eul_wid: cbm-ba
ἙκάβηHecuba
Euripides Hecuba PDF
| 1 | ΠΟΛΥΔΩΡΟΥ ΕΙΔΩΛΟΝ |
| 1.1 | Ἥκω νεκρῶν κευθμῶνα καὶ σκότου πύλας |
| 1.2 | λιπών, ἵν’ Ἅιδης χωρὶς ὤικισται θεῶν, |
| 1.3 | Πολύδωρος, Ἑκάβης παῖς γεγὼς τῆς Κισσέως |
| 1.4 | Πριάμου τε πατρός, ὅς μ’, ἐπεὶ Φρυγῶν πόλιν |
| 5.1 | κίνδυνος ἔσχε δορὶ πεσεῖν Ἑλληνικῶι, |
| 5.2 | δείσας ὑπεξέπεμψε Τρωϊκῆς χθονὸς |
| 5.3 | Πολυμήστορος πρὸς δῶμα Θρηικίου ξένου, |
| 5.4 | ὃς τήνδ’ ἀρίστην Χερσονησίαν πλάκα |
| 5.5 | σπείρει, φίλιππον λαὸν εὐθύνων δορί. |
| 10.1 | πολὺν δὲ σὺν ἐμοὶ χρυσὸν ἐκπέμπει λάθραι |
| 10.2 | πατήρ, ἵν’, εἴ ποτ’ Ἰλίου τείχη πέσοι, |
| 10.3 | τοῖς ζῶσιν εἴη παισὶ μὴ σπάνις βίου. |
| 10.4 | νεώτατος δ’ ἦ Πριαμιδῶν, ὃ καί με γῆς |
| 10.5 | ὑπεξέπεμψεν· οὔτε γὰρ φέρειν ὅπλα |
| 15.1 | οὔτ’ ἔγχος οἷός τ’ ἦ νέωι βραχίονι. |
| 15.2 | ἕως μὲν οὖν γῆς ὄρθ’ ἔκειθ’ ὁρίσματα |
| 15.3 | πύργοι τ’ ἄθραυστοι Τρωϊκῆς ἦσαν χθονὸς |
| 15.4 | Ἕκτωρ τ’ ἀδελφὸς οὑμὸς εὐτύχει δορί, καλῶς παρ’ ἀνδρὶ Θρηικὶ πατρώιωι ξένωι |
| 20.1 | τροφαῖσιν ὥς τις πτόρθος ηὐξόμην τάλας· |
| 20.2 | ἐπεὶ δὲ Τροία θ’ Ἕκτορός τ’ ἀπόλλυται |
| 20.3 | ψυχὴ πατρώια θ’ ἑστία κατεσκάφη |
| 20.4 | αὐτός τε βωμῶι πρὸς θεοδμήτωι πίτνει |
| 20.5 | σφαγεὶς Ἀχιλλέως παιδὸς ἐκ μιαιφόνου, |
| 25.1 | κτείνει με χρυσοῦ τὸν ταλαίπωρον χάριν |
| 25.2 | ξένος πατρῶιος καὶ κτανὼν ἐς οἶδμ’ ἁλὸς |
| 25.3 | μεθῆχ’, ἵν’ αὐτὸς χρυσὸν ἐν δόμοις ἔχηι. |
| 25.4 | κεῖμαι δ’ ἐπ’ ἀκταῖς, ἄλλοτ’ ἐν πόντου σάλωι, |
| 25.5 | πολλοῖς διαύλοις κυμάτων φορούμενος, |
| 30.1 | ἄκλαυτος ἄταφος· νῦν δ’ ὑπὲρ μητρὸς φίλης |
| 30.2 | Ἑκάβης ἀίσσω, σῶμ’ ἐρημώσας ἐμόν, |
| 30.3 | τριταῖον ἤδη φέγγος αἰωρούμενος, |
| 30.4 | ὅσονπερ ἐν γῆι τῆιδε Χερσονησίαι |
| 30.5 | μήτηρ ἐμὴ δύστηνος ἐκ Τροίας πάρα. |
| 35.1 | πάντες δ’ Ἀχαιοὶ ναῦς ἔχοντες ἥσυχοι |
| 35.2 | θάσσους’ ἐπ’ ἀκταῖς τῆσδε Θρηικίας χθονός. |
| 35.3 | ὁ Πηλέως γὰρ παῖς ὑπὲρ τύμβου φανεὶς |
| 35.4 | κατέσχ’ Ἀχιλλεὺς πᾶν στράτευμ’ Ἑλληνικόν, |
| 35.5 | πρὸς οἶκον εὐθύνοντας ἐναλίαν πλάτην· |
| 40.1 | αἰτεῖ δ’ ἀδελφὴν τὴν ἐμὴν Πολυξένην |
| 40.2 | τύμβωι φίλον πρόσφαγμα καὶ γέρας λαβεῖν. |
| 40.3 | καὶ τεύξεται τοῦδ’ οὐδ’ ἀδώρητος φίλων ἔσται πρὸς ἀνδρῶν· ἡ πεπρωμένη δ’ ἄγει |
| 40.4 | θανεῖν ἀδελφὴν τῶιδ’ ἐμὴν ἐν ἤματι. |
| 45.1 | δυοῖν δὲ παίδοιν δύο νεκρὼ κατόψεται |
| 45.2 | μήτηρ, ἐμοῦ τε τῆς τε δυστήνου κόρης. |
| 45.3 | φανήσομαι γάρ, ὡς τάφου τλήμων τύχω, |
| 45.4 | δούλης ποδῶν πάροιθεν ἐν κλυδωνίωι. |
| 45.5 | τοὺς γὰρ κάτω σθένοντας ἐξηιτησάμην τύμβου κυρῆσαι κἀς χέρας μητρὸς πεσεῖν. |
| 45.6 | τοὐμὸν μὲν οὖν ὅσονπερ ἤθελον τυχεῖν |
| 45.7 | ἔσται· γεραιᾶι δ’ ἐκποδὼν χωρήσομαι |
| 45.8 | Ἑκάβηι· περᾶι γὰρ ἥδ’ ὑπὸ σκηνῆς πόδα |
| 45.9 | Ἀγαμέμνονος, φάντασμα δειμαίνους’ ἐμόν. |
| 55 | φεῦ· |
| 55.1 | ὦ μῆτερ, ἥτις ἐκ τυραννικῶν δόμων |
| 55.2 | δούλειον ἦμαρ εἶδες, ὡς πράσσεις κακῶς |
| 55.3 | ὅσονπερ εὖ ποτ’· ἀντισηκώσας δέ σε |
| 55.4 | φθείρει θεῶν τις τῆς πάροιθ’ εὐπραξίας. |
| 55.5 | ΕΚΑΒΗ |
| 59 | ἄγετ’, ὦ παῖδες, τὴν γραῦν πρὸ δόμων, |
| 60 | ἄγετ’ ὀρθοῦσαι τὴν ὁμόδουλον, Τρωιάδες, ὑμῖν, πρόσθε δ’ ἄνασσαν, |
| 62-63 | [λάβετε φέρετε πέμπετ’ ἀείρετέ μου] |
| 64 | γεραιᾶς χειρὸς προσλαζύμεναι· |
| 65.1 | κἀγὼ σκολιῶι σκίπωνι χερὸς |
| 65.2 | διερειδομένη σπεύσω βραδύπουν |
| 65.3 | ἤλυσιν ἄρθρων προτιθεῖσα. |
| 65.4 | ὦ στεροπὰ Διός, ὦ σκοτία νύξ, |
| 65.5 | τί ποτ’ αἴρομαι ἔννυχος οὕτω |
| 70.1 | δείμασι φάσμασιν; ὦ πότνια Χθών, |
| 70.2 | μελανοπτερύγων μᾶτερ ὀνείρων, |
| 70.3 | ἀποπέμπομαι ἔννυχον ὄψιν |
| 73-74 | [ἣν περὶ παιδὸς ἐμοῦ τοῦ σωιζομένου κατὰ Θρήικην |
| 75 | ἀμφὶ Πολυξείνης τε φίλης θυγατρὸς δι’ ὀνείρων |
| 77.1 | †εἶδον γὰρ φοβερὰν ὄψιν ἔμαθον ἐδάην†]. |
| 77.2 | ὦ χθόνιοι θεοί, σώσατε παῖδ’ ἐμόν, |
| 80.1 | ὃς μόνος οἴκων ἄγκυρ’ ἔτ’ ἐμῶν |
| 80.2 | τὴν χιονώδη Θρήικην κατέχει ξείνου πατρίου φυλακαῖσιν. |
| 80.3 | ἔσται τι νέον· |
| 80.4 | ἥξει τι μέλος γοερὸν γοεραῖς. |
| 85.1 | οὔποτ’ ἐμὰ φρὴν ὧδ’ ἀλίαστον |
| 85.2 | φρίσσει ταρβεῖ. |
| 85.3 | ποῦ ποτε θείαν Ἑλένου ψυχὰν |
| 85.4 | καὶ Κασσάνδραν ἐσίδω, Τρωιάδες, |
| 85.5 | ὥς μοι κρίνωσιν ὀνείρους; |
| 90.1 | [εἶδον γὰρ βαλιὰν ἔλαφον λύκου αἵμονι χαλᾶι |
| 90.2 | σφαζομέναν, ἀπ’ ἐμῶν γονάτων σπασθεῖσαν ἀνοίκτως. |
| 90.3 | καὶ τόδε δεῖμά μοι· |
| 90.4 | ἧλθ’ ὑπὲρ ἄκρας τύμβου κορυφᾶς |
| 90.5 | φάντασμ’ Ἀχιλέως· ἤιτει δὲ γέρας |
| 95.1 | τῶν πολυμόχθων τινὰ Τρωϊάδων. |
| 95.2 | ἀπ’ ἐμᾶς οὖν ἀπ’ ἐμᾶς τόδε παιδὸς |
| 95.3 | πέμψατε, δαίμονες, ἱκετεύω.] |
| 95.4 | ΧΟΡΟΣ |
| 98.1 | Ἑκάβη, σπουδῆι πρὸς ς’ ἐλιάσθην τὰς δεσποσύνους σκηνὰς προλιποῦς’, ἵν’ ἐκληρώθην καὶ προσετάχθην |
| 98.2 | δούλη, πόλεως ἀπελαυνομένη |
| 98.3 | τῆς Ἰλιάδος, λόγχης αἰχμῆι |
| 98.4 | δοριθήρατος πρὸς Ἀχαιῶν, |
| 98.5 | οὐδὲν παθέων ἀποκουφίζους’ |
| 105.1 | ἀλλ’ ἀγγελίας βάρος ἀραμένη |
| 105.2 | μέγα σοί τε, γύναι, κῆρυξ ἀχέων. |
| 105.3 | ἐν γὰρ Ἀχαιῶν πλήρει ξυνόδωι |
| 105.4 | λέγεται δόξαι σὴν παῖδ’ Ἀχιλεῖ |
| 105.5 | σφάγιον θέσθαι. τύμβου δ’ ἐπιβὰς |
| 110.1 | οἶσθ’ ὅτε χρυσέοις ἐφάνη σὺν ὅπλοις, |
| 110.2 | τὰς ποντοπόρους δ’ ἔσχε σχεδίας |
| 110.3 | λαίφη προτόνοις ἐπερειδομένας, |
| 110.4 | τάδε θωύσσων· Ποῖ δή, Δαναοί, |
| 110.5 | τὸν ἐμὸν τύμβον |
| 115.1 | στέλλεσθ’ ἀγέραστον ἀφέντες; |
| 115.2 | πολλῆς δ’ ἔριδος συνέπαισε κλύδων, |
| 115.3 | δόξα δ’ ἐχώρει δίχ’ ἀν’ Ἑλλήνων |
| 115.4 | στρατὸν αἰχμητήν, τοῖς μὲν διδόναι |
| 115.5 | τύμβωι σφάγιον, τοῖς δ’ οὐχὶ δοκοῦν. |
| 120.1 | ἦν δὲ τὸ μὲν σὸν σπεύδων ἀγαθὸν |
| 120.2 | τῆς μαντιπόλου Βάκχης ἀνέχων |
| 120.3 | λέκτρ’ Ἀγαμέμνων· τὼ Θησείδα δ’, |
| 120.4 | ὄζω Ἀθηνῶν, δισσῶν μύθων |
| 120.5 | ῥήτορες ἦσαν, γνώμηι δὲ μιᾶι |
| 125.1 | συνεχωρείτην τὸν Ἀχίλλειον |
| 125.2 | τύμβον στεφανοῦν αἵματι χλωρῶι, τὰ δὲ Κασσάνδρας λέκτρ’ οὐκ ἐφάτην |
| 125.3 | τῆς Ἀχιλείας |
| 125.4 | πρόσθεν θήσειν ποτὲ λόγχης. |
| 130.1 | σπουδαὶ δὲ λόγων κατατεινομένων |
| 130.2 | ἦσαν ἴσαι πως, πρὶν ὁ ποικιλόφρων |
| 130.3 | κόπις ἡδυλόγος δημοχαριστὴς |
| 130.4 | Λαερτιάδης πείθει στρατιὰν |
| 130.5 | μὴ τὸν ἄριστον Δαναῶν πάντων |
| 135.1 | δούλων σφαγίων οὕνεκ’ ἀπωθεῖν, |
| 135.2 | μηδέ τιν’ εἰπεῖν παρὰ Φερσεφόνηι |
| 135.3 | στάντα φθιμένων ὡς ἀχάριστοι |
| 135.4 | Δαναοὶ Δαναοῖς τοῖς οἰχομένοις |
| 135.5 | ὑπὲρ Ἑλλήνων |
| 140.1 | Τροίας πεδίων ἀπέβησαν. |
| 140.2 | ἥξει δ’ Ὀδυσεὺς ὅσον οὐκ ἤδη |
| 140.3 | πῶλον ἀφέλξων σῶν ἀπὸ μαστῶν |
| 140.4 | ἔκ τε γεραιᾶς χερὸς ὁρμήσων. |
| 140.5 | ἀλλ’ ἴθι ναούς, ἴθι πρὸς βωμούς, |
| 145.1 | [ἵζ’ Ἀγαμέμνονος ἱκέτις γονάτων,] |
| 145.2 | κήρυσσε θεοὺς τούς τ’ οὐρανίδας |
| 145.3 | τούς θ’ ὑπὸ γαίας. ἢ γάρ σε λιταὶ |
| 145.4 | διακωλύσους’ ὀρφανὸν εἶναι |
| 145.5 | παιδὸς μελέας ἢ δεῖ ς’ ἐπιδεῖν τύμβωι προπετῆ φοινισσομένην |
| 145.6 | αἵματι παρθένον ἐκ χρυσοφόρου δειρῆς νασμῶι μελαναυγεῖ. |
| 154 | Εκ. οἲ ἐγὼ μελέα, τί ποτ’ ἀπύσω; |
| 155.1 | ποίαν ἀχώ, ποῖον ὀδυρμόν, |
| 155.2 | δειλαία δειλαίου γήρως |
| 155.3 | 〈καὶ〉 δουλείας τᾶς οὐ τλατᾶς, |
| 155.4 | τᾶς οὐ φερτᾶς; ὤμοι μοι. |
| 155.5 | τίς ἀμύνει μοι; ποία γενεά, |
| 160.1 | ποία δὲ πόλις; φροῦδος πρέσβυς, |
| 160.2 | φροῦδοι παῖδες. |
| 160.3 | ποίαν ἢ ταύταν ἢ κείναν |
| 160.4 | στείχω; ποῖ δὴ σωθῶ; ποῦ τις |
| 160.5 | θεῶν ἢ δαίμων ἐπαρωγός; |
| 165.1 | ὦ κάκ’ ἐνεγκοῦσαι |
| 165.2 | Τρωιάδες, ὦ κάκ’ ἐνεγκοῦσαι |
| 167-168 | πήματ’, ἀπωλέσατ’ ὠλέσατ’· οὐκέτι μοι βίος |
| 169 | ἀγαστὸς ἐν φάει. |
| 170.1 | ὦ τλάμων ἅγησαί μοι πούς, |
| 170.2 | ἅγησαι τᾶι γηραιᾶι |
| 170.3 | πρὸς τάνδ’ αὐλάν. ὦ τέκνον, ὦ παῖ |
| 170.4 | †δυστανοτάτας ματέρος, ἔξελθ’ |
| 170.5 | ἔξελθ’ οἴκων, ἄιε ματέρος αὐδάν.† |
| 175.1 | ἰὼ τέκνον [ὡς εἰδῆις οἵαν οἵαν |
| 175.2 | ἀίω φάμαν περὶ σᾶς ψυχᾶς]. |
| 175.3 | ΠΟΛΥΞΕΝΗ |
| 177.1 | μᾶτερ μᾶτερ, τί βοᾶις; τί νέον |
| 177.2 | καρύξας’ οἴκων μ’ ὥστ’ ὄρνιν |
| 177.3 | θάμβει τῶιδ’ ἐξέπταξας; |
| 180.1 | Εκ. οἴμοι τέκνον. |
