eul_wid: cbm-ad
Ἰφιγένεια ἐν ΑὐλίδιIphigenia at Aulis
Euripides Iphigenia at Aulis PDF
| 1 | ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ |
| 1 | Ὦ πρέσβυ, δόμων τῶνδε πάροιθεν |
| 1.1 | στεῖχε. |
| 1.2 | ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ |
| 2.1 | στείχω. τί δὲ καινουργεῖς, |
| 2.2 | Ἀγάμεμνον ἄναξ; Αγ. σπεῦδε. Πρ. σπεύδω. |
| 2.3 | μάλα τοι γῆρας τοὐμὸν ἄυπνον |
| 5.1 | καὶ ἐπ’ ὀφθαλμοῖς ὀξὺ πάρεστιν. |
| 5.2 | Αγ. τίς ποτ’ ἄρ’ ἀστὴρ ὅδε πορθμεύει |
| 5.3 | σείριος ἐγγὺς τῆς ἑπταπόρου |
| 5.4 | Πλειάδος ἄισσων ἔτι μεσσήρης; |
| 5.5 | οὔκουν φθόγγος γ’ οὔτ’ ὀρνίθων |
| 10.1 | οὔτε θαλάσσης· σιγαὶ δ’ ἀνέμων |
| 10.2 | τόνδε κατ’ Εὔριπον ἔχουσιν. |
| 10.3 | Πρ. τί δὲ σὺ σκηνῆς ἐκτὸς ἀίσσεις, |
| 10.4 | Ἀγάμεμνον ἄναξ; |
| 10.5 | ἔτι δ’ ἡσυχία τήνδε κατ’ Αὖλιν |
| 15.1 | καὶ ἀκίνητοι φυλακαὶ τειχέων. |
| 15.2 | στείχωμεν ἔσω. Αγ. ζηλῶ σέ, γέρον, |
| 15.3 | ζηλῶ δ’ ἀνδρῶν ὃς ἀκίνδυνον |
| 15.4 | βίον ἐξεπέρας’ ἀγνὼς ἀκλεής· τοὺς δ’ ἐν τιμαῖς ἧσσον ζηλῶ. |
| 20.1 | Πρ. καὶ μὴν τὸ καλόν γ’ ἐνταῦθα βίου. |
| 20.2 | Αγ. τοῦτο δέ γ’ ἐστὶν τὸ καλὸν σφαλερόν, |
| 20.3 | καὶ τὸ πρότιμον |
| 20.4 | γλυκὺ μέν, λυπεῖ δὲ προσιστάμενον. |
| 20.5 | τοτὲ μὲν τὰ θεῶν οὐκ ὀρθωθέντ’ |
| 25.1 | ἀνέτρεψε βίον, τοτὲ δ’ ἀνθρώπων |
| 25.2 | γνῶμαι πολλαὶ |
| 25.3 | καὶ δυσάρεστοι διέκναισαν. |
| 25.4 | Πρ. οὐκ ἄγαμαι ταῦτ’ ἀνδρὸς ἀριστέως. |
| 25.5 | οὐκ ἐπὶ πᾶσίν ς’ ἐφύτευς’ ἀγαθοῖς, |
| 30.1 | Ἀγάμεμνον, Ἀτρεύς. δεῖ δέ σε χαίρειν |
| 30.2 | καὶ λυπεῖσθαι· θνητὸς γὰρ ἔφυς. |
| 30.3 | κἂν μὴ σὺ θέληις, τὰ θεῶν οὕτω |
| 34 | βουλόμεν’ ἔσται. σὺ δὲ λαμπτῆρος |
| 35.1 | φάος ἀμπετάσας δέλτον τε γράφεις |
| 35.2 | τήνδ’ ἣν πρὸ χερῶν ἔτι βαστάζεις, |
| 35.3 | καὶ ταὐτὰ πάλιν γράμματα συγχεῖς |
| 35.4 | καὶ σφραγίζεις λύεις τ’ ὀπίσω |
| 35.5 | ῥίπτεις τε πέδωι πεύκην, θαλερὸν |
| 40-41 | κατὰ δάκρυ χέων, κἀκ τῶν ἀπόρων |
| 42.1 | οὐδενὸς ἐνδεῖς μὴ οὐ μαίνεσθαι. |
| 42.2 | τί πονεῖς; τί νέον παρὰ σοί, βασιλεῦ; |
| 42.3 | φέρε κοίνωσον μῦθον ἐς ἡμᾶς. |
| 45.1 | πρὸς 〈δ’〉 ἄνδρ’ ἀγαθὸν πιστόν τε φράσεις· σῆι γάρ μ’ ἀλόχωι ποτὲ Τυνδάρεως |
| 45.2 | πέμπει φερνὴν |
| 45.3 | συννυμφοκόμον τε δίκαιον. |
| 45.4 | Αγ. ἐγένοντο Λήδαι Θεστιάδι τρεῖς παρθένοι, Φοίβη Κλυταιμήστρα τ’, ἐμὴ ξυνάορος, |
| 45.5 | Ἑλένη τε· ταύτης οἱ τὰ πρῶτ’ ὠλβισμένοι |
| 45.6 | μνηστῆρες ἦλθον Ἑλλάδος νεανίαι. |
| 45.7 | δειναὶ δ’ ἀπειλαὶ καὶ κατ’ ἀλλήλων φθόνος |
| 45.8 | ξυνίσταθ’, ὅστις μὴ λάβοι τὴν παρθένον. |
| 55.1 | τὸ πρᾶγμα δ’ ἀπόρως εἶχε Τυνδάρεωι πατρί, |
| 55.2 | δοῦναί τε μὴ δοῦναί τε, τῆς τύχης ὅπως |
| 55.3 | ἅψαιτ’ ἄριστα. καί νιν εἰσῆλθεν τάδε· |
| 55.4 | ὅρκους συνάψαι δεξιάς τε συμβαλεῖν |
| 55.5 | μνηστῆρας ἀλλήλοισι καὶ δι’ ἐμπύρων |
| 60.1 | σπονδὰς καθεῖναι κἀπαράσασθαι τάδε· |
| 60.2 | ὅτου γυνὴ γένοιτο Τυνδαρὶς κόρη, |
| 60.3 | τούτωι συναμυνεῖν, εἴ τις ἐκ δόμων λαβὼν |
| 60.4 | οἴχοιτο τόν τ’ ἔχοντ’ ἀπωθοίη λέχους, |
| 60.5 | κἀπιστρατεύσειν καὶ κατασκάψειν πόλιν |
| 65.1 | Ἕλλην’ ὁμοίως βάρβαρόν θ’ ὅπλων μέτα. |
| 65.2 | ἐπεὶ δ’ ἐπιστώθησαν (εὖ δέ πως γέρων |
| 65.3 | ὑπῆλθεν αὐτοὺς Τυνδάρεως πυκνῆι φρενί), |
| 65.4 | δίδως’ ἑλέσθαι θυγατρὶ μνηστήρων ἕνα, |
| 65.5 | ὅποι πνοαὶ φέροιεν Ἀφροδίτης φίλαι. |
| 70.1 | ἡ δ’ εἵλεθ’, ὅς σφε μήποτ’ ὤφελεν λαβεῖν, |
| 70.2 | Μενέλαον. ἐλθὼν δ’ ἐκ Φρυγῶν ὁ τὰς θεὰς |
| 70.3 | κρίνας ὅδ’, ὡς ὁ μῦθος ἀνθρώπων ἔχει, |
| 70.4 | Λακεδαίμον’, ἀνθηρὸς μὲν εἱμάτων στολῆι |
| 70.5 | χρυσῶι τε λαμπρός, βαρβάρωι χλιδήματι, |
| 75.1 | ἐρῶν ἐρῶσαν ὤιχετ’ ἐξαναρπάσας |
| 75.2 | Ἑλένην πρὸς Ἴδης βούσταθμ’, ἔκδημον λαβὼν |
| 75.3 | Μενέλαον. ὁ δὲ καθ’ Ἑλλάδ’ οἰστρήσας δρόμωι |
| 75.4 | ὅρκους παλαιοὺς Τυνδάρεω μαρτύρεται, |
| 75.5 | ὡς χρὴ βοηθεῖν τοῖσιν ἠδικημένοις. |
| 80.1 | τοὐντεῦθεν οὖν Ἕλληνες ἄιξαντες δορί, |
| 80.2 | τεύχη λαβόντες στενόπορ’ Αὐλίδος βάθρα |
| 80.3 | ἥκουσι τῆσδε, ναυσὶν ἀσπίσιν θ’ ὁμοῦ |
| 80.4 | ἵπποις τε πολλοῖς ἅρμασίν τ’ ἠσκημένοι. |
| 80.5 | κἀμὲ στρατηγεῖν †κἆτα† Μενέλεω χάριν |
| 85.1 | εἵλοντο, σύγγονόν γε· τἀξίωμα δὲ |
| 85.2 | ἄλλος τις ὤφελ’ ἀντ’ ἐμοῦ λαβεῖν τόδε. |
| 85.3 | ἠθροισμένου δὲ καὶ ξυνεστῶτος στρατοῦ |
| 85.4 | ἥμεσθ’ ἀπλοίαι χρώμενοι κατ’ Αὐλίδα. |
| 85.5 | Κάλχας δ’ ὁ μάντις ἀπορίαι κεχρημένοις |
| 90.1 | ἀνεῖλεν Ἰφιγένειαν ἣν ἔσπειρ’ ἐγὼ |
| 90.2 | Ἀρτέμιδι θῦσαι τῆι τόδ’ οἰκούσηι πέδον, |
| 90.3 | καὶ πλοῦν τ’ ἔσεσθαι καὶ κατασκαφὰς Φρυγῶν |
| 90.4 | θύσασι, μὴ θύσασι δ’ οὐκ εἶναι τάδε. |
| 90.5 | κλυὼν δ’ ἐγὼ ταῦτ’, ὀρθίωι κηρύγματι |
| 95.1 | Ταλθύβιον εἶπον πάντ’ ἀφιέναι στρατόν, |
| 95.2 | ὡς οὔποτ’ ἂν τλὰς θυγατέρα κτανεῖν ἐμήν. |
| 95.3 | οὗ δή μ’ ἀδελφὸς πάντα προσφέρων λόγον |
| 95.4 | ἔπεισε τλῆναι δεινά. κἀν δέλτου πτυχαῖς |
| 95.5 | γράψας ἔπεμψα πρὸς δάμαρτα τὴν ἐμὴν πέμπειν Ἀχιλλεῖ θυγατέρ’ ὡς γαμουμένην, |
| 95.6 | τό τ’ ἀξίωμα τἀνδρὸς ἐκγαυρούμενος, |
| 95.7 | συμπλεῖν τ’ Ἀχαιοῖς οὕνεκ’ οὐ θέλοι λέγων, |
| 95.8 | εἰ μὴ παρ’ ἡμῶν εἶσιν ἐς Φθίαν λέχος· πειθὼ γὰρ εἶχον τήνδε πρὸς δάμαρτ’ ἐμήν, |
| 105.1 | ψευδῆ συνάψας †ἀντὶ παρθένου† γάμον. |
| 105.2 | μόνοι δ’ Ἀχαιῶν ἴσμεν ὡς ἔχει τάδε |
| 105.3 | Κάλχας Ὀδυσσεὺς Μενέλεώς θ’. ἃ δ’ οὐ καλῶς |
| 105.4 | ἔγνων τότ’, αὖθις μεταγράφω καλῶς πάλιν |
| 105.5 | ἐς τήνδε δέλτον, ἣν κατ’ εὐφρόνης 〈⏑–〉 |
| 110.1 | λύοντα καὶ συνδοῦντά μ’ εἰσεῖδες, γέρον. |
| 110.2 | ἀλλ’ εἷα χώρει τάσδ’ ἐπιστολὰς λαβὼν |
| 110.3 | πρὸς Ἄργος. ἃ δὲ κέκευθε δέλτος ἐν πτυχαῖς, |
| 110.4 | λόγωι φράσω σοι πάντα τἀγγεγραμμένα· |
| 110.5 | πιστὸς γὰρ ἀλόχωι τοῖς τ’ ἐμοῖς δόμοισιν εἶ. |
| 117.1 | Πρ. λέγε καὶ σήμαιν’, ἵνα καὶ γλώσσηι |
| 117.2 | σύντονα τοῖς σοῖς γράμμασιν αὐδῶ. |
| 115.1 | Αγ. πέμπω σοι πρὸς ταῖς πρόσθεν |
| 115.2 | δέλτους, ὦ Λήδας ἔρνος, |
| 119 | μὴ στέλλειν τὰν σὰν ἶνιν πρὸς |
| 120.1 | τὰν κολπώδη πτέρυγ’ Εὐβοίας |
| 120.2 | Αὖλιν ἀκλύσταν. |
| 120.3 | εἰς ἄλλας ὥρας γὰρ δὴ |
| 120.4 | παιδὸς δαίσομεν ὑμεναίους. |
| 120.5 | Πρ. καὶ πῶς Ἀχιλεὺς λέκτρων ἀπλακὼν |
| 125.1 | οὐ μέγα φυσῶν θυμὸν ἐπαρεῖ |
| 125.2 | σοὶ σῆι τ’ ἀλόχωι; τόδε καὶ δεινόν. |
| 125.3 | σήμαιν’ ὅτι φήις. |
| 125.4 | Αγ. ὄνομ’, οὐκ ἔργον, παρέχων Ἀχιλεὺς οὐκ οἶδε γάμους, οὐδ’ ὅτι πράσσομεν, |
| 130.1 | οὐδ’ ὅτι κείνωι παῖδ’ ἐπεφήμισα |
| 130.2 | νυμφείους εἰς ἀγκώνων |
| 130.3 | εὐνὰς ἐκδώσειν λέκτροις. |
| 130.4 | Πρ. δεινά γ’ ἐτόλμας, Ἀγάμεμνον ἄναξ, |
| 130.5 | ὃς τῶι τῆς θεᾶς σὴν παῖδ’ ἄλοχον |
| 135.1 | φατίσας ἦγες σφάγιον Δαναοῖς. |
| 135.2 | Αγ. οἴμοι, γνώμας ἐξέσταν, |
| 135.3 | αἰαῖ, πίπτω δ’ εἰς ἄταν. |
| 135.4 | ἀλλ’ ἴθ’ ἐρέσσων σὸν πόδα, γήραι |
| 140.1 | μηδὲν ὑπείκων. Πρ. σπεύδω, βασιλεῦ. |
| 140.2 | Αγ. μή νυν μήτ’ ἀλσώδεις ἵζου |
| 140.3 | κρήνας μήθ’ ὕπνωι θελχθῆις. |
| 140.4 | Πρ. εὔφημα θρόει. |
| 140.5 | Αγ. πάντηι δὲ πόρον σχιστὸν ἀμείβων |
| 145.1 | λεῦσσε, φυλάσσων μή τίς σε λάθηι |
| 145.2 | τροχαλοῖσιν ὄχοις παραμειψαμένη |
| 145.3 | παῖδα κομίζους’ ἐνθάδ’ ἀπήνη |
| 145.4 | Δαναῶν πρὸς ναῦς. |
| 145.5 | Πρ. ἔσται. Αγ. κλήιθρων δ’ †ἐξόρμα ἤν νιν πομπαῖς ἀντήσηις, |
| 145.6 | πάλιν ἐξορμάσεις χαλινούς,† |
| 145.7 | ἐπὶ Κυκλώπων ἱεὶς θυμέλας. |
| 145.8 | Πρ. πιστὸς δὲ φράσας τάδε πῶς ἔσομαι, |
| 145.9 | λέγε, παιδὶ σέθεν τῆι σῆι τ’ ἀλόχωι; |
| 155.1 | Αγ. σφραγῖδα φύλασς’ ἣν ἐπὶ δέλτωι |
| 155.2 | τῆιδε κομίζεις. ἴθι· λευκαίνει |
| 155.3 | τόδε φῶς ἤδη λάμπους’ ἠὼς |
| 159 | πῦρ τε τεθρίππων τῶν Ἀελίου. |
| 160-161 | σύλλαβε μόχθων. θνητῶν δ’ ὄλβιος |
| 162.1 | ἐς τέλος οὐδεὶς οὐδ’ εὐδαίμων· |
| 162.2 | οὔπω γὰρ ἔφυ τις ἄλυπος. |
| 162.3 | ΧΟΡΟΣ |
| 164 | ἔμολον ἀμφὶ παρακτίαν |
| 165.1 | ψάμαθον Αὐλίδος ἐναλίας, |
| 165.2 | Εὐρίπου διὰ χευμάτων |
| 165.3 | κέλσασα στενοπόρθμων, |
| 165.4 | Χαλκίδα πόλιν ἐμὰν προλιποῦς’, |
| 165.5 | ἀγχιάλων ὑδάτων τροφὸν |
| 170.1 | τᾶς κλεινᾶς Ἀρεθούσας, |
| 170.2 | Ἀχαιῶν στρατιὰν ὡς ἐσιδοίμαν |
| 170.3 | Ἀχαιῶν τε πλάτας ναυσιπόρους ἡ‐ |
| 170.4 | μιθέων, οὓς ἐπὶ Τροίαν |
| 170.5 | ἐλάταις χιλιόναυσιν |
| 175.1 | τὸν ξανθὸν Μενέλαόν 〈θ’〉 |
| 175.2 | ἁμέτεροι πόσεις |
| 175.3 | ἐνέπους’ Ἀγαμέμνονά τ’ εὐπατρίδαν στέλλειν |
| 175.4 | ἐπὶ τὰν Ἑλέναν, ἀπ’ Εὐ‐ |
| 175.5 | ρώτα δονακοτρόφου |
| 180.1 | Πάρις ὁ βουκόλος ἃν ἔλαβε |
| 180.2 | δῶρον τᾶς Ἀφροδίτας, |
| 180.3 | ὅτ’ ἐπὶ κρηναίαισι δρόσοις |
| 180.4 | Ἥραι Παλλάδι τ’ ἔριν ἔριν |
| 180.5 | μορφᾶς ἁ Κύπρις ἔσχεν. |
| 185.1 | πολύθυτον δὲ δι’ ἄλσος Ἀρ‐ τέμιδος ἤλυθον ὀρομένα, |
| 185.2 | φοινίσσουσα παρῆιδ’ ἐμὰν |
| 185.3 | αἰσχύναι νεοθαλεῖ, |
| 185.4 | ἀσπίδος ἔρυμα καὶ κλισίας |
| 190.1 | ὁπλοφόρους Δαναῶν θέλους’ |
| 190.2 | ἵππων τ’ ὄχλον ἰδέσθαι. |
| 190.3 | κατεῖδον δὲ δύ’ Αἴαντε συνέδρω, |
| 190.4 | τὸν Οἰλέως Τελαμῶνός τε γόνον, τὸν |
| 190.5 | Σαλαμῖνος στέφανον, Πρω‐ |
| 195.1 | τεσίλαόν τ’ ἐπὶ θάκοις |
| 195.2 | πεσσῶν ἡδομένους μορ‐ |
| 195.3 | φαῖσι πολυπλόκοις |
| 195.4 | Παλαμήδεά θ’, ὃν τέκε παῖς ὁ Ποσειδᾶνος, |
| 195.5 | Διομήδεά θ’ ἡδοναῖς δίσκου κεχαρημένον, |
| 195.6 | παρὰ δὲ Μηριόνην, Ἄρεος |
| 195.7 | ὄζον, θαῦμα βροτοῖσιν, |
| 195.8 | τὸν ἀπὸ νησαίων τ’ ὀρέων |
| 195.9 | Λαέρτα τόκον, ἅμα δὲ Νι‐ |
| 205.1 | ρέα, κάλλιστον Ἀχαιῶν. |
| 205.2 | τὸν ἰσάνεμόν τε ποδοῖν |
| 205.3 | λαιψηροδρόμον Ἀχιλλέα, |
| 205.4 | τὸν ἁ Θέτις τέκε καὶ |
| 205.5 | Χείρων ἐξεπόνησεν, |
| 210-211 | ἴδον αἰγιαλοῖς παρά τε κροκάλαις |
| 212.1 | δρόμον ἔχοντα σὺν ὅπλοις· |
| 212.2 | ἅμιλλαν δ’ ἐπόνει ποδοῖν |
| 212.3 | πρὸς ἅρμα τέτρωρον |
| 215.1 | ἑλίσσων περὶ νίκας· |
| 215.2 | ὁ δὲ διφρηλάτας ἐβοᾶτ’ |
| 215.3 | Εὔμηλος Φερητιάδας, |
| 215.4 | οὗ καλλίστους ἰδόμαν |
| 215.5 | χρυσοδαιδάλτοις στομίοις |
| 220.1 | πώλους κέντρωι θεινομένους, |
| 220.2 | τοὺς μὲν μέσους ζυγίους |
| 220.3 | λευκοστίκτωι τριχὶ βαλιούς, |
| 220.4 | τοὺς δ’ ἔξω σειροφόρους |
| 220.5 | ἀντήρεις καμπαῖσι δρόμων |
| 225-226 | πυρσότριχας, μονόχαλα δ’ ὑπὸ σφυρὰ |
| 227-228 | ποικιλοδέρμονας· οἷς παρεπάλλετο |
| 229 | Πηλεΐδας σὺν ὅπλοισι παρ’ ἄντυγα |
| 230.1 | καὶ σύριγγας ἁρματείους. |
| 230.2 | ναῶν δ’ εἰς ἀριθμὸν ἤλυθον |
| 230.3 | καὶ θέαν ἀθέσφατον, |
| 230.4 | τὰν γυναικεῖον ὄψιν ὀμμάτων |
| 230.5 | ὡς πλήσαιμι †μείλινον† ἁδονάν. |
| 235.1 | καὶ κέρας μὲν ἦν |
| 235.2 | δεξιὸν πλάτας ἔχων |
| 235.3 | Φθιωτίδας ὁ Μυρμιδὼν Ἄρης |
| 235.4 | πεντήκοντα ναυσὶ θουρίαις· |
