eul_wid: brw-ai
DOI 10.5281/zenodo.20335421 PDFMarkdown

Victory Odes by Bacchylides of Ceos

The Victory Odes are a collection of epinician poems by the 5th-century BCE Greek lyric poet Bacchylides of Ceos. Composed in a literary Doric dialect, these choral songs were commissioned to celebrate the achievements of victors at the major Panhellenic athletic festivals, such as the Olympic and Pythian Games. The typical structure of an ode progresses from an opening invocation and praise of the victor and his homeland to a central mythological narrative, culminating in gnomic reflections and a return to celebratory motifs. Functioning as public performances, they artfully wove together religious thanksgiving, civic encomium, and the immortalization of personal glory for aristocratic patrons, most notably Hieron I of Syracuse.

The works of Bacchylides were almost entirely lost after antiquity. Their modern recovery stems primarily from papyrus scrolls discovered in Egypt in the late 19th century, which preserved a significant portion of his corpus. The surviving text includes 14 complete or largely complete victory odes, alongside fragments of others and examples from different genres such as dithyrambs and paeans. This body of work, though often fragmentary and reconstructed from the papyri, provides an essential counterpart to the more complex and allusive style of his contemporary, Pindar. Bacchylides’s poetry is characterized by its lucid narrative flow and vivid imagery, offering invaluable insight into the performance culture, social values, and interconnected aristocratic networks of the early Classical Greek world.

ΒΑΚΧΥΛΙΔΟΥ ΕΠΙΝΙΚΟΙ
Α
ΑΡΓΕΙΩΙ ΚΕΙΩΙ
ΠΑΙΔΙ ΠΥΚΤΗΙ ΙΣΘΜΙΑ
Κλυτοφόρμιγγες Διὸς ὑ-
ψιμέδοντος παρθένοι,
Πιερίδες …
… ενυφαι …
… ους, ἵνα κ …
… γαίας Ἰσθμίας
… ν, εὐβούλου ν …
γαμβρὸν Νηρέος
… νάσοιό τʼ ἐϋ-
… αν, ἔνθ …
ὦ Πέλοπος λιπαρᾶς
νάσου θεόδματοι πύλαι
…
ὑφʼ ἅρμασιν ἵππους·
οἱ δὲ πέτοντο …
… εσσιν ἀν …
… τον αὐτ …
… ἄλλαισιν …
… ν δʼ ετε …
… γονώτ …
… πλ …
…
… τᾳ
… εμεν, ὅταν
… τει συνευ-
… ας
…
… εοσ …
… ν πυκιν-
… γοὶ κόραι
… αγορα …
… ο μελίφρονος ὕπνου
ἁμετέραν …
ἀρχαίαν πόλιν
… γοιμεν οἴ-
κους ἐπʼ ἀνδήροις ἁλὸς
ὑπό τʼ αὐγαῖς ἀελίου
… ιδ …
…
… ελεων
… των
… σαγόρᾳ …
Μακελὼ δὲ τ …
φιλαλάκατος, …
… δʼ ἐπʼ εὐναῆ πόρον
… α· προσφώνει τέ νιν
… σαίνουσʼ ὀπί·
μὲν στέρομαι
ἀμφάκει δύᾳ
πενίᾳ …
… γετ … πάμπαν
… ας …
… ομοι
…
τοῖον …
καλ …
…
… αφθε …
… ς· τριτάτᾳ μετ …
ἁμέρᾳ Μίνως ἀρῇος
ἤλυθεν αἰολοπρύμνοις
ναυσὶ πεντήκοντα σὺν Κρητῶν ὁμίλῳ·
Διὸς Εὐκλείου δὲ ἕκα-
τι βαθύζωνον κόραν
Δεξιθέαν δάμασεν· καί
οἱ λίπεν ἥμισυ λαῶν,
ἄνδρας ἀρηϊφίλους, τοῖ-
σιν πολύκρημνον χθόνα
νείμας ἀποπλέων ᾤχετʼ ἐς
Κνωσὸν ἱμερτὰν πόλιν
βασιλεὺς Εὐρωπιάδας·
δεκάτῳ δʼ Εὐξάντιον
μηνὶ τέκʼ εὐπλόκαμος νύμ-
φα φερεκυδέϊ νάσῳ
… πρύτανιν
κεδν …
…
… ξαν θύγατρες
πόλιν ν βαθυδεί-
ελον· ἐκ τοῦ μὲν γένος
ἔπλετο καρτερόχειρ Ἀρ-
γεῖος λέοντος
θυμὸν ἔχων, ὁπότε χρει-
… βολοῖ μάχας
ποσσίν τʼ ἐλαφρός, πατρίων
τʼ οὐκ καλῶν,
τόσα Πανθείδᾳ κλυτότο-
ξος Ἀπόλλων ὤπασεν,
ἀμφί τʼ ἰατορίᾳ ξεί-
νων τε φιλάνορι τιμᾷ·
εὖ δὲ λαχὼν Χαρίτων πολ-
λοῖς τε θαυμασθεὶς βροτῶν,
αἰῶνʼ ἔλυσεν πέντε παῖ-
δας μεγαινήτους λιπών.
Τῶν ἕνα οἱ Κρονίδας ὑ-
ψίζυγος Ἰσθμιόνικον
θῆκεν ἀντʼ εὐεργεσιᾶν, λιπαρῶν τʼ ἄλ-
λων στεφάνων ἐπίμοιρον.
Φαμὶ καὶ φάσω μέγιστον
κῦδος ἔχειν ἀρετάν· πλοῦ-
τος δὲ καὶ δειλοῖσιν ἀνθρώπων ὁμιλεῖ,
ἐθέλει δʼ αὔξειν φρένας ἀν-
δρός· ὁ δʼ εὖ ἔρδων θεοὺς
ἐλπίδι κυδροτέρᾳ σαί-
νει κέαρ. Εἰ δʼ ὑγιείας
θνατὸς ἐὼν ἔλαχεν ζώ-
ειν τʼ ἀπʼ οἰκείων ἔχει,
πρώτοις ἐρίζει· παντί τοι
τέρψις ἀνθρώπων βίῳ
ἕπεται νόσφιν γε νόσων
πενίας τʼ ἀμαχάνου.
Ἶσον ὅ τʼ ἀφνεὸς ἱμεί-
ρει μεγάλων ὅ τε μείων
παυροτέρων· τὸ δὲ πάντων
εὐμαρεῖν οὐδὲν γλυκὺ
θνατοῖσιν, ἀλλʼ αἰεὶ τὰ φεύ-
γοντα δίζηνται κιχεῖν.
Ὅντινα κουφόταται θυ-
μὸν δονέουσι μέριμναι,
ὅσσον ἂν ζώῃ χρόνον, τόνδʼ ἔλαχαν τι-
μάν. Ἀρετὰ δʼ ἐπίμοχθος
μέν, τελευταθεῖσα δʼ ὀρθῶς
ἀνδρὶ καὶ εὖτε θάνῃ λεί-
πει πολυζήλωτον εὐκλείας ἄγαλμα.
Β
ΤΩΙ ΑΥΤΩΙ
Ἄϊξον, ὦ σεμνοδότειρα Φήμα,
ἐς Κέον ἱεράν, χαριτώ-
νυμον φέρουσʼ ἀγγελίαν,
ὅτι μάχας θρασύχειρος Ἀρ-
γεῖος ἄρατο νίκαν,
καλῶν δʼ ἀνέμνασεν ὅσʼ ἐν κλεεννῷ
αὐχένι Ἰσθμοῦ ζαθέαν
λιπόντες Εὐξαντίδα νᾶ-
σον ἐπεδείξαμεν ἑβδομή-
κοντα σὺν στεφάνοισιν.
Καλεῖ δὲ Μοῦσʼ αὐθιγενὴς
γλυκεῖαν αὐλῶν καναχάν,
γεραίρουσʼ ἐπινικίοις
Πανθείδα φίλον υἱόν.
