eul_wid: buo-aj
ἨλέκτραElectra
Sophocles Electra PDF
| 1 | ΠΑΙΔΑΓΩΓΟΣ |
| 1.1 | Ὦ τοῦ στρατηγήσαντος ἐν Τροίᾳ ποτὲ |
| 1.2 | Ἀγαμέμνονος παῖ, νῦν ἐκεῖν’ ἔξεστί σοι |
| 1.3 | παρόντι λεύσσειν ὧν πρόθυμος ἦσθ’ ἀεί. |
| 1.4 | Τὸ γὰρ παλαιὸν Ἄργος οὑπόθεις τόδε, |
| 5.1 | τῆς οἰστροπλῆγος ἄλσος Ἰνάχου κόρης· |
| 5.2 | αὕτη δ’, Ὀρέστα, τοῦ λυκοκτόνου θεοῦ |
| 5.3 | ἀγορὰ Λύκειος· οὑξ ἀριστερᾶς δ’ ὅδε |
| 5.4 | Ἥρας ὁ κλεινὸς ναός· οἷ δ’ ἱκάνομεν, |
| 5.5 | φάσκειν Μυκήνας τὰς πολυχρύσους ὁρᾶν, |
| 10.1 | πολύφθορόν τε δῶμα Πελοπιδῶν τόδε, |
| 10.2 | ὅθεν σε πατρὸς ἐκ φόνων ἐγώ ποτε |
| 10.3 | πρὸς σῆς ὁμαίμου καὶ κασιγνήτης λαβὼν |
| 10.4 | ἤνεγκα κἀξέσωσα κἀξεθρεψάμην |
| 10.5 | τοσόνδ’ ἐς ἥβης πατρὶ τιμωρὸν φόνου. |
| 15.1 | Νῦν οὖν, Ὀρέστα καὶ σύ, φίλτατε ξένων |
| 15.2 | Πυλάδη, τί χρὴ δρᾶν ἐν τάχει βουλευτέον, |
| 15.3 | ὡς ἡμὶν ἤδη λαμπρὸν ἡλίου σέλας |
| 15.4 | ἑῷα κινεῖ φθέγματ’ ὀρνίθων σαφῆ, |
| 15.5 | μέλαινά τ’ ἄστρων ἐκλέλοιπεν εὐφρόνη. |
| 20.1 | Πρὶν οὖν τιν’ ἀνδρῶν ἐξοδοιπορεῖν στέγης, |
| 20.2 | ξυνάπτετον λόγοισιν· ὡς ἐνταῦθ’ ἴμεν ἵν’ οὐκέτ’ ὀκνεῖν καιρός, ἀλλ’ ἔργων ἀκμή. |
| 20.3 | ΟΡΕΣΤΗΣ |
| 23.1 | Ὦ φίλτατ’ ἀνδρῶν προσπόλων, ὥς μοι σαφῆ |
| 23.2 | σημεῖα φαίνεις ἐσθλὸς εἰς ἡμᾶς γεγώς· |
| 25.1 | ὥσπερ γὰρ ἵππος εὐγενής, κἂν ᾖ γέρων, |
| 25.2 | ἐν τοῖσι δεινοῖς θυμὸν οὐκ ἀπώλεσεν, |
| 25.3 | ἀλλ’ ὀρθὸν οὖς ἵστησιν, ὡσαύτως δὲ σὺ |
| 25.4 | ἡμᾶς τ’ ὀτρύνεις καὐτὸς ἐν πρώτοις ἕπῃ. |
| 25.5 | Τοιγὰρ τὰ μὲν δόξαντα δηλώσω, σὺ δέ, |
| 30.1 | ὀξεῖαν ἀκοὴν τοῖς ἐμοῖς λόγοις διδούς, |
| 30.2 | εἰ μή τι καιροῦ τυγχάνω, μεθάρμοσον. |
| 30.3 | Ἐγὼ γὰρ ἡνίχ’ ἱκόμην τὸ Πυθικὸν |
| 30.4 | μαντεῖον, ὡς μάθοιμ’ ὅτῳ τρόπῳ πατρὶ |
| 30.5 | δίκας ἀροίμην τῶν φονευσάντων πάρα, |
| 35.1 | χρῇ μοι τοιαῦθ’ ὁ Φοῖβος ὧν πεύσῃ τάχα· |
| 35.2 | ἄσκευον αὐτὸν ἀσπίδων τε καὶ στρατοῦ |
| 35.3 | δόλοισι κλέψαι χειρὸς ἐνδίκους σφαγάς. |
| 35.4 | Ὅτ’ οὖν τοιόνδε χρησμὸν εἰσηκούσαμεν, |
| 35.5 | σὺ μὲν μολών, ὅταν σε καιρὸς εἰσάγῃ |
| 40.1 | δόμων ἔσω τῶνδ’, ἴσθι πᾶν τὸ δρώμενον, |
| 40.2 | ὅπως ἂν εἰδὼς ἡμὶν ἀγγείλῃς σαφῆ· |
| 40.3 | οὐ γάρ σε μὴ γήρᾳ τε καὶ χρόνῳ μακρῷ |
| 40.4 | γνῶς’, οὐδ’ ὑποπτεύσουσιν ὧδ’ ἠνθισμένον· |
| 40.5 | λόγῳ δὲ χρῶ τοιῷδ’, ὅτι ξένος μὲν εἶ |
| 45.1 | Φωκεὺς παρ’ ἀνδρὸς Φανοτέως ἥκων· ὁ γὰρ |
| 45.2 | μέγιστος αὐτοῖς τυγχάνει δορυξένων· |
| 45.3 | ἄγγελλε δ’, ὅρκον προστιθείς, ὁθούνεκα |
| 45.4 | τέθνηκ’ Ὀρέστης ἐξ ἀναγκαίας τύχης, |
| 45.5 | ἄθλοισι Πυθικοῖσιν ἐκ τροχηλάτων |
| unit_13.1 | δίφρων κυλισθείς· ὧδ’ ὁ μῦθος ἑστάτω. |
| unit_13.2 | Ἡμεῖς δὲ πατρὸς τύμβον, ὡς ἐφίετο, |
| unit_14.1 | λοιβαῖσι πρῶτον καὶ καρατόμοις χλιδαῖς |
| unit_14.2 | στέψαντες, εἶτ’ ἄψορρον ἥξομεν πάλιν, |
| unit_14.3 | τύπωμα χαλκόπλευρον ἠρμένοι χεροῖν, |
| 55.1 | ὃ καὶ σὺ θάμνοις οἶσθά μοι κεκρυμμένον, |
| 55.2 | ὅπως λόγῳ κλέπτοντες ἡδεῖαν φάτιν |
| 55.3 | φέροιμεν αὐτοῖς, τοὐμὸν ὡς ἔρρει δέμας |
| 55.4 | φλογιστὸν ἤδη καὶ κατηνθρακωμένον. |
| 55.5 | Τί γάρ με λυπεῖ τοῦθ’, ὅταν λόγῳ θανὼν |
| 60.1 | ἔργοισι σωθῶ κἀξενέγκωμαι κλέος; |
| 60.2 | δοκῶ μὲν οὐδὲν ῥῆμα σὺν κέρδει κακόν· |
| 60.3 | ἤδη γὰρ εἶδον πολλάκις καὶ τοὺς σοφοὺς |
| 60.4 | λόγῳ μάτην θνῄσκοντας· εἶθ’, ὅταν δόμους |
| 60.5 | ἔλθωσιν αὖθις, ἐκτετίμηνται πλέον· |
| 65.1 | ὣς κἄμ’ ἐπαυχῶ τῆσδε τῆς φήμης ἄπο |
| 65.2 | δεδορκότ’ ἐχθροῖς ἄστρον ὣς λάμψειν ἔτι. |
| 65.3 | Ἀλλ’, ὦ πατρῴα γῆ θεοί τ’ ἐγχώριοι, |
| 65.4 | δέξασθέ μ’ εὐτυχοῦντα ταῖσδε ταῖς ὁδοῖς, |
| 65.5 | σύ τ’, ὦ πατρῷον δῶμα· σοῦ γὰρ ἔρχομαι |
| 70.1 | δίκῃ καθαρτὴς πρὸς θεῶν ὡρμημένος· |
| 70.2 | καὶ μή μ’ ἄτιμον τῆσδ’ ἀποστείλητε γῆς, |
| 70.3 | ἀλλ’ ἀρχέπλουτον καὶ καταστάτην δόμων· |
| 70.4 | Εἴρηκα μέν νυν ταῦτα· σοὶ δ’ ἤδη, γέρον, |
| 70.5 | τὸ σὸν μελέσθω βάντι φρουρῆσαι χρέος· |
| 75.1 | νὼ δ’ ἔξιμεν· καιρὸς γάρ, ὅσπερ ἀνδράσι |
| 75.2 | μέγιστος ἔργου παντός ἐστ’ ἐπιστάτης. |
| 75.3 | ΗΛ.Ἰώ μοί μοι δύστηνος. |
| 75.4 | ΠΑ.Καὶ μὴν θυρῶν ἔδοξα προσπόλων τινὸς |
| 75.5 | ὑποστενούσης ἔνδον αἰσθέσθαι, τέκνον. |
| 80 | ΟΡ.Ἆρ’ ἐστὶν ἡ δύστηνος Ἠλέκτρα; θέλεις |
| unit_21.1 | μείνωμεν αὐτοῦ κἀνακούσωμεν γόων; |
| unit_21.2 | ΠΑ.Ἥκιστα· μηδὲν πρόσθεν ἢ τὰ Λοξίου |
| unit_21.3 | πειρώμεθ’ ἔρδειν, κἀπὸ τῶνδ’ ἀρχηγετεῖν |
| unit_21.4 | πατρὸς χέοντες λουτρά· ταῦτα γὰρ φέρει |
| 85.1 | νίκην τ’ ἐφ’ ἡμῖν καὶ κράτος τῶν δρωμένων. |
| 85.2 | ΗΛΕΚΤΡΑ |
| 86.1 | Ὦ φάος ἁγνὸν |
| 86.2 | καὶ γῆς ἰσόμοιρ’ ἀήρ, ὥς μοι |
| 86.3 | πολλὰς μὲν θρήνων ᾠδάς, |
| 86.4 | πολλὰς δ’ ἀντήρεις ᾔσθου |
| 90.1 | στέρνων πλαγὰς αἱμασσομένων, |
| 90.2 | ὁπόταν δνοφερὰ νὺξ ὑπολειφθῇ· |
| 90.3 | τὰ δὲ παννυχίδων ἤδη στυγεραὶ |
| 90.4 | ξυνίσας’ εὐναὶ μογερῶν οἴκων, |
| 90.5 | ὅσα τὸν δύστηνον ἐμὸν θρηνῶ |
| 95.1 | πατέρ’, ὃν κατὰ μὲν βάρβαρον αἶαν |
| 95.2 | φοίνιος Ἄρης οὐκ ἐξένισεν, |
| 95.3 | μήτηρ δ’ ἡμὴ χὠ κοινολεχὴς |
| 95.4 | Αἴγισθος, ὅπως δρῦν ὑλοτόμοι, |
| 95.5 | σχίζουσι κάρα φονίῳ πελέκει· |
| unit_26.1 | κοὐδεὶς τούτων οἶκτος ἀπ’ ἄλλης |
| unit_26.2 | ἢ ’μοῦ φέρεται, σοῦ, πάτερ, οὕτως |
| unit_26.3 | ἀδίκως οἰκτρῶς τε θανόντος. |
| unit_26.4 | Ἀλλ’ οὐ μὲν δὴ |
| unit_26.5 | λήξω θρήνων στυγερῶν τε γόων, |
| 105.1 | ἔστ’ ἂν παμφεγγεῖς ἄστρων |
| 105.2 | ῥιπάς, λεύσσω δὲ τόδ’ ἦμαρ, |
| 105.3 | μὴ οὐ τεκνολέτειρ’ ὥς τις ἀηδὼν |
| unit_28.1 | ἐπὶ κωκυτῷ τῶνδε πατρῴων |
| unit_28.2 | πρὸ θυρῶν ἠχὼ πᾶσι προφωνεῖν· |
| 110.1 | ὦ δῶμ’ Ἀΐδου καὶ Περσεφόνης, |
| 110.2 | ὦ χθόνι’ Ἑρμῆ καὶ πότνι’ Ἀρά, |
| 110.3 | σεμναί τε θεῶν παῖδες Ἐρινύες, |
| 110.4 | αἳ τοὺς ἀδίκως θνῄσκοντας ὁρᾶθ’, |
| 110.5 | αἳ τοὺς εὐνὰς ὑποκλεπτομένους, |
| 115.1 | ἔλθετ’, ἀρήξατε, τείσασθε πατρὸς |
| 115.2 | φόνον ἡμετέρου, |
| 115.3 | καί μοι τὸν ἐμὸν πέμψατ’ ἀδελφόν· |
| 115.4 | μούνη γὰρ ἄγειν οὐκέτι σωκῶ |
| 120 | λύπης ἀντίρροπον ἄχθος. |
| 120 | ΧΟΡΟΣ |
| 121.1 | Ὦ παῖ, παῖ δυστανοτάταςStr. 1. |
| 121.2 | Ἠλέκτρα ματρός, τίν’ ἀεὶ |
| 121.3 | τάκεις ὧδ’ ἀκόρεστον οἰμωγὰν |
| 121.4 | τὸν πάλαι ἐκ δολερᾶς ἀθεώτατα |
| 125.1 | ματρὸς ἁλόντ’ ἀπάταις Ἀγαμέμνονα |
| 125.2 | κακᾷ τε χειρὶ πρόδοτον; ὡς ὁ τάδε πορὼν |
| 125.3 | ὄλοιτ’, εἴ μοι θέμις τάδ’ αὐδᾶν. |
| 125.4 | ΗΛ.Ὦ γενέθλα γενναίων, |
| 125.5 | ἥκετ’ ἐμῶν καμάτων παραμύθιον· |
| 130.1 | οἶδά τε καὶ ξυνίημι τάδ’, οὔ τί με |
| 130.2 | φυγγάνει· οὐδ’ ἐθέλω προλιπεῖν τόδε, |
| 130.3 | μὴ οὐ τὸν ἐμὸν στενάχειν πατέρ’ ἄθλιον. |
| 134 | Ἀλλ’, ὦ παντοίας φιλότητος ἀμειβόμεναι χάριν, |
| 135 | ἐᾶτέ μ’ ὧδ’ ἀλύειν, |
| unit_38.1 | αἰαῖ, ἱκνοῦμαι. |
| unit_38.2 | ΧΟ.Ἀλλ’ οὔτοι τόν γ’ ἐξ ἈΐδαAnt. 1. |
| unit_38.3 | παγκοίνου λίμνας πατέρ’ ἀν‐ |
| unit_38.4 | στάσεις οὔτε γόοισιν οὔτ’ ἄνταις. |
| 140.1 | Ἀλλ’ ἀπὸ τῶν μετρίων ἐπ’ ἀμήχανον |
| 140.2 | ἄλγος ἀεὶ στενάχουσα διόλλυσαι |
| 140.3 | ἐν οἷς ἀνάλυσίς ἐστιν οὐδεμία κακῶν· |
| 140.4 | τί μοι τῶν δυσφόρων ἐφίῃ; |
| 145.1 | ΗΛ.Νήπιος ὃς τῶν οἰκτρῶς |
| 145.2 | οἰχομένων γονέων ἐπιλάθεται· |
| 145.3 | ἀλλ’ ἐμέ γ’ ἁ στονόεσς’ ἄραρεν φρένας, |
| 145.4 | ἃ Ἴτυν, αἰὲν Ἴτυν ὀλοφύρεται, |
| 145.5 | ὄρνις ἀτυζομένα, Διὸς ἄγγελος. |
| unit_41.1 | Ἰὼ παντλάμων Νιόβα, σὲ δ’ ἔγωγε νέμω θεόν, |
| unit_41.2 | ἅτ’ ἐν τάφῳ πετραίῳ, |
| unit_41.3 | αἰαῖ, δακρύεις. |
| 152.1 | ΧΟ.Οὔτοι σοὶ μούνᾳ, τέκνον,Str. 2. |
| 152.2 | ἄχος ἐφάνη βροτῶν, |
| 155.1 | πρὸς ὅ τι σὺ τῶν ἔνδον εἶ περισσά, |
| 155.2 | οἷς ὁμόθεν εἶ καὶ γονᾷ ξύναιμος, |
| 155.3 | οἵα Χρυσόθεμις ζώει καὶ Ἰφιάνασσα, |
| 159 | κρυπτᾷ τ’ ἀχέων ἐν ἥβᾳ |
| 160.1 | ὄλβιος, ὃν ἁ κλεινὰ |
| 160.2 | γᾶ ποτε Μυκηναίων |
| 160.3 | δέξεται εὐπατρίδαν, Διὸς εὔφρονι |
| 160.4 | λήματι μολόντα τάνδε γᾶν Ὀρέσταν. |
| 160.5 | ΗΛ.Ὅν γ’ ἐγὼ ἀκάματα προσμένους’, ἄτεκνος, |
| 165 | τάλαιν’, ἀνύμφευτος, αἰὲν οἰχνῶ, |
| 167.1 | δάκρυσι μυδαλέα, τὸν ἀνήνυτον |
| 167.2 | οἶτον ἔχουσα κακῶν· ὁ δὲ λάθεται |
| 167.3 | ὧν τ’ ἔπαθ’ ὧν τ’ ἐδάη· τί γὰρ οὐκ ἐμοὶ |
| 170.1 | ἔρχεται ἀγγελίας ἀπατώμενον; |
| 170.2 | ἀεὶ μὲν γὰρ ποθεῖ, |
| 170.3 | ποθῶν δ’ οὐκ ἀξιοῖ φανῆναι. |
| 172.1 | ΧΟ.Θάρσει μοι, θάρσει, τέκνον·Ant. 2. |
| 172.2 | ἔτι μέγας οὐρανῷ |
| 175.1 | Ζεύς, ὃς ἐφορᾷ πάντα καὶ κρατύνει· |
| 175.2 | ᾧ τὸν ὑπεραλγῆ χόλον νέμουσα, |
| 175.3 | μήθ’ οἷς ἐχθαίρεις ὑπεράχθεο μήτ’ ἐπιλάθου. |
| 179 | Χρόνος γὰρ εὐμαρὴς θεός· |
| 180.1 | οὔτε γὰρ ὁ τὰν Κρῖσαν |
| 180.2 | βούνομον ἔχων ἀκτὰν |
| 180.3 | παῖς Ἀγαμεμνονίδας ἀπερίτροπος, |
| 180.4 | οὔθ’ ὁ παρὰ τὸν Ἀχέροντα θεὸς ἀνάσσων. |
| 185.1 | ΗΛ.Ἀλλ’ ἐμὲ μὲν ὁ πολὺς ἀπολέλοιπεν ἤδη |
| 185.2 | βίοτος ἀνέλπιστος, οὐδ’ ἔτ’ ἀρκῶ· |
| 185.3 | ἅτις ἄνευ τοκέων κατατάκομαι, |
| 185.4 | ἇς φίλος οὔτις ἀνὴρ ὑπερίσταται, |
| 185.5 | ἀλλ’ ἁπερεί τις ἔποικος ἀναξία |
| 190.1 | οἰκονομῶ θαλάμους πατρός, ὧδε μὲν |
| 190.2 | ἀεικεῖ σὺν στολᾷ, |
| unit_55.1 | κεναῖς δ’ ἀμφίσταμαι τραπέζαις. |
| unit_55.2 | ΧΟ.Οἰκτρὰ μὲν νόστοις αὐδά,Str. 3. |
| unit_55.3 | οἰκτρὰ δ’ ἐν κοίταις πατρῴαις, |
| 195.1 | ὅτε οἱ παγχάλκων ἀνταία |
| 195.2 | γενύων ὡρμάθη πλαγά. |
| 195.3 | Δόλος ἦν ὁ φράσας, ἔρος ὁ κτείνας, |
| 195.4 | δεινὰν δεινῶς προφυτεύσαντες |
| 195.5 | μορφάν, εἴτ’ οὖν θεὸς εἴτε βροτῶν |
| unit_57.1 | ἦν ὁ ταῦτα πράσσων. |
| unit_57.2 | ΗΛ.Ὦ πασᾶν κείνα πλέον ἁμέρα |
| unit_57.3 | ἐλθοῦς’ ἐχθίστα δή μοι· |
| unit_57.4 | ὦ νύξ, ὦ δείπνων ἀρρήτων |
| unit_57.5 | ἔκπαγλ’ ἄχθη· |
| 205.1 | τοὺς ἐμὸς ἴδε πατὴρ |
| 205.2 | θανάτους αἰκεῖς διδύμαιν χειροῖν, |
| 205.3 | αἳ τὸν ἐμὸν εἷλον βίον |
| 205.4 | πρόδοτον, αἵ μ’ ἀπώλεσαν· |
| 205.5 | οἷς θεὸς ὁ μέγας Ὀλύμπιος |
| 210.1 | ποίνιμα πάθεα παθεῖν πόροι, |
