eul_wid: cbm-bb
ἙλένηHelena
Euripides Helena PDF
| 1 | ΕΛΕΝΗ |
| 1.1 | Νείλου μὲν αἵδε καλλιπάρθενοι ῥοαί, |
| 1.2 | ὃς ἀντὶ δίας ψακάδος Αἰγύπτου πέδον |
| 1.3 | λευκῆς τακείσης χιόνος ὑγραίνει γύας. |
| 1.4 | Πρωτεὺς δ’ ὅτ’ ἔζη τῆσδε γῆς τύραννος ἦν, |
| 5.1 | [Φάρον μὲν οἰκῶν νῆσον, Αἰγύπτου δ’ ἄναξ,] |
| 5.2 | ὃς τῶν κατ’ οἶδμα παρθένων μίαν γαμεῖ, |
| 5.3 | Ψαμάθην, ἐπειδὴ λέκτρ’ ἀφῆκεν Αἰακοῦ. |
| 5.4 | τίκτει δὲ τέκνα δισσὰ τοῖσδ’ ἐν δώμασιν, |
| 5.5 | Θεοκλύμενον ἄρσεν’ [†ὅτι δὴ† θεοὺς σέβων |
| 10.1 | βίον διήνεγκ’] εὐγενῆ τε παρθένον |
| 10.2 | Εἰδώ, τὸ μητρὸς ἀγλάισμ’, ὅτ’ ἦν βρέφος· |
| 10.3 | ἐπεὶ δ’ ἐς ἥβην ἦλθεν ὡραίαν γάμων, |
| 10.4 | καλοῦσιν αὐτὴν Θεονόην· τὰ θεῖα γὰρ |
| 10.5 | τά τ’ ὄντα καὶ μέλλοντα πάντ’ ἠπίστατο, |
| 15.1 | προγόνου λαβοῦσα Νηρέως τιμὰς πάρα. |
| 15.2 | ἡμῖν δὲ γῆ μὲν πατρὶς οὐκ ἀνώνυμος |
| 15.3 | Σπάρτη, πατὴρ δὲ Τυνδάρεως· ἔστιν δὲ δὴ |
| 15.4 | λόγος τις ὡς Ζεὺς μητέρ’ ἔπτατ’ εἰς ἐμὴν |
| 15.5 | Λήδαν κύκνου μορφώματ’ ὄρνιθος λαβών, |
| 20.1 | ὃς δόλιον εὐνὴν ἐξέπραξ’ ὑπ’ αἰετοῦ δίωγμα φεύγων, εἰ σαφὴς οὗτος λόγος· |
| 20.2 | Ἑλένη δ’ ἐκλήθην. ἃ δὲ πεπόνθαμεν κακὰ |
| 20.3 | λέγοιμ’ ἄν. ἦλθον τρεῖς θεαὶ κάλλους πέρι |
| 20.4 | Ἰδαῖον ἐς κευθμῶν’ Ἀλέξανδρον πάρα, |
| 25.1 | Ἥρα Κύπρις τε διογενής τε παρθένος, |
| 25.2 | μορφῆς θέλουσαι διαπεράνασθαι κρίσιν. |
| 25.3 | τοὐμὸν δὲ κάλλος, εἰ καλὸν τὸ δυστυχές, |
| 25.4 | Κύπρις προτείνας’ ὡς Ἀλέξανδρος γαμεῖ, |
| 25.5 | νικᾶι. λιπὼν δὲ βούσταθμ’ Ἰδαῖος Πάρις |
| 30.1 | Σπάρτην ἀφίκεθ’ ὡς ἐμὸν σχήσων λέχος. |
| 30.2 | Ἥρα δὲ μεμφθεῖς’ οὕνεκ’ οὐ νικᾶι θεὰς |
| 30.3 | ἐξηνέμωσε τἄμ’ Ἀλεξάνδρωι λέχη, |
| 30.4 | δίδωσι δ’ οὐκ ἔμ’ ἀλλ’ ὁμοιώσας’ ἐμοὶ |
| 30.5 | εἴδωλον ἔμπνουν οὐρανοῦ ξυνθεῖς’ ἄπο |
| 35.1 | Πριάμου τυράννου παιδί· καὶ δοκεῖ μ’ ἔχειν, |
| 35.2 | κενὴν δόκησιν, οὐκ ἔχων. τὰ δ’ αὖ Διὸς |
| 35.3 | βουλεύματ’ ἄλλα τοῖσδε συμβαίνει κακοῖς· |
| 35.4 | πόλεμον γὰρ εἰσήνεγκεν Ἑλλήνων χθονὶ |
| 35.5 | καὶ Φρυξὶ δυστήνοισιν, ὡς ὄχλου βροτῶν |
| 40.1 | πλήθους τε κουφίσειε μητέρα χθόνα |
| 40.2 | γνωτόν τε θείη τὸν κράτιστον Ἑλλάδος. |
| 40.3 | Φρυγῶν δ’ ἐς ἀλκὴν προυτέθην ἐγὼ μὲν οὔ, |
| 40.4 | τὸ δ’ ὄνομα τοὐμόν, ἆθλον Ἕλλησιν δορός. |
| 40.5 | λαβὼν δέ μ’ Ἑρμῆς ἐν πτυχαῖσιν αἰθέρος |
| 45.1 | νεφέληι καλύψας—οὐ γὰρ ἠμέλησέ μου |
| 45.2 | Ζεύς—τόνδ’ ἐς οἶκον Πρωτέως ἱδρύσατο, |
| 45.3 | πάντων προκρίνας σωφρονέστατον βροτῶν, |
| 45.4 | ἀκέραιον ὡς σώσαιμι Μενέλεωι λέχος. |
| 45.5 | κἀγὼ μὲν ἐνθάδ’ εἴμ’, ὁ δ’ ἄθλιος πόσις στράτευμ’ ἀθροίσας τὰς ἐμὰς ἀναρπαγὰς |
| 45.6 | θηρᾶι πορευθεὶς Ἰλίου πυργώματα. |
| 45.7 | ψυχαὶ δὲ πολλαὶ δι’ ἔμ’ ἐπὶ Σκαμανδρίοις ῥοαῖσιν ἔθανον· ἡ δὲ πάντα τλᾶς’ ἐγὼ |
| 45.8 | κατάρατός εἰμι καὶ δοκῶ προδοῦς’ ἐμὸν |
| 55.1 | πόσιν συνάψαι πόλεμον Ἕλλησιν μέγαν. |
| 55.2 | τί οὖν ἔτι ζῶ; θεοῦ τόδ’ εἰσήκους’ ἔπος |
| 55.3 | Ἑρμοῦ, τὸ κλεινὸν ἔτι κατοικήσειν πέδον |
| 55.4 | Σπάρτης σὺν ἀνδρί, γνόντος ὡς ἐς Ἴλιον |
| 55.5 | οὐκ ἦλθον, ἢν μὴ λέκτρ’ ὑποστρώσω τινί. |
| 60.1 | ἕως μὲν οὖν φῶς ἡλίου τόδ’ ἔβλεπεν |
| 60.2 | Πρωτεύς, ἄσυλος ἦ γάμων· ἐπεὶ δὲ γῆς |
| 60.3 | σκότωι κέκρυπται, παῖς ὁ τοῦ τεθνηκότος |
| 60.4 | θηρᾶι γαμεῖν με. τὸν πάλαι δ’ ἐγὼ πόσιν |
| 60.5 | τιμῶσα Πρωτέως μνῆμα προσπίτνω τόδε |
| 65.1 | ἱκέτις, ἵν’ ἀνδρὶ τἀμὰ διασώσηι λέχη, |
| 65.2 | ὡς, εἰ καθ’ Ἑλλάδ’ ὄνομα δυσκλεὲς φέρω, |
| 65.3 | μή μοι τὸ σῶμά γ’ ἐνθάδ’ αἰσχύνην ὄφληι. |
| 65.4 | ΤΕΥΚΡΟΣ |
| 68.1 | τίς τῶνδ’ ἐρυμνῶν δωμάτων ἔχει κράτος; |
| 68.2 | Πλούτωι γὰρ οἶκος ἄξιος προσεικάσαι |
| 70.1 | βασίλειά τ’ ἀμφιβλήματ’ εὔθριγκοί θ’ ἕδραι. |
| 70.2 | ἔα· |
| 70.3 | ὦ θεοί, τίν’ εἶδον ὄψιν; ἐχθίστης ὁρῶ |
| 70.4 | γυναικὸς εἰκὼ φόνιον, ἥ μ’ ἀπώλεσεν |
| 70.5 | πάντας τ’ Ἀχαιούς. θεοί ς’, ὅσον μίμημ’ ἔχεις |
| 75.1 | Ἑλένης, ἀποπτύσειαν. εἰ δὲ μὴ ’ν ξένηι |
| 75.2 | γαίαι πόδ’ εἶχον, τῶιδ’ ἂν εὐστόχωι πτερῶι |
| 75.3 | ἀπόλαυσιν εἰκοῦς ἔθανες ἂν Διὸς κόρης. Ελ. τί δ’, ὦ ταλαίπωρ’, ὅστις εἶ μ’ ἀπεστράφης |
| 75.4 | καὶ ταῖς ἐκείνης συμφοραῖς ἐμὲ στυγεῖς; |
| 80.1 | Τε. ἥμαρτον· ὀργῆι δ’ εἶξα μᾶλλον ἤ μ’ ἐχρῆν· |
| 80.2 | μισεῖ γὰρ Ἑλλὰς πᾶσα τὴν Διὸς κόρην. |
| 80.3 | σύγγνωθι δ’ ἡμῖν τοῖς λελεγμένοις, γύναι. |
| 80.4 | Ελ. τίς δ’ εἶ; πόθεν γῆς τῆσδ’ ἐπεστράφης πέδον; |
| 80.5 | Τε. εἷς τῶν Ἀχαιῶν, ὦ γύναι, τῶν ἀθλίων ... |
| 85.1 | Ελ. οὔ τἄρα ς’ Ἑλένην εἰ στυγεῖς θαυμαστέον. |
| 85.2 | [ἀτὰρ τίς εἶ πόθεν; τίνος ἐξαυδᾶν σε χρή; |
| 85.3 | Τε. ὄνομα μὲν ἡμῖν Τεῦκρος, ὁ δὲ φύσας πατὴρ |
| 85.4 | Τελαμών, Σαλαμὶς δὲ πατρὶς ἡ θρέψασά με. |
| 85.5 | Ελ. τί δῆτα Νείλου τούσδ’ ἐπιστρέφηι γύας;] |
| 90.1 | Τε. φυγὰς πατρώιας ἐξελήλαμαι χθονός. |
| 90.2 | Ελ. τλήμων ἂν εἴης· τίς δέ ς’ ἐκβάλλει πάτρας; |
| 90.3 | Τε. Τελαμὼν ὁ φύσας· τίν’ ἂν ἔχοις μᾶλλον φίλον; |
| 90.4 | Ελ. ἐκ τοῦ; τὸ γάρ τοι πρᾶγμα συμφορὰν ἔχει. |
| 90.5 | Τε. Αἴας μ’ ἀδελφὸς ὤλες’ ἐν Τροίαι θανών. |
| 95.1 | Ελ. πῶς; οὔ τί που σῶι φασγάνωι βίου στερείς; |
| 95.2 | Τε. οἰκεῖον αὐτὸν ὤλες’ ἅλμ’ ἐπὶ ξίφος. |
| 95.3 | Ελ. μανέντ’; ἐπεὶ τίς σωφρονῶν τλαίη τάδ’ ἄν; |
| 95.4 | Τε. τὸν Πηλέως τιν’ οἶσθ’ Ἀχιλλέα γόνον; |
| 95.5 | Ελ. ναί· |
| 99.1 | μνηστήρ ποθ’ Ἑλένης ἦλθεν, ὡς ἀκούομεν. Τε. θανὼν ὅδ’ ὅπλων ἔριν ἔθηκε συμμάχοις. |
| 99.2 | Ελ. καὶ δὴ τί τοῦτ’ Αἴαντι γίγνεται κακόν; |
| 99.3 | Τε. ἄλλου λαβόντος ὅπλ’ ἀπηλλάχθη βίου. |
| 99.4 | Ελ. σὺ τοῖς ἐκείνου δῆτα πήμασιν νοσεῖς; |
| 99.5 | Τε. ὁθούνεκ’ αὐτῶι 〈γ’〉 οὐ ξυνωλόμην ὁμοῦ. |
| 105.1 | Ελ. ἦλθες γάρ, ὦ ξέν’, Ἰλίου κλεινὴν πόλιν; Τε. καὶ ξύν γε πέρσας αὐτὸς ἀνταπωλόμην. |
| 105.2 | Ελ. ἤδη γὰρ ἧπται καὶ κατείργασται πυρί; |
| 105.3 | Τε. ὥστ’ οὐδ’ ἴχνος γε τειχέων εἶναι σαφές. |
| 105.4 | Ελ. ὦ τλῆμον Ἑλένη, διὰ ς’ ἀπόλλυνται Φρύγες. |
| 110.1 | Τε. καὶ πρός γ’ Ἀχαιοί· μεγάλα δ’ εἴργασται κακά. |
| 110.2 | Ελ. πόσον χρόνον γὰρ διαπεπόρθηται πόλις; |
| 110.3 | Τε. ἑπτὰ σχεδόν τι καμπίμους ἐτῶν κύκλους. |
| 110.4 | Ελ. χρόνον δ’ ἐμείνατ’ ἄλλον ἐν Τροίαι πόσον; |
| 110.5 | Τε. πολλὰς σελήνας, δέκα διελθούσας ἔτη. |
| 115.1 | Ελ. ἦ καὶ γυναῖκα Σπαρτιᾶτιν εἵλετε; |
| 115.2 | Τε. Μενέλαος αὐτὴν ἦγ’ ἐπισπάσας κόμης. |
| 115.3 | Ελ. εἶδες σὺ τὴν δύστηνον, ἢ κλυὼν λέγεις; |
| 115.4 | Τε. ὥσπερ σέ γ’, οὐδὲν ἧσσον, ὀφθαλμοῖς ὁρῶ. |
| 115.5 | Ελ. σκόπει δὲ μὴ δόκησιν εἴχετ’ ἐκ θεῶν. |
| 120.1 | Τε. ἄλλου λόγου μέμνησο, μὴ κείνης ἔτι. |
| 120.2 | [Ελ. οὕτω δοκεῖτε τὴν δόκησιν ἀσφαλῆ; |
| 120.3 | Τε. αὐτὸς γὰρ ὄσσοις εἰδόμην, καὶ νοῦς ὁρᾶι.] |
| 120.4 | Ελ. ἤδη δ’ ἐν οἴκοις σὺν δάμαρτι Μενέλεως; |
| 120.5 | Τε. οὔκουν ἐν Ἄργει 〈γ’〉 οὐδ’ ἐπ’ Εὐρώτα ῥοαῖς. |
| 125.1 | Ελ. αἰαῖ· κακὸν τόδ’ εἶπας οἷς κακὸν λέγεις. |
| 125.2 | Τε. ὡς κεῖνος ἀφανὴς σὺν δάμαρτι κλήιζεται. |
| 125.3 | Ελ. οὐ πᾶσι πορθμὸς αὑτὸς Ἀργείοισιν ἦν; |
| 125.4 | Τε. ἦν, ἀλλὰ χειμὼν ἄλλος’ ἄλλον ὥρισεν. |
| 125.5 | Ελ. ποίοισιν ἐν νώτοισι ποντίας ἁλός; |
| 130.1 | Τε. μέσον περῶσι πέλαγος Αἰγαίου πόρου. |
| 130.2 | Ελ. κἀκ τοῦδε Μενέλεων οὔτις οἶδ’ ἀφιγμένον; |
| 130.3 | Τε. οὐδείς· θανὼν δὲ κλήιζεται καθ’ Ἑλλάδα. |
| 130.4 | Ελ. ἀπωλόμεσθα· Θεστιὰς δ’ ἔστιν κόρη; Τε. Λήδαν ἔλεξας; οἴχεται θανοῦσα δή. |
| 135.1 | Ελ. οὔ πού νιν Ἑλένης αἰσχρὸν ὤλεσεν κλέος; |
| 135.2 | Τε. φασίν, βρόχωι γ’ ἅψασαν εὐγενῆ δέρην. |
| 135.3 | Ελ. οἱ Τυνδάρειοι δ’ εἰσὶν ἢ οὐκ εἰσὶν κόροι; |
| 135.4 | Τε. τεθνᾶσι κοὐ τεθνᾶσι· δύο δ’ ἐστὸν λόγω. |
| 135.5 | Ελ. πότερος ὁ κρείσσων; ὦ τάλαιν’ ἐγὼ κακῶν. |
| 140.1 | Τε. ἄστροις σφ’ ὁμοιωθέντε φάς’ εἶναι θεώ. |
| 140.2 | Ελ. καλῶς ἔλεξας τοῦτο· θάτερον δὲ τί; |
| 140.3 | Τε. σφαγαῖς ἀδελφῆς οὕνεκ’ ἐκπνεῦσαι βίον. |
| 140.4 | ἅλις δὲ μύθων· οὐ διπλᾶ χρήιζω στένειν. |
| 140.5 | ὧν δ’ οὕνεκ’ ἦλθον τούσδε βασιλείους δόμους, |
| 145.1 | τὴν θεσπιωιδὸν Θεονόην χρήιζων ἰδεῖν, |
| 145.2 | σὺ προξένησον, ὡς τύχω μαντευμάτων |
| 145.3 | ὅπηι νεὼς στείλαιμ’ ἂν οὔριον πτερὸν |
| 145.4 | ἐς γῆν ἐναλίαν Κύπρον, οὗ μ’ ἐθέσπισεν |
| 145.5 | οἰκεῖν Ἀπόλλων, ὄνομα νησιωτικὸν Σαλαμῖνα θέμενον τῆς ἐκεῖ χάριν πάτρας. |
| 145.6 | Ελ. πλοῦς, ὦ ξέν’, αὐτὸς σημανεῖ· σὺ δ’ ἐκλιπὼν |
| 145.7 | γῆν τήνδε φεῦγε, πρίν σε παῖδα Πρωτέως |
| 145.8 | ἰδεῖν, ὃς ἄρχει τῆσδε γῆς· ἄπεστι δὲ |
| 145.9 | κυσὶν πεποιθὼς ἐν φοναῖς θηροκτόνοις· |
| 155.1 | κτείνει γὰρ Ἕλλην’ ὅντιν’ ἂν λάβηι ξένον. |
| 155.2 | ὅτου δ’ ἕκατι μήτε σὺ ζήτει μαθεῖν |
| 155.3 | ἐγώ τε σιγῶ· τί γὰρ ἂν ὠφελοῖμί σε; |
| 155.4 | Τε. καλῶς ἔλεξας, ὦ γύναι· θεοὶ δέ σοι |
| 155.5 | ἐσθλῶν ἀμοιβὰς ἀντιδωρησαίατο. |
| 160.1 | Ἑλένηι δ’ ὅμοιον σῶμ’ ἔχους’ οὐ τὰς φρένας |
| 160.2 | ἔχεις ὁμοίας ἀλλὰ διαφόρους πολύ. |
| 160.3 | κακῶς ὄλοιτο μηδ’ ἐπ’ Εὐρώτα ῥοὰς ἔλθοι· σὺ δ’ εἴης εὐτυχὴς ἀεί, γύναι. |
| 160.4 | Ελ. ὦ μεγάλων ἀχέων καταβαλλομένα μέγαν οἶκτον |
| 165.1 | ποῖον ἁμιλλαθῶ γόον ἢ τίνα μοῦσαν ἐπέλθω |
| 165.2 | δάκρυσιν ἢ θρήνοις ἢ πένθεσιν; αἰαῖ. |
| 165.3 | πτεροφόροι νεάνιδες, |
| 165.4 | παρθένοι Χθονὸς κόραι, |
| 165.5 | Σειρῆνες, εἴθ’ ἐμοῖς |
| 170 | †γόοις μόλοιτ’ ἔχουσαι Λίβυν |
| 171a | λωτὸν ἢ σύριγγας ἢ |
| 171b | φόρμιγγας αἰλίνοις κακοῖς† |
| 172.1 | τοῖς ἐμοῖσι σύνοχα δάκρυα, |
| 172.2 | πάθεσι πάθεα, μέλεσι μέλεα, |
| 174a | μουσεῖα θρηνήμα‐ |
| 174b | σι ξυνωιδά, πέμψαιτε |
| 175.1 | Φερσέφασσα †φονία χάριτας† |
| 175.2 | ἵν’ ἐπὶ δάκρυσι παρ’ ἐμέθεν ὑπὸ |
| 175.3 | μέλαθρα νύχια παιᾶνα |
| 175.4 | νέκυσιν ὀλομένοις λάβηι. |
| 175.5 | ΧΟΡΟΣ |
| 179 | κυανοειδὲς ἀμφ’ ὕδωρ |
| 180.1 | ἔτυχον ἕλικά τ’ ἀνὰ χλόαν |
| 180.2 | φοίνικας ἁλίωι |
| 182a | †πέπλους χρυσέαισιν αὐγαῖς |
| 182b | θάλπουσ’† |
| 183.1 | ἀμφὶ δόνακος ἔρνεσιν· |
| 183.2 | ἔνθεν οἰκτρὸν ὅμαδον ἔκλυον, |
| 185.1 | ἄλυρον ἔλεγον, ὅτι ποτ’ ἔλακεν |
| 185.2 | 〈 ––⏑〉 αἰάγμα‐ |
| 187a | σι στένουσα νύμφα τις |
| 187b | οἷα Ναῒς ὄρεσι †φυγάδα |
| 188.1 | γάμων† ἱεῖσα γοερόν, ὑπὸ δὲ |
| 188.2 | πέτρινα γύαλα κλαγγαῖσι |
| 190 | Πανὸς ἀναβοᾶι γάμους. |
| 191-192 | Ελ. ὦ θήραμα βαρβάρου πλάτας, |
| 193.1 | Ἑλλανίδες κόραι, |
| 193.2 | ναύτας Ἀχαιῶν τις |
| 195.1 | ἔμολεν ἔμολε δάκρυα δάκρυσί μοι φέρων· |
| 195.2 | Ἰλίου κατασκαφαὶ |
| 195.3 | πυρὶ μέλουσι δαΐωι |
| 195.4 | δι’ ἐμὲ τὰν πολυκτόνον, |
| 195.5 | δι’ ἐμὸν ὄνομα πολύπονον, Λήδα δ’ ἐν ἀγχόναις |
| 195.6 | θάνατον ἔλαβεν αἰσχύ‐ |
| 195.7 | νας ἐμᾶς ὑπ’ ἀλγέων, |
| 195.8 | ὁ δ’ ἐμὸς ἐν ἁλὶ πολυπλανὴς |
| 195.9 | πόσις ὀλόμενος οἴχεται, |
| 205.1 | Κάστορός τε συγγόνου τε |
| 205.2 | διδυμογενὲς ἄγαλμα πατρίδος |
| 205.3 | ἀφανὲς ἀφανὲς ἱππόκροτα λέ‐ |
| 205.4 | λοιπε δάπεδα γυμνάσιά τε |
| 205.5 | δονακόεντος Εὐρώ‐ |
| 210.1 | τα, νεανιᾶν πόνον. |
| 210.2 | Χο. αἰαῖ δαίμονος πολυστόνου |
| 210.3 | μοίρας τε σᾶς, γύναι. |
| 210.4 | αἰὼν δυσαίων τις |
| 210.5 | ἔλαχεν ἔλαχεν, ὅτε ς’ ἐτέκετο ματρόθεν |
| 215.1 | χιονόχρωι κύκνου πτερῶι |
| 215.2 | Ζεὺς πρέπων δι’ αἰθέρος. |
