EpigramsἘπιγράμματα
Asclepiades of Samos Epigrams PDF
The Epigrams of Asclepiades of Samos constitute a seminal collection of short lyric poems from the early Hellenistic period, dating to approximately the first quarter of the third century BCE. Composed primarily in elegiac couplets, these works represent a pivotal evolution in the epigrammatic form, elevating it from its traditional role as a simple inscription into a refined literary vehicle for personal and emotional expression. The poems are characterized by their polished concision, clever wit, and vivid, often domestic, imagery. Their dominant themes explore the vicissitudes of erotic desire, the convivial pleasures of wine and friendship within the symposium setting, and a poignant awareness of youth and beauty as transient commodities.
No independent manuscript of Asclepiades’s original poetic collection survives. His work is preserved exclusively through its inclusion in later anthologies, most notably the Greek Anthology. Approximately forty epigrams are securely attributed to him within these major compilations, with a handful of additional fragments known from quotations by later authors. A larger figure sometimes cited, encompassing over two hundred passages, reflects the total number of poems ever attributed to Asclepiades across all ancient sources; the precise size and contents of his own authored volume remain unknown.
Asclepiades is regarded by modern scholarship as a foundational architect of the literary erotic epigram. Believed to have been active in both Samos and the intellectual milieu of Alexandria, he moved in circles associated with poets such as Posidippus and Callimachus. His epigrams were crafted for a sophisticated, literate audience, and their emphasis on subjective emotion, psychological insight, and technical artistry established core conventions that would profoundly influence subsequent generations of Greek epigrammatists and, later, Roman poets including Catullus and the authors of the Augustan love elegy.
| book 7.1.1 | Λύχνε, σὲ γὰρ παρεοῦσα τρὶς ὤμοσεν Ἡράκλεια |
| book 7.1.2 | ἥξειν κοὐχ ἥκει· λύχνε, σὺ δ’, εἰ θεὸς εἶ, |
