εὐπορεῖς πίστευε |
| book 301.9 | τούτῳ, μήτε τῶν |
| book 301.10 | πτωχῶν πάλιν[ln_10]ἡμῶν καταφρόνει, τοῦ δέ γ’ εὐτυχεῖν ἀεὶ πάρεχε |
| book 301.11 | σεαυτὸν |
| book 301.12 | τοῖς ὁρῶσιν ἄξιον. |
| book 302 | οἷοι λαλοῦμεν ὄντες οἱ τρισάθλιοι ἅπαντες οἱ φυσῶντες ἐφ’ ἑαυτοῖς μέγα· αὐτοὶ γὰρ οὐκ ἴσασιν ἀνθρώπων φύσιν. οὗτος μακάριος ἐν ἀγορᾷ νομίζεται·[ln_5]ἐπὰν δ’ ἀνοίξῃ τὰς θύρας, τρισάθλιος, γυνὴ κρατεῖ πάντων, ἐπιτάττει, μάχετ’ ἀεί, ἀπὸ πλειόνων ὀδυνᾶτ’, ἐγὼ δ’ ἀπ’ οὐδενός. |
| book 303 | τί λέγων ἀποτρώγειν ἀξιώσει νῦν ἐμοῦ τὸ μισθάριον; μένω γὰρ ἐξ ἐχθιζινοῦ. |
| book 304.1 | εἰς τὴν |
| book 304.2 | πονηρίαν ἀτυφίαν νομίσαντές |
| book 304.3 | ποτε ἀξιοῦσι πέρας. |
| book 305 | ἐπελάθεθ’ αὑτὸν ὅστις εἴη. |
| book 306.1 | ὥστε μηδεὶς |
| book 306.2 | πρὸς θεῶν |
| book 306.3 | πράττων κακῶς λίαν ἀθυμήσῃ ποτέ· ἴσως γὰρ ἀγαθοῦ τοῦτο |
| book 306.4 | πρόφασις γίνεται. |
| book 307.1 | τὸ γνῶθι |
| book 307.2 | σαυτὸν ἔστιν, ἂν τὰ πράγματα εἰδῇς τὰ σαυτοῦ καὶ τί σοι |
| book 307.3 | ποιητέον. |
| book 309.1 | ὅστις ὑπέχει |
| book 309.2 | χρυσίῳ τὴν |
| book 309.3 | χεῖρα, κἂν μὴ φῇ, πονηρὰ βούλεται. |
| book 310 | ἀεὶ νομίζονθ’ οἱ πένητες τῶν θεῶν. |
| book 311 | ἐπίθες τὸ πῦρ ἡ ζάκορος· οὑτωσὶ καλῶς. |
| book 312.1 | οὗ δὴ λέγεται |
| book 312.2 | πρώτη |
| book 312.3 | Σαπφὼ τὸν ὑπέρκομπον θηρῶσα Φάων’ οἰστρῶντι πόθῳ ῥῖψαι πέτρας ἀπὸ τηλεφανοῦς ἅλμα κατ’ εὐχὴν[ln_5]σήν, δέσποτ’ ἄναξ . . . . |
| book 313 | εὐφημείσθω τέμενος πέρι Λευκάδος ἀκτῆς. |
| book 314 | πάφωνε οὐρεία χέλυς |
| book 316 | ὀνόματα |
| book 317 | συντρίβειν |
| book 318 | ὑγιέστερος κροτῶνος |
| book 319.1 | εἶτ’ οὐχ ὅμοια |
| book 319.2 | πράττομεν καὶ θύομεν; ὅπου γε |
| book 319.3 | τοῖς θεοῖς μὲν ἠγορασμένον δραχμῶν ἄγω |
| book 319.4 | προβάτιον ἀγαπητὸν δέκα, αὐλητρίδας δὲ καὶ μύρον καὶ ψαλτρίας,[ln_5]Μενδαῖον, Θάσιον, ἐγχέλεις, τυρόν, μέλι, μικροῦ τάλαντον, γίνεταί τε κατὰ λόγον δραχμῶν μὲν ἀγαθὸν ἄξιον λαβεῖν δέκα ἡμᾶς, ἐὰν καὶ καλλιερηθῇ τοῖς θεοῖς, τούτων δὲ πρὸς |
| book 319.5 | ταῦτ’ ἀνελεῖν τὴν ζημίαν,[ln_10]πῶς οὐχὶ τὸ κακὸν τῶν ἱερῶν διπλάζεται; ἐγὼ μὲν οὖν ὤν γ’ ὁ θεὸς οὐκ εἴασα τὴν ὀσφὺν ἂν ἐπὶ τὸν βωμὸν ἐπιθεῖναί ποτε, εἰ μὴ καθήγιζέν |
| book 319.6 | τις ἅμα τὴν ἔγχελυν, |
| book 319.1 | ἵνα Καλλιμέδων ἀπέθανεν εἷς τῶν |
| book 319.2 | συγγενῶν. |
| book 320.1 | ἐμὲ γὰρ διέτριψεν ὁ κομψότατος ἀνδρῶν |
| book 320.2 | Χαιρεφῶν, ἱερὸν γάμον φάσκων |
| book 320.3 | ποιήσειν δευτέραν μετ’ εἰκάδα καθ’ αὑτόν, ἵνα τῇ τετράδι δειπνῇ παρ’ ἑτέροις·[ln_5]τὰ τῆς θεοῦ γὰρ |
| book 320.4 | πανταχῶς ἔχειν καλῶς. |
| book 321 | . . . . . . . Ἀδράστεια καὶ θεὰ σκυθρωπὲ Νέμεσι, συγγινώσκετε. |
| book 322.1 | . . . εἶτ’ οὐκ εἶχεν οὐ πῦρ, οὐ λίθον, οὐκ ἄλλο |
| book 322.2 | τοιοῦθ’ ἕτερον. |
| book 323 | οὕτω μαθεῖν δεῖ πάντα καὶ πλοῦτον φέρειν· ἀσχημοσύνης γὰρ γίνετ’ ἐνίοις αἴτιος. |
| book 324.1 | προπίνων Θηρικλείαν |
| book 324.2 | τρικότυλον |
| book 325.1 | [spk_β]πρὸς τὸ πρᾶγμ’ ἔχω κακῶς. Β. ἐπαριστέρως γὰρ αὐτὸ λαμβάνεις· τὰ δυσχερῆ γὰρ καὶ τὰ λυπήσαντά σε ὁρᾷς ἐν αὐτῷ, τὰ δ’ ἀγάθ’ οὐκέτι βλέπεις.[ln_5]εὕροις δ’ ἂν οὐδὲν τῶν ἁπάντων, Σιμύλε, ἀγαθὸν ὅτῳ τι μὴ πρόσεστι καὶ κακόν. γυνὴ πολυτελής ἐστ’ ὀχληρόν, οὐδ’ ἐᾷ ζῆν τὸν λαβόνθ’ ὡς βούλετ’· ἀλλ’ ἔνεστί τι ἀγαθὸν ἀπ’ αὐτῆς, παῖδες· ἐλθόντ’ εἰς νόσον[ln_10]τὸν ἔχοντα |
| book 325.2 | ταύτην ἐθεράπευσεν ἐπιμελῶς, ἀτυχοῦντι |
| book 325.3 | συμπαρέμεινεν, ἀποθανόντα |
| book 325.4 | τε ἔθαψε, περιέστειλεν οἰκείως· ὅρα εἰς |
| book 325.5 | ταῦθ’, ὅταν λυπῇ τι τῶν καθ’ ἡμέραν. οὕτω γὰρ οἴσεις πᾶν τὸ πρᾶγμ’· ἂν δ’ ἐκλέγῃ[ln_15]ἀεὶ τὸ λυποῦν, μηδὲν ἀντιπαρατιθεὶς τῶν |
| book 325.6 | προσδοκωμένων, ὀδυνήσει διὰ τέλους. |
| book 326 | ἐθύομεν δὲ πεντάκις τῆς ἡμέρας, ἐκυμβάλιζον δ’ ἑπτὰ θεράπαιναι κύκλῳ· αἱ δ’ ὠλόλυζον. |
| book 327 | ἕλκει δὲ γραμματείδιον ἐκεῖσε δίθυρον καὶ παράστασις, μία δραχμή. |
| book 328.1 | ὄμνυμί σοι τὸν ἥλιον, ἦ μὴν ἀποίσειν |
| book 328.2 | σοι γραφὴν κακώσεως. |
| book 329 | [spk_γλ]χαῖρ’, ὦ Γλυκέριον. ΓΛ. καὶ σύ. Α. πολλοστῷ χρόνῳ ὁρῶ σε. |
| book 330 | ἀλλ’ οὐ τὰ βίου νῷν ἴσως δεῖ φροντίσαι. |
| book 331 | χλαμύδα, καυσίαν, λόγχην, ἀορτήν, ἱμάτια. |
| book 333.1 | ἐπιχρύσους |
| book 333.2 | σανδαλοθήκας |
| book 335.1 | εἰ γὰρ ἐπίδοιμι |
| book 335.2 | τοῦτο, καὶ ψυχὴν πάλιν λάβοιμ’ ἐγώ· νυνὶ γάρ—ἀλλὰ ποῦ θεοὺς οὕτως δικαίους ἔστιν εὑρεῖν, ὦ Γέτα; |
| book 336.1 | παρ’ ἐμοὶ γάρ ἐστιν ἔνδον, ἔξεστιν δέ μοι καὶ βούλομαι |
| book 336.2 | τοῦθ’, ὡς ἂν ἐμμανέστατα ἐρῶν |
| book 336.3 | τις, οὐ ποιῶ δέ. |
| book 337.1 | Ἄπολλον, ἀνθρώπων |
| book 337.2 | τιν’ ἀθλιώτερον ἑόρακας; ἆρ’ ἐρῶντα δυσποτμώτερον; |
| book 338.1 | παιδισκάριόν με καταδεδούλωκ’ εὐτελές, ὃν οὐδεὶς τῶν |
| book 338.2 | πολεμίων πώποτε. |
| book 339.1 | ἀπαμφιεῖ γὰρ τὸ κατάπλαστον |
| book 339.2 | τοῦτό σου καὶ λανθάνειν βουλόμενον ἡ μέθη |
| book 339.3 | ποτέ. |
| book 340.1 | ἐκ Κύπρου λαμπρῶς πάνυ |
| book 340.2 | πράττων· ἐκεῖ γὰρ ὑπό τιν’ ἦν τῶν βασιλέων. |
| book 341.1 | ὦ δυστυχής, τί οὐ καθεύδεις; σύ μ’ ἀποκναίεις |
| book 341.2 | περιπατῶν. |
| book 342 | εἴσελθε κἂν νῦν, ὦ μακάριε. |
| book 343.1 | Λακωνικὴ κλείς ἐστιν ὡς ἔοικέ μοι |
| book 343.2 | περιοιστέα. |
| book 344 | ὦ πάτερ, μισοῦσι μὲν Θράσων’, ἀπεκτάγκασι δ’ οὔ. |
| book 345 | [spk_θρ]ΘΡ. οὐπώποτ’ ἠράσθης, Γέτα; Γ. οὐ γὰρ ἐνεπλήσθην. |
| book 346 | ἀφανεῖς γεγόνασιν αἱ σπάθαι. |
| book 347 | σπαθᾶν |
| book 348.1 | ἥκει λιπὼν Αἰγαῖον ἁλμυρὸν βάθος Θεόφιλος ἡμῖν, ὦ Στράτων. ὡς εἰς καλὸν τὸν υἱὸν εὐτυχοῦντα καὶ σεσῳσμένον |
| book 348.2 | πρῶτος λέγω |
| book 348.3 | σοι τόν |
| book 348.4 | τε χρυσοῦν κάνθαρον. |
| book 348.1 | [ln_5][spk_στρ]ΣΤΡ. ποῖον; Α. τὸ πλοῖον· οὐδὲν οἶσθας, ἄθλιε. ΣΤΡ. τὴν ναῦν |
| book 348.2 | σεσῷσθαί μοι λέγεις; Α. ἔγωγε μὴν τὴν ναῦν ἐκείνην ἣν ἐποίησε Καλλικλῆς ὁ Καλύμνιος, Εὐφράνωρ δ’ ἐκυβέρνα Θούριος. |
| book 349.1 | ὦ φιλτάτη γῆ μῆτερ, ὡς |
| book 349.2 | σεμνὸν |
| book 349.3 | σφόδρ’ εἶ τοῖς νοῦν ἔχουσι κτῆμα |
| book 349.4 | πολλοῦ τ’ ἄξιον. ὡς δῆτ’ ἐχρῆν, εἴ τις |
| book 349.5 | πατρῴαν |
| book 349.6 | παραλαβὼν γῆν καταφάγοι, πλεῖν |
| book 349.7 | τοῦτον ἤδη διὰ τέλους,[ln_5]καὶ μηδ’ ἐπιβαίνειν γῆς, ἵν’ οὕτως ᾔσθετο, οἷον |
| book 349.8 | παραλαβὼν ἀγαθὸν οὐκ ἐφείσατο. |
| book 350.1 | ὅ τε |
| book 350.2 | Πολυνείκης πῶς ἀπώλετ’ οὐχ ὁρᾷς; |
| book 351 | ὦ Ζεῦ πολυτίμηθ’, οἷόν ἐστ’ ἐλπὶς κακόν. |
| book 352.1 | καὶ φύσει |
| book 352.2 | πως εὐάγωγόν ἐστι πᾶς ἀνὴρ ἐρῶν. |
| book 353 | ἑτέρου λυχνοῦχος, ἑτέρου λήκυθος |
| book 354.1 | ἀνδρὸς πένητος υἱός, ἐκτεθραμμένος οὐκ ἐξ ὑπαρχόντων, ὁρῶν ᾐσχύνετο τὸν |
| book 354.2 | πατέρα μίκρ’ ἔχοντα· παιδευθεὶς γὰρ εὖ τὸν καρπὸν εὐθὺς ἀπεδίδου χάριτος καλόν. |
| book 355.1 | οὕτως ἀσυλλόγιστον ἡ τύχη |
| book 355.2 | ποιεῖ, τὸ συμφέρον τί ποτ’ ἐστὶν ἀνθρώπου βίῳ, οὐ χρῆται νόμοις, καθ’ οὓς κρίνει τὰ πράγματα, οὐδ’ ἔστιν εἰπεῖν ζῶντα ‘ταῦτ’ οὐ πείσομαι‘. |
| book 356.1 | ὡς ἄδικον, ὅταν ἡ μὲν φύσις ἀποδῷ τι |
| book 356.2 | σεμνόν, τοῦτο δ’ ἡ τύχη κακοῖ. |
| book 357 | μετ’ Ἀριστοτέλους γὰρ τέτταρας τῆς ἡμέρας ὀβολοὺς φέρων |
| book 358 | ὡς οὐχ ὑπάρχων, ἀλλὰ τιμωρούμενος |
| book 359 | περιθέτην (κόμην) |
| book 360 | χρηστοὺς νομιζομένους ἐφόδιον ἀσφαλὲς εἰς πάντα καιρὸν καὶ τύχης πᾶσαν ῥοπήν. |
| book 361.1 | πᾶς ἐρυθριῶν |
| book 361.2 | χρηστὸς εἶναί μοι δοκεῖ. |
| book 362.1 | ἦν δῆλον οὔ τι νυμφίος |
| book 362.2 | τε ἀλφάνει. |
| book 363.1 | καίτοι νέος |
| book 363.2 | ποτ’ ἐγενόμην κἀγώ, γύναι, ἀλλ’ οὐκ ἐλούμην |
| book 363.3 | πεντάκις τῆς ἡμέρας τότ’· ἀλλὰ νῦν. οὐδὲ χλανίδ’ εἶχον· ἀλλὰ νῦν. οὐδὲ μύρον εἶχον· ἀλλὰ νῦν. καὶ βάψομαι,[ln_5]καὶ παρατιλοῦμαι νὴ Δία καὶ γενήσομαι Κτήσιππος, οὐκ ἄνθρωπος ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ· κᾆθ’ ὡς ἐκεῖνος κατέδομαι καὶ τοὺς λίθους ἁπαξάπαντας, οὐ γὰρ οὖν τὴν γῆν μόνην. |
| book 364.1 | διαφέρει |
| book 364.2 | Χαιρεφῶντος οὐδὲ γρῦ ἅνθρωπος ὅστις ἐστίν, ὃς κληθείς |
| book 364.3 | ποτε εἰς ἑστίασιν δωδεκάποδος, ὄρθριος |
| book 364.4 | πρὸς τὴν |
| book 364.5 | σελήνην ἔτρεχε τὴν |
| book 364.6 | σκιὰν ἰδὼν[ln_5]ὡς ὑστερίζων, καὶ παρῆν ἅμ’ ἡμέρᾳ. |
| book 365.1 | ὁ λιμὸς ὑμῶν τὸν καλὸν |
| book 365.2 | τοῦτον δακὼν |
| book 365.3 | Φιλιππίδου λεπτότερον ἀποδείξει [νεκρόν]. |
| book 366.1 | οὐκ ἔστι μοιχοῦ πρᾶγμα |
| book 366.2 | τιμιώτερον· θανάτου γάρ ἐστιν ὤνιον. |
| book 367.1 | τοῦθ’ ἑταῖρός ἐστιν ὄντως. οὐκ ἐρωτᾷ, πηνίκα δεῖπνόν ἐστιν, ὥσπερ ἕτεροι, καὶ τί δειπνεῖν κωλύει |
| book 367.2 | τοὺς |
| book 367.3 | παρόντας, εἶτα δεῖπνον ἕτερον εἰς |
| book 367.4 | τρίτην βλέπει, . . . . . . . . εἶτα |
| book 367.5 | περίδειπνον πάλιν. |
| book 368 | ἄδειπνον |
| book 369 | οὐ μάτην |
| book 370.1 | ἂν πάντα δουλεύειν ὁ δοῦλος μανθάνῃ, πονηρὸς ἔσται· μεταδίδου |
| book 370.2 | παρρησίας, βελτίον’ αὐτὸν |
| book 370.3 | τοῦτο |
| book 370.4 | ποιήσει |
| book 370.5 | πολύ. |
| book 371.1 | Ἐφέσια |
| book 371.2 | τοῖς γαμοῦσιν οὗτος |
| book 371.3 | περιπατεῖ λέγων ἀλεξιφάρμακα. |
| book 372.1 | ἁλύσιον |
| book 372.2 | χρυσοῦν ἐπόρισας. εἴθε λιθοκόλλητον ἦν· καλὸν ἦν ἂν οὕτως. |
| book 373.1 | μάραγδον εἶναι |
| book 373.2 | ταῦτ’ ἔδει καὶ σάρδια. |
| book 374 | εἴ τις δικαστὴς ἢ διαιτητὴς θεῶν— |
| book 375 | ἐνταῦθ’ ἀπόστα μικρόν. |
| book 376.1 | μικρὸν ἐπιμείνας |
| book 376.2 | προστρέχει, ‘ἠγόρακά σοι |
| book 376.3 | περιστέρια‘ λέγων. |
| book 377 | [spk_β]νῦν πῖθι, νῦν ἀφύβρισον. Β. ἢν ἀφύβρικα. |
| book 378 | πολλοὺς λογισμοὺς ἡ πονηρία κυκλοῖ. |
| book 379.1 | ἀλλὰ τῶν |
| book 379.2 | χρηστῶν ἔχει |
| book 379.3 | τιν’ ἐπιμέλειαν καὶ θεός. |
| book 380.1 | εὔπιστον ἀτυχῶν ἐστιν ἄνθρωπος φύσει· τὸν |
| book 380.2 | πλησίον γὰρ οἴεται μᾶλλον |
| book 380.3 | φρονεῖν ὁ τοῖς λογισμοῖς |
| book 380.4 | τοῖς ἰδίοις |
| book 380.5 | πταίων ἀεί. |
| book 381.1 | πεποιήκατ’ ἔργον οὐχ ἑταίρων . . . . . . . . ταὐτὰ δ’ ὄντα γράμματα τὴν |
| book 381.2 | προσαγόρευσιν οὐ σφόδρ’ εὔσημον |
| book 381.3 | ποιεῖ. |
| book 382.1 | στρατεία δ’ οὐ φέρει |
| book 382.2 | περιουσίαν οὐδεμί’, ἐφήμερον δὲ καὶ προπετῆ βίον, οὗ πεῖραν ἔχομεν ὄντος οὐ σωτηρίου. |