| 215.3 | τί γὰρ ἄπεστί σοι κακῶν; |
| 215.4 | τί δ’ ἀνὰ βίοτον οὐκ ἔτλας; |
| 215.5 | μάτηρ μὲν οἴχεται, |
| 220.1 | δίδυμά τε Διὸς οὐκ εὐ‐ |
| 220.2 | δαιμονεῖ τέκεα φίλα, |
| 220.3 | χθόνα δὲ πάτριον οὐχ ὁρᾶις, |
| 220.4 | διὰ δὲ πόλιας ἔρχεται |
| 220.5 | βάξις ἅ σε βαρβάροισι, |
| 225.1 | πότνια, παραδίδωσι λέχεσιν, |
| 225.2 | ὁ δὲ σὸς ἐν ἁλὶ κύμασί τε λέ‐ |
| 225.3 | λοιπε βίοτον, οὐδέ ποτ’ ἔτι |
| 225.4 | πάτρια μέλαθρα καὶ τὰν |
| 228.1 | Χαλκίοικον ὀλβιεῖ. |
| 228.2 | Ελ. φεῦ φεῦ, τίς ἢ Φρυγῶν |
| 230 | ἢ τίς Ἑλλανίας ἀπὸ χθονὸς |
| 231a | ἔτεμε τὰν δακρυόεσσαν |
| 231b | Ἰλίωι πεύκαν; |
| 232.1 | ἔνθεν ὀλόμενον σκάφος |
| 232.2 | συναρμόσας ὁ Πριαμίδας |
| 232.3 | ἔπλευσε βαρβάρωι πλάται |
| 235.1 | τὰν ἐμὰν ἐφ’ ἑστίαν |
| 235.2 | [ἐπὶ τὸ δυστυχέστατον |
| 235.3 | κάλλος ὡς ἕλοι γάμων ἐμῶν] |
| 235.4 | ἅ τε δόλιος ἁ πολυκτόνος Κύπρις |
| 235.5 | Δαναΐδαις ἄγουσα θάνατον [Πριαμίδαις]· |
| 240.1 | ὦ τάλαινα συμφορᾶς. |
| 240.2 | ἁ δὲ χρυσέοις θρόνοισι |
| 240.3 | Διὸς ὑπαγκάλισμα σεμνὸν |
| 240.4 | Ἥρα τὸν ὠκύπουν |
| 243.1 | ἔπεμψε Μαιάδος γόνον· |
| 243.2 | ὅς με χλοερὰ δρεπομέναν ἔσω πέπλων |
| 245 | ῥόδεα πέταλα Χαλκίοικον |
| 245.1 | ὡς Ἀθάναν μόλοιμ’ |
| 245.2 | ἀναρπάσας δι’ αἰθέρος |
| 245.3 | τάνδε γαῖαν εἰς ἄνολβον |
| 245.4 | ἔριν ἔριν τάλαιναν ἔθετο |
| 245.5 | Πριαμίδαισιν Ἑλλάδος. τὸ δ’ ἐμὸν ὄνομα παρὰ Σιμουντίοις ῥοαῖσι |
| 245.6 | μαψίδιον ἔχει φάτιν. |
| 253.1 | Χο. ἔχεις μὲν ἀλγείν’, οἶδα· σύμφορον δέ τοι |
| 253.2 | ὡς ῥᾶιστα τἀναγκαῖα τοῦ βίου φέρειν. |
| 255.1 | Ελ. φίλαι γυναῖκες, τίνι πότμωι συνεζύγην; |
| 255.2 | ἆρ’ ἡ τεκοῦσά μ’ ἔτεκεν ἀνθρώποις τέρας; |
| 255.3 | [γυνὴ γὰρ οὔθ’ Ἑλληνὶς οὔτε βάρβαρος |
| 255.4 | τεῦχος νεοσσῶν λευκὸν ἐκλοχεύεται, |
| 255.5 | ἐν ὧι με Λήδαν φασὶν ἐκ Διὸς τεκεῖν.] |
| 260.1 | τέρας γὰρ ὁ βίος καὶ τὰ πράγματ’ ἐστί μου, |
| 260.2 | τὰ μὲν δι’ Ἥραν, τὰ δὲ τὸ κάλλος αἴτιον. εἴθ’ ἐξαλειφθεῖς’ ὡς ἄγαλμ’ αὖθις πάλιν |
| 260.3 | αἴσχιον εἶδος ἔλαβον ἀντὶ τοῦ καλοῦ, |
| 260.4 | καὶ τὰς τύχας μὲν τὰς κακὰς ἃς νῦν ἔχω |
| 265.1 | Ἕλληνες ἐπελάθοντο, τὰς δὲ μὴ κακὰς |
| 265.2 | ἔσωιζον ὥσπερ τὰς κακὰς σώιζουσί μου. |
| 265.3 | ὅστις μὲν οὖν ἐς μίαν ἀποβλέπων τύχην |
| 265.4 | πρὸς θεῶν κακοῦται, βαρὺ μέν, οἰστέον δ’ ὅμως· |
| 265.5 | ἡμεῖς δὲ πολλαῖς συμφοραῖς ἐγκείμεθα. |
| 270.1 | πρῶτον μὲν οὐκ οὖς’ ἄδικός εἰμι δυσκλεής· |
| 270.2 | καὶ τοῦτο μεῖζον τῆς ἀληθείας κακόν, |
| 270.3 | ὅστις τὰ μὴ προσόντα κέκτηται κακά. |
| 270.4 | ἔπειτα πατρίδος θεοί μ’ ἀφιδρύσαντο γῆς |
| 270.5 | ἐς βάρβαρ’ ἤθη, καὶ φίλων τητωμένη |
| 275.1 | δούλη καθέστηκ’ οὖς’ ἐλευθέρων ἄπο· |
| 275.2 | τὰ βαρβάρων γὰρ δοῦλα πάντα πλὴν ἑνός. |
| 275.3 | ἄγκυρα δ’ ἥ μου τὰς τύχας ὤχει μόνη, |
| 275.4 | πόσιν ποθ’ ἥξειν καί μ’ ἀπαλλάξειν κακῶν, |
| 275.5 | ἐπεὶ τέθνηκεν οὗτος, οὐκέτ’ ἔστι δή. |
| 280.1 | μήτηρ δ’ ὄλωλε καὶ φονεὺς αὐτῆς ἐγώ, |
| 280.2 | ἀδίκως μέν, ἀλλὰ τἄδικον τοῦτ’ ἔστ’ ἐμόν. |
| 280.3 | ἣ δ’ ἀγλάισμα δωμάτων ἐμόν τ’ ἔφυ, |
| 280.4 | θυγάτηρ ἄνανδρος πολιὰ παρθενεύεται. |
| 280.5 | τὼ τοῦ Διὸς δὲ λεγομένω Διοσκόρω |
| 285.1 | οὐκ ἐστόν. ἀλλὰ πάντ’ ἔχουσα δυστυχῆ |
| 285.2 | τοῖς πράγμασιν τέθνηκα, τοῖς δ’ ἔργοισιν οὔ. |
| 285.3 | [τὸ δ’ ἔσχατον τοῦτ’, εἰ μόλοιμεν ἐς πάτραν, |
| 285.4 | κλήιθροις ἂν εἰργοίμεσθα, τὴν ὑπ’ Ἰλίωι |
| 285.5 | δοκοῦντες Ἑλένην Μενέλεώ μ’ ἐλθεῖν μέτα. |
| 290.1 | εἰ μὲν γὰρ ἔζη πόσις, ἀνεγνώσθημεν ἄν, |
| 290.2 | εἰς ξύμβολ’ ἐλθόντες ἃ φανερὰ μόνοις ἂν ἦν. |
| 290.3 | νῦν δ’ οὔτε τοῦτ’ ἔστ’ οὔτε μὴ σωθῆι ποτε.] |
| 290.4 | τί δῆτ’ ἔτι ζῶ; τίν’ ὑπολείπομαι τύχην; |
| 290.5 | γάμους ἑλομένη τῶν κακῶν ὑπαλλαγὰς |
| 295.1 | μετ’ ἀνδρὸς οἰκεῖν βαρβάρου, πρὸς πλουσίαν |
| 295.2 | τράπεζαν ἵζους’; ἀλλ’ ὅταν πόσις πικρὸς |
| 295.3 | ξυνῆι γυναικί, καὶ τὸ σῶμ’ ἐστὶν πικρόν. |
| 295.4 | [θανεῖν κράτιστον· πῶς θάνοιμ’ ἂν οὖν καλῶς; |
| 295.5 | ἀσχήμονες μὲν ἀγχόναι μετάρσιοι, κἀν τοῖσι δούλοις δυσπρεπὲς νομίζεται· |
| 295.6 | σφαγαὶ δ’ ἔχουσιν εὐγενές τι καὶ καλόν, |
| 295.7 | σμικρὸν δ’ ὁ καιρὸς †ἄρτ’† ἀπαλλάξαι βίου.] |
| 295.8 | ἐς γὰρ τοσοῦτον ἤλθομεν βάθος κακῶν· |
| 295.9 | αἱ μὲν γὰρ ἄλλαι διὰ τὸ κάλλος εὐτυχεῖς |
| 305.1 | γυναῖκες, ἡμᾶς δ’ αὐτὸ τοῦτ’ ἀπώλεσεν. |
| 305.2 | Χο. Ἑλένη, τὸν ἐλθόνθ’, ὅστις ἐστὶν ὁ ξένος, |
| 305.3 | μὴ πάντ’ ἀληθῆ δοξάσηις εἰρηκέναι. |
| 305.4 | Ελ. καὶ μὴν σαφῶς γ’ ἔλεξ’ ὀλωλέναι πόσιν. |
| 305.5 | Χο. πόλλ’ ἂν λέγοιτο καὶ διὰ ψευδῶν σαφῆ. |
| 310.1 | Ελ. καὶ τἄμπαλίν γε τῶνδ’ ἀληθείας ἔπι. |
| 310.2 | Χο. ἐς ξυμφορὰν γὰρ ἀντὶ τἀγαθοῦ φέρηι. |
| 310.3 | Ελ. φόβος γὰρ ἐς τὸ δεῖμα περιβαλών μ’ ἄγει. |
| 310.4 | Χο. πῶς δ’ εὐμενείας τοισίδ’ ἐν δόμοις ἔχεις; |
| 310.5 | Ελ. πάντες φίλοι μοι πλὴν ὁ θηρεύων γάμους. |
| 315.1 | Χο. οἶσθ’ οὖν ὃ δρᾶσον· μνήματος λιποῦς’ ἕδραν ... |
| 315.2 | Ελ. ἐς ποῖον ἕρπεις μῦθον ἢ παραίνεσιν; Χο. ἐλθοῦς’ ἐς οἴκους, ἣ τὰ πάντ’ ἐπίσταται |
| 315.3 | τῆς ποντίας Νηρῆιδος ἐκγόνου κόρης |
| 315.4 | πυθοῦ πόσιν σὸν Θεονόης, εἴτ’ ἔστ’ ἔτι |
| 320.1 | εἴτ’ ἐκλέλοιπε φέγγος· ἐκμαθοῦσα δ’ εὖ |
| 320.2 | πρὸς τὰς τύχας τὸ χάρμα τοὺς γόους τ’ ἔχε. |
| 320.3 | πρὶν δ’ οὐδὲν ὀρθῶς εἰδέναι, τί σοι πλέον |
| 320.4 | λυπουμένηι γένοιτ’ ἄν; ἀλλ’ ἐμοὶ πιθοῦ. |
| 320.5 | [τάφον λιποῦσα τόνδε σύμμειξον κόρηι, |
| 325.1 | ὅθενπερ εἴσηι πάντα· τἀληθῆ φράσαι |
| 325.2 | ἔχους’ ἐν οἴκοις τοῖσδε, τί βλέπεις πρόσω;] |
| 325.3 | θέλω δὲ κἀγώ σοι συνεισελθεῖν δόμους |
| 325.4 | καὶ συμπυθέσθαι παρθένου θεσπίσματα· |
| 325.5 | γυναῖκα γὰρ δὴ συμπονεῖν γυναικὶ χρή. |
| 330.1 | Ελ. φίλαι, λόγους ἐδεξάμαν· |
| 330.2 | βᾶτε βᾶτε δ’ ἐς δόμους, |
| 330.3 | ἀγῶνας ἐντὸς οἴκων |
| 330.4 | ὡς πύθησθε τοὺς ἐμούς. |
| 330.5 | Χο. θέλουσαν οὔ με δὶς καλεῖς. |
| 335.1 | Ελ. ἰὼ μέλεος ἁμέρα. |
| 335.2 | τίν’ ἄρα τάλαινα τίνα λόγον |
| 335.3 | δακρυόεντ’ ἀκούσομαι; |
| 335.4 | Χο. μὴ πρόμαντις ἀλγέων |
| 335.5 | προλάμβαν’, ὦ φίλα, γόους. |
| 340.1 | Ελ. τί μοι πόσις μέλεος ἔτλα; |
| 340.2 | πότερα δέρκεται φάος τέ‐ |
| 342-343 | θριππά θ’ ἁλίου κέλευθά τ’ ἀστέρων |
| 344 | ἢ ’ν νέκυσι κατὰ χθονὸς |
| 345.1 | τὰν χρόνιον ἔχει τύχαν; Χο. ἐς τὸ φέρτερον τίθει |
| 345.2 | τὸ μέλλον ὅτι γενήσεται. |
| 345.3 | Ελ. σὲ γὰρ ἐκάλεσα, σὲ δὲ κατόμοσα |
| 345.4 | τὸν ὑδρόεντι δόνακι χλωρὸν Εὐρώταν, θανόντος |
| 345.5 | εἰ βάξις ἔτυμος ἀνδρὸς |
| 345.6 | †ἅδε μοι τί τάδ’ ἀσύνετα†, |
| 353a | φόνιον αἰώρημα |
| 353b | διὰ δέρας ὀρέξομαι, |
| 354 | ἢ ξιφοκτόνον διωγμὸν |
| 355.1 | αἱμορρύτου σφαγᾶς |
| 355.2 | αὐτοσίδαρον ἔσω πελάσω διὰ σαρκὸς ἅμιλλαν, |
| 357a | θῦμα τριζύγοις θεαῖσι |
| 357b | τῶι τε σήραγγας Ἴ‐ |
| 358.1 | δας ἐνίζοντι Πριαμί‐ |
| 358.2 | δαι ποτ’ ἀμφὶ βουστάθμους. |
| 360.1 | Χο. ἄλλος’ ἀποτροπὰ κακῶν |
| 360.2 | γένοιτο, τὸ δὲ σὸν εὐτυχές. |
| 360.3 | Ελ. ἰὼ τάλαινα Τροία, |
| 360.4 | δι’ ἔργ’ ἄνεργ’ ὄλλυσαι μέλεά τ’ ἔτλας. |
| 360.5 | τὰ δ’ ἐμὰ δῶρα Κύπριδος ἔτεκε |
| 365.1 | πολὺ μὲν αἷμα, πολὺ δὲ δάκρυον |
| 365.2 | †ἄχεά τ’ ἄχεσι δάκρυα δάκρυσιν ἔλαβε πάθεα†, |
| 365.3 | ματέρες τε παῖδας ὄλεσαν, ἀπὸ δὲ παρθένοι κόμας ἔ‐ |
| 369a | θεντο σύγγονοι νεκρῶν Σκαμάνδριον |
| 369b | ἀμφὶ Φρύγιον οἶδμα. |
| 370.1 | βοὰν βοὰν δ’ Ἑλλὰς 〈αἶ’〉 |
| 370.2 | ἐκελάδησεν ἀνοτότυξεν, |
| 370.3 | ἐπὶ δὲ κρατὶ χέρας ἔθηκεν, |
| 370.4 | ὄνυχι δ’ ἁπαλόχροα γένυν |
| 370.5 | ἔδευσεν φοινίαισι πλαγαῖς. |
| 375 | ὦ μάκαρ Ἀρκαδίαι ποτὲ παρθένε |
| 376a | Καλλιστοῖ, Διὸς ἃ λεχέων ἀπέ‐ |
| 376b | βας τετραβάμοσι γυίοις, |
| 377.1 | ὡς πολὺ κηρὸς ἐμᾶς ἔλαχες πλέον, |
| 377.2 | ἁ μορφᾶι θηρῶν λαχνογυίων |
| 377.3 | †ὄμματι λάβρωι σχῆμα λεαίνης† |
| 380.1 | ἐξαλλάξας’ ἄχθεα λύπας· |
| 380.2 | ἅν τέ ποτ’ Ἄρτεμις ἐξεχορεύσατο |
| 380.3 | χρυσοκέρατ’ ἔλαφον Μέροπος Τιτανίδα κούραν |
| 380.4 | καλλοσύνας ἕνεκεν· τὸ δ’ ἐμὸν δέμας |
| 380.5 | ὤλεσεν ὤλεσε πέργαμα Δαρδανίας |
| 385.1 | ὀλομένους τ’ Ἀχαιούς. |
| 385.2 | ΜΕΝΕΛΑΟΣ |
| 386.1 | ὦ τὰς τεθρίππους Οἰνομάωι Πῖσαν κάτα |
| 386.2 | Πέλοψ ἁμίλλας ἐξαμιλληθείς ποτε, |
| 386.3 | εἴθ’ ὤφελες †τόθ’ [ἡνίκ’ ἔρανον εἰς θεοὺς |
| 386.4 | πεισθεὶς ἐποίεις] ἐν θεοῖς† λιπεῖν βίον, |
| 390.1 | πρὶν τὸν ἐμὸν Ἀτρέα πατέρα γεννῆσαί ποτε, |
| 390.2 | ὃς ἐξέφυσεν Ἀερόπης λέκτρων ἄπο |
| 390.3 | Ἀγαμέμνον’ ἐμέ τε Μενέλεων, κλεινὸν ζυγόν. |
| 390.4 | πλεῖστον γὰρ οἶμαι—καὶ τόδ’ οὐ κόμπωι λέγω— |
| 390.5 | στράτευμα κώπηι διορίσαι Τροίαν ἔπι, |
| 395.1 | τύραννος οὐδὲ πρὸς βίαν στρατηλατῶν, |
| 395.2 | ἑκοῦσι δ’ ἄρξας Ἑλλάδος νεανίαις. |
| 395.3 | καὶ τοὺς μὲν οὐκέτ’ ὄντας ἀριθμῆσαι πάρα, |
| 395.4 | τοὺς δ’ ἐκ θαλάσσης ἀσμένους πεφευγότας, |
| 395.5 | νεκρῶν φέροντας ὀνόματ’ εἰς οἴκους πάλιν. ἐγὼ δ’ ἐπ’ οἶδμα πόντιον γλαυκῆς ἁλὸς |
| 395.6 | τλήμων ἀλῶμαι χρόνον ὅσονπερ Ἰλίου |
| 395.7 | πύργους ἔπερσα, κἀς πάτραν χρήιζων μολεῖν |
| 395.8 | οὐκ ἀξιοῦμαι τοῦδε πρὸς θεῶν τυχεῖν. |
| 395.9 | Λιβύης δ’ ἐρήμους ἀξένους τ’ ἐπιδρομὰς |
| 405.1 | πέπλευκα πάσας· χὤταν ἐγγὺς ὦ πάτρας, |
| 405.2 | πάλιν μ’ ἀπωθεῖ πνεῦμα κοὔποτ’ οὔριον |
| 405.3 | ἐσῆλθε λαῖφος ὥστε μ’ ἐς πάτραν μολεῖν. |
| 405.4 | καὶ νῦν τάλας ναυαγὸς ἀπολέσας φίλους |
| 405.5 | ἐξέπεσον ἐς γῆν τήνδε· ναῦς δὲ πρὸς πέτραις |
| 410.1 | πολλοὺς ἀριθμοὺς ἄγνυται ναυαγίων. |
| 410.2 | τρόπις δ’ ἐλείφθη ποικίλων ἁρμοσμάτων, |
| 410.3 | ἐφ’ ἧς ἐσώθην μόλις ἀνελπίστωι τύχηι |
| 410.4 | Ἑλένη τε, Τροίας ἣν ἀποσπάσας ἔχω. |
| 410.5 | ὄνομα δὲ χώρας ἥτις ἥδε καὶ λεὼ |
| 415.1 | οὐκ οἶδ’· ὄχλον γὰρ ἐσπεσεῖν ἠισχυνόμην, |
| 415.2 | [ὥσθ’ ἱστορῆσαι τὰς ἐμὰς δυσχλαινίας] |
| 415.3 | κρύπτων ὑπ’ αἰδοῦς τὰς τύχας. ὅταν δ’ ἀνὴρ πράξηι κακῶς ὑψηλός, εἰς ἀηθίαν |
| 415.4 | πίπτει κακίω τοῦ πάλαι δυσδαίμονος. |
| 420.1 | χρεία δὲ τείρει μ’· οὔτε γὰρ σῖτος πάρα |
| 420.2 | οὔτ’ ἀμφὶ χρῶτ’ ἐσθῆτες· αὐτὰ δ’ εἰκάσαι |
| 420.3 | πάρεστι ναὸς ἐκβόλοις ἁμπίσχομαι. |
| 420.4 | πέπλους δὲ τοὺς πρὶν λαμπρά τ’ ἀμφιβλήματα |
| 420.5 | χλιδάς τε πόντος ἥρπας’· ἐν δ’ ἄντρου μυχοῖς |
| 425.1 | κρύψας γυναῖκα τὴν κακῶν πάντων ἐμοὶ |
| 425.2 | ἄρξασαν ἥκω, τούς γε περιλελειμμένους |
| 425.3 | φίλων φυλάσσειν τἄμ’ ἀναγκάσας λέχη. |
| 425.4 | μόνος δὲ νοστῶ, τοῖς ἐκεῖ ζητῶν φίλοις |
| 425.5 | τὰ πρόσφορ’ ἤν πως ἐξερευνήσας λάβω. |
| 430.1 | ἰδὼν δὲ δῶμα περιφερὲς θριγκοῖς τόδε |
| 430.2 | πύλας τε σεμνὰς ἀνδρὸς ὀλβίου τινὸς |
| 430.3 | προσῆλθον· ἐλπὶς δ’ ἔκ γε πλουσίων δόμων |
| 430.4 | λαβεῖν τι ναύταις· ἐκ δὲ μὴ ’χόντων βίον |
| 430.5 | οὐδ’ εἰ θέλοιεν ὠφελεῖν ἔχοιμεν ἄν. |
| 435.1 | ὠή· τίς ἂν πυλωρὸς ἐκ δόμων μόλοι, |
| 435.2 | ὅστις διαγγείλειε τἄμ’ ἔσω κακά; |
| 435.3 | ΓΡΑΥΣ |
| 437.1 | τίς πρὸς πύλαισιν; οὐκ ἀπαλλάξηι δόμων |
| 437.2 | καὶ μὴ πρὸς αὐλείοισιν ἑστηκὼς πύλαις |
| 437.3 | ὄχλον παρέξεις δεσπόταις; ἢ κατθανῆι |
| 440.1 | Ἕλλην πεφυκώς, οἷσιν οὐκ ἐπιστροφαί. |
| 440.2 | Με. ὦ γραῖα, †ταῦτα ταῦτ’ ἔπη καλῶς λέγεις† |
