eul_wid: cbm-ay
ὈρέστηςOrestes
Euripides Orestes PDF
| 1 | ΗΛΕΚΤΡΑ |
| 1.1 | Οὐκ ἔστιν οὐδὲν δεινὸν ὧδ’ εἰπεῖν ἔπος |
| 1.2 | οὐδὲ πάθος οὐδὲ ξυμφορὰ θεήλατος, |
| 1.3 | ἧς οὐκ ἂν ἄραιτ’ ἄχθος ἀνθρώπου φύσις. |
| 1.4 | ὁ γὰρ μακάριος (κοὐκ ὀνειδίζω τύχας) |
| 5.1 | Διὸς πεφυκώς, ὡς λέγουσι, Τάνταλος |
| 5.2 | κορυφῆς ὑπερτέλλοντα δειμαίνων πέτρον |
| 5.3 | ἀέρι ποτᾶται· καὶ τίνει ταύτην δίκην, |
| 5.4 | ὡς μὲν λέγουσιν, ὅτι θεοῖς ἄνθρωπος ὤν, |
| 5.5 | κοινῆς τραπέζης ἀξίωμ’ ἔχων ἴσον, |
| 10.1 | ἀκόλαστον ἔσχε γλῶσσαν, αἰσχίστην νόσον. |
| 10.2 | οὗτος φυτεύει Πέλοπα, τοῦ δ’ Ἀτρεὺς ἔφυ, ὧι στέμματα ξήνας’ ἐπέκλωσεν θεὰ |
| 10.3 | Ἔρις Θυέστηι πόλεμον ὄντι συγγόνωι |
| 10.4 | θέσθαι· τί τἄρρητ’ ἀναμετρήσασθαί με δεῖ; |
| 15.1 | [ἔδαισε δ’ οὖν νιν τέκν’ ἀποκτείνας Ἀτρεύς.] |
| 15.2 | Ἀτρέως δέ (τὰς γὰρ ἐν μέσωι σιγῶ τύχας) |
| 15.3 | ὁ κλεινός, εἰ δὴ κλεινός, Ἀγαμέμνων ἔφυ |
| 15.4 | Μενέλεώς τε Κρήσσης μητρὸς Ἀερόπης ἄπο. |
| 15.5 | γαμεῖ δ’ ὁ μὲν δὴ τὴν θεοῖς στυγουμένην |
| 20.1 | Μενέλαος Ἑλένην, ὁ δὲ Κλυταιμήστρας λέχος |
| 20.2 | ἐπίσημον εἰς Ἕλληνας Ἀγαμέμνων ἄναξ· |
| 20.3 | ὧι παρθένοι μὲν τρεῖς ἔφυμεν ἐκ μιᾶς, |
| 20.4 | Χρυσόθεμις Ἰφιγένειά τ’ Ἠλέκτρα τ’ ἐγώ, |
| 20.5 | ἄρσην δ’ Ὀρέστης, μητρὸς ἀνοσιωτάτης, |
| 25.1 | ἣ πόσιν ἀπείρωι περιβαλοῦς’ ὑφάσματι |
| 25.2 | ἔκτεινεν· ὧν δ’ ἕκατι, παρθένωι λέγειν |
| 25.3 | οὐ καλόν· ἐῶ τοῦτ’ ἀσαφὲς ἐν κοινῶι σκοπεῖν. |
| 25.4 | Φοίβου δ’ ἀδικίαν μὲν τί δεῖ κατηγορεῖν; |
| 25.5 | πείθει δ’ Ὀρέστην μητέρ’ ἥ σφ’ ἐγείνατο |
| 30.1 | κτεῖναι, πρὸς οὐχ ἅπαντας εὔκλειαν φέρον· |
| 30.2 | ὅμως δ’ ἀπέκτειν’ οὐκ ἀπειθήσας θεῶι, |
| 30.3 | κἀγὼ μετέσχον οἷα δὴ γυνὴ φόνου [Πυλάδης θ’, ὃς ἡμῖν συγκατείργασται τάδε]. |
| 30.4 | ἐντεῦθεν ἀγρίαι συντακεὶς †νόσωι νοσεῖ |
| 35.1 | τλήμων Ὀρέστης ὅδε πεσὼν ἐν δεμνίοις† |
| 35.2 | κεῖται, τὸ μητρὸς δ’ αἷμά νιν τροχηλατεῖ |
| 35.3 | μανίαισιν· ὀνομάζειν γὰρ αἰδοῦμαι θεὰς |
| 35.4 | Εὐμενίδας, αἳ τόνδ’ ἐξαμιλλῶνται φόβον. |
| 35.5 | ἕκτον δὲ δὴ τόδ’ ἦμαρ ἐξ ὅτου σφαγαῖς |
| 40.1 | θανοῦσα μήτηρ πυρὶ καθήγνισται δέμας, |
| 40.2 | ὧν οὔτε σῖτα διὰ δέρης ἐδέξατο, |
| 40.3 | οὐ λούτρ’ ἔδωκε χρωτί· χλανιδίων δ’ ἔσω |
| 40.4 | κρυφθείς, ὅταν μὲν σῶμα κουφισθῆι νόσου |
| 40.5 | ἔμφρων δακρύει, ποτὲ δὲ δεμνίων ἄπο |
| 45.1 | πηδᾶι δρομαῖος, πῶλος ὣς ὑπὸ ζυγοῦ. |
| 45.2 | ἔδοξε δ’ Ἄργει τῶιδε μήθ’ ἡμᾶς στέγαις, |
| 45.3 | μὴ πυρὶ δέχεσθαι, μηδὲ προσφωνεῖν τινα |
| 45.4 | μητροκτονοῦντας· κυρία δ’ ἥδ’ ἡμέρα |
| 45.5 | ἐν ἧι διοίσει ψῆφον Ἀργείων πόλις, εἰ χρὴ θανεῖν νὼ λευσίμωι πετρώματι |
| 45.6 | [ἢ φάσγανον θήξαντ’ ἐπ’ αὐχένος βαλεῖν]. ἐλπίδα δὲ δή τιν’ ἔχομεν ὥστε μὴ θανεῖν· |
| 45.7 | ἥκει γὰρ ἐς γῆν Μενέλεως Τροίας ἄπο, |
| 45.8 | λιμένα δὲ Ναυπλίειον ἐκπληρῶν πλάτηι |
| 55.1 | ἀκταῖσιν ὁρμεῖ, δαρὸν ἐκ Τροίας χρόνον |
| 55.2 | ἄλαισι πλαγχθείς· τὴν δὲ δὴ πολυκτόνον |
| 55.3 | Ἑλένην, φυλάξας νύκτα, μή τις εἰσιδὼν |
| 55.4 | μεθ’ ἡμέραν στείχουσαν ὧν ὑπ’ Ἰλίωι |
| 55.5 | παῖδες τεθνᾶσιν, ἐς πέτρων ἔλθηι βολάς, |
| 60.1 | προύπεμψεν ἐς δῶμ’ ἡμέτερον· ἔστιν δ’ ἔσω |
| 60.2 | κλαίους’ ἀδελφὴν συμφοράς τε δωμάτων. |
| 60.3 | ἔχει δὲ δή τιν’ ἀλγέων παραψυχήν· |
| 60.4 | ἣν γὰρ κατ’ οἴκους ἔλιφ’, ὅτ’ ἐς Τροίαν ἔπλει, |
| 60.5 | παρθένον ἐμῆι τε μητρὶ παρέδωκεν τρέφειν |
| 65.1 | Μενέλαος, ἀγαγὼν Ἑρμιόνην Σπάρτης ἄπο, |
| 65.2 | ταύτηι γέγηθε κἀπιλήθεται κακῶν. |
| 65.3 | βλέπω δὲ πᾶσαν εἰς ὁδόν, πότ’ ὄψομαι |
| 65.4 | Μενέλαον ἥκονθ’· ὡς τά γ’ ἄλλ’ ἐπ’ ἀσθενοῦς |
| 65.5 | ῥώμης ὀχούμεθ’, ἤν τι μὴ κείνου πάρα |
| 70.1 | σωθῶμεν. ἄπορον χρῆμα δυστυχῶν δόμος. |
| 70.2 | ΕΛΕΝΗ |
| 71.1 | [ὦ παῖ Κλυταιμήστρας τε κἀγαμέμνονος] παρθένε μακρὸν δὴ μῆκος Ἠλέκτρα χρόνου, |
| 71.2 | πῶς, ὦ τάλαινα, σύ τε κασίγνητός τε σός |
| 71.3 | [τλήμων Ὀρέστης μητρὸς ὅδε φονεὺς ἔφυ]; |
| 75.1 | προσφθέγμασιν γὰρ οὐ μιαίνομαι σέθεν, |
| 75.2 | ἐς Φοῖβον ἀναφέρουσα τὴν ἁμαρτίαν. |
| 75.3 | καίτοι στένω γε τὸν Κλυταιμήστρας μόρον, |
| 75.4 | ἐμῆς ἀδελφῆς, ἥν, ἐπεὶ πρὸς Ἴλιον |
| 75.5 | ἔπλευς’ ὅπως ἔπλευσα θεομανεῖ πότμωι, |
| 80.1 | οὐκ εἶδον, ἀπολειφθεῖσα δ’ αἰάζω τύχας. |
| 80.2 | Ηλ. Ἑλένη, τί σοι λέγοιμ’ ἂν ἅ γε παροῦς’ ὁρᾶις |
| 80.3 | [ἐν συμφοραῖσι τὸν Ἀγαμέμνονος γόνον]; |
| 80.4 | ἐγὼ μὲν ἄυπνος πάρεδρος ἀθλίωι νεκρῶι |
| 80.5 | (νεκρὸς γὰρ οὗτος οὕνεκα σμικρᾶς πνοῆς) |
| 85.1 | θάσσω· τὰ τούτου δ’ οὐκ ὀνειδίζω κακά. |
| 85.2 | σὺ δ’ ἡ μακαρία μακάριός θ’ ὁ σὸς πόσις |
| 85.3 | ἥκετον ἐφ’ ἡμᾶς ἀθλίως πεπραγότας. |
| 85.4 | Ελ. πόσον χρόνον δὲ δεμνίοις πέπτωχ’ ὅδε; |
| 85.5 | Ηλ. ἐξ οὗπερ αἷμα γενέθλιον κατήνυσεν. |
| 90.1 | Ελ. ὦ μέλεος, ἡ τεκοῦσά θ’ ὡς διώλετο. |
| 90.2 | Ηλ. οὕτως ἔχει τάδ’ ὥστ’ ἀπείρηκεν κακοῖς. Ελ. πρὸς θεῶν, πίθοι’ ἂν δῆτά μοί τι, παρθένε; |
| 90.3 | Ηλ. ὅς’ ἄσχολός γε συγγόνου προσεδρίαι. |
| 90.4 | Ελ. βούληι τάφον μοι πρὸς κασιγνήτης μολεῖν ... |
| 95.1 | Ηλ. μητρὸς κελεύεις τῆς ἐμῆς; τίνος χάριν; |
| 95.2 | Ελ. κόμης ἀπαρχὰς καὶ χοὰς φέρους’ ἐμάς; |
| 95.3 | Ηλ. σοὶ δ’ οὐχὶ θεμιτὸν πρὸς φίλων στείχειν τάφον; |
| 95.4 | Ελ. δεῖξαι γὰρ Ἀργείοισι σῶμ’ αἰσχύνομαι. |
| 95.5 | Ηλ. ὀψέ γε φρονεῖς εὖ, τότε λιποῦς’ αἰσχρῶς δόμους. Ελ. ὀρθῶς ἔλεξας, οὐ φίλως δέ μοι λέγεις. |
| 95.6 | Ηλ. αἰδὼς δὲ δὴ τίς ς’ ἐς Μυκηναίους ἔχει; |
| 95.7 | Ελ. δέδοικα πατέρας τῶν ὑπ’ Ἰλίωι νεκρῶν. |
| 95.8 | Ηλ. δεινὸν γὰρ Ἄργει γ’ ἀναβοᾶι διὰ στόμα. |
| 95.9 | Ελ. σύ νυν χάριν μοι τὸν φόβον λύσασα δός. |
| 105.1 | Ηλ. οὐκ ἂν δυναίμην μητρὸς ἐσβλέψαι τάφον. |
| 105.2 | Ελ. αἰσχρόν γε μέντοι προσπόλους φέρειν τάδε. |
| 105.3 | Ηλ. τί δ’ οὐχὶ θυγατρὸς Ἑρμιόνης πέμπεις δέμας; |
| 105.4 | Ελ. ἐς ὄχλον ἕρπειν παρθένοισιν οὐ καλόν. |
| 105.5 | Ηλ. καὶ μὴν τίνοι γ’ ἂν τῆι τεθνηκυίαι τροφάς. |
| 110.1 | Ελ. [ὀρθῶς ἔλεξας, πείθομαί τέ σοι, κόρη·] |
| 110.2 | ναί, πέμψομέν γε θυγατέρ’· εὖ γάρ τοι λέγεις. |
| 110.3 | ὦ τέκνον, ἔξελθ’, Ἑρμιόνη, δόμων πάρος |
| 110.4 | καὶ λαβὲ χοὰς τάσδ’ ἐν χεροῖν κόμας τ’ ἐμάς, |
| 110.5 | ἐλθοῦσα δ’ ἀμφὶ τὸν Κλυταιμήστρας τάφον |
| 115.1 | μελίκρατ’ ἄφες γάλακτος οἰνωπόν τ’ ἄχνην, |
| 115.2 | καὶ στᾶς’ ἐπ’ ἄκρου χώματος λέξον τάδε· |
| 115.3 | Ἑλένη ς’ ἀδελφὴ ταῖσδε δωρεῖται χοαῖς, |
| 115.4 | φόβωι προσελθεῖν μνῆμα σόν, ταρβοῦσά γε |
| 115.5 | Ἀργεῖον ὄχλον. πρευμενῆ δ’ ἄνωγέ νιν |
| 120.1 | ἐμοί τε καὶ σοὶ καὶ πόσει γνώμην ἔχειν |
| 120.2 | τοῖν τ’ ἀθλίοιν τοῖνδ’, οὓς ἀπώλεσεν θεός. |
| 120.3 | ἃ δ’ εἰς ἀδελφὴν καιρὸς ἐκπονεῖν ἐμέ, |
| 120.4 | ἅπανθ’ ὑπισχνοῦ νερτέρων δωρήματα. |
| 120.5 | ἴθ’ ὦ τέκνον μοι σπεῦδε καὶ χοὰς τάφωι |
| 125.1 | δοῦς’ ὡς τάχιστα τῆς πάλιν μέμνης’ ὁδοῦ. |
| 125.2 | Ηλ. ὦ φύσις, ἐν ἀνθρώποισιν ὡς μέγ’ εἶ κακόν |
| 125.3 | [σωτήριόν τε τοῖς καλῶς κεκτημένοις]. ἴδετε γὰρ ἄκρας ὡς ἀπέθρισεν τρίχας, |
| 125.4 | σώιζουσα κάλλος· ἔστι δ’ ἡ πάλαι γυνή. |
| 130.1 | θεοί σε μισήσειαν, ὥς μ’ ἀπώλεσας |
| 130.2 | καὶ τόνδε πᾶσάν θ’ Ἑλλάδ’. ὦ τάλαιν’ ἐγώ· |
| 130.3 | αἵδ’ αὖ πάρεισι τοῖς ἐμοῖς θρηνήμασιν |
| 130.4 | φίλαι ξυνωιδοί· τάχα μεταστήσους’ ὕπνου |
| 130.5 | τόνδ’ ἡσυχάζοντ’, ὄμμα δ’ ἐκτήξους’ ἐμὸν |
| 135.1 | δακρύοις, ἀδελφὸν ὅταν ὁρῶ μεμηνότα. |
| 135.2 | ὦ φίλταται γυναῖκες, ἡσύχωι ποδὶ |
| 135.3 | χωρεῖτε, μὴ ψοφεῖτε, μηδ’ ἔστω κτύπος· |
| 135.4 | φιλία γὰρ ἡ σὴ πρευμενὴς μὲν ἀλλ’ ὅμως |
| 135.5 | [τόνδ’ ἐξεγεῖραι συμφορὰ γενήσεται]. |
| 140 | ΧΟΡΟΣ |
| 140 | σῖγα σῖγα, λεπτὸν ἴχνος ἀρβύλας τίθει, μὴ κτύπει [μηδ’ ἔστω κτύπος]. |
| 142-143 | Ηλ. ἀποπρὸ βᾶτ’ ἐκεῖς’ ἀποπρό μοι κοίτας. |
| 144 | Χο. ἰδοὺ πείθομαι. |
| 145.1 | Ηλ. ἆ ἆ σύριγγος ὅπως πνοὰ |
| 145.2 | λεπτοῦ δόνακος, ὦ φίλα, φώνει μοι. |
| 145.3 | Χο. ἴδ’ ἀτρεμαῖον ὡς ὑπόροφον φέρω |
| 145.4 | βοάν. Ηλ. ναί, οὕτως· |
| 145.5 | κάταγε κάταγε, πρόσιθ’ ἀτρέμας, ἀτρέμας ἴθι· |
| 150-151 | λόγον ἀπόδος ἐφ’ ὅτι χρέος ἐμόλετέ ποτε. |
| 152.1 | χρόνια γὰρ πεσὼν ὅδ’ εὐνάζεται. |
| 152.2 | Χο. πῶς ἔχει; λόγου μετάδος, ὦ φίλα· |
| 152.3 | τίνα τύχαν εἴπω; [τίνα δὲ συμφοράν;] |
| 155-156 | Ηλ. ἔτι μὲν ἐμπνέει, βραχὺ δ’ ἀνασθμαίνει. |
| 157.1 | Χο. τί φήις; ὦ τάλας. |
| 157.2 | Ηλ. ὀλεῖς, εἰ βλέφαρα κινήσεις |
| 157.3 | ὕπνου γλυκυτάταν φερομένωι χάριν. |
| 160.1 | Χο. μέλεος ἐχθίστων θεόθεν ἐργμάτων, τάλας. Ηλ. φεῦ μόχθων. |
| 160.2 | ἄδικος ἄδικα τότ’ ἄρ’ ἔλακεν ἔλακεν, ἀπό‐ |
| 163-164 | φονον ὅτ’ ἐπὶ τρίποδι Θέμιδος ἄρ’ ἐδίκασε |
| 165.1 | φόνον ὁ Λοξίας ἐμᾶς ματέρος. |
| 165.2 | Χο. ὁρᾶις; ἐν πέπλοισι κινεῖ δέμας. |
| 165.3 | Ηλ. σὺ γάρ νιν, ὦ τάλαινα, |
| 165.4 | θωύξας’ ἔλασας ἐξ ὕπνου. |
| 165.5 | Χο. εὕδειν μὲν οὖν ἔδοξα. |
| 170.1 | Ηλ. οὐκ ἀφ’ ἡμῶν, οὐκ ἀπ’ οἴκων |
| 170.2 | πάλιν ἀνὰ πόδα σὸν εἱλίξεις |
| 170.3 | μεθεμένα κτύπου; |
| 170.4 | Χο. ὑπνώσσει. Ηλ. λέγεις εὖ. |
| 170.5 | πότνια πότνια Νύξ, |
| 175-176 | ὑπνοδότειρα τῶν πολυπόνων βροτῶν, |
| 177 | Ἐρεβόθεν ἴθι, μόλε μόλε κατάπτερος |
| 179 | τὸν Ἀγαμεμνόνιον ἐπὶ δόμον. |
| 180-181 | ὑπὸ γὰρ ἀλγέων ὑπό τε συμφορᾶς |
| 182.1 | διοιχόμεθ’ οἰχόμεθ’. ἆ, |
| 182.2 | κτύπον ἀγάγετ’· οὐχὶ σῖγα |
| 182.3 | σῖγα φυλασσομένα |
| 185.1 | στόμα τὸ σὸν ἀκέλαδον ἀποπρὸ λέχεος ἥ‐ |
| 185.2 | συχον ὕπνου χάριν παρέξεις, φίλα; |
| 185.3 | Χο. θρόει τίς κακῶν τελευτὰ μένει. |
| 185.4 | Ηλ. θανεῖν 〈θανεῖν〉, τί δ’ ἄλλο; |
| 185.5 | οὐδὲ γὰρ πόθον ἔχει βορᾶς. |
| 190.1 | Χο. πρόδηλος ἆρ’ ὁ πότμος. |
| 190.2 | Ηλ. ἐξέθυς’ ὁ Φοῖβος ἡμᾶς |
| 190.3 | μέλεον ἀπόφονον αἶμα δοὺς |
| 190.4 | πατροφόνου ματρός. Χο. δίκαι μέν. Ηλ. καλῶς δ’ οὔ. |
| 195 | ἔκανες ἔθανες, ὦ |
| 196-197 | τεκομένα με μᾶτερ, ἀπὸ δ’ ὤλεσας |
| 198-199 | πατέρα τέκνα τε τάδε σέθεν ἀφ’ αἵματος· ὀλόμεθ’ ἰσονέκυες ὀλόμεθα. |
| 201-202 | ὅδε γὰρ ἐν νεκροῖς τό τ’ ἐμὸν οἴχεται |
| 203.1 | βίου τὸ πλέον μέρος ἐν |
| 203.2 | στοναχαῖσί τε καὶ γόοισι |
| 205.1 | δάκρυσί τ’ ἐννυχίοις |
| 205.2 | ἄγαμος †ἐπὶ δ’ ἄτεκνος ἅτε βίοτον† ἁ |
| 205.3 | μέλεος ἐς τὸν αἰὲν ἕλκω χρόνον. |
| 205.4 | Χο. ὅρα παροῦσα, παρθέν’ Ἠλέκτρα, πέλας, |
| 205.5 | μὴ κατθανών σε σύγγονος λέληθ’ ὅδε· |
| 210.1 | οὐ γάρ μ’ ἀρέσκει τῶι λίαν παρειμένωι. |
| 210.2 | ΟΡΕΣΤΗΣ |
| 211.1 | ὦ φίλον ὕπνου θέλγητρον, ἐπίκουρον νόσου, ὡς ἡδύ μοι προσῆλθες ἐν δέοντί τε. |
| 211.2 | ὦ πότνια Λήθη τῶν κακῶν, ὡς εἶ σοφὴ |
| 211.3 | καὶ τοῖσι δυστυχοῦσιν εὐκταία θεός. |
| 215.1 | πόθεν ποτ’ ἦλθον δεῦρο; πῶς δ’ ἀφικόμην; |
| 215.2 | ἀμνημονῶ γάρ, τῶν πρὶν ἀπολειφθεὶς φρενῶν. |
| 215.3 | Ηλ. ὦ φίλταθ’, ὥς μ’ ηὔφρανας εἰς ὕπνον πεσών. |
| 215.4 | βούληι θίγω σου κἀνακουφίσω δέμας; |
| 215.5 | Ορ. λαβοῦ λαβοῦ δῆτ’, ἐκ δ’ ὄμορξον ἀθλίου |
| 220.1 | στόματος ἀφρώδη πελανὸν ὀμμάτων τ’ ἐμῶν. |
| 220.2 | Ηλ. ἰδού· τὸ δούλευμ’ ἡδύ, κοὐκ ἀναίνομαι |
| 220.3 | ἀδέλφ’ ἀδελφῆι χειρὶ θεραπεύειν μέλη. |
| 220.4 | Ορ. ὑπόβαλε πλευροῖς πλευρὰ καὐχμώδη κόμην |
| 220.5 | ἄφελε προσώπου· λεπτὰ γὰρ λεύσσω κόραις. |
| 225.1 | Ηλ. ὦ βοστρύχων πινῶδες ἀθλίων κάρα, |
| 225.2 | ὡς ἠγρίωσαι διὰ μακρᾶς ἀλουσίας. |
| 225.3 | Ορ. κλῖνόν μ’ ἐς εὐνὴν αὖθις· ὅταν ἀνῆι νόσος |
| 225.4 | μανιάς, ἄναρθρός εἰμι κἀσθενῶ μέλη. |
