ΑΡΙϹΤΟΦΑ
ΑΡΙϹΤΟΦΑΝΟΥϹ
Αἰολοσίκων
Ἀμφιάρεως — — — — — — —
— — — — — — — Δράματα ἢ Κένταυρος
Διόνυσος Ναυαγός
Εἰρήνη
Ἐκκλησιάζουσαι
Ἥρωες
Θεσμοφοριάζουσαι
Ἱππεῖς
Κώκαλος
Λυσιστράτη
Νεφέλαι βʹ
Ὁλκάδες
Ὄρνιθες
Προάγων
Πλοῦτος αʹ
Ποίησις
Πολύειδος
Σκηνὰς Καταλαμβάνουσαι
Σφῆκες
Τελμησσεῖς
Τριφάλης
Φοίνισσαι
Ὧραι
Ἀχαρνῆς
Ἱππεῖς
Νεφέλαι βʹ
Σφῆκες
Εἰρήνη
Ὄρνιθες
Λυσιστράτη
Θεσμοφοριάζουσαι αʹ
Βάτραχοι
Ἐκκλησιάζουσαι
Πλοῦτος βʹ
ΑἰολοσίκωνἈμφιάρεως
Ἀνάγυρος
— — — — — — — — — ]τος τουτ[
]τα τονδε̣[...]ον〉
....]τ̣α ἀπὸ Διοτίμου, ἐφʼ οὗ
πρῶτ]ον οἱ Ἀριστοφάνους〉
Δαιτ]αλεῖς ἐδιδάχθησαν. τὴ(ν)
....]μην ἵζουσιν ὅπως βα[-]
λανεύ]σ̣ηι / ἐν λειψυδρίαι που
]ματος αὖθις ἀπαντλή[-]
σας τὸ] παλαιὸν / λούτριον α̣[
]ωτος. μετὰ τὸ π[
ο]ὐ̣ φέρεται τὸ λοιπὸν
τοῦ σ]τίχου. τάχʼ ἂν οὖν τὸ
νῦν] ἀ̣σαφὲς λόγου τοῦ ἑξῆς〉〉
τῶν σ]τίχων σαφὲς ἂν ἦν〉
εἰ πε]πληρωμ[έν]ο[...]στ.[
]..ληνογεν̣[......]τ.[
]φησ̣[]λούτριον[ .....].[
λ]έγουσί τινες ἀπ̣[
π]ροείρηται ἐν Ἱππεῦσι. κύ-
κν]ος ὑπὸ πτερύγων τοιόνδε
τι.] τὸ μὲν Ἀριστάρχειον δο〉
κο]ῦν ὅτι Τερπάνδρου ἐστὶ(ν)
ἡ] ἀρχή, Εὐφρόνιος δὲ ὅτι ἐκ
τ]ῶν Ἴ[ω]νος μελῶν, ὁ δὲ τὴ(ν)
π]αραπλοκὴν ὅτι τῶν Ἀλ-
κ]μᾶνος. ἔστι δʼ ἐκ τῶν εἰς Ὅμη-
ρ]ον 〈ἀναφερομένων〉 ὕμνων. ἀλλʼ ἐχρῆν χορὸ(ν)
δι]δόντας τὸν ἐπὶ Ληναί-
ωι] σκοπε[ῖ]ν / ε.[...]..[]εστιπ[]ι
]νειθ.[ ]εται
]στων.[ ].[ ]ωνμα
].[ ]ω̣νειστον
].τωνδε
Λ]ηναϊκὸν
— — — — — — — — — — — μὲ]ν εἶναι τὰ θέα[τρα Λη-
ν]α̣ϊ̣κὰ τὸ δὲ Ληναϊκ[
]ρίως ἐνδοξο[
]ι̣ τάχα καὶ διὰ τὸ ε[
συ]μμαχ[....]ηδη αφ[
].α̣.[ ]ν καταθ[
.[ πρ]αγματ[ευ-
σομεν[ ]ροστ.[
πόλιν ε̣[ ]δη τὰ Διο-
νύσια. φ[ησὶ δὲ] κ̣α̣ὶ̣ Ἐρατοσθέ-
‵—′νης περὶ Πλάτωνος ὅτι
ἕως μὲν [ἄλ]λοις ἐδίδου τὰς
κωμωιδίας εὐδοκίμει διʼ
αὑτοῦ δὲ πρῶτον διδάξας
τοὺς Ῥαβδούχους καὶ γενό-〉〉
μενος τέταρτος ἀπεώσθη
πάλιν εἰς τοὺς Ληναϊκούς.