| book 383-384.1 | ὁλκὴν |
| book 383-384.2 | ταλάντου |
| book 383-384.3 | χρυσίου |
| book 383-384.4 | σοι, παιδίον, ἕστηκα |
| book 383-384.5 | τηρῶν. μακάριος ἐκεῖνος δέκα τάλαντα καταφαγών. |
| book 385.1 | αἰσχρὸν γενέσθαι |
| book 385.2 | πτωχὸν ἀσθενῆ θ’ ἅμα. |
| book 386 | ἔστι κρίσις ἄδικος, ὡς ἔοικε, κἀν θεοῖς. |
| book 387 | τοὺς ὄφεις καλῶς γέ μοι ἠγόρασας. |
| book 388 | συνακολούθει μεθ’ ἡμῶν. |
| book 389 | θύραν ἔξελε |
| book 391.1 | οὕτω |
| book 391.2 | ποθεινόν ἐστιν ὁμότροπος φίλος. |
| book 392.1 | ὅμως δ’ ἀπόδειξον |
| book 392.2 | ταῦτα τῇ γυναικί. |
| book 393.1 | ὅστις |
| book 393.2 | παραλαβὼν δεσπότην ἀπράγμονα καὶ κοῦφον ἐξαπατᾷ θεράπων, οὐκ οἶδ’ ὅ τι οὗτος μεγαλεῖόν ἐστι διαπεπραγμένος, ἐπαβελτερώσας τὸν |
| book 393.3 | πρότερον ἀβέλτερον. |
| book 394.1 | οὐπώποτ’ ἐζήλωσα |
| book 394.2 | πολυτελῆ νεκρόν· εἰς τὸν ἴσον ὄγκον τῷ σφόδρ’ ἔρχετ’ εὐτελεῖ. |
| book 395 | ὅς’ ἔστι μαλακὰ συλλαβὼν ἐκ τῆς πόλεως τὸ σύνολον ἐκπήδα, φίλος. |
| book 396.1 | ἐπὶ τῶν ἁμαξῶν εἰσι |
| book 396.2 | πομπεῖαί τινες |
| book 396.3 | σφόδρα λοίδοροι. |
| book 397.1 | οὐδεμίαν ἡ γραῦς ὅλως κύλικα |
| book 397.2 | παρῆκεν, ἀλλὰ πίνει τὴν κύκλῳ. |
| book 398 | τὸ παιδίον δ’ εἰσῆλθεν ἑψητοὺς φέρον. |
| book 399 | οὐδ’ αὐτός εἰμι σὺν θεοῖς ὑπόξυλος. |
| book 400 | τὰ δ’ ἄλλ’ ἀνέπαφα σώματ’ οὐδ’ ἕλῃ. |
| book 401 | Αἰάντειος γέλως |
| book 402.1 | ἐπ’ ἀμφότερον οὖς ἡπίκληρος ἡ καλὴ μέλλει καθευδήσειν· κατείργασται μέγα καὶ περιβόητον ἔργον· ἐκ τῆς οἰκίας ἐξέβαλε τὴν λυποῦσαν ὡς ἐβούλετο,[ln_5]ἵν’ ἀποβλέπωσι πάντες εἰς τὸ Κρωβύλης |
| book 402.2 | πρόσωπον ᾖ τ’ εὔγνωστος οὖς’ ἐμὴ γυνὴ δέσποινα· καὶ τὴν ὄψιν ἣν ἐκτήσατο ὄνος ἐν |
| book 402.3 | πιθήκοις |
| book 402.4 | τοῦτο δὴ τὸ λεγόμενον ἔστιν. σιωπᾶν βούλομαι τὴν νύκτα τὴν[ln_10]πολλῶν κακῶν ἀρχηγόν. οἴμοι Κρωβύλην λαβεῖν ἔμ’, ἑκκαίδεκα τάλαντα . . . τὴν ῥῖν’ ἔχουσαν πήχεως. εἶτ’ ἐστὶ τὸ φρύαγμά πως ὑποστατόν; μὰ τὸν Δία τὸν Ὀλύμπιον καὶ τὴν Ἀθηνᾶν, οὐδαμῶς. |
| book 402 | [ln_15]παιδισκάριον θεραπευτικὸν δὲ καὶ λόγου τάχιον ἀπαγέσθω δέ τις ἢ ἄρ’ ἀντεισαγάγοι. |
| book 403.1 | ἔχω δ’ ἐπίκληρον Λάμιαν· οὐκ εἴρηκά σοι |
| book 403.2 | τοῦτ’; εἶτ’ ἄρ’ οὐχί; κυρίαν τῆς οἰκίας καὶ τῶν ἀγρῶν καὶ τῶν |
| book 403.3 | πατρῴων ἄντικρυς ἔχομεν, Ἄπολλον, ὡς |
| book 403.4 | χαλεπῶν |
| book 403.5 | χαλεπώτατον. |
| book 403 | [ln_5][spk_β]ἅπασι δ’ ἀργαλέα ’στίν, οὐκ ἐμοὶ μόνῳ, υἱῷ πολὺ μᾶλλον, θυγατρί. Β. πρᾶγμ’ ἄμαχον λέγεις. Α. εὖ οἶδα. |
| book 404.1 | ὦ τρὶς κακοδαίμων, ὅστις ὢν πένης γαμεῖ καὶ παιδοποιεῖθ’. ὡς ἀλόγιστός ἐστ’ ἀνήρ, ὃς μήτε |
| book 404.2 | φυλακὴν τῶν ἀναγκαίων ἔχει, μήτ’ ἂν ἀτυχήσας εἰς τὰ κοινὰ τοῦ βίου[ln_5]ἐπαμφιέσαι δύναιτο |
| book 404.3 | τοῦτο |
| book 404.4 | χρήμασιν, ἀλλ’ ἐν ἀκαλύπτῳ καὶ ταλαιπώρῳ βίῳ χειμαζόμενος ζῇ, τῶν μὲν ἀνιαρῶν ἔχων τὸ μέρος ἁπάντων, τῶν δ’ ἀγαθῶν οὐδὲν μέρος· ὑπὲρ γὰρ ἑνὸς ἀλγῶν ἅπαντας νουθετῶ. |
| book 405-406.1 | ὅστις πένης ὢν ζῆν ἐν ἄστει βούλεται, ἀθυμότερον ἑαυτὸν ἐπιθυμεῖ ποιεῖν· ὅταν γὰρ εἰς |
| book 405-406.2 | τρυφῶντα καὶ σχολὴν ἄγειν δυνάμενον ἐμβλέψῃ, τότ’ αὐτὸν ἔστ’ ἰδεῖν[ln_5]ὡς ἄθλιον ζῇ καὶ ταλαίπωρον βίον.[ln_5]. . . . . . . . . . . . κακῶς ὁ δεσπότης βεβούλευται πάνυ· ἐν ἀγρῷ γὰρ οἰκῶν οὐ σφόδρ’ ἐξηλέγχετο τῆς μερίδος ὢν τῆς οὐδαμοῦ τεταγμένος, εἶχεν δὲ παραπέτασμα τὴν ἐρημίαν. |
| book 407.1 | ὦ Παρμένων, οὐκ ἔστιν ἀγαθὸν τῷ βίῳ φυόμενον ὥσπερ δένδρον ἐκ ῥίζης μιᾶς, ἀλλ’ ἐγγὺς ἀγαθοῦ παραπέφυκε καὶ κακόν, ἐκ |
| book 407.2 | τοῦ κακοῦ τ’ ἤνεγκεν ἀγαθὸν ἡ φύσις. |
| book 408.1 | ἆρ’ ἐστὶν ἀρετῆς καὶ βίου διδάσκαλος ἐλευθέρου |
| book 408.2 | τοῖς πᾶσιν ἀνθρώποις ἀγρός. |
| book 409.1 | μεστὰς |
| book 409.2 | τρίχας |
| book 409.3 | φθειρῶν |
| book 409.4 | τε καὶ ῥύπου, διδοὺς |
| book 409.5 | πιεῖν, ἀνηδαξᾶτ’ ἄν, ὥστε μὴ πιεῖν. |
| book 410.1 | ἀεὶ τὸ λυποῦν ἀποδίωκε |
| book 410.2 | τοῦ βίου· μικρόν |
| book 410.3 | τι τὸ βίου καὶ στενὸν ζῶμεν |
| book 410.4 | χρόνον. |
| book 411 | οὐκ ἔστιν εὑρεῖν βίον ἄλυπον οὐδενός. |
| book 413 | γυνὴ κυεῖ δέκα μῆνας; |
| book 415.1 | δεύτερος |
| book 415.2 | πλοῦς |
| book 416 | τρυγόνος λαλίστερον |
| book 417ab.1 | τὸ τῆς τύχης |
| book 417ab.2 | τοι μεταβολὰς |
| book 417ab.3 | πολλὰς ἔχει.[ln_1]. . . . . . . . . . . . τυφλόν γε καὶ δύστηνόν ἐστιν ἡ τύχη. |
| book 418.1 | οἷον τὸ γενέσθαι |
| book 418.2 | πατέρα |
| book 418.3 | παίδων ἦν . . λύπη, φόβος, φροντίς, πέρας ἐστὶν οὐδὲ ἕν. |
| book 419.1 | τὸ δ’ εὖ κελευόμενον μέν ἐστιν ἀσφαλέστατον δούλῳ ποιεῖν, ὥς |
| book 419.2 | φασιν. |
| book 420.1 | (οἴμοι) τάλας, ἕστηκας ἔτι |
| book 420.2 | πρὸς |
| book 420.3 | ταῖς θύραις τὸ φορτίον θείς; σιτόκουρον ἄθλιον, ἄχρηστον εἰς τὴν οἰκίαν εἰλήφαμεν. |
| book 421.1 | οὐ πανταχοῦ τὸ φρόνιμον ἁρμόττει |
| book 421.2 | παρόν, καὶ συμμανῆναι δ’ ἔνια δεῖ. |
| book 422 | γραμματικός |
| book 423 | διασείστους (ἀστραγάλους) |
| book 424 | καταφαγᾶς |
| book 425.1 | ὁ μὴ δεχόμενος τῶν θεῶν τὸ σύμφορον αὐτῷ διδόντων ἕνεκα |
| book 425.2 | τοῦ ζῆν, οὐ βούλεται . . . τὸ δ’ ἀτυχεῖν ἢ τὸ μὴ θεὸς δίδωσιν, οὐ τρόπου δ’ ἔσθ’ ἁμαρτία. |
| book 426 | ἀτύχημα κἀδίκημα διαφορὰν ἔχει· τὸ μὲν διὰ τύχην γίνεται, τὸ δ’ αἱρέσει. |
| book 427.1 | ἆρ’ ἐστὶν ἀγαθῶν πᾶσι |
| book 427.2 | πλείστων ἀξία ἡ σύνεσις, ἂν ᾖ πρὸς τὰ βελτίω |
| book 427.3 | σοφή. |
| book 428.1 | τοὐμὸν θυγάτριον· πάνυ γάρ ἐστι τῇ φύσει . . φιλάνθρωπον τὸ παιδάριον |
| book 428.2 | σφόδρα. |
| book 429.1 | πόθεν γάρ, ὦ φίλοι θεοί, τούτους ἀνεσπάκασιν οὗτοι |
| book 429.2 | τοὺς λόγους; |
| book 430.1 | ὁ μυόχοδος γέρων λεληθέναι |
| book 430.2 | σφόδρ’ οἰόμενος |
| book 431.1 | εἶτ’ ἀμφορεαφόρος |
| book 431.2 | τις ἀποφορὰν φέρων |
| book 432.1 | οὐχ ὁρᾶτε τὴν |
| book 432.2 | τροφὸν ζῶμ’ ἐνδεδυμένην; |
| book 433 | ἔρχεται τἀληθὲς εἰς φῶς ἐνίοτ’ οὐ ζητούμενον. |
| book 434 | καὶ τυφλῷ δῆλον |
| book 435 | ἀνηνέχθη |
| book 436 | ἀπελευθέραν |
| book 437 | φέρε τὴν λιβανωτόν· σὺ δ’ ἐπίθες τὸ πῦρ, Τρύφη. |
| book 438.1 | ἅβραν γὰρ ἀντωνούμενος ἐρωμένην αὐτῇ μὲν οὐ παρέδωκ’ ἔχειν, τρέφει δὲ χωρίς, ὡς ἐλευθέραν |
| book 438.2 | πρέπει. |
| book 439.1 | εὐλοιδόρητον, ὡς ἔοικε, φαίνεται τὸ τοῦ στρατιώτου |
| book 439.2 | σχῆμα καὶ τὸ τοῦ ξένου. |
| book 440.1 | ὁ πλέων κατήχθη, κρίνεθ’ οὗτος |
| book 440.2 | πολέμιος· ἐὰν δ’ ἔχῃ τι μαλακόν, ἀγγαρεύεται. |
| book 441.1 | κακὴ μὲν ὄψις, ἐν δὲ δείλαιαι |
| book 441.2 | φρένες. |
| book 442.1 | Στρατοφάνη, λιτόν |
| book 442.2 | ποτ’ εἶχες |
| book 442.3 | χλαμύδιον καὶ παῖδ’ ἕνα. |
| book 443 | ὡς αἰεὶ τὸν ὁμοῖον ἄγει θεὸς ὡς τὸν ὁμοῖον. |
| book 445.1 | παλίμβολος |
| book 445.2 | τρίπρατος |
| book 446 | ἀναίνεσθαι |
| book 447.1 | ἀπορῶν |
| book 447.2 | τι βούλευσαι κατὰ σαυτὸν γενόμενος· τὸ συμφέρον γὰρ οὐχ ὁρᾶται τῷ βοᾶν, ἐν τῷ πρὸς αὑτὸν δ’ ἀναλογισμῷ φαίνεται. |
| book 448 | οὐδεὶς ξύνοιδεν ἐξαμαρτάνων πόσον ἁμαρτάνει τὸ μέγεθος, ὕστερον δ’ ὁρᾷ. |
| book 449.1 | Ἔρως δὲ τῶν θεῶν ἰσχὺν ἔχων |
| book 449.2 | πλείστην ἐπὶ τούτου δείκνυται· διὰ τοῦτον ἐπιορκοῦσι |
| book 449.3 | τοὺς ἄλλους θεούς. |
| book 450.1 | ἀστεῖον τὸ μὴ συνάγειν γυναῖκας μηδὲ δειπνίζειν ὄχλον, ἀλλ’ οἰκοσίτους |
| book 450.2 | τοὺς γάμους |
| book 450.3 | πεποιηκέναι. |
| book 451.1 | [spk_β]ἂν ἔτι |
| book 451.2 | πιεῖν μοι δῷ τις. Β. ἀλλ’ ἡ βάρβαρος ἅμα τῇ τραπέζῃ καὶ τὸν οἶνον ᾤχετο ἄρας’ ἀφ’ ἡμῶν. |
| book 452.1 | τρισάθλιόν γε καὶ ταλαίπωρον φύσει |
| book 452.2 | πολλῶν |
| book 452.3 | τε μεστόν ἐστι τὸ ζῆν |
| book 452.4 | φροντίδων. |
| book 453 | καὶ τὸν ἐπὶ κακῷ γινόμενον ἀλλήλων ἀγαπησμόν, οἷος ἦν. |
| book 454 | πατὴρ δ’ ἀπειλῶν οὐκ ἔχει μέγαν φόβον. |
| book 456 | γυναικείαν ἀγοράν |
| book 457 | ἄφες τὸν ἄνθρωπον. τί κόπτεις, ὦ μέλε; |
| book 458 | ἀναπετῶ |
| book 460.1 | οἱ τὰς ὀφρῦς αἴροντες ὡς ἀβέλτεροι καὶ ‘σκέψομαι‘ λέγοντες· ἄνθρωπος γὰρ ὢν |
| book 460.2 | σκέψει σύ; περὶ τοῦ; δυστυχεῖς ὅταν τύχῃ· αὐτόματα γὰρ τὰ πράγματ’ ἐπὶ τὸ συμφέρον[ln_5]ῥεῖ κἂν καθεύδῃς ἢ πάλιν |
| book 460.3 | τοὐναντίον. |
| book 461.1 | ἢν ἄν |
| book 461.2 | τις ὑμῶν |
| book 461.3 | παιδίον ᾐτήσατ’ ἢ κέχρηκεν, ἄνδρες γλυκύτατοι. |
| book 462.1 | [spk_β]ξένου τὸ δεῖπνόν ἐστιν ὑποδοχῆς. Β. τίνος; ποδαποῦ; διαφέρει τῷ μαγείρῳ τοῦτο γάρ· οἷον τὰ νησιωτικὰ ταυτὶ ξενύδρια ἐν |
| book 462.2 | προσφάτοις ἰχθυδίοις |
| book 462.3 | τεθραμμένα[ln_5]καὶ παντοδαποῖς, τοῖς ἁλμίοις μὲν οὐ πάνυ ἁλίσκετ’, ἀλλ’ οὕτω |
| book 462.4 | παρέργως ἅπτεται· τὰς δ’ ὀνθυλεύσεις καὶ τὰ κεκαρυκευμένα μᾶλλον |
| book 462.5 | προσεδέξατ’· Ἀρκαδικὸς |
| book 462.6 | τοὐναντίον ἀθάλαττος ἐν |
| book 462.7 | τοῖς λοπαδίοις ἁλίσκεται·[ln_10]Ἰωνικὸς |
| book 462.8 | πλούταξ· ὑποστάσεις |
| book 462.9 | ποιῶ, κάνδαυλον, ὑποβινητιῶντα βρώματα. |
| book 463.1 | τὸ μηδὲν ἀδικεῖν καὶ φιλανθρώπους |
| book 463.2 | ποιεῖ. |
| book 465 | χορτασθείς |
| book 466.1 | ὡς ἡδὺ τῷ μισοῦντι |
| book 466.2 | τοὺς |
| book 466.3 | φαύλους |
| book 466.4 | τρόπους ἐρημία, καὶ τῷ μελετῶντι μηδὲ ἓν |
| book 466.5 | πονηρὸν ἱκανὸν κτῆμ’ ἀγρὸς |
| book 466.6 | τρέφων καλῶς. ἐκ τῶν ὄχλων δὲ ζῆλος, ἥ τε κατὰ πόλιν[ln_5]αὕτη |
| book 466.7 | τρυφὴ λάμπει μέν, ἐς δ’ ὀλίγον |
| book 466.8 | χρόνον. |
| book 467 | γέροντα δυστυχοῦντα τῶν θ’ αὑτοῦ κακῶν ἐπαγόμενον λήθην ἀνέμνησας πάλιν ἐπὶ τἀτυχεῖν τ’ ἤγειρας. |
| book 468.1 | εὐθὺς καταχρήσεσθ’ αὑτὸν ἀνορωρυγμένην |
| book 468.2 | ταύτην ἰδόντα. |
| book 469 | οἱ Θρᾷκες, Λίβυ, Τρῶες καλοῦνται· πάντα νῦν ἤδη ’σθ’ ὁμοῦ. |
| book 470.1 | οἱ δὲ κατὰ χειρῶν λαβόντες |
| book 470.2 | περιμένουσι φίλτατοι. |
| book 471 | παρουσία |
| book 472.1 | νὴ τὴν Ἀθηνᾶν, μακάριόν γ’ ἡ χρηστότης |
| book 472.2 | πρὸς πάντα καὶ θαυμαστὸν ἐφόδιον βίῳ. τούτῳ λαλήσας ἡμέρας |
| book 472.3 | σμικρὸν μέρος εὔνους ἐγὼ νῦν εἰμι. ‘πειστικὸν λόγοσ‘[ln_5]πρὸς |
| book 472.4 | τοῦτ’ ἂν εἴποι |
| book 472.5 | τις μάλιστα τῶν |
| book 472.6 | σοφῶν. τί οὖν ἑτέρους λαλοῦντας εὖ βδελύττομαι; τρόπος ἔσθ’ ὁ πείθων |
| book 472.7 | τοῦ λέγοντος, οὐ λόγος. τὸ γὰρ λέγειν εὖ δεινόν ἐστιν εἰ φέροι βλάβην |
| book 472.8 | τινά. |
| book 473.1 | οὐ πάνυ |