| 210.2 | μηδέ ποτ’ ἀγλαΐας ἀποναίατο |
| 210.3 | τοιάδ’ ἀνύσαντες ἔργα. |
| 212.1 | ΧΟ.Φράζου μὴ πόρσω φωνεῖν·Ant. 3. |
| 212.2 | οὐ γνώμαν ἴσχεις ἐξ οἵων |
| 215.1 | τὰ παρόντ’ οἰκείας εἰς ἄτας |
| 215.2 | ἐμπίπτεις οὕτως αἰκῶς; |
| 215.3 | Πολὺ γάρ τι κακῶν ὑπερεκτήσω, |
| 215.4 | σᾷ δυσθύμῳ τίκτους’ αἰεὶ |
| 215.5 | ψυχᾷ πολέμους· τὰ δὲ τοῖς δυνατοῖς |
| 220.1 | οὐκ ἐριστὰ πλάθειν. |
| 220.2 | ΗΛ.Δεινοῖς ἠναγκάσθην, δεινοῖς· |
| 220.3 | ἔξοιδ’, οὐ λάθει μ’ ὀργά. |
| 220.4 | Ἀλλ’—ἐν γὰρ δεινοῖς οὐ σχήσω |
| 220.5 | ταύτας ἄτας, |
| 225.1 | ὄφρα με βίος ἔχῃ· |
| 225.2 | τίνι γάρ ποτ’ ἄν, ὦ φιλία γενέθλα, |
| 225.3 | πρόσφορον ἀκούσαιμ’ ἔπος, |
| 225.4 | τίνι φρονοῦντι καίρια; |
| 225.5 | ἄνετέ μ’, ἄνετε, παράγοροι· |
| 230.1 | τάδε γὰρ ἄλυτα κεκλήσεται· |
| 230.2 | οὐδέ ποτ’ ἐκ καμάτων ἀποπαύσομαι |
| 230.3 | ἀνάριθμος ὧδε θρήνων. |
| 232.1 | ΧΟ.Ἀλλ’ οὖν εὐνοίᾳ γ’ αὐδῶ,Epode. |
| 232.2 | μάτηρ ὡσεί τις πιστά, |
| 235.1 | μὴ τίκτειν ς’ ἄταν ἄταις. |
| 235.2 | ΗΛ.Καὶ τί μέτρον κακότατος ἔφυ; φέρε, |
| 235.3 | πῶς ἐπὶ τοῖς φθιμένοις ἀμελεῖν καλόν; |
| 235.4 | ἐν τίνι τοῦτ’ ἔβλαστ’ ἀνθρώπων; |
| 235.5 | Μήτ’ εἴην ἔντιμος τούτοις, |
| 240.1 | μήτ’, εἴ τῳ πρόσκειμαι χρηστῷ, |
| 240.2 | ξυνναίοιμ’ εὔκηλος, γονέων |
| 240.3 | ἐκτίμους ἴσχουσα πτέρυγας |
| 240.4 | ὀξυτόνων γόων. |
| 240.5 | Εἰ γὰρ ὁ μὲν θανὼν γᾶ τε καὶ οὐδὲν ὢν |
| 245.1 | κείσεται τάλας, οἱ δὲ μὴ πάλιν |
| 245.2 | δώσους’ ἀντιφόνους δίκας, |
| 245.3 | ἔρροι τ’ ἂν αἰδὼς ἁπάν‐ |
| unit_69.1 | των τ’ εὐσέβεια θνατῶν. |
| unit_69.2 | ΧΟ.Ἐγὼ μέν, ὦ παῖ, καὶ τὸ σὸν σπεύδους’ ἅμα |
| unit_69.3 | καὶ τοὐμὸν αὐτῆς ἦλθον· εἰ δὲ μὴ καλῶς |
| unit_69.4 | λέγω, σὺ νίκα· σοὶ γὰρ ἑψόμεσθ’ ἅμα. |
| unit_69.5 | ΗΛ.Αἰσχύνομαι μέν, ὦ γυναῖκες, εἰ δοκῶ |
| 255.1 | πολλοῖσι θρήνοις δυσφορεῖν ὑμῖν ἄγαν· |
| 255.2 | ἀλλ’ ἡ βία γὰρ ταῦτ’ ἀναγκάζει με δρᾶν, |
| 255.3 | σύγγνωτε· πῶς γὰρ ἥτις εὐγενὴς γυνή, |
| 255.4 | πατρῷ’ ὁρῶσα πήματ’, οὐ δρῴη τάδ’ ἄν, |
| 255.5 | ἁγὼ κατ’ ἦμαρ καὶ κατ’ εὐφρόνην ἀεὶ |
| 260.1 | θάλλοντα μᾶλλον ἢ καταφθίνονθ’ ὁρῶ; |
| 260.2 | ᾗ πρῶτα μὲν τὰ μητρὸς ἥ μ’ ἐγείνατο |
| 260.3 | ἔχθιστα συμβέβηκεν· εἶτα δώμασιν |
| 260.4 | ἐν τοῖς ἐμαυτῆς τοῖς φονεῦσι τοῦ πατρὸς |
| 260.5 | ξύνειμι, κἀκ τῶνδ’ ἄρχομαι, κἀκ τῶνδέ μοι |
| 265.1 | λαβεῖν θ’ ὁμοίως καὶ τὸ τητᾶσθαι πέλει. |
| 265.2 | Ἔπειτα ποίας ἡμέρας δοκεῖς μ’ ἄγειν, |
| 265.3 | ὅταν θρόνοις Αἴγισθον ἐνθακοῦντ’ ἴδω |
| 265.4 | τοῖσιν πατρῴοις, εἰσίδω δ’ ἐσθήματα |
| 265.5 | φοροῦντ’ ἐκείνῳ ταὐτὰ καὶ παρεστίους |
| 270.1 | σπένδοντα λοιβὰς ἔνθ’ ἐκεῖνον ὤλεσεν; |
| 270.2 | ἴδω δὲ τούτων τὴν τελευταίαν ὕβριν, |
| 270.3 | τὸν αὐτοφόντην ἡμὶν ἐν κοίτῃ πατρὸς |
| 270.4 | ξὺν τῇ ταλαίνῃ μητρί, μητέρ’ εἰ χρεὼν |
| 270.5 | ταύτην προσαυδᾶν τῷδε συγκοιμωμένην. |
| 275.1 | Ἣ δ’ ὧδε τλήμων ὥστε τῷ μιάστορι |
| 275.2 | ξύνεστ’, Ἐρινὺν οὔτιν’ ἐκφοβουμένη· |
| 275.3 | ἀλλ’ ὥσπερ ἐγγελῶσα τοῖς ποιουμένοις, |
| unit_75.1 | εὑροῦς’ ἐκείνην ἡμέραν ἐν ᾗ τότε |
| unit_75.2 | πατέρα τὸν ἀμὸν ἐκ δόλου κατέκτανεν, |
| 280.1 | ταύτῃ χοροὺς ἵστησι καὶ μηλοσφαγεῖ |
| 280.2 | θεοῖσιν ἔμμην’ ἱερὰ τοῖς σωτηρίοις. |
| 280.3 | Ἐγὼ δ’ ὁρῶς’ ἡ δύσμορος κατὰ στέγας |
| 280.4 | κλαίω, τέτηκα, κἀπικωκύω πατρὸς |
| 280.5 | τὴν δυστάλαιναν δαῖτ’ ἐπωνομασμένην |
| 285.1 | αὐτὴ πρὸς αὑτήν· οὐδὲ γὰρ κλαῦσαι πάρα |
| 285.2 | τοσόνδ’ ὅσον μοι θυμὸς ἡδονὴν φέρει. |
| 285.3 | Αὕτη γὰρ ἡ λόγοισι γενναία γυνὴ |
| 285.4 | φωνοῦσα τοιάδ’ ἐξονειδίζει κακά· |
| 285.5 | «Ὦ δύσθεον μίσημα, σοὶ μόνῃ πατὴρ |
| 290.1 | τέθνηκεν; ἄλλος δ’ οὔτις ἐν πένθει βροτῶν; |
| 290.2 | κακῶς ὄλοιο, μηδέ ς’ ἐκ γόων ποτὲ |
| 290.3 | τῶν νῦν ἀπαλλάξειαν οἱ κάτω θεοί.» |
| 290.4 | Τάδ’ ἐξυβρίζει, πλὴν ὅταν κλύῃ τινὸς |
| 290.5 | ἥξοντ’ Ὀρέστην, τηνικαῦτα δ’ ἐμμανὴς |
| 295.1 | βοᾷ παραστᾶς’· «Οὐ σύ μοι τῶνδ’ αἰτία; |
| 295.2 | οὐ σὸν τόδ’ ἐστὶ τοὔργον, ἥτις ἐκ χερῶν |
| 295.3 | κλέψας’ Ὀρέστην τῶν ἐμῶν ὑπεξέθου; |
| 295.4 | ἀλλ’ ἴσθι τοι τείσουσά γ’ ἀξίαν δίκην.» |
| 295.5 | Τοιαῦθ’ ὑλακτεῖ, σὺν δ’ ἐποτρύνει πέλας |
| unit_80.1 | ὁ κλεινὸς αὐτῇ ταῦτα νυμφίος παρών, |
| unit_80.2 | ὁ πάντ’ ἄναλκις οὗτος, ἡ πᾶσα βλάβη, |
| unit_80.3 | ὁ σὺν γυναιξὶ τὰς μάχας ποιούμενος. |
| unit_80.4 | Ἐγὼ δ’, Ὀρέστην τῶνδε προσμένους’ ἀεὶ |
| unit_80.5 | παυστῆρ’ ἐφήξειν, ἡ τάλαιν’ ἀπόλλυμαι· |
| 305 | μέλλων γὰρ αἰεὶ δρᾶν τι τὰς οὔσας τέ μου |
| unit_82.1 | καὶ τὰς ἀπούσας ἐλπίδας διέφθορεν. |
| unit_82.2 | Ἐν οὖν τοιούτοις οὔτε σωφρονεῖν, φίλαι, |
| unit_82.3 | οὔτ’ εὐσεβεῖν πάρεστιν· ἀλλ’ ἐν τοῖς κακοῖς |
| unit_82.4 | πολλή ’στ’ ἀνάγκη κἀπιτηδεύειν κακά. |
| 310.1 | ΧΟ.Φέρ’ εἰπέ, πότερον ὄντος Αἰγίσθου πέλας |
| 310.2 | λέγεις τάδ’ ἡμῖν, ἢ βεβῶτος ἐκ δόμων; |
| 310.3 | ΗΛ.Ἦ κάρτα· μὴ δόκει μ’ ἄν, εἴπερ ἦν πέλας, |
| 310.4 | θυραῖον οἰχνεῖν· νῦν δ’ ἀγροῖσι τυγχάνει. |
| 310.5 | ΧΟ.Ἦ κἂν ἐγὼ θαρσοῦσα μᾶλλον ἐς λόγους |
| 315.1 | τοὺς σοὺς ἱκοίμην, εἴπερ ὧδε ταῦτ’ ἔχει. |
| 315.2 | ΗΛ.Ὡς νῦν ἀπόντος ἱστόρει τί σοι φίλον. |
| 315.3 | ΧΟ.Καὶ δή ς’ ἐρωτῶ. Τοῦ κασιγνήτου τί φῄς, |
| 315.4 | ἥξοντος ἢ μέλλοντος; εἰδέναι θέλω. |
| 315.5 | ΗΛ.Φησίν γε· φάσκων δ’ οὐδὲν ὧν λέγει ποεῖ. |
| 320.1 | ΧΟ.Φιλεῖ γὰρ ὀκνεῖν πρᾶγμ’ ἀνὴρ πράσσων μέγα. |
| 320.2 | ΗΛ.Καὶ μὴν ἔγωγ’ ἔσως’ ἐκεῖνον οὐκ ὄκνῳ. |
| 320.3 | ΧΟ.Θάρσει· πέφυκεν ἐσθλὸς ὥστ’ ἀρκεῖν φίλοις. |
| 320.4 | ΗΛ.Πέποιθ’, ἐπεί τἂν οὐ μακρὰν ἔζων ἐγώ. |
| 320.5 | ΧΟ.Μὴ νῦν ἔτ’ εἴπῃς μηδέν· ὡς δόμων ὁρῶ |
| 325.1 | τὴν σὴν ὅμαιμον, ἐκ πατρὸς ταὐτοῦ φύσιν, |
| 325.2 | Χρυσόθεμιν, ἔκ τε μητρός, ἐντάφια χεροῖν |
| 325.3 | φέρουσαν, οἷα τοῖς κάτω νομίζεται. |
| 327 | ΧΡΥΣΟΘΕΜΙΣ |
| 328.1 | Τίν’ αὖ σὺ τήνδε πρὸς θυρῶνος ἐξόδοις |
| 328.2 | ἐλθοῦσα φωνεῖς, ὦ κασιγνήτη, φάτιν, |
| 330 | κοὐδ’ ἐν χρόνῳ μακρῷ διδαχθῆναι θέλεις |
| unit_90.1 | θυμῷ ματαίῳ μὴ χαρίζεσθαι κενά; |
| unit_90.2 | Καίτοι τοσοῦτόν γ’ οἶδα κἀμαυτὴν ὅτι |
| unit_90.3 | ἀλγῶ ’πὶ τοῖς παροῦσιν· ὥστ’ ἄν, εἰ σθένος |
| unit_90.4 | λάβοιμι, δηλώσαιμ’ ἂν οἷ’ αὐτοῖς φρονῶ· |
| 335.1 | νῦν δ’ ἐν κακοῖς μοι πλεῖν ὑφειμένῃ δοκεῖ, |
| 335.2 | καὶ μὴ δοκεῖν μὲν δρᾶν τι, πημαίνειν δὲ μή· |
| 335.3 | τοιαῦτα δ’ ἄλλα καὶ σὲ βούλομαι ποεῖν. |
| 335.4 | Καίτοι τὸ μὲν δίκαιον οὐχ ᾗ ’γὼ λέγω, |
| 335.5 | ἀλλ’ ᾗ σὺ κρίνεις· εἰ δ’ ἐλευθέραν με δεῖ |
| 340.1 | ζῆν, τῶν κρατούντων ἐστὶ πάντ’ ἀκουστέα· |
| 340.2 | ΗΛ.Δεινόν γέ ς’ οὖσαν πατρὸς οὗ σὺ παῖς ἔφυς |
| 340.3 | κείνου λελῆσθαι, τῆς δὲ τικτούσης μέλειν. |
| 340.4 | Ἅπαντα γάρ σοι τἀμὰ νουθετήματα |
| 340.5 | κείνης διδακτὰ κοὐδὲν ἐκ σαυτῆς λέγεις. |
| 345.1 | Ἔπειθ’ ἑλοῦ γε θάτερ’, ἢ φρονεῖν κακῶς, |
| 345.2 | ἢ τῶν φίλων φρονοῦσα μὴ μνήμην ἔχειν· |
| 345.3 | ἥτις λέγεις μὲν ἀρτίως ὡς, εἰ λάβοις |
| 345.4 | σθένος, τὸ τούτων μῖσος ἐκδείξειας ἄν· |
| 345.5 | ἐμοῦ δὲ πατρὶ πάντα τιμωρουμένης |
| unit_94.1 | οὔτε ξυνέρδεις τήν τε δρῶσαν ἐκτρέπεις· |
| unit_94.2 | οὐ ταῦτα πρὸς κακοῖσι δειλίαν ἔχει; |
| unit_94.3 | Ἐπεὶ δίδαξον, ἢ μάθ’ ἐξ ἐμοῦ, τί μοι |
| unit_94.4 | κέρδος γένοιτ’ ἂν τῶνδε ληξάσῃ γόων. |
| unit_94.5 | Οὐ ζῶ; κακῶς μέν, οἶδ’, ἐπαρκούντως δ’ ἐμοί· |
| 355.1 | λυπῶ δὲ τούτους, ὥστε τῷ τεθνηκότι |
| 355.2 | τιμὰς προσάπτειν, εἴ τις ἔστ’ ἐκεῖ χάρις. |
| 355.3 | Σὺ δ’ ἡμὶν ἡ μισοῦσα μισεῖς μὲν λόγῳ, |
| 355.4 | ἔργῳ δὲ τοῖς φονεῦσι τοῦ πατρὸς ξύνει. |
| 355.5 | Ἐγὼ μὲν οὖν οὐκ ἄν ποτ’, οὐδ’ εἴ μοι τὰ σὰ |
| 360.1 | μέλλοι τις οἴσειν δῶρ’, ἐφ’ οἷσι νῦν χλιδᾷς, |
| 360.2 | τούτοις ὑπεικάθοιμι· σοὶ δὲ πλουσία |
| 360.3 | τράπεζα κείσθω καὶ περιρρείτω βίος· |
| 360.4 | ἐμοὶ γὰρ ἔστω τοὐμὲ μὴ λυπεῖν μόνον |
| 360.5 | βόσκημα· τῆς σῆς δ’ οὐκ ἐρῶ τιμῆς τυχεῖν, |
| 365.1 | οὐδ’ ἂν σύ, σώφρων γ’ οὖσα. Νῦν δ’ ἐξὸν πατρὸς |
| 365.2 | πάντων ἀρίστου παῖδα κεκλῆσθαι, καλοῦ |
| 365.3 | τῆς μητρός· οὕτω γὰρ φανῇ πλείστοις κακή, |
| 365.4 | θανόντα πατέρα καὶ φίλους προδοῦσα σούς. |
| 365.5 | ΧΟ.Μηδὲν πρὸς ὀργήν, πρὸς θεῶν· ὡς τοῖς λόγοις |
| 370.1 | ἔνεστιν ἀμφοῖν κέρδος, εἰ σὺ μὲν μάθοις |
| 370.2 | τοῖς τῆσδε χρῆσθαι, τοῖς δὲ σοῖς αὕτη πάλιν. |
| 370.3 | ΧΡ.Ἐγὼ μέν, ὦ γυναῖκες, ἠθάς εἰμί πως |
| 370.4 | τῶν τῆσδε μύθων· οὐδ’ ἂν ἐμνήσθην ποτέ, |
| 370.5 | εἰ μὴ κακὸν μέγιστον εἰς αὐτὴν ἰὸν |
| 375.1 | ἤκους’, ὃ ταύτην τῶν μακρῶν σχήσει γόων. |
| 375.2 | ΗΛ.Φέρ’ εἰπὲ δὴ τὸ δεινόν· εἰ γὰρ τῶνδέ μοι |
| 375.3 | μεῖζόν τι λέξεις, οὐκ ἂν ἀντείποιμ’ ἔτι. |
| 375.4 | ΧΡ.Ἀλλ’ ἐξερῶ σοι πᾶν ὅσον κάτοιδ’ ἐγώ· |
| 375.5 | μέλλουσι γάρ ς’, εἰ τῶνδε μὴ λήξεις γόων, |
| 380.1 | ἐνταῦθα πέμψειν ἔνθα μήποθ’ ἡλίου |
| 380.2 | φέγγος προσόψει, ζῶσα δ’ ἐν κατηρεφεῖ |
| 380.3 | στέγῃ χθονὸς τῆσδ’ ἐκτὸς ὑμνήσεις κακά. |
| 380.4 | Πρὸς ταῦτα φράζου καί με μή ποθ’ ὕστερον |
| 380.5 | παθοῦσα μέμψῃ· νῦν γὰρ ἐν καλῷ φρονεῖν. |
| 385.1 | ΗΛ.Ἦ ταῦτα δή με καὶ βεβούλευνται ποεῖν; |
| 385.2 | ΧΡ.Μάλισθ’· ὅταν περ οἴκαδ’ Αἴγισθος μόλῃ. |
| unit_102.1 | ΗΛ.Ἀλλ’ ἐξίκοιτο τοῦδέ γ’ οὕνεκ’ ἐν τάχει. |
| unit_102.2 | ΧΡ.Τίν’, ὦ τάλαινα, τόνδ’ ἐπηράσω λόγον; |
| unit_102.3 | ΗΛ.Ἐλθεῖν ἐκεῖνον, εἴ τι τῶνδε δρᾶν νοεῖ. |
| 390.1 | ΧΡ.Ὅπως πάθῃς τί χρῆμα; ποῦ ποτ’ εἶ φρενῶν; |
| 390.2 | ΗΛ.Ὅπως ἀφ’ ὑμῶν ὡς προσώτατ’ ἐκφύγω. |
| 390.3 | ΧΡ.Βίου δὲ τοῦ παρόντος οὐ μνείαν ἔχεις; |
| 390.4 | ΗΛ.Καλὸς γὰρ οὑμὸς βίοτος ὥστε θαυμάσαι. |
| 390.5 | ΧΡ.Ἀλλ’ ἦν ἄν, εἰ σύ γ’ εὖ φρονεῖν ἠπίστασο. |
| 395.1 | ΗΛ.Μή μ’ ἐκδίδασκε τοῖς φίλοις εἶναι κακήν. |
| 395.2 | ΧΡ.Ἀλλ’ οὐ διδάσκω· τοῖς κρατοῦσι δ’ εἰκαθεῖν. |
| 395.3 | ΗΛ.Σὺ ταῦτα θώπευ’· οὐκ ἐμοὺς τρόπους λέγεις. |