| book 7.1.3 | τὴν δολίην ἀπάμυνον· ὅταν φίλον ἔνδον ἔχουσα |
| book 7.1.4 | παίζῃ, ἀποσβεσθεὶς μηκέτι φῶς πάρεχε. |
| book 64.1.1 | Νεῖφε, χαλαζοβόλει, ποίει σκότος, αἶθε, κεραύνου, |
| book 64.1.2 | πάντα τὰ πορφύροντ’ ἐν χθονὶ σεῖε νέφη· |
| book 64.1.3 | ἢν γάρ με κτείνῃς, τότε παύσομαι· ἢν δέ μ’ ἀφῇς ζῆν, |
| book 64.1.4 | καὶ διαθεὶς τούτων χείρονα, κωμάσομαι. |
| book 64.5.1 | ἕλκει γάρ μ’ ὁ κρατῶν καὶ σοῦ θεός, ᾧ ποτε πεισθείς, |
| book 64.5.2 | Ζεῦ, διὰ χαλκείων χρυσὸς ἔδυς θαλάμων. |
| book 85.1.1 | Φείδῃ παρθενίης. καὶ τί πλέον; οὐ γὰρ ἐς Ἅιδην |
| book 85.1.2 | ἐλθοῦς’ εὑρήσεις τὸν φιλέοντα, κόρη. |
| book 85.1.3 | ἐν ζωοῖσι τὰ τερπνὰ τὰ Κύπριδος· ἐν δ’ Ἀχέροντι |
| book 85.1.4 | ὀστέα καὶ σποδιή, παρθένε, κεισόμεθα. |
| book 145.1.1 | Αὐτοῦ μοι, στέφανοι, παρὰ δικλίσι ταῖσδε κρεμαστοὶ |
| book 145.1.2 | μίμνετε, μὴ προπετῶς φύλλα τινασσόμενοι, |
| book 145.1.3 | οὓς δακρύοις κατέβρεξα· κάτομβρα γὰρ ὄμματ’ ἐρώντων. |
| book 145.1.4 | ἀλλ’ ὅταν οἰγομένης αὐτὸν ἴδητε θύρης, |
| book 145.5.1 | στάξαθ’ ὑπὲρ κεφαλῆς ἐμὸν ὑετόν, ὡς ἂν ἄμεινον |
| book 145.5.2 | ἡ ξανθή γε κόμη τἀμὰ πίῃ δάκρυα. |
| book 150.1.1 | Ὡμολόγης’ ἥξειν εἰς νύκτα μοι ἡ ’πιβόητος |
| book 150.1.2 | Νικὼ καὶ σεμνὴν ὤμοσε Θεσμοφόρον· |
| book 150.1.3 | κοὐχ ἥκει· φυλακὴ δὲ παροίχεται. ἆρ’ ἐπιορκεῖν |
| book 150.1.4 | ἤθελε; τὸν λύχνον, παῖδες, ἀποσβέσατε. |
| book 153.1.1 | Νικαρέτης τὸ πόθοισι βεβλημένον ἡδὺ πρόσωπον, |
| book 153.1.2 | πυκνὰ δι’ ὑψιλόφων φαινόμενον θυρίδων, |
| book 153.1.3 | αἱ χαροπαὶ Κλεοφῶντος ἐπὶ προθύροισι μάραναν, |
| book 153.1.4 | Κύπρι φίλη, γλυκεροῦ βλέμματος ἀστεροπαί. |
| book 158.1.1 | Ἑρμιόνῃ πιθανῇ ποτ’ ἐγὼ συνέπαιζον ἐχούσῃ |
| book 158.1.2 | ζωνίον ἐξ ἀνθέων ποικίλον, ὦ Παφίη, |
| book 158.1.3 | χρύσεα γράμματ’ ἔχον· „Διόλου,“ δ’ ἐγέγραπτο, „φίλει με |
| book 158.1.4 | καὶ μὴ λυπηθῇς, ἤν τις ἔχῃ μ’ ἕτερος.“ |
| book 161.1.1 | Εὐφρὼ καὶ Θαῒς καὶ Βοίδιον, αἱ Διομήδους, |
| book 161.1.2 | Γραῖαι, ναυκλήρων ὁλκάδες εἰκόσοροι, |
| book 161.1.3 | Ἆγιν καὶ Κλεοφῶντα καὶ Ἀνταγόρην, ἕν’ ἑκάστη, |
| book 161.1.4 | γυμνούς, ναυηγῶν ἥσσονας, ἐξέβαλον. |
| book 161.5.1 | ἀλλὰ σὺν αὐταῖς νηυσὶ τὰ λῃστρικὰ τῆς Ἀφροδίτης |
