]τ̣οῖς θεο[ῖς
]ετ̣ει γα[
]. ἔ̣χ̣ει ....[
]ν̣ιστ..[
]..τατ..[
]..γ̣αμε̣ι̣[
]....πι..[..]ει[
]........[..]....[
]....ου..[.]νους .[
].ρυσμ̣[..]ον
]....θ̣. τ̣α̣ῦ̣τα .[
]..α̣ν..θηι.[
]...[.] η[
]ν.
]ε̣ι
]ω̣[.....]
]....[...]
].ο...[..].ο̣ν̣
]α̣τος ε[..].αι
]..[.].η...[..].οδρ̣α
]ρι[.]νι̣σ̣ι̣[..].....
].κων̣..[...]. ἔχῃ
].ην πονη[ρί]αν
μὴ λοιδόρει γυναῖκα μ⸥η̣δὲ νουθέτει.
]οὐκ ἔστ̣[ιν π]οτὲ
]αὐτὴν ἔχει
]εν δυ̣ναμένην
]ἀφῃρέθη
]χ̣ωρ̣ης κρατεῖν
μη⸥δὲν ἀν⸤α⸥κοινοῦ ⸤π⸥ρ̣ὸς γ̣υν⸤αῖ⸥κα χρή⸤σ⸥ιμον
].....υς τοῦτ{ο} [ἀ]κούσε[θʼ] ἡ πόλ{ε}ις.
ὅ]στις γυ[ν]αικὶ συ[γ]καταγηρᾶν εὔχετ̣αι,
ἐ]ν [τ]ο̣ῖς [κ]άτω δ[ί]δωσιν ἀποθ〈α〉νὼν δίκην.
γ]υνα̣ῖ̣[κα λα]βεῖν [δ]ὶς̣ ὅστις οὗτος εὔχεται,
κακὸ]ν [πέπ]ρ̣ακ[ε]ν [ἡ]δονῆς μικρᾶ[ς] χ̣άρι[ν.
μεστὸν⸥ κ̣ακῶν ⸤π⸥έφυκε{ν} φορτίον γυνή,
.α̣[ .]ον γάρ ἐ̣[στ]ιν μεμε̣νιτωμένον.
πολλοὶ⸥ γ̣υναικ⸤ῶν⸥ δυστυχο̣ῦ̣σ̣ι̣〈ν〉 εἵν⸤ε⸥κα,
.......] δ̣ὲ πάν̣[τε]ς οἱ γ̣α[μεῖ]ν ἐπευ[.]οτες.
........] αι τὰς γ̣υ̣ναῖκας κ̣άλλος ἐ̣μβλέποις
.........].δε π̣[....]ες ἀ̣λ̣υ̣...μιση[...]αχυ.
...... γυν]α̣ι̣κὸς ἀ̣[........] α̣χθε̣τ̣α̣ [....]
...........] οιτ̣ [..........] τι τοῦ ἀ̣γ̣α̣θοῦ.
κακ[ῶς] λέγων̣ γυναῖκ̣[ας] οὐκ ἐμπ̣ίμπλα[μαι
.....] ν̣α [...] [ἀπο]θανὼν κα.ω γερω.
]μ̣ενο̣ν̣ [..] μ̣[....]ο̣ατ̣[.....]
Ἀρχὴ μεγίστη τοῦ φρονεῖν τὰ γράμματα.
Βίος βίου δεόμενος οὐκ ἔστιν βίος.
Γέροντα τίμα τοῦ θεοῦ τὴν εἰκόνα.
Δένδρον παλαιὸν μεταφυτεύειν δύσκολον.
Ἔρως ἁπάντων τῶν θεῶν παλαίτατος.
Ζήσεις βίον κράτιστον, ἢν θυμοῦ κρατῇς.
Ἦθος πονηρὸν φεῦγε καὶ κέρδος κακόν.
Θάλασσα καὶ πῦρ καὶ γυνὴ τρίτον κακόν.
