eul_wid: cbm-af
ΦοίνισσαιPhoenician Women
Euripides Phoenician Women PDF
| 1 | ΙΟΚΑΣΤΗ |
| 1.1 | [Ὦ τὴν ἐν ἄστροις οὐρανοῦ τέμνων ὁδὸν |
| 1.2 | καὶ χρυσοκολλήτοισιν ἐμβεβὼς δίφροις] |
| 1.3 | Ἥλιε, θοαῖς ἵπποισιν εἱλίσσων φλόγα, |
| 1.4 | ὡς δυστυχῆ Θήβαισι τῆι τόθ’ ἡμέραι |
| 5.1 | ἀκτῖν’ ἐφῆκας, Κάδμος ἡνίκ’ ἦλθε γῆν |
| 5.2 | τήνδ’, ἐκλιπὼν Φοίνισσαν ἐναλίαν χθόνα· |
| 5.3 | ὃς παῖδα γήμας Κύπριδος Ἁρμονίαν ποτὲ |
| 5.4 | Πολύδωρον ἐξέφυσε, τοῦ δὲ Λάβδακον |
| 5.5 | φῦναι λέγουσιν, ἐκ δὲ τοῦδε Λάιον. |
| 10.1 | ἐγὼ δὲ παῖς μὲν κλήιζομαι Μενοικέως, |
| 10.2 | [Κρέων τ’ ἀδελφὸς μητρὸς ἐκ μιᾶς ἔφυ,] |
| 10.3 | καλοῦσι δ’ Ἰοκάστην με· τοῦτο γὰρ πατὴρ |
| 10.4 | ἔθετο. γαμεῖ δὲ Λάιός μ’· ἐπεὶ δ’ ἄπαις |
| 10.5 | ἦν χρόνια λέκτρα τἄμ’ ἔχων ἐν δώμασιν, |
| 15.1 | ἐλθὼν ἐρωτᾶι Φοῖβον ἐξαιτεῖ θ’ ἅμα |
| 15.2 | παίδων ἐς οἴκους ἀρσένων κοινωνίαν. ὁ δ’ εἶπεν· Ὦ Θήβαισιν εὐίπποις ἄναξ, |
| 15.3 | μὴ σπεῖρε τέκνων ἄλοκα δαιμόνων βίαι· |
| 15.4 | εἰ γὰρ τεκνώσεις παῖδ’, ἀποκτενεῖ ς’ ὁ φύς, |
| 20.1 | καὶ πᾶς σὸς οἶκος βήσεται δι’ αἵματος. |
| 20.2 | ὁ δ’ ἡδονῆι ’νδοὺς ἔς τε βακχείαν πεσὼν |
| 20.3 | ἔπειρεν ἡμῖν παῖδα, καὶ σπείρας †βρέφος† |
| 20.4 | γνοὺς τἀμπλάκημα τοῦ θεοῦ τε τὴν φάτιν, |
| 20.5 | λειμῶν’ ἐς Ἥρας καὶ Κιθαιρῶνος λέπας |
| 25.1 | δίδωσι βουκόλοισιν ἐκθεῖναι βρέφος |
| 25.2 | [σφυρῶν σιδηρᾶ κέντρα διαπείρας μέσων· |
| 25.3 | ὅθεν νιν Ἑλλὰς ὠνόμαζεν Οἰδίπουν]. |
| 25.4 | Πολύβου δέ νιν λαβόντες ἱπποβουκόλοι |
| 25.5 | φέρους’ ἐς οἴκους ἔς τε δεσποίνης χέρας |
| 30.1 | ἔθηκαν. ἡ δὲ τὸν ἐμὸν ὠδίνων πόνον |
| 30.2 | μαστοῖς ὑφεῖτο καὶ πόσιν πείθει τεκεῖν. |
| 30.3 | ἤδη δὲ πυρσαῖς γένυσιν ἐξανδρούμενος |
| 30.4 | παῖς οὑμὸς ἢ γνοὺς ἤ τινος μαθὼν πάρα ἔστειχε τοὺς φύσαντας ἐκμαθεῖν θέλων |
| 35.1 | πρὸς δῶμα Φοίβου, Λάιός θ’ οὑμὸς πόσις |
| 35.2 | τὸν ἐκτεθέντα παῖδα μαστεύων μαθεῖν |
| 35.3 | εἰ μηκέτ’ εἴη, καὶ ξυνάπτετον πόδα |
| 35.4 | ἐς ταὐτὸν ἄμφω Φωκίδος σχιστῆς ὁδοῦ. |
| 35.5 | καί νιν κελεύει Λαΐου τροχηλάτης· |
| 40.1 | Ὦ ξένε, τυράννοις ἐκποδὼν μεθίστασο. |
| 40.2 | ὁ δ’ εἷρπ’ ἄναυδος, μέγα φρονῶν· πῶλοι δέ νιν |
| 40.3 | χηλαῖς τένοντας ἐξεφοίνισσον ποδῶν. |
| 40.4 | ὅθεν (τί τἀκτὸς τῶν κακῶν με δεῖ λέγειν;) |
| 40.5 | παῖς πατέρα καίνει καὶ λαβὼν ὀχήματα |
| 45.1 | Πολύβωι τροφεῖ δίδωσιν. ὡς δ’ ἐπεζάρει |
| 45.2 | Σφὶγξ ἁρπαγαῖσι πόλιν ἐμός τ’ οὐκ ἦν πόσις, |
| 45.3 | Κρέων ἀδελφὸς τἀμὰ κηρύσσει λέχη, |
| 45.4 | ὅστις σοφῆς αἴνιγμα παρθένου μάθοι, |
| 45.5 | τούτωι ξυνάψειν λέκτρα. τυγχάνει δέ πως μούσας ἐμὸς παῖς Οἰδίπους Σφιγγὸς μαθών, |
| 45.6 | [ὅθεν τύραννος τῆσδε γῆς καθίσταται |
| 45.7 | καὶ σκῆπτρ’ ἔπαθλα τῆσδε λαμβάνει χθονός,] |
| 45.8 | γαμεῖ δὲ τὴν τεκοῦσαν οὐκ εἰδὼς τάλας |
| 45.9 | οὐδ’ ἡ τεκοῦσα παιδὶ συγκοιμωμένη. |
| 55.1 | τίκτω δὲ παῖδας παιδὶ δύο μὲν ἄρσενας, |
| 55.2 | Ἐτεοκλέα κλεινήν τε Πολυνείκους βίαν, |
| 55.3 | κόρας τε δισσάς· τὴν μὲν Ἱσμήνην πατὴρ |
| 55.4 | ὠνόμασε, τὴν δὲ πρόσθεν Ἀντιγόνην ἐγώ. |
| 55.5 | μαθὼν δὲ τἀμὰ λέκτρα μητρώιων γάμων |
| 60.1 | ὁ πάντ’ ἀνατλὰς Οἰδίπους παθήματα |
| 60.2 | ἐς ὄμμαθ’ αὑτοῦ δεινὸν ἐμβάλλει φόνον |
| 60.3 | χρυσηλάτοις πόρπαισιν αἱμάξας κόρας. |
| 60.4 | ἐπεὶ δὲ τέκνων γένυς ἐμῶν σκιάζεται, |
| 60.5 | κλήιθροις ἔκρυψαν πατέρ’, ἵν’ ἀμνήμων τύχη |
| 65.1 | γένοιτο πολλῶν δεομένη σοφισμάτων. |
| 65.2 | ζῶν δ’ ἔστ’ ἐν οἴκοις· πρὸς δὲ τῆς τύχης νοσῶν |
| 65.3 | ἀρὰς ἀρᾶται παισὶν ἀνοσιωτάτας, |
| 65.4 | θηκτῶι σιδήρωι δῶμα διαλαχεῖν τόδε. |
| 65.5 | τὼ δ’ ἐς φόβον πεσόντε, μὴ τελεσφόρους |
| 70.1 | εὐχὰς θεοὶ κραίνωσιν οἰκούντοιν ὁμοῦ, |
| 70.2 | ξυμβάντ’ ἔταξαν τὸν νεώτερον πάρος |
| 70.3 | φεύγειν ἑκόντα τήνδε Πολυνείκη χθόνα, |
| 70.4 | Ἐτεοκλέα δὲ σκῆπτρ’ ἔχειν μένοντα γῆς, |
| 70.5 | ἐνιαυτὸν ἀλλάσσοντ’. ἐπεὶ δ’ ἐπὶ ζυγοῖς |
| 75.1 | καθέζετ’ ἀρχῆς, οὐ μεθίσταται θρόνων, |
| 75.2 | φυγάδα δ’ ἀπωθεῖ τῆσδε Πολυνείκη χθονός. ὁ δ’ Ἄργος ἐλθών, κῆδος Ἀδράστου λαβών, |
| 75.3 | πολλὴν ἀθροίσας ἀσπίδ’ Ἀργείων ἄγει· |
| 75.4 | ἐπ’ αὐτὰ δ’ ἐλθὼν ἑπτάπυλα τείχη τάδε |
| 80.1 | πατρῶι’ ἀπαιτεῖ σκῆπτρα καὶ μέρη χθονός. |
| 80.2 | ἐγὼ δ’ ἔριν λύους’ ὑπόσπονδον μολεῖν |
| 80.3 | ἔπεισα παιδὶ παῖδα πρὶν ψαῦσαι δορός. |
| 80.4 | ἥξειν δ’ ὁ πεμφθείς φησιν αὐτὸν ἄγγελος. |
| 80.5 | ἀλλ’, ὦ φαεννὰς οὐρανοῦ ναίων πτυχὰς |
| 85.1 | Ζεῦ, σῶσον ἡμᾶς, δὸς δὲ σύμβασιν τέκνοις. |
| 85.2 | χρῆν δ’, εἰ σοφὸς πέφυκας, οὐκ ἐᾶν βροτῶν |
| 85.3 | τὸν αὐτὸν αἰεὶ δυστυχῆ καθεστάναι. |
| 85.4 | ΘΕΡΑΠΩΝ |
| 88.1 | ὦ κλεινὸν οἴκοις Ἀντιγόνη θάλος πατρί, |
| 88.2 | ἐπεί σε μήτηρ παρθενῶνας ἐκλιπεῖν |
| 90.1 | μεθῆκε μελάθρων ἐς διῆρες ἔσχατον |
| 90.2 | στράτευμ’ ἰδεῖν Ἀργεῖον ἱκεσίαισι σαῖς, |
| 90.3 | ἐπίσχες, ὡς ἂν προυξερευνήσω στίβον, |
| 90.4 | μή τις πολιτῶν ἐν τρίβωι φαντάζεται, |
| 90.5 | κἀμοὶ μὲν ἔλθηι φαῦλος ὡς δούλωι ψόγος, |
| 95.1 | σοὶ δ’ ὡς ἀνάσσηι· πάντα δ’ ἐξειδὼς φράσω |