| 180.2 | Πο. τί με δυσφημεῖς; φροίμιά μοι κακά. |
| 180.3 | Εκ. αἰαῖ σᾶς ψυχᾶς. |
| 180.4 | Πο. ἐξαύδα· μὴ κρύψηις δαρόν. |
| 180.5 | δειμαίνω δειμαίνω, μᾶτερ, |
| 185.1 | τί ποτ’ ἀναστένεις. |
| 185.2 | Εκ. τέκνον τέκνον μελέας ματρός ... |
| 185.3 | Πο. τί τόδ’ ἀγγέλλεις; |
| 185.4 | Εκ. σφάξαι ς’ Ἀργείων κοινὰ |
| 185.5 | συντείνει πρὸς τύμβον γνώμα |
| 190.1 | Πηλείαι γένναι. |
| 190.2 | Πο. οἴμοι, μᾶτερ, πῶς φθέγγηι; |
| 190.3 | ἀμέγαρτα κακῶν μάνυσόν μοι, |
| 190.4 | μάνυσον, μᾶτερ. |
| 190.5 | Εκ. αὐδῶ, παῖ, δυσφήμους φήμας, |
| 195.1 | ἀγγέλλους’ Ἀργείων δόξαι |
| 195.2 | ψήφωι τᾶς σᾶς περὶ μοίρας. |
| 195.3 | Πο. ὦ δεινὰ παθοῦς’, ὦ παντλάμων, |
| 195.4 | ὦ δυστάνου, μᾶτερ, βιοτᾶς, |
| 195.5 | οἵαν οἵαν αὖ σοι λώβαν †ἐχθίσταν ἀρρήταν τ’ |
| 195.6 | ὦρσέν τις δαίμων†. οὐκέτι σοι παῖς ἅδ’ οὐκέτι δὴ |
| 195.7 | γήραι δειλαία δειλαίωι |
| 195.8 | συνδουλεύσω. |
| 205.1 | σκύμνον γάρ μ’ ὥστ’ οὐριθρέπταν |
| 205.2 | μόσχον δειλαία δειλαίαν |
| 206.1 | 〈 〉 ἐσόψηι |
| 206.2 | χειρὸς ἀναρπαστὰν |
| 206.3 | σᾶς ἄπο λαιμότομόν θ’ Ἅιδαι |
| 206.4 | γᾶς ὑποπεμπομέναν σκότον, ἔνθα νεκρῶν μέτα |
| 210.1 | τάλαινα κείσομαι. |
| 210.2 | [καὶ σοῦ μέν, μᾶτερ, δυστάνου |
| 210.3 | κλαίω πανδύρτοις θρήνοις, |
| 210.4 | τὸν ἐμὸν δὲ βίον λώβαν λύμαν τ’ |
| 210.5 | οὐ μετακλαίομαι, ἀλλὰ θανεῖν μοι |
| 215.1 | ξυντυχία κρείσσων ἐκύρησεν.] |
| 215.2 | Χο. καὶ μὴν Ὀδυσσεὺς ἔρχεται σπουδῆι ποδός, Ἑκάβη, νέον τι πρὸς σὲ σημανῶν ἔπος. |
| 215.3 | ΟΔΥΣΣΕΥΣ |
| 218.1 | γύναι, δοκῶ μέν ς’ εἰδέναι γνώμην στρατοῦ |
| 218.2 | ψῆφόν τε τὴν κρανθεῖσαν· ἀλλ’ ὅμως φράσω. |
| 220.1 | ἔδοξ’ Ἀχαιοῖς παῖδα σὴν Πολυξένην |
| 220.2 | σφάξαι πρὸς ὀρθὸν χῶμ’ Ἀχιλλείου τάφου. |
| 220.3 | ἡμᾶς δὲ πομποὺς καὶ κομιστῆρας κόρης |
| 220.4 | τάσσουσιν εἶναι· θύματος δ’ ἐπιστάτης |
| 220.5 | ἱερεύς τ’ ἐπέσται τοῦδε παῖς Ἀχιλλέως. |
| 225.1 | οἶσθ’ οὖν ὃ δρᾶσον· μήτ’ ἀποσπασθῆις βίαι |
| 225.2 | μήτ’ ἐς χερῶν ἅμιλλαν ἐξέλθηις ἐμοί, |
| 225.3 | γίγνωσκε δ’ ἀλκὴν καὶ παρουσίαν κακῶν |
| 225.4 | τῶν σῶν· σοφόν τοι κἀν κακοῖς ἃ δεῖ φρονεῖν. |
| 225.5 | Εκ. αἰαῖ· παρέστηχ’, ὡς ἔοικ’, ἀγὼν μέγας, |
| 230.1 | πλήρης στεναγμῶν οὐδὲ δακρύων κενός. |
| 230.2 | κἄγωγ’ ἄρ’ οὐκ ἔθνηισκον οὗ μ’ ἐχρῆν θανεῖν, |
| 230.3 | οὐδ’ ὤλεσέν με Ζεύς, τρέφει δ’ ὅπως ὁρῶ |
| 230.4 | κακῶν κάκ’ ἄλλα μείζον’ ἡ τάλαιν’ ἐγώ. |
| 230.5 | εἰ δ’ ἔστι τοῖς δούλοισι τοὺς ἐλευθέρους |
| 235.1 | μὴ λυπρὰ μηδὲ καρδίας δηκτήρια |
| 235.2 | ἐξιστορῆσαι, †σοὶ μὲν εἰρῆσθαι† χρεών, |
| 235.3 | ἡμᾶς δ’ ἀκοῦσαι τοὺς ἐρωτῶντας τάδε. |
| 235.4 | Οδ. ἔξεστ’, ἐρώτα· τοῦ χρόνου γὰρ οὐ φθονῶ. |
| 235.5 | Εκ. οἶσθ’ ἡνίκ’ ἦλθες Ἰλίου κατάσκοπος |
| 240.1 | δυσχλαινίαι τ’ ἄμορφος ὀμμάτων τ’ ἄπο φόνου σταλαγμοὶ σὴν κατέσταζον γένυν; |
| 240.2 | Οδ. οἶδ’· οὐ γὰρ ἄκρας καρδίας ἔψαυσέ μου. |
| 240.3 | Εκ. ἔγνω δέ ς’ Ἑλένη καὶ μόνηι κατεῖπ’ ἐμοί; |
| 240.4 | Οδ. μεμνήμεθ’ ἐς κίνδυνον ἐλθόντες μέγαν. |
| 245.1 | Εκ. ἥψω δὲ γονάτων τῶν ἐμῶν ταπεινὸς ὤν; |
| 245.2 | Οδ. ὥστ’ ἐνθανεῖν γε σοῖς πέπλοισι χεῖρ’ ἐμήν. |
| 249 | Εκ. τί δῆτ’ ἔλεξας δοῦλος ὢν ἐμὸς τότε; Οδ. πολλῶν λόγων εὑρήμαθ’ ὥστε μὴ θανεῖν. |
| 247.1 | Εκ. ἔσωσα δῆτά ς’ ἐξέπεμψά τε χθονός; |
| 247.2 | Οδ. ὥστ’ εἰσορᾶν γε φέγγος ἡλίου τόδε. |
| 251.1 | Εκ. οὔκουν κακύνηι τοῖσδε τοῖς βουλεύμασιν, |
| 251.2 | ὃς ἐξ ἐμοῦ μὲν ἔπαθες οἶα φὴις παθεῖν, |
| 251.3 | δρᾶις δ’ οὐδὲν ἡμᾶς εὖ, κακῶς δ’ ὅσον δύναι; |
| 251.4 | ἀχάριστον ὑμῶν σπέρμ’, ὅσοι δημηγόρους |
| 255.1 | ζηλοῦτε τιμάς· μηδὲ γιγνώσκοισθέ μοι, |
| 255.2 | οἳ τοὺς φίλους βλάπτοντες οὐ φροντίζετε, |
| 255.3 | ἢν τοῖσι πολλοῖς πρὸς χάριν λέγητέ τι. |
| 255.4 | ἀτὰρ τί δὴ σόφισμα τοῦθ’ ἡγούμενοι |
| 255.5 | ἐς τήνδε παῖδα ψῆφον ὥρισαν φόνου; |
| 260.1 | πότερα τὸ χρή σφ’ ἐπήγαγ’ ἀνθρωποσφαγεῖν |
| 260.2 | πρὸς τύμβον, ἔνθα βουθυτεῖν μᾶλλον πρέπει; |
| 260.3 | ἢ τοὺς κτανόντας ἀνταποκτεῖναι θέλων ἐς τήνδ’ Ἀχιλλεὺς ἐνδίκως τείνει φόνον; |
| 260.4 | ἀλλ’ οὐδὲν αὐτὸν ἥδε γ’ εἴργασται κακόν. |
| 265.1 | Ἑλένην νιν αἰτεῖν χρῆν τάφωι προσφάγματα· |
| 265.2 | κείνη γὰρ ὤλεσέν νιν ἐς Τροίαν τ’ ἄγει. |
| 265.3 | εἰ δ’ αἰχμαλώτων χρή τιν’ ἔκκριτον θανεῖν |
| 265.4 | κάλλει θ’ ὑπερφέρουσαν, οὐχ ἡμῶν τόδε· |
| 265.5 | ἡ Τυνδαρὶς γὰρ εἶδος ἐκπρεπεστάτη, |
| 270.1 | ἀδικοῦσά θ’ ἡμῶν οὐδὲν ἧσσον ηὑρέθη. |
| 270.2 | τῶι μὲν δικαίωι τόνδ’ ἁμιλλῶμαι λόγον· |
| 270.3 | ἃ δ’ ἀντιδοῦναι δεῖ ς’ ἀπαιτούσης ἐμοῦ |
| 270.4 | ἄκουσον. ἥψω τῆς ἐμῆς, ὡς φήις, χερὸς |
| 270.5 | καὶ τῆσδε γραίας προσπίτνων παρηίδος· |
| 275.1 | ἀνθάπτομαί σου τῶνδε τῶν αὐτῶν ἐγὼ |
| 275.2 | χάριν τ’ ἀπαιτῶ τὴν τόθ’ ἱκετεύω τέ σε, |
| 275.3 | μή μου τὸ τέκνον ἐκ χερῶν ἀποσπάσηις |
| 275.4 | μηδὲ κτάνητε· τῶν τεθνηκότων ἅλις. |
| 275.5 | ταύτηι γέγηθα κἀπιλήθομαι κακῶν· |
| 280.1 | ἥδ’ ἀντὶ πολλῶν ἐστί μοι παραψυχή, |
| 280.2 | πόλις, τιθήνη, βάκτρον, ἡγεμὼν ὁδοῦ. |
| 280.3 | οὐ τοὺς κρατοῦντας χρὴ κρατεῖν ἃ μὴ χρεὼν |
| 280.4 | οὐδ’ εὐτυχοῦντας εὖ δοκεῖν πράξειν ἀεί· κἀγὼ γὰρ ἦ ποτ’ ἀλλὰ νῦν οὐκ εἴμ’ ἔτι, |
| 285.1 | τὸν πάντα δ’ ὄλβον ἦμαρ ἕν μ’ ἀφείλετο. |
| 285.2 | ἀλλ’, ὦ φίλον γένειον, αἰδέσθητί με, |
| 285.3 | οἴκτιρον· ἐλθὼν δ’ εἰς Ἀχαιικὸν στρατὸν |
| 285.4 | παρηγόρησον ὡς ἀποκτείνειν φθόνος |
| 285.5 | γυναῖκας, ἃς τὸ πρῶτον οὐκ ἐκτείνατε |
| 290.1 | βωμῶν ἀποσπάσαντες ἀλλ’ ὠικτίρατε. |
| 290.2 | νόμος δ’ ἐν ὑμῖν τοῖς τ’ ἐλευθέροις ἴσος |
| 290.3 | καὶ τοῖσι δούλοις αἵματος κεῖται πέρι. |
| 290.4 | τὸ δ’ ἀξίωμα, κἂν κακῶς λέγηις, τὸ σὸν |
| 290.5 | πείσει· λόγος γὰρ ἔκ τ’ ἀδοξούντων ἰὼν |
| 295.1 | κἀκ τῶν δοκούντων αὑτὸς οὐ ταὐτὸν σθένει. |
| 295.2 | Χο. οὐκ ἔστιν οὕτω στερρὸς ἀνθρώπου φύσις |
| 295.3 | ἥτις γόων σῶν καὶ μακρῶν ὀδυρμάτων |
| 295.4 | κλύουσα θρήνους οὐκ ἂν ἐκβάλοι δάκρυ. |
| 295.5 | Οδ. Ἑκάβη, διδάσκου, μηδὲ τῶι θυμουμένωι τὸν εὖ λέγοντα δυσμενῆ ποιοῦ φρενός. |
| 295.6 | ἐγὼ τὸ μὲν σὸν σῶμ’ ὑφ’ οὗπερ εὐτύχουν σώιζειν ἕτοιμός εἰμι κοὐκ ἄλλως λέγω· |
| 295.7 | ἃ δ’ εἶπον εἰς ἅπαντας οὐκ ἀρνήσομαι, |
| 295.8 | Τροίας ἁλούσης ἀνδρὶ τῶι πρώτωι στρατοῦ |
| 305.1 | σὴν παῖδα δοῦναι σφάγιον ἐξαιτουμένωι. |
| 305.2 | ἐν τῶιδε γὰρ κάμνουσιν αἱ πολλαὶ πόλεις, |
| 305.3 | ὅταν τις ἐσθλὸς καὶ πρόθυμος ὢν ἀνὴρ |
| 305.4 | μηδὲν φέρηται τῶν κακιόνων πλέον. |
| 305.5 | ἡμῖν δ’ Ἀχιλλεὺς ἄξιος τιμῆς, γύναι, |
| 310.1 | θανὼν ὑπὲρ γῆς Ἑλλάδος κάλλιστ’ ἀνήρ. |
| 310.2 | οὔκουν τόδ’ αἰσχρόν, εἰ βλέποντι μὲν φίλωι |
| 310.3 | χρώμεσθ’, ἐπεὶ δ’ ὄλωλε μὴ χρώμεσθ’ ἔτι; |
| 310.4 | εἶἑν· τί δῆτ’ ἐρεῖ τις, ἤν τις αὖ φανῆι |
| 310.5 | στρατοῦ τ’ ἄθροισις πολεμίων τ’ ἀγωνία; |
| 315.1 | πότερα μαχούμεθ’ ἢ φιλοψυχήσομεν, |
| 315.2 | τὸν κατθανόνθ’ ὁρῶντες οὐ τιμώμενον; |
| 315.3 | καὶ μὴν ἔμοιγε ζῶντι μὲν καθ’ ἡμέραν |
| 315.4 | κεἰ σμίκρ’ ἔχοιμι πάντ’ ἂν ἀρκούντως ἔχοι· |
| 315.5 | τύμβον δὲ βουλοίμην ἂν ἀξιούμενον |
| 320.1 | τὸν ἐμὸν ὁρᾶσθαι· διὰ μακροῦ γὰρ ἡ χάρις. |
| 320.2 | εἰ δ’ οἰκτρὰ πάσχειν φήις, τάδ’ ἀντάκουέ μου· |
| 320.3 | εἰσὶν παρ’ ἡμῖν οὐδὲν ἧσσον ἄθλιαι |
| 320.4 | γραῖαι γυναῖκες ἠδὲ πρεσβῦται σέθεν, |
| 320.5 | νύμφαι τ’ ἀρίστων νυμφίων τητώμεναι, |
| 325.1 | ὧν ἥδε κεύθει σώματ’ Ἰδαία κόνις. |
| 325.2 | τόλμα τάδ’. ἡμεῖς δ’, εἰ κακῶς νομίζομεν |
| 325.3 | τιμᾶν τὸν ἐσθλόν, ἀμαθίαν ὀφλήσομεν· |
| 325.4 | οἱ βάρβαροι δὲ μήτε τοὺς φίλους φίλους ἡγεῖσθε μήτε τοὺς καλῶς τεθνηκότας |
| 330.1 | θαυμάζεθ’, ὡς ἂν ἡ μὲν Ἑλλὰς εὐτυχῆι, |
| 330.2 | ὑμεῖς δ’ ἔχηθ’ ὅμοια τοῖς βουλεύμασιν. |
| 330.3 | Χο. αἰαῖ· τὸ δοῦλον ὡς κακὸν πέφυκ’ ἀεὶ |
| 330.4 | τολμᾶι θ’ ἃ μὴ χρή, τῆι βίαι νικώμενον. |
| 330.5 | Εκ. ὦ θύγατερ, οὑμοὶ μὲν λόγοι πρὸς αἰθέρα |
| 335.1 | φροῦδοι μάτην ῥιφθέντες ἀμφὶ σοῦ φόνου· |
| 335.2 | σὺ δ’, εἴ τι μείζω δύναμιν ἢ μήτηρ ἔχεις, |
| 335.3 | σπούδαζε πάσας ὥστ’ ἀηδόνος στόμα |
| 335.4 | φθογγὰς ἱεῖσα, μὴ στερηθῆναι βίου. |
| 335.5 | πρόσπιπτε δ’ οἰκτρῶς τοῦδ’ Ὀδυσσέως γόνυ |
