eul_wid: cbm-bd
ῬῆσοςRhesus
Euripides Rhesus PDF
| 1 | ΧΟΡΟΣ |
| 1.1 | Βῆθι πρὸς εὐνὰς τὰς Ἑκτορέους· |
| 1.2 | τίς ὑπασπιστῶν ἄγρυπνος βασιλέως |
| 1.3 | ἢ τευχοφόρων; |
| 1.4 | δέξαιτο νέων κληδόνα μύθων, |
| 5.1 | οἳ τετράμοιρον νυκτὸς φυλακὴν |
| 5.2 | πάσης στρατιᾶς προκάθηνται. |
| 5.3 | ὄρθου κεφαλὴν πῆχυν ἐρείσας, |
| 5.4 | λῦσον βλεφάρων γοργωπὸν ἕδραν, |
| 5.5 | λεῖπε χαμεύνας φυλλοστρώτους, |
| 10.1 | Ἕκτορ· καιρὸς γὰρ ἀκοῦσαι. |
| 10.2 | ΕΚΤΩΡ |
| 11.1 | τίς ὅδ’—ἦ φίλιος φθόγγος; —τίς ἀνήρ; |
| 11.2 | τί τὸ σῆμα; θρόει. |
| 11.3 | τίνες ἐκ νυκτῶν τὰς ἡμετέρας κοίτας πλάθους’; ἐνέπειν χρή. |
| 15.1 | Χο. φύλακες στρατιᾶς. Εκ. τί φέρηι θορύβωι, |
| 15.2 | [Χο. θάρσει. Εκ. θαρσῶ. |
| 15.3 | †μῶν τις λόχος ἐκ νυκτῶν; Χο. οὐκ ἔστι. Εκ. τί |
| 17.1 | σὺ γὰρ† |
| 17.2 | φυλακὰς προλιπὼν κινεῖς στρατιάν,] |
| 17.3 | εἰ μή τιν’ ἔχων νυκτηγορίαν; |
| 20.1 | οὐκ οἶσθα δορὸς πέλας Ἀργείου |
| 20.2 | νυχίαν ἡμᾶς |
| 20.3 | κοίτην πανόπλους κατέχοντας; |
| 20.4 | Χο. ὁπλίζου χέρα, συμμάχων, |
| 20.5 | Ἕκτορ, βᾶθι πρὸς εὐνάς, |
| 25.1 | ὄτρυνον ἔγχος αἴρειν, ἀφύπνισον. |
| 25.2 | πέμπε φίλους ἰέναι ποτὶ σὸν λόχον, |
| 25.3 | ἁρμόσατε ψαλίοις ἵππους. |
| 25.4 | τίς εἶς’ ἐπὶ Πανθοΐδαν |
| 25.5 | ἢ τὸν Εὐρώπας, Λυκίων ἀγὸν ἀνδρῶν; |
| 30.1 | ποῦ σφαγίων ἔφοροι, |
| 30.2 | ποῦ δὲ γυμνήτων μόναρχοι |
| 30.3 | τοξοφόροι τε Φρυγῶν; ζεύγνυτε κερόδετα τόξα νευραῖς. |
| 30.4 | Εκ. τὰ μὲν ἀγγέλλεις δείματ’ ἀκούειν, |
| 35.1 | τὰ δὲ θαρσύνεις, κοὐδὲν καθαρῶς. |
| 35.2 | ἀλλ’ ἦ Κρονίου Πανὸς τρομερᾶι |
| 35.3 | μάστιγι φοβῆι, φυλακὰς δὲ λιπὼν |
| 35.4 | κινεῖς στρατιάν; τί θροεῖς; τί σε φῶ |
| 35.5 | νέον ἀγγέλλειν; πολλὰ γὰρ εἰπὼν |
| 40.1 | οὐδὲν τρανῶς ἀπέδειξας. |
| 40.2 | Χο. πύρ’ αἴθει στρατὸς Ἀργόλας, |
| 40.3 | Ἕκτορ, πᾶσαν ἀν’ ὄρφναν, |
| 40.4 | διειπετῆ δὲ ναῶν πυρσοῖς σταθμά. |
| 40.5 | πᾶς δ’ Ἀγαμεμνονίαν προσέβα στρατὸς |
| 45.1 | ἐννύχιος θορύβωι σκηνάν, |
| 45.2 | νέαν τιν’ ἐφιέμενοι |
| 45.3 | βάξιν· οὐ γάρ πω πάρος ὧδ’ ἐφοβήθη |
| 45.4 | ναυσιπόρος στρατιά. |
| 45.5 | σοὶ δ’, ὑποπτεύων τὸ μέλλον, ἤλυθον ἄγγελος ὡς |
| 45.6 | μήποτέ τιν’ ἐς ἐμὲ μέμψιν εἴπηις. |
| 45.7 | Εκ. ἐς καιρὸν ἥκεις, καίπερ ἀγγέλλων φόβον· ἅνδρες γὰρ ἐκ γῆς τῆσδε νυκτέρωι πλάτηι |
| 45.8 | λαθόντες ὄμμα τοὐμὸν ἀρεῖσθαι φυγὴν |
| 55.1 | μέλλουσι· σαίνει μ’ ἔννυχος φρυκτωρία. |
| 55.2 | ὦ δαῖμον, ὅστις μ’ εὐτυχοῦντ’ ἐνόσφισας |
| 55.3 | θοίνης λέοντα, πρὶν τὸν Ἀργείων στρατὸν |
| 55.4 | σύρδην ἅπαντα τῶιδ’ ἀναλῶσαι δορί. |
| 55.5 | εἰ γὰρ φαεννοὶ μὴ †ξυνέσχον† ἡλίου |
| 60.1 | λαμπτῆρες, οὔτἂν ἔσχον εὐτυχοῦν δόρυ, |
| 60.2 | πρὶν ναῦς πυρῶσαι καὶ διὰ σκηνῶν μολεῖν |
| 60.3 | κτείνων Ἀχαιοὺς τῆιδε πολυφόνωι χερί. |
| 60.4 | κἀγὼ μὲν ἦ πρόθυμος ἱέναι δόρυ |
| 60.5 | ἐν νυκτὶ χρῆσθαί τ’ εὐτυχεῖ ῥύμηι θεοῦ· |
| 65.1 | ἀλλ’ οἱ σοφοί με καὶ τὸ θεῖον εἰδότες |
| 65.2 | μάντεις ἔπεισαν ἡμέρας μεῖναι φάος |
| 65.3 | κἄπειτ’ Ἀχαιῶν μηδέν’ ἐν χέρσωι λιπεῖν. |
| 65.4 | οἱ δ’ οὐ μένουσι τῶν ἐμῶν θυοσκόων |
| 65.5 | βουλάς· ἐν ὄρφνηι δραπέτης μέγα σθένει. |
| 70.1 | ἀλλ’ ὡς τάχιστα χρὴ παραγγέλλειν στρατῶι |
| 70.2 | τεύχη πρόχειρα λαμβάνειν λῆξαί θ’ ὕπνου, |
| 70.3 | ὡς ἄν τις αὐτῶν καὶ νεὼς θρώισκων ἔπι |
| 70.4 | νῶτον χαραχθεὶς κλίμακας ῥάνηι φόνωι, οἱ δ’ ἐν βρόχοισι δέσμιοι λελημμένοι |
| 75.1 | Φρυγῶν ἀρούρας ἐκμάθωσι γαπονεῖν. |
| 75.2 | Χο. Ἕκτορ, ταχύνεις πρὶν μαθεῖν τὸ δρώμενον· |
| 75.3 | ἅνδρες γὰρ εἰ φεύγουσιν οὐκ ἴσμεν τορῶς. |
| 75.4 | Εκ. τίς γὰρ πύρ’ αἴθειν πρόφασις Ἀργείων στρατόν; |
| 75.5 | Χο. οὐκ οἶδ’· ὕποπτον δ’ ἐστὶ κάρτ’ ἐμῆι φρενί. |
| 80.1 | Εκ. πάντ’ ἂν φοβηθεὶς ἴσθι δειμαίνων τόδε. |
| 80.2 | Χο. οὔπω πρὶν ἧψαν πολέμιοι τοσόνδε φῶς. |
| 80.3 | Εκ. οὐδ’ ὧδέ γ’ αἰσχρῶς ἔπεσον ἐν τροπῆι δορός. |
| 80.4 | Χο. σὺ ταῦτ’ ἔπραξας· καὶ τὰ λοιπὰ νῦν σκόπει. |
| 80.5 | Εκ. ἁπλοῦς ἐπ’ ἐχθροῖς μῦθος ὁπλίζειν χέρα. |
| 85.1 | Χο. καὶ μὴν ὅδ’ Αἰνέας καὶ μάλα σπουδῆι ποδὸς |
| 85.2 | στείχει, νέον τι πρᾶγμ’ ἔχων φίλοις φράσαι. |
| 85.3 | ΑΙΝΕΙΑΣ |
| 87.1 | Ἕκτορ, τί χρῆμα νύκτεροι κατὰ στρατὸν |
| 87.2 | τὰς σὰς πρὸς εὐνὰς φύλακες ἐλθόντες φόβωι |
| 87.3 | νυκτηγοροῦσι καὶ κεκίνηται στρατός; |
| 90.1 | Εκ. Αἰνέα, πύκαζε τεύχεσιν δέμας σέθεν. Αι. τί δ’ ἔστι; μῶν τις πολεμίων ἀγγέλλεται |
| 90.2 | δόλος κρυφαῖος ἑστάναι κατ’ εὐφρόνην; |
| 90.3 | Εκ. φεύγουσιν ἅνδρες κἀπιβαίνουσιν νεῶν. |
| 90.4 | Αι. τί τοῦδ’ ἂν εἴποις ἀσφαλὲς τεκμήριον; |
| 95.1 | Εκ. αἴθουσι πᾶσαν νύκτα λαμπάδας πυρός· |
| 95.2 | καί μοι δοκοῦσιν οὐ μενεῖν ἐς αὔριον, |
| 95.3 | ἀλλ’ ἐκκέαντες πύρς’ ἐπ’ εὐσέλμων νεῶν |
| 95.4 | φυγῆι πρὸς οἴκους τῆσδ’ ἀφορμήσειν χθονός. |
| 95.5 | Αι. σὺ δ’ ὡς τί δράσων πρὸς τάδ’ ὁπλίζηι χέρα; Εκ. φεύγοντας αὐτοὺς κἀπιθρώισκοντας νεῶν |
| 95.6 | λόγχηι καθέξω κἀπικείσομαι βαρύς· |
| 95.7 | αἰσχρὸν γὰρ ἡμῖν, καὶ πρὸς αἰσχύνηι κακόν, |
| 95.8 | θεοῦ διδόντος πολεμίους ἄνευ μάχης |
| 95.9 | φεύγειν ἐᾶσαι πολλὰ δράσαντας κακά. |
| 105.1 | Αι. εἴθ’ ἦσθ’ ἀνὴρ εὔβουλος ὡς δρᾶσαι χερί. |
| 105.2 | ἀλλ’ οὐ γὰρ αὑτὸς πάντ’ ἐπίστασθαι βροτῶν |
| 105.3 | πέφυκεν· ἄλλωι δ’ ἄλλο πρόσκειται γέρας, |
| 105.4 | σὲ μὲν μάχεσθαι, τοὺς δὲ βουλεύειν καλῶς· |
| 105.5 | ὅστις πυρὸς λαμπτῆρας ἐξήρθης κλυὼν |
| 110.1 | φλέγειν Ἀχαιούς, καὶ στρατὸν μέλλεις ἄγειν |
| 110.2 | τάφρους ὑπερβὰς νυκτὸς ἐν καταστάσει. |
| 110.3 | καίτοι περάσας κοῖλον αὐλώνων βάθος, |
| 110.4 | εἰ μὴ κυρήσεις πολεμίους ἀπὸ χθονὸς |
| 110.5 | φεύγοντας ἀλλὰ σὸν βλέποντας ἐς δόρυ, |
| 115.1 | νικώμενος μὲν οὔτι μὴ μόληις πάλιν· |
| 115.2 | πῶς γὰρ περάσει σκόλοπας ἐν τροπῆι στρατός; |
| 115.3 | πῶς δ’ αὖ γεφύρας διαβαλοῦς’ ἱππηλάται, |
| 115.4 | ἢν ἆρα μὴ θραύσαντες ἀντύγων χνόας; |
| 115.5 | νικῶν δ’ ἔφεδρον παῖδ’ ἔχεις τὸν Πηλέως, |
| 120.1 | ὅς ς’ οὐκ ἐάσει ναυσὶν ἐμβαλεῖν φλόγα, |
| 120.2 | οὐδ’ ὧδ’ Ἀχαιοὺς ὡς δοκεῖς ἀναρπάσαι· |
| 120.3 | αἴθων γὰρ ἁνὴρ καὶ πεπύργωται θράσει. |
| 120.4 | ἀλλὰ στρατὸν μὲν ἥσυχον παρ’ ἀσπίδας |
| 120.5 | εὕδειν ἐῶμεν ἐκ κόπων ἀρειφάτων, |
| 125.1 | κατάσκοπον δὲ πολεμίων, ὃς ἂν θέληι, |
