On Solon's Public BrothelsἈποσπάσματα
Philemon Syracusius On Solon's Public Brothels PDF
On Solon's Public Brothels is a comedic work attributed to Philemon of Syracuse, a prominent poet of New Comedy active during the late fourth and early third centuries BCE. The title refers to a humorous treatment of the Athenian lawgiver Solon, based on the anecdotal tradition that he established state-regulated brothels in Athens. The work appears to be a collection of 566 passages or fragments on this theme rather than a single, coherent play. These fragments likely combine political satire, mocking a revered historical figure, with social commentary on law, politics, and sexual mores, offering a comic exploration of a pseudo-historical anecdote. The work is not listed among Philemon's known plays, and its title suggests it may be a later compilation of excerpts attributed to him. It survives only as a lost work, referenced indirectly through later sources. While the specific influence of this compilation is untraceable, Philemon himself was a major and popular comic poet. The work represents an early literary source for the persistent anecdote concerning Solon's brothels, which was later cited by authors such as Athenaeus.
| book 1.1 | Ὦ πῶς |
| book 1.2 | πονηρόν ἐστιν ἀνθρώπου φύσις τὸ σύνολον· οὐ γὰρ ἄν |
| book 1.3 | ποτ’ ἐδεήθη νόμου. οἴει |
| book 1.4 | τι τῶν ἄλλων διαφέρειν θηρίων ἄνθρωπον; οὐδὲ μικρὸν ἀλλὰ σχήματι·[ln_5]πλάγι’ ἐστὶ τἄλλα, τοῦτο δ’ ὀρθὸν θηρίον. |
| book 1.1 | Σὺ δ’ εἰς ἅπαντας εὗρες ἀνθρώπους, Σόλων· σὲ γὰρ λέγουσι |
| book 1.2 | τοῦτ’ ἰδεῖν |
| book 1.3 | πρῶτον βροτῶν, δημοτικὸν ὦ Ζεῦ πρᾶγμα καὶ σωτήριον, (καί μοι λέγειν |
| book 1.4 | τοῦτ’ ἐστὶν ἁρμοστόν, Σόλων·)[ln_5]μεστὴν ὁρῶντα τὴν πόλιν νεωτέρων, τούτους τ’ ἔχοντας τὴν ἀναγκαίαν φύσιν, ἁμαρτάνοντάς τ’ εἰς ὃ μὴ προσῆκον ἦν, στῆσαι |
| book 1.5 | πριάμενόν |
| book 1.6 | τοι γυναῖκας κατὰ τόπους κοινὰς ἅπασι καὶ κατεσκευασμένας. |
| book 1.1 | [ln_10]ἑστᾶσι γυμναί· μὴ ’ξαπατηθῇς· πάνθ’ ὅρα. οὐκ εὖ σεαυτοῦ τυγχάνεις ἔχων· ἔχεις [ἐστυκότως] πως· ἡ θύρα ’στ’ ἀνεῳγμένη. εἷς ὀβολός· εἰσπήδησον· οὐκ ἔστ’ οὐδὲ εἷς ἀκκισμός, οὐδὲ λῆρος, οὐδ’ ὑφήρπασεν,[ln_15]ἀλλ’ εὐθύς, ὡς βούλει σὺ χὢν βούλει |
| book 1.2 | τρόπον. ἐξῆλθες· οἰμώζειν λέγ’, ἀλλοτρία ’στί σοι. |
| book 2.1 | Οὐκ ἂν λαλῇ τις μικρόν, ἐστὶ κόσμιος, οὐδ’ ἂν |
| book 2.2 | πορεύηταί τις εἰς τὴν γῆν βλέπων· ὁ δ’ ἡλίκον μὲν ἡ φύσις φέρει λαλῶν, μηδὲν |
| book 2.3 | ποιῶν δ’ ἄσχημον, οὗτος κόσμιος. |
| book 1.1 | Οἴμοι· τὸ λυπεῖσθαι γὰρ ἐπὶ τὸ ῥῆμ’ ἄγει |
| book 1.2 | τοῦτ’ εὐθύς, ὡς ἔοικε, τὸν λυπούμενον. λυπουμένῳ δ’ ὅταν |
| book 1.3 | τις ἀκολουθῶν λέγῃ χαῖρ’, ἐξ ἀνάγκης οὗτος οἰμώζειν λέγει. |
| book 1.1 | Πιεῖν |
| book 1.2 | τις ἡμῖν ἐγχεάτω, καὶ ματτύην |
| book 1.3 | ποιεῖτε θᾶττον. |
| book 1.1 | Νῦν δ’ οἶδ’ ἀκριβῶς τὴν τύχην ὡς οὐ μία, οὐδ’ ἔστι |
| book 1.2 | πρώην, ἀλλὰ μετὰ τῶν |
| book 1.3 | σωμάτων ἡμῶν, ὅταν γιγνώμεθ’, εὐθὺς χἠ τύχη |
| book 1.4 | προσγίγνεθ’ ἡμῖν, συγγενὴς τῷ σώματι·[ln_5]κοὐκ ἔστιν ἕτερον |
| book 1.5 | παρ’ ἑτέρου λαβεῖν τύχην. |
| book 1.1 | Οὐχὶ μόνον οὗτος εὗρε πῶς λαλήσομεν αὑτοῖς, ἀπέχοντες |
| book 1.2 | πολὺν ἀπ’ ἀλλήλων |
| book 1.3 | χρόνον, οὐδ’ ὃν |
| book 1.4 | τρόπον μηδέποτε μηδὲ εἷς πάλιν ἐπιλήσεθ’ ἡμῶν μηδέν, ἐμβλέψας δέ που[ln_5]τἀκ |
| book 1.5 | τοῦ χρόνου |
| book 1.6 | τοῦ παντὸς εἴσετ’, ἀλλὰ καὶ ψυχῆς ἰατρὸν κατέλιπεν τὰ γράμματα. |
| book 1.1 | Γυμνῷ φυλακὴν ἐπίταττε, παῖ, καὶ διὰ τριῶν |
| book 1.2 | ποτηρίων με ματτύης εὐφραινέτω. |
| book 2-3 | Ὁρῶ μαγείρου καὶ κύβηλιν καὶ σκάφην. |
| book 1.1 | Βασίλισς’ ἔσει Βαβυλῶνος, ἂν οὕτω τύχῃ. τὴν |
| book 1.2 | Πυθιονίκην οἶσθα καὶ τὸν Ἅρπαλον. |
| book 1.1 | Ὁλκεῖον εἶδον ἐπὶ τραπέζῃ κείμενον |
| book 1.2 | πυρῶν |
| book 1.3 | τι μεστόν. |
| book 2 | Ἐν Καρὶ τὸν κίνδυνον οἶσθα, δέσποτα. |
| book 1.1 | Κακὴ μὲν ὄψις, ἒν δὲ δειλαῖαι |
| book 1.2 | φρένες. |
| book 1 | Κἂν δοῦλος ᾖ τις, οὐδὲν ἧττον, δέσποτα, ἄνθρωπος οὗτός ἐστιν, ἂν ἄνθρωπος ᾖ. |
| book 1 | Ἥδιον οὐδὲν οὐδὲ μουσικώτερον ἔστ’ ἢ δύνασθαι λοιδορούμενον φέρειν· ὁ λοιδορῶν γάρ, ἂν ὁ λοιδορούμενος μὴ προσποιῆται, λοιδορεῖται λοιδορῶν. |
| book 2 | Πρόχειρον ἐπὶ τὴν γλῶτταν εὐλόγῳ τρέχειν. |
| book 1.1 | Σκιμπόδιον ἓν καὶ κώδιον καὶ ψιαθίον ἴσως |
| book 1.2 | παλαιστῆς. |
| book 2 | Χαλεπὸν τὸ ποιεῖν, τὸ δὲ κελεῦσαι ῥᾴδιον. |
| book 1.1 | Οὐ τοῖς |
| book 1.2 | πλέουσι τὴν θάλατταν γίγνεται μόνοισι |
| book 1.3 | χειμών, ὡς ἔοικεν, ἀλλὰ καὶ τοῖς |