Ἴση λεαίνης καὶ γυναικὸς ὠμότης.
Κάλλιστά φημι χρημάτων τὰ κτήματα.
Λαβὼν πάλιν δός, ἵνα λάβῃς, ὅταν θέλῃς.
Μισῶ πένητα πλουσίῳ δωρούμενον.
Νόμῳ τὰ πάντα γίνεται καὶ κρίνεται.
Ξένους ξένιζε μήποτε ξένος γένῃ.
Ὁ νοῦς ἐν ἡμῖν μαντικώτατος θεός.
Πατὴρ ὁ θρέψας κοὐχ ὁ γεννήσας πατήρ.
Ῥᾴθυμος ἐὰν ᾖς, πλούσιος πένης ἔσῃ.
Σῶσον σεαυτὸν ἐκ πονηρῶν πραγμάτων.
Τὸν ἐλεύθερον δεῖ πανταχοῦ φρονεῖν μέγα.
Ὑπερηφανία μέγιστον ἀνθρώποις κακόν.
Φίλους ἔχων νόμιζε θησαυροὺς ἔχειν.
Χάριν φίλοις εὔκαιρον ἀπόδος ἐμ μέρει.
Ψευδὴς διαβολὴ τὸν βίον λυμαίνεται.
Ὦ τῶν ἁπάντων χρημάτων πλείστη χάρις.
Ὡς μέγα τὸ μικρόν ἐστιν ἐν καιρῷ δοθέν.
Ὡς οὐδὲν οἶδʼ ἄνθρωπος ὧν μέλλει ποιεῖν.
Ὡς ἡδὺ φιλία, μὴ λόγοις ἐνοχλουμένη.
Ὡς χαλεπόν ἐστιν οἶνος, ἂν τἀνδρὸς κρατῇ.
Ὡς εὐάλωτος πρὸς τὸ κέρδος ἔσθʼ ἅπας.
Ὡς πολλὰ θνητοῖς ἡ σχολὴ ποιεῖ κακά.
Ὡς ἡδὺ γονέων καὶ τέκνων ὁμιλία.
Ὡς μακάριον φρόνησις ἐν χρηστῷ τρόπῳ.
Ὡς ἡδὺ γονέων καὶ τέκνων ὁμιλία.
Ὦ παῖ, Διόνυσον φεῦγε καὶ μᾶλλον Κύπριν.
Ὦ Φαν̣ί̣α, μὴ πρόσεχε διαβολαῖς μά[την·
Ψευδὴ〈ς〉 γὰρ ἀκοὴ τὸν βίον λυμ̣αίν[εται.
Χάριν διαβολῆς Ἱππόλυτος ὁ Θησέως
φονεύεθʼ ὑπὸ τοῦ πατρὸς ἀκρισίᾳ φ̣[ρ]ε̣ν̣ῶ̣ν̣.
Ὑπερτίθου τὰ φαῦλα τῶν ἐν.θν..[
Τ[ί]νος ἀνδρὸς οὐχ ἡ δύναμίς ἐσ̣τι̣ν̣ .......
Σιγᾶν δύνασθαι λ〈οι〉δορούμενον καλό[ν.
Ῥᾴθυμος ἐὰν ᾖς, Φανία, πένης ἔσει.
Πατρικὴν παραλαβ[ὼ]ν ο〈ὐ〉σίαν ....[
Ὀλίγα δ[ι]ὰ † προσπων † πολλὰς̣ α̣ὐ̣τ̣η̣..[
Ξένος ὢν ἀκ〈ο〉λούθ〈ε〉ι το[ῖ]ς ἐθισμ̣[οῖς τῶν ξένων.
Νέμεσιν φυλάσσου, μηδὲν ὑ⸤π⸥έ⸤ρογκον ποίει.