χρυσοκόμα φιλόμολπε. Ἀλ-
κμᾶνος ἡ ἀρχή. ὡς δίκαιον
εὐθέως / καταπαλα[ί]ειν ἐστὶ
τούτο̣υ̣[ς το]ὺς νέους διδα-
σκάλο[υς. το]ῦτο βούλεται〉
‵—′λέγειν· κ[ατ]απαλαίεσθαι τού-
τ[ου]ς τοὺς [νέους] ὑπὸ τῶν〉〉
ἄλλων διδασκά]λων εὐτ.
]ωντ̣αιαι.[
]ι̣ ὀλιγ̣ο̣[
.[...].ν.[
ματτοντο̣[
τοὐβολοῦ ϲ[
‵—′δʼ ὅτι Ἐ̣ρ̣ατο[σθένης
λεγον μαλ[
ἐρίων. τήν̣⸤δʼ ἕωλον ἀναβε-⸥
βρασμένην. διαλελυμ[ένην
εἶτα νεναγμένην πάλι[ν.
πά]ρ̣ο̣ι̣νος. ἔστι πάντως ω[
ος. κεκραμ[
‵—′ ]παραχε[
]φησὶν ε[
κεκραμ[
ταλλα[ φα-
κούς π[
‵—′νῦν φ[
φακού̣[ς
δεφα[
τοὺς φακο[ύς
πρὸς τὴν ε.[
‵—′ἵνα δραμα[
ται χορὸς κα̣[
πρῶτον τ[
μενουμ[
μιαν αρα[
η Τρικορυ̣[
‵—′ὅτι τονδ̣[
τον κω[
ταδʼ Ἑρμι[ππο
‵—′δε τὴν ἀρχ[ὴν Αἰ-
σχύλου. α[
πασα δη πα[
Δίρκης ἀγχ[
]τ̣[ — — — — — —
Βαβυλώνιοι
Γῆρας
στιφρόν· ὃ οἱ πολλοὶ στριφνόν,
ὡς Ἀριστοφάνης Γήραι· καὶ
μὴν ὑπόστιφρόν γε τὴν
φωνὴν ἔχεις.
ΓηρυτάδηςΔαιταλῆςΔιόνυσος ΝαυαγόςΔράματα ἢ Κένταυρος
Ἥρωες
— — — — — — — — — — — — πρὸς ταῦτʼ οὖν, ὦνδρες, φυλακὴν
ἔχετε τούς θʼ Ἥρως σέβεθʼ, ὡς
ἡμεῖς ἐσμεν οἱ ταμίαι
τῶν κακῶν καὶ τῶν ἀγαθῶν,
κἀναθροῦντες τοὺς ἀδίκους
καὶ κλέπτας καὶ λωποδύτας
τούτοις μὲν νόσους δίδομεν
σπληνιᾶν βήττειν ὑδερᾶν ὑδρωπιᾶν
κορυζᾶν ψωρᾶν ποδαγρᾶν
μαίνεσθαι λειχῆνας ἔχειν
βουβῶνας ῥῖγος πυρετόν· ῥῖγος οὐκ ἠπίαλον
ταῦτα τοῖς κλέπταις δίδομεν — — — — — — — — — — — —
Θεσμοφοριάζουσαι βʹΚώκαλοςὉλκάδεςΠλοῦτος αʹΠοίησιςΠολύειδοςΠροάγωνΣκηνὰς ΚαταλαμβάνουσαιΤελμησσεῖςΤριφάληςΦοίνισσαιὯραι
κατὰ μὲν οὖν τὴν τέχνην ἁνὴρ τοιοῦτος· διὸ
καὶ Ἀριστοφάνης ἐπιθυμεῖ τὴν γλῶσσαν αὐτοῦ μετρῆσαι
διʼ ἧς τὰ … τα ῥήματʼ ἐξεσμήχετο.