| 340.1 | καὶ πεῖθ’ (ἔχεις δὲ πρόφασιν· ἔστι γὰρ τέκνα |
| 340.2 | καὶ τῶιδε) τὴν σὴν ὥστ’ ἐποικτῖραι τύχην. |
| 340.3 | Πο. ὁρῶ ς’, Ὀδυσσεῦ, δεξιὰν ὑφ’ εἵματος |
| 340.4 | κρύπτοντα χεῖρα καὶ πρόσωπον ἔμπαλιν |
| 340.5 | στρέφοντα, μή σου προσθίγω γενειάδος. |
| 345.1 | θάρσει· πέφευγας τὸν ἐμὸν Ἱκέσιον Δία· |
| 345.2 | ὡς ἕψομαί γε τοῦ τ’ ἀναγκαίου χάριν |
| 345.3 | θανεῖν τε χρήιζους’· εἰ δὲ μὴ βουλήσομαι, |
| 345.4 | κακὴ φανοῦμαι καὶ φιλόψυχος γυνή. |
| 345.5 | τί γάρ με δεῖ ζῆν; ἧι πατὴρ μὲν ἦν ἄναξ Φρυγῶν ἁπάντων· τοῦτό μοι πρῶτον βίου. ἔπειτ’ ἐθρέφθην ἐλπίδων καλῶν ὕπο |
| 345.6 | βασιλεῦσι νύμφη, ζῆλον οὐ σμικρὸν γάμων |
| 345.7 | ἔχους’, ὅτου δῶμ’ ἑστίαν τ’ ἀφίξομαι. |
| 345.8 | δέσποινα δ’ ἡ δύστηνος Ἰδαίαισιν ἦ, |
| 355.1 | γυναιξὶ παρθένοις τ’ ἀπόβλεπτος μέτα, |
| 355.2 | ἴση θεοῖσι πλὴν τὸ κατθανεῖν μόνον. |
| 355.3 | νῦν δ’ εἰμὶ δούλη. πρῶτα μέν με τοὔνομα |
| 355.4 | θανεῖν ἐρᾶν τίθησιν οὐκ εἰωθὸς ὄν· |
| 355.5 | ἔπειτ’ ἴσως ἂν δεσποτῶν ὠμῶν φρένας |
| 360.1 | τύχοιμ’ ἄν, ὅστις ἀργύρου μ’ ὠνήσεται, |
| 360.2 | τὴν Ἕκτορός τε χἀτέρων πολλῶν κάσιν, |
| 360.3 | προσθεὶς δ’ ἀνάγκην σιτοποιὸν ἐν δόμοις |
| 360.4 | σαίρειν τε δῶμα κερκίσιν τ’ ἐφεστάναι |
| 360.5 | λυπρὰν ἄγουσαν ἡμέραν μ’ ἀναγκάσει· |
| 365.1 | λέχη δὲ τἀμὰ δοῦλος ὠνητός ποθεν |
| 365.2 | χρανεῖ, τυράννων πρόσθεν ἠξιωμένα. |
| 365.3 | οὐ δῆτ’· ἀφίημ’ ὀμμάτων ἐλευθέρων |
| 365.4 | φέγγος τόδ’, Ἅιδηι προστιθεῖς’ ἐμὸν δέμας. |
| 365.5 | ἄγ’ οὖν μ’, Ὀδυσσεῦ, καὶ διέργασαί μ’ ἄγων· |
| 370.1 | οὔτ’ ἐλπίδος γὰρ οὔτε του δόξης ὁρῶ |
| 370.2 | θάρσος παρ’ ἡμῖν ὥς ποτ’ εὖ πρᾶξαί με χρή. |
| 370.3 | μῆτερ, σὺ δ’ ἡμῖν μηδὲν ἐμποδὼν γένηι |
| 370.4 | λέγουσα μηδὲ δρῶσα, συμβούλου δέ μοι θανεῖν πρὶν αἰσχρῶν μὴ κατ’ ἀξίαν τυχεῖν. |
| 375.1 | ὅστις γὰρ οὐκ εἴωθε γεύεσθαι κακῶν |
| 375.2 | φέρει μέν, ἀλγεῖ δ’ αὐχέν’ ἐντιθεὶς ζυγῶι· |
| 375.3 | θανὼν δ’ ἂν εἴη μᾶλλον εὐτυχέστερος |
| 375.4 | ἢ ζῶν· τὸ γὰρ ζῆν μὴ καλῶς μέγας πόνος. |
| 375.5 | Χο. δεινὸς χαρακτὴρ κἀπίσημος ἐν βροτοῖς |
| 380.1 | ἐσθλῶν γενέσθαι, κἀπὶ μεῖζον ἔρχεται |
| 380.2 | τῆς εὐγενείας ὄνομα τοῖσιν ἀξίοις. |
| 380.3 | Εκ. καλῶς μὲν εἶπας, θύγατερ, ἀλλὰ τῶι καλῶι |
| 380.4 | λύπη πρόσεστιν. εἰ δὲ δεῖ τῶι Πηλέως |
| 380.5 | χάριν γενέσθαι παιδὶ καὶ ψόγον φυγεῖν |
| 385.1 | ὑμᾶς, Ὀδυσσεῦ, τήνδε μὲν μὴ κτείνετε, |
| 385.2 | ἡμᾶς δ’ ἄγοντες πρὸς πυρὰν Ἀχιλλέως |
| 385.3 | κεντεῖτε, μὴ φείδεσθ’· ἐγὼ ’τεκον πάριν, |
| 385.4 | ὃς παῖδα Θέτιδος ὤλεσεν τόξοις βαλών. |
| 385.5 | Οδ. οὐ ς’, ὦ γεραιά, κατθανεῖν Ἀχιλλέως |
| 390.1 | φάντασμ’ Ἀχαιοὺς ἀλλὰ τήνδ’ ἠιτήσατο. |
| 390.2 | Εκ. ὑμεῖς δέ μ’ ἀλλὰ θυγατρὶ συμφονεύσατε, |
| 390.3 | καὶ δὶς τόσον πῶμ’ αἵματος γενήσεται |
| 390.4 | γαίαι νεκρῶι τε τῶι τάδ’ ἐξαιτουμένωι. |
| 390.5 | Οδ. ἅλις κόρης σῆς θάνατος, οὐ προσοιστέος |
| 395.1 | ἄλλος πρὸς ἄλλωι· μηδὲ τόνδ’ ὠφείλομεν. |
| 395.2 | Εκ. πολλή γ’ ἀνάγκη θυγατρὶ συνθανεῖν ἐμέ. Οδ. πῶς; οὐ γὰρ οἶδα δεσπότας κεκτημένος. |
| 395.3 | Εκ. ὅμοια· κισσὸς δρυὸς ὅπως τῆσδ’ ἕξομαι. |
| 395.4 | Οδ. οὔκ, ἤν γε πείθηι τοῖσι σοῦ σοφωτέροις. Εκ. ὡς τῆσδ’ ἑκοῦσα παιδὸς οὐ μεθήσομαι. |
| 395.5 | Οδ. ἀλλ’ οὐδ’ ἐγὼ μὴν τήνδ’ ἄπειμ’ αὐτοῦ λιπών. |
| 395.6 | Πο. μῆτερ, πιθοῦ μοι· καὶ σύ, παῖ Λαερτίου, |
| 395.7 | χάλα τοκεῦσιν εἰκότως θυμουμένοις, |
| 395.8 | σύ τ’, ὦ τάλαινα, τοῖς κρατοῦσι μὴ μάχου. |
| 405.1 | βούληι πεσεῖν πρὸς οὖδας ἑλκῶσαί τε σὸν |
| 405.2 | γέροντα χρῶτα πρὸς βίαν ὠθουμένη |
| 405.3 | ἀσχημονῆσαί τ’ ἐκ νέου βραχίονος |
| 405.4 | σπασθεῖς’, ἃ πείσηι; μὴ σύ γ’· οὐ γὰρ ἄξιον. |
| 405.5 | ἀλλ’, ὦ φίλη μοι μῆτερ, ἡδίστην χέρα |
| 410.1 | δὸς καὶ παρειὰν προσβαλεῖν παρηίδι· |
| 410.2 | ὡς οὔποτ’ αὖθις ἀλλὰ νῦν πανύστατον |
| 410.3 | ἀκτῖνα κύκλον θ’ ἡλίου προσόψομαι. |
| 410.4 | τέλος δέχηι δὴ τῶν ἐμῶν προσφθεγμάτων· |
| 410.5 | ὦ μῆτερ ὦ τεκοῦς’, ἄπειμι δὴ κάτω. |
| 417.1 | Εκ. οἰκτρὰ σύ, τέκνον, ἀθλία δ’ ἐγὼ γυνή. |
| 417.2 | Πο. ἐκεῖ δ’ ἐν Ἅιδου κείσομαι χωρὶς σέθεν. |
| 417.3 | Εκ. οἴμοι· τί δράσω; ποῖ τελευτήσω βίον; |
| 420 | Πο. δούλη θανοῦμαι, πατρὸς οὖς’ ἐλευθέρου ... |
| 415.1 | Εκ. ὦ θύγατερ, ἡμεῖς δ’ ἐν φάει δουλεύσομεν. |
| 415.2 | Πο. ἄνυμφος ἀνυμέναιος ὧν μ’ ἐχρῆν τυχεῖν. |
| 421.1 | Εκ. ἡμεῖς δὲ πεντήκοντά γ’ ἄμμοροι τέκνων. |
| 421.2 | Πο. τί σοι πρὸς Ἕκτορ’ ἢ γέροντ’ εἴπω πόσιν; |
| 421.3 | Εκ. ἄγγελλε πασῶν ἀθλιωτάτην ἐμέ. |
| 421.4 | Πο. ὦ στέρνα μαστοί θ’, οἵ μ’ ἐθρέψαθ’ ἡδέως. |
| 425.1 | Εκ. ὦ τῆς ἀώρου θύγατερ ἀθλία τύχης. |
| 425.2 | Πο. χαῖρ’, ὦ τεκοῦσα, χαῖρε Κασσάνδρα τέ μοι ... |
| 425.3 | Εκ. χαίρουσιν ἄλλοι, μητρὶ δ’ οὐκ ἔστιν τόδε. |
| 425.4 | Πο. ὅ τ’ ἐν φιλίπποις Θρηιξὶ Πολύδωρος κάσις. |
| 425.5 | Εκ. εἰ ζῆι γ’· ἀπιστῶ δ’· ὧδε πάντα δυστυχῶ. |
| 430.1 | Πο. ζῆι καὶ θανούσης ὄμμα συγκλήισει τὸ σόν. |
| 430.2 | Εκ. τέθνηκ’ ἔγωγε πρὶν θανεῖν κακῶν ὕπο. |
| 430.3 | Πο. κόμιζ’, Ὀδυσσεῦ, μ’ ἀμφιθεὶς κάραι πέπλους, |
| 430.4 | ὡς πρὶν σφαγῆναί γ’ ἐκτέτηκα καρδίαν |
| 430.5 | θρήνοισι μητρὸς τήνδε τ’ ἐκτήκω γόοις. |
| 435.1 | ὦ φῶς· προσειπεῖν γὰρ σὸν ὄνομ’ ἔξεστί μοι, |
| 435.2 | μέτεστι δ’ οὐδὲν πλὴν ὅσον χρόνον ξίφους |
| 435.3 | βαίνω μεταξὺ καὶ πυρᾶς Ἀχιλλέως. |
| 435.4 | Εκ. οἲ ’γώ, προλείπω, λύεται δέ μου μέλη. |
| 435.5 | ὦ θύγατερ, ἅψαι μητρός, ἔκτεινον χέρα, |
| 440.1 | δός, μὴ λίπηις μ’ ἄπαιδ’. ἀπωλόμην, φίλαι. |
| 440.2 | [ὣς τὴν Λάκαιναν σύγγονον Διοσκόροιν |
| 440.3 | Ἑλένην ἴδοιμι· διὰ καλῶν γὰρ ὀμμάτων αἴσχιστα Τροίαν εἶλε τὴν εὐδαίμονα.] |
| 440.4 | Χο. αὔρα, ποντιὰς αὔρα, |
| 445.1 | ἅτε ποντοπόρους κομί‐ |
| 445.2 | ζεις θοὰς ἀκάτους ἐπ’ οἶδμα λίμνας, |
| 445.3 | ποῖ με τὰν μελέαν πορεύ‐ |
| 445.4 | σεις; τῶι δουλόσυνος πρὸς οἶ‐ |
| 445.5 | κον κτηθεῖς’ ἀφίξομαι; ἢ Δωρίδος ὅρμον αἴας, |
| 445.6 | ἢ Φθιάδος ἔνθα τὸν |
| 445.7 | καλλίστων ὑδάτων πατέρα |
| 445.8 | φασὶν Ἀπιδανὸν πεδία λιπαίνειν, |
| 455.1 | ἢ νάσων, ἁλιήρει |
| 455.2 | κώπαι πεμπομέναν τάλαι‐ |
| 455.3 | ναν, οἰκτρὰν βιοτὰν ἔχουσαν οἴκοις, |
| 455.4 | ἔνθα πρωτόγονός τε φοῖ‐ |
| 455.5 | νιξ δάφνα θ’ ἱεροὺς ἀνέ‐ |
| 460.1 | σχε πτόρθους Λατοῖ φίλον ὠ‐ |
| 460.2 | δῖνος ἄγαλμα Δίας; |
| 460.3 | σὺν Δηλιάσιν τε κού‐ |
| 464 | ραισιν Ἀρτέμιδος θεᾶς |
| 465.1 | χρυσέαν τ’ ἄμπυκα τόξα τ’ εὐλογήσω; |
| 465.2 | ἢ Παλλάδος ἐν πόλει |
| 465.3 | τὰς καλλιδίφρους Ἀθα‐ ναίας ἐν κροκέωι πέπλωι |
| 465.4 | ζεύξομαι ἆρα πώ‐ |
| 470.1 | λους ἐν δαιδαλέαισι ποι‐ |
| 470.2 | κίλλους’ ἀνθοκρόκοισι πή‐ |
| 470.3 | ναις ἢ Τιτάνων γενεάν, |
| 470.4 | τὰν Ζεὺς ἀμφιπύρωι κοιμί‐ |
| 470.5 | ζει φλογμῶι Κρονίδας; |
| 475.1 | ὤμοι τεκέων ἐμῶν, |
| 475.2 | ὤμοι πατέρων χθονός θ’, |
| 475.3 | ἃ καπνῶι κατερείπεται |
| 475.4 | τυφομένα δορί‐ |
| 475.5 | κτητος Ἀργεΐων· ἐγὼ |
| 480.1 | δ’ ἐν ξείναι χθονὶ δὴ κέκλη‐ |
| 480.2 | μαι δούλα, λιποῦς’ Ἀσίαν, |
| 480.3 | Εὐρώπας θεραπνᾶν ἀλλά‐ |
| 480.4 | ξας’ Ἅιδα θαλάμους. |
| 480.5 | ΤΑΛΘΥΒΙΟΣ |
| 484 | ποῦ τὴν ἄνασσαν δή ποτ’ οὖσαν Ἰλίου |
| 485.1 | Ἑκάβην ἂν ἐξεύροιμι, Τρωιάδες κόραι; |
| 485.2 | Χο. αὕτη πέλας σοῦ νῶτ’ ἔχους’ ἐπὶ χθονί, Ταλθύβιε, κεῖται συγκεκληιμένη πέπλοις. |
| 485.3 | Τα. ὦ Ζεῦ, τί λέξω; πότερά ς’ ἀνθρώπους ὁρᾶν |
| 485.4 | ἢ δόξαν ἄλλως τήνδε κεκτῆσθαι μάτην |
| 490.1 | [ψευδῆ, δοκοῦντας δαιμόνων εἶναι γένος], |
| 490.2 | τύχην δὲ πάντα τἀν βροτοῖς ἐπισκοπεῖν; |
| 490.3 | οὐχ ἥδ’ ἄνασσα τῶν πολυχρύσων Φρυγῶν, |
| 490.4 | οὐχ ἥδε Πριάμου τοῦ μέγ’ ὀλβίου δάμαρ; |
| 490.5 | καὶ νῦν πόλις μὲν πᾶς’ ἀνέστηκεν δορί, |
| 495.1 | αὐτὴ δὲ δούλη γραῦς ἄπαις ἐπὶ χθονὶ |
| 495.2 | κεῖται, κόνει φύρουσα δύστηνον κάρα. |
| 495.3 | φεῦ φεῦ· γέρων μέν εἰμ’, ὅμως δέ μοι θανεῖν |
| 495.4 | εἴη πρὶν αἰσχρᾶι περιπεσεῖν τύχηι τινί. |
| 495.5 | ἀνίστας’, ὦ δύστηνε, καὶ μετάρσιον πλευρὰν ἔπαιρε καὶ τὸ πάλλευκον κάρα. |
| 495.6 | Εκ. ἔα· τίς οὗτος σῶμα τοὐμὸν οὐκ ἐᾶι |
| 495.7 | κεῖσθαι; τί κινεῖς μ’, ὅστις εἶ, λυπουμένην; |
| 495.8 | Τα. Ταλθύβιος ἥκω, Δαναϊδῶν ὑπηρέτης |