| book 161.5.2 | φεύγετε· Σειρήνων αἵδε γὰρ ἐχθρότεραι. |
| book 162.1.1 | Ἡ λαμυρή μ’ ἔτρωσε Φιλαίνιον· εἰ δὲ τὸ τραῦμα |
| book 162.1.2 | μὴ σαφές, ἀλλ’ ὁ πόνος δύεται εἰς ὄνυχα. |
| book 162.1.3 | οἴχομ’, Ἔρωτες, ὄλωλα, διοίχομαι· εἰς γὰρ ἑταίραν |
| book 162.1.4 | νυστάζων ἐπέβην ἠδ’ ἔθιγον γ’ Ἀίδα. |
| book 164.1.1 | Νύξ, σὲ γάρ, οὐκ ἄλλην μαρτύρομαι, οἷά μ’ ὑβρίζει |
| book 164.1.2 | Πυθιὰς ἡ Νικοῦς, οὖσα φιλεξαπάτης. |
| book 164.1.3 | κληθείς, οὐκ ἄκλητος, ἐλήλυθα· ταὐτὰ παθοῦσα |
| book 164 | σοὶ μέμψαιτ’ ἐπ’ ἐμοὶ στᾶσα παρὰ προθύροις. |
| book 167.1.1 | Ὑετὸς ἦν καὶ νὺξ καί, τὸ τρίτον ἄλγος ἔρωτι, |
| book 167.1.2 | οἶνος· καὶ Βορέης ψυχρός, ἐγὼ δὲ μόνος. |
| book 167.1.3 | „Ἀλλ’ ὁ καλὸς Μόσχος πλέον ἴσχυε.“ Καὶ σὺ γὰρ οὕτως |
| book 167.1.4 | ἤλυθες οὐδὲ θύρην πρὸς μίαν ἡσύχασας, |
| book 167.5 | τῇδε τοσοῦτ’ ἐβόησα βεβρεγμένος. ἄχρι τίνος, Ζεῦ; |
| book 167 | Ζεῦ φίλε, σίγησον, καὐτὸς ἐρᾶν ἔμαθες. |
| book 169.1.1 | Ἡδὺ θέρους διψῶντι χιὼν ποτόν, ἡδὺ δὲ ναύταις |
| book 169.1.2 | ἐκ χειμῶνος ἰδεῖν εἰαρινὸν Στέφανον· |
| book 169.1.3 | ἥδιον δ’, ὁπόταν κρύψῃ μία τοὺς φιλέοντας |
| book 169.1.4 | χλαῖνα καὶ αἰνῆται Κύπρις ὑπ’ ἀμφοτέρων. |
| book 181.1.1 | Τῶν καρύων ἡμῖν λάβε † κώλακας (ἀλλά ποθ’ ἥξει;) |
| book 181.1.2 | καὶ πέντε στεφάνους τῶν ῥοδίνων. —„Τί, τὸ ...“ —Πάξ. |
| book 181.1.3 | οὐ φὴς κέρματ’ ἔχειν; διολώλαμεν. οὐ τροχιεῖ τις |
| book 181.1.4 | τὸν Λαπίθην; λῃστήν, οὐ θεράποντ’ ἔχομεν. |
| book 181.5.1 | οὐκ ἀδικεῖς; —„Οὐδέν.“ —Φέρε τὸν λόγον· ἐλθὲ λαβοῦσα, |
| book 181.5.2 | Φρύνη, τὰς ψήφους. ὢ μεγάλου κινάδους· |
| book 181.5.3 | πέντ’ οἶνος δραχμῶν, ἀλλᾶς δύο ... |
| book 181.5.4 | ὦτα, λαγώς, σκόμβροι, σησαμίδες, σχάδονες. |
| book 181.5.5 | αὔριον αὐτὰ καλῶς λογιούμεθα. νῦν δὲ πρὸς Αἴσχραν |
| book 181.10.1 | τὴν μυρόπωλιν ἰὼν πέντε λάβ’ ἀργυρέας· |
| book 181.10.2 | εἰπὲ δὲ σημεῖον, Βάκχων ὅτι πέντ’ ἐφίλησεν |
| book 181.10.3 | ἑξῆς, ὧν κλίνη μάρτυς ἐπεγράφετο. |
| book 185.1.1 | Εἰς ἀγορὰν βαδίσας, Δημήτριε, τρεῖς παρ’ Ἀμύντου |
| book 185.1.2 | γλαυκίσκους αἴτει καὶ δέκα φυκίδια |
| book 185.1.3 | καὶ κυφὰς καρῖδας (ἀριθμήσει δέ σοι αὐτός) |
| book 185.1.4 | εἴκοσι καὶ τέτορας δεῦρο λαβὼν ἄπιθι. |