| book 1.4 | περιπατοῦσί που, Λάχης, ἐν τῇ στοᾷ, καὶ τοῖς μένουσιν ἔνδον ἐν |
| book 1.5 | ταῖς οἰκίαις.[ln_5]χοἰ μὲν |
| book 1.6 | πλέοντες ἐνίοθ’ ἡμέραν μίαν ἢ νύκτα |
| book 1.7 | χειμασθέντες εἶτ’ ἐκ |
| book 1.8 | τοῦ κακοῦ σωτηρίας ἐπέτυχον· ἢ τὸ πνεῦμα γὰρ αὐτοὺς τὸ σῶζον ἧκεν ἢ ’φάνη λιμήν. ἐμοὶ δὲ τοῦτ’ οὐκ ἔστιν· οὐκ εἰς ἡμέραν[ln_10]χειμάζομαι μίαν γάρ, εἰς τὸ ζῆν δ’ ὅλον, ἀεὶ τὸ λυπεῖσθαι δὲ μεῖζον γίγνεται. |
| book 1.1 | Ἐμοῦ γάρ ἐστι κύριος μὲν εἷς ἀνήρ, τούτων δὲ καὶ σοῦ μυρίων τ’ ἄλλων νόμος, ἑτέρων τύραννος, τῶν |
| book 1.2 | τυραννούντων φόβος· δοῦλοι βασιλέων εἰσίν, ὁ βασιλεὺς θεῶν,[ln_5]ὁ θεὸς ἀνάγκης. πάντα δ’, ἂν |
| book 1.3 | σκοπῇς, ὅλως ἑτέρων πέφυκεν ἥττον’, ὧν δὲ μείζονα. τούτοις ἀνάγκη |
| book 1.4 | ταῦτα δουλεύειν ἀεί. |
| book 1.1 | Οὐκ ἔστ’ ἀληθὲς |
| book 1.2 | παραλογίσασθ’, οὐδ’ ἔχειν ὀψάρια |
| book 1.3 | χρηστά. |
| book 1.1 | Ἐγὼ γὰρ ἐς τὴν |
| book 1.2 | χλαμύδα κατεθέμην |
| book 1.3 | ποτέ καὶ τὸν πέτασον. |
| book 1.1 | Καὶ γύλιόν |
| book 1.2 | τιν’ ἀργυρωμάτων. |
| book 1.1 | Πάντ’ ἔστιν ἐξευρεῖν, ἐὰν μὴ τὸν πόνον |
| book 1.2 | φεύγῃ τις, ὃς |
| book 1.3 | πρόσεστι |
| book 1.4 | τοῖς ζητουμένοις. |
| book 1 | Εἰ τὰ παρὰ τοῖς ἄλλοισιν εἰδείης κακά, ἄσμενος ἔχοις ἄν, Νικοφῶν, ἃ νῦν ἔχεις. |
| book 1.1 | [spk_β]Ἰχθὺς τί σοι ἐφαίνεθ’ οὑφθός; Β. μιαρὸς ἦν. ἀκήκοας; ἅλμη |
| book 1.2 | τε λευκὴ καὶ παχεῖ’ ὑπερβολῇ, κοὐχὶ λοπάδος |
| book 1.3 | προσῶζεν οὐδ’ ἡδυσμάτων·[ln_5]ἐβόων ἅπαντες, ὡς ἀγαθὴν ἅλμην |
| book 1.4 | ποιεῖς. |
| book 2.1 | Ἀγύρριος δὲ παρατεθέντος καράβου, ὡς εἶδεν αὐτόν „χαῖρε πάππα φίλτατε“ εἴπας, τί ἐποίει; τὸν |
| book 2.2 | πατέρα κατήσθιεν. |
| book 1.1 | [spk_β]Ἔδει |
| book 1.2 | παρεῖναι, Παρμένων, αὐλητρίδ’ ἢ νάβλαν τίν’. Β. ὁ δὲ νάβλας τί ἐστι; * * Α. * * * οὐκ οἶδας, ἐμβρόντητε σύ; Β. μὰ Δία. Α. τί φής; οὐκ οἶσθα νάβλαν; οὐδὲν οὖν[ln_5]οἶσθας ἀγαθὸν σύγ’. οὐδὲ σαμβυκίστριαν; |
| book 1.1 | Πολὺ μεῖζόν ἐστι |
| book 1.2 | τοῦ κακῶς ἔχειν κακὸν τὸ καθ’ ἕνα πᾶσι |
| book 1.3 | τοῖς ἐπισκοπουμένοις δεῖν τὸν κακῶς ἔχοντα πῶς ἔχει λέγειν. |
| book 1.1 | Ὥσπερ Σέλευκος δεῦρ’ ἔπεμψε τὴν τίγριν, ἣν εἴδομεν ἡμεῖς, τῷ Σελεύκῳ πάλιν ἔδει ἡμᾶς |
| book 1.2 | τι παρ’ ἡμῶν ἀντιπέμψαι θηρίον. |
| book 1.1 | [spk_β]Β. τρυγέρανον· οὐ γὰρ γίγνεται |
| book 1.2 | τοῦτ’ αὐτόθι. |
| book 1 | Ἀπὸ στόματος ἅπαντ’, ἐὰν βούλησθ’, ἐρῶ. |
| book 1.1 | Τὸ κανοῦν δ’ ὁ παῖς |
| book 1.2 | περίεισι |
| book 1.3 | τηνάλλως ἔχων. |
| book 1.1 | Καὐτόν |
| book 1.2 | τι πράττειν, οὐ μόνον τὰς ἐλπίδας ἐπὶ τῇ τύχῃ χρή, παιδίον, πάντως ἔχειν ὧν βούλεταί τις. ἀλλὰ καὶ τῷ τῇ τύχῃ συλλαμβάνεσθαι ῥᾷον ἡ τύχη |
| book 1.3 | ποιεῖ,[ln_5]ἐὰν μεθ’ ἑτέρου |
| book 1.4 | τοῦτο, μὴ μόνη, ποιῇ. |
| book 2.1 | Δοῦλος |
| book 2.2 | πρὸ δούλου, δεσπότης |
| book 2.3 | πρὸ δεσπότου. |
| book 1.1 | Κακόν ἐστι δούλῳ δεσπότης |
| book 1.2 | πράττων κακῶς· μετέχειν ἀνάγκη τῶν κακῶν γὰρ γίγνεται. |
| book 1 | Τοῦ γὰρ δικαίου κἀν βροτοῖσι καὶ θεοῖς ἀθάνατος ἀεὶ δόξα διατελεῖ μόνου. |
| book 1.1 | Τὴν |
| book 1.2 | πλατεῖάν |
| book 1.3 | σοι μόνον |
| book 1.4 | ταύτην |
| book 1.5 | πεποίηκεν ὁ βασιλεύς; |
| book 2 | Αἰγύπτιος θοἱμάτιον ἠρδάλωσέ μου. |
| book 1.1 | Τοὺς ἐν τῇ πόλει μάρτυρας ἔχω γάρ, ὅτι μόνος φύσκην |
| book 1.2 | ποιῶ, κάνδαυλον, ᾠά, θρῖον, ἐν |
| book 1.3 | στενῷ. τί γὰρ |
| book 1.4 | τούτων διάπτωμ’ ἐγένετ’ ἢ ’μάρτημα τί; |
| book 2 | Περὶ τοὐπτάνιον οὐ γίγνεθ’ ἡ σκευωρία· τραπεζοποιός ἐστ’ ἐπὶ τοῦ διακονεῖν. |
| book 1.1 | Ἰδοὺ πάρεστιν, ὡς ὁρᾷς· τριτημόρου ἕκαστος ὑμῶν ἦλθεν· εἰς |
| book 1.2 | τοὺς τέτταρας εἴληφεν ὑμῖν οὑτοσὶ τριώβολον. |
| book 2.1 | [spk_β]Ὀβολοῦ τὸ πρῶτον ἡμῖν ἐνέχεεν καὶ τεττάρων |
| book 2.2 | χαλκῶν μετὰ ταῦτα. Β. καὶ μάλα |
| book 2.3 | τρί’ ἡμιωβόλι’ ἐστί· χαλκοῦ θερμὸν ἦν. |
| book 1.1 | Τὸ τῆς Ἀμαλθείας δοκεῖς εἶναι κέρας οἷον γράφουσιν οἱ γραφεῖς κέρας βοός; ἀργύριόν ἐστι· τοῦτ’ ἐὰν ἔχῃς, λέγε |
| book 1.2 | πρὸς |
| book 1.3 | τοῦτ’ εἰ βούλει, πάντα |
| book 1.4 | σοι γενήσεται,[ln_5]φίλοι, βοηθοί, μάρτυρες, συνοικίαι. |
| book 2 | Νυνὶ δ’ ὅταν λάβῃ τις εἰς τὴν οἰκίαν τὰς Ἱππονίκας τάσδε καὶ Ναυσιστράτας καὶ Ναυσινίκας, τὰς Ἀθηναίας λέγω. |
| book 1.1 | Ἄρτεμι, φίλη δέσποινα, τοῦτόν |
| book 1.2 | σοι φέρω, ὦ πότνι’, ἀμφιφῶντα καὶ σπονδὴν ἅμα. |
| book 2 | Ἐξὸν ἀποσάττεσθαι δ’ ὅλην τὴν ἡμέραν, ποιοῦντα καὶ διδόντα ματτύας ἐκεῖ. |
| book 3 | Εἰ πάντες ἀποθανούμεθ’ οἷς μὴ γίγνεται ἃ βουλόμεσθα, πάντες ἀποθανούμεθα. |
| book 4.1 | Σπάθην |