| 495.9 | [Ἀγαμέμνονος πέμψαντος, ὦ γύναι, μέτα]. |
| 505.1 | Εκ. ὦ φίλτατ’, ἆρα κἄμ’ ἐπισφάξαι τάφωι |
| 505.2 | δοκοῦν Ἀχαιοῖς ἦλθες; ὡς φίλ’ ἂν λέγοις. |
| 505.3 | σπεύδωμεν, ἐγκονῶμεν· ἡγοῦ μοι, γέρον. |
| 505.4 | Τα. σὴν παῖδα κατθανοῦσαν ὡς θάψηις, γύναι, |
| 505.5 | ἥκω μεταστείχων σε· πέμπουσιν δέ με |
| 510.1 | δισσοί τ’ Ἀτρεῖδαι καὶ λεὼς Ἀχαιικός. |
| 510.2 | Εκ. οἴμοι, τί λέξεις; οὐκ ἄρ’ ὡς θανουμένους |
| 510.3 | μετῆλθες ἡμᾶς ἀλλὰ σημανῶν κακά; |
| 510.4 | ὄλωλας, ὦ παῖ, μητρὸς ἁρπασθεῖς’ ἄπο, |
| 510.5 | ἡμεῖς δ’ ἄτεκνοι τοὐπὶ ς’· ὦ τάλαιν’ ἐγώ. |
| 515.1 | πῶς καί νιν ἐξεπράξατ’; ἆρ’ αἰδούμενοι; |
| 515.2 | ἢ πρὸς τὸ δεινὸν ἤλθεθ’ ὡς ἐχθράν, γέρον, |
| 515.3 | κτείνοντες; εἰπέ, καίπερ οὐ λέξων φίλα. |
| 515.4 | Τα. διπλᾶ με χρήιζεις δάκρυα κερδᾶναι, γύναι, |
| 515.5 | σῆς παιδὸς οἴκτωι· νῦν τε γὰρ λέγων κακὰ |
| 520.1 | τέγξω τόδ’ ὄμμα πρὸς τάφωι θ’ ὅτ’ ὤλλυτο. |
| 520.2 | παρῆν μὲν ὄχλος πᾶς Ἀχαιικοῦ στρατοῦ |
| 520.3 | πλήρης πρὸ τύμβου σῆς κόρης ἐπὶ σφαγάς, |
| 520.4 | λαβὼν δ’ Ἀχιλλέως παῖς Πολυξένην χερὸς |
| 520.5 | ἔστης’ ἐπ’ ἄκρου χώματος, πέλας δ’ ἐγώ· |
| 525.1 | λεκτοί τ’ Ἀχαιῶν ἔκκριτοι νεανίαι, |
| 525.2 | σκίρτημα μόσχου σῆς καθέξοντες χεροῖν, |
| 525.3 | ἕσποντο. πλῆρες δ’ ἐν χεροῖν λαβὼν δέπας |
| 525.4 | πάγχρυσον αἴρει χειρὶ παῖς Ἀχιλλέως |
| 525.5 | χοὰς θανόντι πατρί· σημαίνει δέ μοι |
| 530.1 | σιγὴν Ἀχαιῶν παντὶ κηρῦξαι στρατῶι. |
| 530.2 | κἀγὼ καταστὰς εἶπον ἐν μέσοις τάδε· |
| 530.3 | Σιγᾶτ’, Ἀχαιοί, σῖγα πᾶς ἔστω λεώς, |
| 530.4 | σίγα σιώπα. νήνεμον δ’ ἔστης’ ὄχλον. |
| 530.5 | ὁ δ’ εἶπεν· Ὦ παῖ Πηλέως, πατὴρ δ’ ἐμός, |
| 535.1 | δέξαι χοάς μοι τάσδε κηλητηρίους, |
| 535.2 | νεκρῶν ἀρωγούς· ἐλθὲ δ’, ὡς πίηις μέλαν |
| 535.3 | κόρης ἀκραιφνὲς αἶμ’ ὅ σοι δωρούμεθα |
| 535.4 | στρατός τε κἀγώ· πρευμενὴς δ’ ἡμῖν γενοῦ |
| 535.5 | λῦσαί τε πρύμνας καὶ χαλινωτήρια |
| 540.1 | νεῶν δὸς ἡμῖν †πρευμενοῦς† τ’ ἀπ’ Ἰλίου |
| 540.2 | νόστου τυχόντας πάντας ἐς πάτραν μολεῖν. |
| 540.3 | τοσαῦτ’ ἔλεξε, πᾶς δ’ ἐπηύξατο στρατός. |
| 540.4 | εἶτ’ ἀμφίχρυσον φάσγανον κώπης λαβὼν |
| 540.5 | ἐξεῖλκε κολεοῦ, λογάσι δ’ Ἀργείων στρατοῦ |
| 545.1 | νεανίαις ἔνευσε παρθένον λαβεῖν. |
| 545.2 | ἡ δ’, ὡς ἐφράσθη, τόνδ’ ἐσήμηνεν λόγον· |
| 545.3 | Ὦ τὴν ἐμὴν πέρσαντες Ἀργεῖοι πόλιν, |
| 545.4 | ἑκοῦσα θνήισκω· μή τις ἅψηται χροὸς |
| 545.5 | τοὐμοῦ· παρέξω γὰρ δέρην εὐκαρδίως. ἐλευθέραν δέ μ’, ὡς ἐλευθέρα θάνω, |
| 545.6 | πρὸς θεῶν, μεθέντες κτείνατ’· ἐν νεκροῖσι γὰρ |
| 545.7 | δούλη κεκλῆσθαι βασιλὶς οὖς’ αἰσχύνομαι. |
| 545.8 | λαοὶ δ’ ἐπερρόθησαν Ἀγαμέμνων τ’ ἄναξ |
| 545.9 | εἶπεν μεθεῖναι παρθένον νεανίαις. |
| 555.1 | [οἱ δ’, ὡς τάχιστ’ ἤκουσαν ὑστάτην ὄπα, |
| 555.2 | μεθῆκαν, οὗπερ καὶ μέγιστον ἦν κράτος.] |
| 555.3 | κἀπεὶ τόδ’ εἰσήκουσε δεσποτῶν ἔπος, |
| 555.4 | λαβοῦσα πέπλους ἐξ ἄκρας ἐπωμίδος |
| 555.5 | ἔρρηξε λαγόνας ἐς μέσας παρ’ ὀμφαλὸν |
| 560.1 | μαστούς τ’ ἔδειξε στέρνα θ’ ὡς ἀγάλματος |
| 560.2 | κάλλιστα, καὶ καθεῖσα πρὸς γαῖαν γόνυ |
| 560.3 | ἔλεξε πάντων τλημονέστατον λόγον· Ἰδού, τόδ’, εἰ μὲν στέρνον, ὦ νεανία, |
| 560.4 | παίειν προθυμῆι, παῖσον, εἰ δ’ ὑπ’ αὐχένα |
| 565.1 | χρήιζεις πάρεστι λαιμὸς εὐτρεπὴς ὅδε. |
| 565.2 | ὁ δ’ οὐ θέλων τε καὶ θέλων οἴκτωι κόρης |
| 565.3 | τέμνει σιδήρωι πνεύματος διαρροάς· |
| 565.4 | κρουνοὶ δ’ ἐχώρουν. ἡ δὲ καὶ θνήισκους’ ὅμως |
| 565.5 | πολλὴν πρόνοιαν εἶχεν εὐσχήμων πεσεῖν, |
| 570.1 | κρύπτους’ ἃ κρύπτειν ὄμματ’ ἀρσένων χρεών. |
| 570.2 | ἐπεὶ δ’ ἀφῆκε πνεῦμα θανασίμωι σφαγῆι, |
| 570.3 | οὐδεὶς τὸν αὐτὸν εἶχεν Ἀργείων πόνον, |
| 570.4 | ἀλλ’ οἱ μὲν αὐτῶν τὴν θανοῦσαν ἐκ χερῶν |
| 570.5 | φύλλοις ἔβαλλον, οἱ δὲ πληροῦσιν πυρὰν |
| 575.1 | κορμοὺς φέροντες πευκίνους, ὁ δ’ οὐ φέρων |
| 575.2 | πρὸς τοῦ φέροντος τοιάδ’ ἤκουεν κακά· |
| 575.3 | Ἕστηκας, ὦ κάκιστε, τῆι νεάνιδι |
| 575.4 | οὐ πέπλον οὐδὲ κόσμον ἐν χεροῖν ἔχων; |
| 575.5 | οὐκ εἶ τι δώσων τῆι περίσς’ εὐκαρδίωι |
| 580.1 | ψυχήν τ’ ἀρίστηι; τοιάδ’ ἀμφὶ σῆς λέγων παιδὸς θανούσης εὐτεκνωτάτην τέ σε |
| 580.2 | πασῶν γυναικῶν δυστυχεστάτην θ’ ὁρῶ. |
| 580.3 | Χο. δεινόν τι πῆμα Πριαμίδαις ἐπέζεσεν |
| 580.4 | πόλει τε τἠμῆι θεῶν ἀνάγκαισιν τόδε. |
| 585.1 | Εκ. ὦ θύγατερ, οὐκ οἶδ’ εἰς ὅτι βλέψω κακῶν, |
| 585.2 | πολλῶν παρόντων· ἢν γὰρ ἅψωμαί τινος, |
| 585.3 | τόδ’ οὐκ ἐᾶι με, παρακαλεῖ δ’ ἐκεῖθεν αὖ |
| 585.4 | λύπη τις ἄλλη διάδοχος κακῶν κακοῖς. |
| 585.5 | καὶ νῦν τὸ μὲν σὸν ὥστε μὴ στένειν πάθος |
| 590.1 | οὐκ ἂν δυναίμην ἐξαλείψασθαι φρενός· |
| 590.2 | τὸ δ’ αὖ λίαν παρεῖλες ἀγγελθεῖσά μοι |
| 590.3 | γενναῖος. οὔκουν δεινόν, εἰ γῆ μὲν κακὴ |
| 590.4 | τυχοῦσα καιροῦ θεόθεν εὖ στάχυν φέρει, |
| 590.5 | χρηστὴ δ’ ἁμαρτοῦς’ ὧν χρεὼν αὐτὴν τυχεῖν |
| 595.1 | κακὸν δίδωσι καρπόν, ἄνθρωποι δ’ ἀεὶ |
| 595.2 | ὁ μὲν πονηρὸς οὐδὲν ἄλλο πλὴν κακός, |
| 595.3 | ὁ δ’ ἐσθλὸς ἐσθλὸς οὐδὲ συμφορᾶς ὕπο |
| 595.4 | φύσιν διέφθειρ’ ἀλλὰ χρηστός ἐστ’ ἀεί; |
| 595.5 | [ἆρ’ οἱ τεκόντες διαφέρουσιν ἢ τροφαί; ἔχει γε μέντοι καὶ τὸ θρεφθῆναι καλῶς |
| 595.6 | δίδαξιν ἐσθλοῦ· τοῦτο δ’ ἤν τις εὖ μάθηι, οἶδεν τό γ’ αἰσχρὸν κανόνι τοῦ καλοῦ μαθών.] |
| 595.7 | καὶ ταῦτα μὲν δὴ νοῦς ἐτόξευσεν μάτην· |
| 595.8 | σὺ δ’ ἐλθὲ καὶ σήμηνον Ἀργείοις τάδε, |
| 605.1 | μὴ θιγγάνειν μοι μηδέν’ ἀλλ’ εἴργειν ὄχλον |
| 605.2 | τῆς παιδός. ἔν τοι μυρίωι στρατεύματι |
| 605.3 | ἀκόλαστος ὄχλος ναυτική τ’ ἀναρχία |
| 605.4 | κρείσσων πυρός, κακὸς δ’ ὁ μή τι δρῶν κακόν. |
| 605.5 | σὺ δ’ αὖ λαβοῦσα τεῦχος, ἀρχαία λάτρι, |
| 610.1 | βάψας’ ἔνεγκε δεῦρο ποντίας ἁλός, |
| 610.2 | ὡς παῖδα λουτροῖς τοῖς πανυστάτοις ἐμήν, |
| 610.3 | νύμφην τ’ ἄνυμφον παρθένον τ’ ἀπάρθενον, |
| 610.4 | λούσω προθῶμαί θ’—ὡς μὲν ἀξία, πόθεν; |
| 610.5 | οὐκ ἂν δυναίμην· ὡς δ’ ἔχω (τί γὰρ πάθω;), |
| 615.1 | κόσμον γ’ ἀγείρας’ αἰχμαλωτίδων πάρα, |
| 615.2 | αἵ μοι πάρεδροι τῶνδ’ ἔσω σκηνωμάτων |
| 615.3 | ναίουσιν, εἴ τις τοὺς νεωστὶ δεσπότας |
| 615.4 | λαθοῦς’ ἔχει τι κλέμμα τῶν αὑτῆς δόμων. |
| 615.5 | ὦ σχήματ’ οἴκων, ὦ ποτ’ εὐτυχεῖς δόμοι, |
| 620.1 | ὦ πλεῖστ’ ἔχων μάλιστά τ’ εὐτεκνώτατε |
| 620.2 | Πρίαμε, γεραιά θ’ ἥδ’ ἐγὼ μήτηρ τέκνων, ὡς ἐς τὸ μηδὲν ἥκομεν, φρονήματος |
| 620.3 | τοῦ πρὶν στερέντες. εἶτα δῆτ’ ὀγκούμεθα, |
| 620.4 | ὁ μέν τις ἡμῶν πλουσίοισι δώμασιν, |
| 625.1 | ὁ δ’ ἐν πολίταις τίμιος κεκλημένος; |
| 625.2 | τὰ δ’ οὐδέν, ἄλλως φροντίδων βουλεύματα |
| 625.3 | γλώσσης τε κόμποι. κεῖνος ὀλβιώτατος |
| 625.4 | ὅτωι κατ’ ἦμαρ τυγχάνει μηδὲν κακόν. |
| 625.5 | Χο. ἐμοὶ χρῆν συμφοράν, |
| 630.1 | ἐμοὶ χρῆν πημονὰν γενέσθαι, |
| 630.2 | Ἰδαίαν ὅτε πρῶτον ὕλαν |
| 630.3 | Ἀλέξανδρος εἰλατίναν |
| 630.4 | ἐτάμεθ’, ἅλιον ἐπ’ οἶδμα ναυστολήσων |
| 635.1 | Ἑλένας ἐπὶ λέκτρα, τὰν |
| 635.2 | καλλίσταν ὁ χρυσοφαὴς |
| 635.3 | Ἅλιος αὐγάζει. |
| 635.4 | πόνοι γὰρ καὶ πόνων |
| 635.5 | ἀνάγκαι κρείσσονες κυκλοῦνται· |
| 640.1 | κοινὸν δ’ ἐξ ἰδίας ἀνοίας |
| 640.2 | κακὸν τᾶι Σιμουντίδι γᾶι |
| 643.1 | ὀλέθριον ἔμολε συμφορᾶι τ’ ἔπ’ ἄλλων, |
| 643.2 | ἐκρίθη δ’ ἔρις, ἃν ἐν Ἴ‐ |
| 645.1 | δαι κρίνει τρισσὰς μακάρων παῖδας ἀνὴρ βούτας, |
| 645.2 | ἐπὶ δορὶ καὶ φόνωι καὶ ἐμῶν μελάθρων λώβαι· στένει δὲ καί τις ἀμφὶ τὸν εὔροον Εὐρώταν |
| 645.3 | Λάκαινα πολυδάκρυτος ἐν δόμοις κόρα, |
| 654 | πολιόν τ’ ἐπὶ κρᾶτα μάτηρ τέκνων θανόντων |
| 655.1 | τίθεται χέρα δρύπτεταί τε 〈 〉 παρειάν, |
| 655.2 | δίαιμον ὄνυχα τιθεμένα σπαραγμοῖς. |
| 655.3 | ΘΕΡΑΠΑΙΝΑ |
| 657.1 | γυναῖκες, Ἑκάβη ποῦ ποθ’ ἡ παναθλία, |
| 657.2 | ἡ πάντα νικῶς’ ἄνδρα καὶ θῆλυν σπορὰν |
| 660.1 | κακοῖσιν; οὐδεὶς στέφανον ἀνθαιρήσεται. |
| 660.2 | Χο. τί δ’, ὦ τάλαινα σῆς κακογλώσσου βοῆς; |
| 660.3 | ὡς οὔποθ’ εὕδει λυπρά μοι κηρύγματα. |
| 660.4 | Θε. Ἑκάβηι φέρω τόδ’ ἄλγος· ἐν κακοῖσι δὲ |
| 660.5 | οὐ ῥάιδιον βροτοῖσιν εὐφημεῖν στόμα. |
| 665.1 | Χο. καὶ μὴν περῶσα τυγχάνει δόμων ὕπο |
| 665.2 | ἥδ’, ἐς δὲ καιρὸν σοῖσι φαίνεται λόγοις. |