| book 473.2 | τι γηράσκουσιν αἱ τέχναι καλῶς, ἂν μὴ λάβωσι |
| book 473.3 | προστάτην |
| book 473.4 | φιλάργυρον. |
| book 474 | νῦν δὲ κατὰ πόλιν εὕρηκε τὸν ἕτερον, τὸν σέ, τὸν ἐμὲ τουτονί. |
| book 475 | ἀλλὰ τἀργυρώματα ἥκω λαβεῖν βουλόμενος. |
| book 476 | οὐ πῦρ γὰρ αἰτῶν, οὐδὲ λοπάδ’ αἰτούμενος |
| book 477 | βάκηλος εἶ |
| book 478 | κιγκλισμός |
| book 479 | παρυφές |
| book 480 | πόσθων |
| book 481.1 | τοῦτον εὐτυχέστατον λέγω, ὅστις θεωρήσας ἀλύπως, Παρμένων, τὰ σεμνὰ ταῦτ’ ἀπῆλθεν, ὅθεν ἦλθεν, ταχύ, τὸν ἥλιον τὸν κοινόν, ἄστρ’, ὕδωρ, νέφη,[ln_5]πῦρ· ταῦτα, κἂν ἑκατὸν ἔτη βιῷς, ἀεὶ ὄψει |
| book 481.2 | παρόντα, κἂν ἐνιαυτοὺς |
| book 481.3 | σφόδρ’ ὀλίγους, σεμνότερα |
| book 481.4 | τούτων ἕτερα δ’ οὐκ ὄψει |
| book 481.5 | ποτέ. πανήγυριν νόμισόν |
| book 481.6 | τιν’ εἶναι τὸν |
| book 481.7 | χρόνον, ὅν |
| book 481.8 | φημι, τοῦτον ἢ ’πιδημίαν, ἐν ᾧ[ln_10]ὄχλος, ἀγορά, κλέπται, κυβεῖαι, διατριβαί· ἂν |
| book 481.9 | πρῶτον ἀπίῃς καταλύσεις, βελτίονα ἐφόδι’ ἔχων ἀπῆλθες, ἐχθρὸς οὐδενί· ὁ προσδιατρίβων δὲ σκοπιάσας ἀπώλεσε, κακῶς |
| book 481.10 | τε γηρῶν ἐνδεής |
| book 481.11 | που γίνεται, |
| book 481.1 | [ln_15]ῥεμβόμενος ἐχθροὺς ηὗρ’, ἐπεβουλεύθη |
| book 481.2 | ποθέν, οὐκ εὐθανάτως ἀπῆλθεν ἐλθὼν εἰς |
| book 481.3 | χρόνον. |
| book 482-483.1 | παύσασθε νοῦν λέγοντες· οὐδὲν γὰρ |
| book 482-483.2 | πλέον ἁνθρώπινος νοῦς ἐστιν, ἀλλ’ ὁ τῆς τύχης (εἴτ’ ἐστὶ τοῦτο |
| book 482-483.3 | πνεῦμα θεῖον εἴτε νοῦς) τοῦτ’ ἔστι τὸ κυβερνῶν ἅπαντα καὶ στρέφον[ln_5]καὶ σῷζον, ἡ πρόνοια δ’ ἡ θνητὴ καπνὸς καὶ φλήναφος. πείσθητε κοὐ μέμψεσθέ με· πάνθ’ ὅσα νοοῦμεν ἢ λέγομεν ἢ πράττομεν τύχη ’στίν, ἡμεῖς δ’ ἐσμὲν ἐπιγεγραμμένοι.[ln_8]. . . . . . . . . . . . τύχη κυβερνᾷ πάντα· ταύτην καὶ φρένας[ln_10]δεῖ καὶ πρόνοιαν τὴν θεὸν καλεῖν μόνην, |
| book 482-483.1 | εἰ μή τις ἄλλως ὀνόμασιν |
| book 482-483.2 | χαίρει κενοῖς. |
| book 484.1 | τὰ δεύτερ’ ἀεὶ τὴν γυναῖκα δεῖ λέγειν, τὴν δ’ ἡγεμονίαν τῶν ὅλων τὸν ἄνδρ’ ἔχειν. οἶκος δ’ ἐν ᾧ τὰ πάντα |
| book 484.2 | πρωτεύει γυνή, οὐκ ἔστιν ὅστις πώποτ’ οὐκ ἀπώλετο. |
| book 485.1 | τοῦτο μόνον ἐπισκοτεῖ καὶ δυσγενείᾳ καὶ τρόπου |
| book 485.2 | πονηρίᾳ καὶ πᾶσιν οἷς ἔσχηκεν ἄνθρωπος κακοῖς, τὸ πολλὰ κεκτῆσθαι· τὰ δ’ ἄλλ’ ἐλέγχεται. |
| book 486.1 | οὐ παντὸς ἀγαθοῦ τὴν |
| book 486.2 | πρόνοιαν αἰτίαν κρίνων ἂν ὀρθῶς ὑπολαβεῖν τίς μοι δοκεῖ, ἀλλ’ ἔστι καὶ ταὐτόματον ἔνια |
| book 486.3 | χρήσιμον. |
| book 487.1 | ἀεὶ κράτιστόν ἐστι τἀληθῆ λέγειν. ἐν |
| book 487.2 | παντὶ καιρῷ τοῦτ’ ἐγὼ παρεγγυῶ εἰς ἀσφάλειαν τῷ βίῳ πλεῖστον μέρος. |
| book 488 | πολλῶν κατὰ γῆν καὶ κατὰ θάλατταν θηρίων ὄντων, μέγιστόν ἐστι θηρίον γυνή. |
| book 489 | Ἄπολλον, ἀλλὰ σκαιὸν οὐ μετρίως λέγεις, μετὰ μαρτύρων ἀτυχεῖν, παρὸν λεληθέναι. |
| book 490.1 | δυσπαρακολούθητόν |
| book 490.2 | τι πρᾶγμ’ ἐστὶν τύχη. |
| book 491.1 | τὸν ἄμητα, Χαίριππ’, οὐκ ἐᾷς πέττειν |
| book 491.2 | τινά. |
| book 492 | ὡς μηδὲν ἀποκρινουμένου δ’ οὕτω λάλει. |
| book 493 | γέρων ἀπεμέμυκτ’ ἄθλιος λέμφος. |
| book 494 | μικρὰ Παναθήναι’ ἐπειδὴ δι’ ἀγορᾶς πέμποντά σε, Μοσχίων, μήτηρ ἑώρα τῆς κόρης ἐφ’ ἅρματος. |
| book 497 | οἷα δὴ φιλοῦσιν ἰατροὶ λέγειν τὰ φαῦλα μείζω καὶ τὰ δείν’ ὑπέρφοβα, πυργοῦντες αὑτούς. |
| book 498.1 | ὑπελήλυθέν τέ μου νάρκα |
| book 498.2 | τις ὅλον τὸ δέρμα. |
| book 499 | ἄνθρωπος ὢν ἥμαρτον· οὐ θαυμαστέον. |
| book 500 | φειδωλὸς ἦν καὶ μέτριος ἀγοραστής. |
| book 501 | ἐπισημαίνεσθ’, ἐὰν ἡ σκευασία καθάρειος ᾖ καὶ ποικίλη. |
| book 502 | ἔμβαρος |
| book 503 | ἤδη δ’ ἐπιχύσεις διάλιθοι, λαβρώνιοι, Πέρσαι δ’ ἔχοντες μυιοσόβας ἑστήκεσαν. |
| book 504.1 | οὐ ῥᾴδιον ἄνοιαν ἐν μικρῷ μεταστῆσαι |
| book 504.2 | χρόνῳ. |
| book 505 | νὴ τὸν Δία τὸν μέγιστον ἐκτυφήσομαι. |
| book 506-507 | ὡς ἡδὺ τὸ ζῆν, εἰ μεθ’ ὧν κρίνῃ τις ἄν.[ln_1]. . . . . . . . . . . . . τοῦτ’ ἔστι τὸ ζῆν, οὐχ ἑαυτῷ ζῆν μόνον. |
| book 508.1 | ὥστ’ ἔγωγ’ ἂν εἱλόμην |
| book 508.2 | που |
| book 508.3 | σαυνίῳ πεπληγμένος— |
| book 509.1 | οὐκ ἂν γένοιτ’ ἐρῶντος ἀθλιώτερον οὐδὲν γέροντος |
| book 509.2 | πλὴν ἕτερος γέρων ἐρῶν· ὃς γὰρ ἀπολαύειν βούλεθ’ ὧν ἀπολείπεται διὰ τὸν |
| book 509.3 | χρόνον, πῶς οὗτος οὐκ ἔστ’ ἄθλιος; |
| book 510.1 | τοῦτο δὴ τὸ νῦν ἔθος, ‘ἄκρατον‘ ἐβόων ‘τὴν μεγάλην‘. ψυκτῆρά τις |
| book 510.2 | προὔπινεν αὐτοῖς ἀθλίους ἀπολλύων. |
| book 511 | ἀντήλιος |
| book 513.1 | ἑκοῦσα δ’ ἁδελφὴ ποιήσει |
| book 513.2 | τοῦτό σοι ἀντάλλαγόν γ’ ἕξουσα |
| book 513.3 | τούτῳ διδομένη. |
| book 514.1 | τὸ λεγόμενον |
| book 514.2 | τοῦτ’ ἔστι νῦν, τἄνω κάτω, φασίν, τὰ κάτω δ’ ἄνω. |
| book 515.1 | βοῶν |
| book 515.2 | ποιείτω τὴν πόλιν διάστατον. |
| book 516.1 | πρὸς τὴν ἀδελφὴν ἀνάδοχον τῶν |
| book 516.2 | χρημάτων |
| book 517.1 | δὶς |
| book 517.2 | παῖδες οἱ γέροντες |
| book 518.1 | μάγειρ’, ἀηδής μοι δοκεῖς εἶναι |
| book 518.2 | σφόδρα· πόσας |
| book 518.3 | τραπέζας μέλλομεν |
| book 518.4 | ποιεῖν, τρίτον ἤδη μ’ ἐρωτᾷς· χοιρίδιον ἓν θύομεν, ὀκτὼ ποιήσοντες |
| book 518.5 | τραπέζας δ’ ἢ μίαν,[ln_5]τί σοὶ διαφέρει |
| book 518.6 | τοῦτο; παράθες |
| book 518.7 | σημίαν. οὐκ ἔστι κανδύλους |
| book 518.8 | ποιεῖν, οὐδ’ οἷα σὺ εἴωθας εἰς |
| book 518.9 | ταὐτὸν καρυκεύειν, μέλι, σεμίδαλιν, ᾠά. πάντα γὰρ τἀναντία νῦν ἐστιν· ὁ μάγειρος γὰρ ἐγχύτους |
| book 518.10 | ποιεῖ,[ln_10]πλακοῦντας ὀπτᾷ, χόνδρον ἕψει καὶ φέρει μετὰ τὸ τάριχος, εἶτα θρῖον καὶ βότρυς. ἡ δημιουργὸς δ’ ἀντιπαρατεταγμένη κρεάδι’ ὀπτᾷ καὶ κίχλας |
| book 518.11 | τραγήματα. ἔπειθ’ ὁ δειπνῶν μὲν |
| book 518.12 | τραγηματίζεται, |
| book 518 | [ln_15]μυρισάμενος δὲ καὶ στεφανωσάμενος πάλιν δειπνεῖ μελίπηκτα τὰς κίχλας. |
| book 519.1 | νῦν δ’ εἰς γυναικωνῖτιν εἰσιόνθ’ ὅταν ἴδω |
| book 519.2 | παράσιτον, τὸν δὲ Δία τὸν κτήσιον ἔχοντα τὸ ταμιεῖον οὐ κεκλεισμένον, ἀλλ’ εἰστρέχοντα |
| book 519.3 | πορνίδια— |
| book 520.1 | μήτηρ τέθνηκε |
| book 520.2 | ταῖν ἀδελφαῖν |
| book 520.3 | ταῖν δυοῖν |
| book 520.4 | ταύταιν· τρέφει δὲ παλλακή τις |
| book 520.5 | τοῦ πατρὸς αὐτάς, ἅβρα τῆς μητρὸς αὐτῶν γενομένη. |
| book 521 | ὑπὲρ μὲν οἴνου μηδὲ γρῦ, τίτθη, λέγε· ἂν τἄλλα δ’ ᾖς ἄμεμπτος, ἕκτην ἐπὶ δέκα Βοηδρομιῶνος ἐνδελεχῶς ἄξεις ἀεί. |
| book 522.1 | ἀστοργίαν ἔχει |
| book 522.2 | τιν’ ὁ σκληρὸς βίος. |
| book 523.1 | χαῦνόν |
| book 523.2 | τι πλάσμα καὶ διάκενον |
| book 524 | οὐκ ἐπείρα Νάννιον; |
| book 525.1 | Καρκίνου |
| book 525.2 | ποιήματα |
| book 526.1 | ἐπίσημον οὖν τὴν ἀσπίδ’ εἰς τὴν |
| book 526.2 | τοῦ Διὸς |
| book 526.3 | στοὰν ἀνέθηκαν. |
| book 527 | ὄνος λύρας |
| book 528 | Νοῦθος |
| book 529 | Πάνακτος |
| book 530.1 | ὅταν δ’ ἀγρυπνεῖν εἴπῃς |
| book 530.2 | τισε . . . . . τὴν αἰτίαν γνώσει |
| book 530.3 | περιπατεις . . . εἰσῆλθες εὐθύς, ἂν κοπιάση . . . μαλακῶς ἐλούσω· πάλιν ἀνας . . . .[ln_5]πρὸς ἡδονὴν ὕπνος αὐτοσοβ . . . . τὸ πέρας· κακὸν ἔχεις οὐδὲν η . . . . ἔστι ην διῆλθες· φορτικωτερ . . . ἐπέρχεταί μοι, τρόφιμε, συγγν . . . . τὸ δὴ λεγόμενον, οὐκ ἔχεις ον . . . |
| book 530.1 | [ln_10]ὑπὸ τῶν ἀγαθῶν, εὖ ἴσθι· μη . . . . ικοιταληθῆ λέγω, νὴ τοὺς θε . τοῦτ’ ἔστι τἀρρώστημα καὶ μὴ . . . ἀτόπως ἐμαυτοῦ καὶ βαρέως . . . . .... νικόν ἐστι τἀνόητο . . .[ln_15].. ν πάνυ γὰρ |
| book 530.2 | ταυτειλελ . . . . . .. παραινεῖς ὅτι |
| book 530.3 | πα . . . . . εἰ μέν |
| book 530.4 | τι κακὸν ἀληθὲς εἶχες, Φειδία, ζητεῖν ἀληθὲς φάρμακον |
| book 530.5 | τούτου ς’ ἔδει· νῦν δ’ οὐκ ἔχεις· κενὸν εὕρηκα τὸ φάρμακον[ln_20]πρὸς τὸ κενόν· οἰήθητι δ’ ὠφελεῖν τί σε. περιμαξάτωσάν ς’ αἱ γυναῖκες ἐν κύκλῳ καὶ περιθεωσάτωσαν· ἀπὸ κρουνῶν |
| book 530.6 | τριῶν ὕδατι |
| book 530.7 | περίρραν’ ἐμβαλὼν ἅλας, φακούς. |
| book 531.1 | εἰ γὰρ ἐγένου σύ, Τρόφιμε, τῶν πάντων μόνος, ὅτ’ ἔτικτεν ἡ μήτηρ ς’, ἐφ’ ᾧ τε διατελεῖν |
| book 531.2 | πράττων ἃ βούλει καὶ διευτυχεῖν ἀεί, καὶ τοῦτο τῶν θεῶν |
| book 531.3 | τις ὡμολόγησέ σοι,[ln_5]ὀρθῶς ἀγανακτεῖς· ἔστι γάρ ς’ ἐψευσμένος ἄτοπόν |
| book 531.4 | τε πεποίηκ’. εἰ δ’ ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς νόμοις ἐφ’ οἷσπερ ἡμεῖς ἔσπασας τὸν ἀέρα τὸν κοινόν, ἵνα |
| book 531.5 | σοι καὶ τραγικώτερον λαλῶ, οἰστέον ἄμεινον |
| book 531.6 | ταῦτα καὶ λογιστέον. |
| book 531.1 | [ln_10]τὸ δὲ κεφάλαιον τῶν λόγων, ἄνθρωπος εἶ, οὗ μεταβολὴν θᾶττον |
| book 531.2 | πρὸς ὕψος καὶ πάλιν |
| book 531.3 | ταπεινότητα ζῷον οὐδὲν λαμβάνει. καὶ μάλα δικαίως· ἀσθενέστατον γὰρ ὂν φύσει μεγίστοις οἰκονομεῖται |
| book 531.4 | πράγμασιν,[ln_15]ὅταν πέσῃ δέ, πλεῖστα |
| book 531.5 | συντρίβει καλά. σὺ δ’ οὔθ’ ὑπερβάλλοντα, Τρόφιμ’, ἀπώλεσας ἀγαθά, τὰ νυνί τ’ ἔστι μέτριά σοι κακά. ὥστ’ ἀνὰ μέσον |
| book 531.6 | που καὶ τὸ λοιπὸν [δὴ] φέρε. |
| book 532.1 | καὶ τοῦτον ἡμᾶς τὸν |
| book 532.2 | τρόπον γαμεῖν ἔδει ἅπαντας, ὦ Ζεῦ σῶτερ, ὡς ὠνούμεθα· οὐκ ἐξετάζειν μὲν τὰ μηδὲν |
| book 532.3 | χρήσιμα, τίς ἦν ὁ πάππος ἧς γαμεῖ, τήθη δὲ τίς,[ln_5]τὸν δὲ τρόπον αὐτῆς τῆς γαμουμένης, μεθ’ ἧς βιώσεται, μήτ’ ἐξετάσαι μήτ’ ἰδεῖν· οὐδ’ ἐπὶ τράπεζαν μὲν φέρειν τὴν |
| book 532.4 | προῖχ’, ἵνα εἰ τἀργύριον καλόν ἐστι δοκιμαστὴς ἴδῃ, ὃ πέντε μῆνας ἔνδον οὐ γενήσεται,[ln_10]τῆς διὰ βίου δ’ ἔνδον καθεδουμένης ἀεὶ μὴ δοκιμάσαντα μηδέν, ἀλλ’ εἰκῆ λαβεῖν ἀγνώμον’, ὀργίλην, χαλεπήν, ἐὰν τύχῃ, λάλον. περιάξω τὴν ἐμαυτοῦ θυγατέρα τὴν πόλιν ὅλην· οἱ βουλόμενοι |
| book 532.5 | ταύτην λαβεῖν, |
| book 532.1 | [ln_15]λαλεῖτε, προσκοπεῖσθε |
| book 532.2 | πηλίκον κακὸν λήψεσθ’· ἀνάγκη γὰρ γυναῖκ’ εἶναι κακόν, ἀλλ’ εὐτυχής ἐσθ’ ὁ μετριώτατον λαβών. |
| book 533.1 | ἀπολεῖ με τὸ γένος. μὴ λέγ’, εἰ φιλεῖς ἐμέ, μῆτερ, ἐφ’ ἑκάστῳ τὸ γένος. οἷς ἂν τῇ φύσει ἀγαθὸν ὑπάρχῃ μηδὲν οἰκεῖον |
| book 533.2 | προσόν, ἐκεῖσε καταφεύγουσιν, εἰς τὰ μνήματα[ln_5]καὶ τὸ γένος, ἀριθμοῦσίν |
| book 533.3 | τε τοὺς πάππους ὅσοι· οὐδὲν δ’ ἔχουσι |
| book 533.4 | πλεῖον, οὐδ’ ἐρεῖς ὅτῳ οὐκ εἰσὶ πάπποι· πῶς γὰρ ἐγένοντ’ ἄν |
| book 533.5 | ποτε; οἳ μὴ λέγειν δ’ ἔχουσι |
| book 533.6 | τούτους διά τινα τόπου μεταβολὴν ἢ φίλων ἐρημίαν,[ln_10]τί τῶν λεγόντων εἰσὶ δυσγενέστεροι; ὃς ἂν εὖ γεγονὼς ᾖ τῇ φύσει |
| book 533.7 | πρὸς τἀγαθά, κἂν Αἰθίοψ ᾖ, μῆτερ, ἐστὶν εὐγενής. |
