eul_wid: hps-bh
MisumenusΜισούμενος
Menander of Athens Misumenus PDF
Misumenus (The Hated Man) is a comedy by the Athenian playwright Menander, composed around 300 BCE. Written in verse and belonging to the Hellenistic genre of New Comedy, the play focuses on domestic and romantic entanglements. Its text survives only in part, reconstructed from 352 fragments preserved on ancient papyri. The plot revolves around the soldier Thrasonides, who is hopelessly in love with Crateia, a captive woman residing in his household. The central irony derives from Thrasonides’ belief that Crateia despises him, which gives the play its title, while in reality she returns his affection. Her feelings are constrained by an oath forbidding her to marry the man responsible for her brother’s death. This misunderstanding propels a narrative involving mistaken identity and culminates in a recognition scene that resolves the conflict, presumably leading to marriage. Modern scholarship has noted the ethical dimension of Thrasonides’ character; his refusal to compel Crateia’s affection, despite his power over her, presents a nuanced exploration within the conventional “lovesick soldier” archetype. The play was originally intended for performance at public festivals in Athens. Like most of Menander’s works, it was lost for centuries and is known today primarily through papyrus discoveries, most significantly a codex from the 4th or 5th century CE known as the Papyrus Didotiana. These fragments provide a substantial, though incomplete, window into the original comedy.
| a1 | (ΘΡΑΣΩΝΙΔΗΣ) |
| a1 | ὦ Νύξ—σὺ γὰρ δὴ πλεῖστον Ἀφροδίτης μέρος |
| a2 | μετέχεις θεῶν, ἐν σοί τε περὶ τούτων λό[γοι |
| a3 | [ ]νται φροντίδες τ’ ἐρωτικαί— |
| a4 | Ἄπολλον, ἀνθρώπων τιν’ ἀθλιώτερον |
| a5 | ἑόρακας; ἆρ’ ἐρῶντα δυσποτμώτερον; |
| a6 | πρὸς ταῖς ἐμαυτοῦ νῦν θύραις ἕστηκ’ ἐγώ, |