| book 185.5.1 | καὶ παρὰ Θαυβορίου ῥοδίνους ἓξ πρόσλαβε 〈πλοχμοὺσ〉 |
| book 185.5.2 | καὶ Τρυφέραν ταχέως ἐν παρόδῳ κάλεσον. |
| book 189.1.1 | Νὺξ μακρὴ καὶ χεῖμα, μέσην δ’ ἐπὶ Πλειάδα δύνει, |
| book 189.1.2 | κἀγὼ πὰρ προθύροις νίσσομαι ὑόμενος, |
| book 189.1.3 | τρωθεὶς τῆς δολίης κείνης πόθῳ· οὐ γὰρ ἔρωτα |
| book 189.1.4 | Κύπρις, ἀνιηρὸν δ’ ἐκ πυρὸς ἧκε βέλος. |
| book 194.1.1 | Αὐτοὶ τὴν ἁπαλὴν Εἰρήνιον εἶδον Ἔρωτες, |
| book 194.1.2 | Κύπριδος ἐκ χρυσέων ἐρχόμενοι θαλάμων, |
| book 194.1.3 | ἐκ τριχὸς ἄχρι ποδῶν ἱερὸν θάλος, οἷά τε λύγδου |
| book 194.1.4 | γλυπτήν, παρθενίων βριθομένην χαρίτων, |
| book 194.5 | καὶ πολλοὺς τότε χερσὶν ἐπ’ ἠιθέοισιν ὀιστοὺς |
| book 194 | τόξου πορφυρέης ἧκαν ἀφ’ ἁρπεδόνης. |
| book 202.1.1 | Πορφυρέην μάστιγα καὶ ἡνία σιγαλόεντα |
| book 202.1.2 | Πλαγγὼν εὐίππων θῆκεν ἐπὶ προθύρων, |
| book 202.1.3 | νικήσασα κέλητι Φιλαινίδα τὴν πολύχαρμον |
| book 202.1.4 | ἑσπερινῶν πώλων ἄρτι φρυασσομένων. |
| book 202.5.1 | Κύπρι φίλη, σὺ δὲ τῇδε πόροις νημερτέα νίκης |
| book 202.5.2 | δόξαν, ἀείμνηστον τήνδε τιθεῖσα χάριν. |
| book 203.1.1 | Λυσιδίκη σοί, Κύπρι, τὸν ἱππαστῆρα μύωπα, |
| book 203.1.2 | χρύσεον εὐκνήμου κέντρον ἔθηκε ποδός, |
| book 203.1.3 | ᾧ πολὺν ὕπτιον ἵππον ἐγύμνασεν· οὐδέ ποτ’ αὐτῆς |
| book 203.1.4 | μηρὸς ἐφοινίχθη κοῦφα τινασσομένης· |
| book 203.5.1 | ἦν γὰρ ἀκέντητος τελεοδρόμος· οὕνεκεν ὅπλον |
| book 203.5.2 | σοὶ κατὰ μεσσοπύλης χρύσεον ἐκρέμασεν. |
| book 207.1.1 | Αἱ Σάμιαι Βιττὼ καὶ Νάννιον εἰς Ἀφροδίτης |
| book 207.1.2 | φοιτᾶν τοῖς αὐτῆς οὐκ ἐθέλουσι νόμοις, |
| book 207.1.3 | εἰς δ’ ἕτερ’ αὐτομολοῦσιν, ἃ μὴ καλά. δεσπότι Κύπρι, |
| book 207 | μίσει τὰς κοίτης τῆς παρὰ σοὶ φυγάδας. |
| book 209.1.1 | Σήν, Παφίη Κυθέρεια, παρ’ ἠιόν’ εἶδε Κλέανδρος |
| book 209.1.2 | Νικοῦν ἐν χαροποῖς κύμασι νηχομένην· |
| book 209.1.3 | καιόμενος δ’ ὑπ’ Ἔρωτος ἐνὶ φρεσὶν ἄνθρακας ὡνὴρ |
| book 209.1.4 | ξηροὺς ἐκ νοτερῆς παιδὸς ἐπεσπάσατο. |
| book 209.5.1 | χὠ μὲν ἐναυάγει γαίης ἔπι, τὴν δὲ θαλάσσης |
| book 209.5.2 | ψαύουσαν πρηεῖς εἴχοσαν αἰγιαλοί. |
| book 209.5.3 | νῦν δ’ ἴσος ἀμφοτέροις φιλίης πόθος· οὐκ ἀτελεῖς γὰρ |
| book 209.5.4 | εὐχαὶ τὰς κείνης εὔξατ’ ἐπ’ ἠιόνος. |