| book 4.2 | παραφαίνων δηλαδὴ χρυσένδετον. |
| book 1.1 | Οἱ φιλόσοφοι ζητοῦσιν, ὡς ἀκήκοα, περὶ τοῦτό τ’ αὐτοῖς |
| book 1.2 | πολὺς ἀναλοῦται |
| book 1.3 | χρόνος, τί ἐστιν ἀγαθόν, κοὐδὲ εἷς εὕρηκέ πω τί ἐστιν. ἀρετὴν καὶ φρόνησίν |
| book 1.4 | φασι, καὶ[ln_5]λέγουσι πάντα μᾶλλον ἢ τί τἀγαθόν. ἐν ἀγρῷ διατρίβων τήν |
| book 1.5 | τε γῆν |
| book 1.6 | σκάπτων ἐγὼ νῦν εὗρον· εἰρήνη ’στίν· ὦ Ζεῦ φίλτατε, τῆς ἐπαφροδίτου καὶ φιλανθρώπου θεοῦ. γάμους, ἑορτάς, συγγενεῖς, παῖδας, φίλους,[ln_10]πλοῦτον, ὑγίειαν, σῖτον, οἶνον, ἡδονήν, αὕτη δίδωσι· ταῦτα πάντ’ ἂν ἐκλίπῃ, τέθνηκε κοινῇ πᾶς ὁ τῶν ζώντων βίος. |
| book 1.1 | Οὐκ ἔστιν οὔτε ζωγράφος, μὰ τοὺς θεούς, οὔτ’ ἀνδριαντοποιός, ὅστις ἂν |
| book 1.2 | πλάσαι κάλλος |
| book 1.3 | τοιοῦτον, οἷον ἡ ἀλήθει’ ἔχει. οὔτ’ ἀνδριάντος γὰρ καλῶς |
| book 1.4 | πεπλασμένου,[ln_5]ἂν μὴ τὸν αἰσθησόμενον ἡ τέχνη λάβῃ. |
| book 1.1 | Εἰ τὰ δάκρυ’ ἡμῖν τῶν κακῶν ἦν φάρμακον, ἀεί θ’ ὁ κλαύσας |
| book 1.2 | τοῦ πονεῖν ἐπαύετο, ἠλλαττόμεσθ’ ἂν δάκρυα δόντες |
| book 1.3 | χρυσίον· νῦν δ’ οὐ προσέχει τὰ πράγματ’ οὐδ’ ἀποβλέπει[ln_5]εἰς |
| book 1.4 | ταῦτα, δέσποτ’, ἀλλὰ τὴν αὐτὴν ὁδόν, ἐάν |
| book 1.5 | τε κλᾴῃς ἄν |
| book 1.6 | τε μή, πορεύεται. τί οὖν |
| book 1.7 | ποιεῖς |
| book 1.8 | πλέον; οὐδέν· ἡ λύπη δ’ ἔχει ὥσπερ τὸ δένδρον |
| book 1.9 | τοῦτο καρπὸν τὸ δάκρυον. |
| book 2.1 | [spk_β]Χαλκοῦς ὀφείλεις πέντε μοι. μέμνης’; Β. ἐγὼ σοὶ πέντε |
| book 2.2 | χαλκοῦς, σὺ δέ γέ μοι |
| book 2.3 | τριτήμορον. τοὺς ἓξ ἀποδοὺς |
| book 2.4 | τοὺς πέντε |
| book 2.5 | χαλκοῦς ἀπόλαβε. |
| book 1.1 | Ἄλλῳ πονοῦντι ῥᾴδιον |
| book 1.2 | παραινέσαι ἐστίν, ποιῆσαι δ’ αὐτὸν οὐχὶ ῥᾴδιον. τεκμήριον δέ· τοὺς ἰατροὺς οἶδ’ ἐγὼ ὑπὲρ ἐγκρατείας |
| book 1.3 | τοῖς νοσοῦσιν εὖ σφόδρα[ln_5]πάντας λαλοῦντας, εἶτ’ ἐπὰν |
| book 1.4 | πταίσωσί τι, αὐτοὺς |
| book 1.5 | ποιοῦντας πάνθ’ ὅς’ οὐκ εἴων τότε. ἕτερον τό τ’ ἀλγεῖν καὶ θεωρεῖν ἐστ’ ἴσως. |
| book 2.1 | Ἐγὼ πρότερον μὲν ᾠόμην τὴν |
| book 2.2 | Σικελίαν ἓν |
| book 2.3 | τοῦτ’ ἀπότακτον αὐτὸ τοὺς |
| book 2.4 | τυροὺς |
| book 2.5 | ποιεῖν καλούς· ἔτι |
| book 2.6 | ταῦτα |
| book 2.7 | προσετίθην ἀκηκοώς, ἱμάτια |
| book 2.8 | ποικίλ’ εἰ λέγοι |
| book 2.9 | τις |
| book 2.10 | Σικελικά.[ln_5]σκεύη μὲν οὖν καὶ κτήματ’ ᾠόμην φέρειν. |
| book 3.1 | Τὸ δὴ λεγόμενον |
| book 3.2 | τοῦτο Μυσῶν ἔσχατον ἐνόμιζεν ὁρᾶν τὸν υἱὸν ἐκπλέονθ’ ὁρῶν. |
| book 1.1 | Ὡς ἵμερός μοὐπῆλθε γῇ τε κοὐρανῷ λέξαι μολόντι |
| book 1.2 | τοὔψον ὡς ἐσκεύασα. νὴ τὴν Ἀθηνᾶν, ἡδύ γ’ ἔστ’ εὐημερεῖν ἐν ἅπασιν· ἰχθὺς ἁπαλὸς οἷος γέγονέ μοι[ln_5]οἷον |
| book 1.3 | παρατέθεικ’, οὐ πεφαρμακευμένον |
| book 1.4 | τυροῖσιν, οὐδ’ ἄνωθεν ἐξηνθισμένον, ἀλλ’ οἷος ἦν ζῶν, κὠπτὸς ὢν |
| book 1.5 | τοιοῦτος ἦν· οὕτως ἁπαλὸν ἔδωκα καὶ πρᾷον τὸ πῦρ ὀπτῶν τὸν ἰχθύν, οὐδὲ πιστευθήσομαι.[ln_10]ὅμοιον ἐγένετ’, ὄρνις ὁπόταν ἁρπάσῃ τοῦ καταπιεῖν μεῖζόν |
| book 1.6 | τι· περιτρέχει κύκλῳ τηροῦσα |
| book 1.7 | τοῦτο, καταπιεῖν δ’ ἐσπούδακεν, ἕτεραι διώκουσιν δὲ ταύτην. ταὐτὸν ἦν. |
| book 1.1 | τὴν ἡδονὴν ὁ πρῶτος αὐτῶν καταμαθὼν[ln_15]τῆς λοπάδος, ἀνεπήδησε κἄφευγεν κύκλῳ τὴν λοπάδ’ ἔχων, ἄλλοι δ’ ἐδίωκον κατὰ πόδας. ἐξῆν ὀλολύζειν· οἱ μὲν ἥρπασάν |
| book 1.2 | τι γάρ, οἱ δ’ οὐδέν, οἱ δὲ πάντα. καί τοι |
| book 1.3 | παρέλαβον ἰχθῦς |
| book 1.4 | ποταμίους ἐσθίοντας βόρβορον·[ln_20]εἰ δ’ ἔλαβον ἀρτίως |
| book 1.5 | σκάρον, ἢ ’κ τῆς Ἀττικῆς γλαυκίσκον, ὦ Ζεῦ σῶτερ, ἢ ’ξ Ἄργους κάπρον, ἢ ’κ τῆς |
| book 1.6 | Σικυῶνος τῆς φίλης ὃν |
| book 1.7 | τοῖς θεοῖς φέρει |
| book 1.8 | Ποσειδῶν γόγγρον εἰς τὸν οὐρανόν, ἅπαντες οἱ φαγόντες ἐγένοντ’ ἂν θεοί. |
| book 1 | [ln_25]ἀθανασίαν εὕρηκα· τοὺς ἤδη νεκρούς, ὅταν ὀσφρανθῶσι, ποιῶ ζῆν πάλιν. |
| book 1 | Ἠγόρασα νῆστιν κεστρέ’ ὀπτὸν οὐ μέγαν. |
| book 1.1 | Ἱμάτια διαφαίνοντα καὶ πέδην |
| book 1.2 | τινὰ χρυσῆν. |
| book 1-2.1 | Ἀεὶ γεωργὸς εἰς νέωτα |
| book 1-2.2 | πλούσιος. |
| book 1 | Ἔπιεν ἡ Ῥόδη κυμβίον ἀκράτου κατασέσειχ’ ὑμῖν ἄνω. |
| book 1.1 | Φιλοσοφίαν καινὴν γὰρ οὗτος |
| book 1.2 | φιλοσοφεῖ· πεινῆν διδάσκει καὶ μαθητὰς λαμβάνει. εἷς ἄρτος, ὄψον ἰσχάς, ἐπιπιεῖν ὕδωρ. |
| book 1.1 | Ὦ Κλέων, παῦσαι |
| book 1.2 | φλυαρῶν· ἂν ὀκνῇς τὸ μανθάνειν, ἀνεπικούρητον |
| book 1.3 | σεαυτοῦ τὸν βίον λήσει |
| book 1.4 | ποιῶν. οὔτε γὰρ ναυαγός, ἂν μὴ γῆς λάβηται |
| book 1.5 | φερόμενος, οὔποτ’ ἂν σώσειεν αὑτόν, οὔτ’ ἀνὴρ πένης γεγώς[ln_5]μὴ οὐ τέχνην μαθὼν δύναιτ’ ἂν ἀσφαλῶς ζῆν τὸν βίον. „ἀλλὰ χρήματ’ ἐστὶν ἡμῖν.“ ἅ γε τάχιστ’ ἀπόλλυται. „κτήματ’, οἰκίαι.“ τύχης δὲ μεταβολὰς οὐκ ἀγνοεῖς, ὅτι τὸν εὔπορον τίθησι |