| 440.3 | ἔξεστι, πείσομαι γάρ· ἀλλ’ ἄνες χόλου. |
| 440.4 | Γρ. ἄπελθ’· ἐμοὶ γὰρ τοῦτο πρόσκειται, ξένε, |
| 440.5 | μηδένα πελάζειν τοισίδ’ Ἑλλήνων δόμοις. |
| 445.1 | Με. ἆ, μὴ πρόσειε χεῖρα μηδ’ ὤθει βίαι. |
| 445.2 | Γρ. πείθηι γὰρ οὐδὲν ὧν λέγω, σὺ δ’ αἴτιος. |
| 445.3 | Με. ἄγγειλον εἴσω δεσπόταισι τοῖσι σοῖς ... |
| 445.4 | Γρ. πικρῶς †ἂν οἶμαί γ’ ἀγγελεῖν† τοὺς σοὺς λόγους. |
| 445.5 | Με. ναυαγὸς ἥκω ξένος, ἀσύλητον γένος. Γρ. οἶκον πρὸς ἄλλον νύν τιν’ ἀντὶ τοῦδ’ ἴθι. |
| 445.6 | Με. οὔκ, ἀλλ’ ἔσω πάρειμι· καὶ σύ μοι πιθοῦ. |
| 445.7 | Γρ. ὀχληρὸς ἴσθ’ ὤν· καὶ τάχ’ ὠσθήσηι βίαι. |
| 445.8 | Με. αἰαῖ· τὰ κλεινὰ ποῦ ’στί μοι στρατεύματα; |
| 445.9 | Γρ. οὐκοῦν ἐκεῖ που σεμνὸς ἦσθ’, οὐκ ἐνθάδε. |
| 455.1 | Με. ὦ δαῖμον, ὡς ἀνάξι’ ἠτιμώμεθα. |
| 455.2 | Γρ. τί βλέφαρα τέγγεις δάκρυσι; πρὸς τίν’ οἰκτρὸς εἶ; |
| 455.3 | Με. πρὸς τὰς πάροιθε συμφορὰς εὐδαίμονας. |
| 455.4 | Γρ. οὔκουν ἀπελθὼν δάκρυα σοῖς δώσεις φίλοις; |
| 455.5 | Με. τίς δ’ ἥδε χώρα; τοῦ δὲ βασίλειοι δόμοι; |
| 460.1 | Γρ. Πρωτέως τάδ’ ἐστὶ δώματ’, Αἴγυπτος δὲ γῆ. |
| 460.2 | Με. Αἴγυπτος; ὦ δύστηνος, οἷ πέπλευκ’ ἄρα. |
| 460.3 | Γρ. τί δὴ τὸ Νείλου μεμπτόν ἐστί σοι γάνος; |
| 460.4 | Με. οὐ τοῦτ’ ἐμέμφθην· τὰς ἐμὰς στένω τύχας. |
| 460.5 | Γρ. πολλοὶ κακῶς πράσσουσιν, οὐ σὺ δὴ μόνος. |
| 465.1 | Με. ἔστ’ οὖν ἐν οἴκοις ὅντιν’ ὀνομάζεις ἄναξ; |
| 465.2 | Γρ. τόδ’ ἐστὶν αὐτοῦ μνῆμα, παῖς δ’ ἄρχει χθονός. |
| 465.3 | Με. ποῦ δῆτ’ ἂν εἴη; πότερον ἐκτὸς ἢ ’ν δόμοις; |
| 465.4 | Γρ. οὐκ ἔνδον· Ἕλλησιν δὲ πολεμιώτατος. |
| 465.5 | Με. τίν’ αἰτίαν σχὼν ἧς ἐπηυρόμην ἐγώ; |
| 470.1 | Γρ. Ἑλένη κατ’ οἴκους ἐστὶ τούσδ’ ἡ τοῦ Διός. |
| 470.2 | Με. πῶς φήις; τίν’ εἶπας μῦθον; αὖθίς μοι φράσον. |
| 470.3 | Γρ. ἡ Τυνδαρὶς παῖς, ἣ κατὰ Σπάρτην ποτ’ ἦν. |
| 470.4 | Με. πόθεν μολοῦσα; τίνα τὸ πρᾶγμ’ ἔχει λόγον; |
| 470.5 | Γρ. Λακεδαίμονος γῆς δεῦρο νοστήσας’ ἄπο. |
| 475.1 | Με. πότ’; οὔ τί που λελήισμεθ’ ἐξ ἄντρων λέχος; |
| 475.2 | Γρ. πρὶν τοὺς Ἀχαιούς, ὦ ξέν’, ἐς Τροίαν μολεῖν. |
| 475.3 | ἀλλ’ ἕρπ’ ἀπ’ οἴκων· ἔστι γάρ τις ἐν δόμοις |
| 475.4 | τύχη, τύραννος ἧι ταράσσεται δόμος. |
| 475.5 | καιρὸν γὰρ οὐδέν’ ἦλθες· ἢν δὲ δεσπότης |
| 480.1 | λάβηι σε, θάνατος ξένιά σοι γενήσεται. |
| 480.2 | εὔνους γάρ εἰμ’ Ἕλλησιν, οὐχ ὅσον πικροὺς |
| 480.3 | λόγους ἔδωκα δεσπότην φοβουμένη. |
| 480.4 | Με. τί φῶ; τί λέξω; συμφορὰς γὰρ ἀθλίας |
| 480.5 | ἐκ τῶν πάροιθε τὰς παρεστώσας κλύω, |
| 485.1 | εἰ τὴν μὲν αἱρεθεῖσαν ἐκ Τροίας ἄγων |
| 485.2 | ἥκω δάμαρτα καὶ κατ’ ἄντρα σώιζεται, |
| 485.3 | ὄνομα δὲ ταὐτὸν τῆς ἐμῆς ἔχουσά τις |
| 485.4 | δάμαρτος ἄλλη τοισίδ’ ἐνναίει δόμοις. |
| 485.5 | Διὸς δ’ ἔλεξε παῖδά νιν πεφυκέναι· |
| 490.1 | ἀλλ’ ἦ τις ἔστι Ζηνὸς ὄνομ’ ἔχων ἀνὴρ |
| 490.2 | Νείλου παρ’ ὄχθας; εἶς γὰρ ὅ γε κατ’ οὐρανόν. |
| 490.3 | Σπάρτη δὲ ποῦ γῆς ἐστι πλὴν ἵνα ῥοαὶ |
| 490.4 | τοῦ καλλιδόνακός εἰσιν Εὐρώτα μόνον; |
| 490.5 | διπλοῦν δὲ Τυνδάρειον ὄνομα κλήιζεται, |
| 495.1 | Λακεδαίμονος δὲ γαῖά τις ξυνώνυμος |
| 495.2 | Τροίας τ’; ἐγὼ μὲν οὐκ ἔχω τί χρὴ λέγειν. |
| 495.3 | πολλοὶ γάρ, ὡς εἴξασιν, ἐν πολλῆι χθονὶ |
| 495.4 | ὀνόματα ταὔτ’ ἔχουσι καὶ πόλις πόλει γυνὴ γυναικί τ’· οὐδὲν οὖν θαυμαστέον. οὐδ’ αὖ τὸ δεινὸν προσπόλου φευξούμεθα· |
| 495.5 | ἀνὴρ γὰρ οὐδεὶς ὧδε βάρβαρος φρένας |
| 495.6 | ὃς ὄνομ’ ἀκούσας τοὐμὸν οὐ δώσει βοράν. |
| 495.7 | [κλεινὸν τὸ Τροίας πῦρ ἐγώ θ’ ὃς ἧψά νιν, |
| 495.8 | Μενέλαος, οὐκ ἄγνωστος ἐν πάσηι χθονί. |
| 505.1 | δόμων ἄνακτα προσμενῶ· δισσὰς δέ μοι |
| 505.2 | ἔχει φυλάξεις· ἢν μὲν ὠμόφρων τις ἦι, |
| 505.3 | κρύψας ἐμαυτὸν εἶμι πρὸς ναυάγια· |
| 505.4 | ἢν δ’ ἐνδιδῶι τι μαλθακόν, τὰ πρόσφορα |
| 505.5 | τῆς νῦν παρούσης συμφορᾶς αἰτήσομαι.] |
| 510.1 | κακῶν τόδ’ ἡμῖν ἔσχατον τοῖς ἀθλίοις, |
| 510.2 | ἄλλους τυράννους αὐτὸν ὄντα βασιλέα |
| 510.3 | βίον προσαιτεῖν· ἀλλ’ ἀναγκαίως ἔχει. |
| 510.4 | λόγος γάρ ἐστιν οὐκ ἐμός, σοφῶν δέ του, |
| 510.5 | δεινῆς ἀνάγκης οὐδὲν ἰσχύειν πλέον. |
| 515.1 | Χο. ἤκουσα τᾶς θεσπιωιδοῦ κόρας |
| 515.2 | ἃ χρήιζους’ ἐπλάθην τυράννοις δόμοισιν, |
| 515.3 | ὡς Μενέλαος οὔ‐ |
| 515.4 | πω μελαμφαὲς οἴχεται |
| 515.5 | δι’ ἔρεβος χθονὶ κρυφθείς, |
| 520.1 | ἀλλ’ ἔτι κατ’ οἶδμ’ ἅλιον |
| 520.2 | τρυχόμενος οὔπω λιμένων |
| 520.3 | ψαύσειεν πατρίας γᾶς, |
| 520.4 | ἀλατείαι βιότου |
| 520.5 | ταλαίφρων, ἄφιλος φίλων, |
| 525.1 | παντοδαπᾶς ἐπὶ γᾶς πέδον |
| 525.2 | χριμπτόμενος εἰναλίωι |
| 525.3 | κώπαι Τρωιάδος ἐκ γᾶς. |
| 525.4 | Ελ. ἥδ’ αὖ τάφου τοῦδ’ εἰς ἕδρας ἐγὼ πάλιν |
| 525.5 | στείχω, μαθοῦσα Θεονόης φίλους λόγους. |
| 530.1 | [ἣ πάντ’ ἀληθῶς οἶδε· φησὶ δ’ ἐν φάει |
| 530.2 | πόσιν τὸν ἁμὸν ζῶντα φέγγος εἰσορᾶν, |
| 530.3 | πορθμοὺς δ’ ἀλᾶσθαι μυρίους πεπλωκότα |
| 530.4 | ἐκεῖσε κἀκεῖς’ οὐδ’ ἀγύμναστον πλάνοις, |
| 530.5 | ἥξειν 〈δ’〉 ὅταν δὴ πημάτων λάβηι τέλος. |
| 535.1 | ἓν δ’ οὐκ ἔλεξεν, εἰ μολὼν σωθήσεται. |
| 535.2 | ἐγὼ δ’ ἀπέστην τοῦτ’ ἐρωτῆσαι σαφῶς, |
| 535.3 | ἡσθεῖς’ ἐπεί νιν εἶπέ μοι σεσωμένον. |
| 535.4 | ἐγγὺς δέ νίν που τῆσδ’ ἔφασκ’ εἶναι χθονός, |
| 535.5 | ναυαγὸν ἐκπεσόντα σὺν παύροις φίλοις. |
| 540.1 | ὤμοι, πόθ’ ἥξεις; ὡς ποθεινὸς ἂν μόλοις.] |
| 540.2 | ἔα, τίς οὗτος; οὔ τί που κρυπτεύομαι |
| 540.3 | Πρωτέως ἀσέπτου παιδὸς ἐκ βουλευμάτων; |
| 540.4 | οὐχ ὡς δρομαία πῶλος ἢ βάκχη θεοῦ |
| 540.5 | τάφωι ξυνάψω κῶλον; ἄγριος δέ τις |
| 545.1 | μορφὴν ὅδ’ ἐστὶν ὅς με θηρᾶται λαβεῖν. |
| 545.2 | Με. σὲ τὴν ὄρεγμα δεινὸν ἡμιλλημένην |
| 545.3 | τύμβου ’πὶ κρηπῖδ’ ἐμπύρους τ’ ὀρθοστάτας, |
| 545.4 | μεῖνον· τί φεύγεις; ὡς δέμας δείξασα σὸν |
| 545.5 | ἔκπληξιν ἡμῖν ἀφασίαν τε προστίθης. Ελ. ἀδικούμεθ’, ὦ γυναῖκες· εἰργόμεσθα γὰρ |
| 545.6 | τάφου πρὸς ἀνδρὸς τοῦδε, καί μ’ ἑλὼν θέλει δοῦναι τυράννοις ὧν ἐφεύγομεν γάμους. |
| 545.7 | Με. οὐ κλῶπές ἐσμεν οὐδ’ ὑπηρέται κακῶν. |
| 545.8 | Ελ. καὶ μὴν στολήν γ’ ἄμορφον ἀμφὶ σῶμ’ ἔχεις. |
| 555.1 | Με. στῆσον, φόβον μεθεῖσα, λαιψηρὸν πόδα. |
| 555.2 | Ελ. ἵστημ’, ἐπεί γε τοῦδ’ ἐφάπτομαι τάφου. |
| 555.3 | Με. τίς εἶ; τίν’ ὄψιν σήν, γύναι, προσδέρκομαι; |
| 555.4 | Ελ. σὺ δ’ εἶ τίς; αὑτὸς γὰρ σὲ κἄμ’ ἔχει λόγος. |
| 555.5 | Με. οὐπώποτ’ εἶδον προσφερέστερον δέμας. |
| 560.1 | Ελ. ὦ θεοί· θεὸς γὰρ καὶ τὸ γιγνώσκειν φίλους. |
| 560.2 | 〈Με. Ἑλληνὶς εἶ τις ἢ ’πιχωρία γυνή;〉 |
| 560.3 | Ελ. Ἑλληνίς· ἀλλὰ καὶ τὸ σὸν θέλω μαθεῖν. |
| 560.4 | Με. Ἑλένηι ς’ ὁμοίαν δὴ μάλιστ’ εἶδον, γύναι. |
| 560.5 | Ελ. ἐγὼ δὲ Μενέλεώι γε ς’· οὐδ’ ἔχω τί φῶ. |
| 565.1 | Με. ἔγνως ἄρ’ ὀρθῶς ἄνδρα δυστυχέστατον. |
| 565.2 | Ελ. ὦ χρόνιος ἐλθὼν σῆς δάμαρτος ἐς χέρας. |
| 565.3 | Με. ποίας δάμαρτος; μὴ θίγηις ἐμῶν πέπλων. |
| 565.4 | Ελ. ἥν σοι δίδωσι Τυνδάρεως, ἐμὸς πατήρ. |
| 565.5 | Με. ὦ φωσφόρ’ Ἑκάτη, πέμπε φάσματ’ εὐμενῆ. |
| 570.1 | Ελ. οὐ νυκτίφαντον πρόπολον Ἐνοδίας μ’ ὁρᾶις. |
| 570.2 | Με. οὐ μὴν γυναικῶν γ’ εἷς δυοῖν ἔφυν πόσις. |
| 570.3 | Ελ. ποίων δὲ λέκτρων δεσπότης ἄλλων ἔφυς; |
| 570.4 | Με. ἣν ἄντρα κεύθει κἀκ Φρυγῶν κομίζομαι. |
| 570.5 | Ελ. οὐκ ἔστιν ἄλλη σή τις ἀντ’ ἐμοῦ γυνή. |
| 575.1 | Με. οὔ που φρονῶ μὲν εὖ, τὸ δ’ ὄμμα μου νοσεῖ; |
| 575.2 | Ελ. οὐ γάρ με λεύσσων σὴν δάμαρθ’ ὁρᾶν δοκεῖς; |
| 575.3 | Με. τὸ σῶμ’ ὅμοιον, τὸ δὲ σαφές γ’ ἀποστατεῖ. Ελ. σκέψαι· τί σοι δεῖ πίστεως σαφεστέρας; |
| 575.4 | Με. ἔοικας· οὔτοι τοῦτό γ’ ἐξαρνήσομαι. |
| 580.1 | Ελ. τίς οὖν διδάξει ς’ ἄλλος ἢ τὰ ς’ ὄμματα; |
| 580.2 | Με. ἐκεῖ νοσοῦμεν, ὅτι δάμαρτ’ ἄλλην ἔχω. |
| 580.3 | Ελ. οὐκ ἦλθον ἐς γῆν Τρωιάδ’, ἀλλ’ εἴδωλον ἦν. |
| 580.4 | Με. καὶ τίς βλέποντα σώματ’ ἐξεργάζεται; |
| 580.5 | Ελ. αἰθήρ, ὅθεν σὺ θεοπόνητ’ ἔχεις λέχη. |
| 585.1 | Με. τίνος πλάσαντος θεῶν; ἄελπτα γὰρ λέγεις. |
| 585.2 | Ελ. Ἥρας, διάλλαγμ’, ὡς Πάρις με μὴ λάβοι. |
| 585.3 | Με. πῶς οὖν; ἅμ’ ἐνθάδ’ ἦσθ’ 〈ἄρ’〉 ἐν Τροίαι θ’ ἅμα; |
| 585.4 | Ελ. τοὔνομα γένοιτ’ ἂν πολλαχοῦ, τὸ σῶμα δ’ οὔ. |
| 585.5 | Με. μέθες με· λύπης ἅλις ἔχων ἐλήλυθα. |
| 590.1 | Ελ. λείψεις γὰρ ἡμᾶς, τὰ δὲ κέν’ ἐξάξεις λέχη; |
| 590.2 | Με. καὶ χαῖρέ γ’, Ἑλένηι προσφερὴς ὁθούνεκ’ εἶ. |
| 590.3 | Ελ. ἀπωλόμην· λαβοῦσά ς’ οὐχ ἕξω πόσιν. |
| 590.4 | Με. τοὐκεῖ με μέγεθος τῶν κακῶν πείθει, σὺ δ’ οὔ. |
| 590.5 | Ελ. οἲ ’γώ· τίς ἡμῶν ἐγένετ’ ἀθλιωτέρα; |
| 595.1 | οἱ φίλτατοι λείπουσί μ’ οὐδ’ ἀφίξομαι |
| 595.2 | Ἕλληνας οὐδὲ πατρίδα τὴν ἐμήν ποτε. |
| 595.3 | ΘΕΡΑΠΩΝ |
| 597.1 | Μενέλαε, μαστεύων σε κιγχάνω μόλις, |
| 597.2 | πᾶσαν πλανηθεὶς τήνδε βάρβαρον χθόνα, |
| 597.3 | πεμφθεὶς ἑταίρων τῶν λελειμμένων ὕπο. Με. τί δ’ ἔστιν; οὔ που βαρβάρων συλᾶσθ’ ὕπο; |
| 597.4 | Θε. θαυμάστ’, ἔλασσον τοὔνομ’ ἢ τὸ πρᾶγμ’ ἔχον. |
| 597.5 | Με. λέγ’· ὡς φέρεις τι τῆιδε τῆι σπουδῆι νέον. |
| 597.6 | Θε. λέγω πόνους σε μυρίους τλῆναι μάτην. Με. παλαιὰ θρηνεῖς πήματ’· ἀγγέλλεις δὲ τί; |
| 605.1 | Θε. βέβηκεν ἄλοχος σὴ πρὸς αἰθέρος πτυχὰς |
| 605.2 | ἀρθεῖς’ ἄφαντος· οὐρανῶι δὲ κρύπτεται |
| 605.3 | λιποῦσα σεμνὸν ἄντρον οὗ σφ’ ἐσώιζομεν, |
| 605.4 | τοσόνδε λέξας’· Ὦ ταλαίπωροι Φρύγες |
| 605.5 | πάντες τ’ Ἀχαιοί, δι’ ἔμ’ ἐπὶ Σκαμανδρίοις |
| 610.1 | ἀκταῖσιν Ἥρας μηχαναῖς ἐθνήισκετε, |
| 610.2 | δοκοῦντες Ἑλένην οὐκ ἔχοντ’ ἔχειν Πάριν. |
| 610.3 | ἐγὼ δ’, ἐπειδὴ χρόνον ἔμειν’ ὅσον μ’ ἐχρῆν, |
| 610.4 | τὸ μόρσιμον σώσασα πατέρ’ ἐς οὐρανὸν |
| 610.5 | ἄπειμι· φήμας δ’ ἡ τάλαινα Τυνδαρὶς |
| 615.1 | ἄλλως κακὰς ἤκουσεν οὐδὲν αἰτία. |
| 615.2 | ὦ χαῖρε, Λήδας θύγατερ· ἐνθάδ’ ἦσθ’ ἄρα. |
| 615.3 | ἐγὼ δέ ς’ ἄστρων ὡς βεβηκυῖαν μυχοὺς |
| 615.4 | ἤγγελλον εἰδὼς οὐδὲν ὡς ὑπόπτερον |
| 615.5 | δέμας φοροίης. οὐκ ἐῶ σε κερτομεῖν |
| 620.1 | ἡμᾶς τόδ’ αὖθις, ὡς ἅδην ἐν Ἰλίωι |
| 620.2 | πόνους παρεῖχες σῶι πόσει καὶ συμμάχοις. |
| 620.3 | Με. τοῦτ’ ἔστ’ ἐκεῖνο· ξυμβεβᾶσί μοι λόγοι |
| 620.4 | οἱ τῆσδ’ ἀληθεῖς. ὦ ποθεινὸς ἡμέρα, |
| 620.5 | ἥ ς’ εἰς ἐμὰς ἔδωκεν ὠλένας λαβεῖν. |
| 625.1 | Ελ. ὦ φίλτατ’ ἀνδρῶν Μενέλεως, ὁ μὲν χρόνος |
| 625.2 | παλαιός, ἡ δὲ τέρψις ἀρτίως πάρα. |
| 625.3 | ἔλαβον ἀσμένα πόσιν ἐμόν, φίλαι, |
| 625.4 | περί τ’ ἐπέτασα χέρα φίλιον ἐν μακρᾶι |
| 625.5 | φλογὶ φαεσφόρωι. |
| 630.1 | Με. κἀγὼ σέ· πολλοὺς δ’ ἐν μέσωι λόγους ἔχων |
| 630.2 | οὐκ οἶδ’ ὁποίου πρῶτον ἄρξωμαι τὰ νῦν. Ελ. γέγηθα, κρατὶ δ’ ὀρθίους ἐθείρας |
| 630.3 | ἀνεπτέρωσα καὶ δάκρυ σταλάσσω, |
| 630.4 | περὶ δὲ γυῖα χέρας ἔβαλον ἡδονάν, |
| 635.1 | ὦ πόσις, ὡς λάβω. |
| 635.2 | Με. ὦ φιλτάτα πρόσοψις, οὐκ ἐμέμφθην· |
| 635.3 | †ἔχω τὰ τοῦ Διὸς λέκτρα Λήδας τε.† |
| 635.4 | Ελ. ἃν ὑπὸ λαμπάδων κόροι λεύκιπποι |
| 639-640 | ξυνομαίμονες ὤλβισαν ὤλβισαν ... |
| 641.1 | Με. τὸ πρόσθεν, ἐκ δόμων δὲ νοσφίσας ς’ ἐμοῦ |
| 641.2 | πρὸς ἄλλαν ἐλαύνει |
| 641.3 | θεὸς συμφορὰν τᾶσδε κρείσσω. |
| 641.4 | Ελ. τὸ κακὸν δ’ ἀγαθὸν σέ τε κἀμὲ συνάγαγεν, ὦ πόσι, |
| 645.1 | χρόνιον, ἀλλ’ ὅμως· ὀναίμαν τύχας. |
| 645.2 | Με. ὄναιο δῆτα· ταὐτὰ δὲ ξυνεύχομαι· |