| book 533.1 | Σκύθης |
| book 533.2 | τις· ὄλεθρος· ὁ δ’ Ἀνάχαρσις οὐ Σκύθης; |
| book 534.1 | ἅπαντα τὰ ζῷ’ ἐστὶ μακαριώτατα καὶ νοῦν ἔχοντα μᾶλλον ἀνθρώπου |
| book 534.2 | πολύ. τὸν ὄνον ὁρᾶν ἔξεστι |
| book 534.3 | πρῶτα |
| book 534.4 | τουτονί, οὗτος κακοδαίμων ἐστὶν ὁμολογουμένως·[ln_5]τούτῳ κακὸν δι’ αὑτὸν οὐδὲν γίνεται, ἃ δ’ ἡ φύσις δέδωκεν αὐτῷ ταῦτ’ ἔχει. ἡμεῖς δὲ χωρὶς τῶν ἀναγκαίων κακῶν αὐτοὶ παρ’ αὑτῶν ἕτερα |
| book 534.5 | προσπορίζομεν. [λυπούμεθ’ ἂν |
| book 534.6 | πτάρῃ τις, ἂν εἴπῃ κακῶς[ln_10]ὀργιζόμεθ’, ἂν ἴδῃ τις ἐνύπνιον |
| book 534.7 | σφόδρα |
| book 534.8 | φοβούμεθ’, ἂν γλαὺξ ἀνακράγῃ δεδοίκαμεν.] ἀγωνίαι, δόξαι, φιλοτιμίαι, νόμοι, ἅπαντα |
| book 534.9 | ταῦτ’ ἐπίθετα τῇ φύσει κακά. |
| book 535.1 | εἶτ’ οὐ δικαίως |
| book 535.2 | προσπεπατταλευμένον γράφουσι τὸν |
| book 535.3 | Προμηθέα |
| book 535.4 | πρὸς |
| book 535.5 | ταῖς πέτραις, καὶ γίνετ’ αὐτῷ λαμπάς, ἄλλο δ’ οὐδὲ ἓν ἀγαθόν; ὃ μισεῖν οἶμ’ ἅπαντας |
| book 535.6 | τοὺς θεούς,[ln_5]γυναῖκας ἔπλασεν, ὦ πολυτίμητοι θεοί, ἔθνος μιαρόν. γαμεῖ τις ἀνθρώπων, γαμεῖ; λάθριοι τὸ λοιπὸν ἄρ’ ἐπιθυμίαι κακαί, γαμηλίῳ λέχει |
| book 535.7 | τε μοιχὸς ἐντρυφῶν, καὶ φαρμακεῖαι, καὶ νόσων |
| book 535.8 | χαλεπώτατος[ln_10]φθόνος, μεθ’ οὗ ζῇ πάντα τὸν βίον γυνή. |
| book 536.1 | μὰ τὴν Ἀθηνᾶν, ἄνδρες, εἰκόν’ οὐκ ἔχω εὑρεῖν ὁμοίαν τῷ γεγονότι |
| book 536.2 | πράγματι, ζητῶν |
| book 536.3 | πρὸς ἐμαυτὸν τί ταχέως ἀπολλύει. στρόβιλος ἐν ὅσῳ συστρέφεται, προσέρχεται,[ln_5]προσέβαλεν, ἐξέρριψεν, αἰὼν γίνεται. ἀλλ’ ἐν |
| book 536.4 | πελάγει |
| book 536.5 | συγκλυσμός· ἀναπνοὴν ἔχει ‘Ζεῦ σῶτερ‘ εἰπεῖν ‘ἀντέχου τῶν |
| book 536.6 | σχοινίων‘, ἑτέραν |
| book 536.7 | περιμεῖναι χἀτέραν |
| book 536.8 | τρικυμίαν, ναυαγίου τ’ ἂν ἐπιλάβοι’· ἐγὼ δ’ ἅπαξ[ln_10]ἁψάμενός εἰμι καὶ φιλήσας ἐν βυθῷ. |
| book 537.1 | ὁ μὲν Ἐπίχαρμος |
| book 537.2 | τοὺς θεοὺς εἶναι λέγει ἀνέμους, ὕδωρ, γῆν, ἥλιον, πῦρ, ἀστέρας. ἐγὼ δ’ ὑπέλαβον |
| book 537.3 | χρησίμους εἶναι θεοὺς τἀργύριον ἡμῖν καὶ τὸ χρυσίον.[ln_5]ἱδρυσάμενος |
| book 537.4 | τούτους γὰρ εἰς τὴν οἰκίαν εὖξαι· τί βούλει; πάντα |
| book 537.5 | σοι γενήσεται, ἀγρός, οἰκίαι, θεράποντες, ἀργυρώματα, φίλοι, δικασταί, μάρτυρες. μόνον δίδου· αὐτοὺς γὰρ ἕξεις |
| book 537.6 | τοὺς θεοὺς ὑπηρέτας. |
| book 538.1 | ὅταν εἰδέναι θέλῃς |
| book 538.2 | σεαυτὸν ὅστις εἶ, ἔμβλεψον εἰς τὰ μνήμαθ’ ὡς ὁδοιπορεῖς. ἐνταῦθ’ ἔνεστ’ ὀστᾶ τε καὶ κούφη κόνις ἀνδρῶν βασιλέων καὶ τυράννων καὶ σοφῶν[ln_5]καὶ μέγα |
| book 538.3 | φρονούντων ἐπὶ γένει καὶ χρήμασιν αὑτῶν |
| book 538.4 | τε δόξῃ κἀπὶ κάλλει |
| book 538.5 | σωμάτων. κᾆτ’ οὐδὲν αὐτοῖς τῶνδ’ ἐπήρκεσεν |
| book 538.6 | χρόνος. κοινὸν τὸν ᾅδην ἔσχον οἱ πάντες βροτοί. πρὸς |
| book 538.7 | ταῦθ’ ὁρῶν γίνωσκε |
| book 538.8 | σαυτὸν ὅστις εἶ. |
| book 539.1 | ὁ πάντα βουληθεὶς ἂν ἄνθρωπος |
| book 539.2 | πονεῖν πᾶν ἂν γένοιτο· πλούσιος |
| book 539.3 | τρόπον |
| book 539.4 | τινά· πάλιν |
| book 539.5 | φιλόσοφός |
| book 539.6 | τινι μαθήσει |
| book 539.7 | χρώμενος· τὸ σῶμ’ ὑγιαίνει |
| book 539.8 | τινὰ δίαιταν |
| book 539.9 | προσφέρων.[ln_5]πλὴν ἕν |
| book 539.10 | τι τῶν πάντων ἀδύνατον ἦν ἄρα εὑρεῖν, δι’ οὗ τρόπου |
| book 539.11 | τις οὐ λυπήσεται. οὐ γὰρ τὸ μὴ πράττειν κατὰ νοῦν ἔχει μόνον λύπην, παρέχει δὲ φροντίδας καὶ τἀγαθά. |
| book 540.1 | μειράκιον, οὔ μοι κατανοεῖν δοκεῖς ὅτι ὑπὸ τῆς ἰδίας ἕκαστα κακίας σήπεται, καὶ πᾶν τὸ λυμαινόμενόν ἐστιν ἔνδοθεν. οἷον ὁ μὲν ἰός, ἂν |
| book 540.2 | σκοπῇς, τὸ σιδήριον,[ln_5]τὸ δ’ ἱμάτιον οἱ σῆτες, ὁ δὲ θρὶψ τὸ ξύλον. σὲ δὲ τὸ κάκιστον τῶν κακῶν πάντων, φθόνος |
| book 540.3 | φθισικὸν |
| book 540.4 | πεποίηκε καὶ ποιήσει καὶ ποιεῖ, ψυχῆς |
| book 540.5 | πονηρᾶς δυσσεβὴς |
| book 540.6 | παράστασις. |
| book 541.1 | τίνι δεδούλωνταί ποτε; ὄψει· φλύαρος· τῆς γὰρ αὐτῆς πάντες ἂν ἤρων· κρίσιν γὰρ τὸ βλέπειν ἴσην ἔχει. ἀλλ’ ἡδονή τις |
| book 541.2 | τοὺς ἐρῶντας ἐπάγεται[ln_5]συνουσίας· πῶς οὖν ἕτερος |
| book 541.3 | ταύτην ἔχων οὐδὲν πέπονθεν, ἀλλ’ ἀπῆλθε καταγελῶν, ἕτερος δ’ ἀπόλωλε; καιρός ἐστιν ἡ νόσος |
| book 541.4 | ψυχῆς, ὁ πληγεὶς δ’ εἴσω δὴ τιτρώσκεται. |
| book 542.1 | εἴπερ τὸν ἀδικοῦντα μὲν ὡς ἠμύνετο ἕκαστος ἡμῶν καὶ συνηγωνίζετο, ἴσως νομίζων ἴδιον εἶναι τὸ γεγονὸς ἀδίκημα, καὶ συνέπραττον ἀλλήλοις |
| book 542.2 | πικρῶς,[ln_5]οὐκ ἂν ἐπὶ πλεῖον τὸ κακὸν ἡμῖν ηὔξετο τὸ τῶν |
| book 542.3 | πονηρῶν, ἀλλὰ παρατηρούμενοι καὶ τυγχάνοντες ἧς ἔδει |
| book 542.4 | τιμωρίας ἤτοι |
| book 542.5 | σπάνιοι |
| book 542.6 | σφόδρ’ ἂν ἦσαν ἢ πεπαυμένοι. |
| book 543.1 | Δέρκιππε καὶ Μνήσιππε, τοῖς εἰρημένοις ἡμῶν ὑπό τινος ἢ πεπονθόσιν κακῶς ἔστιν καταφυγὴ πᾶσιν, οἱ χρηστοὶ φίλοι. καὶ γὰρ ἀποδύρασθ’ ἔστι μὴ γελώμενον,[ln_5]καὶ συναγανακτοῦνθ’ ὁπόταν οἰκείως ὁρᾷ ἕκαστος αὑτῷ τὸν |
| book 543.2 | παρόντα, παύεται |
| book 543.3 | τοῦτον μάλιστα τὸν |
| book 543.4 | χρόνον |
| book 543.5 | τοῦ δυσφορεῖν. |
| book 544.1 | παράδειγμα |
| book 544.2 | τοὺς Σύρους λαβέ· ὅταν φάγως’ ἰχθὺν ἐκεῖνοι, διά τινα αὐτῶν ἀκρασίαν |
| book 544.3 | τοὺς πόδας καὶ γαστέρα οἰδοῦσιν, ἔλαβον |
| book 544.4 | σακίον, εἶτ’ εἰς τὴν ὁδὸν[ln_5]ἐκάθισαν αὑτοὺς ἐπὶ κόπρου, καὶ τὴν θεὸν ἐξιλάσαντο τῷ ταπεινοῦσθαι |
| book 544.5 | σφόδρα. |
| book 546.1 | τοὺς τῆς γαμετῆς ὅρους ὑπερβαίνεις, γύναι, τὴν αὐλίαν· πέρας γὰρ αὔλειος θύρα ἐλευθέρᾳ γυναικὶ νενόμιστ’ οἰκίας· τὸ δ’ ἐπιδιώκειν εἴς |
| book 546.2 | τε τὴν ὁδὸν |
| book 546.3 | τρέχειν,[ln_5]ἔτι λοιδορουμένην, κυνός ἐστ’ ἔργον, Ῥόδη. |
| book 547-548.1 | πάντες μὲν οἱ Θρᾷκες, μάλιστα δ’ οἱ Γέται ἡμεῖς ἁπάντων (καὶ γὰρ αὐτὸς εὔχομαι ἐκεῖθεν εἶναι τὸ γένος), οὐ σφόδρ’ ἐγκρατεῖς ἐσμέν.[ln_5]γαμεῖ γὰρ ἡμῶν οὐδὲ εἷς εἰ μὴ δέκ’ ἢ ἕνδεκα γυναῖκας, δώδεκ’ ἢ πλείους |
| book 547-548.2 | τινές. ἂν τέτταρας δ’ ἢ πέντε γεγαμηκώς |
| book 547-548.3 | τις ᾖ, καταστροφὴ γῆς, ἀνυμέναιος ἄθλιος, ἄνυμφος οὗτος ἐπικαλεῖτ’ ἐν |
| book 547-548.4 | τοῖς ἐκεῖ. |
| book 549 | ἄνθρωπος ὢν μηδέποτε τὴν ἀλυπίαν αἰτοῦ παρὰ θεῶν, ἀλλὰ τὴν μακροθυμίαν. ὅταν γὰρ ἄλυπος διὰ τέλους εἶναι θέλῃς, ἢ δεῖ θεόν ς’ εἶναί τιν’ ἢ τάχα δὴ νεκρόν.[ln_5]παρηγόρει δὲ τὰ κακὰ δι’ ἑτέρων κακῶν. |
| book 550-551.1 | ἅπαντι δαίμων ἀνδρὶ συμπαρίσταται εὐθὺς γενομένῳ, μυσταγωγὸς |
| book 550-551.2 | τοῦ βίου ἀγαθός· κακὸν γὰρ δαίμον’ οὐ νομιστέον εἶναι βίον βλάπτοντα |
| book 550-551.3 | χρηστόν . . .[ln_4]. . . . . . . . . . . .[ln_5]ἅπαντα δ’ ἀγαθὸν εἶναι τὸν θεόν . . |
| book 552.1 | ὦ γῆρας ἐχθρὸν |
| book 552.2 | σωμάτων ἀνθρωπίνων, ἅπαντα |
| book 552.3 | συλῶν τὰ καλὰ τῆς εὐμορφίας, καὶ μεταχαράττον τὴν μὲν ἀνδρίαν μελῶν εἰς τἀπρεπές, τὸ δὲ τάχος εἰς ὄκνον |
| book 552.4 | πολύν. |
| book 553.1 | ἐὰν |
| book 553.2 | πονηροῦ γείτονος γείτων ἔσῃ, πάντως |
| book 553.3 | παθεῖν |
| book 553.4 | πονηρὸν ἢ μαθεῖν |
| book 553.5 | σε δεῖ· ἐὰν ἀγαθοῦ γείτονος γείτων ἔσῃ, ὡς |
| book 553.6 | προσδιδάσκεις ἀγαθὰ καὶ προσμανθάνεις. |
| book 554.1 | οὐκ ἐκ πότων καὶ τῆς καθ’ ἡμέραν |
| book 554.2 | τρυφῆς ζητοῦμεν ᾧ πιστεύσομεν τὰ τοῦ βίου, πάτερ; οὐ περιττὸν οἴετ’ ἐξευρηκέναι ἀγαθὸν ἕκαστος, ἂν ἔχῃ φίλου |
| book 554.3 | σκιάν; |
| book 555.1 | ὀχληρὸν ὁ χρόνος ὁ πολύς. ὦ γῆρας βαρύ, ὡς οὐδὲν ἀγαθόν, δυσχερῆ δὲ πόλλ’ ἔχεις |
| book 555.2 | τοῖς ζῶσι καὶ λυπηρά. πάντες εἰς σὲ δὲ ἐλθεῖν ὅμως εὐχόμεθα καὶ σπουδάζομεν. |
| book 556.1 | ἔνεγκ’ ἀτυχίαν καὶ βλάβην εὐσχημόνως. τοῦτ’ ἔστιν ἀνδρὸς νοῦν ἔχοντος, οὐκ ἐὰν ἀνασπάσας |
| book 556.2 | τις τὰς ὀφρῦς οἴμοι λαλῇ, ἀλλ’ ὃς τά γ’ αὑτοῦ πράγματ’ ἐγκρατῶς φέρει. |
| book 557.1 | πλεονεξία μέγιστον ἀνθρώποις κακόν· οἱ γὰρ θέλοντες |
| book 557.2 | προσλαβεῖν τὰ τῶν πέλας ἀποτυγχάνουσι |
| book 557.3 | πολλάκις νικώμενοι, τὰ δ’ ἴδια |
| book 557.4 | προστιθέασι |
| book 557.5 | τοῖς ἀλλοτρίοις. |
| book 558.1 | Διονυσίων μὲν ἦν |
| book 558.2 | πομπή . . . . . . . . . . ὁ δέ μ’ ἠκολούθησεν μέχρι |
| book 558.3 | τοῦ πρὸς τὴν θύραν· ἔπειτα |
| book 558.4 | φοιτῶν καὶ κολακεύων ἐμέ τε καὶ[ln_5]τὴν μητέρ’ ἔγνω μ’. |
| book 559.1 | λύπης ἰατρός ἐστιν ἀνθρώποις λόγος· ψυχῆς γὰρ οὗτος μόνος ἔχει θελκτήρια· λέγουσι δ’ αὐτὸν οἱ πάλαι |
| book 559.2 | σοφώτατοι ἀστεῖον εἶναι φάρμακον. |
| book 560.1 | θύων οὐδεπώποτ’ ηὐξάμην ἐγὼ τὸ σῷζον τὴν ἐμὴν |
| book 560.2 | συνοικίαν, ἀλλὰ παρέλιπον οἰκετῶν εἶναι |
| book 560.3 | στάσιν ἔνδον |
| book 560.4 | παρ’ αὑτῶν, πρᾶγμα |
| book 560.5 | χρησιμώτατον. |
| book 561.1 | τῆς |
| book 561.2 | σκιᾶς τὴν |
| book 561.3 | πορφύραν |
| book 561.4 | πρῶτον ἐνυφαίνους’· εἶτα μετὰ τὴν |
| book 561.5 | πορφύραν |
| book 561.6 | τοῦτ’ ἔστιν οὔτε λευκὸν οὔτε |
| book 561.7 | πορφύρα, ἀλλ’ ὥσπερ αὐγὴ τῆς κρόκης κεκραμένη. |
| book 562.1 | πῶς δὴ τὸ τραῦμα |
| book 562.2 | τοῦτ’ ἔχεις; ‘μεσαγκύλῳ.‘ πῶς |
| book 562.3 | πρὸς θεῶν; ‘ἐπὶ κλίμακα |
| book 562.4 | πρὸς |
| book 562.5 | τεῖχος ἀναβαίνων.‘ ἐγὼ μὲν δεικνύω ἐσπουδακώς, οἱ δὲ πάλιν ἐπεμυκτήρισαν. |
| book 563 | ταύτας μεγίστας ἀποτίνω ’γὼ συμβολάς. σφάττει με, λεπτὸς γίνομ’ εὐωχούμενος τὰ σκώμμαθ’ οἷα τὰ σοφά τε καὶ στρατηγικά. οἷος δ’ ἀλαζών ἐστιν ἁλιτήριος. |
| book 564-565.1 | καίτοι τί λογίζομ’ ὁ κακοδαίμων |
| book 564-565.2 | προσδοκῶν χάριν |
| book 564-565.3 | παρὰ γυναικὸς κομιεῖσθαι; μὴ μόνον κακόν |
| book 564-565.4 | τι προσλάβοιμι, καὶ κάλλιστ’ ἔχει. οὐκ ἐν γυναικὶ φύεται |
| book 564-565.5 | πιστὴ χάρις. |
| book 566 | χαλεπόν, Παμφίλη, ἐλευθέρᾳ γυναικὶ πρὸς πόρνην μάχη. πλείονα κακουργεῖ, πλείον’ οἶδ’, αἰσχύνεται οὐδέν, κολακεύει μᾶλλον. |
| book 567.1 | οἴμοι τάλας ἔγωγε. ποῦ ποθ’ αἱ φρένες ἡμῶν ἐκεῖνον ἦσαν ἐν τῷ σώματι τὸν |
| book 567.2 | χρόνον, ὅτ’ οὐ ταῦτ’, ἀλλ’ ἐκεῖν’ ᾑρούμεθα; |
| book 568.1 | οἷος δὲ καὶ τὴν ὄψιν εἶναι |
| book 568.2 | φαίνεται, ἀφ’ οὗ τοιοῦτος γέγονεν, οἷον θηρίον. τὸ μηδὲν ἀδικεῖν καὶ καλοὺς ἡμᾶς |
| book 568.3 | ποιεῖ. |
| book 569.1 | Γλυκέρα, τί κλάεις; ὀμνύω |
| book 569.2 | σοι τὸν Δία τὸν Ὀλύμπιον καὶ τὴν Ἀθηνᾶν, φιλτάτη, ὀμωμοκὼς καὶ πρότερον ἤδη |
| book 569.3 | πολλάκις. |
| book 570.1 | κἂν |
| book 570.2 | σφόδρα |
| book 570.3 | σαφῶς εἰδῇς |
| book 570.4 | τι, τὸν κρύπτοντά σε μηδέποτ’ ἐλέγξῃς· δύσκολον |