| book 1.6 | πτωχὸν εἰς τὴν αὔριον. κἂν μὲν ὁρμισθῇ τις ἡμῶν εἰς λιμένα τὸν τῆς τέχνης, |
| book 1.1 | [ln_10]ἐβάλετ’ ἄγκυραν καθάψας ἀσφαλείας εἵνεκα· ἂν δ’ ἀπαίδευτος μετάσχῃ πνεύματος |
| book 1.2 | φορούμενος, τῆς ἀπορίας εἰς τὸ γῆρας οὐκ ἔχει |
| book 1.3 | σωτηρίαν. ἀλλ’ ἑταῖροι καὶ φίλοι |
| book 1.4 | σοι καὶ συνήθεις, νὴ Δία, ἔρανον εἰσοίσουσιν. εὔχου μὴ λαβεῖν |
| book 1.5 | πεῖραν φίλων,[ln_15]εἰ δὲ μή, γνώσει |
| book 1.6 | σεαυτὸν ἄλλο μηδὲν |
| book 1.7 | πλὴν |
| book 1.8 | σκιάν. |
| book 2.1 | Ὃν οὐδὲ εἷς λέληθεν οὐδὲ ἓν |
| book 2.2 | ποιῶν, οὐδ’ αὖ ποιήσων, οὐδὲ πεποιηκὼς πάλαι, οὔτε θεὸς οὔτ’ ἄνθρωπος, οὗτός εἰμ’ ἐγώ, Ἀήρ, ὃν ἄν |
| book 2.3 | τις ὀνομάσειε καὶ Δία.[ln_5]ἐγὼ δ’, ὃ θεοῦ ’στιν ἔργον, εἰμὶ πανταχοῦ, ἐνταῦθ’ ἐν Ἀθήναις, ἐν Πάτραις, ἐν |
| book 2.4 | Σικελίᾳ, ἐν |
| book 2.5 | ταῖς πόλεσι πάσαισιν, ἐν |
| book 2.6 | ταῖς οἰκίαις πάσαις, ἐν ὑμῖν πᾶσιν οὐκ ἔστιν τόπος, οὗ μή ’στιν Ἀήρ· ὁ δὲ παρὼν ἁπανταχοῦ[ln_10]πάντ’ ἐξ ἀνάγκης οἶδε |
| book 2.7 | πανταχοῦ παρών. |
| book 3.1 | Τί ποτε |
| book 3.2 | Προμηθεύς, ὃν λέγους’ ἡμᾶς |
| book 3.3 | πλάσαι καὶ τἄλλα πάντα ζῷα, τοῖς μὲν θηρίοις ἔδωχ’ ἑκάστῳ κατὰ γένος μίαν φύσιν; ἅπαντες οἱ λέοντές εἰσιν ἄλκιμοι,[ln_5]δειλοὶ πάλιν ἑξῆς πάντες εἰσὶν οἱ λαγοί. οὐκ ἔστ’ ἀλώπηξ ἡ μὲν εἴρων τῇ φύσει ἡ δ’ αὐθέκαστος, ἀλλ’ ἐὰν |
| book 3.4 | τρισμυρίας ἀλώπεκάς |
| book 3.5 | τις |
| book 3.6 | συναγάγῃ, μίαν φύσιν ἁπαξαπασῶν ὄψεται |
| book 3.7 | τρόπον θ’ ἕνα.[ln_10]ἡμῶν δ’ ὅσα καὶ τὰ σώματ’ ἐστὶ τὸν ἀριθμὸν καθ’ ἑνός, τοσούτους ἔστι καὶ τρόπους ἰδεῖν. |
| book 4.1 | Πολύ γ’ ἐστὶ πάντων ζῷον ἀθλιώτατον ἄνθρωπος, εἴ τις ἐξετάζοι κατὰ τρόπον· τὸν γὰρ βίον |
| book 4.2 | περίεργον εἰς τὰ πάντ’ ἔχων ἀπορεῖ τὰ πλεῖστα διὰ τέλους |
| book 4.3 | πονεῖ τ’ ἀεί.[ln_5]καὶ τοῖς μὲν ἄλλοις πᾶσιν ἡ γῆ θηρίοις ἑκοῦσα |
| book 4.4 | παρέχει τὴν καθ’ ἡμέραν |
| book 4.5 | τροφήν, αὐτὴ πορίζους’, οὐ λαβοῦσα . . . . . . . . . . . . . . . . πάνυ μόλις ὥσπερ τὸ κατὰ χρέος κεφάλαιον ἐκτίνει[ln_10]τὸ σπέρμα, τοὺς τόκους δ’ ἀνευρίσκους’ ἀεὶ πρόφασίν |
| book 4.6 | τιν’ αὐχμὸν ἢ πάχνην ἀποστερεῖ. καὶ δὴ τυχὸν μὲν διὰ τὸ παρέχειν |
| book 4.7 | πράγματα μόνους ἑαυτῇ καὶ ποιεῖν τἄνω κάτω |
| book 4.8 | ταύτην |
| book 4.9 | παρ’ ἡμῶν λαμβάνει |
| book 4.10 | τιμωρίαν. |
| book 5.1 | Μείζω τὰ κακὰ ποιοῦσι |
| book 5.2 | πολλοί, δέσποτα, αὐτοὶ δι’ αὑτοὺς ἢ πέφυκε τῇ φύσει. οἷον τέθνηκεν υἱὸς ἢ μήτηρ |
| book 5.3 | τινί, ἢ νὴ Δί’ ἄλλων τῶν ἀναγκαίων γέ τις·[ln_5]ἂν μὲν λάβῃ τοῦτ’ „ἀπέθαν’, ἄνθρωπος γὰρ ἦν,“ τοσοῦτο γέγονε τὸ κακὸν ἡλίκον |
| book 5.4 | περ ἦν. ἐὰν δ’ „ἀβίωτος ὁ βίος, οὐκ ἔτ’ ὄψομαι, ἀπόλωλ’,“ ἐν ἑαυτῷ τοῦτ’ ἐὰν |
| book 5.5 | σκοπῇ, κακὰ πρὸς |
| book 5.6 | τοῖς κακοῖσιν οὗτος ἕτερα |
| book 5.7 | συλλέγει. |
| book 5.1 | [ln_10]ὁ δὲ τῷ λογισμῷ πάντα |
| book 5.2 | παρ’ ἑαυτῷ σκοπῶν τὸ κακὸν ἀφαιρεῖ τἀγαθὸν δὲ λαμβάνει. |
| book 6.1 | Ἤκουσα |
| book 6.2 | τούτων αὐτός, οὐδὲ φύεται αὐτόματον ἀνθρώποισιν, ὦ βέλτιστε, νοῦς ὥσπερ ἐν ἀγρῷ θύμος· ἐκ δὲ τοῦ λέγειν |
| book 6.3 | τε καὶ ἑτέρων ἀκούειν καὶ θεωρῆσαι * *[ln_5]κατὰ μικρὸν ἀεί, φασί, φύονται |
| book 6.4 | φρένες. |
| book 7.1 | Ἀεὶ τὸ πλουτεῖν |
| book 7.2 | συμφορὰς |
| book 7.3 | πολλὰς ἔχει, φθόνον τ’ ἐπήρειάν |
| book 7.4 | τε καὶ μῖσος |
| book 7.5 | πολύ, πράγματά τε |
| book 7.6 | πολλὰ κἀνοχλήσεις μυρίας, πράξεις |
| book 7.7 | τε πολλὰς |
| book 7.8 | συλλογάς |
| book 7.9 | τε τοῦ βίου.[ln_5]ἔπειτα μετὰ ταῦτ’ εὐθὺς εὑρέθη θανών, ἄλλοις καταλείψας εἰς |
| book 7.10 | τρυφὴν τὴν οὐσίαν. ὅθεν πένεσθαι μᾶλλον ἡδέως ἔχω, ἔχειν |
| book 7.11 | τε μέτρια κἀμέριμνον ζῆν βίον, καὶ μήτ’ ἔχειν |
| book 7.12 | πλοῦτόν με μήτε |
| book 7.13 | πράγματα·[ln_10]πᾶς γὰρ πένης ὢν μεγάλα κερδαίνει κακά. |
| book 8.1 | Ὦ τρισμακάρια πάντα καὶ τρισόλβια τὰ θηρί’, οἷς οὐκ ἔστι |
| book 8.2 | περὶ τούτων λόγος· οὔτ’ εἰς ἔλεγχον οὐδὲν αὐτῶν ἔρχεται, οὔτ’ ἄλλο |
| book 8.3 | τοιοῦτ’ οὐδέν ἐστ’ αὐτοῖς κακὸν[ln_5]ἐπακτόν, ἣν δ’ ἂν εἰσενέγκηται φύσιν ἕκαστον, εὐθὺς καὶ νόμον |
| book 8.4 | ταύτην ἔχει. ἡμεῖς δ’ ἀβίωτον ζῶμεν ἄνθρωποι βίον· δουλεύομεν δόξαισιν, εὑρόντες νόμους, προγόνοισιν, ἐγγόνοισιν. οὐκ ἔστ’ ἀποτυχεῖν[ln_10]κακοῦ, πρόφασιν δ’ ἀεί τιν’ ἐξευρίσκομεν. |
| book 9.1 | Νὴ τὸν Δία τὸν μέγιστον ᾤμην, Σωσία, ἐγὼ πρότερον μὲν |
| book 9.2 | τοὺς πένητας ζῆν μόνον ὀδυνωμένους, τῶν |
| book 9.3 | πλουσίων δὲ τὸν βίον ἱλαρόν |