| 235.5 | χρυσέαις δ’ εἰκόσιν κατ’ ἄκρα Νη‐ |
| 240.1 | ρῆιδες ἕστασαν θεαί, πρύμναις σῆμ’ Ἀχιλλείου στρατοῦ. |
| 240.2 | Ἀργείων δὲ ταῖσδ’ ἰσήρετμοι |
| 240.3 | νᾶες ἕστασαν πέλας, |
| 240.4 | ὧν ὁ Μηκιστέως στρατηλάτας |
| 245.1 | παῖς ἦν, Ταλαὸς ὃν τρέφει πατήρ, |
| 245.2 | Καπανέως τε παῖς |
| 245.3 | Σθένελος. Ἀτθίδας δ’ ἄγων |
| 245.4 | ἑξήκοντα ναῦς ὁ Θησέως |
| 245.5 | παῖς ἑξῆς ἐναυλόχει, θεὰν Παλλάδ’ ἐν μωνύχοις ἔχων πτερω‐ |
| 245.6 | τοῖσιν ἅρμασιν θετόν, |
| 245.7 | εὔσημόν γε φάσμα ναυβάταις. |
| 245.8 | Βοιωτῶν δ’ ὅπλισμα πόντιον |
| 245.9 | πεντήκοντα νῆας εἰδόμαν |
| 255.1 | σημείοισιν ἐστολισμένας· |
| 255.2 | τοῖς δὲ Κάδμος ἦν |
| 255.3 | χρύσεον δράκοντ’ ἔχων |
| 255.4 | ἀμφὶ ναῶν κόρυμβα· |
| 255.5 | Λήϊτος δ’ ὁ γηγενὴς |
| 260.1 | ἆρχε ναΐου στρατοῦ. |
| 260.2 | Φωκίδος δ’ ἀπὸ χθονὸς |
| post 261 | 〈×–⏑–×–⏑– |
| post 261 | 〉 |
| 262.1 | Λοκρὰς δὲ ταῖσδ’ ἴσας ἄγων |
| 262.2 | ναῦς 〈ἦν〉 Οἰλέως τόκος κλυτὰν |
| 262.3 | Θρονιάδ’ ἐκλιπὼν πόλιν. |
| 265.1 | ἐκ Μυκήνας δὲ τᾶς Κυκλωπίας παῖς Ἀτρέως ἔπεμπε ναυβάτας |
| 265.2 | ναῶν ἑκατὸν ἠθροϊσμένους· |
| 265.3 | σὺν δ’ ἀδελφὸς ἦν |
| 265.4 | ταγός, ὡς φίλος φίλωι, |
| 270.1 | τᾶς φυγούσας μέλαθρα |
| 270.2 | βαρβάρων χάριν γάμων |
| 270.3 | πρᾶξιν Ἑλλὰς ὡς λάβοι. |
| 270.4 | ἐκ Πύλου δὲ Νέστορος |
| 270.5 | Γερηνίου κατειδόμαν |
| post 274 | 〈 |
| post 274 | ×–⏑–×–⏑–〉 |
| 275.1 | πρύμνας σῆμα ταυρόπουν ὁρᾶν, |
| 275.2 | τὸν πάροικον Ἀλφεόν. |
| 275.3 | Αἰνιάνων δὲ δωδεκάστολοι |
| 275.4 | νᾶες ἦσαν, ὧν ἄναξ |
| 275.5 | Γουνεὺς ἆρχε· τῶνδε δ’ αὖ πέλας |
| 280.1 | Ἤλιδος δυνάστορες, |
| 280.2 | οὓς Ἐπειοὺς ὠνόμαζε πᾶς λεώς· |
| 280.3 | Εὔρυτος δ’ ἄνασσε τῶνδε· |
| 280.4 | λευκήρετμον δ’ Ἄρη |
| 280.5 | Τάφιον †ἦγεν ὧν Μέγης ἄνασσε†, |
| 285.1 | Φυλέως λόχευμα, |
| 285.2 | τὰς Ἐχίνας λιπὼν |
| 285.3 | νήσους ναυβάταις ἀπροσφόρους. |
| 285.4 | Αἴας δ’ ὁ Σαλαμῖνος ἔντροφος †δεξιὸν κέρας |
| 290.1 | πρὸς τὸ λαιὸν ξύναγε |
| 290.2 | τῶν ἆσσον ὥρμει πλάταισιν† |
| 290.3 | ἐσχάταισι συμπλέκων |
| 290.4 | δώδεκ’ εὐστροφωτάταισι ναυσίν. ὡς |
| 290.5 | ἄιον καὶ ναυβάταν |
| 295.1 | εἰδόμαν λεών· |
| 295.2 | ὧι τις εἰ προσαρμόσει |
| 295.3 | βαρβάρους βάριδας, |
| 295.4 | νόστον οὐκ ἀποίσεται, |
| 295.5 | ἐνθάδ’ οἷον εἰδόμαν νάϊον πόρευμα, |
| 295.6 | τὰ δὲ κατ’ οἴκους κλύουσα συγκλήτου |
| 295.7 | μνήμην σώιζομαι στρατεύματος. |
| 295.8 | Πρ. Μενέλαε, τολμᾶις δείν’, ἅ ς’ οὐ τολμᾶν χρεών. |
| 295.9 | ΜΕΝΕΛΑΟΣ |
| 304 | ἄπελθε· λίαν δεσπόταισι πιστὸς εἶ. |
| 305.1 | Πρ. καλόν γέ μοι τοὔνειδος ἐξωνείδισας. |
| 305.2 | Με. κλαίοις ἄν, εἰ πράσσοις ἃ μὴ πράσσειν σε δεῖ. |
| 305.3 | Πρ. οὐ χρῆν σε λῦσαι δέλτον, ἣν ἐγὼ ’φερον. |
| 305.4 | Με. οὐδέ γε φέρειν σὲ πᾶσιν Ἕλλησιν κακά. |
| 305.5 | Πρ. ἄλλοις ἁμιλλῶ ταῦτ’· ἄφες δὲ τήνδ’ ἐμοί. |
| 310.1 | Με. οὐκ ἂν μεθείμην. Πρ. οὐδ’ ἔγωγ’ ἀφήσομαι. |
| 310.2 | Με. σκήπτρωι τάχ’ ἆρα σὸν καθαιμάξω κάρα. |
| 310.3 | Πρ. ἀλλ’ εὐκλεές τοι δεσποτῶν θνήισκειν ὕπερ. |
| 310.4 | Με. μέθες· μακροὺς δὲ δοῦλος ὢν λέγεις λόγους. |
| 310.5 | Πρ. ὦ δέσποτ’, ἀδικούμεσθα· σὰς δ’ ἐπιστολὰς |
| 315.1 | ἐξαρπάσας ὅδ’ ἐκ χερῶν ἐμῶν βίαι, |
| 315.2 | Ἀγάμεμνον, οὐδὲν τῆι δίκηι χρῆσθαι θέλει. |
| 315.3 | Αγ. ἔα· |
| 317.1 | τίς ποτ’ ἐν πύλαισι θόρυβος καὶ λόγων ἀκοσμία; |
| 317.2 | Με. οὑμὸς οὐχ ὁ τοῦδε μῦθος κυριώτερος λέγειν. |
| 317.3 | Αγ. σὺ δὲ τί τῶιδ’ ἐς ἔριν ἀφῖξαι, Μενέλεως, βίαι τ’ ἄγεις; |
| 320.1 | Με. βλέψον εἰς ἡμᾶς, ἵν’ ἀρχὰς τῶν λόγων ταύτας λάβω. |
| 320.2 | Αγ. μῶν τρέσας οὐκ ἀνακαλύψω βλέφαρον, Ἀτρέως γεγώς; |
| 320.3 | Με. τήνδ’ ὁρᾶις δέλτον, κακίστων γραμμάτων ὑπηρέτιν; |
| 320.4 | Αγ. εἰσορῶ· καὶ πρῶτα ταύτην σῶν ἀπάλλαξον χερῶν. |
| 320.5 | Με. οὔ, πρὶν ἂν δείξω γε Δαναοῖς πᾶσι τἀγγεγραμμένα. |
| 325.1 | Αγ. ἦ γὰρ οἶσθ’ ἃ μή σε καιρὸς εἰδέναι, σήμαντρ’ ἀνείς; |
| 325.2 | Με. ὥστε ς’ ἀλγῦναί γ’, ἀνοίξας ἃ σὺ κάκ’ ἠργάσω λάθραι. |
| 325.3 | Αγ. ποῦ δὲ κἄλαβές νιν; ὦ θεοί, σῆς ἀναισχύντου φρενός. |
| 325.4 | Με. προσδοκῶν σὴν παῖδ’ ἀπ’ Ἄργους εἰ στράτευμ’ ἀφίξεται. |
| 325.5 | Αγ. τί δέ σε τἀμὰ δεῖ φυλάσσειν; οὐκ ἀναισχύντου τόδε; |
| 330.1 | Με. ὅτι τὸ βούλεσθαί μ’ ἔκνιζε· σὸς δὲ δοῦλος οὐκ ἔφυν. |
| 330.2 | Αγ. οὐχὶ δεινά; τὸν ἐμὸν οἰκεῖν οἶκον οὐκ ἐάσομαι; |
| 330.3 | Με. πλάγια γὰρ φρονεῖς, τὰ μὲν νῦν, τὰ δὲ πάλαι, τὰ δ’ αὐτίκα. |
| 330.4 | Αγ. εὖ κεκόμψευσαι πονηρά· γλῶσς’ ἐπίφθονον σοφή. |
| 330.5 | Με. νοῦς δέ γ’ οὐ βέβαιος ἄδικον κτῆμα κοὐ σαφὲς φίλοις. |
| 335.1 | βούλομαι δέ ς’ ἐξελέγξαι, καὶ σὺ μήτ’ ὀργῆς ὕπο |
| 335.2 | ἀποτρέπου τἀληθὲς οὔτ’ αὖ κατατενῶ λίαν ἐγώ. |
| 335.3 | οἶσθ’, ὅτ’ ἐσπούδαζες ἄρχειν Δαναΐδαις πρὸς Ἴλιον, |
| 335.4 | τῶι δοκεῖν μὲν οὐχὶ χρήιζων, τῶι δὲ βούλεσθαι θέλων, |
| 335.5 | ὡς ταπεινὸς ἦσθα, πάσης δεξιᾶς προσθιγγάνων |
| 340.1 | καὶ θύρας ἔχων ἀκλήιστους τῶι θέλοντι δημοτῶν |
| 340.2 | καὶ διδοὺς πρόσρησιν ἑξῆς πᾶσι, κεἰ μή τις θέλοι, |
| 340.3 | τοῖς τρόποις ζητῶν πρίασθαι τὸ φιλότιμον ἐκ μέσου, |
| 340.4 | κἆιτ’, ἐπεὶ κατέσχες ἀρχάς, μεταβαλὼν ἄλλους τρόπους |
| 340.5 | τοῖς φίλοισιν οὐκέτ’ ἦσθα τοῖς πρὶν ὡς πρόσθεν φίλος, |
| 345.1 | δυσπρόσιτος ἔσω τε κλήιθρων σπάνιος; ἄνδρα δ’ οὐ χρεὼν |
| 345.2 | τὸν ἀγαθὸν πράσσοντα μεγάλα τοὺς τρόπους μεθιστάναι, |
| 345.3 | ἀλλὰ καὶ βέβαιον εἶναι τότε μάλιστα τοῖς φίλοις, |
| 345.4 | ἡνίκ’ ὠφελεῖν μάλιστα δυνατός ἐστιν εὐτυχῶν. |
| 345.5 | ταῦτα μέν σε πρῶτ’ ἐπῆλθον, ἵνα σε πρῶθ’ ηὗρον κακόν. ὡς δ’ ἐς Αὖλιν ἦλθες αὖθις χὠ Πανελλήνων στρατός, |
| 345.6 | οὐδὲν ἦσθ’, ἀλλ’ ἐξεπλήσσου τῆι τύχηι τῆι τῶν θεῶν, |
| 345.7 | οὐρίας πομπῆς σπανίζων· Δαναΐδαι δ’ ἀφιέναι |
| 345.8 | ναῦς διήγγελλον, μάτην δὲ μὴ πονεῖν ἐν Αὐλίδι. |
| 345.9 | ὡς 〈δ’〉 ἄνολβον εἶχες ὄμμα σύγχυσίν τ’, εἰ μὴ νεῶν |
| 355.1 | χιλίων ἄρχων τὸ Πριάμου πεδίον ἐμπλήσεις δορός. |
| 355.2 | κἀμὲ παρεκάλεις· Τί δράσω; τίνα 〈δὲ〉 πόρον εὕρω πόθεν; |
| 355.3 | ὥστε μὴ στερέντα ς’ ἀρχῆς ἀπολέσαι καλὸν κλέος. |
| 355.4 | κἆιτ’, ἐπεὶ Κάλχας ἐν ἱεροῖς εἶπε σὴν θῦσαι κόρην |
| 355.5 | Ἀρτέμιδι, καὶ πλοῦν ἔσεσθαι Δαναΐδαις, ἡσθεὶς φρένας |
| 360.1 | ἄσμενος θύσειν ὑπέστης παῖδα· καὶ πέμπεις ἑκών, |
| 360.2 | οὐ βίαι—μὴ τοῦτο λέξηις—σῆι δάμαρτι παῖδα σὴν |
| 360.3 | δεῦρ’ ἀποστέλλειν, Ἀχιλλεῖ πρόφασιν ὡς γαμουμένην. |
| 360.4 | κἆιθ’ ὑποστρέψας λέληψαι μεταβαλὼν ἄλλας γραφάς, |
| 360.5 | ὡς φονεὺς οὐκέτι θυγατρὸς σῆς ἔσηι; μάλιστά γε. |
| 365.1 | οὗτος αὑτός ἐστιν αἰθὴρ ὃς τάδ’ ἤκουσεν σέθεν. μυρίοι δέ τοι πεπόνθας’ αὐτό· πρὸς τὰ πράγματα |
| 365.2 | ἐκπονοῦς’ ἔχοντες, εἶτα δ’ ἐξεχώρησαν κακῶς, |
| 365.3 | τὰ μὲν ὑπὸ γνώμης πολιτῶν ἀσυνέτου, τὰ δ’ ἐνδίκως |
| 365.4 | ἀδύνατοι γεγῶτες αὐτοὶ διαφυλάξασθαι πόλιν. |
| 370.1 | Ἑλλάδος μάλιστ’ ἔγωγε τῆς ταλαιπώρου στένω, |
| 370.2 | ἥ, θέλουσα δρᾶν τι κεδνόν, βαρβάρους τοὺς οὐδένας |
| 370.3 | καταγελῶντας ἐξανήσει διὰ σὲ καὶ τὴν σὴν κόρην. |
| 370.4 | μηδέν’ ἀνδρείας ἕκατι προστάτην θείμην χθονὸς |
| 370.5 | μηδ’ ὅπλων ἄρχοντα· νοῦν χρὴ τὸν στρατηλάτην ἔχειν |
| 375 | πόλεος· ὡς ἀρκῶν ἀνὴρ πᾶς, ξύνεσιν ἢν ἔχων |
| 375.1 | τύχηι. |
| 375.2 | Χο. δεινὸν κασιγνήτοισι γίγνεσθαι ψόγους |
| 375.3 | μάχας θ’, ὅταν ποτ’ ἐμπέσωσιν εἰς ἔριν. |
| 375.4 | Αγ. βούλομαί ς’ εἰπεῖν κακῶς αὖ βραχέα, μὴ λίαν ἄνω |
| 375.5 | βλέφαρα πρὸς τἀναιδὲς ἀγαγών, ἀλλὰ σωφρονεστέρως, |
| 380.1 | ὡς ἀδελφὸν ὄντ’· ἀνὴρ γὰρ χρηστὸς αἰδεῖσθαι φιλεῖ. |
| 380.2 | εἰπέ μοι, τί δεινὰ φυσᾶις αἱματηρὸν ὄμμ’ ἔχων; |
| 380.3 | τίς ἀδικεῖ σε; τοῦ κέχρησαι; χρηστὰ λέκτρ’ ἐρᾶις λαβεῖν; |
| 380.4 | οὐκ ἔχοιμ’ ἄν σοι παρασχεῖν· ὧν γὰρ ἐκτήσω, κακῶς |
| 380.5 | ἦρχες. εἶτ’ ἐγὼ δίκην δῶ σῶν κακῶν, ὁ μὴ σφαλείς; |
| 385.1 | οὐ δάκνει σε τὸ φιλότιμον τοὐμόν, ἀλλ’ ἐν ἀγκάλαις |
| 385.2 | εὐπρεπῆ γυναῖκα χρήιζεις, τὸ λελογισμένον παρεὶς |
| 385.3 | καὶ τὸ καλόν, ἔχειν. πονηροῦ φωτὸς ἡδοναὶ κακαί. |
| 385.4 | εἰ δ’ ἐγώ, γνοὺς πρόσθεν οὐκ εὖ, μετεθέμην εὐβουλίαν, |
| 385.5 | μαίνομαι; σὺ μᾶλλον, ὅστις ἀπολέσας κακὸν λέχος |
| 390.1 | ἀναλαβεῖν θέλεις, θεοῦ σοι τὴν τύχην διδόντος εὖ. |
| 390.2 | ὤμοσαν τὸν Τυνδάρειον ὅρκον οἱ κακόφρονες |
| 390.3 | φιλόγαμοι μνηστῆρες—ἡ δέ γ’ ἐλπίς, οἶμαι μέν, θεός, |
| 390.4 | κἀξέπραξεν αὐτὸ μᾶλλον ἢ σὺ καὶ τὸ σὸν σθένος— |
| 390.5 | οὓς λαβὼν στράτευ’· ἕτοιμοι δ’ εἰσὶ μωρίαι φρενῶν. |
| 394a | οὐ γὰρ ἀσύνετον τὸ θεῖον, ἀλλ’ ἔχει συνιέναι |
| 395.1 | τοὺς κακῶς παγέντας ὅρκους καὶ κατηναγκασμένους. |
| 395.2 | τἀμὰ δ’ οὐκ ἀποκτενῶ ’γὼ τέκνα· κοὐ τὸ σὸν μὲν εὖ |
| 395.3 | παρὰ δίκην ἔσται κακίστης εὔνιδος τιμωρίαι, |
| 395.4 | ἐμὲ δὲ συντήξουσι νύκτες ἡμέραι τε δακρύοις, |
| 395.5 | ἄνομα δρῶντα κοὐ δίκαια παῖδας οὓς ἐγεινάμην. ταῦτά σοι βραχέα λέλεκται καὶ σαφῆ καὶ ῥάιδια· |
| 395.6 | εἰ δὲ μὴ βούληι φρονεῖν εὖ, τἄμ’ ἐγὼ θήσω καλῶς. |
| 395.7 | Χο. οἵδ’ αὖ διάφοροι τῶν πάρος λελεγμένων |
| 395.8 | μύθων, καλῶς δ’ ἔχουσι, φείδεσθαι τέκνων. |
| 395.9 | Με. αἰαῖ, φίλους ἄρ’ οὐκ ἐκεκτήμην τάλας. |
| 405.1 | Αγ. εἰ τοὺς φίλους γε μὴ θέλεις ἀπολλύναι. |
| 405.2 | Με. δείξεις δὲ ποῦ μοι πατρὸς ἐκ ταὐτοῦ γεγώς; |
| 405.3 | Αγ. συσσωφρονεῖν σοι βούλομ’, ἀλλ’ οὐ συννοσεῖν. |
| 405.4 | Με. ἐς κοινὸν ἀλγεῖν τοῖς φίλοισι χρὴ φίλους. |
| 405.5 | Αγ. εὖ δρῶν παρακάλει μ’, ἀλλὰ μὴ λυπῶν ἐμέ. |
| 410.1 | Με. οὐκ ἄρα δοκεῖ σοι τάδε πονεῖν σὺν Ἑλλάδι; |
| 410.2 | Αγ. Ἑλλὰς δὲ σὺν σοὶ κατὰ θεὸν νοσεῖ τινα. |
| 410.3 | Με. σκήπτρωι νυν αὔχει, σὸν κασίγνητον προδούς. |
| 410.4 | ἐγὼ δ’ ἐπ’ ἄλλας εἶμι μηχανάς τινας |
| 413.1 | φίλους τ’ ἐπ’ ἄλλους. |
| 413.2 | ΑΓΓΕΛΟΣ |
| 414 | ὦ Πανελλήνων ἄναξ, |
| 415.1 | Ἀγάμεμνον, ἥκω παῖδά σοι τὴν σὴν ἄγων, |
| 415.2 | ἣν Ἰφιγένειαν ὠνόμαζες ἐν δόμοις. |
| 415.3 | μήτηρ δ’ ὁμαρτεῖ, σῆς Κλυταιμήστρας δέμας, |
| 415.4 | καὶ παῖς Ὀρέστης, ὥς σφε τερφθείης ἰδών, |
| 415.5 | χρόνον παλαιὸν δωμάτων ἔκδημος ὤν. |
| 420.1 | ἀλλ’ ὡς μακρὰν ἔτεινον, εὔρυτον παρὰ |
| 420.2 | κρήνην ἀναψύχουσι θηλύπουν βάσιν |
| 420.3 | αὐταί τε πῶλοί τ’· ἐς δὲ λειμώνων χλόην |
| 420.4 | καθεῖμεν αὐτάς, ὡς βορᾶς γευσαίατο. |
| 420.5 | ἐγὼ δὲ πρόδρομος σῆς παρασκευῆς χάριν |
| 425.1 | ἥκω· πέπυσται γὰρ στρατός—ταχεῖα γὰρ |
| 425.2 | διῆιξε φήμη—παῖδα σὴν ἀφιγμένην. |
| 425.3 | πᾶς δ’ ἐς θέαν ὅμιλος ἔρχεται δρόμωι, |
| 425.4 | σὴν παῖδ’ ὅπως ἴδωσιν· οἱ δ’ εὐδαίμονες |
| 425.5 | ἐν πᾶσι κλεινοὶ καὶ περίβλεπτοι βροτοῖς. |