Μέμνησ[ο] σα[υ]τ̣οῦ θ̣ν̣[η]τ̣ὸ̣ς̣ ὢ̣ν̣ μ̣.δ̣....[
Λ[ι]μ[οῦ] διάλυσις ἐ̣α̣υ̣..ν ἐργα.....ν[
Καιποσονοσουθο̣...ο̣υ̣ε̣....νον..θ̣ε̣[
Ἱ]κανὸν ἔχει πέν̣[ητ]ος .....[
Θορύβ̣ο̣υ̣ς̣ ὀχλώδ̣⸤ει⸥ς φεῦ̣⸤γε καὶ παροινίας.
η κοι..λια πολλα...ρ̣ι̣........[
Ζῶον προσεχόντως τ....υ.....[
Ἔπ⸤αι⸥νον ἕξ〈ε〉ις, ⸤ἂν⸥ κ̣ρ̣α̣τ̣⸤ῇς⸥ ὧ̣ν̣ δ̣⸤εῖ⸥ κ⸤ρατεῖν.
Δίωκε δόξαν καὶ ⸤ἀρ⸥ετήν, φεῦγε ψόγ⸤ον.
Γαμ〈ε〉ῖν ἀναβάλ[λο]υ̣...π̣ο̣......[
Βουλευόμενον π̣ρ̣ὸ̣ς̣ σ̣α̣υ̣τ̣ὸ̣ν̣ ..[
ποιεῖν
Ἂν ταῦτα ποιήσ〈ῃ〉ς φα̣νη̣σ̣...[
Ἀλλʼ ἐκ πονηρῶν μ̣ὴ̣ πόρι[ζε τ]ὸν βί[ον
....ε̣ πονηρᾶς προ[φά]σ̣ε̣ώ[ς] εἰσʼ [ἐ]λπίδες.
κ]έρ̣δ̣ος γὰρ ἄδικον̣ μὴ ......... χρόνον.
ἔπ〈ε〉ιτα λύπας διπλ̣α̣σ̣ί̣ο̣υ̣ .... τάξεται.
τὰ̣ δ̣ʼ ἐκ δικαίου ..ο̣σ̣.ο....μοναι̣
ὄνησιν 〈ε〉ἰς τὸ λ〈οι〉πὸν ἀπέδ[οτ]' ἐμ[φ]ανῶς
Ὦ] πάτερ, ἀκούω δόξαν...βλε..ν̣..
τὰ γράμματʼ ἔμα̣θ̣ο̣ν̣ ὥ̣σ̣τ̣ε̣ .......λέ[γει]ν.
ἀνθʼ ὧν δικαίω̣ν̣ [χάριτ]α̣ς̣ [ἀπο]δ̣ώ̣σ̣[ω], π̣άτε[ρ,
σοὶ] τῷ κατασπ〈ε〉ίρ[α]ντι καὶ [τρέφοντι με.
Ἀλλʼ] εἶκε βωμοῦ ..αντ...π..ευ..ο
εἶναί τε θυσίας ...ο.ο...τη.....ν.
το]σοῦθʼ ὁ πλοῦτος̣ ν̣.....ευτ..ειον.
τί δ]ρῶν ὄνησιν ου̣.ε̣......α̣λ̣υ̣...σ....
γ]ένοιτʼ ἂν ᾠδὴ πα̣....α̣.ο̣ν̣..ε̣θ̣.......
οὐκ ἔστι{ν} μ〈ε〉ίζω̣ν ο...α̣..υ̣σθ...σ.σ.
Ὁ̣ μ̣ὴ̣ δ̣αρεὶς ἄνθ̣ρ̣ω̣π̣ος̣ ⸤ο⸥ὐ πα̣⸤ι⸥δεύετ⸤αι.
π̣[ά]ν[τα]ς̣ διδάσκ〈ε〉ι̣ μ̣ι[σθό]ς, [ο]ὐ̣ δ̣ι̣δ̣ά̣[σκαλος.
...σεν..εα̣ χαι̣ρ....μο̣.........
ρο...ρευδεα.ε..............
π.....λυ.εχ̣ε̣ι̣..............
δραστικον
δίκαιός ἐστιν οὐχ ὁ πράττων μὴ ἀδίκως.