Γ
ΙΕΡΩΝΙ ΣΥΡΑΚΟΣΙΩΙ
ΙΠΠΟΙΣ ΟΛΥΜΠΙΑ
Ἀριστοκάρπου Σικελίας κρέουσαν
Δάματρα ἰοστέφανόν τε Κούραν
ὕμνει, γλυκύδωρε Κλεοῖ, θοάς τʼ Ὀ-
λυμπιοδρόμους Ἱέρωνος ἵππους.
Σεύοντο γὰρ σὺν ὑπερόχῳ τε Νίκᾳ
σὺν Ἀγλαΐᾳ τε παρʼ εὐρυδίναν
Ἀλφεόν, τόθι Δεινομένεος ἔθηκαν
ὄλβιον τέκος στεφάνων κυρῆσαι·
θρόησε δὲ λαὸς
… ἆ τρισευδαίμων ἀνὴρ
ὃς παρὰ Ζηνὸς λαχὼν πλείστ-
αρχον Ἑλλάνων γέρας
οἶδε πυργωθέντα πλοῦτον μὴ μελαμ-
φαρέϊ κρύπτειν σκότῳ.
Βρύει μὲν ἱερὰ βουθύτοις ἑορταῖς,
βρύουσι φιλοξενίας ἀγυιαί·
λάμπει δʼ ὑπὸ μαρμαρυγαῖς ὁ χρυσός,
ὑψιδαιδάλτων τριπόδων σταθέντων
πάροιθε ναοῦ, τόθι μέγιστον ἄλσος
Φοίβου παρὰ Κασταλίας ῥεέθροις
Δελφοὶ διέπουσι. Θεόν, θεόν τις
ἀγλαϊζέθὠ γὰρ ἄριστος ὄλβων·
ἐπεί ποτε καὶ δαμασίπ-
που Λυδίας ἀρχαγέταν,
εὖτε τὰν πεπρωμέναν Ζη-
νὸς τελέσσαντος κρίσιν
Σάρδιες Περσᾶν ἁλίσκοντο στρατῷ,
Κροῖσον ὁ χρυσάορος
φύλαξʼ Ἀπόλλων. Ὁ δʼ ἐς ἄελπτον ἆμαρ
μολὼν πολυδάκρυον οὐκ ἔμελλε
μίμνειν ἔτι δουλοσύναν, πυρὰν δὲ
χαλκοτειχέος προπάροιθεν αὐλᾶς
ναήσατʼ, ἔνθα σὺν ἀλόχῳ τε κεδνᾷ
σὺν εὐπλοκάμοις τʼ ἐπέβαινʼ ἄλαστον
θυγατράσι δυρομέναις· χέρας δʼ ἐς
αἰπὺν αἰθέρα σφετέρας ἀείρας
γέγωνεν· «Ὑπέρβιε δαῖ-
μον, ποῦ θεῶν ἐστιν χάρις;
ποῦ δὲ Λατοίδας ἄναξ; ἔρ-
ρουσιν Ἀλυάττα δόμοι
… μυρίων
… ν.
… ν ἄστυ,
ἐρεύθεται αἵματι χρυσοδίνας
Πακτωλός, ἀεικελίως γυναῖκες
ἐξ ἐϋκτίτων μεγάρων ἄγονται·
τὰ πρόσθεν ἐχθρὰ φίλα· θανεῖν γλύκιστον.»
Τόσʼ εἶπε, καὶ ἁβροβάταν κέλευσεν
ἅπτειν ξύλινον δόμον. Ἔκλαγον δὲ
παρθένοι, φίλας τʼ ἀνὰ ματρὶ χεῖρας
ἔβαλλον· ὁ γὰρ προφανὴς
θνατοῖσιν ἔχθιστος φόνων·
ἀλλʼ ἐπεὶ δεινοῦ πυρὸς λαμ-
πρὸν διάϊσσεν μένος,
Ζεὺς ἐπιστάσας μελαγκευθὲς νέφος
σβέννυεν ξανθὰν φλόγα.
Ἄπιστον οὐδὲν ὅ τι θεῶν μέριμνα
τεύχει· τότε Δαλογενὴς Ἀπόλλων
φέρων ἐς Ὑπερβορέους γέροντα
σὺν τανισφύροις κατένασσε κούραις
διʼ εὐσέβειαν, ὅτι μέγιστα θνατῶν
ἐς ἀγαθέαν ἀνέπεμψε Πυθώ.
Ὅσοι γε μὲν Ἑλλάδʼ ἔχουσιν, οὔτις,
ὦ μεγαίνητε Ἱέρων, θελήσει
φάμεν σέο πλείονα χρυ-
σὸν Λοξίᾳ πέμψαι βροτῶν.
Εὖ λέγειν πάρεστιν ὅστις
μὴ φθόνῳ πιαίνεται,
… λη φίλιππον ἄνδρʼ ἀρήϊ-
ον … ίου σκᾶπτρον Διὸς
ἰοπλόκων τε μέρος ἔχοντα Μουσᾶν·
… μαλέαι ποτὲ … ιων
… νος ἐφάμερον α …
… α σκοπεῖς· βραχύς ἐστιν αἰών·
πτερόεσσα δʼ ἐλπὶς ὑπ νόημα
ἐφαμερίων· ὁ δʼ ἄναξ Ἀπόλλων
… λος εἶπε Φέρητος υἷι·
«Θνατὸν εὖντα χρὴ διδύμους ἀέξειν
γνώμας, ὅτι τʼ αὔριον ὄ-
ψεαι μοῦνον ἁλίου φάος,
χὤτι πεντήκοντʼ ἔτεα ζω-
ὰν βαθύπλουτον τελεῖς.
Ὅσια δρῶν εὔφραινε θυμόν· τοῦτο γὰρ
κερδέων ὑπέρτατον.»
Φρονέοντι συνετὰ γαρύω· βαθὺς μὲν
αἰθὴρ ἀμίαντος· ὕδωρ δὲ πόντου
οὐ σάπεται· εὐφροσύνα δʼ ὁ χρυσός·
ἀνδρὶ δʼ οὐ θέμις, πολιὸν παρέντα
γῆρας, θάλειαν αὖτις ἀγκομίσσαι
ἥβαν. Ἀρετᾶς γε μὲν οὐ μινύθει
βροτῶν ἅμα σώματι φέγγος, ἀλλὰ
Μοῦσά νιν τρέφει. Ἱέρων, σὺ δʼ ὄλβου
κάλλιστʼ ἐπεδείξαο θνα-
τοῖς ἄνθεα· πράξαντι δʼ εὖ
οὐ φέρει κόσμον σιωπά·
σὺν δʼ ἀλαθείᾳ καλῶν
καὶ μελιγλώσσου τις ὑμνήσει χάριν
Κηΐας ἀηδόνος.
Δ
ΤΩΙ ΑΥΤΩΙ
ΙΠΠΟΙΣ ΠΥΘΙΑ
Ἔτι Συρακοσίαν φιλεῖ
πόλιν ὁ χρυσοκόμας Ἀπόλλων,
ἀστύθεμίν θʼ Ἱέρωνα γεραίρει·
τρίτον γὰρ παρʼ ὀμφαλὸν ὑψιδείρου χθονὸς
Πυθιόνικος ἀείδεται
ὠκυπόδων ἀρετᾷ σὺν ἵππων.
Ε … ἁδυεπὴς ἀνα-
ξιφόρμιγγος Οὐρανίας ἀλέκτωρ
… εν· ἀλλʼ ἑκόντι νόῳ
ους ἐπέσεισεν ὕμνους.