| 430.1 | λέγουσι δ’· Ὑμέναιός τις ἢ τί πράσσεται; |
| 430.2 | ἢ πόθον ἔχων θυγατρὸς Ἀγαμέμνων ἄναξ |
| 430.3 | ἐκόμισε παῖδα; τῶν δ’ ἂν ἤκουσας τάδε· |
| 430.4 | Ἀρτέμιδι προτελίζουσι τὴν νεάνιδα, |
| 430.5 | Αὐλίδος ἀνάσσηι· τίς νιν ἄξεταί ποτε; |
| 435.1 | ἀλλ’ εἷα τἀπὶ τοισίδ’ ἐξάρχου κανᾶ, |
| 435.2 | στεφανοῦσθε κρᾶτα, καὶ σύ, Μενέλεως ἄναξ, |
| 435.3 | ὑμέναιον εὐτρέπιζε, καὶ κατὰ στέγας |
| 435.4 | λωτὸς βοάσθω καὶ ποδῶν ἔστω κτύπος· |
| 435.5 | φῶς γὰρ τόδ’ ἥκει μακάριον τῆι παρθένωι. |
| 440.1 | Αγ. ἐπήινες’, ἀλλὰ στεῖχε δωμάτων ἔσω· |
| 440.2 | τὰ δ’ ἄλλ’ ἰούσης τῆς τύχης ἔσται καλῶς. οἴμοι, τί φῶ δύστηνος; ἄρξωμαι πόθεν; |
| 440.3 | ἐς οἷ’ ἀνάγκης ζεύγματ’ ἐμπεπτώκαμεν. |
| 440.4 | ὑπῆλθε δαίμων, ὥστε τῶν σοφισμάτων |
| 445.1 | πολλῶι γενέσθαι τῶν ἐμῶν σοφώτερος. |
| 445.2 | ἡ δυσγένεια δ’ ὡς ἔχει τι χρήσιμον· |
| 445.3 | καὶ γὰρ δακρῦσαι ῥαιδίως αὐτοῖς ἔχει |
| 445.4 | ἅπαντά τ’ εἰπεῖν· τῶι δὲ γενναίωι φύσιν |
| 445.5 | ἄνολβα πάντα· προστάτην δὲ τοῦ βίου τὸν ὄγκον ἔχομεν τῶι τ’ ὄχλωι δουλεύομεν. |
| 445.6 | ἐγὼ γὰρ ἐκβαλεῖν μὲν αἰδοῦμαι δάκρυ, |
| 445.7 | τὸ μὴ δακρῦσαι δ’ αὖθις αἰδοῦμαι τάλας, |
| 445.8 | ἐς τὰς μεγίστας συμφορὰς ἀφιγμένος. |
| 445.9 | εἶἑν· τί φήσω πρὸς δάμαρτα τὴν ἐμήν; |
| 455.1 | πῶς δέξομαί νιν; ποῖον ὄμμα συμβαλῶ; |
| 455.2 | καὶ γάρ μ’ ἀπώλες’ ἐπὶ κακοῖς ἅ μοι πάρα |
| 455.3 | ἐλθοῦς’ ἄκλητος. εἰκότως δ’ ἅμ’ ἕσπετο |
| 455.4 | θυγατρὶ νυμφεύσουσα καὶ τὰ φίλτατα |
| 455.5 | δώσους’, ἵν’ ἡμᾶς ὄντας εὑρήσει κακούς. |
| 460.1 | τὴν δ’ αὖ τάλαιναν παρθένον—τί παρθένον; |
| 460.2 | Ἅιδης νιν, ὡς ἔοικε, νυμφεύσει τάχα— |
| 460.3 | ὡς ὤικτις’· οἶμαι γάρ νιν ἱκετεύσειν τάδε· |
| 460.4 | Ὦ πάτερ, ἀποκτενεῖς με; τοιούτους γάμους |
| 460.5 | γήμειας αὐτὸς χὤστις ἐστί σοι φίλος. |
| 465.1 | παρὼν δ’ Ὀρέστης ἐγγὺς ἀναβοήσεται |
| 465.2 | οὐ συνετὰ συνετῶς· ἔτι γάρ ἐστι νήπιος. |
| 465.3 | αἰαῖ, τὸν Ἑλένης ὥς μ’ ἀπώλεσεν γάμον |
| 465.4 | γήμας ὁ Πριάμου Πάρις, ὃς εἴργασται τάδε. |
| 465.5 | Χο. κἀγὼ κατώικτιρ’, ὡς γυναῖκα δεῖ ξένην |
| 470.1 | ὑπὲρ τυράννων συμφορᾶς καταστένειν. Με. ἀδελφέ, δός μοι δεξιᾶς τῆς σῆς θιγεῖν. |
| 470.2 | Αγ. δίδωμι· σὸν γὰρ τὸ κράτος, ἄθλιος δ’ ἐγώ. |
| 470.3 | Με. Πέλοπα κατόμνυμ’, ὃς πατὴρ τοὐμοῦ πατρὸς |
| 470.4 | τοῦ σοῦ τ’ ἐκλήθη, τὸν τεκόντα τ’ Ἀτρέα, |
| 475.1 | ἦ μὴν ἐρεῖν σοι τἀπὸ καρδίας σαφῶς |
| 475.2 | καὶ μὴ ’πίτηδες μηδέν, ἀλλ’ ὅσον φρονῶ. |
| 475.3 | ἐγώ ς’ ἀπ’ ὄσσων ἐκβαλόντ’ ἰδὼν δάκρυ |
| 475.4 | ὤικτιρα καὐτὸς ἀνταφῆκά σοι πάλιν |
| 475.5 | καὶ τῶν παλαιῶν ἐξαφίσταμαι λόγων, |
| 480.1 | οὐκ ἐς σὲ δεινός, εἰμὶ δ’ οὗπερ εἶ σὺ νῦν. |
| 480.2 | καί σοι παραινῶ μήτ’ ἀποκτείνειν τέκνον |
| 480.3 | μήτ’ ἀνθελέσθαι τοὐμόν· οὐ γὰρ ἔνδικον |
| 480.4 | σὲ μὲν στενάζειν, τἀμὰ δ’ ἡδέως ἔχειν, |
| 480.5 | θνήισκειν τε τοὺς σούς, τοὺς δ’ ἐμοὺς ὁρᾶν φάος. |
| 485.1 | τί βούλομαι γάρ; οὐ γάμους ἐξαιρέτους |
| 485.2 | ἄλλους λάβοιμ’ ἄν, εἰ γάμων ἱμείρομαι; |
| 485.3 | ἀλλ’ ἀπολέσας ἀδελφόν, ὅν μ’ ἥκιστ’ ἐχρῆν, |
| 485.4 | Ἑλένην ἕλωμαι, τὸ κακὸν ἀντὶ τἀγαθοῦ; |
| 485.5 | ἄφρων νέος τ’ ἦ, πρὶν τὰ πράγματ’ ἐγγύθεν |
| 490.1 | σκοπῶν ἐσεῖδον οἷον ἦν κτείνειν τέκνα. |
| 490.2 | ἄλλως τέ μ’ ἔλεος τῆς ταλαιπώρου κόρης |
| 490.3 | ἐσῆλθε, συγγένειαν ἐννοουμένωι, |
| 490.4 | ἣ τῶν ἐμῶν ἕκατι θύεσθαι γάμων |
| 490.5 | μέλλει. τί δ’ Ἑλένης παρθένωι τῆι σῆι μέτα; |
| 495.1 | ἴτω στρατεία διαλυθεῖς’ ἐξ Αὐλίδος, |
| 495.2 | σὺ δ’ ὄμμα παῦσαι δακρύοις τέγγων τὸ σόν, |
| 495.3 | ἀδελφέ, κἀμὲ παρακαλῶν ἐς δάκρυα. |
| 495.4 | εἰ δέ τι κόρης σῆς θεσφάτων μέτεστι σοί, |
| 495.5 | μὴ ’μοὶ μετέστω· σοὶ νέμω τοὐμὸν μέρος. ἀλλ’ ἐς μεταβολὰς ἦλθον ἀπὸ δεινῶν λόγων; εἰκὸς πέπονθα· τὸν ὁμόθεν πεφυκότα |
| 495.6 | στέργων μετέπεσον. ἀνδρὸς οὐ κακοῦ τρόποι |
| 495.7 | τοιοίδε, χρῆσθαι τοῖσι βελτίστοις ἀεί. |
| 495.8 | Χο. γενναῖ’ ἔλεξας Ταντάλωι τε τῶι Διὸς |
| 505.1 | πρέποντα· προγόνους οὐ καταισχύνεις σέθεν. |
| 505.2 | Αγ. αἰνῶ σε, Μενέλα’, ὅτι παρὰ γνώμην ἐμὴν |
| 505.3 | ὑπέθηκας ὀρθῶς τοὺς λόγους σοῦ τ’ ἀξίως. |
| 505.4 | ταραχὴ δ’ ἀδελφῶν διά τ’ ἔρωτα γίγνεται |
| 505.5 | πλεονεξίαν τε δωμάτων· ἀπέπτυσα |
| 510.1 | τοιάνδε συγγένειαν ἀλλήλοιν πικράν. |
| 510.2 | ἀλλ’ ἥκομεν γὰρ εἰς ἀναγκαίας τύχας, |
| 510.3 | θυγατρὸς αἱματηρὸν ἐκπρᾶξαι φόνον. |
| 510.4 | Με. πῶς; τίς δ’ ἀναγκάσει σε τήν γε σὴν κτανεῖν; |
| 510.5 | Αγ. ἅπας Ἀχαιῶν σύλλογος στρατεύματος. |
| 515.1 | Με. οὔκ, ἤν νιν εἰς Ἄργος 〈γ’〉 ἀποστείληις πάλιν. |
| 515.2 | Αγ. λάθοιμι τοῦτ’ ἄν, ἀλλ’ ἐκεῖν’ οὐ λήσομεν. |
| 515.3 | Με. τὸ ποῖον; οὔτοι χρὴ λίαν ταρβεῖν ὄχλον. |
| 515.4 | Αγ. Κάλχας ἐρεῖ μαντεύματ’ Ἀργείων στρατῶι. |
| 515.5 | Με. οὔκ, ἢν θάνηι γε πρόσθε· τοῦτο δ’ εὐμαρές. |
| 520.1 | Αγ. τὸ μαντικὸν πᾶν σπέρμα φιλότιμον κακόν. |
| 520.2 | Με. †κοὐδέν γ’ ἄχρηστον οὐδὲ χρήσιμον παρόν.† |
| 520.3 | Αγ. ἐκεῖνο δ’ οὐ δέδοικας οὕμ’ ἐσέρχεται; |
| 520.4 | Με. ὃν μὴ σὺ φράζεις πῶς ὑπολάβοιμ’ ἂν λόγον; |
| 520.5 | Αγ. τὸ Σισύφειον σπέρμα πάντ’ οἶδεν τάδε. |
| 525.1 | Με. οὐκ ἔστ’ Ὀδυσσεὺς ὅτι σὲ κἀμὲ πημανεῖ. Αγ. ποικίλος ἀεὶ πέφυκε τοῦ τ’ ὄχλου μέτα. |
| 525.2 | Με. φιλοτιμίαι μὲν ἐνέχεται, δεινῶι κακῶι. |
| 525.3 | Αγ. οὔκουν δοκεῖς νιν στάντ’ ἐν Ἀργείοις μέσοις |
| 525.4 | λέξειν ἃ Κάλχας θέσφατ’ ἐξηγήσατο, |
| 530.1 | κἄμ’ ὡς ὑπέστην θῦμα, κἆιτ’ ἐψευδόμην |
| 530.2 | Ἀρτέμιδι θύσειν; οὐ ξυναρπάσας στρατόν, |
| 530.3 | σὲ κἄμ’ ἀποκτείναντας Ἀργείους κόρην |
| 530.4 | σφάξαι κελεύσει; κἂν πρὸς Ἄργος ἐκφύγω, |
| 530.5 | ἐλθόντες αὐτοῖς τείχεσιν Κυκλωπίοις |
| 535.1 | ἀναρπάσουσι καὶ κατασκάψουσι γῆν. |
| 535.2 | τοιαῦτα τἀμὰ πήματ’· ὦ τάλας ἐγώ, |
| 535.3 | ὡς ἠπόρημαι πρὸς θεῶν τὰ νῦν τάδε. |
| 535.4 | ἕν μοι φύλαξον, Μενέλεως, ἀνὰ στρατὸν |
| 535.5 | ἐλθών, ὅπως ἂν μὴ Κλυταιμήστρα τάδε |
| 540.1 | μάθηι, πρὶν Ἅιδηι παῖδ’ ἐμὴν προσθῶ λαβών, |
| 540.2 | ὡς ἐπ’ ἐλαχίστοις δακρύοις πράσσω κακῶς. |
| 540.3 | ὑμεῖς δὲ σιγήν, ὦ ξέναι, φυλάσσετε. |
| 540.4 | Χο. μάκαρες οἳ μετρίας θεοῦ |
| 540.5 | μετά τε σωφροσύνας μετέ‐ |
| 545.1 | σχον λέκτρων Ἀφροδίτας, |
| 545.2 | γαλανείαι χρησάμενοι |
| 545.3 | μαινομένων οἴστρων, ὅθι δὴ |
| 545.4 | δίδυμ’ ὁ χρυσοκόμας Ἔρως |
| 545.5 | τόξ’ ἐντείνεται χαρίτων, τὸ μὲν ἐπ’ εὐαίωνι πότμωι, |
| 545.6 | τὸ δ’ ἐπὶ συγχύσει βιοτᾶς. |
| 545.7 | ἀπενέπω νιν ἁμετέρων, ὦ Κύπρι καλλίστα, θαλάμων. |
| 545.8 | εἴη δέ μοι μετρία |
| 555.1 | μὲν χάρις, πόθοι δ’ ὅσιοι, |
| 555.2 | καὶ μετέχοιμι τᾶς Ἀφροδί‐ |
| 555.3 | τας, πολλὰν δ’ ἀποθείμαν. |
| 555.4 | διάφοροι δὲ φύσεις βροτῶν, |
| 555.5 | διάφοροι δὲ τρόποι· τὸ δ’ ὀρ‐ |
| 560.1 | θῶς ἐσθλὸν σαφὲς αἰεί· |
| 560.2 | τροφαί θ’ αἱ παιδευόμεναι |
| 560.3 | μέγα φέρους’ ἐς τὰν ἀρετάν· |
| 560.4 | τό τε γὰρ αἰδεῖσθαι σοφία, |
| 560.5 | †τάν τ’ ἐξαλλάσσουσαν ἔχει |
| 565.1 | χάριν ὑπὸ γνώμας ἐσορᾶν† |
| 565.2 | τὸ δέον, ἔνθα δόξα φέρει |
| 565.3 | κλέος ἀγήρατον βιοτᾶι. |
| 565.4 | μέγα τι θηρεύειν ἀρετάν, |
| 565.5 | γυναιξὶ μὲν κατὰ Κύ‐ |
| 570.1 | πριν κρυπτάν, ἐν ἀνδράσι δ’ αὖ |
| 570.2 | †κόσμος ἔνδον ὁ μυριοπλη‐ |
| 570.3 | θὴς† μείζω πόλιν αὔξει. |
| 570.4 | †ἔμολες, ὦ Πάρις, ἧιτε σύ γε† |
| 570.5 | βουκόλος ἀργενναῖς ἐτράφης |
| 575.1 | Ἰδαίαις παρὰ μόσχοις, |
| 575.2 | βάρβαρα συρίζων, Φρυγίων αὐλῶν Οὐλύμπου καλάμοις |
| 575.3 | μιμήματα †πνέων†. |
| 575.4 | εὔθηλοι δὲ τρέφοντο βόες, |
| 580.1 | †ὅτι σε κρίσις ἔμενε† θεᾶν, |
| 580.2 | ἅ ς’ ἐς Ἑλλάδα πέμπει· |
| 580.3 | ἐλεφαντοδέτων πάροι‐ |
| 580.4 | θεν θρόνων ὃς στὰς Ἑλένας |
| 580.5 | ἐν ἀντωποῖς βλεφάροις |
| 585.1 | ἔρωτά τ’ ἔδωκας ἔρωτί τ’ |
| 585.2 | αὐτὸς ἐπτοήθης. |
| 585.3 | ὅθεν ἔριν ἔριν |
| 585.4 | Ἑλλάδα σὺν δορὶ ναυσί τ’ ἄγεις |
| 585.5 | †ἐς Τροίας πέργαμα†. |
| 590.1 | ἰὼ ἰώ· μεγάλαι μεγάλων |
| 590.2 | εὐδαιμονίαι· τὴν τοῦ βασιλέως |
| 590.3 | ἴδετ’ Ἰφιγένειαν, ἄνασσαν ἐμήν, |
| 590.4 | τὴν Τυνδάρεω τε Κλυταιμήστραν, |
| 590.5 | ὡς ἐκ μεγάλων ἐβλαστήκας’ |
| 595.1 | ἐπί τ’ εὐμήκεις ἥκουσι τύχας. |
| 595.2 | θεοί γ’ οἱ κρείσσους οἵ τ’ ὀλβοφόροι |
| 595.3 | τοῖς οὐκ εὐδαίμοσι θνητῶν. |
| 595.4 | στῶμεν, Χαλκίδος ἔκγονα θρέμματα, |
| 595.5 | τὴν βασίλειαν δεξώμεθ’ ὄχων ἄπο μὴ σφαλερῶς ἐπὶ γαῖαν, |
| 595.6 | ἀγανῶς δὲ χεροῖν, μαλακῆι γνώμηι, |
| 595.7 | μὴ ταρβήσηι νεωστί μοι μολὸν |
| 595.8 | κλεινὸν τέκνον Ἀγαμέμνονος, |
| 595.9 | μηδὲ θόρυβον μηδ’ ἔκπληξιν |
| 605.1 | ταῖς Ἀργείαις |
| 605.2 | ξεῖναι ξείναις παρέχωμεν. |
| 605.3 | ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ |
| 607.1 | ὄρνιθα μὲν τόνδ’ αἴσιον ποιούμεθα, |
| 607.2 | τὸ σόν τε χρηστὸν καὶ λόγων εὐφημίαν· |
| 607.3 | ἐλπίδα δ’ ἔχω τιν’ ὡς ἐπ’ ἐσθλοῖσιν γάμοις |
| 610.1 | πάρειμι νυμφαγωγός. ἀλλ’ ὀχημάτων |
| 610.2 | ἔξω πορεύεθ’ ἃς φέρω φερνὰς κόρηι |
| 610.3 | καὶ πέμπετ’ ἐς μέλαθρον εὐλαβούμενοι. |
| 610.4 | σὺ δ’, ὦ τέκνον μοι, λεῖπε πωλικοὺς ὄχους, |
| 610.5 | ἁβρὸν τιθεῖσα κῶλον ἀσθενές θ’ ἅμα. |
| 615.1 | ὑμεῖς δὲ νεάνιδές νιν ἀγκάλαις ἔπι |
| 615.2 | δέξασθε καὶ πορεύσατ’ ἐξ ὀχημάτων. |
| 615.3 | κἀμοὶ χερός τις ἐνδότω στηρίγματα, θάκους ἀπήνης ὡς ἂν ἐκλίπω καλῶς. |
| 615.4 | αἱ δ’ ἐς τὸ πρόσθεν στῆτε πωλικῶν ζυγῶν· |
| 620.1 | φοβερὸν γὰρ ἀπαράμυθον ὄμμα πωλικόν. |
| 620.2 | καὶ παῖδα τόνδε, τὸν Ἀγαμέμνονος γόνον, |
| 620.3 | λάζυσθ’, Ὀρέστην· ἔτι γάρ ἐστι νήπιος. |
| 620.4 | τέκνον, καθεύδεις, πωλικῶι δαμεὶς ὄχωι; |
| 620.5 | ἔγειρ’ ἀδελφῆς ἐφ’ ὑμέναιον εὐτυχῶς· |
| 625.1 | ἀνδρὸς γὰρ ἀγαθοῦ κῆδος αὐτὸς ἐσθλὸς ὢν |
| 625.2 | λήψηι, κόρης Νηρῆιδος ἰσοθέου γένους. |
| 625.3 | ἑξῆς κάθησο δεῦρό μου ποδός, τέκνον· |
| 625.4 | πρὸς μητέρ’, Ἰφιγένεια, μακαρίαν δέ με |
| 625.5 | ξέναισι ταῖσδε πλησία σταθεῖσα δός, |
| 630 | καὶ δεῦρο δὴ πατέρα πρόσειπε σὸν φίλον. |
| 633.1 | ὦ σέβας ἐμοὶ μέγιστον, Ἀγαμέμνων ἄναξ, |
| 633.2 | ἥκομεν, ἐφετμαῖς οὐκ ἀπιστοῦσαι σέθεν. |
| 631 | ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ |
| 631.1 | ὦ μῆτερ, ὑποδραμοῦσά σ’—ὀργισθῆις δὲ μή— |
| 631.2 | πρὸς στέρνα πατρὸς στέρνα τἀμὰ προσβαλῶ. |
| 635.1 | ἐγὼ δὲ βούλομαι τὰ σὰ στέρν’, ὦ πάτερ, |
| 635.2 | ὑποδραμοῦσα προσβαλεῖν διὰ χρόνου· |
| 635.3 | ποθῶ γὰρ ὄμμα 〈δὴ〉 σόν· ὀργισθῆις δὲ μή. |
| 635.4 | Κλ. ἀλλ’, ὦ τέκνον, χρή· φιλοπάτωρ δ’ ἀεί ποτ’ εἶ |
| 635.5 | μάλιστα παίδων τῶιδ’ ὅσους ἐγὼ ’τεκον. |
| 640.1 | Ιφ. ὦ πάτερ, ἐσεῖδόν ς’ ἀσμένη πολλῶι χρόνωι. |