| a7 | [ ]ν̣ω· περιπατῶ τ’ ἄνω κάτω |
| a8 | [ ]εχω νῦν μεσούσης σου σχεδόν, |
| a9 | ἐξὸν καθεύδειν τήν τ’ ἐρωμένην ἔχειν. |
| a10 | παρ’ ἐμοὶ γάρ ἐστιν ἔνδον ἔξεστίν τε μοι |
| a11 | καὶ βούλομαι τοῦθ’ ὡς ἂν ἐμμανέστατα |
| a12 | ἐρῶν τις, οὐ ποιῶ δ’· ὑπαιθρί[ωι] δ̣έ μοι |
| a13 | περίπατος οὗ]τός ἐστιν αἱρετώτερος |
| a14 | [ ]μοντι καὶ λαλοῦντί σοι |
| a15 | [ ]ενον· οὐκ ἀ̣γ̣ν̣[οῶ] μὰ τοὺς θεούς |
| a16 | [ ]νεστιν·. [ |
| 6 | γ]εγενημένον |
| 8.1 | δέσποτα |
| 8.2 | ]σιων, Γέτα |
| 12 | ] ἀνεωγμένον |
| 15.1 | ].ας εἰ δέ τις |
| 15.2 | ]α̣..ηχ̣έν γε μοι |
| 15.3 | ἐκεί]νης γράμματα |
| 15.4 | δε]ῦ̣ρ’ ἄγω |
| 15.5 | ] τί βούλεται; |
| 20.1 | ]νην τὴν θύραν |
| 20.2 | ]ν οἰκίαν |
| 20.3 | ].ος γὰρ ἂν κόψαντί σοι |
| 20.4 | ]ηγ’ ἕστηκ’ ἐγώ |
| 20.5 | ]’: ουτοσει ξένε |
| 25.1 | ἐκεί]νου γράμματα |
| 25.2 | ]δο.τι...λαβε |
| 25.3 | ]ρανω ξένε |
| 25.4 | [.]...η..ἡμέρας |
| 25.5 | ]..αινον σ〈π〉άθας |
| 30.1 | [ ] οὐκ ἔχω λέγειν. |
| 30.2 | [ ]μεθα· ποδαπὸς εἶ, ξένε; |
| 30.3 | [ΔΗΜΕΑΣ] |
| 32 | ἐγώ; παρὰ̣ [Κύπρου. |
| 32.1 | [Α] σώματ]’ οὖν λυτρούμενος |
| 32.2 | ἥκεις σ̣υ[ ;] |
| 33.1 | (Δη) μὰ τὸν Ἀ]πόλλω ’γὼ μὲν οὔ, |
| 33.2 | ἀλλ’ ἕνεκα [ ].τος γενομένης |
| 35 | ζητοῦσι μ̣[]..νύεται. αὕτη δὲ π[]φήις; |
| 36.1 | (?Α) τοῦτό μοι |
| 36.2 | συμπρᾶξ[ον.]μαι τόδε, γέρον, |
| 36.3 | ἄλλοις πα[ἰ]χνεύων πάλιν |
| 36.4 | ἐὰν δ’ ἀμ[]νη |
| 39 | ‵—′ |
| 40 | σωτὴρ κ[ |
| 40.1 | ‵—′ |
| 40.2 | τί τοὔνομ[ |
| 41.1 | ‵—′ |
| 41.2 | Κράτειαν [ |
| 42.1 | ‵—′ |
| 42.2 | ἐστιν π.[ |
| 43.1 | ‵—′ |
| 43.2 | οὗτος γὰρ .[ |
| 44 | ‵—′ |
| 45.1 | ὦ Ζεῦ τ̣ρ̣ο̣π̣[αῖε |
| 45.2 | ἀπροσδόκ[ητον |
| 65 | μὰ Δία τὰ του[ |
| 65.1 | ‵—′ |
| 65.2 | τρο̣.[..] δύ’ ἑκατέρωθε[ |
| 66.1 | ‵—′ |
| 66.2 | καὶ τοῦτο φοβερὸν ἐκπ̣[ |
| 67.1 | ‵—′ |
| 67.2 | φέρ’ εἰς τὸ πρόσθε μοι γε.[ |
| 67.3 | εἰς τὴν ὁδόν. γελοῖον ε[ |
| 70 | εἴσω λαβόν̣τ̣α̣· τουτονὶ δ.[ |
| 70.1 | ‵—′ |
| 70.2 | ἀλλ’ εὐθὺς αὐτῶι τὴν α.[ |
