eul_wid: bdg-aa
ΓνῶμαιSentences
Phocylides of Miletus Sentences PDF
| book 1.1 | [ln_1]Καὶ τόδε |
| book 1.2 | Φωκυλίδου· Λέριοι κακοί· οὐχ ὃ μέν, ὃς δ’ οὔ· [para]πάντες, πλὴν |
| book 1.3 | Προκλέους· καὶ Προκλέης Λέριος. |
| book 2.1 | Καὶ τόδε |
| book 2.2 | Φωκυλίδεω· τετόρων ἀπὸ τῶν〈δε〉 γένοντο φῦλα γυναικείων· ἣ μὲν κυνός, ἣ δὲ μελίσσης, ἣ δὲ συὸς βλοσυρῆς, ἣ δ’ ἵππου |
| book 2.3 | χαιτηέσσης. εὔφορος ἥδε, ταχεῖα, περίδρομος, εἶδος ἀρίστη·[ln_5]ἡ δὲ συὸς βλοσυρῆς οὔτ’ ἂρ κακὴ οὐδὲ μὲν ἐσθλή· ἡ δὲ κυνὸς |
| book 2.4 | χαλεπή τε καὶ ἄγριος· ἡ δὲ μελίσσης οἰκονόμος τ’ ἀγαθὴ καὶ ἐπίσταται ἐργάζεσθαι· ἧς εὔχευ, φίλ’ ἑταῖρε, λαχεῖν γάμου ἱμερόεντος. |
| book 3.1 | Καὶ τόδε |
| book 3.2 | Φωκυλίδου· τί πλέον, γένος εὐγενὲς εἶναι, οἷς’ οὔτ’ ἐν μύθοις’ ἕπεται χάρις οὔτ’ ἐνὶ βουλῆι; |
| book 4.1 | Καὶ τόδε |
| book 4.2 | Φωκυλίδου· πόλις ἐν |
| book 4.3 | σκοπέλωι κατὰ κόσμον οἰκεῦσα |
| book 4.4 | σμικρὴ κρέσσων Νίνου ἀφραινούσης. |
| book 5.1 | Καὶ τόδε |
| book 5.2 | Φωκυλίδεω· χρή τοι τὸν ἑταῖρον ἑταίρωι |
| book 5.3 | φροντίζειν, ἅσς’ ἂν |
| book 5.4 | περιγογγύζωσι |
| book 5.5 | πολῖται. |
| book 6.1 | 〈Καὶ τόδε |
| book 6.2 | Φωκυλίδεω·〉 χρήστης κακοῦ ἔμμεναι ἀνδρός |
| book 6.3 | φεύγειν, μή σέ γ’ ἀνιήσηι |
| book 6.4 | παρὰ καιρὸν ἀπαιτέων. |
| book 7.1 | Χρηίζων |
| book 7.2 | πλούτου μελέτην ἔχε πίονος ἀγροῦ· ἀγρὸν γάρ |
| book 7.3 | τε λέγουσιν Ἀμαλθείης κέρας εἶναι. |
| book 8.1 | Νυκτὸς βουλεύειν, νυκτὸς δέ τοι ὀξυτέρη |
| book 8.2 | φρήν ἀνδράσιν· ἡσυχίη δ’ ἀρετὴ〈ν〉 διζημένωι ἐσθλή. |
| book 9 | Δίζησθαι βιοτήν, ἀρετὴν δ’, ὅταν ἦι βίος ἤδη. |
| book 10.1 | ἐν δὲ δικαιοσύνηι |
| book 10.2 | συλλήβδην πᾶς’ ἀρετή ’στιν. |
| book 11.1 | Πολλοί τοι δοκέουσι |
| book 11.2 | σαόφρονες ἔμμεναι ἄνδρες σὺν κόσμωι |
| book 11.3 | στείχοντες, ἐλαφρόν〈ο〉οί περ ἐόντες. |
| book 12 | Πολλὰ μέσοισιν ἄριστα· μέσος θέλω ἐν πόλει εἶναι. |
| book 13.1 | Πόλλ’ ἀέκοντα |
| book 13.2 | παθεῖν διζήμενον ἔμμεναι ἐσθλόν. |
| book 14.1 | χρὴ δ’ ἐν |
| book 14.2 | συμποσίωι κυλίκων |
| book 14.3 | περινισομενάων ἡδέα κωτίλλοντα καθήμενον οἰνοποτάζειν. |
| book 15 | χρὴ παῖδ’ ἔτ’ ἐόντα καλὰ διδάσκειν ἔργα. |
| book 16 | ἀλλ’ ἄρα δαίμονές εἰσιν ἐπ’ ἀνδράσιν ἄλλοτε ἄλλοι· οἳ μὲν ἐπερχομένου κακοῦ ἀνέρας ἐκλύσασθαι, |
| book 17.1 | Γνήσιός εἰμι φίλος καὶ τὸν φίλον ὡς φίλον οἶδα, [para]τοὺς δὲ κακοὺς διόλου πάντας ἀποστρέφομαι. οὐδένα θωπεύω |
| book 17.2 | πρὸς ὑπόκρισιν· οὓς δ’ ἄρα |
| book 17.3 | τιμῶ, τούτους ἐξ ἀρχῆς μέχρι τέλους ἀγαπῶ. |