| 640.2 | Αγ. καὶ γὰρ πατὴρ σέ· τόδ’ ἴσον ὑπὲρ ἀμφοῖν λέγεις. |
| 640.3 | Ιφ. χαῖρ’· εὖ δέ μ’ ἀγαγὼν πρὸς ς’ ἐποίησας, πάτερ. |
| 640.4 | Αγ. οὐκ οἶδ’ ὅπως φῶ τοῦτο καὶ μὴ φῶ, τέκνον. |
| 640.5 | Ιφ. ἔα· |
| 644 | ὡς οὐ βλέπεις εὔκηλον ἄσμενός μ’ ἰδών. |
| 645.1 | Αγ. πόλλ’ ἀνδρὶ βασιλεῖ καὶ στρατηλάτηι μέλει. |
| 645.2 | Ιφ. παρ’ ἐμοὶ γενοῦ νῦν, μὴ ’πὶ φροντίδας τρέπου. |
| 645.3 | Αγ. ἀλλ’ εἰμὶ παρὰ σοὶ νῦν ἅπας κοὐκ ἄλλοθι. |
| 645.4 | Ιφ. μέθες νυν ὀφρὺν ὄμμα τ’ ἔκτεινον φίλον. |
| 645.5 | Αγ. ἰδού, γέγηθά ς’ ὡς γέγηθ’ ὁρῶν, τέκνον. Ιφ. κἄπειτα λείβεις δάκρυ’ ἀπ’ ὀμμάτων σέθεν; |
| 645.6 | Αγ. μακρὰ γὰρ ἡμῖν ἡ ’πιοῦς’ ἀπουσία. |
| 645.7 | Ιφ. οὐκ οἶδ’ ὅτι φήις, οὐκ οἶδα, φίλτατ’ ἐμοὶ πάτερ. |
| 662.1 | ποῦ τοὺς Φρύγας λέγουσιν ὠικίσθαι, πάτερ; |
| 662.2 | Αγ. οὗ μήποτ’ οἰκεῖν ὤφελ’ ὁ Πριάμου Πάρις. |
| 662.3 | Ιφ. μακρὰν ἀπαίρεις, ὦ πάτερ, λιπὼν ἐμέ. |
| 665 | Αγ. ἐς ταὐτόν, ὦ θύγατερ, ἥξεις σῶι πατρί. |
| 653.1 | συνετὰ λέγουσα μᾶλλον εἰς οἶκτόν μ’ ἄγεις. |
| 653.2 | Ιφ. ἀσύνετά νυν ἐροῦμεν, εἰ σέ γ’ εὐφρανῶ. |
| 655.1 | Αγ. παπαῖ· τὸ σιγᾶν οὐ σθένω, σὲ δ’ ἤινεσα. |
| 655.2 | Ιφ. μέν’, ὦ πάτερ, κατ’ οἶκον ἐπὶ τέκνοις σέθεν. |
| 655.3 | Αγ. θέλω γε, τὸ †θέλειν† δ’ οὐκ ἔχων ἀλγύνομαι. |
| 655.4 | Ιφ. ὄλοιντο λόγχαι καὶ τὰ Μενέλεω κακά. |
| 655.5 | Αγ. ἄλλους ὀλεῖ πρόσθ’ ἁμὲ διολέσαντ’ ἔχει. |
| 660.1 | Ιφ. ὡς πολὺν ἀπῆσθα χρόνον ἐν Αὐλίδος μυχοῖς. |
| 660.2 | Αγ. καὶ νῦν γέ μ’ ἴσχει δή τι μὴ στέλλειν στρατόν. |
| 666 | Ιφ. φεῦ· |
| 666.1 | εἴθ’ ἦν καλόν †μοι σοί τ’ ἄγειν σύμπλουν ἐμέ†. |
| 666.2 | Αγ. ἔτ’ ἔστι καὶ σοὶ πλοῦς, ἵνα †μνήση† πατρός. |
| 666.3 | Ιφ. σὺν μητρὶ πλεύσας’ ἢ μόνη πορεύσομαι; |
| 666.4 | Αγ. μόνη, μονωθεῖς’ ἀπὸ πατρὸς καὶ μητέρος. |
| 670.1 | Ιφ. οὔ πού μ’ ἐς ἄλλα δώματ’ οἰκίζεις, πάτερ; |
| 670.2 | Αγ. ἐατέ’· οὐ χρὴ τοιάδ’ εἰδέναι κόρας. |
| 670.3 | Ιφ. σπεῦδ’ ἐκ Φρυγῶν μοι, θέμενος εὖ τἀκεῖ, πάτερ. |
| 670.4 | Αγ. θῦσαί με θυσίαν πρῶτα δεῖ τιν’ ἐνθάδε. |
| 670.5 | Ιφ. ἀλλὰ ξὺν ἱεροῖς χρὴ τό γ’ εὐσεβὲς σκοπεῖν. |
| 675.1 | Αγ. εἴσηι σύ· χερνίβων γὰρ ἑστήξεις πέλας. |
| 675.2 | Ιφ. στήσομεν ἄρ’ ἀμφὶ βωμόν, ὦ πάτερ, χορούς; |
| 675.3 | Αγ. ζηλῶ σὲ μᾶλλον ἢ ’μὲ τοῦ μηδὲν φρονεῖν. |
| 675.4 | χώρει δὲ μελάθρων ἐντός—ὀφθῆναι κόραις |
| 675.5 | πικρόν—φίλημα δοῦσα δεξιάν τέ μοι, |
| 680.1 | μέλλουσα δαρὸν πατρὸς ἀποικήσειν χρόνον. |
| 680.2 | ὦ στέρνα καὶ παρῆιδες, ὦ ξανθαὶ κόμαι, |
| 680.3 | ὡς ἄχθος ἡμῖν ἐγένεθ’ ἡ Φρυγῶν πόλις |
| 680.4 | Ἑλένη τε. παύω τοὺς λόγους· ταχεῖα γὰρ |
| 680.5 | νοτὶς διώκει μ’ ὀμμάτων ψαύσαντά σου. |
| 685.1 | ἴθ’ ἐς μέλαθρα. σὲ δὲ παραιτοῦμαι τάδε, |
| 685.2 | Λήδας γένεθλον, εἰ κατωικτίσθην ἄγαν, |
| 685.3 | μέλλων Ἀχιλλεῖ θυγατέρ’ ἐκδώσειν ἐμήν. |
| 685.4 | ἀποστολαὶ γὰρ μακάριαι μέν, ἀλλ’ ὅμως |
| 685.5 | δάκνουσι τοὺς τεκόντας, ὅταν ἄλλοις δόμοις |
| 690.1 | παῖδας παραδιδῶι πολλὰ μοχθήσας πατήρ. |
| 690.2 | Κλ. οὐχ ὧδ’ ἀσύνετός εἰμι, πείσεσθαι δέ με |
| 690.3 | καὐτὴν δόκει τάδ’, ὥστε μή σε νουθετεῖν, |
| 690.4 | ὅταν σὺν ὑμεναίοισιν ἐξάγω κόρην· |
| 690.5 | ἀλλ’ ὁ νόμος αὐτὰ τῶι χρόνωι συνισχνανεῖ. |
| 695.1 | τοὔνομα μὲν οὖν παῖδ’ οἶδ’ ὅτωι κατήινεσας, |
| 695.2 | γένους δὲ ποίου χὠπόθεν μαθεῖν θέλω. |
| 695.3 | Αγ. Αἴγινα θυγάτηρ ἐγένετ’ Ἀσωποῦ πατρός. Κλ. ταύτην δὲ θνητῶν ἢ θεῶν ἔζευξε τίς; |
| 695.4 | Αγ. Ζεύς· Αἰακὸν δ’ ἔφυσεν, Οἰνώνης πρόμον. Κλ. τοῦ δ’ Αἰακοῦ παῖς τίς κατέσχε δώματα; |
| 695.5 | Αγ. Πηλεύς· ὁ Πηλεὺς δ’ ἔσχε Νηρέως κόρην. |
| 695.6 | Κλ. θεοῦ διδόντος ἢ βίαι θεῶν λαβών; |
| 695.7 | Αγ. Ζεὺς ἠγγύησε καὶ δίδως’ δίδως ὁ κύριος. |
| 695.8 | Κλ. γαμεῖ δὲ ποῦ νιν; ἦ κατ’ οἶδμα πόντιον; |
| 705.1 | Αγ. Χείρων ἵν’ οἰκεῖ σεμνὰ Πηλίου βάθρα. |
| 705.2 | Κλ. οὗ φασι Κενταύρειον ὠικίσθαι γένος; |
| 705.3 | Αγ. ἐνταῦθ’ ἔδαισαν Πηλέως γάμους θεοί. |
| 705.4 | Κλ. Θέτις δ’ ἔθρεψεν ἢ πατὴρ Ἀχιλλέα; |
| 705.5 | Αγ. Χείρων, ἵν’ ἤθη μὴ μάθοι κακῶν βροτῶν. |
| 710 | Κλ. φεῦ· |
| 710.1 | σοφός γ’ ὁ θρέψας χὠ διδοὺς σοφωτέροις. |
| 710.2 | Αγ. τοιόσδε παιδὸς σῆς ἀνὴρ ἔσται πόσις. |
| 710.3 | Κλ. οὐ μεμπτός· οἰκεῖ δ’ ἄστυ ποῖον Ἑλλάδος; |
| 710.4 | Αγ. Ἀπιδανὸν ἀμφὶ ποταμὸν ἐν Φθίας ὅροις. |
| 710.5 | Κλ. ἐκεῖς’ ἀπάξει σὴν ἐμήν τε παρθένον; |
| 715.1 | Αγ. κείνωι μελήσει ταῦτα τῶι κεκτημένωι. |
| 715.2 | Κλ. ἀλλ’ εὐτυχοίτην. τίνι δ’ ἐν ἡμέραι γαμεῖ; |
| 715.3 | Αγ. ὅταν σελήνης ἐντελὴς ἔλθηι κύκλος. |
| 715.4 | Κλ. προτέλεια δ’ ἤδη παιδὸς ἔσφαξας θεᾶι; |
| 715.5 | Αγ. μέλλω· ’πὶ ταύτηι καὶ καθέσταμεν τύχηι. |
| 720.1 | Κλ. κἄπειτα δαίσεις τοὺς γάμους ἐς ὕστερον; |
| 720.2 | Αγ. θύσας γε θύμαθ’ ἁμὲ χρὴ θῦσαι θεοῖς. |
| 720.3 | Κλ. ἡμεῖς δὲ θοίνην ποῦ γυναιξὶ θήσομεν; |
| 720.4 | Αγ. ἐνθάδε παρ’ εὐπρύμνοισιν Ἀργείων πλάταις. |
| 720.5 | Κλ. καλῶς ἀναγκαίως τε· συνενέγκαι δ’ ὅμως. |
| 725.1 | Αγ. οἶσθ’ οὖν ὃ δρᾶσον, ὦ γύναι· πιθοῦ δέ μοι. Κλ. τί χρῆμα; πείθεσθαι γὰρ εἴθισμαι σέθεν. |
| 725.2 | Αγ. ἡμεῖς μὲν ἐνθάδ’, οὗπέρ ἐσθ’ ὁ νυμφίος ... |
| 725.3 | Κλ. μητρὸς τί χωρὶς δράσεθ’ ἁμὲ δρᾶν χρεών; |
| 725.4 | Αγ. ἐκδώσομεν σὴν παῖδα Δαναΐδων μέτα. |
| 730.1 | Κλ. ἡμᾶς δὲ ποῦ χρὴ τηνικαῦτα τυγχάνειν; |
| 730.2 | Αγ. χώρει πρὸς Ἄργος παρθένους τε τημέλει. |
| 730.3 | Κλ. λιποῦσα παῖδα; τίς δ’ ἀνασχήσει φλόγα; |
| 730.4 | Αγ. ἐγὼ παρέξω φῶς ὃ νυμφίοις πρέπει. |
| 730.5 | Κλ. οὐχ ὁ νόμος οὗτος οὐδὲ φαῦλ’ ἡγητέα. |
| 735.1 | Αγ. οὐ καλὸν ἐν ὄχλωι ς’ ἐξομιλεῖσθαι στρατοῦ. |
| 735.2 | Κλ. καλὸν τεκοῦσαν τἀμά μ’ ἐκδοῦναι τέκνα. |
| 735.3 | Αγ. καὶ τάς γ’ ἐν οἴκωι μὴ μόνας εἶναι κόρας. |
| 735.4 | Κλ. ὀχυροῖσι παρθενῶσι φρουροῦνται καλῶς. |
| 735.5 | Αγ. πιθοῦ. Κλ. μὰ τὴν ἄνασσαν Ἀργείαν θεάν. |
| 740.1 | ἐλθὼν δὲ τἄξω πρᾶσσε, τἀν δόμοις δ’ ἐγώ, |
| 740.2 | ἃ χρὴ παρεῖναι νυμφίοισι παρθένοις. |
| 740.3 | Αγ. οἴμοι· μάτην ἦιξ’, ἐλπίδος δ’ ἀπεσφάλην, |
| 740.4 | ἐξ ὀμμάτων δάμαρτ’ ἀποστεῖλαι θέλων. |
| 740.5 | σοφίζομαι δὲ κἀπὶ τοῖσι φιλτάτοις |
| 745.1 | τέχνας πορίζω, πανταχῆι νικώμενος. |
| 745.2 | ὅμως δὲ σὺν Κάλχαντι τῶι θυηπόλωι |
| 745.3 | κοινῆι τὸ τῆι θεῶι φίλον, ἐμοὶ δ’ οὐκ εὐτυχές, |
| 745.4 | ἐξευπορήσων εἶμι, μόχθον Ἑλλάδος. |
| 745.5 | χρὴ δ’ ἐν δόμοισιν ἄνδρα τὸν σοφὸν τρέφειν γυναῖκα χρηστὴν κἀγαθήν, ἢ μὴ τρέφειν. |
| 745.6 | Χο. ἥξει δὴ Σιμόεντα καὶ |
| 745.7 | δίνας ἀργυροειδεῖς ἄγυρις Ἑλλάνων στρατιᾶς |
| 745.8 | ἀνά τε ναυσὶν καὶ σὺν ὅπλοις |
| 755.1 | Ἴλιον ἐς τὸ Τροίας |
| 755.2 | Φοιβήιον δάπεδον, |
| 755.3 | τὰν Κασσάνδραν ἵν’ ἀκού‐ |
| 755.4 | ω ῥίπτειν ξανθοὺς πλοκάμους |
| 755.5 | χλωροκόμωι στεφάνωι δάφνας |
| 760.1 | κοσμηθεῖσαν, ὅταν θεοῦ |
| 760.2 | μαντόσυνοι πνεύσως’ ἀνάγκαι. |
| 760.3 | στάσονται δ’ ἐπὶ περγάμων |
| 760.4 | Τροίας ἀμφί τε τείχη |
| 760.5 | Τρῶες, ὅταν χάλκασπις Ἄρης |
| 765.1 | πόντιος εὐπρώιροιο πλάτας |
| 765.2 | εἰρεσίαι πελάζηι |
| 765.3 | Σιμουντίοις ὀχετοῖς, |
| 765.4 | τὰν τῶν ἐν αἰθέρι δισ‐ |
| 765.5 | σῶν Διοσκούρων Ἑλέναν |
| 770.1 | ἐκ Πριάμου κομίσαι θέλων |
| 770.2 | ἐς γᾶν Ἑλλάδα δοριπόνων |
| 770.3 | ἀσπίσι καὶ λόγχαις Ἀχαιῶν. |
| 770.4 | Πέργαμον δὲ Φρυγῶν πόλιν |
| 770.5 | λαΐνους περὶ πύργους |
| 775.1 | κυκλώσας Ἄρει φονίωι |
| 775.2 | λαιμοτόμους κεφαλὰς †σπάσας |
| 775.3 | πόλισμα Τροίας† |
| 775.4 | πέρσας κατ’ ἄκρας πόλιν, |
| 775.5 | θήσει κόρας πολυκλαύ‐ |
| 780.1 | τους δάμαρτά τε Πριάμου. |
| 780.2 | ἁ δὲ Διὸς Ἑλένα κόρα |
| 780.3 | πολύκλαυτος ἐσεῖται |
| 780.4 | πόσιν προλιποῦσα. |
| 784-785 | μήτ’ ἐμοὶ μήτ’ ἐμοῖσι τέκνων τέκνοις |
| 786.1 | ἐλπὶς ἅδε ποτ’ ἔλθοι, |
| 786.2 | οἵαν αἱ πολύχρυσοι |
| 786.3 | Λυδαὶ καὶ Φρυγῶν ἄλοχοι |
| 786.4 | σχήσουσι, παρ’ ἱστοῖς |
| 790.1 | μυθεῦσαι τάδ’ ἐς ἀλλήλας· |
| 790.2 | Τίς ἄρα μ’ εὐπλοκάμους κόμας |
| 790.3 | †ἔρυμα δακρυόεν τανύσας† |
| 790.4 | πατρίδος ὀλομένας ἀπολωτιεῖ; |
| 790.5 | διὰ σέ, τὰν κύκνου δολιχαύχενος γόνον, |
| 795.1 | εἰ δὴ φάτις ἔτυμος ὡς |
| 795.2 | †ἔτυχε Λήδα† ὄρνιθι πταμένωι, |
| 795.3 | Διὸς ὅτ’ ἀλλάχθη δέμας, εἴτ’ |
| 795.4 | ἐν δέλτοις Πιερίσιν |
| 795.5 | μῦθοι τάδ’ ἐς ἀνθρώπους ἤνεγκαν παρὰ καιρὸν ἄλλως. |
| 795.6 | ΑΧΙΛΛΕΥΣ |
| 801.1 | ποῦ τῶν Ἀχαιῶν ἐνθάδ’ ὁ στρατηλάτης; |
| 801.2 | τίς ἂν φράσειε προσπόλων τὸν Πηλέως ζητοῦντά νιν παῖδ’ ἐν πύλαις Ἀχιλλέα; |
| 801.3 | οὐκ ἐξ ἴσου γὰρ μένομεν Εὐρίπου πέλας· |
| 805.1 | οἱ μὲν γὰρ ἡμῶν, ὄντες ἄζυγες γάμων, |
| 805.2 | οἴκους ἐρήμους ἐκλιπόντες ἐνθάδε |
| 805.3 | θάσσους’ ἐπ’ ἀκταῖς, οἱ δ’ ἔχοντες εὔνιδας |
| 805.4 | καὶ παῖδας· οὕτω δεινὸς ἐμπέπτωκ’ ἔρως |
| 805.5 | τῆσδε στρατείας Ἑλλάδ’ οὐκ ἄνευ θεῶν. |
| 810.1 | τοὐμὸν μὲν οὖν δίκαιον ἐμὲ λέγειν χρέος, |
| 810.2 | ἄλλος δ’ ὁ χρήιζων αὐτὸς ὑπὲρ αὑτοῦ φράσει. |
| 810.3 | γῆν γὰρ λιπὼν Φάρσαλον ἠδὲ Πηλέα |
| 810.4 | μένω ’πὶ λεπταῖς ταισίδ’ Εὐρίπου ῥοαῖς, |
| 810.5 | Μυρμιδόνας ἴσχων· οἱ δ’ ἀεὶ προσκείμενοι |
| 815.1 | λέγους’· Ἀχιλλεῦ, τί μένομεν; πόσον χρόνον |
| 815.2 | ἔτ’ ἐκμετρῆσαι χρὴ πρὸς Ἰλίου στολόν; |
| 815.3 | δρᾶ 〈δ’〉, εἴ τι δράσεις, ἢ ἄπαγ’ οἴκαδε στρατόν, |
| 815.4 | τὰ τῶν Ἀτρειδῶν μὴ μένων μελλήματα. |
| 815.5 | Κλ. ὦ παῖ θεᾶς Νηρῆιδος, ἔνδοθεν λόγων |
| 820.1 | τῶν σῶν ἀκούσας’ ἐξέβην πρὸ δωμάτων. |
| 820.2 | Αχ. ὦ πότνι’ αἰδώς, τήνδε τίνα λεύσσω ποτὲ |
| 820.3 | γυναῖκα, μορφὴν εὐπρεπῆ κεκτημένην; |
| 820.4 | Κλ. οὐ θαῦμά ς’ ἡμᾶς ἀγνοεῖν, οἷς μὴ πάρος |
| 820.5 | προσῆκες· αἰνῶ δ’ ὅτι σέβεις τὸ σωφρονεῖν. |
| 825.1 | Αχ. τίς δ’ εἶ; τί δ’ ἦλθες Δαναΐδων ἐς σύλλογον, |
| 825.2 | γυνὴ πρὸς ἄνδρας ἀσπίσιν πεφαργμένους; Κλ. Λήδας μέν εἰμι παῖς, Κλυταιμήστρα δέ μοι |
| 825.3 | ὄνομα, πόσις δέ μοὐστὶν Ἀγαμέμνων ἄναξ. |
| 825.4 | Αχ. καλῶς ἔλεξας ἐν βραχεῖ τὰ καίρια· |
| 830.1 | αἰσχρὸν δέ μοι γυναιξὶ συμβάλλειν λόγους. |
| 830.2 | Κλ. μεῖνον—τί φεύγεις; —δεξιάν τ’ ἐμῆι χερὶ |
| 830.3 | σύναψον, ἀρχὴν μακαρίων νυμφευμάτων. |
| 830.4 | Αχ. τί φήις; ἐγώ σοι δεξιάν; αἰδοίμεθ’ ἂν |
| 830.5 | Ἀγαμέμνον’, εἰ ψαύοιμεν ὧν μή μοι θέμις. |
| 835.1 | Κλ. θέμις μάλιστα, τὴν ἐμὴν ἐπεὶ γαμεῖς |
| 835.2 | παῖδ’, ὦ θεᾶς παῖ ποντίας Νηρηίδος. |
| 835.3 | Αχ. ποίους γάμους φήις; ἀφασία μ’ ἔχει, γύναι, |
| 835.4 | εἰ μή τι παρανοοῦσα καινουργεῖς λόγον. |
| 835.5 | Κλ. πᾶσιν τόδ’ ἐμπέφυκεν, αἰδεῖσθαι φίλους |
| 840.1 | καινοὺς ὁρῶσι καὶ γάμων μεμνημένους. |
| 840.2 | Αχ. οὐπώποτ’ ἐμνήστευσα παῖδα σήν, γύναι, |
| 840.3 | οὐδ’ ἐξ Ἀτρειδῶν ἦλθέ μοι λόγος γάμων. |