| 70.3 | ὅπου ’στι μηδὲ τόνδ’ ἐα̣[ |
| 70.4 | πόει τὸ σαυτοῦ πρῶτον [ |
| 70.5 | καλῶς· ἐγὼ δὲ συνβρα[ |
| 74 | ‵—′ |
| 75 | πῶς οὖν; : [..]ωτατην [ |
| 75.1 | ‵—′ |
| 75.2 | εὕροιμεν ἀναπαύσαντ[ |
| 75.3 | ἀλλ’ εὖ παθὼν .. χάριν [ |
| 75.4 | αὐτὴν γυναῖκα̣ π̣[..]δ̣ρ̣[ |
| 78 | (vv. 79—93 ualde laceri sunt. quot tum desint uersus ignotum) |
| 78.1 | [ΧΟΡΟΥ] |
| 78.2 | (vv. 101—31 ualde laceri sunt) |
| 132.1 | ἱκετηρίαν· τί λέγους’; : ἐμοὶ μαχεῖ, τάλαν; : μὰ Δί’ ἀλλ’ ἐκει[ν..], φ[..]ι, δεινὸν γὰρ βίον |
| 132.2 | ζῆι καὶ ταλαίπωρόν τιν’: οὐ γάρ; : μακάριον |
| 135.1 | αὕτη [τί] καὶ ζηλωτὸν ὄνθ’—οὕτω [τ]ι[ς] ἦν— |
| 135.2 | [..]τ̣ης̣; 〈:〉 ἄ[μει]ν̣ο̣ν̣ οἶδε τά γ’ ἑαυτῆ[ς τιν]ος |
| 135.3 | τοῦτ’ ε[]τουτονί. |
| 135.4 | [] τ̣ὸ καθήμενον. |
| 135.5 | τί τοῦτο; τοῦτο τίς ποτ’ ἐστίν; : ἔστι γὰρ |
| 140.1 | παρά τινος οὗτος ὁ ψιθυρισμός, οἶδ’ ἐγώ. |
| 140.2 | ἀπαλλάγηθ’· ἑν[ |
| 140.3 | tum uersus xviii laceri inter quos haec uerba restant: |
| 146 | δακ]τύλιον.[ |
| 149.1 | θαἰμάτ[ι]α[ ἔπειτα προσ[ |
| 149.2 | τὴν γῆν κροτοῦσαν κα[ὶ |
| 149.3 | σπείσονθ’ ... τρεπω[ |
| 149.4 | ἔσ]τιν [το]ιαῦθ’· [ἱκε]τηρίων [ |
| 155.1 | ὃ] καὶ θεοὶ θέλ[οιεν.]. ΡΥ ἀπίω[μεν] θ̣ύ̣ρ̣α̣ς̣ |
| 155.2 | (?ΓΕΤΑΣ) |
| 160.1 | κατέλειπον. ἦις’ ἄνθρω[πος .....] παχ[ὺς |
| 160.2 | τὴν ὄψιν ὗς ἅνθρωπ[ος |
| 160.3 | τὰ γύναι’ ἵν’ ἔξωθεν θεωρε̣[ῖν |
| 160.4 | ἆρ’ οὗτός ἐστι † δοῦλος καὶ λυω[ |
| 160.5 | ἦισέν ποτ’ αὐτῶν θάτερος σα[....]ε[ |
| 165.1 | τὸν ἄνδρα .... γάρ. ὦ πολυτίμητοι θεοί, |
| 165.2 | ἐπὶ πᾶσιν [ὄν]τ̣ως, τοῦτο δὴ τὸ τοῦ λόγου, |
| 165.3 | πίνων δικαίοις ἦισεν ἀνθρώπω̣ν̣ [ |
| 165.4 | ἀγαθὸν ἄκουσμ’ ἥκεις πρὸς ἡμᾶς· ἀλλὰ τί [ ]κάμπτεις καὶ πάλιν στέλλει διδοὺς |
| 170.1 | τὰς συμβολὰς εἰ μή τι κακὸν ἡμᾶς ποεῖς; |
| 170.2 | λῆρος. κελεύσω τοῦτον ἐπὶ δεῖπνον πάλιν |
| 170.3 | τὸν δεσπότην καλέσαντα; φανερῶς ἐστι γὰρ |
| 170.4 | [ β]αδιοῦμ’ εἴσω δὲ καὶ πειράσομαι |