| 95.2 | ἅ τ’ εἶδον εἰσήκουσά τ’ Ἀργείων πάρα, σπονδὰς ὅτ’ ἦλθον σῶι κασιγνήτωι φέρων |
| 95.3 | ἐνθένδ’ ἐκεῖσε δεῦρό τ’ αὖ κείνου πάρα. |
| 95.4 | ἀλλ’ οὔτις ἀστῶν τοῖσδε χρίμπτεται δόμοις, κέδρου παλαιὰν κλίμακ’ ἐκπέρα ποδί· |
| 95.5 | σκόπει δὲ πεδία καὶ παρ’ Ἱσμηνοῦ ῥοὰς |
| 95.6 | Δίρκης τε νᾶμα πολεμίων στράτευμ’ ὅσον. |
| 95.7 | ΑΝΤΙΓΟΝΗ |
| 103.1 | ὄρεγέ νυν ὄρεγε γεραιὰν νέαι |
| 103.2 | χεῖρ’ ἀπὸ κλιμάκων |
| 105.1 | ποδὸς ἴχνος ἐπαντέλλων. |
| 105.2 | Θε. ἰδού, ξύναψον, παρθέν’· ἐς καιρὸν δ’ ἔβης· |
| 105.3 | κινούμενον γὰρ τυγχάνει Πελασγικὸν |
| 105.4 | στράτευμα, χωρίζουσι δ’ ἀλλήλων λόχους. |
| 105.5 | Αν. ἰὼ πότνια παῖ |
| 110.1 | Λατοῦς Ἑκάτα, κατάχαλκον ἅπαν |
| 110.2 | πεδίον ἀστράπτει. |
| 110.3 | Θε. οὐ γάρ τι φαύλως ἦλθε Πολυνείκης χθόνα, |
| 110.4 | πολλοῖς μὲν ἵπποις, μυρίοις δ’ ὅπλοις βρέμων. Αν. ἆρα †πύλαι κλήιθροις χαλκόδετά τ’ ἔμβολα† |
| 115.1 | λαϊνέοισιν Ἀμφίονος ὀργάνοις |
| 115.2 | τείχεος ἥρμοσται; |
| 115.3 | Θε. θάρσει· τά γ’ ἔνδον ἀσφαλῶς ἔχει πόλις. |
| 115.4 | [ἀλλ’ εἰσόρα τὸν πρῶτον, εἰ βούληι μαθεῖν.] |
| 115.5 | Αν. τίς οὗτος ὁ λευκολόφας, |
| 120 | πρόπαρ ὃς ἁγεῖται στρατοῦ |
| 121-122 | πάγχαλκον ἀσπίδ’ ἀμφὶ βραχίονι κουφίζων; |
| 123.1 | [Θε. λοχαγός, ὦ δέσποινα. Αν. τίς πόθεν γεγώς; |
| 123.2 | αὔδασον, ὦ γεραιέ, τίς ὀνομάζεται;] |
| 125.1 | Θε. οὗτος Μυκηναῖος μὲν αὐδᾶται γένος, |
| 125.2 | Λερναῖα δ’ οἰκεῖ νάμαθ’, Ἱππομέδων ἄναξ. |
| 125.3 | Αν. ἒ ἔ, |
| 127.1 | ὡς γαῦρος, ὡς φοβερὸς εἰσιδεῖν, |
| 127.2 | γίγαντι γηγενέται προσόμοιος, |
| 127.3 | ἀστερωπὸς 〈ὥσπερ〉 ἐν |
| 130.1 | γραφαῖσιν, οὐχὶ πρόσφορος ἁμερίωι γένναι. |
| 130.2 | Θε. τὸν δ’ ἐξαμείβοντ’ οὐχ ὁρᾶις Δίρκης ὕδωρ; [λοχαγόν; Αν. ἄλλος ἄλλος ὅδε τευχέων τρόπος.] |
| 130.3 | Αν. τίς δ’ οὗτός ἐστι; Θε. παῖς μὲν Οἰνέως ἔφυ |
| 130.4 | Τυδεύς, Ἄρη δ’ Αἰτωλὸν ἐν στέρνοις ἔχει. |
| 135.1 | Αν. οὗτος ὁ τᾶς Πολυνείκεος, ὦ γέρον, |
| 135.2 | αὐτοκασιγνήται νύμφας |
| 135.3 | ὁμόγαμος κυρεῖ; |
| 135.4 | ὡς ἀλλόχρως ὅπλοισι, μειξοβάρβαρος. |
| 135.5 | Θε. σακεσφόροι γὰρ πάντες Αἰτωλοί, τέκνον, |
| 140.1 | λόγχαις τ’ ἀκοντιστῆρες εὐστοχώτατοι. |
| 140.2 | [Αν. σὺ δ’, ὦ γέρον, πῶς αἰσθάνηι σαφῶς τάδε; |
| 140.3 | Θε. σημεῖ’ ἰδὼν τότ’ ἀσπίδων ἐγνώρισα, |
| 140.4 | σπονδὰς ὅτ’ ἦλθον σῶι κασιγνήτωι φέρων· |
| 140.5 | ἃ προσδεδορκὼς οἶδα τοὺς ὡπλισμένους.] |
| 145.1 | Αν. τίς δ’ οὗτος ἀμφὶ μνῆμα τὸ Ζήθου περᾶι |
| 145.2 | καταβόστρυχος, ὄμμασι γοργὸς |
| 145.3 | εἰσιδεῖν νεανίας, |
| 145.4 | λοχαγός, ὡς ὄχλος νιν ὑστέρωι ποδὶ |
| 145.5 | πάνοπλος ἀμφέπει; Θε. ὅδ’ ἐστὶ Παρθενοπαῖος, Ἀταλάντης γόνος. |
| 145.6 | Αν. ἀλλά νιν ἁ κατ’ ὄρη μετὰ ματέρος |
| 145.7 | Ἄρτεμις ἱεμένα τόξοις δαμάσας’ ὀλέσειεν, ὃς ἐπ’ ἐμὰν πόλιν ἔβα πέρσων. |
| 145.8 | Θε. εἴη τάδ’, ὦ παῖ. σὺν δίκηι δ’ ἥκουσι γῆν· |
| 155.1 | ὃ καὶ δέδοικα μὴ σκοπῶς’ ὀρθῶς θεοί. |
| 155.2 | Αν. ποῦ δ’ ὃς ἐμοὶ μιᾶς ἐγένετ’ ἐκ ματρὸς |
| 155.3 | πολυπόνωι μοίραι; |
| 155.4 | ὦ φίλτατ’, εἰπέ, ποῦ ’στι Πολυνείκης, γέρον; |
| 155.5 | Θε. ἐκεῖνος ἑπτὰ παρθένων τάφου πέλας |
| 160.1 | Νιόβης Ἀδράστωι πλησίον παραστατεῖ. |
| 160.2 | ὁρᾶις; Αν. ὁρῶ δῆτ’ οὐ σαφῶς, ὁρῶ δέ πως |
| 160.3 | μορφῆς τύπωμα στέρνα τ’ ἐξεικασμένα. |
| 160.4 | ἀνεμώκεος εἴθε δρόμον νεφέλας |
| 160.5 | ποσὶν ἐξανύσαιμι δι’ αἰθέρος |
| 165.1 | πρὸς ἐμὸν ὁμογενέτορα, περὶ δ’ ὠλένας |
| 165.2 | δέραι φιλτάται βάλοιμεν χρόνωι, |
| 165.3 | φυγάδα μέλεον. ὡς |
| 165.4 | ὅπλοισι χρυσέοισιν ἐκπρεπής, γέρον, |
| 165.5 | ἑώιοις ὅμοια φλεγέθων βολαῖς. |
| 170.1 | Θε. ἥξει δόμους τούσδ’, ὥστε ς’ ἐμπλῆσαι χαρᾶς, |
| 170.2 | ἔνσπονδος. Αν. οὗτος δ’, ὦ γεραιέ, τίς κυρεῖ, |
| 170.3 | ὃς ἅρμα λευκὸν ἡνιοστροφεῖ βεβώς; |
| 170.4 | Θε. ὁ μάντις Ἀμφιάραος, ὦ δέσποιν’, ὅδε· σφάγια δ’ ἅμ’ αὐτῶι, γῆι φιλαιμάτωι ῥοαί. |
| 175.1 | Αν. ὦ λιπαροζώνου θύγατερ †Ἀελίου |
| 175.2 | Σελαναία χρυσεόκυκλον φέγγος†, |
| 175.3 | ὡς ἀτρεμαῖα κέντρα †καὶ σώφρονα |
| 175.4 | πώλοις μεταφέρων ἰθύνει†. |
| 175.5 | ποῦ δ’ ὃς τὰ δεινὰ τῆιδ’ ἐφυβρίζει πόλει |
| 180.1 | Καπανεύς; Θε. ἐκεῖνος προσβάσεις τεκμαίρεται |
| 180.2 | πύργων, ἄνω τε καὶ κάτω τείχη μετρῶν. |
| 180.3 | Αν. ἰὼ |
| 182.1 | Νέμεσι καὶ Διὸς βαρύβρομοι βρονταὶ |
| 182.2 | κεραύνιόν τε φῶς αἰθαλόεν, σύ τοι μεγαλαγορίαν ὑπεράνορα κοιμίζεις· |
| 185.1 | ὅδ’ ἐστὶν αἰχμαλωτίδας |
| 185.2 | ὃς δορὶ Θηβαίας †Μυκήνηισι |
| 185.3 | Λερναίαι τε δώσειν τριαίναι |
| 185.4 | Ποσειδανίοις Ἀμυμωνίοις |
| 185.5 | ὕδασι δουλείαν περιβαλών†. |
| 190.1 | μήποτε μήποτε τάνδ’, ὦ πότνια, |
| 190.2 | χρυσεοβόστρυχον ὦ Διὸς ἔρνος |
| 190.3 | Ἄρτεμι, δουλοσύναν τλαίην. |
| 190.4 | Θε. ὦ τέκνον, ἔσβα δῶμα καὶ κατὰ στέγας |
| 190.5 | ἐν παρθενῶσι μίμνε σοῖς, ἐπεὶ πόθου |
| 195.1 | ἐς τέρψιν ἦλθες ὧν ἔχρηιζες εἰσιδεῖν. |
| 195.2 | ὄχλος γάρ, ὡς ταραγμὸς εἰσῆλθεν πόλιν, |
| 195.3 | χωρεῖ γυναικῶν πρὸς δόμους τυραννικούς· |
| 195.4 | φιλόψογον δὲ χρῆμα θηλειῶν ἔφυ, σμικράς τ’ ἀφορμὰς ἢν λάβωσι τῶν λόγων πλείους ἐπεσφέρουσιν· ἡδονὴ δέ τις |