| book 210.1.1 | Τῷ θαλλῷ Διδύμη με συνήρπασεν· ὤμοι, ἐγὼ δὲ |
| book 210.1.2 | τήκομαι ὡς κηρὸς πὰρ πυρί, κάλλος ὁρῶν. |
| book 210.1.3 | εἰ δὲ μέλαινα, τί τοῦτο; καὶ ἄνθρακες· ἀλλ’ ὅτε κείνους |
| book 210 | θάλψωμεν, λάμπους’ ὡς ῥόδεαι κάλυκες. |
| book 308.1.1 | Νικήσας τοὺς παῖδας, ἐπεὶ καλὰ γράμματ’ ἔγραψεν, |
| book 308.1.2 | Κόνναρος ὀγδώκοντ’ ἀστραγάλους ἔλαβεν· |
| book 308.1.3 | κἀμὲ χάριν Μούσαις τὸν κωμικὸν ὧδε Χάρητα, |
| book 308 | πρεσβύτην θορύβῳ θῆκέ με παιδαρίων. |
| book 11.1.1 | Ὁ γλυκὺς Ἠρίννης οὗτος πόνος, οὐχὶ πολὺς μέν, |
| book 11.1.2 | ὡς ἂν παρθενικᾶς ἐννεακαιδεκέτευς, |
| book 11.1.3 | ἀλλ’ ἑτέρων πολλῶν δυνατώτερος· εἰ δ’ Ἀίδας μοι |
| book 11.1.4 | μὴ ταχὺς ἦλθε, τίς ἂν ταλίκον ἔσχ’ ὄνομα; |
| book 145.1.1 | Ἅδ’ ἐγὼ ἁ τλάμων Ἀρετὰ παρὰ τῷδε κάθημαι |
| book 145.1.2 | Αἴαντος τύμβῳ κειρομένα πλοκάμους, |
| book 145.1.3 | θυμὸν ἄχει μεγάλῳ βεβολημένα, εἰ παρ’ Ἀχαιοῖς |
| book 145.1.4 | ἁ δολόφρων Ἀπάτα κρέσσον ἐμεῦ δύναται. |
| book 217.1.1 | Ἀρχεάνασσαν ἔχω, τὰν ἐκ Κολοφῶνος ἑταίραν, |
| book 217.1.2 | ἇς καὶ ἐπὶ ῥυτίδων ὁ γλυκὺς ἕζετ’ Ἔρως. |
| book 217.1.3 | ἆ νέον ἥβης ἄνθος ἀποδρέψαντες ἐρασταὶ |
| book 217.1.4 | πρωτοβόλου, δι’ ὅσης ἤλθετε πυρκαϊῆς. |
| book 284.1.1 | Ὀκτώ μευ πήχεις ἄπεχε, τρηχεῖα θάλασσα, |
| book 284.1.2 | καὶ κύμαινε βόα θ’, ἡλίκα σοι δύναμις· |
| book 284.1.3 | ἢν δὲ τὸν Εὐμάρεω καθέλῃς τάφον, ἄλλο μὲν οὐδὲν |
| book 284.1.4 | κρήγυον, εὑρήσεις δ’ ὀστέα καὶ σποδιήν. |
| book 500.1.1 | Ὦ παρ’ ἐμὸν στείχων κενὸν ἠρίον, εἶπον, ὁδῖτα, |
| book 500.1.2 | εἰς Χίον εὖτ’ ἂν ἵκῃ, πατρὶ Μελησαγόρῃ, |
| book 500.1.3 | ὡς ἐμὲ μὲν καὶ νῆα καὶ ἐμπορίην κακὸς Εὖρος |
| book 500.1.4 | ὤλεσεν, Εὐίππου δ’ αὐτὸ λέλειπτ’ ὄνομα. |
| book 63.1.1 | Λύδη καὶ γένος εἰμὶ καὶ οὔνομα· τῶν δ’ ἀπὸ Κόδρου |
| book 63.1.2 | σεμνοτέρη πασῶν εἰμι δι’ Ἀντίμαχον. |
| book 63.1.3 | τίς γὰρ ἔμ’ οὐκ ἤεισε; τίς οὐκ ἀνελέξατο Λύδην, |
| book 63.1.4 | τὸ ξυνὸν Μουσῶν γράμμα καὶ Ἀντιμάχου; |
| book 64.1.1 | Αὐταὶ ποιμαίνοντα μεσαμβρινὰ μῆλά σε Μοῦσαι |
| book 64.1.2 | ἔδρακον ἐν κραναοῖς οὔρεσιν, Ἡσίοδε, |
| book 64.1.3 | καί σοι καλλιπέτηλον, ἐρυσσάμεναι περὶ πᾶσαι, |
| book 64.1.4 | ὤρεξαν δάφνας ἱερὸν ἀκρεμόνα, |