| 395.4 | ΧΡ.Καλόν γε μέντοι μὴ ’ξ ἀβουλίας πεσεῖν. |
| 395.5 | ΗΛ.Πεσούμεθ’, εἰ χρή, πατρὶ τιμωρούμενοι. |
| unit_105.1 | ΧΡ.Πατὴρ δὲ τούτων, οἶδα, συγγνώμην ἔχει. |
| unit_105.2 | ΗΛ.Ταῦτ’ ἐστὶ τἄπη πρὸς κακῶν ἐπαινέσαι. |
| unit_105.3 | ΧΡ.Σὺ δ’ οὐχὶ πείσῃ καὶ συναινέσεις ἐμοί; |
| unit_105.4 | ΗΛ.Οὐ δῆτα· μή πω νοῦ τοσόνδ’ εἴην κενή. |
| unit_105.5 | ΧΡ.Χωρήσομαι τἄρ’ οἷπερ ἐστάλην ὁδοῦ. |
| 405.1 | ΗΛ.Ποῖ δ’ ἐμπορεύῃ; τῷ φέρεις τάδ’ ἔμπυρα; |
| 405.2 | ΧΡ.Μήτηρ με πέμπει πατρὶ τυμβεῦσαι χοάς. |
| 405.3 | ΗΛ.Πῶς εἶπας; ἦ τῷ δυσμενεστάτῳ βροτῶν; |
| 405.4 | ΧΡ.Ὃν ἔκταν’ αὐτή· τοῦτο γὰρ λέξαι θέλεις. |
| 405.5 | ΗΛ.Ἐκ τοῦ φίλων πεισθεῖσα; τῷ τοῦτ’ ἤρεσεν; |
| 410.1 | ΧΡ.Ἐκ δείματός του νυκτέρου, δοκεῖν ἐμοί. |
| 410.2 | ΗΛ.Ὦ θεοὶ πατρῷοι, συγγένεσθέ γ’ ἀλλὰ νῦν. |
| 410.3 | ΧΡ.Ἔχεις τι θάρσος τοῦδε τοῦ τάρβους πέρι; |
| unit_108.1 | ΗΛ.Εἴ μοι λέγεις τὴν ὄψιν, εἴποιμ’ ἂν τότε. |
| unit_108.2 | ΧΡ.Ἀλλ’ οὐ κάτοιδα πλὴν ἐπὶ σμικρὸν φράσαι. |
| 415.1 | ΗΛ.Λέγ’ ἀλλὰ τοῦτο· πολλά τοι σμικροὶ λόγοι |
| 415.2 | ἔσφηλαν ἤδη καὶ κατώρθωσαν βροτούς. |
| 415.3 | ΧΡ.Λόγος τις αὐτήν ἐστιν εἰσιδεῖν πατρὸς |
| 415.4 | τοῦ σοῦ τε κἀμοῦ δευτέραν ὁμιλίαν |
| 415.5 | ἐλθόντος ἐς φῶς· εἶτα τόνδ’ ἐφέστιον |
| 420.1 | πῆξαι λαβόντα σκῆπτρον οὑφόρει ποτὲ |
| 420.2 | αὐτός, τανῦν δ’ Αἴγισθος· ἐκ δὲ τοῦδ’ ἄνω |
| 420.3 | βλαστεῖν βρύοντα θαλλὸν ᾧ κατάσκιον |
| 420.4 | πᾶσαν γενέσθαι τὴν Μυκηναίων χθόνα. |
| 420.5 | Τοιαῦτά του παρόντος, ἡνίχ’ Ἡλίῳ |
| 425.1 | δείκνυσι τοὔναρ, ἔκλυον ἐξηγουμένου· |
| 425.2 | πλείω δὲ τούτων οὐ κάτοιδα, πλὴν ὅτι |
| 425.3 | πέμπει μ’ ἐκείνη τοῦδε τοῦ φόβου χάριν. |
| 425.4 | Πρός νυν θεῶν σε λίσσομαι τῶν ἐγγενῶν |
| 425.5 | ἐμοὶ πιθέσθαι μηδ’ ἀβουλίᾳ πεσεῖν· |
| 430.1 | εἰ γάρ μ’ ἀπώσῃ, σὺν κακῷ μέτει πάλιν. |
| 430.2 | ΗΛ.Ἀλλ’, ὦ φίλη, τούτων μὲν ὧν ἔχεις χεροῖν |
| 430.3 | τύμβῳ προσάψῃς μηδέν· οὐ γάρ σοι θέμις |
| 430.4 | οὐδ’ ὅσιον ἐχθρᾶς ἀπὸ γυναικὸς ἱστάναι |
| 430.5 | κτερίσματ’ οὐδὲ λουτρὰ προσφέρειν πατρί· |
| 435.1 | ἀλλ’ ἢ πνοαῖσιν ἢ βαθυσκαφεῖ κόνει |
| 435.2 | κρύψον νιν, ἔνθα μή ποτ’ εἰς εὐνὴν πατρὸς |
| 435.3 | τούτων πρόσεισι μηδέν· ἀλλ’ ὅταν θάνῃ, |
| 435.4 | κειμήλι’ αὐτῇ ταῦτα σῳζέσθω κάτω. |
| unit_114 | Ἀρχὴν δ’ ἄν, εἰ μὴ τλημονεστάτη γυνὴ |
| 440.1 | πασῶν ἔβλαστε, τάσδε δυσμενεῖς χοὰς |
| 440.2 | οὐκ ἄν ποθ’, ὅν γ’ ἔκτεινε, τῷδ’ ἐπέστεφε. |
| 440.3 | Σκέψαι γὰρ εἴ σοι προσφιλῶς αὐτῇ δοκεῖ |
| 440.4 | γέρα τάδ’ οὑν τάφοισι δέξεσθαι νέκυς, |
| 440.5 | ὑφ’ ἧς θανὼν ἄτιμος ὥστε δυσμενὴς |
| 445.1 | ἐμασχαλίσθη, κἀπὶ λουτροῖσιν κάρᾳ |
| 445.2 | κηλῖδας ἐξέμαξεν· ἆρα μὴ δοκεῖς |
| 445.3 | λυτήρι’ αὐτῇ ταῦτα τοῦ φόνου φέρειν; |
| 445.4 | Οὐκ ἔστιν· ἀλλὰ ταῦτα μὲν μέθες· σὺ δέ, |
| 445.5 | τεμοῦσα κρατὸς βοστρύχων ἄκρας φόβας |
| unit_117.1 | κἀμοῦ ταλαίνης, σμικρὰ μὲν τάδ’, ἀλλ’ ὅμως |
| unit_117.2 | ἅχω, δὸς αὐτῷ τήνδε λιπαρῆ τρίχα |
| unit_117.3 | καὶ ζῶμα τοὐμὸν οὐ χλιδαῖς ἠσκημένον· |
| unit_117.4 | αἰτοῦ δὲ προσπίτνουσα γῆθεν εὐμενῆ |
| unit_117.5 | ἡμῖν ἀρωγὸν αὐτὸν εἰς ἐχθροὺς μολεῖν, |
| 455.1 | καὶ παῖδ’ Ὀρέστην ἐξ ὑπερτέρας χερὸς |
| 455.2 | ἐχθροῖσιν αὐτοῦ ζῶντ’ ἐπεμβῆναι ποδί, |
| 455.3 | ὅπως τὸ λοιπὸν αὐτὸν ἀφνεωτέραις |
| 455.4 | χερσὶ στέφωμεν ἢ τανῦν δωρούμεθα. |
| 455.5 | Οἶμαι μὲν οὖν, οἶμαί τι κἀκείνῳ μέλον |
| 460.1 | πέμψαι τάδ’ αὐτῇ δυσπρόσοπτ’ ὀνείρατα. |
| 460.2 | Ὅμως δ’, ἀδελφή, σοί θ’ ὑπούργησον τάδε |
| 460.3 | ἐμοί τ’ ἀρωγὰ τῷ τε φιλτάτῳ βροτῶν |
| 460.4 | πάντων ἐν Ἅιδου κειμένῳ κοινῷ πατρί. |
| 460.5 | ΧΟ.Πρὸς εὐσέβειαν ἡ κόρη λέγει· σὺ δέ, |
| 465.1 | εἰ σωφρονήσεις, ὦ φίλη, δράσεις τάδε. |
| 465.2 | ΧΡ.Δράσω· τὸ γὰρ δίκαιον οὐκ ἔχει λόγον |
| 465.3 | δυοῖν ἐρίζειν, ἀλλ’ ἐπισπεύδειν τὸ δρᾶν. |
| 465.4 | Πειρωμένῃ δὲ τῶνδε τῶν ἔργων ἐμοὶ |
| 465.5 | σιγὴ παρ’ ὑμῶν, πρὸς θεῶν, ἔστω, φίλαι· |
| 470.1 | ὡς εἰ τάδ’ ἡ τεκοῦσα πεύσεται, πικρὰν |
| 470.2 | δοκῶ με πεῖραν τήνδε τολμήσειν ἔτι. |
| 471 | ΧΟ.Εἰ μὴ ’γὼ παράφρων μάντις ἔφυν καὶ γνώ‐Str. |
| 475.1 | μας λειπομένα σοφᾶς, |
| 475.2 | εἶσιν ἁ πρόμαντις, |
| 475.3 | Δίκα δίκαια φερομένα χεροῖν κράτη· |
| 475.4 | μέτεισιν, ὦ τέκνον, οὐ μακροῦ χρόνου. |
| 475.5 | Ὕπεστί μοι θράσος, |
| 480 | ἁδυπνόων κλύουσαν ἀρτίως ὀνειράτων. |
| 482 | Οὐ γάρ ποτ’ ἀμναστεῖ γ’ ὁ φύσας Ἑλλάνων ἄναξ, |
| 485 | οὐδ’ ἁ παλαιὰ χαλκόπλακτος ἀμφάκης γένυς, |
| 487 | ἅ νιν κατέπεφνεν αἰσχίσταις ἐν αἰκίαις. |
| 487 | Ἥξει καὶ πολύπους καὶ πολύχειρ ἁ δει‐Ant. |
| 490.1 | νοῖς κρυπτομένα λόχοις |
| 490.2 | χαλκόπους Ἐρινύς. |
| 490.3 | Ἄλεκτρ’, ἄνυμφα γὰρ ἐπέβα μιαιφόνων |
| 490.4 | γάμων ἁμιλλήμαθ’ οἷσιν οὐ θέμις. |
| 495.1 | Πρὸ τῶνδέ τοί μ’ ἔχει |
| 495.2 | μήποτε μήποθ’ ἡμὶν ἀψεγὲς πελᾶν τέρας |
| 495.3 | τοῖς δρῶσι καὶ συνδρῶσιν. Ἤ τοι μαντεῖαι βροτῶν |
| unit_131 | οὐκ εἰσὶν ἐν δεινοῖς ὀνείροις οὐδ’ ἐν θεσφάτοις, |
| unit_132.1 | εἰ μὴ τόδε φάσμα νυκτὸς εὖ κατασχήσει. |
| unit_132.2 | Ὦ Πέλοπος ἁ πρόσθεν πολύπονος ἱππεία,Epode. |
| 506 | ὡς ἔμολες αἰανὴς τᾷδε γᾷ. |
| 509 | Εὖτε γὰρ ὁ ποντισθεὶς Μυρτίλος ἐκοιμάθη, |
| 510.1 | παγχρύσων δίφρων |
| 510.2 | δυστάνοις αἰκίαις |
| 510.3 | πρόρριζος ἐκριφθείς, οὔ τί πω |
| 515 | ἔλειπεν ἐκ τοῦδ’ οἴκους πολύπονος αἰκία. |
| 515 | ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑ |
| 516.1 | Ἀνειμένη μέν, ὡς ἔοικας, αὖ στρέφῃ. |
| 516.2 | Οὐ γὰρ πάρεστ’ Αἴγισθος, ὅς ς’ ἐπεῖχ’ ἀεὶ |
| 516.3 | μή τοι θυραίαν γ’ οὖσαν αἰσχύνειν φίλους· |
| 516.4 | νῦν δ’, ὡς ἄπεστ’ ἐκεῖνος, οὐδὲν ἐντρέπῃ |
| 520.1 | ἐμοῦ γε· καίτοι πολλὰ πρὸς πολλούς με δὴ |
| 520.2 | ἐξεῖπας ὡς θρασεῖα καὶ πέρα δίκης |
| 520.3 | ἄρχω, καθυβρίζουσα καὶ σὲ καὶ τὰ σά. |
| 520.4 | Ἐγὼ δ’ ὕβριν μὲν οὐκ ἔχω, κακῶς δέ σε |
| 520.5 | λέγω κακῶς κλύουσα πρὸς σέθεν θαμά. |
| 525.1 | Πατὴρ γάρ, οὐδὲν ἄλλο, σοὶ πρόσχημ’ ἀεὶ |
| 525.2 | ὡς ἐξ ἐμοῦ τέθνηκεν· ἐξ ἐμοῦ, καλῶς |
| 525.3 | ἔξοιδα· τῶνδ’ ἄρνησις οὐκ ἔνεστί μοι· |
| 525.4 | ἡ γὰρ Δίκη νιν εἷλεν, οὐκ ἐγὼ μόνη, |
| 525.5 | ᾗ χρῆν ς’ ἀρήγειν, εἰ φρονοῦς’ ἐτύγχανες· |
| 530.1 | ἐπεὶ πατὴρ οὗτος σὸς ὃν θρηνεῖς ἀεὶ |
| 530.2 | τὴν σὴν ὅμαιμον μοῦνος Ἑλλήνων ἔτλη |
| 530.3 | θῦσαι θεοῖσιν, οὐκ ἴσον καμὼν ἐμοὶ |
| unit_142.1 | λύπης, ὅτ’ ἔσπειρ’, ὥσπερ ἡ τίκτους’ ἐγώ. |
| unit_142.2 | Εἶεν, δίδαξον δή με τοῦ χάριν τίνων |
| 535.1 | ἔθυσεν αὐτήν. Πότερον Ἀργείων ἐρεῖς; |
| 535.2 | ἀλλ’ οὐ μετῆν αὐτοῖσι τήν γ’ ἐμὴν κτανεῖν, |
| 535.3 | ἀλλ’ ἀντ’ ἀδελφοῦ δῆτα Μενέλεω κτανὼν |
| 535.4 | τἄμ’ οὐκ ἔμελλεν τῶνδέ μοι δώσειν δίκην; |
| 535.5 | Πότερον ἐκείνῳ παῖδες οὐκ ἦσαν διπλοῖ, |
| 540.1 | οὓς τῆσδε μᾶλλον εἰκὸς ἦν θνῄσκειν, πατρὸς |
| 540.2 | καὶ μητρὸς ὄντας ἧς ὁ πλοῦς ὅδ’ ἦν χάριν; |
| 540.3 | Ἢ τῶν ἐμῶν Ἅιδης τιν’ ἵμερον τέκνων |
| 540.4 | ἢ τῶν ἐκείνης ἔσχε δαίσασθαι πλέον; |
| 540.5 | Ἢ τῷ πανώλει πατρὶ τῶν μὲν ἐξ ἐμοῦ |
| 545.1 | παίδων πόθος παρεῖτο, Μενέλεω δ’ ἐνῆν; |
| 545.2 | Οὐ ταῦτ’ ἀβούλου καὶ κακοῦ γνώμην πατρός; |
| 545.3 | δοκῶ μέν, εἰ καὶ σῆς δίχα γνώμης λέγω· |
| 545.4 | φαίη δ’ ἂν ἡ θανοῦσά γ’, εἰ φωνὴν λάβοι. |
| 545.5 | Ἐγὼ μὲν οὖν οὐκ εἰμὶ τοῖς πεπραγμένοις |
| unit_146.1 | δύσθυμος· εἰ δὲ σοὶ δοκῶ φρονεῖν κακῶς, |
| unit_146.2 | γνώμην δικαίαν σχοῦσα τοὺς πέλας ψέγε. |
| unit_146.3 | ΗΛ.Ἐρεῖς μὲν οὐχὶ νῦν γέ μ’ ὡς ἄρξασά τι |
| unit_146.4 | λυπηρὸν εἶτα σοῦ τάδ’ ἐξήκους’ ὕπο· |
| unit_146.5 | ἀλλ’ ἢν ἐφῇς μοι, τοῦ τεθνηκότος θ’ ὕπερ |
| 555.1 | λέξαιμ’ ἂν ὀρθῶς τῆς κασιγνήτης θ’ ὁμοῦ. |
| 555.2 | ΚΛ.Καὶ μὴν ἐφίημ’· εἰ δέ μ’ ὧδ’ ἀεὶ λόγους |
| 555.3 | ἐξῆρχες, οὐκ ἂν ἦσθα λυπηρὰ κλύειν. |
| 555.4 | ΗΛ.Καὶ δὴ λέγω σοι. Πατέρα φῂς κτεῖναι· τίς ἂν |
| 555.5 | τούτου λόγος γένοιτ’ ἂν αἰσχίων ἔτι, |
| 560.1 | εἴτ’ οὖν δικαίως εἴτε μή; λέξω δέ σοι |
| 560.2 | ὡς οὐ δίκῃ γ’ ἔκτεινας, ἀλλά ς’ ἔσπασεν |
| unit_149.1 | πειθὼ κακοῦ πρὸς ἀνδρὸς ᾧ τανῦν ξύνει. |
| unit_149.2 | Ἐροῦ δὲ τὴν κυναγὸν Ἄρτεμιν τίνος |
| unit_149.3 | ποινὰς τὰ πολλὰ πνεύματ’ ἔσχ’ ἐν Αὐλίδι· |
| 565.1 | ἢ ’γὼ φράσω; κείνης γὰρ οὐ θέμις μαθεῖν. |
| 565.2 | Πατήρ ποθ’ οὑμός, ὡς ἐγὼ κλύω, θεᾶς |
| 565.3 | παίζων κατ’ ἄλσος ἐξεκίνησεν ποδοῖν |
| 565.4 | στικτὸν κεράστην ἔλαφον, οὗ κατὰ σφαγὰς |
| 565.5 | ἐκκομπάσας ἔπος τι τυγχάνει βαλών. |
| 570.1 | Κἀκ τοῦδε μηνίσασα Λητῴα κόρη |
| 570.2 | κατεῖχ’ Ἀχαιούς, ὡς πατὴρ ἀντίσταθμον |
| 570.3 | τοῦ θηρὸς ἐκθύσειε τὴν αὑτοῦ κόρην. |
| 570.4 | Ὧδ’ ἦν τὰ κείνης θύματ’· οὐ γὰρ ἦν λύσις |
| 570.5 | ἄλλη στρατῷ πρὸς οἶκον οὐδ’ ἐς Ἴλιον. |
| 575.1 | Ἀνθ’ ὧν, βιασθεὶς πολλὰ κἀντιβάς, μόλις |
| 575.2 | ἔθυσεν αὐτήν, οὐχὶ Μενέλεω χάριν. |
| 575.3 | Εἰ δ’ οὖν, ἐρῶ γὰρ καὶ τὸ σόν, κεῖνον θέλων |
| 575.4 | ἐπωφελῆσαι ταῦτ’ ἔδρα, τούτου θανεῖν |
| 575.5 | χρῆν αὐτὸν οὕνεκ’ ἐκ σέθεν; ποίῳ νόμῳ; |
| 580.1 | Ὅρα, τιθεῖσα τόνδε τὸν νόμον βροτοῖς |
| 580.2 | μὴ πῆμα σαυτῇ καὶ μετάγνοιαν τιθῇς· |
| 580.3 | εἰ γὰρ κτενοῦμεν ἄλλον ἀντ’ ἄλλου, σύ τοι |
| 580.4 | πρώτη θάνοις ἄν, εἰ δίκης γε τυγχάνοις. |
| 580.5 | Ἀλλ’ εἰσόρα μὴ σκῆψιν οὐκ οὖσαν τίθης· |
| 585.1 | εἰ γὰρ θέλεις, δίδαξον ἀνθ’ ὅτου τανῦν |
| 585.2 | αἴσχιστα πάντων ἔργα δρῶσα τυγχάνεις, |
| 585.3 | ἥτις ξυνεύδεις τῷ παλαμναίῳ μεθ’ οὗ |
| unit_155.1 | πατέρα τὸν ἀμὸν πρόσθεν ἐξαπώλεσας, |
| unit_155.2 | καὶ παιδοποιεῖς, τοὺς δὲ πρόσθεν εὐσεβεῖς |
| 590.1 | κἀξ εὐσεβῶν βλαστόντας ἐκβαλοῦς’ ἔχεις. |
| 590.2 | Πῶς ταῦτ’ ἐπαινέσαιμ’ ἄν; ἢ καὶ τοῦτ’ ἐρεῖς, |
| 590.3 | ὡς τῆς θυγατρὸς ἀντίποινα λαμβάνεις; |
| 590.4 | Αἰσχρῶς δ’, ἐάν περ καὶ λέγῃς· οὐ γὰρ καλὸν |
| 590.5 | ἐχθροῖς γαμεῖσθαι τῆς θυγατρὸς οὕνεκα. |
