… ἀλλαχῇ πολλʼ ἐρητόριζεν ἐν τοῖς λόγοις ὢν λογικός· καὶ παραμιμήσασθαι τ … νυ … κης δυνατὸς απ … ν … ονο … οι …
… μ … δω … ὅλης παρ … ει δʼ ἕωλος … τε παρθέν … χοροῦ τρι … τις κήλησιν ἐξηῦρεν ποδός. ἅπας δʼ ἄτιμος ὅς γε μὴ κείνῳ συνῇʼ· Εἴη ἂν τῷ ὄντι Ἕλληνος καὶ εὐαγώγου πρὸς τὸ δ … φιληκοΐα … ον …
… ἐὰν … ασω … ουμ … τομ … τ … αλ … σ … θ … ει … ν …
… η … φα … τοις … ογοις … οι … ν … κου … ην … ου … ησ … σ …
… α … τω … αμ … … ξ … τη … ζο … γιζ … αν … ουσ … ε …
… ει … τει … τέχνη … πολλὴν ε … ιν ὑπ … ενσι … ν …
… φιλ … μβα … ων παρ … αζομεν … ν ἀπὸ π … ης λογ … ἀκροασ … καταπαυ … πουσ …
… το … οων λ … καιρω … ονω … ἔγραφεν … άμενος … αὐτῇ τ … νοπαια … ματο … ειωτω … ἐνόμισεν … ἰδίαν α … καλὸν … ταγμα … αδελ … ην …
… τυ … νκα … τέχνη … ερπα … φ …
… σ … ε …
… ος ζη … ἀλλὰ καὶ ηὖξεν καὶ ἐτελείωσεν ὥστε τοῖς μετʼ αὐτὸν ὑπερβολὴν μὴ λιπεῖν· κατὰ μὲν οὖν τὴν τέχνην ἀνὴρ τοιοῦτος· διὸ καὶ Ἀριστοφάνης ἐπιθυμεῖ τὴν γλῶσσαν αὐτοῦ μετρῆσαι «διʼ ἧς τὰ λεπτὰ ῥήματʼ ἐξεσμήχετο»· ἔτι δὲ καὶ τὴν ψυχὴν μέγας ἦν σχεδὸν ὡς ἐν τοῖς πράγμασιν· προσεμάχετο γὰρ ὥσπερ προείρηκα … νε … ἀγῶνι μᾶλλον πρὸς ποητὰς ὅτε κα … α τοσαυ … ν … δα …
… δι … γα … ωσ … τηθ … σοφ … οντ … δηι ν … και ου … κατη … εἰς τὰς … να … κα … τ … ο … πολ … ραλο … ηλθ … εα … την … αν … σω … ψω … δετ … ρα … α … με … νοσ … τω … α … π … τε
… ἀνώγει ἠλεός, ὅς τʼ ἐφέηκε πολύφρονά περ μάλʼ ἀεῖσαι καὶ θʼ ἁπαλὸν γελάσαι καὶ τʼ ὀρχήσασθαι ἀνῆκε καί τε ἔπος προέηκεν ὅπερ τι ἄρρητον ἄμεινον …
… εν … τι … ἐγὼ πάνυ γὰρ … ραν δι … ν κατηγοροῦντα … ωνος … ς τὸ ἦθος … στην … ον κα … ἔχει γε … οθήκην … μην … ταυ …
… δε … να … ειν … τοι … παλ … αρο … πε … με … η …
… κεδ … λυθα … τοῦ Ἀχιλλέως … ἦθος τοῦ Νεοπτολέμου πρὸς … ιξει … λη … ε …
… α … ο …
… α … η … ν … υ … με … ειν …
… τ … τ … ν … λθ … ε … π … αυ … κα … γε …
… ς καὶ αμα … εφαινο … αι ἠδικο … ος· και … ηπου … ευτ …
Μακεδ … ιος α … το … να … ντο … ιτα …
… ση … αισι … μει … μησ … νομ … οσ …