μόνος λογισμός ἐστι λύπης φάρμακον.
νη … ιν φοβοῦνται τοὺς π
ἆρʼ ἐστὶ συγγενές τι λύπη καὶ βίος
τι λογισμὸς ἀλλʼ εἴκει τυχ
λύπην γὰρ εὔνους οἶδε θεραπεύειν λόγος.
νόσον πολὺ κρεῖττόν ἐστιν ἢ λύπην φέρειν.
ὀργὴ φιλούντων ὀλίγον ἰσχύει χρόνον.
ὁ μέγιστον ἀγαπῶν διʼ ἐλάχιστʼ ὀργίζεται.
λόγῳ μʼ ἔπεισας, φαρμάκῳ σοφωτάτῳ.
σιδηρ[
‵—′ἀνθρωπ[
‵—′ἄρχε σα.[
πραύς[
‵—′οὐκ ἔστ.[
τῆς πραύ̣τ̣[ητος
τόδε ὁ μῦθ̣[ος
δύʼ ἐν πόλε[ι ...]ε.[
‵—′ἀγαπητός ἐστι.[
ἕξεις κλέος παρα[
‵—′ἀνδρὸς χαρακτὴ⸤ρ ἐκ λόγου γνωρίζεται. ‵—′
σημεῖον ἐρύθημ[
‵—′πᾶσαν ἀρετὴν ἐσ[
‵—′ἀτάραχος[
‵—′τὴν πρᾶξ[ιν
‵—′οὕτω ι ταλ[
‵—′ἡ πρᾶξις ο[
‵—′ ἄλλοι φ[
‵—′τὸ πολλὰ .[
‵—′τὸ πολλὰ τ[
‵—′πράσσετ[
σχολὴ βλ[
ὡς ομιμ[
τολλ[
‵—′ [χ]α[λ]επ̣[ο]ὶ̣[
Ἀρετῆς ἁπάσης σεμνὸς ἡγεῖται τρόπος.
Βέβαιόν ἐστι κτῆμα παιδεία μόνη.
Γέροντα τίμα τοῦ θεοῦ τὴν εἰκόνα.
Δύσφρων γενοῦ σὺ μηδενὸς κριτής ποτε.
Ἔοικε τιμᾶν τοὺς γονεῖς ὡς τοὺς θεούς.
Ζήσεις ἀλύπως χρημάτων καταφρονῶν.
Ἤθη φίλων γείνωσκε, πρὶν γένῃ φίλος.
Θυμοῦ κράτησον, κἂν κακὴν ὀργὴν ἔχῃς.
Ἴσος ἴσθι πᾶσι, κἂν ὑπερέχῃς τῷ βίῳ.
Καλὸν τὸ γηρᾶν, γηροβοσκὸν ἂν ἔχῃς.
Λάλει τι σεμνόν· εἰ δὲ μή, σιγὴν ἔχε.
Μὴ πιστὸν ἡγοῦ τὸν κατήγορον λόγον.
ο … ἱκανῶς βιώσεις γη-
ροβοσκῶν τοὺς γονεῖς.
πανουργ
ἱκέτην γέροντα καὶ πένητα μὴ πα-
ρίδῃς. ἰδών ποτʼ αἰσχρὸν
πρᾶγμα μὴ συνεκδράμῃς. καλὸν
τὸ νικᾶν ἀλλʼ ὑπερνικᾶν κακόν.
κρίνει φίλους ὁ καιρὸς
ὡς χρυσὸν τὸ πῦρ.
καιρὸς δὲ πᾶσι κύριος
δύναμιν διδοῖ.
πᾶσι
υσ
…
κέρδ-
ος πονηρὸν ζημίαν ἀεὶ φέ-
ρει. κάλλιστα πειρῶ καὶ λέ-
γειν καὶ μανθάνειν. και
πάντʼ ἀεὶ
ις. κόλαζε
τὸν πονηρόν, ἄνπερ δυνατὸ-
ς ᾖς. καὶ ζῶν ὁ φαῦλος
καὶ θανὼν κολάζεται.