| book 570.5 | πρᾶγμ’ ἐστὶ γὰρ ἃ λανθάνειν |
| book 570.6 | τις βούλεται |
| book 570.7 | ταῦτ’ εἰδέναι. |
| book 571.1 | ὅταν ἕτερός |
| book 571.2 | σοι μηδὲ ἓν τέλεον διδῷ, δέξαι τὸ μόριον· τοῦ λαβεῖν γὰρ μηδὲ ἓν τὸ λαβεῖν ἔλαττον |
| book 571.3 | πλεῖον ἔσται |
| book 571.4 | σοι |
| book 571.5 | πολύ. |
| book 572.1 | ὅταν |
| book 572.2 | τι πράττῃς ὅσιον, ἀγαθὴν ἐλπίδα |
| book 572.3 | πρόβαλλε |
| book 572.4 | σαυτῷ, τοῦτο γινώσκων ὅτι τόλμῃ δικαίᾳ καὶ θεὸς |
| book 572.5 | συλλαμβάνει. |
| book 573.1 | ὀργῇ παραλογισμός |
| book 573.2 | ποτ’ οὐδεὶς φύεται. αὕτη κρατεῖ νῦν· ἂν δὲ μικρὸν |
| book 573.3 | παρακμάσῃ, κατόψεται τί μᾶλλόν ἐστι |
| book 573.4 | συμφέρον. |
| book 574.1 | εἰ καὶ σφόδρ’ ἀλγεῖς, μηδὲν ἠρεθισμένος |
| book 574.2 | πράξῃς |
| book 574.3 | προπετῶς· ὀργῆς γὰρ ἀλογίστου κρατεῖν ἐν |
| book 574.4 | ταῖς |
| book 574.5 | ταραχαῖς μάλιστα τὸν |
| book 574.6 | φρονοῦντα δεῖ. |
| book 575.1 | σὺ μὲν |
| book 575.2 | παραινεῖς |
| book 575.3 | ταῦτα ὅσα |
| book 575.4 | σοι |
| book 575.5 | πρέπει, ἐμὲ δὲ ποιεῖν τὸ καθῆκον οὐχ ὁ σὸς λόγος, εὖ ἴσθ’ ἀκριβῶς, ὁ δ’ ἴδιος |
| book 575.6 | πείθει |
| book 575.7 | τρόπος. |
| book 576 | οὐδὲν διαβολῆς ἐστιν ἐπιπονώτερον· τὴν ἐν ἑτέρῳ γὰρ κειμένην ἁμαρτίαν εἰς μέμψιν ἰδίαν αὐτὸν ἐπάναγκες λαβεῖν. |
| book 577.1 | ὅστις δὲ διαβολαῖσι |
| book 577.2 | πείθεται |
| book 577.3 | ταχύ, ἤτοι |
| book 577.4 | πονηρὸς αὐτός ἐστι |
| book 577.5 | τοὺς |
| book 577.6 | τρόπους, ἢ παντάπασι |
| book 577.7 | παιδαρίου γνώμην ἔχει. |
| book 578.1 | δεῖ τὸν |
| book 578.2 | πολιτῶν |
| book 578.3 | προστατεῖν αἱρούμενον τὴν |
| book 578.4 | τοῦ λόγου μὲν δύναμιν οὐκ ἐπίφθονον, ἤθει δὲ χρηστῷ συγκεκραμένην ἔχειν. |
| book 579.1 | ἡ νῦν ὑπό τινων |
| book 579.2 | χρηστότης καλουμένη μεθῆκε τὸν ὅλον εἰς |
| book 579.3 | πονηρίαν βίον· οὐδεὶς γὰρ ἀδικῶν |
| book 579.4 | τυγχάνει |
| book 579.5 | τιμωρίας. |
| book 580 | τί διακενῆς εἶ χρηστός; ὁ δεσπότης αὐτὸς ἀπολλύει πάντα, σὺ δὲ μὴ λαμβάνεις, σαυτὸν ἐπιτρίβεις, οὐκ ἐκεῖνον ὠφελεῖς. |
| book 581.1 | ἐμοὶ πόλις ἐστὶ καὶ καταφυγὴ καὶ νόμος καὶ τοῦ δικαίου |
| book 581.2 | τοῦ τ’ ἀδίκου |
| book 581.3 | παντὸς κριτὴς ὁ δεσπότης. πρὸς |
| book 581.4 | τοῦτον ἕνα δεῖ ζῆν ἐμέ. |
| book 582 | πατρῷ’ ἔχειν δεῖ τὸν καλῶς εὐδαίμονα· τὰ μετὰ γυναικὸς δ’ εἰσιόντ’ εἰς οἰκίαν οὔτ’ ἀσφαλῆ τὴν κτῆσιν οὔθ’ ἱλαρὰν ἔχει. |
| book 583.1 | ὅταν πένης ὢν καὶ γαμεῖν |
| book 583.2 | τις ἑλόμενος τὰ μετὰ γυναικὸς ἐπιδέχηται |
| book 583.3 | χρήματα, αὑτὸν δίδωσιν, οὐκ ἐκείνην λαμβάνει. |
| book 584.1 | δύ’ ἔσθ’ ἃ κρῖναι τὸν γαμεῖν μέλλοντα δεῖ, ἤτοι |
| book 584.2 | προσηνῆ γ’ ὄψιν ἢ χρηστὸν |
| book 584.3 | τρόπον· τὴν γὰρ ὁμόνοιαν τὴν |
| book 584.4 | πρὸς ἀλλήλους |
| book 584.5 | ποιεῖ. |
| book 585.1 | ὅστις γυναῖκ’ ἐπίκληρον ἐπιθυμεῖ λαβεῖν |
| book 585.2 | πλουτοῦσαν, ἤτοι μῆνιν ἐκτίνει θεῶν, ἢ βούλετ’ ἀτυχεῖν μακάριος καλούμενος. |
| book 586.1 | αἰσχύνομαι τὸν |
| book 586.2 | πατέρα, Κλειτοφῶν, μόνον. ἀντιβλέπειν ἐκεῖνον οὐ δυνήσομαι ἀδικῶν, τὰ δ’ ἄλλα ῥᾳδίως |
| book 586.3 | χειρώσομαι. |
| book 587.1 | ὑπερήφανόν |
| book 587.2 | που γίνεθ’ ἡ λίαν |
| book 587.3 | τρυφή, ὅ τε |
| book 587.4 | πλοῦτος ἐξώκειλε τὸν κεκτημένον εἰς ἕτερον ἦθος, οὐκ ἐν ᾧ τὸ πρόσθεν ἦν. |
| book 588.1 | κρεῖττον γάρ ἐστιν, ἂν |
| book 588.2 | σκοπῇ τις κατὰ λόγον, μὴ πόλλ’ ἀηδῶς, ὀλίγα δ’ ἡδέως ἔχειν, πενίαν τ’ ἄλυπον μᾶλλον ἢ πλοῦτον |
| book 588.3 | πικρόν. |
| book 589.1 | ἄνευ κακῶν γὰρ οἰκίαν οἰκουμένην οὐκ ἔστιν εὑρεῖν, ἀλλὰ τοῖς μὲν ἡ τύχη |
| book 589.2 | τούτων δίδωσιν ἀφθονίαν, τοῖς δ’ οἱ τρόποι. |
| book 590.1 | ὦ μεταβολαῖς |
| book 590.2 | χαίρουσα |
| book 590.3 | παντοίαις τύχη, σόν ἐστ’ ὄνειδος |
| book 590.4 | τοῦθ’, ὅταν |
| book 590.5 | τις ὢν ἀνὴρ δίκαιος ἀδίκοις |
| book 590.6 | περιπέσῃ συμπτώμασιν. |
| book 591.1 | τῷ μὲν τὸ σῶμα διατεθειμένῳ κακῶς |
| book 591.2 | χρεία ’στ’ ἰατροῦ, τῷ δὲ τὴν |
| book 591.3 | ψυχὴν φίλου· λύπην γὰρ εὔνους οἶδε θεραπεύειν λόγος. |
| book 592.1 | ὅταν ᾖ γέρων |
| book 592.2 | τις ἐνδεής |
| book 592.3 | τε τὸν βίον, οὐδ’ αὖ τὸ θνῄσκειν δεινόν, ἀλλ’ ἐν τῷ καλῶς ἑκάτερον αὐτῶν τὴν διάγνωσιν φέρει. |
| book 593.1 | οὐκ ἔστ’ ἄπιστον οὐδὲν ἐν θνητῷ βίῳ, οὐδ’ ἂν γένοιτο. πολλὰ ποικίλλει |
| book 593.2 | χρόνος |
| book 593.3 | παράδοξα καὶ θαυμαστὰ καὶ ζώντων |
| book 593.4 | τρόποι. |
| book 594.1 | ἀδύνατον ὡς ἔστιν |
| book 594.2 | τι σῶμα τῆς τύχης· ὁ μὴ φέρων δὲ κατὰ φύσιν τὰ πράγματα τύχην |
| book 594.3 | προσηγόρευσε τὸν ἑαυτοῦ τρόπον. |
| book 595 | ἀεὶ δ’ ὁ σωθείς ἐστιν ἀχάριστον φύσει. ἅμ’ ἠλέηται καὶ τέθνηκεν ἡ χάρις, ἣν δεόμενος τότ’ ἀθάνατον ἕξειν ἔφη. |
| book 596.1 | ἐὰν ἐγὼ φῶ νῦν ἔχειν βακτηρίαν |
| book 596.2 | χρυσῆν, τί μοι |
| book 596.3 | σεμνότερον ἔσται τὸ ξύλον; ἀληθὲς εἶναι δεῖ τὸ σεμνόν, οὐ κενόν. |
| book 597 | πένητος οὐδέν ἐστι δυστυχέστερον ἅπαντα μοχθεῖ κἀγρυπνεῖ κἀργάζεται, ἵν’ ἄλλος ἐλθὼν μεταλάβῃ καὶ κτήσηται. |
| book 598.1 | ἄνθρωπε, μὴ στέναζε, μὴ λυποῦ μάτην· χρήματα, γυναῖκα καὶ τέκνων |
| book 598.2 | πολλῶν |
| book 598.3 | σποράν, ἅ σοι τύχη κέχρηκε, ταῦτ’ ἀφείλετο. |
| book 599.1 | ὀκνεῖ δὲ νοῦν ἔχους’ ἴσως· ἀεὶ δὲ τοῖς |
| book 599.2 | παροῦσι δακρύοις ἐμποιεῖ τὸ θῆλυ τῆς |
| book 599.3 | ψυχῆς ἀναβολὴν τῷ πάθει. |
| book 600.1 | οὐχ ὁ τρόφιμός |
| book 600.2 | σου |
| book 600.3 | πρὸς θεῶν, Ὀνήσιμε, ὁ νῦν ἔχων Ἁβροτόνιον τὴν ψάλτριαν, |
| book 600 | [spk_ονης]ἔγημ’ ἔναγχος; ΟΝΗΣ. πάνυ μὲν οὖν. |
| book 601.1 | . . . ἐπιτρίβουσιν ἡμᾶς οἱ θεοὶ μάλιστα |
| book 601.2 | τοὺς γήμαντας· ἀεὶ γάρ |
| book 601.3 | τινα ἄγειν ἑορτήν ἐστ’ ἀνάγκη. |
| book 602.1 | . . . . . . . οὐδείς ἐστί μοι ἀλλότριος, ἂν ᾖ χρηστός· ἡ φύσις μία πάντων, τὸ δ’ οἰκεῖον |
| book 602.2 | συνίστησιν |
| book 602.3 | τρόπος. |
| book 603.1 | οὐκ ἔστι μείζων ἡδονὴ ταύτης |
| book 603.2 | πατρί, ἢ σωφρονοῦντα καὶ φρονοῦντ’ ἰδεῖν |
| book 603.3 | τινα τῶν ἐξ ἑαυτοῦ. |
| book 604.1 | πολλοὺς δι’ ἀνάγκην γὰρ |
| book 604.2 | πονηροὺς οἶδ’ ἐγὼ ὅταν ἀτυχήσωσιν γεγονότας, οὐ φύσει ὄντας |
| book 604.3 | τοιούτους. |
| book 605.1 | τὸ δ’ εὖ φέρειν ἔστιν |
| book 605.2 | τοιοῦτον, ἂν δύνῃ μόνος φέρειν, καὶ μὴ ’πίδηλον τὴν τύχην |
| book 605.3 | πολλοῖς |
| book 605.4 | ποιῇς. |
| book 606.1 | μανθάνειν· ὅτου δ’ ἂν ἔργου |
| book 606.2 | τυγχάνῃς ἄπειρος ὤν, τὸ πυνθάνεσθαι τῶν κατειδότων καλόν. |
| book 607.1 | ἕκαστος . . . κύψας καθ’ ἑαυτὸν τῶν |
| book 607.2 | τραγημάτων ἔφλα |
| book 607.3 | φυλαττόμενός |
| book 607.4 | τε κἀμβλέπειν |
| book 607.5 | φοβούμενος. |
| book 608.1 | ἐὰν κακῶς μου τὴν γυναῖχ’ οὕτω λέγῃς, τὸν |
| book 608.2 | πατέρα καὶ σὲ τούς |
| book 608.3 | τε σοὺς ἐγὼ πλυνῶ. |
| book 609.1 | Ἥλιε, σὲ γὰρ δεῖ προσκυνεῖν |
| book 609.2 | πρῶτον θεῶν, δι’ ὃν θεωρεῖν ἔστι |
| book 609.3 | τοὺς ἄλλους θεούς. |
| book 610.1 | νῦν δ’ ἕρπ’ ἀπ’ οἴκων τῶνδε· τὴν γυναῖκα γὰρ τὴν σώφρον’ οὐ δεῖ τὰς |
| book 610.2 | τρίχας ξανθὰς |
| book 610.3 | ποιεῖν. |
| book 611.1 | ἅπανθ’ ὅσα ζῇ καὶ τὸν ἥλιον βλέπει τὸν κοινὸν ἡμῖν, δοῦλα |
| book 611.2 | ταῦτ’ ἔσθ’ ἡδονῆς. |
| book 612 | ἔχω δὲ πολλὴν οὐσίαν καὶ πλούσιος καλοῦμ’ ὑπὸ πάντων, μακάριος δ’ ὑπ’ οὐδενός. |
| book 613 | καλὸν τὸ Κείων νόμιμόν ἐστι, Φανία· ὁ μὴ δυνάμενος ζῆν καλῶς οὐ ζῇ κακῶς. |
| book 614.1 | κακῶς ἀκούων ὅστις οὐκ ὀργίζεται, πονηρίας |
| book 614.2 | πλείστης |
| book 614.3 | τεκμήριον φέρει. |
| book 615.1 | ἐγὼ δ’ ἀνόητος, εὐτελὴς ὑπερβολῇ, ὁ δ’ ἄσωτός ἐστι, πολυτελής, θρασὺς |
| book 615.2 | σφόδρα. |
| book 616.1 | ἡ δ’ εὐπατέρεια |
| book 616.2 | φιλόγελώς |
| book 616.3 | τε παρθένος Νίκη μεθ’ ἡμῶν εὐμενὴς ἕποιτ’ ἀεί. |
| book 617.1 | Ἕλληνές εἰσιν ἄνδρες, οὐκ ἀγνώμονες, καὶ μετὰ λογισμοῦ πάντα |
| book 617.2 | πράττουσίν |
| book 617.3 | τινος. |
| book 618 | ἄνοια θνητοῖς δυστύχημ’ αὐθαίρετον. τί σαυτὸν ἀδικῶν τὴν τύχην καταιτιᾷ; |
| book 619.1 | χαλεπόν γε |
| book 619.2 | τοιαῦτ’ ἐστὶν ἐξαμαρτάνειν, ἃ καὶ λέγειν ὀκνοῦμεν οἱ πεπραχότες. |
| book 620.1 | εὐηθία μοι |
| book 620.2 | φαίνεται, Φιλουμένη, τὸ νοεῖν μὲν ὅσα δεῖ, μὴ φυλάττεσθαι δ’ ἃ δεῖ. |
| book 621 | ὁ μὴ φέρων γὰρ εὖ τι τῶν ἐν τῷ βίῳ ἀγαθῶν ἀλόγιστός ἐστιν, οὐχὶ μακάριος. |
| book 622 | τἀπίθανον ἰσχὺν τῆς ἀληθείας ἔχει ἐνίοτε μείζω καὶ πιθανωτέραν ὄχλῳ. |
| book 623.1 | τοὺς τὸν ἴδιον δαπανῶντας ἀλογίστως βίον τὸ καλῶς ἀκούειν |
| book 623.2 | ταχὺ ποιεῖ πᾶσιν κακῶς. |
| book 624.1 | οὐπώποτ’ ἐζήλωσα |
| book 624.2 | πλουτοῦντα |
| book 624.3 | σφόδρα ἄνθρωπον, ἀπολαύοντα μηδὲν ὧν ἔχει. |
| book 625-626.1 | μὴ πάντοθεν κέρδαιν’, ἐπαισχύνου δέ μοι· τὸ μὴ δικαίως εὐτυχεῖν ἔχει φόβον.[ln_2]. . . . . . . . . . . . ὦ τρὶς κακοδαίμων, ὅστις ἐκ |
| book 625-626.2 | φειδωλίας κατέθετο μῖσος διπλάσιον τῆς οὐσίας. |
| book 627.1 | οὐ γὰρ τὸ πλῆθος, ἂν |
| book 627.2 | σκοπῇ τις, τοῦ ποτοῦ ποιεῖ παροινεῖν, τοῦ πιόντος δ’ ἡ φύσις. |
| book 628.1 | χαλεπὸν ὅταν |
| book 628.2 | τις ὧν πίῃ πλέον λαλῇ, μηδὲν κατειδώς, ἀλλὰ προσποιούμενος. |
| book 629 | [spk_β]ἐπίσχες ὀργιζόμενος. Β. ἀλλὰ βούλομαι. Α. οὐδεὶς γὰρ ὀργῆς χάριν ἀπείληφεν, πάτερ. |
| book 630.1 | οὐκ ἔστιν ὀργῆς, ὡς ἔοικε, φάρμακον ἀλλ’ ἢ λόγος |
| book 630.2 | σπουδαῖος ἀνθρώπου φίλου. |
| book 631 | οὐδεὶς ἐφ’ αὑτοῦ τὰ κακὰ συνορᾷ, Πάμφιλε, σαφῶς, ἑτέρου δ’ ἀσχημονοῦντος ὄψεται. |
| book 632.1 | ὁ συνιστορῶν αὑτῷ τι, κἂν ᾖ θρασύτατος, ἡ σύνεσις αὐτὸν δειλότατον εἶναι |
| book 632.2 | ποιεῖ. |
| book 633.1 | δεῖ τοὺς |
| book 633.2 | πενομένους μέχρι ἂν ζῶσιν |
| book 633.3 | πονεῖν· ἀπραξία γὰρ λιτὸν οὐ τρέφει βίον. |
| book 634.1 | ὁ φθονερὸς αὑτῷ πολέμιος καθίσταται· αὐθαιρέτοις γὰρ |
| book 634.2 | συνέχεται λύπαις ἀεί. |
| book 635.1 | καλὸν οἱ νόμοι |
| book 635.2 | σφόδρ’ εἰσίν· ὁ δ’ ὁρῶν |
| book 635.3 | τοὺς νόμους λίαν ἀκριβῶς |
| book 635.4 | συκοφάντης |
| book 635.5 | φαίνεται. |
| book 636.1 | ὁ προκαταγινώσκων δὲ πρὶν ἀκοῦσαι |
| book 636.2 | σαφῶς αὐτὸς |
| book 636.3 | πονηρός ἐστι |
| book 636.4 | πιστεύσας κακῶς. |
| book 637 | καλόν γε βασιλεὺς τῇ μὲν ἀνδρείᾳ κρατῶν, τὰ δὲ τοῦ βίου δίκαια διατηρῶν κρίσει. |