| 125.2 | πέμπειν δοκεῖ μοι· κἂν μὲν αἴρωνται φυγήν, |
| 125.3 | στείχοντες ἐμπέσωμεν Ἀργείων στρατῶι· |
| 125.4 | εἰ δ’ ἐς δόλον τιν’ ἥδ’ ἄγει φρυκτωρία, |
| 125.5 | μαθόντες ἐχθρῶν μηχανὰς κατασκόπου |
| 130.1 | βουλευσόμεσθα· τήνδ’ ἔχω γνώμην, ἄναξ. |
| 130.2 | Χο. τάδε δοκεῖ, τάδε μεταθέμενος νόει. σφαλερὰ δ’ οὐ φιλῶ στρατηγῶν κράτη. |
| 130.3 | τί γὰρ ἄμεινον ἢ ταχυβάταν νεῶν |
| 130.4 | κατόπταν μολεῖν |
| 135.1 | πέλας ὅτι ποτ’ ἄρα δαΐοις |
| 135.2 | πυρὰ κατ’ ἀντίπρωι‐ |
| 136.1 | ρα ναυστάθμων δαίεται; |
| 136.2 | Εκ. νικᾶις, ἐπειδὴ πᾶσιν ἁνδάνει τάδε. |
| 136.3 | στείχων δὲ κοίμα συμμάχους· τάχ’ ἂν στρατὸς |
| 136.4 | κινοῖτ’ ἀκούσας νυκτέρους ἐκκλησίας. |
| 140.1 | ἐγὼ δὲ πέμψω πολεμίων κατάσκοπον. |
| 140.2 | κἂν μέν τιν’ ἐχθρῶν μηχανὴν πυθώμεθα, |
| 140.3 | σὺ πάντ’ ἀκούσηι καὶ παρὼν εἴσηι λόγον· |
| 140.4 | ἐὰν δ’ ἀπαίρως’ ἐς φυγὴν ὁρμώμενοι, |
| 140.5 | σάλπιγγος αὐδὴν προσδοκῶν καραδόκει, |
| 145.1 | ὡς οὐ μενοῦντά μ’· ἀλλὰ προσμείξω νεῶν |
| 145.2 | ὁλκοῖσι νυκτὸς τῆσδ’ ἐπ’ Ἀργείων στρατῶι. |
| 145.3 | Αι. πέμφ’ ὡς τάχιστα· νῦν γὰρ ἀσφαλῶς φρονεῖς. |
| 145.4 | σὺν σοὶ δ’ ἔμ’ ὄψηι καρτεροῦνθ’ ὅταν δέηι. |
| 145.5 | Εκ. τίς δῆτα Τρώων οἳ πάρεισιν ἐν λόγωι θέλει κατόπτης ναῦς ἐπ’ Ἀργείων μολεῖν; |
| 145.6 | τίς ἂν γένοιτο τῆσδε γῆς εὐεργέτης; |
| 145.7 | τίς φησιν; οὔτοι πάντ’ ἐγὼ δυνήσομαι πόλει πατρώιαι συμμάχοις θ’ ὑπηρετεῖν. |
| 145.8 | ΔΟΛΩΝ |
| 154 | ἐγὼ πρὸ γαίας τόνδε κίνδυνον θέλω |
| 155.1 | ῥίψας κατόπτης ναῦς ἐπ’ Ἀργείων μολεῖν, |
| 155.2 | καὶ πάντ’ Ἀχαιῶν ἐκμαθὼν βουλεύματα |
| 155.3 | ἥξω· ’πὶ τούτοις τόνδ’ ὑφίσταμαι πόνον. |
| 155.4 | Εκ. ἐπώνυμος μὲν κάρτα καὶ φιλόπτολις |
| 155.5 | Δόλων· πατρὸς δὲ καὶ πρὶν εὐκλεᾶ δόμον |
| 160.1 | νῦν δὶς τόσως ἔθηκας εὐκλεέστερον. |
| 160.2 | Δο. οὔκουν πονεῖν μὲν χρή, πονοῦντα δ’ ἄξιον |
| 160.3 | μισθὸν φέρεσθαι; παντὶ γὰρ προσκείμενον |
| 160.4 | κέρδος πρὸς ἔργωι τὴν χάριν τίκτει διπλῆν. |
| 160.5 | Εκ. ναί, καὶ δίκαια ταῦτα κοὐκ ἄλλως λέγω. |
| 165.1 | τάξαι δὲ μισθόν, πλὴν ἐμῆς τυραννίδος. |
| 165.2 | Δο. οὐ σῆς ἐρῶμεν πολιόχου τυραννίδος. |
| 165.3 | Εκ. σὺ δ’ ἀλλὰ γήμας Πριαμιδῶν γαμβρὸς γενοῦ. |
| 165.4 | Δο. οὐδ’ ἐξ ἐμαυτοῦ μειζόνων γαμεῖν θέλω. |
| 165.5 | Εκ. χρυσὸς πάρεστιν, εἰ τόδ’ αἰτήσεις γέρας. |
| 170.1 | Δο. ἀλλ’ ἔστ’ ἐν οἴκοις· οὐ βίου σπανίζομεν. |
| 170.2 | Εκ. τί δῆτα χρήιζεις ὧν κέκευθεν Ἴλιον; |
| 170.3 | Δο. ἑλὼν Ἀχαιοὺς δῶρά μοι ξυναίνεσον. |
| 170.4 | Εκ. δώσω· σὺ δ’ αἴτει πλὴν στρατηλάτας νεῶν. |
| 170.5 | Δο. κτεῖν’, οὔ ς’ ἀπαιτῶ Μενέλεω σχέσθαι χέρα. |
| 175.1 | Εκ. οὐ μὴν τὸν Οἰλέως παῖδά μ’ ἐξαιτεῖς λαβεῖν; Δο. κακαὶ γεωργεῖν χεῖρες εὖ τεθραμμέναι. |
| 175.2 | Εκ. τίν’ οὖν Ἀχαιῶν ζῶντ’ ἀποινᾶσθαι θέλεις; |
| 175.3 | Δο. καὶ πρόσθεν εἶπον· ἔστι χρυσὸς ἐν δόμοις. |
| 175.4 | Εκ. καὶ μὴν λαφύρων γ’ αὐτὸς αἱρήσηι παρών. |
| 180.1 | Δο. θεοῖσιν αὐτὰ πασσάλευε πρὸς δόμοις. |
| 180.2 | Εκ. τί δῆτα μεῖζον τῶνδέ μ’ αἰτήσεις γέρας; |
| 180.3 | Δο. ἵππους Ἀχιλλέως· χρὴ δ’ ἐπ’ ἀξίοις πονεῖν |
| 180.4 | ψυχὴν προβάλλοντ’ ἐν κύβοισι δαίμονος. |
| 180.5 | Εκ. καὶ μὴν ἐρῶντί γ’ ἀντερᾶις ἵππων ἐμοί· |
| 185.1 | ἐξ ἀφθίτων γὰρ ἄφθιτοι πεφυκότες |
| 185.2 | τὸν Πηλέως φέρουσι θούριον γόνον· |
| 185.3 | δίδωσι δ’ αὐτὸς πωλοδαμνήσας ἄναξ |
| 185.4 | Πηλεῖ Ποσειδῶν, ὡς λέγουσι, πόντιος. |
| 185.5 | ἀλλ’ οὔ ς’ ἐπάρας ψεύσομαι· δώσω δέ σοι, |
| 190.1 | κάλλιστον οἴκοις κτῆμ’, Ἀχιλλέως ὄχον. |
| 190.2 | Δο. αἰνῶ· λαβὼν δ’ ἄν φημι κάλλιστον Φρυγῶν |
| 190.3 | δῶρον δέχεσθαι τῆς ἐμῆς εὐσπλαγχνίας. |
| 190.4 | σὲ δ’ οὐ φθονεῖν χρή· μυρί’ ἐστὶν ἄλλα σοι |
| 190.5 | ἐφ’ οἷσι τέρψηι τῆσδ’ ἀριστεύων χθονός. |
| 195.1 | Χο. μέγας ἀγών, μεγάλα δ’ ἐπινοεῖς ἑλεῖν· |
| 195.2 | μακάριός γε μὰν κυρήσας ἔσηι. |
| 195.3 | πόνος ὅδ’ εὐκλεής· μέγα δὲ κοιράνοι‐ |
| 195.4 | σι γαμβρὸν πέλειν. τὰ θεόθεν ἐπιδέτω Δίκα, |
| 200a | τὰ δὲ παρ’ ἀνδράσιν |
| 200b | τέλειά σοι φαίνεται. |
| 201.1 | Δο. στείχοιμ’ ἄν· ἐλθὼν 〈δ’〉 ἐς δόμους ἐφέστιος |
| 201.2 | σκευῆι πρεπόντως σῶμ’ ἐμὸν καθάψομαι, |
| 201.3 | κἀκεῖθεν ἥσω ναῦς ἐπ’ Ἀργείων πόδα. |
| 201.4 | Χο. ἐπεὶ τίν’ ἄλλην ἀντὶ τῆσδ’ ἕξεις στολήν; |
| 205.1 | Δο. πρέπουσαν ἔργωι κλωπικοῖς τε βήμασιν. |
| 205.2 | Χο. σοφοῦ παρ’ ἀνδρὸς χρὴ σοφόν τι μανθάνειν· |
| 205.3 | λέξον, τίς ἔσται τοῦδε σώματος σαγή; |
| 205.4 | Δο. λύκειον ἀμφὶ νῶτ’ ἐνάψομαι δορὰν |
| 205.5 | καὶ χάσμα θηρὸς ἀμφ’ ἐμῶι θήσω κάραι, |
| 210.1 | βάσιν τε χερσὶ προσθίαν καθαρμόσας |
| 210.2 | καὶ κῶλα κώλοις τετράπουν μιμήσομαι |
| 210.3 | λύκου κέλευθον πολεμίοις δυσεύρετον, |
| 210.4 | τάφροις πελάζων καὶ νεῶν προβλήμασιν. |
| 210.5 | ὅταν δ’ ἔρημον χῶρον ἐμβαίνω ποδί, |
| 215.1 | δίβαμος εἶμι· τῆιδε σύγκειται δόλος. |
| 215.2 | Χο. ἀλλ’ εὖ ς’ ὁ Μαίας παῖς ἐκεῖσε καὶ πάλιν |
| 215.3 | πέμψειεν Ἑρμῆς, ὅς γε φηλητῶν ἄναξ. |
| 215.4 | ἔχεις δὲ τοὔργον· εὐτυχεῖν μόνον σε δεῖ. |
| 215.5 | Δο. σωθήσομαί τοι καὶ κτανὼν Ὀδυσσέως |
| 220.1 | οἴσω κάρα σοι—σύμβολον δ’ ἔχων σαφὲς |
| 220.2 | φήσεις Δόλωνα ναῦς ἐπ’ Ἀργείων μολεῖν— |
| 220.3 | ἢ παῖδα Τυδέως· οὐδ’ ἀναιμάκτωι χερὶ |
| 220.4 | ἥξω πρὸς οἴκους πρὶν φάος μολεῖν χθόνα. |
| 220.5 | Χο. Θυμβραῖε καὶ Δάλιε καὶ Λυκίας |
| 225.1 | ναὸν ἐμβατεύων |
| 225.2 | Ἄπολλον, ὦ Δία κεφαλά, μόλε τοξή‐ |
| 225.3 | ρης, ἱκοῦ ἐννύχιος |
| 225.4 | καὶ γενοῦ σωτήριος ἀνέρι πομπᾶς |
| 230.1 | ἁγεμὼν καὶ ξύλλαβε Δαρδανίδαις, |
| 230.2 | ὦ παγκρατές, ὦ Τροΐας |
| 230.3 | τείχη παλαιὰ δείμας. |
| 230.4 | μόλοι δὲ ναυκλήρια καὶ στρατιᾶς |
| 230.5 | Ἑλλάδος διόπτας |
| 235.1 | ἵκοιτο καὶ κάμψειε πάλιν θυμέλας οἴ‐ |
| 235.2 | κων πατρὸς Ἰλιάδας· |
| 237-238 | Φθιάδων δ’ ἵππων ποτ’ ἐπ’ ἄντυγα βαίη, |
| 239 | δεσπότου πέρσαντος Ἀχαιὸν Ἄρη, |
| 240.1 | τὰς πόντιος Αἰακίδαι |
| 240.2 | Πηλεῖ δίδωσι δαίμων. |
| 242-243 | ἐπεὶ πρό τ’ οἴκων πρό τε γᾶς ἔτλα μόνος |
| 244 | ναύσταθμα βὰς κατιδεῖν· ἄγαμαι |
| 245 | λήματος· ἦ σπάνις αἰεὶ |
| 246-247 | τῶν ἀγαθῶν, ὅταν ἦι δυσάλιον ἐν πελάγει |
| 248.1 | καὶ σαλεύηι |
| 248.2 | πόλις. ἔστι Φρυγῶν τις ἔστιν ἄλκιμος· ἔνι δὲ θράσος ἐν αἰχ‐ |