| book 64.5.1 | δῶκαν δὲ κράνας Ἑλικωνίδος ἔνθεον ὕδωρ, |
| book 64.5.2 | τὸ πτανοῦ πώλου πρόσθεν ἔκοψεν ὄνυξ· |
| book 64.5.3 | οὗ σὺ κορεσσάμενος μακάρων γένος ἔργα τε μολπαῖς |
| book 64 | καὶ γένος ἀρχαίων ἔγραφες ἡμιθέων. |
| book 752.1.1 | Εἰμὶ Μέθη τὸ γλύμμα σοφῆς χερός, ἐν δ’ ἀμεθύστῳ |
| book 752.1.2 | γέγλυμμαι· τέχνης δ’ ἡ λίθος ἀλλοτρίη. |
| book 752.1.3 | ἀλλὰ Κλεοπάτρης ἱερὸν κτέαρ· ἐν γὰρ ἀνάσσης |
| book 752.1.4 | χειρὶ θεὸν νήφειν καὶ μεθύουσαν ἔδει. |
| book 36.1.1 | Νῦν αἰτεῖς, ὅτε λεπτὸς ὑπὸ κροτάφοισιν ἴουλος |
| book 36.1.2 | ἕρπει καὶ μηροῖς ὀξὺς ἔπεστι χνόος· |
| book 36.1.3 | εἶτα λέγεις· „Ἥδιον ἐμοὶ τόδε.“ καὶ τίς ἂν εἴποι |
| book 36 | κρείσσονας αὐχμηρὰς ἀσταχύων καλάμας; |
| book 46.1.1 | Οὐκ εἴμ’ οὐδ’ ἐτέων δύο κεἴκοσι καὶ κοπιῶ ζῶν. |
| book 46.1.2 | Ὤρωτες, τί κακὸν τοῦτο; τί με φλέγετε; |
| book 46.1.3 | ἢν γὰρ ἐγώ τι πάθω, τί ποιήσετε; δῆλον, Ἔρωτες, |
| book 46.1.4 | ὡς τὸ πάρος παίξεσθ’ ἄφρονες ἀστραγάλοις. |
| book 50.1.1 | Πῖν’, Ἀσκληπιάδη. τί τὰ δάκρυα ταῦτα; τί πάσχεις; |
| book 50.1.2 | οὐ σὲ μόνον χαλεπὴ Κύπρις ἐληίσατο, |
| book 50.1.3 | οὐδ’ ἐπὶ σοὶ μούνῳ κατεθήξατο τόξα καὶ ἰοὺς |
| book 50.1.4 | πικρὸς Ἔρως. τί ζῶν ἐν σποδιῇ τίθεσαι; |
| book 50.5.1 | πίνωμεν Βάκχου ζωρὸν πόμα· δάκτυλος ἀώς. |
| book 50.5.2 | ἦ πάλι κοιμιστὰν λύχνον ἰδεῖν μένομεν; |
| book 50.5.3 | πίνομεν· οὐ γὰρ ἔρως· μετά τοι χρόνον οὐκέτι πουλύν, |
| book 50.5.4 | σχέτλιε, τὴν μακρὰν νύκτ’ ἀναπαυσόμεθα. |
| book 75.1.1 | Εἰ πτερά σοι προσέκειτο καὶ ἐν χερὶ τόξα καὶ ἰοί, |
| book 75.1.2 | οὐκ ἂν Ἔρως ἐγράφη Κύπριδος, ἀλλὰ σύ, παῖς. |
| book 77.1.1 | Εἰ καθύπερθε λάβοις χρύσεα πτερὰ καί σευ ἀπ’ ὤμων |
| book 77.1.2 | τείνοιτ’ ἀργυρέων ἰοδόκος φαρέτρη |
| book 77.1.3 | καὶ σταίης παρ’ Ἔρωτα, φίλ’ Ἄγλαον, οὐ μὰ τὸν Ἑρμῆν, |
| book 77 | οὐδ’ αὐτὴ Κύπρις γνώσεται, ὃν τέτοκεν. |
| book 105.1.1 | Μικρὸς Ἔρως ἐκ μητρὸς ἔτ’ εὐθήρατος ἀποπτὰς |
| book 105.1.2 | ἐξ οἴκων ὑψοῦ Δάμιδος οὐ πέτομαι· |
| book 105.1.3 | ἀλλ’ αὐτοῦ, φιλέων τε καὶ ἀζήλωτα φιληθείς, |
| book 105.1.4 | οὐ πολλοῖς, εὐκρὰς δ’ εἷς ἑνὶ συμφέρομαι. |
| book 135.1.1 | Οἶνος ἔρωτος ἔλεγχος· ἐρᾶν ἀρνεύμενον ἡμῖν |
| book 135.1.2 | ἤτασαν αἱ πολλαὶ Νικαγόρην προπόσεις· |