| 225.5 | Ηλ. ἰδού· φίλον τοι τῶι νοσοῦντι δεμνίων |
| 230.1 | ἀνιαρὸν ὂν τὸ κτῆμ’, ἀναγκαῖον δ’ ὅμως. Ορ. αὖθίς μ’ ἐς ὀρθὸν στῆσον, ἀνακύκλει δέμας· |
| 230.2 | δυσάρεστον οἱ νοσοῦντες ἀπορίας ὕπο. |
| 230.3 | Ηλ. ἦ κἀπὶ γαίας ἁρμόσαι πόδας θέλεις, |
| 230.4 | χρόνιον ἴχνος θείς; μεταβολὴ πάντων γλυκύ. |
| 235.1 | Ορ. μάλιστα· δόξαν γὰρ τόδ’ ὑγιείας ἔχει· |
| 235.2 | κρεῖσσον δὲ τὸ δοκεῖν, κἂν ἀληθείας ἀπῆι. |
| 235.3 | Ηλ. ἄκουε δή νυν, ὦ κασίγνητον κάρα, |
| 235.4 | ἕως ς’ ἐῶσιν εὖ φρονεῖν Ἐρινύες. |
| 235.5 | Ορ. λέξεις τι καινόν· κεἰ μὲν εὖ, χάριν φέρεις· |
| 240.1 | εἰ δ’ ἐς βλάβην τιν’, ἅλις ἔχω τοῦ δυστυχεῖν. |
| 240.2 | Ηλ. Μενέλαος ἥκει, σοῦ κασίγνητος πατρός, |
| 240.3 | ἐν Ναυπλίαι δὲ σέλμαθ’ ὥρμισται νεώς. |
| 240.4 | Ορ. πῶς εἶπας; ἥκει φῶς ἐμοῖς καὶ σοῖς κακοῖς |
| 240.5 | ἀνὴρ ὁμογενὴς καὶ χάριτας ἔχων πατρός; |
| 245.1 | Ηλ. ἥκει (τὸ πιστὸν τόδε λόγων ἐμῶν δέχου) |
| 245.2 | Ἑλένην ἀγόμενος Τρωϊκῶν ἐκ τειχέων. |
| 245.3 | Ορ. εἰ μόνος ἐσώθη, μᾶλλον ἂν ζηλωτὸς ἦν· |
| 245.4 | εἰ δ’ ἄλοχον ἄγεται, κακὸν ἔχων ἥκει μέγα. Ηλ. ἐπίσημον ἔτεκε Τυνδάρεως †εἰς τὸν ψόγον† γένος θυγατέρων δυσκλεές τ’ ἀν’ Ἑλλάδα. |
| 245.5 | Ορ. σύ νυν διάφερε τῶν κακῶν, ἔξεστι γάρ, |
| 245.6 | καὶ μὴ μόνον λέγ’ ἀλλὰ καὶ φρόνει τάδε. |
| 245.7 | Ηλ. οἴμοι, κασίγνητ’, ὄμμα σὸν ταράσσεται, |
| 245.8 | ταχὺς δὲ μετέθου λύσσαν, ἄρτι σωφρονῶν. |
| 255.1 | Ορ. ὦ μῆτερ, ἱκετεύω σε, μὴ ’πίσειέ μοι |
| 255.2 | τὰς αἱματωποὺς καὶ δρακοντώδεις κόρας· |
| 255.3 | αὗται γὰρ αὗται πλησίον θρώισκους’ ἐμοῦ. |
| 255.4 | Ηλ. μέν’, ὧ ταλαίπωρ’, ἀτρέμα σοῖς ἐν δεμνίοις· |
| 255.5 | ὁρᾶις γὰρ οὐδὲν ὧν δοκεῖς σάφ’ εἰδέναι. |
| 260.1 | Ορ. ὦ Φοῖβ’, ἀποκτενοῦσί μ’ αἱ κυνώπιδες |
| 260.2 | γοργῶπες, ἐνέρων ἱέρεαι, δειναὶ θεαί. |
| 260.3 | Ηλ. οὔτοι μεθήσω· χεῖρα δ’ ἐμπλέξας’ ἐμὴν σχήσω σε πηδᾶν δυστυχῆ πηδήματα. |
| 260.4 | Ορ. μέθες· μί’ οὖσα τῶν ἐμῶν Ἐρινύων |
| 265.1 | μέσον μ’ ὀχμάζεις, ὡς βάληις ἐς Τάρταρον. |
| 265.2 | Ηλ. οἲ ’γὼ τάλαινα, τίν’ ἐπικουρίαν λάβω, |
| 265.3 | ἐπεὶ τὸ θεῖον δυσμενὲς κεκτήμεθα; |
| 265.4 | Ορ. δὸς τόξα μοι κερουλκά, δῶρα Λοξίου, |
| 265.5 | οἷς μ’ εἶπ’ Ἀπόλλων ἐξαμύνεσθαι θεάς, |
| 270.1 | εἴ μ’ ἐκφοβοῖεν μανιάσιν λυσσήμασιν. |
| 270.2 | βεβλήσεταί τις θεῶν βροτησίαι χερί, |
| 270.3 | εἰ μὴ ’ξαμείψει χωρὶς ὀμμάτων ἐμῶν. |
| 270.4 | οὐκ εἰσακούετ’; οὐχ ὁρᾶθ’ ἑκηβόλων |
| 270.5 | τόξων πτερωτὰς γλυφίδας ἐξορμωμένας; |
| 275 | ἆ ἆ· |
| 275.1 | τί δῆτα μέλλετ’; ἐξακρίζετ’ αἰθέρα |
| 275.2 | πτεροῖς, τὰ Φοίβου δ’ αἰτιᾶσθε θέσφατα. |
| 275.3 | ἔα· |
| 277.1 | τί χρῆμ’; ἀλύω, πνεῦμ’ ἀνεὶς ἐκ πλευμόνων. |
| 277.2 | ποῖ ποῖ ποθ’ ἡλάμεσθα δεμνίων ἄπο; |
| 277.3 | ἐκ κυμάτων γὰρ αὖθις αὖ γαλήν’ ὁρῶ. |
| 280.1 | σύγγονε, τί κλαίεις κρᾶτα θεῖς’ ἔσω πέπλων; |
| 280.2 | αἰσχύνομαί σοι μεταδιδοὺς πόνων ἐμῶν |
| 280.3 | ὄχλον τε παρέχων παρθένωι νόσοις ἐμαῖς. |
| 280.4 | μὴ τῶν ἐμῶν ἕκατι συντήκου κακῶν· |
| 280.5 | σὺ μὲν γὰρ ἐπένευσας τάδ’, εἴργασται δ’ ἐμοὶ |
| 285.1 | μητρῶιον αἷμα· Λοξίαι δὲ μέμφομαι, |
| 285.2 | ὅστις μ’ ἐπάρας †ἔργον ἀνοσιώτατον† |
| 285.3 | τοῖς μὲν λόγοις ηὔφρανε τοῖς δ’ ἔργοισιν οὔ. |
| 285.4 | οἶμαι δὲ πατέρα τὸν ἐμόν, εἰ κατ’ ὄμματα |
| 285.5 | ἐξιστόρουν νιν μητέρ’ εἰ κτεῖναί με χρή, |
| 290.1 | πολλὰς γενείου τοῦδ’ ἂν ἐκτεῖναι λιτὰς μήποτε τεκούσης ἐς σφαγὰς ὦσαι ξίφος, |
| 290.2 | εἰ μήτ’ ἐκεῖνος ἀναλαβεῖν ἔμελλε φῶς |
| 290.3 | ἐγώ θ’ ὁ τλήμων τοιάδ’ ἐκπλήσειν κακά. |
| 290.4 | καὶ νῦν ἀνακάλυπτ’, ὦ κασιγνήτη, κάρα |
| 295.1 | ἐκ δακρύων τ’ ἄπελθε, κεἰ μάλ’ ἀθλίως |
| 295.2 | ἔχομεν. ὅταν δὲ τἄμ’ ἀθυμήσαντ’ ἴδηις, |
| 295.3 | σύ μου τὸ δεινὸν καὶ διαφθαρὲν φρενῶν |
| 295.4 | ἴσχναινε παραμυθοῦ θ’· ὅταν δὲ σὺ στένηις, |
| 295.5 | ἡμᾶς παρόντας χρή σε νουθετεῖν φίλα· ἐπικουρίαι γὰρ αἵδε τοῖς φίλοις καλαί. |
| 295.6 | ἀλλ’, ὦ τάλαινα, βᾶσα δωμάτων ἔσω |
| 295.7 | ὕπνωι τ’ ἄυπνον βλέφαρον ἐκταθεῖσα δὸς |
| 295.8 | σίτων τ’ ὄρεξαι λουτρά τ’ ἐπιβαλοῦ χροΐ. |
| 295.9 | εἰ γὰρ προλείψεις ἢ προσεδρίαι νόσον |
| 305.1 | κτήσηι τιν’, οἰχόμεσθα· σὲ γὰρ ἔχω μόνην |
| 305.2 | ἐπίκουρον, ἄλλων, ὡς ὁρᾶις, ἔρημος ὤν. |
| 305.3 | Ηλ. οὐκ ἔστι· σὺν σοὶ καὶ θανεῖν αἱρήσομαι |
| 305.4 | καὶ ζῆν· ἔχει γὰρ ταὐτόν· ἢν σὺ κατθάνηις, |
| 305.5 | γυνὴ τί δράσω; πῶς μόνη σωθήσομαι, |
| 310.1 | ἀνάδελφος ἀπάτωρ ἄφιλος; εἰ δὲ σοὶ δοκεῖ, |
| 310.2 | δρᾶν χρὴ τάδ’. ἀλλὰ κλῖνον εἰς εὐνὴν δέμας, |
| 310.3 | καὶ μὴ τὸ ταρβοῦν κἀκφοβοῦν ς’ ἐκ δεμνίων |
| 310.4 | ἄγαν ἀποδέχου, μένε δ’ ἐπὶ στρωτοῦ λέχους. |
| 310.5 | κἂν μὴ νοσῆι γὰρ ἀλλὰ δοξάζηι νοσεῖν, |
| 315.1 | κάματος βροτοῖσιν ἀπορία τε γίγνεται. |
| 315.2 | Χο. αἰαῖ, |
| 315.3 | δρομάδες ὦ πτεροφόροι |
| 315.4 | ποτνιάδες θεαί, |
| 315.5 | ἀβάκχευτον αἳ θίασον ἐλάχετ’ ἐν |
| 320.1 | δάκρυσι καὶ γόοις, |
| 320.2 | μελάγχρωτες Εὐμενίδες, αἵτε τὸν |
| 320.3 | ταναὸν αἰθέρ’ ἀμπάλλεσθ’, αἵματος |
| 320.4 | τινύμεναι δίκαν, τινύμεναι φόνου, |
| 320.5 | καθικετεύομαι καθικετεύομαι, |
| 325.1 | τὸν Ἀγαμέμνονος γόνον ἐάσατ’ ἐκ‐ |
| 325.2 | λαθέσθαι λύσσας μανιάδος φοιτα‐ |
| 325.3 | λέου. φεῦ μόχθων οἵων, ὦ τάλας, ὀρεχθεὶς ἔρρεις, |
| 325.4 | τρίποδος ἄπο φάτιν ἃν ὁ Φοῖ‐ |
| 330.1 | βος ἔλακεν ἔλακε δεξάμενος ἀνὰ δάπεδον |
| 330.2 | ἵνα μεσόμφαλοι λέγονται μυχοί. |
| 330.3 | ὦ Ζεῦ, |
| 330.4 | τίς ἔλεος, τίς ὅδ’ ἀγὼν |
| 330.5 | φόνιος ἔρχεται |
| 335.1 | θοάζων σε τὸν μέλεον; ὧι δάκρυα |
| 335.2 | δάκρυσι συμβάλλει |
| 335.3 | χορεύων τις ἐς δόμον ἀλαστόρων, |
| 335.4 | ματέρος αἷμα σᾶς ὅς ς’ ἀναβακχεύει. |
| 335.5 | κατολοφύρομαι κατολοφύρομαι. |
| 340.1 | ὁ μέγας ὄλβος οὐ μόνιμος ἐν βροτοῖς· |
| 340.2 | ἀνὰ δὲ λαῖφος ὥς τις ἀκάτου θοᾶς |
| 340.3 | τινάξας δαίμων κατέκλυσεν δεινῶν |
| 340.4 | πόνων ὡς πόντου λάβροις ὀλεθρίοι‐ σιν ἐν κύμασιν. |
| 345.1 | τίνα γὰρ ἔτι πάρος οἶκον ἄλ‐ |
| 345.2 | λον ἕτερον ἢ τὸν ἀπὸ θεογόνων γάμων, |
| 345.3 | τὸν ἀπὸ Ταντάλου σέβεσθαί με χρή; |
| 345.4 | καὶ μὴν βασιλεὺς ὅδε δὴ στείχει |
| 345.5 | Μενέλαος ἄναξ, πολὺς ἁβροσύνηι, δῆλος ὁρᾶσθαι τοῦ Τανταλιδῶν |
| 345.6 | ἐξ αἵματος ὤν. ὦ χιλιόναυν |
| 352-353 | στρατὸν ὁρμήσας ἐς γῆν Ἀσίαν, |
| 354 | χαῖρ’· εὐτυχίαι δ’ αὐτὸς ὁμιλεῖς, |
| 355.1 | θεόθεν πράξας ἅπερ ηὔχου. |
| 355.2 | ΜΕΝΕΛΑΟΣ |
| 356.1 | ὦ δῶμα, τῆι μέν ς’ ἡδέως προσδέρκομαι |
| 356.2 | Τροίαθεν ἐλθών, τῆι δ’ ἰδὼν καταστένω· |
| 356.3 | κύκλωι γὰρ εἱλιχθεῖσαν ἀθλίοις κακοῖς |
| 356.4 | οὐπώποτ’ ἄλλην μᾶλλον εἶδον ἑστίαν. |
| 360.1 | Ἀγαμέμνονος μὲν γὰρ τύχας ἠπιστάμην [καὶ θάνατον οἵωι πρὸς δάμαρτος ὤλετο], |
| 360.2 | Μαλέαι προσίσχων πρῶιραν· ἐκ δὲ κυμάτων |
| 360.3 | ὁ ναυτίλοισι μάντις ἐξήγγειλέ μοι |
| 360.4 | Νηρέως προφήτης Γλαῦκος, ἀψευδὴς θεός, |
| 365.1 | ὅς μοι τόδ’ εἶπεν ἐμφανῶς κατασταθείς· |
| 365.2 | Μενέλαε, κεῖται σὸς κασίγνητος θανών, |
| 365.3 | λουτροῖσιν ἀλόχου περιπεσὼν πανυστάτοις. |
| 365.4 | δακρύων δ’ ἔπλησεν ἐμέ τε καὶ ναύτας ἐμοὺς |
| 365.5 | πολλῶν. ἐπεὶ δὲ Ναυπλίας ψαύω χθονός |
| 370.1 | [ἤδη δάμαρτος ἐνθάδ’ ἐξορμωμένης], |
| 370.2 | δοκῶν Ὀρέστην παῖδα τὸν Ἀγαμέμνονος |
| 370.3 | φίλαισι χερσὶ περιβαλεῖν καὶ μητέρα, |
| 370.4 | ὡς εὐτυχοῦντας, ἔκλυον ἁλιτύπων τινὸς |
| 370.5 | τῆς Τυνδαρείας παιδὸς ἀνόσιον φόνον. |
| 375.1 | καὶ νῦν ὅπου ’στὶν εἴπατ’, ὦ νεάνιδες, |
| 375.2 | Ἀγαμέμνονος παῖς, ὃς τὰ δείν’ ἔτλη κακά. |
| 375.3 | βρέφος γὰρ ἦν τότ’ ἐν Κλυταιμήστρας χεροῖν |
| 375.4 | ὅτ’ ἐξέλειπον μέλαθρον ἐς Τροίαν ἰών, |
| 375.5 | ὥστ’ οὐκ ἂν αὐτὸν γνωρίσαιμ’ ἂν εἰσιδών. |
| 380.1 | Ορ. ὅδ’ εἴμ’ Ὀρέστης, Μενέλεως, ὃν ἱστορεῖς. |
| 380.2 | ἑκὼν ἐγώ σοι τἀμὰ μηνύσω κακά· τῶν σῶν δὲ γονάτων πρωτόλεια θιγγάνω |
| 380.3 | ἱκέτης, ἀφύλλους στόματος ἐξάπτων λιτάς· |
| 380.4 | σῶσόν μ’ (ἀφῖξαι δ’ αὐτὸν ἐς καιρόν) κακῶν. |
| 385.1 | Με. ὦ θεοί, τί λεύσσω; τίνα δέδορκα νερτέρων; |
| 385.2 | Ορ. εὖ γ’ εἶπας· οὐ γὰρ ζῶ κακοῖς, φάος δ’ ὁρῶ. |
| 385.3 | Με. ὡς ἠγρίωσαι πλόκαμον αὐχμηρόν, τάλας. |
| 385.4 | Ορ. οὐχ ἡ πρόσοψίς μ’ ἀλλὰ τἄργ’ ἀικίζεται. |
| 385.5 | Με. δεινὸν δὲ λεύσσεις ὀμμάτων ξηραῖς κόραις. |
| 390.1 | Ορ. τὸ σῶμα φροῦδον, τὸ δ’ ὄνομ’ οὐ λέλοιπέ με. |
| 390.2 | Με. ὦ παρὰ λόγον μοι σὴ φανεῖς’ ἀμορφία. |
| 390.3 | Ορ. ὅδ’ εἰμί, μητρὸς τῆς ταλαιπώρου φονεύς. |
| 390.4 | Με. ἤκουσα· φείδου δ’, ὀλιγάκις λέγων κακά. |
| 390.5 | Ορ. φειδόμεθ’· ὁ δαίμων δ’ ἐς ἐμὲ πλούσιος κακῶν. |
| 395.1 | Με. τί χρῆμα πάσχεις; τίς ς’ ἀπόλλυσιν νόσος; Ορ. ἡ σύνεσις, ὅτι σύνοιδα δείν’ εἰργασμένος. |
| 395.2 | Με. πῶς φήις; σοφόν τοι τὸ σαφές, οὐ τὸ μὴ σαφές. |
| 395.3 | Ορ. λύπη μάλιστά γ’ ἡ διαφθείρουσά με ... |
| 395.4 | Με. δεινὴ γὰρ ἡ θεός, ἀλλ’ ὅμως ἰάσιμος. Ορ. μανίαι τε, μητρὸς αἵματος τιμωρίαν. |
| 395.5 | Με. ἤρξω δὲ λύσσης πότε; τίς ἡμέρα τότ’ ἦν; |
| 395.6 | Ορ. ἐν ἧι τάλαιναν μητέρ’ ἐξώγκουν τάφωι. |
| 395.7 | Με. πότερα κατ’ οἴκους ἢ προσεδρεύων πυρᾶι; |
| 395.8 | Ορ. ἐκτός, φυλάσσων ὀστέων ἀναίρεσιν. |
| 405.1 | Με. παρῆν τις ἄλλος, ὃς σὸν ὤρθευεν δέμας; |
| 405.2 | Ορ. Πυλάδης γ’, ὁ συνδρῶν αἷμα καὶ μητρὸς φόνον. |
| 405.3 | Με. φαντασμάτων δὲ τάδε νοσεῖς ποίων ὕπο; |
| 405.4 | Ορ. ἔδοξ’ ἰδεῖν τρεῖς νυκτὶ προσφερεῖς κόρας. |
| 405.5 | Με. οἶδ’ ἃς ἔλεξας, ὀνομάσαι δ’ οὐ βούλομαι. |
| 410.1 | Ορ. σεμναὶ γάρ· εὐπαίδευτα δ’ ἀπετράπου λέγειν. |
| 410.2 | Με. αὑταί σε βακχεύουσι συγγενῆ φόνον. Με. οἴμοι διωγμῶν οἷς ἐλαύνομαι τάλας. |
| 410.3 | Με. οὐ δεινὰ πάσχειν δεινὰ τοὺς εἰργασμένους. |
| 410.4 | Ορ. ἀλλ’ ἔστιν ἡμῖν ἀναφορὰ τῆς ξυμφορᾶς ... |
| 415.1 | Με. μὴ θάνατον εἴπηις· τοῦτο μὲν γὰρ οὐ σοφόν. |
| 415.2 | Ορ. Φοῖβος, κελεύσας μητρὸς ἐκπρᾶξαι φόνον. |
| 415.3 | Με. ἀμαθέστερός γ’ ὢν τοῦ καλοῦ καὶ τῆς δίκης. |
| 415.4 | Ορ. δουλεύομεν θεοῖς, ὅτι ποτ’ εἰσὶν οἱ θεοί. |
| 415.5 | Με. κἆιτ’ οὐκ ἀμύνει Λοξίας τοῖς σοῖς κακοῖς; |
| 420.1 | Ορ. μέλλει· τὸ θεῖον δ’ ἐστὶ τοιοῦτον φύσει. |
| 420.2 | Με. πόσον χρόνον δὲ μητρὸς οἴχονται πνοαί; |
| 420.3 | Ορ. ἕκτον τόδ’ ἦμαρ· ἔτι πυρὰ θερμὴ τάφου. |
| 420.4 | Με. ὡς ταχὺ μετῆλθόν ς’ αἷμα μητέρος θεαί. |
| 420.5 | Ορ. †οὐ σοφός, ἀληθὴς δ’ ἐς φίλους ἔφυς κακός.† |
| 425.1 | Με. πατρὸς δὲ δή τί ς’ ὠφελεῖ τιμωρία; |
| 425.2 | Ορ. οὔπω· τὸ μέλλον δ’ ἴσον ἀπραξίαι λέγω. |
| 425.3 | Με. τὰ πρὸς πόλιν δὲ πῶς ἔχεις δράσας τάδε; |
| 425.4 | Ορ. μισούμεθ’ οὕτως ὥστε μὴ προσεννέπειν. |
| 425.5 | Με. οὐδ’ ἥγνισαι σὸν αἷμα κατὰ νόμον χεροῖν; |
| 430.1 | Ορ. ἐκκλήιομαι γὰρ δωμάτων ὅποι μόλω. |
| 430.2 | Με. τίνες πολιτῶν ἐξαμιλλῶνταί σε γῆς; |
| 430.3 | Ορ. Οἴαξ, τὸ Τροίας μῖσος ἀναφέρων πατρί. |
| 430.4 | Με. συνῆκα· Παλαμήδους σε τιμωρεῖ φόνου. |
| 430.5 | Ορ. οὖ γ’ οὐ μετῆν μοι· διὰ τριῶν δ’ ἀπόλλυμαι. |
| 435.1 | Με. τίς δ’ ἄλλος; ἦ που †τῶν ἀπ’† Αἰγίσθου φίλων; |
| 435.2 | Ορ. οὗτοί μ’ ὑβρίζους’· ὧν πόλις τὰ νῦν κλύει. |
| 435.3 | Με. Ἀγαμέμνονος δὲ σκῆπτρ’ ἐᾶι ς’ ἔχειν πόλις; |
| 435.4 | Ορ. πῶς, οἵτινες ζῆν οὐκ ἐῶς’ ἡμᾶς ἔτι; |
| 435.5 | Με. τί δρῶντες; ἦ καὶ σαφὲς ἔχεις εἰπεῖν τί μοι; |
| 440.1 | Ορ. ψῆφος καθ’ ἡμῶν οἴσεται τῆιδ’ ἡμέραι. |
| 440.2 | [Με. φεύγειν πόλιν τήνδ’; ἢ θανεῖν ἢ μὴ θανεῖν; |