| 595.1 | Ἀλλ’ οὐ γὰρ οὐδὲ νουθετεῖν ἔξεστί σε, |
| 595.2 | ἣ πᾶσαν ἵης γλῶσσαν ὡς τὴν μητέρα |
| 595.3 | κακοστομοῦμεν. Καί ς’ ἔγωγε δεσπότιν |
| 595.4 | ἢ μητέρ’ οὐκ ἔλασσον εἰς ἡμᾶς νέμω, |
| 595.5 | ἣ ζῶ βίον μοχθηρόν, ἔκ τε σοῦ κακοῖς |
| unit_158.1 | πολλοῖς ἀεὶ ξυνοῦσα τοῦ τε συννόμου. |
| unit_158.2 | Ὁ δ’ ἄλλος ἔξω, χεῖρα σὴν μόλις φυγών, |
| unit_158.3 | τλήμων Ὀρέστης, δυστυχῆ τρίβει βίον· |
| unit_158.4 | ὃν πολλὰ δή με σοὶ τρέφειν μιάστορα |
| unit_158.5 | ἐπῃτιάσω· καὶ τόδ’, εἴπερ ἔσθενον, |
| 605.1 | ἔδρων ἄν, εὖ τοῦτ’ ἴσθι. Τοῦδέ γ’ οὕνεκα |
| 605.2 | κήρυσσέ μ’ εἰς ἅπαντας, εἴτε χρὴ κακήν, |
| 605.3 | εἴτε στόμαργον, εἴτ’ ἀναιδείας πλέαν· |
| 605.4 | εἰ γὰρ πέφυκα τῶνδε τῶν ἔργων ἴδρις, |
| 605.5 | σχεδόν τι τὴν σὴν οὐ καταισχύνω φύσιν. |
| 610.1 | ΧΟ.Ὁρῶ μένος πνέουσαν· εἰ δὲ σὺν δίκῃ |
| 610.2 | ξύνεστι, τοῦδε φροντίδ’ οὐκέτ’ εἰσορῶ. |
| 610.3 | ΚΛ.Ποίας δ’ ἐμοὶ δεῖ πρός γε τήνδε φροντίδος, |
| 610.4 | ἥτις τοιαῦτα τὴν τεκοῦσαν ὕβρισεν, |
| 610.5 | καὶ ταῦτα τηλικοῦτος; ἆρά σοι δοκεῖ |
| 615.1 | χωρεῖν ἂν εἰς πᾶν ἔργον αἰσχύνης ἄτερ; |
| 615.2 | ΗΛ.Εὖ νῦν ἐπίστω τῶνδέ μ’ αἰσχύνην ἔχειν, |
| 615.3 | κεἰ μὴ δοκῶ σοι· μανθάνω δ’ ὁθούνεκα |
| 615.4 | ἔξωρα πράσσω κοὐκ ἐμοὶ προσεικότα. |
| 615.5 | Ἀλλ’ ἡ γὰρ ἐκ σοῦ δυσμένεια καὶ τὰ σὰ |
| 620.1 | ἔργ’ ἐξαναγκάζει με ταῦτα δρᾶν βίᾳ· |
| 620.2 | αἰσχροῖς γὰρ αἰσχρὰ πράγματ’ ἐκδιδάσκεται. |
| 620.3 | ΚΛ.Ὦ θρέμμ’ ἀναιδές, ἦ ς’ ἐγὼ καὶ τἄμ’ ἔπη |
| 620.4 | καὶ τἄργα τἀμὰ πόλλ’ ἄγαν λέγειν ποεῖ. |
| 620.5 | ΗΛ.Σύ τοι λέγεις νιν, οὐκ ἐγώ· σὺ γὰρ ποεῖς |
| 625.1 | τοὔργον, τὰ δ’ ἔργα τοὺς λόγους εὑρίσκεται. |
| 625.2 | ΚΛ.Ἀλλ’ οὐ μὰ τὴν δέσποιναν Ἄρτεμιν θράσους |
| 625.3 | τοῦδ’ οὐκ ἀλύξεις, εὖτ’ ἂν Αἴγισθος μόλῃ. |
| 625.4 | ΗΛ.Ὁρᾷς; πρὸς ὀργὴν ἐκφέρῃ, μεθεῖσά μοι |
| 625.5 | λέγειν ἃ χρῄζοιμ’, οὐδ’ ἐπίστασαι κλύειν. |
| 630.1 | ΚΛ.Οὔκουν ἐάσεις οὐδ’ ὑπ’ εὐφήμου βοῆς |
| 630.2 | θῦσαί μ’, ἐπειδὴ σοί γ’ ἐφῆκα πᾶν λέγειν; |
| 630.3 | ΗΛ.Ἐῶ, κελεύω, θῦε· μηδ’ ἐπαιτιῶ |
| 630.4 | τοὐμὸν στόμ’, ὡς οὐκ ἂν πέρα λέξαιμ’ ἔτι. |
| 630.5 | ΚΛ.Ἔπαιρε δὴ σὺ θύμαθ’ ἡ παροῦσά μοι |
| 635.1 | πάγκαρπ’, ἄνακτι τῷδ’ ὅπως λυτηρίους |
| 635.2 | εὐχὰς ἀνάσχω δειμάτων ἃ νῦν ἔχω. |
| 635.3 | Κλύοις ἂν ἤδη Φοῖβε προστατήριε, |
| 635.4 | κεκρυμμένην μου βάξιν· οὐ γὰρ ἐν φίλοις |
| 635.5 | ὁ μῦθος, οὐδὲ πᾶν ἀναπτύξαι πρέπει |
| 640.1 | πρὸς φῶς, παρούσης τῆσδε πλησίας ἐμοί, |
| 640.2 | μὴ σὺν φθόνῳ τε καὶ πολυγλώσσῳ βοῇ |
| 640.3 | σπείρῃ ματαίαν βάξιν εἰς πᾶσαν πόλιν· |
| unit_167.1 | ἀλλ’ ὧδ’ ἄκουε· τῇδε γὰρ κἀγὼ φράσω. |
| unit_167.2 | Ἃ γὰρ προσεῖδον νυκτὶ τῇδε φάσματα |
| 645.1 | δισσῶν ὀνείρων, ταῦτά μοι, Λύκει’ ἄναξ, |
| 645.2 | εἰ μὲν πέφηνεν ἐσθλά, δὸς τελεσφόρα, |
| 645.3 | εἰ δ’ ἐχθρά, τοῖς ἐχθροῖσιν ἔμπαλιν μέθες. |
| 645.4 | Καὶ μή με πλούτου τοῦ παρόντος εἴ τινες |
| 645.5 | δόλοισι βουλεύουσιν ἐκβαλεῖν, ἐφῇς, |
| unit_169.1 | ἀλλ’ ὧδέ μ’ αἰεὶ ζῶσαν ἀβλαβεῖ βίῳ |
| unit_169.2 | δόμους Ἀτρειδῶν σκῆπτρά τ’ ἀμφέπειν τάδε, |
| unit_169.3 | φίλοισί τε ξυνοῦσαν οἷς ξύνειμι νῦν |
| unit_169.4 | εὐημεροῦσαν καὶ τέκνων ὅσων ἐμοὶ |
| unit_169.5 | δύσνοια μὴ πρόσεστιν ἢ λύπη πικρά. |
| 655.1 | Ταῦτ’, ὦ Λύκει’ Ἄπολλον, ἵλεως κλύων |
| 655.2 | δὸς πᾶσιν ἡμῖν ὥσπερ ἐξαιτούμεθα· |
| 655.3 | τὰ δ’ ἄλλα πάντα καὶ σιωπώσης ἐμοῦ |
| 655.4 | ἐπαξιῶ σε δαίμον’ ὄντ’ ἐξειδέναι· |
| 655.5 | τοὺς ἐκ Διὸς γὰρ εἰκός ἐστι πάνθ’ ὁρᾶν. |
| 660.1 | ΠΑ.Ξέναι γυναῖκες, πῶς ἂν εἰδείην σαφῶς |
| 660.2 | εἰ τοῦ τυράννου δώματ’ Αἰγίσθου τάδε; |
| 660.3 | ΧΟ.Τάδ’ ἐστίν, ὦ ξέν’· αὐτὸς εἴκασας καλῶς. |
| 660.4 | ΠΑ.Ἦ καὶ δάμαρτα τήνδ’ ἐπεικάζων κυρῶ |
| 660.5 | κείνου; πρέπει γὰρ ὡς τύραννος εἰσορᾶν. |
| 665.1 | ΧΟ.Μάλιστα πάντων· ἥδε σοι κείνη πάρα. |
| 665.2 | ΠΑ.Ὦ χαῖρ’, ἄνασσα· σοὶ φέρων ἥκω λόγους |
| 665.3 | ἡδεῖς φίλου παρ’ ἀνδρὸς Αἰγίσθῳ θ’ ὁμοῦ. |
| 665.4 | ΚΛ.Ἐδεξάμην τὸ ῥηθέν· εἰδέναι δέ σου |
| 665.5 | πρώτιστα χρῄζω τίς ς’ ἀπέστειλεν βροτῶν. |
| 670.1 | ΠΑ.Φανοτεὺς ὁ Φωκεύς, πρᾶγμα πορσύνων μέγα. |
| 670.2 | ΚΛ.Τὸ ποῖον, ὦ ξέν’; εἰπέ· παρὰ φίλου γὰρ ὢν |
| unit_174.1 | ἀνδρὸς, σάφ’ οἶδα, προσφιλεῖς λέξεις λόγους. |
| unit_174.2 | ΠΑ.Τέθνηκ’ Ὀρέστης· ἐν βραχεῖ ξυνθεὶς λέγω. |
| unit_174.3 | ΗΛ.Οἲ ’γὼ τάλαιν’, ὄλωλα τῇδ’ ἐν ἡμέρᾳ. |
| 675.1 | ΚΛ.Τί φῄς, τί φῄς, ὦ ξεῖνε; μὴ ταύτης κλύε. |
| 675.2 | ΠΑ.Θανόντ’ Ὀρέστην νῦν τε καὶ πάλαι λέγω. |
| 675.3 | ΗΛ.Ἀπωλόμην δύστηνος, οὐδέν εἰμ’ ἔτι. |
| 675.4 | ΚΛ.Σὺ μὲν τὰ σαυτῆς πρᾶσς’· ἐμοὶ δὲ σύ, ξένε, |
| 675.5 | τἀληθὲς εἰπέ· τῷ τρόπῳ διόλλυται; |
| 680.1 | ΠΑ.Κἀπεμπόμην πρὸς ταῦτα καὶ τὸ πᾶν φράσω. |
| 680.2 | Κεῖνος γὰρ ἐλθὼν εἰς τὸ κλεινὸν Ἑλλάδος |
| 680.3 | πρόσχημ’ ἀγῶνος, Δελφικῶν ἄθλων χάριν, |
| 680.4 | ὅτ’ ᾔσθετ’ ἀνδρὸς ὀρθίων κηρυγμάτων |
| 680.5 | δρόμον προκηρύξαντος, οὗ πρώτη κρίσις, |
| 685.1 | εἰσῆλθε λαμπρός, πᾶσι τοῖς ἐκεῖ σέβας· |
| 685.2 | δρόμου δ’ ἰσώσας τῇ φύσει τὰ τέρματα, |
| 685.3 | νίκης ἔχων ἐξῆλθε πάντιμον γέρας. |
| 685.4 | Χὤπως μὲν ἐν πολλοῖσι παῦρά σοι λέγω |
| 685.5 | οὐκ οἶδα τοιοῦδ’ ἀνδρὸς ἔργα καὶ κράτη· |
| 690.1 | ἓν δ’ ἴσθ’ ὅσων γὰρ εἰσεκήρυξαν βραβῆς |
| 690.2 | † δρόμων, διαύλων, πένταθλ’ ἃ νομίζεται †, |
| 690.3 | τούτων ἐνεγκὼν πάντα τἀπινίκια, |
| 690.4 | ὠλβίζετ’, Ἀργεῖος μὲν ἀνακαλούμενος, |
| 690.5 | ὄνομα δ’ Ὀρέστης, τοῦ τὸ κλεινὸν Ἑλλάδος |
| 695.1 | Ἀγαμέμνονος στράτευμ’ ἀγείραντός ποτε. |
| 695.2 | Καὶ ταῦτα μὲν τοιαῦθ’· ὅταν δέ τις θεῶν |
| 695.3 | βλάπτῃ, δύναιτ’ ἂν οὐδ’ ἂν ἰσχύων φυγεῖν. |
| unit_180.1 | Κεῖνος γὰρ ἄλλης ἡμέρας, ὅθ’ ἱππικῶν |
| unit_180.2 | ἦν ἡλίου τέλλοντος ὠκύπους ἀγών, |
| unit_181.1 | εἰσῆλθε πολλῶν ἁρματηλατῶν μέτα. |
| unit_181.2 | Εἷς ἦν Ἀχαιός, εἷς ἀπὸ Σπάρτης, δύο |
| unit_181.3 | Λίβυες, ζυγωτῶν ἁρμάτων ἐπιστάται· |
| unit_181.4 | κἀκεῖνος ἐν τούτοισι θεσσαλὰς ἔχων |
| unit_181.5 | ἵππους, ὁ πέμπτος· ἕκτος ἐξ Αἰτωλίας |
| 705.1 | ξανθαῖσι πώλοις· ἕβδομος Μάγνης ἀνήρ· |
| 705.2 | ὁ δ’ ὄγδοος λεύκιππος, Αἰνιὰν γένος· |
| 705.3 | ἔνατος Ἀθηνῶν τῶν θεοδμήτων ἄπο· |
| 705.4 | Βοιωτὸς ἄλλος, δέκατον ἐκπληρῶν ὄχον. |
| 705.5 | Στάντες δ’ ὅθ’ αὐτοὺς οἱ τεταγμένοι βραβῆς |
| 710.1 | κλήροις ἔπηλαν καὶ κατέστησαν δίφρους, |
| 710.2 | χαλκῆς ὑπαὶ σάλπιγγος ᾖξαν· οἱ δ’ ἅμα |
| 710.3 | ἵπποις ὁμοκλήσαντες ἡνίας χεροῖν |
| 710.4 | ἔσεισαν· ἐν δὲ πᾶς ἐμεστώθη δρόμος |
| 710.5 | κτύπου κροτητῶν ἁρμάτων· κόνις δ’ ἄνω |
| 715.1 | φορεῖθ’· ὁμοῦ δὲ πάντες ἀναμεμιγμένοι |
| 715.2 | φείδοντο κέντρων οὐδέν, ὡς ὑπερβάλοι |
| 715.3 | χνόας τις αὐτῶν καὶ φρυάγμαθ’ ἱππικά. |
| 715.4 | Ὁμοῦ γὰρ ἀμφὶ νῶτα καὶ τροχῶν βάσεις |
| 715.5 | ἤφριζον, εἰσέβαλλον ἱππικαὶ πνοαί. |
| 720.1 | Κεῖνος δ’ ὑπ’ αὐτὴν ἐσχάτην στήλην ἔχων |
| 720.2 | ἔχριμπτ’ ἀεὶ σύριγγα, δεξιὸν δ’ ἀνεὶς |
| 720.3 | σειραῖον ἵππον, εἶργε τὸν προσκείμενον. |
| 720.4 | Καὶ πρὶν μὲν ὀρθοὶ πάντες ἕστασαν δίφροι· |
| 720.5 | ἔπειτα δ’ Αἰνιᾶνος ἀνδρὸς ἄστομοι |
| 725 | πῶλοι βίᾳ φέρουσιν, ἐκ δ’ ὑποστροφῆς, |
| unit_187.1 | τελοῦντες ἕκτον ἕβδομόν τ’ ἤδη δρόμον, |
| unit_187.2 | μέτωπα συμπαίουσι βαρκαίοις ὄχοις· |
| unit_187.3 | κἀντεῦθεν ἄλλος ἄλλον ἐξ ἑνὸς κακοῦ |
| unit_187.4 | ἔθραυε κἀνέπιπτε, πᾶν δ’ ἐπίμπλατο |
| 730.1 | ναυαγίων Κρισαῖον ἱππικῶν πέδον. |
| 730.2 | Γνοὺς δ’ οὑξ Ἀθηνῶν δεινὸς ἡνιοστρόφος |
| 730.3 | ἔξω παρασπᾷ κἀνοκωχεύει παρεὶς |
| 730.4 | κλύδων’ ἔφιππον ἐν μέσῳ κυκώμενον. |
| 730.5 | Ἤλαυνε δ’ ἔσχατος μέν, ὑστέρας ἔχων |
| 735.1 | πώλους Ὀρέστης, τῷ τέλει πίστιν φέρων· |
| 735.2 | ὅπως δ’ ὁρᾷ μόνον νιν ἐλλελειμμένον, |
| 735.3 | ὀξὺν δι’ ὤτων κέλαδον ἐνσείσας θοαῖς |
| 735.4 | πώλοις διώκει, κἀξισώσαντε ζυγὰ |
| 735.5 | ἠλαυνέτην, τότ’ ἄλλος, ἄλλοθ’ ἅτερος |
| 740.1 | κάρα προβάλλων ἱππικῶν ὀχημάτων. |
| 740.2 | Καὶ τοὺς μὲν ἄλλους πάντας ἀσφαλεῖς δρόμους |
| 740.3 | ὠρθοῦθ’ ὁ τλήμων ὀρθὸς ἐξ ὀρθῶν δίφρων· |
| 740.4 | ἔπειτα, λύων ἡνίαν ἀριστερὰν |
| 740.5 | κάμπτοντος ἵππου, λανθάνει στήλην ἄκραν |
| 745.1 | παίσας· ἔθραυσε δ’ ἄξονος μέσας χνόας, |
| 745.2 | κἀξ ἀντύγων ὤλισθε· σὺν δ’ ἑλίσσεται |
| 745.3 | τμητοῖς ἱμᾶσι· τοῦ δὲ πίπτοντος πέδῳ |
| 745.4 | πῶλοι διεσπάρησαν ἐς μέσον δρόμον. |
| 745.5 | Στρατὸς δ’ ὅπως ὁρᾷ νιν ἐκπεπτωκότα |
| unit_192.1 | δίφρων, ἀνωλόλυξε τὸν νεανίαν, |
| unit_192.2 | οἷ’ ἔργα δράσας οἷα λαγχάνει κακά, |
| unit_192.3 | φορούμενος πρὸς οὖδας, ἄλλοτ’ οὐρανῷ |
| unit_192.4 | σκέλη προφαίνων, ἔστε νιν διφρηλάται, |
| unit_193 | μόλις κατασχεθόντες ἱππικὸν δρόμον, |
| 755.1 | ἔλυσαν αἱματηρόν, ὥστε μηδένα |
| 755.2 | γνῶναι φίλων ἰδόντ’ ἂν ἄθλιον δέμας. |
| 755.3 | Καί νιν πυρᾷ κέαντες εὐθὺς ἐν βραχεῖ |
| 755.4 | χαλκῷ μέγιστον σῶμα δειλαίας σποδοῦ |
| 755.5 | φέρουσιν ἄνδρες Φωκέων τεταγμένοι, |
| 760.1 | ὅπως πατρῴας τύμβον ἐκλάχοι χθονός. |
| 760.2 | Τοιαῦτά σοι ταῦτ’ ἐστίν, ὡς μὲν ἐν λόγοις |
| 760.3 | ἀλγεινά, τοῖς δ’ ἰδοῦσιν, οἵπερ εἴδομεν, |
| 760.4 | μέγιστα πάντων ὧν ὄπωπ’ ἐγὼ κακῶν. |
| 760.5 | ΧΟ.Φεῦ φεῦ· τὸ πᾶν δὴ δεσπόταισι τοῖς πάλαι |
| 765.1 | πρόρριζον, ὡς ἔοικεν, ἔφθαρται γένος. |
| 765.2 | ΚΛ.Ὦ Ζεῦ, τί ταῦτα; πότερον εὐτυχῆ λέγω |
| 765.3 | ἢ δεινὰ μέν, κέρδη δέ; λυπηρῶς δ’ ἔχει, |
| 765.4 | εἰ τοῖς ἐμαυτῆς τὸν βίον σῴζω κακοῖς. |
| 765.5 | ΠΑ.Τί δ’ ὧδ’ ἀθυμεῖς, ὦ γύναι, τῷ νῦν λόγῳ; |
| 770.1 | ΚΛ.Δεινὸν τὸ τίκτειν ἐστίν· οὐδὲ γὰρ κακῶς |
| 770.2 | πάσχοντι μῖσος ὧν τέκῃ προσγίγνεται. |
| 770.3 | ΠΑ.Μάτην ἄρ’ ἡμεῖς, ὡς ἔοικεν, ἥκομεν. |
| 770.4 | ΚΛ.Οὔτοι μάτην γε· πῶς γὰρ ἂν μάτην λέγοις; |
| 770.5 | εἴ μοι θανόντος πίστ’ ἔχων τεκμήρια |
| 775.1 | προσῆλθες, ὅστις τῆς ἐμῆς ψυχῆς γεγώς, |