| 645.3 | δυοῖν γὰρ ὄντοιν οὐχ ὁ μὲν τλήμων, ὁ δ’ οὔ. |
| 645.4 | Ελ. φίλαι φίλαι, |
| 645.5 | τὰ πάρος οὐκέτι στένομεν οὐδ’ ἀλγῶ. πόσιν ἔχομεν ἔχομεν ἐμὸν 〈ἐμὸν〉 ὃν ἔμενον ἔμενον ἐκ Τροίας πολυετῆ μολεῖν. |
| 645.6 | Με. ἔχεις, ἔχω τε ς’· ἡλίους δὲ μυρίους |
| 645.7 | μόλις διελθὼν ἠισθόμην τὰ τῆς θεοῦ. |
| 645.8 | Ελ. ἐμὰ δὲ χαρμονᾶι δάκρυα πλέον ἔχει |
| 655.1 | χάριτος ἢ λύπας. |
| 655.2 | Με. τί φῶ; τίς ἂν τάδ’ ἤλπισεν βροτῶν ποτε; |
| 655.3 | Ελ. ἀδόκητον ἔχω σε πρὸς στέρνοις. |
| 655.4 | Με. κἀγὼ σέ, τὴν δοκοῦσαν Ἰδαίαν πόλιν |
| 655.5 | μολεῖν Ἰλίου τε μελέους πύργους. |
| 660.1 | πρὸς θεῶν, δόμων πῶς τῶν ἐμῶν ἀπεστάλης; |
| 660.2 | Ελ. ἒ ἔ· πικρὰς ἐς ἀρχὰς βαίνεις· |
| 660.3 | ἒ ἔ· πικρὰν δ’ ἐρευνᾶις φάτιν. |
| 660.4 | Με. λέγ’, ὡς ἀκουστά· πάντα δῶρα δαιμόνων. |
| 664a | Ελ. ἀπέπτυσα μὲν λόγον οἶον |
| 664b | οἷον ἐσοισόμεθα. |
| 665.1 | Με. ὅμως δὲ λέξον· ἡδύ τοι μόχθων κλύειν. |
| 665.2 | Ελ. οὐκ ἐπὶ βαρβάρου λέκτρα νεανία |
| 665.3 | πετομένας κώπας, πετομένου δ’ ἔρω‐ |
| 665.4 | τος ἀδίκων γάμων ... |
| 665.5 | Με. τίς 〈—〉 σε δαίμων ἢ πότμος συλᾶι πάτρας; |
| 670.1 | Ελ. ὁ Διὸς ὁ Διὸς ὦ πόσι με παῖς 〈Μαίας τ’〉 |
| 670.2 | ἐπέλασεν Νείλωι. |
| 670.3 | Με. θαυμαστά· τοῦ πέμψαντος; ὦ δεινοὶ λόγοι. |
| 670.4 | Ελ. κατεδάκρυσα καὶ βλέφαρον ὑγραίνω δάκρυσιν· ἁ Διός μ’ ἄλοχος ὤλεσεν. |
| 675.1 | Με. Ἥρα; τί νῶιν χρήιζουσα προσθεῖναι κακόν; |
| 675.2 | Ελ. ὤμοι ἐγὼ κείνων λουτρῶν καὶ κρηνᾶν, |
| 675.3 | ἵνα θεαὶ μορφὰν ἐφαίδρυναν, εὖτ’ |
| 675.4 | ἔμολον ἐς κρίσιν. |
| 675.5 | Με. †τὰ δ’ εἰς κρίσιν σοι τῶνδ’ ἔθηχ’ Ἥρα κακῶν;† |
| 680.1 | Ελ. Πάριν ὡς ἀφέλοιτο ... Με. πῶς; αὔδα. |
| 680.2 | Ελ. Κύπρις ὧι μ’ ἐπένευσεν ... Με. ὦ τλᾶμον. |
| 680.3 | Ελ. τλάμονα τλάμον’ ὧδ’ ἐπέλας’ Αἰγύπτωι. |
| 680.4 | Με. εἶτ’ ἀντέδωκ’ εἴδωλον, ὡς σέθεν κλύω. |
| 680.5 | Ελ. τὰ δὲ 〈σὰ〉 κατὰ μέλαθρα πάθεα πάθεα, μᾶ‐ |
| 685.1 | τερ, οἲ ’γώ. Με. τί φήις; |
| 685.2 | Ελ. οὐκ ἔστι μάτηρ· ἀγχόνιον δὲ βρόχον |
| 685.3 | δι’ ἐμὰν κατεδήσατο δύσγαμον αἰσχύναν. |
| 685.4 | Με. ὤμοι· θυγατρὸς δ’ Ἑρμιόνης ἔστιν λόγος; |
| 685.5 | Ελ. ἄγαμος ἄτεκνος, ὦ πόσι, καταστένει |
| 690.1 | γάμον ἄγαμον †αἰσχύνα†. |
| 690.2 | Με. ὦ πᾶν κατ’ ἄκρας δῶμ’ ἐμὸν πέρσας Πάρις. |
| 690.3 | Ελ. τάδε καὶ σὲ διώλεσε μυριάδας τε |
| 690.4 | χαλκεόπλων Δαναῶν. |
| 690.5 | ἐμὲ δὲ πατρίδος ἀπο〈πρὸ〉 κακόποτμον ἀραῖ‐ |
| 695.1 | ον ἔβαλε θεὸς ἀπὸ πόλεος ἀπό τε σέθεν, |
| 695.2 | ὅτε μέλαθρα λέχεά τ’ ἔλιπον οὐ λιποῦς’ |
| 695.3 | ἐπ’ αἰσχροῖς γάμοις. |
| 695.4 | Χο. εἰ καὶ τὰ λοιπὰ τῆς τύχης εὐδαίμονος |
| 695.5 | τύχοιτε, πρὸς τὰ πρόσθεν ἀρκέσειεν ἄν. Θε. Μενέλαε, κἀμοὶ πρόσδοτον τῆς ἡδονῆς, |
| 695.6 | ἣν μανθάνω μὲν καὐτός, οὐ σαφῶς δ’ ἔχω. |
| 695.7 | Με. ἀλλ’, ὦ γεραιέ, καὶ σὺ κοινώνει λόγων. |
| 695.8 | Θε. οὐχ ἥδε μόχθων τῶν ἐν Ἰλίωι βραβεύς; |
| 695.9 | Με. οὐχ ἥδε· πρὸς θεῶν δ’ ἦμεν ἠπατημένοι |
| 705.1 | [νεφέλης ἄγαλμ’ ἔχοντες ἐν χεροῖν λυγρόν]. |
| 705.2 | Θε. [τί φήις;] |
| 705.3 | νεφέλης ἄρ’ ἄλλως εἴχομεν πόνους πέρι; |
| 705.4 | Με. Ἥρας τάδ’ ἔργα καὶ θεῶν τρισσῶν ἔρις. |
| 705.5 | Θε. τί δ’; ὡς ἀληθῶς ἐστιν ἥδε σὴ δάμαρ; |
| 710.1 | Με. αὕτη· λόγοις ἐμοῖσι πίστευσον τάδε. |
| 710.2 | Θε. ὦ θύγατερ, ὁ θεὸς ὡς ἔφυ τι ποικίλον |
| 710.3 | καὶ δυστέκμαρτον, εὖ δέ πως πάντα στρέφει |
| 710.4 | [ἐκεῖσε κἀκεῖς’ ἀναφέρων· ὁ μὲν πονεῖ, |
| 710.5 | ὁ δ’ οὐ πονήσας αὖθις ὄλλυται κακῶς, |
| 715.1 | βέβαιον οὐδὲν τῆς ἀεὶ τύχης ἔχων. |
| 715.2 | σὺ γὰρ πόσις τε σὸς πόνων μετέσχετε, |
| 715.3 | σὺ μὲν λόγοισιν, ὁ δὲ δορὸς προθυμίαι. |
| 715.4 | σπεύδων δ’ ὅτ’ ἔσπευδ’ οὐδὲν εἶχε· νῦν δ’ ἔχει |
| 715.5 | αὐτόματα πράξας τἀγάθ’ εὐτυχέστατα]. |
| 720.1 | οὐκ ἄρα γέροντα πατέρα καὶ Διοσκόρω ἤισχυνας οὐδ’ ἔδρασας οἷα κλήιζεται. |
| 720.2 | νῦν ἀνανεοῦμαι τὸν σὸν ὑμέναιον πάλιν |
| 720.3 | καὶ λαμπάδων μεμνήμεθ’ ἃς τετραόροις |
| 720.4 | ἵπποις τροχάζων παρέφερον· σὺ δ’ ἐν δίφροις |
| 725.1 | σὺν τῶιδε νύμφη δῶμ’ ἔλειπες ὄλβιον. |
| 725.2 | κακὸς γὰρ ὅστις μὴ σέβει τὰ δεσποτῶν |
| 725.3 | καὶ ξυγγέγηθε καὶ συνωδίνει κακοῖς. |
| 725.4 | [ἐγὼ μὲν εἴην, κεἰ πέφυχ’ ὅμως λάτρις, |
| 725.5 | ἐν τοῖσι γενναίοισιν ἠριθμημένος |
| 730.1 | δούλοισι, τοὔνομ’ οὐκ ἔχων ἐλεύθερον, |
| 730.2 | τὸν νοῦν δέ· κρεῖσσον γὰρ τόδ’ ἢ δυοῖν κακοῖν |
| 730.3 | ἕν’ ὄντα χρῆσθαι, τὰς φρένας τ’ ἔχειν κακὰς |
| 730.4 | ἄλλων τ’ ἀκούειν δοῦλον ὄντα τῶν πέλας.] |
| 730.5 | Με. ἄγ’, ὦ γεραιέ, πολλὰ μὲν παρ’ ἀσπίδα |
| 735.1 | μοχθήματ’ ἐξέπλησας ἐκπονῶν ἐμοί, |
| 735.2 | καὶ νῦν μετασχὼν τῆς ἐμῆς εὐπραξίας |
| 735.3 | ἄγγειλον ἐλθὼν τοῖς λελειμμένοις φίλοις |
| 735.4 | τάδ’ ὡς ἔχονθ’ ηὕρηκας οὗ τ’ ἐσμὲν τύχης, |
| 735.5 | μένειν τ’ ἐπ’ ἀκταῖς τούς τ’ ἐμοὺς καραδοκεῖν |
| 740.1 | ἀγῶνας οἳ μένουσί μ’, ὡς ἐλπίζομεν, |
| 740.2 | εἰ τήνδε πως δυναίμεθ’ ἐκκλέψαι χθονός, |
| 740.3 | φρουρεῖν 〈θ’〉 ὅπως ἂν εἰς ἓν ἐλθόντες τύχης |
| 740.4 | ἐκ βαρβάρων σωθῶμεν, ἢν δυνώμεθα. |
| 740.5 | Θε. ἔσται τάδ’, ὦναξ, ἀλλά τοι τὰ μάντεων |
| 745.1 | ἐσεῖδον ὡς φαῦλ’ ἐστὶ καὶ ψευδῶν πλέα. |
| 745.2 | [οὐδ’ ἦν ἄρ’ ὑγιὲς οὐδὲν ἐμπύρου φλογὸς |
| 745.3 | οὐδὲ πτερωτῶν φθέγματ’· εὔηθες δέ τοι |
| 745.4 | τὸ καὶ δοκεῖν ὄρνιθας ὠφελεῖν βροτούς.] |
| 745.5 | Κάλχας γὰρ οὐκ εἶπ’ οὐδ’ ἐσήμηνε στρατῶι νεφέλης ὑπερθνήισκοντας εἰσορῶν φίλους |
| 745.6 | οὐδ’ Ἕλενος, ἀλλὰ πόλις ἀνηρπάσθη μάτην. |
| 745.7 | [εἴποις ἄν, οὕνεχ’ ὁ θεὸς οὐκ ἠβούλετο. |
| 745.8 | τί δῆτα μαντευόμεθα; τοῖς θεοῖσι χρὴ |
| 745.9 | θύοντας αἰτεῖν ἀγαθά, μαντείας δ’ ἐᾶν· |
| 755.1 | βίου γὰρ ἄλλως δέλεαρ ηὑρέθη τόδε, |
| 755.2 | κοὐδεὶς ἐπλούτης’ ἐμπύροισιν ἀργὸς ὤν· |
| 755.3 | γνώμη δ’ ἀρίστη μάντις ἥ τ’ εὐβουλία.] |
| 755.4 | Χο. ἐς ταὐτὸ κἀμοὶ δόξα μάντεων πέρι |
| 755.5 | χωρεῖ γέροντι· τοὺς θεοὺς ἔχων τις ἂν |
| 760.1 | φίλους ἀρίστην μαντικὴν ἔχοι δόμοις. |
| 760.2 | Ελ. εἶἑν· τὰ μὲν δὴ δεῦρ’ ἀεὶ καλῶς ἔχει. |
| 760.3 | ὅπως δ’ ἐσώθης, ὦ τάλας, Τροίας ἄπο |
| 760.4 | κέρδος μὲν οὐδὲν εἰδέναι, πόθος δέ τις |
| 760.5 | [τὰ τῶν φίλων φίλοισιν αἰσθέσθαι κακά]. |
| 765.1 | Με. ἦ πόλλ’ ἀνήρου μ’ ἑνὶ λόγωι μιᾶι θ’ ὁδῶι. |
| 765.2 | τί σοι λέγοιμ’ ἂν τὰς ἐν Αἰγαίωι φθορὰς |
| 765.3 | τὰ Ναυπλίου τ’ Εὐβοικὰ πυρπολήματα |
| 765.4 | Κρήτης τε Λιβύης θ’ ἃς ἐπεστράφην πόλεις |
| 765.5 | σκοπιάς τε Περσέως; οὐ γὰρ ἐμπλήσαιμί ς’ ἂν |
| 770.1 | μύθοις, λέγων δ’ ἄν σοι κάκ’ ἀλγοίην ἔτι |
| 770.2 | [πάσχων τ’ ἔκαμνον· δὶς δὲ λυπηθεῖμεν ἄν]. |
| 770.3 | Ελ. καὶ πλείον’ εἶπας ἤ ς’ ἀνηρόμην ἐγώ. |
| 770.4 | ἓν δ’ εἰπὲ τἄλλα παραλιπών· πόσον χρόνον |
| 770.5 | πόντου ’πὶ νώτοις ἅλιον ἐφθείρου πλάνον; |
| 775.1 | Με. ἐν ναυσὶν ὢν πρὸς τοῖσιν ἐν Τροίαι δέκα |
| 775.2 | ἔτεσι διῆλθον ἑπτὰ περιδρομὰς ἐτῶν. |
| 775.3 | Ελ. φεῦ φεῦ· μακρόν γ’ ἔλεξας, ὦ τάλας, χρόνον· |
| 775.4 | σωθεὶς δ’ ἐκεῖθεν ἐνθάδ’ ἦλθες ἐς σφαγάς. |
| 775.5 | Με. πῶς φήις; τί λέξεις; ὥς μ’ ἀπώλεσας, γύναι. |
| 780.1 | Ελ. [φεῦγ’ ὡς τάχιστα τῆσδ’ ἀπαλλαχθεὶς χθονός.] |
| 780.2 | θανῆι πρὸς ἀνδρὸς οὗ τάδ’ ἐστὶ δώματα. |
| 780.3 | Με. τί χρῆμα δράσας ἄξιον τῆς συμφορᾶς; |
| 780.4 | Ελ. ἥκεις ἄελπτος ἐμποδὼν ἐμοῖς γάμοις. |
| 780.5 | Με. ἦ γὰρ γαμεῖν τις τἄμ’ ἐβουλήθη λέχη; |
| 785.1 | Ελ. ὕβριν γ’ ὑβρίζων ἐς ἐμέ, κἂν ἔτλην ἐγώ. |
| 785.2 | Με. ἰδίαι σθένων τις ἢ τυραννεύων χθονός; |
| 785.3 | Ελ. ὃς γῆς ἀνάσσει τῆσδε Πρωτέως γόνος. |
| 785.4 | Με. τόδ’ ἔστ’ ἐκεῖν’ αἴνιγμ’ ὃ προσπόλου κλύω. |
| 785.5 | Ελ. ποίοις ἐπιστὰς βαρβάροις πυλώμασιν; |
| 790.1 | Με. τοῖσδ’, ἔνθεν ὥσπερ πτωχὸς ἐξηλαυνόμην. |
| 790.2 | Ελ. οὔ που προσήιτεις βίοτον; ὦ τάλαιν’ ἐγώ. |
| 790.3 | Με. τοὔργον μὲν ἦν τοῦτ’, ὄνομα δ’ οὐκ εἶχεν τόδε. |
| 790.4 | Ελ. πάντ’ οἶσθ’ ἄρ’, ὡς ἔοικας, ἀμφ’ ἐμῶν γάμων. |
| 790.5 | Με. οἶδ’· εἰ δὲ λέκτρα διέφυγες, τόδ’ οὐκ ἔχω. |
| 795.1 | Ελ. ἄθικτον εὐνὴν ἴσθι σοι σεσωμένην. |
| 795.2 | Με. τίς τοῦδε πειθώ; φίλα γάρ, εἰ σαφῆ λέγεις. |
| 795.3 | Ελ. ὁρᾶις τάφου τοῦδ’ ἀθλίους ἕδρας ἐμάς; |
| 795.4 | Με. ὁρῶ, τάλαινα, στιβάδας· ὧν τί σοι μέτα; |
| 795.5 | Ελ. ἐνταῦθα λέκτρων ἱκετεύομεν φυγάς. Με. βωμοῦ σπανίζους’ ἢ νόμοισι βαρβάροις; |
| 795.6 | Ελ. ἐρρύεθ’ ἡμᾶς τοῦτ’ ἴσον ναοῖς θεῶν. |
| 795.7 | Με. οὐδ’ ἄρα πρὸς οἴκους ναυστολεῖν 〈σ’〉 ἔξεστί μοι; |
| 795.8 | Ελ. ξίφος μένει σε μᾶλλον ἢ τοὐμὸν λέχος. |
| 795.9 | Με. οὕτως ἂν εἴην ἀθλιώτατος βροτῶν. |
| 805.1 | Ελ. μή νυν καταιδοῦ, φεῦγε δ’ ἐκ τῆσδε χθονός. |
| 805.2 | Με. λιπὼν σέ; Τροίαν ἐξέπερσα σὴν χάριν. |
| 805.3 | Ελ. κρεῖσσον γὰρ ἤ σε τἄμ’ ἀποκτεῖναι λέχη. |
| 805.4 | Με. ἄνανδρά γ’ εἶπας Ἰλίου τ’ οὐκ ἄξια. |
| 805.5 | Ελ. οὐκ ἂν κτάνοις τύραννον, ὃ σπεύδεις ἴσως. |
| 810.1 | Με. οὕτω σιδήρωι τρωτὸν οὐκ ἔχει δέμας; |
| 810.2 | Ελ. εἴσηι· τὸ τολμᾶν δ’ ἀδύνατ’ ἀνδρὸς οὐ σοφοῦ. |
| 810.3 | Με. σιγῆι παράσχω δῆτ’ ἐμὰς δῆσαι χέρας; |
| 810.4 | Ελ. ἐς ἄπορον ἥκεις· δεῖ δὲ μηχανῆς τινος. |
| 810.5 | Με. δρῶντας γὰρ ἢ μὴ δρῶντας ἥδιον θανεῖν. |
| 815.1 | Ελ. μί’ ἔστιν ἐλπὶς ἦι μόνηι σωθεῖμεν ἄν. |
| 815.2 | Με. ὠνητὸς ἢ τολμητὸς ἢ λόγων ὕπο; |
| 815.3 | Ελ. εἰ μὴ τύραννός 〈σ’〉 ἐκπύθοιτ’ ἀφιγμένον. |
| 815.4 | Με. οὐ γνώσεταί μ’ ὅς εἰμ’, ἐγὦιδ’· ἐρεῖ δὲ τίς; |
| 815.5 | Ελ. ἔστ’ ἔνδον αὐτῶι ξύμμαχος θεοῖς ἴση. |
| 820.1 | Με. φήμη τις οἴκων ἐν μυχοῖς ἱδρυμένη; |
| 820.2 | Ελ. οὔκ, ἀλλ’ ἀδελφή· Θεονόην καλοῦσί νιν. |
| 820.3 | Με. χρηστήριον μὲν τοὔνομ’· ὅτι δὲ δρᾶι φράσον. Ελ. πάντ’ οἶδ’, ἐρεῖ τε συγγόνωι παρόντα σε. |
| 820.4 | Με. θνήισκοιμεν ἄν· λαθεῖν γὰρ οὐχ οἷόν τέ μοι. |
| 825.1 | Ελ. ἴσως ἂν ἀναπείσαιμεν ἱκετεύοντέ νιν ... |
| 825.2 | Με. τί χρῆμα δρᾶσαι; τίν’ ὑπάγεις μ’ ἐς ἐλπίδα; |
| 825.3 | Ελ. παρόντα γαίαι μὴ φράσαι σε συγγόνωι. |
| 825.4 | Με. πείσαντε δ’ ἐκ γῆς διορίσαιμεν ἂν πόδα; |
| 825.5 | Ελ. κοινῆι γ’ ἐκείνηι ῥαιδίως, λάθραι δ’ ἂν οὔ. |
| 830.1 | Με. σὸν ἔργον, ὡς γυναικὶ πρόσφορον γυνή. |
| 830.2 | Ελ. ὡς οὐκ ἄχρωστα γόνατ’ ἐμῶν ἕξει χερῶν. |
| 830.3 | Με. φέρ’, ἢν δὲ δὴ νῶιν μὴ ἀποδέξηται λόγους; |
| 830.4 | Ελ. θανῆι· γαμοῦμαι δ’ ἡ τάλαιν’ ἐγὼ βίαι. |
| 830.5 | Με. προδότις ἂν εἴης· τὴν βίαν σκήψας’ ἔχεις. |
| 835.1 | Ελ. ἀλλ’ ἁγνὸν ὅρκον σὸν κάρα κατώμοσα ... |
| 835.2 | Με. τί φήις; θανεῖσθαι; κοὔποτ’ ἀλλάξεις λέχη; |
| 835.3 | Ελ. ταὐτῶι ξίφει γε· κείσομαι δὲ σοῦ πέλας. |
| 835.4 | Με. ἐπὶ τοῖσδε τοίνυν δεξιᾶς ἐμῆς θίγε. |
| 835.5 | Ελ. ψαύω, θανόντος σοῦ τόδ’ ἐκλείψειν φάος. |
| 840.1 | Με. κἀγὼ στερηθεὶς σοῦ τελευτήσειν βίον. |
| 840.2 | Ελ. πῶς οὖν θανούμεθ’ ὥστε καὶ δόξαν λαβεῖν; |
| 840.3 | Με. τύμβου ’πὶ νώτοις σὲ κτανὼν ἐμὲ κτενῶ. |
| 840.4 | πρῶτον δ’ ἀγῶνα μέγαν ἀγωνιούμεθα |
| 840.5 | λέκτρων ὑπὲρ σῶν· ὁ δὲ θέλων ἴτω πέλας. |
| 845.1 | τὸ Τρωϊκὸν γὰρ οὐ καταισχυνῶ κλέος |
| 845.2 | οὐδ’ Ἑλλάδ’ ἐλθὼν λήψομαι πολὺν ψόγον, |
| 845.3 | ὅστις Θέτιν μὲν ἐστέρης’ Ἀχιλλέως, |
| 845.4 | Τελαμωνίου δ’ Αἴαντος εἰσεῖδον σφαγὰς |