| 440.3 | Ορ. θανεῖν ὑπ’ ἀστῶν λευσίμωι πετρώματι.] |
| 440.4 | Με. κἆιτ’ οὐχὶ φεύγεις γῆς ὑπερβάλλων ὅρους; |
| 440.5 | Ορ. κύκλωι γὰρ εἱλισσόμεθα παγχάλκοις ὅπλοις. |
| 445.1 | Με. ἰδίαι πρὸς ἐχθρῶν ἢ πρὸς Ἀργείας χερός; |
| 445.2 | Ορ. πάντων πρὸς ἀστῶν, ὡς θάνω· βραχὺς λόγος. Με. ὦ μέλεος, ἥκεις συμφορᾶς ἐς τοὔσχατον. |
| 445.3 | Ορ. ἐς ς’ ἐλπὶς ἡμὴ καταφυγὰς ἔχει κακῶν. |
| 445.4 | ἀλλ’ ἀθλίως πράσσουσιν εὐτυχὴς μολὼν μετάδος φίλοισι σοῖσι σῆς εὐπραξίας, |
| 445.5 | καὶ μὴ μόνος τὸ χρηστὸν ἀπολαβὼν ἔχε, |
| 445.6 | ἀλλ’ ἀντιλάζου καὶ πόνων ἐν τῶι μέρει, |
| 445.7 | χάριτας πατρώιας ἐκτίνων ἐς οὕς σε δεῖ. |
| 445.8 | ὄνομα γάρ, ἔργον δ’ οὐκ ἔχουσιν οἱ φίλοι |
| 455.1 | οἱ μὴ ’πὶ ταῖσι συμφοραῖς ὄντες φίλοι. |
| 455.2 | Χο. καὶ μὴν γέροντι δεῦρ’ ἁμιλλᾶται ποδὶ |
| 455.3 | ὁ Σπαρτιάτης Τυνδάρεως, μελάμπεπλος |
| 455.4 | κουρᾶι τε θυγατρὸς πενθίμωι κεκαρμένος. |
| 455.5 | Ορ. ἀπωλόμην, Μενέλαε· Τυνδάρεως ὅδε |
| 460.1 | στείχει πρὸς ἡμᾶς, οὗ μάλιστ’ αἰδώς μ’ ἔχει |
| 460.2 | ἐς ὄμματ’ ἐλθεῖν τοῖσιν ἐξειργασμένοις. |
| 460.3 | καὶ γάρ μ’ ἔθρεψε σμικρὸν ὄντα, πολλὰ δὲ |
| 460.4 | φιλήματ’ ἐξέπλησε, τὸν Ἀγαμέμνονος |
| 460.5 | παῖδ’ ἀγκάλαισι περιφέρων, Λήδα θ’ ἅμα, |
| 465.1 | τιμῶντέ μ’ οὐδὲν ἧσσον ἢ Διοσκόρω· |
| 465.2 | οἷς, ὦ τάλαινα καρδία ψυχή τ’ ἐμή, |
| 465.3 | ἀπέδωκ’ ἀμοιβὰς οὐ καλάς. τίνα σκότον |
| 465.4 | λάβω προσώπωι; ποῖον ἐπίπροσθεν νέφος θῶμαι, γέροντος ὀμμάτων φεύγων κόρας; |
| 470 | ΤΥΝΔΑΡΕΩΣ |
| 470.1 | ποῦ ποῦ θυγατρὸς τῆς ἐμῆς ἴδω πόσιν, |
| 470.2 | Μενέλαον; ἐπὶ γὰρ τῶι Κλυταιμήστρας τάφωι |
| 470.3 | χοὰς χεόμενος ἔκλυον ὡς ἐς Ναυπλίαν |
| 470.4 | ἥκοι σὺν ἀλόχωι πολυετὴς σεσωμένος. |
| 470.5 | ἄγετέ με· πρὸς γὰρ δεξιὰν αὐτοῦ θέλω |
| 475.1 | στὰς ἀσπάσασθαι, χρόνιος εἰσιδὼν φίλον. |
| 475.2 | Με. ὦ πρέσβυ, χαῖρε, Ζηνὸς ὁμόλεκτρον κάρα. |
| 475.3 | Τυ. ὦ χαῖρε καὶ σύ, Μενέλεως, κήδευμ’ ἐμόν. |
| 475.4 | ἔα· [τὸ μέλλον ὡς κακὸν τὸ μὴ εἰδέναι.] |
| 475.5 | ὁ μητροφόντης ὅδε πρὸ δωμάτων δράκων |
| 480.1 | στίλβει νοσώδεις ἀστραπάς, στύγημ’ ἐμόν. |
| 480.2 | Μενέλαε, προσφθέγγηι νιν, ἀνόσιον κάρα; |
| 480.3 | Με. τί γάρ; φίλου μοι πατρός ἐστιν ἔκγονος. |
| 480.4 | Τυ. κείνου γὰρ ὅδε πέφυκε, τοιοῦτος γεγώς; |
| 480.5 | Με. πέφυκεν· εἰ δὲ δυστυχεῖ, τιμητέος. |
| 485.1 | Τυ. βεβαρβάρωσαι, χρόνιος ὢν ἐν βαρβάροις. |
| 485.2 | Με. Ἑλληνικόν τοι τὸν ὁμόθεν τιμᾶν ἀεί. |
| 485.3 | Τυ. καὶ τῶν νόμων γε μὴ πρότερον εἶναι θέλειν. |
| 485.4 | Με. πᾶν τοὐξ ἀνάγκης δοῦλόν ἐστ’ ἐν τοῖς σοφοῖς. Τυ. κέκτησό νυν σὺ τοῦτ’, ἐγὼ δ’ οὐ κτήσομαι. |
| 490.1 | Με. ὀργὴ γὰρ ἅμα σου καὶ τὸ γῆρας οὐ σοφόν. |
| 490.2 | Τυ. †πρὸς τόνδ’ ἀγών τις σοφίας ἥκει πέρι.† |
| 490.3 | εἰ τὰ καλὰ πᾶσι φανερὰ καὶ τὰ μὴ καλά, |
| 490.4 | τούτου τίς ἀνδρῶν ἐγένετ’ ἀσυνετώτερος; |
| 490.5 | ὅστις τὸ μὲν δίκαιον οὐκ ἐσκέψατο |
| 495.1 | οὐδ’ ἦλθεν ἐπὶ τὸν κοινὸν Ἑλλήνων νόμον. |
| 495.2 | ἐπεὶ γὰρ ἐξέπνευσεν Ἀγαμέμνων βίον, |
| 495.3 | κάρα θυγατρὸς τῆς ἐμῆς πληγεὶς ὕπο, |
| 495.4 | αἴσχιστον ἔργον (οὐ γὰρ αἰνέσω ποτέ), χρῆν αὐτὸν ἐπιθεῖναι μὲν αἵματος δίκην |
| 495.5 | ὁσίαν διώκοντ’, ἐκβαλεῖν τε δωμάτων |
| 495.6 | μητέρα· τὸ σῶφρόν τ’ ἔλαβ’ ἂν ἀντὶ συμφορᾶς |
| 495.7 | καὶ τοῦ νόμου τ’ ἂν εἴχετ’ εὐσεβής τ’ ἂν ἦν. |
| 495.8 | νῦν δ’ ἐς τὸν αὐτὸν δαίμον’ ἦλθε μητέρι· |
| 505.1 | κακὴν γὰρ αὐτὴν ἐνδίκως ἡγούμενος, |
| 505.2 | αὐτὸς κακίων μητέρ’ ἐγένετο κτανών. |
| 505.3 | ἐρήσομαι δέ, Μενέλεως, τοσόνδε σε· εἰ τόνδ’ ἀποκτείνειεν ὁμόλεκτρος γυνή, |
| 505.4 | χὠ τοῦδε παῖς αὖ μητέρ’ ἀνταποκτενεῖ, |
| 510.1 | κἄπειθ’ ὁ κείνου γενόμενος φόνωι φόνον |
| 510.2 | λύσει, πέρας δὴ ποῖ κακῶν προβήσεται; |
| 510.3 | καλῶς ἔθεντο ταῦτα πατέρες οἱ πάλαι· |
| 510.4 | ἐς ὀμμάτων μὲν ὄψιν οὐκ εἴων περᾶν |
| 510.5 | οὐδ’ εἰς ἀπάντημ’ ὅστις αἷμ’ ἔχων κυροῖ, |
| 515.1 | φυγαῖσι δ’ ὁσιοῦν, ἀνταποκτείνειν δὲ μή. |
| 515.2 | ἀεὶ γὰρ εἷς ἔμελλ’ ἐνέξεσθαι φόνωι, |
| 515.3 | τὸ λοίσθιον μίασμα λαμβάνων χεροῖν. |
| 515.4 | ἐγὼ δὲ μισῶ μὲν γυναῖκας ἀνοσίους, |
| 515.5 | πρώτην δὲ θυγατέρ’, ἣ πόσιν κατέκτανεν· |
| 520.1 | Ἑλένην τε, τὴν σὴν ἄλοχον, οὔποτ’ αἰνέσω |
| 520.2 | οὐδ’ ἂν προσείποιμ’· οὐδὲ σὲ ζηλῶ κακῆς |
| 520.3 | γυναικὸς ἐλθόνθ’ οὕνεκ’ ἐς Τροίας πέδον. |
| 520.4 | ἀμυνῶ δ’ ὅσονπερ δυνατός εἰμι τῶι νόμωι, |
| 520.5 | τὸ θηριῶδες τοῦτο καὶ μιαιφόνον |
| 525.1 | παύων, ὃ καὶ γῆν καὶ πόλεις ὄλλυς’ ἀεί. |
| 525.2 | ἐπεὶ τίν’ εἶχες, ὦ τάλας, ψυχὴν τότε, |
| 525.3 | ὅτ’ ἐξέβαλλε μαστὸν ἱκετεύουσά σε μήτηρ; ἐγὼ μὲν οὐκ ἰδὼν τἀκεῖ κακὰ |
| 525.4 | δακρύοις γέροντ’ ὀφθαλμὸν ἐκτήκω τάλας. |
| 530.1 | ἓν γοῦν λόγοισι τοῖς ἐμοῖς ὁμορροθεῖ· |
| 530.2 | μισῆι γε πρὸς θεῶν καὶ τίνεις μητρὸς δίκας, |
| 530.3 | μανίαις ἀλαίνων καὶ φόβοις. τί μαρτύρων |
| 530.4 | ἄλλων ἀκούειν δεῖ μ’, ἅ γ’ εἰσορᾶν πάρα; |
| 530.5 | ὡς οὖν ἂν εἰδῆις, Μενέλεως, τοῖσιν θεοῖς |
| 535.1 | μὴ πρᾶσς’ ἐναντί’, ὠφελεῖν τοῦτον θέλων, |
| 535.2 | ἔα δ’ ὑπ’ ἀστῶν καταφονευθῆναι πέτροις |
| 535.3 | [ἢ μὴ ’πίβαινε Σπαρτιάτιδος χθονός]. |
| 535.4 | θυγάτηρ δ’ ἐμὴ θανοῦς’ ἔπραξεν ἔνδικα· |
| 535.5 | ἀλλ’ οὐχὶ πρὸς τοῦδ’ εἰκὸς ἦν αὐτὴν θανεῖν. |
| 540.1 | ἐγὼ δὲ τἄλλα μακάριος πέφυκ’ ἀνὴρ |
| 540.2 | πλὴν ἐς θυγατέρας· τοῦτο δ’ οὐκ εὐδαιμονῶ. |
| 540.3 | Χο. ζηλωτὸς ὅστις ηὐτύχησεν ἐς τέκνα |
| 540.4 | καὶ μὴ ’πισήμους συμφορὰς ἐκτήσατο. |
| 540.5 | Ορ. ὦ γέρον, ἐγώ τοι πρὸς σὲ δειμαίνω λέγειν |
| 545 | [ὅπου σε μέλλω σήν τε λυπήσειν φρένα]· |
| 548.1 | ἀπελθέτω δὲ τοῖς λόγοισιν ἐκποδὼν τὸ γῆρας ἡμῖν τὸ σόν, ὅ μ’ ἐκπλήσσει λόγου, καὶ καθ’ ὁδὸν εἶμι· νῦν δὲ σὴν ταρβῶ τρίχα. |
| 548.2 | τί χρῆν με δρᾶσαι; δύο γὰρ ἀντίθες δυοῖν· |
| 548.3 | πατὴρ μὲν ἐφύτευσέν με, σὴ δ’ ἔτικτε παῖς, |
| 548.4 | τὸ σπέρμ’ ἄρουρα παραλαβοῦς’ ἄλλου πάρα. |
| 548.5 | [ἄνευ δὲ πατρὸς τέκνον οὐκ εἴη ποτ’ ἄν. |
| 555.1 | ἐλογισάμην οὖν τῶι γένους ἀρχηγέτηι |
| 555.2 | μᾶλλόν μ’ ἀμῦναι τῆς ὑποστάσης τροφάς.] |
| 546.1 | ἐγὼ δ’ ἀνόσιός εἰμι μητέρα κτανών, |
| 546.2 | ὅσιος δέ γ’ ἕτερον ὄνομα, τιμωρῶν πατρί. |
| 557.1 | ἡ σὴ δὲ θυγάτηρ (μητέρ’ αἰδοῦμαι λέγειν) |
| 557.2 | ἰδίοισιν ὑμεναίοισι κοὐχὶ σώφροσιν |
| 557.3 | ἐς ἀνδρὸς ἤιει λέκτρ’· ἐμαυτόν, ἢν λέγω |
| 560.1 | κακῶς ἐκείνην, ἐξερῶ, λέξω δ’ ὅμως· |
| 560.2 | [Αἴγισθος ἦν ὁ κρυπτὸς ἐν δόμοις πόσις·] |
| 560.3 | τοῦτον κατέκτειν’, ἐπὶ δ’ ἔθυσα μητέρα, |
| 560.4 | ἀνόσια μὲν δρῶν, ἀλλὰ τιμωρῶν πατρί. |
| 560.5 | ἐφ’ οἷς δ’ ἀπειλεῖς ὡς πετρωθῆναί με χρή, |
| 565.1 | ἄκουσον ὡς ἅπασαν Ἑλλάδ’ ὠφελῶ. |
| 565.2 | εἰ γὰρ γυναῖκες ἐς τόδ’ ἥξουσιν θράσους, |
| 565.3 | ἄνδρας φονεύειν, καταφυγὰς ποιούμεναι |
| 565.4 | ἐς τέκνα, μαστοῖς τὸν ἔλεον θηρώμεναι, |
| 565.5 | παρ’ οὐδὲν αὐταῖς ἦν ἂν ὀλλύναι πόσεις, |
| 570.1 | ἐπίκλημ’ ἐχούσαις ὅτι τύχοι. δράσας δ’ ἐγὼ |
| 570.2 | δείν’, ὡς σὺ κομπεῖς, τόνδ’ ἔπαυσα τὸν νόμον. |
| 570.3 | μισῶν δὲ μητέρ’ ἐνδίκως ἀπώλεσα, |
| 570.4 | ἥτις μεθ’ ὅπλων ἄνδρ’ ἀπόντ’ ἐκ δωμάτων |
| 570.5 | πάσης ὑπὲρ γῆς Ἑλλάδος στρατηλάτην |
| 575.1 | προύδωκε κοὐκ ἔσως’ ἀκήρατον λέχος· |
| 575.2 | ἐπεὶ δ’ ἁμαρτοῦς’ ἤισθετ’, οὐχ αὑτῆι δίκην |
| 575.3 | ἐπέθηκεν, ἀλλ’, ὡς μὴ δίκην δοίη πόσει, |
| 575.4 | ἐζημίωσε πατέρα κἀπέκτειν’ ἐμόν. |
| 585.1 | σύ τοι φυτεύσας θυγατέρ’, ὦ γέρον, κακὴν |
| 585.2 | ἀπώλεσάς με· διὰ τὸ κείνης γὰρ θράσος |
| 585.3 | πατρὸς στερηθεὶς ἐγενόμην μητροκτόνος. |
| 579 | πρὸς θεῶν—ἐν οὐ καλῶι μὲν ἐμνήσθην θεῶν, |
| 580.1 | φόνου δικαστῶν· εἰ δὲ δὴ τὰ μητέρος |
| 580.2 | σιγῶν ἐπήινουν, τί μ’ ἂν ἔδρας’ ὁ κατθανών; |
| 580.3 | οὐκ ἄν με μισῶν ἀνεχόρευ’ Ἐρινύσιν; |
| 580.4 | ἢ μητρὶ μὲν πάρεισι σύμμαχοι θεαί, |
| 580.5 | τῶι δ’ οὐ πάρεισι, μᾶλλον ἠδικημένωι; |
| 588.1 | [ὁρᾶις; Ὀδυσσέως ἄλοχον οὐ κατέκτανεν |
| 588.2 | Τηλέμαχος· οὐ γὰρ ἐπεγάμει πόσει πόσιν, |
| 590.1 | μένει δ’ ἐν οἴκοις ὑγιὲς εὐνατήριον.] |
| 590.2 | ὁρᾶις Ἀπόλλων’, ὃς μεσομφάλους ἕδρας |
| 590.3 | ναίων βροτοῖσι στόμα νέμει σαφέστατον; |
| 590.4 | [ὧι πειθόμεσθα πάνθ’ ὅς’ ἂν κεῖνος λέγηι.] |
| 590.5 | τούτωι πιθόμενος τὴν τεκοῦσαν ἔκτανον. |
| 595.1 | ἐκεῖνον ἡγεῖσθ’ ἀνόσιον καὶ κτείνετε· |
| 595.2 | ἐκεῖνος ἥμαρτ’, οὐκ ἐγώ. τί χρῆν με δρᾶν; |
| 595.3 | ἢ οὐκ ἀξιόχρεως ὁ θεὸς ἀναφέροντί μοι |
| 595.4 | μίασμα λῦσαι; ποῖ τις οὖν ἔτ’ ἂν φύγοι, |
| 595.5 | εἰ μὴ κελεύσας ῥύσεταί με μὴ θανεῖν; ἀλλ’ ὡς μὲν οὐκ εὖ μὴ λέγ’ εἴργασται τάδε, |
| 595.6 | ἡμῖν δὲ τοῖς δράσασιν οὐκ εὐδαιμόνως. |
| 595.7 | [γάμοι δ’ ὅσοις μὲν εὖ καθεστᾶσιν βροτῶν, |
| 595.8 | μακάριος αἰών· οἷς δὲ μὴ πίπτουσιν εὖ, τά τ’ ἔνδον εἰσὶ τά τε θύραζε δυστυχεῖς.] |
| 605.1 | Χο. ἀεὶ γυναῖκες ἐμποδὼν ταῖς συμφοραῖς |
| 605.2 | ἔφυσαν ἀνδρῶν πρὸς τὸ δυσχερέστερον. |
| 605.3 | Τυ. ἐπεὶ θρασύνηι κοὐχ ὑποστέλληι λόγωι, |
| 605.4 | οὕτω δ’ ἀμείβηι μ’ ὥστε μ’ ἀλγῆσαι φρένα, |
| 605.5 | μᾶλλόν μ’ ἀνάψεις ἐπὶ σὸν ἐξελθεῖν φόνον· |
| 610.1 | καλὸν πάρεργον δ’ αὐτὸ θήσομαι πόνων |
| 610.2 | ὧν οὕνεκ’ ἦλθον θυγατρὶ κοσμήσων τάφον. |
| 610.3 | μολὼν γὰρ εἰς ἔκκλητον Ἀργείων ὄχλον |
| 610.4 | ἑκοῦσαν οὐχ ἑκοῦσαν ἐπισείσω πόλιν |
| 610.5 | σοὶ σῆι τ’ ἀδελφῆι, λεύσιμον δοῦναι δίκην. |
| 615.1 | μᾶλλον δ’ ἐκείνη σοῦ θανεῖν ἐστ’ ἀξία, |
| 615.2 | ἣ τῆι τεκούσηι ς’ ἠγρίως’, ἐς οὖς ἀεὶ |
| 615.3 | πέμπουσα μύθους ἐπὶ τὸ δυσμενέστερον, |
| 615.4 | ὄνειδος ἀγγέλλουσα τἀγαμέμνονος |
| 615.5 | καὶ τοῦθ’ ὃ μισήσειαν Αἰγίσθου λέχος |
| 620.1 | οἱ νέρτεροι θεοί (καὶ γὰρ ἐνθάδ’ ἦν πικρόν), |
| 620.2 | ἕως ὑφῆψε δῶμ’ ἀνηφαίστωι πυρί. |
| 620.3 | Μενέλαε, σοὶ δὲ τάδε λέγω δράσω τε πρός· |
| 620.4 | εἰ τοὐμὸν ἔχθος ἐναριθμῆι κῆδός τ’ ἐμόν, μὴ τῶιδ’ ἀμύνειν φόνον, ἐναντίον θεοῖς, |
| 625.1 | [ἔα δ’ ὑπ’ ἀστῶν καταφονευθῆναι πέτροις,] |
| 625.2 | ἢ μὴ ’πίβαινε Σπαρτιάτιδος χθονός. |
| 625.3 | τοσαῦτ’ ἀκούσας ἴσθι, μηδὲ δυσσεβεῖς |
| 625.4 | ἕληι, παρώσας εὐσεβεστέρους φίλους· |
| 625.5 | ἡμᾶς δ’ ἀπ’ οἴκων ἄγετε τῶνδε, πρόσπολοι. |
| 630.1 | Ορ. στεῖχ’, ὡς ἀθορύβως οὑπιὼν ἡμῖν λόγος |
| 630.2 | πρὸς τόνδ’ ἵκηται, γῆρας ἀποφυγὼν τὸ σόν. |
| 630.3 | Μενέλαε, ποῖ σὸν πόδ’ ἐπὶ συννοίαι κυκλεῖς, |
| 630.4 | διπλῆς μερίμνης διπτύχους ἰὼν ὁδούς; |
| 630.5 | Με. ἔασον· ἐν ἐμαυτῶι τι συννοούμενος |
| 635.1 | ὅπηι τράπωμαι τῆς τύχης ἀμηχανῶ. |
| 635.2 | Ορ. μή νυν πέραινε τὴν δόκησιν, ἀλλ’ ἐμοὺς |
| 635.3 | λόγους ἀκούσας πρόσθε βουλεύου τότε. |
| 635.4 | Με. λέγ’· εὖ γὰρ εἶπας· ἔστι δ’ οὗ σιγὴ λόγου |
| 635.5 | κρείσσων γένοιτ’ ἄν, ἔστι δ’ οὗ σιγῆς λόγος. |
| 640.1 | Ορ. λέγοιμ’ ἂν ἤδη· τὰ μακρὰ τῶν σμικρῶν λόγων |
| 640.2 | ἐπίπροσθέν ἐστι καὶ σαφῆ μᾶλλον κλυεῖν. |
| 640.3 | ἐμοὶ σὺ τῶν σῶν, Μενέλεως, μηδὲν δίδου, |
| 640.4 | ἃ δ’ ἔλαβες ἀπόδος πατρὸς ἐμοῦ λαβὼν πάρα. |
| 640.5 | [οὐ χρήματ’ εἶπον, χρήματ’, ἢν ψυχὴν ἐμὴν |
| 645.1 | σώσηις, ἅπερ μοι φίλτατ’ ἐστὶ τῶν ἐμῶν.] ἀδικῶ· λαβεῖν χρή μ’ ἀντὶ τοῦδε τοῦ κακοῦ |
| 645.2 | ἄδικόν τι παρὰ σοῦ· καὶ γὰρ Ἀγαμέμνων πατὴρ |
| 645.3 | ἀδίκως ἀθροίσας Ἑλλάδ’ ἦλθ’ ὑπ’ Ἴλιον, |
| 645.4 | οὐκ ἐξαμαρτὼν αὐτὸς ἀλλ’ ἁμαρτίαν τῆς σῆς γυναικὸς ἀδικίαν τ’ ἰώμενος· |
| 652.1 | ἀπέδοτο δ’, ὡς χρὴ τοῖς φίλοισι τοὺς φίλους, |
| 652.2 | τὸ σῶμ’ ἀληθῶς, σοὶ παρ’ ἀσπίδ’ ἐκπονῶν, |