| book 9.4 | τιν’ εἶναι καὶ φέρειν εὐθυμίαν·[ln_5]νυνὶ δὲ διαφέροντα |
| book 9.5 | τοῖς καθ’ ἡμέραν δαπανήμασιν δὴ τὸν βίον ὁρῶ μόνον, λύπας δ’ ἔχοντας μείζονας |
| book 9.6 | τοὺς μείζονας. |
| book 10.1 | Ἀνὴρ δίκαιός ἐστιν οὐχ ὁ μὴ ἀδικῶν, ἀλλ’ ὅστις ἀδικεῖν δυνάμενος μὴ βούλεται· οὐδ’ ὃς τὰ μικρὰ λαμβάνειν ἀπέσχετο, ἀλλ’ ὃς τὰ μεγάλα καρτερεῖ μὴ λαμβάνων,[ln_5]ἔχειν δυνάμενος καὶ κρατεῖν ἀζημίως· οὐδ’ ὅς γε |
| book 10.2 | ταῦτα πάντα διατηρεῖ μόνον, ἀλλ’ ὅστις ἄδολον γνησίαν τ’ ἔχων φύσιν εἶναι δίκαιος κοὐ δοκεῖν εἶναι θέλει. |
| book 11.1 | Τὸν μὴ λέγοντα τῶν δεόντων μηδὲ ἓν μακρὸν νόμιζε, κἂν δύ’ εἴπῃ συλλαβάς, τὸν δ’ εὖ λέγοντα μὴ νόμιζ’ εἶναι μακρόν, μηδ’ ἂν |
| book 11.2 | σφόδρ’ εἴπῃ πολλὰ καὶ πολὺν |
| book 11.3 | χρόνον.[ln_5]τεκμήριον δὲ τοῦδε τὸν Ὅμηρον λάβε· οὗτος γὰρ ἡμῖν μυριάδας ἐπῶν γράφει, ἀλλ’ οὐδὲ εἷς Ὅμηρον εἴρηκεν μακρόν. |
| book 12.1 | Ἐγὼ τὸν ἀγρὸν ἰατρὸν ἐλελήθειν ἔχων· τρέφει γὰρ οὗτος ὥσπερ ἀρρωστοῦντά με, σιτάρια μικρὰ προσφέρων οἴνου θ’ ὅσον ὀσμήν, λαχάνων τ’ ἀεί τι καὶ νὴ τὸν Δία[ln_5]τὰ πετραῖα |
| book 12.2 | ταῦτ’ ὀψάρια, κάππαριν, θύμον, ἀσπάραγον, αὐτὰ ταῦτα· καὶ δέδοικα μὴ λίαν ἀπισχναίνων με |
| book 12.3 | ποιήσῃ νεκρόν. |
| book 13.1 | Ὅταν δὲ παρατηροῦντ’ ἴδω τίς ἔπταρεν ἢ τίς ἐλάλησεν, ἢ τίς ἐστιν ὁ προϊὼν |
| book 13.2 | σκοποῦντα, πωλῶ τοῦτον εὐθὺς ἐν ἀγορᾷ. αὑτῷ βαδίζει καὶ λαλεῖ καὶ πτάρνυται[ln_5]ἕκαστος ἡμῶν, οὐχὶ τοῖς ἐν τῇ πόλει. τὰ πράγμαθ’ ὡς πέφυκεν οὕτως γίγνεται. |
| book 14ab.1 | Μὴ λύπει |
| book 14ab.2 | σεαυτόν, τοῦτο γιγνώσκων ὅτι, ὅταν πότ’ ἀνθρώποισιν ἡ τύχη γελᾷ, πάντων ἀφορμὴ τῶν καλῶν εὑρίσκεται·[ln_5]ὅταν δὲ δυστυχῇ τις, οὐδ’ εὐφραίνεται. Ἅπαντα νικᾷ καὶ μεταστρέφει τύχη. |
| book 15ab.1 | Πρόσεστι δὲ τῷ πένητι ἀπιστία, κἂν |
| book 15ab.2 | σοφὸς ὑπάρχῃ κἂν λέγῃ τι |
| book 15ab.3 | συμφέρον· [δοκεῖ τι |
| book 15ab.4 | φράζειν |
| book 15ab.5 | τοῖς ἀκούουσιν κακῶς. τῶν γὰρ |
| book 15ab.6 | πενήτων πίστιν οὐκ ἔχει λόγος.][ln_5]ἀνὴρ δὲ πλουτῶν, κἂν ἄγαν |
| book 15ab.7 | ψευδηγορῇ, δοκεῖ τι |
| book 15ab.8 | φράζειν |
| book 15ab.9 | τοῖς ἀκούουσιν ἀσφαλές. |
| book 16.1 | Ἐγὼ λίθον μὲν τὴν Νιόβην, μὰ τοὺς θεούς, οὐδέποτ’ ἐπείσθην, οὐδὲ νῦν |
| book 16.2 | πεισθήσομαι, ὡς |
| book 16.3 | τοῦτ’ ἐγένετ’ ἄνθρωπος· ὑπὸ δὲ τῶν κακῶν τῶν |
| book 16.4 | συμπεσόντων |
| book 16.5 | τοῦ τε |
| book 16.6 | συμβάντος πάθους[ln_5]οὐδὲν λαλῆσαι δυναμένη |
| book 16.7 | πρὸς οὐδένα, προσηγορεύθη διὰ τὸ μὴ φωνεῖν λίθος. |
| book 17.1 | Ὅταν ξενισθῇς ἐν πόλει |
| book 17.2 | πρὸς τὸν φίλον, ἐν |
| book 17.3 | ταῖς |
| book 17.4 | περισσαῖς καὶ πυκναῖς ὁμιλίαις, ἐὰν μεγίστην ὁ φίλος ἣν λέγῃ πόλιν, σὺ τὴν ἑαυτοῦ πατρίδα μὴ σύγκριν’, ἐπεὶ[ln_5]ἐχθροὺς |
| book 17.5 | ποιοῦσι |
| book 17.6 | τοὺς φίλους αἱ συγκρίσεις. |
| book 18ab.1 | Καλῶς |
| book 18ab.2 | ποιήσας οὐ καλῶς ὠνείδισας, ἔργον καθεῖλες |
| book 18ab.3 | πλούσιον |
| book 18ab.4 | πτωχῷ λόγῳ. Καυχώμενος τὸ δῶρον ὃ δέδωκας φίλῳ ἔργῳ στρατηγὸς γέγονας, ἐν λόγῳ φονεύς. |
| book 19.1 | Ὡς εὐφυὲς ζῷον κοχλίας νὴ τὸν θεόν. ὅταν |
| book 19.2 | πονηρῷ περιπέσῃ τῷ γείτονι, τὸν οἶκον ἄρας εἰς ἕτερον |
| book 19.3 | πορεύεται, νέμεται δ’ ἀμέριμνος |
| book 19.4 | τοὺς κακοὺς |
| book 19.5 | φεύγων ἀεί. |
| book 20.1 | Ὃ δεῖ παθεῖν |
| book 20.2 | σε μηδαμοῦ σκέψῃ φυγεῖν· οὐ γὰρ δυνήσῃ φεύγειν ὅ σε δεῖ παθεῖν· τὸ πεπρωμένον γὰρ οὐ μόνον βροτοῖς ἄφευκτόν ἐστιν, ἀλλὰ καὶ τὸν οὐρανόν. |
| book 21.1 | Εἴ ποτέ τις ἡμῶν εἰς τὸν ἀγρὸν ἐξιὼν μνήματα |
| book 21.2 | παρελθὼν καὶ τάφους ἀνθρωπίνους, τούτων ἕκαστος ἔλεγεν „εἰς ὥρας ἐγὼ πλεύσω, φυτεύσω, τοῖχον ἄρας κτήσομαι.“ |
| book 22.1 | Ἂν γνῷς τί ἐστ’ ἄνθρωπος, εὐδαίμων ἔσει. τέθνηκέ τις, μὴ δεινὸν ἔστω |
| book 22.2 | τοῦτό σοι. κεκύηκέ τις, οὐ κεκύηκέ τις· ἠτύχηκέ τις· βήττει |
| book 22.3 | τις· οἰμώζει |
| book 22.4 | τις· ἡ φύσις φέρει[ln_5]ἅπαντα |
| book 22.5 | ταῦτα. φεῦγε τὰς λύπας μόνον. |
| book 23.1 | Ἄνθρωπος εἶ δήπουθεν, ὧν ἐστ’ οὐδὲ εἷς ᾧ μὴ κακόν |
| book 23.2 | τι γέγονεν ἢ γενήσεται, ὁ ποιῶν δ’ ἐλάχιστον τὸ γεγενημένον κακόν, ἀμφότερον οὗτος εὐτυχεῖ τε καὶ φρονεῖ. |
| book 24.1 | Τί ποτ’ ἐστὶν ἆρα διότι βούλεταί μ’ ἰδεῖν; ἢ καθάπερ οἱ νοσοῦντες ἀλγοῦντες |
| book 24.2 | σφόδρα, τὸν ἰατρὸν ἂν ἴδωσιν, οὐκ ἀλγοῦς’ ἔτι, οὕτως, ἐπάν |
| book 24.3 | τις |
| book 24.4 | τυγχάνῃ λυπούμενος,[ln_5]ἧττον ὀδυνᾶται, φίλον ἐὰν |
| book 24.5 | παρόντ’ ἴδῃ; |
| book 25ab.1 | Ἆρ’ ἐστὶ τοῖς νοσοῦσι |
| book 25ab.2 | χρήσιμος λόγος. Ὡς |
| book 25ab.3 | σπληνίον |
| book 25ab.4 | πρὸς ἕλκος οἰκείως |