ὁ γοῦν Ἀριστοφάνης φησὶν ὥσπερ ἐπʼ
αὐτῶι τούτωι κεκλημένος· οἷα μὲν ποεῖ λέγειν
τοῖός ἐστιν.
— — — — ]..[
]υ̣κκεν[
]υ̣σ̣άμενος̣
]νωτ̣ο̣ν̣ τ̣[ — — — — — —
— — — — ].
]
]τ̣ο̣υ̣ν̣τ.[
].ο̣ι̣κενα̣[
]..[ — — — — —
].ϲʼ ἢ μὴ ʼμβάλω· ε̣ἴ̣(ρη)τ(αι) παρὰ τὸ φορτικ(ὸν) ἐκ̣πράσ̣ω̣ν̣
]ἐξ ὑπτίας· ἢ μὴ ʼμπρασ̣..[.]....α̣ι̣ρου( )
]..ινω. εἰς Μάγνητα
]τί δὴ μαθὼν
]λ̣έ̣γειν ἀν(τὶ) συλλέγειν
]οτι
]
]ο̣τ̣ας̣
].τ̣ατω̣ν
τοσο]υτουὶ χρόνου·
]χρόνος τὸ τέλος τὴν δα̣[
]Βυζαντίου πότερον ἀπολ̣[
]ι̣α̣ πόλις θεῶι τω[
]τ̣ος ἦρξʼ ἐγώ· μα̣δ[
]λλ..ι̣ου· κιμ̣[
]οῦντά̣ σε· πα̣ί̣ζ̣ε̣ι̣ παρὰ[
]ι̣ μάρτυρας
]νιεῖ
ἐφη]μέρωι. ἀν(τὶ) σημερινῶι
].[.].σθαί μʼ αὐτίκα
Ͻἐπιϲτομιεῖ τ̣οσ̣[ δεῖ τὴν γραφὴ[ν
ἀλλʼ ἐκκαλῶ γο[
ὃν ἐγὼ φιλῶ μ[
ὃς καίπερ ὄντα[
παῖ παῖ· τ̣ο.[
....]ο̣[ — — — — — —
ξομαι
έρχεται·
ανῆι σχολή·
παγε
δραχμάς·
γύναι·
ατι
… ομαι
δεσοι
λέγω· — — — — — …
ὑβριζόμεναι. — μὰ Δίʼ, ἀλλʼ ἐγω
‵—′ ἢν νοῦν ἔχωμεν, σκεψ …
μηδὲν πλέον τούτουσ …
‵—′ τί οὖν γένοιτʼ ἄν; — ἔχʼ α …
‵—′ τί ἐστι τοῦθʼ ὃ λέγουσι τὰς Μιλησίας
παίζειν ἐχούσας, ἀντιβολῶ, τὸ σκύτινον;
‵—′ φλυαρία καὶ λῆρος ὕβρεως
κἄλλως ὄνειδος καὶ κατάγελως
τούτωι γὰρ ὥσπερ τοῖσιν ὠιοῖς
τοῖς ἀνεμιαίοις ὅτι νεοττ
… δὲ καὶ τοῦτʼ ἐστίν· ευ
ἐς τοῦτο χρήσει· καὶ πονο
‵—′ καὶ μὴν λέγεταί γʼ ὥς ἐσθʼ ὅμοιον ποσθίωι
ἀληθινῶι καὶ τοῦτο. — νὴ Δίʼ
‵—′ ὥσπερ σελήνη γʼ ἡλίωι· τὴν μὲν χρόαν
ἰδεῖν ὅμοιόν ἐστι, θάλπει δʼ οὐδαμῶς.