| 652.3 | ὅπως σὺ τὴν σὴν ἀπολάβοις ξυνάορον. |
| 655.1 | ἀπότεισον οὖν μοι ταὐτὸ τοῦτ’ ἐκεῖ λαβών, |
| 655.2 | μίαν πονήσας ἡμέραν, ἡμῶν ὕπερ |
| 655.3 | σωτήριος στάς, μὴ δέκ’ ἐκπλήσας ἔτη. |
| 651 | ἓν μὲν τόδ’ ἡμῖν ἀνθ’ ἑνὸς δοῦναί σε χρή· |
| 658.1 | ἃ δ’ Αὐλὶς ἔλαβε σφάγι’ ἐμῆς ὁμοσπόρου, |
| 658.2 | ἐῶ ς’ ἔχεν ταῦθ’· Ἑρμιόνην μὴ κτεῖνε σύ· |
| 660.1 | δεῖ γάρ ς’ ἐμοῦ πράσσοντος ὡς πράσσω τὰ νῦν |
| 660.2 | πλέον φέρεσθαι κἀμὲ συγγνώμην ἔχειν. |
| 660.3 | ψυχὴν δ’ ἐμὴν δὸς τῶι ταλαιπώρωι πατρί |
| 660.4 | [κἀμῆς ἀδελφῆς, παρθένου μακρὸν χρόνον]· |
| 660.5 | θανὼν γὰρ οἶκον ὀρφανὸν λείψω πατρός. |
| 665.1 | ἐρεῖς· Ἀδύνατον. αὐτὸ τοῦτο· τοὺς φίλους |
| 665.2 | ἐν τοῖς κακοῖς χρὴ τοῖς φίλοισιν ὠφελεῖν· |
| 665.3 | ὅταν δ’ ὁ δαίμων εὖ διδῶι, τί δεῖ φίλων; |
| 665.4 | ἀρκεῖ γὰρ αὐτὸς ὁ θεὸς ὠφελεῖν θέλων. |
| 665.5 | φιλεῖν δάμαρτα πᾶσιν Ἕλλησιν δοκεῖς· |
| 670.1 | κοὐχ ὑποτρέχων σε τοῦτο θωπείαι λέγω· |
| 670.2 | ταύτης ἱκνοῦμαί σ’—ὦ μέλεος ἐγώ, κακὸν |
| 670.3 | ἐς οἷον ἥκω. τί δέ; ταλαιπωρεῖν με δεῖ· |
| 670.4 | ὑπὲρ γὰρ οἴκου παντὸς ἱκετεύω τάδε. |
| 670.5 | ὦ πατρὸς ὅμαιμε θεῖε, τὸν κατὰ χθονὸς |
| 675.1 | θανόντ’ ἀκούειν τάδε δόκει, ποτωμένην |
| 675.2 | ψυχὴν ὑπὲρ σοῦ, καὶ λέγειν ἁγὼ λέγω. |
| 675.3 | [ταῦτ’ εἴς τε δάκρυα καὶ γόους καὶ συμφορὰς] |
| 675.4 | εἴρηκα κἀπήιτηκα, τὴν σωτηρίαν |
| 675.5 | θηρῶν, ὃ πάντες κοὐκ ἐγὼ ζητῶ μόνος. |
| 680.1 | Χο. κἀγώ ς’ ἱκνοῦμαι καὶ γυνή περ οὖς’ ὅμως |
| 680.2 | τοῖς δεομένοισιν ὠφελεῖν· οἷός τε δ’ εἶ. |
| 680.3 | Με. Ὀρέστ’, ἐγώ τοι σὸν καταιδοῦμαι κάρα |
| 680.4 | καὶ ξυμπονῆσαι σοῖς κακοῖσι βούλομαι· |
| 680.5 | καὶ χρὴ γὰρ οὕτω τῶν ὁμαιμόνων κακὰ |
| 685.1 | συνεκκομίζειν, δύναμιν ἢν διδῶι θεός, |
| 685.2 | θνήισκοντα καὶ κτείνοντα τοὺς ἐναντίους. |
| 685.3 | τοῦ δ’ αὖ δύνασθαι πρὸς θεῶν χρήιζω τυχεῖν· |
| 685.4 | ἥκω γὰρ ἀνδρῶν συμμάχων κενὸν δόρυ |
| 685.5 | ἔχων, πόνοισι μυρίοις ἀλώμενος, |
| 690.1 | σμικρᾶι σὺν ἀλκῆι τῶν λελειμμένων φίλων. |
| 690.2 | μάχηι μὲν οὖν ἂν οὐχ ὑπερβαλοίμεθα Πελασγὸν Ἄργος· εἰ δὲ μαλθακοῖς λόγοις |
| 690.3 | δυναίμεθ’, ἐνταῦθ’ ἐλπίδος προήκομεν. |
| 690.4 | [σμικροῖσι †μὲν γὰρ τὰ† μεγάλα πῶς ἕλοι τις ἂν |
| 695.1 | πόνοισιν; ἀμαθὲς καὶ τὸ βούλεσθαι τάδε.] |
| 695.2 | ὅταν γὰρ ἡβᾶι δῆμος εἰς ὀργὴν πεσών, |
| 695.3 | ὅμοιον ὥστε πῦρ κατασβέσαι λάβρον· |
| 695.4 | εἰ δ’ ἡσύχως τις αὑτὸν ἐντείνοντι μὲν |
| 695.5 | χαλῶν ὑπείκοι καιρὸν εὐλαβούμενος, ἴσως ἂν ἐκπνεύσειεν· ἢν δ’ ἀνῆι πνοάς, |
| 695.6 | τύχοις ἂν αὐτοῦ ῥαιδίως ὅσον θέλεις. |
| 695.7 | [ἔνεστι δ’ οἶκτος, ἔνι δὲ καὶ θυμὸς μέγας, |
| 695.8 | καραδοκοῦντι κτῆμα τιμιώτατον.] |
| 695.9 | ἐλθὼν δ’ ἐγώ σοι Τυνδάρεων πειράσομαι |
| 705.1 | πόλινθτε πεῖσαι τῶι λίαν χρῆσθαι καλῶς. |
| 705.2 | [καὶ ναῦς γὰρ ἐνταθεῖσα πρὸς βίαν ποδὶ ἔβαψεν, ἔστη δ’ αὖθις ἢν χαλᾶι πόδα.] |
| 705.3 | μισεῖ γὰρ ὁ θεὸς τὰς ἄγαν προθυμίας, |
| 705.4 | μισοῦσι δ’ ἀστοί· δεῖ δέ μ’ (οὐκ ἄλλως λέγω) |
| 710.1 | σώιζειν σε σοφίαι, μὴ βίαι τῶν κρεισσόνων. |
| 710.2 | ἀλλῆι δέ ς’ οὐκ ἄν, ἧι σὺ δοξάζεις ἴσως, |
| 710.3 | σώσαιμ’ ἄν· οὐ γὰρ ῥάιδιον λόγχηι μιᾶι |
| 710.4 | στῆσαι τροπαῖα τῶν κακῶν ἅ σοι πάρα. |
| 710.5 | [οὐ γάρ ποτ’ Ἄργους γαῖαν εἰς τὸ μαλθακὸν |
| 715.1 | προσηγόμεσθα· νῦν δ’ ἀναγκαίως ἔχει |
| 715.2 | δούλοισιν εἶναι τοῖς σοφοῖσι τῆς τύχης.] |
| 715.3 | Ορ. ὦ πλὴν γυναικὸς οὕνεκα στρατηλατεῖν |
| 715.4 | τἄλλ’ οὐδέν, ὦ κάκιστε, τιμωρεῖν φίλοις, |
| 720.1 | φεύγεις ἀποστραφείς με, τὰ δ’ Ἀγαμέμνονος |
| 720.2 | φροῦδ’; ἄφιλος ἦσθ’ ἄρ’, ὦ πάτερ, πράσσων κακῶς. |
| 720.3 | οἴμοι, προδέδομαι, κοὐκέτ’ εἰσὶν ἐλπίδες |
| 720.4 | ὅπηι τραπόμενος θάνατον Ἀργείων φύγω· |
| 720.5 | οὗτος γὰρ ἦν μοι καταφυγὴ σωτηρίας. |
| 725.1 | ἀλλ’ εἰσορῶ γὰρ τόνδε φίλτατον βροτῶν |
| 725.2 | Πυλάδην δρόμωι στείχοντα Φωκέων ἄπο, |
| 725.3 | ἡδεῖαν ὄψιν· πιστὸς ἐν κακοῖς ἀνὴρ κρείσσων γαλήνης ναυτίλοισιν εἰσορᾶν. |
| 725.4 | ΠΥΛΑΔΗΣ |
| 729 | θᾶσσον ἤ μ’ ἐχρῆν προβαίνων ἱκόμην δι’ ἄστεως, |
| 730.1 | σύλλογον πόλεως ἀκούσας ὄντ’, ἰδὼν δ’ αὐτὸς σαφῶς |
| 730.2 | [ἐπὶ σὲ σύγγονόν τε τὴν σήν, ὡς κτενοῦντας αὐτίκα]. |
| 730.3 | τί τάδε; πῶς ἔχεις; τί πράσσεις, φίλταθ’ ἡλίκων ἐμοὶ |
| 730.4 | καὶ φίλων καὶ συγγενείας; πάντα γὰρ τάδ’ εἶ σύ μοι. |
| 730.5 | Ορ. οἰχόμεσθ’, ὡς ἐν βραχεῖ σοι τἀμὰ δηλώσω κακά. |
| 735.1 | Πυ. συγκατασκάπτοις ἂν ἡμᾶς· κοινὰ γὰρ τὰ τῶν φίλων. |
| 735.2 | Ορ. Μενέλεως κάκιστος ἐς ἐμὲ καὶ κασιγνήτην ἐμήν ... |
| 735.3 | Πυ. εἰκότως, κακῆς γυναικὸς ἄνδρα γίγνεσθαι κακόν. |
| 735.4 | Ορ. ὥσπερ οὐκ ἐλθὼν ἔμοιγε ταὐτὸν ἀπέδωκεν μολών. |
| 735.5 | Πυ. ἦ γάρ ἐστιν ὡς ἀληθῶς τήνδ’ ἀφιγμένος χθόνα; |
| 740.1 | Ορ. χρόνιος· ἀλλ’ ὅμως τάχιστα κακὸς ἐφωράθη φίλοις. |
| 740.2 | Πυ. καὶ δάμαρτα τὴν κακίστην ναυστολῶν ἐλήλυθεν; |
| 740.3 | Ορ. οὐκ ἐκεῖνος ἀλλ’ ἐκείνη κεῖνον ἐνθάδ’ ἤγαγεν. Πυ. ποῦ ’στὶν ἣ πλείστους Ἀχαιῶν ὤλεσεν γυνὴ μία; |
| 740.4 | Ορ. ἐν δόμοις ἐμοῖσιν, εἰ δὴ τούσδ’ ἐμοὺς καλεῖν χρεών. |
| 745.1 | Πυ. σὺ δὲ τίνας λόγους ἔλεξας σοῦ κασιγνήτωι πατρός; |
| 745.2 | Ορ. μή μ’ ἰδεῖν θανόνθ’ ὑπ’ ἀστῶν καὶ κασιγνήτην ἐμήν. |
| 745.3 | Πυ. πρὸς θεῶν, τί πρὸς τάδ’ εἶπε; τόδε γὰρ εἰδέναι θέλω. |
| 745.4 | Ορ. ηὐλαβεῖθ’, ὃ τοῖς φίλοισι δρῶσιν οἱ κακοὶ φίλοι. |
| 745.5 | Πυ. σκῆψιν ἐς ποίαν προβαίνων; τοῦτο πάντ’ ἔχω μαθών. Ορ. οὖτος ἦλθ’, ὁ τὰς ἀρίστας θυγατέρας σπείρας πατήρ. |
| 745.6 | Πυ. Τυνδάρεων λέγεις· ἴσως σοι θυγατέρος θυμούμενος. |
| 745.7 | Ορ. αἰσθάνηι· τὸ τοῦδε κῆδος μᾶλλον εἵλετ’ ἢ πατρός. |
| 745.8 | Πυ. κοὐκ ἐτόλμησεν πόνων σῶν ἀντιλάζυσθαι παρών; |
| 745.9 | Ορ. οὐ γὰρ αἰχμητὴς πέφυκεν, ἐν γυναιξὶ δ’ ἄλκιμος. |
| 755.1 | Πυ. ἐν κακοῖς ἄρ’ εἶ μεγίστοις· καί ς’ ἀναγκαῖον θανεῖν; |
| 755.2 | Ορ. ψῆφον ἀμφ’ ἡμῶν πολίτας ἐπὶ φόνωι θέσθαι χρεών. |
| 755.3 | Πυ. ἣ κρινεῖ τί χρῆμα; λέξον· διὰ φόβου γὰρ ἔρχομαι. |
| 755.4 | Ορ. ἢ θανεῖν ἢ ζῆν· ὁ μῦθος οὐ μακρὸς μακρῶν πέρι. Πυ. φεῦγέ νυν λιπὼν μέλαθρα σὺν κασιγνήτηι σέθεν. |
| 760.1 | Ορ. οὐχ ὁρᾶις; φυλασσόμεσθα φρουρίοισι πανταχῆι. |
| 760.2 | Πυ. εἶδον ἄστεως ἀγυιὰς τεύχεσιν πεφαργμένας. |
| 760.3 | Ορ. ὡσπερεὶ πόλις πρὸς ἐχθρῶν σῶμα πυργηρούμεθα. |
| 760.4 | Πυ. κἀμὲ νῦν ὅρα τί πάσχω· καὶ γὰρ αὐτὸς οἴχομαι. |
| 760.5 | Ορ. πρὸς τίνος; τοῦτ’ ἂν προσείη τοῖς ἐμοῖς κακοῖς κακόν. |
| 765.1 | Πυ. Στρόφιος ἤλασέν μ’ ἀπ’ οἴκων φυγάδα θυμωθεὶς πατήρ. |
| 765.2 | Ορ. ἴδιον ἢ κοινὸν πολίταις ἐπιφέρων ἔγκλημά τι; |
| 765.3 | Πυ. ὅτι συνηράμην φόνον σοι μητρός, ἀνόσιον λέγων. |
| 765.4 | Ορ. ὦ τάλας, ἔοικε καὶ σὲ τἀμὰ λυπήσειν κακά. |
| 765.5 | Πυ. οὐχὶ Μενέλεω τρόποισι χρώμεθ’· οἰστέον τάδε. |
| 770.1 | Ορ. οὐ φοβῆι μή ς’ Ἄργος ὥσπερ κἄμ’ ἀποκτεῖναι θέληι; |
| 770.2 | Πυ. οὐ προσήκομεν κολάζειν τοῖσδε, Φωκέων δὲ γῆι. |
| 770.3 | Ορ. δεινὸν οἱ πολλοί, κακούργους ὅταν ἔχωσι προστάτας. |
| 770.4 | Πυ. ἀλλ’ ὅταν χρηστοὺς λάβωσι, χρηστὰ βουλεύους’ ἀεί. Ορ. εἶἑν· ἐς κοινὸν λέγειν χρή. Πυ. τίνος ἀναγκαίου πέρι; |
| 775.1 | Ορ. εἰ λέγοιμ’ ἀστοῖσιν ἐλθών ... Πυ. ὡς ἔδρασας ἔνδικα; |
| 775.2 | Ορ. πατρὶ τιμωρῶν ἐμαυτοῦ; Πυ. μὴ λάβωσί ς’ ἄσμενοι. |
| 775.3 | Ορ. ἀλλ’ ὑποπτήξας σιωπῆι κατθάνω; Πυ. δειλὸν τόδε. |
| 775.4 | Ορ. πῶς ἂν οὖν δρώιην; Πυ. ἔχεις τιν’, ἢν μένηις, σωτηρίαν; |
| 775.5 | Ορ. οὐκ ἔχω. Πυ. μολόντι δ’ ἐλπίς ἐστι σωθῆναι κακῶν; |
| 780.1 | Ορ. εἰ τύχοι, γένοιτ’ ἄν. Πυ. οὔκουν τοῦτο κρεῖσσον ἢ μένειν; |
| 780.2 | Ορ. ἀλλὰ δῆτ’ ἔλθω; Πυ. θανὼν γοῦν ὧδε κάλλιον θανῆι. |
| 783 | Ορ. εὖ λέγεις· φεύγω τὸ δειλὸν τῆιδε. Πυ. μᾶλλον ἢ |
| 783 | μένων. |
| 782 | Ορ. καὶ τὸ πρᾶγμά γ’ ἔνδικόν μοι. Πυ. τοῦ δοκεῖν ἔχου |
| 782 | μόνον. |
| 784 | Ορ. καί τις ἄν γέ μ’ οἰκτίσειε ... Πυ. μέγα γὰρ ηὑγένειά σου. |
| 785 | Ορ. θάνατον ἀσχάλλων πατρῶιον. Πυ. πάντα ταῦτ’ ἐν |
| 785.1 | ὄμμασιν. |
| 785.2 | Ορ. ἰτέον, ὡς ἄνανδρον ἀκλεῶς κατθανεῖν. Πυ. αἰνῶ τάδε. |
| 785.3 | Ορ. ἦ λέγωμεν οὖν ἀδελφῆι ταῦτ’ ἐμῆι; Πυ. μὴ πρὸς θεῶν. |
| 785.4 | Ορ. δάκρυα γοῦν γένοιτ’ ἄν. Πυ. οὔκουν οὗτος οἰωνὸς |
| 788.1 | μέγας; |
| 788.2 | Ορ. δηλαδὴ σιγᾶν ἄμεινον. Πυ. τῶι χρόνωι γε κερδανεῖς. |
| 790 | Ορ. κεῖνό μοι μόνον πρόσαντες ... Πυ. τί τόδε καινὸν αὖ |
| 790.1 | λέγεις; |
| 790.2 | Ορ. μὴ θεαί μ’ οἴστρωι κατάσχως’. Πυ. ἀλλὰ κηδεύσω ς’ ἐγώ. |
| 790.3 | Ορ. δυσχερὲς ψαύειν νοσοῦντος ἀνδρός. Πυ. οὐκ ἔμοιγε σοῦ. |
| 790.4 | Ορ. εὐλαβοῦ λύσσης μετασχεῖν τῆς ἐμῆς. Πυ. τὸ δ’ οὖν ἴτω. |
| 790.5 | Ορ. οὐκ ἄρ’ ὀκνήσεις; Πυ. ὄκνος γὰρ τοῖς φίλοις κακὸν μέγα. |
| 795 | Ορ. ἕρπε νυν οἴαξ ποδός μοι ... Πυ. φίλα γ’ ἔχων |
| 795.1 | κηδεύματα. |
| 795.2 | Ορ. καί με πρὸς τύμβον πόρευσον πατρός. Πυ. ὡς τί δὴ τόδε; |
| 795.3 | Ορ. ὥς νιν ἱκετεύσω με σῶσαι. Πυ. τό γε δίκαιον ὧδ’ ἔχει. |
| 795.4 | Ορ. μητέρος δὲ μὴ ’σίδοιμι μνῆμα. Πυ. πολεμία γὰρ ἦν. |
| 795.5 | ἀλλ’ ἔπειγ’, ὡς μή σε πρόσθε ψῆφος Ἀργείων ἕληι, περιβαλὼν πλευροῖς ἐμοῖσι πλευρὰ νωχελῆ νόσωι· |
| 795.6 | ὡς ἐγὼ δι’ ἄστεώς σε, σμικρὰ φροντίζων ὄχλου, |
| 795.7 | οὐδὲν αἰσχυνθεὶς ὀχήσω. ποῦ γὰρ ὢν δείξω φίλος, εἴ †σε μὴ ’ν δειναῖσιν ὄντα† συμφοραῖς ἐπαρκέσω; |
| 795.8 | Ορ. τοῦτ’ ἐκεῖνο· κτᾶσθ’ ἑταίρους, μὴ τὸ συγγενὲς μόνον· |
| 805.1 | ὡς ἀνὴρ ὅστις τρόποισι συντακῆι, θυραῖος ὤν, |
| 805.2 | μυρίων κρείσσων ὁμαίμων ἀνδρὶ κεκτῆσθαι φίλος. |
| 805.3 | Χο. ὁ μέγας ὄλβος ἅ τ’ ἀρετὰ |
| 805.4 | μέγα φρονοῦς’ ἀν’ Ἑλλάδα καὶ |
| 805.5 | παρὰ Σιμουντίοις ὀχετοῖς |
| 810.1 | πάλιν ἀνῆλθ’ ἐξ εὐτυχίας Ἀτρείδαις |
| 810.2 | πάλιν παλαιᾶς ἀπὸ συμφορᾶς δόμων, |
| 810.3 | ὁπότε χρυσέας ἔρις ἀρ‐ |
| 810.4 | νὸς †ἤλυθε† Τανταλίδαις |
| 810.5 | οἰκτρότατα θοινάματα καὶ |
| 815.1 | σφάγια γενναίων τεκέων· |
| 815.2 | ὅθεν πόνωι πόνος ἐξαμεί‐ |
| 815.3 | βων δι’ αἵματος οὐ προλεί‐ |
| 815.4 | πει δισσοῖσιν Ἀτρείδαις. |
| 815.5 | τὸ καλὸν οὐ καλόν, τοκέων |
| 820.1 | πυριγενεῖ τεμεῖν παλάμαι |
| 820.2 | χρόα, μελάνδετον δὲ φόνωι ξίφος ἐς αὐγὰς ἀελίοιο δεῖξαι· |
| 820.3 | τὸ δ’ εὖ κακουργεῖν ἀσέβεια ποικίλα |
| 820.4 | κακοφρόνων τ’ ἀνδρῶν παράνοι‐ |
| 825.1 | α. θανάτου γὰρ ἀμφὶ φόβωι |
| 825.2 | Τυνδαρὶς ἰάχησε τάλαι‐ |
| 825.3 | να· Τέκνον, οὐ τολμᾶις ὅσια |
| 825.4 | κτείνων σὰν ματέρα· μὴ πατρώι‐ |
| 825.5 | αν τιμῶν χάριν ἐξανά‐ |
| 830.1 | ψηι δύσκλειαν ἐς αἰεί. |
| 830.2 | τίς νόσος ἢ τίνα δάκρυα καὶ |
| 830.3 | τίς ἔλεος μείζων κατὰ γᾶν |
| 830.4 | ἢ ματροκτόνον αἷμα χειρὶ θέσθαι; |
| 830.5 | οἷον ἔργον τελέσας |
| 835.1 | βεβάκχευται μανίαις, |
| 835.2 | Εὐμενίσι θήραμα, φόβον |
| 835.3 | δρομάσι δινεύων βλεφάροις, Ἀγαμεμνόνιος παῖς. |
| 835.4 | ὦ μέλεος, ματρὸς ὅτ’ ἐκ |
| 840.1 | χρυσεοπηνήτων φαρέων |
| 840.2 | μαστὸν ὑπερτέλλοντ’ ἐσιδὼν |
| 840.3 | σφάγιον ἔθετο ματέρα, πατρώι‐ |
| 840.4 | ων παθέων ἀμοιβάν. |
| 840.5 | Ηλ. γυναῖκες, ἦ που τῶνδ’ ἀφώρμηται δόμων |
| 845.1 | τλήμων Ὀρέστης θεομανεῖ λύσσηι δαμείς; |
| 845.2 | Χο. ἥκιστα· πρὸς δ’ Ἀργεῖον οἴχεται λεών |
| 845.3 | [ψυχῆς ἀγῶνα τὸν προκείμενον πέρι |
| 845.4 | δώσων, ἐν ὧι ζῆν ἢ θανεῖν ὑμᾶς χρεών]. |
| 845.5 | Ηλ. οἴμοι· τί χρῆμ’ ἔδρασε; τίς δ’ ἔπεισέ νιν; Χο. Πυλάδης· ἔοικε δ’ οὐ μακρὰν ὅδ’ ἄγγελος |