… ἐκ τῆς … νης ἱκανὸς ἐσόμενος … ητησα … ς αὐτὸς … η ποιη … ουσω σὺν τοῖς …
βο λυ της … λαντα … κακοῦ … τι· αλ … … ο … ε …
… ε … πιστευ … ευετω … κατα …
λεγη … τοδε … τισ … ε … λα … ω …
… αδ … πολλή· ἀηδόνος γὰρ ὁ Ἡσίοδος ὑπὲρ ἐν … και ὄντι … ει πολλὰ … ν πολεμ … νομαν … α μὴ λυπει … ην· καὶ …
… η … μ … εν … πα … φυ … ῃ … τ …
… ἐυλα … βάλλει τὴν τείνουσαν τοῖς ἰδιώταις τ … αυ …
… νδυ … υτονι … υπον κ …
… προ ην … τα … τ …
… υρα … οιχ … ν μον … νηγυρ … ερπα … ν πολυ … σι χερ … κουον … ου γὰρ … λων … ουσα …
… σαν … ρεψ … ς· … δει … ασ … πι …
… πι … λησ … υπ …
… νη … ανε … ταλο … αρ …
… ρ … π … ω … στ …
… των … ον …
… κ … τ … σ … ε …
… ν· … και … εισ … να … ε …
… ρ … ν … εσ … α …
… η … ερω … τα …
… ν … ε …
… το βι …
… αι … οση … ται … πολυ … οθη … μα … τοις ε … περοχ … νδηλ … ς προσ … κατὰ τῶν … ωντων … ισει και … παι· τῇ … η δυνα … ιστα … ν· καὶ … ατον … ουναι … ασθαι· … ος οὗ φη … λόγους … τας οὐκ … εσα … ω … γ … ε … μ … φ … α … τ … α …
… αια λαι … αι· ὅτʼ ἐν … ματων … λε …
… σ … χ … λ …
… ον … γὰρ … υτ …
… ησε … τη …
… οὐκ ἐπὶ τοῖς ἰδίοις ἀγαθοῖς ὑψηλὸς ὢν οὐκ ἐπὶ τοῖς ἀλλοτρίοις ψόγοις ταπεινούμενος· ἔπειτα δὲ τὸν Ἀναξαγόραν δαιμονίως … φυσιολογ … μα … φαι … ς …
… παισ … ο … υα τὸν ἐν αἰθηρίῳ ῥύμβῳ πάντων φύσιν ἐνπλέξαντα ὃν πέρι μὲν φῶς πέρι δʼ ὀρφναία νὺξ αἰολόχρως ἄκριτός τʼ ἄστρων ὄχλος …
… α … ιοφ … κ … οισ … λ … υμε … σοὶ τῷ πάντων μεδέοντι χλόην πελανόν τε φέρω Ζεὺς εἴθʼ ᾍδης ὀνομάζῃʼ· ἀκριβῶς ὅλως περιείληφεν τὸν Ἀναξαγόρειον διάκοσμον ἔπεσι τρισὶν περιιών· καὶ ἄλλῃ γέ πῃ διαπορεῖ τί πότʼ ἐστι τὸ προεστηκὸς τῶν οὐρανίων· «Ζεὺς εἴτʼ ἀνάγκη φύσεως εἴτε νοῦς βροτῶν» …
… ο πλέω … ατος αν … σασθαι τὸν Ἡρακλέα· καὶ δὴ καὶ τὴν ἀρετὴν ἐπιφυομένην τοῖς προειρημένοις ἐπεὶ λέγει «τίς ἀτιμόθεος καὶ παραδαίμων ὃς τάδε λεύσσων οὐ προδιδάσκει ψυχὴν αὑτοῦ θεὸν ἡγεῖσθαι, μετεωρολόγων δʼ ἑκὰς ἔρριψεν σκολιὰς ἁπάτας ὧν τολμηρὰ γλῶσσʼ εἰκοβολεῖ περὶ τῶν ἀφανῶν …