| 665.3 | Θε. ὦ παντάλαινα κἄτι μᾶλλον ἢ λέγω, |
| 665.4 | δέσποιν’, ὄλωλας κοὐκέτ’ εἶ, βλέπουσα φῶς, |
| 665.5 | ἄπαις ἄνανδρος ἄπολις ἐξεφθαρμένη. |
| 670.1 | Εκ. οὐ καινὸν εἶπας, εἰδόσιν δ’ ὠνείδισας. |
| 670.2 | ἀτὰρ τί νεκρὸν τόνδε μοι Πολυξένης |
| 670.3 | ἥκεις κομίζους’, ἧς ἀπηγγέλθη τάφος |
| 670.4 | πάντων Ἀχαιῶν διὰ χερὸς σπουδὴν ἔχειν; |
| 670.5 | Θε. ἥδ’ οὐδὲν οἶδεν, ἀλλά μοι Πολυξένην |
| 675.1 | θρηνεῖ, νέων δὲ πημάτων οὐχ ἅπτεται. |
| 675.2 | Εκ. οἲ ’γὼ τάλαινα· μῶν τὸ βακχεῖον κάρα |
| 675.3 | τῆς θεσπιωιδοῦ δεῦρο Κασσάνδρας φέρεις; |
| 675.4 | Θε. ζῶσαν λέλακας, τὸν θανόντα δ’ οὐ στένεις |
| 675.5 | τόνδ’· ἀλλ’ ἄθρησον σῶμα γυμνωθὲν νεκροῦ, |
| 680.1 | εἴ σοι φανεῖται θαῦμα καὶ παρ’ ἐλπίδας. |
| 680.2 | Εκ. οἴμοι, βλέπω δὴ παῖδ’ ἐμὸν τεθνηκότα, |
| 680.3 | Πολύδωρον, ὅν μοι Θρὴιξ ἔσωιζ’ οἴκοις ἀνήρ. |
| 680.4 | ἀπωλόμην δύστηνος, οὐκέτ’ εἰμὶ δή. |
| 680.5 | ὦ τέκνον τέκνον, |
| 685.1 | αἰαῖ, κατάρχομαι νόμον |
| 685.2 | βακχεῖον, ἐξ ἀλάστορος |
| 685.3 | ἀρτιμαθὴς κακῶν. |
| 685.4 | Χο. ἔγνως γὰρ ἄτην παιδός, ὦ δύστηνε σύ; |
| 685.5 | Εκ. ἄπιστ’ ἄπιστα, καινὰ καινὰ δέρκομαι. |
| 690.1 | ἕτερα δ’ ἀφ’ ἑτέρων κακὰ κακῶν κυρεῖ, |
| 690.2 | οὐδέ ποτ’ ἀστένακτος ἀδάκρυτος ἁ‐ μέρα ’πισχήσει. |
| 690.3 | Χο. δείν’, ὦ τάλαινα, δεινὰ πάσχομεν κακά. |
| 690.4 | Εκ. ὦ τέκνον τέκνον ταλαίνας ματρός, |
| 695 | τίνι μόρωι θνήισκεις, τίνι πότμωι κεῖσαι, |
| 697.1 | πρὸς τίνος ἀνθρώπων; |
| 697.2 | Θε. οὐκ οἶδ’· ἐπ’ ἀκταῖς νιν κυρῶ θαλασσίαις. |
| 697.3 | Εκ. ἔκβλητον ἢ πέσημα φοινίου δορὸς ἐν ψαμάθωι λευρᾶι; |
| 697.4 | Θε. πόντου νιν ἐξήνεγκε πελάγιος κλύδων. |
| 697.5 | Εκ. ὤμοι αἰαῖ, |
| 697.6 | ἔμαθον ἐνύπνιον ὀμμάτων |
| 697.7 | ἐμῶν ὄψιν (οὔ με παρέβα φάντα‐ |
| 705.1 | σμα μελανόπτερον), |
| 705.2 | ἃν ἐσεῖδον ἀμφὶ σοῦ, |
| 705.3 | ὦ τέκνον, οὐκέτ’ ὄντος Διὸς ἐν φάει. |
| 705.4 | Χο. τίς γάρ νιν ἔκτειν’; οἶσθ’ ὀνειρόφρων φράσαι; |
| 709-710 | Εκ. ἐμὸς ἐμὸς ξένος, Θρήικιος ἱππότας, |
| 711 | ἵν’ ὁ γέρων πατὴρ ἔθετό νιν κρύψας. |
| 713.1 | Χο. οἴμοι, τί λέξεις; χρυσὸν ὡς ἔχοι κτανών; |
| 713.2 | Εκ. ἄρρητ’ ἀνωνόμαστα, θαυμάτων πέρα, |
| 715.1 | οὐχ ὅσι’ οὐδ’ ἀνεκτά. ποῦ δίκα ξένων; |
| 715.2 | ὦ κατάρατ’ ἀνδρῶν, ὡς διεμοιράσω |
| 718 | χρόα, σιδαρέωι τεμὼν φασγάνωι |
| 720.1 | μέλεα τοῦδε παιδὸς οὐδ’ ὤικτισας. |
| 720.2 | Χο. ὦ τλῆμον, ὥς σε πολυπονωτάτην βροτῶν |
| 720.3 | δαίμων ἔθηκεν ὅστις ἐστί σοι βαρύς. |
| 724 | ἀλλ’ εἰσορῶ γὰρ τοῦδε δεσπότου δέμας |
| 725.1 | Ἀγαμέμνονος, τοὐνθένδε σιγῶμεν, φίλαι. |
| 725.2 | ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ |
| 726.1 | Ἑκάβη, τί μέλλεις παῖδα σὴν κρύπτειν τάφωι |
| 726.2 | ἐλθοῦς’ ἐφ’ οἷσπερ Ταλθύβιος ἤγγειλέ μοι |
| 726.3 | μὴ θιγγάνειν σῆς μηδέν’ Ἀργείων κόρης; |
| 726.4 | ἡμεῖς μὲν οὖν εἰῶμεν οὐδ’ ἐψαύομεν· |
| 730.1 | σὺ δὲ σχολάζεις, ὥστε θαυμάζειν ἐμέ. |
| 730.2 | ἥκω δ’ ἀποστελῶν σε· τἀκεῖθεν γὰρ εὖ |
| 730.3 | πεπραγμέν’ ἐστίν, εἴ τι τῶνδ’ ἐστὶν καλῶς. |
| 730.4 | ἔα· τίν’ ἄνδρα τόνδ’ ἐπὶ σκηναῖς ὁρῶ |
| 730.5 | θανόντα Τρώων; οὐ γὰρ Ἀργεῖον πέπλοι |
| 735.1 | δέμας περιπτύσσοντες ἀγγέλλουσί μοι. |
| 735.2 | Εκ. δύστην’, ἐμαυτὴν γὰρ λέγω λέγουσα σέ, |
| 735.3 | Ἑκάβη, τί δράσω; πότερα προσπέσω γόνυ |
| 735.4 | Ἀγαμέμνονος τοῦδ’ ἢ φέρω σιγῆι κακά; |
| 735.5 | Αγ. τί μοι προσώπωι νῶτον ἐγκλίνασα σὸν |
| 740.1 | δύρηι, τὸ πραχθὲν δ’ οὐ λέγεις; τίς ἔσθ’ ὅδε; |
| 740.2 | Εκ. ἀλλ’ εἴ με δούλην πολεμίαν θ’ ἡγούμενος |
| 740.3 | γονάτων ἀπώσαιτ’, ἄλγος ἂν προσθείμεθ’ ἄν. |
| 740.4 | Αγ. οὔτοι πέφυκα μάντις, ὥστε μὴ κλύων |
| 740.5 | ἐξιστορῆσαι σῶν ὁδὸν βουλευμάτων. |
| 745.1 | Εκ. ἆρ’ ἐκλογίζομαί γε πρὸς τὸ δυσμενὲς |
| 745.2 | μᾶλλον φρένας τοῦδ’, ὄντος οὐχὶ δυσμενοῦς |
| 745.3 | Αγ. εἴ τοί με βούληι τῶνδε μηδὲν εἰδέναι, |
| 745.4 | ἐς ταὐτὸν ἥκεις· καὶ γὰρ οὐδ’ ἐγὼ κλύειν. |
| 745.5 | Εκ. οὐκ ἂν δυναίμην τοῦδε τιμωρεῖν ἄτερ τέκνοισι τοῖς ἐμοῖσι. τί στρέφω τάδε; |
| 745.6 | τολμᾶν ἀνάγκη, κἂν τύχω κἂν μὴ τύχω. |
| 745.7 | Ἀγάμεμνον, ἱκετεύω σε τῶνδε γουνάτων |
| 745.8 | καὶ σοῦ γενείου δεξιᾶς τ’ εὐδαίμονος. |
| 745.9 | Αγ. τί χρῆμα μαστεύουσα; μῶν ἐλεύθερον |
| 755.1 | αἰῶνα θέσθαι; ῥάιδιον γάρ ἐστί σοι. [Εκ. οὐ δῆτα· τοὺς κακοὺς δὲ τιμωρουμένη |
| 755.2 | αἰῶνα τὸν σύμπαντα δουλεύειν θέλω.] |
| 759 | Εκ. οὐδέν τι τούτων ὧν σὺ δοξάζεις, ἄναξ. |
| 758 | Αγ. καὶ δὴ τίν’ ἡμᾶς εἰς ἐπάρκεσιν καλεῖς; |
| 760.1 | Εκ. ὁρᾶις νεκρὸν τόνδ’ οὗ καταστάζω δάκρυ; |
| 760.2 | Αγ. ὁρῶ· τὸ μέντοι μέλλον οὐκ ἔχω μαθεῖν. |
| 760.3 | Εκ. τοῦτόν ποτ’ ἔτεκον κἄφερον ζώνης ὕπο. |
| 760.4 | Αγ. ἔστιν δὲ τίς σῶν οὗτος, ὦ τλῆμον, τέκνων; |
| 760.5 | Εκ. οὐ τῶν θανόντων Πριαμιδῶν ὑπ’ Ἰλίωι. |
| 765.1 | Αγ. ἦ γάρ τιν’ ἄλλον ἔτεκες ἢ κείνους, γύναι; |
| 765.2 | Εκ. ἀνόνητά γ’, ὡς ἔοικε, τόνδ’ ὃν εἰσορᾶις. |
| 765.3 | Αγ. ποῦ δ’ ὢν ἐτύγχαν’, ἡνίκ’ ὤλλυτο πτόλις; |
| 765.4 | Εκ. πατήρ νιν ἐξέπεμψεν ὀρρωδῶν θανεῖν. |
| 765.5 | Αγ. ποῖ τῶν τότ’ ὄντων χωρίσας τέκνων μόνον; |
| 770.1 | Εκ. ἐς τήνδε χώραν, οὗπερ ηὑρέθη θανών. |
| 770.2 | Αγ. πρὸς ἄνδρ’ ὃς ἄρχει τῆσδε Πολυμήστωρ χθονός; |
| 770.3 | Εκ. ἐνταῦθ’ ἐπέμφθη πικροτάτου χρυσοῦ φύλαξ. |
| 770.4 | Αγ. θνήισκει δὲ πρὸς τοῦ καὶ τίνος πότμου τυχών; |
| 770.5 | Εκ. τίνος γ’ ὑπ’ ἄλλου; Θρήιξ νιν ὤλεσε ξένος. |
| 775.1 | Αγ. ὦ τλῆμον· ἦ που χρυσὸν ἠράσθη λαβεῖν; |
| 775.2 | Εκ. τοιαῦτ’, ἐπειδὴ συμφορὰν ἔγνω Φρυγῶν. |
| 775.3 | Αγ. ηὗρες δὲ ποῦ νιν; ἢ τίς ἤνεγκεν νεκρόν; |
| 775.4 | Εκ. ἥδ’, ἐντυχοῦσα ποντίας ἀκτῆς ἔπι. Αγ. τοῦτον ματεύους’ ἢ πονοῦς’ ἄλλον πόνον; |
| 780.1 | Εκ. λούτρ’ ὤιχετ’ οἴσους’ ἐξ ἁλὸς Πολυξένηι. |
| 780.2 | Αγ. κτανών νιν, ὡς ἔοικεν, ἐκβάλλει ξένος. |
| 780.3 | Εκ. θαλασσόπλαγκτόν γ’, ὦδε διατεμὼν χρόα. |
| 780.4 | Αγ. ὦ σχετλία σὺ τῶν ἀμετρήτων πόνων. |
| 780.5 | Εκ. ὄλωλα κοὐδὲν λοιπόν, Ἀγάμεμνον, κακῶν. |
| 785.1 | Αγ. φεῦ φεῦ· τίς οὕτω δυστυχὴς ἔφυ γυνή; |
| 785.2 | Εκ. οὐκ ἔστιν, εἰ μὴ τὴν Τύχην αὐτὴν λέγοις. |
| 785.3 | ἀλλ’ ὧνπερ οὕνεκ’ ἀμφὶ σὸν πίπτω γόνυ |
| 785.4 | ἄκουσον. εἰ μὲν ὅσιά σοι παθεῖν δοκῶ, |
| 785.5 | στέργοιμ’ ἄν· εἰ δὲ τοὔμπαλιν, σύ μοι γενοῦ |
| 790.1 | τιμωρὸς ἀνδρός, ἀνοσιωτάτου ξένου, |
| 790.2 | ὃς οὔτε τοὺς γῆς νέρθεν οὔτε τοὺς ἄνω |
| 790.3 | δείσας δέδρακεν ἔργον ἀνοσιώτατον |
| 790.4 | [κοινῆς τραπέζης πολλάκις τυχὼν ἐμοὶ |
| 790.5 | ξενίας τ’ ἀριθμῶι πρῶτα τῶν ἐμῶν φίλων· |
| 795.1 | τυχὼν δ’ ὅσων δεῖ καὶ λαβὼν προμηθίαν |
| 795.2 | ἔκτεινε· τύμβου δ’, εἰ κτανεῖν ἐβούλετο, |
| 795.3 | οὐκ ἠξίωσεν ἀλλ’ ἀφῆκε πόντιον]. |
| 795.4 | ἡμεῖς μὲν οὖν δοῦλοί τε κἀσθενεῖς ἴσως· |
| 795.5 | ἀλλ’ οἱ θεοὶ σθένουσι χὠ κείνων κρατῶν νόμος· νόμωι γὰρ τοὺς θεοὺς ἡγούμεθα |
| 795.6 | καὶ ζῶμεν ἄδικα καὶ δίκαι’ ὡρισμένοι· |
| 795.7 | ὃς ἐς ς’ ἀνελθὼν εἰ διαφθαρήσεται |
| 795.8 | καὶ μὴ δίκην δώσουσιν οἵτινες ξένους |
| 795.9 | κτείνουσιν ἢ θεῶν ἱερὰ τολμῶσιν φέρειν, |
| 805.1 | οὐκ ἔστιν οὐδὲν τῶν ἐν ἀνθρώποισι σῶν. |
| 805.2 | ταῦτ’ οὖν ἐν αἰσχρῶι θέμενος αἰδέσθητί με, |
| 805.3 | οἴκτιρον ἡμᾶς, ὡς γραφεύς τ’ ἀποσταθεὶς |
| 805.4 | ἰδοῦ με κἀνάθρησον οἷ’ ἔχω κακά. |
| 805.5 | τύραννος ἦ ποτ’ ἀλλὰ νῦν δούλη σέθεν, |
| 810.1 | εὔπαις ποτ’ οὖσα, νῦν δὲ γραῦς ἄπαις θ’ ἅμα, |
| 810.2 | ἄπολις ἔρημος ἀθλιωτάτη βροτῶν. |
| 810.3 | οἴμοι τάλαινα, ποῖ μ’ ὑπεξάγεις πόδα; |
| 810.4 | ἔοικα πράξειν οὐδέν· ὦ τάλαιν’ ἐγώ. |
| 810.5 | τί δῆτα θνητοὶ τἄλλα μὲν μαθήματα |
| 815.1 | μοχθοῦμεν ὡς χρὴ πάντα καὶ ματεύομεν, |
| 815.2 | πειθὼ δὲ τὴν τύραννον ἀνθρώποις μόνην |
| 815.3 | οὐδέν τι μᾶλλον ἐς τέλος σπουδάζομεν |
| 815.4 | μισθοὺς διδόντες μανθάνειν, ἵν’ ἦν ποτε |
| 815.5 | πείθειν ἅ τις βούλοιτο τυγχάνειν θ’ ἅμα; |
| 820.1 | τί οὖν ἔτ’ ἄν τις ἐλπίσαι πράξειν καλῶς; |
| 820.2 | οἱ μὲν γὰρ ὄντες παῖδες οὐκέτ’ εἰσί μοι, |
| 820.3 | αὐτὴ δ’ ἐπ’ αἰσχροῖς αἰχμάλωτος οἴχομαι, καπνὸν δὲ πόλεως τόνδ’ ὑπερθρώισκονθ’ ὁρῶ. |
| 820.4 | καὶ μήν (ἴσως μὲν τοῦ λόγου ξένον τόδε, |