| 845.5 | τὸν Νηλέως τ’ ἄπαιδα· διὰ δὲ τὴν ἐμὴν οὐκ ἀξιώσω κατθανεῖν δάμαρτ’ ἐγώ; |
| 845.6 | μάλιστά γ’· εἰ γάρ εἰσιν οἱ θεοὶ σοφοί, |
| 845.7 | εὔψυχον ἄνδρα πολεμίων θανόνθ’ ὕπο |
| 845.8 | κούφηι καταμπίσχουσιν ἐν τύμβωι χθονί, |
| 845.9 | κακοὺς δ’ ἐφ’ ἕρμα στερεὸν ἐκβάλλουσι γῆς. |
| 855.1 | Χο. ὦ θεοί, γενέσθω δή ποτ’ εὐτυχὲς γένος |
| 855.2 | τὸ Ταντάλειον καὶ μεταστήτω κακῶν. |
| 855.3 | Ελ. οἲ ’γὼ τάλαινα· τῆς τύχης γὰρ ὧδ’ ἔχω· |
| 855.4 | Μενέλαε, διαπεπράγμεθ’· ἐκβαίνει δόμων |
| 855.5 | ἡ θεσπιωιδὸς Θεονόη· κτυπεῖ δόμος |
| 860.1 | κλήιθρων λυθέντων. φεῦγ’· ἀτὰρ τί φευκτέον; |
| 860.2 | ἀποῦσα γάρ σε καὶ παροῦς’ ἀφιγμένον |
| 860.3 | δεῦρ’ οἶδεν. ὦ δύστηνος, ὡς ἀπωλόμην. |
| 860.4 | Τροίας δὲ σωθεὶς κἀπὸ βαρβάρου χθονὸς |
| 860.5 | ἐς βάρβαρ’ ἐλθὼν φάσγαν’ αὖθις ἐμπεσῆι. |
| 865 | ΘΕΟΝΟΗ |
| 865.1 | ἡγοῦ σύ μοι φέρουσα λαμπτήρων σέλας |
| 865.2 | θείου τε σεμνὸν θεσμὸν αἰθέρος μυχούς, |
| 865.3 | ὡς πνεῦμα καθαρὸν οὐρανοῦ δεξώμεθα· |
| 865.4 | σὺ δ’ αὖ κέλευθον εἴ τις ἔβλαψεν ποδὶ |
| 865.5 | στείβων ἀνοσίωι, δὸς καθαρσίωι φλογί, |
| 870.1 | κροῦσόν τε πεύκην, ἵνα διεξέλθω, πάρος· |
| 870.2 | νόμον δὲ τὸν ἐμὸν θεοῖσιν ἀποδοῦσαι πάλιν |
| 870.3 | ἐφέστιον φλόγ’ ἐς δόμους κομίζετε. |
| 870.4 | Ἑλένη, τί τἀμά—πῶς ἔχει; —θεσπίσματα; |
| 870.5 | ἥκει πόσις σὸς Μενέλεως ὅδ’ ἐμφανής, |
| 875.1 | νεῶν στερηθεὶς τοῦ τε σοῦ μιμήματος. |
| 875.2 | ὦ τλῆμον, οἵους διαφυγὼν ἦλθες πόνους, |
| 875.3 | οὐδ’ οἶσθα νόστον οἴκαδ’ εἴτ’ αὐτοῦ μενεῖς· |
| 875.4 | ἔρις γὰρ ἐν θεοῖς σύλλογός τε σοῦ πέρι |
| 875.5 | ἔσται πάρεδρος Ζηνὶ τῶιδ’ ἐν ἤματι. |
| 880.1 | Ἥρα μέν, ἥ σοι δυσμενὴς πάροιθεν ἦν, |
| 880.2 | νῦν ἐστιν εὔνους κἀς πάτραν σῶσαι θέλει |
| 880.3 | ξὺν τῆιδ’, ἵν’ Ἑλλὰς τοὺς Ἀλεξάνδρου γάμους |
| 880.4 | δώρημα Κύπριδος ψευδονύμφευτον μάθηι· |
| 880.5 | Κύπρις δὲ νόστον σὸν διαφθεῖραι θέλει, |
| 885.1 | ὡς μὴ ’ξελεγχθῆι μηδὲ πριαμένη φανῆι |
| 885.2 | τὸ κάλλος Ἑλένης οὕνεκ’ ἀνονήτοις γάμοις. |
| 885.3 | τέλος δ’ ἐφ’ ἡμῖν εἴθ’, ἃ βούλεται Κύπρις, |
| 885.4 | λέξας’ ἀδελφῶι 〈σ’〉 ἐνθάδ’ ὄντα διολέσω |
| 885.5 | εἴτ’ αὖ μεθ’ Ἥρας στᾶσα σὸν σώσω βίον, |
| 890.1 | κρύψας’ ὅμαιμον, ὅς με προστάσσει τάδε |
| 890.2 | εἰπεῖν, ὅταν γῆν τήνδε νοστήσας τύχηις. |
| 890.3 | [τίς εἶς’ ἀδελφῶι τόνδε σημανῶν ἐμῶι |
| 890.4 | παρόνθ’, ὅπως ἂν τοὐμὸν ἀσφαλῶς ἔχηι;] |
| 890.5 | Ελ. ὦ παρθέν’, ἱκέτις ἀμφὶ σὸν πίτνω γόνυ |
| 895.1 | καὶ προσκαθίζω θᾶκον οὐκ εὐδαίμονα |
| 895.2 | ὑπέρ τ’ ἐμαυτῆς τοῦδέ θ’, ὃν μόλις ποτὲ |
| 895.3 | λαβοῦς’ ἐπ’ ἀκμῆς εἰμι κατθανόντ’ ἰδεῖν· |
| 895.4 | μή μοι κατείπηις σῶι κασιγνήτωι πόσιν |
| 895.5 | τόνδ’ εἰς ἐμὰς ἥκοντα φίλτατον χέρας, σῶσον δέ, λίσσομαί σε· συγγόνωι δὲ σῶι |
| 895.6 | τὴν εὐσέβειαν μὴ προδῶις τὴν σήν ποτε, χάριτας πονηρὰς κἀδίκους ὠνουμένη. |
| 895.7 | μισεῖ γὰρ ὁ θεὸς τὴν βίαν, τὰ κτητὰ δὲ |
| 895.8 | κτᾶσθαι κελεύει πάντας οὐκ ἐς ἁρπαγάς. |
| 905.1 | [ἐατέος δ’ ὁ πλοῦτος †ἄδικός τις ὤν†· |
| 905.2 | κοινὸς γάρ ἐστιν οὐρανὸς πᾶσιν βροτοῖς |
| 905.3 | καὶ γαῖ’, ἐν ἧι χρὴ δώματ’ ἀναπληρουμένους |
| 905.4 | τἀλλότρια μὴ σχεῖν μηδ’ ἀφαιρεῖσθαι βίαι.] |
| 905.5 | ἡμᾶς δὲ καιρίως μέν, ἀθλίως δ’ ἐμοὶ |
| 910.1 | Ἑρμῆς ἔδωκε πατρὶ σῶι σώιζειν πόσει |
| 910.2 | τῶιδ’ ὃς πάρεστι κἀπολάζυσθαι θέλει. |
| 910.3 | [πῶς οὖν θανὼν ἂν ἀπολάβοι; κεῖνος δὲ πῶς |
| 910.4 | τὰ ζῶντα τοῖς θανοῦσιν ἀποδοίη ποτ’ ἄν; |
| 910.5 | ἤδη τὰ τοῦ θεοῦ καὶ τὰ τοῦ πατρὸς σκόπει·] |
| 915.1 | πότερον ὁ δαίμων χὠ θανὼν τὰ τῶν πέλας |
| 915.2 | βούλοιντ’ ἂν ἢ 〈οὐ〉 βούλοιντ’ ἂν ἀποδοῦναι πάλιν; |
| 915.3 | δοκῶ μέν. οὔκουν χρή σε συγγόνωι πλέον |
| 915.4 | νέμειν ματαίωι μᾶλλον ἢ χρηστῶι πατρί. |
| 915.5 | εἰ δ’ οὖσα μάντις καὶ τὰ θεῖ’ ἡγουμένη |
| 920.1 | τὸ μὲν δίκαιον τοῦ πατρὸς διαφθερεῖς, |
| 920.2 | τῶι δ’ οὐ δικαίωι συγγόνωι δώσεις χάριν, |
| 920.3 | αἰσχρὸν τὰ μέν σε θεῖα πάντ’ ἐξειδέναι |
| 920.4 | τά τ’ ὄντα καὶ μέλλοντα, τὰ δὲ δίκαια μή. |
| 920.5 | τὴν δ’ ἀθλίαν ἔμ’, οἷσιν ἔγκειμαι κακοῖς, |
| 925.1 | ῥῦσαι, πάρεργον δοῦσα τοῦτο τῆς δίκης. |
| 925.2 | Ἑλένην γὰρ οὐδεὶς ὅστις οὐ στυγεῖ βροτῶν· |
| 925.3 | ἣ κλήιζομαι καθ’ Ἑλλάδ’ ὡς προδοῦς’ ἐμὸν πόσιν Φρυγῶν ὤικησα πολυχρύσους δόμους. |
| 925.4 | ἢν δ’ Ἑλλάδ’ ἔλθω κἀπιβῶ Σπάρτης 〈πάλιν〉, |
| 930.1 | κλυόντες εἰσιδόντες ὡς τέχναις θεῶν |
| 930.2 | ὤλοντ’, ἐγὼ δὲ προδότις οὐκ ἄρ’ ἦ φίλων, |
| 930.3 | πάλιν μ’ ἀνάξους’ ἐπὶ τὸ σῶφρον αὖθις αὖ, |
| 930.4 | ἐδνώσομαί τε θυγατέρ’, ἣν οὐδεὶς γαμεῖ, |
| 930.5 | τὴν δ’ ἐνθάδ’ ἐκλιποῦς’ ἀλητείαν πικρὰν |
| 935.1 | ὄντων ἐν οἴκοις χρημάτων ὀνήσομαι. |
| 935.2 | κεἰ μὲν θανὼν ὅδ’ ἐν πυρᾶι †κατεσφάγη†, |
| 935.3 | πρόσω σφ’ ἀπόντα δακρύοις ἂν ἠγάπων· |
| 935.4 | νῦν δ’ ὄντα καὶ σωθέντ’ ἀφαιρεθήσομαι; |
| 935.5 | μὴ δῆτα, παρθέν’, ἀλλά ς’ ἱκετεύω τόδε· |
| 940.1 | δὸς τὴν χάριν μοι τήνδε καὶ μιμοῦ τρόπους |
| 940.2 | πατρὸς δικαίου· παισὶ γὰρ κλέος τόδε |
| 940.3 | κάλλιστον, ὅστις ἐκ πατρὸς χρηστοῦ γεγὼς |
| 940.4 | ἐς ταὐτὸν ἦλθε τοῖς τεκοῦσι τοὺς τρόπους. |
| 940.5 | Χο. οἰκτρὸν μὲν οἱ παρόντες ἐν μέσωι λόγοι, |
| 945.1 | οἰκτρὰ δὲ καὶ σύ. τοὺς δὲ Μενέλεω ποθῶ |
| 945.2 | λόγους ἀκοῦσαι τίνας ἐρεῖ ψυχῆς πέρι. |
| 945.3 | Με. ἐγὼ σὸν οὔτ’ ἂν προσπεσεῖν τλαίην γόνυ |
| 945.4 | οὔτ’ ἂν δακρῦσαι βλέφαρα· τὴν Τροίαν γὰρ ἂν |
| 945.5 | δειλοὶ γενόμενοι πλεῖστον αἰσχύνοιμεν ἄν. καίτοι λέγουσιν ὡς πρὸς ἀνδρὸς εὐγενοῦς |
| 945.6 | ἐν ξυμφοραῖσι δάκρυ’ ἀπ’ ὀφθαλμῶν βαλεῖν. |
| 945.7 | ἀλλ’ οὐχὶ τοῦτο τὸ καλόν, εἰ καλὸν τόδε, |
| 945.8 | αἱρήσομαι ’γὼ πρόσθε τῆς εὐψυχίας. |
| 945.9 | ἀλλ’, εἰ μὲν ἄνδρα σοι δοκεῖ σῶσαι ξένον |
| 955.1 | ζητοῦντά γ’ ὀρθῶς ἀπολαβεῖν δάμαρτ’ ἐμήν, |
| 955.2 | ἀπόδος τε καὶ πρὸς σῶσον· εἰ δὲ μὴ δοκεῖ, |
| 955.3 | ἐγὼ μὲν οὐ νῦν πρῶτον ἀλλὰ πολλάκις |
| 955.4 | ἄθλιος ἂν εἴην, σὺ δὲ γυνὴ κακὴ φανῆι. |
| 955.5 | ἃ δ’ ἄξι’ ἡμῶν καὶ δίκαι’ ἡγούμεθα |
| 960.1 | καὶ σῆς μάλιστα καρδίας ἀνθάψεται, |
| 960.2 | λέξω τάδ’ ἀμφὶ μνῆμα σοῦ πατρὸς πεσών· |
| 960.3 | Ὦ γέρον, ὃς οἰκεῖς τόνδε λάινον τάφον, |
| 960.4 | ἀπόδος, ἀπαιτῶ τὴν ἐμὴν δάμαρτά σε, |
| 960.5 | ἣν Ζεὺς ἔπεμψε δεῦρό σοι σώιζειν ἐμοί. |
| 965.1 | οἶδ’ οὕνεχ’ ἡμῖν οὔποτ’ ἀποδώσεις θανών· |
| 965.2 | ἀλλ’ ἥδε πατέρα νέρθεν ἀνακαλούμενον |
| 965.3 | οὐκ ἀξιώσει τὸν πρὶν εὐκλεέστατον |
| 965.4 | κακῶς ἀκοῦσαι· κυρία γάρ ἐστι νῦν. |
| 965.5 | ὦ νέρτερ’ Ἅιδη, καὶ σὲ σύμμαχον καλῶ, |
| 970.1 | ὃς πόλλ’ ἐδέξω τῆσδ’ ἕκατι σώματα |
| 970.2 | πεσόντα τὠμῶι φασγάνωι, μισθὸν δ’ ἔχεις· |
| 970.3 | ἢ νῦν ἐκείνους ἀπόδος ἐμψύχους πάλιν |
| 970.4 | ἢ τήνδ’ ἀνάγκασόν γ’ ἔτ’ εὐσεβοῦς πατρὸς |
| 970.5 | κρείσσω φανεῖσαν †τἄμ’ ἀποδοῦναι† λέχη. |
| 975.1 | εἰ δ’ ἐμὲ γυναῖκα τὴν ἐμὴν συλήσετε, |
| 975.2 | ἅ σοι παρέλιπεν ἥδε τῶν λόγων φράσω. |
| 975.3 | ὅρκοις κεκλήιμεθ’, ὡς μάθηις, ὦ παρθένε, |
| 975.4 | πρῶτον μὲν ἐλθεῖν διὰ μάχης σῶι συγγόνωι, |
| 975.5 | κἀκεῖνον ἢ ’μὲ δεῖ θανεῖν· ἁπλοῦς λόγος. |
| 980.1 | ἢν δ’ ἐς μὲν ἀλκὴν μὴ πόδ’ ἀντιθῆι ποδί, |
| 980.2 | λιμῶι δὲ θηρᾶι τύμβον ἱκετεύοντε νώ, |
| 980.3 | κτανεῖν δέδοκται τήνδε μοι κἄπειτ’ ἐμὸν πρὸς ἧπαρ ὦσαι δίστομον ξίφος τόδε |
| 980.4 | τύμβου ’πὶ νώτοις τοῦδ’, ἵν’ αἵματος ῥοαὶ |
| 985.1 | τάφου καταστάζωσι· κεισόμεσθα δὲ |
| 985.2 | νεκρὼ δύ’ ἑξῆς τῶιδ’ ἐπὶ ξεστῶι τάφωι, |
| 985.3 | ἀθάνατον ἄλγος σοί, ψόγον δὲ σῶι πατρί. |
| 985.4 | οὐ γὰρ γαμεῖ τήνδ’ οὔτε σύγγονος σέθεν |
| 985.5 | οὔτ’ ἄλλος οὐδείς· ἀλλ’ ἐγώ σφ’ ἀπάξομαι |
| 990.1 | εἰ μὴ πρὸς οἴκους δυνάμεθ’ ἀλλὰ πρὸς νεκρούς. |
| 990.2 | [τί ταῦτα; δακρύοις εἰς τὸ θῆλυ τρεπόμενος |
| 990.3 | ἐλεινὸς ἦν ἂν μᾶλλον ἢ δραστήριος. |
| 990.4 | κτεῖν’, εἰ δοκεῖ σοι· δυσκλεᾶς γὰρ οὐ κτενεῖς· |
| 990.5 | μᾶλλόν γε μέντοι τοῖς ἐμοῖς πείθου λόγοις, |
| 995.1 | ἵν’ ἦις δικαία καὶ δάμαρτ’ ἐμὴν λάβω.] |
| 995.2 | Χο. ἐν σοὶ βραβεύειν, ὦ νεᾶνι, τοὺς λόγους· |
| 995.3 | οὕτω δὲ κρῖνον ὡς ἅπασιν ἁνδάνηις. |
| 995.4 | Θε. ἐγὼ πέφυκά τ’ εὐσεβεῖν καὶ βούλομαι |
| 995.5 | φιλῶ τ’ ἐμαυτήν, καὶ κλέος τοὐμοῦ πατρὸς οὐκ ἂν μιάναιμ’, οὐδὲ συγγόνωι χάριν |
| 995.6 | δοίην ἂν ἐξ ἧς δυσκλεὴς φανήσομαι. |
| 995.7 | ἔνεστι δ’ ἱερὸν τῆς δίκης ἐμοὶ μέγα |
| 995.8 | ἐν τῆι φύσει· καὶ τοῦτο Νηρέως πάρα |
| 995.9 | ἔχουσα σώιζειν, Μενέλεως, πειράσομαι. |
| 1005.1 | Ἥραι δ’, ἐπείπερ βούλεταί ς’ εὐεργετεῖν, |
| 1005.2 | ἐς ταὐτὸν οἴσω ψῆφον· ἡ Κύπρις δέ μοι |
| 1005.3 | ἵλεως μὲν εἴη, συμβέβηκε δ’ οὐδαμοῦ. |
| 1005.4 | [πειράσομαι δὲ παρθένος μένειν ἀεί.] |
| 1005.5 | ἃ δ’ ἀμφὶ τύμβωι τῶιδ’ ὀνειδίζεις πατρός, |
| 1010.1 | ἡμῖν ὅδ’ αὑτὸς μῦθος· ἀδικοίημεν ἄν, εἰ μὴ ἀποδώσω· καὶ γὰρ ἂν κεῖνος βλέπων |
| 1010.2 | ἀπέδωκεν ἂν σοὶ τήνδ’ ἔχειν, ταύτηι δὲ σέ. |
| 1010.3 | καὶ γὰρ τίσις τῶνδ’ ἐστὶ τοῖς τε νερτέροις |
| 1010.4 | καὶ τοῖς ἄνωθεν πᾶσιν ἀνθρώποις· ὁ νοῦς |
| 1015.1 | τῶν κατθανόντων ζῆι μὲν οὔ, γνώμην δ’ ἔχει |
| 1015.2 | ἀθάνατον εἰς ἀθάνατον αἰθέρ’ ἐμπεσών. |
| 1015.3 | ὡς οὖν περαίνω μὴ μακράν, σιγήσομαι |
| 1015.4 | ἅ μου καθικετεύσατ’ οὐδὲ μωρίαι |
| 1015.5 | ξύμβουλος ἔσομαι τῆι κασιγνήτου ποτέ. |
| 1020.1 | εὐεργετῶ γὰρ κεῖνον οὐ δοκοῦς’ ὅμως, |
| 1020.2 | ἐκ δυσσεβείας ὅσιον εἰ τίθημί νιν. |
| 1020.3 | αὐτοὶ μὲν οὖν ὁδόν τιν’ ἐξευρίσκετε, |
| 1020.4 | ἐγὼ δ’ ἀποστᾶς’ ἐκποδὼν σιγήσομαι. |
| 1020.5 | ἐκ τῶν θεῶν δ’ ἄρχεσθε χἰκετεύετε |
| 1025.1 | τὴν μέν ς’ ἐᾶσαι πατρίδα νοστῆσαι Κύπριν, |
| 1025.2 | Ἥρας δὲ τὴν ἔννοιαν ἐν ταὐτῶι μένειν |
| 1025.3 | ἣν ἐς σὲ καὶ σὸν πόσιν ἔχει σωτηρίας. |
| 1025.4 | σὺ δ’, ὦ θανών μοι πάτερ, ὅσον γ’ ἐγὼ σθένω, |
| 1025.5 | οὔποτε κεκλήσηι δυσσεβὴς ἀντ’ εὐσεβοῦς. |
| 1030.1 | Χο. οὐδείς ποτ’ ηὐτύχησεν ἔκδικος γεγώς, |
| 1030.2 | ἐν τῶι δικαίωι δ’ ἐλπίδες σωτηρίας. |
| 1030.3 | Ελ. Μενέλαε, πρὸς μὲν παρθένου σεσώμεθα· |
| 1030.4 | τοὐνθένδε δ’ εἰς ἓν τοὺς λόγους φέροντε χρὴ |
| 1030.5 | κοινὴν ξυνάπτειν μηχανὴν σωτηρίας. |
| 1035.1 | Με. ἄκουε δή νυν· χρόνιος εἶ κατὰ στέγας |
| 1035.2 | καὶ συντέθραψαι προσπόλοισι βασιλέως. |
| 1035.3 | Ελ. τί τοῦτ’ ἔλεξας; ἐσφέρεις γὰρ ἐλπίδας |
| 1035.4 | ὡς δή τι δράσων χρηστὸν ἐς κοινόν γε νῶιν. Με. πείσειας ἄν τιν’ οἵτινες τετραζύγων |
| 1040.1 | ὄχων ἀνάσσους’ ὥστε νῶιν δοῦναι δίφρους; |
| 1040.2 | Ελ. πείσαιμ’ 〈ἄν〉· ἀλλὰ τίνα φυγὴν φευξούμεθα |
| 1040.3 | πεδίων ἄπειροι βαρβάρου γ’ ὄντες χθονός; |
| 1040.4 | Με. ἀδύνατον εἶπας. φέρε, τί δ’ εἰ κρυφθεὶς δόμοις |
| 1040.5 | κτάνοιμ’ ἄνακτα τῶιδε διστόμωι ξίφει; |
| 1045.1 | Ελ. οὐκ ἄν 〈σ’〉 ἀνάσχοιτ’ οὐδὲ σιγήσειεν ἂν |
| 1045.2 | μέλλοντ’ ἀδελφὴ σύγγονον κατακτανεῖν. |
| 1045.3 | Με. ἀλλ’ οὐδὲ μὴν ναῦς ἔστιν ἧι σωθεῖμεν ἂν |
| 1045.4 | φεύγοντες· ἣν γὰρ εἴχομεν θάλασς’ ἔχει. |
| 1045.5 | Ελ. ἄκουσον, ἤν τι καὶ γυνὴ λέξηι σοφόν. βούληι λέγεσθαι μὴ θανὼν λόγωι θανεῖν; |
| 1045.6 | Με. κακὸς μὲν ὄρνις· εἰ δὲ κερδανῶ, λέγε. |
| 1045.7 | ἕτοιμός εἰμι μὴ θανὼν λόγωι θανεῖν. |