| 170.5 | [ ]ν ἐμαυτὸν ἐπιθεωρῆσαί τι τῶν |
| 175.1 | ποιουμέ]νων ἔνδον λαλουμένων θ’ ἅμα. |
| 175.2 | (ΓΡΑΥΣ) |
| 176.1 | ἀτοπώ]τερον τούτου, μὰ τὼ θεώ, ξένον |
| 176.2 | οὐπώπο]τ’ εἶδον. αἲ τάλας, τί βούλεται; |
| 176.3 | ἐν τῶι γὰ]ρ οἴκωι τὰς σπάθας τῶν γειτόνων |
| 176.4 | [ α]ὐτὰς εἰς μέσον |
| 180.1 | [ πο]λὺν χρόνον |
| 180.2 | [ ]εν ταύτ[ας φρ]άσαι |
| 180.3 | [ ]ων εἰ βούλεται |
| 180.4 | [ ]αλλα[ |
| 183 | [Δη] δεῖξο̣[ν]. |
| 183 | Γρ αυτ.σθ̣ησ̣[ |
| 185 | [ ].μ̣ι..ις. |
| 185.1 | Δη καλῶς |
| 185.2 | [] ἐγώ |
| 185.3 | [Γρ] []ειδον. |
| 187.1 | Δη ἀν[..]ρ[.]υ |
| 187.2 | [ ] τὴν θύραν κόψασά μοι. |
| 187.3 | (Γρ) αὐτὸς μὲν οὖν σὺ] κόπτε· τί μ’ ἐνοχλεῖς, τάλαν; |
| 190.1 | [ λά]β’· ἀ̣π̣ο̣τρέχω. δέδειχά σοι |
| 190.2 | [ ἐ]κκάλει καὶ διαλέγου |
| 190.3 | [?Δη] [ ]: ὢν τυγχάνω |
| 190.4 | [ ] τὴν ἐμὴν ταύτην ὁρῶ: |
| 190.5 | (?Γρ) [ κ]όψει τὴν θύραν· κόψας δ̣’ ἔτι |
| 194b | [ ]σα.ην ἔγωγέ φη̣[μι....]θ’. ως |
| 195 | (uersus x male laceri) |
| 204 | ἐνθύμιόν μοι τοῦτο γέγονεν ἀρτίως |
| 205.1 | (uersus lacer) |
| 205.2 | π]ρ̣ὸς [....]τ̣ω· παῖ, παῖδες. ἐπανάξω· ψοφεῖ |
| 205.3 | αὐτῶν προιών τις εἰς τὸ πρ[όσθεν τὴν θύραν. |
| 205.4 | ΓΥΝΗ ΚΡΑΤΕΙΑ |
| 208.1 | οὐκ ἂν δυναίμην καρτερεῖν [ |
| 208.2 | τ[ό]τ’ ἐ[...]νον. τί ταῦτ[ |
| 210.1 | Δη ὦ Ζεῦ, τίν’ ὄψιν οὐδὲ προσδοκωμένην |
| 210.2 | ὁρῶ; |
| 211.1 | (Κρ) τί βούλει, τηθία; τί μοι λαλεῖς; |
| 211.2 | πατὴρ ἐμός; ποῦ; |
| 212 | (Δη) παιδίον Κράτεια. |
| 212.1 | (Κρ) τίς |
| 212.2 | καλεῖ με; πάππα· χαῖρε πολλά, φίλτατε. |
| 212.3 | (Δη) ἔχω σε, τέκνον. |
| 214 | (Κρ) ὢ ποθούμενος φανείς, |
| 215.1 | ὁρῶ ς’ ὃν οὐκ ἂν ὠιόμην ἰδεῖν ἔτι. |
| 215.2 | Γε ἐξῆλθεν ἔξω. παῖ, τί τοῦθ’; αὕτη τί σοι, |
| 215.3 | ἄνθρωπε; τί ποεῖς οὗτος; οὐκ ἐγὼ ’λεγον; |
| 215.4 | ἐπ’ αὐτοφώρωι τόνδε τὸν ζητούμενον |
| 215.5 | ἔχω. γέρων οὗτός γε πολιὸς φαίνεται, |
| 220.1 | ἐτῶν τις ἑξήκονθ’, ὅμως δὲ κλαύσεται. |