| 845.6 | λέξειν τὰ κεῖθεν σοῦ κασιγνήτου πέρι. |
| 845.7 | ΑΓΓΕΛΟΣ |
| 852.1 | [ὦ τλῆμον, ὦ δύστηνε τοῦ στρατηλάτου] |
| 852.2 | Ἀγαμέμνονος παῖ, πότνι’ Ἠλέκτρα, λόγους |
| 852.3 | ἄκουσον οὕς σοι δυστυχεῖς ἥκω φέρων. |
| 855.1 | Ηλ. αἰαῖ, διοιχόμεσθα· δῆλος εἶ λόγωι. |
| 855.2 | [κακῶν γὰρ ἥκεις, ὡς ἔοικεν, ἄγγελος.] Αγ. ψήφωι Πελασγῶν σὸν κασίγνητον θανεῖν |
| 855.3 | καὶ ς’, ὦ τάλαιν’, ἔδοξε τῆιδ’ ἐν ἡμέραι. |
| 855.4 | Ηλ. οἴμοι· προσῆλθεν ἐλπίς, ἣν φοβουμένη |
| 860.1 | πάλαι τὸ μέλλον ἐξετηκόμην γόοις. |
| 860.2 | ἀτὰρ τίς ἁγών, τίνες ἐν Ἀργείοις λόγοι |
| 860.3 | καθεῖλον ἡμᾶς κἀπεκύρωσαν θανεῖν; |
| 860.4 | λέγ’, ὦ γεραιέ· πότερα λευσίμωι χερὶ |
| 860.5 | ἢ διὰ σιδήρου πνεῦμ’ ἀπορρῆξαί με δεῖ, |
| 865.1 | κοινὰς ἀδελφῶι συμφορὰς κεκτημένην; |
| 865.2 | Αγ. ἐτύγχανον μὲν ἀγρόθεν πυλῶν ἔσω |
| 865.3 | βαίνων, πυθέσθαι δεόμενος τά τ’ ἀμφὶ σοῦ |
| 865.4 | τά τ’ ἀμφ’ Ὀρέστου· σῶι γὰρ εὔνοιαν πατρὶ |
| 865.5 | ἀεί ποτ’ εἶχον, καί μ’ ἔφερβε σὸς δόμος |
| 870.1 | πένητα μέν, χρῆσθαι δὲ γενναῖον φίλοις. |
| 870.2 | ὁρῶ δ’ ὄχλον στείχοντα καὶ θάσσοντ’ ἄκραν, |
| 870.3 | οὗ φασι πρῶτον Δαναὸν Αἰγύπτωι δίκας |
| 870.4 | διδόντ’ ἀθροῖσαι λαὸν ἐς κοινὰς ἕδρας. |
| 870.5 | ἀστῶν δὲ δή τιν’ ἠρόμην ἄθροισμ’ ἰδών· |
| 875.1 | Τί καινὸν Ἄργει; μῶν τι πολεμίων πάρα |
| 875.2 | ἄγγελμ’ ἀνεπτέρωκε Δαναϊδῶν πόλιν; |
| 875.3 | ὁ δ’ εἶπ’· Ὀρέστην κεῖνον οὐχ ὁρᾶις πέλας |
| 875.4 | στείχοντ’, ἀγῶνα θανάσιμον δραμούμενον; |
| 875.5 | ὁρῶ δ’ ἄελπτον φάσμ’, ὃ μήποτ’ ὤφελον, |
| 880.1 | Πυλάδην τε καὶ σὸν σύγγονον στείχονθ’ ὁμοῦ, |
| 880.2 | τὸν μὲν κατηφῆ καὶ παρειμένον νόσωι, τὸν δ’ ὥστ’ ἀδελφὸν ἴσα φίλωι λυπούμενον, |
| 880.3 | νόσημα κηδεύοντα παιδαγωγίαι. |
| 880.4 | ἐπεὶ δὲ πλήρης ἐγένετ’ Ἀργείων ὄχλος, |
| 885.1 | κῆρυξ ἀναστὰς εἶπε· Τίς χρήιζει λέγειν, |
| 885.2 | πότερον Ὀρέστην κατθανεῖν ἢ μὴ χρεών, |
| 885.3 | μητροκτονοῦντα; κἀπὶ τῶιδ’ ἀνίσταται |
| 885.4 | Ταλθύβιος, ὃς σῶι πατρὶ συνεπόρθχι Φρύγας· |
| 885.5 | ἔλεξε δ’, ὑπὸ τοῖς δυναμένοισιν ὢν ἀεί, |
| 890.1 | διχόμυθα, πατέρα μὲν σὸν ἐκπαγλούμενος, |
| 890.2 | σὸν δ’ οὐκ ἐπαινῶν σύγγονον, καλοὺς κακοὺς |
| 890.3 | λόγους ἑλίσσων, ὅτι καθισταίη νόμους |
| 890.4 | ἐς τοὺς τεκόντας οὐ καλούς· τὸ δ’ ὄμμ’ ἀεὶ |
| 890.5 | φαιδρωπὸν ἐδίδου τοῖσιν Αἰγίσθου φίλοις. |
| 895.1 | [τὸ γὰρ γένος τοιοῦτον· ἐπὶ τὸν εὐτυχῆ |
| 895.2 | πηδῶς’ ἀεὶ κήρυκες· ὅδε δ’ αὐτοῖς φίλος, |
| 895.3 | ὃς ἂν δύνηται πόλεος ἔν τ’ ἀρχαῖσιν ἦι.] |
| 895.4 | ἐπὶ τῶιδε δ’ ἠγόρευε Διομήδης ἄναξ· |
| 895.5 | οὗτος κτανεῖν μὲν οὔτε ς’ οὔτε σύγγονον εἴα, φυγῆι δὲ ζημιοῦντας εὐσεβεῖν. |
| 895.6 | ἐπερρόθησαν δ’ οἱ μὲν ὡς καλῶς λέγοι, οἱ δ’ οὐκ ἐπήινουν. κἀπὶ τῶιδ’ ἀνίσταται |
| 895.7 | ἀνήρ τις ἀθυρόγλωσσος, ἰσχύων θράσει· |
| 895.8 | [Ἀργεῖος οὐκ Ἀργεῖος, ἠναγκασμένος, |
| 905.1 | θορύβωι τε πίσυνος κἀμαθεῖ παρρησίαι, |
| 905.2 | πιθανὸς ἔτ’ αὐτοὺς περιβαλεῖν κακῶι τινι. |
| 905.3 | ὅταν γὰρ ἡδύς τις λόγοις φρονῶν κακῶς |
| 905.4 | πείθηι τὸ πλῆθος, τῆι πόλει κακὸν μέγα· |
| 905.5 | ὅσοι δὲ σὺν νῶι χρηστὰ βουλεύους’ ἀεί, |
| 910.1 | κἂν μὴ παραυτίκ’, αὖθίς εἰσι χρήσιμοι |
| 910.2 | πόλει. θεᾶσθαι δ’ ὧδε χρὴ τὸν προστάτην |
| 910.3 | ἰδόνθ’· ὅμοιον γὰρ τὸ χρῆμα γίγνεται |
| 910.4 | τῶι τοὺς λόγους λέγοντι καὶ τιμωμένωι.] |
| 910.5 | ὃς εἶπ’ Ὀρέστην καὶ ς’ ἀποκτεῖναι πέτροις |
| 915.1 | βάλλοντας, ὑπὸ δ’ ἔτεινε Τυνδάρεως λόγους |
| 915.2 | [τῶι σφὼ κατακτείνοντι τοιούτους λέγειν]. |
| 915.3 | ἄλλος δ’ ἀναστὰς ἔλεγε τῶιδ’ ἐναντία, |
| 915.4 | μορφῆι μὲν οὐκ εὐωπός, ἀνδρεῖος δ’ ἀνήρ, |
| 915.5 | ὀλιγάκις ἄστυ κἀγορᾶς χραίνων κύκλον, |
| 920.1 | αὐτουργός, οἵπερ καὶ μόνοι σώιζουσι γῆν, ξυνετὸς δέ, χωρεῖν ὁμόσε τοῖς λόγοις θέλων, |
| 920.2 | ἀκέραιον ἀνεπίπληκτον ἠσκηκὼς βίον· |
| 920.3 | ὃς εἶπ’ Ὀρέστην παῖδα τὸν Ἀγαμέμνονος |
| 920.4 | στεφανοῦν, ὃς ἠθέλησε τιμωρεῖν πατρί, |
| 925.1 | κακὴν γυναῖκα κἄθεον κατακτανών, |
| 925.2 | ἣ κεῖν’ ἀφήιρει, μήθ’ ὁπλίζεσθαι χέρα |
| 925.3 | μήτε στρατεύειν ἐκλιπόντα δώματα, |
| 925.4 | εἰ τἄνδον οἰκουρήμαθ’ οἱ λελειμμένοι |
| 925.5 | φθεροῦσιν, ἀνδρῶν εὔνιδας λωβώμενοι. |
| 930.1 | καὶ τοῖς γε χρηστοῖς εὖ λέγειν ἐφαίνετο. |
| 930.2 | κοὐδεὶς ἔτ’ εἶπε· σὸς δ’ ἐπῆλθε σύγγονος, |
| 930.3 | ἔλεξε δ’· Ὦ γῆν Ἰνάχου κεκτημένοι |
| 930.4 | [πάλαι Πελασγοί, Δαναΐδαι δεύτερον], |
| 930.5 | ὑμῖν ἀμύνων οὐδὲν ἧσσον ἢ πατρὶ |
| 935.1 | ἔκτεινα μητέρ’· εἰ γὰρ ἀρσένων φόνος |
| 935.2 | ἔσται γυναιξὶν ὅσιος, οὐ φθάνοιτ’ ἔτ’ ἂν |
| 935.3 | θνήισκοντες, ἢ γυναιξὶ δουλεύειν χρεών. |
| 935.4 | [τοὐναντίον δὲ δράσετ’ ἢ δρᾶσαι χρεών· νῦν μὲν γὰρ ἡ προδοῦσα λέκτρ’ ἐμοῦ πατρὸς |
| 940.1 | τέθνηκεν· εἰ δὲ δὴ κατακτενεῖτ’ ἐμέ, |
| 940.2 | ὁ νόμος ἀνεῖται, κοὐ φθάνοι θνήισκων τις ἄν· |
| 940.3 | ὡς τῆς γε τόλμης οὐ σπάνις γενήσεται.] |
| 940.4 | ἀλλ’ οὐκ ἔπειθ’ ὅμιλον, εὖ δοκῶν λέγειν· |
| 940.5 | νικᾶι δ’ ἐκεῖνος ὁ κακὸς ἐν πλήθει χερῶν, |
| 945.1 | ὃς ἠγόρευσε σύγγονον σέ τε κτανεῖν. |
| 945.2 | μόλις δ’ ἔπεισε μὴ πετρούμενος θανεῖν |
| 945.3 | τλήμων Ὀρέστης· αὐτόχειρι δὲ σφαγῆι |
| 945.4 | ὑπέσχετ’ ἐν τῆιδ’ ἡμέραι λείψειν βίον |
| 945.5 | σὺν σοί. πορεύει δ’ αὐτὸν ἐκκλήτων ἄπο Πυλάδης δακρύων, σὺν δ’ ὁμαρτοῦσιν φίλοι |
| 945.6 | κλαίοντες, οἰκτίροντες· ἔρχεται δέ σοι |
| 945.7 | πικρὸν θέαμα καὶ πρόσοψις ἀθλία. |
| 945.8 | ἀλλ’ εὐτρέπιζε φάσγαν’ ἢ βρόχον δέρηι, |
| 945.9 | ὡς δεῖ λιπεῖν σε φέγγος· ηὑγένεια δὲ |
| 955.1 | οὐδέν ς’ ἐπωφέλησεν, οὐδ’ ὁ Πύθιον |
| 955.2 | τρίποδα καθίζων Φοῖβος, ἀλλ’ ἀπώλεσεν. |
| 955.3 | [Χο. ὦ δυστάλαινα παρθέν’, ὡς ξυνηρεφὲς |
| 955.4 | πρόσωπον ἐς γῆν σὸν βαλοῦς’ ἄφθογγος εἶ, ὡς ἐς στεναγμοὺς καὶ γόους δραμουμένη.] |
| 960.1 | Χο. κατάρχομαι στεναγμόν, ὦ Πελασγία, |
| 960.2 | τιθεῖσα λευκὸν ὄνυχα διὰ παρηΐδων, |
| 960.3 | αἱματηρὸν ἄταν, |
| 960.4 | κτύπον τε κρατός, ὃν ἔλαχ’ ἁ κατὰ χθονὸς |
| 960.5 | νερτέρων †Περσέφασσα καλλίπαις θεά†. |
| 965 | ἰαχείτω δὲ γᾶ |
| 966a | Κυκλωπία, σίδαρον ἐπὶ |
| 966b | κάρα τιθεῖσα κούριμον, |
| 967.1 | πήματ’ οἴκων. |
| 967.2 | ἔλεος ἔλεος ὅδ’ ἔρχεται |
| 967.3 | τῶν θανουμένων ὕπερ, |
| 970.1 | στρατηλατᾶν Ἑλλάδος ποτ’ ὄντων. |
| 970.2 | βέβακε γὰρ βέβακεν, οἴχεται τέκνων |
| 970.3 | πρόπασα γέννα Πέλοπος ὅ τ’ ἐπὶ μακαρίοις |
| 970.4 | ζῆλος ὤν ποτ’ οἴκοις· |
| 970.5 | φθόνος νιν εἷλε θεόθεν ἅ τε δυσμενὴς |
| 975.1 | φοινία ψῆφος ἐν πολίταις. |
| 975.2 | ἰώ, ὦ πανδάκρυτ’ |
| 977a | ἐφαμέρων ἔθνη πολύπο‐ |
| 977b | να, λεύσσεθ’ ὡς παρ’ ἐλπίδας |
| 978.1 | μοῖρα βαίνει. |
| 978.2 | ἕτερα δ’ ἕτερον ἀμείβεται |
| 980.1 | πήματ’ ἐν χρόνωι μακρῶι· |
| 980.2 | βροτῶν δ’ ὁ πᾶς ἀστάθμητος αἰών. |
| 982a | 〈Ηλ.〉 μόλοιμι τὰν οὐρανοῦ |
| 982b | μέσον χθονός 〈τε〉 τεταμέναν |
| 983a | αἰωρήμασιν |
| 983b | πέτραν ἁλύσεσι χρυσέαις, |
| 984a | φερομέναν δίναισι, |
| 984b | βῶλον ἐξ Ὀλύμπου, |
| 985.1 | ἵν’ ἐν θρήνοισιν ἀναβοάσω |
| 985.2 | γέροντι πατέρι Ταντάλωι, ὃς ἔτεκεν ἔτεκε γενέτορας ἐμήθεν, δόμων |
| 985.3 | ἃς κατεῖδον ἄτας· |
| 985.4 | ποτανὸν μὲν δίωγμα πώλων, |
| 990 | τεθριπποβάμονι στόλωι |
| 991a | Πέλοψ ὅτ’ ἐπὶ πελάγεσι διε‐ |
| 991b | δίφρευσε Μυρτίλου φόνον |
| 992.1 | δικὼν ἐς οἶδμα πόντου, |
| 992.2 | λευκοκύμοσιν πρὸς Γεραιστίαις |
| 992.3 | ποντίων σάλων |
| 995.1 | ἀϊόσιν ἁρματεύσας· |
| 995.2 | ὅθεν δόμοισι τοῖς ἐμοῖς |
| 995.3 | ἦλθ’ ἀρὰ πολύστονος, |
| 995.4 | [λόχευμα ποιμνίοισι Μαιάδος τόκου] |
| 999a | τὸ χρυσόμαλλον ἀρνὸς ὁπό‐ |
| 999b.1 | τε γένετο τέρας †ὀλοὸν Ἀτρέως ἱπποβότα†· |
| 999b.2 | ὅθεν Ἔρις τό τε πτερωτὸν |
| 999b.3 | Ἁλίου μετέβαλεν ἅρμα, |
| 999b.4 | τὰν πρὸς ἑσπέραν κέλευθον |
| 1004a | οὐρανοῦ †προσαρμόσας |
| 1004b | μονόπωλον ἐς Ἀῶ†, |
| 1005.1 | ἑπταπόρου τε δραμήματα Πλειάδος |
| 1005.2 | εἰς ὁδὸν ἄλλαν Ζεὺς μεταβάλλει |
| 1005.3 | †τῶιδέ τ’ ἀμείβει† θανάτους θανά‐ |
| 1005.4 | των τά τ’ ἐπώνυμα δεῖπνα Θυέστου |
| 1005.5 | λέκτρα τε Κρήσσας Ἀερόπας δολί‐ |
| 1010 | ας δολίοισι γάμοις· τὰ πανύστατα δ’ |
| 1011a | εἰς ἐμὲ καὶ γενέταν ἐμὸν ἤλυθε |
| 1011b | δόμων πολυπόνοις ἀνάγκαις. |
| 1012.1 | Χο. καὶ μὴν ὅδε σὸς σύγγονος ἕρπει |
| 1012.2 | ψήφωι θανάτου κατακυρωθείς, |
| 1012.3 | ὅ τε πιστότατος πάντων Πυλάδης, |
| 1015.1 | ἰσάδελφος ἀνήρ, |
| 1015.2 | †ἰθύνων νοσερὸν κῶλον Ὀρέστου†, |
| 1015.3 | ποδὶ κηδοσύνωι παράσειρος. |
| 1015.4 | Ηλ. οἲ ’γώ· πρὸ τύμβου γάρ ς’ ὁρῶς’ ἀναστένω, |
| 1015.5 | ἀδελφέ, καὶ πάροιθε νερτέρου πυρᾶς. |
| 1020.1 | οἲ ’γὼ μάλ’ αὖθις· ὥς ς’ ἰδοῦς’ ἐν ὄμμασιν |
| 1020.2 | πανυστάτην πρόσοψιν ἐξέστην φρενῶν. |
| 1020.3 | Ορ. οὐ σῖγ’ ἀφεῖσα τοὺς γυναικείους γόους |
| 1020.4 | στέρξεις τὰ κρανθέντ’; οἰκτρὰ μὲν τάδ’, ἀλλ’ ὅμως |
| 1020.5 | [φέρειν ς’ ἀνάγκη τὰς παρεστῶσας τύχας]. |
| 1025.1 | Ηλ. καὶ πῶς σιωπῶ; φέγγος εἰσορᾶν θεοῦ τόδ’ οὐκέθ’ ἡμῖν τοῖς ταλαιπώροις μέτα. |
| 1025.2 | Ορ. σὺ μή μ’ ἀπόκτειν’· ἅλις ὑπ’ Ἀργείας χερὸς |
| 1025.3 | τέθνηχ’ ὁ τλήμων· τὰ δὲ παρόντ’ ἔα κακά. |
| 1025.4 | Ηλ. ὦ μέλεος ἥβης σῆς, Ὀρέστα, καὶ πότμου |
| 1030.1 | θανάτου τ’ ἀώρου· ζῆν ἐχρῆν ς’, ὅτ’ οὐκέτ’ εἶ. |
| 1030.2 | Ορ. μὴ πρὸς θεῶν μοι περιβάληις ἀνανδρίαν, |
| 1030.3 | ἐς δάκρυα πορθμεύους’ ὑπομνήσει κακῶν. |
| 1030.4 | Ηλ. θανούμεθ’· οὐχ οἷόν τε μὴ στένειν κακά· |
| 1030.5 | πᾶσιν γὰρ οἰκτρὸν ἡ φίλη ψυχὴ βροτοῖς. |
| 1035.1 | Ορ. τόδ’ ἦμαρ ἡμῖν κύριον· δεῖ δ’ ἢ βρόχους |
| 1035.2 | ἅπτειν κρεμαστοὺς ἢ ξίφος θήγειν χερί. |
| 1035.3 | Ηλ. σύ νύν μ’, ἀδελφέ, μή τις Ἀργείων κτάνηι, |
| 1035.4 | ὕβρισμα θέμενος τὸν Ἀγαμέμνονος δόμον. |
| 1035.5 | Ορ. ἅλις τὸ μητρὸς αἷμ’· ἐγὼ δέ ς’ οὐ κτενῶ, |
| 1040.1 | ἀλλ’ αὐτόχειρι θνῆισχ’ ὅτωι βούληι τρόπωι. |
| 1040.2 | Ηλ. ἔσται τάδ’· οὐδὲν σοῦ ξίφει λελείψομαι· |
| 1040.3 | ἀλλ’ ἀμφιθεῖναι σῆι δέρηι θέλω χέρας. |
| 1040.4 | Ορ. τέρπου κενὴν ὄνησιν, εἰ τερπνὸν τόδε, θανάτου πέλας βεβῶσι περιβαλεῖν χέρας. |
| 1045.1 | Ηλ. ὦ φίλτατ’, ὦ ποθεινὸν ἥδιστόν τ’ ἔχων |
| 1045.2 | †τῆς σῆς ἀδελφῆς ὄνομα† καὶ ψυχὴν μίαν. |
| 1045.3 | Ορ. ἔκ τοί με ἔτηξας· καί ς’ ἀμείψασθαι θέλω |
| 1045.4 | φιλότητι χειρῶν· τί γὰρ ἔτ’ αἰδοῦμαι τάλας; |
| 1045.5 | [ὦ στέρν’ ἀδελφῆς, ὦ φίλον πρόσπτυγμ’ ἐμόν, τάδ’ ἀντὶ παίδων καὶ γαμηλίου λέχους |
| 1045.6 | προσφθέγματ’ ἀμφοῖν τοῖς ταλαιπώροις πάρα.] |
| 1045.7 | Ηλ. φεῦ· |
| 1052.1 | πῶς ἂν ξίφος νὼ ταὐτόν, εἰ θέμις, κτάνοι |
| 1052.2 | καὶ μνῆμα δέξαιθ’ ἕν, κέδρου τεχνάσματα; |
| 1052.3 | Ορ.δ ἥδιστ’ ἂν εἴη ταῦθ’· ὁρᾶις δὲ δὴ φίλων |
| 1055.1 | ὡς ἐσπανίσμεθ’, ὥστε κοινωνεῖν τάφου. |
| 1055.2 | Ηλ. οὐδ’ εἶφ’ ὑπὲρ σοῦ μὴ θανεῖν σπουδὴν ἔχων |
| 1055.3 | Μενέλαος ὁ κακός, ὁ προδότης τοὐμοῦ πατρός; |
| 1055.4 | Ορ. οὐδ’ ὄμμ’ ἔδειξεν, ἀλλ’ ἐπὶ σκήπτροις ἔχων |
| 1055.5 | τὴν ἐλπίδ’ ηὐλαβεῖτο μὴ σώιζειν φίλους. |
| 1060.1 | ἀλλ’ εἷ’ ὅπως γενναῖα κἀγαμέμνονος |
| 1060.2 | δράσαντε κατθανούμεθ’ ἀξιώτατα. |
| 1060.3 | κἀγὼ μὲν εὐγένειαν ἀποδείξω πόλει, παίσας πρὸς ἧπαρ φασγάνωι· σὲ δ’ αὖ χρεὼν |
| 1060.4 | ὅμοια πράσσειν τοῖς ἐμοῖς τολμήμασιν. |
| 1065.1 | Πυλάδη, σὺ δ’ ἡμῖν τοῦ φόνου γενοῦ βραβεύς, |