… δυει δράσαντα· ἔνι γὰρ πόνος· ἀλλʼ ὅτῳ πάρεστιν τὸ πονεῖν τῶν τʼ ἀγαθῶν κεκλῆσθαι φίλος ὢν ἐμὸς λεγέσθω· τί μάταν βροτοὶ δὲ πολλὰ πέπασθε πλούτῳ τε δοκεῖτʼ ἀρετὰν κατεργάσεσθαι, τί δʼ εἰ τινʼ Αἴτνας πάγον Παρίαν τε πέτραν χρυσήλατον ἐν θαλάμοις ἔχοιτε πασάμενοι πατρίοις, οὗτοι τότε μὴ πεφυκ …
… Βοσπόρου πέρα Νείλου τε ναυστολοῦσι χρημάτων χάριν ἀστροσκοποῦντες, ἐναλίαν τρικυμίαν θύραθεν οὐ θέλοιμʼ ἂν ἠχοῦσαν μαθεῖν, χρυσοῦν παρʼ Ἴστρον εἴτε Βόσπορον τρίβων·» … υτο … ροι … ο … ων … συν … ιαν …
… ε μ … ο … ο η … μ … λ … ν … τὸ μὲν γὰρ ἄλογον τὸ δὲ λογικόν· μετῆλθεν δὲ πρὸς τὸ αἰσχρὸν παρὰ τῷ ὄχλῳ τῷ θαυμάζειν τὸν Σωκράτη πολὺ μάλιστα ὥστʼ ἀποφαινόμενος ἐν τῇ Δανάῃ περὶ πλεονεξίας μόνον αὐτὸν πάντων ἐποιήσατʼ ἐξαίρετον … ε …
… ν … δια … α … ιον τόνδε τὸν τρόπον· « λάθραι δὲ τούτων δρωμένων τίνας φοβῇ; τοὺς μείζονα βλέποντας ἀνθρώπων θεούς·» Εἴη ἂν ἡ τοιαύτη ὑπόνοια περὶ θεῶν Σωκρατική· τῷ γὰρ ὄντι τὰ θνητοῖς ἀόρατα τοῖς ἀθανάτοις εὐκάτοπτα· Καὶ μὴν καὶ τὸ μισοτυραννεῖν καὶ τὰ πλήθη καὶ τὰς δυναστείας τῶν ὀλίγων …
εἰπόντι, καὶ δὴ καὶ τὸ μηδένα τῶν ἀστῶν μετεωρίζειν ὑπὲρ τὸ μέτριον μηδὲ τύραννον ποιεῖν καὶ ἀστοῖς φαύλοις μὴ διδόναι πάροδον πρὸς τὰ ἔντιμα· μέγιστον γὰρ ἕλκος πόλεως κακὸς ῥήτωρ δημαγωγὸς πέρα τῆς ἀξίας παραγόμενος· ἀλλὰ μὴν, ὦ Διοδώρα, καὶ περὶ τῆς κοινῆς τῶν Ἀθηναίων ἀβουλίας … μελ … ρα πα …
οὐχὶ τοῦτον τὸν τρόπον, ἄλλου δὲ τῇ πονηρίαι προσχρώμεθα καὶ τῷ μάλισθʼ ὅσʼ ἂν λέγῃ πιστεύομεν λέγοντες οὐ πονηρά, μάλα δὲ χρώμενοι, κἄπειτα τῆς ἐκκλησίας κατηγορεῖ ἕκαστος ἡμῶν ἧς ἕκαστος αὐτὸς ἦν»· Πολλὰ καὶ παρὰ τῶν κωμικῶν ποιητῶν, ὡς ἔοικεν, ἅμα αὐστηρῶς λέγεται καὶ πολιτικῶς· Πῶς γὰρ οὔ;· πάλιν γοῦν ὁ μὲν Εὐριπίδης εὖ μάλα πρὸς ἀλκὴν καὶ εὐψυχίαν παρακαλεῖ τοὺς νέους ὑποβάλλων αὐτοῖς ὁρμὰς Λακωνικὰς καὶ θυμοποιῶν τὸ πλῆθος οὕτως· «κτήσασθʼ ἐν ὑστέροισιν εὔκλειαν χρόνοις ἅπασαν ἀντλήσαντες ἡμέραν πόνον, ψυχαῖς … ερ … ε …