Ἔτι δὲ τέτρατον εἴ τις ορ-
… εἷλκε Δίκας τάλαντον,
Δεινομένεός κʼ ἐγεραίρομεν υἱὸν
παρʼ ἑστίαν ἀγχιάλοις τε Κίρρας μυχοῖς
μοῦνον ἐπιχθονίων τάδε
μησάμενον στεφάνοις ἐρέπτειν
δύο τʼ ὀλυμπιονικίας
ἀείδειν. Τί φέρτερον ἢ θεοῖσιν
φίλον ἐόντα παντοδαπῶν
λαγχάνειν ἄπο μοῖραν ἐσθλῶν;
Ε
ΤΩΙ ΑΥΤΩΙ
ΚΕΛΗΤΙ ΟΛΥΜΠΙΑ
Εὔμοιρε Συρακοσίων
ἱπποδινήτων στραταγέ,
γνώσῃ μὲν ἰοστεφάνων
Μοισᾶν γλυκύδωρον ἄγαλμα, τῶν γε νῦν
αἴ τις ἐπιχθονίων, ὀρ-
θῶς· φρένα δʼ εὐθύδικον
ἀτρέμʼ ἀμπαύσας μεριμνᾶν
δεῦρʼ ἄγʼ ἄθρησον νόῳ·
ἦ σὺν Χαρίτεσσι βαθυζώνοις ὑφά-
νας ὕμνον ἀπὸ ζαθέας
νάσου ξένος ὑμετέραν
πέμπει κλεένναν ἐς πόλιν,
χρυσάμπυκος Οὐρανίας
καινὸς θεράπων· ἐθέλει
δὲ γᾶρυν ἐκ στηθέων χέων
αἰνεῖν Ἱέρωνα. Βαθὺν
δʼ αἰθέρα ξουθαῖσι τάμνων
ὑψοῦ πτερύγεσσι ταχεί-
αις αἰετὸς εὐρυάνακτος ἄγγελος
Ζηνὸς ἐρισφαράγου θαρ-
σεῖ κρατερᾷ πίσυνος
ἰσχύϊ, πτάσσοντι δʼ ὄρνι-
χες λιγύφθογγοι φόβῳ·
οὔ νιν κορυφαὶ μεγάλας ἴσχουσι γαί-
ας, οὐδʼ ἁλὸς ἀκαμάτας
δυσπαίπαλα κύματα· νω-
μᾶται δʼ ἐν ἀτρύτῳ χάει
λεπτότριχα σὺν Ζεφύρου
πνοιαῖσιν ἔθειραν ἀρί-
γνωτος μετʼ ἀνθρώποις ἰδεῖν·
τὼς νῦν καὶ ἐμοὶ μυρία πάντᾳ κέλευθος
ὑμετέραν ἀρετὰν
ὑμνεῖν, κυανοπλοκάμου θʼ ἕκατι Νίκας
χαλκεοστέρνου τʼ Ἄρηος,
Δεινομένευς ἀγέρωχοι
παῖδες· εὖ ἔρδων δὲ μὴ κάμοι θεός.
Ξανθότριχα μὲν Φερένικον
Ἀλφεὸν παρʼ εὐρυδίναν
πῶλον ἀελλοδρόμαν
εἶδε νικάσαντα χρυσόπαχυς Ἀώς,
Πυθῶνί τʼ ἐν ἀγαθέᾳ·
γᾷ δʼ ἐπισκήπτων πιφαύσκω·
οὔπω νιν ὑπὸ προτέρων
ἵππων ἐν ἀγῶνι κατέχρανεν κόνις
πρὸς τέλος ὀρνύμενον· ῥι-
πᾷ γὰρ ἴσος Βορέα
ὃν κυβερνήταν φυλάσσων
ἵεται νεόκροτον
νίκαν Ἱέρωνι φιλοξείνῳ τιτύσ-
κων. Ὄλβιος ᾧτινι θεὸς
μοῖράν τε καλῶν ἔπορεν
σύν τʼ ἐπιζήλῳ τύχᾳ
ἀφνεὸν βιοτὰν διάγειν·
οὐ γάρ τις ἐπιχθονίων
πάντα γʼ εὐδαίμων ἔφυ.
Δῦναί ποτʼ ἐρειψιπύλαν
ἄνδρʼ ἀνίκατον λέγουσιν
ἔρνος Διὸς ἀργικεραύ-
νου δώματα Φερσεφόνας τανισφύρου,
καρχαρόδοντα κύνʼ ἄξον-
τʼ ἐς φάος ἐξ Ἀΐδα,
υἱὸν ἀπλάτοιʼ Ἐχίδνας·
ἔνθα δυστάνων βροτῶν
ψυχὰς ἐδάη παρὰ Κωκυτοῦ ῥεέ-
θροις, οἷά τε φύλλʼ ἄνεμος
Ἴδας ἀνὰ μηλοβότους
πρῶνας ἀργηστὰς δονεῖ.
Ταῖσιν δὲ μετέπρεπεν εἴ-
δωλον θρασυμέμνονος ἐγ-
χεσπάλου Πορθανίδα·
τὸν δʼ ὡς ἴδεν Ἀλκμήνιος θαυμαστὸς ἥρως
τεύχεσι λαμπόμενον,
νευρὰν ἐπέβασε λιγυκλαγγῆ κορώνας,
χαλκεόκρανον δʼ ἔπειτʼ ἒξ
εἵλετο ἰὸν ἀναπτύ-
ξας φαρέτρας πῶμα· τῷ δʼ ἐναντία
ψυχὰ προφάνη Μελεάγρου,
καί νιν εὖ εἰδὼς προσεῖπεν·
«Υἱὲ Διὸς μεγάλου,
στᾶθί τʼ ἐν χώρᾳ, γελανώσας τε θυμὸν
μὴ ταΰσιον προΐει
τραχὺν ἐκ χειρῶν ὀϊστὸν
ψυχαῖσιν ἔπι φθιμένων·
οὔ τοι δέος.» Ὣς φάτο· θάμβησεν δʼ ἄναξ
Ἀμφιτρυωνιάδας, εἶ-
πέν τε· «Τίς ἀθανάτων
ἢ βροτῶν τοιοῦτον ἔρνος
θρέψεν ἐν ποίᾳ χθονί;
Τίς δʼ ἔκτανεν; Ἦ τάχα καλλίζωνος Ἥ-
ρα κεῖνον ἐφʼ ἁμετέρᾳ
πέμψει κεφαλᾷ· τὰ δέ που
Παλλάδι ξανθᾷ μέλει.»
Τὸν δὲ προσέφα Μελέα-
γρος δακρυόεις· «Χαλεπὸν
θεῶν παρατρέψαι νόον
ἄνδρεσσιν ἐπιχθονίοις.
Καὶ γὰρ ἂν πλάξιππος Οἰνεὺς
παῦσεν καλυκοστεφάνου
σεμνᾶς χόλον Ἀρτέμιδος λευκωλένου
λισσόμενος πολέων τʼ αἰ-
γῶν θυσίαισι πατὴρ
καὶ βοῶν φοινικονώτων·
ἀλλʼ ἀνίκατον θεὰ
ἔσχεν χόλον· εὐρυβίαν δʼ ἔσσευε κού-
ρα κάπρον ἀναιδομάχαν
ἐς καλλίχορον Καλυδῶνʼ,
ἔνθα πλημύρων σθένει
ὄρχους ἐπέκειρεν ὀδόν-
τι, σφάζε τε μῆλα, βροτῶν
θʼ ὅστις εἰσάνταν μόλοι.