| 220.2 | τίνα περιβάλλειν καὶ φιλεῖν οὗτος [δοκεῖς; |
| 220.3 | Κρ οὑμὸς πατήρ, Γέτ̣α̣, π̣[ |
| 220.4 | [Γε] οὕτω γελοῖος· οὐ[ |
| 220.5 | τίς εἶ; πόθεν θ’[ |
| 225.1 | Δη αὐτὸς πορε[υθεὶς |
| 225.2 | ταύτης. |
| 226.1 | (Γε) ἀληθῶς.[ |
| 226.2 | ὅδ’ ἐστιν ὁ γέρων; |
| 227.1 | (?) λαμ[ |
| 227.2 | [Γε] τί τοῦτο; καὶ σύ, γράιδιο[ν, |
| 227.3 | κ̣α̣λεῖς. πόθεν, βέλτιστε, [ |
| 230 | οἴκοθεν; |
| 230 | Δη ἐβουλόμην ἄν. |
| 230.1 | Γε ἀλλ[ὰ τ]υγχάνεις |
| 230.2 | ἀπόδημος ὢν ἐκεῖθεν; |
| 231.1 | Δη ἐκ Κύπρου παρὼν |
| 231.2 | ἐνταῦθα πρῶτον τῶν ἐμῶν ταύτην ὁρῶ. |
| 231.3 | καὶ δῆλον ὡς ἔσπαρκε τῶν οἴκοι τινὰς |
| 231.4 | ὁ κοινὸς ἐχθρὸς πόλεμος ἄλλον ἀλλαχῆ. |
| 235.1 | Γε ἔχει γὰρ οὕτως· αἰχμάλωτος γενομένη |
| 235.2 | αὕτη πρὸς ἡμᾶς ἦλθε τοῦτον τὸν τρόπον. |
| 235.3 | δραμὼν δέ σοι τὸ δεσπότην ἤδη καλῶ. |
| 235.4 | [ ] Δη οὕτω πόει. |
| 235.5 | (uersus vi male laceri) |
| 245.1 | [ ]η̣μεν: οτετηλ̣[ |
| 245.2 | εἰ] δ̣’ οὐκ[έτ’ ἐ]στι τίς λέγει σοι τὸν λόγον; |
| 245.3 | [Δη] [ ] ἀπόλωλα. |
| 247.1 | (Κρ) οἴμοι τάλ̣αινα τῆς ἐμῆς |
| 247.2 | ἐγὼ τύχης· ὡς οἰκτρά, πάππα φίλτατε, |
| 247.3 | πεπόνθαμεν. τέθνηκε. |
| 249.1 | Δη ὑφ’ οὗ γ’ ἥκιστ’ ἐχρῆν. [Κρ] οἶσθας σὺ τοῦτον; [Δη] οἶδα· καὶ συν.[ [?Κρ] ἁλοῦς’ ἅμιλ̣λ̣α̣ [τ’] οὖσα τοῦ [ |
| 249.2 | [Δη] διὰ τί, Κράτεια, φ[.]ρ̣[ |
| 249.3 | [?Κρ] ὁ τοῦτο πράξας ἑ̣[ |
| 249.4 | (Κρ) ἀλλά, πάτερ, ε[ ]α |
| 255.1 | ἅπαντ’ ἀ[.....]υκ[ |
| 255.2 | βουλευτέον νῦν ἐστιν· ἀλληκα[.]εδ[ |
| 255.3 | ἔ]ζην· ..πρέπει μετ[ |
| 255.4 | [?Δη] ὢ τοῦ παραδόξου καὶ ταλαιπώρου [βίου. |
| 255.5 | ΘΡΑΣΩΝΙΔΗΣ |
| 259 | πατὴρ Κρατείας, φήις, ἐλήλυθ’ [ |
| 260.1 | νῦν ἢ μακάριον ἢ τρισαθλιώτατον |
| 260.2 | δείξεις με τῶν ζώντων ἁπάντων γεγονότα. |
| 260.3 | εἰ μὴ γὰρ οὗτος δοκιμάσει με, κυρίως |
| 260.4 | δώσει τε ταύτην, οἴχεται Θρασωνίδης· |
| 260.5 | ὃ μὴ γένοιτ’. ἀλλ’ εἰσίωμεν· οὐκέτι |
| 265.1 | τὸ τοιοῦτον εἰκάζειν γάρ, εἰδέναι δὲ δεῖ |