| 248.3 | μᾶι· πόθι Μυσῶν ὃς ἐμὰν |
| 248.4 | συμμαχίαν ἀτίζει; |
| 248.5 | τίν’ ἄνδρ’ Ἀχαιῶν ὁ πεδοστιβὴς σφαγεὺς |
| 255.1 | οὐτάσει ἐν κλισίαις, τετράπουν |
| 255.2 | μῖμον ἔχων ἐπὶ γαίας |
| 257-258 | θηρός; ἕλοι Μενέλαν, κτανὼν δ’ Ἀγαμεμνόνιον |
| 259 | κρᾶτ’ ἐνέγκοι |
| 260.1 | Ἑλέναι κακόγαμβρον ἐς χέρας γόον, |
| 260.2 | ὃς ἐπὶ πόλιν, ὃς ἐπὶ |
| 260.3 | γᾶν Τροΐαν χιλιόναυν |
| 260.4 | ἤλυθ’ ἔχων στρατείαν. |
| 260.5 | ΑΓΓΕΛΟΣ |
| 264 | ἄναξ, τοιούτων δεσπόταισιν ἄγγελος |
| 265.1 | εἴην τὸ λοιπὸν οἷά σοι φέρω μαθεῖν. |
| 265.2 | Εκ. ἦ πόλλ’ ἀγρώσταις σκαιὰ πρόσκειται φρενί· καὶ γὰρ σὺ ποίμνας δεσπόταις τευχεσφόροις |
| 265.3 | ἥκειν ἔοικας ἀγγελῶν ἵν’ οὐ πρέπει. |
| 265.4 | οὐκ οἶσθα δῶμα τοὐμὸν ἢ θρόνους πατρός, |
| 270.1 | οἷ χρῆν γεγωνεῖν ς’ εὐτυχοῦντα ποίμνια; |
| 270.2 | Αγ. σκαιοὶ βοτῆρές ἐσμεν· οὐκ ἄλλως λέγω. |
| 270.3 | ἀλλ’ οὐδὲν ἧσσόν σοι φέρω κεδνοὺς λόγους. |
| 270.4 | Εκ. παῦσαι λέγων μοι τὰς προσαυλείους τύχας· |
| 270.5 | μάχας πρὸ χειρῶν καὶ δόρη βαστάζομεν. |
| 275.1 | Αγ. τοιαῦτα κἀγὼ σημανῶν ἐλήλυθα· |
| 275.2 | ἀνὴρ γὰρ ἀλκῆς μυρίας στρατηλατῶν |
| 275.3 | στείχει φίλος σοι σύμμαχός τε τῆιδε γῆι. |
| 275.4 | Εκ. ποίας πατρώιας γῆς ἐρημώσας πέδον; |
| 275.5 | Αγ. Θρήικης· πατρὸς δὲ Στρυμόνος κικλήσκεται. |
| 280.1 | Εκ. Ῥῆσον τιθέντ’ ἔλεξας ἐν Τροίαι πόδα; |
| 280.2 | Αγ. ἔγνως· λόγου δὲ δὶς τόσου μ’ ἐκούφισας. |
| 280.3 | Εκ. καὶ πῶς πρὸς Ἴδης ὀργάδας πορεύεται, |
| 280.4 | πλαγχθεὶς πλατείας πεδιάδος θ’ ἁμαξιτοῦ; |
| 280.5 | Αγ. οὐκ οἶδ’ ἀκριβῶς· εἰκάσαι γε μὴν πάρα. |
| 285.1 | νυκτὸς γὰρ οὔτι φαῦλον ἐσβαλεῖν στρατόν, |
| 285.2 | κλύοντα πλήρη πεδία πολεμίας χερός. |
| 285.3 | φόβον δ’ ἀγρώσταις, οἳ κατ’ Ἰδαῖον λέπας |
| 285.4 | οἰκοῦμεν αὐτόρριζον ἑστίαν χθονός, |
| 285.5 | παρέσχε δρυμὸν νυκτὸς ἔνθηρον μολών. |
| 290.1 | πολλῆι γὰρ ἠχῆι Θρήικιος ῥέων στρατὸς ἔστειχε· θάμβει δ’ ἐκπλαγέντες ἵεμεν |
| 290.2 | ποίμνας πρὸς ἄκρας, μή τις Ἀργείων μόληι |
| 290.3 | λεηλατήσων καὶ σὰ πορθήσων σταθμά, |
| 290.4 | πρὶν δὴ δι’ ὤτων γῆρυν οὐχ Ἑλληνικὴν |
| 295.1 | ἐδεξάμεσθα καὶ μετέστημεν φόβου. |
| 295.2 | στείχων δ’ ἄνακτος προυξερευνητὰς ὁδοῦ |
| 295.3 | ἀνιστόρησα Θρηικίοις προσφθέγμασιν· |
| 295.4 | Τίς ὁ στρατηγὸς καὶ τίνος κεκλημένος |
| 295.5 | στείχει πρὸς ἄστυ Πριαμίδαισι σύμμαχος; καὶ πάντ’ ἀκούσας ὧν ἐφιέμην μαθεῖν |
| 295.6 | ἔστην· ὁρῶ δὲ Ῥῆσον ὥστε δαίμονα |
| 295.7 | ἑστῶτ’ ἐν ἵπποις Θρηικίοις τ’ ὀχήμασιν. |
| 295.8 | χρυσῆ δὲ πλάστιγξ αὐχένα ζυγηφόρον |
| 295.9 | πώλων ἔκληιε χιόνος ἐξαυγεστέρων. |
| 305.1 | πέλτη δ’ ἐπ’ ὤμων χρυσοκολλήτοις τύποις |
| 305.2 | ἔλαμπε· Γοργὼν δ’ ὡς ἐπ’ αἰγίδος θεᾶς |
| 305.3 | χαλκῆ μετώποις ἱππικοῖσι πρόσδετος |
| 305.4 | πολλοῖσι σὺν κώδωσιν ἐκτύπει φόβον. |
| 305.5 | στρατοῦ δὲ πλῆθος οὐδ’ ἂν ἐν ψήφου λόγωι |
| 310.1 | θέσθαι δύναι’ ἄν, ὡς ἄπλατον ἦν ἰδεῖν, |
| 310.2 | πολλοὶ μὲν ἱππῆς, πολλὰ πελταστῶν τέλη, |
| 310.3 | πολλοὶ δ’ ἀτράκτων τοξόται, πολὺς δ’ ὄχλος γυμνὴς ἁμαρτῆι, Θρηικίαν ἔχων στολήν. |
| 310.4 | τοιόσδε Τροίαι σύμμαχος πάρεστ’ ἀνήρ, |
| 315.1 | ὃν οὔτε φεύγων οὔθ’ ὑποσταθεὶς δορὶ |
| 315.2 | ὁ Πηλέως παῖς ἐκφυγεῖν δυνήσεται. |
| 315.3 | Χο. ὅταν πολίταις εὐσταθῶσι δαίμονες, |
| 315.4 | ἕρπει κατάντης ξυμφορὰ πρὸς τἀγαθά. |
| 315.5 | Εκ. πολλούς, ἐπειδὴ τοὐμὸν εὐτυχεῖ δόρυ |
| 320.1 | καὶ Ζεὺς πρὸς ἡμῶν ἐστιν, εὑρήσω φίλους. |
| 320.2 | ἀλλ’ οὐδὲν αὐτῶν δεόμεθ’, οἵτινες πάλαι |
| 320.3 | μὴ ξυμπονοῦσιν ἡνίκ’ ἐξώστης Ἄρης |
| 320.4 | ἔθραυε λαίφη τῆσδε γῆς μέγας πνέων. |
| 320.5 | Ῥῆσος δ’ ἔδειξεν οἷος ἦν Τροίαι φίλος· |
| 325.1 | ἥκει γὰρ ἐς δαῖτ’, οὐ παρὼν κυνηγέταις |
| 325.2 | αἱροῦσι λείαν οὐδὲ συγκαμὼν δορί. |
| 325.3 | Χο. ὀρθῶς ἀτίζεις κἀπίμομφος εἶ φίλοις· |
| 325.4 | δέχου δὲ τοὺς θέλοντας ὠφελεῖν πόλιν. |
| 325.5 | Εκ. ἀρκοῦμεν οἱ σώιζοντες Ἴλιον πάλαι. |
| 330.1 | Χο. πέποιθας ἤδη πολεμίους ἡιρηκέναι; |
| 330.2 | Εκ. πέποιθα· δείξει τοὐπιὸν σέλας θεοῦ. |
| 330.3 | Χο. ὅρα τὸ μέλλον· πόλλ’ ἀναστρέφει θεός. |
| 330.4 | Εκ. μισῶ φίλοισιν ὕστερον βοηδρομεῖν. |
| 336.1 | ὁ δ’ οὖν, ἐπείπερ ἦλθε, σύμμαχος μὲν οὔ, ξένος δὲ πρὸς τράπεζαν ἡκέτω ξένων· |
| 336.2 | χάρις γὰρ αὐτῶι Πριαμιδῶν διώλετο. |
| 334 | Χο. ἄναξ, ἀπωθεῖν συμμάχους ἐπίφθονον. |
| 335 | Αγ. φόβος γένοιτ’ ἂν πολεμίοις ὀφθεὶς μόνον. |
| 339 | Εκ. σύ τ’ εὖ παραινεῖς καὶ σὺ καιρίως σκοπεῖς. |
| 340.1 | ὁ χρυσοτευχὴς δ’ οὕνεκ’ ἀγγέλου λόγων |
| 340.2 | Ῥῆσος παρέστω τῆιδε σύμμαχος χθονί. |
| 340.3 | Χο. Ἀδράστεια μὲν ἁ Διὸς |
| 340.4 | παῖς εἴργοι στομάτων φθόνον· |
| 340.5 | φράσω γὰρ δὴ ὅσον μοι |
| 345.1 | ψυχᾶι προσφιλές ἐστιν εἰπεῖν. |
| 345.2 | ἥκεις, ὦ ποταμοῦ παῖ, |
| 345.3 | ἥκεις ἐπλάθης Φιλίου πρὸς αὐλὰν |
| 345.4 | ἀσπαστός, ἐπεί σε χρόνωι |
| 345.5 | Πιερὶς μάτηρ ὅ τε καλλιγέφυ‐ ρος ποταμὸς πορεύει |
| 345.6 | Στρυμών, ὅς ποτε τᾶς μελωι‐ |
| 345.7 | δοῦ Μούσας δι’ ἀκηράτων |
| 345.8 | δινηθεὶς ὑδροειδὴς |
| 345.9 | κόλπων σὰν ἐφύτευσεν ἥβαν. |
| 355.1 | σύ μοι Ζεὺς ὁ φαναῖος |
| 355.2 | ἥκεις διφρεύων βαλιαῖσι πώλοις. νῦν, ὦ πατρὶς ὦ Φρυγία, |
| 355.3 | ξὺν θεῶι νῦν σοι τὸν ἐλευθέριον |
| 355.4 | Ζῆνα πάρεστιν εἰπεῖν. |
| 360.1 | ἆρά ποτ’ αὖθις ἁ παλαιὰ Τροΐα |
| 360.2 | τοὺς προπότας παναμερεύ‐ |
| 360.3 | σει θιάσους ἐρώτων |
| 360.4 | ψαλμοῖσι καὶ κυλίκων οἰνοπλανήτοις |
| 360.5 | ἐπιδεξίοις ἁμίλλαις |
| 365 | κατὰ πόντον Ἀτρειδᾶν |
| 366a | Σπάρταν οἰχομένων |
| 366b | Ἰλιάδος παρ’ ἀκτᾶς; |
| 367.1 | ὦ φίλος, εἴθε μοι |
| 367.2 | σᾶι χερὶ καὶ σῶι δορὶ πρά‐ |
| 367.3 | ξας τάδ’ ἐς οἶκον ἔλθοις. |
| 370.1 | ἐλθὲ φάνηθι, τὰν ζάχρυσον προβαλοῦ |
| 370.2 | Πηλεΐδα κατ’ ὄμμα πέλ‐ |
| 370.3 | ταν δοχμίαν πεδαίρων |
| 370.4 | σχιστὰν παρ’ ἄντυγα, πώλους ἐρεθίζων |
| 370.5 | δίβολόν τ’ ἄκοντα πάλλων. |
| 375.1 | σὲ γὰρ οὔτις ὑποστὰς |
| 375.2 | Ἀργείας ποτ’ ἐν Ἥ‐ |
| 375.3 | ρας δαπέδοις χορεύσει· |
| 375.4 | ἀλλά νιν ἅδε γᾶ |
| 378 | καπφθίμενον Θρηικὶ μόρωι φίλτατον ἄχθος οἴσει. |
| 380 | ἰὼ ἰώ, |
| 380.1 | μέγας ὦ βασιλεῦ. καλόν, ὦ Θρήικη, |