| 1045.8 | Ελ. καὶ μὴν γυναικείοις 〈σ’〉 ἂν οἰκτισαίμεθα |
| 1045.9 | κουραῖσι καὶ θρήνοισι πρὸς τὸν ἀνόσιον. |
| 1055.1 | Με. σωτηρίας δὲ τοῦτ’ ἔχει τί νῶιν ἄκος; |
| 1055.2 | παλαιότης γὰρ τῶι λόγωι γ’ ἔνεστί τις. |
| 1055.3 | Ελ. ὡς δὴ θανόντα ς’ ἐνάλιον κενῶι τάφωι |
| 1055.4 | θάψαι τύραννον τῆσδε γῆς αἰτήσομαι. |
| 1055.5 | Με. καὶ δὴ παρεῖκεν· εἶτα πῶς ἄνευ νεὼς |
| 1060.1 | σωθησόμεσθα κενοταφοῦντ’ ἐμὸν δέμας; |
| 1060.2 | Ελ. δοῦναι κελεύσω πορθμίδ’, ἧι καθήσομεν |
| 1060.3 | κόσμον τάφωι σῶι πελαγίους ἐς ἀγκάλας. |
| 1060.4 | Με. ὡς εὖ τόδ’ εἶπας πλὴν ἕν· εἰ χέρσωι ταφὰς |
| 1060.5 | θεῖναι κελεύσει ς’, οὐδὲν ἡ σκῆψις φέρει. |
| 1065.1 | Ελ. ἀλλ’ οὐ νομίζειν φήσομεν καθ’ Ἑλλάδα |
| 1065.2 | χέρσωι καλύπτειν τοὺς θανόντας ἐναλίους. Με. τοῦτ’ αὖ κατορθοῖς· εἶτ’ ἐγὼ συμπλεύσομαι |
| 1065.3 | καὶ συγκαθήσω κόσμον ἐν ταὐτῶι σκάφει. |
| 1065.4 | Ελ. σὲ καὶ παρεῖναι δεῖ μάλιστα τούς τε σοὺς |
| 1070.1 | πλωτῆρας οἵπερ ἔφυγον ἐκ ναυαγίας. |
| 1070.2 | Με. καὶ μὴν ἐάνπερ ναῦν ἐπ’ ἀγκύρας λάβω, |
| 1070.3 | ἀνὴρ παρ’ ἄνδρα στήσεται ξιφηφόρος. |
| 1070.4 | Ελ. σὲ χρὴ βραβεύειν πάντα· πόμπιμοι μόνον |
| 1070.5 | λαίφει πνοαὶ γένοιντο χἴλεως δρόμος. |
| 1075.1 | Με. ἔσται· πόνους γὰρ δαίμονες παύσουσί μου. |
| 1075.2 | ἀτὰρ θανόντα τοῦ μ’ ἐρεῖς πεπυσμένη; |
| 1075.3 | Ελ. σοῦ· καὶ μόνος γε φάσκε διαφυγεῖν μόρον |
| 1075.4 | Ἀτρέως πλέων σὺν παιδὶ καὶ θανόνθ’ ὁρᾶν. |
| 1075.5 | Με. καὶ μὴν τάδ’ ἀμφίβληστρα σώματος ῥάκη |
| 1080.1 | ξυμμάρτυρές σοι ναυτικῶν ἐρειπίων. |
| 1080.2 | Ελ. ἐς καιρὸν ἦλθε, τότε δ’ ἄκαιρ’ ἀπώλλυτο· |
| 1080.3 | τὸ δ’ ἄθλιον κεῖν’ εὐτυχὲς τάχ’ ἂν πέσοι. |
| 1080.4 | Με. πότερα δ’ ἐς οἴκους σοι συνεισελθεῖν με χρὴ |
| 1080.5 | ἢ πρὸς τάφωι τῶιδ’ ἥσυχοι καθώμεθα; |
| 1085.1 | Ελ. αὐτοῦ μέν’· ἢν γὰρ καί τι πλημμελές σε δρᾶι, |
| 1085.2 | τάφος ς’ ὅδ’ ἂν ῥύσαιτο φάσγανόν τε σόν. |
| 1085.3 | ἐγὼ δ’ ἐς οἴκους βᾶσα βοστρύχους τεμῶ |
| 1085.4 | πέπλων τε λευκῶν μέλανας ἀνταλλάξομαι |
| 1085.5 | παρῆιδί τ’ ὄνυχα φόνιον ἐμβαλῶ †χροός†. |
| 1090.1 | μέγας γὰρ ἁγὼν καὶ βλέπω δύο ῥοπάς· |
| 1090.2 | ἢ γὰρ θανεῖν δεῖ μ’, ἢν ἁλῶ τεχνωμένη, |
| 1090.3 | ἢ πατρίδα τ’ ἐλθεῖν καὶ σὸν ἐκσῶσαι δέμας. |
| 1090.4 | ὦ πότνι’ ἣ Δίοισιν ἐν λέκτροις πίτνεις |
| 1090.5 | Ἥρα, δύ’ οἰκτρὼ φῶτ’ ἀνάψυξον πόνων, |
| 1095.1 | αἰτούμεθ’ ὀρθὰς ὠλένας πρὸς οὐρανὸν |
| 1095.2 | ῥίπτονθ’, ἵν’ οἰκεῖς ἀστέρων ποικίλματα. |
| 1095.3 | σύ θ’, ἣ ’πὶ τὠμῶι κάλλος ἐκτήσω γάμωι, |
| 1095.4 | κόρη Διώνης Κύπρι, μή μ’ ἐξεργάσηι. |
| 1095.5 | ἅλις δὲ λύμης ἥν μ’ ἐλυμήνω πάρος τοὔνομα παρασχοῦς’, οὐ τὸ σῶμ’, ἐν βαρβάροις. |
| 1095.6 | θανεῖν δ’ ἔασόν μ’, εἰ κατακτεῖναι θέλεις, |
| 1095.7 | ἐν γῆι πατρώιαι. τί ποτ’ ἄπληστος εἶ κακῶν, |
| 1095.8 | ἔρωτας ἀπάτας δόλιά τ’ ἐξευρήματα |
| 1095.9 | ἀσκοῦσα φίλτρα θ’ αἱματηρὰ σωμάτων; |
| 1105.1 | εἰ δ’ ἦσθα μετρία, τἄλλα γ’ ἡδίστη θεῶν |
| 1105.2 | πέφυκας ἀνθρώποισιν· οὐκ ἄλλως λέγω. |
| 1105.3 | Χο. σὲ τὰν ἐναύλοις ὑπὸ δενδροκόμοις |
| 1105.4 | μουσεῖα καὶ θάκους ἐνί‐ |
| 1108 | ζουσαν ἀναβοάσω, |
| 1109a | τὰν ἀοιδοτάταν |
| 1109b | ὄρνιθα μελωιδὸν |
| 1110.1 | ἀηδόνα δακρυόεσσαν, |
| 1110.2 | ἔλθ’ ὦ διὰ ξουθᾶν γενύων ἐλελιζομένα |
| 1110.3 | θρήνων ἐμοὶ ξυνεργός, |
| 1110.4 | Ἑλένας μελέους πόνους |
| 1110.5 | τὸν Ἰλιάδων τ’ ἀει‐ |
| 1115.1 | δούσαι δακρυόεντα πότμον |
| 1115.2 | Ἀχαιῶν ὑπὸ λόγχαις, |
| 1115.3 | ὅτ’ ἔδραμε ῥόθια πολιὰ βαρβάρωι πλάται ὃς ἔμολεν ἔμολε μέλεα Πριαμίδαις ἄγων |
| 1115.4 | Λακεδαίμονος ἄπο λέχεα |
| 1120.1 | σέθεν, ὦ Ἑλένα, Πάρις αἰνόγαμος |
| 1120.2 | πομπαῖσιν Ἀφροδίτας. |
| 1120.3 | πολλοὶ δ’ Ἀχαιῶν δορὶ καὶ πετρίναις |
| 1120.4 | ῥιπαῖσιν ἐκπνεύσαντες Ἅι‐ |
| 1123a | δαν μέλεον ἔχουσιν, |
| 1123b | ταλαινᾶν ἀλόχων |
| 1124 | κείραντες ἔθειραν, |
| 1125.1 | ἄνυμφα δὲ μέλαθρα κεῖται· |
| 1125.2 | πολλοὺς δὲ πυρσεύσας φλογερὸν σέλας ἀμφιρύταν |
| 1125.3 | Εὔβοιαν εἷλ’ Ἀχαιῶν |
| 1125.4 | μονόκωπος ἀνὴρ πέτραις |
| 1125.5 | Καφηρίσιν ἐμβαλών, |
| 1130.1 | Αἰγαίαις ἐνάλοις δόλιον |
| 1130.2 | ἀκταῖς ἀστέρα λάμψας· |
| 1130.3 | ἀλίμενα δ’ ὅρια μέλεα βαρβάρου στολᾶς |
| 1130.4 | τότ’ ἔσυτο πατρίδος ἀποπρὸ χειμάτων πνοᾶι |
| 1130.5 | γέρας οὐ γέρας ἀλλ’ ἔριν |
| 1135.1 | Δαναῶν Μενέλας ἐπὶ ναυσὶν ἄγων |
| 1135.2 | εἴδωλον ἱερὸν Ἥρας. |
| 1135.3 | ὅτι θεὸς ἢ μὴ θεὸς ἢ τὸ μέσον τίς φης’ ἐρευνάσας βροτῶν; |
| 1140 | μακρότατον πέρας ηὗρεν ὃς τὰ θεῶν ἐσορᾶι |
| 1141-1142 | δεῦρο καὶ αὖθις ἐκεῖσε καὶ πάλιν ἀμφιλόγοις |
| 1143.1 | πηδῶντ’ ἀνελπίστοις τύχαις. |
| 1143.2 | σὺ Διὸς ἔφυς, ὦ Ἑλένα, θυγάτηρ· |
| 1145.1 | πτανὸς γὰρ ἐν κόλποις σε Λή‐ |
| 1145.2 | δας ἐτέκνωσε πατήρ· |
| 1145.3 | κἆιτ’ ἰαχήθης καθ’ Ἑλλανίαν |
| 1145.4 | προδότις ἄπιστος ἄδικος ἄθεος· οὐδ’ ἔχω |
| 1145.5 | †τί τὸ σαφὲς ὅτι ποτ’ ἐν βροτοῖς τὸ τῶν θεῶν ἔπος ἀλαθὲς εὗρον†. |
| 1145.6 | ἄφρονες ὅσοι τὰς ἀρετὰς πολέμωι |
| 1145.7 | λόγχαισί τ’ ἀλκαίου δορὸς |
| 1153-1154 | κτᾶσθ’, ἀμαθῶς θανάτωι πόνους καταλυόμενοι. |
| 1155-1156 | εἰ γὰρ ἅμιλλα κρινεῖ νιν αἵματος, οὔποτ’ ἔρις |
| 1157.1 | λείψει κατ’ ἀνθρώπων πόλεις· |
| 1157.2 | †αἳ Πριαμίδος γᾶς ἔλιπον θαλάμους†, |
| 1157.3 | ἐξὸν διορθῶσαι λόγοις |
| 1160.1 | σὰν ἔριν, ὦ Ἑλένα. |
| 1160.2 | νῦν δ’ οἱ μὲν Ἅιδαι μέλονται κάτω, |
| 1160.3 | τείχεα δὲ †φλογερὸς† ὥστε Διὸς ἐπέσυτο φλόξ, |
| 1160.4 | ἐπὶ δὲ πάθεα πάθεσι φέρεις †ἀθλίοις συμφοραῖς αἰλίνοις†. |
| 1165 | ΘΕΟΚΛΥΜΕΝΟΣ |
| 1165.1 | ὦ χαῖρε, πατρὸς μνῆμ’· ἐπ’ ἐξόδοισι γὰρ |
| 1165.2 | ἔθαψα Πρωτεῦ ς’ ἕνεκ’ ἐμῆς προσρήσεως· |
| 1165.3 | ἀεὶ δέ ς’ ἐξιών τε κἀσιὼν δόμους |
| 1165.4 | Θεοκλύμενος παῖς ὅδε προσεννέπω, πάτερ. |
| 1165.5 | ὑμεῖς μὲν οὖν κύνας τε καὶ θηρῶν βρόχους, |
| 1170.1 | δμῶες, κομίζετ’ ἐς δόμους τυραννικούς. |
| 1170.2 | ἐγὼ δ’ ἐμαυτὸν πόλλ’ ἐλοιδόρησα δή· |
| 1170.3 | οὐ γάρ τι θανάτωι τοὺς κακοὺς κολάζομεν. |
| 1170.4 | καὶ νῦν πέπυσμαι φανερὸν Ἑλλήνων τινὰ |
| 1170.5 | ἐς γῆν ἀφῖχθαι καὶ λεληθέναι σκοπούς, |
| 1175.1 | ἤτοι κατόπτην ἢ κλοπαῖς θηρώμενον |
| 1175.2 | Ἑλένην· θανεῖται δ’, ἤν γε δὴ ληφθῆι μόνον. |
| 1175.3 | ἔα· |
| 1177.1 | ἀλλ’, ὡς ἔοικε, πάντα διαπεπραγμένα |
| 1177.2 | ηὕρηκα· τύμβου γὰρ κενὰς λιποῦς’ ἕδρας |
| 1177.3 | ἡ Τυνδαρὶς παῖς ἐκπεπόρθμευται χθονός. |
| 1180.1 | ὠή, χαλᾶτε κλῆιθρα, λύεθ’ ἱππικὰς |
| 1180.2 | φάτνας, ὀπαδοί, κἀκκομίζεθ’ ἅρματα, |
| 1180.3 | ὡς ἂν πόνου γ’ ἕκατι μὴ λάθηι με γῆς |
| 1180.4 | τῆσδ’ ἐκκομισθεῖς’ ἄλοχος ἧς ἐφίεμαι. |
| 1180.5 | ἐπίσχετ’· εἰσορῶ γὰρ οὓς διώκομεν |
| 1185.1 | παρόντας ἐν δόμοισι κοὐ πεφευγότας. |
| 1185.2 | αὕτη, τί πέπλους μέλανας ἐξήψω χροὸς |
| 1185.3 | λευκῶν ἀμείψας’ ἔκ τε κρατὸς εὐγενοῦς |
| 1185.4 | κόμας σίδηρον ἐμβαλοῦς’ ἀπέθρισας |
| 1185.5 | χλωροῖς τε τέγγεις δάκρυσι σὴν παρηίδα |
| 1190.1 | κλαίουσα; πότερον ἐννύχοις πεπεισμένη |
| 1190.2 | στένεις ὀνείροις ἢ φάτιν τιν’ οἴκοθεν |
| 1190.3 | κλυοῦσα λύπηι σὰς διέφθαρσαι φρένας; |
| 1190.4 | Ελ. ὦ δέσποτ’—ἤδη γὰρ τόδ’ ὀνομάζω ς’ ἔπος— |
| 1190.5 | ὄλωλα· φροῦδα τἀμὰ κοὐδέν εἰμ’ ἔτι. |
| 1195.1 | Θε. ἐν τῶι δὲ κεῖσαι συμφορᾶς; τίς ἡ τύχη; |
| 1195.2 | Ελ. Μενέλαος—οἴμοι, πῶς φράσω; —τέθνηκέ μοι. |
| 1195.3 | Θε. [οὐδέν τι χαίρω σοῖς λόγοις, τὰ δ’ εὐτυχῶ.] |
| 1195.4 | πῶς οἶσθα; μῶν σοι Θεονόη λέγει τάδε; |
| 1195.5 | Ελ. κείνη τε φησὶν ὅ τε παρὼν ὅτ’ ὤλλυτο. Θε. ἥκει γὰρ ὅστις καὶ τάδ’ ἀγγέλλει σαφῆ; |
| 1195.6 | Ελ. ἥκει· μόλοι γὰρ οἷ σφ’ ἐγὼ χρήιζω μολεῖν. |
| 1195.7 | Θε. τίς ἐστι; ποῦ ’στιν; ἵνα σαφέστερον μάθω. |
| 1195.8 | Ελ. ὅδ’ ὃς κάθηται τῶιδ’ ὑποπτήξας τάφωι. |
| 1195.9 | Θε. Ἄπολλον, ὡς ἐσθῆτι δυσμόρφωι πρέπει. |
| 1205.1 | Ελ. οἴμοι, δοκῶ μὲν κἀμὸν ὧδ’ ἔχειν πόσιν. |
| 1205.2 | Θε. ποδαπὸς δ’ ὅδ’ ἁνὴρ καὶ πόθεν κατέσχε γῆν; |
| 1205.3 | Ελ. Ἕλλην, Ἀχαιῶν εἷς ἐμῶι σύμπλους πόσει. |
| 1205.4 | Θε. θανάτωι δὲ ποίωι φησὶ Μενέλεων θανεῖν; |
| 1205.5 | Ελ. οἰκτρόταθ’, ὑγροῖσιν ἐν κλυδωνίοις ἁλός. |
| 1210.1 | Θε. ποῦ βαρβάροισι πελάγεσιν ναυσθλούμενον; |
| 1210.2 | Ελ. Λιβύης ἀλιμένοις ἐκπεσόντα πρὸς πέτραις. |
| 1210.3 | Θε. καὶ πῶς ὅδ’ οὐκ ὄλωλε κοινωνῶν πλάτης; |
| 1210.4 | Ελ. ἐσθλῶν κακίους ἐνίοτ’ εὐτυχέστεροι. |
| 1210.5 | Θε. λιπὼν δὲ ναὸς ποῦ πάρεστιν ἔκβολα; |
| 1215.1 | Ελ. ὅπου κακῶς ὄλοιτο, Μενέλεως δὲ μή. |
| 1215.2 | Θε. ὄλωλ’ ἐκεῖνος. ἦλθε δ’ ἐν ποίωι σκάφει; |
| 1215.3 | Ελ. ναῦταί σφ’ ἀνείλοντ’ ἐντυχόντες, ὡς λέγει. |
| 1215.4 | Θε. ποῦ δὴ τὸ πεμφθὲν ἀντὶ σοῦ Τροίαι κακόν; |
| 1215.5 | Ελ. νεφέλης λέγεις ἄγαλμ’; ἐς αἰθέρ’ οἴχεται. |
| 1220.1 | Θε. ὦ Πρίαμε καὶ γῆ Τρωιάς, 〈ὡσ〉 ἔρρεις μάτην. |
| 1220.2 | Ελ. κἀγὼ μετέσχον Πριαμίδαις δυσπραξίας. |
| 1220.3 | Θε. πόσιν δ’ ἄθαπτον ἔλιπεν ἢ κρύπτει χθονί; Ελ. ἄθαπτον· οἲ ’γὼ τῶν ἐμῶν τλήμων κακῶν. |
| 1220.4 | Θε. τῶνδ’ οὕνεκ’ ἔτεμες βοστρύχους ξανθῆς κόμης; |
| 1225.1 | Ελ. φίλος γάρ †ἐστιν ὅς ποτ’ ἐστὶν ἐνθάδ’ ὤν†. |
| 1225.2 | Θε. ὀρθῶς μὲν ἥδε συμφορὰ δακρύεται. |
| post 1226 | 〈Ελ.〉 |
| post 1226 | 〈Θε.〉 |
| 1227.1 | Ελ. ἐν εὐμαρεῖ γοῦν σὴν κασιγνήτην λαθεῖν. |
| 1227.2 | Θε. οὐ δῆτα. πῶς οὖν; τόνδ’ ἐτ’ οἰκήσεις τάφον; |
| 1230 | Ελ. πιστὴ γάρ εἰμι τῶι πόσει φεύγουσα σέ. |
| 1229 | Θε. τί κερτομεῖς με, τὸν θανόντα δ’ οὐκ ἐᾶις; |
| 1231.1 | Ελ. ἀλλ’ οὐκέτ’· ἤδη δ’ ἄρχε τῶν ἐμῶν γάμων. |
| 1231.2 | Θε. χρόνια μὲν ἦλθεν, ἀλλ’ ὅμως αἰνῶ τάδε. |
| 1231.3 | Ελ. οἶσθ’ οὖν ὃ δρᾶσον· τῶν πάρος λαθώμεθα. |
| 1231.4 | Θε. ἐπὶ τῶι; χάρις γὰρ ἀντὶ χάριτος ἐλθέτω. |
| 1235.1 | Ελ. σπονδὰς τέμωμεν καὶ διαλλάχθητί μοι. |
| 1235.2 | Θε. μεθίημι νεῖκος τὸ σόν, ἴτω δ’ ὑπόπτερον. |
| 1235.3 | Ελ. πρός νύν σε γονάτων τῶνδ’, ἐπείπερ εἶ φίλος ... |
| 1235.4 | Θε. τί χρῆμα θηρῶς’ ἱκέτις ὠρέχθης ἐμοῦ; |
| 1235.5 | Ελ. τὸν κατθανόντα πόσιν ἐμὸν θάψαι θέλω. |
| 1240.1 | Θε. τί δ’; ἔστ’ ἀπόντων τύμβος; ἢ θάψεις σκιάν; |
| 1240.2 | Ελ. Ἕλλησίν ἐστι νόμος, ὃς ἂν πόντωι θάνηι ... |
| 1240.3 | Θε. τί δρᾶν; σοφοί τοι Πελοπίδαι τὰ τοιάδε. |
| 1240.4 | Ελ. κενοῖσι θάπτειν ἐν πέπλων ὑφάσμασιν. |
| 1240.5 | Θε. κτέριζ’· ἀνίστη τύμβον οὗ χρήιζεις χθονός. |
| 1245.1 | Ελ. οὐχ ὧδε ναύτας ὀλομένους τυμβεύομεν. |
| 1245.2 | Θε. πῶς δαί; λέλειμμαι τῶν ἐν Ἕλλησιν νόμων. |
| 1245.3 | Ελ. ἐς πόντον ὅσα χρὴ νέκυσιν ἐξορμίζομεν. Θε. τί σοι παράσχω δῆτα τῶι τεθνηκότι; |
| 1245.4 | Ελ. ὅδ’ οἶδ’, ἐγὼ δ’ ἄπειρος, εὐτυχοῦσα πρίν. Θε. ὦ ξένε, λόγων μὲν κληδόν’ ἤνεγκας φίλην. |
| 1245.5 | Με. οὔκουν ἐμαυτῶι γ’ οὐδὲ τῶι τεθνηκότι. |
| 1245.6 | Θε. πῶς τοὺς θανόντας θάπτετ’ ἐν πόντωι νεκρούς; |
| 1245.7 | Με. ὡς ἂν παρούσης οὐσίας ἕκαστος ἦι. |
| 1245.8 | Θε. πλούτου λέγ’ οὕνεχ’ ὅτι θέλεις ταύτης χάριν. |
| 1255.1 | Με. προσφάζεται μὲν αἷμα πρῶτα νερτέροις. |
| 1255.2 | Θε. τίνος; σύ μοι σήμαινε, πείσομαι δ’ ἐγώ. |
| 1255.3 | Με. αὐτὸς σὺ γίγνωσκ’· ἀρκέσει γὰρ ἃν διδῶις. |
| 1255.4 | Θε. ἐν βαρβάροις μὲν ἵππον ἢ ταῦρον νόμος. |
| 1255.5 | Με. διδούς γε μὲν δὴ δυσγενὲς μηδὲν δίδου. |