‵—′ οὐκ ἄξιον γάρ ἐστι. — διὰ τοὐπὸν
‵—′ φέρʼ, εἰ δὲ τοῖς θεράπουσι κοινωσαίμεθα
τὸ πρᾶγμα, τί ἂν εἴη; λάθραι τεπια
‵—′ ἐγὼ μὲν οὔτε π … ότερον αὐτησ …
… τραγικω …
ιν θύραζ
ἐκφέρετε πεύκας κατʼ Ἀγάθωνα φωσφόρους
εστινασφ …
ταναις ὦ ʼγ …
τον θεὸν
εν ἐν ὠιδαῖς
ν κἀμὲ π …
οιδαγα …
νειχομ …
φιληκο …
σι πλεο …
υλι — — —
— — — — — — — — — — — ].ακυ[ ].
] νου.[ ]......
].ιωνκ .[ ]απ[
]τ̣ακη υφ̣[ ].ερδανε̣ι̣
]εγημε[ ]σκ....
]παραλλο[ ]πραγμα
]πεδητ[ ].ευφρανεν
].ινοινο[ ].ω εἰς τὸ γ̣[.]
].νεοκε[ ].το πρὸ του
]ταμει[ ]...π..
].α.[ ]ονσπ.[ ].ναπωρ
]ουν.[.]ντι..[ ].καὶ λει
]..νων ϲ̣[ ]νος λε
].ιδωωφερω[ ].ισω.ι
]εοκρατ..ς.[ ]α̣σεισει
]π[.. κ]απηλίδων[ ].οθεν
]διαλιθου.[.]..φ[ ]ξέλθω
]θεισφω[ ].αεκα̣
].γενήσομαι[ ]ποστα
]ις περικω[ ].ες ζη
π]εριενέγκαι α.[ ].στους
]ων κεράμων[ ].α̣των
]ν̣οιον εὐζ̣ων.[ ]καταλ
]καὶ τ̣[ο]ὺς ἑτέρ[ους ].ιδο̣ρ
— — — — — θε[
χο[
‵—′απτ[
ανδ[
οτισυ[
νομαδ[
‵—′παρεμ[
οις λεγο[ ἐ-
πιβάται.[
σθαι.[
‵—′σητον̣[
ὅτι Ἰοφ[ῶν
‵—′τὴν τέχνην κ.[
χρὴ πολὺ νικῶν..[ πο-
λ̣ὺς [πρ]ῶτος ἢ δεύτερο[ς τρί-
τος δ̣[ὲ] σχεδὸν ἅπαξ φ̣[
σται ἐοίκασιν αἱ διδα[σκαλίαι
τοῦ πλείστου μέρους .[
‵—′«ὡς πικρόν» τις ἀνέκραγε̣[ / «οὐ δή-
ποτʼ ἄλλος ἐστὶν ἀντὶ Φ[ιλοκλέους.»
σ[υ]ν[ε]χῶς αὐτὸν πικρόν [φασι· τὴν ποί-
ησιν γὰρ κατὰ τὸν νοῦν.[
τὰς κωμ[ωιδίας] μελο.[
.ουμε.[ ]...[
— — — — — ]θ̣υ.[
].α̣ν̣.αναπ[
].ξη[
— — — — — ]...[
]ρη̣...[ ]μάτιον: ἀμφί μ[οι
ἄν]θρωπον.[ ]ητη παρὰ τὴν ξα̣[
].ακηναρ[ ]ιν ἀμφί μοι αὖτ[ις — — —
ἄνα[κ]τα των μαν.[ ]ἤτε βίαν ἤτε κλε[
ατω [ ]ντι τοῦ ἤτε[ ]ντι τοῦ εἴτε ου[
οὐκ ἐτόσ[ ]τ̣ωμετ[.]..[ ]ι̣νον οὐ̣κ̣...[
...[ ]ει τις τα[ ]νῦν τὸ ἐτὸς ἂν εἰκ[ό-
τω[ς ].ραις αι̣[ ]ὡς ἐνῆν τι κἂν κὶσ[
‵—′ ρω̣[ κ]ακὸν π[]ρὸς τὴν παροιμίαν προ-