ος
υτον τε
εν …
… ρ …
ισμον … γυν
προσέχεις καλῶς
θεὸν μὲν ἡγοῦ πρ … θέλων καλῶς ζῆν μὴ
τὰ τῶν φαύλων φρόνει. ἴσος ἴσθι πᾶσι, κἂν ὑπερέχῃς
τῷ βίῳ. ἰδίας νόμιζε τῶν φίλων τὰς συμφοράς.
ἴση λεαίνης καὶ γυναικὸς ὠμότης. ἴσχυε σοφίᾳ
κἀρετῇ, χρόνῳ δὲ μή.
κακὸν φέρουσιν καρπὸν οἱ κακοὶ φίλοι. κακοῖς ὁμιλῶν
καὐτὸς ἐκβήσῃ κακός.
… σοι φρ …
Σοφοῦ παρʼ ἀνδρὸς προσδέχου συμβουλίαν.
μὴ πᾶσιν εἰκῆ τοῖς φίλοις πιστεύετε.
Νύμφη δʼ ἄπροικος οὐ-
κ ἔχει παρρησίαν.
οὓνς ἐλεεῖτ αυτορπσ …
μεντι … τι
… φόβος θεοῦ. ἀρχὴ μεγίστη τοῦ
φρονεῖν τὰ γράμματα. ἀρχῆς ἁπάσης ἡγεμὼν ἔστω
λόγος. ἀνδρὸς δικαίου καρπὸς οὐκ ἀπόλλυται.
ἀγαθὰ προθύμως καὶ λάλει καὶ μάνθανε. βίος βίου
δεόμενος οὐκ ἔστιν βίος.
βίου δικαίου γίνεται καλῶς. βουλόμεθα
πλουτεῖν πάντες, ἀλλʼ οὐ δυνάμεθα. γυνὴ δικαί-
α τοῦ βίου σωτηρία. γάμει δὲ μὴ τὴν προῖκα, τὴν
γυναῖκα δέ. γυναικὶ πιστῇ κ
δίκαιος ἁνὴρ πανταχοῦ λα
δένδρον παλαιὸν μεταφυτεύειν δύσκολον.
δειλοῦ γὰρ ἀνδρὸς δειλὰ καὶ φρονήματα.
ἔρως ἁπάντων τῶν διδαγμάτων κρατεῖ. ἔθους δὲ
βάσανός ἐστιν ἀνθρώποις χρόνος. ἐνίοις τὸ σιγᾶν
κρεῖττόν ἐστι τοῦ λαλεῖν. ζῆν βουλόμενος μὴ πρᾶττε
θανάτου γʼ ἄξια. ἤθη πονηρὰ τὴν φύσιν διαστρέφει.
θεὸν προτίμα, δεύτερον δὲ τοὺς γονεῖς. ἴσον θεοῖς
χρὴ πάντα τιμᾶν τοὺς γονεῖς. κ …
λάλει τὰ μέτρια, μὴ λάλει δʼ ἃ μή
σε δεῖ. μακάριός ἐστι πᾶς ὁ μὴ θνητὰ φρονῶν.
νύμφη δʼ ἄπροικος οὐκ ἔχει παρρησίαν …
… ητον … ευετα. ὁ γράμματʼ εἰδὼς καὶ
περισσὸν νοῦν ἔχει. πλοῦτον …
τὰ γράμματα. ῥοπή ʼστιν ἡμῶν ὁ βίος ὥσπερ
ὁ ζυγός. τὰ γράμματα … τ …
… ν τέχνη δ …
φαῦλος …
ὡς ἔστιν …
χαραν …
αχ … απο
γυναικὸς αρχης ἁμαρτίας.
Ἀνάπαυσίς ἐστι τῶν κακῶν πάντων ὕπνος.
Ἅπαντʼ ἀφανίζει γῆρας ἰσχὺν σώματος.
Ἀνδρὸς χαρακτὴρ ἐκ λόγου γνωρίζεται.