| 265.2 | ἡμᾶς. ὀκνηρῶς καὶ τρέμων εἰσέρχομαι. |
| 265.3 | μαντεύεθ’ ἡ ψυχή τι μου, Γέτα, κακόν. |
| 265.4 | δέδοικα. βέλτιον δ’ ἁπαξά̣π̣[αντα τ]ῆς |
| 265.5 | οἰήσεως πως. ταῦτα θαυμάσαιμι δ’ ἄν. |
| 270 | ΚΛΕΙΝΙΑΣ |
| 270.1 | ξένος ἐστὶν εἷς, μάγειρε, κἀγὼ καὶ τρίτη |
| 270.2 | ἐμή τις, εἴπερ νὴ Δί’ εἰσελήλυθεν. |
| 270.3 | ἀγωνιῶ γὰρ καὐτός. εἰ δὲ μή, μόνος |
| 270.4 | ὁ ξένος· ἐγὼ γὰρ περιδραμοῦμαι τὴν πόλιν |
| 270.5 | ζητῶν ἐκείνην πᾶσαν. ἀλλὰ πάραγε [σὺ |
| 275 | καὶ τοῦ ταχέως, μάγειρε, φρόντισον πάνυ. |
| 275.1 | ΧΟΡΟΥ |
| 275.2 | Κλ τί φήις; ἐπιγνοὺς τὴν σπάθην τὴν κειμένην |
| 275.3 | ἔνδον παρ’ ἡμῖν ὤιχεθ’ ὡς τοὺς γείτονας |
| 275.4 | τούτων ἀκούσας οὖσαν αὐτήν; πηνίκα |
| 275.5 | ἔθεντο δ’ οὗτοι δεῦρο ταύτην ἢ τίνος |
| 280.1 | ἕνεκα πρὸς ἡμᾶς, γραῦ; [......]ων[ |
| 280.2 | μόνης τι λήψεων [ |
| 280.3 | εὔδηλος̣ ε̣ἶ. ψοφεῖν [δὲ προ]ϊὼν φαίνεται |
| 280.4 | αὐτῶν τις, ὥστε πάντ’ ἀκούσομαι σαφῶς. |
| 280.5 | Γε ὦ Ζεῦ πολυτίμητ’, ὠμότητος ἐκτόπου |
| 285.1 | ἀμφοῖν ἀπανθρώπου τε, νὴ τὸν Ἥλιον. |
| 285.2 | (Κλ) ξένος τις εἰσελήλυθ’ ἀρτίως, Γέτα, |
| 285.3 | ἐνθάδε πρὸς ὑμᾶς; |
| 287.1 | Γε Ἡράκλεις, αὐθαδίας |
| 287.2 | [ ἀν]θρώπου λαβεῖν |
| 287.3 | γυναικ[ |
| 289 | Κλ του]τὶ λάβω; |
| 290 | (Γε) φ[ |
| 290.1 | Κλ Δημέας |
| 290.2 | [ |
| 291.1 | Γε ]ος οὐδὲ γρῦ |
| 291.2 | [ ]σα· καὶ γάρ, Δημέα, |
| 291.3 | [ ]αὐτὸς, [ὡς] ὁ̣ρᾶις, ἐγώ, |
| 291.4 | σὺ δ’ εἶ πατ]ὴρ 〈καὶ〉 κύριος.” ταυτὶ λέγει |
| 295.1 | [ ]α κλάων, ἀντιβολῶν. ὄνος λύρας. |
| 295.2 | (Κλ) συμπεριπατήσω καὐτὸς ὡς ἐμοὶ δοκῶ. |
| 295.3 | Γε ἓν τοῦτο δ’ εἴρει· “τὴν ἐμαυτοῦ ς’ ἀξιῶ |
| 295.4 | ἥκων ἀπολυτροῦν ὢν πατήρ.” “ἐγὼ δέ γε αἰτῶ γυναῖκα ς’ ἐντετυχηκώς, Δημέα”. Κλ ἔνδον μέν ἐσθ’ ἅνθρωπος εἰσεληλυθώς· |
| 295.5 | τοὔνομα λέγει γὰρ οὑτοσὶ τὸν Δημέαν. |
| 295.6 | (Γε) ὦ Ἡράκλεις· ἀνθρωπίνως ἂν οὐ λάβοι |
| 295.7 | τὸ συμβεβηκός; ὗς ὄρει, τὸ τοῦ λόγου. |
| 295.8 | ἀλλ’ οὐχὶ τοῦτο δεινόν, ἀλλ’ αὕτη πάλιν |