| 840.4 | Κλ. τί δῆτ’ ἂν εἴη; σὺ πάλιν αὖ λόγοις ἐμοῖς |
| 840.5 | εἴκαζ’· ἐμοὶ γὰρ θαύματ’ ἐστὶ τὰ παρὰ σοῦ. |
| 845.1 | Αχ. θαύμαζε· κοινὸν 〈δ’〉 ἐστὶν εἰκάζειν τάδε· |
| 845.2 | ἄμφω γὰρ ἐψευδόμεθα τοῖς λόγοις ἴσως. |
| 845.3 | Κλ. ἀλλ’ ἦ πέπονθα δεινά; μαστεύω γάμους |
| 845.4 | οὐκ ὄντας, ὡς εἴξασιν· αἰδοῦμαι τάδε. |
| 845.5 | Αχ. ἴσως ἐκερτόμησε κἀμὲ καὶ σέ τις· ἀλλ’ ἀμελίαι δὸς αὐτὰ καὶ φαύλως φέρε. |
| 845.6 | Κλ. χαῖρ’· οὐ γὰρ ὀρθοῖς ὄμμασίν 〈σ’〉 ἔτ’ εἰσορῶ, |
| 845.7 | ψευδὴς γενομένη καὶ παθοῦς’ ἀνάξια. |
| 845.8 | Αχ. καὶ σοὶ τόδ’ ἐστὶν ἐξ ἐμοῦ· πόσιν δὲ σὸν στείχω ματεύσων τῶνδε δωμάτων ἔσω. |
| 855.1 | Πρ. ὦ ξέν’, Αἰακοῦ γένεθλον, μεῖνον· ὦ, σέ τοι λέγω, |
| 855.2 | τὸν θεᾶς γεγῶτα παῖδα, καὶ σέ, τὴν Λήδας κόρην. |
| 855.3 | Αχ. τίς ὁ καλῶν, πύλας παροίξας; ὡς τεταρβηκὸς καλεῖ. |
| 855.4 | Πρ. δοῦλος, οὐχ ἁβρύνομαι τῶιδ’· ἡ τύχη γὰρ οὐκ ἐᾶι. |
| 855.5 | Αχ. τίνος; ἐμὸς μὲν οὐχί· χωρὶς τἀμὰ κἀγαμέμνονος. |
| 860.1 | Πρ. τῆσδε τῆς πάροιθεν οἴκων, Τυνδάρεω δόντος πατρός. |
| 860.2 | Αχ. ἕσταμεν· φράζ’, εἴ τι χρήιζεις, ὧν μ’ ἐπέσχες οὕνεκα. |
| 860.3 | Πρ. ἦ μόνω παρόντε δῆτα ταῖσδ’ ἐφέστατον πύλαις; |
| 860.4 | Αχ. ὡς μόνοιν λέγοις ἄν, ἔξω δ’ ἐλθὲ βασιλείων δόμων. |
| 860.5 | Πρ. ὦ Τύχη πρόνοιά θ’ ἡμή, σώσαθ’ οὓς ἐγὼ θέλω. |
| 865 | Αχ. ὁ λόγος ἐς μέλλοντ’ †ἂν ὤσηι† χρόνον· ἔχει δ’ ὄκνον |
| 865.1 | τινά. |
| 865.2 | Κλ. δεξιᾶς ἕκατι μὴ μέλλ’, εἴ τί μοι χρήιζεις λέγειν. |
| 865.3 | Πρ. οἶσθα δῆτά μ’, ὅστις ὤν σοι καὶ τέκνοις εὔνους ἔφυν; |
| 865.4 | Κλ. οἶδά ς’ ὄντ’ ἐγὼ παλαιὸν δωμάτων ἐμῶν λάτριν. |
| 865.5 | Πρ. χὤτι μ’ ἐν ταῖς σαῖσι φερναῖς ἔλαβεν Ἀγαμέμνων ἄναξ; |
| 870.1 | Κλ. ἦλθες εἰς Ἄργος μεθ’ ἡμῶν κἀμὸς ἦσθ’ ἀεί ποτε. |
| 870.2 | Πρ. ὧδ’ ἔχει· καὶ σοὶ μὲν εὔνους εἰμί, σῶι δ’ ἧσσον πόσει. |
| 870.3 | Κλ. ἐκκάλυπτε νῦν ποθ’ ἡμῖν οὕστινας στέγεις λόγους. |
| 870.4 | Πρ. παῖδα σὴν πατὴρ ὁ φύσας αὐτόχειρ μέλλει κτανεῖν. |
| 870.5 | Κλ. πῶς; ἀπέπτυς’, ὦ γεραιέ, μῦθον· οὐ γὰρ εὖ φρονεῖς. |
| 875.1 | Πρ. φασγάνωι λευκὴν φονεύων τῆς ταλαιπώρου δέρην. |
| 875.2 | Κλ. ὦ τάλαιν’ ἐγώ· μεμηνὼς ἆρα τυγχάνει πόσις; |
| 875.3 | Πρ. ἀρτίφρων, πλὴν ἐς σὲ καὶ σὴν παῖδα· τοῦτο δ’ οὐ φρονεῖ. |
| 875.4 | Κλ. ἐκ τίνος λόγου; τίς αὐτὸν οὑπάγων ἀλαστόρων; |
| 875.5 | Πρ. θέσφαθ’, ὥς γέ φησι Κάλχας, ἵνα πορεύηται στρατός. |
| 880.1 | Κλ. ποῖ; τάλαιν’ ἐγώ, τάλαινα δ’ ἣν πατὴρ μέλλει κτανεῖν. |
| 880.2 | Πρ. Δαρδάνου πρὸς δώμαθ’, Ἑλένην Μενέλεως ὅπως λάβηι. |
| 880.3 | Κλ. εἰς ἄρ’ Ἰφιγένειαν Ἑλένης νόστος ἦν πεπρωμένος; |
| 880.4 | Πρ. πάντ’ ἔχεις· Ἀρτέμιδι θύσειν παῖδα σὴν μέλλει πατήρ. |
| 880.5 | Κλ. ὁ δὲ γάμος τίν’ εἶχε πρόφασιν, ὧι μ’ ἐκόμισεν ἐκ δόμων; |
| 885.1 | Πρ. ἵν’ ἀγάγοις χαίρους’ Ἀχιλλεῖ παῖδα νυμφεύσουσα σήν. |
| 885.2 | Κλ. ὦ θύγατερ, ἥκεις ἐπ’ ὀλέθρωι καὶ σὺ καὶ μήτηρ σέθεν. |
| 885.3 | Πρ. οἰκτρὰ πάσχετον δύ’ οὖσαι· δεινὰ δ’ Ἀγαμέμνων ἔτλη. |
| 885.4 | Κλ. οἴχομαι τάλαινα· δακρύων νάματ’ οὐκέτι στέγω. |
| 885.5 | Πρ. εἴπερ ἀλγεινὸν τὸ τέκνων στερόμενον, δακρυρρόει. |
| 890.1 | Κλ. σὺ δὲ τάδ’, ὦ γέρον, πόθεν φὴις εἰδέναι πεπυσμένος; |
| 890.2 | Πρ. δέλτον ὠιχόμην φέρων σοι πρὸς τὰ πρὶν γεγραμμένα. |
| 890.3 | Κλ. οὐκ ἐῶν ἢ ξυγκελεύων παῖδ’ ἄγειν θανουμένην; |
| 890.4 | Πρ. μὴ μὲν οὖν ἄγειν· φρονῶν γὰρ ἔτυχε σὸς πόσις τότ’ εὖ. |
| 890.5 | Κλ. κἆιτα πῶς φέρων γε δέλτον οὐκ ἐμοὶ δίδως λαβεῖν; |
| 895.1 | Πρ. Μενέλεως ἀφείλεθ’ ἡμᾶς, ὃς κακῶν τῶνδ’ αἴτιος. |
| 895.2 | Κλ. ὦ τέκνον Νηρῆιδος, ὦ παῖ Πηλέως, κλύεις τάδε; |
| 895.3 | Αχ. ἔκλυον οὖσαν ἀθλίαν σε, τὸ δ’ ἐμὸν οὐ φαύλως φέρω. |
| 895.4 | Κλ. παῖδά μου κατακτενοῦσι σοῖς δολώσαντες γάμοις. |
| 895.5 | Αχ. μέμφομαι κἀγὼ πόσει σῶι, κοὐχ ἁπλῶς οὕτω |
| 899.1 | φέρω. Κλ. οὐκ ἐπαιδεσθήσομαι ’γὼ προσπεσεῖν τὸ σὸν γόνυ |
| 899.2 | θνητὸς ἐκ θεᾶς γεγῶτος· τί γὰρ ἐγὼ σεμνύνομαι; |
| 899.3 | ἦ τινος σπουδαστέον μοι μᾶλλον ἢ τέκνου πέρι; |
| 899.4 | ἀλλ’ ἄμυνον, ὦ θεᾶς παῖ, τῆι τ’ ἐμῆι δυσπραξίαι |
| 899.5 | τῆι τε λεχθείσηι δάμαρτι σῆι μάτην μέν, ἀλλ’ ὅμως. |
| 905.1 | σοὶ καταστέψας’ ἐγώ νιν ἦγον ὡς γαμουμένην, νῦν δ’ ἐπὶ σφαγὰς κομίζω· σοὶ δ’ ὄνειδος ἵξεται, |
| 905.2 | ὅστις οὐκ ἤμυνας· εἰ γὰρ μὴ γάμοισιν ἐζύγης, |
| 905.3 | ἀλλ’ ἐκλήθης γοῦν ταλαίνης παρθένου φίλος πόσις. |
| 905.4 | πρὸς γενειάδος 〈σε〉, πρός σε δεξιᾶς, πρὸς |
| 909 | μητέρος— |
| 910.1 | ὄνομα γὰρ τὸ σόν μ’ ἀπώλες’, ὧι ς’ ἀμυναθεῖν χρεών— |
| 910.2 | οὐκ ἔχω βωμὸν καταφυγεῖν ἄλλον ἢ τὸ σὸν γόνυ, |
| 910.3 | οὐδὲ φίλος οὐδεὶς πέλας μοι· τὰ δ’ Ἀγαμέμνονος κλύεις |
| 910.4 | ὠμὰ καὶ πάντολμ’· ἀφῖγμαι δ’, ὥσπερ εἰσορᾶις, γυνὴ |
| 910.5 | ναυτικὸν στράτευμ’ ἄναρχον κἀπὶ τοῖς κακοῖς |
| 914 | θρασύ, |
| 915.1 | χρήσιμον δ’, ὅταν θέλωσιν. ἢν δὲ τολμήσηις σύ μου |
| 915.2 | χεῖρ’ ὑπερτεῖναι, σεσώμεθ’· εἰ δὲ μή, οὐ σεσώμεθα. |
| 915.3 | Χο. δεινὸν τὸ τίκτειν καὶ φέρει φίλτρον μέγα, |
| 915.4 | πᾶσίν τε κοινόν ἐσθ’ ὑπερκάμνειν τέκνων. |
| 915.5 | Αχ. ὑψηλόφρων μοι θυμὸς αἴρεται πρόσω· |
| 920.1 | ἐπίσταμαι δὲ τοῖς κακοῖσί τ’ ἀσχαλᾶν |
| 920.2 | μετρίως τε χαίρειν τοῖσιν ἐξωγκωμένοις. |
| 920.3 | λελογισμένοι γὰρ οἱ τοιοίδ’ εἰσὶν βροτῶν |
| 920.4 | ὀρθῶς διαζῆν τὸν βίον γνώμης μέτα. |
| 920.5 | ἔστιν μὲν οὖν ἵν’ ἡδὺ μὴ λίαν φρονεῖν, |
| 925.1 | ἔστιν δὲ χὤπου χρήσιμον γνώμην ἔχειν. |
| 925.2 | ἐγὼ δ’, ἐν ἀνδρὸς εὐσεβεστάτου τραφεὶς |
| 925.3 | Χείρωνος, ἔμαθον τοὺς τρόπους ἁπλοῦς ἔχειν. |
| 925.4 | καὶ τοῖς Ἀτρείδαις, ἢν μὲν ἡγῶνται καλῶς, |
| 925.5 | πεισόμεθ’, ὅταν δὲ μὴ καλῶς, οὐ πείσομαι. |
| 930.1 | ἀλλ’ ἐνθάδ’ ἐν Τροίαι τ’ ἐλευθέραν φύσιν παρέχων, Ἄρη τὸ κατ’ ἐμὲ κοσμήσω δορί. |
| 930.2 | σὲ δ’, ὦ σχέτλια παθοῦσα πρὸς τῶν φιλτάτων, |
| 930.3 | ἃ δὴ κατ’ ἄνδρα γίγνεται νεανίαν, |
| 930.4 | τοσοῦτον οἶκτον περιβαλὼν καταστελῶ, |
| 935.1 | κοὔποτε κόρη σὴ πρὸς πατρὸς σφαγήσεται, |
| 935.2 | ἐμὴ φατισθεῖς’· οὐ γὰρ ἐμπλέκειν πλοκὰς |
| 935.3 | ἐγὼ παρέξω σῶι πόσει τοὐμὸν δέμας. |
| 935.4 | τοὔνομα γάρ, εἰ καὶ μὴ σίδηρον ἤρατο, |
| 935.5 | τοὐμὸν φονεύσει παῖδα σήν. τὸ δ’ αἴτιον |
| 940.1 | πόσις σός. ἁγνὸν δ’ οὐκέτ’ ἐστὶ σῶμ’ ἐμόν, |
| 940.2 | εἰ δι’ ἔμ’ ὀλεῖται διά τε τοὺς ἐμοὺς γάμους |
| 940.3 | ἡ δεινὰ τλᾶσα κοὐκ ἀνεκτὰ παρθένος, |
| 940.4 | θαυμαστὰ δ’ ὡς ἀνάξι’ ἠτιμασμένη. |
| 940.5 | ἐγὼ κάκιστος ἦν ἄρ’ Ἀργείων ἀνήρ, |
| 945.1 | ἐγὼ τὸ μηδέν, Μενέλεως δ’ ἐν ἀνδράσιν, |
| 945.2 | ὡς οὐχὶ Πηλέως ἀλλ’ ἀλάστορος γεγώς, |
| 945.3 | εἴπερ φονεύει τοὐμὸν ὄνομα σῶι πόσει. |
| 945.4 | μὰ τὸν δι’ ὑγρῶν κυμάτων τεθραμμένον |
| 945.5 | Νηρέα, φυτουργὸν Θέτιδος ἥ μ’ ἐγείνατο, οὐχ ἅψεται σῆς θυγατρὸς Ἀγαμέμνων ἄναξ, |
| 945.6 | οὐδ’ εἰς ἄκραν χεῖρ’, ὥστε προσβαλεῖν πέπλοις· |
| 945.7 | ἢ Σίπυλος ἔσται πολύς, ἔρεισμα βαρβάρων, |
| 945.8 | ὅθεν πεφύκας’ οἱ στρατηλάται γένος, |
| 945.9 | Φθίας δὲ τοὔνομ’ οὐδαμοῦ κεκλήσεται. |
| 955.1 | πικροὺς δὲ προχύτας χέρνιβάς τ’ ἐνάρξεται |
| 955.2 | Κάλχας ὁ μάντις. τίς δὲ μάντις ἔστ’ ἀνήρ, |
| 955.3 | ὃς ὀλίγ’ ἀληθῆ, πολλὰ δὲ ψευδῆ λέγει |
| 955.4 | τυχών, ὅταν δὲ μὴ τύχηι διοίχεται; οὐ τῶν γάμων ἕκατι—μυρίαι κόραι |
| 960.1 | θηρῶσι λέκτρον τοὐμόν—εἴρηται τόδε· |
| 960.2 | ἀλλ’ ὕβριν ἐς ἡμᾶς ὕβρις’ Ἀγαμέμνων ἄναξ. |
| 960.3 | χρῆν δ’ αὐτὸν αἰτεῖν τοὐμὸν ὄνομ’ ἐμοῦ πάρα, |
| 960.4 | θήραμα παιδός· ἡ Κλυταιμήστρα δ’ ἐμοὶ |
| 960.5 | μάλιστ’ ἐπείσθη θυγατέρ’ ἐκδοῦναι πόσει. |
| 965.1 | ἔδωκά τἂν Ἕλλησιν, εἰ πρὸς Ἴλιον |
| 965.2 | ἐν τῶιδ’ ἔκαμνε νόστος· οὐκ ἠρνούμεθ’ ἂν |
| 965.3 | τὸ κοινὸν αὔξειν ὧν μέτ’ ἐστρατευόμην. |
| 965.4 | νῦν δ’ οὐδέν εἰμι, παρὰ δὲ τοῖς στρατηλάταις |
| 965.5 | ἐν εὐμαρεῖ με δρᾶν τε καὶ μὴ δρᾶν κακῶς. |
| 970.1 | τάχ’ εἴσεται σίδηρος, ὃν πρὶν ἐς Φρύγας |
| 970.2 | ἐλθεῖν φόνου κηλῖσιν †αἵματι† χρανῶ, |
| 970.3 | εἴ τίς με τὴν σὴν θυγατέρ’ ἐξαιρήσεται. |
| 970.4 | ἀλλ’ ἡσύχαζε· θεὸς ἐγὼ πέφηνά σοι |
| 970.5 | μέγιστος, οὐκ ὤν· ἀλλ’ ὅμως γενήσομαι. |
| 975.1 | Χο. ἔλεξας, ὦ παῖ Πηλέως, σοῦ τ’ ἄξια |
| 975.2 | καὶ τῆς ἐναλίας δαίμονος, σεμνῆς θεοῦ. |
| 975.3 | Κλ. φεῦ· |
| 977.1 | πῶς ἄν ς’ ἐπαινέσαιμι μὴ λίαν λόγοις |
| 977.2 | μηδ’ ἐνδεὴς τοῦδ’ ἀπολέσαιμι τὴν χάριν; |
| 977.3 | αἰνούμενοι γὰρ ἁγαθοὶ τρόπον τινὰ |
| 980.1 | μισοῦσι τοὺς αἰνοῦντας, ἢν αἰνῶς’ ἄγαν. |
| 980.2 | αἰσχύνομαι δὲ παραφέρους’ οἰκτροὺς λόγους, |
| 980.3 | ἰδίαι νοσοῦσα· σὺ δ’ ἄνοσος κακῶν γ’ ἐμῶν. ἀλλ’ οὖν ἔχει τι σχῆμα, κἂν ἄπωθεν ἦι |
| 980.4 | ἀνὴρ ὁ χρηστός, δυστυχοῦντας ὠφελεῖν. |
| 985.1 | οἴκτιρε δ’ ἡμᾶς· οἰκτρὰ γὰρ πεπόνθαμεν. |
| 985.2 | ἣ πρῶτα μέν σε γαμβρὸν οἰηθεῖς’ ἔχειν |
| 985.3 | κενὴν κατέσχον ἐλπίδ’· εἶτά σοι τάχα |
| 985.4 | ὄρνις γένοιτ’ ἂν τοῖσι μέλλουσιν γάμοις |
| 985.5 | θανοῦς’ ἐμὴ παῖς, ὅ σε φυλάξασθαι χρεών. |
| 990.1 | ἀλλ’ εὖ μὲν ἀρχὰς εἶπας, εὖ δὲ καὶ τέλη· |
| 990.2 | σοῦ γὰρ θέλοντος παῖς ἐμὴ σωθήσεται. |
| 990.3 | βούληι νιν ἱκέτιν σὸν περιπτύξαι γόνυ; |
| 990.4 | ἀπαρθένευτα μὲν τάδ’· εἰ δέ σοι δοκεῖ, |
| 990.5 | ἔξεισιν, αἰδοῦς ὄμμ’ ἔχους’ ἐλεύθερον. |
| 995.1 | εἰ δ’ οὐ παρούσης ταὐτὰ τεύξομαι σέθεν, |
| 995.2 | μενέτω κατ’ οἴκους· σεμνὰ γὰρ σεμνύνεται. |
| 995.3 | ὅμως δ’ ὅσον γε δυνατὸν αἰτεῖσθαι χρεών. |
| 995.4 | Αχ. σὺ μήτε σὴν παῖδ’ ἔξαγ’ ὄψιν εἰς ἐμὴν |
| 995.5 | μήτ’ εἰς ὄνειδος ἀμαθὲς ἔλθωμεν, γύναι· στρατὸς γὰρ ἀθρόος, ἀργὸς ὢν τῶν οἴκοθεν, |
| 995.6 | λέσχας πονηρὰς καὶ κακοστόμους φιλεῖ. |
| 995.7 | πάντως δέ μ’ ἱκετεύοντέ θ’ ἥξετ’ εἰς ἴσον |
| 995.8 | ἐπ’ ἀνικετεύτοις θ’· εἷς ἐμοὶ γάρ ἐστ’ ἀγὼν |
| 995.9 | μέγιστος, ὑμᾶς ἐξαπαλλάξαι κακῶν. |
| 1005.1 | ὡς ἕν γ’ ἀκούσας’ ἴσθι, μὴ ψευδῶς μ’ ἐρεῖν· |
| 1005.2 | ψευδῆ λέγων δὲ καὶ μάτην ἐγκερτομῶν, |
| 1005.3 | θάνοιμι· μὴ θάνοιμι δ’, ἢν σώσω κόρην. |
| 1005.4 | Κλ. ὄναιο συνεχῶς δυστυχοῦντας ὠφελῶν. |
| 1005.5 | Αχ. ἄκουε δή νυν, ἵνα τὸ πρᾶγμ’ ἔχηι καλῶς. |
| 1010.1 | Κλ. τί τοῦτ’ ἔλεξας; ὡς ἀκουστέον γέ σου. Αχ. πείθωμεν αὖθις πατέρα βέλτιον φρονεῖν. |
| 1010.2 | Κλ. κακός τίς ἐστι καὶ λίαν ταρβεῖ στρατόν. |
| 1010.3 | Αχ. ἀλλ’ οἱ λόγοι γε καταπαλαίουσιν φόβους. |
| 1010.4 | Κλ. ψυχρὰ μὲν ἐλπίς· ὅτι δὲ χρή με δρᾶν φράσον. |
| 1015.1 | Αχ. ἱκέτευ’ ἐκεῖνον πρῶτα μὴ κτείνειν τέκνα· |
| 1015.2 | ἢν δ’ ἀντιβαίνηι, πρὸς ἐμέ σοι πορευτέον. |
| 1015.3 | †εἴη γὰρ τὸ χρῆζον ἐπίθετ’† οὐ τοὐμὸν χρεὼν |
| 1015.4 | χωρεῖν· ἔχει γὰρ τοῦτο τὴν σωτηρίαν. |
| 1015.5 | κἀγώ τ’ ἀμείνων πρὸς φίλον γενήσομαι |
| 1020.1 | στρατός τ’ ἂν οὐ μέμψαιτό μ’, εἰ τὰ πράγματα |