… η … αχη … ν … ενα … ε … νι … τὰς τῶν Ἀθηναίων περιστάσεις καὶ δὴ καὶ τὰ « ἐν ταῖς τριόδοις σοι προσγελῶσʼ αὐλητρίδες τοὺς ἀστυνόμους· τίνες εἰσί; πυνθάνῃ; καλοί· τοὺς πτεροκοποῦντας τὴν ἐλευθερίαν λέγεις; οὐκ οὐσίαν νενόμικας εἶναι, Πάμφιλε, ἤν τῳ γένηται χρήματʼ ἀλλʼ ἐξουσίαν· ἐνταῦθʼ ὁ μὲν πένητος … εφο … ε … η … κα …
… οδ … ησ … υσε … τα … ρεων καὶ τῷ τεκόντι πατρὶ δυσμενέστατοι· δόμων γὰρ ἄρχειν εἰς ἔρωτʼ ἀφιγμένοι τοῖς φιλτάτοις κυροῦσι πολεμιώτατοι· σμικροὶ γέροντι παῖδες ἡδίους πατρί»· Φαίη τις ἂν ἀμέλει κατά γε τῶν πλείστων νῦν κακῶς ἠγμένων μαντευόμενος· σπουδάζουσι γὰρ ὅτι τάχος οἱ τοιοῦτοι τοῦ τε πατρὸς καὶ τῶν ὑπαρχόντων ποιήσασθαι τὴν ἐκφορὰν πει … αν …
πρὸς γυναῖκα καὶ πατρὶ πρὸς υἱὸν καὶ θεράποντι πρὸς δεσπότην, ἢ τὰ κατὰ τὰς περιπετείας, βιασμοὺς παρθένων, ὑποβολὰς παιδίων, ἀναγνωρισμοὺς διά τε δακτυλίων καὶ διὰ δεραίων, ταῦτα γάρ ἐστι δήπου τὰ συνέχοντα τὴν νεωτέραν κωμῳδίαν, ἃ πρὸς ἄκρον ἤγαγεν Εὐριπίδης, Ὁμήρου ὄντος ἀρχῆς καὶ στίχων γε συντάξεως λεκτικῆς· μαρτυρεῖ δʼ αὐτῷ καὶ τοῦτʼ εἰκότως ὁ Φιλήμων ἐνταυθί· «Εὐριπίδης πού φησιν οὗτος ὃς μόνος δύναται λέγειν» …
τυ … νο … πε … αγ … τα … η … δι … ν πα … πο … σ … α … οι … ν ὑπόκρισιν Εὐριπίδῃ ὥσπερ ἐνταυθὶ ποιεῖ κατηγορῶν Ἀριστογείτονος τοῦ πονηροῦ· «τί οὖν οὗτός ἐστι; κύων νὴ Δία, φασίν τινες, τοῦ δήμου· ποδαπός; οἷος οὓς μὲν αἰτιᾶται λύκους εἶναι μὴ δάκνειν, ἃ δέ φησιν φυλάττειν πρόβατα αὐτὸς κατεσθίειν· τίνα γὰρ οὗτος πώποτε κέκρικεν ῥήτορα; οὐδʼ ἕνα …
… κ … ινην … λειον κεκτημένος δʼ αὐτόθι σπήλαιον τὴν ἀναπνοιὴν ἔχον εἰς τὴν θάλατταν ἐν τούτῳ διημέρευεν καθʼ αὑτὸν μεριμνῶν ἀεί τι καὶ γράφων ἁπλῶς ἅπαν εἴ τι μὴ μεγαλεῖον ἢ σεμνὸν ἠτιμακώς· ὁ γοῦν Ἀριστοφάνης φησὶν ὥσπερ ἐπʼ αὐτῷ τούτῳ κεκλημένος «οἷα μὲν ποιεῖ λέγειν τοῖός ἐστιν»· ἀλλὰ θεώμενος κωμῳδίαν λέγεταί ποτε … τε …
ἀπήχθοντʼ αὐτῷ πάντες οἱ μὲν ἄνδρες διὰ τὴν δυσομιλίαν, αἱ δὲ γυναῖκες διὰ τοὺς ψόγους τοὺς ἐν τοῖς ποιήμασιν· ἦλθεν δʼ εἰς κίνδυνον ἀφʼ ἑκατέρου τῶν γενῶν μέγαν· ὑπὸ μὲν γὰρ Κλέωνος τοῦ δημαγωγοῦ τὴν τῆς ἀσεβείας δίκην ἔφυγεν ἣν προειρήκαμεν· αἱ δὲ γυναῖκες ἐπισυνέστησαν αὐτῷ τοῖς Θεσμοφορίοις καὶ ἀθρόαι παρῆσαν ἐπὶ τὸν τόπον ἐν ᾧ σχολάζων ἐτύγχανεν· διωρισμέναι … ··ἐφείσαντο τἀνδρὸς ἅμα μὲν ἀγασθεῖσαι τὰς μούσας … ν … οσ …