Ἀθάνατον ἔχθραν μὴ φύλασσε θνητὸς ὤν.
Ἅπασα δὲ χθὼν παντὶ σώφρονι πατρίς.
Ἄγει δὲ πρὸς φῶς τὴν ἀλήθειαν χρόνος.
Ἀρχὴ καλῶν τῶν ἐν βίῳ τὰ γράμματα.
Ἄνευ δὲ πληγῆς γράμματʼ οὐδεὶς μανθάνει.
Ἀνὴρ πονηρὸς δυστυχεῖ, κἂν εὐτυχῇ.
Βίος βίου δεόμενος οὐκ ἔστιν βίος.
Βέβαιος λογισμὸς τῷ ἐγνωκότι τὰ γράμματα.
Βίου δικαίου γίγνεται τέλος καλόν.
Βίου πονηροῦ θάνατος αἱρετώτερος.
Βροτοῖς ἅπασι κατθανεῖν ὀφείλεται.
Βλάπτει τὸν ἄνδρα θυμὸς εἰς ὀργὴν πεσών.
Βίος ἀμέριμνος ἢν γυναικὶ μὴ λαλῇς.
Βραδὺς πρὸς ὀργὴν κἀγκρατὴς φέρειν γενοῦ.
Γέρων ἐραστὴς ἐσχάτη κακὴ τύχη.
Γράμματα μάνθανε καὶ ἐλπίδας ἕξεις καλάς.
Γράμματα μαθεῖν δεῖ καὶ μαθόντα νοῦν ἔχειν.
Γυναιξὶ πάσαις κόσμον ἡ σιγὴ φέρει.
Γαμεῖν ὁ μέλλων εἰς μετάνοιαν ἔρχεται.
Γυναικὶ μὴ πίστευε τὸν σαυτοῦ βίον.
Γυναικὸς ἅπτου καὶ οὐκ ἀνεξ …
ὀργῆς ἕκατι κρυπτὰ μὴ ἐκφάνῃς φίλου.
φιλῶ τὰ γράμματα μισ
χάρις ἐπὶ χρῆσιν οὐχ …
ψυχῆς οὐκ ἔστιν φάρμακον πλὴν τοῦ λόγου.
ὦ παιδίον, μὴ φεῦγε καλὰ τ
ὁ μηθὲν ἀδικῶν οὐδενὸς δεῖται νόμου.
…
].τυχ[
τὸν εὐτυχοῦντα καὶ φρονε⸥ῖν νομίζ⸤ομεν.
…
]..π...ο..[
…
].νι...[
]νι..[
…
]λη.....[
]ηντε.....[
θεοῦ γὰρ οὐδεὶς χωρ⸥ὶς εὐτυχ⸤εῖ βροτῶν.
]τοῖς ἐ[
…
…
]ο.υαπεχ[
…
]νη[
].ο.[
]π[
]ημ.[
].τακα[
χο]ρτασμα[
]πρασθη....
]πολλάκις .[
]. αὐτὸς μάθῃς .[
]τύχῃ.[
].ους ἔχω[
].θέλῃς[
]..[...] τασις[
].ν...[..].ει.....[
]ον εἶνα[ι τ]ύχην[
]τεκα.[..].ν ποτε[
]σεισας λόγον[
κἀτά]ραξε τὸν βίον[
]..[ ]λω[
].τις ἐστὶν ἥ τʼ ἐμπει[ρί]α[
[χὠ σω]φρόνων λογισμὸς ἐν τοῖ[ς] πράγμασι
]πολλάκις κακ[οῖ]σι γάρ[
[τὰ] μὲν πορίζει, τοῖς δὲ χρησ[τοῖς] πήματα
[..] νουκανειεν τοῦτο νοῦν ἔ[χειν .].ς
[ἔπεσ]θʼ ἑκάστῳ μοῖρα καὶ πλουτ[ε]ῖ[ν πο]ι[εῖ
[...]αι πένεσθαι καὶ τὸν ἐκ τινω.[
[...]ενδε καί πως. σῶμα δʼ οὐκ ἔστιν [τύχ]η
[ταὐ]τόματα προσπ{ε}ίπτοντα ταῦτʼ ἐστὶν τύχ[η]
[οὐκ] ἔστιν οὐδὲν ποικιλώτερον τύχης.