| 1260.1 | Θε. οὐ τῶνδ’ ἐν ἀγέλαις ὀλβίαις σπανίζομεν. |
| 1260.2 | Με. καὶ στρωτὰ φέρεται λέκτρα σώματος κενά. |
| 1260.3 | Θε. ἔσται· τί δ’ ἄλλο προσφέρειν νομίζεται; |
| 1260.4 | Με. χαλκήλαθ’ ὅπλα· καὶ γὰρ ἦν φίλος δορί. |
| 1260.5 | Θε. ἄξια τάδ’ ἔσται Πελοπιδῶν ἃ δώσομεν. |
| 1265.1 | Με. καὶ τἄλλ’ ὅσα χθὼν καλὰ φέρει βλαστήματα. |
| 1265.2 | Θε. πῶς οὖν; ἐς οἶδμα τίνι τρόπωι καθίετε; |
| 1265.3 | Με. ναῦν δεῖ παρεῖναι κἀρετμῶν ἐπιστάτας. |
| 1265.4 | Θε. πόσον δ’ ἀπείργειν μῆκος ἐκ γαίας δόρυ; |
| 1265.5 | Με. ὥστ’ ἐξορᾶσθαι ῥόθια χερσόθεν μόλις. |
| 1270.1 | Θε. τί δή; τόδ’ Ἑλλὰς νόμιμον ἐκ τίνος σέβει; |
| 1270.2 | Με. ὡς μὴ πάλιν γῆι λύματ’ ἐκβάληι κλύδων. |
| 1270.3 | Θε. Φοίνισσα κώπη ταχύπορος γενήσεται. |
| 1270.4 | Με. καλῶς ἂν εἴη Μενέλεώι τε πρὸς χάριν. |
| 1270.5 | Θε. οὔκουν σὺ χωρὶς τῆσδε δρῶν ἀρκεῖς τάδε; |
| 1275.1 | Με. μητρὸς τόδ’ ἔργον ἢ γυναικὸς ἢ τέκνων. |
| 1275.2 | Θε. ταύτης ὁ μόχθος, ὡς λέγεις, θάπτειν πόσιν. |
| 1275.3 | Με. ἐν εὐσεβεῖ γοῦν νόμιμα μὴ κλέπτειν νεκρῶν. Θε. ἴτω· πρὸς ἡμῶν ἄλοχον εὐσεβῆ τρέφειν. |
| 1275.4 | ἐλθὼν δ’ ἐς οἴκους, ἐξελὼν κόσμον νεκρῶι |
| post 1279 | 〈〉 |
| 1280.1 | καί ς’ οὐ κεναῖσι χερσὶ γῆς ἀποστελῶ, |
| 1280.2 | δράσαντα τῆιδε πρὸς χάριν· φήμας δ’ ἐμοὶ |
| 1280.3 | ἐσθλὰς ἐνεγκὼν ἀντὶ τῆς ἀχλαινίας |
| 1280.4 | ἐσθῆτα λήψηι σῖτά θ’, ὥστε ς’ ἐς πάτραν |
| 1280.5 | ἐλθεῖν, ἐπεὶ νῦν γ’ ἀθλίως 〈σ’〉 ἔχονθ’ ὁρῶ. |
| 1285 | σὺ δ’, ὦ τάλαινα, μὴ ’πὶ τοῖς ἀνηνύτοις |
| 1286a | τρύχουσα σαυτήν 〈 |
| 1286b | 〉 Μενέλεως δ’ ἔχει πότμον, |
| 1287.1 | κοὐκ ἂν δύναιτο ζῆν ὁ κατθανὼν γόοις. |
| 1287.2 | Με. σὸν ἔργον, ὦ νεᾶνι· τὸν παρόντα μὲν |
| 1287.3 | στέργειν πόσιν χρή, τὸν δὲ μηκέτ’ ὄντ’ ἐᾶν· |
| 1290.1 | ἄριστα γάρ σοι ταῦτα πρὸς τὸ τυγχάνον. |
| 1290.2 | ἢν δ’ Ἑλλάδ’ ἔλθω καὶ τύχω σωτηρίας, |
| 1293 | παύσω ψόγου σε τοῦ πρίν, ἢν γυνὴ γένηι |
| 1292 | οἵαν γενέσθαι χρή σε σῶι ξυνευνέτηι. |
| 1294 | Ελ. ἔσται τάδ’· οὐδὲ μέμψεται πόσις ποτὲ |
| 1295.1 | ἡμῖν· σὺ δ’ αὐτὸς ἐγγὺς ὢν εἴσηι τάδε. |
| 1295.2 | ἀλλ’, ὦ τάλας, ἔσελθε καὶ λουτρῶν τύχε |
| 1295.3 | ἐσθῆτά τ’ ἐξάλλαξον. οὐκ ἐς ἀμβολὰς |
| 1295.4 | εὐεργετήσω ς’· εὐμενέστερον γὰρ ἂν |
| 1295.5 | τῶι φιλτάτωι μοι Μενέλεωι τὰ πρόσφορα δρώιης ἄν, ἡμῶν τυγχάνων οἵων σε χρή. |
| 1295.6 | Χο. ὀρεία ποτὲ δρομάδι κώ‐ |
| 1295.7 | λωι Μάτηρ ἐσύθη θεῶν ἀν’ ὑλᾶντα νάπη |
| 1295.8 | ποτάμιόν τε χεῦμ’ ὑδάτων |
| 1305.1 | βαρύβρομόν τε κῦμ’ ἅλιον |
| 1305.2 | πόθωι τᾶς ἀποιχομένας |
| 1305.3 | ἀρρήτου κούρας. |
| 1305.4 | κρόταλα δὲ βρόμια διαπρύσιον |
| 1305.5 | ἱέντα κέλαδον ἀνεβόα, |
| 1310.1 | θηρῶν ὅτε ζυγίους |
| 1310.2 | ζεύξασα θεὰ σατίνας |
| 1310.3 | τὰν ἁρπασθεῖσαν κυκλίων |
| 1310.4 | χορῶν ἔξω παρθενίων |
| 1314a | †μετὰ κουρᾶν δ’† |
| 1314b | 〈⏑⏑–⏑〉 ἀελλόποδες, |
| 1315.1 | ἁ μὲν τόξοις Ἄρτεμις, ἁ δ’ |
| 1315.2 | ἔγχει Γοργῶπις πάνοπλος. |
| 1315.3 | αὐγάζων δ’ ἐξ οὐρανίων |
| post 1317 | 〈–×–×–⏑⏑–〉 |
| 1318.1 | ἄλλαν μοῖραν ἔκραινεν. |
| 1318.2 | δρομαῖον δ’ ὅτε πολυπλάνη‐ |
| 1320.1 | τον μάτηρ ἔπαυσε πόνον |
| 1320.2 | ματεύουσα †πόνους† |
| 1320.3 | θυγατρὸς ἁρπαγὰς δολίους, |
| 1320.4 | χιονοθρέμμονάς τ’ ἐπέρας’ |
| 1320.5 | Ἰδαιᾶν Νυμφᾶν σκοπιὰς |
| 1325.1 | ῥίπτει τ’ ἐν πένθει |
| 1325.2 | πέτρινα κατὰ δρία πολυνιφέα. βροτοῖσι δ’ ἄχλοα πεδία γᾶς |
| post 1327 | 〈×–×–⏑⏑–〉 |
| 1328.1 | οὐ καρπίζους’ ἀρότοις, |
| 1328.2 | λαῶν δὲ φθείρει γενεάν, |
| 1330.1 | ποίμναις δ’ οὐχ ἵει θαλερὰς |
| 1330.2 | βοσκὰς εὐφύλλων ἑλίκων· |
| 1330.3 | πόλεων δ’ ἀπέλειπε βίος, |
| 1330.4 | οὐδ’ ἦσαν θεῶν θυσίαι, |
| 1330.5 | βωμοῖς δ’ ἄφλεκτοι πελανοί· |
| 1335 | παγὰς δ’ ἀμπαύει δροσερὰς |
| 1336a | λευκῶν ἐκβάλλειν ὑδάτων |
| 1336b | πένθει παιδὸς ἀλάστωι. |
| 1337.1 | ἐπεὶ δ’ ἔπαυς’ εἰλαπίνας |
| 1337.2 | θεοῖς βροτείωι τε γένει, |
| 1337.3 | Ζεὺς μειλίσσων στυγίους |
| 1340.1 | Ματρὸς ὀργὰς ἐνέπει· |
| 1340.2 | Βᾶτε, σεμναὶ Χάριτες, |
| 1340.3 | ἴτε, τὰν περὶ παρθένωι |
| 1340.4 | Δηὼ θυμωσαμέναν |
| 1340.5 | †λύπαν ἐξαλλάξατ’† ἀλαλᾶι |
| 1345.1 | Μοῦσαί θ’ ὕμνοισι χορῶν. |
| 1345.2 | χαλκοῦ δ’ αὐδὰν χθονίαν |
| 1345.3 | τύπανά τ’ ἔλαβε βυρσοτενῆ |
| 1345.4 | καλλίστα τότε πρῶτα μακά‐ |
| 1345.5 | ρων Κύπρις· γέλασεν δὲ θεὰ δέξατό τ’ ἐς χέρας |
| 1345.6 | βαρύβρομον αὐλὸν |
| 1345.7 | τερφθεῖς’ ἀλαλαγμῶι. |
| 1345.8 | †ὧν οὐ θέμις οὔθ’ ὅσια |
| 1345.9 | ἐπύρωσας ἐν θαλάμοις,† |
| 1355.1 | μῆνιν δ’ ἔχεις μεγάλας |
| 1355.2 | Ματρός, ὦ παῖ, θυσίας |
| 1355.3 | οὐ σεβίζουσα θεᾶς. |
| 1355.4 | μέγα τοι δύναται νεβρῶν |
| 1355.5 | παμποίκιλοι στολίδες |
| 1360.1 | κισσοῦ τε στεφθεῖσα χλόα |
| 1360.2 | νάρθηκας εἰς ἱεροὺς |
| 1360.3 | ῥόμβου θ’ εἱλισσομένα |
| 1360.4 | κύκλιος ἔνοσις αἰθερία |
| 1360.5 | βακχεύουσά τ’ ἔθειρα Βρομί‐ |
| 1365.1 | ωι καὶ παννυχίδες θεᾶς. |
| 1365.2 | †εὖ δέ νιν ἄμασιν |
| 1365.3 | ὑπέρβαλε σελάνα |
| 1365.4 | μορφᾶ μόνον ηὔχεις.† |
| 1365.5 | Ελ. τὰ μὲν κατ’ οἴκους εὐτυχοῦμεν, ὦ φίλαι· |
| 1370.1 | ἡ γὰρ συνεκκλέπτουσα Πρωτέως κόρη |
| 1370.2 | πόσιν παρόντα τὸν ἐμὸν ἱστορουμένη |
| 1370.3 | [οὐκ εἶπ’ ἀδελφῶι· κατθανόντα δ’ ἐν χθονὶ] |
| 1370.4 | οὔ φησιν αὐγὰς εἰσορᾶν ἐμὴν χάριν. κάλλιστα †δῆτ’ ἀνήρπασεν ἐν τύχη† πόσις· |
| 1375.1 | ἃ γὰρ καθήσειν ὅπλ’ ἔμελλεν εἰς ἅλα, |
| 1375.2 | ταῦτ’ ἐμβαλὼν πόρπακι γενναίαν χέρα |
| 1375.3 | αὐτὸς κομίζει δόρυ τε δεξιᾶι λαβών, |
| 1375.4 | ὡς τῶι θανόντι χάριτα δὴ συνεκπονῶν. |
| 1375.5 | προύργου δ’ ἐς ἀλκὴν σῶμ’ ὅπλοις ἠσκήσατο, |
| 1380.1 | ὡς βαρβάρων τροπαῖα μυρίων χερὶ |
| 1380.2 | θήσων, ὅταν κωπῆρες ἐσβῶμεν σκάφος. |
| 1380.3 | πέπλους δ’ ἀμείψας’ ἀντὶ ναυφθόρου στολῆς |
| 1380.4 | ἐγώ νιν ἐξήσκησα καὶ λουτροῖς χρόα |
| 1380.5 | ἔδωκα, χρόνια νίπτρα ποταμίας δρόσου. |
| 1385.1 | ἀλλ’, ἐκπερᾶι γὰρ δωμάτων ὁ τοὺς ἐμοὺς |
| 1385.2 | γάμους ἑτοίμους ἐν χεροῖν ἔχειν δοκῶν, |
| 1385.3 | σιγητέον μοι· καὶ σὲ προσποιούμεθα |
| post 1387 | 〈〉 |
| 1388.1 | εὔνουν κρατεῖν τε στόματος, ἢν δυνώμεθα |
| 1388.2 | σωθέντες αὐτοὶ καὶ σὲ συσσῶσαί ποτε. |
| 1390.1 | Θε. χωρεῖτ’ ἐφεξῆς, ὡς ἔταξεν ὁ ξένος, |
| 1390.2 | δμῶες, φέροντες ἐνάλια κτερίσματα. |
| 1390.3 | Ἑλένη, σὺ δ’, ἤν σοι μὴ κακῶς δόξω λέγειν, |
| 1390.4 | πείθου, μέν’ αὐτοῦ· ταὐτὰ γὰρ παροῦσά τε |
| 1390.5 | πράξεις τὸν ἄνδρα τὸν σὸν ἤν τε μὴ παρῆις. |
| 1395.1 | δέδοικα γάρ σε μή τις ἐμπεσὼν πόθος |
| 1395.2 | πείσηι μεθεῖναι σῶμ’ ἐς οἶδμα πόντιον |
| 1395.3 | τοῦ πρόσθεν ἀνδρὸς χάρισιν ἐκπεπληγμένην· |
| 1395.4 | ἄγαν γὰρ αὐτὸν οὐ παρόνθ’ ὅμως στένεις. |
| 1395.5 | Ελ. ὦ καινὸς ἡμῖν πόσις, ἀναγκαίως ἔχει τὰ πρῶτα λέκτρα νυμφικάς θ’ ὁμιλίας |
| 1395.6 | τιμᾶν· ἐγὼ δὲ διὰ τὸ μὲν στέργειν πόσιν καὶ ξυνθάνοιμ’ ἄν· ἀλλὰ τίς κείνωι χάρις |
| 1395.7 | ξὺν κατθανόντι κατθανεῖν 〈μ’〉; ἔα δέ με |
| 1395.8 | αὐτὴν μολοῦσαν ἐντάφια δοῦναι νεκρῶι. |
| 1405.1 | θεοὶ δέ σοί τε δοῖεν οἷ’ ἐγὼ θέλω |
| 1405.2 | καὶ τῶι ξένωι τῶιδ’, ὅτι συνεκπονεῖ τάδε. |
| 1405.3 | ἕξεις δέ μ’ οἵαν χρή ς’ ἔχειν ἐν δώμασιν |
| 1405.4 | γυναῖκ’, ἐπειδὴ Μενέλεων εὐεργετεῖς |
| 1405.5 | κἄμ’· ἔρχεται γὰρ δή τιν’ ἐς τύχην τάδε. |
| 1410.1 | ὅστις δὲ δώσει ναῦν ἐν ἧι τάδ’ ἄξομεν, |
| 1410.2 | πρόσταξον, ὡς ἂν τὴν χάριν πλήρη λάβω. |
| 1410.3 | Θε. χώρει σὺ καὶ ναῦν τοῖσδε πεντηκόντερον |
| 1410.4 | Σιδωνίαν δὸς κἀρετμῶν ἐπιστάτας. |
| 1410.5 | Ελ. οὔκουν ὅδ’ ἄρξει ναὸς ὃς κοσμεῖ τάφον; |
| 1415.1 | Θε. μάλιστ’· ἀκούειν τοῦδε χρὴ ναύτας ἐμούς. |
| 1415.2 | Ελ. αὖθις κέλευσον, ἵνα σαφῶς μάθωσί σου. |
| 1415.3 | Θε. αὖθις κελεύω καὶ τρίτον 〈γ’〉, εἴ σοι φίλον. |
| 1415.4 | Ελ. ὄναιο· κἀγὼ τῶν ἐμῶν βουλευμάτων. |
| 1415.5 | Θε. μή νυν ἄγαν σὸν δάκρυσιν ἐκτήξηις χρόα. |
| 1420.1 | Ελ. ἥδ’ ἡμέρα σοι τὴν ἐμὴν δείξει χάριν. |
| 1420.2 | Θε. τὰ τῶν θανόντων οὐδὲν ἀλλ’ ἄλλως πόνος. |
| 1420.3 | Ελ. †ἔστιν τι κἀκεῖ κἀνθάδ’ ὧν ἐγὼ λέγω.† |
| 1420.4 | Θε. οὐδὲν κακίω Μενέλεώ μ’ ἕξεις πόσιν. |
| 1420.5 | Ελ. οὐδὲν σὺ μεμπτός· τῆς τύχης με δεῖ μόνον. |
| 1425.1 | Θε. ἐν σοὶ τόδ’, ἢν σὴν εἰς ἔμ’ εὔνοιαν διδῶις. |
| 1425.2 | Ελ. οὐ νῦν διδαξόμεσθα τοὺς φίλους φιλεῖν. |
| 1425.3 | Θε. βούληι ξυνεργῶν αὐτὸς ἐκπέμψω στόλον; |
| 1425.4 | Ελ. ἥκιστα· μὴ δούλευε σοῖς δούλοις, ἄναξ. Θε. ἀλλ’ εἷα· τοὺς μὲν Πελοπιδῶν ἐῶ νόμους· |
| 1430.1 | καθαρὰ γὰρ ἡμῖν δώματ’· οὐ γὰρ ἐνθάδε |
| 1430.2 | ψυχὴν ἀφῆκε Μενέλεως. ἴτω δέ τις |
| 1430.3 | φράσων ὑπάρχοις τοῖς ἐμοῖς φέρειν γάμων |
| 1430.4 | ἀγάλματ’ οἴκους εἰς ἐμούς· πᾶσαν δὲ χρὴ |
| 1430.5 | γαῖαν βοᾶσθαι μακαρίαις ὑμνωιδίαις, |
| 1435.1 | ὑμέναιος Ἑλένης κἀμὸς ὡς ζηλωτὸς ἦι. |
| 1435.2 | σὺ δ’, ὦ ξέν’, ἐλθὼν πελαγίους ἐς ἀγκάλας |
| 1435.3 | τῶι τῆσδε πρίν ποτ’ ὄντι δοὺς πόσει τάδε |
| 1435.4 | πάλιν πρὸς οἴκους σπεῦδ’ ἐμὴν δάμαρτ’ ἔχων, |
| 1435.5 | ὡς τοὺς γάμους τοὺς τῆσδε συνδαίσας ἐμοὶ |
| 1440.1 | στέλληι πρὸς οἴκους ἢ μένων εὐδαιμονῆις. |
| 1440.2 | Με. ὦ Ζεῦ, πατήρ τε καὶ σοφὸς κλήιζηι θεός, |
| 1440.3 | βλέψον πρὸς ἡμᾶς καὶ μετάστησον κακῶν. |
| 1440.4 | ἕλκουσι δ’ ἡμῖν πρὸς λέπας τὰς συμφορὰς |
| 1440.5 | σπουδῆι σύναψαι· κἂν ἄκραι θίγηις χερί, |
| 1445.1 | ἥξομεν ἵν’ ἐλθεῖν βουλόμεσθα τῆς τύχης. |
| 1445.2 | ἅλις δὲ μόχθων οὓς ἐμοχθοῦμεν πάρος. |
| 1445.3 | κέκλησθέ τοι, θεοί, πόλλ’ ἄχρηστ’ ἐμοῦ κλύειν |
| 1445.4 | καὶ λύπρ’· ὀφείλω δ’ οὐκ ἀεὶ πράσσειν κακῶς, |
| 1445.5 | ὀρθῶι δὲ βῆναι ποδί· μίαν δέ μοι χάριν δόντες τὸ λοιπὸν εὐτυχῆ με θήσετε. |
| 1445.6 | Χο. Φοίνισσα Σιδωνιὰς ὦ |
| 1445.7 | ταχεῖα κώπα, ῥοθίοισι Νηρέως |
| 1445.8 | εἰρεσία φίλα, |
| 1445.9 | χοραγὲ τῶν καλλιχόρων |
| 1455.1 | δελφίνων, ὅταν αὐ‐ |
| 1455.2 | ρᾶν πέλαγος ἀνήνεμον ἦι, |
| 1455.3 | γλαυκὰ δὲ Πόντου θυγάτηρ |
| 1455.4 | Γαλάνεια τάδ’ εἴπηι· |
| 1455.5 | Κατὰ μὲν ἱστία πετάσατ’, αὔ‐ |
| 1460.1 | ρας λιπόντες εἰναλίας, |
| 1460.2 | λάβετε δ’ εἰλατίνας πλάτας, |
| 1460.3 | ὦ ναῦται ναῦται, |
| 1460.4 | πέμποντες εὐλιμένους |
| 1460.5 | Περσείων οἴκων Ἑλέναν ἐπ’ ἀκτάς. |
| 1465.1 | ἦ που κόρας ἂν ποταμοῦ |
| 1465.2 | παρ’ οἶδμα Λευκιππίδας ἢ πρὸ ναοῦ |
| 1465.3 | Παλλάδος ἂν λάβοι |
| 1465.4 | χρόνωι ξυνελθοῦσα χοροῖς |
| 1465.5 | ἢ κώμοις Ὑακίν‐ |
| 1470.1 | θου νύχιον ἐς εὐφροσύναν, |
| 1470.2 | ὃν ἐξαμιλλασάμενος |
| 1470.3 | †τροχῶ τέρμονι δίσκου† |
| 1470.4 | ἔκανε Φοῖβος, †τᾶ† Λακαί‐ |
| 1470.5 | ναι γᾶι βούθυτον ἁμέραν |
| 1475.1 | ὁ Διὸς εἶπε σέβειν γόνος· |
| 1475.2 | μόσχον θ’ ἃν †λίποιτ’ οἴκοις† |
| post 1476 | 〈×–×–⏑⏑–〉 |
| 1477.1 | ἇς οὔπω πεῦκαι πρὸ γάμων ἔλαμψαν. |
| 1477.2 | δι’ αἰθέρος εἴθε ποτανοὶ |
| 1477.3 | γενοίμεθ’ ὅπαι Λιβύας |
| 1480.1 | οἰωνῶν στιχάδες |
| 1480.2 | ὄμβρον χειμέριον λιποῦ‐ |
| 1480.3 | σαι νίσονται πρεσβυτάτου |
| 1480.4 | σύριγγι πειθόμεναι |
| 1480.5 | ποιμένος, ἄβροχά θ’ ὃς |
| 1485.1 | πεδία καρποφόρα τε γᾶς |
| 1485.2 | ἐπιπετόμενος ἰαχεῖ. |
| 1485.3 | ὧ πταναὶ δολιχαύχενες, |