| 195.5 | γυναιξὶ μηδὲν ὑγιὲς ἀλλήλας λέγειν. |
| 195.6 | ΧΟΡΟΣ |
| 202.1 | Τύριον οἶδμα λιποῦς’ ἔβαν |
| 202.2 | ἀκροθίνια Λοξίαι |
| 202.3 | Φοινίσσας ἀπὸ νάσου |
| 205.1 | Φοίβωι δούλα μελάθρων, |
| 205.2 | ἵν’ ὑπὸ δειράσι νιφοβόλοις |
| 205.3 | παρνασσοῦ κατενάσθη, |
| 205.4 | Ἰόνιον κατὰ πόντον ἐλά‐ |
| 205.5 | ται πλεύσασα περιρρύτων |
| 210.1 | ὑπὲρ ἀκαρπίστων πεδίων |
| 210.2 | Σικελίας Ζεφύρου πνοαῖς |
| 210.3 | ἱππεύσαντος ἐν οὐρανῶι |
| 210.4 | κάλλιστον κελάδημα. |
| 210.5 | πόλεος ἐκπροκριθεῖς’ ἐμᾶς |
| 215.1 | καλλιστεύματα Λοξίαι |
| 215.2 | Καδμείαν ἔμολον γᾶν, |
| 215.3 | κλεινῶν Ἀγηνοριδᾶν |
| 215.4 | ὁμογενεῖς ἐπὶ Λαΐου πεμφθεῖς’ ἐνθάδε πύργους. |
| 220.1 | ἴσα δ’ ἀγάλμασι χρυσοτεύ‐ |
| 220.2 | κτοις Φοίβωι λάτρις ἐγενόμαν· |
| 220.3 | ἔτι δὲ Κασταλίας ὕδωρ |
| 220.4 | περιμένει με κόμας ἐμᾶς |
| 220.5 | δεῦσαι παρθένιον χλιδὰν |
| 225.1 | Φοιβείαισι λατρείαις. |
| 225.2 | ὦ λάμπουσα πέτρα πυρὸς |
| 225.3 | δικορύφων σέλας ὑπὲρ ἄκρων |
| 225.4 | βακχεῖον Διονύσου, |
| 225.5 | οἴνα θ’ ἃ καθαμέριον |
| 230.1 | στάζεις, τὸν πολύκαρπον |
| 230.2 | οἰνάνθας ἱεῖσα βότρυν, |
| 230.3 | ζάθεά τ’ ἄντρα δράκοντος οὔ‐ |
| 230.4 | ρειαί τε σκοπιαὶ θεᾶν |
| 230.5 | νιφόβολόν τ’ ὄρος ἱερόν, εἱ‐ |
| 235.1 | λίσσων ἀθανάτους θεοῦ |
| 235.2 | χορὸς γενοίμαν ἄφοβος |
| 235.3 | παρὰ μεσόμφαλα γύαλα Φοί‐ βου Δίρκαν προλιποῦσα. |
| 235.4 | νῦν δέ μοι πρὸ τειχέων |
| 240.1 | θούριος μολὼν Ἄρης |
| 240.2 | αἷμα δάιον φλέγει |
| 240.3 | τᾶιδ’, ὃ μὴ τύχοι, πόλει· |
| 240.4 | κοινὰ γὰρ φίλων ἄχη, |
| 240.5 | κοινὰ δ’, εἴ τι πείσεται |
| 245.1 | ἑπτάπυργος ἅδε γᾶ, |
| 245.2 | Φοινίσσαι χώραι. φεῦ φεῦ. |
| 245.3 | κοινὸν αἷμα, κοινὰ τέκεα |
| 245.4 | τᾶς κερασφόρου πέφυκεν Ἰοῦς· |
| 245.5 | ὧν μέτεστί μοι πόνων. ἀμφὶ δὲ πτόλιν νέφος |
| 245.6 | ἀσπίδων πυκνὸν φλέγει, |
| 245.7 | σῆμα φοινίου μάχας, |
| 245.8 | ἃν Ἄρης τάχ’ εἴσεται |
| 245.9 | παισὶν Οἰδίπου φέρων |
| 255.1 | πημονὰν Ἐρινύων. |
| 255.2 | Ἄργος ὦ Πελασγικόν, δειμαίνω τὰν σὰν ἀλκὰν |
| 255.3 | καὶ τὸ θεόθεν· οὐ γὰρ ἄδικον |
| 255.4 | εἰς ἀγῶνα τάνδ’ ἔνοπλος ὁρμὰν |
| 260.1 | παῖς μετέρχεται δόμους. |
| 260.2 | ΠΟΛΥΝΕΙΚΗΣ |
| 261.1 | τὰ μὲν πυλωρῶν κλῆιθρά μ’ εἰσεδέξατο |
| 261.2 | δι’ εὐπετείας τειχέων ἔσω μολεῖν. |
| 261.3 | ὃ καὶ δέδοικα μή με δικτύων ἔσω |
| 261.4 | λαβόντες οὐκ ἐκφρῶς’ ἀναίμακτον χρόα. |
| 265.1 | ὧν οὕνεκ’ ὄμμα πανταχῆι διοιστέον |
| 265.2 | κἀκεῖσε καὶ τὸ δεῦρο, μὴ δόλος τις ἦι. |
| 265.3 | ὡπλισμένος δὲ χεῖρα τῶιδε φασγάνωι |
| 265.4 | τὰ πίστ’ ἐμαυτῶι τοῦ θράσους παρέξομαι. |
| 265.5 | ὠή, τίς οὗτος; ἢ κτύπον φοβούμεθα; |
| 270.1 | ἅπαντα γὰρ τολμῶσι δεινὰ φαίνεται, |
| 270.2 | ὅταν δι’ ἐχθρᾶς ποὺς ἀμείβηται χθονός. |
| 270.3 | πέποιθα μέντοι μητρὶ κοὐ πέποιθ’ ἅμα, |
| 270.4 | ἥτις μ’ ἔπεισε δεῦρ’ ὑπόσπονδον μολεῖν. |
| 270.5 | ἀλλ’ ἐγγὺς ἀλκή (βώμιοι γὰρ ἐσχάραι |
| 275.1 | πέλας πάρεισι) κοὐκ ἔρημα δώματα, |
| 275.2 | φέρ’ ἐς σκοτεινὰς περιβολὰς μεθῶ ξίφος καὶ τάσδ’ ἔρωμαι, τίνες ἐφεστᾶσιν δόμοις. |
| 275.3 | ξέναι γυναῖκες, εἴπατ’, ἐκ ποίας πάτρας |
| 275.4 | Ἑλληνικοῖσι δώμασιν πελάζετε; |
| 280.1 | Χο. Φοίνισσα μὲν γῆ πατρὶς ἡ θρέψασά με, |
| 280.2 | Ἀγήνορος δὲ παῖδες ἐκ παίδων δορὸς |
| 280.3 | Φοίβωι μ’ ἔπεμψαν ἐνθάδ’ ἀκροθίνιον. |
| 280.4 | μέλλων δὲ πέμπειν μ’ Οἰδίπου κλεινὸς γόνος |
| 280.5 | μαντεῖα σεμνὰ Λοξίου τ’ ἐπ’ ἐσχάρας, |
| 285.1 | ἐν τῶιδ’ ἐπεστράτευσαν Ἀργεῖοι πόλιν. |
| 285.2 | σὺ δ’ ἀντάμειψαί μ’, ὅστις ὢν ἐλήλυθας |
| 285.3 | ἑπτάστομον πύργωμα Θηβαίας χθονός. |
| 285.4 | Πο. πατὴρ μὲν ἡμῖν Οἰδίπους ὁ Λαΐου, |
| 285.5 | ἔτικτε δ’ Ἰοκάστη με, παῖς Μενοικέως· |
| 290.1 | καλεῖ δὲ Πολυνείκη με Θηβαῖος λεώς. |
| 290.2 | Χο. [ὦ συγγένεια τῶν Ἀγήνορος τέκνων, |
| 290.3 | ἐμῶν τυράννων, ὧν ἀπεστάλην ὕπο,] |
| 290.4 | γονυπετεῖς ἕδρας προσπίτνω ς’, ἄναξ, |
| 290.5 | τὸν οἴκοθεν σέβουσα νόμον· |
| 295.1 | ἔβας ὢ χρόνωι γᾶν πατρώιαν. ἰὼ ἰώ· πότνια πότνια, μόλε πρόδομος, |
| 295.2 | ἀμπέτασον πύλας. |
| 295.3 | κλύεις, ὦ τεκοῦσα τόνδε μᾶτερ; |
| 295.4 | τί μέλλεις ὑπώροφα μέλαθρα περᾶν θιγεῖν τ’ ὠλέναισι τέκνου; |
| 295.5 | Ιο. †Φοίνισσαν βοὰν κλύουσα |
| 295.6 | ὦ νεάνιδες γηραιῶι ποδὶ τρομερὰν |
| 295.7 | ἕλκω ποδὸς βάσιν.† |
| 295.8 | ἰὼ τέκνον, χρόνωι σὸν ὄμ‐ |
| 305 | μα μυρίαις τ’ ἐν ἁμέραις |
| 306a | προσεῖδον· ἀμφίβαλλε μα‐ |
| 306b | στὸν ὠλέναισι ματέρος, |
| 307.1 | παρηίδων τ’ ὄρεγμα δὸς |
| 307.2 | τριχῶν τε, κυανόχρωτι χαί‐ τας πλοκάμωι δέραν σκιάζων ἁμάν. |
| 310.1 | ἰὼ ἰώ, μόλις φανεὶς |
| 310.2 | ἄελπτα κἀδόκητα ματρὸς ὠλέναις. |
| 310.3 | τί φῶ σε; πῶς ἁπάνται |
| 310.4 | καὶ χερσὶ καὶ λόγοισι |
| 310.5 | πολυέλικτον ἁδονὰν |
| 315.1 | ἐκεῖσε καὶ τὸ δεῦρο |
| 315.2 | περιχορεύουσα τέρψιν παλαιᾶν λάβω |
| 315.3 | χαρμονᾶν; ἰὼ τέκος, |
| 315.4 | ἔρημον πατρῶιον ἔλιπες δόμον |
| 315.5 | φυγὰς ἀποσταλεὶς ὁμαίμου λώβαι, |