Τῷ δὲ στυγερὰν δῆριν Ἑλλάνων ἄριστοι
στασάμεθʼ ἐνδυκέως
ἓξ ἄματα συνεχέως· ἐπεὶ δὲ δαίμων
κάρτος Αἰτωλοῖς ὄρεξεν,
θάπτομεν οὓς κατέπεφνεν
σῦς ἐριβρύχας ἐπαΐσσων βίᾳ,
Ἀγκαῖον ἐμῶν τʼ Ἀγέλαον
φέρτατον κεδνῶν ἀδελφεῶν
οὓς τέκεν ἐν μεγάροις
… ς Ἀλθαία περικλειτοῖσιν Οἰνέος·
ὤλεσε μοῖρʼ ὀλοὰ
… ς· οὐ γάρ πω δαΐφρων
παῦσεν χόλον ἀγροτέρα
Λατοῦς θυγάτηρ· περὶ δʼ αἴθωνος δορᾶς
μαρνάμεθʼ ἐνδυκέως Κου-
ρῆσι μενεπτολέμοις·
ἔνθʼ ἐγὼ πολλοῖς σὺν ἄλλοις
Ἴφικλον κατέκτανον
ἐσθλόν τʼ Ἀφάρητα, θοοὺς μάτρωας· οὐ
γὰρ καρτερόθυμος Ἄρης
κρίνει φίλον ἐν πολέμῳ,
τυφλὰ δʼ ἐκ χειρῶν βέλη
ψυχαῖς ἔπι δυσμενέων
φοιτᾷ θάνατόν τε φέρει
τοῖσιν ἂν δαίμων θέλῃ.
Ταῦτʼ οὐκ ἐπιλεξαμένα
Θεστίου κούρα δαΐφρων
μάτηρ κακόποτμος ἐμοὶ
βούλευσεν ὄλεθρον ἀτάρβακτος γυνά,
καῖέ τε δαιδαλέας ἐκ
λάρνακος ὠκύμορον
φιτρὸν ἐξαύσασα· τὸν δὴ
Μοῖρʼ ἐπέκλωσεν τότε
ζωᾶς ὅρον ἁμετέρας ἔμμεν. Τύχον
μὲν Δαϊπύλου Κλύμενον
παῖδʼ ἄλκιμον ἐξεναρί-
ζων ἀμώμητον δέμας,
πύργων προπάροιθε κιχή-
σας· τοὶ δὲ πρὸς εὐκτιμέναν
φεῦγον ἀρχαίαν πόλιν
Πλευρῶνα· μίνυθεν δέ μοι ψυχὰ γλυκεῖα·
γνῶν δʼ ὀλιγοσθενέων,
αἰαῖ· πύματον δὲ πνέων δάκρυσα τλάμων,
ἀγλαὰν ἥβαν προλείπων.»
Φασὶν ἀδεισιβόαν Ἀμ-
φιτρύωνος παῖδα μοῦνον δὴ τότε
τέγξαι βλέφαρον, ταλαπενθέος
πότμον οἰκτίροντα φωτός·
καί νιν ἀμειβόμενος
τᾶδʼ ἔφα· «Θνατοῖσι μὴ φῦναι φέριστον
μηδʼ ἀελίου προσιδεῖν
φέγγος· ἀλλʼ οὐ γάρ τίς ἐστιν
πρᾶξις τάδε μυρομένοις,
χρὴ κεῖνο λέγειν ὅ τι καὶ μέλλει τελεῖν.
Ἦρά τις ἐν μεγάροις Οἰ-
νῆος ἀρηϊφίλου
ἔστιν ἀδμήτα θυγάτρων,
σοὶ φυὰν ἀλιγκία;
Τάν κεν λιπαρὰν ἐθέλων θείμαν ἄκοι-
τιν.» Τὸν δὲ μενεπτολέμου
ψυχὰ προσέφα Μελεά-
γρου· «Λίπον χλωραύχενα
ἐν δώμασι Δαϊάνει-
ραν, νῆϊν ἔτι χρυσέας
Κύπριδος θελξιμβρότου.»
Λευκώλενε Καλλιόπα,
στᾶσον εὐποίητον ἅρμα
αὐτοῦ· Δία τε Κρονίδαν
ὕμνησον Ὀλύμπιον ἀρχαγὸν θεῶν,
τόν τʼ ἀκαμαντορόαν Ἀλ-
φεόν, Πέλοπός τε βίαν,
καὶ Πίσαν ἔνθ ὁ κλεεννὸς
ποσσὶ νικάσας δρόμῳ
ἦλθεν Φερένικος ἐς εὐπύργους Συρα-
κόσσας Ἱέρωνι φέρων
εὐδαιμονίας πέταλον.
Χρὴ δʼ ἀληθείας χάριν
αἰνεῖν, φθόνον ἀμφοτέραι-
σιν χερσὶν ἀπωσάμενον,
εἴ τις εὖ πράσσοι βροτῶν.
Βοιωτὸς ἀνὴρ τᾶδε φώνησεν, γλυκειᾶν
Ἡσίοδος πρόπολος
Μουσᾶν, ὃν ἂν ἀθάνατοι τιμῶσι, τούτῳ
καὶ βροτῶν φήμαν ἕπεσθαι.
Πείθομαι εὐμαρέως εὐ-
κλέα κελεύθου γλῶσσαν οὐ …
πέμπειν Ἱέρωνι· τόθεν γὰρ
πυθμένες θάλλουσιν ἐσθλῶν,
τοὺς ὁ μεγιστοπάτωρ
Ζεὺς ἀκινήτους ἐν εἰρήνᾳ φυλάσσοι.
Σ
ΛΑΧΩΝΙ ΚΕΙΩΙ
ΠΑΙΔΙ ΣΤΑΔΙΕΙ ΟΛΥΜΠΙΑ
Λάχων Διὸς
μεγίστου λάχε φέρτατον πόδεσσι
κῦδος ἐπʼ Ἀλφεοῦ προχοαῖσι κα-
λῶν διʼ ὅσσα πάροι-
θεν ἀμπελοτρόφον Κέον
ἄεισάν ποτʼ Ὀλυμπίᾳ
πύξ τε καὶ στάδιον κρατεῦ-
σαν στεφάνοις ἐθείρας
νεανίαι
βρύοντες. Σὲ δὲ νῦν ἀναξιμόλπου
Οὐρανίας ὕμνος ἕκατι Νί-
κας, Ἀριστομένει-
ον ὦ ποδάνεμον τέκος,
γεραίρει προδόμοις ἀοι-
δαῖς ὅτι στάδιον κρατή-
σας Κέον εὐκλέϊξας.
Ζ
ΤΩΙ ΑΥΤΩΙ
Ὦ λιπαρὰ θύγατερ Χρόνου τε καὶ Νυκ-
τός, σὲ πεντήκοντα μηνῶν ἁμέραν ἑκ-
καιδεκάταν ἐν Ὀλυμπίᾳ
… βαρυβρ … ἕκατι
… ιστοσαιμα …
κρίνειν ταχυτᾶτά τε λαιψηρῶν ποδῶν
Ἕλλασι καὶ γυίων ἀρισταλκὲς σθένος·
ᾧ δὲ σὺ πρεσβύτατον νείμῃς γέρας νί-
κας, ἐπʼ ἀνθρώποισιν εὔδοξος κέκληται
καὶ πολυζήλωτος. Ἀριστομένειον
… ἐκόσμησας στεφάνοισι Λάχωνα
… χε Χαιρόλαν …
… ενον εὐσεβ …
… τῳ θαν … δ … ομῳ
… ι πατρίδος· …
… νεοκρίτου …
… ν ἄτεκνον …
…
Η
ΛΙΠΑΡΙΩΝΙ ΚΕΙΩΙ
…
… ιοιʼ ἀγων …
… ταν λιπαρ
… ναισεπα …
… παῖδας Ἑλλάνων
ὁ πολυαμπελ …
… τον ὑμν …
… ηνος ἐν Κέῳ
… ιπερ ἄνιππος
… π …
Πυθῶνά τε μηλοθύταν
ὑμνέων Νεμέαν τε καὶ Ἰσθμόν·
γᾷ δʼ ἐπισκήπτων χέρα
κομπάσομαι· σὺν ἀλα-
θείᾳ δὲ πᾶν λάμπει χρέος·
οὔτις ἀνθρώπων καθʼ Ἕλλα-
νας σὺν ἅλικι χρόνῳ …
παῖς ἐὼν ἀνήρ τε πλεῦ-
νας ἐδέξατο νίκας.