| 825.1 | Κύπριν προβάλλειν, ἀλλ’ ὅμως εἰρήσεται) |
| 825.2 | πρὸς σοῖσι πλευροῖς παῖς ἐμὴ κοιμίζεται |
| 825.3 | ἡ φοιβάς, ἣν καλοῦσι Κασσάνδραν Φρύγες. |
| 825.4 | ποῦ τὰς φίλας δῆτ’ εὐφρόνας λέξεις, ἄναξ; |
| 825.5 | ἦ τῶν ἐν εὐνῆι φιλτάτων ἀσπασμάτων |
| 830.1 | χάριν τιν’ ἕξει παῖς ἐμή, κείνης δ’ ἐγώ; |
| 830.2 | [ἐκ τοῦ σκότου τε τῶν τε νυκτερησίων |
| 830.3 | φίλτρων μεγίστη γίγνεται βροτοῖς χάρις.] |
| 830.4 | ἄκουε δή νυν. τὸν θανόντα τόνδ’ ὁρᾶις; |
| 830.5 | τοῦτον καλῶς δρῶν ὄντα κηδεστὴν σέθεν |
| 835.1 | δράσεις. ἑνός μοι μῦθος ἐνδεὴς ἔτι. |
| 835.2 | εἴ μοι γένοιτο φθόγγος ἐν βραχίοσιν |
| 835.3 | καὶ χερσὶ καὶ κόμαισι καὶ ποδῶν βάσει |
| 835.4 | ἢ Δαιδάλου τέχναισιν ἢ θεῶν τινος, |
| 835.5 | ὡς πάνθ’ ἁμαρτῆι σῶν ἔχοιτο γουνάτων |
| 840.1 | κλαίοντ’, ἐπισκήπτοντα παντοίους λόγους. |
| 840.2 | ὦ δέσποτ’, ὦ μέγιστον Ἕλλησιν φάος, |
| 840.3 | πιθοῦ, παράσχες χεῖρα τῆι πρεσβύτιδι |
| 840.4 | τιμωρόν, εἰ καὶ μηδέν ἐστιν ἀλλ’ ὅμως. |
| 840.5 | ἐσθλοῦ γὰρ ἀνδρὸς τῆι δίκηι θ’ ὑπηρετεῖν |
| 845.1 | καὶ τοὺς κακοὺς δρᾶν πανταχοῦ κακῶς ἀεί. |
| 845.2 | Χο. δεινόν γε, θνητοῖς ὡς ἅπαντα συμπίτνει |
| 845.3 | καὶ τῆς ἀνάγκης οἱ νόμοι διώρισαν, |
| 845.4 | φίλους τιθέντες τούς γε πολεμιωτάτους |
| 845.5 | ἐχθρούς τε τοὺς πρὶν εὐμενεῖς ποιούμενοι. Αγ. ἐγώ σε καὶ σὸν παῖδα καὶ τύχας σέθεν, |
| 845.6 | Ἑκάβη, δι’ οἴκτου χεῖρά θ’ ἱκεσίαν ἔχω, |
| 845.7 | καὶ βούλομαι θεῶν θ’ οὕνεκ’ ἀνόσιον ξένον |
| 845.8 | καὶ τοῦ δικαίου τήνδε σοι δοῦναι δίκην, |
| 845.9 | εἴ πως φανείη γ’ ὥστε σοί τ’ ἔχειν καλῶς |
| 855.1 | στρατῶι τε μὴ δόξαιμι Κασσάνδρας χάριν |
| 855.2 | Θρήικης ἄνακτι τόνδε βουλεῦσαι φόνον. |
| 855.3 | ἔστιν γὰρ ἧι ταραγμὸς ἐμπέπτωκέ μοι· |
| 855.4 | τὸν ἄνδρα τοῦτον φίλιον ἡγεῖται στρατός, |
| 855.5 | τὸν κατθανόντα δ’ ἐχθρόν· εἰ δὲ σοὶ φίλος |
| 860.1 | ὅδ’ ἐστί, χωρὶς τοῦτο κοὐ κοινὸν στρατῶι. |
| 860.2 | πρὸς ταῦτα φρόντιζ’· ὡς θέλοντα μέν μ’ ἔχεις |
| 860.3 | σοὶ ξυμπονῆσαι καὶ ταχὺν προσαρκέσαι, βραδὺν δ’, Ἀχαιοῖς εἰ διαβληθήσομαι. |
| 860.4 | Εκ. φεῦ. |
| 864 | οὐκ ἔστι θνητῶν ὅστις ἔστ’ ἐλεύθερος· |
| 865.1 | ἢ χρημάτων γὰρ δοῦλός ἐστιν ἢ τύχης |
| 865.2 | ἢ πλῆθος αὐτὸν πόλεος ἢ νόμων γραφαὶ |
| 865.3 | εἴργουσι χρῆσθαι μὴ κατὰ γνώμην τρόποις. |
| 865.4 | ἐπεὶ δὲ ταρβεῖς τῶι τ’ ὄχλωι πλέον νέμεις, |
| 865.5 | ἐγώ σε θήσω τοῦδ’ ἐλεύθερον φόβου. |
| 870.1 | σύνισθι μὲν γάρ, ἤν τι βουλεύσω κακὸν |
| 870.2 | τῶι τόνδ’ ἀποκτείναντι, συνδράσηις δὲ μή. |
| 870.3 | ἢν δ’ ἐξ Ἀχαιῶν θόρυβος ἢ ’πικουρία |
| 870.4 | πάσχοντος ἀνδρὸς Θρηικὸς οἷα πείσεται |
| 870.5 | φανῆι τις, εἶργε μὴ δοκῶν ἐμὴν χάριν. |
| 875.1 | τὰ δ’ ἄλλα—θάρσει—πάντ’ ἐγὼ θήσω καλῶς. |
| 875.2 | Αγ. πῶς οὖν; τί δράσεις; πότερα φάσγανον χερὶ |
| 875.3 | λαβοῦσα γραίαι φῶτα βάρβαρον κτενεῖς |
| 875.4 | ἢ φαρμάκοισιν ἢ ’πικουρίαι τίνι; |
| 875.5 | τίς σοι ξυνέσται χείρ’ πόθεν κτήσηι φίλους; |
| 880.1 | Εκ. στέγαι κεκεύθας’ αἵδε Τρωιάδων ὄχλον. |
| 880.2 | Αγ. τὰς αἰχμαλώτους εἶπας, Ἑλλήνων ἄγραν; Εκ. σὺν ταῖσδε τὸν ἐμῶν φονέα τιμωρήσομαι. |
| 880.3 | Αγ. καὶ πῶς γυναιξὶν ἀρσένων ἔσται κράτος; |
| 880.4 | Εκ. δεινὸν τὸ πλῆθος σὺν δόλωι τε δύσμαχον. |
| 885.1 | Αγ. δεινόν· τὸ μέντοι θῆλυ μέμφομαι σθένος. |
| 885.2 | Εκ. τί δ’; οὐ γυναῖκες εἷλον Αἰγύπτου τέκνα |
| 885.3 | καὶ Λῆμνον ἄρδην ἀρσένων ἐξώικισαν; |
| 885.4 | ἀλλ’ ὣς γενέσθω· τόνδε μὲν μέθες λόγον, |
| 885.5 | πέμψον δέ μοι τήνδ’ ἀσφαλῶς διὰ στρατοῦ |
| 890.1 | γυναῖκα. καὶ σὺ Θρηικὶ πλαθεῖσα ξένωι |
| 890.2 | λέξον· Καλεῖ ς’ ἄνασσα δή ποτ’ Ἰλίου |
| 890.3 | Ἑκάβη, σὸν οὐκ ἔλασσον ἢ κείνης χρέος, |
| 890.4 | καὶ παῖδας, ὡς δεῖ καὶ τέκν’ εἰδέναι λόγους |
| 890.5 | τοὺς ἐξ ἐκείνης. τὸν δὲ τῆς νεοσφαγοῦς |
| 895.1 | Πολυξένης ἐπίσχες, Ἀγάμεμνον, τάφον, |
| 895.2 | ὡς τώδ’ ἀδελφὼ πλησίον μιᾶι φλογί, |
| 895.3 | δισσὴ μέριμνα μητρί, κρυφθῆτον χθονί. |
| 895.4 | Αγ. ἔσται τάδ’ οὕτω· καὶ γὰρ εἰ μὲν ἦν στρατῶι |
| 895.5 | πλοῦς, οὐκ ἂν εἶχον τήνδε σοι δοῦναι χάριν· νῦν δ’, οὐ γὰρ ἵης’ οὐρίους πνοὰς θεός, |
| 895.6 | μένειν ἀνάγκη πλοῦν ὁρῶντας ἡσύχους. |
| 895.7 | γένοιτο δ’ εὖ πως· πᾶσι γὰρ κοινὸν τόδε, |
| 895.8 | ἰδίαι θ’ ἑκάστωι καὶ πόλει, τὸν μὲν κακὸν κακόν τι πάσχειν, τὸν δὲ χρηστὸν εὐτυχεῖν. |
| 905.1 | Χο. σὺ μέν, ὦ πατρὶς Ἰλιάς, |
| 905.2 | τῶν ἀπορθήτων πόλις οὐκέτι λέξηι· |
| 908.1 | τοῖον Ἑλλάνων νέφος ἀμφί σε κρύπτει |
| 908.2 | δορὶ δὴ δορὶ πέρσαν. |
| 910.1 | ἀπὸ δὲ στεφάναν κέκαρ‐ |
| 910.2 | σαι πύργων, κατὰ δ’ αἰθάλου |
| 910.3 | κηλῖδ’ οἰκτροτάταν κέχρωσαι. |
| 910.4 | τάλαιν’, οὐκέτι ς’ ἐμβατεύσω. |
| 910.5 | μεσονύκτιος ὠλλύμαν, |
| 915 | ἦμος ἐκ δείπνων ὕπνος ἡδὺς ἐπ’ ὄσσοις |
| 917.1 | σκίδναται, μολπᾶν δ’ ἄπο καὶ χοροποιὸν |
| 917.2 | θυσίαν καταπαύσας |
| 917.3 | πόσις ἐν θαλάμοις ἔκει‐ |
| 920.1 | το, ξυστὸν δ’ ἐπὶ πασσάλωι, |
| 920.2 | ναύταν οὐκέθ’ ὁρῶν ὅμιλον Τροίαν Ἰλιάδ’ ἐμβεβῶτα. |
| 920.3 | ἐγὼ δὲ πλόκαμον ἀναδέτοις |
| 920.4 | μίτραισιν ἐρρυθμιζόμαν |
| 925.1 | χρυσέων ἐνόπτρων λεύσσους’ ἀτέρμονας εἰς αὐγάς, |
| 925.2 | ἐπιδέμνιος ὡς πέσοιμ’ ἐς εὐνάν. |
| 925.3 | ἀνὰ δὲ κέλαδος ἔμολε πόλιν· |
| 925.4 | κέλευσμα δ’ ἦν κατ’ ἄστυ Τροίας τόδ’· Ὦ |
| 930.1 | παῖδες Ἑλλάνων, πότε δὴ πότε τὰν |
| 930.2 | Ἰλιάδα σκοπιὰν |
| 930.3 | πέρσαντες ἥξετ’ οἴκους; |
| 930.4 | λέχη δὲ φίλια μονόπεπλος |
| 930.5 | λιποῦσα, Δωρὶς ὡς κόρα, |
| 935 | σεμνὰν προσίζους’ οὐκ ἤνυς’ Ἄρτεμιν ἁ τλάμων· |
| 937.1 | ἄγομαι δὲ θανόντ’ ἰδοῦς’ ἀκοίταν |
| 937.2 | τὸν ἐμὸν ἅλιον ἐπὶ πέλαγος· |
| 937.3 | πόλιν τ’ ἀποσκοποῦς’, ἐπεὶ νόστιμον |
| 940.1 | ναῦς ἐκίνησεν πόδα καί μ’ ἀπὸ γᾶς |
| 940.2 | ὥρισεν Ἰλιάδος, |
| 940.3 | τάλαιν’ ἀπεῖπον ἄλγει, |
| 940.4 | τὰν τοῖν Διοσκούροιν Ἑλέναν κάσιν Ἰδαῖόν τε |
| 940.5 | βούταν |
| 945.1 | αἰνόπαριν κατάραι διδοῦς’, ἐπεί με γαίας |
| 945.2 | ἐκ πατρίας ἀπώλεσεν |
| 945.3 | ἐξώικισέν τ’ οἴκων γάμος οὐ γάμος ἀλλ’ |
| 945.4 | ἀλάστορός τις οἰζύς· ἃν μήτε πέλαγος ἅλιον ἀπαγάγοι πάλιν |
| 952.1 | μήτε πατρῶιον ἵκοιτ’ ἐς οἶκον. |
| 952.2 | ΠΟΛΥΜΗΣΤΩΡ |
| 953.1 | ὦ φίλτατ’ ἀνδρῶν Πρίαμε, φιλτάτη δὲ σύ, |
| 953.2 | Ἑκάβη, δακρύω ς’ εἰσορῶν πόλιν τε σὴν |
| 955.1 | τήν τ’ ἀρτίως θανοῦσαν ἔκγονον σέθεν. |
| 955.2 | φεῦ· |
| 956.1 | οὐκ ἔστιν οὐδὲν πιστόν, οὔτ’ εὐδοξία |
| 956.2 | οὔτ’ αὖ καλῶς πράσσοντα μὴ πράξειν κακῶς. |
| 956.3 | φύρουσι δ’ αὐτὰ θεοὶ πάλιν τε καὶ πρόσω |
| 956.4 | ταραγμὸν ἐντιθέντες, ὡς ἀγνωσίαι |
| 960.1 | σέβωμεν αὐτούς. ἀλλὰ ταῦτα μὲν τί δεῖ |
| 960.2 | θρηνεῖν, προκόπτοντ’ οὐδὲν ἐς πρόσθεν κακῶν; |
| 960.3 | σὺ δ’, εἴ τι μέμφηι τῆς ἐμῆς ἀπουσίας, |
| 960.4 | σχές· τυγχάνω γὰρ ἐν μέσοις Θρήικης ὅροις ἀπών, ὅτ’ ἦλθες δεῦρ’· ἐπεὶ δ’ ἀφικόμην, |
| 965.1 | ἤδη πόδ’ ἔξω δωμάτων αἴροντί μοι |
| 965.2 | ἐς ταὐτὸν ἥδε συμπίτνει δμωὶς σέθεν, |
| 965.3 | λέγουσα μύθους ὧν κλύων ἀφικόμην. |
| 965.4 | Εκ. αἰσχύνομαί σε προσβλέπειν ἐναντίον, |
| 965.5 | Πολυμῆστορ, ἐν τοιοῖσδε κειμένη κακοῖς. |
| 970.1 | ὅτωι γὰρ ὤφθην εὐτυχοῦς’, αἰδώς μ’ ἔχει |
| 970.2 | ἐν τῶιδε πότμωι τυγχάνους’ ἵν’ εἰμὶ νῦν, |
| 970.3 | κοὐκ ἂν δυναίμην προσβλέπειν ὀρθαῖς κόραις· |
| 970.4 | ἀλλ’ αὐτὸ μὴ δύσνοιαν ἡγήσηι σέθεν |
| 970.5 | [Πολυμῆστορ· ἄλλως δ’ αἴτιόν τι καὶ νόμος, |
| 975.1 | γυναῖκας ἀνδρῶν μὴ βλέπειν ἐναντίον]. |
| 975.2 | Πο. καὶ θαῦμά γ’ οὐδέν. ἀλλὰ τίς χρεία ς’ ἐμοῦ; |
| 975.3 | τί χρῆμ’ ἐπέμψω τὸν ἐμὸν ἐκ δόμων πόδα; |
| 975.4 | Εκ. ἴδιον ἐμαυτῆς δή τι πρὸς σὲ βούλομαι |
| 975.5 | καὶ παῖδας εἰπεῖν σούς· ὀπάονας δέ μοι |
| 980.1 | χωρὶς κέλευσον τῶνδ’ ἀποστῆναι δόμων. |
| 980.2 | Πο. χωρεῖτ’· ἐν ἀσφαλεῖ γὰρ ἥδ’ ἐρημία. |
| 980.3 | φίλη μὲν εἶ σύ, προσφιλὲς δέ μοι τόδε |
| 980.4 | στράτευμ’ Ἀχαιῶν. ἀλλὰ σημαίνειν σε χρή· |
| 980.5 | τί χρὴ τὸν εὖ πράσσοντα μὴ πράσσουσιν εὖ |
| 985.1 | φίλοις ἐπαρκεῖν; ὡς ἕτοιμός εἰμ’ ἐγώ. |
| 985.2 | Εκ. πρῶτον μὲν εἰπὲ παῖδ’ ὃν ἐξ ἐμῆς χερὸς |
| 985.3 | Πολύδωρον ἔκ τε πατρὸς ἐν δόμοις ἔχεις, |