| 320.1 | ἦ ποθεινὸς φίλοις, |
| 320.2 | ἦ ποθεινὸς Θήβαις. |
| 320.3 | ὅθεν ἐμάν τε λευκόχροα κείρομαι |
| 320.4 | δακρυόεσς’ ἀνεῖσα πένθει κόμαν, |
| 320.5 | ἄπεπλος φαρέων λευκῶν, τέκνον, |
| 325.1 | δυσόρφναια δ’ ἀμφὶ τρύχη τάδε |
| 325.2 | σκότι’ ἀμείβομαι· |
| 325.3 | ὁ δ’ ἐν δόμοισι πρέσβυς ὀμματοστερὴς ἀπήνας ὁμοπτέρου τᾶς ἀπο‐ |
| 325.4 | ζυγείσας δόμων |
| 330.1 | πόθον ἀμφιδάκρυτον ἀεὶ κατέχων |
| 330.2 | ἀνῆιξεν μὲν ξίφους |
| 330.3 | ἐπ’ αὐτόχειρά τε σφαγὰν |
| 330.4 | ὑπὲρ τέραμνά τ’ ἀγχόνας, |
| 330.5 | στενάζων ἀρὰς τέκνοις· |
| 335.1 | σὺν ἀλαλαῖσι δ’ αἰὲν αἰαγμάτων |
| 335.2 | σκότια κρύπτεται. |
| 335.3 | σὲ δ’, ὦ τέκνον, γάμοισιν ἤ‐ |
| 338a | δη κλύω ζυγέντα |
| 338b | παιδοποιὸν ἁδονὰν |
| 339 | ξένοισιν ἐν δόμοις ἔχειν, |
| 340.1 | ξένον δὲ κῆδος ἀμφέπειν, |
| 340.2 | ἄλαστα ματρὶ τᾶιδε Λα‐ |
| 340.3 | ΐου τε τοῦ πάλαι γένει, γάμων ἐπακτὸν ἄταν. |
| 340.4 | ἐγὼ δ’ οὔτι σοι πυρὸς ἀνῆψα φῶς |
| 345-346 | νόμιμον [ἐν γάμοις] ὡς πρέπει ματέρι μακαρίαι· |
| 347.1 | ἀνυμέναια δ’ Ἱσμηνὸς ἐκηδεύθη |
| 347.2 | λουτροφόρου χλιδᾶς, ἀνὰ δὲ Θηβαίων |
| 347.3 | πόλιν ἐσίγαθεν σᾶς ἔσοδοι νύμφας. ὄλοιτο τάδ’ εἴτε σίδαρος |
| 347.4 | εἴτ’ Ἔρις εἴτε πατὴρ ὁ σὸς αἴτιος, |
| 347.5 | εἴτε τὸ δαιμόνιον κατεκώμασε |
| 347.6 | δώμασιν Οἰδιπόδα· |
| 347.7 | πρὸς ἐμὲ γὰρ κακῶν ἔμολε τῶνδ’ ἄχη. |
| 355.1 | Χο. δεινὸν γυναιξὶν αἱ δι’ ὠδίνων γοναί, |
| 355.2 | καὶ φιλότεκνόν πως πᾶν γυναικεῖον γένος. |
| 355.3 | Πο. μῆτερ, φρονῶν εὖ κοὐ φρονῶν ἀφικόμην |
| 355.4 | ἐχθροὺς ἐς ἄνδρας· ἀλλ’ ἀναγκαίως ἔχει |
| 355.5 | πατρίδος ἐρᾶν ἅπαντας· ὃς δ’ ἄλλως λέγει |
| 360.1 | λόγοισι χαίρει, τὸν δὲ νοῦν ἐκεῖς’ ἔχει. |
| 360.2 | οὕτω δὲ †τάρβους† ἐς φόβον τ’ ἀφικόμην |
| 360.3 | μή τις δόλος με πρὸς κασιγνήτου κτάνηι, |
| 360.4 | ὥστε ξιφήρη χεῖρ’ ἔχων δι’ ἄστεως |
| 360.5 | κυκλῶν πρόσωπον ἦλθον. ἓν δέ μ’ ὠφελεῖ, |
| 365.1 | σπονδαί τε καὶ σὴ πίστις, ἥ μ’ ἐσήγαγεν |
| 365.2 | τείχη πατρῶια· πολύδακρυς δ’ ἀφικόμην, |
| 365.3 | χρόνιος ἰδὼν μέλαθρα καὶ βωμοὺς θεῶν |
| 365.4 | γυμνάσιά θ’ οἷσιν ἐνετράφην Δίρκης θ’ ὕδωρ· |
| 365.5 | ὧν οὐ δικαίως ἀπελαθεὶς ξένην πόλιν |
| 370.1 | ναίω, δι’ ὄσσων νᾶμ’ ἔχων δακρύρροον. |
| 370.2 | ἀλλ’, ἐκ γὰρ ἄλγους ἄλγος αὖ, σὲ δέρκομαι |
| 370.3 | κάρα ξυρῆκες καὶ πέπλους μελαγχίμους |
| 370.4 | ἔχουσαν· οἴμοι τῶν ἐμῶν ἐγὼ κακῶν, |
| 370.5 | ὡς δεινὸν ἔχθρα, μῆτερ, οἰκείων φίλων. |
| 375.1 | [καὶ δυσλύτους ἔχουσα τὰς διαλλαγάς. |
| 375.2 | τί γὰρ πατήρ μοι πρέσβυς ἐν δόμοισι δρᾶι, σκότον δεδορκώς; τί δὲ κασίγνηται δύο; |
| 375.3 | ἦ που στένουσι τλήμονες φυγὰς ἐμάς;] |
| 375.4 | Ιο. κακῶς θεῶν τις Οἰδίπου φθείρει γένος· |
| 380.1 | οὕτω γὰρ ἤρξατ’, ἄνομα μὲν τεκεῖν ἐμέ, |
| 380.2 | κακῶς δὲ γῆμαι πατέρα σὸν φῦναί τε σέ. |
| 380.3 | ἀτὰρ τί ταῦτα; δεῖ φέρειν τὰ τῶν θεῶν. |
| 380.4 | ὅπως δ’ ἔρωμαι, μή τι σὴν δάκω φρένα, |
| 380.5 | δέδοιχ’, ἃ χρήιζω· διὰ πόθου δ’ ἐλήλυθα. |
| 385.1 | Πο. ἀλλ’ ἐξερώτα, μηδὲν ἐνδεὲς λίπηις· |
| 385.2 | ἃ γὰρ σὺ βούληι, ταὔτ’ ἐμοί, μῆτερ, φίλα. |
| 385.3 | Ιο. [καὶ δή ς’ ἐρωτῶ πρῶτον ὧν χρήιζω τυχεῖν·] |
| 385.4 | τί τὸ στέρεσθαι πατρίδος; ἦ κακὸν μέγα; |
| 385.5 | Πο. μέγιστον· ἔργωι δ’ ἐστὶ μεῖζον ἢ λόγωι. |
| 390.1 | Ιο. τίς ὁ τρόπος αὐτοῦ; τί φυγάσιν τὸ δυσχερές; |
| 390.2 | Πο. ἓν μὲν μέγιστον· οὐκ ἔχει παρρησίαν. |
| 390.3 | Ιο. δούλου τόδ’ εἶπας, μὴ λέγειν ἅ τις φρονεῖ. |
| 390.4 | Πο. τὰς τῶν κρατούντων ἀμαθίας φέρειν χρεών. |
| 390.5 | Ιο. καὶ τοῦτο λυπρόν, συνασοφεῖν τοῖς μὴ σοφοῖς. |
| 395.1 | Πο. ἀλλ’ ἐς τὸ κέρδος παρὰ φύσιν δουλευτέον. |
| 395.2 | Ιο. αἱ δ’ ἐλπίδες βόσκουσι φυγάδας, ὡς λόγος. |
| 395.3 | Πο. καλοῖς βλέπουσαί γ’ ὄμμασιν, μέλλουσι δέ. |
| 395.4 | Ιο. οὐδ’ ὁ χρόνος αὐτὰς διεσάφης’ οὔσας κενάς; |
| 395.5 | Πο. ἔχουσιν Ἀφροδίτην τιν’, εὐδίαν κακῶν. Ιο. πόθεν δ’ ἐβόσκου, πρὶν γάμοις εὑρεῖν βίον; |
| 395.6 | Πο. ποτὲ μὲν ἐπ’ ἦμαρ εἶχον, εἶτ’ οὐκ εἶχον ἄν. |
| 395.7 | Ιο. φίλοι δὲ πατρὸς καὶ ξένοι ς’ οὐκ ὠφέλουν; |
| 395.8 | Πο. εὖ πρᾶσσε· τὰ φίλων δ’ οὐδέν, ἤν τις δυστυχῆι. |
| 395.9 | Ιο. οὐδ’ ηὑγένειά ς’ ἦρεν εἰς ὕψος μέγαν; |
| 405.1 | Πο. κακὸν τὸ μὴ ’χειν· τὸ γένος οὐκ ἔβοσκέ με. |
| 405.2 | Ιο. ἡ πατρίς, ὡς ἔοικε, φίλτατον βροτοῖς. |
| 405.3 | Πο. οὐδ’ ὀνομάσαι δύναι’ ἂν ὡς ἐστὶν φίλον. |
| 405.4 | Ιο. πῶς δ’ ἦλθες Ἄργος; τίν’ ἐπίνοιαν ἔσχεθες; |
| 405.5 | Πο. ἔχρης’ Ἀδράστωι Λοξίας χρησμόν τινα. |
| 410.1 | Ιο. ποῖον; τί τοῦτ’ ἔλεξας; οὐκ ἔχω μαθεῖν. Πο. κάπρωι λέοντί θ’ ἁρμόσαι παίδων γάμους. |
| 410.2 | Ιο. καὶ σοὶ τί θηρῶν ὀνόματος μετῆν, τέκνον; |
| 410.3 | Πο. οὐκ οἶδ’· ὁ δαίμων μ’ ἐκάλεσεν πρὸς τὴν τύχην. |
| 410.4 | Ιο. σοφὸς γὰρ ὁ θεός· τίνι τρόπωι δ’ ἔσχες λέχος; |
| 415.1 | Πο. νὺξ ἦν, Ἀδράστου δ’ ἦλθον ἐς παραστάδας. |
| 415.2 | Ιο. κοίτας ματεύων, ἦι φυγὰς πλανώμενος; |
| 415.3 | Πο. ἦν ταῦτα· κἆιτά γ’ ἦλθεν ἄλλος αὖ φυγάς. |
| 415.4 | Ιο. τίς οὗτος; ὡς ἄρ’ ἄθλιος κἀκεῖνος ἦν. |