Ὦ Ζεῦ κεραυνεγχές, καὶ ἐπʼ ἀργυροδίνα
ὄχθαισιν Ἀλφειοῦ τελέσαις μεγαλοκλέας
θεοδότους εὐχάς, περὶ κρατί τʼ ὀπάσσαις
γλαυκὸν Αἰτωλίδος
ἄνδημʼ ἐλαίας
ἐν Πέλοπος Φρυγίου
κλεινοῖς ἀέθλοις.
Θ
ΑΥΤΟΜΗΔΕΙ ΦΛΕΙΑΣΙΩΙ
ΠΕΝΤΑΘΛΩΙ ΝΕΜΕΑ
Δόξαν, ὦ χρυσαλάκατοι Χάριτες, πει-
σίμβροτον δοίητʼ, ἐπεὶ
Μουσᾶν γε ἰοβλεφάρων θεῖος προφάτας
εὔτυκος Φλειοῦντά τε καὶ Νεμεαίου
Ζηνὸς εὐθαλὲς πέδον
ὑμνεῖν, ὅθι μηλοδαΐκταν
θρέψεν ἁ λευκώλενος
Ἥρα περικλειτῶν ἀέθλων
πρῶτον Ἡρακλεῖ βαρύφθογγον λέοντα.
Κεῖθι φοινικάσπιδες ἡμίθεοι πρώ-
τιστον Ἀργείων κριτοὶ
ἄθλησαν ἐπʼ Ἀρχεμόρῳ, τὸν ξανθοδερκὴς
πέφνʼ ἀωτεύοντα δράκων ὑπέροπλος,
σᾶμα μέλλοντος φόνου.
Ὦ μοῖρα πολυκρατές· οὔ νιν
πεῖθʼ Ὀϊκλείδας πάλιν
στείχειν ἐς εὐάνδρους ἀγυιάς.
Ἐλπὶς ἀνθρώπων ὑφαιρεῖται νόημα·
ἃ καὶ τότʼ Ἄδραστον Ταλαϊονίδαν
πέμπεν ἐς Θήβας Πολυνείκεϊ πλα … ι …
κείνων ἀπʼ εὐδόξων ἀγώ-
νων ἐν Νεμέᾳ κλεινοὶ βροτῶν
οἳ τριέτει στεφάνῳ
ξανθὰν ἐρέψωνται κόμαν.
Αὐτομήδει νῦν γε νικά-
σαντί νιν δαίμων ἔδωκεν.
Πενταέθλοισιν γὰρ ἐνέπρεπεν ὡς ἄσ-
τρων διακρίνει φάη
νυκτὸς διχομηνίδος εὐφεγγὴς σελάνα·
τοῖος Ἑλλάνων διʼ ἀπείρονα κύκλον
φαῖνε θαυμαστὸν δέμας
δίσκον τροχοειδέα ῥίπτων,
καὶ μελαμφύλλου κλάδον
ἀκτέας ἐς αἰπεινὰν προπέμπων
αἰθέρʼ ἐκ χειρὸς βοὰν ὤτρυνε λαῶν
ἢ τελευτάσας ἀμάρυγμα πάλας· τοί-
ῳ θʼ ὑπερθύμῳ σθένει
γυιαλκέα σώματα πρὸς γαίᾳ πελάσσας
ἵκετʼ Ἀσωπὸν πάρα πορφυροδίναν,
τοῦ κλέος πᾶσαν χθόνα
ἦλθεν καὶ ἐπʼ ἔσχατα Νείλου·
ταί τʼ ἐπʼ εὐναεῖ πόρῳ
οἰκεῦσι Θερμώδοντος, ἐγχέων
ἵστορες κοῦραι διωξίπποιʼ Ἄρηος,
σῶν, ὦ πολυζήλωτε ἄναξ ποταμῶν,
ἐγγόνων γεύσαντο, καὶ ὑψιπύλου Τροίας ἕδος.
Στείχει διʼ εὐρείας κελεύ-
θου μυρία πάντᾳ φάτις
σᾶς γενεᾶς λιπαρο-
ζώνων θυγατρῶν, ἃς θεοὶ
σὺν τύχαις ᾤκισσαν ἀρχα-
γοὺς ἀπορθήτων ἀγυιᾶν.
Τίς γὰρ οὐκ οἶδεν κυανοπλοκάμου Θή-
βας ἐΰδματον πόλιν,
ἢ τὰν μεγαλώνυμον Αἴγιναν, μεγίστου
Ζηνὸς ἃ πλαθεῖσα λέχει τέκεν ἥρω
… δε σω … ου,
ὃς γᾶς βασάνοισιν Ἀχαιῶν
… υ … α …
τ …
α … ω … εὔπεπλον …
ἢ … αν ἑλικοστέφανον κ …
ὅσαι τʼ ἄλλαι θεῶν
εὐναῖς ἐδάμησαν ἀριγνώτοις παλαιοῦ
παῖδες αἰδοῖαι ποταμοῦ κελάδοντος·
… αν πόλιν
… σί τε νικα …
αὐλῶν βοαὶ
ουσαι· μερ …
… αν·
… νεος
χρυσέαν … θέντα ἰόπλοκον εὖ εἰπεῖν …
ματέρʼ ἀκνάμπτων ἐρώ-
των κλεινὰν βροτοῖς
… λέων
προξεν …
… ιώταν
… ν ὕμνον,
… καὶ ἀποφθιμένῳ …
ἄτρυτον χρόνον,
καὶ τοῖς ἐπιγεινομένοις αἰεὶ πιφαύσκοι
σὰν Νεμέᾳ νίκαν· τό γέ τοι καλὸν ἔργον
γνησίων ὕμνων τυχὸν
ὑψοῦ παρὰ δαίμοσι κεῖται·
σὺν δʼ ἀλαθείᾳ βροτῶν
κάλλιστον, εἴπερ καὶ θάνῃ τις,
λείπεται Μουσᾶν ἄθυρμα.
Εἰσὶ δʼ ἀνθρώπων πολ-
λαί· διακρίνει δὲ θεῶν
βουλὰ όμενον νυκτὸς …
… γε καὶ τὸν ἀρείω
… που·
… ευσων
παύροις
ἀνδράσιν ι τὸ μέλλον·
… ιμι δ … δῶκε χάριν
καὶ Διωνυσ θεοτίματον πόλιν
ναίειν ἀπο … ευν-
τας χρυσεοσκάπτρ …
… τι καλὸν φε …
… αἰνέοι· Τιμοξένου
παιδὶ σὺν κώμοις
… οιτε πενταθλ
Ι
… ΑΘΗΝΑΙΩΙ
ΔΡΟΜΕΙ ΙΣΘΜΙΑ
Φήμα, σὺ γὰρ ἀ ἐποιχνεῖς
φῦλα, καὶ πα …
… μελαμει …
… πο κευ …
… νωνται …
… ῳ ξ … ον, ὅτι χρυσ
ο … ν ὀφθαλμοῖσιν …
παῦλαν ἀπράκταν …
α … α … ι καὶ νῦν κασιγνήτας ἀκοίτας
νασιῶτιν ἐκίνησεν λιγύφθογγον μέλισσαν,
ἐγχειρὲς ἵνʼ ἀθάνατον Μουσᾶν ἄγαλμα
ξυνὸν ἀνθρώποισιν εἴη
χάρμα, τεὰν ἀρετὰν μα-
νῦον ἐπιχθονίοισιν,
ὁσσάκις Νίκας ἕκατι
ἄνθεσιν ξανθὰν ἀναδησάμενος κεφαλὰν
κῦδος εὐρείαις Ἀθάναις
θῆκας Οἰνείδαις τε δόξαν.
Ἐν Ποσειδᾶνος περικλειτοῖς ἀέθλοις
… ας Ἕλλασιν ποδῶν ταχεῖαν ὁρμάν·
… οὔροισιν ἔπι σταδίου
θερμὰν ἔτι πνέων ἄελλαν
ἔστα … ν δʼ ἄϊξε θατήρων ἐλαίῳ
φάρε … ν ἐμπίτνων ὅμιλον.