| 775.2 | μαστῶν ἀποστὰς καὶ τροφῆς ἐμῆς, φυγὰς |
| 775.3 | ἀπεξενοῦτο· καί μ’, ἐπεὶ τῆσδε χθονὸς |
| 775.4 | ἐξῆλθεν, οὐκέτ’ εἶδεν· ἐγκαλῶν δέ μοι |
| 775.5 | φόνους πατρῴους δείν’ ἐπηπείλει τελεῖν· |
| 780 | ὥστ’ οὔτε νυκτὸς ὕπνον οὔτ’ ἐξ ἡμέρας |
| unit_200.1 | ἐμὲ στεγάζειν ἡδύν, ἀλλ’ ὁ προστατῶν |
| unit_200.2 | χρόνος διῆγέ μ’ αἰὲν ὡς θανουμένην. |
| unit_200.3 | Νῦν δ’—ἡμέρᾳ γὰρ τῇδ’ ἀπήλλαγμαι φόβου |
| unit_200.4 | πρὸς τῆσδ’ ἐκείνου θ’· ἥδε γὰρ μείζων βλάβη |
| 785.1 | ξύνοικος ἦν μοι, τοὐμὸν ἐκπίνους’ ἀεὶ |
| 785.2 | ψυχῆς ἄκρατον αἷμα—νῦν δ’ ἕκηλά που |
| 785.3 | τῶν τῆσδ’ ἀπειλῶν οὕνεχ’ ἡμερεύσομεν. |
| 785.4 | ΗΛ.Οἴμοι τάλαινα· νῦν γὰρ οἰμῶξαι πάρα, |
| 785.5 | Ὀρέστα, τὴν σὴν ξυμφοράν, ὅθ’ ὧδ’ ἔχων |
| 790.1 | πρὸς τῆσδ’ ὑβρίζῃ μητρός· ἆρ’ ἔχει καλῶς; |
| 790.2 | ΚΛ.Οὔτοι σύ· κεῖνος δ’, ὡς ἔχει, καλῶς ἔχει. |
| 790.3 | ΗΛ.Ἄκουε, Νέμεσι τοῦ θανόντος ἀρτίως. |
| 790.4 | ΚΛ.Ἤκουσεν ὧν δεῖ κἀπεκύρωσεν καλῶς. |
| 790.5 | ΗΛ.Ὕβριζε· νῦν γὰρ εὐτυχοῦσα τυγχάνεις. |
| 795.1 | ΚΛ.Οὔκουν Ὀρέστης καὶ σὺ παύσετον τάδε. |
| 795.2 | ΗΛ.Πεπαύμεθ’ ἡμεῖς, οὐχ ὅπως σὲ παύσομεν. |
| 795.3 | ΚΛ.Πολλῶν ἂν ἥκοις, ὦ ξέν’, ἄξιος τυχεῖν, |
| 795.4 | εἰ τήνδ’ ἔπαυσας τῆς πολυγλώσσου βοῆς. |
| 795.5 | ΠΑ.Οὐκοῦν ἀποστείχοιμ’ ἄν, εἰ τάδ’ εὖ κυρεῖ. |
| unit_204.1 | ΚΛ.Ἥκιστ’· ἐπείπερ οὔτ’ ἐμοῦ καταξίως |
| unit_204.2 | πράξειας οὔτε τοῦ πορεύσαντος ξένου. |
| unit_204.3 | Ἀλλ’ εἴσιθ’ εἴσω· τήνδε δ’ ἔκτοθεν βοᾶν |
| unit_204.4 | ἔα τά θ’ αὑτῆς καὶ τὰ τῶν φίλων κακά. |
| unit_204.5 | ΗΛ.Ἆρ’ ὑμίν, ὡς ἀλγοῦσα κὠδυνωμένη, |
| 805.1 | δεινῶς δακρῦσαι κἀπικωκῦσαι δοκεῖ |
| 805.2 | τὸν υἱὸν ἡ δύστηνος ὧδ’ ὀλωλότα, |
| unit_206.1 | ἀλλ’ ἐγγελῶσα φροῦδος; Ὢ τάλαιν’ ἐγώ· |
| unit_206.2 | Ὀρέστα φίλταθ’, ὥς μ’ ἀπώλεσας θανών. |
| unit_206.3 | Ἀποσπάσας γὰρ τῆς ἐμῆς οἴχῃ φρενὸς |
| 810.1 | αἵ μοι μόναι παρῆσαν ἐλπίδων ἔτι, |
| 810.2 | σὲ πατρὸς ἥξειν ζῶντα τιμωρόν ποτε |
| 810.3 | κἀμοῦ ταλαίνης. Νῦν δὲ ποῖ με χρὴ μολεῖν; |
| 810.4 | μόνη γάρ εἰμι, σοῦ τ’ ἀπεστερημένη |
| 810.5 | καὶ πατρός· ἤδη δεῖ με δουλεύειν πάλιν |
| 815.1 | ἐν τοῖσιν ἐχθίστοισιν ἀνθρώπων ἐμοί, |
| 815.2 | φονεῦσι πατρός· ἆρά μοι καλῶς ἔχει; |
| 815.3 | Ἀλλ’ οὔ τι μὴν ἔγωγε τοῦ λοιποῦ χρόνου |
| 815.4 | ξύνοικος εἴσειμ’, ἀλλὰ τῇδε πρὸς πύλῃ |
| 815.5 | παρεῖς’ ἐμαυτὴν ἄφιλος αὐανῶ βίον. |
| 820.1 | Πρὸς ταῦτα καινέτω τις, εἰ βαρύνεται, |
| 820.2 | τῶν ἔνδον ὄντων· ὡς χάρις μέν, ἢν κτάνῃ, |
| 820.3 | λύπη δ’, ἐὰν ζῶ· τοῦ βίου δ’ οὐδεὶς πόθος. |
| 824 | ΧΟ.Ποῦ ποτε κεραυνοὶ Διός, ἢ ποῦ φαέθων Ἅ‐Str. 1. |
| 825.1 | λιος, εἰ ταῦτ’ ἐφορῶν‐ |
| 825.2 | τες κρύπτουσιν ἕκηλοι; |
| 825.3 | ΗΛ.Ἒ ἔ, αἰαῖ. ΧΟ. Ὦ παῖ, τί δακρύεις; |
| 830.1 | ΗΛ.Φεῦ. ΧΟ. Μηδὲν μέγ’ ἀΰσῃς. |
| 830.2 | ΗΛ.Ἀπολεῖς. ΧΟ. Πῶς; |
| 830.3 | ΗΛ.Εἰ τῶν φανερῶς οἰχομέ‐ |
| 830.4 | νων εἰς Ἀΐδαν ἐλπίδ’ ὑπ‐ |
| 835 | οίσεις, κατ’ ἐμοῦ τακομέ‐ |
| unit_214.1 | νας μᾶλλον ἐπεμβάσῃ. |
| unit_214.2 | ΧΟ.Οἶδα γὰρ ἄνακτ’ Ἀμφιάρεων χρυσοδέτοις ἕρ‐Ant. 1. |
| unit_214.3 | κεσι κρυφθέντα γυναι‐ |
| 840.1 | κῶν· καὶ νῦν ὑπὸ γαίας— |
| 840.2 | ΗΛ.Ἒ ἔ, ἰώ. ΧΟ. πάμψυχος ἀνάσσει. |
| 840.3 | ΗΛ.Φεῦ. ΧΟ. Φεῦ δῆτ’· ὀλοὰ γὰρ— |
| 845.1 | ΗΛ.ἐδάμη. ΧΟ. Ναί. |
| 845.2 | ΗΛ.Οἶδ’ οἶδ’· ἐφάνη γὰρ μελέ‐ |
| 846.1 | τωρ ἀμφὶ τὸν ἐν πένθει· ἐ‐ |
| 846.2 | μοὶ δ’ οὔτις ἔτ’ ἔσθ’· ὃς γὰρ ἔτ’ |
| 846.3 | ἦν, φροῦδος ἀναρπασθείς. |
| 848 | ΧΟ.Δειλαία δειλαίων κυρεῖς.Str. 2. |
| unit_219.1 | ΗΛ.Κἀγὼ τοῦδ’ ἴστωρ, ὑπερίστωρ, |
| unit_219.2 | πανσύρτῳ παμμήνῳ πολλῶν |
| unit_219.3 | δεινῶν 〈τε〉 στυγνῶν τ’ ἀχθῶν. |
| unit_219.4 | ΧΟ.Εἴδομεν ἃ θροεῖς. |
| unit_219.5 | ΗΛ.Μή μέ νυν μηκέτι |
| 855.1 | παραγάγῃς, ἵν’ οὐ— ΧΟ. Τί φῄς; |
| 855.2 | ΗΛ.πάρεισιν ἐλπίδων ἔτι κοινοτόκων |
| 859 | εὐπατριδᾶν τ’ ἀρωγαί. |
| 860.1 | ΧΟ.Πᾶσι θνατοῖς ἔφυ μόρος.Ant. 2. |
| 860.2 | ΗΛ.Ἦ καὶ χαλάργοις ἐν ἁμίλλαις |
| 860.3 | οὕτως, ὡς κείνῳ δυστάνῳ, |
| 860.4 | τμητοῖς ὁλκοῖς ἐγκῦρσαι; |
| 860.5 | ΧΟ.Ἄσκοπος ἁ λώβα. |
| 865.1 | ΗΛ.Πῶς γὰρ οὔκ; εἰ ξένος |
| 865.2 | ἄτερ ἐμᾶν χερῶν— ΧΟ. Παπαῖ. |
| 868 | ΗΛ.κέκευθεν, οὔτε του τάφου ἀντιάσας |
| 870.1 | οὔτε γόων παρ’ ἡμῶν. |
| 870.2 | ΧΡ.Ὑφ’ ἡδονῆς τοι, φιλτάτη, διώκομαι |
| 870.3 | τὸ κόσμιον μεθεῖσα σὺν τάχει μολεῖν· |
| 870.4 | φέρω γὰρ ἡδονάς τε κἀνάπαυλαν ὧν |
| 870.5 | πάροιθεν εἶχες καὶ κατέστενες κακῶν. |
| 875.1 | ΗΛ.Πόθεν δ’ ἂν εὕροις τῶν ἐμῶν σὺ πημάτων |
| 875.2 | ἄρηξιν, οἷς ἴασιν οὐκ ἔνεστ’ ἰδεῖν; |
| 875.3 | ΧΡ.Πάρεστ’ Ὀρέστης ἡμίν, ἴσθι τοῦτ’ ἐμοῦ |
| 875.4 | κλύους’, ἐναργῶς, ὥσπερ εἰσορᾷς ἐμέ. |
| 875.5 | ΗΛ.Ἀλλ’ ἦ μέμηνας, ὦ τάλαινα, κἀπὶ τοῖς |
| 880.1 | σαυτῆς κακοῖσι κἀπὶ τοῖς ἐμοῖς γελᾷς; |
| 880.2 | ΧΡ.Μὰ τὴν πατρῴαν ἑστίαν, ἀλλ’ οὐχ ὕβριν |
| 880.3 | λέγω τάδ’, ἀλλ’ ἐκεῖνον ὡς παρόντα νῷν. |
| 880.4 | ΗΛ.Οἴμοι τάλαινα· καὶ τίνος βροτῶν λόγον |
| 880.5 | τόνδ’ εἰσακούσας’ ὧδε πιστεύεις ἄγαν; |
| 885.1 | ΧΡ.Ἐγὼ μὲν ἐξ ἐμοῦ τε κοὐκ ἄλλης, σαφῆ |
| 885.2 | σημεῖ’ ἰδοῦσα, τῷδε πιστεύω λόγῳ. |
| 885.3 | ΗΛ.Τίν’, ὦ τάλαιν’, ἰδοῦσα πίστιν; ἐς τί μοι |
| 885.4 | βλέψασα θάλπῃ τῷδ’ ἀνηκέστῳ πυρί; |
| 885.5 | ΧΡ.Πρός νυν θεῶν ἄκουσον, ὡς μαθοῦσά μου |
| 890.1 | τὸ λοιπὸν ἢ φρονοῦσαν ἢ μώραν λέγῃς. |
| 890.2 | ΗΛ.Σὺ δ’ οὖν λέγ’, εἴ σοι τῷ λόγῳ τις ἡδονή. |
| 890.3 | ΧΡ.Καὶ δὴ λέγω σοι πᾶν ὅσον κατειδόμην. |
| 890.4 | Ἐπεὶ γὰρ ἦλθον πατρὸς ἀρχαῖον τάφον, |
| 890.5 | ὁρῶ κολώνης ἐξ ἄκρας νεορρύτους |
| 895 | πηγὰς γάλακτος, καὶ περιστεφῆ κύκλῳ |
| unit_231.1 | πάντων ὅς’ ἔστιν ἀνθέων θήκην πατρός· |
| unit_231.2 | ἰδοῦσα δ’ ἔσχον θαῦμα, καὶ περισκοπῶ |
| unit_231.3 | μή πού τις ἡμῖν ἐγγὺς ἐγχρίμπτῃ βροτῶν. |
| unit_231.4 | Ὡς δ’ ἐν γαλήνῃ πάντ’ ἐδερκόμην τόπον, |
| unit_232.1 | τύμβου προσεῖρπον ἆσσον· ἐσχάτης δ’ ὁρῶ |
| unit_232.2 | πυρᾶς νεώρη βόστρυχον τετμημένον· |
| unit_232.3 | κεὐθὺς τάλαιν’ ὡς εἶδον, ἐμπαίει τί μοι |
| unit_232.4 | ψυχῇ σύνηθες ὄμμα, φιλτάτου βροτῶν |
| unit_232.5 | πάντων Ὀρέστου τοῦθ’ ὁρᾶν τεκμήριον· |
| 905.1 | καὶ χερσὶ βαστάσασα δυσφημῶ μὲν οὔ, |
| 905.2 | χαρᾷ δὲ πίμπλημ’ εὐθὺς ὄμμα δακρύων. |
| 905.3 | Καὶ νῦν θ’ ὁμοίως καὶ τότ’ ἐξεπίσταμαι |
| 905.4 | μή του τόδ’ ἀγλάϊσμα πλὴν κείνου μολεῖν· |
| 905.5 | τῷ γὰρ προσήκει πλήν γ’ ἐμοῦ καὶ σοῦ τόδε; |
| 910.1 | Κἀγὼ μὲν οὐκ ἔδρασα, τοῦτ’ ἐπίσταμαι, |
| 910.2 | οὐδ’ αὖ σύ· πῶς γάρ; ᾗ γε μηδὲ πρὸς θεοὺς |
| 910.3 | ἔξεστ’ ἀκλαύτῳ τῆσδ’ ἀποστῆναι στέγης· |
| 910.4 | ἄλλ’ οὐδὲ μὲν δὴ μητρὸς οὔθ’ ὁ νοῦς φιλεῖ |
| 910.5 | τοιαῦτα πράσσειν οὔτε δρῶς’ ἐλάνθανεν· |
| 915.1 | ἀλλ’ ἔστ’ Ὀρέστου ταῦτα τἀπιτίμια. |
| 915.2 | Ἀλλ’, ὦ φίλη, θάρσυνε· τοῖς αὐτοῖσί τοι |
| 915.3 | οὐχ αὑτὸς αἰεὶ δαιμόνων παραστατεῖ· |
| 915.4 | νῷν ἦν τὰ πρόσθε στυγνός; ἡ δὲ νῦν ἴσως |
| 915.5 | πολλῶν ὑπάρξει κῦρος ἡμέρα καλῶν. |
| 920.1 | ΗΛ.Φεῦ τῆς ἀνοίας, ὥς ς’ ἐποικτίρω πάλαι. |
| 920.2 | ΧΡ.Τί δ’ ἔστιν; οὐ πρὸς ἡδονὴν λέγω τάδε; |
| 920.3 | ΗΛ.Οὐκ οἶσθ’ ὅποι γῆς οὐδ’ ὅποι γνώμης φέρῃ. |
| unit_237.1 | ΧΡ.Πῶς δ’ οὐκ ἐγὼ κάτοιδ’ ἅ γ’ εἶδον ἐμφανῶς; |
| unit_237.2 | ΗΛ.Τέθνηκεν, ὦ τάλαινα· τἀκείνου δέ σοι |
| 925.1 | σωτήρι’ ἔρρει· μηδὲν ἐς κεῖνόν γ’ ὅρα. |
| 925.2 | ΧΡ.Οἴμοι τάλαινα· τοῦ τάδ’ ἤκουσας βροτῶν; |
| 925.3 | ΗΛ.Τοῦ πλησίον παρόντος ἡνίκ’ ὤλλυτο. |
| 925.4 | ΧΡ.Καὶ ποῦ ’στιν οὗτος; θαῦμά τοί μ’ ὑπέρχεται. |
| 925.5 | ΗΛ.Κατ’ οἶκον, ἡδὺς οὐδὲ μητρὶ δυσχερής. |
| 930.1 | ΧΡ.Οἴμοι τάλαινα· τοῦ γὰρ ἀνθρώπων ποτ’ ἦν |
| 930.2 | τὰ πολλὰ πατρὸς πρὸς τάφον κτερίσματα; |
| 930.3 | ΗΛ.Οἶμαι μάλιστ’ ἔγωγε τοῦ τεθνηκότος |
| 930.4 | μνημεῖ’ Ὀρέστου ταῦτα προσθεῖναί τινα. |
| 930.5 | ΧΡ.Ὢ δυστυχής· ἐγὼ δὲ σὺν χαρᾷ λόγους |
| 935.1 | τοιούσδ’ ἔχους’ ἔσπευδον, οὐκ εἰδυῖ’ ἄρα |
| 935.2 | ἵν’ ἦμεν ἄτης· ἀλλὰ νῦν, ὅθ’ ἱκόμην, |
| 935.3 | τά τ’ ὄντα πρόσθεν ἄλλα θ’ εὑρίσκω κακά. |
| 935.4 | ΗΛ.Οὕτως ἔχει σοι ταῦτ’· ἐὰν δέ μοι πίθῃ, |
| 935.5 | τῆς νῦν παρούσης πημονῆς λύσεις βάρος. |
| 940.1 | ΧΡ.Ἦ τοὺς θανόντας ἐξαναστήσω ποτέ; |
| 940.2 | ΗΛ.Οὐκ ἔσθ’ ὅ γ’ εἶπον· οὐ γὰρ ὧδ’ ἄφρων ἔφυν. |
| 940.3 | ΧΡ.Τί γὰρ κελεύεις ὧν ἐγὼ φερέγγυος; |
| 940.4 | ΗΛ.Τλῆναί σε δρῶσαν ἃν ἐγὼ παραινέσω. |
| 940.5 | ΧΡ.Ἀλλ’ εἴ τις ὠφέλειά γ’, οὐκ ἀπώσομαι. |
| 945.1 | ΗΛ.Ὅρα, πόνου τοι χωρὶς οὐδὲν εὐτυχεῖ. |
| 945.2 | ΧΡ.Ὁρῶ· ξυνοίσω πᾶν ὅσονπερ ἂν σθένω. |
| 945.3 | ΗΛ.Ἄκουε δή νυν ᾗ βεβούλευμαι ποεῖν. |
| 945.4 | Παρουσίαν μὲν οἶσθα καὶ σύ που φίλων |
| 945.5 | ὡς οὔτις ἡμῖν ἐστιν, ἀλλ’ Ἅιδης λαβὼν |
| unit_243.1 | ἀπεστέρηκε καὶ μόνα λελείμμεθον· |
| unit_243.2 | ἐγὼ δ’, ἕως μὲν τὸν κασίγνητον βίῳ |
| unit_243.3 | θάλλοντ’ ἔτ’ εἰσήκουον, εἶχον ἐλπίδας |
| unit_243.4 | φόνου ποτ’ αὐτὸν πράκτορ’ ἵξεσθαι πατρός· |
| unit_243.5 | νῦν δ’, ἡνίκ’ οὐκέτ’ ἔστιν, εἰς σὲ δὴ βλέπω, |
| 955.1 | ὅπως τὸν αὐτόχειρα πατρῴου φόνου |
| 955.2 | ξὺν τῇδ’ ἀδελφῇ μὴ κατοκνήσεις κτανεῖν, |
| 955.3 | Αἴγισθον· οὐδὲν γάρ σε δεῖ κρύπτειν μ’ ἔτι. |
| 955.4 | Ποῖ γὰρ μενεῖς ῥᾴθυμος ἐς τίν’ ἐλπίδων |
| 955.5 | βλέψας’ ἔτ’ ὀρθήν; ᾗ πάρεστι μὲν στένειν |
| 960.1 | πλούτου πατρῴου κτῆσιν ἐστερημένῃ, |
| 960.2 | πάρεστι δ’ ἀλγεῖν ἐς τοσόνδε τοῦ χρόνου |
| 960.3 | ἄλεκτρα γηράσκουσαν ἀνυμέναιά τε. |
| 960.4 | Καὶ τῶνδε μέντοι μηκέτ’ ἐλπίσῃς ὅπως |
| 960.5 | τεύξῃ ποτ’· οὐ γὰρ ὧδ’ ἄβουλός ἐστ’ ἀνὴρ |
| 965.1 | Αἴγισθος, ὥστε σόν ποτ’ ἢ κἀμὸν γένος |
| 965.2 | βλαστεῖν ἐᾶσαι, πημονὴν αὑτῷ σαφῆ. |
| 965.3 | Ἀλλ’ ἢν ἐπίσπῃ τοῖς ἐμοῖς βουλεύμασιν, |
| 965.4 | πρῶτον μὲν εὐσέβειαν ἐκ πατρὸς κάτω |
| 965.5 | θανόντος οἴσῃ τοῦ κασιγνήτου θ’ ἅμα· |
| 970.1 | ἔπειτα δ’, ὥσπερ ἐξέφυς, ἐλευθέρα |