| 415.5 | Πο. Τυδεύς, ὃν Οἰνέως φασὶν ἐκφῦναι πατρός. |
| 420.1 | Ιο. τί θηρσὶν ὑμᾶς δῆτ’ Ἄδραστος ἤικασεν; |
| 420.2 | Πο. στρωμνῆς ἐς ἀλκὴν οὕνεκ’ ἤλθομεν πέρι. |
| 420.3 | Ιο. ἐνταῦθα Ταλαοῦ παῖς συνῆκε θέσφατα; |
| 420.4 | Πο. κἄδωκέ γ’ ἡμῖν δύο δυοῖν νεάνιδας. |
| 420.5 | Ιο. ἆρ’ εὐτυχεῖς οὖν τοῖς γάμοις ἢ δυστυχεῖς; |
| 425.1 | Πο. οὐ μεμπτὸς ἡμῖν ὁ γάμος ἐς τόδ’ ἡμέρας. |
| 425.2 | Ιο. πῶς δ’ ἐξέπεισας δεῦρό σοι σπέσθαι στρατόν; |
| 425.3 | Πο. δισσοῖς Ἄδραστος ὤμοσεν γαμβροῖς τόδε, |
| 425.4 | [Τυδεῖ τε κἀμοί, σύγγαμος γάρ ἐστ’ ἐμός,] |
| 425.5 | ἄμφω κατάξειν ἐς πάτραν, πρόσθεν δ’ ἐμέ. |
| 430.1 | πολλοὶ δὲ Δαναῶν καὶ Μυκηναίων ἄκροι |
| 430.2 | πάρεισι, λυπρὰν χάριν, ἀναγκαίαν δέ μοι |
| 430.3 | διδόντες· ἐπὶ γὰρ τὴν ἐμὴν στρατεύομαι πόλιν. θεοὺς δ’ ἐπώμος’ ὡς ἀκουσίως |
| 430.4 | τοῖς φιλτάτοις ἑκοῦσιν ἠράμην δόρυ. |
| 435.1 | ἀλλ’ ἐς σὲ τείνει τῶνδε διάλυσις κακῶν, |
| 435.2 | [μῆτερ, διαλλάξασαν ὁμογενεῖς φίλους] |
| 435.3 | παῦσαι πόνων σὲ κἀμὲ καὶ πᾶσαν πόλιν. |
| 435.4 | [πάλαι μὲν οὖν ὑμνηθέν, ἀλλ’ ὅμως ἐρῶ· |
| 435.5 | τὰ χρήματ’ ἀνθρώποισι τιμιώτατα |
| 440.1 | δύναμίν τε πλείστην τῶν ἐν ἀνθρώποις ἔχει. |
| 440.2 | ἁγὼ μεθήκω δεῦρο μυρίαν ἄγων |
| 440.3 | λόγχην· πένης γὰρ οὐδὲν εὐγενὴς ἀνήρ.] |
| 440.4 | Χο. καὶ μὴν Ἐτεοκλῆς ἐς διαλλαγὰς ὅδε |
| 440.5 | χωρεῖ· σὸν ἔργον, μῆτερ Ἰοκάστη, λέγειν |
| 445.1 | τοιούσδε μύθους οἷς διαλλάξεις τέκνα. |
| 445.2 | ΕΤΕΟΚΛΗΣ |
| 446.1 | μῆτερ, πάρειμι· τὴν χάριν δὲ σοὶ διδοὺς |
| 446.2 | ἦλθον. τί χρὴ δρᾶν; ἀρχέτω δέ τις λόγου. |
| 446.3 | [ὡς ἀμφὶ τείχη καὶ ξυνωρίδας λόχων |
| 446.4 | τάσσων ἐπέσχον πόλιν, ὅπως κλύοιμί σου κοινὰς βραβείας, αἷς ὑπόσπονδον μολεῖν |
| 446.5 | τόνδ’ εἰσεδέξω τειχέων πείσασά με.] |
| 446.6 | Ιο. ἐπίσχες· οὔτοι τὸ ταχὺ τὴν δίκην ἔχει, βραδεῖς δὲ μῦθοι πλεῖστον ἀνύτουσιν σοφοῖς. |
| 446.7 | σχάσον δὲ δεινὸν ὄμμα καὶ θυμοῦ πνοάς· |
| 455.1 | οὐ γὰρ τὸ λαιμότμητον εἰσορᾶις κάρα |
| 455.2 | Γοργόνος, ἀδελφὸν δ’ εἰσορᾶις ἥκοντα σόν. |
| 455.3 | σύ τ’ αὖ πρόσωπον πρὸς κασίγνητον στρέφε, |
| 455.4 | Πολύνεικες· ἐς γὰρ ταὐτὸν ὄμμασιν βλέπων |
| 455.5 | λέξεις τ’ ἄμεινον τοῦδέ τ’ ἐνδέξηι λόγους. |
| 460.1 | παραινέσαι δὲ σφῶιν τι βούλομαι σοφόν· |
| 460.2 | ὅταν φίλος τις ἀνδρὶ θυμωθεὶς φίλωι |
| 460.3 | ἐς ἓν συνελθὼν ὄμματ’ ὄμμασιν διδῶι, |
| 460.4 | ἐφ’ οἷσιν ἥκει, ταῦτα χρὴ μόνον σκοπεῖν, |
| 460.5 | κακῶν δὲ τῶν πρὶν μηδενὸς μνείαν ἔχειν. |
| 465.1 | λόγος μὲν οὖν σὸς πρόσθε, Πολύνεικες τέκνον· |
| 465.2 | σὺ γὰρ στράτευμα Δαναϊδῶν ἥκεις ἄγων, |
| 465.3 | ἄδικα πεπονθώς, ὡς σὺ φήις· κριτὴς δέ τις |
| 465.4 | θεῶν γένοιτο καὶ διαλλακτὴς κακῶν. |
| 465.5 | Πο. ἁπλοῦς ὁ μῦθος τῆς ἀληθείας ἔφυ, |
| 470.1 | κοὐ ποικίλων δεῖ τἄνδιχ’ ἑρμηνευμάτων· |
| 470.2 | ἔχει γὰρ αὐτὰ καιρόν· ὁ δ’ ἄδικος λόγος |
| 470.3 | νοσῶν ἐν αὑτῶι φαρμάκων δεῖται σοφῶν. |
| 470.4 | ἐγὼ δὲ †πατρὸς δωμάτων† προυσκεψάμην |
| 470.5 | τοὐμόν τε καὶ τοῦδ’, ἐκφυγεῖν χρήιζων ἀρὰς |
| 475.1 | ἃς Οἰδίπους ἐφθέγξατ’ εἰς ἡμᾶς ποτε· |
| 475.2 | ἐξῆλθον ἔξω τῆσδ’ ἑκὼν αὐτὸς χθονός, |
| 475.3 | δοὺς τῶιδ’ ἀνάσσειν πατρίδος ἐνιαυτοῦ κύκλον |
| 475.4 | [ὥστ’ αὐτὸς ἄρχειν αὖθις ἀνὰ μέρος λαβὼν |
| 475.5 | καὶ μὴ δι’ ἔχθρας τῶιδε καὶ φθόνου μολὼν |
| 480.1 | κακόν τι δρᾶσαι καὶ παθεῖν, ἃ γίγνεται]. |
| 480.2 | ὁ δ’ αἰνέσας ταῦθ’ ὁρκίους τε δοὺς θεοὺς |
| 480.3 | ἔδρασεν οὐδὲν ὧν ὑπέσχετ’, ἀλλ’ ἔχει |
| 480.4 | τυραννίδ’ αὐτὸς καὶ δόμων ἐμὸν μέρος. |
| 480.5 | καὶ νῦν ἕτοιμός εἰμι τἀμαυτοῦ λαβὼν |
| 485.1 | στρατὸν μὲν ἔξω τῆσδ’ ἀποστεῖλαι χθονός, |
| 485.2 | οἰκεῖν δὲ τὸν ἐμὸν οἶκον ἀνὰ μέρος λαβὼν |
| 485.3 | καὶ τῶιδ’ ἀφεῖναι τὸν ἴσον αὖθις 〈ἐσ〉 χρόνον, |
| 485.4 | καὶ μήτε πορθεῖν πατρίδα μήτε προσφέρειν |
| 485.5 | πύργοισι πηκτῶν κλιμάκων προσαμβάσεις· |
| 490.1 | ἃ μὴ κυρήσας τῆς δίκης πειράσομαι |
| 490.2 | δρᾶν. μάρτυρας δὲ τῶνδε δαίμονας καλῶ |
| 490.3 | ὡς πάντα πράσσων σὺν δίκηι δίκης ἄτερ |
| 490.4 | ἀποστεροῦμαι πατρίδος ἀνοσιώτατα. |
| 490.5 | ταῦτ’ αὔθ’ ἕκαστα, μῆτερ, οὐχὶ περιπλοκὰς |
| 495.1 | λόγων ἀθροίσας εἶπον ἀλλὰ καὶ σοφοῖς καὶ τοῖσι φαύλοις ἔνδιχ’, ὡς ἐμοὶ δοκεῖ. |
| 495.2 | Χο. ἐμοὶ μέν, εἰ καὶ μὴ καθ’ Ἑλλήνων χθόνα |
| 495.3 | τεθράμμεθ’, ἀλλ’ οὖν ξυνετά μοι δοκεῖς λέγειν. |
| 495.4 | Ετ. εἰ πᾶσι ταὐτὸν καλὸν ἔφυ σοφόν θ’ ἅμα, οὐκ ἦν ἂν ἀμφίλεκτος ἀνθρώποις ἔρις· |
| 495.5 | νῦν δ’ οὔθ’ ὅμοιον οὐδὲν οὔτ’ ἴσον βροτοῖς |
| 495.6 | πλὴν ὀνόμασιν· τὸ δ’ ἔργον οὐκ ἔστιν τόδε. |
| 495.7 | ἐγὼ γὰρ οὐδέν, μῆτερ, ἀποκρύψας ἐρῶ· |
| 495.8 | ἄστρων ἂν ἔλθοιμ’ †ἡλίου† πρὸς ἀντολὰς |
| 505.1 | καὶ γῆς ἔνερθε, δυνατὸς ὢν δρᾶσαι τάδε, |
| 505.2 | τὴν θεῶν μεγίστην ὥστ’ ἔχειν Τυραννίδα. |
| 505.3 | τοῦτ’ οὖν τὸ χρηστόν, μῆτερ, οὐχὶ βούλομαι |
| 505.4 | ἄλλωι παρεῖναι μᾶλλον ἢ σώιζειν ἐμοί· |
| 505.5 | ἀνανδρία γάρ, τὸ πλέον ὅστις ἀπολέσας |
| 510.1 | τοὔλασσον ἔλαβε. πρὸς δὲ τοῖσδ’ αἰσχύνομαι |
| 510.2 | ἐλθόντα σὺν ὅπλοις τόνδε καὶ πορθοῦντα γῆν |