Τετραέλικτον ἐπεὶ
κάμψεν δρόμον, Ἰσθμιονίκαν
δίς νιν ἀγκάρυξαν εὐβού-
λων … ων προφᾶται·
δὶς δʼ ἐν Νεμέᾳ Κρονίδα Ζηνὸς παρʼ ἁγνὸν
βωμόν· ἁ κλεινά τε Θήβα
δέκτο νιν εὐρύχορόν τʼ Ἄρ-
γος Σικυών τε κατʼ αἶσαν·
οἵ τε Πελλάναν νέμονται,
ἀμφί τʼ Εὔβοιαν πολυλάϊον, οἵ θʼ ἱερὰν
νᾶσον Αἴγιναν. Ματεύει
δʼ ἄλλος ἀλλοίαν κέλευθον,
ἅντινα στείχων ἀριγνώτοιο δόξας
τεύξεται. Μυρίαι δʼ ἀνδρῶν ἐπιστᾶμαι πέλονται·
ἦ γὰρ σοφὸς ἢ Χαρίτων τιμὰν λελογχὼς
ἐλπίδι χρυσέᾳ τέθαλεν
ἤ τινα θευπροπίαν ἰ-
δώς· ἕτερος δʼ ἐπὶ παισὶ
ποικίλον τόξον τιταίνει·
οἱ δʼ ἐπʼ ἔργοισίν τε καὶ ἀμφὶ βοῶν ἀγέλαις
θυμὸν αὔξουσιν. Τὸ μέλλον
δʼ ἀκρίτους τίκτει τελευτάς,
πᾶ τύχα βρίσει. Τὸ μὲν κάλλιστον, ἐσθλὸν
ἄνδρα πολλῶν ὑπʼ ἀνθρώπων πολυζήλωτον εἶμεν·
οἶδα καὶ πλούτου μεγάλαν δύνασιν,
ἃ καὶ τὸν ἀχρεῖον τίθησι
χρηστόν. Τί μακρὰν γλῶσσαν ἰθύσας ἐλαύνω
ἐκτὸς ὁδοῦ; Πέφαται θνατοῖσι νίκας
ὕστερον εὐφροσύνα,
αὐλῶν …
μειγνυ
χρή τιν …
ΙΑ
ΑΛΕΞΙΔΑΜΩΙ ΜΕΤΑΠΟΝΤΙΝΩΙ
ΠΑΙΔΙ ΠΑΛΑΙΣΤΗΙ ΠΥΘΙΑ
Νίκα γλυκύδωρε, …
σοὶ πατὴρ
ὑψίζυγος
ἐν πολυχρύσῳ τʼ Ὀλύμπῳ
Ζηνὶ παρισταμένα
κρίνεις τέλος ἀθανάτοι-
σίν τε καὶ θνατοῖς ἀρετᾶς·
ἔλλαθι, βαθυπλοκάμου
κούρα Στυγὸς ὀρθοδίκου· σέθεν δʼ ἕκατι
καὶ νῦν Μεταπόντιον εὐγυί-
ων κατέχουσι νέων
κῶμοί τε καὶ εὐφροσύναι θεότιμον ἄστυ·
ὑμνεῦσι δὲ Πυθιόνι-
κον παῖδα θαητὸν Φαΐσκου.
Ἵλεῴ νιν ὁ Δαλογενὴς υἱ-
ὸς βαθυζώνοιο Λατοῦς
δέκτο βλεφάρῳ· πολέες
δʼ ἀμφʼ Ἀλεξίδαμον ἀνθέων
ἐν πεδίῳ στέφανοι
Κίρρας ἔπεσον κρατερᾶς
ἦρα παννίκοιο πάλας·
οὐκ εἶδέ νιν ἀέλιος
κείνῳ γε σὺν ἄματι πρὸς γαίᾳ πεσόντα.
Φάσω δὲ καὶ ἐν ζαθέοις ἁγ-
νοῦ Πέλοπος δαπέδοις
Ἀλφεὸν παρὰ καλλιρόαν, δίκας κέλευθον
εἰ μή τις ἀπέτραπεν ὀρ-
θᾶς, παγξένῳ χαίταν ἐλαίᾳ
γλαυκᾷ στεφανωσάμενον
πορτιτρόφον … ραν θʼ ἱκέσθαι
παῖδʼ ἐν χθονὶ καλλιχόρῳ
ποικίλαις τέχναις πέλασσεν·
ἀλλʼ ἢ θεὸς αἴτιος, ἢ γνῶ-
μαι πολύπλαγκτοι βροτῶν
ἄμερσαν ὑπέρτατον ἐκ χειρῶν γέρας.
Νῦν δʼ Ἄρτεμις ἀγροτέρα
χρυσαλάκατος λιπαρὰν
Ἡμέρα τοξόκλυτος νίκαν ἔδωκε.
Τᾷ ποτʼ Ἀβαντιάδας βω-
μὸν κατένασσε πολύλ-
λιστον εὔπεπλοί τε κοῦραι·
τὰς ἐξ ἐρατῶν ἐφόβησεν
παγκρατὴς Ἥρα μελάθρων
Προίτου, παραπλῆγι φρένας
καρτερᾷ ζεύξασʼ ἀνάγκᾳ·
παρθενίᾳ γὰρ ἔτι
ψυχᾷ κίον ἐς τέμενος
πορφυροζώνοιο θεᾶς·
φάσκον δὲ πολὺ σφέτερον
πλούτῳ προφέρειν πατέρα ξανθᾶς παρέδρου
σεμνοῦ Διὸς εὐρυβία. Ταῖ-
σιν δὲ χολωσαμένα
στήθεσσι παλίντροπον ἔμβαλεν νόημα·
φεῦγον δʼ ὄρος ἐς τανίφυλ-
λον σμερδαλέαν φωνὰν ἱεῖσαι,
Τιρύνθιον ἄστυ λιποῦσαι
καὶ θεοδμάτους ἀγυιάς.
Ἤδη γὰρ ἔτος δέκατον
θεοφιλὲς λιπόντες Ἄργος
ναῖον ἀδεισιβόαι
χαλκάσπιδες ἡμίθεοι
σὺν πολυζήλῳ βασιλεῖ.
Νεῖκος γὰρ ἀμαιμάκετον
βληχρᾶς ἀνέπαλτο κασιγνητοῖς ἀπʼ ἀρχᾶς
Προίτῳ τε καὶ Ἀκρισίῳ· λα-
ούς τε διχοστασίαις
ἤρειπον ἀμετροδίκοις μάχαις τε λυγραῖς.
Λίσσοντο δὲ παῖδας Ἄβαν-
τος γᾶν πολύκριθον λαχόντας
Τίρυνθα τὸν ὁπλότερον
κτίζειν, πρὶν ἐς ἀργαλέαν πεσεῖν ἀνάγκαν·
Ζεύς τʼ ἔθελεν Κρονίδας
τιμῶν Δαναοῦ γενεὰν
καὶ διωξίπποιο Λυγκέος
παῦσαι στυγερῶν ἀχέων. Τεῖ-
χος δὲ Κύκλωπες κάμον
ἐλθόντες ὑπερφίαλοι κλεινᾷ πόλει
κάλλιστον, ἵνʼ ἀντίθεοι
ναῖον κλυτὸν ἱππόβοτον
Ἄργος ἥρωες περικλειτοὶ λιπόντες.
Ἔνθεν ἀπεσσύμεναι Προί-
του κυανοπλόκαμοι
φεῦγον ἄδματοι θύγατρες.
Τὸν δʼ εἷλεν ἄχος κραδίαν, ξεί-
να τέ νιν πλᾶξεν μέριμνα·
δοίαξε δὲ φάσγανον ἄμ-
φακες ἐν στέρνοισι πᾶξαι.
Ἀλλά νιν αἰχμοφόροι
μύθοισί τε μειλιχίοις
καὶ βίᾳ χειρῶν κάτεχον.