| 970.2 | καλῇ τὸ λοιπὸν καὶ γάμων ἐπαξίων |
| 970.3 | τεύξῃ· φιλεῖ γὰρ πρὸς τὰ χρηστὰ πᾶς ὁρᾶν. |
| 970.4 | Λόγῳ γε μὴν εὔκλειαν οὐχ ὁρᾷς ὅσην |
| 970.5 | σαυτῇ τε κἀμοὶ προσβαλεῖς πεισθεῖς’ ἐμοί; |
| 975.1 | Τίς γάρ ποτ’ ἀστῶν ἢ ξένων ἡμᾶς ἰδὼν |
| 975.2 | τοιοῖσδ’ ἐπαίνοις οὐχὶ δεξιώσεται; |
| 975.3 | «Ἴδεσθε τώδε τὼ κασιγνήτω, φίλοι, |
| 975.4 | ὣ τὸν πατρῷον οἶκον ἐξεσωσάτην, |
| 975.5 | ὣ τοῖσιν ἐχθροῖς εὖ βεβηκόσιν ποτέ, |
| 980.1 | ψυχῆς ἀφειδήσαντε, προὐστήτην φόνου· |
| 980.2 | τούτω φιλεῖν χρή, τώδε χρὴ πάντας σέβειν· |
| 980.3 | τώδ’ ἔν θ’ ἑορταῖς ἔν τε πανδήμῳ πόλει |
| 980.4 | τιμᾶν ἅπαντας οὕνεκ’ ἀνδρείας χρεών.» |
| 980.5 | Τοιαῦτά τοι νὼ πᾶς τις ἐξερεῖ βροτῶν, |
| 985.1 | ζώσαιν θανούσαιν θ’ ὥστε μὴ ’κλιπεῖν κλέος. |
| 985.2 | Ἀλλ’, ὦ φίλη, πείσθητι, συμπόνει πατρί, |
| 985.3 | σύγκαμν’ ἀδελφῷ, παῦσον ἐκ κακῶν ἐμέ, |
| 985.4 | παῦσον δὲ σαυτήν, τοῦτο γιγνώσκους’ ὅτι |
| 985.5 | ζῆν αἰσχρὸν αἰσχρῶς τοῖς καλῶς πεφυκόσιν. |
| 990.1 | ΧΟ.Ἐν τοῖς τοιούτοις ἐστὶν ἡ προμηθία |
| 990.2 | καὶ τῷ λέγοντι καὶ κλύοντι σύμμαχος. |
| 990.3 | ΧΡ.Καὶ πρίν γε φωνεῖν, ὦ γυναῖκες, εἰ φρενῶν |
| 990.4 | ἐτύγχαν’ αὕτη μὴ κακῶν, ἐσῴζετ’ ἂν |
| 990.5 | τὴν εὐλάβειαν, ὥσπερ οὐχὶ σῴζεται. |
| 995.1 | Ποῖ γάρ ποτ’ ἐμβλέψασα τοιοῦτον θράσος |
| 995.2 | αὐτή θ’ ὁπλίζῃ κἄμ’ ὑπηρετεῖν καλεῖς; |
| 995.3 | Οὐκ εἰσορᾷς; γυνὴ μὲν οὐδ’ ἀνὴρ ἔφυς, |
| 995.4 | σθένεις δ’ ἔλασσον τῶν ἐναντίων χερί. |
| 995.5 | Δαίμων δὲ τοῖς μὲν εὐτυχὴς καθ’ ἡμέραν, |
| unit_253.1 | ἡμῖν δ’ ἀπορρεῖ κἀπὶ μηδὲν ἔρχεται. |
| unit_253.2 | Τίς οὖν τοιοῦτον ἄνδρα βουλεύων ἑλεῖν |
| unit_253.3 | ἄλυπος ἄτης ἐξαπαλλαχθήσεται; |
| unit_253.4 | Ὅρα κακῶς πράσσοντε μὴ μείζω κακὰ |
| unit_253.5 | κτησώμεθ’, εἴ τις τούσδ’ ἀκούσεται λόγους. |
| 1005.1 | Λύει γὰρ ἡμᾶς οὐδὲν οὐδ’ ἐπωφελεῖ |
| 1005.2 | βάξιν καλὴν λαβόντε δυσκλεῶς θανεῖν· |
| 1005.3 | οὐ γὰρ θανεῖν ἔχθιστον, ἀλλ’ ὅταν θανεῖν |
| unit_255.1 | χρῄζων τις εἶτα μηδὲ τοῦτ’ ἔχῃ λαβεῖν. |
| unit_255.2 | Ἀλλ’ ἀντιάζω, πρὶν πανωλέθρους τὸ πᾶν |
| 1010.1 | ἡμᾶς τ’ ὀλέσθαι κἀξερημῶσαι γένος, |
| 1010.2 | κατάσχες ὀργήν. Καὶ τὰ μὲν λελεγμένα |
| 1010.3 | ἄρρητ’ ἐγώ σοι κἀτελῆ φυλάξομαι, |
| 1010.4 | αὐτὴ δὲ νοῦν σχὲς ἀλλὰ τῷ χρόνῳ ποτέ, |
| 1010.5 | σθένουσα μηδὲν τοῖς κρατοῦσιν εἰκαθεῖν. |
| 1015.1 | ΧΟ.Πείθου· προνοίας οὐδὲν ἀνθρώποις ἔφυ |
| 1015.2 | κέρδος λαβεῖν ἄμεινον, οὐδὲ νοῦ σοφοῦ. |
| 1015.3 | ΗΛ.Ἀπροσδόκητον οὐδὲν εἴρηκας· καλῶς δ’ |
| 1015.4 | ᾔδειν ς’ ἀπορρίψουσαν ἁπηγγελλόμην. |
| 1015.5 | Ἀλλ’ αὐτόχειρί μοι μόνῃ τε δραστέον |
| 1020.1 | τοὔργον τόδ’· οὐ γὰρ δὴ κενόν γ’ ἀφήσομεν. |
| 1020.2 | ΧΡ.Φεῦ· |
| 1021.1 | εἴθ’ ὤφελες τοιάδε τὴν γνώμην πατρὸς |
| 1021.2 | θνῄσκοντος εἶναι· πάντα γ’ ἂν κατειργάσω. |
| 1021.3 | ΗΛ.Ἀλλ’ ἦ φύσιν γε, τὸν δὲ νοῦν ἥσσων τότε. |
| 1021.4 | ΧΡ.Ἄσκει τοιαύτη νοῦν δι’ αἰῶνος μένειν. |
| 1025.1 | ΗΛ.Ὡς οὐχὶ συνδράσουσα νουθετεῖς τάδε. |
| 1025.2 | ΧΡ.Εἰκὸς γὰρ ἐγχειροῦντα καὶ πράσσειν κακῶς. |
| 1025.3 | ΗΛ.Ζηλῶ σε τοῦ νοῦ, τῆς δὲ δειλίας στυγῶ. |
| 1025.4 | ΧΡ.Ἀνέξομαι κλύουσα χὤταν 〈μ’〉 εὖ λέγῃς. |
| 1025.5 | ΗΛ.Ἀλλ’ οὔ ποτ’ ἐξ ἐμοῦ γε μὴ πάθῃς τόδε. |
| 1030.1 | ΧΡ.Μακρὸς τὸ κρῖναι ταῦτα χὠ λοιπὸς χρόνος. |
| 1030.2 | ΗΛ.Ἄπελθε· σοὶ γὰρ ὠφέλησις οὐκ ἔνι. |
| unit_262.1 | ΧΡ.Ἔνεστιν· ἀλλὰ σοὶ μάθησις οὐ πάρα. |
| unit_262.2 | ΗΛ.Ἐλθοῦσα μητρὶ ταῦτα πάντ’ ἔξειπε σῇ. |
| unit_262.3 | ΧΡ.Οὐδ’ αὖ τοσοῦτον ἔχθος ἐχθαίρω ς’ ἐγώ. |
| 1035.1 | ΗΛ.Ἀλλ’ οὖν ἐπίστω γ’ οἷ μ’ ἀτιμίας ἄγεις. |
| 1035.2 | ΧΡ.Ἀτιμίας μὲν οὔ, προμηθίας δὲ σοῦ. |
| 1035.3 | ΗΛ.Τῷ σῷ δικαίῳ δῆτ’ ἐπισπέσθαι με δεῖ; |
| 1035.4 | ΧΡ.Ὅταν γὰρ εὖ φρονῇς, τόθ’ ἡγήσῃ σὺ νῷν. |
| 1035.5 | ΗΛ.Ἦ δεινὸν εὖ λέγουσαν ἐξαμαρτάνειν. |
| 1040.1 | ΧΡ.Εἴρηκας ὀρθῶς ᾧ σὺ πρόσκεισαι κακῷ. |
| 1040.2 | ΗΛ.Τί δ’; οὐ δοκῶ σοι ταῦτα σὺν δίκῃ λέγειν; |
| 1040.3 | ΧΡ.Ἀλλ’ ἔστιν ἔνθα χἠ δίκη βλάβην φέρει. |
| 1040.4 | ΗΛ.Τούτοις ἐγὼ ζῆν τοῖς νόμοις οὐ βούλομαι. |
| 1040.5 | ΧΡ.Ἀλλ’ εἰ ποήσεις ταῦτ’, ἐπαινέσεις ἐμέ. |
| 1045.1 | ΗΛ.Καὶ μὴν ποήσω γ’, οὐδὲν ἐκπλαγεῖσά σε. |
| 1045.2 | ΧΡ.Καὶ τοῦτ’ ἀληθές, οὐδὲ βουλεύσῃ πάλιν; |
| 1045.3 | ΗΛ.Βουλῆς γὰρ οὐδέν ἐστιν ἔχθιον κακῆς. |
| 1045.4 | ΧΡ.Φρονεῖν ἔοικας οὐδὲν ὧν ἐγὼ λέγω. |
| 1045.5 | ΗΛ.Πάλαι δέδοκται ταῦτα κοὐ νεωστί μοι. |
| unit_266.1 | ΧΡ.Ἄπειμι τοίνυν· οὔτε γὰρ σὺ τἄμ’ ἔπη |
| unit_266.2 | τολμᾷς ἐπαινεῖν οὔτ’ ἐγὼ τοὺς σοὺς τρόπους. |
| unit_266.3 | ΗΛ.Ἀλλ’ εἴσιθ’· οὔ σοι μὴ μεθέψομαί ποτε, |
| unit_266.4 | οὐδ’ ἢν σφόδρ’ ἱμείρουσα τυγχάνῃς· ἐπεὶ |
| unit_266.5 | πολλῆς ἀνοίας καὶ τὸ θηρᾶσθαι κενά. |
| 1055.1 | ΧΡ.Ἀλλ’ εἰ σεαυτῇ τυγχάνεις δοκοῦσά τι |
| 1055.2 | φρονεῖν, φρόνει τοιαῦθ’· ὅταν γὰρ ἐν κακοῖς |
| unit_268.1 | ἤδη βεβήκῃς, τἄμ’ ἐπαινέσεις ἔπη. |
| unit_268.2 | ΧΟ.Τί τοὺς ἄνωθεν φρονιμωτάτους οἰω‐Str. 1. |
| unit_268.3 | νοὺς ἐσορώμενοι τροφᾶς |
| 1060.1 | κηδομένους ἀφ’ ὧν τε βλά‐ |
| 1060.2 | στωσιν ἀφ’ ὧν τ’ ὄνασιν εὕ‐ |
| 1060.3 | ρωσι, τάδ’ οὐκ ἐπ’ ἴσας τελοῦμεν; |
| 1060.4 | Ἀλλ’ οὐ τὰν Διὸς ἀστραπὰν |
| 1060.5 | καὶ τὰν οὐρανίαν Θέμιν, |
| 1065.1 | δαρὸν οὐκ ἀπόνητοι. |
| 1065.2 | Ὦ χθονία βροτοῖσι Φά‐ |
| 1065.3 | μα, κατά μοι βόασον οἰκ‐ |
| 1065.4 | τρὰν ὄπα τοῖς ἔνερθ’ Ἀτρεί‐ |
| 1065.5 | δαις, ἀχόρευτα φέρους’ ὀνείδη· |
| 1070.1 | ὅτι σφιν ἤδη τὰ μὲν ἐκ δόμων νοσεῖ‐Ant. 1. |
| 1070.2 | ται τὰ δὲ πρὸς τέκνων διπλῆ |
| 1070.3 | φύλοπις οὐκέτ’ ἐξισοῦ‐ |
| 1070.4 | ται φιλοτασίῳ διαί‐ |
| 1070.5 | τᾳ· πρόδοτος δὲ μόνα σαλεύει |
| 1075.1 | Ἠλέκτρα, τὸν ἀεὶ πατρὸς |
| 1075.2 | δειλαία στενάχους’, ὅπως |
| 1075.3 | ἁ πάνδυρτος ἀηδών, |
| 1075.4 | οὔτε τι τοῦ θανεῖν προμη‐ |
| 1075.5 | θὴς τό τε μὴ βλέπειν ἑτοί‐ |
| 1080 | μα, διδύμαν ἑλοῦς’ ἐρι‐ |
| unit_274 | νύν· τίς ἂν εὔπατρις ὧδε βλάστοι; |
| 1083.1 | Οὐδεὶς τῶν ἀγαθῶν ζῶν κακῶςStr. 2. |
| 1083.2 | εὔκλειαν αἰσχῦναι θέλει |
| 1085.1 | νώνυμος, ὦ παῖ, παῖ· |
| 1085.2 | ὡς καὶ σὺ πάγκλαυτον αἰ‐ |
| 1085.3 | ῶνα κοινὸν εἵλου, |
| 1087.1 | τὸ μὴ καλὸν καθοπλίσα‐ |
| 1087.2 | σα δύο φέρειν 〈ἐν〉 ἑνὶ λόγῳ, |
| 1087.3 | σοφά τ’ ἀρίστα τε παῖς κεκλῆσθαι. |
| 1090.1 | Ζῴης μοι καθύπερθεν χερὶAnt. 2. |
| 1090.2 | πλούτῳ τε τῶν ἐχθρῶν, ὅσον |
| 1090.3 | νῦν ὑπόχειρ ναίεις· |
| 1090.4 | ἐπεί ς’ ἐφεύρηκα μοί‐ |
| 1090.5 | ρᾳ μὲν οὐκ ἐν ἐσθλᾷ |
| 1095.1 | βεβῶσαν, ἃ δὲ μέγιστ’ ἔβλασ‐ |
| 1095.2 | τε νόμιμα, τῶνδε φερομέναν |
| 1095.3 | ἄριστα τᾷ Ζηνὸς εὐσεβείᾳ. |
| 1097.1 | ΟΡ.Ἆρ’, ὦ γυναῖκες, ὀρθά τ’ εἰσηκούσαμεν |
| 1097.2 | ὀρθῶς θ’ ὁδοιποροῦμεν ἔνθα χρῄζομεν; |
| unit_281.1 | ΧΟ.Τί δ’ ἐξερευνᾷς καὶ τί βουληθεὶς πάρει; |
| unit_281.2 | ΟΡ.Αἴγισθον ἔνθ’ ᾤκηκεν ἱστορῶ πάλαι. |
| unit_281.3 | ΧΟ.Ἀλλ’ εὖ θ’ ἱκάνεις χὠ φράσας ἀζήμιος. |
| unit_281.4 | ΟΡ.Τίς οὖν ἂν ὑμῶν τοῖς ἔσω φράσειεν ἂν |
| unit_281.5 | ἡμῶν ποθεινὴν κοινόπουν παρουσίαν; |
| 1105.1 | ΧΟ.Ἥδ’, εἰ τὸν ἄγχιστόν γε κηρύσσειν χρεών. |
| 1105.2 | ΟΡ.Ἴθ’, ὦ γύναι, δήλωσον εἰσελθοῦς’ ὅτι |
| unit_283.1 | Φωκῆς ματεύους’ ἄνδρες Αἴγισθόν τινες. |
| unit_283.2 | ΗΛ.Οἴμοι τάλαιν’, οὐ δή ποθ’ ἧς ἠκούσαμεν |
| unit_283.3 | φήμης φέροντες ἐμφανῆ τεκμήρια; |
| 1110.1 | ΟΡ.Οὐκ οἶδα τὴν σὴν κληδόν’· ἀλλά μοι γέρων |
| 1110.2 | ἐφεῖτ’ Ὀρέστου Στροφίος ἀγγεῖλαι πέρι. |
| 1110.3 | ΗΛ.Τί δ’ ἔστιν, ὦ ξέν’; ὥς μ’ ὑπέρχεται φόβος. |
| 1110.4 | ΟΡ.Φέροντες αὐτοῦ σμικρὰ λείψαν’ ἐν βραχεῖ |
| 1110.5 | τεύχει θανόντος, ὡς ὁρᾷς, κομίζομεν. |
| 1115.1 | ΗΛ.Οἲ ’γὼ τάλαινα, τοῦτ’ ἐκεῖν’, ἤδη σαφὲς |
| 1115.2 | πρόχειρον ἄχθος, ὡς ἔοικε, δέρκομαι. |
| 1115.3 | ΟΡ.Εἴπερ τι κλαίεις τῶν Ὀρεστείων κακῶν, |
| 1115.4 | τόδ’ ἄγγος ἴσθι σῶμα τοὐκείνου στέγον. |
| 1115.5 | ΗΛ.Ὦ ξεῖνε, δός νυν, πρὸς θεῶν, εἴπερ τόδε |
| 1120.1 | κέκευθεν αὐτὸν τεῦχος, εἰς χεῖρας λαβεῖν, |
| 1120.2 | ὅπως ἐμαυτὴν καὶ γένος τὸ πᾶν ὁμοῦ |
| 1120.3 | ξὺν τῇδε κλαύσω κἀποδύρωμαι σποδῷ. |
| 1120.4 | ΟΡ.Δόθ’ ἥτις ἐστί, προσφέροντες· οὐ γὰρ ὡς |
| 1120.5 | ἐν δυσμενείᾳ γ’ οὖς’ ἐπαιτεῖται τόδε, |
| 1125.1 | ἀλλ’ ἢ φίλων τις, ἢ πρὸς αἵματος φύσιν. |
| 1125.2 | ΗΛ.Ὦ φιλτάτου μνημεῖον ἀνθρώπων ἐμοὶ |
| 1125.3 | ψυχῆς Ὀρέστου λοιπόν, ὡς 〈σ’〉 ἀπ’ ἐλπίδων |
| 1125.4 | οὐχ ὧνπερ ἐξέπεμπον εἰσεδεξάμην. |
| 1125.5 | Νῦν μὲν γὰρ οὐδὲν ὄντα βαστάζω χεροῖν, |
| 1130.1 | δόμων δέ ς’, ὦ παῖ, λαμπρὸν ἐξέπεμψ’ ἐγώ· |
| 1130.2 | ὡς ὤφελον πάροιθεν ἐκλιπεῖν βίον, |
| 1130.3 | πρὶν ἐς ξένην σε γαῖαν ἐκπέμψαι χεροῖν |
| 1130.4 | κλέψασα ταῖνδε κἀνασώσασθαι φόνου, |
| 1130.5 | ὅπως θανὼν ἔκεισο τῇ τόθ’ ἡμέρᾳ, |
| 1135.1 | τύμβου πατρῴου κοινὸν εἰληχὼς μέρος. |
| 1135.2 | Νῦν δ’ ἐκτὸς οἴκων κἀπὶ γῆς ἄλλης φυγὰς |
| 1135.3 | κακῶς ἀπώλου σῆς κασιγνήτης δίχα· |
| 1135.4 | κοὔτ’ ἐν φίλαισι χερσὶν ἡ τάλαιν’ ἐγὼ |
| 1135.5 | λουτροῖς ς’ ἐκόσμης’, οὔτε παμφλέκτου πυρὸς |
| 1140.1 | ἀνειλόμην, ὡς εἰκός, ἄθλιον βάρος· |
| 1140.2 | ἀλλ’ ἐν ξένῃσι χερσὶ κηδευθεὶς τάλας |
| 1140.3 | σμικρὸς προσήκεις ὄγκος ἐν σμικρῷ κύτει. |
| 1140.4 | Οἴμοι τάλαινα τῆς ἐμῆς πάλαι τροφῆς |
| 1140.5 | ἀνωφελήτου, τὴν ἐγὼ θάμ’ ἀμφὶ σοὶ |
| 1145.1 | πόνῳ γλυκεῖ παρέσχον· οὔτε γάρ ποτε |
| 1145.2 | μητρὸς σύ γ’ ἦσθα μᾶλλον ἢ κἀμοῦ φίλος, |
| 1145.3 | οὔθ’ οἱ κατ’ οἶκον ἦσαν, ἀλλ’ ἐγὼ τροφός· |
| 1145.4 | ἐγὼ δ’ ἀδελφὴ σοὶ προσηυδώμην ἀεί. |
| 1145.5 | Νῦν δ’ ἐκλέλοιπε ταῦτ’ ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ |
| unit_292.1 | θανόντι σὺν σοί· πάντα γὰρ συναρπάσας |
| unit_292.2 | θύελλ’ ὅπως βέβηκας· οἴχεται πατήρ· |
| unit_292.3 | τέθνηκ’ ἐγώ σοι· φροῦδος αὐτὸς εἶ θανών· |
| unit_292.4 | γελῶσι δ’ ἐχθροί· μαίνεται δ’ ὑφ’ ἡδονῆς |