νούμεναι με … χο … ἀλλήλας πόνους κη … δε … αἰσχύνην ἔχει … αν σ … το … ωτος ἐκβαλεῖ γυνή· νέμουσι δʼ οἴκους καὶ τὰ ναυστολούμενα ἔσω δόμων σώζουσιν οὐδʼ ἐρημίᾳ γυναικὸς οἶκος εὐπινὴς οὐδʼ ὄλβιος· τὰ δʼ ἐν θεοῖς αὖ, πρῶτα γὰρ κρίνω τάδε, μέρος μέγιστον ἔχομεν· ἐν … Φοίβου τε γὰρ χρησμοῖς προφητεύουσι Λοξίου φρένα γυναῖκες ἀμφί θʼ ἁγνὰ δωμάτων … βάθρα ἢ πα … θῆλυ τὰς Διὸς φρένας θ … σ …
τῇ τῶν γυναικῶν· Ἀρχίκλεια ἐπεστάτει, Λύσιλλʼ ἐγραμμάτευεν, εἶπε Σωστράτη»· «εἴ τις ἐπιβουλεύει τι τῷ δήμῳ κακὸν τῷ τῶν γυναικῶν ἢ ἐπικηρυκεύεται Εὐριπιδίῳι … τʼ ἐπὶ βλάβῃ τινί»· Σαφῶς ὑπονενόηκας ὃ λέγω καὶ παραλέλυκάς με τῆς ἐξηγήσεως· προσώχθισεν δὲ τῷ γένει τούτων χάριν· ἦν, ὡς ἔοικεν, παρʼ αὐτῷ μειρακίσκος οἰκογενὴς ὄνομα Κηφισοφῶν, πρὸς τοῦτον οὖν ἐφώρασε τὴν γυναῖκα τὴν ἰδίαν αὑτοῦ ἀτακτοῦσαν …
τἀδίκημʼ ἐνεγκών, ὡς μνημονεύουσι, τὴν μὲν ἄνθρωπον ἐκέλευσεν τῷ νεανίσκῳ συνοικεῖν, ἐπειδήπερ αὕτη προείλετο «ἵνα μὴ τὴν ἐμὴν οὗτος ἔχῃ, φησίν, ἀλλʼ ἐγὼ τὴν τούτου· δίκαιον γάρ, ἄνπερ βούλωμαι»· πρὸς ὅλον δὲ τὸ φῦλον διετέλει μαχόμενος ἐν τοῖς ποιήμασιν· Νὴ γελοίως γε, τί γὰρ ἄν τις εὐλογώτερον διὰ τὴν φθαρεῖσαν ψέγοι τὰς γυναῖκας ἢ διὰ τὸν φθείραντα τοὺς ἄνδρας;· ἐπεὶ τάς γε κακίας καὶ τὰς ἀρετὰς καθάπερ ἔλεγον οσωηατη … τὰς αὐτὰς ἐν ἀμφοῖν ἔστιν εὑρεῖν· σκοπεῖν δʼ ἄξιον τ … υθει … ε …
γυναῖκα δ … Ὑστάσπ … αι γὰρ … θηναι … τι … ατ … δ … ς πρὸς αὐτὴν ὡς φαρμάττοι φίλτροις τὸν Ὑστάσπην· μεταπεμψαμένη δὴ τὴν ἄνθρωπον ὅτʼ εἶδεν εἰσιούσης τὸ μέγεθος καὶ τὸ κάλλος «χαῖρε, φησίν, γύναι, ψευδεῖς ἄρʼ ἦσαν αἱ διαβολαί· σὺ γὰρ ἐν τῷ προσώπῳ τῷ σῷ καὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς ἔχεις τὰ φάρμακα»· Εὖ γʼ ὦ κρατίστη πασῶν καὶ τῷ ὄντι Εὔκλεια, διότι τὰ τοιαῦτα τῶν ἠθῶν καὶ διὰ μνήμης ἔχεις κα … ενην … αιτ …