Τρισκαίδεκα μὲν τελέους
μῆνας κατὰ δάσκιον ἠλύκταζον ὕλαν
φεῦγόν τε κατʼ Ἀρκαδίαν μη-
λοτρόφον· ἀλλʼ ὅτε δὴ
Λοῦσον ποτὶ καλλιρόαν πατὴρ ἵκανεν,
ἔνθεν χρόα νιψάμενος
φοινικοκραδέμνοιο Λατοῦς
κίκλῃσκε θύγατρα βοῶπιν
χεῖρας ἀντείνων πρὸς αὐγὰς
ἱππώκεος ἀελίου,
τέκνα δυστάνοιο Λύσσας
πάρφρονος ἐξαγαγεῖν·
«Θύσω δέ τοι εἴκοσι βοῦς
ἄζυγας φοινικότριχας.»
Τοῦ δʼ ἔκλυʼ ἀριστοπάτρα
θηροσκόπος εὐχομένου· πιθοῦσα δʼ Ἥραν
παῦσεν καλυκοστεφάνους κού-
ρας μανιᾶν ἀθέων·
ταὶ δʼ αὐτίκα οἱ τέμενος βωμόν τε τεῦχον,
χραῖνόν τέ μιν αἵματι μή-
λων καὶ χοροὺς ἵσταν γυναικῶν.
Ἔνθεν καὶ ἀρηϊφίλοις
ἄνδρεσσιν ἐς ἱπποτρόφον πόλιν Ἀχαιοῖς
ἕσπεο· σὺν δὲ τύχᾳ
ναίεις Μεταπόντιον, ὦ
χρυσέα δέσποινα λαῶν·
ἄλσος τέ τοι ἱμερόεν Κά-
σαν παρʼ εὔυδρον πρόγο-
νοι ἑσσάμενοι Πριάμοιʼ ἐπεὶ χρόνῳ
βουλαῖσι θεῶν μακάρων
πέρσαν πόλιν εὐκτιμέναν
χαλκοθωράκων μετʼ Ἀτρειδᾶν. Δικαίας
ὅστις ἔχει φρένας, εὑρή-
σει σὺν ἅπαντι χρόνῳ
μυρίας ἀλκὰς Ἀχαιῶν.
ΙΒ
ΤΕΙΣΙΑΙ ΑΙΓΙΝΗΤΗΙ
ΠΑΛΑΙΣΤΗΙ ΝΕΜΕΑ
Ὡσεὶ κυβερνήτας σοφός, ὑμνοάνασ-
σʼ εὔθυνε Κλειοῖ
νῦν φρένας ἁμετέρας,
εἰ δή ποτε καὶ πάρος· ἐς γὰρ ὀλβίαν
ξείνοισί με πότνια Νίκα
νᾶσον Αἰγίνας ἀπάρχει
ἐλθόντα κοσμῆσαι θεόδματον πόλιν
τάν τʼ ἐν Νεμέᾳ γυιαλκέα μουνοπάλαν
…
… πιδ …
ξεινου … νιοι αστ …
ἀμφικτιόνων ἐν ἀέθλοις
σὺν τριάκοντʼ ἀγλααῖσιν
νίκαις ἐκωμάσθησαν οἱ μὲν Πυθόϊ,
οἱ δʼ ἐν Πέλοπος ζαθέας
νάσου πιτυώδεϊ δείρᾳ,
οἱ δὲ φοινικοστερόπα τεμένει Ζη-
νὸς Νεμεαίου·
… ταύτας καὶ ἐπʼ ἀργυροδίνα
…
… Κλειω
… ρ …
…
… δαν·
…
ΙΓ
ΠΥΘΕΑΙ ΑΙΓΙΝΗΤΗΙ
ΠΑΓΚΡΑΤΙΑΣΤΗΙ ΝΕΜΕΑ
…
«ὕβριος ὑψινόου παύ-
σει δίκας θνατοῖσι κραίνων·
οἵαν τινὰ δύσλοφον ὠμησ-
τᾷ λέοντι
Περσείδας ἐφίησι
χεῖρα παντοίαισι τέχναις·
οὐ γὰρ δαμασίμβροτος αἴθων
χαλκὸς ἀπλάτου θέλει χω-
ρεῖν διὰ σώματος, ἐγνάμ-
φθη δʼ ὀπίσσω
φάσγανον· ἦ ποτέ φαμι
τᾷδε περὶ στεφάνοισι
παγκρατίου πόνον Ἑλλά-
νεσσιν ἱδρώεντʼ ἔσεσθαι.»
παρὰ βωμὸν ἀριστάρχου Διὸς
Νίκας φερεκυδέος ἀνθρώ-
ποισιν ἄνθεα
χρυσέαν δόξαν πολύφαντον ἐν αἰῶ-
νι τρέφει παύροις βροτῶν
αἰεί, καὶ ὅταν θανάτοιο
κυάνεον νέφος καλύψῃ, λείπεται
ἀθάνατον κλέος εὖ ἐρ-
χθέντος ἀσφαλεῖ σὺν αἴσᾳ.
Τῶν καὶ σὺ τυχὼν Νεμέᾳ, Λάμ-
πωνος υἱέ,
πανθαλέων στεφάνοισιν
ἀνθέων χαίταν ἐρεφθεὶς
στείχεις πόλιν ὑψιάγυιαν
Αἰακοῦ, τερψιμβρότων …
… ἁβροθρόων κώ-
μων πατρῴαν
νᾶσον, ὑπέρβιον ἰσχὺν
παμμαχίαν ἄνα φαίνων.
Ὦ ποταμοῦ θύγατερ δι-
νᾶντος Αἴγινʼ ἠπιόφρον,
ἦ τοι μεγάλαν Κρονίδας ἔ-
δωκε τιμὰν
ἐν πάντεσσιν …
πυρσὸν ὣς Ἕλλασι
φαίνων· τό γε σὸν κλέος αἰνεῖ
καί τις ὑψαυχὴς κόρα
… ραν πό-
δεσσι ταρφέως
ἠΰτε νεβρὸς ἀπενθὴς
ἀνθεμόεντας ἐπʼ ὄχθους
κοῦφα σὺν ἀγχιδόμοις θρῴσ-
κουσʼ ἀγακλειταῖς ἑταίραις·
ταὶ δὲ στεφανωσάμεναι φοινικέων
ἀνθέων δόνακός τʼ ἐπιχωρί-
αν ἄθυρσιν
παρθένοι μέλπουσι τ … ς, ὦ δέσ-
ποινα παγξείνου χθονός,
Ἐνδαΐδα τε ῥοδόπαχυν,
ἃ τὸν ἰσόθεον ἔτικτεν Πηλέα
καὶ Τελαμῶνα κορυστὰν
Αἰακῷ μιχθεῖσʼ ἐν εὐνᾷ·
τῶν υἷας ἀερσιμάχους, τα-
χύν τʼ Ἀχιλλέα
εὐειδέος τʼ Ἐριβοίας
παῖδʼ ὑπέρθυμον βοάσω
Αἴαντα σακεσφόρον ἥρω,
ὅστʼ ἐπὶ πρύμνᾳ σταθεὶς ἔσ-
χεν θρασυκάρδιον ὁρμαί-
νοντα νᾶας
θεσπεσίῳ πυρὶ
Ἕκτορα χαλκεομίτραν,
ὁππότε Πηλεΐδας τρα-
χεῖαν ἐν στήθεσσι μᾶνιν
ὠρίνατο, Δαρδανίδας τʼ ἔ-
λυσεν ἄτας·
οἳ πρὶν μὲν πολύπυργον
Ἰλίου θαητὸν ἄστυ
οὐ λεῖπον, ἀτυζόμενοι δὲ
πτᾶσσον ὀξεῖαν μάχαν, εὖτʼ
ἐν πεδίῳ κλονέων μαί-
νοιτʼ Ἀχιλλεύς,
λαοφόνον δόρυ σείων·
ἀλλʼ ὅτε δὴ πολέμοιο
λῆξεν ἰοστεφάνου Νη-
ρῇδος ἀτρόμητος υἱός,
ὥστʼ ἐν κυανανθέϊ θυμὸν ἀνέρων
πόντῳ Βορέας ὑπὸ κύμα-
σιν δαΐζει,
νυκτὸς ἀντάσας ἀνατε … λῆ-
ξεν δὲ σὺν φαεσιμβρότῳ
Ἀοῖ, στόρεσεν δέ τε πόντον
οὐρία· Νότου δὲ κόλπωσαν πνοᾷ
ἱστίον ἁρπαλέως τʼ ἄ-
ελπτον ἐξίκοντο χέρσον.