| 1020.2 | λελογισμένως πράσσοιμι μᾶλλον ἢ σθένει. |
| 1020.3 | †καλῶς δὲ κρανθέντων καὶ πρὸς ἡδονὴν φίλοις |
| 1020.4 | σοί τ’ ἂν γένοιτο κἂν ἐμοῦ χωρὶς τάδε.† |
| 1020.5 | Κλ. ὡς σώφρον’ εἶπας· δραστέον δ’ ἅ σοι δοκεῖ. |
| 1025.1 | ἢν δ’ αὖ τι μὴ πράσσωμεν ὧν ἐγὼ θέλω, |
| 1025.2 | ποῦ ς’ αὖθις ὀψόμεσθα; ποῦ χρή μ’ ἀθλίαν |
| 1025.3 | ἐλθοῦσαν εὑρεῖν σὴν χέρ’ ἐπίκουρον κακῶν; |
| 1025.4 | Αχ. ἡμεῖς σε, φύλακος οὗ χρέος, φυλάξομεν, |
| 1025.5 | μή τίς ς’ ἴδηι στείχουσαν ἐπτοημένην |
| 1030.1 | Δαναῶν δι’ ὄχλου. μηδὲ πατρῶιον δόμον |
| 1030.2 | αἴσχυν’· ὁ γάρ τοι Τυνδάρεως οὐκ ἄξιος |
| 1030.3 | κακῶς ἀκούειν· ἐν γὰρ Ἕλλησιν μέγας. |
| 1030.4 | Κλ. ἔσται τάδ’· ἄρχε· σοί με δουλεύειν χρεών. |
| 1030.5 | εἰ δ’ εἰσὶ 〈συνετοὶ〉 θεοί, δίκαιος ὢν ἀνὴρ |
| 1035.1 | ἐσθλῶν κυρήσεις· εἰ δὲ μή, τί δεῖ πονεῖν; |
| 1035.2 | Χο. τίν’ ἄρ’ Ὑμέναιος διὰ λωτοῦ Λίβυος |
| 1035.3 | μετά τε φιλοχόρου κιθάρας |
| 1035.4 | συρίγγων θ’ ὑπὸ καλαμοεσ‐ |
| 1035.5 | σᾶν ἔστασεν ἰαχάν, |
| 1040.1 | ὅτ’ ἀνὰ Πήλιον αἱ καλλιπλόκαμοι |
| 1040.2 | Πιερίδες †ἐν δαιτὶ θεῶν† |
| 1040.3 | χρυσεοσάνδαλον ἴχνος |
| 1040.4 | ἐν γᾶι κρούουσαι |
| 1040.5 | Πηλέως ἐς γάμον ἦλθον, |
| 1045-1046 | μελωιδοῖς Θέτιν ἀχήμασι τόν τ’ Αἰακίδαν |
| 1047.1 | Κενταύρων ἐν ὄρεσι κλέουσαι |
| 1047.2 | Πηλιάδα καθ’ ὕλαν; |
| 1047.3 | ὁ δὲ Δαρδανίδας, Διὸς λέκτρων τρύφημα φίλον, |
| 1047.4 | χρυσέοισιν ἄφυσσε λοι‐ |
| 1047.5 | βὰν ἐκ κρατήρων γυάλοις |
| 1047.6 | ὁ Φρύγιος Γανυμήδης. |
| 1047.7 | παρὰ δὲ λευκοφαῆ ψάμαθον |
| 1055.1 | εἱλισσόμεναι κύκλια |
| 1055.2 | πεντήκοντα κόραι Νηρέως |
| 1055.3 | γάμους ἐχόρευσαν. |
| 1055.4 | ἅμα δ’ ἐλάταισι στεφανώδει τε χλόαι |
| 1055.5 | θίασος ἔμολεν ἱπποβάτας |
| 1060.1 | Κενταύρων ἐπὶ δαῖτα τὰν |
| 1060.2 | θεῶν κρατῆρά τε Βάκχου. μέγα δ’ ἀνέκλαγον· Ὦ Νηρηὶ κόρα, |
| 1060.3 | παῖδά σε Θεσσαλίαι μέγα φῶς |
| 1060.4 | μάντις ὁ φοιβάδα μοῦσαν |
| 1065.1 | εἰδὼς γεννάσειν |
| 1065.2 | Χείρων ἐξονόμαζεν, |
| 1067-1068 | ὃς ἥξει χθόνα λογχήρεσι σὺν Μυρμιδόνων |
| 1069 | ἀσπισταῖς Πριάμοιο κλεινὰν |
| 1070.1 | γαῖαν ἐκπυρώσων, |
| 1070.2 | περὶ σώματι χρυσέων |
| 1070.3 | ὅπλων Ἡφαιστοπόνων |
| 1070.4 | κεκορυθμένος ἐνδύτ’, ἐκ |
| 1070.5 | θεᾶς ματρὸς δωρήματ’ ἔχων |
| 1075.1 | Θέτιδος, ἅ νιν ἔτικτεν. |
| 1075.2 | μακάριον τότε δαίμονες |
| 1075.3 | τᾶς εὐπάτριδος γάμον |
| 1075.4 | Νηρήιδων ἔθεσαν πρώτας |
| 1075.5 | Πηλέως θ’ ὑμεναίους. |
| 1080.1 | σὲ δ’ ἐπὶ κάραι στέψουσι καλλικόμαν |
| 1080.2 | πλόκαμον Ἀργεῖοι, βαλιὰν |
| 1082a | ὥστε πετραίων |
| 1082b | ἀπ’ ἄντρων ἐλθοῦσαν ὀρέων |
| 1083.1 | μόσχον ἀκήρατον, βρότειον |
| 1083.2 | αἱμάσσοντες λαιμόν· |
| 1085.1 | οὐ σύριγγι τραφεῖσαν οὐδ’ |
| 1085.2 | ἐν ῥοιβδήσεσι βουκόλων, |
| 1087-1088 | παρὰ δὲ ματέρι νυμφοκόμον |
| 1089 | Ἰναχίδαις γάμον. |
| 1090.1 | ποῦ τὸ τᾶς Αἰδοῦς ἢ τὸ τᾶς Ἀρετᾶς |
| 1090.2 | σθένει τι πρόσωπον, |
| 1090.3 | ὁπότε τὸ μὲν ἄσεπτον ἔχει |
| 1090.4 | δύνασιν, ἁ δ’ Ἀρετὰ κατόπι‐ |
| 1090.5 | σθεν θνατοῖς ἀμελεῖται, |
| 1095.1 | Ἀνομία δὲ νόμων κρατεῖ, |
| 1095.2 | καὶ 〈μὴ〉 κοινὸς ἀγὼν βροτοῖς |
| 1095.3 | μή τις θεῶν φθόνος ἔλθηι; |
| 1095.4 | Κλ. ἐξῆλθον οἴκων προσκοπουμένη πόσιν, |
| 1095.5 | χρόνιον ἀπόντα κἀκλελοιπότα στέγας. ἐν δακρύοισι δ’ ἡ τάλαινα παῖς ἐμή, |
| 1095.6 | πολλὰς ἱεῖσα μεταβολὰς ὀδυρμάτων, |
| 1095.7 | θάνατον ἀκούσας’ ὃν πατὴρ βουλεύεται. |
| 1095.8 | μνήμην δ’ ἄρ’ εἶχον πλησίον βεβηκότος |
| 1095.9 | Ἀγαμέμνονος τοῦδ’, ὃς ἐπὶ τοῖς αὑτοῦ τέκνοις |
| 1105.1 | ἀνόσια πράσσων αὐτίχ’ εὑρεθήσεται. |
| 1105.2 | Αγ. Λήδας γένεθλον, ἐν καλῶι ς’ ἔξω δόμων |
| 1105.3 | ηὕρηχ’, ἵν’ εἴπω παρθένου χωρὶς λόγους |
| 1105.4 | οὓς οὐκ ἀκούειν τὰς γαμουμένας πρέπει. |
| 1105.5 | Κλ. τί δ’ ἔστιν οὗ σοι καιρὸς ἀντιλάζυται; |
| 1110.1 | Αγ. ἔκπεμπε παῖδα δωμάτων πατρὸς μέτα· |
| 1110.2 | ὡς χέρνιβες πάρεισιν ηὐτρεπισμέναι προχύται τε, βάλλειν πῦρ καθάρσιον χεροῖν, |
| 1110.3 | μόσχοι τε, πρὸ γάμων ἃς θεᾶι πεσεῖν χρεὼν |
| 1110.4 | Ἀρτέμιδι μέλανος αἵματος φυσήματι. |
| 1115.1 | Κλ. τοῖς ὀνόμασιν μὲν εὖ λέγεις, τὰ δ’ ἔργα σου |
| 1115.2 | οὐκ οἶδ’ ὅπως χρή μ’ ὀνομάσασαν εὖ λέγειν. |
| 1115.3 | χώρει δέ, θύγατερ, ἐκτός—οἶσθα γὰρ πατρὸς |
| 1115.4 | πάντως ἃ μέλλει—χὐπὸ τοῖς πέπλοις ἄγε |
| 1115.5 | λαβοῦς’ Ὀρέστην, σὸν κασίγνητον, τέκνον. |
| 1120.1 | ἰδού, πάρεστιν ἥδε πειθαρχοῦσά σοι· |
| 1120.2 | τὰ δ’ ἄλλ’ ἐγὼ πρὸ τῆσδε κἀμαυτῆς φράσω. |
| 1120.3 | Αγ. τέκνον, τί κλαίεις οὐδ’ ἔθ’ ἡδέως 〈μ’〉 ὁρᾶις, |
| 1120.4 | ἐς γῆν δ’ ἐρείσας’ ὄμμα πρόσθ’ ἔχεις πέπλους; |
| 1120.5 | Κλ. φεῦ· |
| 1124 | τίν’ ἂν λάβοιμι τῶν ἐμῶν ἀρχὴν κακῶν; |
| 1125.1 | ἅπασι γὰρ πρώτοισι χρήσασθαι πάρα |
| 1125.2 | κἀν ὑστάτοισι κἀν μέσοισι πανταχοῦ. |
| 1125.3 | Αγ. τί δ’ ἔστιν; ὥς μοι πάντες εἰς ἓν ἥκετε, |
| 1125.4 | σύγχυσιν ἔχοντες καὶ ταραγμὸν ὀμμάτων. |
| 1125.5 | Κλ. εἴφ’ ἃν ἐρωτήσω σε γενναίως, πόσι. |
| 1130.1 | Αγ. οὐδὲν κελευσμοῦ δεῖ ς’· ἐρωτᾶσθαι θέλω. |
| 1130.2 | Κλ. τὴν παῖδα τὴν σὴν τήν τ’ ἐμὴν μέλλεις κτανεῖν; |
| 1130.3 | Αγ. ἔα· |
| 1132.1 | τλήμονά γ’ ἔλεξας ὑπονοεῖς θ’ ἃ μή σε χρή. |
| 1132.2 | Κλ. ἔχ’ ἥσυχος· |
| 1133.1 | κἀκεῖνό μοι τὸ πρῶτον ἀπόκριναι πάλιν. |
| 1133.2 | Αγ. σὺ δ’, ἤν γ’ ἐρωτᾶις εἰκότ’, εἰκότ’ ἂν κλύοις. |
| 1135.1 | Κλ. οὐκ ἄλλ’ ἐρωτῶ, καὶ σὺ μὴ λέγ’ ἄλλα μοι. |
| 1135.2 | Αγ. ὦ πότνια μοῖρα καὶ τύχη δαίμων τ’ ἐμός. Κλ. κἀμός γε καὶ τῆσδ’, εἷς τριῶν δυσδαιμόνων. |
| 1135.3 | Αγ. τί δ’ ἠδίκησαι; Κλ. τοῦτ’ ἐμοῦ πεύθηι πάρα; |
| 1135.4 | ὁ νοῦς ὅδ’ αὐτὸς νοῦν ἔχων οὐ τυγχάνει. |
| 1140.1 | Αγ. ἀπωλόμεσθα· προδέδοται τὰ κρυπτά μου. |
| 1140.2 | Κλ. πάντ’ οἶδα καὶ πεπύσμεθ’ ἃ σὺ μέλλεις με δρᾶν· |
| 1140.3 | αὐτὸ δὲ τὸ σιγᾶν ὁμολογοῦντός ἐστί σου |
| 1140.4 | καὶ τὸ στενάζειν· πολλὰ μὴ κάμηις λέγων. |
| 1140.5 | Αγ. ἰδού, σιωπῶ· τὸ γὰρ ἀναίσχυντον τί δεῖ |
| 1145.1 | ψευδῆ λέγοντα προσλαβεῖν τῆι συμφορᾶι; |
| 1145.2 | Κλ. ἄκουε δή νυν· ἀνακαλύψω γὰρ λόγους |
| 1145.3 | κοὐκέτι παρωιδοῖς χρησόμεσθ’ αἰνίγμασιν. |
| 1145.4 | πρῶτον μέν, ἵνα σοι πρῶτα τοῦτ’ ὀνειδίσω, |
| 1145.5 | ἔγημας ἄκουσάν με κἄλαβες βίαι, τὸν πρόσθεν ἄνδρα Τάνταλον κατακτανών· |
| 1145.6 | βρέφος τε τοὐμὸν †σῶι προσούρισας πάλωι†, |
| 1145.7 | μαστῶν βιαίως τῶν ἐμῶν ἀποσπάσας. |
| 1145.8 | καὶ τὼ Διός σε παῖδ’, ἐμὼ δὲ συγγόνω, |
| 1145.9 | ἵπποισι μαρμαίροντ’ ἐπεστρατευσάτην· |
| 1155.1 | πατὴρ δὲ πρέσβυς Τυνδάρεώς ς’ ἐρρύσατο |
| 1155.2 | ἱκέτην γενόμενον, τἀμὰ δ’ ἔσχες αὖ λέχη. |
| 1155.3 | οὗ σοι καταλλαχθεῖσα περὶ σὲ καὶ δόμους |
| 1155.4 | συμμαρτυρήσεις ὡς ἄμεμπτος ἦ γυνή, |
| 1155.5 | ἔς τ’ Ἀφροδίτην σωφρονοῦσα καὶ τὸ σὸν |
| 1160.1 | μέλαθρον αὔξους’, ὥστε ς’ εἰσιόντα τε |
| 1160.2 | χαίρειν θύραζέ τ’ ἐξιόντ’ εὐδαιμονεῖν. |
| 1160.3 | σπάνιον δὲ θήρευμ’ ἀνδρὶ τοιαύτην λαβεῖν δάμαρτα· φλαύραν δ’ οὐ σπάνις γυναῖκ’ ἔχειν. |
| 1160.4 | τίκτω δ’ ἐπὶ τρισὶ παρθένοισι παῖδά σοι |
| 1165.1 | τόνδ’· ὧν μιᾶς σὺ τλημόνως μ’ ἀποστερεῖς. |
| 1165.2 | κἄν τίς ς’ ἔρηται τίνος ἕκατί νιν κτενεῖς, |
| 1165.3 | λέξον, τί φήσεις; ἢ ’μὲ χρὴ λέγειν τὰ σά; |
| 1165.4 | Μενέλαος Ἑλένην ἵνα λάβηι. καλὸν †γένος†, |
| 1165.5 | κακῆς γυναικὸς μισθὸν ἀποτεῖσαι τέκνα. |
| 1170.1 | τἄχθιστα τοῖσι φιλτάτοις ὠνούμεθα. |
| 1170.2 | ἄγ’, εἰ στρατεύσηι καταλιπών μ’ ἐν δώμασιν |
| 1170.3 | κἀκεῖ γενήσηι διὰ μακρᾶς ἀπουσίας, |
| 1170.4 | τίν’ ἐν δόμοις με καρδίαν ἕξειν δοκεῖς; |
| 1170.5 | ὅταν θρόνους τῆσδ’ εἰσίδω πάντας κενούς, |
| 1175.1 | κενοὺς δὲ παρθενῶνας, ἐπὶ δὲ δακρύοις |
| 1175.2 | μόνη κάθωμαι, τήνδε θρηνωιδοῦς’ ἀεί· |
| 1175.3 | Ἀπώλεσέν ς’, ὦ τέκνον, ὁ φυτεύσας πατήρ, |
| 1175.4 | αὐτὸς κτανών, οὐκ ἄλλος οὐδ’ ἄλληι χερί, |
| 1175.5 | †τοιόνδε μισθὸν καταλιπὼν πρὸς τοὺς δόμους†. |
| 1180.1 | ἐπεὶ βραχείας προφάσεως ἐνδεῖ μόνον, |
| 1180.2 | ἐφ’ ἧι ς’ ἐγὼ καὶ παῖδες αἱ λελειμμέναι |
| 1180.3 | δεξόμεθα δέξιν ἥν σε δέξασθαι χρεών. |
| 1180.4 | μὴ δῆτα πρὸς θεῶν μήτ’ ἀναγκάσηις ἐμὲ |
| 1180.5 | κακὴν γενέσθαι περὶ σὲ μήτ’ αὐτὸς γένηι. |
| 1185 | εἶἑν· |
| 1185.1 | θύσεις †δὲ παῖδ’ ἔνθα† τίνας εὐχὰς ἐρεῖς; |
| 1185.2 | τί σοι κατεύξηι τἀγαθόν, σφάζων τέκνον; |
| 1185.3 | νόστον πονηρόν, οἴκοθέν γ’ αἰσχρῶς ἰών; |
| 1185.4 | ἀλλ’ ἐμὲ δίκαιον ἀγαθὸν εὔχεσθαί τί σοι; |
| 1185.5 | οὔ τἄρα συνετοὺς τοὺς θεοὺς ἡγοίμεθ’ ἄν, |
| 1190.1 | εἰ τοῖσιν αὐθένταισιν εὖ φρονήσομεν. |
| 1190.2 | ἥκων δ’ ἐς Ἄργος προσπεσῆι τέκνοισι σοῖς; |
| 1190.3 | ἀλλ’ οὐ θέμις σοι· τίς δὲ καὶ προσβλέψεται |
| 1190.4 | παίδων ς’, ἵν’ αὐτῶν προσέμενος κτάνηις τινά; |
| 1190.5 | ταῦτ’ ἦλθες ἤδη διὰ λόγων, ἢ σκῆπτρά σοι |
| 1195.1 | μόνον διαφέρειν καὶ στρατηλατεῖν μέλει; |
| 1195.2 | ὃν χρῆν δίκαιον λόγον ἐν Ἀργείοις λέγειν· |
| 1195.3 | Βούλεσθ’, Ἀχαιοί, πλεῖν Φρυγῶν ἐπὶ χθόνα; |
| 1195.4 | κλῆρον τίθεσθε παῖδ’ ὅτου θανεῖν χρεών. |
| 1195.5 | ἐν ἴσωι γὰρ ἦν τόδ’, ἀλλὰ μὴ ς’ ἐξαίρετον σφάγιον παρασχεῖν Δαναΐδαισι παῖδα σήν, |
| 1195.6 | ἢ Μενέλεων πρὸ μητρὸς Ἑρμιόνην κτανεῖν, |
| 1195.7 | οὗπερ τὸ πρᾶγμ’ ἦν. νῦν δ’ ἐγὼ μὲν ἡ τὸ σὸν |
| 1195.8 | σώιζουσα λέκτρον παιδὸς ἐστερήσομαι, |
| 1195.9 | ἡ δ’ ἐξαμαρτοῦς’, ὑπόροφον νεάνιδα |
| 1205.1 | Σπάρτηι κομίζους’, εὐτυχὴς γενήσεται. |
| 1205.2 | τούτων ἄμειψαί μ’ εἴ τι μὴ καλῶς λέγω· εἰ δ’ εὖ λέλεκται †νῶϊ μὴ δή γε† κτάνηις |
| 1205.3 | τὴν σήν τε κἀμὴν παῖδα, καὶ σώφρων ἔσηι. |
| 1205.4 | Χο. πιθοῦ· τὸ γάρ τοι τέκνα συσσώιζειν καλόν, |
| 1210.1 | Ἀγάμεμνον· οὐδεὶς πρὸς τάδ’ ἀντερεῖ βροτῶν. |
| 1210.2 | Ιφ. εἰ μὲν τὸν Ὀρφέως εἶχον, ὦ πάτερ, λόγον, |
| 1210.3 | πείθειν ἐπάιδους’, ὥσθ’ ὁμαρτεῖν μοι πέτρας |
| 1210.4 | κηλεῖν τε τοῖς λόγοισιν οὓς ἐβουλόμην, |
| 1210.5 | ἐνταῦθ’ ἂν ἦλθον· νῦν δέ, τἀπ’ ἐμοῦ σοφά, |
| 1215.1 | δάκρυα παρέξω· ταῦτα γὰρ δυναίμεθ’ ἄν. |
| 1215.2 | ἱκετηρίαν δὲ γόνασιν ἐξάπτω σέθεν |
| 1215.3 | τὸ σῶμα τοὐμόν, ὅπερ ἔτικτεν ἥδε σοι· |
| 1215.4 | μή μ’ ἀπολέσηις ἄωρον· ἡδὺ γὰρ τὸ φῶς |
| 1215.5 | βλέπειν· τὰ δ’ ὑπὸ γῆς μή μ’ ἰδεῖν ἀναγκάσηις. |
| 1220.1 | πρώτη ς’ ἐκάλεσα πατέρα καὶ σὺ παῖδ’ ἐμέ· |
| 1220.2 | πρώτη δὲ γόνασι σοῖσι σῶμα δοῦς’ ἐμὸν |
| 1220.3 | φίλας χάριτας ἔδωκα κἀντεδεξάμην. |
| 1220.4 | λόγος δ’ ὁ μὲν σὸς ἦν ὅδ’· Ἆρά ς’, ὦ τέκνον, |
| 1220.5 | εὐδαίμον’ ἀνδρὸς ἐν δόμοισιν ὄψομαι, |
| 1225.1 | ζῶσάν τε καὶ θάλλουσαν ἀξίως ἐμοῦ; |
| 1225.2 | οὑμὸς δ’ ὅδ’ ἦν αὖ περὶ σὸν ἐξαρτωμένης |