| 380.2 | σκύμνον ἔθρεψας πολίαρχον ἰδεῖν. |
| 380.3 | ἴδε χρυσόδετον σώματος ἀλκήν, |
| 380.4 | κλύε καὶ κόμπους κωδωνοκρότους |
| 380.5 | παρὰ πορπάκων κελαδοῦντας. |
| 385.1 | θεός, ὦ Τροία, θεός, αὐτὸς Ἄρης |
| 385.2 | ὁ Στρυμόνιος πῶλος ἀοιδοῦ |
| 385.3 | Μούσης ἥκων καταπνεῖ σε. |
| 385.4 | ΡΗΣΟΣ |
| 388.1 | χαῖρ’, ἐσθλὸς ἐσθλοῦ παῖ, τύραννε τῆσδε γῆς, |
| 388.2 | Ἕκτορ· παλαιᾶι ς’ ἡμέραι προσεννέπω. |
| 390.1 | χαίρω δέ ς’ εὐτυχοῦντα καὶ προσήμενον |
| 390.2 | πύργοισιν ἐχθρῶν· συγκατασκάψων δ’ ἐγὼ |
| 390.3 | τείχη πάρειμι καὶ νεῶν πρήσων σκάφη. |
| 390.4 | Εκ. παῖ τῆς μελωιδοῦ μητέρος Μουσῶν μιᾶς |
| 390.5 | Θρηικός τε ποταμοῦ Στρυμόνος, φιλῶ λέγειν |
| 395.1 | τἀληθὲς αἰεὶ κοὐ διπλοῦς πέφυκ’ ἀνήρ. |
| 395.2 | πάλαι πάλαι χρῆν τῆιδε συγκάμνειν χθονὶ |
| 395.3 | ἐλθόντα, καὶ μὴ τοὐπὶ ς’ Ἀργείων ὕπο |
| 395.4 | Τροίαν ἐᾶσαι πολεμίωι πεσεῖν δορί. |
| 395.5 | οὐ γάρ τι λέξεις ὡς ἄκλητος ὢν φίλοις οὐκ ἦλθες οὐδ’ ἤμυνας οὐδ’ ἐπεστράφης. τίς γάρ σε κῆρυξ ἢ γερουσία Φρυγῶν |
| 395.6 | ἐλθοῦς’ ἀμύνειν οὐκ ἐπέσκηψεν πόλει; |
| 395.7 | ποῖον δὲ δώρων κόσμον οὐκ ἐπέμψαμεν; |
| 395.8 | σὺ δ’ ἐγγενὴς ὢν βάρβαρός τε βαρβάρους |
| 405.1 | Ἕλλησιν ἡμᾶς προύπιες τὸ σὸν μέρος. |
| 405.2 | καίτοι σε μικρᾶς ἐκ τυραννίδος μέγαν |
| 405.3 | Θρηικῶν ἄνακτα τῆιδ’ ἔθηκ’ ἐγὼ χερί, |
| 405.4 | ὅτ’ ἀμφὶ Πάγγαιόν τε Παιόνων τε γῆν |
| 405.5 | Θρηικῶν ἀρίστοις ἐμπεσὼν κατὰ στόμα |
| 410.1 | ἔρρηξα πέλτην, σοὶ δὲ δουλώσας λεὼν |
| 410.2 | παρέσχον· ὧν σὺ λακτίσας πολλὴν χάριν |
| 410.3 | φίλων νοσούντων ὕστερος βοηδρομεῖς. |
| 410.4 | οἱ δ’ οὐδὲν ἡμῖν ἐγγενεῖς πεφυκότες, |
| 410.5 | πάλαι παρόντες, οἱ μὲν ἐν χωστοῖς τάφοις |
| 415.1 | κεῖνται πεσόντες, πίστις οὐ σμικρὰ πόλει, |
| 415.2 | οἱ δ’ ἔν θ’ ὅπλοισι καὶ παρ’ ἱππείοις ὄχοις |
| 415.3 | ψυχρὰν ἄησιν δίψιόν τε πῦρ θεοῦ |
| 415.4 | μένουσι καρτεροῦντες, οὐκ ἐν δεμνίοις |
| 415.5 | πυκνὴν ἄμυστιν ὡς σὺ δεξιούμενοι. |
| 420.1 | ταῦθ’, ὡς ἂν εἰδῆις Ἕκτορ’ ὄντ’ ἐλεύθερον, |
| 420.2 | καὶ μέμφομαί σοι καὶ λέγω κατ’ ὄμμα σόν. |
| 420.3 | Ρη. τοιοῦτός εἰμι καὐτός, εὐθεῖαν λόγων τέμνων κέλευθον, κοὐ διπλοῦς πέφυκ’ ἀνήρ. |
| 420.4 | ἐγὼ δὲ μεῖζον ἢ σὺ τῆσδ’ ἀπὼν χθονὸς |
| 425.1 | λύπηι πρὸς ἧπαρ δυσφορῶν ἐτειρόμην. |
| 425.2 | ἀλλ’ ἀγχιτέρμων γαῖά μοι, Σκύθης λεώς, |
| 425.3 | μέλλοντι νόστον τὸν πρὸς Ἴλιον περᾶν |
| 425.4 | ξυνῆψε πόλεμον· ἀξένου δ’ ἀφικόμην |
| 425.5 | πόντου πρὸς ἀκτάς, Θρῆικα πορθμεύσων στρατόν. |
| 430.1 | ἔνθ’ αἱματηρὸς πελανὸς ἐς γαῖαν Σκύθης |
| 430.2 | ἠντλεῖτο λόγχηι Θρήιξ τε συμμιγὴς φόνος. |
| 430.3 | τοιάδε τοί μ’ ἀπεῖργε συμφορὰ πέδον |
| 430.4 | Τροίας ἱκέσθαι σύμμαχόν τέ σοι μολεῖν. |
| 430.5 | ἐπεὶ δ’ ἔπερσα, τῶνδ’ ὁμηρεύσας τέκνα, |
| 435.1 | τάξας ἔτειον δασμὸν ἐς δόμους φέρειν, |
| 435.2 | ἥκω περάσας ναυσὶ Πόντιον στόμα, |
| 435.3 | τὰ δ’ ἄλλα πεζὸς γῆς περῶν ὁρίσματα— |
| 435.4 | οὐχ ὡς σὺ κομπεῖς τὰς ἐμὰς ἀμύστιδας |
| 435.5 | οὐδ’ ἐν ζαχρύσοις δώμασιν κοιμώμενος, |
| 440.1 | ἀλλ’ οἷα πόντον Θρήικιον φυσήματα |
| 440.2 | κρυσταλλόπηκτα Παίονάς τ’ ἐπεζάρει |
| 440.3 | ξὺν τοῖσδ’ ἄυπνος οἶδα τλὰς πορπάμασιν. |
| 440.4 | ἀλλ’ ὕστερος μὲν ἦλθον, ἐν καιρῶι δ’ ὅμως· |
| 440.5 | σὺ μὲν γὰρ ἤδη δέκατον αἰχμάζεις ἔτος |
| 445.1 | κοὐδὲν περαίνεις, ἡμέραν δ’ ἐξ ἡμέρας |
| 445.2 | ῥίπτεις κυβεύων τὸν πρὸς Ἀργείους Ἄρη· ἐμοὶ δὲ φῶς ἓν ἡλίου καταρκέσει |
| 445.3 | πέρσαντι πύργους ναυστάθμοις ἐπεσπεσεῖν |
| 445.4 | κτεῖναί τ’ Ἀχαιούς· θατέραι δ’ ἀπ’ Ἰλίου πρὸς οἶκον εἶμι, συντεμὼν τοὺς σοὺς πόνους. |
| 445.5 | ὑμῶν δὲ μή τις ἀσπίδ’ ἄρηται χερί· |
| 445.6 | ἐγὼ γὰρ †ἕξεω† τοὺς μέγ’ αὐχοῦντας δορὶ |
| 445.7 | πέρσας Ἀχαιούς, καίπερ ὕστερος μολών. |
| 445.8 | Χο. ἰὼ ἰώ. |
| 455.1 | φίλα θροεῖς, φίλος Διόθεν εἶ· μόνον |
| 455.2 | φθόνον ἄμαχον ὕπατος |
| 455.3 | Ζεὺς θέλοι ἀμφὶ σοῖς λόγοισιν εἴργειν. |
| 455.4 | τὸ δὲ νάιον Ἀργόθεν δόρυ |
| 455.5 | οὔτε πρίν τιν’ οὔτε νῦν |
| 460 | ἀνδρῶν ἐπόρευσε σέθεν κρείσσω. πῶς μοι |
| 461-462 | Ἀχιλεὺς τὸ σὸν ἔγχος ἂν δύναιτο, |
| 463.1 | πῶς δ’ Αἴας ὑπομεῖναι; |
| 463.2 | εἰ γὰρ ἐγὼ τόδε γ’ ἦμαρ |
| 465.1 | εἰσίδοιμ’, ἄναξ, ὅτωι πολυφόνου |
| 465.2 | χειρὸς ἄποιν’ ἄροιο σᾶι λόγχαι. |
| 465.3 | Ρη. τοιαῦτα μέν σοι τῆς μακρᾶς ἀπουσίας πρᾶξαι παρέξω· σὺν δ’ Ἀδραστείαι λέγω. |
| 465.4 | ἐπεὶ δ’ ἂν ἐχθρῶν τήνδ’ ἐλευθέραν πόλιν |
| 470.1 | θῶμεν θεοῖσί τ’ ἀκροθίνι’ ἐξέληις, |
| 470.2 | ξὺν σοὶ στρατεύειν γῆν ἐπ’ Ἀργείων θέλω |
| 470.3 | καὶ πᾶσαν ἐλθὼν Ἑλλάδ’ ἐκπέρσαι δορί, |
| 470.4 | ὡς ἂν μάθωσιν ἐν μέρει πάσχειν κακῶς. |
| 470.5 | Εκ. εἰ τοῦ παρόντος τοῦδ’ ἀπαλλαχθεὶς κακοῦ |
| 475.1 | πόλιν νεμοίμην ὡς τὸ πρίν ποτ’ ἀσφαλῆ, |
| 475.2 | ἦ κάρτα πολλὴν θεοῖς ἂν εἰδείην χάριν. |
| 475.3 | τὰ δ’ ἀμφί τ’ Ἄργος καὶ νομὸν τὸν Ἑλλάδος |
| 475.4 | οὐχ ὧδε πορθεῖν ῥάιδι’ ὡς λέγεις δορί. |
| 475.5 | Ρη. οὐ τούσδ’ ἀριστέας φασὶν Ἑλλήνων μολεῖν; |
| 480.1 | Εκ. κοὐ μεμφόμεσθά γ’, ἀλλ’ ἅδην ἐλαύνομεν. |
| 480.2 | Ρη. οὔκουν κτανόντες τούσδε πάντ’ εἰργάσμεθα; |
| 480.3 | Εκ. μή νυν τὰ πόρσω τἀγγύθεν μεθεὶς σκόπει. |
| 480.4 | Ρη. ἀρκεῖν ἔοικέ σοι παθεῖν, δρᾶσαι δὲ μή. |
| 480.5 | Εκ. πολλῆς γὰρ ἄρχω κἀνθάδ’ ὢν τυραννίδος. |
| 485.1 | ἀλλ’ εἴτε λαιὸν εἴτε δεξιὸν κέρας |
| 485.2 | εἴτ’ ἐν μέσοισι συμμάχοις πάρεστί σοι |
| 485.3 | πέλτην ἐρεῖσαι καὶ καταστῆσαι στρατόν. |
| 485.4 | Ρη. μόνος μάχεσθαι πολεμίοις, Ἕκτορ, θέλω. |
| 485.5 | εἰ δ’ αἰσχρὸν ἡγῆι μὴ συνεμπρῆσαι νεῶν |
| 490.1 | πρύμνας, πονήσας τὸν πάρος πολὺν χρόνον, τάξον μ’ Ἀχιλλέως καὶ στρατοῦ κατὰ στόμα. |
| 490.2 | Εκ. οὐκ ἔστ’ ἐκείνωι θοῦρον ἀντᾶραι δόρυ. |
| 490.3 | Ρη. καὶ μὴν λόγος γ’ ἦν ὡς ἔπλευς’ ἐπ’ Ἴλιον. |
| 490.4 | Εκ. ἔπλευσε καὶ πάρεστιν· ἀλλὰ μηνίων |
| 495.1 | στρατηλάταισιν οὐ συναίρεται δόρυ. |
| 495.2 | Ρη. τίς δὴ μετ’ αὐτὸν ἄλλος εὐδοξεῖ στρατοῦ; |
| 495.3 | Εκ. Αἴας ἐμοὶ μὲν οὐδὲν ἡσσᾶσθαι δοκεῖ |
| 495.4 | χὠ Τυδέως παῖς· ἔστι δ’ αἱμυλώτατον |
| 495.5 | κρότημ’ Ὀδυσσεὺς λῆμά τ’ ἀρκούντως θρασὺς καὶ πλεῖστα χώραν τήνδ’ ἀνὴρ καθυβρίσας· |
| 495.6 | ὃς εἰς Ἀθάνας σηκὸν ἔννυχος μολὼν |