| book 638.1 | μὴ τοῦτο βλέψῃς εἰ νεώτερος λέγω, ἀλλ’ εἰ φρονοῦντος |
| book 638.2 | τοὺς λόγους ἀνδρὸς ἐρῶ. |
| book 639.1 | οὐχ αἱ τρίχες |
| book 639.2 | ποιοῦσιν αἱ λευκαὶ φρονεῖν, ἀλλ’ ὁ τρόπος ἐνίων ἐστὶ τῇ φύσει γέρων. |
| book 640.1 | ὅστις |
| book 640.2 | στρατηγεῖ μὴ στρατιώτης γενόμενος, οὗτος ἑκατόμβην ἐξάγει |
| book 640.3 | τοῖς |
| book 640.4 | πολεμίοις. |
| book 641 | ὁ τῶν γεωργῶν ἡδονὴν ἔχει βίος, ταῖς ἐλπίσιν τἀλγεινὰ παραμυθούμενος. |
| book 642.1 | ἐν |
| book 642.2 | τοῖς |
| book 642.3 | πολεμίοις ὑπερέχειν τὸν ἄνδρα δεῖ· τὸ γὰρ γεωργεῖν ἔργον ἐστὶν οἰκέτου. |
| book 643.1 | τὰ μεγάλα κέρδη ῥᾳδίως ἢ πλουσίους |
| book 643.2 | τοὺς |
| book 643.3 | παραβόλως |
| book 643.4 | πλέοντας ἢ νεκροὺς |
| book 643.5 | ποιεῖ. |
| book 644 | ὅταν ἀτυχῇ τις, εὐνοοῦντος οἰκέτου οὐκ ἔστιν οὐδὲν κτῆμα κάλλιον βίῳ. |
| book 645.1 | ὅταν φύσει τὸ κάλλος ἐπικοσμῇ τρόπος |
| book 645.2 | χρηστός, διπλασίως ὁ προσιὼν ἁλίσκεται. |
| book 646.1 | ἕν ἐστ’ ἀληθὲς φίλτρον, εὐγνώμων |
| book 646.2 | τρόπος. τούτῳ κατακρατεῖν ἀνδρὸς εἴωθεν γυνή. |
| book 647.1 | οἰκεῖον οὕτως οὐδέν ἐστιν, ὦ Λάχης, ἐὰν |
| book 647.2 | σκοπῇ τις, ὡς ἀνήρ |
| book 647.3 | τε καὶ γυνή. |
| book 648 | γαμεῖν κεκρικότα δεῖ σε γινώσκειν, ὅτι ἀγαθὸν μέγ’ ἕξεις, ἂν λάβῃς μικρὸν κακόν. |
| book 649.1 | τὸ γυναῖκ’ ἔχειν εἶναί τε |
| book 649.2 | παίδων, Παρμένων, πατέρα μερίμνας τῷ βίῳ πολλὰς φέρει. |
| book 650.1 | ὅστις |
| book 650.2 | πενόμενος βούλεται ζῆν ἡδέως, ἑτέρων γαμούντων αὐτὸς ἀπεχέσθω γάμου. |
| book 651.1 | τὸ γαμεῖν, ἐάν |
| book 651.2 | τις τὴν ἀλήθειαν |
| book 651.3 | σκοπῇ, κακὸν μέν ἐστιν, ἀλλ’ ἀναγκαῖον κακόν. |
| book 652.1 | τότε τὰς γυναῖκας δεδιέναι μάλιστα δεῖ, ὅταν |
| book 652.2 | τι περιπλάττωσι |
| book 652.3 | τοῖς |
| book 652.4 | χρηστοῖς λόγοις. |
| book 653.1 | οὐδέποθ’ ἑταίρα |
| book 653.2 | τοῦ καλῶς |
| book 653.3 | πεφρόντικεν, ἣ τὸ κακόηθες |
| book 653.4 | πρόσοδον εἴωθεν |
| book 653.5 | ποιεῖν. |
| book 654.1 | ἢ μὴ γαμεῖν γάρ, ἂν δ’ ἅπαξ λάβῃς, φέρειν μύσαντα |
| book 654.2 | πολλὴν |
| book 654.3 | προῖκα καὶ γυναῖκα δεῖ. |
| book 655 | ὀδυνηρόν ἐστιν εὐτυχοῦντα τῷ βίῳ ἔχειν ἔρημον διαδόχου τὴν οἰκίαν. |
| book 656.1 | οὐκ ἔστιν οὐδὲν ἀθλιώτερον |
| book 656.2 | πατρός, πλὴν ἕτερος ἂν ᾖ πλειόνων |
| book 656.3 | παίδων |
| book 656.4 | πατήρ. |
| book 657.1 | ἔστιν δὲ μήτηρ |
| book 657.2 | φιλότεκνος μᾶλλον |
| book 657.3 | πατρός· ἡ μὲν γὰρ αὑτῆς οἶδεν ὄνθ’, ὁ δ’ οἴεται. |
| book 658.1 | θυγάτηρ ἐπίγαμος, κἂν ὅλως μηδὲν λαλῇ, διὰ τοῦ σιωπᾶν |
| book 658.2 | πλεῖστα |
| book 658.3 | περὶ αὑτῆς λέγει. |
| book 659.1 | μηδὲν ὀδύνα τὸν |
| book 659.2 | πατέρα γινώσκων ὅτι ὁ μέγιστον ἀγαπῶν δι’ ἐλάχιστ’ ὀργίζεται. |
| book 660.1 | οὐκ ἔστ’ ἄκουσμ’ ἥδιον ἢ ῥηθεὶς λόγος |
| book 660.2 | πατρὸς |
| book 660.3 | πρὸς υἱὸν |
| book 660.4 | περιέχων ἐγκώμιον. |
| book 661 | οὐδέποτ’ ἀληθὲς οὐδὲν οὔθ’ υἱῷ πατὴρ εἴωθ’ ἀπειλεῖν οὔτ’ ἐρῶν ἐρωμένῃ. |
| book 662.1 | ὁ σκληρότατος |
| book 662.2 | πρὸς υἱὸν ἐν τῷ νουθετεῖν |
| book 662.3 | τοῖς μὲν λόγοις |
| book 662.4 | πικρός ἐστι, τοῖς δ’ ἔργοις |
| book 662.5 | πατήρ. |
| book 663.1 | υἱῷ προθύμως τἀξιούμενον |
| book 663.2 | ποιῶν κηδεμόν’ ἀληθῶς, οὐκ ἔφεδρον ἕξεις βίου. |
| book 664.1 | τοὺς εὖ γεγονότας καὶ τεθραμμένους καλῶς κἀν |
| book 664.2 | τοῖς κακοῖς δεῖ λόγον ἔχειν εὐφημίας. |
| book 665.1 | πλοῦτος ἀλόγιστος |
| book 665.2 | προσλαβὼν ἐξουσίαν καὶ τοὺς |
| book 665.3 | φρονεῖν δοκοῦντας ἀνοήτους |
| book 665.4 | ποιεῖ. |
| book 666 | κρεῖττον ὀλίγ’ ἐστὶ χρήματ’ ἀνυπόπτως ἔχειν, ἢ πολλὰ φανερῶς, ἃ δεῖ μετ’ ὀνείδους λαβεῖν. |
| book 667.1 | οὐκ ἔστι λύπης, ἄν |
| book 667.2 | περ ὀρθῶς |
| book 667.3 | τις |
| book 667.4 | σκοπῇ, ἄλγημα μεῖζον τῶν ἐν ἀνθρώπου φύσει. |
| book 668.1 | πολλῶν φύσει |
| book 668.2 | τοῖς πᾶσιν ἀνθρώποις κακῶν ὄντων μέγιστόν ἐστιν ἡ λύπη κακόν. |
| book 669 | ἔξωθέν εἰσιν οἱ δοκοῦντες εὐτυχεῖν λαμπροί, τὰ δ’ ἔνδον πᾶσιν ἀνθρώποις ἴσοι. |
| book 670.1 | οὐδέν με λυπεῖ μᾶλλον ἢ χρηστὸς |
| book 670.2 | τρόπος εἰς |
| book 670.3 | χαλεπὸν ὅταν ᾖ συγκεκλῃμένος βίον. |
| book 671.1 | οἰκτρότατόν ἐστι |
| book 671.2 | πεῖραν ἐπὶ γήρως ὀδῷ ἀδίκου τύχης δίκαιος εἰληφὼς |
| book 671.3 | τρόπος. |
| book 672 | ἄνδρα τὸν ἀληθῶς εὐγενῆ καὶ τἀγαθὰ καὶ τὰ κακὰ δεῖ πταίοντα γενναίως φέρειν. |
| book 673 | ταῖς ἀτυχίαισι μὴ ’πίχαιρε τῶν πέλας· πρὸς τὴν τύχην γὰρ ζυγομαχεῖν οὐ ῥᾴδιον. |
| book 674.1 | οὐκ ἐμὸν ἀνοίγειν λανθάνουσαν ἀτυχίαν ἔστ’, ἀλλὰ μᾶλλον κατακαλύπτειν |
| book 674.2 | φημὶ δεῖν. |
| book 675.1 | μέγιστόν ἐστιν ἆρα |
| book 675.2 | τοῖς ἐπταικόσιν τὸ παρόντας ἐγγὺς |
| book 675.3 | τοὺς |
| book 675.4 | συναλγοῦντας βλέπειν. |
| book 676.1 | εἰ τἄλλ’ ἀφαιρεῖν ὁ πολὺς εἴωθεν |
| book 676.2 | χρόνος ἡμῶν, τό γε |
| book 676.3 | φρονεῖν ἀσφαλέστερον |
| book 676.4 | ποιεῖ. |
| book 677.1 | πάντων ἰατρὸς τῶν ἀναγκαίων κακῶν |
| book 677.2 | χρόνος ἐστίν· οὗτος καὶ σὲ νῦν ἰάσεται. |
| book 678.1 | ὦ δέσποτ’ ἄναξ, ἔστι |
| book 678.2 | τοῖς |
| book 678.3 | σοφοῖς βροτῶν |
| book 678.4 | χρόνῳ σκοπεῖσθαι τῆς ἀληθείας πέρι. |
| book 679 | εἰ πάντες ἐβοηθοῦμεν ἀλλήλοις ἀεί, οὐδεὶς ἂν ὢν ἄνθρωπος ἐδεήθη τύχης. |
| book 680.1 | ὁ μὲν λόγος |
| book 680.2 | σου |
| book 680.3 | συνέσεως |
| book 680.4 | πολλῆς γέμει, τὰ δ’ ἔργα σύνεσιν οὐκ ἔχοντα |
| book 680.5 | φαίνεται. |
| book 681.1 | ὁ μὲν λόγος |
| book 681.2 | σου, παῖ, κατ’ ὀρθὸν εὐδρομεῖ, τὸ δ’ ἔργον ἄλλην οἶμον ἐκπορεύεται. |
| book 682.1 | ὁ μὴ φρονῶν μέν, πολλὰ δ’ ἐφ’ ἑκάστου λαλῶν δείκνυσιν αὑτοῦ τὸν |
| book 682.2 | τρόπον |
| book 682.3 | τοῖς ῥήμασιν. |
| book 683.1 | πολὺ κρεῖττόν ἐστιν ἓν καλῶς μεμαθηκέναι ἢ πολλὰ φαύλως |
| book 683.2 | περιβεβλῆσθαι |
| book 683.3 | πράγματα. |
| book 684.1 | ὅταν λέγῃς μὲν |
| book 684.2 | πολλά, μανθάνῃς δὲ μή, τὸ σὸν διδάξας |
| book 684.3 | τοὐμὸν οὐ μαθὼν ἔσει. |
| book 685.1 | ἡ τῶν ὁμοίων αἵρεσις μάλιστά πως τὴν |
| book 685.2 | τοῦ βίου σύγκρασιν ὁμόνοιαν |
| book 685.3 | ποιεῖ. |
| book 686.1 | ἀνὴρ ἀχάριστος μὴ νομιζέσθω φίλος, μήθ’ ὁ πονηρὸς κατεχέτω |
| book 686.2 | χρηστοῦ τόπον. |
| book 687.1 | γυναικὶ δ’ ὅστις ὅρκον ὀμνύων ἀνὴρ μηδὲν |
| book 687.2 | ποιεῖ δίκαιον, οὗτος εὐσεβής. |
| book 688.1 | ἐμὲ δ’ ἀδικείτω |
| book 688.2 | πλούσιος καὶ μὴ πένης· ῥᾷον φέρειν γὰρ κρειττόνων |
| book 688.3 | τυραννίδα. |
| book 689.1 | πρᾷον κακοῦργος |
| book 689.2 | σχῆμ’ ὑπεισελθὼν ἀνὴρ κεκρυμμένη κεῖται |
| book 689.3 | παγὶς |
| book 689.4 | τοῖς |
| book 689.5 | πλησίον. |
| book 690.1 | μισῶ πένητα |
| book 690.2 | πλουσίῳ δωρούμενον· ἔλεγχός ἐστι τῆς ἀχορτάστου τύχης. |
| book 691.1 | χρυσὸς μὲν οἶδεν ἐξελέγχεσθαι |
| book 691.2 | πυρί, ἡ δ’ ἐν φίλοις εὔνοια καιρῷ κρίνεται. |
| book 692 | καιρῷ τὸν εὐτυχοῦντα κολακεύων φίλος καιροῦ φίλος πέφυκεν, οὐχὶ τοῦ φίλου. |
| book 693.1 | ἀπόντι μᾶλλον εὐχαριστίαν |
| book 693.2 | ποίει· τῷ γὰρ |
| book 693.3 | παρόντι γίνετ’ εὐτονώτερον. |
| book 694 | φρόνησιν ἀσκῶν ἄφροσιν μὴ χρῶ φίλοις, ἐπεὶ κεκλήσει καὶ σὺ παντελῶς ἄφρων. |
| book 695.1 | μυστήριόν |
| book 695.2 | σου μὴ κατείπῃς τῷ φίλῳ, κοὐ μὴ φοβηθῇς αὐτὸν ἐχθρὸν γενόμενον. |
| book 696.1 | ὁ γὰρ ἀδίκως |
| book 696.2 | τι καθ’ ἑτέρου ζητῶν κακὸν αὐτὸς |
| book 696.3 | προπάσχει |
| book 696.4 | τοῦ κακοῦ τὴν ἔκβασιν. |
| book 697.1 | ὅταν ἐκ |
| book 697.2 | πονηροῦ πράγματος κέρδος λάβῃς, τοῦ δυστυχεῖν νόμιζέ ς’ ἀρραβῶν’ ἔχειν. |
| book 698.1 | δούλῳ γενομένῳ, δοῦλε, δουλεύων |
| book 698.2 | φοβοῦ· ἀμνημονεῖ γὰρ |
| book 698.3 | ταῦρος ἀργήσας ζυγοῦ. |
| book 699 | ἐλεύθερος πᾶς ἑνὶ δεδούλωται, νόμῳ, δυοῖν δὲ δοῦλος, καὶ νόμῳ καὶ δεσπότῃ. |
| book 700.1 | νόμος |
| book 700.2 | φυλαχθεὶς οὐδέν ἐστιν ἢ νόμος, ὁ μὴ φυλαχθεὶς καὶ νόμος καὶ δήμιος. |
| book 701.1 | μὴ πάσχε |
| book 701.2 | πρῶτον τὸν νόμον καὶ μάνθανε. πρὸ τοῦ παθεῖν δὲ τῷ φόβῳ προλαμβάνου. |
| book 702 | γυναῖχ’ ὁ διδάσκων γράμματα καλῶς ἀσπίδι δὲ φοβερᾷ προσπορίζει φάρμακον. |
| book 703.1 | καλὴν γυναῖκ’ ἐὰν ἴδῃς μὴ θαυμάσῃς· τὸ γὰρ |
| book 703.2 | πολὺ κάλλος καὶ ψόγων |
| book 703.3 | πολλῶν γέμει. |
| book 704.1 | γνώμην ἀρίστην τῇ γυναικὶ μὴ λέγε· γνώμῃ γὰρ ἰδίᾳ τὸ κακὸν ἡδέως |
| book 704.2 | ποιεῖ. |
| book 705.1 | μὴ κλᾶε |
| book 705.2 | τοὺς θανόντας· οὐ γὰρ ὠφελεῖ τὰ δάκρυ’ ἀναισθήτῳ γεγονότι καὶ νεκρῷ. |
| book 706 | τί τῷ θανόντι δῶρα λαμπρὰ προσφέρεις, ἃ μετ’ ὀδύνης εἴασε κοὐκ ἐχρήσατο; |
| book 707 | πράττων καλῶς μέμνησο τῆς δυσπραξίας· ὡς γὰρ τὸ πράττειν οὕτω καὶ σκόπει. |
| book 708.1 | ἐὰν |
| book 708.2 | τροφὴν δοὺς τὸν λαβόντ’ ὀνειδίσῃς, ἀψινθίῳ κατέπασας Ἀττικὸν μέλι. |
| book 709 | εἰ γάμος ἦν ὁ σῴζων τὴν ἄλλου νόσον νόσον σῴζων αὐτὸς ἀποθνῄσκει νοσῶν. |
| book 710.1 | ὅταν |
| book 710.2 | τι μέλλῃς τὸν πέλας κακηγορεῖν, αὐτὸς τὰ σαυτοῦ πρῶτον ἐπισκέπτου κακά. |
| book 711.1 | μηδέποτε |
| book 711.2 | πειρῶ στρεβλὸν ὀρθῶσαι κλάδον, οὐκ ἦν ἐνεγκεῖν ὅπου φύσις βιάζεται. |
| book 712.1 | ἐπὰν ἐκ μεταβολῆς ἐπὶ κρεῖττον γένῃ, ὅτ’ εὐτυχεῖς μέμνησο τῆς |
| book 712.2 | προτέρας τύχης. |
| book 713.1 | μάτην ἄρ’ οἱ γέροντες εὔχονται θανεῖν, γῆρας ψέγοντες καὶ πολὺν |
| book 713.2 | χρόνον βίου. |
| book 714 | ὅταν γέρων γέροντι γνώμην διδοῖ, θησαυρὸς ἐπὶ θησαυρὸν ἐκπορίζεται. |
| book 715.1 | ὁ λοιδορῶν τὸν |
| book 715.2 | πατέρα δυσφήμῳ λόγῳ τὴν εἰς τὸ θεῖον ἐκμελετᾷ βλασφημίαν. |
| book 716.1 | ὁ μὴ τρέφων |
| book 716.2 | τεκοῦσαν ἐκ τέχνης νέος ἄκαρπος οὗτός ἐστ’ ἀπὸ ῥίζης κλάδος. |
| book 717.1 | ὁ προσιὼν γέρων ἁλιεύς, παρ’ οὗ τὸ φέρνιον |
| book 717.2 | τρίτην |
| book 717.3 | ταύτην ἐπριάμεθ’ ἡμέραν. |
| book 718 | εἰ μὲν δή τινα . . πόρον ἔχεις· εἰ δὲ μή, νενόηκ’ ἐγώ, μισῶμεν ἀλλήλους. |
| book 719.1 | . . . εἰρήνη γεωργὸν κἀν πέτραις |
| book 719.2 | τρέφει καλῶς, πόλεμος δὲ κἀν |
| book 719.3 | πεδίῳ κακῶς. |
| book 720 | παίδων ἐπ’ ἀρότῳ γνησίων δίδωμί σοὐγὼ τὴν ἐμαυτοῦ θυγατέρα. |
| book 722.1 | ἐλεύθερόν |
| book 722.2 | τι τολμήσει |
| book 722.3 | πονεῖν, θηρᾶν λέοντας, ῥόπαλα βαστάζειν. |
| book 723 | θυγάτριον, ἡ νῦν ἡμέρα δίδωσί μοι ἢ δόξαν ἤτοι διαβολήν. |