| 985.4 | εἰ ζῆι· τὰ δ’ ἄλλα δεύτερόν ς’ ἐρήσομαι. |
| 985.5 | Πο. μάλιστα· τοὐκείνου μὲν εὐτυχεῖς μέρος. |
| 990.1 | Εκ. ὦ φίλταθ’, ὡς εὖ κἀξίως λέγεις σέθεν. Πο. τί δῆτα βούληι δεύτερον μαθεῖν ἐμοῦ; |
| 990.2 | Εκ. εἰ τῆς τεκούσης τῆσδε μέμνηταί τί που. |
| 990.3 | Πο. καὶ δεῦρό γ’ ὡς σὲ κρύφιος ἐζήτει μολεῖν. |
| 990.4 | Εκ. χρυσὸς δὲ σῶς ὃν ἦλθεν ἐκ Τροίας ἔχων; |
| 995.1 | Πο. σῶς, ἐν δόμοις γε τοῖς ἐμοῖς φρουρούμενος. |
| 995.2 | Εκ. σῶσόν νυν αὐτὸν μηδ’ ἔρα τῶν πλησίον. |
| 995.3 | Πο. ἥκιστ’· ὀναίμην τοῦ παρόντος, ὦ γύναι. |
| 995.4 | Εκ. οἶσθ’ οὖν ἃ λέξαι σοί τε καὶ παισὶν θέλω; |
| 995.5 | Πο. οὐκ οἶδα· τῶι σῶι τοῦτο σημανεῖς λόγωι. Εκ. ἔστ’, ὦ φιληθεὶς ὡς σὺ νῦν ἐμοὶ φιλῆι ... |
| 995.6 | Πο. τί χρῆμ’ ὃ κἀμὲ καὶ τέκν’ εἰδέναι χρεών; |
| 995.7 | Εκ. χρυσοῦ παλαιαὶ Πριαμιδῶν κατώρυχες. |
| 995.8 | Πο. ταῦτ’ ἔσθ’ ἃ βούληι παιδὶ σημῆναι σέθεν; |
| 995.9 | Εκ. μάλιστα, διὰ σοῦ γ’· εἶ γὰρ εὐσεβὴς ἀνήρ. |
| 1005.1 | Πο. τί δῆτα τέκνων τῶνδε δεῖ παρουσίας; |
| 1005.2 | Εκ. ἄμεινον, ἢν σὺ κατθάνηις, τούσδ’ εἰδέναι. |
| 1005.3 | Πο. καλῶς ἔλεξας· τῆιδε καὶ σοφώτερον. |
| 1005.4 | Εκ. οἶσθ’ οὖν Ἀθάνας Ἰλιάδος ἵνα στέγαι; |
| 1005.5 | Πο. ἐνταῦθ’ ὁ χρυσός ἐστι; σημεῖον δὲ τί; |
| 1010.1 | Εκ. μέλαινα πέτρα γῆς ὑπερτέλλους’ ἄνω. |
| 1010.2 | Πο. ἔτ’ οὖν τι βούληι τῶν ἐκεῖ φράζειν ἐμοί; |
| 1010.3 | Εκ. σῶσαί σε χρήμαθ’ οἷς συνεξῆλθον θέλω. |
| 1010.4 | Πο. ποῦ δῆτα; πέπλων ἐντὸς ἢ κρύψας’ ἔχεις; |
| 1010.5 | Εκ. σκύλων ἐν ὄχλωι ταῖσδε σώιζεται στέγαις. |
| 1015.1 | Πο. ποῦ δ’; αἵδ’ Ἀχαιῶν ναύλοχοι περιπτυχαί. |
| 1015.2 | Εκ. ἴδιαι γυναικῶν αἰχμαλωτίδων στέγαι. |
| 1015.3 | Πο. τἄνδον δὲ πιστὰ κἀρσένων ἐρημία; |
| 1015.4 | Εκ. οὐδεὶς Ἀχαιῶν ἔνδον ἀλλ’ ἡμεῖς μόναι. |
| 1015.5 | ἀλλ’ ἕρπ’ ἐς οἴκους· καὶ γὰρ Ἀργεῖοι νεῶν |
| 1020.1 | λῦσαι ποθοῦσιν οἴκαδ’ ἐκ Τροίας πόδα· |
| 1020.2 | ὡς πάντα πράξας ὧν σε δεῖ στείχηις πάλιν |
| 1020.3 | ξὺν παισὶν οὗπερ τὸν ἐμὸν ὤικισας γόνον. |
| 1020.4 | Χο. οὔπω δέδωκας ἀλλ’ ἴσως δώσεις δίκην· |
| 1025.1 | ἀλίμενόν τις ὡς ἐς ἄντλον πεσὼν |
| 1025.2 | λέχριος ἐκπεσῆι φίλας καρδίας, |
| 1028 | ἀμέρσας βίον. τὸ γὰρ ὑπέγγυον |
| 1030.1 | Δίκαι καὶ θεοῖσιν οὗ ξυμπίτνει, |
| 1030.2 | ὀλέθριον ὀλέθριον κακόν. |
| 1030.3 | ψεύσει ς’ ὁδοῦ τῆσδ’ ἐλπὶς ἥ ς’ ἐπήγαγεν |
| 1030.4 | θανάσιμον πρὸς Ἀίδαν, ὦ τάλας, |
| 1030.5 | ἀπολέμωι δὲ χειρὶ λείψεις βίον. |
| 1035 | Πο. (ἔνδοθεν) |
| 1035.1 | ὤμοι, τυφλοῦμαι φέγγος ὀμμάτων τάλας. |
| 1035.2 | Χο. ἠκούσατ’ ἀνδρὸς Θρηικὸς οἰμωγήν, φίλαι; Πο. ὤμοι μάλ’ αὖθις, τέκνα, δυστήνου σφαγῆς. |
| 1035.3 | Χο. φίλαι, πέπρακται καίν’ ἔσω δόμων κακά. |
| 1035.4 | Πο. ἀλλ’ οὔτι μὴ φύγητε λαιψηρῶι ποδί· |
| 1040.1 | βάλλων γὰρ οἴκων τῶνδ’ ἀναρρήξω μυχούς. |
| 1040.2 | ἰδού, βαρείας χειρὸς ὁρμᾶται βέλος. |
| 1040.3 | Χο. βούλεσθ’ ἐπεσπέσωμεν; ὡς ἀκμὴ καλεῖ |
| 1040.4 | Ἑκάβηι παρεῖναι Τρωιάσιν τε συμμάχους. |
| 1040.5 | Εκ. ἄρασσε, φείδου μηδέν, ἐκβάλλων πύλας· |
| 1045.1 | οὐ γάρ ποτ’ ὄμμα λαμπρὸν ἐνθήσεις κόραις, |
| 1045.2 | οὐ παῖδας ὄψηι ζῶντας οὓς ἔκτειν’ ἐγώ. |
| 1045.3 | Χο. ἦ γὰρ καθεῖλες Θρῆικα καὶ κρατεῖς ξένον, |
| 1045.4 | δέσποινα, καὶ δέδρακας οἷάπερ λέγεις; |
| 1045.5 | Εκ. ὄψηι νιν αὐτίκ’ ὄντα δωμάτων πάρος τυφλὸν τυφλῶι στείχοντα παραφόρωι ποδί, |
| 1045.6 | παίδων τε δισσῶν σώμαθ’, οὓς ἔκτειν’ ἐγὼ |
| 1045.7 | σὺν ταῖσδ’ ἀρίσταις Τρωιάσιν· δίκην δέ μοι |
| 1045.8 | δέδωκε. χωρεῖ δ’, ὡς ὁρᾶις, ὅδ’ ἐκ δόμων. |
| 1045.9 | ἀλλ’ ἐκποδὼν ἄπειμι κἀποστήσομαι |
| 1055.1 | θυμῶι ζέοντι Θρηικὶ δυσμαχωτάτωι. |
| 1055.2 | Πο. ὤμοι ἐγώ, πᾶι βῶ, πᾶι στῶ, πᾶι κέλσω, |
| 1055.3 | τετράποδος βάσιν θηρὸς ὀρεστέρου |
| 1059 | τιθέμενος ἐπὶ χεῖρα καὶ ἴχνος; ποίαν |
| 1060.1 | ἢ ταύταν ἢ τάνδ’ ἐξαλλάξω, τὰς |
| 1060.2 | ἀνδροφόνους μάρψαι χρήιζων Ἰλιάδας, |
| 1060.3 | αἵ με διώλεσαν; |
| 1060.4 | τάλαιναι κόραι τάλαιναι Φρυγῶν, |
| 1060.5 | ὦ κατάρατοι, |
| 1065.1 | ποῖ καί με φυγᾶι πτώσσουσι μυχῶν; |
| 1065.2 | εἴθε μοι ὀμμάτων αἱματόεν βλέφαρον |
| 1065.3 | ἀκέσαι’ ἀκέσαιο, τυφλόν, |
| 1065.4 | Ἅλιε, φέγγος ἀπαλλάξας. |
| 1065.5 | ἆ ἆ, |
| 1069 | σίγα· κρυπτὰν βάσιν αἰσθάνομαι |
| 1070.1 | τάνδε γυναικῶν. πᾶι πόδ’ ἐπάιξας |
| 1070.2 | σαρκῶν ὀστέων τ’ ἐμπλησθῶ, |
| 1070.3 | θοίναν ἀγρίων τιθέμενος θηρῶν, |
| 1070.4 | ἀρνύμενος λώβας λύμας τ’ ἀντίποιν’ |
| 1070.5 | ἐμᾶς, ὦ τάλας; |
| 1075.1 | ποῖ πᾶι φέρομαι τέκν’ ἔρημα λιπὼν |
| 1075.2 | Βάκχαις Ἅιδα διαμοιρᾶσαι |
| 1075.3 | σφακτά, κυσίν τε φοινίαν δαῖτ’ ἀνή‐ μερόν τ’ ὄρειον ἐκβολάν; |
| 1075.4 | πᾶι στῶ, πᾶι κάμψω, [πᾶι βῶ] |
| 1080.1 | ναῦς ὅπως ποντίοις πείσμασιν λινόκροκον |
| 1080.2 | φᾶρος στέλλων, ἐπὶ τάνδε συθεὶς |
| 1083 | τέκνων ἐμῶν φύλαξ ὀλέθριον κοίταν; |
| 1085.1 | Χο. ὦ τλῆμον, ὥς σοι δύσφορ’ εἴργασται κακά· |
| 1085.2 | δράσαντι δ’ αἰσχρὰ δεινὰ τἀπιτίμια |
| 1085.3 | [δαίμων ἔδωκεν ὅστις ἐστί σοι βαρύς]. |
| 1088-1089 | Πο. αἰαῖ ἰὼ Θρήικης λογχοφόρον ἔνο‐ |
| 1090.1 | πλον εὔιππον Ἄρει κάτοχον γένος. |
| 1090.2 | ἰὼ Ἀχαιοί, ἰὼ Ἀτρεῖδαι· |
| 1090.3 | βοὰν βοάν, ἀυτῶ βοάν· |
| 1090.4 | ὦ ἴτε μόλετε πρὸς θεῶν. |
| 1090.5 | κλύει τις ἢ οὐδεὶς ἀρκέσει; τί μέλλετε; |
| 1095.1 | γυναῖκες ὤλεσάν με, |
| 1095.2 | γυναῖκες αἰχμαλωτίδες· |
| 1095.3 | δεινὰ δεινὰ πεπόνθαμεν. |
| 1095.4 | ὤμοι ἐμᾶς λώβας. |
| 1095.5 | ποῖ τράπωμαι, ποῖ πορευθῶ; ἀμπτάμενος οὐράνιον ὑψιπετὲς ἐς μέλαθρον, Ὠαρίων ἢ Σείριος ἔνθα πυρὸς φλογέας ἀφίησιν |
| 1105.1 | ὄσσων αὐγάς, ἢ τὸν ἐς Ἅιδα |
| 1105.2 | μελάγχρωτα πορθμὸν ἄιξω τάλας; |
| 1105.3 | Χο. συγγνώσθ’, ὅταν τις κρείσσον’ ἢ φέρειν κακὰ |
| 1105.4 | πάθηι, ταλαίνης ἐξαπαλλάξαι ζόης. |
| 1105.5 | Αγ. κραυγῆς ἀκούσας ἦλθον· οὐ γὰρ ἥσυχος |
| 1110.1 | πέτρας ὀρείας παῖς λέλακ’ ἀνὰ στρατὸν |
| 1110.2 | Ἠχὼ διδοῦσα θόρυβον· εἰ δὲ μὴ Φρυγῶν |
| 1110.3 | πύργους πεσόντας ἦισμεν Ἑλλήνων δορί, |
| 1110.4 | φόβον παρέσχ’ ἂν οὐ μέσως ὅδε κτύπος. |
| 1110.5 | Πο. ὦ φίλτατ’, ἠισθόμην γάρ, Ἀγάμεμνον, σέθεν |
| 1115.1 | φωνῆς ἀκούσας, εἰσορᾶις ἃ πάσχομεν; |
| 1115.2 | Αγ. ἔα· |
| 1116.1 | Πολυμῆστορ ὦ δύστηνε, τίς ς’ ἀπώλεσεν; |
| 1116.2 | τίς ὄμμ’ ἔθηκε τυφλὸν αἱμάξας κόρας |
| 1116.3 | παῖδάς τε τούσδ’ ἔκτεινεν; ἦ μέγαν χόλον |
| 1116.4 | σοὶ καὶ τέκνοισιν εἶχεν ὅστις ἦν ἄρα. |
| 1120.1 | Πο. Ἑκάβη με σὺν γυναιξὶν αἰχμαλωτίσιν |
| 1120.2 | ἀπώλεσ’—οὐκ ἀπώλες’ ἀλλὰ μειζόνως. |
| 1120.3 | Αγ. τί φήις; σὺ τοὔργον εἴργασαι τόδ’, ὡς λέγει; |
| 1120.4 | σὺ τόλμαν, Ἑκάβη, τήνδ’ ἔτλης ἀμήχανον; |
| 1120.5 | Πο. ὤμοι, τί λέξεις; ἦ γὰρ ἐγγύς ἐστί που; |
| 1125.1 | σήμηνον, εἰπὲ ποῦ ’σθ’, ἵν’ ἁρπάσας χεροῖν διασπάσωμαι καὶ καθαιμάξω χρόα. |
| 1125.2 | Αγ. οὗτος, τί πάσχεις; Πο. πρὸς θεῶν σε λίσσομαι, |
| 1125.3 | μέθες μ’ ἐφεῖναι τῆιδε μαργῶσαν χέρα. |
| 1125.4 | Αγ. ἴσχ’· ἐκβαλὼν δὲ καρδίας τὸ βάρβαρον |
| 1130.1 | λέγ’, ὡς ἀκούσας σοῦ τε τῆσδέ τ’ ἐν μέρει |
| 1130.2 | κρίνω δικαίως ἄνθ’ ὅτου πάσχεις τάδε. |
| 1130.3 | Πο. λέγοιμ’ ἄν. ἦν τις Πριαμιδῶν νεώτατος, |
| 1130.4 | Πολύδωρος, Ἑκάβης παῖς, ὃν ἐκ Τροίας ἐμοὶ |
| 1130.5 | πατὴρ δίδωσι Πρίαμος ἐν δόμοις τρέφειν, |
| 1135.1 | ὕποπτος ὢν δὴ Τρωϊκῆς ἁλώσεως. |
| 1135.2 | τοῦτον κατέκτειν’· ἄνθ’ ὅτου δ’ ἔκτεινά νιν |
| 1135.3 | ἄκουσον, ὡς εὖ καὶ σοφῆι προμηθίαι. |
| 1135.4 | ἔδεισα μή σοι πολέμιος λειφθεὶς ὁ παῖς |
| 1135.5 | Τροίαν ἀθροίσηι καὶ ξυνοικίσηι πάλιν, |
| 1140.1 | γνόντες δ’ Ἀχαιοὶ ζῶντα Πριαμιδῶν τινα |
| 1140.2 | Φρυγῶν ἐς αἶαν αὖθις ἄρειαν στόλον, |
| 1140.3 | κἄπειτα Θρήικης πεδία τρίβοιεν τάδε |
| 1140.4 | λεηλατοῦντες, γείτοσιν δ’ εἴη κακὸν |
| 1140.5 | Τρώων, ἐν ὧιπερ νῦν, ἄναξ, ἐκάμνομεν. |
| 1145.1 | Ἑκάβη δὲ παιδὸς γνοῦσα θανάσιμον μόρον |
| 1145.2 | λόγωι με τοιῶιδ’ ἤγαγ’, ὡς κεκρυμμένας |
| 1145.3 | θήκας φράσουσα Πριαμιδῶν ἐν Ἰλίωι |
| 1145.4 | χρυσοῦ· μόνον δὲ σὺν τέκνοισί μ’ εἰσάγει |
| 1145.5 | δόμους, ἵν’ ἄλλος μή τις εἰδείη τάδε. ἵζω δὲ κλίνης ἐν μέσωι κάμψας γόνυ· |