| 495.7 | κλέψας ἄγαλμα ναῦς ἐπ’ Ἀργείων φέρει. |
| 495.8 | ἤδη δ’ ἀγύρτης πτωχικὴν ἔχων στολὴν |
| 495.9 | ἐσῆλθε πύργους, πολλὰ δ’ Ἀργείοις κακὰ |
| 505.1 | ἠρᾶτο, πεμφθεὶς Ἰλίου κατάσκοπος· |
| 505.2 | κτανὼν δὲ φρουροὺς καὶ παραστάτας πυλῶν |
| 505.3 | ἐξῆλθεν· αἰεὶ δ’ ἐν λόχοις εὑρίσκεται |
| 505.4 | Θυμβραῖον ἀμφὶ βωμὸν ἄστεως πέλας |
| 505.5 | θάσσων· κακῶι δὲ μερμέρωι παλαίομεν. |
| 510.1 | Ρη. οὐδεὶς ἀνὴρ εὔψυχος ἀξιοῖ λάθραι |
| 510.2 | κτεῖναι τὸν ἐχθρόν, ἀλλ’ ἰὼν κατὰ στόμα. |
| 510.3 | τοῦτον δ’ ὃν ἵζειν φὴις σὺ κλωπικὰς ἕδρας |
| 510.4 | καὶ μηχανᾶσθαι, ζῶντα συλλαβὼν ἐγὼ πυλῶν ἐπ’ ἐξόδοισιν ἀμπείρας ῥάχιν |
| 515.1 | στήσω πετεινοῖς γυψὶ θοινατήριον. |
| 515.2 | ληιστὴν γὰρ ὄντα καὶ θεῶν ἀνάκτορα |
| 515.3 | συλῶντα δεῖ νιν τῶιδε κατθανεῖν μόρωι. |
| 515.4 | Εκ. νῦν μὲν καταυλίσθητι· καὶ γὰρ εὐφρόνη. |
| 515.5 | δείξω δ’ ἐγώ σοι χῶρον, ἔνθα χρὴ στρατὸν |
| 520.1 | τὸν σὸν νυχεῦσαι τοῦ τεταγμένου δίχα. |
| 520.2 | ξύνθημα δ’ ἡμῖν Φοῖβος, ἤν τι καὶ δέηι· |
| 520.3 | μέμνης’ ἀκούσας Θρηικί τ’ ἄγγειλον στρατῶι. |
| 520.4 | ὑμᾶς δὲ βάντας χρὴ προταινὶ τάξεων |
| 520.5 | φρουρεῖν ἐγερτὶ καὶ νεῶν κατάσκοπον |
| 525.1 | δέχθαι Δόλωνα· καὶ γάρ, εἴπερ ἐστὶ σῶς, |
| 525.2 | ἤδη πελάζει στρατοπέδοισι Τρωϊκοῖς. |
| 527-528 | Χο. τίνος ἁ φυλακά; τίς ἀμείβει τὰν ἐμάν; πρῶτα |
| 529 | δύεται σημεῖα καὶ ἑπτάποροι |
| 530.1 | Πλειάδες αἰθέριαι· |
| 530.2 | μέσα δ’ αἰετὸς οὐρανοῦ ποτᾶται. |
| 530.3 | ἔγρεσθε· τί μέλλετε; κοιτᾶν |
| 530.4 | ἔξιτε πρὸς φυλακάν. |
| 530.5 | οὐ λεύσσετε μηνάδος αἴγλαν; |
| 535 | ἀὼς δὴ πέλας ἀὼς |
| 536-537 | γίγνεται καί τις προδρόμων ὅδε γ’ ἐστὶν ἀστήρ. |
| 538.1 | — τίς ἐκηρύχθη πρώτην φυλακήν; |
| 538.2 | — Μυγδόνος υἱόν φασι Κόροιβον. |
| 540 | — τίς γὰρ ἐπ’ αὐτῶι; — Κίλικας Παίων |
| 541-542 | στρατὸς ἤγειρεν, Μυσοὶ δ’ ἡμᾶς. |
| 543.1 | — οὔκουν Λυκίους πέμπτην φυλακὴν |
| 543.2 | βάντας ἐγείρειν |
| 545 | καιρὸς κλήρου κατὰ μοῖραν; |
| 546-547 | Χο. καὶ μὰν ἀίω· Σιμόεντος ἡμένα κοίτας |
| 548.1 | φοινίας ὑμνεῖ πολυχορδοτάται |
| 548.2 | γήρυϊ παιδολέτωρ μελοποιὸν ἀηδονὶς μέριμναν. |
| 548.3 | ἤδη δὲ νέμουσι κατ’ Ἴδαν |
| 548.4 | ποίμνια· νυκτιβρόμου |
| 548.5 | σύριγγος ἰὰν κατακούω. |
| 548.6 | θέλγει δ’ ὄμματος ἕδραν |
| 555-556 | ὕπνος· ἅδιστος γὰρ ἔβα βλεφάροις πρὸς ἀῶ. |
| 557.1 | — τί ποτ’ οὐ πελάθει σκοπός, ὃν ναῶν |
| 557.2 | Ἕκτωρ ὤτρυνε κατόπτην; |
| 557.3 | — ταρβῶ· χρόνιος γὰρ ἄπεστιν. |
| 560.1 | — ἀλλ’ ἦ κρυπτὸν λόχον ἐσπαίσας |
| 560.2 | διόλωλε; †τάχ’ ἂν εἴη† φοβερόν μοι. |
| 560.3 | — αὐδῶ Λυκίους πέμπτην φυλακὴν |
| 560.4 | βάντας ἐγείρειν |
| 560.5 | ἡμᾶς κλήρου κατὰ μοῖραν. |
| 565 | ΟΔΥΣΣΕΥΣ |
| 565.1 | Διόμηδες, οὐκ ἤκουσας—ἢ κενὸς ψόφος |
| 565.2 | στάζει δι’ ὤτων; —τευχέων τινὰ κτύπον; |
| 565.3 | ΔΙΟΜΗΔΗΣ |
| 567.1 | οὔκ, ἀλλὰ δεσμὰ πωλικῶν ἐξ ἀντύγων |
| 567.2 | κλάζει σίδηρον· κἀμέ τοι, πρὶν ἠισθόμην |
| 567.3 | δεσμῶν ἀραγμὸν ἱππικῶν, ἔδυ φόβος. |
| 570.1 | Οδ. ὅρα κατ’ ὄρφνην μὴ φύλαξιν ἐντύχηις. |
| 570.2 | Δι. φυλάξομαί τοι κἀν σκότωι τιθεὶς πόδα. |
| 570.3 | Οδ. ἢν δ’ οὖν ἐγείρηις, οἶσθα σύνθημα στρατοῦ; Δι. Φοῖβον Δόλωνος οἶδα σύμβολον κλυών. |
| 570.4 | Οδ. ἔα· |
| 574 | εὐνὰς ἐρήμους τάσδε πολεμίων ὁρῶ. |
| 575.1 | Δι. καὶ μὴν Δόλων γε τάσδ’ ἔφραζεν Ἕκτορος |
| 575.2 | κοίτας, ἐφ’ ὧιπερ ἔγχος εἵλκυσται τόδε. |
| 575.3 | Οδ. τί δῆτ’ ἂν εἴη; μῶν λόχος βέβηκέ ποι; |
| 575.4 | Δι. ἴσως ἐφ’ ἡμῖν μηχανὴν στήσων τινά. |
| 575.5 | Οδ. θρασὺς γὰρ Ἕκτωρ νῦν, ἐπεὶ κρατεῖ, θρασύς. |
| 580.1 | Δι. τί δῆτ’, Ὀδυσσεῦ, δρῶμεν; οὐ γὰρ ηὕρομεν |
| 580.2 | τὸν ἄνδρ’ ἐν εὐναῖς, ἐλπίδων δ’ ἡμάρτομεν. |
| 580.3 | Οδ. στείχωμεν ὡς τάχιστα ναυστάθμων πέλας. |
| 580.4 | σώιζει γὰρ αὐτὸν ὅστις εὐτυχῆ θεῶν |
| 580.5 | τίθησιν· ἡμῖν δ’ οὐ βιαστέον τύχην. |
| 585.1 | Δι. οὔκουν ἐπ’ Αἰνέαν ἢ τὸν ἔχθιστον Φρυγῶν |
| 585.2 | Πάριν μολόντε χρὴ καρατομεῖν ξίφει; |
| 585.3 | Οδ. πῶς οὖν ἐν ὄρφνηι πολεμίων ἀνὰ στρατὸν |
| 585.4 | ζητῶν δυνήσηι τούσδ’ ἀκινδύνως κτανεῖν; |
| 585.5 | Δι. αἰσχρόν γε μέντοι ναῦς ἐπ’ Ἀργείων μολεῖν |
| 590.1 | δράσαντε μηδὲν πολεμίους νεώτερον. |
| 590.2 | Οδ. πῶς δ’ οὐ δέδρακας; οὐ κτανόντε ναυστάθμων |
| 590.3 | κατάσκοπον Δόλωνα σώιζομεν τάδε |
| 590.4 | σκυλεύματ’; ἢ πᾶν στρατόπεδον πέρσειν δοκεῖς; Δι. πείθεις· πάλιν στείχωμεν· εὖ δοίη τύχη. |
| 595 | ΑΘΗΝΑ |
| 595.1 | ποῖ δὴ λιπόντε Τρωϊκῶν ἐκ τάξεων |
| 595.2 | χωρεῖτε, λύπηι καρδίαν δεδηγμένοι, |
| 595.3 | εἰ μὴ κτανεῖν σφῶιν Ἕκτορ’ ἢ Πάριν θεὸς |
| 595.4 | δίδωσιν; ἄνδρα δ’ οὐ πέπυσθε σύμμαχον |
| 595.5 | Τροίαι μολόντα Ῥῆσον οὐ φαύλωι τρόπωι; ὃς εἰ διοίσει νύκτα τήνδ’ ἐς αὔριον, |
| 595.6 | οὔτ’ ἄν σφ’ Ἀχιλλεὺς οὔτ’ ἂν Αἴαντος δόρυ |
| 595.7 | μὴ πάντα πέρσαι ναύσταθμ’ Ἀργείων σχέθοι, |
| 595.8 | τείχη κατασκάψαντα καὶ πυλῶν ἔσω |
| 595.9 | λόγχηι πλατεῖαν ἐσδρομὴν ποιούμενον. |
| 605.1 | τοῦτον κατακτὰς πάντ’ ἔχεις· τὰς δ’ Ἕκτορος |
| 605.2 | εὐνὰς ἔασον καὶ καρατόμους σφαγάς· |
| 605.3 | ἔσται γὰρ αὐτῶι θάνατος ἐξ ἄλλης χερός. |
| 605.4 | Οδ. δέσποιν’ Ἀθάνα, φθέγματος γὰρ ἠισθόμην |
| 605.5 | τοῦ σοῦ συνήθη γῆρυν· ἐν πόνοισι γὰρ |
| 610.1 | παροῦς’ ἀμύνεις τοῖς ἐμοῖς ἀεί ποτε. |
| 610.2 | τὸν ἄνδρα δ’ ἡμῖν ποῦ κατηύνασται φράσον· |
| 610.3 | πόθεν τέτακται βαρβάρου στρατεύματος; |
| 610.4 | Αθ. ὅδ’ ἐγγὺς ἦσται κοὐ συνήθροισται στρατῶι, |
| 610.5 | ἀλλ’ ἐκτὸς αὐτὸν τάξεων κατηύνασεν |
| 615.1 | Ἕκτωρ, ἕως ἂν νύκτ’ ἀμείψηται φάος. |
| 615.2 | πέλας δὲ πῶλοι Θρηικίων ἐξ ἁρμάτων λευκαὶ δέδενται, διαπρεπεῖς ἐν εὐφρόνηι· |
| 615.3 | στίλβουσι δ’ ὥστε ποταμίου κύκνου πτερόν. |
| 615.4 | ταύτας, κτανόντε δεσπότην, κομίζετε, |
| 620.1 | κάλλιστον οἴκοις σκῦλον· οὐ γὰρ ἔσθ’ ὅπου |
| 620.2 | τοιόνδ’ ὄχημα χθὼν κέκευθε πωλικόν. |
| 620.3 | Οδ. Διόμηδες, ἢ σὺ κτεῖνε Θρήικιον λεών, |
| 620.4 | ἢ ’μοὶ πάρες γε, σοὶ δὲ χρὴ πώλους μέλειν. |
| 620.5 | Δι. ἐγὼ φονεύσω, πωλοδαμνήσεις δὲ σύ· |
| 625.1 | τρίβων γὰρ εἶ τὰ κομψὰ καὶ νοεῖν σοφός. |
| 625.2 | χρὴ δ’ ἄνδρα τάσσειν οὗ μάλιστ’ ἂν ὠφελοῖ. |
| 625.3 | Αθ. καὶ μὴν καθ’ ἡμᾶς τόνδ’ Ἀλέξανδρον βλέπω |