μαχεῖν τέως ἐκράτησαν τῶν ἐναντίων· κατʼ ἐμὲ μὲν γὰρ τοῦτο θετέον τὸ νίκημα τῶν γυναικῶν· οἱ μὲν γὰρ ἄνδρες ὅσον ἐφʼ ἑαυτοῖς ἡττῶντο· Ἴσως, ὦ Διοδώρα, πλὴν ταῦτα μὲν συνηγορήσθω ταῖς γυναιξίν· ἐπανάγωμεν δὲ πάλιν ἐπὶ τὸν Εὐριπίδην· ἐκεῖνος γὰρ ἅμα μὲν προσοχθίσας τῷ ἐπιχωρίῳ φθόνῳ τῶν πολιτῶν, ἅμα δὲ ἀχθόμενος ἐπὶ τῷ συννέμεσθαι πολλάκις Ἀκέστορι καὶ Δοριλάῳ καὶ Μορσίμῳ καὶ Μελανθίῳ· Πρὸς τοῦ Διὸς τίνων ὀνόματα λέγεις; ἦ ποιητάς;· Ποιηταί γʼ οἱ ν … ε …
β … ἔπειθʼ ὑπ … εν αν … φ … ε … ο … χ … δὲ Σοφοκλ … λαβὼν παρʼ Αἰσχύλου ν … ρ ὅσον … εσθʼ ὅλον Εὐριπίδην, πρὸς τοισίδʼ ἐμβαλεῖν ἅλας, μεμνημένος δʼ ὅπως ἅλας καὶ μὴ λάλας»· Ἐοίκασιν ἀνδρὸς εἶναι τῶν ἀντιδιδασκόντων αὐτῷ, καθάπερ εἶπας, ἀτὰρ σιναμώρως γε κἀνταῦθα πάλιν ὁ κωμῳδοδιδάσκαλος ἐπέδακνεν τὸν Εὐριπίδην· Τοῦ ἑπομένου χιμῶνος ἄλλαι … ἄλλοι πα … οσ ει … ου … λο …
«ὅπου ποτʼ οἰκεῖ σώματος λαχὼν μέρος, ἐν χερσὶν ἐν σπλάγχνοισιν ἢ παρʼ ὄμματα», προσυπέθηκεν τούτοις χλευαστικῶς «ὅππαι καθεύδουσʼ ἁ κύων τὰν ῥῖνʼ ἔχει»· οὗτοι μὲν οὖν ὅπερ εἶπα πρὸς τὴν τῶν πολλῶν ἐπολιτεύοντο χάριν· ἐκεῖνός γε μὴν καθάπερ διαμαρτυρίαν θέμενος ἀπείπατο τὰς Ἀθήνας· Ποίαν ταύτην;· Ἐν τῷδε κατακεχωρισμένην τῷ στασίμῳ· «χρύσεαι δή μοι πτέρυγες περὶ νώτῳ καὶ τὰ Σειρήνων πτερόεντα πέδιλʼ ἁρμόζεται βάσομαι δʼ ἀνʼ αἰθέρα πουλὺν ἀερθεὶς Ζηνὶ …
ἐξῆρχεν τὰς μελῳδίας, ἢ οὐκ οἶσθα ὅτι καὶ τοῦτʼ ἔσθʼ ὃ φησὶν αὐτός;· Πῶς οὖν; Ζηνὶ συμμείξων ὁρμάν, λέγων, μεταφορικῶς ἐμφαίνει τὸν μόναρχον, ἀλλὰ καὶ συναύξων τἀνδρὸς τὴν ὑπεροχήν· Κομψώτερα φαίνει μοι λέγειν ἤπερ ἀληθινώτερα· Ἅπερ ἔστιν ὡς θέλεις ἐκδέχεσθαι· μετελθὼν δʼ οὖν κατεγήρασε ἐν Μακεδονίαι μάλʼ ἐντίμως ἀγόμενος παρὰ τῷ δυνάστῃ τά τε λοιπὰ καὶ δὴ καὶ μνημονεύεται ὅτι οὕτως π … εχ … εφ …