| 1145.6 | πολλαὶ δέ, χειρὸς αἱ μὲν ἐξ ἀριστερᾶς, |
| 1145.7 | αἱ δ’ ἔνθεν, ὡς δὴ παρὰ φίλωι Τρώων κόραι |
| 1145.8 | θάκους ἔχουσαι κερκίδ’ Ἠδωνῆς χερὸς |
| 1145.9 | ἤινουν, ὑπ’ αὐγὰς τούσδε λεύσσουσαι πέπλους· |
| 1155.1 | ἄλλαι δὲ κάμακε Θρηικίω θεώμεναι |
| 1155.2 | γυμνόν μ’ ἔθηκαν διπτύχου στολίσματος. |
| 1155.3 | ὅσαι δὲ τοκάδες ἦσαν, ἐκπαγλούμεναι |
| 1155.4 | τέκν’ ἐν χεροῖν ἔπαλλον, ὡς πρόσω πατρὸς |
| 1155.5 | γένοιντο, διαδοχαῖς’ ἀμείβουσαι χερῶν. |
| 1160.1 | κἆιτ’ ἐκ γαληνῶν πῶς δοκεῖς προσφθεγμάτων |
| 1160.2 | εὐθὺς λαβοῦσαι φάσγαν’ ἐκ πέπλων ποθὲν |
| 1160.3 | κεντοῦσι παῖδας, αἱ δὲ πολυπόδων δίκην |
| 1160.4 | ξυναρπάσασαι τὰς ἐμὰς εἶχον χέρας |
| 1160.5 | καὶ κῶλα· παισὶ δ’ ἀρκέσαι χρήιζων ἐμοῖς, |
| 1165.1 | εἰ μὲν πρόσωπον ἐξανισταίην ἐμὸν |
| 1165.2 | κόμης κατεῖχον, εἰ δὲ κινοίην χέρας |
| 1165.3 | πλήθει γυναικῶν οὐδὲν ἤνυτον τάλας. |
| 1165.4 | τὸ λοίσθιον δέ, πῆμα πήματος πλέον, |
| 1165.5 | ἐξειργάσαντο δείν’· ἐμῶν γὰρ ὀμμάτων |
| 1170.1 | πόρπας λαβοῦσαι τὰς ταλαιπώρους κόρας κεντοῦσιν αἱμάσσουσιν· εἶτ’ ἀνὰ στέγας |
| 1170.2 | φυγάδες ἔβησαν. ἐκ δὲ πηδήσας ἐγὼ |
| 1170.3 | θὴρ ὣς διώκω τὰς μιαιφόνους κύνας, |
| 1170.4 | ἅπαντ’ ἐρευνῶν τοῖχον, ὡς κυνηγέτης |
| 1175.1 | βάλλων ἀράσσων. τοιάδε σπεύδων χάριν |
| 1175.2 | πέπονθα τὴν σήν, πολέμιόν γε σὸν κτανών, |
| 1175.3 | Ἀγάμεμνον. ὡς δὲ μὴ μακροὺς τείνω λόγους, |
| 1175.4 | εἴ τις γυναῖκας τῶν πρὶν εἴρηκεν κακῶς |
| 1175.5 | ἢ νῦν λέγων ἔστιν τις ἢ μέλλει λέγειν, |
| 1180.1 | ἅπαντα ταῦτα συντεμὼν ἐγὼ φράσω· |
| 1180.2 | γένος γὰρ οὔτε πόντος οὔτε γῆ τρέφει |
| 1180.3 | τοιόνδ’· ὁ δ’ αἰεὶ ξυντυχὼν ἐπίσταται. |
| 1180.4 | Χο. μηδὲν θρασύνου μηδὲ τοῖς σαυτοῦ κακοῖς |
| 1180.5 | τὸ θῆλυ συνθεὶς ὧδε πᾶν μέμψηι γένος. |
| 1185.1 | [πολλαὶ γὰρ ἡμῶν· αἱ μέν εἰς’ ἐπίφθονοι, |
| 1185.2 | αἱ δ’ εἰς ἀριθμὸν τῶν κακῶν πεφύκαμεν.] |
| 1185.3 | Εκ. Ἀγάμεμνον, ἀνθρώποισιν οὐκ ἐχρῆν ποτε |
| 1185.4 | τῶν πραγμάτων τὴν γλῶσσαν ἰσχύειν πλέον· |
| 1185.5 | ἀλλ’ εἴτε χρήστ’ ἔδρασε χρήστ’ ἔδει λέγειν, |
| 1190.1 | εἴτ’ αὖ πονηρὰ τοὺς λόγους εἶναι σαθρούς, |
| 1190.2 | καὶ μὴ δύνασθαι τἄδικ’ εὖ λέγειν ποτέ. |
| 1190.3 | σοφοὶ μὲν οὖν εἰς’ οἱ τάδ’ ἠκριβωκότες, |
| 1190.4 | ἀλλ’ οὐ δύνανται διὰ τέλους εἶναι σοφοί, |
| 1190.5 | κακῶς δ’ ἀπώλοντ’· οὔτις ἐξήλυξέ πω. |
| 1195.1 | καί μοι τὸ μὲν σὸν ὧδε φροιμίοις ἔχει· |
| 1195.2 | πρὸς τόνδε δ’ εἶμι καὶ λόγοις ἀμείψομαι· |
| 1195.3 | ὃς φὴις Ἀχαιῶν πόνον ἀπαλλάσσων διπλοῦν |
| 1195.4 | Ἀγαμέμνονός θ’ ἕκατι παῖδ’ ἐμὸν κτανεῖν. |
| 1195.5 | ἀλλ’, ὦ κάκιστε, πρῶτον οὔποτ’ ἂν φίλον τὸ βάρβαρον γένοιτ’ ἂν Ἕλλησιν γένος |
| 1195.6 | οὐδ’ ἂν δύναιτο. τίνα δὲ καὶ σπεύδων χάριν |
| 1195.7 | πρόθυμος ἦσθα; πότερα κηδεύσων τινὰ |
| 1195.8 | ἢ συγγενὴς ὢν ἢ τίν’ αἰτίαν ἔχων; |
| 1195.9 | ἢ σῆς ἔμελλον γῆς τεμεῖν βλαστήματα |
| 1205.1 | πλεύσαντες αὖθις; τίνα δοκεῖς πείσειν τάδε; |
| 1205.2 | ὁ χρυσός, εἰ βούλοιο τἀληθῆ λέγειν, |
| 1205.3 | ἔκτεινε τὸν ἐμὸν παῖδα καὶ κέρδη τὰ σά. |
| 1205.4 | ἐπεὶ δίδαξον τοῦτο· πῶς, ὅτ’ εὐτύχει |
| 1205.5 | Τροία, πέριξ δὲ πύργος εἶχ’ ἔτι πτόλιν, |
| 1210.1 | ἔζη τε Πρίαμος Ἕκτορός τ’ ἤνθει δόρυ, |
| 1210.2 | τί οὐ τότ’, εἴπερ τῶιδ’ ἐβουλήθης χάριν |
| 1210.3 | θέσθαι, τρέφων τὸν παῖδα κἀν δόμοις ἔχων |
| 1210.4 | ἔκτεινας ἢ ζῶντ’ ἦλθες Ἀργείοις ἄγων; ἀλλ’ ἡνίχ’ ἡμεῖς οὐκέτ’ ἦμεν ἐν φάει, |
| 1215.1 | καπνὸς δ’ ἐσήμην’ ἄστυ πολεμίοις ὕπο, |
| 1215.2 | ξένον κατέκτας σὴν μολόντ’ ἐφ’ ἑστίαν. |
| 1215.3 | πρὸς τοῖσδε νῦν ἄκουσον ὡς φαίνηι κακός· |
| 1215.4 | χρῆν ς’, εἴπερ ἦσθα τοῖς Ἀχαιοῖσιν φίλος, |
| 1215.5 | τὸν χρυσὸν ὃν φὴις οὐ σὸν ἀλλὰ τοῦδ’ ἔχειν |
| 1220.1 | δοῦναι φέροντα πενομένοις τε καὶ χρόνον |
| 1220.2 | πολὺν πατρώιας γῆς ἀπεξενωμένοις· |
| 1220.3 | σὺ δ’ οὐδὲ νῦν πω σῆς ἀπαλλάξαι χερὸς |
| 1220.4 | τολμᾶις, ἔχων δὲ καρτερεῖς ἔτ’ ἐν δόμοις. |
| 1220.5 | καὶ μὴν τρέφων μὲν ὥς σε παῖδ’ ἐχρῆν τρέφειν |
| 1225.1 | σώσας τε τὸν ἐμόν, εἶχες ἂν καλὸν κλέος· |
| 1225.2 | ἐν τοῖς κακοῖς γὰρ ἁγαθοὶ σαφέστατοι |
| 1225.3 | φίλοι· τὰ χρηστὰ δ’ αὔθ’ ἕκαστ’ ἔχει φίλους. |
| 1225.4 | εἰ δ’ ἐσπάνιζες χρημάτων, ὁ δ’ εὐτύχει, |
| 1225.5 | θησαυρὸς ἄν σοι παῖς ὑπῆρχ’ οὑμὸς μέγας· |
| 1230.1 | νῦν δ’ οὔτ’ ἐκεῖνον ἄνδρ’ ἔχεις σαυτῶι φίλον |
| 1230.2 | χρυσοῦ τ’ ὄνησις οἴχεται παῖδές τε σοὶ |
| 1230.3 | αὐτός τε πράσσεις ὧδε. σοὶ δ’ ἐγὼ λέγω, |
| 1230.4 | Ἀγάμεμνον· εἰ τῶιδ’ ἀρκέσεις, κακὸς φανῆι· |
| 1230.5 | οὔτ’ εὐσεβῆ γὰρ οὔτε πιστὸν οἷς ἐχρῆν, |
| 1235.1 | οὐχ ὅσιον, οὐ δίκαιον εὖ δράσεις ξένον· |
| 1235.2 | αὐτὸν δὲ χαίρειν τοῖς κακοῖς σε φήσομεν τοιοῦτον ὄντα· δεσπότας δ’ οὐ λοιδορῶ. |
| 1235.3 | Χο. φεῦ φεῦ· βροτοῖσιν ὡς τὰ χρηστὰ πράγματα |
| 1235.4 | χρηστῶν ἀφορμὰς ἐνδίδως’ ἀεὶ λόγων. |
| 1240.1 | Αγ. ἀχθεινὰ μέν μοι τἀλλότρια κρίνειν κακά, |
| 1240.2 | ὅμως δ’ ἀνάγκη· καὶ γὰρ αἰσχύνην φέρει |
| 1240.3 | πρᾶγμ’ ἐς χέρας λαβόντ’ ἀπώσασθαι τόδε. |
| 1240.4 | ἐμοὶ δ’, ἵν’ εἰδῆις, οὔτ’ ἐμὴν δοκεῖς χάριν |
| 1240.5 | οὔτ’ οὖν Ἀχαιῶν ἄνδρ’ ἀποκτεῖναι ξένον, |
| 1245.1 | ἀλλ’ ὡς ἔχηις τὸν χρυσὸν ἐν δόμοισι σοῖς. |
| 1245.2 | λέγεις δὲ σαυτῶι πρόσφορ’ ἐν κακοῖσιν ὤν. |
| 1245.3 | τάχ’ οὖν παρ’ ὑμῖν ῥάιδιον ξενοκτονεῖν· |
| 1245.4 | ἡμῖν δέ γ’ αἰσχρὸν τοῖσιν Ἕλλησιν τόδε. |
| 1245.5 | πῶς οὖν σε κρίνας μὴ ἀδικεῖν φύγω ψόγον; οὐκ ἂν δυναίμην. ἀλλ’ ἐπεὶ τὰ μὴ καλὰ |
| 1245.6 | πράσσειν ἐτόλμας, τλῆθι καὶ τὰ μὴ φίλα. |
| 1245.7 | Πο. οἴμοι, γυναικός, ὡς ἔοιχ’, ἡσσώμενος |
| 1245.8 | δούλης ὑφέξω τοῖς κακίοσιν δίκην. |
| 1245.9 | Εκ. οὔκουν δικαίως, εἴπερ εἰργάσω κακά; |
| 1255.1 | Πο. οἴμοι τέκνων τῶνδ’ ὀμμάτων τ’ ἐμῶν τάλας. |
| 1255.2 | Εκ. ἀλγεῖς; τί δ’; ἦ ’μὲ παιδὸς οὐκ ἀλγεῖν δοκεῖς; |
| 1255.3 | Πο. χαίρεις ὑβρίζους’ εἰς ἔμ’, ὦ πανοῦργε σύ. |
| 1255.4 | Εκ. οὐ γάρ με χαίρειν χρή σε τιμωρουμένην; |
| 1255.5 | Πο. ἀλλ’ οὐ τάχ’, ἡνίκ’ ἄν σε ποντία νοτίς ... |
| 1260.1 | Εκ. μῶν ναυστολήσηι γῆς ὅρους Ἑλληνίδος; |
| 1260.2 | Πο. κρύψηι μὲν οὖν πεσοῦσαν ἐκ καρχησίων. |
| 1260.3 | Εκ. πρὸς τοῦ βιαίων τυγχάνουσαν ἁλμάτων; |
| 1260.4 | Πο. αὐτὴ πρὸς ἱστὸν ναὸς ἀμβήσηι ποδί. |
| 1260.5 | Εκ. ὑποπτέροις νώτοισιν ἢ ποίωι τρόπωι; |
| 1265.1 | Πο. κύων γενήσηι πύρς’ ἔχουσα δέργματα. |
| 1265.2 | Εκ. πῶς δ’ οἶσθα μορφῆς τῆς ἐμῆς μετάστασιν; |
| 1265.3 | Πο. ὁ Θρηιξὶ μάντις εἶπε Διόνυσος τάδε. |
| 1265.4 | Εκ. σοὶ δ’ οὐκ ἔχρησεν οὐδὲν ὧν ἔχεις κακῶν; |
| 1265.5 | Πο. οὐ γάρ ποτ’ ἂν σύ μ’ εἷλες ὧδε σὺν δόλωι. |
| 1270.1 | Εκ. θανοῦσα δ’ ἢ ζῶς’ ἐνθάδ’ ἐκπλήσω †βιον†; |
| 1270.2 | Πο. θανοῦσα· τύμβωι δ’ ὄνομα σῶι κεκλήσεται ... |
| 1270.3 | Εκ. μορφῆς ἐπωιδὸν μή τι τῆς ἐμῆς ἐρεῖς; |
| 1270.4 | Πο. κυνὸς ταλαίνης σῆμα, ναυτίλοις τέκμαρ. |
| 1270.5 | Εκ. οὐδὲν μέλει μοι, σοῦ γέ μοι δόντος δίκην. |
| 1275.1 | Πο. καὶ σήν γ’ ἀνάγκη παῖδα Κασσάνδραν θανεῖν. |
| 1275.2 | Εκ. ἀπέπτυς’· αὐτῶι ταῦτα σοὶ δίδωμ’ ἔχειν. |
| 1275.3 | Πο. κτενεῖ νιν ἡ τοῦδ’ ἄλοχος, οἰκουρὸς πικρά. |
| 1275.4 | Εκ. μήπω μανείη Τυνδαρὶς τοσόνδε παῖς. |
| 1275.5 | Πο. καὐτόν γε τοῦτον, πέλεκυν ἐξάρας’ ἄνω. |
| 1280.1 | Αγ. οὗτος σύ, μαίνηι καὶ κακῶν ἐρᾶις τυχεῖν; Πο. κτεῖν’, ὡς ἐν Ἄργει φόνια λουτρά ς’ ἀμμένει. |
| 1280.2 | Αγ. οὐχ ἕλξετ’ αὐτόν, δμῶες, ἐκποδὼν βίαι; |
| 1280.3 | Πο. ἀλγεῖς ἀκούων; Αγ. οὐκ ἐφέξετε στόμα; |
| 1280.4 | Πο. ἐγκλήιετ’· εἴρηται γάρ. Αγ. οὐχ ὅσον τάχος |
| 1285.1 | νήσων ἐρήμων αὐτὸν ἐκβαλεῖτέ ποι, |
| 1285.2 | ἐπείπερ οὕτω καὶ λίαν θρασυστομεῖ; |
| 1285.3 | Ἑκάβη, σὺ δ’, ὦ τάλαινα, διπτύχους νεκροὺς |
| 1285.4 | στείχουσα θάπτε· δεσποτῶν δ’ ὑμᾶς χρεὼν |
| 1285.5 | σκηναῖς πελάζειν, Τρωιάδες· καὶ γὰρ πνοὰς |
| 1290.1 | πρὸς οἶκον ἤδη τάσδε πομπίμους ὁρῶ. |
| 1290.2 | εὖ δ’ ἐς πάτραν πλεύσαιμεν, εὖ δὲ τἀν δόμοις |
| 1290.3 | ἔχοντ’ ἴδοιμεν τῶνδ’ ἀφειμένοι πόνων. |
| 1290.4 | Χο. ἴτε πρὸς λιμένας σκηνάς τε, φίλαι, |
| 1290.5 | τῶν δεσποσύνων πειρασόμεναι |
| 1295 | μόχθων· στερρὰ γὰρ ἀνάγκη. |