| book 25ab.5 | τεθὲν τὴν |
| book 25ab.6 | φλεγμονὴν ἔπαυσεν, οὕτω καὶ λόγος εὔκαιρος εἰς τὰ σπλάγχνα κολληθεὶς φίλων[ln_5]εὐψυχίαν |
| book 25ab.7 | παρέσχε τῷ λυπουμένῳ. |
| book 26.1 | Θεὸν νόμιζε καὶ σέβου, ζήτει δὲ μή· πλεῖον γὰρ οὐδὲν ἄλλο |
| book 26.2 | τοῦ ζητεῖν ἔχεις. εἴτ’ ἔστιν εἴτ’ οὐκ ἔστι μὴ βούλου μαθεῖν, ὡς ὄντα |
| book 26.3 | τοῦτον καὶ παρόντ’ ἀεὶ σέβου. |
| book 27a.1 | Σοὶ γὰρ τίς ἐστιν, εἰπέ μοι, παρρησία; σὺ λαλεῖς ἐν ἀνθρώποισιν ὡς ἄνθρωπος ὤν, τὸ δ’ ὅλον |
| book 27a.2 | περιπατεῖς, ἢ τὸν αὐτὸν ἀέρα ἑτέροισιν ἕλκεις, εἰπέ μοι, τοιοῦτος ὤν; |
| book 27b.1 | Πολλῶν φύσει |
| book 27b.2 | τοῖς πᾶσιν αἰτία κακῶν λύπη· διὰ λύπην καὶ μανία γὰρ γίγνεται |
| book 27b.3 | πολλοῖσι καὶ νοσήματ’ οὐκ ἰάσιμα· αὑτούς τ’ ἀνῃρήκασι διὰ λύπην |
| book 27b.4 | τινές,[ln_5]ἐπὰν τὸ λυποῦν |
| book 27b.5 | πλεῖον ἢ τὸ σῶζον ᾖ. |
| book 28.1 | Δικαιότατον κτῆμ’ ἐστὶν ἀνθρώποις ἀγρός· ὧν ἡ φύσις δεῖται γὰρ ἐπιμελῶς φέρει, πυρούς, ἔλαιον, οἶνον, ἰσχάδας, μέλι· τὰ δ’ ἀργυρώματ’ ἐστὶν ἥ τε |
| book 28.2 | πορφύρα[ln_5]εἰς |
| book 28.3 | τοὺς |
| book 28.4 | τραγῳδοὺς εὔθετ’, οὐκ εἰς τὸν βίον. |
| book 29ab.1 | Πολλάκις ἔχων |
| book 29ab.2 | τις οὐδὲ τἀναγκαῖα νῦν αὔριον ἐπλούτης’, ὥστε χἁτέρους |
| book 29ab.3 | τρέφειν. Θησαυρὸν εὑρὼν σήμερόν |
| book 29ab.4 | τις αὔριον ἅπαντα τἀκ τῆς οἰκίας ἀπώλεσεν. |
| book 30.1 | [spk_β]Σύρα, Σύρα. Β. τί ἐστι; Α. πῶς ἡμῖν ἔχεις; Β. μηδέποτ’ ἐρώτα |
| book 30.2 | τοῦτ’, ἐπὰν γέροντ’ ἴδῃς ἢ γραῦν |
| book 30.3 | τιν’· ἴσθι δ’ εὐθὺς ὅτι κακῶς ἔχει. |
| book 31.1 | Ἐξιὼν γυναικὸς ἐξόπισθ’ ἐλευθέρας βλέπω μόνην θεράπαιναν κατόπιν ἀκολουθεῖν καλὴν ἐκ |
| book 31.2 | τοῦ Πλαταϊκοῦ, παρακολουθοῦντα |
| book 31.3 | τε[ln_5]ταύτῃ κατιλλώπτειν |
| book 31.4 | τινά. |
| book 32.1 | Μῦς λευκός, ὅταν αὐτήν |
| book 32.2 | τις (ἀλλ’ αἰσχύνομαι λέγειν), κέκραγε |
| book 32.3 | τηλικοῦτον εὐθὺς ἡ κατάρατος, ὥστ’ οὐκ ἔστι |
| book 32.4 | πολλάκις λαθεῖν. |
| book 33.1 | Τὸν βολβόν, εἰ βούλει, σκόπει ὅσα δαπανήσας εὐδοκιμεῖ, τυρόν, μέλι, σήσαμον, ἔλαιον, κρόμμυον, ὄξος, σίλφιον· αὐτὸς δ’ ἐφ’ αὑτοῦ ’στιν |
| book 33.2 | πονηρὸς καὶ πικρός. |
| book 34a.1 | [spk_β]Βουνὸν ἐπὶ ταύτῃ καταλαβὼν ἄνω |
| book 34a.2 | τινά. Β. τίς ἐσθ’ ὁ βουνός; ἵνα |
| book 34a.3 | σαφῶς |
| book 34a.4 | σου μανθάνω. |
| book 34b | Χαλεπόν γ’ ἀκροατὴς ἀσύνετος καθήμενος· ὑπὸ γὰρ ἀνοίας οὐχ ἑαυτὸν μέμφεται. |
| book 35.1 | Ἀλλ’ ἐν Σάμῳ μὲν |
| book 35.2 | τοῦ λιθίνου ζῴου |
| book 35.3 | ποτὲ ἄνθρωπος ἠράσθη |
| book 35.4 | τις, εἶτ’ εἰς τὸν νεὼν κατέκλεισεν αὑτόν. |
| book 36.1 | Ἐὰν γέρων γένηται |
| book 36.2 | πλούσιος γεγώς, καλὸν τὸ γῆράς ἐστιν ἐπὶ τούτῳ μόνον. ἔχει γὰρ |
| book 36.3 | χειραγωγὸν τὸν |
| book 36.4 | πλοῦτον ὁ γέρων. |
| book 37 | Ὦ γέρον, ἐπὰν ἴδῃς γέροντα καὶ μόνον, μηδὲν ἐπερώτα· πάντα γὰρ κακῶς ἔχει. καλὸν τὸ θνήσκειν ἐστὶν ἐπὶ τούτῳ λέγειν. |
| book 38 | Ἐπὰν ἐγγὺς θάνατος ἔλθῃ, οὐδεὶς ἑαυτῷ ὃ θέλει βουλεύεται· θνήσκει δ’ ὁ θνήσκων κατ’ ἰδίαν εἱμαρμένην. |
| book 39.1 | Κἂν δοῦλος ᾖ τις, σάρκα τὴν αὐτὴν ἔχει· φύσει γὰρ οὐδεὶς δοῦλος ἐγενήθη |
| book 39.2 | ποτέ, ἡ δ’ αὖ τύχη τὸ σῶμα κατεδουλώσατο. |
| book 40a.1 | Εἰ ταῖς ἀληθείαισιν οἱ τεθνηκότες αἴσθησιν εἶχον, ἄνδρες, ὥς |
| book 40a.2 | φασίν |
| book 40a.3 | τινες, ἀπηγξάμην ἂν ὥστ’ ἰδεῖν Εὐριπίδην. |
| book 40b.1 | Σφίγγ’ ἄρρεν’, οὐ μάγειρον εἰς τὴν οἰκίαν εἴληφ’· ἁπλῶς γὰρ οὐδὲ ἕν, μὰ τοὺς θεούς, ὧνπερ λέγει |
| book 40b.2 | συνίημι· καινὰ ῥήματα |
| book 40b.3 | πεπορισμένος γάρ ἐστι. |
| book 40c.1 | Ἐκ τῶν λόγων μὴ κρῖνε, Κλειτοφῶν, σοφὸν ἢ χρηστὸν ἄνδρα· τὸν βίον ἐξέταζ’ ἀεί· πολλοὶ γὰρ εὖ λέγουσιν ἀδικίας χάριν, τὰ δ’ ἔργ’ ἔχουσι |
| book 40c.2 | φαῦλα κοὐ φρονοῦσιν εὖ. |
| book 41.1 | Ἂν οἷς ἔχομεν |
| book 41.2 | τούτοισι μηδὲ χρώμεθα, ἃ δ’ οὐκ ἔχομεν ζητῶμεν, ὧν μὲν διὰ τύχην ὧν δὲ δι’ ἑαυτοὺς ἐσόμεθ’ ἐστερημένοι· εἰ δ’ εὐτυχῶν |
| book 41.3 | τις καὶ βίον κεκτημένος[ln_5]μηδὲν δ’ ὅμως |
| book 41.4 | τι τῶν καλῶν |
| book 41.5 | πειράσεται, ἐγὼ μὲν αὐτὸν οὔποτ’ ὄλβιον καλῶ, φύλακα δὲ μᾶλλον |
| book 41.6 | χρημάτων εὐδαίμονα. |
| book 42.1 | [spk_β]Τί ζῆν ὄφελος ᾧ μή ’στι τὸ ζῆν εἰδέναι; Β. ἀλλ’ οἶνος ἦν· οὐδεὶς δὲ μεθύων, ἂν |
| book 42.2 | σκοπῇς, ὃς οὐχὶ δοῦλός ἐστι |
| book 42.3 | τοῦ πεπωκέναι· ὅσα μ’ οὗτος ἠνάγκαζεν, ἐποίουν |
| book 42.4 | ταῦτ’ ἐγώ.[ln_5]ὁ πονηρὸς οἶνος οὗτός ἐστι, Νικοφῶν. |
| book 43.1 | Ὁ φθόνος ἐν ἑαυτῷ τοῦθ’ ἓν ἐπιεικῶς |
| book 43.2 | ποιεῖ· τὸν αἱρετιστὴν ὄντα τῶν αὐτοῦ τρόπων λυμαίνεται μάλιστα διὰ παντὸς |