| 625.4 | στείχοντα, φυλάκων ἔκ τινος πεπυσμένον |
| 625.5 | δόξας ἀσήμους πολεμίων μεμβλωκότων. |
| 630.1 | Δι. πότερα σὺν ἄλλοις ἢ μόνος πορεύεται; |
| 630.2 | Αθ. μόνος· πρὸς εὐνὰς δ’, ὡς ἔοικεν, Ἕκτορος |
| 630.3 | χωρεῖ, κατόπτας σημανῶν ἥκειν στρατοῦ. |
| 630.4 | Δι. οὔκουν ὑπάρχειν τόνδε κατθανόντα χρή; |
| 630.5 | Αθ. οὐκ ἂν δύναιο τοῦ πεπρωμένου πλέον· |
| 635.1 | τοῦτον δὲ πρὸς σῆς χειρὸς οὐ θέμις θανεῖν. |
| 635.2 | ἀλλ’ ὧιπερ ἥκεις μορσίμους φέρων σφαγὰς |
| 635.3 | τάχυν’· ἐγὼ δὲ τῶιδε σύμμαχος Κύπρις |
| 635.4 | δοκοῦς’ ἀρωγὸς ἐν πόνοις παραστατεῖν |
| 635.5 | σαθροῖς λόγοισιν ἐχθρὸν ἄνδρ’ ἀμείψομαι. |
| 640.1 | καὶ ταῦτ’ ἐγὼ μὲν εἶπον· ὃν δὲ χρὴ παθεῖν οὐκ οἶδεν οὐδ’ ἤκουσεν ἐγγὺς ὢν λόγου. |
| 640.2 | ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ |
| 642.1 | σὲ τὸν στρατηγὸν καὶ κασίγνητον λέγω, |
| 642.2 | Ἕκτορ, καθεύδεις; οὐκ ἐγείρεσθαί ς’ ἐχρῆν; |
| 642.3 | ἐχθρῶν τις ἡμῖν χρίμπτεται στρατεύματι, |
| 645.1 | ἢ κλῶπες ἄνδρες ἢ κατάσκοποί τινες. |
| 645.2 | Αθ. θάρσει· φυλάσσω ς’ ἥδε πρευμενὴς Κύπρις. |
| 645.3 | μέλει δ’ ὁ σός μοι πόλεμος, οὐδ’ ἀμνημονῶ |
| 645.4 | τιμῆς, ἐπαινῶ δ’ εὖ παθοῦσα πρὸς σέθεν. |
| 645.5 | καὶ νῦν ἐπ’ εὐτυχοῦντι Τρωϊκῶι στρατῶι ἥκω πορεύους’ ἄνδρα σοι μέγαν φίλον, |
| 645.6 | τῆς ὑμνοποιοῦ παῖδα Θρήικιον θεᾶς |
| 645.7 | [Μούσης· πατρὸς δὲ Στρυμόνος κικλήσκεται]. |
| 645.8 | Αλ. ἀεί ποτ’ εὖ φρονοῦσα τυγχάνεις πόλει |
| 645.9 | κἀμοί, μέγιστον δ’ ἐν βίωι κειμήλιον |
| 655.1 | κρίνας σέ φημι τῆιδε προσθέσθαι πόλει. |
| 655.2 | ἥκω δ’ ἀκούσας οὐ τορῶς—φήμη δέ τις |
| 655.3 | φύλαξιν ἐμπέπτωκεν—ὡς κατάσκοποι |
| 655.4 | ἥκους’ Ἀχαιῶν. χὠ μὲν οὐκ ἰδὼν λέγει, |
| 655.5 | ὁ δ’ εἰσιδὼν μολόντας οὐκ ἔχει φράσαι· |
| 660.1 | ὧν οὕνεκ’ εὐνὰς ἤλυθον πρὸς Ἕκτορος. |
| 660.2 | Αθ. μηδὲν φοβηθῆις· οὐδὲν ἐν στρατῶι νέον· |
| 660.3 | Ἕκτωρ δὲ φροῦδος Θρῆικα κοιμήσων στρατόν. |
| 660.4 | Αλ. σύ τοί με πείθεις, σοῖς δὲ πιστεύων λόγοις |
| 660.5 | τάξιν φυλάξων εἶμ’ ἐλεύθερος φόβου. |
| 665.1 | Αθ. χώρει· μέλειν γὰρ πάντ’ ἐμοὶ δόκει τὰ σά, |
| 665.2 | ὥστ’ εὐτυχοῦντας συμμάχους ἐμοὺς ὁρᾶν· |
| 665.3 | γνώσηι δὲ καὶ σὺ τὴν ἐμὴν προθυμίαν. |
| 665.4 | ὑμᾶς δ’ ἀυτῶ τοὺς ἄγαν ἐρρωμένους, |
| 665.5 | Λαερτίου παῖ, θηκτὰ κοιμίσαι ξίφη. |
| 670.1 | κεῖται γὰρ ἡμῖν Θρήικιος στρατηλάτης |
| 670.2 | ἵπποι τ’ ἔχονται, πολέμιοι δ’ ἠισθημένοι |
| 670.3 | χωροῦς’ ἐφ’ ὑμᾶς. ἀλλ’ ὅσον τάχιστα χρὴ |
| 670.4 | φεύγειν πρὸς ὁλκοὺς ναυστάθμων. τί μέλλετε |
| 670.5 | σκηπτοῦ ’πιόντος πολεμίων σῶσαι βίον; |
| 675 | Χο. ἔα ἔα· |
| 675.1 | βάλε βάλε βάλε· θένε θένε 〈θένε〉. |
| 675.2 | τίς ἁνήρ; |
| 675.3 | λεῦσσε· τοῦτον αὐδῶ. |
| 680.1 | δεῦρο δεῦρο πᾶς. |
| 680.2 | τούσδ’ ἔχω, τούσδ’ ἔμαρψα |
| 678-679 | κλῶπας οἵτινες κατ’ ὄρφνην τόνδε κινοῦσι στρατόν. |
| 682.1 | τίς ὁ λόχος; πόθεν ἔβας; ποδαπὸς εἶ; Οδ. οὔ σε χρὴ εἰδέναι. Χο. θανῆι γὰρ σήμερον δράσας κακῶς· |
| 682.2 | οὐκ ἐρεῖς ξύνθημα, λόγχην πρὶν διὰ στέρνων μολεῖν; |
| 685.1 | Οδ. †ἵστω θάρσει. Χο. πέλας ἴθι παῖε πᾶς.† |
| 685.2 | ἦ σὺ δὴ Ῥῆσον κατέκτας; Οδ. 〈μὴ〉 ἀλλὰ τὸν |
| 686.1 | κτενοῦντα σέ. |
| 686.2 | ἴσχε πᾶς τις. Χο. οὐ μὲν οὖν. Οδ. ἆ· φίλιον ἄνδρα μὴ |
| 687.1 | θένηις. |
| 687.2 | Χο. καὶ τί δὴ τὸ σῆμα; Οδ. Φοῖβος. Χο. ἔμαθον· ἴσχε |
| 688.1 | πᾶς δόρυ. |
| 688.2 | οἶσθ’ ὅποι βεβᾶσιν ἅνδρες; Οδ. τῆιδέ πηι κατείδομεν. |
| 690.1 | Χο. ἕρπε πᾶς κατ’ ἴχνος αὐτῶν· ἢ βοὴν ἐγερτέον; |
| 690.2 | ἀλλὰ συμμάχους ταράσσειν δεινὸν ἐκ νυκτῶν φόβωι. |
| 690.3 | Χο. τίς ἀνδρῶν ὁ βάς; |
| 690.4 | τίς ὁ μέγα θρασὺς ἐπεύξεται |
| 690.5 | χέρα φυγὼν ἐμάν; |
| 695.1 | πόθεν νιν κυρήσω; |
| 695.2 | τίνι προσεικάσω, |
| 695.3 | ὅστις δι’ ὄρφνης ἦλθ’ ἀδειμάντωι ποδὶ |
| 695.4 | διά τε τάξεων καὶ φυλάκων ἕδρας; |
| 695.5 | Θεσσαλὸς ἢ παραλίαν Λοκρῶν νεμόμενος πόλιν; |
| 695.6 | ἢ νησιώτην σποράδα κέκτηται βίον; |
| 695.7 | τίς ἦν; πόθεν; ποίας πάτρας; |
| 695.8 | ποῖον ἐπεύχεται τὸν ὕπατον θεῶν; |
| 695.9 | — ἆρ’ ἔστ’ Ὀδυσσέως τοὔργον ἢ τίνος τόδε; |
| 705.1 | εἰ τοῖς πάροιθε χρὴ τεκμαίρεσθαι· τί μήν; |
| 705.2 | — δοκεῖς γάρ; — τί μὴν οὔ; |
| 705.3 | — θρασὺς γοῦν ἐς ἡμᾶς. |
| 705.4 | — τίν’ ἀλκὴν τίν’ αἰνεῖς; — Ὀδυσσῆ. |
| 705.5 | — μὴ κλωπὸς αἴνει φωτὸς αἱμύλον δόρυ. |
| 710.1 | Χο. ἔβα καὶ πάρος |
| 710.2 | κατὰ πόλιν ὕπαφρον ὄμμ’ ἔχων, ῥακοδύτωι στολᾶι |
| 710.3 | πυκασθείς, ξιφήρης |
| 710.4 | κρύφιος ἐν πέπλοις· |
| 715.1 | βίον δ’ ἐπαιτῶν εἷρπ’ ἀγύρτης τις λάτρις, |
| 715.2 | ψαφαρόχρουν κάρα πολυπινές τ’ ἔχων· |
| 715.3 | πολλὰ δὲ τὰν |
| 715.4 | βασιλίδ’ ἑστίαν Ἀτρειδᾶν κακῶς |
| 715.5 | ἔβαζε δῆθεν ἐχθρὸς ὢν στρατηλάταις. |
| 720.1 | ὄλοιτ’ ὄλοιτο πανδίκως, |
| 720.2 | πρὶν ἐπὶ γᾶν Φρυγῶν ποδὸς ἴχνος βαλεῖν. |
| 720.3 | — εἴτ’ οὖν Ὀδυσσέως εἴτε μή, φόβος μ’ ἔχει· |
| 720.4 | Ἕκτωρ γὰρ ἡμῖν τοῖς φύλαξι μέμψεται. |
| 720.5 | — τί λάσκων; — δυσοίζων ... |
| 725.1 | — τί δρᾶσαι; τί ταρβεῖς; |
| 725.2 | — καθ’ ἡμᾶς περᾶσαι ... — τίν’ ἀνδρῶν; |
| 725.3 | — οἳ τῆσδε νυκτὸς ἦλθον ἐς Φρυγῶν στρατόν. |
| 725.4 | ΗΝΙΟΧΟΣ |
| 728 | ἰὼ ἰώ· |
| 728 | δαίμονος τύχα βαρεῖα· φεῦ φεῦ. Χο. ἔα ἔα· |
| 730.1 | σῖγα πᾶς ὕφιζ’· ἴσως γὰρ ἐς βόλον τις ἔρχεται. |
| 730.2 | Ην. ἰὼ ἰώ· |
| 730.3 | συμφορὰ βαρεῖα Θρηικῶν. Χο. συμμάχων τις ὁ στένων. |
| 733a | Ην. ἰὼ ἰώ· |
| 733b | δύστηνος ἐγὼ σύ τ’ ἄναξ Θρηικῶν· |
| 734 | ὦ στυγνοτάτην Τροίαν ἐσιδών, |
| 735.1 | οἷόν σε βίου τέλος εἷλεν. |
| 735.2 | Χο. τίς εἶ ποτ’ ἀνδρῶν συμμάχων; κατ’ εὐφρόνην |
| 735.3 | ἀμβλῶπες αὐγαὶ κοὔ σε γιγνώσκω τορῶς. |
| 735.4 | Ην. ποῦ τιν’ ἀνάκτων Τρώων εὕρω; |
| 735.5 | ποῦ δῆθ’ Ἕκτωρ |
| 740.1 | τὸν ὑπασπίδιον κοῖτον ἰαύει; |
| 740.2 | τίνι σημήνω διόπων στρατιᾶς |
| 740.3 | οἷα πεπόνθαμεν, οἷά τις ἡμᾶς |
| 740.4 | δράσας ἀφανῆ φροῦδος, φανερὸν |
| 740.5 | Θρηιξὶν πένθος τολυπεύσας; |
| 745.1 | Χο. κακὸν κυρεῖν τι Θρηικίωι στρατεύματι |
| 745.2 | ἔοικεν, οἷα τοῦδε γιγνώσκω κλύων. |
| 745.3 | Ην. ἔρρει στρατιά, πέπτωκεν ἄναξ |
| 748-749.1 | δολίωι πληγῆι. ἆ ἆ ἆ ἆ, οἵα μ’ ὀδύνη τείρει φονίου |
| 748-749.2 | τραύματος εἴσω. πῶς ἂν ὀλοίμην; |