| 305.1 | ἀ[φορ]ᾶι λ̣έ̣γ̣ο̣ν̣τος “ἀντιβολῶ, Κράτεια, σέ, |
| 305.2 | μή μ’ ἐγκαταλίπηις· παρθένον ς’ εἴληφ’ ἐγώ, |
| 305.3 | ἀνὴρ ἐκλήθην πρῶτος, ἠγάπησά σε, |
| 305.4 | ἀγαπῶ, φιλῶ, Κράτεια φιλτάτη· τί σοι |
| 305.5 | λυπηρόν ἐστι τῶν παρ’ ἐμοί; τεθνηκότα |
| 310.1 | πεύσει μ’ ἐάν μ’ ἐγκαταλίπηις.” οὐδ’ ἀπόκρισις. |
| 310.2 | (Κλ) τί ποτ’ ἐστὶ τὸ κακόν; |
| 311.1 | Γε βάρβαρος, λέαινά τις |
| 311.2 | αν̣[ |
| 312.1 | Κλ οὐ]χ ὁρᾶις με, κακόδαιμον, πάλαι; |
| 312.2 | ἀπροσδόκητον. |
| 313.1 | (Γε) οὐχ ὑγιαίνει παντελῶς. |
| 313.2 | ἐγὼ μὲν [αὐτήν], μὰ τὸν Ἀπόλλω τουτονί, |
| 315.1 | οὐκ ἂν ἀπέλυς’. Ἑλληνικὸν καὶ πανταχ[οῦ |
| 315.2 | γινόμενον ἴσμεν. ἀλλ’ ἐλεεῖν ὀρθῶς ἔχει |
| 315.3 | τὸν ἀντελεοῦνθ’. ὅταν δὲ μηδ’ ὑμεῖς ἐμέ, |
| 315.4 | οὐδὲ λόγον ὑμῶν οὐδ’ ἐπιστροφὴν ἔχω. |
| 315.5 | οὐ[κ ἔστι] σοι; τί δ’; οὐθὲν ἄτοπον, ὡς ἐγὼ |
| 320.1 | δ̣ο̣.. βοήσεται δὲ καὶ βουλεύσεται |
| 320.2 | κ̣[τ]ανεῖν ἑαυτὸν στάς· βλέπει δὲ πῦρ ἅμα |
| 320.3 | ο̣υ.....κει.α̣ι̣ δράττεταί 〈τε〉 τῶν τριχῶν. Κλ ἄνθρωπε, κατακόψεις με. |
| 323.1 | Γε χαῖρε, Κλεινία. |
| 323.2 | π[όθεν πάρ]εσθ’; |
| 324 | Κλ οὑμός τι θορυβεῖν φαίνεται |
| 325 | [ ἐ]λθών [ ] ὁ ξένος |
| 325.1 | (uersus laceri xxxiv) |
| 325.2 | [ΘΡΑΣΩΝΙΔΗΣ] |
| 360.1 | ἔσ̣τ̣ω̣ στ̣[έγ]ειν με καὶ λ̣ί[θο]ν̣ ψ̣υχὴν φ[έρειν |
| 360.2 | ποιεῖν τ’ ἄδηλον τοῖς συνοῦσι τὴν νόσον |
| 361.1 | τίνα |
| 361.2 | τρόπον [..]θε.[..τ]οῦτο καὶ [....] φέρω; |
| 361.3 | ἀπαμφιεῖ γὰρ τὸ κατάπλαστον τοῦτό μου |
| 361.4 | καὶ λανθάνειν βουλόμενον ἡ μέθη ποτέ. |
| 365 | (uersus laceri xxiv) |
| 388.1 | τί φήις; πέπονθας ἀγάθ’; ὑπὲρ ταύτης λαλεῖς; |
| 388.2 | [.].ε....ἐμοὶ ταυ[........].υτον μ̣ο̣ι̣ λέγε. |
| 390.1 | εἰ] δ’ ἦν ἀτύχημα, τοῦτ’ ἐλε[ ] ψέγω |
| 390.2 | οὐκοῦν ἔνεστι [ |
| 390.3 | ταύτην ἀπολαβεῖν [ πολλ]αχοῦ |
| 390.4 | οὕτως ἔχει· πρόσθεν γε [ |
| 390.5 | τὸ ζῆν ἀφήσεις; ἀλλ’ ἐρ[ |
| 395.1 | οἴκτωι τὸ μισοῦν ὡς σεαυτὸ[ν |