| 510.3 | τυχεῖν ἃ χρήιζει· ταῖς γὰρ ἂν Θήβαις τόδε |
| 510.4 | γένοιτ’ ὄνειδος, εἰ Μυκηναίου δορὸς |
| 510.5 | φόβωι παρείην σκῆπτρα τἀμὰ τῶιδ’ ἔχειν. |
| 515.1 | χρῆν δ’ αὐτὸν οὐχ ὅπλοισι τὰς διαλλαγάς, |
| 515.2 | μῆτερ, ποιεῖσθαι· πᾶν γὰρ ἐξαιρεῖ λόγος |
| 515.3 | ὃ καὶ σίδηρος πολεμίων δράσειεν ἄν. |
| 515.4 | ἀλλ’, εἰ μὲν ἄλλως τήνδε γῆν οἰκεῖν θέλει, |
| 515.5 | ἔξεστ’· ἐκείνου δ’ οὐχ ἑκὼν μεθήσομαι. |
| 520.1 | [ἄρχειν παρόν μοι τῶιδε δουλεύσω ποτέ;] |
| 520.2 | πρὸς ταῦτ’ ἴτω μὲν πῦρ, ἴτω δὲ φάσγανα, |
| 520.3 | ζεύγνυσθε δ’ ἵππους, πεδία πίμπλαθ’ ἁρμάτων, |
| 520.4 | ὡς οὐ παρήσω τῶιδ’ ἐμὴν τυραννίδα. |
| 520.5 | εἴπερ γὰρ ἀδικεῖν χρή, τυραννίδος πέρι |
| 525.1 | κάλλιστον ἀδικεῖν, τἄλλα δ’ εὐσεβεῖν χρεών. |
| 525.2 | Χο. οὐκ εὖ λέγειν χρὴ μὴ ’πὶ τοῖς ἔργοις καλοῖς· |
| 525.3 | οὐ γὰρ καλὸν τοῦτ’ ἀλλὰ τῆι δίκηι πικρόν. |
| 525.4 | Ιο. ὦ τέκνον, οὐχ ἅπαντα τῶι γήραι κακά, |
| 525.5 | Ἐτεόκλεες, πρόσεστιν· ἀλλ’ ἡμπειρία |
| 530.1 | ἔχει τι λέξαι τῶν νέων σοφώτερον. |
| 530.2 | τί τῆς κακίστης δαιμόνων ἐφίεσαι |
| 530.3 | Φιλοτιμίας, παῖ; μὴ σύ γ’· ἄδικος ἡ θεός· |
| 530.4 | πολλοὺς δ’ ἐς οἴκους καὶ πόλεις εὐδαίμονας ἐσῆλθε κἀξῆλθ’ ἐπ’ ὀλέθρωι τῶν χρωμένων· |
| 535.1 | ἐφ’ ἧι σὺ μαίνηι. κεῖνο κάλλιον, τέκνον, |
| 535.2 | Ἰσότητα τιμᾶν, ἣ φίλους ἀεὶ φίλοις |
| 535.3 | πόλεις τε πόλεσι συμμάχους τε συμμάχοις |
| 535.4 | συνδεῖ· τὸ γὰρ ἴσον νόμιμον ἀνθρώποις ἔφυ, |
| 535.5 | τῶι πλέονι δ’ αἰεὶ πολέμιον καθίσταται |
| 540.1 | τοὔλασσον ἐχθρᾶς θ’ ἡμέρας κατάρχεται. |
| 540.2 | καὶ γὰρ μέτρ’ ἀνθρώποισι καὶ μέρη σταθμῶν |
| 540.3 | Ἰσότης ἔταξε κἀριθμὸν διώρισεν, |
| 540.4 | νυκτός τ’ ἀφεγγὲς βλέφαρον ἡλίου τε φῶς |
| 540.5 | ἴσον βαδίζει τὸν ἐνιαύσιον κύκλον, |
| 545.1 | κοὐδέτερον αὐτῶν φθόνον ἔχει νικώμενον. |
| 545.2 | εἶθ’ ἥλιος μὲν νύξ τε δουλεύει μέτροις, |
| 545.3 | σὺ δ’ οὐκ ἀνέξηι δωμάτων ἔχων ἴσον; |
| 545.4 | [καὶ τῶιδ’ ἀπονεῖμαι; κἆιτα ποῦ ’στιν ἡ δίκη;] τί τὴν τυραννίδ’, ἀδικίαν εὐδαίμονα, τιμᾶις ὑπέρφευ καὶ μέγ’ ἥγησαι τόδε; |
| 545.5 | περιβλέπεσθαι τίμιον; κενὸν μὲν οὖν. |
| 545.6 | ἢ πολλὰ μοχθεῖν πόλλ’ ἔχων ἐν δώμασιν |
| 545.7 | βούληι; τί δ’ ἔστι τὸ πλέον; ὄνομ’ ἔχει μόνον· |
| 545.8 | ἐπεὶ τά γ’ ἀρκοῦνθ’ ἱκανὰ τοῖς γε σώφροσιν. |
| 555.1 | [οὔτοι τὰ χρήματ’ ἴδια κέκτηνται βροτοί, |
| 555.2 | τὰ τῶν θεῶν δ’ ἔχοντες ἐπιμελούμεθα· |
| 555.3 | ὅταν δὲ χρήιζως’ αὔτ’ ἀφαιροῦνται πάλιν· |
| 555.4 | ὁ δ’ ὄλβος οὐ βέβαιος ἀλλ’ ἐφήμερος.] |
| 555.5 | ἄγ’, ἤν ς’ ἔρωμαι δύο λόγω προθεῖς’ ἅμα, |
| 560.1 | πότερα τυραννεῖν ἢ πόλιν σῶσαι θέλεις, |
| 560.2 | ἐρεῖς τυραννεῖν; ἢν δὲ νικήσηι ς’ ὅδε |
| 560.3 | Ἀργεῖά τ’ ἔγχη δόρυ τὸ Καδμείων ἕληι; |
| 560.4 | [ὄψηι δαμασθὲν ἄστυ Θηβαίων τόδε, ὄψηι δὲ πολλὰς αἰχμαλωτίδας κόρας |
| 565.1 | βίαι πρὸς ἀνδρῶν πολεμίων πορθουμένας.] |
| 565.2 | δαπανηρὸς ἆρ’ ὁ πλοῦτος ὃν ζητεῖς ἔχειν |
| 565.3 | [γενήσεται Θήβαισι, φιλότιμος δὲ σύ]. |
| 565.4 | σοὶ μὲν τάδ’ αὐδῶ. σοὶ δέ, Πολύνεικες, λέγω· |
| 565.5 | ἀμαθεῖς Ἄδραστος χάριτας ἐς ς’ ἀνήψατο, |
| 570.1 | ἀσύνετα δ’ ἦλθες καὶ σὺ πορθήσων πόλιν. |
| 570.2 | φέρ’, ἢν ἕληις γῆν τήνδ’, ὃ μὴ τύχοι ποτέ, |
| 570.3 | πρὸς θεῶν, τροπαῖα πῶς ἄρα στήσεις Διί, |
| 570.4 | πῶς δ’ αὖ κατάρξηι θυμάτων, ἑλὼν πάτραν, |
| 570.5 | καὶ σκῦλα γράψεις πῶς ἐπ’ Ἰνάχου ῥοαῖς; |
| 575.1 | Θήβας πυρώσας τάσδε Πολυνείκης θεοῖς |
| 575.2 | ἀσπίδας ἔθηκε; μήποτ’, ὦ τέκνον, κλέος |
| 575.3 | τοιόνδε σοι γένοιθ’ ὑφ’ Ἑλλήνων λαβεῖν. |
| 575.4 | ἢν δ’ αὖ κρατηθῆις καὶ τὰ τοῦδ’ ὑπερδράμηι, |
| 575.5 | πῶς Ἄργος ἥξεις μυρίους λιπὼν νεκρούς; |
| 580.1 | ἐρεῖ δὲ δή τις· Ὦ κακὰ μνηστεύματα Ἄδραστε προσθείς, διὰ μιᾶς νύμφης γάμον |
| 580.2 | ἀπωλόμεσθα. δύο κακὼ σπεύδεις, τέκνον, |
| 580.3 | κείνων στέρεσθαι τῶνδέ τ’, ἐν μέσωι πεσών. |
| 580.4 | μέθετον τὸ λίαν, μέθετον· ἀμαθία δυοῖν, |
| 585.1 | ἐς ταὔθ’ ὅταν μόλητον, ἔχθιστον κακόν. |
| 585.2 | Χο. ὦ θεοί, γένοισθε τῶνδ’ ἀπότροποι κακῶν |
| 585.3 | καὶ ξύμβασίν τιν’ Οἰδίπου τέκνοις δότε. |
| 585.4 | Ετ. μῆτερ, οὐ λόγων ἔθ’ ἁγών, ἀλλ’ ἀναλοῦται χρόνος |
| 585.5 | οὑν μέσωι μάτην, περαίνει δ’ οὐδὲν ἡ προθυμία· |
| 590.1 | οὐ γὰρ ἂν ξυμβαῖμεν ἄλλως ἢ ’πὶ τοῖς εἰρημένοις, |
| 590.2 | ὥστ’ ἐμὲ σκήπτρων κρατοῦντα τῆσδ’ ἄνακτ’ εἶναι χθονός· |
| 590.3 | τῶν μακρῶν δ’ ἀπαλλαγεῖσα νουθετημάτων μ’ ἔα. |
| 590.4 | καὶ σὺ τῶνδ’ ἔξω κομίζου τειχέων ἢ κατθανῆι. |
| 590.5 | Πο. πρὸς τίνος; τίς ὧδ’ ἄτρωτος ὅστις εἰς ἡμᾶς ξίφος |
| 595.1 | φόνιον ἐμβαλὼν τὸν αὐτὸν οὐκ ἀποίσεται μόρον; |
| 595.2 | Ετ. ἐγγύς, οὐ πρόσω βέβηκεν· ἐς χέρας λεύσσεις ἐμάς; Πο. εἰσορῶ· δειλὸν δ’ ὁ πλοῦτος καὶ φιλόψυχον κακόν. |
| 595.3 | Ετ. κἆιτα σὺν πολλοῖσιν ἦλθες πρὸς τὸν οὐδὲν ἐς μάχην; |
| 595.4 | Πο. ἀσφαλὴς γάρ ἐστ’ ἀμείνων ἢ θρασὺς στρατηλάτης. Ετ. κομπὸς εἶ σπονδαῖς πεποιθώς, αἵ σε σώιζουσιν θανεῖν. |
| 595.5 | Πο. καὶ σέ· δεύτερον δ’ ἀπαιτῶ σκῆπτρα καὶ μέρη χθονός. |