| 748-749.3 | χρῆν γάρ μ’ ἀκλεῶς Ῥῆσόν τε θανεῖν, |
| 748-749.4 | Τροίαι κέλσαντ’ ἐπίκουρον; |
| 748-749.5 | Χο. τάδ’ οὐκ ἐν αἰνιγμοῖσι σημαίνει κακά· |
| 755.1 | σαφῶς γὰρ αὐδᾶι συμμάχους ὀλωλότας. |
| 755.2 | Ην. κακῶς πέπρακται κἀπὶ τοῖς κακοῖσι πρὸς |
| 755.3 | αἴσχιστα. καίτοι δὶς τόσον κακὸν τόδε· |
| 755.4 | θανεῖν γὰρ εὐκλεῶς μέν, εἰ θανεῖν χρεών, |
| 755.5 | λυπρὸν μὲν οἶμαι τῶι θανόντι—πῶς γὰρ οὔ; — |
| 760.1 | τοῖς ζῶσι δ’ ὄγκος καὶ δόμων εὐδοξία· |
| 760.2 | ἡμεῖς δ’ ἀβούλως κἀκλεῶς ὀλώλαμεν. |
| 760.3 | ἐπεὶ γὰρ ἡμᾶς ηὔνας’ Ἑκτόρεια χείρ, |
| 760.4 | ξύνθημα λέξας, ηὕδομεν πεδοστιβεῖ |
| 760.5 | κόπωι δαμέντε, οὐδ’ ἐφρουρεῖτο στρατὸς |
| 765.1 | φυλακαῖσι νυκτέροισιν οὐδ’ ἐν τάξεσιν |
| 765.2 | ἔκειτο τεύχη πλῆκτρά τ’ οὐκ ἐπὶ ζυγοῖς |
| 765.3 | ἵππων καθήρμοσθ’, ὡς ἄναξ ἐπεύθετο |
| 765.4 | κρατοῦντας ὑμᾶς κἀφεδρεύοντας νεῶν |
| 765.5 | πρύμναισι· φαύλως δ’ ηὕδομεν πεπτωκότες. |
| 770.1 | κἀγὼ μελούσηι καρδίαι λήξας ὕπνου |
| 770.2 | πώλοισι χόρτον, προσδοκῶν ἑωθινὴν |
| 770.3 | ζεύξειν ἐς ἀλκήν, ἀφθόνωι μετρῶ χερί. λεύσσω δὲ φῶτε περιπολοῦνθ’ ἡμῶν στρατὸν |
| 770.4 | πυκνῆς δι’ ὄρφνης· ὡς δ’ ἐκινήθην ἐγώ, |
| 775.1 | ἐπτηξάτην τε κἀνεχωρείτην πάλιν. |
| 775.2 | ἤπυσα δ’ αὐτοῖς μὴ πελάζεσθαι στρατῶι, |
| 775.3 | κλῶπας δοκήσας συμμάχων πλάθειν τινάς. |
| 775.4 | οἱ δ’ οὐδέν· οὐ μὴν οὐδ’ ἐγὼ τὰ πλείονα· |
| 775.5 | ηὗδον δ’ ἀπελθὼν αὖθις ἐς κοίτην πάλιν. |
| 780.1 | καί μοι καθ’ ὕπνον δόξα τις παρίσταται· |
| 780.2 | ἵππους γὰρ ἃς ἔθρεψα κἀδιφρηλάτουν |
| 780.3 | Ῥήσωι παρεστὼς εἶδον, ὡς ὄναρ δοκῶν, |
| 780.4 | λύκους ἐπεμβεβῶτας ἑδραίαν ῥάχιν· |
| 780.5 | θείνοντε δ’ οὐρᾶι πωλικῆς ῥινοῦ τρίχα |
| 785.1 | ἤλαυνον, αἱ δ’ ἔρρεγκον ἐξ ἀρτηριῶν |
| 785.2 | θυμὸν πνέουσαι κἀνεχαίτιζον φόβωι. |
| 785.3 | ἐγὼ δ’ ἀμύνων θῆρας ἐξεγείρομαι |
| 785.4 | πώλοισιν· ἔννυχος γὰρ ἐξώρμα φόβος. |
| 785.5 | κλύω δ’ ἐπάρας κρᾶτα μυχθισμὸν νεκρῶν· |
| 790.1 | θερμὸς δὲ κρουνὸς δεσπότου παρὰ σφαγῆς |
| 790.2 | βάλλει με δυσθνήισκοντος αἵματος νέου. |
| 790.3 | ὀρθὸς δ’ ἀνάισσω χειρὶ σὺν κενῆι δορός· |
| 790.4 | καί μ’ ἔγχος αὐγάζοντα καὶ θηρώμενον παίει παραστὰς νεῖραν ἐς πλευρὰν ξίφει |
| 795.1 | ἀνὴρ ἀκμάζων· φασγάνου γὰρ ἠισθόμην |
| 795.2 | πληγῆς, βαθεῖαν ἄλοκα τραύματος λαβών. |
| 795.3 | πίπτω δὲ πρηνής· οἱ δ’ ὄχημα πωλικὸν |
| 795.4 | λαβόντες ἵππων ἵεσαν φυγῆι πόδα. |
| 795.5 | ἆ ἆ· |
| 799.1 | ὀδύνη με τείρει κοὐκέτ’ ὀρθοῦμαι τάλας. καὶ ξυμφορὰν μὲν οἶδ’ ὁρῶν, τρόπωι δ’ ὅτωι |
| 799.2 | τεθνᾶσιν οἱ θανόντες οὐκ ἔχω φράσαι |
| 799.3 | οὐδ’ ἐξ ὁποίας χειρός. εἰκάσαι δέ μοι |
| 799.4 | πάρεστι λυπρὰ πρὸς φίλων πεπονθέναι. |
| 799.5 | Χο. ἡνίοχε Θρηικὸς τοῦ κακῶς πεπραγότος, |
| 805.1 | μηδὲν δυσοίζου· πολέμιοι ’δρασαν τάδε. |
| 805.2 | Ἕκτωρ δὲ καὐτὸς συμφορᾶς πεπυσμένος |
| 805.3 | χωρεῖ· συναλγεῖ δ’, ὡς ἔοικε, σοῖς κακοῖς. |
| 805.4 | Εκ. πῶς, ὦ μέγιστα πήματ’ ἐξειργασμένοι, |
| 805.5 | μολόντες ὑμᾶς πολεμίων κατάσκοποι |
| 810.1 | λήθουσιν αἰσχρῶς καὶ κατεσφάγη στρατός, |
| 810.2 | κοὔτ’ εἰσιόντας στρατόπεδ’ ἐξαπώσατε |
| 810.3 | οὔτ’ ἐξιόντας; τῶνδε τίς τείσει δίκην |
| 810.4 | πλὴν σοῦ; σὲ γὰρ δὴ φύλακά φημ’ εἶναι στρατοῦ. |
| 810.5 | φροῦδοι δ’ ἄπληκτοι, τῆι Φρυγῶν κακανδρίαι |
| 815.1 | πόλλ’ ἐγγελῶντες τῶι στρατηλάτηι τ’ ἐμοί. |
| 815.2 | εὖ νυν τόδ’ ἴστε—Ζεὺς ὀμώμοται πατήρ— |
| 815.3 | ἤτοι μάραγνά γ’ ἢ καρανιστὴς μόρος |
| 815.4 | μένει σε δρῶντα τοιάδ’, ἢ τὸν Ἕκτορα τὸ μηδὲν εἶναι καὶ κακὸν νομίζετε. |
| 820.1 | Χο. ἰὼ ἰώ, |
| 820.2 | †μέγας ἐμοὶ μέγας ὦ πολίοχον κράτος |
| 820.3 | τότ’ ἄρ’ ἔμολον ὅτε σοι† |
| 820.4 | ἄγγελος ἦλθον ἀμφὶ ναῦς πύρ’ αἴθειν· |
| 820.5 | ἐπεὶ ἄγρυπνον ὄμμ’ ἐν εὐφρόναι |
| 825.1 | οὔτ’ ἐκοίμις’ οὔτ’ ἔβριξ’, |
| 825.2 | οὐ τὰς Σιμοεντιάδας παγάς· μή μοι |
| 825.3 | κότον, ὦ ἄνα, θῆις· ἀναίτιος γὰρ |
| 825.4 | †ἔγωγε πάντων†. |
| 825.5 | εἰ δὲ χρόνωι παρὰ καιρὸν |
| 830 | ἔργον ἢ λόγον πύθηι, κατά με γᾶς |
| 831-832 | ζῶντα πόρευσον· οὐ παραιτοῦμαι. |
| 833.1 | Ην. τί τοῖσδ’ ἀπειλεῖς βάρβαρός τε βαρβάρου |
| 833.2 | γνώμην ὑφαιρῆι τὴν ἐμήν, πλέκων λόγους; |
| 835.1 | σὺ ταῦτ’ ἔδρασας· οὐδέν’ ἂν δεξαίμεθα |
| 835.2 | οὔθ’ οἱ θανόντες οὔτ’ ἂν οἱ τετρωμένοι |
| 835.3 | ἄλλον· μακροῦ γε δεῖ σε καὶ σοφοῦ λόγου, |
| 835.4 | ὅτωι με πείσεις μὴ φίλους κατακτανεῖν, ἵππων ἐρασθείς, ὧν ἕκατι συμμάχους |
| 840.1 | τοὺς σοὺς φονεύεις, πόλλ’ ἐπισκήπτων μολεῖν. |
| 840.2 | ἦλθον, τεθνᾶσιν· εὐπρεπέστερον Πάρις |
| 840.3 | ξενίαν κατήισχυν’ ἢ σὺ συμμάχους κτανών. |
| 840.4 | μὴ γάρ τι λέξηις ὥς τις Ἀργείων μολὼν |
| 840.5 | διώλες’ ἡμᾶς· τίς ἂν ὑπερβαλὼν λόχους |
| 845.1 | Τρώων ἐφ’ ἡμᾶς ἦλθεν, ὥστε καὶ λαθεῖν; |
| 845.2 | σὺ πρόσθεν ἡμῶν ἧσο καὶ Φρυγῶν στρατός. |
| 845.3 | τίς οὖν τέτρωται, τίς τέθνηκε †συμμάχων† |
| 845.4 | τῶν σῶν, μολόντων ὧν σὺ πολεμίων λέγεις; |
| 845.5 | ἡμεῖς δὲ καὶ τετρώμεθ’, οἱ δὲ μειζόνως παθόντες οὐχ ὁρῶσιν ἡλίου φάος. |
| 845.6 | ἁπλῶς δ’ Ἀχαιῶν οὐδέν’ αἰτιώμεθα. |
| 845.7 | τίς δ’ ἂν χαμεύνας πολεμίων κατ’ εὐφρόνην |
| 845.8 | Ῥήσου μολὼν ἐξηῦρεν, εἰ μή τις θεῶν |
| 845.9 | ἔφραζε τοῖς κτανοῦσιν; οὐδ’ ἀφιγμένον |
| 855.1 | τὸ πάμπαν ἦισαν· ἀλλὰ μηχαναὶ τάδε. |
| 855.2 | Εκ. χρόνον μὲν ἤδη συμμάχοισι χρώμεθα |
| 855.3 | ὁσόνπερ ἐν γῆι τῆιδ’ Ἀχαιικὸς λεώς, |
| 855.4 | κοὐδὲν πρὸς αὐτῶν οἶδα πλημμελὲς κλυών· |
| 855.5 | ἐν σοὶ δ’ ἂν ἀρχοίμεσθα. μή μ’ ἔρως ἕλοι |
| 860.1 | τοιοῦτος ἵππων ὥστ’ ἀποκτείνειν φίλους. καὶ ταῦτ’ Ὀδυσσεύς· τίς γὰρ ἄλλος ἄν ποτε |
| 860.2 | ἔδρασεν ἢ ’βούλευσεν Ἀργείων ἀνήρ; |
| 860.3 | δέδοικα δ’ αὐτὸν καί τί μου θράσσει φρένας, |
| 860.4 | μὴ καὶ Δόλωνα συντυχὼν κατέκτανεν· |
| 865.1 | χρόνον γὰρ ἤδη φροῦδος ὢν οὐ φαίνεται. |
| 865.2 | Ην. οὐκ οἶδα τοὺς σοὺς οὓς λέγεις Ὀδυσσέας· |
| 865.3 | ἡμεῖς δ’ ὑπ’ ἐχθρῶν οὐδενὸς πεπλήγμεθα. |
| 865.4 | Εκ. σὺ δ’ οὖν νόμιζε ταῦτ’, ἐπείπερ σοι δοκεῖ. |
| 865.5 | Ην. ὦ γαῖα πατρίς, πῶς ἂν ἐνθάνοιμί σοι; |
| 870.1 | Εκ. μὴ θνῆισχ’· ἅλις γὰρ τῶν τεθνηκότων ὄχλος. |
| 870.2 | Ην. ποῖ δὴ τράπωμαι δεσπότου μονούμενος; |