φέ[ρ.......] Καλλίστρατος· ἔστιν κὶ-
ϲ μι[κρόν τι κ]ακόν. τὸ δὲ πλῆρες· «ὁρῶ
‵—′ ὡς ἐνῆν τ[ι»: ὥ]σπερ πελεκᾶς πλατυ-
‵—′ γίζων· καὶ ἐν τοῖς Ὄρνισιν «πελεκᾶν-
τι» ἔλεγεν: οἴμοι τοῦ χείλους· τὸν γέ-
ρ[οντ]α ἐπʼ ἀληθείας τύπτουσιν. ὤμοι
‵—′ τῆς ἀλέας, ἣν ἅνθρωπός μʼ ἀποδύσας /
φεύγε[ι] συγκύψας· τῆς ἐκ τῶν πλη-
γῶν θερμασίας: ἀλλὰ δῆτʼ εἰς τοῦ στρα-
τηγοῦ κωμάσω τοῦ Σκελλίου· εἴρηται
ὅτι Ἀρι[στ]οκράτης διέταττε σὺν Θη-
ραμένει τότε καὶ αὐτὸς τὰ πράγμα-
τα] — — — — — — — — — — — —
⸤«κατηγόρησ-⸥
⸤αν δέ μου καὶ περὶ τῆς ἱκετηρίας ὡς⸥
⸤καταθείην ἐγὼ ἐν τῶι Ἐλε⸥υσινίωι, νό-
μος δʼ εἴ⸥η πά⸤τριος, ὃ⸥ς ἂν καταθῆι ἱκε-
τη⸥ρίαν μυστηρίοις τεθνάναι»· καὶ
με]τʼ οὐ πολλά· «ἔπειτα δὲ νόμον
πάτ⸥ριον λέγεις, ἡ δὲ στήλη παρʼ ἧι
ἕστ⸥ηκας χιλίας δραχμὰς κελεύει
ὀφε⸥ίλειν ἐάν τις ἱκετηρίαν θῆι
ἐν⸥ τῶι Ἐλευσινίωι.» φέρε νῦν ἐγ-
ὼ τ]ὴν δαίμονʼ ἣν ἀνήγαγον, / εἰς τὴν
ἀ]γορὰν ἄγων ἱδρύσωμαι βοΐ· προεί-
ρ]ηται ὅτι ἔλεγον «χύ[τρ]αις ἱδρύ-
εσθαι» καὶ «ἱερείωι», οἷον βοῒ ἢ ὁτωι-
οῦν. καὶ ἐν τῆι Εἰρήνηι ἔφη. δεῦρο·
‵—′ὅτι διαβάδι[ζ]ε. γενναῖον δέ σοι / τα-
χέως ὑπακούειν· ὅτι «γενναῖον»
ἀντὶ τοῦ «συγγενές», πρὸς τὸ παρʼ Ὁμή-
‵—′ρωι. ἐλαφρὸν οἷά τις μόλυβδος· ὅ-
τι οὐ κακῶς παίζει, ἀλλὰ ἐπεὶ γε-
ρόντων ὁ χορός. ἔκυσα νῦν ἐνταῦ-
‵—′θʼ ἐγὼ ταύτην δοκῶν φορμὸν πλέ-
κ[ε]ιν· μήποτε οἱ πλέκοντες τοὺς
φορμοὺς προσῆγον τὸ στόμα, ὥστε
κα[τ]έχειν ἢ ἐπισφίγγειν· ἅμα δὲ
‵—′ἐπεὶ] ἐκάθισαν, ἀτρέμας ἔλαβο[ν.
]αιωι ὀστέωι
]. Ἀρ[ι]στοφα〉
]πολ[.]ανδρει
].λονων
]..ῆ
ὁ Ποντικὸς δὲ Ἡρακλείδης
λέγει Λακ …
ϲ ὁ κωμικὸς
ων καὶ δ …
ϲ …
α λεγόμενα ω …
ϲ καὶ Ἀριστοφαν …
ου πεποίηκε γα …
μφα — — —
]α̣θ̣ω̣[
]ντ̣ι̣ ωρη̣γ̣α̣[
]. Ἀριστοφα̣[ν
] ·μ̣[
]ἀναγ̣ν̣ό̣ν̣τ̣ε̣σ̣[