| 1065.2 | καὶ κατθανόντοιν εὖ περίστειλον δέμας |
| 1065.3 | θάψον τε κοινῆι πρὸς πατρὸς τύμβον φέρων. |
| 1065.4 | καὶ χαῖρ’· ἐπ’ ἔργον δ’, ὡς ὁρᾶις, πορεύομαι. |
| 1065.5 | Πυ. ἐπίσχες· ἓν μὲν πρῶτά σοι μομφὴν ἔχω, |
| 1070.1 | εἰ ζῆν με χρήιζειν σοῦ θανόντος ἤλπισας. |
| 1070.2 | Ορ. τί γὰρ προσήκει κατθανεῖν ς’ ἐμοῦ μέτα; |
| 1070.3 | Πυ. ἤρου; τί δὲ ζῆν σῆς ἑταιρίας ἄτερ; |
| 1070.4 | Ορ. οὐκ ἔκτανες σὺ μητέρ’, ὡς ἐγὼ τάλας. |
| 1070.5 | Πυ. σὺν σοί γε κοινῆι· ταὐτὰ καὶ πάσχειν με δεῖ. |
| 1075.1 | Ορ. ἀπόδος τὸ σῶμα πατρί, μὴ σύνθνηισκέ μοι. |
| 1075.2 | σοὶ μὲν γάρ ἐστι πόλις, ἐμοὶ δ’ οὐκ ἔστι δή, |
| 1075.3 | καὶ δῶμα πατρὸς καὶ μέγας πλούτου λιμήν· |
| 1075.4 | γάμων δὲ τῆς μὲν δυσπότμου τῆσδ’ ἐσφάλης, |
| 1075.5 | ἥν σοι κατηγγύης’ ἑταιρίαν σέβων· |
| 1080.1 | σὺ δ’ ἄλλο λέκτρον παιδοποίησαι λαβών· |
| 1080.2 | κῆδος δὲ τοὐμὸν καὶ σὸν οὐκέτ’ ἔστι δή. |
| 1080.3 | ἀλλ’, ὦ ποθεινὸν ὄμμ’ ὁμιλίας ἐμῆς, χαῖρ’· οὐ γὰρ ἡμῖν ἐστι τοῦτο, σοί γε μήν· |
| 1080.4 | οἱ γὰρ θανόντες χαρμάτων τητώμεθα. |
| 1085.1 | Πυ. ἦ πολὺ λέλειψαι τῶν ἐμῶν βουλευμάτων. |
| 1085.2 | μήθ’ αἷμά μου δέξαιτο κάρπιμον πέδον, |
| 1085.3 | μὴ λαμπρὸς αἰθήρ, εἴ ς’ ἐγὼ προδούς ποτε |
| 1085.4 | ἐλευθερώσας τοὐμὸν ἀπολίποιμι σέ. |
| 1085.5 | καὶ συγκατέκτανον γάρ, οὐκ ἀρνήσομαι, |
| 1090.1 | καὶ πάντ’ ἐβούλευς’ ὧν σὺ νῦν τίνεις δίκας· |
| 1090.2 | καὶ ξυνθανεῖν οὖν δεῖ με σοὶ καὶ τῆιδ’ ὁμοῦ· |
| 1090.3 | ἐμὴν γὰρ αὐτήν, ἦς 〈γε〉 λέχος ἐπήινεσα, |
| 1090.4 | κρίνω δάμαρτα. τί γὰρ ἐρῶ καλόν ποτε |
| 1090.5 | γῆν Δελφίδ’ ἐλθών, Φωκέων ἀκρόπτολιν, |
| 1095.1 | ὃς πρὶν μὲν ὑμᾶς δυστυχεῖν φίλος παρῆ, |
| 1095.2 | νῦν δ’ οὐκέτ’ εἰμὶ δυστυχοῦντί σοι φίλος; |
| 1095.3 | οὐκ ἔστιν· ἀλλὰ ταῦτα μὲν κἀμοὶ μέλει· |
| 1095.4 | ἐπεὶ δὲ κατθανούμεθ’, ἐς κοινοὺς λόγους |
| 1095.5 | ἔλθωμεν, ὡς ἂν Μενέλεως συνδυστυχῆι. Ορ. ὦ φίλτατ’, εἰ γὰρ τοῦτο κατθάνοιμ’ ἰδών. |
| 1095.6 | Πυ. πιθοῦ νυν, ἀνάμεινον δὲ φασγάνου τομάς. |
| 1095.7 | Ορ. μενῶ, τὸν ἐχθρὸν εἴ τι τιμωρήσομαι. |
| 1095.8 | Πυ. σίγα νυν· ὡς γυναιξὶ πιστεύω βραχύ. Ορ. μηδὲν τρέσηις τάσδ’· ὡς πάρεις’ ἡμῖν φίλαι. |
| 1105.1 | Πυ. Ἑλένην κτάνωμεν, Μενέλεωι λύπην πικράν. |
| 1105.2 | Ορ. πῶς; †τὸ γὰρ ἕτοιμόν ἐστιν, εἴ γ’ ἔσται καλῶς†. |
| 1105.3 | Πυ. σφάξαντες· ἐν δόμοις δὲ κρύπτεται σέθεν. |
| 1105.4 | Ορ. μάλιστα· καὶ δὴ πάντ’ ἀποσφραγίζεται. |
| 1105.5 | Πυ. ἀλλ’ οὐκέθ’, Ἅιδην νυμφίον κεκτημένη. |
| 1110.1 | Ορ. καὶ πῶς; ἔχει γὰρ βαρβάρους ὀπάονας. |
| 1110.2 | Πυ. τίνας; Φρυγῶν γὰρ οὐδέν’ ἂν τρέσαιμ’ ἐγώ. |
| 1110.3 | Ορ. οἵους ἐνόπτρων καὶ μύρων ἐπιστάτας. |
| 1110.4 | Πυ. τρυφὰς γὰρ ἥκει δεῦρ’ ἔχουσα Τρωϊκάς; |
| 1110.5 | Ορ. ὡς Ἑλλὰς αὐτῆι σμικρὸν οἰκητήριον. |
| 1115.1 | Πυ. οὐδὲν τὸ δοῦλον πρὸς τὸ μὴ δοῦλον γένος. |
| 1115.2 | Ορ. καὶ μὴν τόδ’ ἔρξας δὶς θανεῖν οὐχ ἅζομαι. |
| 1115.3 | Πυ. ἀλλ’ οὐδ’ ἐγὼ μήν, σοί γε τιμωρούμενος. |
| 1115.4 | Ορ. τὸ πρᾶγμα δήλου καὶ πέραιν’, ὅπως λέγεις. |
| 1115.5 | Πυ. ἔσιμεν ἐς οἴκους δῆθεν ὡς θανούμενοι. |
| 1120.1 | Ορ. ἔχω τοσοῦτον, τἀπίλοιπα δ’ οὐκ ἔχω. |
| 1120.2 | Πυ. γόους πρὸς αὐτὴν θησόμεσθ’ ἃ πάσχομεν. |
| 1120.3 | Ορ. ὥστ’ ἐκδακρῦσαί γ’ ἔνδοθεν κεχαρμένην. |
| 1120.4 | Πυ. καὶ νῶιν παρέσται ταὔθ’ ἅπερ κείνηι τότε. |
| 1120.5 | Ορ. ἔπειτ’ ἀγῶνα πῶς ἀγωνιούμεθα; |
| 1125.1 | Πυ. κρύπτ’ ἐν πέπλοισι τοισίδ’ ἕξομεν ξίφη. |
| 1125.2 | Ορ. πρόσθεν δ’ ὀπαδῶν τίς ὄλεθρος γενήσεται; |
| 1125.3 | Πυ. ἐκκλήισομέν σφας ἄλλον ἄλλοσε στέγης. |
| 1125.4 | Ορ. καὶ τόν γε μὴ σιγῶντ’ ἀποκτείνειν χρεών. |
| 1125.5 | Πυ. εἶτ’ αὐτὸ δηλοῖ τοὔργον οἷ τείνειν χρεών. |
| 1130.1 | Ορ. Ἑλένην φονεύειν· μανθάνω τὸ σύμβολον. |
| 1130.2 | Πυ. ἔγνως· ἄκουσον δ’ ὡς καλῶς βουλεύομαι. |
| 1130.3 | εἰ μὲν γὰρ ἐς γυναῖκα σωφρονεστέραν |
| 1130.4 | ξίφος μεθεῖμεν, δυσκλεὴς ἂν ἦν φόνος· |
| 1130.5 | νῦν δ’ ὑπὲρ ἁπάσης Ἑλλάδος δώσει δίκην, |
| 1135.1 | ὦν πατέρας ἔκτειν’, ὧν δ’ ἀπώλεσεν τέκνα, |
| 1135.2 | νύμφας τ’ ἔθηκεν ὀρφανὰς ξυναόρων. |
| 1135.3 | ὀλολυγμὸς ἔσται, πῦρ τ’ ἀνάψουσιν θεοῖς, |
| 1135.4 | σοὶ πολλὰ κἀμοὶ κέδν’ ἀρώμενοι τυχεῖν, |
| 1135.5 | κακῆς γυναικὸς οὕνεχ’ αἷμ’ ἐπράξαμεν. |
| 1140.1 | ὁ μητροφόντης δ’ οὐ καλῆι ταύτην κτανών, |
| 1140.2 | ἀλλ’ ἀπολιπὼν τοῦτ’ ἐπὶ τὸ βέλτιον πεσῆι, |
| 1140.3 | Ἑλένης λεγόμενος τῆς πολυκτόνου φονεύς. |
| 1140.4 | οὐ δεῖ ποτ’, οὐ δεῖ Μενέλεων μὲν εὐτυχεῖν, |
| 1140.5 | τὸν σὸν δὲ πατέρα καὶ σὲ κἀδελφὴν θανεῖν, |
| 1145.1 | μητέρα τ’ ... ἐῶ τοῦτ’· οὐ γὰρ εὐπρεπὲς λέγειν· δόμους δ’ ἔχειν σοὺς δι’ Ἀγαμέμνονος δόρυ |
| 1145.2 | λαβόντα νύμφην· μὴ γὰρ οὖν ζώιην ἔτι, |
| 1145.3 | εἰ μὴ ’π’ ἐκείνηι φάσγανον σπάσω μέλαν. |
| 1145.4 | ἢν δ’ οὖν τὸν Ἑλένης μὴ κατάσχωμεν φόνον, πρήσαντες οἴκους τούσδε κατθανούμεθα. |
| 1145.5 | ἑνὸς γὰρ οὐ σφαλέντες ἕξομεν κλέος, |
| 1145.6 | καλῶς θανόντες ἢ καλῶς σεσωμένοι. |
| 1145.7 | Χο. πάσαις γυναιξὶν ἀξία στυγεῖν ἔφυ |
| 1145.8 | ἡ Τυνδαρὶς παῖς, ἣ κατήισχυνεν γένος. |
| 1155 | Ορ. φεῦ· |
| 1155.1 | οὐκ ἔστιν οὐδὲν κρεῖσσον ἢ φίλος σαφής, |
| 1155.2 | οὐ πλοῦτος, οὐ τυραννίς· ἀλόγιστον δέ τοι |
| 1155.3 | τὸ πλῆθος ἀντάλλαγμα γενναίου φίλου. |
| 1155.4 | σὺ γὰρ τά τ’ εἰς Αἴγισθον ἐξηῦρες κακὰ |
| 1155.5 | καὶ πλησίον παρῆσθα κινδύνων ἐμοί, |
| 1160.1 | νῦν τ’ αὖ δίδως μοι πολεμίων τιμωρίαν |
| 1160.2 | κοὐκ ἐκποδὼν εἶ· παύσομαί ς’ αἰνῶν, ἐπεὶ |
| 1160.3 | βάρος τι κἀν τῶιδ’ ἐστίν, αἰνεῖσθαι λίαν. |
| 1160.4 | ἐγὼ δὲ πάντως ἐκπνέων ψυχὴν ἐμὴν |
| 1160.5 | δράσας τι χρήιζω τοὺς ἐμοὺς ἐχθροὺς θανεῖν, |
| 1165.1 | ἵν’ ἀνταναλώσω μὲν οἵ με προύδοσαν, στένωσι δ’ οἵπερ κἄμ’ ἔθηκαν ἄθλιον. |
| 1165.2 | Ἀγαμέμνονός τοι παῖς πέφυχ’, ὃς Ἑλλάδος |
| 1165.3 | ἦρξ’ ἀξιωθείς, οὐ τύραννος, ἀλλ’ ὅμως |
| 1165.4 | ῥώμην θεοῦ τιν’ ἔσχ’· ὃν οὐ καταισχυνῶ |
| 1170.1 | δοῦλον παρασχὼν θάνατον, ἀλλ’ ἐλευθέρως |
| 1170.2 | ψυχὴν ἀφήσω, Μενέλεων δὲ τείσομαι. |
| 1170.3 | ἑνὸς γὰρ εἰ λαβοίμεθ’, εὐτυχοῖμεν ἄν· |
| 1170.4 | κεἴ ποθεν ἄελπτος παραπέσοι σωτηρία |
| 1170.5 | κτανοῦσι μὴ θανοῦσιν, εὔχομαι τάδε. |
| 1175.1 | ὃ βούλομαι γάρ, ἡδὺ καὶ διὰ στόμα |
| 1175.2 | πτηνοῖσι μύθοις ἀδαπάνως τέρψαι φρένα. |
| 1175.3 | Ηλ. ἐγώ, κασίγνητ’, αὐτὸ τοῦτ’ ἔχειν δοκῶ, |
| 1175.4 | σωτηρίαν σοι τῶιδέ τ’ ἐκ τρίτων τ’ ἐμοί. |
| 1175.5 | Ορ. θεοῦ λέγεις πρόνοιαν· ἀλλὰ ποῦ τόδε; |
| 1180.1 | ἐπεὶ τὸ συνετόν γ’ οἶδα σῆι ψυχῆι παρόν. |
| 1180.2 | Ηλ. ἄκουε δή νυν, καὶ σὺ δεῦρο νοῦν ἔχε. |
| 1180.3 | Ορ. λέγ’· ὡς τὸ μέλλειν ἀγάθ’ ἔχει τίν’ ἡδονήν; |
| 1180.4 | Ηλ. Ἑλένης κάτοισθα θυγατέρ’; εἰδότ’ ἠρόμην. |
| 1180.5 | Ορ. οἶδ’, ἥν 〈γ’〉 ἔθρεψεν Ἑρμιόνην μήτηρ ἐμή. |
| 1185.1 | Ηλ. αὕτη βέβηκε πρὸς Κλυταιμήστρας τάφον ... Ορ. τί χρῆμα δράσους’; ὑποτίθης τίν’ ἐλπίδα; |
| 1185.2 | Ηλ. χοὰς κατασπείσους’ ὑπὲρ μητρὸς τάφωι. |
| 1185.3 | Ορ. καὶ δὴ τί μοι τοῦτ’ εἶπας ἐς σωτηρίαν; |
| 1185.4 | Ηλ. συλλάβεθ’ ὅμηρον τήνδ’, ὅταν στείχηι πάλιν. |
| 1190.1 | Ορ. τίνος τόδ’ εἶπας φάρμακον τρισσοῖς φίλοις; |
| 1190.2 | Ηλ. Ἑλένης θανούσης ἤν τι Μενέλεώς σε δρᾶι |
| 1190.3 | ἢ τόνδε κἀμέ (πᾶν γὰρ ἓν φίλον τόδε), |
| 1190.4 | λέγ’ ὡς φονεύσεις Ἑρμιόνην· ξίφος δὲ χρὴ |
| 1190.5 | δέρηι πρὸς αὐτῆι παρθένου σπάσαντ’ ἔχειν. |
| 1195.1 | κἂν μέν σε σώιζη μὴ θανεῖν χρήιζων κόρην |
| 1195.2 | [Μενέλαος Ἑλένης πτῶμ’ ἰδὼν ἐν αἵματι], |
| 1195.3 | μέθες πεπᾶσθαι πατρὶ παρθένου δέμας· |
| 1195.4 | ἢν δ’ ὀξυθύμου μὴ κρατῶν φρονήματος |
| 1195.5 | κτείνηι σε, καὶ σὺ σφάζε παρθένου δέρην. καί νιν δοκῶ, τὸ πρῶτον ἢν πολὺς παρῆι, |
| 1195.6 | χρόνωι μαλάξειν σπλάγχνον· οὔτε γὰρ θρασὺς |
| 1195.7 | οὔτ’ ἄλκιμος πέφυκε. τήνδ’ ἡμῖν ἔχω |
| 1195.8 | σωτηρίας ἔπαλξιν· εἴρηται λόγος. |
| 1195.9 | Ορ. ὦ τὰς φρένας μὲν ἄρσενας κεκτημένη, |
| 1205.1 | τὸ σῶμα δ’ ἐν γυναιξὶ θηλείαις πρέπον, |
| 1205.2 | ὡς ἀξία ζῆν μᾶλλον ἢ θανεῖν ἔφυς. Πυλάδη, τοιαύτης ἆρ’ ἁμαρτήσηι τάλας |
| 1205.3 | γυναικὸς ἢ ζῶν μακάριον κτήσηι λέχος. |
| 1205.4 | Πυ. εἰ γὰρ γένοιτο, Φωκέων δ’ ἔλθοι πόλιν |
| 1210.1 | καλοῖσιν ὑμεναίοισιν ἀξιουμένη. |
| 1210.2 | Ορ. ἥξει δ’ ἐς οἴκους Ἑρμιόνη τίνος χρόνου; |
| 1210.3 | ὡς τἄλλα γ’ εἶπας, εἴπερ εὐτυχήσομεν, |
| 1210.4 | κάλλισθ’, ἑλόντες σκύμνον ἀνοσίου πατρός. |
| 1210.5 | Ηλ. καὶ δὴ πέλας νιν δωμάτων εἶναι δοκῶ· |
| 1215.1 | τοῦ γὰρ χρόνου τὸ μῆκος αὐτὸ συντρέχει. |
| 1215.2 | Ορ. καλῶς· σὺ μέν νυν, σύγγον’ Ἠλέκτρα, δόμων |
| 1215.3 | πάρος μένουσα παρθένου δέχου πόδα, |
| 1215.4 | φύλασσε δ’ ἤν τις, πρὶν τελευτηθῆι φόνος, |
| 1215.5 | [ἢ ξύμμαχός τις ἢ κασίγνητος πατρός,] |
| 1220.1 | ἐλθὼν ἐς οἴκους φθῆι, γέγωνέ τ’ ἐς δόμους, |
| 1220.2 | ἢ σανίδα παίσας’ ἢ λόγους πέμψας’ ἔσω· |
| 1220.3 | ἡμεῖς δ’ ἔσω στείχοντες ἐπὶ τὸν ἔσχατον |
| 1220.4 | ἀγῶν’ ὁπλιζώμεσθα φασγάνωι χέρας |
| 1220.5 | [Πυλάδη· σὺ γὰρ δὴ συμπονεῖς ἐμοὶ πόνους]. |
| 1225.1 | ὦ δῶμα ναίων Νυκτὸς ὀρφναίας πάτερ, |
| 1225.2 | καλῶ ς’ Ὀρέστης παῖς σὸς ἐπίκουρον μολεῖν |
| 1225.3 | [τοῖς δεομένοισι· διὰ σὲ γὰρ πάσχω τάλας ἀδίκως, προδέδομαι δ’ ὑπὸ κασιγνήτου σέθεν, |
| 1225.4 | δίκαια πράξας· οὗ θέλω δάμαρθ’ ἑλὼν |
| 1230.1 | κτεῖναι· σὺ δ’ ἡμῖν τοῦδε συλλήπτωρ γενοῦ]. |
| 1230.2 | Ηλ. ὦ πάτερ, ἱκοῦ δῆτ’, εἰ κλύεις ἔσω χθονὸς |
| 1230.3 | τέκνων καλούντων, οἳ σέθεν θνήισκους’ ὕπερ. |
| 1230.4 | Πυ. ὦ συγγένεια πατρὸς ἐμοῦ, κἀμὰς λιτάς, |
| 1230.5 | Ἀγάμεμνον, εἰσάκουσον, ἔκσωσον τέκνα. |
| 1235.1 | Ορ. ἔκτεινα μητέρ’ ... Ηλ. ἡψάμην δ’ ἐγὼ ξίφους ... |
| 1235.2 | Πυ. ἐγὼ δέ γ’ ἐπεκέλευσα κἀπέλυς’ ὄκνου. |
| 1235.3 | Ορ. σοί, πάτερ, ἀρήγων. Ηλ. οὐδ’ ἐγὼ προύδωκά σε. |
| 1235.4 | Πυ. οὔκουν ὀνείδη τάδε κλυὼν ῥύσηι τέκνα; |
| 1235.5 | Ορ. δακρύοις κατασπένδω ς’. Ηλ. ἐγὼ δ’ οἴκτοισί γε. |
| 1240.1 | Πυ. παύσασθε, καὶ πρὸς ἔργον ἐξορμώμεθα· |
| 1240.2 | εἴπερ γὰρ εἴσω γῆς ἀκοντίζους’ ἀραί, |
| 1240.3 | κλύει. σὺ δ’, ὦ Ζεῦ πρόγονε καὶ Δίκης σέβας, |
| 1240.4 | δότ’ εὐτυχῆσαι τῶιδ’ ἐμοί τε τῆιδέ τε· |
| 1240.5 | τρισσοῖς φίλοις γὰρ εἷς ἀγών, δίκη μία |
| 1245.1 | [ἢ ζῆν ἅπασιν ἢ θανεῖν ὀφείλεται]. |
| 1245.2 | Ηλ. Μυκηνίδες ὦ φίλιαι, |
| 1245.3 | τὰ πρῶτα κατὰ Πελασγὸν ἕδος Ἀργείων. |
| 1245.4 | Χο. τίνα θροεῖς αὐδάν, πότνια; παραμένει |
| 1249-1250 | γὰρ ἔτι σοι τάδ’ ἐν Δαναϊδᾶν πόλει. |
| 1251.1 | Ηλ. στῆθ’ αἱ μὲν ὑμῶν τόνδ’ ἁμαξήρη τρίβον, |
| 1251.2 | αἱ δ’ ἐνθάδ’ ἄλλον οἶμον ἐς φρουρὰν δόμων. |
| 1251.3 | Χο. τί δέ με τόδε χρέος ἀπύεις; |
| 1251.4 | ἔνεπέ μοι, φίλα. |
| 1255.1 | Ηλ. φόβος ἔχει με μή τις ἐπιδὼν κάσιν |
| 1255.2 | σταθέντ’ ἐπὶ φοίνιον αἷμα |
| 1255.3 | πήματα πήμασιν ἐξεύρηι. |
| 1255.4 | Χο. χωρεῖτ’, ἐπειγώμεσθ’· ἐγὼ μὲν οὖν τρίβον |
| 1255.5 | τόνδ’ ἐκφυλάξω τὸν πρὸς ἡλίου βολάς. |
| 1260 | — καὶ μὴν ἐγὼ τόνδ’, ὃς πρὸς ἑσπέραν φέρει. |
| 1261-1262 | Ηλ. δόχμιά νυν κόρας διάφερ’ ὀμμάτων. |
| 1263-1264 | Χο. ἐκεῖθεν ἐνθάδ’ εἶτα πάλιν σκοπιὰν |
| 1265.1 | ἔχομεν, ὡς θροεῖς. |
| 1265.2 | Ηλ. ἑλίσσετέ νυν βλέφαρον, |
| 1265.3 | κόρας διάδοτε πάνται διὰ βοστρύχων. |
| 1268-1269 | Χο. ὅδε τις ἐν τρίβωι †προσέρχεται†· τίς ὅδ’ ἄρ’ ἀμ‐ |
| 1270.1 | φὶ μέλαθρον πολεῖ σὸν ἀγρότας ἀνήρ; |
| 1270.2 | Ηλ. ἀπωλόμεσθ’ ἄρ’, ὦ φίλαι· κεκρυμμένας |