| unit_292.5 | μήτηρ ἀμήτωρ, ἧς ἐμοὶ σὺ πολλάκις |
| 1155.1 | φήμας λάθρᾳ προὔπεμπες ὡς φανούμενος |
| 1155.2 | τιμωρὸς αὐτός. Ἀλλὰ ταῦθ’ ὁ δυστυχὴς |
| 1155.3 | δαίμων ὁ σός τε κἀμὸς ἐξαφείλετο, |
| 1155.4 | ὅς ς’ ὧδέ μοι προὔπεμψεν, ἀντὶ φιλτάτης |
| 1155.5 | μορφῆς σποδόν τε καὶ σκιὰν ἀνωφελῆ. |
| 1160.1 | Οἴμοι μοι. |
| 1160.2 | Ὦ δέμας οἰκτρόν. Φεῦ, φεῦ. |
| 1160.3 | Ὦ δεινοτάτας, οἴμοι μοι, |
| 1160.4 | πεμφθεὶς κελεύθους, φίλταθ’, ὥς μ’ ἀπώλεσας· |
| unit_295 | ἀπώλεσας δῆτ’, ὦ κασίγνητον κάρα. |
| 1165.1 | Τοιγὰρ σὺ δέξαι μ’ ἐς τὸ σὸν τόδε στέγος, |
| 1165.2 | τὴν μηδὲν εἰς τὸ μηδέν, ὡς σὺν σοὶ κάτω |
| 1165.3 | ναίω τὸ λοιπόν· καὶ γάρ, ἡνίκ’ ἦσθ’ ἄνω, |
| 1165.4 | ξὺν σοὶ μετεῖχον τῶν ἴσων· καὶ νῦν ποθῶ |
| 1165.5 | τοῦ σοῦ θανοῦσα μὴ ἀπολείπεσθαι τάφου· |
| 1170.1 | τοὺς γὰρ θανόντας οὐχ ὁρῶ λυπουμένους. |
| 1170.2 | ΧΟ.Θνητοῦ πέφυκας πατρός, Ἠλέκτρα, φρόνει· |
| 1170.3 | θνητὸς δ’ Ὀρέστης· ὥστε μὴ λίαν στένε· |
| 1170.4 | πᾶσιν γὰρ ἡμῖν τοῦτ’ ὀφείλεται παθεῖν. |
| 1170.5 | ΟΡ.Φεῦ φεῦ· τί λέξω; ποῖ λόγων ἀμηχανῶν |
| 1175.1 | ἔλθω; κρατεῖν γὰρ οὐκέτι γλώσσης σθένω. |
| 1175.2 | ΗΛ.Τί δ’ ἔσχες ἄλγος; πρὸς τί τοῦτ’ εἰπὼν κυρεῖς; |
| 1175.3 | ΟΡ.Ἦ σὸν τὸ κλεινὸν εἶδος Ἠλέκτρας τόδε; |
| 1175.4 | ΗΛ.Τόδ’ ἔστ’ ἐκεῖνο, καὶ μάλ’ ἀθλίως ἔχον. |
| 1175.5 | ΟΡ.Οἴμοι ταλαίνης ἆρα τῆσδε συμφορᾶς. |
| 1180.1 | ΗΛ.Οὐ δή ποτ’, ὦ ξέν’, ἀμφ’ ἐμοὶ στένεις τάδε; |
| 1180.2 | ΟΡ.Ὦ σῶμ’ ἀτίμως κἀθέως ἐφθαρμένον. |
| 1180.3 | ΗΛ.Οὔτοι ποτ’ ἄλλην ἢ ’μὲ δυσφημεῖς, ξένε. |
| 1180.4 | ΟΡ.Φεῦ τῆς ἀνύμφου δυσμόρου τε σῆς τροφῆς. |
| 1180.5 | ΗΛ.Τί μοί ποτ’, ὦ ξέν’, ὧδ’ ἐπισκοπῶν στένεις; |
| 1185.1 | ΟΡ.Ὅς’ οὐκ ἄρ’ ᾔδειν τῶν ἐμῶν ἐγὼ κακῶν. |
| 1185.2 | ΗΛ.Ἐν τῷ διέγνως τοῦτο τῶν εἰρημένων; |
| unit_301.1 | ΟΡ.Ὁρῶν σε πολλοῖς ἐμπρέπουσαν ἄλγεσιν. |
| unit_301.2 | ΗΛ.Καὶ μὴν ὁρᾷς γε παῦρα τῶν ἐμῶν κακῶν. |
| unit_301.3 | ΟΡ.Καὶ πῶς γένοιτ’ ἂν τῶνδ’ ἔτ’ ἐχθίω βλέπειν; |
| 1190.1 | ΗΛ.Ὁθούνεκ’ εἰμὶ τοῖς φονεῦσι σύντροφος. |
| 1190.2 | ΟΡ.Τοῖς τοῦ; πόθεν τοῦτ’ ἐξεσήμηνας κακόν; |
| 1190.3 | ΗΛ.Τοῖς πατρός· εἶτα τοῖσδε δουλεύω βίᾳ. |
| 1190.4 | ΟΡ.Τίς γάρ ς’ ἀνάγκῃ τῇδε προτρέπει βροτῶν; |
| 1190.5 | ΗΛ.Μήτηρ καλεῖται, μητρὶ δ’ οὐδὲν ἐξισοῖ. |
| 1195.1 | ΟΡ.Τί δρῶσα; πότερα χερσὶν ἢ λύμῃ βίου; |
| 1195.2 | ΗΛ.Καὶ χερσὶ καὶ λύμαισι καὶ πᾶσιν κακοῖς. |
| 1195.3 | ΟΡ.Οὐδ’ οὑπαρήξων οὐδ’ ὁ κωλύσων πάρα; |
| 1195.4 | ΗΛ.Οὐ δῆθ’· ὃς ἦν γάρ μοι, σὺ προὔθηκας σποδόν. |
| 1195.5 | ΟΡ.Ὦ δύσποτμ’, ὡς ὁρῶν ς’ ἐποικτίρω πάλαι. |
| unit_304.1 | ΗΛ.Μόνος βροτῶν νυν ἴσθ’ ἐποικτίρας ποτέ. |
| unit_304.2 | ΟΡ.Μόνος γὰρ ἥκω τοῖσι σοῖς ἀλγῶν κακοῖς. |
| unit_304.3 | ΗΛ.Οὐ δή ποθ’ ἡμῖν ξυγγενὴς ἥκεις ποθέν; |
| unit_304.4 | ΟΡ.Ἐγὼ φράσαιμ’ ἄν, εἰ τὸ τῶνδ’ εὔνουν πάρα. |
| unit_304.5 | ΗΛ.Ἀλλ’ ἔστιν εὔνουν, ὥστε πρὸς πιστὰς ἐρεῖς. |
| 1205.1 | ΟΡ.Μέθες τόδ’ ἄγγος νῦν, ὅπως τὸ πᾶν μάθῃς. |
| 1205.2 | ΗΛ.Μὴ δῆτα πρὸς θεῶν τοῦτό μ’ ἐργάσῃ, ξένε. |
| 1205.3 | ΟΡ.Πείθου λέγοντι κοὐχ ἁμαρτήσῃ ποτέ. |
| 1205.4 | ΗΛ.Μή, πρὸς γενείου, μὴ ’ξέλῃ τὰ φίλτατα. |
| 1205.5 | ΟΡ.Οὔ φημ’ ἐάσειν. |
| 1209 | ΗΛ.Ὢ τάλαιν’ ἐγὼ σέθεν, |
| 1210.1 | Ὀρέστα, τῆς σῆς εἰ στερήσομαι ταφῆς. |
| 1210.2 | ΟΡ.Εὔφημα φώνει· πρὸς δίκης γὰρ οὐ στένεις. |
| 1210.3 | ΗΛ.Πῶς τὸν θανόντ’ ἀδελφὸν οὐ δίκῃ στένω; |
| 1210.4 | ΟΡ.Οὔ σοι προσήκει τήνδε προσφωνεῖν φάτιν. |
| 1210.5 | ΗΛ.Οὕτως ἄτιμός εἰμι τοῦ τεθνηκότος; |
| 1215.1 | ΟΡ.Ἄτιμος οὐδενὸς σύ· τοῦτο δ’ οὐχὶ σόν. |
| 1215.2 | ΗΛ.Εἴπερ γ’ Ὀρέστου σῶμα βαστάζω τόδε. |
| 1215.3 | ΟΡ.Ἀλλ’ οὐκ Ὀρέστου, πλὴν λόγῳ γ’ ἠσκημένον. |
| 1215.4 | ΗΛ.Ποῦ δ’ ἔστ’ ἐκείνου τοῦ ταλαιπώρου τάφος; |
| 1215.5 | ΟΡ.Οὐκ ἔστι· τοῦ γὰρ ζῶντος οὐκ ἔστιν τάφος. |
| 1220 | ΗΛ.Πῶς εἶπας, ὦ παῖ; |
| 1220.1 | ΟΡ.Ψεῦδος οὐδὲν ὧν λέγω. |
| 1220.2 | ΗΛ.Ἦ ζῇ γὰρ ἁνήρ; |
| 1221.1 | ΟΡ.Εἴπερ ἔμψυχός γ’ ἐγώ. |
| 1221.2 | ΗΛ.ἦ γὰρ σὺ κεῖνος; |
| 1222.1 | ΟΡ.Τήνδε προσβλέψασά μου |
| 1222.2 | σφραγῖδα πατρὸς ἔκμαθ’ εἰ σαφῆ λέγω. |
| 1222.3 | ΗΛ.Ὦ φίλτατον φῶς. |
| 1224 | ΟΡ.Φίλτατον, ξυμμαρτυρῶ. |
| 1225 | ΗΛ.Ὦ φθέγμ’, ἀφίκου; |
| 1225.1 | ΟΡ.Μηκέτ’ ἄλλοθεν πύθῃ |
| 1225.2 | ΗΛ.Ἔχω σε χερσίν; |
| 1226.1 | ΟΡ.Ὡς τὰ λοίπ’ ἔχοις ἀεί. |
| 1226.2 | ΗΛ.Ὦ φίλταται γυναῖκες, ὦ πολίτιδες, |
| 1226.3 | ὁρᾶτ’ Ὀρέστην τόνδε, μηχαναῖσι μὲν |
| 1226.4 | θανόντα, νῦν δὲ μηχαναῖς σεσωσμένον. |
| 1230 | ΧΟ.Ὁρῶμεν, ὦ παῖ, κἀπὶ συμφοραῖσί μοι |
| unit_318.1 | γεγηθὸς ἕρπει δάκρυον ὀμμάτων ἄπο. |
| unit_318.2 | ΗΛ.Ἰὼ γοναί,Str. |
| unit_318.3 | γοναὶ σωμάτων ἐμοὶ φιλτάτων, |
| unit_318.4 | ἐμόλετ’ ἀρτίως, |
| 1235.1 | ἐφεύρετ’, ἤλθετ’, εἴδεθ’ οὓς ἐχρῄζετε. |
| 1235.2 | ΟΡ.Πάρεσμεν· ἀλλὰ σῖγ’ ἔχουσα πρόσμενε. |
| 1235.3 | ΗΛ.Τί δ’ ἔστιν; |
| 1235.4 | ΟΡ.Σιγᾶν ἄμεινον, μή τις ἔνδοθεν κλύῃ. |
| 1235.5 | ΗΛ.Οὐ τὰν Ἄρτεμιν τὰν αἰὲν ἀδμήταν, |
| 1240.1 | τόδε μὲν οὔ ποτ’ ἀξιώσω τρέσαι |
| 1240.2 | περισσὸν ἄχθος ἔνδον |
| 1240.3 | γυναικῶν ὂν αἰεί. |
| 1240.4 | ΟΡ.Ὅρα γε μὲν δὴ κἀν γυναιξὶν ὡς Ἄρης |
| 1240.5 | ἔνεστιν· εὖ δ’ ἔξοισθα πειραθεῖσά που. |
| 1245.1 | ΗΛ.Ὀτοτοτοτοῖ τοτοῖ, |
| 1245.2 | ἀνέφελον ἐνέβαλες οὔ ποτε καταλύσιμον, |
| 1248 | οὐδέ ποτε λησόμενον ἁμέτερον |
| unit_323.1 | οἷον ἔφυ κακόν. |
| unit_323.2 | ΟΡ.Ἔξοιδα καὶ ταῦτ’· ἀλλ’ ὅταν παρουσία |
| unit_323.3 | φράζῃ, τότ’ ἔργων τῶνδε μεμνῆσθαι χρεών. |
| 1252.1 | ΗΛ.Ὁ πᾶς ἐμοί,Ant. |
| 1252.2 | ὁ πᾶς ἂν πρέποι παρὼν ἐννέπειν |
| 1255.1 | τάδε δίκᾳ χρόνος· |
| 1255.2 | μόλις γὰρ ἔσχον νῦν ἐλεύθερον στόμα. |
| 1255.3 | ΟΡ.Ξύμφημι κἀγώ· τοιγαροῦν σῴζου τόδε. |
| 1255.4 | ΗΛ.Τί δρῶσα; |
| 1255.5 | ΟΡ.Οὗ μή ’στι καιρός, μὴ μακρὰν βούλου λέγειν. |
| 1260.1 | ΗΛ.Τίς οὖν ἀξίαν σοῦ γε πεφηνότος |
| 1260.2 | μεταβάλοιτ’ ἂν ὧδε σιγὰν λόγων; |
| 1260.3 | ἐπεί σε νῦν ἀφράστως |
| 1260.4 | ἀέλπτως τ’ ἐσεῖδον. |
| 1260.5 | ΟΡ.Τότ’ εἶδες, ὅτε θεοί μ’ ⏑ – ⏑ – ⏑ – |
| 1264 | ⏑ – ⏑ – ⏑ – ⏑ ὤτρυναν μολεῖν. |
| 1265.1 | ΗΛ.Ἔφρασας ὑπερτέραν |
| 1265.2 | τᾶς πάρος ἔτι χάριτος, εἴ σε θεὸς ἐπόρισεν |
| 1265.3 | ἁμέτερα πρὸς μέλαθρα· δαιμόνιον |
| 1270.1 | αὐτὸ τίθημ’ ἐγώ. |
| 1270.2 | ΟΡ.Τὰ μέν ς’ ὀκνῶ χαίρουσαν εἰργαθεῖν, τὰ δὲ |
| 1270.3 | δέδοικα λίαν ἡδονῇ νικωμένην. |
| 1272.1 | ΗΛ.Ἰὼ χρόνῳ μακρῷ φιλτάταν ὁδὸνEpode. |
| 1272.2 | ἐπαξιώσας ὧδέ μοι φανῆναι, |
| 1275.1 | μή τί με, πολύπονον ὧδ’ ἰδὼν— |
| 1275.2 | ΟΡ.Τί μὴ ποήσω; |
| 1276.1 | ΗΛ.μή μ’ ἀποστερήσῃς |
| 1276.2 | τῶν σῶν προσώπων ἡδονὰν μεθέσθαι. |
| 1276.3 | ΟΡ.Ἦ κάρτα κἂν ἄλλοισι θυμοίμην ἰδών. |
| 1276.4 | ΗΛ.Ξυναινεῖς; |
| 1280.1 | ΟΡ.Τί μὴν οὔ; |
| 1280.2 | ΗΛ.Ὦ φίλ’, ἔκλυον ἃν ἐγὼ οὐδ’ ἂν ἤλπις’ αὐδάν· |
| 1280.3 | ἔσχον ὀργὰν ἄναυδον |
| 1284 | οὐδὲ σὺν βοᾷ κλύους’ ἁ τάλαινα. |
| 1285.1 | Νῦν δ’ ἔχω σε· προὐφάνης δὲ |
| 1285.2 | φιλτάταν ἔχων πρόσοψιν, |
| unit_336.1 | ἇς ἐγὼ οὐδ’ ἂν ἐν κακοῖς λαθοίμαν. |
| unit_336.2 | ΟΡ.Τὰ μὲν περισσεύοντα τῶν λόγων ἄφες, |
| unit_336.3 | καὶ μήτε μήτηρ ὡς κακὴ δίδασκέ με |
| 1290.1 | μήθ’ ὡς πατρῴαν κτῆσιν Αἴγισθος δόμων |
| 1290.2 | ἀντλεῖ, τὰ δ’ ἐκχεῖ, τὰ δὲ διασπείρει μάτην· |
| 1290.3 | χρόνου γὰρ ἄν σοι καιρὸν ἐξείργοι λόγος. |
| 1290.4 | Ἃ δ’ ἁρμόσει μοι τῷ παρόντι νῦν χρόνῳ |
| 1290.5 | σήμαιν’, ὅπου φανέντες ἢ κεκρυμμένοι |
| 1295.1 | γελῶντας ἐχθροὺς παύσομεν τῇ νῦν ὁδῷ. |
| 1295.2 | Οὕτω δ’ ὅπως μήτηρ σε μὴ ’πιγνώσεται |
| 1295.3 | φαιδρῷ προσώπῳ νῷν ἐπελθόντοιν δόμους· |
| 1295.4 | ἀλλ’ ὡς ἐπ’ ἄτῃ τῇ μάτην λελεγμένῃ |
| 1295.5 | στέναζ’· ὅταν γὰρ εὐτυχήσωμεν, τότε |
| unit_339.1 | χαίρειν παρέσται καὶ γελᾶν ἐλευθέρως. |
| unit_339.2 | ΗΛ.Ἀλλ’, ὦ κασίγνηθ’ ὧδ’ ὅπως καὶ σοὶ φίλον, |
| unit_339.3 | καὶ τοὐμὸν ἔσται τῇδ’· ἐπεὶ τὰς ἡδονὰς |
| unit_339.4 | πρὸς σοῦ λαβοῦσα κοὐκ ἐμὰς ἐκτησάμην. |
| unit_339.5 | Κοὐδ’ ἄν σε λυπήσασα δεξαίμην βραχὺ |
| 1305.1 | αὐτὴ μέγ’ εὑρεῖν κέρδος· οὐ γὰρ ἂν καλῶς |
| 1305.2 | ὑπηρετοίμην τῷ παρόντι δαίμονι. |
| 1305.3 | Ἀλλ’ οἶσθα μὲν τἀνθένδε, πῶς γὰρ οὔ; κλύων |
| 1305.4 | ὁθούνεκ’ Αἴγισθος μὲν οὐ κατὰ στέγας, |
| 1305.5 | μήτηρ δ’ ἐν οἴκοις· ἣν σὺ μὴ δείσῃς ποθ’ ὡς |
| 1310.1 | γέλωτι τοὐμὸν φαιδρὸν ὄψεται κάρα· |
| 1310.2 | μῖσός τε γὰρ παλαιὸν ἐντέτηκέ μοι, |
| 1310.3 | κἀπεί ς’ ἐσεῖδον, οὔ ποτ’ ἐκλήξω χαρᾶς |
| 1310.4 | δακρυρροοῦσα. Πῶς γὰρ ἂν λήξαιμ’ ἐγώ, |
| unit_342 | ἥτις μιᾷ σε τῇδ’ ὁδῷ θανόντα τε |
| 1315.1 | καὶ ζῶντ’ ἐσεῖδον; εἴργασαι δέ μ’ ἄσκοπα, |
| 1315.2 | ὥστ’, εἰ πατήρ μοι ζῶν ἵκοιτο, μηκέτ’ ἂν |
| 1315.3 | τέρας νομίζειν αὐτό, πιστεύειν δ’ ὁρᾶν. |
| 1315.4 | Ὅτ’ οὖν τοιαύτην ἡμὶν ἐξήκεις ὁδὸν, |
| 1315.5 | ἄρχ’ αὐτὸς ὥς σοι θυμός· ὡς ἐγὼ μόνη |
| 1320.1 | οὐκ ἂν δυοῖν ἥμαρτον· ἢ γὰρ ἂν καλῶς |
| 1320.2 | ἔσως’ ἐμαυτήν, ἢ καλῶς ἀπωλόμην. |
| 1320.3 | ΟΡ.Σιγᾶν ἐπῄνες’· ὡς ἐπ’ ἐξόδῳ κλύω |
| 1320.4 | τῶν ἔνδοθεν χωροῦντος. |
| 1323.1 | ΗΛ.Εἴσιτ’, ὦ ξένοι, |
| 1323.2 | ἄλλως τε καὶ φέροντες οἷ’ ἂν οὔτε τις |
| 1325.1 | δόμων ἀπώσαιτ’ οὔτ’ ἂν ἡσθείη λαβών. |
| 1325.2 | ΠΑ.Ὦ πλεῖστα μῶροι καὶ φρενῶν τητώμενοι, |
| 1325.3 | πότερα παρ’ οὐδὲν τοῦ βίου κήδεσθ’ ἔτι; |
| 1325.4 | ἢ νοῦς ἔνεστιν οὔτις ὑμὶν ἐγγενὴς, |
| 1325.5 | ὅτ’ οὐ παρ’ αὐτοῖς, ἀλλ’ ἐν αὐτοῖσιν κακοῖς |
| 1330.1 | τοῖσιν μεγίστοις ὄντες οὐ γιγνώσκετε; |
| 1330.2 | Ἀλλ’ εἰ σταθμοῖσι τοῖσδε μὴ ’κύρουν ἐγὼ |
| 1330.3 | πάλαι φυλάσσων, ἦν ἂν ὑμὶν ἐν δόμοις |
| 1330.4 | τὰ δρώμεν’ ὑμῶν πρόσθεν ἢ τὰ σώματα· |
| 1330.5 | νῦν δ’ εὐλάβειαν τῶνδε προὐθέμην ἐγώ. |
| 1335.1 | Καὶ νῦν, ἀπαλλαχθέντε τῶν μακρῶν λόγων |
| 1335.2 | καὶ τῆς ἀπλήστου τῆσδε σὺν χαρᾷ βοῆς, |
| 1335.3 | εἴσω παρέλθεθ’· ὡς τὸ μὲν μέλλειν κακὸν |