Ὣς Τρῶες, ἐπεὶ κλύον αἰχμα-
τὰν Ἀχιλλέα
μίμνοντʼ ἐν κλισίῃσιν
εἵνεκεν ξανθᾶς γυναικός,
Βρισηΐδος ἱμερογυίου,
θεοῖσιν ἄντειναν χέρας, φοι-
βὰν ἐσιδόντες ὑπαὶ χει-
μῶνος αἴγλαν·
πασσυδίᾳ δὲ λιπόντες
τείχεα Λαομέδοντος
ἐς πεδίον κρατερὰν ἄ-
ϊξαν ὑσμίναν φέροντες·
ὦρσάν τε φόβον Δαναοῖς· ὤ-
τρυνε δʼ Ἄρης
εὐεγχής, Λυκίων τε
Λοξίας ἄναξ Ἀπόλλων·
ἷξόν τʼ ἐπὶ θῖνα θαλάσσας·
ναυσὶ δʼ εὐπρύμνοις παραὶ μάρ-
ναντʼ, ἐναριζομένων δʼ ἔ-
ρευθε φώτων
αἵματι γαῖα μέλαινα
Ἑκτορέας ὑπὸ χειρός,
… εγʼ ἡμιθέοις …
… ἰσοθέων διʼ ὁρμάν.
… ρονες, ἦ μεγάλαισιν ἐλπίσιν
… οντες ὑπερφίαλον …
… αὐδὰν
Τρῶες ἱππευταὶ κυανώπιδας ἐκ …
… νέας
εἰλαπίνας τʼ ἐν
… ρεις ἕξειν θεόδματον πόλιν.
Μέλλον ἄρα πρότερον δι-
νᾶντα φοινίξειν Σκάμανδρον,
θνᾴσκοντες ὑπʼ Αἰακίδαις ἐ-
ρειψιπύργοις·
τῶν εἰ καὶ τ …
ἢ βαθυξύλῳ …
…
οὐ γὰρ ἀλαμπέϊ νυκτὸς
πασιφανὴς Ἀρετὰ κρυφ-
θεῖσʼ ἀμαυροῦται καλύπτρᾳ,
ἀλλʼ ἔμπεδον ἀκαμάτᾳ βρύ-
ουσα δόξᾳ
στρωφᾶται κατὰ γᾶν τε
καὶ πολύπλαγκτον θάλασσαν.
Καὶ μὰν φερεκυδέα νᾶσον
Αἰακοῦ τιμᾷ, σὺν Εὐκλεί-
ᾳ δὲ φιλοστεφάνῳ πό-
λιν κυβερνᾷ,
Εὐνομία τε σαόφρων,
ἃ θαλίας τε λέλογχεν
ἄστεά τʼ εὐσεβέων ἀν-
δρῶν ἐν εἰρήνᾳ φυλάσσει.
Νίκαν ἐρικυδέα μέλπετʼ, ὦ νέοι,
Πυθέα, μελέταν τε βροτωφε-
λέα Μενάνδρου,
τὰν ἐπʼ Ἀλφειοῦ τε ῥοαῖς θαμὰ δὴ τί-
μασεν ἁ χρυσάρματος
σεμνὰ μεγάθυμος Ἀθάνα,
μυρίων τʼ ἤδη μίτραισιν ἀνέρων
ἐστεφάνωσεν ἐθείρας
ἐν Πανελλάνων ἀέθλοις.
Εἰ μή τινα θερσιεπὴς φθό-
νος βιᾶται,
αἰνείτω σοφὸν ἄνδρα
σὺν δίκᾳ. Βροτῶν δὲ μῶμος
πάντεσσι μέν ἐστιν ἐπʼ ἔργοις·
ἁ δʼ ἀλαθεία φιλεῖ νι-
κᾶν, ὅ τε πανδαμάτωρ χρό-
νος τὸ καλῶς
ἐργμένον αἰὲν ἀέξει·
δυσμενέων δὲ ματαία
γλῶσσʼ ἀϊδὴς μινύθει
…
ἐλπίδι θυμὸν ἰαίν …
τᾷ καὶ ἐγὼ πίσυνος φοι-
νικοκραδέμνοις τε Μούσαις
ὕμνων τινὰ τάνδε ν …
φαίνω, ξενίαν τε φιλάγλα-
ον γεραίρω,
τὰν ἐμοὶ Λάμπων … βλη-
χρὰν ἐπαθρήσαις τ …
τὰν εἰκ ἐτύμως ἄρα Κλειὼ
πανθαλὴς ἐμαῖς ἐνέσταξεν φρασίν,
τερψιεπεῖς νιν ἀοιδαὶ
παντὶ καρύξοντι λαῷ.
ΙΔ
ΚΛΕΟΠΤΟΛΕΜΩΙ ΘΕΣΣΑΛΩΙ
ΙΠΠΟΙΣ ΠΕΤΡΑΙΑ
Εὖ μὲν εἱμάρθαι παρὰ δαίμονος ἀνθρώ-
ποις ἄριστον·
συμφορὰ δʼ ἐσθλόν τʼ ἀμαλδύ-
νει βαρύτλατος μολοῦσα
καὶ τὸν κακὸν ὑψιφανῆ
τεύχει κατορθωθεῖσα· τι-
μὰν δʼ ἄλλος ἀλλοίαν ἔχει·
μυρίαι δʼ ἀνδρῶν ἀρεταί, μία δʼ ἐκ πα-
σᾶν πρόκειται,
ὃς τὰ πὰρ χειρὸς κυβέρνα-
σεν δικαίαισι φρένεσσιν.
Οὔτʼ ἐν βαρυπενθέσιν ἁρ-
μόζει μάχαις φόρμιγγος ὀμ-
φὰ καὶ λιγυκλαγγεῖς χοροί,
οὔτʼ ἐν θαλίαις καναχὰ
χαλκόκτυπος· ἀλλʼ ἐφʼ ἑκάστῳ
καιρὸς ἀνδρῶν ἔργματι κάλ-
λιστος· εὖ ἔρδοντα δὲ καὶ θεὸς ὀ …
Κλεοπτολέμῳ δὲ χάριν νῦν
χρὴ Ποσειδᾶνός τε Πετραί-
ου τέμενος κελαδῆσαι
Πυρρίχου τʼ εὔδοξον ἱππόνικον υἱόν,
ὃς φιλοξείνου τε καὶ ὀρθοδίκου …
…
ΙΕ
[ ].. [ ]
[ ] [ ]
[ ].[.]. [ ]
[ ]μ̣νατοῖσιν ἄστρο̣[ ]
.αι.[ ]ϊ̣κας Διωνύσου τε[ ]
μου.[ ].τι.
ΙΣ
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙ ΛΑΡΙΣΑΙΩΙ
… ΠΑ
Ἑστία χρυσόθρονʼ, εὐδό-
ξων Ἀγαθοκλεαδᾶν ἅτʼ ἀφνεῶν
ἀνδρῶν μέγαν ὄλβον ἀέξεις
ἡμένα μέσαις ἀγυιαῖς
Πηνειὸν ἀμφʼ εὐώδεα Θεσσαλίας
μηλοτρόφου ἐν γυάλοις·
κεῖθεν καὶ Ἀριστοτέλης
Κίρραν πρὸς εὐθαλέα μολὼν
δὶς στεφανώσατο Λαρί-
σας ἀναξίππου χάριν …
κλυ … ος
…