| 1270.3 | θήρας ξιφήρεις αὐτίκ’ ἐχθροῖσιν φανεῖ. |
| 1270.4 | Χο. ἄφοβος ἔχε· κενός, ὦ φίλα, |
| 1270.5 | στίβος ὃν οὐ δοκεῖς. |
| 1275.1 | Ηλ. τί δέ; τὸ σὸν βέβαιον ἔτι μοι μένει; |
| 1275.2 | δὸς ἀγγελίαν ἀγαθάν τιν’, |
| 1275.3 | εἰ τάδ’ ἔρημα τὰ πρόσθ’ αὐλᾶς. |
| 1275.4 | Χο. καλῶς τά γ’ ἐνθένδ’· ἀλλὰ τἀπὸ σοῦ σκόπει· |
| 1275.5 | ὡς οὔτις ἡμῖν Δαναϊδῶν πελάζεται. |
| 1280 | — ἐς ταὐτὸν ἥκεις· καὶ γὰρ οὐδὲ τῆιδ’ ὄχλος. |
| 1281-1282 | Ηλ. φέρε νυν ἐν πύλαισιν ἀκοὰν βάλω. |
| 1283-1284 | Χο. τί μέλλεθ’ οἱ κατ’ οἶκον ἐν ἡσυχίαι |
| 1285.1 | σφάγια φοινίσσειν; |
| 1285.2 | Ηλ. οὐκ εἰσακούους’· ὦ τάλαιν’ ἐγὼ κακῶν· |
| 1285.3 | ἆρ’ ἐς τὸ κάλλος ἐκκεκώφηται ξίφη; |
| 1288-1289 | Χο. τάχα τις Ἀργείων ἔνοπλος ὁρμάσας |
| 1290-1291 | ποδὶ βοηδρόμωι μέλαθρα προσμείξει. |
| 1292.1 | Ηλ. σκέψασθέ νυν ἄμεινον· οὐχ ἕδρας ἀγών· |
| 1292.2 | ἀλλ’ αἱ μὲν ἐνθάδ’, αἱ δ’ ἐκεῖσε λεύσσετε. |
| 1294-1295 | Χο. ἀμείβω κέλευθον σκοπεύουσα πάνται. |
| 1296 | Ελ. (ἔσωθεν) |
| 1296.1 | ἰὼ Πελασγὸν Ἄργος, ὄλλυμαι κακῶς. |
| 1296.2 | Ηλ. ἠκούσαθ’; ἅνδρες χεῖρ’ ἔχουσιν ἐν φόνωι· |
| 1296.3 | Ἑλένης τὸ κώκυμ’ ἐστίν, ὡς ἀπεικάσαι. |
| 1296.4 | Χο. ὦ Διὸς ὦ Διὸς ἀέναον κράτος, ἔλθ’ ἐπίκουρος ἐμοῖσι φίλοισι πάντως. |
| 1296.5 | Ελ. (ἔσωθεν) |
| 1301.1 | Μενέλαε, θνήισκω· σὺ δὲ παρών μ’ οὐκ ὠφελεῖς. |
| 1301.2 | Ηλ. καὶ Χο. |
| 1302.1 | φονεύετε καίνετε θείνετ’ |
| 1302.2 | ὄλλυτε, δίπτυχα δίστομα φάσγαν’ |
| 1302.3 | ἐκ χερὸς ἱέμενοι, |
| 1305.1 | τὰν λιποπάτορα λιπογάμετον, ἃ πλείστους |
| 1305.2 | ἔκανεν Ἑλλάνων δορὶ παρὰ ποταμὸν ὀλομένους, |
| 1308-1309 | ὅθι δάκρυα δάκρυσι πέσε σιδαρέοις |
| 1310.1 | βέλεσιν ἀμφὶ τὰς Σκαμάνδρου δίνας. |
| 1310.2 | Χο. σιγᾶτε σιγᾶτ’· ἠισθόμην κτύπον τινὸς |
| 1310.3 | κέλευθον ἐσπεσόντος ἀμφὶ δώματα. |
| 1310.4 | Ηλ. ὦ φίλταται γυναῖκες, ἐς μέσον φόνον |
| 1310.5 | ἥδ’ Ἑρμιόνη πάρεστι· παύσωμεν βοήν. |
| 1315.1 | στείχει γὰρ ἐσπαίσουσα δικτύων βρόχους· |
| 1315.2 | καλὸν τὸ θήραμ’, ἢν ἁλῶι, γενήσεται. |
| 1315.3 | πάλιν κατάστηθ’ ἡσύχωι μὲν ὄμματι, |
| 1315.4 | χροιᾶι δ’ ἀδήλωι τῶν δεδραμένων πέρι· |
| 1315.5 | κἀγὼ σκυθρωποὺς ὀμμάτων ἕξω κόρας, |
| 1320.1 | ὡς δῆθεν οὐκ εἰδυῖα τἀξειργασμένα. |
| 1320.2 | ὦ παρθέν’, ἥκεις τὸν Κλυταιμήστρας τάφον |
| 1320.3 | στέψασα καὶ σπείσασα νερτέροις χοάς; |
| 1320.4 | ΕΡΜΙΟΝΗ |
| 1323.1 | ἥκω λαβοῦσα πρευμένειαν. ἀλλά μοι |
| 1323.2 | φόβος τις εἰσελήλυθ’, ἥντιν’ ἐν δόμοις |
| 1325.1 | τηλουρὸς οὖσα δωμάτων κλύω βοήν. |
| 1325.2 | Ηλ. τί δ’; ἄξι’ ἡμῖν τυγχάνει στεναγμάτων. |
| 1325.3 | Ερ. εὔφημος ἴσθι· τί δὲ νεώτερον λέγεις; |
| 1325.4 | Ηλ. θανεῖν Ὀρέστην κἄμ’ ἔδοξε τῆιδε γῆι. |
| 1325.5 | Ερ. μὴ δῆτ’, ἐμούς γε συγγενεῖς πεφυκότας. |
| 1330.1 | Ηλ. ἄραρ’· ἀνάγκης δ’ ἐς ζυγὸν καθέσταμεν. |
| 1330.2 | Ερ. ἦ τοῦδ’ ἕκατι καὶ βοὴ κατὰ στέγας; |
| 1330.3 | Ηλ. ἱκέτης γὰρ Ἑλένης γόνασι προσπεσὼν βοᾶι ... |
| 1330.4 | Ερ. τίς; οὐδὲν οἶδα μᾶλλον, ἢν σὺ μὴ λέγηις. |
| 1330.5 | Ηλ. τλήμων Ὀρέστης, μὴ θανεῖν, ἐμοῦ θ’ ὕπερ. |
| 1335.1 | Ερ. ἐπ’ ἀξίοισί τἄρ’ ἀνευφημεῖ δόμος. |
| 1335.2 | Ηλ. περὶ τοῦ γὰρ ἄλλου μᾶλλον ἂν φθέγξαιτό τις; |
| 1335.3 | ἀλλ’ ἐλθὲ καὶ μετάσχες ἱκεσίας φίλοις, |
| 1335.4 | σῆι μητρὶ προσπεσοῦσα τῆι μέγ’ ὀλβίαι, |
| 1335.5 | Μενέλαον ἡμᾶς μὴ θανόντας εἰσιδεῖν. |
| 1340.1 | ἄγ’, ὦ τραφεῖσα μητρὸς ἐν χεροῖν ἐμῆς, |
| 1340.2 | οἴκτιρον ἡμᾶς κἀπικούφισον κακῶν. |
| 1340.3 | ἴθ’ εἰς ἀγῶνα δεῦρ’, ἐγὼ δ’ ἡγήσομαι· |
| 1340.4 | σωτηρίας γὰρ τέρμ’ ἔχεις ἡμῖν μόνη. |
| 1340.5 | Ερ. ἰδού, διώκω τὸν ἐμὸν ἐς δόμους πόδα. |
| 1345.1 | σώθηθ’ ὅσον γε τοὐπ’ ἔμ’. Ηλ. ὦ κατὰ στέγας φίλοι ξιφήρεις, οὐχὶ συλλήψεσθ’ ἄγραν; |
| 1345.2 | [Ερ. οἲ ’γώ· τίνας τούσδ’ εἰσορῶ; Ορ. σιγᾶν χρεών· |
| 1345.3 | ἡμῖν γὰρ ἥκεις, οὐχὶ σοί, σωτηρία.] |
| 1345.4 | (Ηλ.) ἔχεσθ’ ἔχεσθε, φάσγανον δὲ πρὸς δέρηι βαλόντες ἡσυχάζεθ’, ὡς εἰδῆι τόδε |
| 1345.5 | Μενέλαος, οὕνεκ’ ἄνδρας, οὐ Φρύγας κακούς, |
| 1345.6 | εὑρὼν ἔπραξεν οἷα χρὴ πράσσειν κακούς. |
| 1353a | Χο. ἰὼ ἰὼ φίλαι, |
| 1353b | κτύπον ἐγείρετε, κτύπον καὶ βοὰν |
| 1354 | πρὸ μελάθρων, ὅπως ὁ πραχθεὶς φόνος |
| 1355.1 | μὴ δεινὸν Ἀργείοισιν ἐμβάληι φόβον, |
| 1355.2 | βοηδρομῆσαι πρὸς δόμους τυραννικούς, |
| 1355.3 | πρὶν ἐτύμως ἴδω τὸν Ἑλένας φόνον |
| 1355.4 | καθαιμακτὸν ἐν δόμοις κείμενον, |
| 1355.5 | ἢ καὶ λόγον του προσπόλων πυθώμεθα· |
| 1360.1 | τὰ μὲν γὰρ οἶδα συμφορᾶς, τὰ δ’ οὐ σαφῶς. διὰ δίκας ἔβα θεῶν |
| 1360.2 | νέμεσις ἐς Ἑλέναν· |
| 1360.3 | δακρύοισι γὰρ Ἑλλάδα πᾶσαν ἔπλησε 〈—〉 |
| 1360.4 | διὰ τὸν ὀλόμενον ὀλόμενον Ἰδαῖον |
| 1365.1 | Πάριν, ὃς ἄγαγ’ Ἑλλάδ’ εἰς Ἴλιον. |
| 1365.2 | [ἀλλὰ κτυπεῖ γὰρ κλῆιθρα βασιλείων δόμων, |
| 1365.3 | σιγήσατ’· ἔξω γάρ τις ἐκβαίνει Φρυγῶν, |
| 1365.4 | οὗ πευσόμεσθα τἀν δόμοις ὅπως ἔχει.] |
| 1369a | ΦΡΥΞ |
| 1369a | Ἀργέιον ξίφος ἐκ θανάτου |
| 1369b | πέφευγα βαρβάροις ἐν εὐ‐ |
| 1370.1 | μάρισιν κεδρωτὰ πα‐ |
| 1370.2 | στάδων ὑπὲρ τέραμνα |
| 1370.3 | Δωρικάς τε τριγλύφους, |
| 1370.4 | φροῦδα φροῦδα, Γᾶ Γᾶ, βαρβάροισι δρασμοῖς. |
| 1375.1 | αἰαῖ· πᾶι φύγω, ξέναι, πολιὸν αἰ‐ |
| 1375.2 | θέρ’ ἀμπτάμενος ἢ |
| 1375.3 | πόντον, Ὠκεανὸς ὃν |
| 1375.4 | ταυρόκρανος ἀγκάλαις |
| 1375.5 | ἑλίσσων κυκλοῖ χθόνα; |
| 1380.1 | Χο. τί δ’ ἐστίν, Ἑλένης πρόσπολ’, Ἰδαῖον κάρα; |
| 1380.2 | Φρ. Ἴλιον Ἴλιον, ὤμοι μοι, |
| 1380.3 | Φρύγιον ἄστυ καὶ καλλίβωλον Ἴ‐ |
| 1380.4 | δας ὄρος ἱερόν, ὥς ς’ ὀλόμενον στένω |
| 1380.5 | [ἁρμάτειον ἁρμάτειον μέλος] |
| 1385.1 | βαρβάρωι βοᾶι †διὰ τὸ τᾶς ὀρνιθόγονον |
| 1385.2 | ὄμμα κυκνόπτερον καλλοσύνας† Λήδας |
| 1385.3 | σκύμνον Δυσελέναν Δυσελέναν, ξεστῶν |
| 1385.4 | περγάμων 〈τῶν〉 Ἀπολ‐ |
| 1389a | λωνίων Ἐρινύν. |
| 1389b | ὀτοτοτοῖ |
| 1390.1 | ἰαλέμων ἰαλέμων· |
| 1390.2 | Δαρδανία τλάμων, |
| 1390.3 | Γανυμήδεος ἱπποσύνα, Διὸς εὐνέτα. |
| 1390.4 | Χο. σαφῶς λέγ’ ἡμῖν αὔθ’ ἕκαστα τἀν δόμοις. |
| 1390.5 | [τὰ μὲν γὰρ οὐκ εὔγνωστα συμβαλοῦς’ ἔχω.] |
| 1395.1 | Φρ. αἴλινον αἴλινον ἀρχὰν θρήνου |
| 1395.2 | βάρβαροι λέγουσιν, |
| 1395.3 | αἰαῖ, Ἀσιάδι φωνᾶι, βασιλέων |
| 1395.4 | ὅταν αἷμα χυθῆι κατὰ γᾶν ξίφεσιν |
| 1395.5 | σιδαρέοισιν Ἅιδα. |
| 1400a | ἦλθον ἐς δόμους, |
| 1400b | ἵν’ αὔθ’ ἕκαστά σοι λέγω, |
| 1401a | λέοντες Ἕλλανες |
| 1401b | δύο διδύμωι 〈ῥυθμῶι〉· |
| 1402a | τῶι μὲν ὁ στρατηλάτας |
| 1402b | πατὴρ κλήιζεται, |
| 1403.1 | ὁ δὲ παῖς Στροφίου, κακόμητις ἀνήρ, |
| 1403.2 | οἷος Ὀδυσσεύς, σιγᾶι δόλιος, |
| 1405.1 | πιστὸς δὲ φίλοις, θρασὺς εἰς ἀλκάν, |
| 1405.2 | ξυνετὸς πολέμου, φόνιός τε δράκων· |
| 1407a | ἔρροι τᾶς ἡσύχου |
| 1407b | προνοίας κακοῦργος ὤν. |
| 1408.1 | οἱ δὲ πρὸς θρόνους ἔσω |
| 1408.2 | μολόντες ἇς ἔγημ’ ὁ το‐ |
| 1410.1 | ξότας Πάρις γυναικός, ὄμ‐ |
| 1410.2 | μα δακρύοις πεφυρμένοι, |
| 1412a | ταπείν’ ἕζονθ’, ὁ μὲν |
| 1412b | τὸ κεῖθεν, ὁ δὲ τὸ κεῖθεν, ἄλ‐ |
| 1413.1 | λος ἄλλοθεν δεδραγμένοι, |
| 1413.2 | περὶ δὲ γόνυ χέρας ἱκεσίους |
| 1415.1 | ἔβαλον ἔβαλον Ἑλένας ἄμφω. |
| 1415.2 | ἀνὰ δὲ δρομάδες ἔθορον ἔθορον |
| 1415.3 | ἀμφίπολοι Φρύγες· |
| 1415.4 | προσεῖπεν δ’ ἄλλος ἄλ‐ λον πεσὼν ἐν φόβωι, |
| 1420.1 | μή τις εἴη δόλος· |
| 1420.2 | κἀδόκει τοῖς μὲν οὔ, |
| 1420.3 | τοῖς δ’ ἐς ἀρκυστάτων |
| 1420.4 | μηχανὰν ἐμπλέκειν |
| 1424a | παῖδα τὰν Τυνδαρίδ’ ὁ |
| 1424b | ματροφόντας δράκων. |
| 1425.1 | Χο. σὺ δ’ ἦσθα ποῦ τότ’; ἢ πάλαι φεύγεις φόβωι; |
| 1425.2 | Φρ. Φρυγίοις ἔτυχον Φρυγίοισι νόμοις |
| 1425.3 | παρὰ βόστρυχον αὔραν αὔραν |
| 1425.4 | Ἑλένας Ἑλένας εὐπᾶγι κύκλωι |
| 1425.5 | πτερίνωι πρὸ παρῆιδος ἀίσσων |
| 1430.1 | [βαρβάροις νόμοισιν]. |
| 1430.2 | ἁ δὲ λίνον 〈λίνον〉 ἠλακάται |
| 1430.3 | δακτύλοις ἕλισσεν, |
| 1430.4 | νῆμα δ’ ἵετο πέδωι, |
| 1430.5 | σκύλων Φρυγίων ἐπὶ τύμβον ἀγάλ‐ |
| 1435.1 | ματα συστολίσαι χρήιζουσα λίνωι, |
| 1435.2 | φάρεα πορφύρεα, δῶρα Κλυταιμήστραι, |
| 1438.1 | προσεῖπεν δ’ Ὀρέστας |
| 1438.2 | Λάκαιναν κόραν· Ὦ Διὸς παῖ, |
| 1440.1 | θὲς ἴχνος πέδωι δεῦρ’ ἀποστᾶσα κλισμοῦ |
| 1440.2 | Πέλοπος ἐπὶ προπάτορος ἕδρανα |
| 1440.3 | παλαιᾶς ἑστίας, |
| 1440.4 | ἵν’ εἰδῆις λόγους ἐμούς. |
| 1440.5 | ἄγει δ’ ἄγει νιν, ἁ δ’ ἐφεί‐ |
| 1445 | πετ’ οὐ πρόμαντις ὧν ἔμελ‐ |
| 1446a | λεν· ὁ δὲ συνεργὸς ἄλλ’ ἔπρασς’ |
| 1446b | †ἰὼν κακὸς Φωκεύς†· |
| 1447 | Οὐκ ἐκποδὼν ἴτ’; †ἀλλ’ ἀεὶ† κακοὶ Φρύγες. |
| 1448a | ἔκληισεν δ’ ἄλλον ἄλ‐ |
| 1448b | λοσε στέγας, τοὺς μὲν ἐν |
| 1449.1 | σταθμοῖσιν ἱππικοῖσι, τοὺς δ’ ἐν ἐξέδραισι, τοὺς δ’ ἐκεῖς’ |
| 1449.2 | ἐκεῖθεν [ἄλλον ἄλλοσε] διαρμόσας |
| 1449.3 | ἀποπρὸ δεσποίνας. |
| 1449.4 | Χο. τί τοὐπὶ τῶιδε συμφορᾶς ἐγίγνετο; |
| 1454a | Φρ. Ἰδαία μᾶτερ μᾶτερ, |
| 1454b | ὀβρίμα ὀβρίμα Ἀνταία, |
| 1455.1 | φονίων παθέων ἀνόμων τε κακῶν |
| 1455.2 | ἅπερ ἔδρακον ἔδρακον ἐν δόμοις τυράννων. |
| 1457a | ἀμφιπορφύρων πέπλων |
| 1457b | ὑπὸ σκότου ξίφη σπάσαν‐ |
| 1458 | τες ἐν χεροῖν ἄλλος’ ἄλ‐ |
| 1459a | λοθεν δίνευον ὄμ‐ |
| 1459b | μα, μή τις παρὼν τύχοι. |
| 1460.1 | ὡς κάπροι δ’ ὀρέστεροι |
| 1460.2 | γυναικὸς ἀντίοι σταθέν‐ |
| 1460.3 | τες ἐννέπουσι· Κατθανῆι κατθανῆι· |
| 1460.4 | κακός ς’ ἀποκτείνει πόσις, |
| 1460.5 | κασιγνήτου προδοὺς |
| 1465 | ἐν Ἄργει θανεῖν γόνον. |
| 1465.1 | ἁ δ’ ἀνίαχεν ἴαχεν· Ἰώ μοί μοι. |
| 1465.2 | λευκὸν δ’ ἐμβαλοῦσα πῆχυν στέρνοις †κτύπησε κρᾶτα† μέλεον πλαγάν, |
| 1465.3 | φυγάδι δὲ ποδὶ τὸ χρυσεοσάμβαλον ἴχνος |
| 1465.4 | ἔφερεν ἔφερεν· ἐς κόμας δὲ δακτύλους |
| 1470 | δικὼν Ὀρέστας, Μυκηνίδ’ ἀρβύλαν |
| 1471a | προβάς, ὤμοις ἀρι‐ |
| 1471b | στεροῖσιν ἀνακλάσας δέραν, |
| 1472a | παίειν λαιμῶν ἔμελ‐ |
| 1472b | λεν εἴσω μέλαν ξίφος. |
| 1473.1 | Χο. ποῦ δ’ ἦτ’ ἀμύνειν οἱ κατὰ στέγας Φρύγες; |
| 1473.2 | Φρ. ἰαχᾶι δόμων θύρετρα καὶ σταθμοὺς |
| 1475.1 | μοχλοῖσιν ἐκβαλόντες, ἔνθ’ ἐμίμνομεν, |
| 1475.2 | βοηδρομοῦμεν ἄλλος ἄλλοθεν στέγας, |
| 1475.3 | ὁ μὲν πέτρους, ὁ δ’ ἀγκύλας, |
| 1475.4 | ὁ δὲ ξίφος πρόκωπον ἐν χεροῖν ἔχων. |
| 1475.5 | ἔναντα δ’ ἦλθεν Πυλάδας ἀλίαστος, |
| 1480a | οἷος οἷος Ἕκτωρ |
| 1480b | ὁ Φρύγιος ἢ 〈καὶ〉 τρικόρυθος Αἴας, |
| 1481.1 | ὃν εἶδον εἶδον ἐν πύλαις Πριαμίσι· φασ‐ |
| 1481.2 | γάνων δ’ ἀκμὰς συνήψαμεν. |
| 1481.3 | τότε δὴ τότε διαπρεπεῖς |
| 1481.4 | †ἐγένοντο Φρύγες ὅσον Ἄρεος ἀλκὰν† |
| 1485.1 | ἥσσονες Ἑλλάδος ἐγενόμεθ’ αἰχμᾶς, |
| 1485.2 | ὁ μὲν οἰχόμενος φυγάς, ὁ δὲ νέκυς ὤν, |
| 1485.3 | ὁ δὲ τραῦμα φέρων, ὁ δὲ λισσόμενος, |
| 1488a | θανάτου προβολάν· |
| 1489 | νεκροὶ δ’ ἔπιπτον, οἱ δ’ ἔμελλον, οἱ δ’ ἔκεινθ’· |
| 1488b | ὑπὸ σκότον δ’ ἐφεύγομεν. |
| 1490 | ἔμολε δ’ ἁ τάλαιν’ Ἑρμιόνα δόμους |
| 1491a | ἐπὶ φόνωι χαμαιπετεῖ ματρὸς ἅ |
| 1491b | νιν ἔτεκεν τλάμων. |
| 1492 | ἄθυρσοι δ’ οἷά νιν |
| 1493a | †δραμόντε βάκχαι σκύμνον ἐν χεροῖν† |
| 1493b | ὀρείαν ξυνήρπασαν· |
| 1494a | πάλιν δὲ τᾶς Διὸς κόρας |
| 1494b | ἐπὶ σφαγὰν ἔτεινον· ἁ δ’ [ἐκ θαλάμων] |
| 1495.1 | ἐγένετο διαπρὸ δωμάτων ἄφαντος, |
| 1495.2 | ὦ Ζεῦ καὶ Γᾶ καὶ Φῶς καὶ Νύξ, |
| 1497a | ἤτοι φαρμάκοις |
| 1497b | ἢ μάγων τέχναις ἢ θεῶν κλοπαῖς. |
| 1498.1 | τὰ δ’ ὕστερ’ οὐκέτ’ οἶδα· δραπέταν γὰρ ἐξ‐ |