| 395.2 | καὶ τίς ὁ βίος σοι; ποῦ τότ’ η[ |
| 395.3 | ἐπίσημον, εἴ τι [ |
| 395.4 | πλεονεξία τοῦτ’ ἐ[ |
| 395.5 | ἴσως ἰταμὸς εἶ· τότε λογισμ[όν εὔψυχος α[..]ρως ζῆς [ |
| 395.6 | ὄνειδος αὕτη τοῦτο [ |
| 395.7 | ἀθάνατον εὖ παθοῦσα [ |
| 395.8 | τὸν τἀγάθ’ αὐτῆι δόντα· πῶς [οὖ]ν̣ ἐ[σ]τί μοι [ |
| 403 | (quot desint uersus ignoratur) |
| 403 | ΧΟΡΟΥ |
| 418.1 | οὐκέτι [ |
| 418.2 | Θρασω[νιδ |
| 420.1 | τιτανα̣[ |
| 420.2 | καλῶς [ |
| 420.3 | οὐ παιδ[ |
| 420.4 | ζηλοτυπ̣[ο |
| 420.5 | ἃ νῦν λε̣[γ |
| 425.1 | εἰς τοὖρ[γον |
| 425.2 | διακοσι[ |
| 425.3 | νὴ Δία, τ[ |
| 425.4 | ἀναγε[ |
| 425.5 | Γε ἀπὸ τῆς θύρας, ἄνθρ[ωπε |
| 429 | [?Θρα] [ |
| 430.1 | φαίνει γὰρ ἀγαθὸν ν[ |
| 430.2 | (Γε) διδόασί σοι γυνα̣ῖκα ..[ |
| 430.3 | προσευξάμην [ |
| 430.4 | οὕτως ἀγαθὸν γέ[νοιτο |
| 430.5 | (Θρα) οὐκ ἐξαπατᾶις δὲ [ |
| 435 | πῶς εἶπεν; |
| 435.1 | (Γε) Ἡρ[άκλεις |
| 435.2 | (Θρα) τὰ ῥήματ’ αὐτά μοι [ |
| 435.3 | λέγων τάχα τ̣ρ̣έχει [ |
| 435.4 | (Γε) ἔλεγεν “θυγάτριον [ |
| 435.5 | “ναί”, φησι, “πάππα, βούλ[ομαι |
| 440.1 | ἤκους’· ἃ δ’ ἤκουσα .ε̣[ |
| 440.2 | ἔκπλεα γελῶσ̣ά̣ γ’ ηπ[ |
| 440.3 | (Θρα) ἀγαθὰ λέγεις. |
| 442.1 | (Γε) εφ.δ...[ τὴν θύραν |
| 442.2 | ψοφεῖ τις αὐτῶν. |
| 443.1 | Δη πρ[ |
| 443.2 | [Θρα] καλῶς ποῶν. |
| 444 | (Δη) παίδ[ων ἐπ’ ἀρότωι γνησίων |
| 445.1 | δίδωμι τὴν ἐμὴν θυγ[ατέρα |
| 445.2 | καὶ δύο τάλαντα προῖκα [ |
| 445.3 | [Θρα] |
| 447.1 | μόνον ἀπόδος..δ[ |
| 447.2 | πάντας γ̣ὰ̣ρ̣ ἀντ[ |
| 447.3 | ἀπὸ ταὐτομάτου [ δεῖπνον ξένια κ̣[ |
| 447.4 | ἀλλ’ εἰσί[ωμεν |
| 447.5 | (uersus laceri vi) |
| 458.1 | εἶ[ἑ]ν̣, μετέμελ’ αὐτ[ |
| 458.2 | παιδάριον, ἅψας δᾶι[δα |
| 460.1 | στεφάνους τ’ ἔ[χ]ο̣ν̣τ̣ε̣[ς |
| 460.2 | καὶ μηδέπω δεῖπ̣ν̣[ |
| 460.3 | προσμείνατ’ ἐπ.[ |
| 460.4 | ὑμᾶς [..........]· μ[ |
| 460.5 | ἄνδρες πρε̣π̣όν̣τ̣ω̣ς̣ πά[ντες ἐπικροτήσατε· |
| 465 | ἡ δ’ εὐπάτειρα φιλόγελώς τε παρθένος Νίκη μεθ’ ἡμῶν εὐμενὴς ἕποιτ’ ἀεί. |