| book 135.1.3 | καὶ γὰρ ἐδάκρυσεν καὶ ἐνύστασε καί τι κατηφὲς |
| book 135.1.4 | ἔβλεπε, χὠ σφιγχθεὶς οὐκ ἔμενε στέφανος. |
| book 153.1.1 | Πρόσθε μοι Ἀρχεάδης ἐθλίβετο· νῦν δὲ τάλαιναν |
| book 153.1.2 | οὐδ’ ὅσσον παίζων εἰς ἔμ’ ἐπιστρέφεται. |
| book 153.1.3 | οὐδ’ ὁ μελιχρὸς Ἔρως ἀεὶ γλυκύς· ἀλλ’ ἀνιήσας |
| book 153 | πολλάκις ἡδίων γίνετ’ ἐρῶσι θεός. |
| book 161.1.1 | Δόρκιον ἡ φιλέφηβος ἐπίσταται ὡς ἁπαλὸς παῖς |
| book 161.1.2 | ἕσθαι πανδήμου Κύπριδος ὠκὺ βέλος |
| book 161.1.3 | ἵμερον ἀστράπτουσα κατ’ ὄμματος, † ἠδ’ ὑπὲρ ὤμων |
| book 161.1.4 | σὺν πετάσῳ, γυμνὸν μηρὸν ἔφαινε χλαμύς. |
| book 162.1.1 | Οὔπω τοξοφορῶν οὐδ’ ὥριος, ἀλλὰ νεογνὸς |
| book 162.1.2 | οὑμὸς Ἔρως παρὰ τὴν Κύπριν ὑποστρέφεται |
| book 162.1.3 | δέλτον ἔχων χρυσέην· τὰ Φιλοκράτεος δὲ Διύλλου |
| book 162.1.4 | τραυλίζει ψυχῇ φίλτρα κατ’ Ἀντιγένους. |
| book 163.1.1 | Εὗρεν Ἔρως τι καλῷ μῖξαι καλόν, οὐχὶ μάραγδον |
| book 163.1.2 | χρυσῷ, ὃ μήτ’ ἀνθεῖ μήτε γένοιτ’ ἐν ἴσῳ, |
| book 163.1.3 | οὐδ’ ἐλέφαντ’ ἐβένῳ, λευκῷ μέλαν, ἀλλὰ Κλέανδρον |
| book 163.1.4 | Εὐβιότῳ, πειθοῦς ἄνθεα καὶ φιλίης. |
| book 166.1.1 | Τοῦθ’, ὅ τι μοι λοιπὸν ψυχῆς, ὅ τι δήποτ’, Ἔρωτες, |
| book 166.1.2 | τοῦτό γ’ ἔχειν πρὸς θεῶν ἡσυχίην ἄφετε· |
| book 166.1.3 | εἰ μή, ναὶ τόξοις μὴ βάλλετέ μ’, ἀλλὰ κεραυνοῖς, |
| book 166.1.4 | ναὶ πάντως τέφρην θέσθε με κἀνθρακιήν. |
| book 166.5.1 | ναὶ ναὶ βάλλετ’, Ἔρωτες· ἐνεσκληκὼς γὰρ ἀνίαις |
| book 166.5.2 | ὀξύτερον τούτων, εἴ γέ τι, βούλομ’ ἔχειν. |
| book 23.1.1 | Ἰὼ παρέρπων, μικρόν, εἴ τι κἀγκονεῖς, ἄκουσον |
| book 23.1.2 | τὰ Βότρυος περισσὰ δῆτα κήδη, |
| book 23.1.3 | ὃς πρέσβυς ὀγδώκοντ’ ἐτῶν τὸν ἐκ νέων ἔθαψεν |
| book 23.1.4 | ἤδη τι τέχνᾳ καὶ σοφὸν λέγοντα. |
| book 23.5.1 | φεῦ τὸν τεκόντα, φεῦ δὲ καὶ σέ, Βότρυος φίλος παῖ, |
| book 23.5.2 | ὅσων ἄμοιρος ἡδονῶν ἀπώλευ. |
| book 68.1 | Κύπριδος ἅδ’ εἰκών· φέρ’ ἰδώμεθα, μὴ Βερενίκας· |
| book 68 | διστάζω, ποτέρᾳ φῇ τις ὁμοιοτέραν. |
| book 120.1.1 | Τόλμαν Ἀλεξάνδρου καὶ ὅλαν ἀπεμάξατο μορφὰν |
| book 120.1.2 | Λύσιππος· τίν’ ὁδὶ χαλκὸς ἔχει δύναμιν. |
| book 120.1.3 | αὐδάσοντι δ’ ἔοικεν ὁ χάλκεος ἐς Δία λεύσσων· |
| book 120 | „Γᾶν ὑπ’ ἐμοὶ τίθεμαι, Ζεῦ, σὺ δ’ Ὄλυμπον ἔχε.“ |