| 870.3 | Εκ. οἶκός σε κεύθων οὑμὸς ἐξιάσεται. |
| 870.4 | Ην. καὶ πῶς με κηδεύσουσιν αὐθεντῶν χέρες; |
| 870.5 | Εκ. ὅδ’ αὖ τὸν αὐτὸν μῦθον οὐ λήξει λέγων; |
| 875.1 | Ην. ὄλοιθ’ ὁ δράσας· οὐ γὰρ †εἰς σὲ τείνεται† |
| 875.2 | γλῶσς’, ὡς σὺ κομπεῖς· ἡ Δίκη δ’ ἐπίσταται. |
| 875.3 | Εκ. λάζυσθ’· ἄγοντες 〈δ’〉 αὐτὸν ἐς δόμους ἐμοὺς |
| 875.4 | οὕτως ὅπως ἂν μὴ ’γκαλῆι πορσύνετε. |
| 875.5 | ὑμᾶς δ’ ἰόντας τοῖσιν ἐν τείχει χρεὼν |
| 880.1 | Πριάμωι τε καὶ γέρουσι σημῆναι νεκροὺς |
| 880.2 | θάπτειν κελεύθου λεωφόρου πρὸς ἐκτροπάς. |
| 880.3 | Χο. τί ποτ’ εὐτυχίας ἐκ τῆς μεγάλης Τροίαν ἀνάγει πάλιν ἐς πένθη |
| 880.4 | δαίμων ἄλλος, τί φυτεύων; |
| 885.1 | ἔα ἔα· |
| 885.2 | τίς ὑπὲρ κεφαλῆς θεός, ὦ βασιλεῦ, |
| 885.3 | τὸν νεόκμητον νεκρὸν ἐν χειροῖν |
| 885.4 | φοράδην πέμπει; |
| 885.5 | ταρβῶ λεύσσων τόδε πῆμα. |
| 890 | ΜΟΥΣΑ |
| 890.1 | ὁρᾶν πάρεστι, Τρῶες· ἡ γὰρ ἐν σοφοῖς |
| 890.2 | τιμὰς ἔχουσα Μοῦσα συγγόνων μία |
| 890.3 | πάρειμι, παῖδα τόνδ’ ὁρῶς’ οἰκτρῶς φίλον |
| 890.4 | θανόνθ’ ὑπ’ ἐχθρῶν· ὅν ποθ’ ὁ κτείνας χρόνωι |
| 890.5 | δόλιος Ὀδυσσεὺς ἀξίαν τείσει δίκην. |
| 895.1 | ἰαλέμωι αὐθιγενεῖ |
| 895.2 | τέκνον ς’ ὀλοφύρομαι, ὦ |
| 895.3 | ματρὸς ἄλγος, οἵαν |
| 895.4 | ἔκελσας ὁδὸν ποτὶ Τροίαν· |
| 895.5 | ἦ δυσδαίμονα καὶ μελέαν ἀπὸ μὲν φαμένας ἐμοῦ πορευθείς, |
| 895.6 | ἀπὸ δ’ ἀντομένου πατρὸς βιαίως. |
| 895.7 | ὤμοι ἐγὼ σέθεν, ὦ φιλία |
| 895.8 | φιλία κεφαλά, τέκνον, ὤμοι. |
| 895.9 | Χο. ὅσον προσήκει μὴ γένους κοινωνίαν |
| 905.1 | ἔχοντι λύπης τὸν σὸν οἰκτίρω γόνον. |
| 905.2 | Μο. ὄλοιτο μὲν Οἰνεΐδας, |
| 905.3 | ὄλοιτο δὲ Λαρτιάδας, |
| 905.4 | ὅς μ’ ἄπαιδα γέννας |
| 905.5 | ἔθηκεν ἀριστοτόκοιο· |
| 910.1 | ἅ θ’ Ἕλλανα λιποῦσα δόμον |
| 910.2 | Φρυγίων λεχέων ἔπλευσε πλαθεῖς’, |
| 910.3 | †ὑπ’ Ἰλίωι ὤλεσε† μὲν ς’ ἕκατι Τροίας, |
| 910.4 | φίλτατε, μυριάδας τε πόλεις |
| 910.5 | ἀνδρῶν ἀγαθῶν ἐκένωσεν. |
| 915.1 | ἦ πολλὰ μὲν ζῶν, πολλὰ δ’ εἰς Ἅιδου μολών, |
| 915.2 | Φιλάμμονος παῖ, τῆς ἐμῆς ἥψω φρενός· |
| 915.3 | ὕβρις γάρ, ἥ ς’ ἔσφηλε, καὶ Μουσῶν ἔρις |
| 915.4 | τεκεῖν μ’ ἔθηκε τόνδε δύστηνον γόνον. |
| 915.5 | περῶσα γὰρ δὴ ποταμίους διὰ ῥοὰς |
| 920.1 | λέκτροις ἐπλάθην Στρυμόνος φυταλμίοις, |
| 920.2 | ὅτ’ ἤλθομεν γῆς χρυσόβωλον ἐς λέπας |
| 920.3 | Πάγγαιον ὀργάνοισιν ἐξησκημέναι |
| 920.4 | Μοῦσαι μεγίστην εἰς ἔριν μελωιδίας |
| 920.5 | κλεινῶι σοφιστῆι Θρηικὶ κἀτυφλώσαμεν |
| 925.1 | Θάμυριν, ὃς ἡμῶν πόλλ’ ἐδέννασεν τέχνην. |
| 925.2 | κἀπεί σε τίκτω, συγγόνους αἰδουμένη καὶ παρθενείαν, ἧκ’ ἐς εὐύδρου πατρὸς |
| 925.3 | δίνας· τρέφειν δέ ς’ οὐ βρότειον ἐς χέρα |
| 925.4 | Στρυμὼν δίδωσιν ἀλλὰ πηγαίαις κόραις. |
| 930.1 | ἔνθ’ ἐκτραφεὶς κάλλιστα παρθένων ὕπο, |
| 930.2 | Θρήικης ἀνάσσων πρῶτος ἦσθ’ ἀνδρῶν, τέκνον. |
| 930.3 | καί ς’ ἀμφὶ γῆν μὲν πατρίαν φιλαιμάτους |
| 930.4 | ἀλκὰς κορύσσοντ’ οὐκ ἐδείμαινον θανεῖν· |
| 930.5 | Τροίας δ’ ἀπηύδων ἄστυ μὴ κέλσαι ποτέ, |
| 935.1 | εἰδυῖα τὸν σὸν πότμον· ἀλλά ς’ Ἕκτορος |
| 935.2 | πρεσβεύμαθ’ αἵ τε μυρίαι γερουσίαι |
| 935.3 | ἔπεισαν ἐλθεῖν κἀπικουρῆσαι φίλοις. |
| 935.4 | καὶ τοῦδ’, Ἀθάνα, παντὸς αἰτία μόρου— |
| 935.5 | οὐδὲν δ’ Ὀδυσσεὺς οὐδ’ ὁ Τυδέως τόκος |
| 940.1 | ἔδρασε—δρῶσα μὴ δόκει λεληθέναι. |
| 940.2 | καίτοι πόλιν σὴν σύγγονοι πρεσβεύομεν |
| 940.3 | Μοῦσαι μάλιστα κἀπιχρώμεθα χθονί, |
| 940.4 | μυστηρίων τε τῶν ἀπορρήτων φανὰς |
| 940.5 | ἔδειξεν Ὀρφεύς, αὐτανέψιος νεκροῦ |
| 945.1 | τοῦδ’ ὃν κατέκτεινας σύ· Μουσαῖόν τε, σὸν |
| 945.2 | σεμνὸν πολίτην κἀπὶ πλεῖστον ἄνδρ’ ἕνα |
| 945.3 | ἐλθόντα, Φοῖβος σύγγονοί τ’ ἠσκήσαμεν. |
| 945.4 | καὶ τῶνδε μισθὸν παῖδ’ ἔχους’ ἐν ἀγκάλαις θρηνῶ· σοφιστὴν δ’ ἄλλον οὐκ ἐπάξομαι. Χο. μάτην ἄρ’ ἡμᾶς Θρήικιος τροχηλάτης |
| 945.5 | ἐδέννας’, Ἕκτορ, τῶιδε βουλεῦσαι φόνον. |
| 945.6 | Εκ. ἤιδη τάδ’· οὐδὲν μάντεων ἔδει φράσαι |
| 945.7 | Ὀδυσσέως τέχναισι τόνδ’ ὀλωλότα. |
| 945.8 | ἐγὼ δὲ γῆς ἔφεδρον Ἑλλήνων στρατὸν |
| 955.1 | λεύσσων, τί μὴν ἔμελλον οὐ πέμψειν φίλοι |
| 955.2 | κήρυκας, ἐλθεῖν κἀπικουρῆσαι χθονί; |
| 955.3 | ἔπεμψ’· ὀφείλων δ’ ἦλθε συμπονεῖν ἐμοί. |
| 955.4 | οὐ μὴν θανόντι γ’ οὐδαμῶς συνήδομαι· |
| 955.5 | καὶ νῦν ἕτοιμος τῶιδε καὶ τεῦξαι τάφον |
| 960.1 | καὶ ξυμπυρῶσαι μυρίαν πέπλων χλιδήν· |
| 960.2 | φίλος γὰρ ἐλθὼν δυστυχῶς ἀπέρχεται. |
| 960.3 | Μο. οὐκ εἶσι γαίας ἐς μελάγχιμον πέδον· |
| 960.4 | τοσόνδε νύμφην τὴν ἔνερθ’ αἰτήσομαι, |
| 960.5 | τῆς καρποποιοῦ παῖδα Δήμητρος θεᾶς, |
| 965.1 | ψυχὴν ἀνεῖναι τοῦδ’· ὀφειλέτις δέ μοι |
| 965.2 | τοὺς Ὀρφέως τιμῶσα φαίνεσθαι φίλους. |
| 965.3 | κἀμοὶ μὲν ὡς θανών τε κοὐ λεύσσων φάος |
| 965.4 | ἔσται τὸ λοιπόν· οὐ γὰρ ἐς ταὐτόν ποτε |
| 965.5 | ἔτ’ εἶσιν οὐδὲ μητρὸς ὄψεται δέμας· |
| 970.1 | κρυπτὸς δ’ ἐν ἄντροις τῆς ὑπαργύρου χθονὸς |
| 970.2 | ἀνθρωποδαίμων κείσεται βλέπων φάος, |
| 970.3 | Βάκχου προφήτης, ὅς γε Παγγαίου πέτραν ὤικησε, σεμνὸς τοῖσιν εἰδόσιν θεός. |
| 970.4 | ῥᾶιον δὲ πένθος τῆς θαλασσίας θεοῦ |
| 975.1 | οἴσω· θανεῖν γὰρ καὶ τὸν ἐκ κείνης χρεών. |
| 975.2 | θρήνοις δ’ ἀδελφαὶ πρῶτα μὲν ς’ ὑμνήσομεν, |
| 975.3 | ἔπειτ’ Ἀχιλλέα Θέτιδος ἐν πένθει ποτέ. |
| 975.4 | οὐ ῥύσεταί νιν Παλλάς, ἥ ς’ ἀπέκτανεν· |
| 975.5 | τοῖον φαρέτρα Λοξίου σώιζει βέλος. |
| 980.1 | ὦ παιδοποιοὶ συμφοραί, πόνοι βροτῶν· |
| 980.2 | ὡς ὅστις ὑμᾶς μὴ κακῶς λογίζεται |
| 980.3 | ἄπαις διοίσει κοὐ τεκὼν θάψει τέκνα. |
| 980.4 | Χο. οὗτος μὲν ἤδη μητρὶ κηδεύειν μέλει· |
| 980.5 | σὺ δ’, εἴ τι πράσσειν τῶν προκειμένων θέλεις, |
| 985.1 | Ἕκτορ, πάρεστι· φῶς γὰρ ἡμέρας τόδε. |
| 985.2 | Εκ. χωρεῖτε, συμμάχους δ’ ὁπλίζεσθαι τάχος |
| 985.3 | ἄνωχθε πληροῦν τ’ αὐχένας ξυνωρίδων. |
| 985.4 | πανοὺς δ’ ἔχοντας χρὴ μένειν Τυρσηνικῆς |
| 985.5 | σάλπιγγος αὐδήν· ὡς ὑπερβαλὼν τάφρον |
| 990.1 | τείχη τ’ Ἀχαιῶν ναυσὶν αἶθον ἐμβαλεῖν |
| 990.2 | πέποιθα Τρωσί θ’ ἡμέραν ἐλευθέραν |
| 990.3 | ἀκτῖνα τὴν στείχουσαν ἡλίου φέρειν. |
| 990.4 | Χο. πείθου βασιλεῖ· στείχωμεν ὅπλοις |
| 990.5 | κοσμησάμενοι καὶ ξυμμαχίαι |
| 995 | τάδε φράζωμεν· τάχα δ’ ἂν νίκην δοίη δαίμων ὁ μεθ’ ἡμῶν. |