| 1498.2 | έκλεπτον ἐκ δόμων πόδα. πολύπονα δὲ πολύπονα πάθεα Μενέλας |
| 1498.3 | ἀνσχόμενος ἀνόνατον 〈ἀνόνατον〉 ἀπο‐ |
| 1498.4 | 〈πρὸ〉 Τροίας ἔλαβε τὸν Ἑλένας γάμον. |
| 1498.5 | Χο. καὶ μὴν ἀμείβει καινὸν ἐκ καινῶν τόδε· |
| 1498.6 | ξιφηφόρον γὰρ εἰσορῶ πρὸ δωμάτων |
| 1505.1 | βαίνοντ’ Ὀρέστην ἐπτοημένωι ποδί. |
| 1505.2 | Ορ. ποῦ ’στιν οὗτος ὃς πέφευγεν ἐκ δόμων τοὐμὸν ξίφος; |
| 1505.3 | Φρ. προσκυνῶ ς’, ἄναξ, νόμοισι βαρβάροισι προσπίτνων. |
| 1505.4 | Ορ. οὐκ ἐν Ἰλίωι τάδ’ ἐστὶν ἀλλ’ ἐν Ἀργείαι χθονί. |
| 1505.5 | Φρ. πανταχοῦ ζῆν ἡδὺ μᾶλλον ἢ θανεῖν τοῖς σώφροσιν. |
| 1510.1 | Ορ. οὔτι που κραυγὴν ἔθηκας, Μενέλεων βοηδρομεῖν; |
| 1510.2 | Φρ. σοὶ μὲν οὖν ἔγωγ’ ἀμύνειν· ἀξιώτερος γὰρ εἶ. Ορ. ἐνδίκως ἡ Τυνδάρειος ἆρα παῖς διώλλυτο; |
| 1510.3 | Φρ. ἐνδικώτατ’, εἴ γε λαιμοὺς εἶχε τριπτύχους θενεῖν. |
| 1510.4 | Ορ. δειλίαι γλώσσηι χαρίζηι, τἄνδον οὐχ οὕτω φρονῶν. |
| 1515.1 | Φρ. οὐ γάρ, ἥτις Ἑλλάδ’ αὐτοῖς Φρυξὶ διελυμήνατο; |
| 1515.2 | Ορ. ὄμοσον (εἰ δὲ μή, κτενῶ σε) μὴ λέγειν ἐμὴν χάριν. |
| 1515.3 | Φρ. τὴν ἐμὴν ψυχὴν κατώμος’, ἣν ἂν εὐορκοῖμ’ ἐγώ. |
| 1515.4 | Ορ. ὧδε κἀν Τροίαι σίδηρος πᾶσι Φρυξὶν ἦν φόβος; |
| 1515.5 | Φρ. ἄπεχε φάσγανον· πέλας γὰρ δεινὸν ἀνταυγεῖ φόνον. |
| 1520.1 | Ορ. μὴ πέτρος γένηι δέδοικας ὥστε Γοργόν’ εἰσιδών; |
| 1520.2 | Φρ. μὴ μὲν οὖν νεκρός· τὸ Γοργοῦς δ’ οὐ κάτοιδ’ ἐγὼ κάρα. |
| 1520.3 | Ορ. δοῦλος ὢν φοβῆι τὸν Ἅιδην, ὅς ς’ ἀπαλλάξει κακῶν; |
| 1520.4 | Φρ. πᾶς ἀνήρ, κἂν δοῦλος ἦι τις, ἥδεται τὸ φῶς ὁρῶν. |
| 1520.5 | Ορ. εὖ λέγεις· σώιζει σε σύνεσις. ἀλλὰ βαῖν’ ἔσω δόμων. |
| 1525 | Φρ. οὐκ ἄρα κτενεῖς μ’; Ορ. ἀφεῖσαι. Φρ. καλὸν |
| 1525.1 | ἔπος λέγεις τόδε. |
| 1525.2 | Ορ. ἀλλὰ μεταβουλευσόμεσθα. Φρ. τοῦτο δ’ οὐ καλῶς λέγεις. |
| 1525.3 | Ορ. μῶρος, εἰ δοκεῖς με τλῆναί ς’ ἂν καθαιμάξαι δέρην· |
| 1525.4 | οὔτε γὰρ γυνὴ πέφυκας οὔτ’ ἐν ἀνδράσιν σύ γ’ εἶ. |
| 1525.5 | τοῦ δὲ μὴ στῆσαί σε κραυγὴν οὕνεκ’ ἐξῆλθον δόμων· |
| 1530.1 | ὀξὺ γὰρ βοῆς ἀκοῦσαν Ἄργος ἐξεγείρεται. |
| 1530.2 | Μενέλεων δ’ οὐ τάρβος ἡμῖν ἀναλαβεῖν ἔσω ξίφους· |
| 1530.3 | ἀλλ’ ἴτω ξανθοῖς ἐπ’ ὤμων βοστρύχοις γαυρούμενος. [εἰ γὰρ Ἀργείους ἐπάξει τοῖσδε δώμασιν λαβών, |
| 1530.4 | τὸν Ἑλένης φόνον διώκων, κἀμὲ μὴ σώιζειν θέληι |
| 1535 | σύγγονόν τ’ ἐμὴν Πυλάδην τε τὸν τάδε ξυν‐ |
| 1535.1 | δρῶντά μοι, |
| 1535.2 | παρθένον τε καὶ δάμαρτα δύο νεκρὼ κατόψεται.] |
| 1537a | Χο. ἰὼ ἰὼ τύχα, |
| 1537b | ἕτερον εἰς ἀγῶν’ ἕτερον αὖ δόμος |
| 1538.1 | φοβερὸν ἀμφὶ τοὺς Ἀτρείδας πίτνει. |
| 1538.2 | τί δρῶμεν; ἀγγέλλωμεν ἐς πόλιν τάδε |
| 1540.1 | ἢ σῖγ’ ἔχωμεν; ἀσφαλέστερον, φίλαι. |
| 1540.2 | ἴδε πρὸ δωμάτων ἴδε προκηρύσσει |
| 1540.3 | θοάζων ὅδ’ αἰθέρος ἄνω καπνός. |
| 1540.4 | ἅπτουσι πεύκας ὡς πυρώσοντες δόμους |
| 1540.5 | τοὺς Τανταλείους οὐδ’ ἀφίστανται φόνου. |
| 1545a | τέλος ἔχει δαίμων βροτοῖς, |
| 1545b | τέλος ὅπαι θέληι. |
| 1546.1 | μεγάλα δέ τις ἁ δύναμις καὶ ἀλαστόρων· |
| 1546.2 | ἔπες’ ἔπεσε μέλαθρα τάδε δι’ αἱμάτων |
| 1546.3 | διὰ τὸ Μυρτίλου πέσημ’ ἐκ δίφρου. |
| 1546.4 | ἀλλὰ μὴν καὶ τόνδε λεύσσω Μενέλεων δόμων πέλας ὀξύπουν, ἠισθημένον που τὴν τύχην ἣ νῦν πάρα. |
| 1546.5 | οὐκέτ’ ἂν φθάνοιτε κλῆιθρα συμπεραίνοντες μοχλοῖς, |
| 1546.6 | ὦ κατὰ στέγας Ἀτρεῖδαι. δεινὸν εὐτυχῶν ἀνὴρ |
| 1546.7 | πρὸς κακῶς πράσσοντας, ὡς σὺ νῦν, Ὀρέστα, δυστυχεῖς. |
| 1546.8 | Με. ἥκω κλυὼν τὰ δεινὰ καὶ δραστήρια |
| 1555.1 | δισσοῖν λεόντοιν· οὐ γὰρ ἄνδρ’ αὐτὼ καλῶ. |
| 1555.2 | [ἤκουσα γὰρ δὴ τὴν ἐμὴν ξυνάορον |
| 1555.3 | ὡς οὐ τέθνηκεν ἀλλ’ ἄφαντος οἴχεται, |
| 1555.4 | κενὴν ἀκούσας βάξιν, ἣν φόβωι σφαλεὶς |
| 1555.5 | ἤγγειλέ μοί τις. ἀλλὰ τοῦ μητροκτόνου |
| 1560.1 | τεχνάσματ’ ἐστὶ ταῦτα καὶ πολὺς γέλως.] |
| 1560.2 | ἀνοιγέτω τις δῶμα· προσπόλοις λέγω |
| 1560.3 | ὠθεῖν πύλας τάσδ’, ὡς ἂν ἀλλὰ παῖδ’ ἐμὴν |
| 1560.4 | ῥυσώμεθ’ ἀνδρῶν ἐκ χερῶν μιαιφόνων [καὶ τὴν τάλαιναν ἀθλίαν δάμαρτ’ ἐμὴν |
| 1565.1 | λάβωμεν, ἧι δεῖ ξυνθανεῖν ἐμῆι χερὶ |
| 1565.2 | τοὺς διολέσαντας τὴν ἐμὴν ξυνάορον]. |
| 1565.3 | Ορ. οὗτος σύ, κλήιθρων τῶνδε μὴ ψαύσηις χερί· |
| 1565.4 | Μενέλαον εἶπον, ὃς πεπύργωσαι θράσει· |
| 1565.5 | ἢ τῶιδε θριγκῶι κρᾶτα συνθραύσω σέθεν, |
| 1570.1 | ῥήξας παλαιὰ γεῖσα, τεκτόνων πόνον. |
| 1570.2 | μοχλοῖς δ’ ἄραρε κλῆιθρα, σῆς βοηδρόμου |
| 1570.3 | σπουδῆς ἅ ς’ εἴρξει, μὴ δόμων ἔσω περᾶν. |
| 1570.4 | Με. ἔα, τί χρῆμα; λαμπάδων ὁρῶ σέλας, |
| 1570.5 | δόμων δ’ ἐπ’ ἄκρων τούσδε πυργηρουμένους, |
| 1575.1 | ξίφος δ’ ἐμῆς θυγατρὸς ἐπίφρουρον δέρηι. |
| 1575.2 | Ορ. πότερον ἐρωτᾶν ἢ κλύειν ἐμοῦ θέλεις; |
| 1575.3 | Με. οὐδέτερ’· ἀνάγκη δ’ ὡς ἔοικέ σου κλύειν. |
| 1575.4 | Ορ. μέλλω κτανεῖν σου θυγατέρ’, εἰ βούληι μαθεῖν. |
| 1575.5 | Με. Ἑλένην φονεύσας ἐπὶ φόνωι πράσσεις φόνον; |
| 1580.1 | Ορ. εἰ γὰρ κατέσχον μὴ θεῶν κλεφθεὶς ὕπο. |
| 1580.2 | Με. ἀρνῆι κατακτὰς κἀφ’ ὕβρει λέγεις τάδε; |
| 1580.3 | Ορ. λυπράν γε τὴν ἄρνησιν· εἰ γὰρ ὤφελον ... |
| 1580.4 | Με. τί χρῆμα δρᾶσαι; παρακαλεῖς γὰρ ἐς φόβον. |
| 1580.5 | Ορ. τὴν Ἑλλάδος μιάστορ’ εἰς Ἅιδου βαλεῖν. |
| 1585.1 | Με. ἀπόδος δάμαρτος νέκυν, ὅπως χώσω τάφωι. |
| 1585.2 | Ορ. θεοὺς ἀπαίτει· παῖδα δὲ κτενῶ σέθεν. |
| 1585.3 | [Με. ὁ μητροφόντης ἐπὶ φόνωι πράσσεις φόνον; |
| 1585.4 | Ορ. ὁ πατρὸς ἀμύντωρ, ὃν σὺ προύδωκας θανεῖν.] |
| 1585.5 | Με. οὐκ ἤρκεσέν σοι τὸ παρὸν αἷμα μητέρος; |
| 1590.1 | Ορ. οὐκ ἂν κάμοιμι τὰς κακὰς κτείνων ἀεί. |
| 1590.2 | Με. ἦ καὶ σύ, Πυλάδη, τῶιδε κοινωνεῖς φόνου; |
| 1590.3 | Ορ. φησὶν σιωπῶν· ἀρκέσω δ’ ἐγὼ λέγων. |
| 1590.4 | Με. ἀλλ’ οὔτι χαίρων, ἤν γε μὴ φύγηις πτεροῖς. |
| 1590.5 | Ορ. οὐ φευξόμεσθα, πυρὶ δ’ ἀνάψομεν δόμους. |
| 1595.1 | Με. ἦ γὰρ πατρῶιον δῶμα πορθήσεις τόδε; |
| 1595.2 | Ορ. ὡς μή γ’ ἔχηις σύ, τήνδ’ ἐπισφάξας πυρί. |
| 1595.3 | Με. κτεῖν’· ὡς κτανών γε τῶνδέ μοι δώσεις δίκην. |
| 1595.4 | [Ορ. ἔσται τάδ’. Με. ἆ ἆ, μηδαμῶς δράσηις τάδε.] |
| 1595.5 | Ορ. σίγα νυν, ἀνέχου δ’ ἐνδίκως πράσσων κακῶς. |
| 1608.1 | Με. ἄπαιρε θυγατρὸς φάσγανον. Ορ. ψευδὴς ἔφυς. |
| 1608.2 | Με. ἀλλὰ κτενεῖς μου θυγατέρ’; Ορ. οὐ ψευδὴς ἔτ’ εἶ. |
| 1610.1 | Με. οἴμοι, τί δράσω; Ορ. πεῖθ’ ἐς Ἀργείους μολών ... Με. πειθὼ τίν’; Ορ. ἡμᾶς μὴ θανεῖν αἰτοῦ πόλιν. |
| 1610.2 | Με. ἢ παῖδά μου φονεύσεθ’; Ορ. ὧδ’ ἔχει τάδε. Με. ἦ γὰρ δίκαιον ζῆν σε; Ορ. καὶ κρατεῖν γε γῆς. |
| 1610.3 | Με. ποίας; Ορ. ἐν Ἄργει τῶιδε τῶι Πελασγικῶι. |
| 1610.4 | Με. εὖ γοῦν θίγοις ἂν χερνίβων ... Ορ. τί δὴ γὰρ οὔ; |
| 1610.5 | Με. καὶ σφάγια πρὸ δορὸς καταβάλοις. Ορ. σὺ δ’ ἂν καλῶς; |
| 1610.6 | Με. ἁγνὸς γάρ εἰμι χεῖρας. Ορ. ἀλλ’ οὐ τὰς φρένας. |
| 1605.1 | Με. τίς δ’ ἂν προσείποι ς’; Ορ. ὅστις ἐστὶ φιλοπάτωρ. |
| 1605.2 | Με. ὅστις δὲ τιμᾶι μητέρ’; Ορ. εὐδαίμων ἔφυ. |
| 1605.3 | Με. οὔκουν σύ γ’. Ορ. οὐ γὰρ ἁνδάνουσιν αἱ κακαί. |
| 1613.1 | Με. ὦ τλῆμον Ἑλένη ... Ορ. τἀμὰ δ’ οὐχὶ τλήμονα; |
| 1613.2 | Με. σφάγιον ἐκόμισά ς’ ἐκ Φρυγῶν ... Ορ. εἰ γὰρ τόδ’ ἦν. |
| 1615.1 | Με. πόνους πονήσας μυρίους. Ορ. πλήν γ’ εἰς ἐμέ. |
| 1615.2 | Με. πέπονθα δεινά. Ορ. τότε γὰρ ἦσθ’ ἀνωφελής. |
| 1615.3 | Με. ἔχεις με. Ορ. σαυτὸν σύ γ’ ἔλαβες κακὸς γεγώς. |
| 1615.4 | ἀλλ’ εἷ’, ὕφαπτε δώματ’, Ἠλέκτρα, τάδε, |
| 1615.5 | σύ τ’, ὦ φίλων μοι τῶν ἐμῶν σαφέστατε, |
| 1620.1 | Πυλάδη, κάταιθε γεῖσα τειχέων τάδε. |
| 1620.2 | Με. ὦ γαῖα Δαναῶν ἱππίου τ’ Ἄργους κτίται, οὐχ εἷ’ ἐνόπλωι ποδὶ βοηδρομήσετε; |
| 1620.3 | πᾶσαν γὰρ ὑμῶν ὅδε βιάζεται πόλιν |
| 1620.4 | ζῆν, αἷμα μητρὸς μυσαρὸν ἐξειργασμένος. |
| 1625 | ΑΠΟΛΛΩΝ |
| 1625.1 | Μενέλαε, παῦσαι λῆμ’ ἔχων τεθηγμένον· |
| 1625.2 | Φοῖβός ς’ ὁ Λητοῦς παῖς ὅδ’ ἐγγὺς ὢν καλῶ· |
| 1625.3 | σύ θ’ ὃς ξιφήρης τῆιδ’ ἐφεδρεύεις κόρηι, |
| 1625.4 | Ὀρέσθ’, ἵν’ εἰδῆις οὓς φέρων ἥκω λόγους. |
| 1625.5 | Ἑλένην μέν, ἣν σὺ διολέσαι πρόθυμος ὢν |
| 1630.1 | ἥμαρτες, ὀργὴν Μενέλεωι ποιούμενος, |
| 1630.2 | [ἥδ’ ἐστὶν ἣν ὁρᾶτ’ ἐν αἰθέρος πτυχαῖς, |
| 1630.3 | σεσωμένη τε κοὐ θανοῦσα πρὸς σέθεν.] |
| 1630.4 | ἐγώ νιν ἐξέσωσα χὐπὸ φασγάνου |
| 1630.5 | τοῦ σοῦ κελευσθεὶς ἥρπας’ ἐκ Διὸς πατρός. |
| 1635.1 | Ζηνὸς γὰρ οὖσαν ζῆν νιν ἄφθιτον χρεών, |
| 1635.2 | Κάστορί τε Πολυδεύκει τ’ ἐν αἰθέρος πτυχαῖς |
| 1635.3 | σύνθακος ἔσται, ναυτίλοις σωτήριος. |
| 1635.4 | [ἄλλην δὲ νύμφην ἐς δόμους κτῆσαι λαβών.] |
| 1635.5 | ἐπεὶ θεοὶ τῶι τῆσδε καλλιστεύματι |
| 1640.1 | Ἕλληνας εἰς ἓν καὶ Φρύγας συνήγαγον θανάτους τ’ ἔθηκαν, ὡς ἀπαντλοῖεν χθονὸς |
| 1640.2 | ὕβρισμα θνητῶν ἀφθόνου πληρώματος. |
| 1640.3 | τὰ μὲν καθ’ Ἑλένην ὧδ’ ἔχει· σὲ δ’ αὖ χρεών, |
| 1640.4 | Ὀρέστα, γαίας τῆσδ’ ὑπερβαλόνθ’ ὅρους |
| 1645.1 | Παρράσιον οἰκεῖν δάπεδον ἐνιαυτοῦ κύκλον· |
| 1645.2 | κεκλήσεται δὲ σῆς φυγῆς ἐπώνυμον |
| 1645.3 | [Ἀζᾶσιν Ἀρκάσιν τ’ Ὀρέστειον καλεῖν]. |
| 1645.4 | ἐνθένδε δ’ ἐλθὼν τὴν Ἀθηναίων πόλιν |
| 1645.5 | δίκην ὑπόσχες αἵματος μητροκτόνου Εὐμενίσι τρισσαῖς· θεοὶ δέ σοι δίκης βραβῆς |
| 1645.6 | πάγοισιν ἐν Ἀρείοισιν εὐσεβεστάτην |
| 1645.7 | ψῆφον διοίσους’, ἔνθα νικῆσαί σε χρή. |
| 1645.8 | ἐφ’ ἧς δ’ ἔχεις, Ὀρέστα, φάσγανον δέρηι, |
| 1645.9 | γῆμαι πέπρωταί ς’ Ἑρμιόνην· ὃς δ’ οἴεται |
| 1655.1 | Νεοπτόλεμος γαμεῖν νιν, οὐ γαμεῖ ποτε· |
| 1655.2 | θανεῖν γὰρ αὐτῶι μοῖρα Δελφικῶι ξίφει, |
| 1655.3 | δίκας Ἀχιλλέως πατρὸς ἐξαιτοῦντά με. |
| 1655.4 | Πυλάδηι δ’ ἀδελφῆς λέκτρον, ὧι ποτ’ ἤινεσας, |
| 1655.5 | δός· ὁ δ’ ἐπιών νιν βίοτος εὐδαίμων μένει. |
| 1660.1 | Ἄργους δ’ Ὀρέστην, Μενέλεως, ἔα κρατεῖν, |
| 1660.2 | ἐλθὼν δ’ ἄνασσε Σπαρτιάτιδος χθονός, |
| 1660.3 | φερνὰς ἔχων δάμαρτος, ἥ σε μυρίοις |
| 1660.4 | πόνοις διδοῦσα δεῦρ’ ἀεὶ διήνυσεν. |
| 1660.5 | τὰ πρὸς πόλιν δὲ τῶιδ’ ἐγὼ θήσω καλῶς, |
| 1665.1 | ὅς νιν φονεῦσαι μητέρ’ ἐξηνάγκασα. |
| 1665.2 | Ορ. ὦ Λοξία μαντεῖε, σῶν θεσπισμάτων |
| 1665.3 | οὐ ψευδόμαντις ἦσθ’ ἄρ’ ἀλλ’ ἐτήτυμος. |
| 1665.4 | καίτοι μ’ ἐσήιει δεῖμα, μή τινος κλύων |
| 1665.5 | ἀλαστόρων δόξαιμι σὴν κλύειν ὄπα. |
| 1670.1 | ἀλλ’ εὖ τελεῖται, πείσομαι δὲ σοῖς λόγοις· |
| 1670.2 | ἰδού, μεθίημ’ Ἑρμιόνην ἀπὸ σφαγῆς, |
| 1670.3 | καὶ λέκτρ’ ἐπήινες’, ἡνίκ’ ἂν διδῶι πατήρ. |
| 1670.4 | Με. ὦ Ζηνὸς Ἑλένη χαῖρε παῖ· ζηλῶ δέ σε |
| 1670.5 | θεῶν κατοικήσουσαν ὄλβιον δόμον. |
| 1675.1 | Ὀρέστα, σοὶ δὲ παῖδ’ ἐγὼ κατεγγυῶ, |
| 1675.2 | Φοίβου λέγοντος· εὐγενὴς δ’ ἀπ’ εὐγενοῦς |
| 1675.3 | γήμας ὄναιο καὶ σὺ χὠ διδοὺς ἐγώ. |
| 1675.4 | Απ. χωρεῖτέ νυν ἕκαστος οἷ προστάσσομεν |
| 1675.5 | νείκους τε διαλύεσθε. Με. πείθεσθαι χρεών. |
| 1680.1 | Ορ. κἀγὼ τοιοῦτος· σπένδομαι δὲ συμφοραῖς, |
| 1680.2 | Μενέλαε, καὶ σοῖς, Λοξία, θεσπίσμασιν. |
| 1680.3 | Απ. ἴτε νυν καθ’ ὁδόν, τὴν καλλίστην |
| 1680.4 | θεῶν Εἰρήνην τιμῶντες· ἐγὼ δ’ Ἑλένην Ζηνὸς μελάθροις πελάσω, |
| 1685.1 | λαμπρῶν ἄστρων πόλον ἐξανύσας, |
| 1685.2 | ἔνθα παρ’ Ἥραι τῆι θ’ Ἡρακλέους |
| 1685.3 | Ἥβηι πάρεδρος θεὸς ἀνθρώποις |
| 1685.4 | ἔσται σπονδαῖς ἔντιμος ἀεί, |
| 1685.5 | σὺν Τυνδαρίδαις τοῖς Διὸς ὑγρᾶς |
| 1690.1 | ναύταις μεδέουσα θαλάσσης. |
| 1690.2 | [Χο. ὦ μέγα σεμνὴ Νίκη τὸν ἐμὸν |
| 1690.3 | βίοτον κατέχοις καὶ μὴ λήγοις στεφανοῦσα.] |