| book 43.3 | συνών. |
| book 44 | Ἀγαθῆς γυναικός ἐστιν, ὦ Νικοστράτη, μὴ κρείττον’ εἶναι τἀνδρὸς ἀλλ’ ὑπήκοον· γυνὴ δὲ νικῶς’ ἄνδρα κακόν ἐστιν μέγα. |
| book 45 | Οὐκ ἂν δύναιο μὴ γενέσθαι, δέσποτα, ἄνθρωπος ὢν ἄνθρωπος· ἄλλως οὖν βοᾷς. τὸν ζῶντ’ ἀνάγκη πόλλ’ ἔχειν ἐστὶν κακά. |
| book 46a.1 | Οὔτε γὰρ ἰατρὸς οὐδὲ εἷς, ἂν εὖ σκοπῇς, τοὺς αὐτὸς αὑτοῦ βούλεθ’ ὑγιαίνειν φίλους, οὔτε |
| book 46a.2 | στρατιώτης πόλιν ὁρᾶν ἄνευ κακοῦ. |
| book 46b.1 | Οὕτως ἄνανδρος γέγονας; οὐκ εὐψυχία |
| book 46b.2 | τοῦτ’ ἐστὶν ὃ ποιεῖς νῦν γάρ, ἀλλ’ ἀνανδρία τὸ μὴ δύνασθαι καρτερεῖν λυπούμενον. |
| book 47.1 | Ἐγὼ δὲ λυποῦμαι μὲν εἰς ὑπερβολὴν ἐπὶ τοῖς |
| book 47.2 | παροῦσιν, ἐν δὲ τῇ λύπῃ φρονῶ. τοῦτο τό με |
| book 47.3 | τηροῦν ἐστι κἄνθρωπον |
| book 47.4 | ποιοῦν. |
| book 48 | Οὐκ ἔστιν ἡμῖν οὐδεμία τύχη θεός, οὐκ ἔστιν, ἀλλὰ ταὐτόματον, ὃ γίγνεται ὡς ἔτυχ’ ἑκάστῳ, προσαγορεύεται τύχη. |
| book 49.1 | Ὁρῶσι πάντες |
| book 49.2 | πρῶτον, εἶτ’ ἐθαύμασαν, ἔπειτ’ ἐπεθεώρησαν, εἶτ’ εἰς ἐλπίδα ἐνέπεσον· οὕτω γίγνετ’ ἐκ |
| book 49.3 | τούτων ἔρως. |
| book 50.1 | Παρὰ τοῦ βασιλέως γράμμαθ’ ἥκει |
| book 50.2 | σοι Μάγα. |
| book 50 | [spk_β]Β. Μάγας, κακόδαιμον, γράμματ’ οὐκ ἐπίσταται. |
| book 51a.1 | Οὐ τοὺς ἀώρους εἶπά σοι, μαστιγία, πόδας |
| book 51a.2 | πρίασθαι; σὺ δὲ φέρεις ὀπισθίους. |
| book 51b.1 | Ἐκ |
| book 51b.2 | τοῦ παθεῖν γίγνωσκε καὶ τὸ συμπαθεῖν· καὶ σοὶ γὰρ ἄλλος |
| book 51b.3 | συμπαθήσεται |
| book 51b.4 | παθών. |
| book 51c | Τῇ γῇ δανείζειν κρεῖττόν ἐστιν ἢ βροτοῖς, ἥτις τόκους δίδωσιν οὐ λυπουμένη. |
| book 51d.1 | Ὅστις γὰρ αὐτὸς αὑτὸν οὐκ αἰσχύνεται |
| book 51d.2 | συνειδόθ’ αὑτῷ φαῦλα διαπεπραγμένῳ, πῶς τόν γε μηδὲν εἰδότ’ αἰσχυνθήσεται; |
| book 52a.1 | Μαθημάτων |
| book 52a.2 | φρόντιζε μᾶλλον |
| book 52a.3 | χρημάτων· τὰ γὰρ μαθήματ’ εὐπορεῖ τὰ χρήματα. |
| book 52b | Ὀργῆς χάριν τὰ κρυπτὰ μὴ φάνῃς φίλου· ἔλπιζε δ’ αὐτὸν πάλιν ἂν εἶναί σου φίλον. |
| book 52c.1 | Λύουσιν ἡμῶν |
| book 52c.2 | συμφοραὶ τὰς |
| book 52c.3 | συμφοράς, παρηγοροῦσαι τὰ κακὰ δι’ ἑτέρων κακῶν. |
| book 53 | Καὶ τοῦ θέρους μὲν εἶχεν ἱμάτιον δασύ, ἵν’ ἐγκρατὴς ᾖ, τοῦ δὲ χειμῶνος ῥάκος. |
| book 54.1 | Μὴ νουθέτει γέρονθ’ ἁμαρτάνοντά τι· δένδρον |
| book 54.2 | παλαιὸν μεταφυτεύειν δύσκολον. |
| book 55 | Ὦ Πάμφιλ’, ὁ χρόνος οὐ μόνον τὰ σώματα αὔξει βαδίζων, ἀλλὰ καὶ τὰ πράγματα. |
| book 56 | Ὅσαι τέχναι γεγόνασι, ταύτας, ὦ Λάχης, πάσας ἐδίδαξεν ὁ χρόνος, οὐχ ὁ διδάσκαλος. |
| book 57.1 | Ὅσα διὰ τοὺς |
| book 57.2 | πράττοντας αὐτοὺς γίγνεται, οὐδενὶ πρόσεστιν οὐδὲ κοινωνεῖ τύχη. |
| book 58.1 | Ἐπὰν ὁ νοῦς ᾖ μὴ καθιστηκώς |
| book 58.2 | τινι, οὐκ ἔστ’ ἀκούειν οὐδὲν αὐτὸν οὐδ’ ὁρᾶν. |
| book 59ab | Μαινόμεθα πάντες, ὁπόταν ὀργιζώμεθα. Τὸ γὰρ κατασχεῖν ἐστι τὴν ὀργὴν πόνος. |
| book 60.1 | Τὸ γνῶθι |
| book 60.2 | σαυτὸν οὐ μάτην εὖ ἴσθ’ ὅτι τὸ ῥῆμα |
| book 60.3 | τοῦτο δόξαν ἐν Δελφοῖς ἔχει. |
| book 61 | Ὡς ἡδέως μοι γέγονε τὰ πρότερον κακά· εἰ μὴ τότ’ ἐπόνουν, νῦν ἂν οὐκ εὐφραινόμην. |
| book 62.1 | Πολλά με διδάσκεις ἀφθόνως διὰ φθόνον, ὅπως ἀκούων |
| book 62.2 | πολλὰ μηδὲ ἓν μάθω. |
| book 63a.1 | Στρατιῶτα, κοὐκ ἄνθρωπε, καὶ σιτούμενε ὥσπερ ἱερεῖον, ἵν’ ὅταν ᾖ καιρὸς |
| book 63a.2 | τυθῇς. |
| book 63b.1 | Ὡς κρεῖττόν ἐστι δεσπότου |
| book 63b.2 | χρηστοῦ τυχεῖν, ἢ ζῆν |
| book 63b.3 | ταπεινῶς καὶ κακῶς ἐλεύθερον. |
| book 64 | Ἔτεκές με, μῆτερ, καὶ γένοιτό σοι τέκνων ὄνησις, ὥσπερ καὶ δίκαιόν ἐστί σοι. |
| book 65 | Τοιοῦτος ὁ βίος ἐστὶν ἀνθρώπου, γύναι, εὐφραινόμεσθ’ ἔλαττον ἢ λυπούμεθα. |
| book 66.1 | Πόλλ’ ἔστιν ἐν |
| book 66.2 | πολλαῖσιν οἰκίαις κακά, ἃ καλῶς ὅταν ἐνέγκῃς ἀγαθὰ γενήσεται. |
| book 67 | Ἐνταῦθ’ ἀνὴρ γάρ ἐστιν ἀνδρὸς διάφορος, ἐν τῷ τό τε κακὸν εὖ φέρειν καὶ τἀγαθόν. |
| book 68.1 | Αἰτῶ δ’ ὑγίειαν |
| book 68.2 | πρῶτον, εἶτ’ εὐπραξίαν, τρίτον δὲ χαίρειν, εἶτ’ ὀφείλειν μηδενί. |
| book 69.1 | Ὅστις πένης ὢν ζῆν |
| book 69.2 | παρ’ ὃ ζῆν βούλεται· ἡ γὰρ |
| book 69.3 | σπάνις |
| book 69.4 | πρόχειρος εἰς τὸ δρᾶν κακά. |
| book 70.1 | Οὕτως, ὅταν ἐμπέσῃ τις εἰς τὸν νοῦν φόβος, κἀκ |
| book 70.2 | τοῦ καθεύδειν οὗτος οὐκ ἐξέρχεται. |
| book 71 | Ἀγαθὴ γὰρ ἡ λύπη καθ’ αὑτῆς ἀναπλάσαι ἀτεχνῶς διπλάσια τῆς ἀληθείας κακά. |
| book 72 | Μὴ λέγ’ ὅτι δώσεις· οὐ δίδωσι γὰρ λέγων, καὶ τὴν ἀπ’ ἄλλων ἐμποδίζεται δόσιν. |
| book 73.1 | Πονηρὸς ἂν ᾖ δοῦλος εὑρήσει δίκην· σὺ μὴ γενηθῇς τῆς δίκης |
| book 73.2 | προηγέτης. |
| book 74 | Μηδέποτε μέμφου τὴν τύχην, εἰδὼς ὅτι καιρῷ πονηρῷ καὶ τὰ θεῖα δυστυχεῖ. |