χρήματα πορίζει
…
]......σ̣[
[................].τ̣α καὶ̣ π̣ρ̣ᾶ̣ξ̣ις .[
[..............]. ἀμελὲς τὰ δω....ει
[........... οὔτ]ε π̣ρ̣ᾶξιν οὔτε λ̣ύ̣σιν ἔχει
.[...........].......ι̣ καὶ̣ εὑρίσκει πόρον.
οὐ [παντὸς ἀνδ]ρ̣ὸς στρ̣ῆ̣ν̣ος ὑπενέγκαι τύχης
κακ.[............] π̣ε̣ρ̣ι̣κ̣ατουρίωσε δέ,
ὥσπε̣ρ ὄν̣[ος ἐγκρατ]ῶς φέρων τὸ φορτίον.
χαλεπὸν δυ̣ [..........]νιωντα τὴν τύχην
ῥᾴως ἐνεγκ[εῖν, χαλε]π̣ό̣ν̣· εἶθʼ, ὅταν φέρειν
αὐτὴν κατὰ τρ[όπο]ν̣ μ̣ὴ δυνηθῶσίν τι̣ν̣[ες,
χειμαζόμεν[οι στ]έ̣ν̣ουσι τὴν αὐθαδία̣[ν
οὔ τῳ φέρειν τ̣[ὸ πρ]ᾶγμα καὶ λέγειν καλῶς
καὶ πάντα.[.........]... καὶ νοῦν ἔχε[
κ̣αὶ̣ χ̣ρ̣ηστοή̣θης γε [.....]... ἂν δὲ μή
[......].. στρέψασα ....... τύχῃ[
τούτου δὲ χαλκοῦ φαιν....[
[.].ς ἐπιτηδὲς π̣α̣ν̣τ̣..ε.......[
[τ]ύχην τρόπον νοῦν ὄψι̣ν̣ [ἀκοὴν
[σ]ύμφωνος αὑτῷ γεγον..[
π̣ο̣λλάκι τὰ μ̣ὲν δοχθέντα τ[
[.]ω̣ν..δοκ̣ [.......] νδε̣[
[φ]ύσει γενόμενα νῦν δοκεῖ.....[
…
…
…
…
αν ἔφυ
ν μηδὲ την … ν … ν
κλέους
ατων εκτον … οφ … επει
Φιλήμονος
ὡς ἡδὺ δούλοις δεσπότας χρηστοὺς λαβεῖν
καὶ δεσπόταισι δοῦλον εὐμενῆ λαβεῖν
Ἀντιφάνους
δούλῳ γὰρ οἶμαι πατρίδος ἐστερημένῳ
χρηστὸς γενόμενος δεσπότης ἐστὶν πατρίς.
]..α̣ι κακηῖ
]. δυστυχεῖν
].ε̣μ̣ηχ̣εν̣ τύχη
]τ̣ρ̣η̣ν̣..σ̣ευ̣..ας νοσεῖν
]οις
].....θ̣ετο
]ν̣οις ἔχειν
]ο̣ντ..ν
…
ἀλλ̣ʼ ὡς μὲν ἐ̣φ̣υ̣[
μέλ̣λ̣ω̣.....[
ἐπισ̣.πε.αι γὰρ ὡς̣[
τοτ̣.γμαθησει χ̣ρυ̣[σόν
δεῖ γὰρ γυναῖκα τ̣[
πρῶτον μὲν ἁνὴρ .[
ἐκ τοῦ μεγίστου κ̣[
πρὸς τὴν ἐκείνου[
πράξασαν αὐτὴν[
ἔπειτα πλ̣οῦτον μη[