| 1225.3 | γένειον, οὗ νῦν ἀντιλάζυμαι χερί· |
| 1225.4 | Τί δ’ ἆρ’ ἐγὼ σέ; πρέσβυν ἆρ’ ἐσδέξομαι |
| 1225.5 | ἐμῶν φίλαισιν ὑποδοχαῖς δόμων, πάτερ, |
| 1230.1 | πόνων τιθηνοὺς ἀποδιδοῦσά σοι τροφάς; |
| 1230.2 | τούτων ἐγὼ μὲν τῶν λόγων μνήμην ἔχω, |
| 1230.3 | σὺ δ’ ἐπιλέλησαι, καί μ’ ἀποκτεῖναι θέλεις. |
| 1230.4 | μή, πρός σε Πέλοπος καὶ πρὸς Ἀτρέως πατρὸς |
| 1230.5 | καὶ τῆσδε μητρός, ἣ πρὶν ὠδίνους’ ἐμὲ |
| 1235.1 | νῦν δευτέραν ὠδῖνα τήνδε λαμβάνει. τί μοι μέτεστι τῶν Ἀλεξάνδρου γάμων |
| 1235.2 | Ἑλένης τε; πόθεν ἦλθ’ ἐπ’ ὀλέθρωι τὠμῶι, πάτερ; |
| 1235.3 | βλέψον πρὸς ἡμᾶς, ὄμμα δὸς φίλημά τε, |
| 1235.4 | ἵν’ ἀλλὰ τοῦτο κατθανοῦς’ ἔχω σέθεν |
| 1240.1 | μνημεῖον, ἢν μὴ τοῖς ἐμοῖς πεισθῆις λόγοις. |
| 1240.2 | ἀδελφέ, μικρὸς μὲν σύ γ’ ἐπίκουρος φίλοις, |
| 1240.3 | ὅμως δὲ συνδάκρυσον, ἱκέτευσον πατρὸς |
| 1240.4 | τὴν σὴν ἀδελφὴν μὴ θανεῖν· αἴσθημά τοι |
| 1240.5 | κἀν νηπίοις γε τῶν κακῶν ἐγγίγνεται. |
| 1245.1 | ἰδού, σιωπῶν λίσσεταί ς’ ὅδ’, ὦ πάτερ. |
| 1245.2 | ἀλλ’ αἴδεσαί με καὶ κατοίκτιρον †βίον†. |
| 1245.3 | ναί, πρὸς γενείου ς’ ἀντόμεσθα δύο φίλω· |
| 1245.4 | ὁ μὲν νεοσσός ἐστιν, ἡ δ’ ηὐξημένη. |
| 1245.5 | ἓν συντεμοῦσα πάντα νικήσω λόγον· τὸ φῶς τόδ’ ἀνθρώποισιν ἥδιστον βλέπειν, |
| 1245.6 | τὰ νέρθε δ’ οὐδέν· μαίνεται δ’ ὃς εὔχεται |
| 1245.7 | θανεῖν· κακῶς ζῆν κρεῖσσον ἢ καλῶς θανεῖν. |
| 1245.8 | Χο. ὦ τλῆμον Ἑλένη, διὰ σὲ καὶ τοὺς σοὺς γάμους |
| 1245.9 | ἀγὼν Ἀτρείδαις καὶ τέκνοις ἥκει μέγας. |
| 1255.1 | Αγ. ἐγὼ τά τ’ οἰκτρὰ συνετός εἰμι καὶ τὰ μή, |
| 1255.2 | φιλῶ τ’ ἐμαυτοῦ τέκνα· μαινοίμην γὰρ ἄν. |
| 1255.3 | δεινῶς δ’ ἔχει μοι ταῦτα τολμῆσαι, γύναι, |
| 1255.4 | δεινῶς δὲ καὶ μή· ταὐτὰ γὰρ πρᾶξαί με δεῖ. |
| 1255.5 | ὁρᾶθ’ ὅσον στράτευμα ναύφαρκτον τόδε |
| 1260.1 | χαλκέων θ’ ὅπλων ἄνακτες Ἑλλήνων ὅσοι, |
| 1260.2 | οἷς νόστος οὐκ ἔστ’ Ἰλίου πύργους ἔπι |
| 1263 | οὐδ’ ἔστι Τροίας ἐξελεῖν κλεινὸν βάθρον, |
| 1262 | εἰ μή σε θύσω, μάντις ὡς Κάλχας λέγει. |
| 1264 | μέμηνε δ’ Ἀφροδίτη τις Ἑλλήνων στρατῶι |
| 1265.1 | πλεῖν ὡς τάχιστα βαρβάρων ἐπὶ χθόνα |
| 1265.2 | παῦσαί τε λέκτρων ἁρπαγὰς Ἑλληνικῶν· |
| 1265.3 | οἳ τὰς ἐν Ἄργει παρθένους κτενοῦσί μου |
| 1265.4 | ὑμᾶς τε κἀμέ, θέσφατ’ εἰ λύσω θεᾶς. |
| 1265.5 | οὐ Μενέλεώς με καταδεδούλωται, τέκνον, |
| 1270.1 | οὐδ’ ἐπὶ τὸ κείνου βουλόμενον ἐλήλυθα, |
| 1270.2 | ἀλλ’ Ἑλλάς, ἧι δεῖ, κἂν θέλω κἂν μὴ θέλω, |
| 1270.3 | θῦσαί σε· τούτου δ’ ἥσσονες καθέσταμεν. |
| 1270.4 | ἐλευθέραν γὰρ δεῖ νιν ὅσον ἐν σοί, τέκνον, |
| 1270.5 | κἀμοὶ γενέσθαι, μηδὲ βαρβάρων ὕπο |
| 1275.1 | Ἕλληνας ὄντας λέκτρα συλᾶσθαι βίαι. |
| 1275.2 | Κλ. ὦ τέκνον, ὦ ξέναι, |
| 1275.3 | οἲ ’γὼ θανάτου 〈τοῦ〉 σοῦ μελέα, |
| 1275.4 | φεύγει σε πατὴρ Ἅιδηι παραδούς. |
| 1275.5 | Ιφ. οἲ ’γώ, μῆτερ· ταὐτὸν †ταὐτὸν γὰρ† |
| 1280.1 | μέλος εἰς ἄμφω πέπτωκε τύχης, |
| 1280.2 | κοὐκέτι μοι φῶς |
| 1280.3 | οὐδ’ ἀελίου τόδε φέγγος. |
| 1280.4 | ἰὼ ἰώ· |
| 1280.5 | νιφόβολον Φρυγῶν νάπος |
| 1285.1 | Ἴδας τ’ ὄρεα, Πρίαμος |
| 1285.2 | ὅθι ποτὲ βρέφος ἁπαλὸν ἔβαλε |
| 1285.3 | ματρὸς ἀποπρὸ νοσφίσας ἐπὶ μόρωι θανατόεντι |
| 1285.4 | Πάριν, ὃς Ἰδαῖος Ἰ‐ |
| 1290.1 | δαῖος ἐλέγετ’ ἐλέγετ’ ἐν Φρυγῶν πόλει, |
| 1290.2 | μήποτ’ ὤφελες τὸν ἀμφὶ |
| 1290.3 | βουσὶ βουκόλον τραφέντ’ Ἀ‐ |
| 1290.4 | λέξανδρον οἰκίσαι |
| 1290.5 | ἀμφὶ τὸ λευκὸν ὕδωρ, ὅθι κρῆναι |
| 1295.1 | Νυμφᾶν κεῖνται |
| 1295.2 | λειμών τ’ ἔρνεσι θάλλων |
| 1295.3 | χλωροῖς καὶ ῥοδόεντ’ |
| 1298-1299 | ἄνθε’ ὑακίνθινά τε θεαῖς δρέπειν· ἔνθα ποτὲ Παλλὰς ἔμολε καὶ δολιόφρων Κύπρις |
| 1302.1 | †Ἥρα θ’ Ἑρμᾶς ὁ Διὸς ἄγγελος†, |
| 1302.2 | ἁ μὲν ἐπὶ πόθωι τρυφῶσα |
| 1302.3 | Κύπρις, ἁ δὲ δορὶ Παλλάς, |
| 1305.1 | Ἥρα δὲ Διὸς ἄνακτος |
| 1305.2 | εὐναῖσι βασιλίσιν, |
| 1305.3 | κρίσιν ἐπὶ στυγνὰν ἔριν τε |
| 1305.4 | καλλονᾶς, ἐμοὶ δὲ θάνατον, |
| 1305.5 | ὄνομα μὲν φέροντα Δαναΐ‐ |
| 1310.1 | σιν κόραις, πρόθυμα δ’ ἔλαβεν |
| 1310.2 | Ἄρτεμις πρὸς Ἴλιον. |
| 1310.3 | ὁ δὲ τεκών με τὰν τάλαιναν, |
| 1310.4 | ὦ μᾶτερ ὦ μᾶτερ, |
| 1310.5 | οἴχεται προδοὺς ἔρημον. |
| 1315.1 | δυστάλαιν’ ἐγώ, πικρὰν πικρὰν ἰδοῦσα δυσελέναν, |
| 1315.2 | φονεύομαι διόλλυμαι |
| 1315.3 | σφαγαῖσιν ἀνοσίοισιν ἀνοσίου πατρός. |
| 1315.4 | μή μοι ναῶν χαλκεμβολάδων |
| 1320.1 | πρύμνας ἅδ’ Αὐλὶς δέξασθαι |
| 1320.2 | τούσδ’ εἰς ὅρμους †εἰς Τροίαν |
| 1320.3 | ὤφελεν ἐλάταν πομπαίαν†, |
| 1320.4 | μηδ’ ἀνταίαν Εὐρίπωι |
| 1320.5 | πνεῦσαι πομπὰν Ζεύς, εἱλίσσων |
| 1325.1 | αὔραν ἄλλοις ἄλλαν θνατῶν, |
| 1325.2 | λαίφεσι χαίρειν, |
| 1325.3 | τοῖσι δὲ λύπαν, τοῖσι δ’ ἀνάγκαν, |
| 1325.4 | τοῖς δ’ ἐξορμᾶν, τοῖς δὲ στέλλειν, |
| 1325.5 | τοῖσι δὲ μέλλειν. |
| 1330.1 | ἦ πολύμοχθον ἄρ’ ἦν γένος, ἦ πολύμοχθον |
| 1330.2 | ἁμερίων, 〈τὸ〉 χρεὼν δέ τι δύσποτμον |
| 1330.3 | ἀνδράσιν ἀνευρεῖν. |
| 1330.4 | ἰώ, |
| 1330.5 | μεγάλα πάθεα, μεγάλα δ’ ἄχεα, |
| 1335.1 | Δαναΐδαις τιθεῖσα Τυνδαρὶς κόρα. |
| 1335.2 | Χο. ἐγὼ μὲν οἰκτίρω σε συμφορᾶς κακῆς |
| 1335.3 | τυχοῦσαν, οἵας μήποτ’ ὤφελες τυχεῖν. |
| 1335.4 | Ιφ. ὦ τεκοῦσα μῆτερ, ἀνδρῶν ὄχλον εἰσορῶ πέλας. |
| 1335.5 | Κλ. τόν τε τῆς θεᾶς Ἀχιλλέα, τέκνον, ὧι δεῦρ’ ἤλυθες. |
| 1340.1 | Ιφ. διαχαλᾶτέ μοι μέλαθρα, δμῶες, ὡς κρύψω δέμας. |
| 1340.2 | Κλ. τί δέ, τέκνον, φεύγεις; Ιφ. Ἀχιλλέα τόνδ’ ἰδεῖν |
| 1341.1 | αἰσχύνομαι. |
| 1341.2 | Κλ. ὡς τί δή; Ιφ. τὸ δυστυχές μοι τῶν γάμων αἰδῶ φέρει. |
| 1341.3 | Κλ. οὐκ ἐν ἁβρότητι κεῖσαι πρὸς τὰ νῦν πεπτωκότα· |
| 1341.4 | ἀλλὰ μίμν’· οὐ σεμνότητος ἔργον, ἢν ὀνώμεθα. |
| 1345 | Αχ. ὦ γύναι τάλαινα, Λήδας θύγατερ ... Κλ. οὐ ψευδῆ |
| 1345.1 | θροεῖς. |
| 1345.2 | Αχ. δείν’ ἐν Ἀργείοις βοᾶται ... Κλ. τίς βοή; σήμαινέ μοι. |
| 1345.3 | Αχ. ἀμφὶ σῆς παιδός ... Κλ. πονηρῶν εἶπας οἰωνὸν λόγον. |
| 1345.4 | Αχ. ὡς χρεὼν σφάξαι νιν. Κλ. †κοὐδεὶς ἐναντία λέγει;† |
| 1345.5 | Αχ. ἐς θόρυβον ἐγώ τιν’ αὐτὸς ἤλυθον ... Κλ. τίν’, ὦ ξένε; Αχ. σῶμα λευσθῆναι πέτροισι. Κλ. μῶν κόρην σώιζων ἐμήν; |
| 1345.6 | Αχ. αὐτὸ τοῦτο. Κλ. τίς δ’ ἂν ἔτλη σώματος τοῦ σοῦ θιγεῖν; |
| 1345.7 | Αχ. πάντες Ἕλληνες. Κλ. στρατὸς δὲ Μυρμιδὼν οὔ σοι |
| 1352.1 | παρῆν; |
| 1352.2 | Αχ. πρῶτος ἦν ἐκεῖνος ἐχθρός. Κλ. δι’ ἄρ’ ὀλώλαμεν, τέκνον. |
| 1352.3 | Αχ. οἵ με τὸν γάμων ἀπεκάλουν ἥσσον’. Κλ. ἀπεκρίνω δὲ τί; |
| 1355 | Αχ. τὴν ἐμὴν μέλλουσαν εὐνὴν μὴ κτανεῖν ... Κλ. δίκαια |
| 1355.1 | γάρ. |
| 1355.2 | Αχ. ἣν ἐφήμισεν πατήρ μοι. Κλ. κἀργόθεν γ’ ἐπέμψατο. |
| 1355.3 | Αχ. ἀλλ’ ἐνικώμην κεκραγμοῦ. Κλ. τὸ πολὺ γὰρ δεινὸν |
| 1357.1 | κακόν. |
| 1357.2 | Αχ. ἀλλ’ ὅμως ἀρήξομέν σοι. Κλ. καὶ μαχῆι πολλοῖσιν εἷς; |
| 1357.3 | Αχ. εἰσορᾶις τεύχη φέροντας τούσδ’; Κλ. ὄναιο τῶν φρενῶν. |
| 1360.1 | Αχ. ἀλλ’ ὀνησόμεσθα. Κλ. παῖς ἄρ’ οὐκέτι σφαγήσεται; |
| 1360.2 | Αχ. οὔκ, ἐμοῦ γ’ ἑκόντος. Κλ. ἥξει δ’ ὅστις ἅψεται κόρης; |
| 1360.3 | Αχ. μυρίοι γ’, ἄξει δ’ Ὀδυσσεύς. Κλ. ἆρ’ ὁ Σισύφου γόνος; Αχ. αὐτὸς οὖτος. Κλ. ἴδια πράσσων ἢ στρατοῦ ταχθεὶς ὕπο; |
| 1360.4 | Αχ. αἱρεθεὶς ἑκών. Κλ. πονηράν γ’ αἵρεσιν, μιαιφονεῖν. |
| 1365 | Αχ. ἀλλ’ ἐγὼ σχήσω νιν. Κλ. ἄξει δ’ οὐχ ἑκοῦσαν |
| 1365.1 | ἁρπάσας; |
| 1365.2 | Αχ. δηλαδὴ ξανθῆς ἐθείρας. Κλ. ἐμὲ δὲ δρᾶν τί χρὴ τότε; |
| 1365.3 | Αχ. ἀντέχου θυγατρός. Κλ. ὡς τοῦδ’ οὕνεκ’ οὐ σφαγήσεται. |
| 1365.4 | Αχ. ἀλλὰ μὴν ἐς τοῦτό γ’ ἥξει. Ιφ. μῆτερ, εἰσακουστέα |
| 1365.5 | τῶν ἐμῶν λόγων· μάτην γάρ 〈σ’〉 εἰσορῶ θυμουμένην |
| 1370.1 | σῶι πόσει· τὰ δ’ ἀδύναθ’ ἡμῖν καρτερεῖν οὐ ῥάιδιον. |
| 1370.2 | τὸν μὲν οὖν ξένον δίκαιον αἰνέσαι προθυμίας· |
| 1370.3 | ἀλλὰ καὶ σὲ τοῦθ’ ὁρᾶν χρή, μὴ διαβληθῆι στρατῶι, |
| 1370.4 | καὶ πλέον πράξωμεν οὐδέν, ὅδε δὲ συμφορᾶς τύχηι. |
| 1370.5 | οἷα δ’ εἰσῆλθέν μ’ ἄκουσον, μῆτερ, ἐννοουμένην· |
| 1375.1 | κατθανεῖν μέν μοι δέδοκται· τοῦτο δ’ αὐτὸ βούλομαι |
| 1375.2 | εὐκλεῶς πρᾶξαι, παρεῖσά γ’ ἐκποδὼν τὸ δυσγενές. |
| 1375.3 | δεῦρο δὴ σκέψαι μεθ’ ἡμῶν, μῆτερ, ὡς καλῶς λέγω· |
| 1375.4 | εἰς ἔμ’ Ἑλλὰς ἡ μεγίστη πᾶσα νῦν ἀποβλέπει, |
| 1375.5 | κἀν ἐμοὶ πορθμός τε ναῶν καὶ Φρυγῶν κατασκαφαὶ |
| 1380.1 | τάς τε μελλούσας γυναῖκας, ἤν τι δρῶσι βάρβαροι, |
| 1380.2 | μηκέθ’ ἁρπάζειν ἐᾶν †τὰς† ὀλβίας ἐξ Ἑλλάδος, |
| 1380.3 | τὸν Ἑλένης τείσαντας ὄλεθρον, ἣν ἀνήρπασεν Πάρις. |
| 1380.4 | ταῦτα πάντα κατθανοῦσα ῥύσομαι, καί μου κλέος, |
| 1380.5 | Ἑλλάδ’ ὡς ἠλευθέρωσα, μακάριον γενήσεται. |
| 1385.1 | καὶ γὰρ οὐδέ τοί 〈τι〉 λίαν ἐμὲ φιλοψυχεῖν χρεών· |
| 1385.2 | πᾶσι γάρ μ’ Ἕλλησι κοινὸν ἔτεκες, οὐχὶ σοὶ μόνηι. ἀλλὰ μυρίοι μὲν ἄνδρες ἀσπίσιν πεφαργμένοι, |
| 1385.3 | μυρίοι δ’ ἐρέτμ’ ἔχοντες, πατρίδος ἠδικημένης, |
| 1385.4 | δρᾶν τι τολμήσουσιν ἐχθροὺς χὐπὲρ Ἑλλάδος θανεῖν, |
| 1390.1 | ἡ δ’ ἐμὴ ψυχὴ μί’ οὖσα πάντα κωλύσει τάδε; |
| 1390.2 | †τί τὸ δίκαιον τοῦτ’ ἄρ’ ἔχοιμεν† ἀντειπεῖν ἔπος; |
| 1390.3 | κἀπ’ ἐκεῖν’ ἔλθωμεν· οὐ δεῖ τόνδε διὰ μάχης μολεῖν |
| 1390.4 | πᾶσιν Ἀργείοις γυναικὸς οὕνεκ’ οὐδὲ κατθανεῖν. |
| 1390.5 | εἷς γ’ ἀνὴρ κρείσσων γυναικῶν μυρίων ὁρᾶν φάος. |
| 1395.1 | εἰ †δ’ ἐβουλήθη† σῶμα τοὐμὸν Ἄρτεμις λαβεῖν, |
| 1395.2 | ἐμποδὼν γενήσομαι ’γὼ θνητὸς οὖσα τῆι θεῶι; |
| 1395.3 | ἀλλ’ ἀμήχανον· δίδωμι σῶμα τοὐμὸν Ἑλλάδι. |
| 1395.4 | θύετ’, ἐκπορθεῖτε Τροίαν· ταῦτα γὰρ μνημεῖά μου |
| 1395.5 | διὰ μακροῦ καὶ παῖδες οὗτοι καὶ γάμοι καὶ δόξ’ ἐμή. βαρβάρων δ’ Ἕλληνας ἄρχειν εἰκός, ἀλλ’ οὐ βαρβάρους |
| 1395.6 | μῆτερ, Ἑλλήνων· τὸ μὲν γὰρ δοῦλον, οἱ δ’ ἐλεύθεροι. |
| 1395.7 | Χο. τὸ μὲν σόν, ὦ νεᾶνι, γενναίως ἔχει· |
| 1395.8 | τὸ τῆς τύχης δὲ καὶ τὸ τῆς θεοῦ νοσεῖ. |
| 1395.9 | Αχ. Ἀγαμέμνονος παῖ, μακάριόν μέ τις θεῶν |
| 1405.1 | ἔμελλε θήσειν, εἰ τύχοιμι σῶν γάμων. |
| 1405.2 | ζηλῶ δὲ σοῦ μὲν Ἑλλάδ’, Ἑλλάδος δὲ σέ. |
| 1405.3 | εὖ γὰρ τόδ’ εἶπας ἀξίως τε πατρίδος· |
| 1405.4 | τὸ θεομαχεῖν γὰρ ἀπολιποῦς’, ὅ σου κρατεῖ, |
| 1405.5 | ἐξελογίσω τὰ χρηστὰ τἀναγκαῖά τε. |
| 1410.1 | μᾶλλον δὲ λέκτρων σῶν πόθος μ’ ἐσέρχεται |
| 1410.2 | ἐς τὴν φύσιν βλέψαντα· γενναία γὰρ εἶ. |
| 1410.3 | ὅρα δ’· ἐγὼ γὰρ βούλομαί ς’ εὐεργετεῖν |
| 1410.4 | λαβεῖν τ’ ἐς οἴκους· ἄχθομαι δ’, ἴστω Θέτις, εἰ μή σε σώσω Δαναΐδαισι διὰ μάχης |
| 1415.1 | ἐλθών. ἄθρησον· ὁ θάνατος δεινὸν κακόν. |
| 1415.2 | Ιφ. †λέγω τάδε 〈〉† |
| 1415.3 | ἡ Τυνδαρὶς παῖς διὰ τὸ σῶμ’ ἀρκεῖ μάχας |
| 1415.4 | ἀνδρῶν τιθεῖσα καὶ φόνους· σὺ δ’, ὦ ξένε, |
| 1415.5 | μὴ θνῆισκε δι’ ἐμὲ μηδ’ ἀποκτείνηις τινά, |