| 1485.4 | σύννομοι νεφέων δρόμωι, |
| 1485.5 | βᾶτε Πλειάδας ὑπὸ μέσας |
| 1490.1 | Ὠρίωνά τ’ ἐννύχιον, |
| 1490.2 | καρύξατ’ ἀγγελίαν |
| 1490.3 | Εὐρώταν ἐφεζόμεναι, |
| 1490.4 | Μενέλεως ὅτι Δαρδάνου |
| 1490.5 | πόλιν ἑλὼν δόμον ἥξει. |
| 1495.1 | μόλοιτέ ποθ’ ἵππιον οἶμον |
| 1495.2 | δι’ αἰθέρος ἱέμενοι, παῖδες Τυνδαρίδαι, |
| 1495.3 | λαμπρῶν ἀστέρων ὑπ’ ἀέλ‐ |
| 1495.4 | λαις οἳ ναίετ’ οὐράνιοι, σωτῆρε τᾶς Ἑλένας, |
| 1495.5 | γλαυκὸν ἐπ’ οἶδμ’ ἅλιον |
| 1495.6 | κυανόχροά τε κυμάτων |
| 1495.7 | ῥόθια πολιὰ θαλάσσας, |
| 1495.8 | ναύταις εὐαεῖς ἀνέμων |
| 1505.1 | πέμποντες Διόθεν πνοάς, |
| 1505.2 | δύσκλειαν δ’ ἀπὸ συγγόνου |
| 1505.3 | βάλετε βαρβάρων λεχέων, |
| 1505.4 | ἃν Ἰδαιᾶν ἐρίδων |
| 1505.5 | ποιναθεῖς’ ἐκτήσατο, γᾶν |
| 1510.1 | οὐκ ἐλθοῦσά ποτ’ Ἰλίου |
| 1510.2 | Φοιβείους ἐπὶ πύργους. |
| 1510.3 | ΑΓΓΕΛΟΣ |
| 1512.1 | †ἄναξ, τὰ κάκιστ’ ἐν δόμοις ηὑρήκαμεν·† |
| 1512.2 | ὡς καίν’ ἀκούσηι πήματ’ ἐξ ἐμοῦ τάχα. |
| 1512.3 | Θε. τί δ’ ἔστιν; Αγ. ἄλλης ἐκπόνει μνηστεύματα |
| 1515.1 | γυναικός· Ἑλένη γὰρ βέβηκ’ ἔξω χθονός. |
| 1515.2 | Θε. πτεροῖσιν ἀρθεῖς’ ἢ πεδοστιβεῖ ποδί; |
| 1515.3 | Αγ. Μενέλαος αὐτὴν ἐκπεπόρθμευται χθονός, |
| 1515.4 | ὃς αὐτὸς αὑτὸν ἦλθεν ἀγγέλλων θανεῖν. |
| 1515.5 | Θε. ὦ δεινὰ λέξας· τίς δέ νιν ναυκληρία |
| 1520.1 | ἐκ τῆσδ’ ἀπῆρε χθονός; ἄπιστα γὰρ λέγεις. |
| 1520.2 | Αγ. ἥν γε ξένωι δίδως σύ· τοὺς δὲ σοὺς ἑλὼν ναύτας βέβηκεν, ὡς ἂν ἐν βραχεῖ μάθηις. |
| 1520.3 | Θε. πῶς; εἰδέναι πρόθυμος· οὐ γὰρ ἐλπίδων |
| 1520.4 | ἔσω βέβηκε μίαν ὑπερδραμεῖν χέρα |
| 1525.1 | τοσούσδε ναύτας ὧν ἀπεστάλης μέτα. |
| 1525.2 | Αγ. ἐπεὶ λιποῦσα τούσδε βασιλείους δόμους |
| 1525.3 | ἡ τοῦ Διὸς παῖς πρὸς θάλασσαν ἐστάλη, |
| 1525.4 | σοφώταθ’ ἁβρὸν πόδα τιθεῖς’ ἀνέστενεν |
| 1525.5 | πόσιν πέλας παρόντα κοὐ τεθνηκότα. |
| 1530.1 | ὡς δ’ ἤλθομεν σῶν περίβολον νεωρίων, |
| 1530.2 | Σιδωνίαν ναῦν πρωτόπλουν καθείλκομεν |
| 1530.3 | ζυγῶν τε πεντήκοντα κἀρετμῶν μέτρα |
| 1530.4 | ἔχουσαν. ἔργου δ’ ἔργον ἐξημείβετο· |
| 1530.5 | ὁ μὲν γὰρ ἱστόν, ὁ δὲ πλάτην καθίστατο |
| 1535.1 | †ταρσόν τε χειρὶ† λευκά θ’ ἱστί’ †εἰς ἓν ἦν† |
| 1535.2 | πηδάλιά τε ζεύγλαισι παρακαθίετο. |
| 1535.3 | κἀν τῶιδε μόχθωι, τοῦτ’ ἄρα σκοπούμενοι, |
| 1535.4 | Ἕλληνες ἄνδρες Μενέλεωι ξυνέμποροι |
| 1535.5 | προσῆλθον ἀκτὰς ναυφθόροις ἠσκημένοι |
| 1540.1 | πέπλοισιν, εὐειδεῖς μέν, αὐχμηροὶ δ’ ὁρᾶν. |
| 1540.2 | ἰδὼν δέ νιν παρόντας Ἀτρέως γόνος |
| 1540.3 | προσεῖπε δόλιον οἶκτον ἐς μέσον φέρων· |
| 1540.4 | Ὦ τλήμονες, πῶς ἐκ τίνος νεώς ποτε |
| 1540.5 | Ἀχαιίδος θραύσαντες ἥκετε σκάφος; |
| 1545.1 | ἀλλ’ Ἀτρέως παῖδ’ ὀλόμενον συνθάπτετε, |
| 1545.2 | ὃν Τυνδαρὶς παῖς ἥδ’ ἀπόντα κενοταφεῖ. |
| 1545.3 | οἱ δ’ ἐκβαλόντες δάκρυα ποιητῶι τρόπωι |
| 1545.4 | ἐς ναῦν ἐχώρουν Μενέλεωι ποντίσματα |
| 1545.5 | φέροντες. ἡμῖν δ’ ἦν μὲν ἥδ’ ὑποψία λόγος τ’ ἐν ἀλλήλοισι, τῶν ἐπεσβατῶν |
| 1545.6 | ὡς πλῆθος εἴη· διεσιωπῶμεν δ’ ὅμως |
| 1545.7 | τοὺς σοὺς λόγους σώιζοντες· ἄρχειν γὰρ νεὼς |
| 1545.8 | ξένον κελεύσας πάντα συνέχεας τάδε. |
| 1545.9 | καὶ τἄλλα μὲν δὴ ῥαιδίως ἔσω νεὼς |
| 1555.1 | ἐθέμεθα κουφίζοντα· ταύρειος δὲ ποὺς |
| 1555.2 | οὐκ ἤθελ’ ὀρθὸς σανίδα προσβῆναι κάτα, |
| 1555.3 | ἀλλ’ ἐξεβρυχᾶτ’ ὄμμ’ ἀναστρέφων κύκλωι, |
| 1555.4 | κυρτῶν τε νῶτα κἀς κέρας παρεμβλέπων |
| 1555.5 | μὴ θιγγάνειν ἀπεῖργεν. ὁ δ’ Ἑλένης πόσις |
| 1560.1 | ἐκάλεσεν· Ὦ πέρσαντες Ἰλίου πόλιν, |
| 1560.2 | οὐχ εἷ’ ἀναρπάσαντες Ἑλλήνων νόμωι |
| 1560.3 | νεανίαις ὤμοισι ταύρειον δέμας |
| 1560.4 | ἐς πρῶιραν ἐμβαλεῖτε †φάσγανόν θ’ ἅμα |
| 1560.5 | πρόχειρον ὤσει† σφάγια τῶι τεθνηκότι; |
| 1565.1 | οἱ δ’ ἐς κέλευσμ’ ἐλθόντες ἐξανήρπασαν |
| 1565.2 | ταῦρον φέροντές τ’ εἰσέθεντο σέλματα. |
| 1565.3 | μονάμπυκος δὲ Μενέλεως ψήχων δέρην |
| 1565.4 | μέτωπά τ’ ἐξέπεισεν ἐσβῆναι δόρυ. |
| 1565.5 | τέλος δ’, ἐπειδὴ ναῦς τὰ πάντ’ ἐδέξατο, |
| 1570.1 | πλήσασα κλιμακτῆρας εὐσφύρωι ποδὶ |
| 1570.2 | Ἑλένη καθέζετ’ ἐν μέσοις ἑδωλίοις |
| 1570.3 | ὅ τ’ οὐκέτ’ ὢν λόγοισι Μενέλεως πέλας· |
| 1570.4 | ἄλλοι δὲ τοίχους δεξιοὺς λαιούς τ’ ἴσοι |
| 1570.5 | ἀνὴρ παρ’ ἄνδρ’ ἕζονθ’, ὑφ’ εἵμασι ξίφη |
| 1575.1 | λαθραῖ’ ἔχοντες, ῥόθιά τ’ ἐξεπίμπλατο |
| 1575.2 | βοῆς, κελευστοῦ φθέγμαθ’ ὡς ἠκούσαμεν. ἐπεὶ δὲ γαίας ἦμεν οὔτ’ ἄγαν πρόσω |
| 1575.3 | οὔτ’ ἐγγύς, οὕτως ἤρετ’ οἰάκων φύλαξ· |
| 1575.4 | Ἔτ’, ὦ ξέν’, ἐς τὸ πρόσθεν—ἢ καλῶς ἔχει;— |
| 1580.1 | πλεύσωμεν; ἀρχαὶ γὰρ νεὼς μέλουσι σοί. |
| 1580.2 | ὁ δ’ εἶφ’· Ἅλις μοι. δεξιᾶι δ’ ἑλὼν ξίφος |
| 1580.3 | ἐς πρῶιραν εἷρπε κἀπὶ ταυρείωι σφαγῆι |
| 1580.4 | σταθεὶς νεκρῶν μὲν οὐδενὸς μνήμην ἔχων, |
| 1580.5 | τέμνων δὲ λαιμὸν ηὔχετ’· Ὦ ναίων ἅλα |
| 1585.1 | πόντιε Πόσειδον Νηρέως θ’ ἁγναὶ κόραι, |
| 1585.2 | σώσατέ μ’ ἐπ’ ἀκτὰς Ναυπλίας δάμαρτά τε |
| 1585.3 | ἄσυλον ἐκ γῆς· αἵματος δ’ ἀπορροαὶ |
| 1585.4 | ἐς οἶδμ’ ἐσηκόντιζον οὔριαι ξένωι. |
| 1585.5 | καί τις τόδ’ εἶπε· Δόλιος ἡ ναυκληρία· |
| 1590.1 | πάλιν πλέωμεν †ἀξίαν† κέλευε σύ, |
| 1590.2 | σὺ δὲ στρέφ’ οἴακ’. ἐκ δὲ ταυρείου φόνου |
| 1590.3 | Ἀτρέως σταθεὶς παῖς ἀνεβόησε συμμάχους· |
| 1590.4 | Τί μέλλετ’, ὦ γῆς Ἑλλάδος λωτίσματα, |
| 1590.5 | σφάζειν φονεύειν βαρβάρους νεώς τ’ ἄπο |
| 1595.1 | ῥίπτειν ἐς οἶδμα; ναυβάταις δὲ τοῖσι σοῖς |
| 1595.2 | βοᾶι κελευστὴς τὴν ἐναντίαν ὄπα· |
| 1595.3 | οὐχ εἷ’ ὁ μέν τις λοῖσθον ἀρεῖται δόρυ, |
| 1595.4 | ὁ δὲ ζύγ’ ἄξας, ὁ δ’ ἀφελὼν σκαλμοῦ πλάτην |
| 1595.5 | καθαιματώσει κρᾶτα πολεμίων ξένων; ὀρθοὶ δ’ ἀνῆιξαν πάντες, οἱ μὲν ἐν χεροῖν |
| 1595.6 | κορμοὺς ἔχοντες ναυτικούς, οἱ δὲ ξίφη· |
| 1595.7 | φόνωι δὲ ναῦς ἐρρεῖτο. παρακέλευσμα δ’ ἦν |
| 1595.8 | πρύμνηθεν Ἑλένης· Ποῦ τὸ Τρωϊκὸν κλέος; |
| 1595.9 | δείξατε πρὸς ἄνδρας βαρβάρους. σπουδῆς δ’ ὕπο |
| 1605.1 | ἔπιπτον, οἱ δ’ ὠρθοῦντο, τοὺς δὲ κειμένους |
| 1605.2 | νεκροὺς ἂν εἶδες. Μενέλεως δ’ ἔχων ὅπλα, ὅπηι νοσοῖεν ξύμμαχοι κατασκοπῶν, |
| 1605.3 | ταύτηι προσῆγε χειρὶ δεξιᾶι ξίφος, |
| 1605.4 | ὥστ’ ἐκκολυμβᾶν ναός, ἠρήμωσε δὲ |
| 1610.1 | σῶν ναυβατῶν ἐρέτμ’· ἐπ’ οἰάκων δὲ βὰς |
| 1610.2 | ἄνακτ’ ἐς Ἑλλάδ’ εἶπεν εὐθύνειν δόρυ. |
| 1610.3 | οἱ δ’ ἱστὸν ἦραν, οὔριαι δ’ ἧκον πνοαί· |
| 1610.4 | βεβᾶσι δ’ ἐκ γῆς. διαφυγὼν δ’ ἐγὼ φόνον |
| 1610.5 | καθῆκ’ ἐμαυτὸν εἰς ἅλ’ ἄγκυραν πάρα· |
| 1615.1 | ἤδη δὲ κάμνονθ’ ὁρμιατόνων μέ τις |
| 1615.2 | ἀνείλετ’, ἐς δὲ γαῖαν ἐξέβησέ σοι |
| 1615.3 | τάδ’ ἀγγελοῦντα. σώφρονος δ’ ἀπιστίας |
| 1615.4 | οὐκ ἔστιν οὐδὲν χρησιμώτερον βροτοῖς. |
| 1615.5 | Χο. οὐκ ἄν ποτ’ ηὔχουν οὔτε ς’ οὔθ’ ἡμᾶς λαθεῖν |
| 1620.1 | Μενέλαον, ὦναξ, ὡς ἐλάνθανεν παρών. |
| 1620.2 | Θε. ὦ γυναικείαις τέχναισιν αἱρεθεὶς ἐγὼ τάλας· |
| 1620.3 | ἐκπεφεύγασιν γάμοι με. κεἰ μὲν ἦν ἁλώσιμος |
| 1620.4 | ναῦς διώγμασιν, πονήσας εἷλον ἂν τάχα ξένους· |
| 1620.5 | νῦν δὲ τὴν προδοῦσαν ἡμᾶς τεισόμεσθα σύγγονον, |
| 1625.1 | ἥτις ἐν δόμοις ὁρῶσα Μενέλεων οὐκ εἶπέ μοι. |
| 1625.2 | τοιγὰρ οὔποτ’ ἄλλον ἄνδρα ψεύσεται μαντεύμασιν. |
| 1625.3 | ΘΕΡΑΠΩΝΒ |
| 1627.1 | οὗτος, ὦ, ποῖ σὸν πόδ’ αἴρεις, δέσποτ’, ἐς ποῖον φόνον; |
| 1627.2 | Θε. οἷπερ ἡ δίκη κελεύει μ’· ἀλλ’ ἀφίστας’ ἐκποδών. |
| 1627.3 | Θε.β οὐκ ἀφήσομαι πέπλων σῶν· μεγάλα 〈γὰρ〉 σπεύδεις κακά. |
| 1630 | Θε. ἀλλὰ δεσποτῶν κρατήσεις δοῦλος ὤν; Θε.β φρονῶ |
| 1630.1 | γὰρ εὖ. |
| 1630.2 | Θε. οὐκ ἔμοιγ’, εἰ μή μ’ ἐάσεις ... Θε.β οὐ μὲν οὖν ς’ |
| 1631.1 | ἐάσομεν. |
| 1631.2 | Θε. σύγγονον κτανεῖν κακίστην ... Θε.β εὐσεβεστάτην |
| 1632.1 | μὲν οὖν. |
| 1632.2 | Θε. ἥ με προύδωκεν ... Θε.β καλήν γε προδοσίαν, δίκαια |
| 1633.1 | δρᾶν. |
| 1633.2 | Θε. τἀμὰ λέκτρ’ ἄλλωι διδοῦσα. Θε.β τοῖς γε κυριωτέροις. |
| 1635.1 | Θε. κύριος δὲ τῶν ἐμῶν τίς; Θε.β ὃς ἔλαβεν πατρὸς πάρα. |
| 1635.2 | Θε. ἀλλ’ ἔδωκεν ἡ τύχη μοι. Θε.β τὸ δὲ χρεὼν ἀφείλετο. |
| 1635.3 | Θε. οὐ σὲ τἀμὰ χρὴ δικάζειν. Θε.β ἤν γε βελτίω λέγω. |
| 1635.4 | Θε. ἀρχόμεσθ’ ἄρ’, οὐ κρατοῦμεν. Θε.β ὅσια δρᾶν, τὰ δ’ |
| 1638.1 | ἔκδικ’ οὔ. |
| 1638.2 | Θε. κατθανεῖν ἐρᾶν ἔοικας. Θε.β κτεῖνε· σύγγονον δὲ σὴν |
| 1640.1 | οὐ κτενεῖς ἡμῶν ἑκόντων ἀλλ’ ἔμ’· ὡς πρὸ δεσποτῶν |
| 1640.2 | τοῖσι γενναίοισι δούλοις εὐκλεέστατον θανεῖν. |
| 1640.3 | ΚΑΣΤΩΡ |
| 1642.1 | ἐπίσχες ὀργὰς αἷσιν οὐκ ὀρθῶς φέρηι, |
| 1642.2 | Θεοκλύμενε, γαίας τῆσδ’ ἄναξ· δισσοὶ δέ σε |
| 1642.3 | Διόσκοροι καλοῦμεν, οὓς Λήδα ποτὲ |
| 1645.1 | ἔτικτεν Ἑλένην θ’, ἣ πέφευγε σοὺς δόμους. |
| 1645.2 | οὐ γὰρ πεπρωμένοισιν ὀργίζηι γάμοις, |
| 1645.3 | οὐδ’ ἡ θεᾶς Νηρῆιδος ἔκγονος κόρη |
| 1645.4 | ἀδικεῖ ς’ ἀδελφὴ Θεονόη, τὰ τῶν θεῶν |
| 1645.5 | τιμῶσα πατρός τ’ ἐνδίκους ἐπιστολάς. [εἰς μὲν γὰρ αἰεὶ τὸν παρόντα νῦν χρόνον |
| 1645.6 | κείνην κατοικεῖν σοῖσιν ἐν δόμοις ἐχρῆν· |
| 1645.7 | ἐπεὶ δὲ Τροίας ἐξανεστάθη βάθρα |
| 1645.8 | καὶ τοῖς θεοῖς παρέσχε τοὔνομ’, οὐκέτι· ἐν τοῖσι δ’ αὐτοῖς δεῖ νιν ἐζεῦχθαι γάμοις |
| 1655.1 | ἐλθεῖν τ’ ἐς οἴκους καὶ συνοικῆσαι πόσει.] |
| 1655.2 | ἀλλ’ ἴσχε μὲν σῆς συγγόνου μέλαν ξίφος, |
| 1655.3 | νόμιζε δ’ αὐτὴν σωφρόνως πράσσειν τάδε. |
| 1655.4 | πάλαι δ’ ἀδελφὴν κἂν πρὶν ἐξεσώσαμεν, |
| 1655.5 | ἐπείπερ ἡμᾶς Ζεὺς ἐποίησεν θεούς· |
| 1660.1 | ἀλλ’ ἥσσον’ ἦμεν τοῦ πεπρωμένου θ’ ἅμα |
| 1660.2 | καὶ τῶν θεῶν, οἷς ταῦτ’ ἔδοξεν ὧδ’ ἔχειν. |
| 1660.3 | σοὶ μὲν τάδ’ αὐδῶ, συγγόνωι δ’ ἐμῆι λέγω· |
| 1660.4 | πλεῖ ξὺν πόσει σῶι· πνεῦμα δ’ ἕξετ’ οὔριον· |
| 1660.5 | σωτῆρε δ’ ἡμεῖς σὼ κασιγνήτω διπλῶ |
| 1665.1 | πόντον παριππεύοντε πέμψομεν πάτραν. |
| 1665.2 | ὅταν δὲ κάμψηις καὶ τελευτήσηις βίον, |
| 1665.3 | θεὸς κεκλήσηι [καὶ Διοσκόρων μέτα |
| 1665.4 | σπονδῶν μεθέξεις] ξένιά τ’ ἀνθρώπων πάρα |
| 1665.5 | ἕξεις μεθ’ ἡμῶν· Ζεὺς γὰρ ὧδε βούλεται. |
| 1670.1 | οὗ δ’ ὥρμισέν σε πρῶτα Μαιάδος τόκος |
| 1670.2 | Σπάρτης ἀπάρας τὸν κατ’ οὐρανὸν δρόμον, |
| 1670.3 | κλέψας δέμας σὸν μὴ Πάρις γήμειέ σε, |
| 1670.4 | φρουρὸν παρ’ Ἀκτὴν τεταμένην νῆσον λέγω, |
| 1670.5 | Ἑλένη τὸ λοιπὸν ἐν βροτοῖς κεκλήσεται, |
| 1675.1 | ἐπεὶ κλοπαίαν ς’ ἐκ δόμων ἐδέξατο. |
| 1675.2 | καὶ τῶι πλανήτηι Μενέλεωι θεῶν πάρα |
| 1675.3 | μακάρων κατοικεῖν νῆσόν ἐστι μόρσιμον· |
| 1675.4 | τοὺς εὐγενεῖς γὰρ οὐ στυγοῦσι δαίμονες, τῶν δ’ ἀναριθμήτων μᾶλλον †εἰσιν οἱ πόνοι†. |
| 1680.1 | Θε. ὦ παῖδε Λήδας καὶ Διός, τὰ μὲν πάρος |
| 1680.2 | νείκη μεθήσω σφῶιν κασιγνήτης πέρι· |
| 1683 | κείνη δ’ ἴτω πρὸς οἶκον, εἰ θεοῖς δοκεῖ, |
| 1682 | ἐγὼ δ’ ἀδελφὴν οὐκέτ’ ἂν κτάνοιμ’ ἐμήν. |
| 1684 | ἴστον δ’ ἀρίστης σωφρονεστάτης θ’ ἅμα |
| 1685.1 | †γεγῶτ’ ἀδελφῆς ὁμογενοῦς ἀφ’ αἵματος†. |
| 1685.2 | καὶ χαίρεθ’ Ἑλένης οὕνεκ’ εὐγενεστάτης |
| 1685.3 | γνώμης, ὃ πολλαῖς ἐν γυναιξὶν οὐκ ἔνι. |
| 1685.4 | [Χο. πολλαὶ μορφαὶ τῶν δαιμονίων, |
| 1685.5 | πολλὰ δ’ ἀέλπτως κραίνουσι θεοί· |
| 1690.1 | καὶ τὰ δοκηθέντ’ οὐκ ἐτελέσθη, |
| 1690.2 | τῶν δ’ ἀδοκήτων πόρον ηὗρε θεός. τοιόνδ’ ἀπέβη τόδε πρᾶγμα.] |