| 595.6 | Ετ. οὐκ ἀπαιτούμεσθ’· ἐγὼ γὰρ τὸν ἐμὸν οἰκήσω δόμον. |
| 595.7 | Πο. τοῦ μέρους ἔχων τὰ πλείω; Ετ. φήμ’· ἀπαλλάσσου |
| 603.1 | δὲ γῆς. |
| 603.2 | Πο. ὦ θεῶν βωμοὶ πατρώιων ... Ετ. οὓς σὺ πορθήσων |
| 604 | πάρει. |
| 605 | Πο. κλύετέ μου ... Ετ. τίς δ’ ἂν κλύοι σου πατρίδ’ |
| 605.1 | ἐπεστρατευμένου; |
| 605.2 | Πο. καὶ θεῶν τῶν λευκοπώλων δώμαθ’ ... Ετ. οἳ |
| 606.1 | στυγοῦσί σε. |
| 606.2 | Πο. ἐξελαυνόμεσθα πατρίδος ... Ετ. καὶ γὰρ ἦλθες |
| 607.1 | ἐξελῶν. |
| 607.2 | Πο. ἀδικίαι γ’, ὦ θεοί. Ετ. Μυκήναις, μὴ ’νθάδ’ ἀνακάλει |
| 608.1 | θεούς. |
| 608.2 | Πο. ἀνόσιος πέφυκας ... Ετ. ἀλλ’ οὐ πατρίδος ὡς σὺ |
| 609 | πολέμιος. |
| 610 | Πο. ὅς μ’ ἄμοιρον ἐξελαύνεις. Ετ. καὶ κατακτενῶ γε |
| 610.1 | πρός. Πο. ὦ πάτερ, κλύεις ἃ πάσχω; Ετ. καὶ γὰρ οἷα δρᾶις κλύει. |
| 610.2 | Πο. καὶ σύ, μῆτερ; Ετ. ἀθέμιτόν σοι μητρὸς ὀνομάζειν κάρα. |
| 610.3 | Πο. ὦ πόλις. Ετ. μολὼν ἐς Ἄργος ἀνακάλει Λέρνης ὕδωρ. |
| 610.4 | Πο. εἶμι, μὴ πόνει· σὲ δ’ αἰνῶ, μῆτερ. Ετ. ἔξιθι χθονός. |
| 615 | Πο. ἔξιμεν· πατέρα δέ μοι δὸς εἰσιδεῖν. Ετ. οὐκ ἂν |
| 615.1 | τύχοις. |
| 615.2 | Πο. ἀλλὰ παρθένους ἀδελφάς. Ετ. οὐδὲ τάσδ’ ὄψηι ποτέ. |
| 615.3 | Πο. ὦ κασίγνηται. Ετ. τί ταύτας ἀνακαλεῖς ἔχθιστος ὤν; |
| 615.4 | Πο. μῆτερ, ἀλλά μοι σὺ χαῖρε. Ιο. χαρτὰ γοῦν πάσχω, |
| 618.1 | τέκνον. |
| 618.2 | Πο. οὐκέτ’ εἰμὶ παῖς σός. Ιο. ἐς πόλλ’ ἀθλία πέφυκ’ ἐγώ. |
| 620.1 | Πο. ὅδε γὰρ εἰς ἡμᾶς ὑβρίζει. Ετ. καὶ γὰρ ἀνθυβρίζομαι. |
| 620.2 | Πο. ποῦ ποτε στήσηι πρὸ πύργων; Ετ. ὡς τί μ’ ἱστορεῖς τόδε; |
| 620.3 | Πο. ἀντιτάξομαι κτενῶν σε. Ετ. κἀμὲ τοῦδ’ ἔρως ἔχει. |
| 620.4 | Ιο. ὦ τάλαιν’ ἐγώ· τί δράσετ’, ὦ τέκν’; Ετ. αὐτὸ σημανεῖ. |
| 620.5 | Ιο. πατρὸς οὐ φεύξεσθ’ Ἐρινῦς; Πο. ἐρρέτω πρόπας δόμος· |
| 625.1 | ὡς τάχ’ οὐκέθ’ αἱματηρὸν τοὐμὸν ἀργήσει ξίφος. |
| 625.2 | τὴν δὲ θρέψασάν με γαῖαν καὶ θεοὺς μαρτύρομαι |
| 625.3 | ὡς ἄτιμος οἰκτρὰ πάσχων ἐξελαύνομαι χθονός, δοῦλος ὣς ἀλλ’ οὐχὶ ταὐτοῦ πατρὸς Οἰδίπου γεγώς· |
| 625.4 | κἄν τί σοι, πόλις, γένηται, μὴ ’μέ, τόνδε δ’ αἰτιῶ. |
| 630.1 | [οὐχ ἑκὼν γὰρ ἦλθον, ἄκων δ’ ἐξελαύνομαι χθονός.] |
| 630.2 | καὶ σύ, Φοῖβ’ ἄναξ Ἀγυιεῦ, καὶ μέλαθρα, χαίρετε, |
| 630.3 | ἥλικές θ’ οὑμοὶ θεῶν τε δεξίμηλ’ ἀγάλματα. |
| 630.4 | οὐ γὰρ οἶδ’ εἴ μοι προσειπεῖν αὖθις ἔσθ’ ὑμᾶς ποτε· |
| 630.5 | ἐλπίδες δ’ οὔπω καθεύδους’, αἷς πέποιθα σὺν θεοῖς |
| 635.1 | τόνδ’ ἀποκτείνας κρατήσειν τῆσδε Θηβαίας χθονός. |
| 635.2 | Ετ. ἔξιθ’ ἐκ χώρας· ἀληθῶς δ’ ὄνομα Πολυνείκη πατὴρ |
| 635.3 | ἔθετό σοι θείαι προνοίαι νεικέων ἐπώνυμον. |
| 635.4 | Χο. Κάδμος ἔμολε τάνδε γᾶν |
| 635.5 | Τύριος, ὧι τετρασκελὲς |
| 640.1 | μόσχος ἀδάματος πέσημα |
| 640.2 | δίκε τελεσφόρον διδοῦσα |
| 640.3 | χρησμόν, οὗ κατοικίσαι |
| 640.4 | πεδία νιν τὸ θέσφατον |
| 640.5 | πυροφόρα †δόμων ἔχρησε†, |
| 645.1 | καλλιπόταμος ὕδατος ἵνα τε |
| 645.2 | νοτὶς ἐπέρχεται †γυίας Δίρκας χλοηφόρους |
| 645.3 | καὶ βαθυσπόρους γυίας†· |
| 645.4 | Βρόμιον ἔνθα τέκετο †μάτηρ Διὸς γάμοισι†, |
| 645.5 | κισσὸς ὃν περιστεφὴς |
| 645.6 | ἑλικτὸς εὐθὺς ἔτι βρέφος |
| 645.7 | χλοηφόροισιν ἔρνεσιν |
| 645.8 | κατασκίοισιν ὀλβίσας ἐνώτισεν, |
| 655a | βάκχιον χόρευμα παρθέ‐ |
| 655b | νοισι Θηβαΐαισι |
| 656.1 | καὶ γυναιξὶν εὐίοις. |
| 656.2 | ἔνθα φόνιος ἦν δράκων |
| 656.3 | Ἄρεος, ὠμόφρων φύλαξ, |
| 656.4 | νάματ’ ἔνυδρα καὶ ῥέεθρα |
| 660.1 | χλοερὰ δεργμάτων κόραισι |
| 660.2 | πολυπλάνοις ἐπισκοπῶν· |
| 660.3 | ὃν ἐπὶ χέρνιβας μολὼν |
| 660.4 | Κάδμος ὄλεσε μαρμάρωι, |
| 660.5 | κρᾶτα φόνιον ὀλεσίθηρος |
| 665.1 | ὠλένας †δικὼν† βολαῖς· |
| 665.2 | δίας ἀμάτορος |
| 665.3 | †Παλλάδος φραδαῖσι† |
| 665.4 | γαπετεῖς δικὼν ὀδόντας |
| 665.5 | ἐς βαθυσπόρους γύας· |
| 670.1 | ἔνθεν ἐξανῆκε γᾶ |
| 670.2 | πάνοπλον ὄψιν ὑπὲρ ἄκρων |
| 670.3 | ὅρων χθονός· σιδαρόφρων |
| 670.4 | δέ νιν φίλαι ξυνῆψε γᾶι φόνος πάλιν. |
| 674a | αἵματος δ’ ἔδευσε γαῖαν, |
| 674b | ἅ νιν εὐαλίοισι |
| 675.1 | δεῖξεν αἰθέρος πνοαῖς. |
| 675.2 | καὶ σέ, τὸν προμάτορος |
| 675.3 | Ἰοῦς ποτ’ ἔκγονον |
| 675.4 | Ἔπαφον, ὦ Διὸς γένεθλον, |
| 675.5 | †ἐκάλες’ ἐκάλεσα βαρβάρωι βοᾶι, |
| 680.1 | ἰώ, βαρβάροις λιταῖς†· |
| 680.2 | βᾶθι βᾶθι τάνδε γᾶν· |
| 680.3 | σοί νιν ἔκγονοι κτίσαν, καὶ διώνυμοι θεαί, |
| 680.4 | Περσέφασσα καὶ φίλα |
| 685.1 | Δαμάτηρ θεά, |
| 685.2 | πάντων ἄνασσα, πάντων δὲ Γᾶ τροφός, |
| 685.3 | κτήσαντο· πέμπε πυρφόρους |
| 685.4 | θεάς, ἄμυνε τᾶιδε γᾶι· |
| 685.5 | πάντα δ’ εὐπετῆ θεοῖς. |
| 690.1 | [Ετ. χώρει σὺ καὶ κόμιζε τὸν Μενοικέως |
| 690.2 | Κρέοντ’, ἀδελφὸν μητρὸς Ἰοκάστης ἐμῆς, |
| 690.3 | λέγων τάδ’, ὡς οἰκεῖα καὶ κοινὰ χθονὸς |
| 690.4 | θέλω πρὸς αὐτὸν συμβαλεῖν βουλεύματα, |
| 690.5 | πρὶν ἐς μάχην τε καὶ δορὸς τάξιν μολεῖν. |
| 695.1 | καίτοι ποδῶν σῶν μόχθον ἐκλύει παρών· |
| 695.2 | ὁρῶ γὰρ αὐτὸν πρὸς δόμους στείχοντ’ ἐμούς.] |
| 695.3 | ΚΡΕΩΝ |
| 697.1 | ἦ πόλλ’ †ἐπῆλθον† εἰσιδεῖν χρήιζων ς’, ἄναξ |