| book 724 | ἀρχὴ μεγίστη τῶν ἐν ἀνθρώποις κακῶν ἀγαθά, τὰ λίαν ἀγαθά. |
| book 725.1 | μέμφομαί σοι |
| book 725.2 | τοῦθ’ ὅτι |
| book 725.3 | χρηστά με λέγοντ’ οὐκ εὖ ποιήσειν |
| book 725.4 | προσδοκᾷς. |
| book 726.1 | ἔργον ἐστί, Φανία, μακρὰν |
| book 726.2 | συνήθειαν βραχεῖ λῦσαι |
| book 726.3 | χρόνῳ. |
| book 727.1 | λελουμένη γὰρ ἡτέρα καὶ διαφανὲς |
| book 727.2 | χιτωνάριον ἔχουσα. |
| book 728 | . . . . . οὐκ ἐλευθέρου φέρειν νενόμικα κοινωνοῦσαν ἡδονὴν ὕβρει. |
| book 729 | . . . . . οὐχὶ τὴν αὐτὴν ἔχει διάνοιαν αἰτῶν εἷς ἕκαστος καὶ λαβών. |
| book 730 | . . . . . . . οὐ λυποῦντα δεῖ παιδάριον ὀρθοῦν, ἀλλὰ καὶ πείθοντά τι. |
| book 731.1 | ἄνθρωπε, πέρυσι |
| book 731.2 | πτωχὸς ἦσθα καὶ νεκρός, νυνὶ δὲ πλουτεῖς. |
| book 732.1 | κομψὸς |
| book 732.2 | στρατιώτης οὐδ’ ἂν εἰ πλάττοι θεὸς οὐδεὶς γένοιτ’ ἄν. |
| book 733 | ἐν νυκτὶ βουλάς, ὅπερ ἅπασι γίνεται, διδοὺς ἐμαυτῷ. |
| book 734.1 | ἃ γὰρ μεθ’ ἡμέραν |
| book 734.2 | τις ἐσπούδασε, ταῦτ’ εἶδε νύκτωρ. |
| book 736 | . . . . εὐκαταφρόνητος τῇ στολῇ εἴσειμι, καὶ ταῦτ’ εἰς γυναῖκας. |
| book 737 | πᾶς ὁ μὴ φρονῶν ἀλαζονείᾳ καὶ ψόφοις ἁλίσκεται. |
| book 738 | οὐκ ἔστ’ ἀνοίας οὐδέν, ὡς ἐμοὶ δοκεῖ, τολμηρότερον. |
| book 739 | ὦ νύξ, σὺ γὰρ δὴ πλεῖστον Ἀφροδίτης θεῶν μετέχεις μέρος. |
| book 740.1 | μαρτύρομαι, ναὶ μὰ τὸν Ἀπόλλω |
| book 740.2 | τουτονὶ καὶ τὰς θύρας. |
| book 741.1 | δεδράμηκά σοι δρόμον |
| book 741.2 | τοιοῦτον οἷον οὐδεὶς πώποτε. |
| book 742.1 | τὸν τῇ φύσει οἰκεῖον οὐδεὶς καιρὸς ἀλλότριον |
| book 742.2 | ποιεῖ. |
| book 743 | μικροῦ μὲν ἀρραβῶνά με ἔπεισεν εὐθὺς καταβαλεῖν. |
| book 744.1 | πάντα γὰρ |
| book 744.2 | ταῖς ἐνδελεχείαις καταπονεῖται |
| book 744.3 | πράγματα. |
| book 745.1 | ἔστι δὲ γυνὴ λέγουσα |
| book 745.2 | χρήσθ’ ὑπερβάλλων φόβος. |
| book 746 | οὐ πάνυ εἴωθ’ ἀληθὲς οὐδὲ ἓν λέγειν γυνή. |
| book 747 | ἄνθρωπον ἐξαλλάξομεν κακόν τί σοι δώσοντα. |
| book 748 | καθεδοῦμαι δ’ ἐνθαδὶ τὸν Λοξίαν αὐτὸν καταλαβών. |
| book 749 | ὡς ἡδὺ πρᾷος καὶ νεάζων τῷ τρόπῳ πατήρ. |
| book 751 | εἰ μὴ γαμεῖς γάρ, ἔσχατον νόμιζέ με Μυσῶν. |
| book 752.1 | οὐκ ἆρα |
| book 752.2 | φροντίζει |
| book 752.3 | τις ἡμῶν ἢ μόνος θεός. |
| book 753 | . . . . τὸν νοῦν ἔχων ὑποχείριον εἰς τὸν πίθον δέδωκα. |
| book 754 | . . φιλόνικος δ’ ἐστὶ καὶ μία γυνὴ εἰς μῆνιν. |
| book 755.1 | μικρὰς τίθημι |
| book 755.2 | συμβολὰς ἀκροώμενος. |
| book 756 | ὄνειδος αἰσχρὸς βίος ὅμως κἂν ἡδὺς ᾖ. |
| book 757 | οὐδεὶς γὰρ ἀγαπῶν αὐτὸς ἀμελεῖθ’ ἡδέως. |
| book 758.1 | ὦ παῖ, σιώπα· πόλλ’ ἔχει |
| book 758.2 | σιγὴ καλά. |
| book 759 | ἔθυον οὐ προσέχουσιν οὐδέν μοι θεοῖς. |
| book 760 | εἷς ἐστι δοῦλος οἰκίας ὁ δεσπότης. |
| book 761.1 | ὡς |
| book 761.2 | χαρίεν ἔστ’ ἄνθρωπος, ὅταν ἄνθρωπος ᾖ. |
| book 762 | ὁ νοῦς γὰρ ἡμῶν ἐστιν ἐν ἑκάστῳ θεός. |
| book 763 | ὑπεδεξάμην, ἔτικτον, ἐκτρέφω, φιλῶ. |
| book 764 | Κορινθίῳ πίστευε καὶ μὴ χρῶ φίλῳ. |
| book 765.1 | ἀσπίδιον ἐπριάμην |
| book 765.2 | τι καὶ μαχαίριον. |
| book 766 | φοβούμενοι τὸ θεῖον ἐπὶ τοῦ σοῦ πάθους— |
| book 767 | μισῶ πονηρόν, χρηστὸν ὅταν εἴπῃ λόγον. |
| book 768 | ἀσυλλόγιστόν ἐστιν ἡ πονηρία. |
| book 769.1 | ἅπαντα δοῦλα |
| book 769.2 | τοῦ φρονεῖν καθίσταται. |
| book 770.1 | τυφλόν |
| book 770.2 | τι τἀνόητον εἶναί μοι δοκεῖ. |
| book 771 | ἀνδρὸς τὰ προσπίπτοντα γενναίως φέρειν. |
| book 772-773-774.1 | δίκαιος ἂν ᾖς, τῷ τρόπῳ χρήσει νόμῳ. χρηστοῦ πρὸς ἀνδρὸς μηδὲν ἐννοεῖν κακόν. δίκαιος ἀδικεῖν οὐκ ἐπίσταται |
| book 772-773-774.2 | τρόπος. |
| book 775.1 | τὸ μηδὲν ἀδικεῖν πᾶσιν ἀνθρώποις |
| book 775.2 | πρέπει. |
| book 776.1 | λέγεις, ἃ δὲ λέγεις ἕνεκα |
| book 776.2 | τοῦ λαβεῖν λέγεις. |
| book 777.1 | κρεῖττον δ’ ἑλέσθαι |
| book 777.2 | ψεῦδος ἢ ἀληθὲς κακόν. |
| book 778.1 | ἦ πού τι |
| book 778.2 | χαλεπόν ἐστι τὸ ψευδῆ λέγειν. |
| book 779.1 | ὁ πολὺς ἄκρατος ὀλίγ’ ἀναγκάζει |
| book 779.2 | φρονεῖν. |
| book 780 | ὅσος τὸ κατέχειν ἐστὶ τὴν ὀργὴν πόνος. |
| book 781 | συγκέχυκε νῦν τὴν πίστιν ὁ καθ’ ἡμᾶς βίος. |
| book 782 | ἀπερυθριᾷ πᾶς, ἐρυθριᾷ δ’ οὐδεὶς ἔτι. |
| book 783.1 | οὐδὲν |
| book 783.2 | σιωπῆς ἐστι |
| book 783.3 | χρησιμώτερον. |
| book 784.1 | οὐδεὶς |
| book 784.2 | πονηρὸν |
| book 784.3 | πρᾶγμα |
| book 784.4 | χρηστὸς ὢν |
| book 784.5 | ποιεῖ. |
| book 785.1 | ὡς ἡδὺ συνέσει |
| book 785.2 | χρηστότης κεκραμένη. |
| book 786-787-788.1 | ὁ χρηστός ἐστι |
| book 786-787-788.2 | πολλαχοῦ σωτήριος. τὸ χρηστὰ πράττειν ἔργον ἔστ’ ἐλευθέρου. μέγιστον ἀγαθόν ἐστι μετὰ νοῦ χρηστότης. |
| book 789.1 | κἀν |
| book 789.2 | ταῖς ἀπορίαις ἔσθ’ ὁ χρηστὸς |
| book 789.3 | χρήσιμος. |
| book 790.1 | τὸ δοκεῖν διαβολὴν ἔσχε μείζω |
| book 790.2 | τοῦ ποιεῖν. |
| book 791.1 | κοινὸν ἀγαθὸν |
| book 791.2 | τοῦτ’ ἐστί, χρηστὸς εὐτυχῶν. |
| book 792 | οὐκ ἔστι τόλμης ἐφόδιον μεῖζον βίου. |
| book 793 | οὐκ ἔστι τόλμης ἐπιφανεστέρα θεός. |
| book 794.1 | ἀγροῖκος εἶναι |
| book 794.2 | προσποιεῖ πονηρὸς ὤν. |
| book 795.1 | ἔχει |
| book 795.2 | τι τὸ πικρὸν τῆς γεωργίας γλυκύ. |
| book 796.1 | λυπεῖ με δοῦλος μεῖζον οἰκέτου |
| book 796.2 | φρονῶν. |
| book 797.1 | ὀργὴ φιλούντων ὀλίγον ἰσχύει |
| book 797.2 | χρόνον. |
| book 798 | μόνος ἔστ’ ἀπαρηγόρητον ἀνθρώποις ἔρως. |
| book 799 | μηδέποτε γήμῃ μηδὲ εἷς εὔνους ἐμοί. |
| book 800 | ἔργον γυναικὸς ἐκ λόγου πίστιν λαβεῖν. |
| book 801 | ὡς ἔστ’ ἄπιστον ἡ γυναικεία φύσις. |
| book 802 | πολὺ χεῖρόν ἐστιν ἐρεθίσαι γραῦν ἢ κύνα. |
| book 803 | φύσει γυνὴ δυσάνιόν ἐστι καὶ πικρόν. |
| book 804 | ὅπου γυναῖκές εἰσι, πάντ’ ἐκεῖ κακά. |
| book 805.1 | νόμος γονεῦσιν ἰσοθέους |
| book 805.2 | τιμὰς νέμειν. |
| book 806.1 | δίκας γραφόμενος |
| book 806.2 | πρὸς γονεῖς μαίνει, τάλαν. |
| book 807.1 | ἡδὺς |
| book 807.2 | πατὴρ |
| book 807.3 | φρόνησιν ἀντ’ ὀργῆς ἔχων. |
| book 808 | υἱὸς δ’ ἀμείνων ἐστὶν εὐνοίᾳ πατρός. |
| book 809 | ἡδύ γ’ ἐν ἀδελφοῖς ἐστιν ὁμονοίας ἔρως. |
| book 810.1 | αἰσχυνόμενος αἴσχιστα |
| book 810.2 | πενίαν ἂν φέροις. |
| book 811 | ἄνθρωπος· ἱκανὴ πρόφασις εἰς τὸ δυστυχεῖν. |
| book 812 | πειρῶ τύχης ἄνοιαν ἀνδρείως φέρειν. |
| book 813 | ἄνθρωπος ἀτυχῶν σῴζεθ’ ὑπὸ τῆς ἐλπίδος. |
| book 814 | ἡδύ γε φίλου λόγος ἐστὶ τοῖς λυπουμένοις. |
| book 815-816-817.1 | ἐπὶ τοῦτ’ ἐγένοντο πάντες, ἐνθάδ’ ἥξομεν. ἀνθρωπίνως |
| book 815-816-817.2 | χρὴ τὰς τύχας φέρειν, ξένε. τὰ κοινὰ κοινῶς δεῖ φέρειν |
| book 815-816-817.3 | συμπτώματα. |
| book 818.1 | ἅπαντα |
| book 818.2 | σιγῶν ὁ θεὸς ἐξεργάζεται. |
| book 819.1 | οὐδὲν κατὰ λόγον γίνεθ’ ὧν |
| book 819.2 | ποιεῖ τύχη. |
| book 820.1 | πᾶν |
| book 820.2 | τοὔργον ὀρθῶς ἐκμαθεῖν |
| book 820.3 | χρόνου μέτα. |
| book 821.1 | τί δ’ ὄφελος εὖ λαλοῦντος, ἂν κακῶς |
| book 821.2 | φρονῇ; |
| book 822-823 | οὐδὲν γὰρ αἰσχρόν ἐστι τἀληθῆ λέγειν. ἀδύνατον ὡς ἔοικε τἀληθὲς λαθεῖν. |
| book 824.1 | παρ’ αὐτὸν ἴσα βαίνους’ ἑταίρα |
| book 824.2 | πολυτελής— |
| book 825.1 | ἀλλὰ σκατοφάγος ἐστὶ καὶ λίαν |
| book 825.2 | πικρός. |
| book 826.1 | ἓν γάρ |
| book 826.2 | τι τούτων τῶν |
| book 826.3 | τριῶν ἔχει κακόν. |
| book 827 | ἔγημε θαυμαστῶς γυναῖχ’ ὡς σώφρονα. |
| book 828 | Θρᾷξ εὐγενὴς εἶ, πρὸς ἅλας ἠγορασμένος. |
| book 829 | ποτήριον, τράπεζαν, ἁρπάγην, κάδον |
| book 830.1 | πρὸς |
| book 830.2 | ταῖς ἐμαυτοῦ νῦν θύραις ἕστηκ’ ἐγώ. |
| book 831 | οὐχ οὗτος ἱππόκαμπος ἦν ἐν αἰθέρι; |
| book 832 | ἤδη ἀλεαίνῃ πρὸς τὸ πῦρ καθημένη. |
| book 833 | λυκοφίλιοι μέν εἰσιν αἱ διαλλαγαί. |
| book 834 | στυππεῖον, ἐλέφαντ’, οἶνον, αὐλαίαν, μύρον |
| book 835.1 | ὁρᾷς; ἀκαρὴς |
| book 835.2 | παραπόλωλας ἀρτίως. |
| book 836 | οὐδὲ λόγον ὑμῶν οὐδ’ ἐπιστροφὴν ἔχω. |
| book 837.1 | τὸ δὴ λεγόμενον |
| book 837.2 | τοῦτο θᾶττον ἢ βάδην |
| book 838 | οἶμαί σε τὸν ἐπ’ ἀριστέρ’ ἐμπερονώμενον |
| book 839 | ἀπασκαριῶ δ’ ἐγὼ γέλωτι τήμερον. |
| book 840.1 | οὐχ ὅθεν ἀπωλλύμεσθα |
| book 840.2 | σωθείημεν ἄν; |
| book 841 | εἰς τὰ καθάρεια λιμὸς εἰσοικίζεται. |
| book 842.1 | πύλη τίς ἐστι |
| book 842.2 | Ταινάρου |
| book 842.3 | πρὸς ἐσχάτοις. |
| book 843.1 | πικροῦ γέροντος, αὐθεκάστου τὸν |
| book 843.2 | τρόπον |
| book 844 | ἐλεεῖθ’ ὁ ποιμὴν καὶ καλεῖται γλυκύτατος. |
| book 845 | ὁ μηδὲν ἀδικῶν οὐδενὸς δεῖται νόμου. |
| book 846.1 | ὁ θάτερος μὲν |
| book 846.2 | τοῖν δυοῖν Διοσκόροιν |
| book 847 | καθιζάνει μὲν ἐνίοτ’ εἰς τὰ σήσαμα. |
| book 848 | ὦ Ζεῦ πολυτίμηθ’, ὡς καλαὶ νῷν αἱ γυναί. |
| book 849-850 | φιλῶ ς’, Ὀνήσιμε, καὶ σὺ περίεργος εἶ. οὐδὲν γὰρ γλυκύτερον ἢ πάντ’ εἰδέναι. |
| book 851.1 | ὁμοῦ δὲ τῷ τίκτειν |
| book 851.2 | παρεγένεθ’ ἡ κόρη. |
| book 852 | μάντις δ’ ἄριστος ὅστις εἰκάζει καλῶς. |
| book 853 | ἐν γειτόνων οἰκῶ γάρ, ὦ τοιχωρύχε. |
| book 854.1 | βέλτιστε, μὴ τὸ κέρδος ἐν πᾶσιν |
| book 854.2 | σκόπει. |
| book 855.1 | ὡς ὡραΐζεθ’ ἡ τύχη |
| book 855.2 | πρὸς |
| book 855.3 | τοὺς βίους. |
| book 856 | πένης λέγων τἀληθὲς οὐ πιστεύεται. |
| book 857 | ἐλευθέρως δούλευε· δοῦλος οὐκ ἔσει. |
| book 858.1 | νόμον |
| book 858.2 | φοβηθεὶς οὐ ταραχθήσει νόμῳ. |
| book 859 | ἤρων γάρ, ἤρων, ὁμολογῶ. καὶ νῦν δ’ ἐρῶ. |
| book 860-861 | κόψω τὴν θύραν. ἀλλ’ ἐψόφηκεν ἡ θύρα. τίς οὑξιών; |
| book 862 | . . . . . . . ὁ δ’ ἀλάστωρ ἐγὼ καὶ ζηλότυπος ἄνθρωπος |
| book 863-864 | ἐξακεῖσθαί μοι δοκῶ τὸ δίκτυον. ἱμάτιον ἀκούμεθα. |
| book 866 | . . ἵν’ οὐχ αὑτῷ παρετράφην, ἀλλὰ σοί. |
| book 867.1 | . . παραιτοῦμαί σε |
| book 867.2 | συγγνώμην ἔχειν. |
| book 868.1 | . . προποιήσεις ἀστικὸν |
| book 868.2 | σαυτὸν πάλιν. |
| book 869 | πυθοῦ παρ’ αὐτῆς διὰ τίν’ αἰτίαν . . |
| book 870 | . . ἀπῄειν τῶν τόκων ἔχων τόκους. |
| book 871 | Ἀράβιον ἐξεύρηκα σύμβουλον . . |
| book 872.1 | . . φορὰ γὰρ γέγονε νῦν |
| book 872.2 | τούτου καλή. |
| book 873 | . . τραγῳδὸς ἦν ἀγὼν Διονύσια. |
| book 874 | πικρόν ἐστι θρέμμ’ ἐν οἰκίᾳ γέρων. |
| book 875 | . ἀλλ’ ἀλαζὼν καὶ θεοῖσιν ἐχθρός |
| book 876.1 | νεώτερόν |
| book 876.2 | τι συμβέβηκέ σοι; |
| book 877.1 | ἐκάθηντ’ ἐπὶ δίφρου μήτηρ |
| book 877.2 | τε καὶ παρθένος. |
| book 878 | οὐκ ἔστιν οὔτε διάβολος γραῦς ἔνδον |