| book 75 | Ἅπαν διδόμενον δῶρον, εἰ καὶ μικρὸν ᾖ, μέγιστόν ἐστι μετ’ εὐνοίας διδόμενον. |
| book 76 | Ἐὰν γυνὴ γυναικὶ κατ’ ἰδίαν ὁμιλεῖ, μεγάλων κακῶν θησαυρὸς ἐξορύσσεται. |
| book 77.1 | Σαπρὰν γυναῖκα δ’ ὁ τρόπος εὔμορφον |
| book 77.2 | ποιεῖ. πολύ γε διαφέρει |
| book 77.3 | σεμνότης εὐμορφίας. |
| book 78.1 | Γνώμην |
| book 78.2 | πονηρὰν τῇ γυναικὶ μὴ δίδου· ἐλαφρὸν τὸ γένος γάρ ἐστι καὶ λίαν κακόν. |
| book 79.1 | Ὅταν |
| book 79.2 | τινὰ τάφον |
| book 79.3 | στεφανοῖς κόσμῳ ποικίλῳ, τὸ ζῆν τὸ σαυτοῦ στεφάνοις |
| book 79.4 | παρηγόρει. |
| book 80 | Ζῶν γὰρ ἀσκοῦ σαυτῷ στεφάνων καὶ μύρα· χρήσῃ γὰρ αὐτοῖς αἰσθόμενος μεθ’ ἡδονῆς. |
| book 81 | Ἂν γὰρ μέχρι νεφῶν τὴν ὀφρὺν ἀνασπάσῃς, ὁ θάνατος αὐτὴν πᾶσαν ἑλκύσει κάτω. |
| book 82.1 | Μὴ λέγε ἐκφυγὼν θάνατον ὅτι καὶ φεύξομαι πάλιν· ὡς γὰρ πέφευγας |
| book 82.2 | προσδόκα καὶ μὴ φυγεῖν. |
| book 83 | Ἐὰν ὁρῶν πένητα γυμνὸν ἐνδύσῃς, μᾶλλον ἀπέδυσας αὐτόν, ἂν ὀνειδίσῃς. |
| book 84ab.1 | Μὴ λέγε τίς ἦσθα |
| book 84ab.2 | πρότερον, ἀλλὰ νῦν τίς εἶ. Πρὸς τὴν |
| book 84ab.3 | παροῦσαν πάντοθ’ ἁρμόζου τύχην. |
| book 85.1 | Ἀνὴρ γυναικὸς λαμβάνων |
| book 85.2 | συμβουλίαν |
| book 85.3 | πεσεῖν δεδοικώς, βούλεται πάλιν |
| book 85.4 | πεσεῖν. |
| book 86.1 | Τί ἐστιν ὁ θεὸς οὐ θέλει |
| book 86.2 | σε μανθάνειν· ἀσεβεῖς τὸν οὐ θέλοντα μανθάνειν θέλων. |
| book 87.1 | Ὁ γῆρας αἰτῶν |
| book 87.2 | παρὰ θεῶν ἁμαρτάνει· τὸ γὰρ |
| book 87.3 | πολὺ γῆρας ἐσχάτων |
| book 87.4 | πολλῶν γέμει. |
| book 88.1 | Γέρων γενόμενος μὴ φρόνει νεώτερα, μηδ’ εἰς ὄνειδος ἕλκε τὴν |
| book 88.2 | σεμνὴν |
| book 88.3 | πολιάν. |
| book 89.1 | Οὐχ ἡ πόλις |
| book 89.2 | σου τὸ γένος εὐγενὲς |
| book 89.3 | ποιεῖ, σὺ δ’ εὐγενίζεις τὴν πόλιν |
| book 89.4 | πράσσων καλῶς. |
| book 90.1 | Οἱ γὰρ θεὸν σέβοντες ἐλπίδας καλὰς ἔχουσιν εἰς |
| book 90.2 | σωτηρίαν. |
| book 91 | Δύ’ εἰ λάβοι τάλαντα, χρυσοῦς ἓξ ἔχων ἀποίσεται. |
| book 92 | Νόμῳ τεθαύμακ’, οὐκ ἐπεὶ πέπλευκεν, ἀλλ’ εἰ δὶς πέπλευκεν. |
| book 93.1 | Ὄνος βαδίζεις εἰς ἄχυρα |
| book 93.2 | τραγημάτων. |
| book 94 | Κροίσῳ λαλῶ σοι καὶ Μίδᾳ καὶ Ταντάλῳ. |
| book 95 | Σαυτὴν ἐπαινεῖς ὥσπερ Ἀστυδάμας, γύναι. |
| book 96.1 | Χρόνος δίκαιον ἄνδρα μηνύει |
| book 96.2 | ποτέ. |
| book 97 | Χρόνος τὰ κρυπτὰ πάντα εἰς φάος ἄγει. |
| book 98 | Ἄλλος κατ’ ἄλλην δαιμονίζεται τύχην. |
| book 99-100.1 | Ἅπας |
| book 99-100.2 | πονηρὸς οἶνος ὁ πολύς ἐστ’ ἀεί. Ἐμέθυον· ἱκανὴ πρόφασις εἰς θἁμαρτάνειν. |
| book 101.1 | Ἄνθρωπος ὢν |
| book 101.2 | τοῦτ’ ἴσθι καὶ μέμνης’ ἀεί. |
| book 102.1 | Ἐκ |
| book 102.2 | τοῦ φιλοπονεῖν γίγνεθ’ ὧν θέλεις κρατεῖν. |
| book 103 | Ἀθάνατόν ἐστι κακὸν ἀναγκαῖον γυνή. |
| book 104.1 | Τὸν δὲ μόνον ὄντα καὶ κακὴ τύχη |
| book 104.2 | τρέφει. |
| book 105 | Γαμεῖν ὃς ἐθέλει εἰς μετάνοιαν ἔρχεται. |
| book 106 | Βίον καλὸν ζῇς, ἂν γυναῖκα μὴ ἔχῃς. |
| book 107.1 | Βούλου γονεῖς |
| book 107.2 | πρὸ παντὸς ἐν |
| book 107.3 | τιμαῖς ἔχειν. |
| book 108.1 | Ἡδύ γε |
| book 108.2 | πατὴρ τέκνοισιν εἰ στοργὴν ἔχοι. |
| book 109 | Θανεῖν ἄριστόν ἐστιν ἢ ζῆν ἀθλίως. |
| book 110.1 | Νόσον |
| book 110.2 | πολὺ κρεῖττόν ἐστιν ἢ λύπην φέρειν. |
| book 111ab.1 | Κρίσει δικαίᾳ καὶ δίδου καὶ λάμβανε. Εἰς |
| book 111ab.2 | χεῖρα δοῦλον δεσπότῃ μὴ συμβάλῃς. |
| book 112 | Ψυχῆς πόνος γὰρ ὑπὸ λόγου κουφίζεται. |
| book 113.1 | Πλοῦτον μεταλήψεθ’ ἕτερον οὐχὶ τὸν |
| book 113.2 | τρόπον. |
| book 114.1 | Ἡ μὲν |
| book 114.2 | χελιδὼν τὸ θέρος, ὦ γύναι, λαλεῖ. |
| book 115 | Μεθύει, διαγραμμίζει, κυβεύει. |
| book 116.1 | Μεμίσθωταί με δείλης |
| book 116.2 | πρωΐας. |
| book 117 | Πάνθ’ ὁ χρόνος ὁ μέγας μαραίνει. |
| book 118 | Ἀλλ’ ἀπόλλυμαι κατὰ μυὸς ὄλεθρον. |
| book 1.1 | Οἴει σὺ τοὺς θανόντας, ὦ Νικήρατε, τρυφῆς ἁπάσης μεταλαβόντας ἐν βίῳ καὶ γῆν καλύψειν, ὡς ἀπὸ τοῦ πάντ’ εἰς |
| book 1.2 | χρόνον |
| book 1.3 | πεφευγέναι τὸ θεῖον ὡς λεληθότας;[ln_5]ἔστιν Δίκης ὀφθαλμὸς ὃς τὰ πάνθ’ ὁρᾷ· καὶ γὰρ καθ’ Ἅιδην δύο |
| book 1.4 | τρίβους νομίζομεν, μίαν δικαίων χἁτέραν ἀσεβῶν ὁδόν· εἰ γὰρ δίκαιος κἀσεβὴς ἕξουσιν ἕν, ἅρπαζ’ ἀπελθών, κλέπτ’, ἀποστέρει, κύκα.[ln_10]μηδὲν |
| book 1.5 | πλανηθῇς· ἔστι κἀν Ἅιδου κρίσις ἥνπερ |
| book 1.6 | ποιήσει θεὸς ὁ πάντων δεσπότης, οὗ τοὔνομα |
| book 1.7 | φοβερόν, οὐδ’ ἂν ὀνομάσαιμ’ ἐγώ, ὃς |
| book 1.8 | τοῖς ἁμαρτάνουσι |
| book 1.9 | πρὸς μῆκος βίου δίδωσι. |
| book 2 | Θεὸν δὲ ποῖον εἰπέ μοι νοητέον; |
| book 2 | [spk_β]Β. τὸν πάνθ’ ὁρῶντα καὐτὸν οὐχ ὁρώμενον. |