| 1420.1 | ἔα δὲ σῶσαί μ’ Ἑλλάδ’, ἢν δυνώμεθα. |
| 1420.2 | Αχ. ὦ λῆμ’ ἄριστον, οὐκ ἔχω πρὸς τοῦτ’ ἔτι |
| 1420.3 | λέγειν, ἐπεί σοι τάδε δοκεῖ· γενναῖα γὰρ |
| 1420.4 | φρονεῖς· τί γὰρ τἀληθὲς οὐκ εἴποι τις ἄν; |
| 1420.5 | ὅμως δ’ ἴσως γε κἂν μεταγνοίης τάδε. |
| 1425.1 | ὡς οὖν ἂν εἰδῆις τἀπ’ ἐμοῦ λελεγμένα, |
| 1425.2 | ἐλθὼν τάδ’ ὅπλα θήσομαι βωμοῦ πέλας, |
| 1425.3 | ὡς οὐκ ἐάσων ς’ ἀλλὰ κωλύσων θανεῖν. |
| 1425.4 | χρήσηι δὲ καὶ σὺ τοῖς ἐμοῖς λόγοις τάχα, |
| 1425.5 | ὅταν πέλας σῆς φάσγανον δέρης ἴδηις. |
| 1430.1 | οὔκουν ἐάσω ς’ ἀφροσύνηι τῆι σῆι θανεῖν· |
| 1430.2 | ἐλθὼν δὲ σὺν ὅπλοις τοῖσδε πρὸς ναὸν θεᾶς |
| 1430.3 | καραδοκήσω σὴν ἐκεῖ παρουσίαν. |
| 1430.4 | Ιφ. μῆτερ, τί σιγῆι δακρύοις τέγγεις κόρας; |
| 1430.5 | Κλ. ἔχω τάλαινα πρόφασιν ὥστ’ ἀλγεῖν φρένα. |
| 1435.1 | Ιφ. παῦσαί με μὴ κάκιζε· τάδε δέ μοι πιθοῦ. |
| 1435.2 | Κλ. λέγ’· ὡς παρ’ ἡμῶν οὐδὲν ἀδικήσηι, τέκνον. |
| 1435.3 | Ιφ. μήτ’ οὖν γε τὸν σὸν πλόκαμον ἐκτέμηις τριχὸς |
| 1435.4 | μήτ’ ἀμφὶ σῶμα μέλανας ἀμπίσχηι πέπλους. |
| 1435.5 | Κλ. τί δὴ τόδ’ εἶπας, τέκνον; ἀπολέσασά σε; |
| 1440.1 | Ιφ. οὐ σύ γε· σέσωμαι, κατ’ ἐμὲ δ’ εὐκλεὴς ἔσηι. |
| 1440.2 | Κλ. πῶς εἶπας; οὐ πενθεῖν με σὴν ψυχὴν χρεών; |
| 1440.3 | Ιφ. ἥκιστ’, ἐπεί μοι τύμβος οὐ χωσθήσεται. Κλ. †τί δὲ τὸ θνήισκειν οὐ τάφος νομίζεται;† |
| 1440.4 | Ιφ. βωμὸς θεᾶς μοι μνῆμα τῆς Διὸς κόρης. |
| 1445.1 | Κλ. ἀλλ’ ὦ τέκνον σοι πείσομαι· λέγεις γὰρ εὖ. |
| 1445.2 | Ιφ. ὡς εὐτυχοῦσά γ’ Ἑλλάδος τ’ εὐεργέτις. |
| 1445.3 | Κλ. τί δὴ κασιγνήταισιν ἀγγείλω σέθεν; |
| 1445.4 | Ιφ. μηδ’ ἀμφὶ κείναις μέλανας ἐξάψηις πέπλους. |
| 1445.5 | Κλ. εἴπω δὲ παρὰ σοῦ φίλον ἔπος τι παρθένοις; Ιφ. χαίρειν γ’· Ὀρέστην δ’ ἔκτρεφ’ ἄνδρα τόνδε μοι. |
| 1445.6 | Κλ. προσέλκυσαί νιν ὕστατον θεωμένη. |
| 1445.7 | Ιφ. ὦ φίλτατ’, ἐπεκούρησας ὅσον εἶχες φίλοις. |
| 1445.8 | Κλ. ἔσθ’ ὅτι κατ’ Ἄργος δρῶσά σοι χάριν φέρω; |
| 1445.9 | Ιφ. πατέρα τὸν ἀμὸν μὴ στύγει, πόσιν γε σόν. |
| 1455.1 | Κλ. δεινοὺς ἀγῶνας διὰ σὲ δεῖ κεῖνον δραμεῖν. |
| 1455.2 | Ιφ. ἄκων μ’ ὑπὲρ γῆς Ἑλλάδος διώλεσεν. |
| 1455.3 | Κλ. δόλωι δ’, ἀγεννῶς Ἀτρέως τ’ οὐκ ἀξίως. |
| 1455.4 | Ιφ. τίς μ’ εἶσιν ἄξων πρὶν σπαράσσεσθαι κόμης; |
| 1455.5 | Κλ. ἐγώ, μετά γε σοῦ ... Ιφ. μὴ σύ γ’· οὐ καλῶς λέγεις. |
| 1460.1 | Κλ. πέπλων ἐχομένη σῶν. Ιφ. ἐμοί, μῆτερ, πιθοῦ· |
| 1460.2 | μέν’· ὡς ἐμοί τε σοί τε κάλλιον τόδε. |
| 1460.3 | πατρὸς δ’ ὀπαδῶν τῶνδέ τίς με πεμπέτω |
| 1460.4 | Ἀρτέμιδος ἐς λειμῶν’, ὅπου σφαγήσομαι. |
| 1460.5 | Κλ. ὦ τέκνον, οἴχηι; Ιφ. καὶ πάλιν γ’ οὐ μὴ μόλω. |
| 1465.1 | Κλ. λιποῦσα μητέρ’; Ιφ. ὡς ὁρᾶις γ’, οὐκ ἀξίως. |
| 1465.2 | Κλ. σχές, μή με προλίπηις. Ιφ. οὐκ ἐῶ στάζειν δάκρυ. |
| 1465.3 | ὑμεῖς δ’ ἐπευφημήσατ’, ὦ νεάνιδες, |
| 1465.4 | παιᾶνα τἠμῆι συμφορᾶι Διὸς κόρην |
| 1465.5 | Ἄρτεμιν· ἴτω δὲ Δαναΐδαις εὐφημία. |
| 1470.1 | κανᾶ δ’ ἐναρχέσθω τις, αἰθέσθω δὲ πῦρ προχύταις καθαρσίοισι, καὶ πατὴρ ἐμὸς |
| 1470.2 | ἐνδεξιούσθω βωμόν· ὡς σωτηρίαν |
| 1470.3 | Ἕλλησι δώσους’ ἔρχομαι νικηφόρον. |
| 1475.1 | ἄγετέ με τὰν Ἰλίου |
| 1475.2 | καὶ Φρυγῶν ἑλέπτολιν. |
| 1475.3 | στέφεα περίβολα δίδοτε φέρε‐ |
| 1475.4 | τε—πλόκαμος ὅδε καταστέφειν— |
| 1475.5 | χερνίβων τε παγάς. |
| 1480.1 | ἑλίσσετ’ ἀμφὶ ναόν, |
| 1480.2 | ἀμφὶ βωμὸν Ἄρτεμιν, |
| 1480.3 | τὰν ἄνασσαν Ἄρτεμιν, |
| 1480.4 | τὰν μάκαιραν· ὡς ἐμοῖσιν, εἰ χρεών, |
| 1485.1 | αἵμασι θύμασί τε |
| 1485.2 | θέσφατ’ ἐξαλείψω. |
| 1487-1488 | ὦ πότνια πότνια μᾶτερ, οὐ δάκρυά γέ σοι |
| 1489 | δώσομεν ἁμέτερα· |
| 1490.1 | παρ’ ἱεροῖς γὰρ οὐ πρέπει. |
| 1490.2 | ἰὼ ἰὼ νεάνιδες, |
| 1490.3 | συνεπαείδετ’ Ἄρτεμιν |
| 1490.4 | Χαλκίδος ἀντίπορον, |
| 1490.5 | ἵνα τε δόρατα μέμονε νάϊ’ |
| 1495.1 | ὄνομα δι’ ἐμὸν Αὐλίδος |
| 1495.2 | στενοπόροις ἐν ὅρμοις. |
| 1497-1498 | ἰὼ γᾶ μᾶτερ ὦ Πελασγία |
| 1499.1 | Μυκηναῖαί τ’ ἐμαὶ θεράπναι ... Χο. καλεῖς πόλισμα Περσέως, Κυκλωπιᾶν πόνον χερῶν; |
| 1499.2 | Ιφ. ἐθρέψαθ’ Ἑλλάδι με φάος· |
| 1499.3 | θανοῦσα δ’ οὐκ ἀναίνομαι. |
| 1499.4 | Χο. κλέος γὰρ οὔ σε μὴ λίπηι. |
| 1505.1 | Ιφ. ἰὼ ἰώ· |
| 1505.2 | λαμπαδοῦχος ἁμέρα |
| 1505.3 | Διός τε φέγγος, ἕτερον αἰ‐ |
| 1505.4 | ῶνα καὶ μοῖραν οἰκήσομεν. |
| 1505.5 | χαῖρέ μοι, φίλον φάος. |
| 1510 | Χο. ἰὼ ἰώ· |
| 1510.1 | ἴδεσθε τὰν Ἰλίου |
| 1510.2 | καὶ Φρυγῶν ἑλέπτολιν |
| 1510.3 | στείχουσαν, ἐπὶ κάραι στέφη |
| 1510.4 | βαλουμέναν χερνίβων τε παγάς, |
| 1510.5 | βωμόν γε δαίμονος θεᾶς |
| 1515.1 | ῥανίσιν αἱματορρύτοις |
| 1515.2 | †θανοῦσαν εὐφυῆ τε σώματος δέρην |
| 1515.3 | σφαγεῖσαν. εὔδροσοι παγαὶ |
| 1515.4 | πατρῶιαι μένουσί σε χέρνιβές τε† |
| 1515.5 | στρατός τ’ Ἀχαιῶν θέλων |
| 1520.1 | Ἰλίου πόλιν μολεῖν. |
| 1520.2 | ἀλλὰ τὰν Διὸς κόραν |
| 1520.3 | κλήισωμεν Ἄρτεμιν, |
| 1520.4 | θεῶν ἄνασσαν, ὡς ἐπ’ εὐτυχεῖ πότμωι· |
| 1520.5 | ὦ πότνια 〈πότνια〉, θύμασιν βροτησίοις |
| 1525.1 | χαρεῖσα, πέμψον ἐς Φρυγῶν |
| 1525.2 | γαῖαν Ἑλλάνων στρατὸν †καὶ δολόεντα Τροίας ἕδη |
| 1525.3 | Ἀγαμέμνονά τε λόγχαις |
| 1525.4 | Ἑλλάδι κλεινότατον στέφανον |
| 1530.1 | δὸς ἀμφὶ κάρα ἑὸν† |
| 1530.2 | κλέος ἀείμνηστον ἀμφιθεῖναι. |
| 1530.3 | ΑΓΓΕΛΟΣ 〈Β〉 |
| 1532.1 | ὦ Τυνδαρεία παῖ Κλυταιμήστρα, δόμων |
| 1532.2 | ἔξω πέρασον, ὡς κλύηις ἐμῶν λόγων. |
| 1532.3 | Κλ. φθογγῆς κλυοῦσα δεῦρο σῆς ἀφικόμην, |
| 1535.1 | ταρβοῦσα τλήμων κἀκπεπληγμένη φόβωι. |
| 1535.2 | μή μοί τιν’ ἄλλην ξυμφορὰν ἥκεις φέρων |
| 1535.3 | πρὸς τῆι παρούσηι; Αγ. σῆς μὲν οὖν παιδὸς πέρι |
| 1535.4 | θαυμαστά σοι καὶ δεινὰ σημῆναι θέλω. |
| 1535.5 | Κλ. μὴ μέλλε τοίνυν, ἀλλὰ φράζ’ ὅσον τάχος. |
| 1540.1 | Αγ. ἀλλ’, ὦ φίλη δέσποινα, πᾶν πεύσηι σαφῶς. |
| 1540.2 | λέξω δ’ ἀπ’ ἀρχῆς, ἤν τι μὴ σφαλεῖσά που |
| 1540.3 | γνώμη ταράξηι γλῶσσαν ἐν λόγοις ἐμήν. |
| 1540.4 | ἐπεὶ γὰρ ἱκόμεσθα τῆς Διὸς κόρης |
| 1540.5 | Ἀρτέμιδος ἄλσος λείμακάς τ’ ἀνθεσφόρους, |
| 1545.1 | ἵν’ ἦν Ἀχαιῶν σύλλογος στρατεύματος, |
| 1545.2 | σὴν παῖδ’ ἄγοντες, εὐθὺς Ἀργείων ὄχλος |
| 1545.3 | ἠθροίζεθ’. ὡς δ’ ἐσεῖδεν Ἀγαμέμνων ἄναξ |
| 1545.4 | ἐπὶ σφαγὰς στείχουσαν εἰς ἄλσος κόρην, |
| 1545.5 | ἀνεστέναξε κἄμπαλιν στρέψας κάρα δάκρυα προῆκεν, ὀμμάτων πέπλον προθείς. |
| 1545.6 | ἡ δὲ σταθεῖσα τῶι τεκόντι πλησίον |
| 1545.7 | ἔλεξε τοιάδ’· Ὦ πάτερ, πάρειμί σοι· |
| 1545.8 | τοὐμὸν δὲ σῶμα τῆς ἐμῆς ὑπὲρ πάτρας |
| 1545.9 | καὶ τῆς ἁπάσης Ἑλλάδος γαίας ὕπερ |
| 1555.1 | θῦσαι δίδωμ’ ἑκοῦσα πρὸς βωμὸν θεᾶς |
| 1555.2 | ἄγοντας, εἴπερ ἐστὶ θέσφατον τόδε. καὶ τοὐπ’ ἔμ’ εὐτυχοῖτε καὶ νικηφόρου |
| 1555.3 | δορὸς τύχοιτε πατρίδα τ’ ἐξίκοισθε γῆν. |
| 1555.4 | πρὸς ταῦτα μὴ ψαύσηι τις Ἀργείων ἐμοῦ· |
| 1560.1 | σιγῆι παρέξω γὰρ δέρην εὐκαρδίως. |
| 1560.2 | τοσαῦτ’ ἔλεξε· πᾶς δ’ ἐθάμβησεν κλυὼν |
| 1560.3 | εὐψυχίαν τε κἀρετὴν τῆς παρθένου. |
| 1560.4 | στὰς δ’ ἐν μέσωι Ταλθύβιος, ὧι τόδ’ ἦν μέλον, |
| 1560.5 | εὐφημίαν ἀνεῖπε καὶ σιγὴν στρατῶι· |
| 1565.1 | Κάλχας δ’ ὁ μάντις ἐς κανοῦν χρυσήλατον |
| 1565.2 | ἔθηκεν ὀξὺ χειρὶ φάσγανον σπάσας |
| 1565.3 | κολεῶν ἔσωθεν κρᾶτά τ’ ἔστεψεν κόρης. |
| 1565.4 | ὁ παῖς δ’ ὁ Πηλέως ἐν κύκλωι βωμοῦ θεᾶς |
| 1565.5 | λαβὼν κανοῦν ἔθρεξε χέρνιβάς θ’ ὁμοῦ, |
| 1570.1 | ἔλεξε δ’· Ὦ παῖ Ζηνός, ὦ θηροκτόνε, |
| 1570.2 | τὸ λαμπρὸν εἱλίσσους’ ἐν εὐφρόνηι φάος, |
| 1570.3 | δέξαι τὸ θῦμα τόδ’ ὅ γέ σοι δωρούμεθα |
| 1570.4 | στρατός τ’ Ἀχαιῶν Ἀγαμέμνων ἄναξ θ’ ὁμοῦ, |
| 1570.5 | ἄχραντον αἷμα καλλιπαρθένου δέρης, |
| 1575.1 | καὶ δὸς γενέσθαι πλοῦν νεῶν ἀπήμονα |
| 1575.2 | Τροίας τε πέργαμ’ ἐξελεῖν ἡμᾶς δορί. |
| 1575.3 | ἐς γῆν δ’ Ἀτρεῖδαι πᾶς στρατός τ’ ἔστη βλέπων. |
| 1575.4 | ἱερεὺς δὲ φάσγανον λαβὼν ἐπεύξατο |
| 1575.5 | λαιμόν τ’ ἐπεσκοπεῖθ’, ἵνα πλήξειεν ἄν. |
| 1580.1 | ἐμοὶ δέ τ’ ἄλγος οὐ μικρὸν εἰσήιει φρενὶ |
| 1580.2 | κἄστην νενευκώς· θαῦμα δ’ ἦν αἴφνης ὁρᾶν. |
| 1580.3 | πληγῆς κτύπον γὰρ πᾶς τις ἤισθετ’ ἂν σαφῶς, |
| 1580.4 | τὴν παρθένον δ’ οὐκ οἶδεν οὗ γῆς εἰσέδυ. |
| 1580.5 | βοᾶι δ’ ἱερεύς, ἅπας δ’ ἐπήχησε στρατός, |
| 1585.1 | ἄελπτον εἰσιδόντες ἐκ θεῶν τινος |
| 1585.2 | φάσμ’, οὗ γε μηδ’ ὁρωμένου πίστις παρῆν· |
| 1585.3 | ἔλαφος γὰρ ἀσπαίρους’ ἔκειτ’ ἐπὶ χθονὶ |
| 1585.4 | ἰδεῖν μεγίστη διαπρεπής τε τὴν θέαν, |
| 1585.5 | ἧς αἵματι βωμὸς ἐραίνετ’ ἄρδην τῆς θεοῦ. |
| 1590.1 | κἀν τῶιδε Κάλχας πῶς δοκεῖς χαίρων ἔφη· |
| 1590.2 | Ὦ τοῦδ’ Ἀχαιῶν κοίρανοι κοινοῦ στρατοῦ, |
| 1590.3 | ὁρᾶτε τήνδε θυσίαν, ἣν ἡ θεὸς |
| 1590.4 | προύθηκε βωμίαν, ἔλαφον ὀρειδρόμον; |
| 1590.5 | ταύτην μάλιστα τῆς κόρης ἀσπάζεται, |
| 1595.1 | ὡς μὴ μιαίνοι βωμὸν εὐγενεῖ φόνωι. |
| 1595.2 | ἡδέως τε τοῦτ’ ἐδέξατο καὶ πλοῦν οὔριον |
| 1595.3 | δίδωσιν ἡμῖν Ἰλίου τ’ ἐπιδρομάς. |
| 1595.4 | πρὸς ταῦτα πᾶς τις θάρσος αἶρε ναυβάτης |
| 1595.5 | χώρει τε πρὸς ναῦν· ὡς ἡμέραι τῆιδε δεῖ λιπόντας ἡμᾶς Αὐλίδος κοιλοὺς μυχοὺς |
| 1595.6 | Αἴγαιον οἶδμα διαπερᾶν. ἐπεὶ δ’ ἅπαν |
| 1595.7 | κατηνθρακώθη θῦμ’ ἐν Ἡφαίστου φλογί, |
| 1595.8 | τὰ πρόσφορ’ ηὔξαθ’, ὡς τύχοι νόστου στρατός. |
| 1595.9 | πέμπει δ’ Ἀγαμέμνων μ’ ὥστε σοι φράσαι τάδε |
| 1605.1 | λέγειν θ’ ὁποίας ἐκ θεῶν μοίρας κυρεῖ |
| 1605.2 | καὶ δόξαν ἔσχεν ἄφθιτον καθ’ Ἑλλάδα. |
| 1605.3 | ἐγὼ παρών τε καὶ τὸ πρᾶγμ’ ὁρῶν λέγω· |
| 1605.4 | ἡ παῖς σαφῶς σοι πρὸς θεοὺς ἀφίπτατο. |
| 1605.5 | λύπης δ’ ἀφαίρει καὶ πόσει πάρες χόλον· |
| 1610.1 | ἀπροσδόκητα δὲ βροτοῖς τὰ τῶν θεῶν, |
| 1610.2 | σώιζουσί θ’ οὓς φιλοῦσιν· ἦμαρ γὰρ τόδε |
| 1610.3 | θανοῦσαν εἶδε καὶ βλέπουσαν παῖδα σήν. |
| 1610.4 | Χο. ὡς ἥδομαί τοι ταῦτ’ ἀκούσας’ ἀγγέλου· |
| 1610.5 | ζῶν δ’ ἐν θεοῖσι σὸν μένειν φράζει τέκος. |
| 1615.1 | Κλ. ὦ παῖ, θεῶν τοῦ κλέμμα γέγονας; |
| 1615.2 | πῶς σε προσείπω; πῶς δ’ οὐ φῶ παραμυθεῖσθαι τούσδε μάτην |
| 1618a | μύθους, ὥς σου |
| 1618b | πένθους λυγροῦ παυσαίμην; |
| 1619 | Χο. καὶ μὴν Ἀγαμέμνων ἄναξ στείχει, |
| 1620.1 | τούσδ’ αὐτοὺς ἔχων σοι φράζειν μύθους. |
| 1620.2 | Αγ. γύναι, θυγατρὸς ἕνεκ’ ὄλβιοι γενοίμεθ’ ἄν· |
| 1620.3 | ἔχει γὰρ ὄντως ἐν θεοῖς ὁμιλίαν. |
| 1620.4 | χρὴ δέ σε λαβοῦσαν τόνδε μόσχον νεαγενῆ |
| 1620.5 | στείχειν πρὸς οἴκους· ὡς στρατὸς πρὸς πλοῦν ὁρᾶι. |
| 1625.1 | καὶ χαῖρε· χρόνιά γε τἀμά σοι προσφθέγματα |
| 1625.2 | Τροίηθεν ἔσται· καὶ γένοιτό σοι καλῶς. |
| 1625.3 | Χο. χαίρων, Ἀτρείδη, γῆν ἱκοῦ |
| 1625.4 | Φρυγίαν, χαίρων δ’ ἐπάνηκε, κάλλιστά μοι σκῦλ’ ἀπὸ Τροίας ἑλών. |