| book 879.1 | ἀλλὰ καὶ χαμαιτύπη κρίζει |
| book 879.2 | τις. |
| book 880.1 | τηρῶ τὸν Δία ὕοντα |
| book 880.2 | πολλῷ. |
| book 881.1 | ἡμέραν |
| book 881.2 | τρίτην ἐπεκώμας’ ἡμῖν. |
| book 882 | ἡ πόλις ὅλη γὰρ ᾄδει τὸ κακόν. |
| book 883 | διεμέριζε γὰρ ὁ Βορυσθενίτης. |
| book 884 | ταῦτά ς’ ἀπολώλεκ’, ὦ πονηρέ. |
| book 885 | ἐγάμησεν ἣν ἐβουλόμην ἐγώ. |
| book 886 | οὐκ ἠρκέσαμεν .. ἑαυτοῖς. |
| book 887 | . . . ἐξάραντες ἐπικροτήσατε. |
| book 888 | . . . ἀπεκήρυξεν αὐτὴν ἀγαγών. |
| book 889 | τὴν ἀλεκτρυόνα μοι δοὺς ᾤχετο. |
| book 890 | κρίσιμος γὰρ αὕτη γίνεται. |
| book 891 | εἶπον δὲ τί ποιεῖν μέλλετε. |
| book 892 | κρόκην δὲ νήσεις ... καὶ στήμονα. |
| book 893 | ἀλλ’ Ἡρακλεῖδαι καὶ θεοί. |
| book 894.1 | ἦσαν |
| book 894.2 | περινομαὶ τῇ θεῷ. |
| book 895 | ἔγωγ’ ἐπίσταμαι ῥινᾶν. |
| book 897 | αὐλὰς θεραπεύειν καὶ σατράπας |
| book 898.1 | βούλει |
| book 898.2 | τι, Κνήμων; εἰπέ μοι. |
| book 899.1 | τἄλλα δ’ ἄν |
| book 899.2 | τις καταβάλῃ |
| book 900 | τί γὰρ ἐγὼ κατελειπόμην; |
| book 901 | ὕδατος αὐτοῖς οὐ μετόν |
| book 902 | ἔνδοθεν δὲ πρίεται |
| book 903 | ἐκκορηθείης σύ γε. |
| book 904 | ἀρτικροτοῦνθ’ οἱ γάμοι. |
| book 905 | κριὸς τὰ τροφεῖα |
| book 906 | ἔστιν δ’ ὁμοῦ τὸ χρῆμα. |
| book 907 | Τρικορυσία βασίλιννα |
| book 912 | φοβοῦμαί ς’ ἐσχάτως. |
| book 913.1 | οἷον |
| book 913.2 | πατάγημ’ ἥκεις. |
| book 914.1 | πότοι |
| book 914.2 | συνεχεῖς, κύβοι |
| book 915 | τὸν χόα ἐκκέχυκας. |
| book 916.1 | οἶσθ’ ὅ τι |
| book 916.2 | ποίησον; |
| book 917 | καπρᾷς, κακόδαιμον. |
| book 918.1 | οὐθὲν μέλει |
| book 918.2 | σοι. |
| book 919 | ᾤδουν τ’ ἐν ἐμαυτῷ. |
| book 920 | ἁγνὴ γάρ εἰμι. |
| book 921 | ὦ Λάχης Λάχης |
| book 922 | κεφάλαιόν ἐστι |
| book 923.1 | ἔργον ἐστὶν εἰς |
| book 923.2 | τρίκλινον |
| book 923.3 | συγγενείας εἰσπεσεῖν, οὗ λαβὼν τὴν κύλικα |
| book 923.4 | πρῶτος ἄρχεται λόγου |
| book 923.5 | πατὴρ καὶ παραίνεσις πέπαικεν, εἶτα μήτηρ δευτέρα, εἶτα τήθη |
| book 923.6 | παραλαλεῖ τις, εἶτα βαρύφωνος γέρων,[ln_5]τηθίδος |
| book 923.7 | πατήρ, ἔπειτα γραῦς καλοῦσα φίλτατον. ὁ δ’ ἐπινεύει πᾶσι |
| book 923.8 | τούτοις. |
| book 924.1 | ὡς Ἀλεξανδρῶδες ἤδη |
| book 924.2 | τοῦτο· κἂν ζητῶ τινα, αὐτόματος οὗτος |
| book 924.3 | παρέσται· κἂν διελθεῖν δηλαδὴ διὰ θαλάττης δέῃ τόπον |
| book 924.4 | τιν’, οὗτος ἔσται μοι βατός. |
| book 925.1 | λανθάνει τὰ πράγματα |
| book 925.2 | τοὺς λέγειν ἡμῶν ὀκνοῦντας τὰς ἀληθείας ἀεὶ τοῖς ἀναγκαίοις. |
| book 926.1 | ἀλλὰ προσέδωκας τάλαντον, ἵνα |
| book 926.2 | παρ’ ἡμῶν ... καὶ τὸν ἴκτινον λάβῃς. |
| book 927.1 | οὐχὶ παρακληθέντας ὑμᾶς δεῖ γὰρ ἡμῖν εὐνοεῖν, ἀλλ’ ὑπάρχειν |
| book 927.2 | τοῦτο. |
| book 928.1 | δεῖ γὰρ ἢ πλουτεῖν ... ὅπως μὴ μάρτυρας |
| book 928.2 | πολλοὺς ἔχειν |
| book 928.3 | τοὺς ὁρῶντας. |
| book 929.1 | Κρωβύλῃ τῇ μητρὶ πείθου καὶ γάμει τὴν |
| book 929.2 | συγγενῆ. |
| book 930 | ἡδύ γ’ ἀποθνῄσκειν ὅτῳ ζῆν μὴ πάρεσθ’ ὡς βούλεται. |
| book 962 | εἰς ἀγορὰν ὑφαίνειν |
| book 963 | σύνταγμα τῆς ἀρχῆς |
| book 965 | ἄγριον κυβευτήν |
| book 966 | ἀκούσας ἥκειν |
| book 967 | Ἀλέας Ἀθηνᾶς |
| book 968.1 | ἄστικτον |
| book 968.2 | χωρίον |
| book 969 | δικάσιμοι ἡμέραι |
| book 970.1 | ἐπιχειμάζεις |
| book 970.2 | σεαυτόν |
| book 971 | ἐς κόρακας |
| book 972.1 | καυνάκας |
| book 972.2 | πορφυροῦς |
| book 973 | μᾶλλον μᾶλλον |
| book 974 | μελαγχρὲς μειράκιον |
| book 975 | οὐ μηκέτι |
| book 976 | παλαιὸν ἐντραγεῖν |
| book 977.1 | ποτήριον |
| book 977.2 | τορνευτόν καὶ τορευτά |
| book 978 | πρός με |
| book 979 | σπαρτοπόλιος ὠμόγραυς |
| book 980 | Ταναγρικὴ γυνή |
| book 981.1 | φίλη |
| book 981.2 | πειθοῖ |
| book 982 | ἄγγαρος |
| book 983 | ἀγυιεῖς |
| book 984 | ἀδιάφθορον |
| book 985 | ἄθαπτος |
| book 986 | αἰτιώτατος |
| book 988 | ἀκουστής |
| book 989 | ἀκρατεύεσθαι |
| book 990 | ἀλάβαστον |
| book 991 | ἀναπετῶ |
| book 992 | ἀνάριστον |
| book 993 | ἀνατρέχω |
| book 994 | ἀπέλιπε, ἀπέπεμψε |
| book 995 | ἀπέφησεν |
| book 996 | ἀπονυχίζειν |
| book 997 | ἀποσοβῶμεν |
| book 998 | ἀριστόδειπνον |
| book 999 | ἀσχολοῦμαι, καὶ ἀσχολεῖ(ται) καὶ ἀσχολεῖσθαι |
| book 1000 | ἀττικουργές (ἀττικουργῆ) |
| book 1001 | βαθύς |
| book 1002 | βοίδης |
| book 1003 | βουκόρυζαν |
| book 1004 | βρυχᾶται |
| book 1005 | δεδείπνηκας |
| book 1006 | διήρτησεν |
| book 1007 | δύσριγος |
| book 1008 | Ἐλευθέριος |
| book 1009 | ἔμπυος |
| book 1010 | ἐξανέψιοι, ἐξανέψιαι |
| book 1011 | ἐπισημαίνειν |
| book 1012 | ἔσχεν |
| book 1013 | ἠγρηγόρειν καὶ ἐγρηγόρειν |
| book 1014 | ἡμίγραφον, ἡμιλάσταυρον, ἡμιφυές |
| book 1015 | ἡμιώριον |
| book 1016 | Ἰκόνιον |
| book 1017 | κάθου |
| book 1018 | καλαθίσκος |
| book 1019 | κατάστικτον |
| book 1020 | κατεγνυπωμένως |
| book 1021 | κνύειν |
| book 1022 | κοιτών |
| book 1023 | κολλυβιστής |
| book 1024 | κουρίδα |
| book 1025 | κύμινον |
| book 1026 | Κυραννή |
| book 1027 | λεβήτιον |
| book 1028 | λῄδιον |
| book 1029 | λήθαργος |
| book 1030 | λῃστοσαλπιγκτάς |
| book 1031 | μάγαρον |
| book 1032 | μακαρίτας |
| book 1033 | Μαρμάριον |
| book 1034 | τὸν μάρτυν καὶ τὸν μάρτυρα |
| book 1035 | μεγιστᾶνες |
| book 1036 | μεσοπορεῖν |
| book 1037 | μετριάζειν |
| book 1038 | μονοπείρας |
| book 1039 | μυκτηρισμόν |
| book 1040 | νεαλής |
| book 1041 | νηττάριον |
| book 1042 | νουθετησμός |
| book 1043 | νουνεχόντως |
| book 1044 | οἴκει |
| book 1045 | οἰκείαν, οἰκείους |
| book 1046 | ὄλολυν |
| book 1047 | ὀλολύττουσιν |
| book 1048 | ὀξύχειρ |
| book 1049 | ὀψιπέδων |
| book 1050 | ὀψωνιασμός |
| book 1051 | ὀψώνιον |
| book 1052 | πεντηκοστολόγοι |
| book 1053 | πέπλεκται |
| book 1054 | περισκελίδας |
| book 1055 | πέφηνας |
| book 1056 | πλοκαμῖδα |
| book 1057 | πορνοκόπος |
| book 1058 | προτέλεια |
| book 1059 | ῥυτίσματα |
| book 1060 | σάββους |
| book 1061 | σάγη |
| book 1062 | σανδάλιον |
| book 1063 | σημαίνειν |
| book 1064 | σκάφας |
| book 1065 | σκηνή |
| book 1066 | στασιασμόν |
| book 1067 | στιγμήν |
| book 1068 | στλεγγίδα |
| book 1069 | στραγγαλᾶν |
| book 1070 | σύγκλινον |
| book 1071 | συκοφαντεῖν |
| book 1072 | συμβόλαια |
| book 1073 | σύσσημον |
| book 1074 | Τεμβρίειον |
| book 1075 | Τίβιον |
| book 1076 | τρίγωνον |
| book 1077 | τρόπαιον |
| book 1078 | τύντλος |
| book 1079 | ὑπόθεσιν |
| book 1080 | φερνήν |
| book 1081 | φρυάττεσθαι |
| book 1082 | χλωρόν |
| book 1083.1 | ὅταν |
| book 1083.2 | τις ἡμῶν ἀμέριμνον ἔχῃ βίον, οὐκ ἐπικαλεῖται τὴν τύχην εὐδαιμονῶν· ὅταν δὲ λύπαις |
| book 1083.3 | περιπέσῃ καὶ πράγμασιν, εὐθὺς |
| book 1083.4 | προσάπτει τῇ τύχῃ τὴν αἰτίαν. |
| book 1084.1 | μὴ οὖν θέλε λυπεῖν |
| book 1084.2 | σαυτὸν εἰδὼς ὅτι |
| book 1084.3 | πολλοῖς τὸ λυποῦν ὕστερον |
| book 1084.4 | χαρὰν ἄγει καὶ τὸ κακὸν ἀγαθοῦ γίνεται |
| book 1084.5 | παραίτιον. |
| book 1085.1 | ἄνευ δὲ πατρὸς τέκνον οὐκ εἴη |
| book 1085.2 | ποτ’ ἄν, ἄνευ δὲ μητρὸς οὐδὲ συλλαβὴ τέκνου, πατέρα δὲ ποιεῖ τέκνα, μητέρ’ ὡς ἀνήρ. |
| book 1086.1 | γαστὴρ ὅλον τὸ σῶμα, πανταχῆ βλέπων ὀφθαλμός, ἕρπον |
| book 1086.2 | τοῖς ὀδοῦσι θηρίον. |
| book 1087.1 | ἐπὰν ἐν ἀγαθοῖς εὐνοούμενός |
| book 1087.2 | τις ὢν ζητῇ τι κρεῖττον ὧν ἔχει, ζητεῖ κακά. |
| book 1088.1 | λαμπρῶς ἐνίοτε ζῶσιν, οἷς |
| book 1088.2 | χαλεπώτερον |
| book 1088.3 | τοῦ περιποιήσασθαί τι τὸ φυλάξαι βίον. |
| book 1089.1 | ἅπανθ’ ὅς’ ὀργιζόμενος ἄνθρωπος |
| book 1089.2 | ποιεῖ, ταῦθ’ ὕστερον λάβοις ἂν ἡμαρτημένα. |
| book 1090 | ὃς δ’ οὔτ’ ἐρυθριᾶν οἶδεν οὔτε δεδιέναι, τὰ πρῶτα πάσης τῆς ἀναιδείας ἔχει. |
| book 1091.1 | αἰσχρόν γ’ ὅταν |
| book 1091.2 | τις ἐπὶ γλώσσῃ φυεὶς γλώσσῃ ματαίους ἐξακοντίζῃ λόγους. |
| book 1092.1 | οὔτ’ ἐκ |
| book 1092.2 | χερὸς μεθέντα καρτερὸν λίθον ῥᾷον κατασχεῖν, οὔτ’ ἀπὸ γλώσσης λόγον. |
| book 1093.1 | ὡς κρεῖττόν ἐστι δεσπότου |
| book 1093.2 | χρηστοῦ τυχεῖν ἢ ζῆν |
| book 1093.3 | ταπεινῶς καὶ κακῶς ἐλεύθερον. |
| book 1094.1 | ψυχὴν ἔχειν δεῖ πλουσίαν· τὰ δὲ χρήματα |
| book 1094.2 | ταῦτ’ ἐστὶν ὄψις, παραπέτασμα |
| book 1094.3 | τοῦ βίου. |
| book 1095.1 | οὐχ ὁ λόγος αὔξει τὴν τέχνην |
| book 1095.2 | περισσὸς ὤν, ἀλλ’ αὐτὰ κοσμεῖ τὴν τέχνην τὰ πράγματα. |
| book 1096.1 | αἰσχύνομαι |
| book 1096.2 | πλουτοῦντι δωρεῖσθαι φίλῳ, μή μ’ ἄφρονα κρίνῃ καὶ διδοὺς αἰτεῖν δοκῶ. |
| book 1097.1 | ἂν ἀγνοῶν |
| book 1097.2 | τι παρά τινος θέλῃς μαθεῖν, τὸ τοῦ μαθητοῦ πρῶτον, ἔχε τὴν |
| book 1097.3 | σιγήν. |
| book 1098.1 | ὁ μὴ γέλωτος ἄξιος ἂν ᾖ γέλως, αὐτὸς πέφυκε |
| book 1098.2 | τοῦ γέλωτος κατάγελως. |
| book 1099.1 | κἂν μυρίων γῆς κυριεύῃς πήχεων, θανὼν γενήσει τάχα |
| book 1099.2 | τριῶν ἢ τεττάρων. |
| book 1100 | ἂν καλὸν ἔχῃ τις σῶμα καὶ ψυχὴν κακήν, καλὴν ἔχει ναῦν καὶ κυβερνήτην κακόν. |
| book 1101.1 | τύχην ἔχεις, ἄνθρωπε, μὴ μάτην |
| book 1101.2 | τρέχε. εἰ δ’ οὐκ ἔχεις, κάθευδε, μὴ κενῶς πόνει. |
| book 1102 | ἆρ’ ἐστὶν ἀνοητότατον αἰσχροκερδία· πρὸς τῷ λαβεῖν γὰρ ὢν ὁ νοῦς τἄλλ’ οὐχ ὁρᾷ. |
| book 1103-1104-1105.1 | μέλλων |
| book 1103-1104-1105.2 | τι πράττειν μὴ προείπῃς μηδενί. ἅπαντα μεταμέλειαν ἀνθρώποις φέρει. μόνη |
| book 1103-1104-1105.3 | σιωπὴ μεταμέλειαν οὐ φέρει. |
| book 1106.1 | φόβος τὰ θεῖα |
| book 1106.2 | τοῖσι σώφροσιν βροτῶν. |
| book 1107.1 | γυναικὶ δ’ ὄλβος, ἂν πόσιν |
| book 1107.2 | στέργοντ’ ἔχῃ. |
| book 1108 | γῆρας λέοντος κρεῖσσον ἀκμαίων νεβρῶν. |
| book 1109 | ταμιεῖον ἀρετῆς ἐστιν ἡ σώφρων γυνή. |
| book 1110 | θεὸς δὲ τοῖς ἀργοῦσιν οὐ παρίσταται. |
| book 1111.1 | ἡ δ’ εὐλάβεια καλὸν ἔθος |
| book 1111.2 | τοῖς |
| book 1111.3 | χρωμένοις. |
| book 1112 | πολλῶν ἰατρῶν εἴσοδοί μ’ ἀπώλεσαν. |
| book 1113 | μὴ ’πὶ μικροῖς αὐτὸς αὑτὸν ὀξύθυμον δείκνυε. |
| book 1114.1 | θανόντων δὲ καὶ λόγοι φίλοι |
| book 1114.2 | προδόται. |
| book 1115.1 | ἰσχὺς νοῦν οὐκ ἔχουσα τάφῳ τοὺς ἐμπίπτοντας |
| book 1115.2 | παραδίδωσιν. |
| book 1116.1 | καὶ φιλεῖν δεῖ ὡς μισήσοντας καὶ μισέειν (sic) ὡς |
| book 1116.2 | φιλήσοντας. |
| book 1121 | ὁρῶ τιν’ ἐπὶ τοῦ βήματος καθεδούμενον |
| book 1127 | Θρᾷκες ὅρκι’ οὐκ ἐπίστανται. |