Οὐ κακῶς εἴρηκας· τὰ μὲν γὰρ τῶν Ἀθήνησιν οὐδὲ λέγειν ἄξιον οἵ γε ποιητὴν τηλικοῦτον Μακεδόνων καὶ Σικελιωτῶν ὕστερον ᾔσθοντο· λέγεται γοῦν, ὅτε Νικίας ἐστράτευσεν ἐπὶ Σικελίαν καὶ πολλοὶ τῶν Ἀθηναίων ἐγένοντʼ αἰχμάλωτοι συχνοὺς αὐτῶν ἀνασωθῆναι διὰ τῶν Εὐριπίδου ποημάτων, ὅσοι κατέχοντες τῶν στίχων τινὰς διδάξειαν τοὺς υἱεῖς τῶν εἰληφότων ὑποχειρίους αὐτούς· οὕτως ἡ Σικελία ἅπασα τὸν Εὐριπίδην ἀπεθαύμασεν· καὶ μὴν ὑπʼ Ἀρχελάου …
ἔχει τὸ στόμα καὶ καθʼ ὑπερβολὴν δυσῶδες· ὁ δʼ ὑπολαβὼν «οὐκ εὐφημήσεις, εἶπεν, ὦ παῖ; ποῖον δὲ στόμα τοιούτου γέγονεν ἢ γένοιτʼ ἂν ἥδιον, διʼ οὗ γε δὴ τοιαῦτα μέλη τε καὶ ἔπη διαπορεύεται;»· Ὅμοιος οὗτος, καθάπερ εἴρηκας, δαιμονίως ἐντεθουσιακότι πρὸς τὸν ποιητήν· Ζῶντι μὲν δὴ ταῦθʼ ὑπῆρξεν Εὐριπίδῃ· τελευτῆς δὲ μάλα δυσχεροῦς καὶ ἰδίας ἔτυχεν, ὡς οἱ λόγιοί τε καὶ γεραίτατοι μυθολογοῦσι Μακεδόνων· Πῶς λέγουσιν; Ἔστιν ἐν Μακεδονίαι …
ὁ δὴ παρῃτήσατο· χρόνῳ δʼ ὕστερον ὁ μὲν Εὐριπίδης ἔτυχεν ἀπωτέρω τῆς πόλεως ἐν ἄλσει τινι καθʼ αὑτὸν ἐρημαζόμενος· ὁ δʼ Ἀρχέλαος ἐπὶ κυνηγίαν ἐξῄει· γενόμενοι δʼ ἔξω τῶν πυλῶν οἱ θηρευταὶ λύσαντες τοὺς σκύλακας προαφῆκαν, αὐτοὶ δʼ ἀπελείποντο κάτοπιν· ἐπιτυχόντες οὖν οἱ κύνες τῷ Εὐριπίδῃ μονουμένῳ διέφθειραν αὐτόν· οἱ δʼ ἐπιπαρεγενήθησαν ὕστερον· ὅθεν ἔτι καὶ νῦν λέγεσθαί φασιν τὴν παροιμίαν ἐν τοῖς Μακεδόσιν ὡς ἔστι καὶ κυνὸς δικη· καὶ γὰρ ἐκ τῶν σκυλάκων πο …
τοῦ Τιμοθέου παρὰ τοῖς Ἕλλησιν διὰ τὴν ἐν τῇ μουσικῇ καινοτομίαν καὶ καθʼ ὑπερβολὴν ἀθυμήσαντος ὥστε καὶ τὰς χεῖρας ἑαυτῷ διεγνωκέναι προσφέρειν, μόνος Εὐριπίδης ἀνάπαλιν τῶν μὲν θεατῶν καταγελάσαι, τὸν δὲ Τιμόθεον αἰσθόμενος ἡλίκος ἐστὶν ἐν τῷ γένει παραμυθήσασθαί τε λόγους διεξιὼν ὡς οἷόν τε παρακλητικωτάτους, καὶ δὴ καὶ τὸ τῶν Περσῶν προοίμιον συγγράψαι, τοῦ τε νικῆσαι παύσασθαι κατα … ο … ενον … ντι …
Σατύρου βίων ἀναγραφῆς ϛʹ Αἰσχύλου Σοφοκλέους Εὐριπίδου
… καὶ νόσῳ βαρεῖαν ἐν θαλάμοις ἕξεις ζόαν δίκαν ἀνέρων, οὐ γὰρ ν … ον ηθ … επ … μεταβολ … τερω …
… η στειχε … δολιχὰς δυ … μιας τὰ το … υς τὸν ακ … δηλον νω … ως ἀριθμ … των οφ … τως αδ … στε …
… ιπω … ον διχα … εχον ἐν … των ε … την …
… ν ἐκφ … ναπ … την … ου …
… αρε … σεν … κρα …
… η … ι …
… κ … σ … λ … τ …