| 1335.4 | ἐν τοῖς τοιούτοις ἔστ’, ἀπηλλάχθαι δ’ ἀκμή. |
| 1335.5 | ΟΡ.Πῶς οὖν ἔχει τἀντεῦθεν εἰσιόντι μοι; |
| 1340.1 | ΠΑ.Καλῶς· ὑπάρχει γάρ σε μὴ γνῶναί τινα. |
| 1340.2 | ΟΡ.Ἤγγειλας, ὡς ἔοικεν, ὡς τεθνηκότα. |
| 1340.3 | ΠΑ.Εἷς τῶν ἐν Ἅιδου μάνθαν’ ἐνθάδ’ ὢν ἀνήρ. |
| 1340.4 | ΟΡ.Χαίρουσιν ἐν τούτοισιν; ἢ τίνες λόγοι; |
| 1340.5 | ΠΑ.Τελουμένων εἴποιμ’ ἄν· ὡς δὲ νῦν ἔχει, |
| 1345.1 | καλῶς τὰ κείνων πάντα, καὶ τὰ μὴ καλῶς. |
| 1345.2 | ΗΛ.Τίς οὗτός ἐστ’, ἀδελφέ; πρὸς θεῶν, φράσον. |
| 1345.3 | ΟΡ.Οὐχὶ ξυνίης; |
| 1347.1 | ΗΛ.Οὐδέ γ’ ἐς θυμὸν φέρω. |
| 1347.2 | ΟΡ.Οὐκ οἶσθ’ ὅτῳ μ’ ἔδωκας ἐς χέρας ποτέ; |
| 1347.3 | ΗΛ.Ποίῳ; τί φωνεῖς; |
| 1349 | ΟΡ.Οὗ τὸ Φωκέων πέδον |
| unit_353.1 | ὑπεξεπέμφθην σῇ προμηθίᾳ χεροῖν. |
| unit_353.2 | ΗΛ.Ἦ κεῖνος οὗτος ὅν ποτ’ ἐκ πολλῶν ἐγὼ |
| unit_353.3 | μόνον προσεῦρον πιστὸν ἐν πατρὸς φόνῳ; |
| unit_353.4 | ΟΡ.Ὅδ’ ἐστί· μή μ’ ἔλεγχε πλείοσιν λόγοις. |
| unit_353.5 | ΗΛ.Ὦ φίλτατον φῶς, ὦ μόνος σωτὴρ δόμων |
| 1355.1 | Ἀγαμέμνονος, πῶς ἦλθες; ἦ σὺ κεῖνος εἶ |
| 1355.2 | ὃς τόνδε κἄμ’ ἔσωσας ἐκ πολλῶν πόνων; |
| 1355.3 | Ὦ φίλταται μὲν χεῖρες, ἥδιστον δ’ ἔχων |
| 1355.4 | ποδῶν ὑπηρέτημα, πῶς οὕτω πάλαι |
| 1355.5 | ξυνών μ’ ἔληθες οὐδ’ ἔφαινες, ἀλλά με |
| 1360.1 | λόγοις ἀπώλλυς, ἔργ’ ἔχων ἥδιστ’ ἐμοί; |
| 1360.2 | Χαῖρ’, ὦ πάτερ· πατέρα γὰρ εἰσορᾶν δοκῶ· |
| 1360.3 | χαῖρ’· ἴσθι δ’ ὡς μάλιστά ς’ ἀνθρώπων ἐγὼ |
| 1360.4 | ἤχθηρα κἀφίλης’ ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ. |
| 1360.5 | ΠΑ.Ἀρκεῖν δοκεῖ μοι· τοὺς γὰρ ἐν μέσῳ λόγους, |
| 1365.1 | πολλαὶ κυκλοῦνται νύκτες ἡμέραι τ’ ἴσαι |
| 1365.2 | αἳ ταῦτά σοι δείξουσιν, Ἠλέκτρα, σαφῆ. |
| 1365.3 | Σφῷν δ’ ἐννέπω γε τοῖν παρεστώτοιν ὅτι |
| 1365.4 | νῦν καιρὸς ἔρδειν· νῦν Κλυταιμήστρα μόνη, |
| 1365.5 | νῦν οὔτις ἀνδρῶν ἔνδον· εἰ δ’ ἐφέξετον, |
| 1370.1 | φροντίζεθ’ ὡς τούτοις τε καὶ σοφωτέροις |
| 1370.2 | ἄλλοισι τούτων πλείοσιν μαχούμενοι. |
| 1370.3 | ΟΡ.Οὐκ ἂν μακρῶν ἔθ’ ἡμὶν οὐδὲν ἂν λόγων, |
| 1370.4 | Πυλάδη, τόδ’ εἴη τοὔργον, ἀλλ’ ὅσον τάχος |
| 1370.5 | χωρεῖν ἔσω, πατρῷα προσκύσανθ’ ἕδη |
| 1375.1 | θεῶν, ὅσοι〈περ〉 πρόπυλα ναίουσιν τάδε. |
| 1375.2 | ΗΛ.Ἄναξ Ἄπολλον, ἵλεως αὐτοῖν κλύε, |
| 1375.3 | ἐμοῦ τε πρὸς τούτοισιν, ἥ σε πολλὰ δὴ |
| 1375.4 | ἀφ’ ὧν ἔχοιμι λιπαρεῖ προὔστην χερί. |
| 1375.5 | Νῦν δ’, ὦ Λύκει’ Ἄπολλον, ἐξ οἵων ἔχω |
| 1380.1 | αἰτῶ, προπίτνω, λίσσομαι, γενοῦ πρόφρων |
| 1380.2 | ἡμῖν ἀρωγὸς τῶνδε τῶν βουλευμάτων, |
| 1380.3 | καὶ δεῖξον ἀνθρώποισι τἀπιτίμια |
| 1380.4 | τῆς δυσσεβείας οἷα δωροῦνται θεοί. |
| 1383 | ΧΟ.Ἴδεθ’ ὅπου προνέμεταιStr. |
| 1385.1 | τὸ δυσέριστον αἷμα φυσῶν Ἄρης· |
| 1385.2 | βεβᾶσιν ἄρτι δωμάτων ὑπόστεγοι |
| 1385.3 | μετάδρομοι κακῶν πανουργημάτων |
| 1385.4 | ἄφυκτοι κύνες· |
| 1385.5 | ὥστ’ οὐ μακρὰν ἔτ’ ἀμμενεῖ |
| 1390.1 | τοὐμὸν φρενῶν ὄνειρον αἰωρούμενον. |
| 1390.2 | Παράγεται γὰρ ἐνέρωνAnt. |
| 1390.3 | δολιόπους ἀρωγὸς εἴσω στέγας, |
| 1390.4 | ἀρχαιόπλουτα πατρὸς εἰς ἑδώλια, |
| 1390.5 | νεακόνητον αἷμα χειροῖν ἔχων· |
| 1395.1 | ὁ Μαίας δὲ παῖς |
| 1395.2 | Ἑρμῆς σφ’ ἄγει δόλον σκότῳ |
| 1395.3 | κρύψας πρὸς αὐτὸ τέρμα κοὐκέτ’ ἀμμένει. |
| 1397.1 | ΗΛ.Ὦ φίλταται γυναῖκες, ἅνδρες αὐτίκα |
| 1397.2 | τελοῦσι τοὔργον· ἀλλὰ σῖγα πρόσμενε. |
| unit_365 | ΧΟ.Πῶς δή; τί νῦν πράσσουσιν; |
| unit_366.1 | ΗΛ.Ἡ μὲν ἐς τάφον |
| unit_366.2 | λέβητα κοσμεῖ, τὼ δ’ ἐφέστατον πέλας. |
| unit_366.3 | ΧΟ.Σὺ δ’ ἐκτὸς ᾖξας πρὸς τί; |
| 1402.1 | ΗΛ.Φρουρήσους’ ὅπως |
| 1402.2 | Αἴγισθος 〈αὖθισ〉 μὴ λάθῃ μολὼν ἔσω. |
| 1402.3 | ΚΛ.Αἰαῖ. Ἰὼ στέγαι |
| 1405.1 | φίλων ἔρημοι, τῶν δ’ ἀπολλύντων πλέαι. |
| 1405.2 | ΗΛ.Βοᾷ τις ἔνδον· οὐκ ἀκούετ’, ὦ φίλαι; |
| 1406.1 | ΧΟ.Ἤκους’ ἀνήκουστα δύστανος, ὥστε φρῖξαι.Str. |
| 1406.2 | ΚΛ.Οἴμοι τάλαιν’· Αἴγισθε, ποῦ ποτ’ ὢν κυρεῖς; |
| 1406.3 | ΗΛ.Ἰδοὺ μάλ’ αὖ θροεῖ τις. |
| 1410.1 | ΚΛ.Ὦ τέκνον, τέκνον, |
| 1410.2 | οἴκτιρε τὴν τεκοῦσαν. |
| 1411 | ΗΛ.Ἀλλ’ οὐκ ἐκ σέθεν |
| unit_372.1 | ᾠκτίρεθ’ οὗτος οὔθ’ ὁ γεννήσας πατήρ. |
| unit_372.2 | ΧΟ.Ὦ πόλις, ὦ γενεὰ τάλαινα, νῦν σοι |
| unit_372.3 | μοῖρα καθαμερία φθίνει, φθίνει. |
| 1415 | ΚΛ.Ὤμοι πέπληγμαι. |
| 1415.1 | ΗΛ.Παῖσον, εἰ σθένεις, διπλῆν. |
| 1415.2 | ΚΛ.Ὤμοι μάλ’ αὖθις. |
| 1416 | ΗΛ.Εἰ γὰρ Αἰγίσθῳ θ’ ὁμοῦ. |
| 1417-1418 | ΧΟ.Τελοῦς’ ἀραί· ζῶσιν οἱ γᾶς ὑπαὶ κείμενοι· |
| 1420.1 | παλίρρυτον γὰρ αἷμ’ ὑπεξαιροῦσι τῶν |
| 1420.2 | κτανόντων οἱ πάλαι θανόντες. |
| 1420.3 | ΧΟ.Καὶ μὴν πάρεισιν οἵδε· φοινία δὲ χεὶρ |
| 1420.4 | στάζει θυηλῆς Ἄρεος, οὐδ’ ἔχω ψέγειν. |
| 1420.5 | ΗΛ.Ὀρέστα, πῶς κυρεῖ〈τε〉; |
| 1424 | ΟΡ.Τἀν δόμοισι μὲν |
| 1425.1 | καλῶς, Ἀπόλλων εἰ καλῶς ἐθέσπισεν. |
| 1425.2 | ΗΛ.Τέθνηκεν ἡ τάλαινα; |
| 1426.1 | ΟΡ.Μηκέτ’ ἐκφοβοῦ |
| 1426.2 | μητρῷον ὥς σε λῆμ’ ἀτιμάσει ποτέ. |
| 1426.3 | ΗΛ.⏑ – ⏑ – ⏑ – |
| 1428 | ⏑ – ⏑ – ⏑ – ⏑ – ⏑ – ⏑ – |
| 1428 | ΟΡ.⏑ – ⏑ – ⏑ – ⏑ – ⏑ – ⏑ – |
| 1428 | ΧΟ.Παύσασθε. Λεύσσω γὰρ Αἴγισθον ἐκ προδήλου.Ant. |
| 1429 | ΟΡ.⏑ – ⏑ – ⏑ – ⏑ – ⏑ – ⏑ – |
| 1430 | ΗΛ.Ὦ παῖδες, οὐκ ἄψορρον; |
| 1430.1 | ΟΡ.Εἰσορᾶτέ που |
| 1430.2 | τὸν ἄνδρ’; ἐφ’ ἡμῖν οὗτος; |
| 1431.1 | ΗΛ.Ἐκ προαστίου |
| 1431.2 | χωρεῖ γεγηθὼς – ⏑ – ⏑ – ⏑ – |
| 1431.3 | ΧΟ.Βᾶτε κατ’ ἀντιθύρων ὅσον τάχιστα, |
| 1431.4 | νῦν, τὰ πρὶν εὖ θέμενοι, τάδ’ ὡς πάλιν. |
| 1435 | ΟΡ.Θάρσει, τελοῦμεν. |
| 1435.1 | ΗΛ.Ἧι νοεῖς ἔπειγέ νυν. |
| 1435.2 | ΟΡ.Καὶ δὴ βέβηκα. |
| 1436.1 | ΗΛ.Τἀνθάδ’ ἂν μέλοιτ’ ἐμοί. |
| 1436.2 | ΧΟ.Δι’ ὠτὸς ἂν παῦρά γ’ ὡς ἠπίως ἐννέπειν |
| 1440.1 | πρὸς ἄνδρα τόνδε συμφέροι, λαθραῖον ὡς |
| 1440.2 | ὀρούσῃ πρὸς δίκας ἀγῶνα. |
| 1441 | ΑΙΓΙΣΘΟΣ |
| 1442.1 | Τίς οἶδεν ὑμῶν ποῦ ποθ’ οἱ Φωκῆς ξένοι |
| 1442.2 | οὕς φας’ Ὀρέστην ἡμὶν ἀγγεῖλαι βίον |
| 1442.3 | λελοιπόθ’ ἱππικοῖσιν ἐν ναυαγίοις; |
| 1445.1 | Σέ τοι, σὲ κρίνω, ναὶ σὲ τὴν ἐν τῷ πάρος |
| 1445.2 | χρόνῳ θρασεῖαν· ὡς μάλιστά σοι μέλειν |
| 1445.3 | οἶμαι, μάλιστα δ’ ἂν κατειδυῖαν φράσαι. |
| 1445.4 | ΗΛ.Ἔξοιδα· πῶς γὰρ οὐχί; συμφορᾶς γὰρ ἂν |
| unit_395 | ἔξωθεν εἴην τῶν ἐμῶν γε φιλτάτων. |
| unit_396.1 | ΑΙ.Ποῦ δῆτ’ ἂν εἶεν οἱ ξένοι; δίδασκέ με. |
| unit_396.2 | ΗΛ.Ἔνδον· φίλης γὰρ προξένου κατήνυσαν. |
| unit_396.3 | ΑΙ.Ἦ καὶ θανόντ’ ἤγγειλαν ὡς ἐτητύμως; |
| unit_396.4 | ΗΛ.Οὔκ, ἀλλὰ κἀπέδειξαν, οὐ λόγῳ μόνον. |
| unit_396.5 | ΑΙ.Πάρεστ’ ἄρ’ ἡμῖν ὥστε κἀμφανῆ μαθεῖν; |
| 1455.1 | ΗΛ.Πάρεστι δῆτα καὶ μάλ’ ἄζηλος θέα. |
| 1455.2 | ΑΙ.Ἦ πολλὰ χαίρειν μ’ εἶπας οὐκ εἰωθότως. |
| 1455.3 | ΗΛ.Χαίροις ἄν, εἴ σοι χαρτὰ τυγχάνει τάδε. |
| 1455.4 | ΑΙ.Σιγᾶν ἄνωγα κἀναδεικνύναι πύλας |
| 1455.5 | πᾶσιν Μυκηναίοισιν Ἀργείοις θ’ ὁρᾶν, |
| 1460.1 | ὡς εἴ τις αὐτῶν ἐλπίσιν κεναῖς πάρος |
| 1460.2 | ἐξῄρετ’ ἀνδρὸς τοῦδε, νῦν ὁρῶν νεκρὸν |
| 1460.3 | στόμια δέχηται τἀμά, μηδὲ πρὸς βίαν |
| 1460.4 | ἐμοῦ κολαστοῦ προστυχὼν φύσῃ φρένας. |
| 1460.5 | ΗΛ.Καὶ δὴ τελεῖται τἀπ’ ἐμοῦ· τῷ γὰρ χρόνῳ |
| 1465.1 | νοῦν ἔσχον, ὥστε συμφέρειν τοῖς κρείσσοσιν. |
| 1465.2 | ΑΙ.Ὦ Ζεῦ, δέδορκα φάσμ’ ἄνευ φθόνου μὲν οὐ |
| 1465.3 | πεπτωκός· εἰ δ’ ἔπεστι νέμεσις, οὐ λέγω. |
| 1465.4 | Χαλᾶτε πᾶν κάλυμμ’ ἀπ’ ὀφθαλμῶν, ὅπως |
| 1465.5 | τὸ συγγενές γε κἀπ’ ἐμοῦ θρήνων τύχῃ. |
| 1470.1 | ΟΡ.Αὐτὸς σὺ βάσταζ’· οὐκ ἐμὸν τόδ’, ἀλλὰ σόν, |
| 1470.2 | τὸ ταῦθ’ ὁρᾶν τε καὶ προσηγορεῖν φίλους. |
| 1470.3 | ΑΙ.Ἀλλ’ εὖ παραινεῖς κἀπιπείσομαι· σὺ δέ, |
| unit_401.1 | εἴ που κατ’ οἶκόν μοι Κλυταιμήστρα, κάλει. |
| unit_401.2 | ΟΡ.Αὕτη πέλας σοῦ· μηκέτ’ ἄλλοσε σκόπει. |
| 1475 | ΑΙ.Οἴμοι, τί λεύσσω; |
| 1475.1 | ΟΡ.Τίνα φοβῇ; τίν’ ἀγνοεῖς; |
| 1475.2 | ΑΙ.Τίνων ποτ’ ἀνδρῶν ἐν μέσοις ἀρκυστάτοις |
| 1475.3 | πέπτωχ’ ὁ τλήμων; |
| 1477.1 | ΟΡ.Οὐ γὰρ αἰσθάνῃ πάλαι |
| 1477.2 | ζῶν τοῖς θανοῦσιν οὕνεκ’ ἀνταυδᾷς ἴσα; |
| 1477.3 | ΑΙ.Οἴμοι, ξυνῆκα τοὔπος· οὐ γὰρ ἔσθ’ ὅπως |
| 1480.1 | ὅδ’ οὐκ Ὀρέστης ἔσθ’ ὁ προσφωνῶν ἐμέ. |
| 1480.2 | ΟΡ.Καὶ μάντις ὢν ἄριστος ἐσφάλλου πάλαι; |
| 1480.3 | ΑΙ.Ὄλωλα δὴ δείλαιος. Ἀλλά μοι πάρες |
| 1480.4 | κἂν σμικρὸν εἰπεῖν. |
| 1483.1 | ΗΛ.Μὴ πέρα λέγειν ἔα, |
| 1483.2 | πρὸς θεῶν, ἀδελφέ, μηδὲ μηκύνειν λόγους. |
| 1485.1 | Τί γὰρ βροτῶν ἂν σὺν κακοῖς μεμιγμένων |
| 1485.2 | θνῄσκειν ὁ μέλλων τοῦ χρόνου κέρδος φέροι; |
| 1485.3 | Ἀλλ’ ὡς τάχιστα κτεῖνε, καὶ κτανὼν πρόθες |
| 1485.4 | ταφεῦσιν ὧν τόνδ’ εἰκός ἐστι τυγχάνειν, |
| 1485.5 | ἄποπτον ἡμῶν· ὡς ἐμοὶ τόδ’ ἂν κακῶν |
| 1490.1 | μόνον γένοιτο τῶν πάλαι λυτήριον. |
| 1490.2 | ΟΡ.Χωροῖς ἂν εἴσω σὺν τάχει· λόγων γὰρ οὐ |
| 1490.3 | νῦν ἐστιν ἁγών, ἀλλὰ σῆς ψυχῆς πέρι. |
| 1490.4 | ΑΙ.Τί δ’ ἐς δόμους ἄγεις με; πῶς, τόδ’ εἰ καλὸν |
| 1490.5 | τοὔργον, σκότου δεῖ, κοὐ πρόχειρος εἶ κτανεῖν; |
| 1495 | ΟΡ.Μὴ τάσσε· χώρει δ’ ἔνθαπερ κατέκτανες |
| unit_410.1 | πατέρα τὸν ἀμόν, ὡς 〈ἂν〉 ἐν ταὐτῷ θάνῃς. |
| unit_410.2 | ΑΙ.Ἦ πᾶς’ ἀνάγκη τήνδε τὴν στέγην ἰδεῖν |
| unit_410.3 | τά τ’ ὄντα καὶ μέλλοντα Πελοπιδῶν κακά; |
| unit_410.4 | ΟΡ.Τὰ γοῦν ς’· ἐγώ σοι μάντις εἰμὶ τῶνδ’ ἄκρος. |
| unit_411.1 | ΑΙ.Ἀλλ’ οὐ πατρῴαν τὴν τέχνην ἐκόμπασας. |
| unit_411.2 | ΟΡ.Πόλλ’ ἀντιφωνεῖς, ἡ δ’ ὁδὸς βραδύνεται· |
| unit_411.3 | ἀλλ’ ἕρφ’. |
| 1502 | ΑΙ.Ὑφηγοῦ. |
| 1502.1 | ΟΡ.Σοὶ βαδιστέον πάρος. |
| 1502.2 | ΑΙ.Ἦ μὴ φύγω σε; |
| 1503.1 | ΟΡ.Μὴ μὲν οὖν καθ’ ἡδονὴν |
| 1503.2 | θάνῃς· φυλάξαι δεῖ με τοῦτό σοι πικρόν. |
| 1505.1 | Χρῆν δ’ εὐθὺς εἶναι τήνδε τοῖς πᾶσιν δίκην, |
| 1505.2 | ὅστις πέρα πράσσειν γε τῶν νόμων θέλει, |
| 1505.3 | κτείνειν· τὸ γὰρ πανοῦργον οὐκ ἂν ἦν πολύ. |
| 1505.4 | ΧΟ.Ὦ σπέρμ’ Ἀτρέως, ὡς πολλὰ παθὸν |
| 1505.5 | δι’ ἐλευθερίας μόλις ἐξῆλθες |
| 1510 | τῇ νῦν ὁρμῇ τελεωθέν. |