| 697.2 | Ἐτεόκλεες, πέριξ δὲ Καδμείων πύλας φυλακάς τ’ ἐπῆλθον σὸν δέμας θηρώμενος. Ετ. καὶ μὴν ἐγὼ ς’ ἔχρηιζον εἰσιδεῖν, Κρέον· |
| 697.3 | πολλῶν γὰρ ηὗρον ἐνδεεῖς διαλλαγάς, |
| 697.4 | ὡς ἐς λόγους συνῆψα Πολυνείκει μολών. |
| 697.5 | Κρ. ἤκουσα μεῖζον αὐτὸν ἐς Θήβας φρονεῖν, |
| 697.6 | κήδει τ’ Ἀδράστου καὶ στρατῶι πεποιθότα. |
| 705.1 | ἀλλ’ ἐς θεοὺς χρὴ ταῦτ’ ἀναρτήσαντ’ ἔχειν· |
| 705.2 | ἃ δ’ ἐμποδὼν μάλιστα, ταῦθ’ ἥκω φράσων. |
| 705.3 | Ετ. τὰ ποῖα ταῦτα; τὸν λόγον γὰρ ἀγνοῶ. |
| 705.4 | Κρ. ἥκει τις αἰχμάλωτος Ἀργείων πάρα. |
| 705.5 | Ετ. λέγει δὲ δὴ τί τῶν ἐκεῖ νεώτερον; |
| 710.1 | Κρ. †μέλλειν πέριξ πύργοισι Καδμείων πόλιν |
| 710.2 | ὅπλοις ἑλίξειν αὐτίκ’ Ἀργείων στρατόν.† |
| 710.3 | Ετ. ἐξοιστέον τἄρ’ ὅπλα Καδμείων πόλει. |
| 710.4 | Κρ. ποῖ; μῶν νεάζων οὐχ ὁρᾶις ἃ χρή ς’ ὁρᾶν; |
| 710.5 | Ετ. ἐκτὸς τάφρων τῶνδ’, ὡς μαχουμένους τάχα. |
| 715.1 | Κρ. σμικρὸν τὸ πλῆθος τῆσδε γῆς, οἱ δ’ ἄφθονοι. |
| 715.2 | Ετ. ἐγὦιδα κείνους τοῖς λόγοις ὄντας θρασεῖς. |
| 715.3 | Κρ. ἔχει τιν’ ὄγκον τἄργος Ἑλλήνων πάρα. |
| 715.4 | Ετ. θάρσει· τάχ’ αὐτῶν πεδίον ἐμπλήσω φόνου. |
| 715.5 | Κρ. θέλοιμ’ ἄν· ἀλλὰ τοῦθ’ ὁρῶ πολλοῦ πόνου. |
| 720.1 | Ετ. ὡς οὐ καθέξω τειχέων ἔσω στρατόν. |
| 720.2 | Κρ. καὶ μὴν τὸ νικᾶν 〈γ’〉 ἐστι πᾶν εὐβουλίας. |
| 720.3 | Ετ. βούληι τράπωμαι δῆθ’ ὁδοὺς ἄλλας τινάς; |
| 720.4 | Κρ. πάσας γε, πρὶν κίνδυνον εἰσάπαξ μολεῖν. |
| 720.5 | Ετ. εἰ νυκτὸς αὐτοῖς προσβάλοιμεν ἐκ λόχου; |
| 725.1 | Κρ. εἴπερ σφαλείς γε δεῦρο σωθήσηι πάλιν. |
| 725.2 | Ετ. ἴσον φέρει νύξ, τοῖς δὲ τολμῶσιν πλέον. |
| 725.3 | Κρ. ἐνδυστυχῆσαι δεινὸν εὐφρόνης κνέφας. |
| 725.4 | Ετ. ἀλλ’ ἀμφὶ δεῖπνον οὖσι προσβάλω δόρυ; |
| 725.5 | Κρ. ἔκπληξις ἂν γένοιτο· νικῆσαι δὲ δεῖ. |
| 730.1 | Ετ. βαθύς γέ τοι Διρκαῖος ἀναχωρεῖν πόρος. |
| 730.2 | Κρ. ἅπαν κάκιον τοῦ φυλάσσεσθαι καλῶς. |
| 730.3 | Ετ. τί δ’ εἰ καθιππεύσαιμεν Ἀργείων στρατόν; |
| 730.4 | Κρ. κἀκεῖ πέφαρκται λαὸς ἅρμασιν πέριξ. |
| 730.5 | Ετ. τί δῆτα δράσω; πολεμίοισι δῶ πόλιν; |
| 735.1 | Κρ. μὴ δῆτα· βουλεύου δ’, ἐπείπερ εἶ σοφός. |
| 735.2 | Ετ. τίς οὖν πρόνοια γίγνεται σοφωτέρα; |
| 735.3 | Κρ. ἕπτ’ ἄνδρας αὐτοῖς φασιν, ὡς ἤκους’ ἐγώ ... |
| 735.4 | Ετ. τί προστετάχθαι δρᾶν; τὸ γὰρ σθένος βραχύ. Κρ. λόχων ἄνακτας ἑπτὰ προσκεῖσθαι πύλαις. |
| 740.1 | Ετ. τί δῆτα δρῶμεν; ἀπορίαν γὰρ οὐ μενῶ. |
| 740.2 | Κρ. ἕπτ’ ἄνδρας αὐτοῖς καὶ σὺ πρὸς πύλαις ἑλοῦ. |
| 740.3 | Ετ. λόχων ἀνάσσειν ἢ μονοστόλου δορός; |
| 740.4 | Κρ. λόχων, προκρίνας οἵπερ ἀλκιμώτατοι. |
| 740.5 | Ετ. ξυνῆκ’· ἀμύνειν τειχέων προσαμβάσεις. |
| 745.1 | Κρ. καὶ ξυστρατήγους 〈γ’〉· εἷς δ’ ἀνὴρ οὐ πάνθ’ ὁρᾶι. |
| 745.2 | Ετ. θάρσει προκρίνας ἢ φρενῶν εὐβουλίαι; |
| 745.3 | Κρ. ἀμφότερ’· ἓν ἀπολειφθὲν γὰρ οὐδὲν θατέρου. |
| 745.4 | Ετ. ἔσται τάδ’· ἐλθὼν ἑπτάπυργον ἐς †πόλιν† |
| 745.5 | τάξω λοχαγοὺς πρὸς πύλαισιν, ὡς λέγεις, ἴσους ἴσοισι πολεμίοισιν ἀντιθείς. |
| 745.6 | ὄνομα δ’ ἑκάστου διατριβὴ πολλὴ λέγειν, |
| 745.7 | ἐχθρῶν ὑπ’ αὐτοῖς τείχεσιν καθημένων. |
| 745.8 | ἀλλ’ εἶμ’, ὅπως ἂν μὴ καταργῶμεν χέρα. |
| 745.9 | [καί μοι γένοιτ’ ἀδελφὸν ἀντήρη λαβεῖν |
| 755.1 | καὶ ξυσταθέντα διὰ μάχης ἑλεῖν δορὶ |
| 755.2 | κτανεῖν θ’, ὃς ἦλθε πατρίδα πορθήσων ἐμήν. |
| 755.3 | γάμους δ’ ἀδελφῆς Ἀντιγόνης παιδός τε σοῦ |
| 755.4 | Αἵμονος, ἐάν τι τῆς τύχης ἐγὼ σφαλῶ, |
| 755.5 | σοὶ χρὴ μέλεσθαι· τὴν δόσιν δ’ ἐχέγγυον |
| 760.1 | τὴν πρόσθε ποιῶ νῦν ἐπ’ ἐξόδοις ἐμαῖς. |
| 760.2 | μητρὸς δ’ ἀδελφὸς εἶ· τί δεῖ μακρηγορεῖν; |
| 760.3 | τρέφ’ ἀξίως νιν σοῦ τε τήν τ’ ἐμὴν χάριν. |
| 760.4 | πατὴρ δ’ ἐς αὑτὸν ἀμαθίαν ὀφλισκάνει, |
| 760.5 | ὄψιν τυφλώσας· οὐκ ἄγαν σφ’ ἐπήινεσα· |
| 765.1 | ἡμᾶς δ’ ἀραῖσιν, ἢν τύχηι, κατακτενεῖ.] |
| 765.2 | ἓν δ’ ἐστὶν ἡμῖν ἀργόν, εἴ τι θέσφατον |
| 765.3 | οἰωνόμαντις Τειρεσίας ἔχει φράσαι, |
| 765.4 | τοῦδ’ ἐκπυθέσθαι ταῦτ’· ἐγὼ δὲ παῖδα σὸν |
| 765.5 | Μενοικέα, σοῦ πατρὸς αὐτεπώνυμον, |
| 770.1 | λαβόντα πέμψω δεῦρο Τειρεσίαν, Κρέον· |
| 770.2 | σοὶ μὲν γὰρ ἡδὺς ἐς λόγους ἀφίξεται, |
| 770.3 | ἐγὼ δὲ τέχνην μαντικὴν ἐμεμψάμην |
| 770.4 | ἤδη πρὸς αὐτόν, ὥστε μοι μομφὰς ἔχειν. |
| 770.5 | [πόλει δὲ καὶ σοὶ ταῦτ’ ἐπισκήπτω, Κρέον· |
| 775.1 | ἤνπερ κρατήσηι τἀμά, Πολυνείκους νέκυν |
| 775.2 | μήποτε ταφῆναι τῆιδε Θηβαίαι χθονί, |
| 775.3 | θνήισκειν δὲ τὸν θάψαντα, κἂν φίλων τις ἦι. σοὶ μὲν τάδ’ εἶπον· προσπόλοις δ’ ἐμοῖς λέγω·] |
| 775.4 | ἐκφέρετε τεύχη πάνοπλά τ’ ἀμφιβλήματα |
| 780.1 | ὡς εἰς ἀγῶνα τὸν προκείμενον δορός |
| 780.2 | [ὁρμώμεθ’ ἤδη ξὺν δίκηι νικηφόρωι]. |
| 780.3 | τῆι δ’ Εὐλαβείαι, χρησιμωτάτηι θεῶν, |
| 780.4 | προσευχόμεσθα τήνδε διασῶσαι πόλιν. |
| 780.5 | Χο. ὦ πολύμοχθος Ἄρης, τί ποθ’ αἵματι |
| 785.1 | καὶ θανάτωι κατέχηι Βρομίου παράμουσος ἑορταῖς; |
| 785.2 | οὐκ ἐπὶ καλλιχόροις στεφάνοισι νεάνιδος ὥρας |
| 785.3 | βόστρυχον ἀμπετάσας λωτοῦ κατὰ πνεύματα μέλπηι |
| 785.4 | μοῦσαν ἐν ἇι Χάριτες χοροποιοί, |
| 785.5 | ἀλλὰ σὺν ὁπλοφόροις στρατὸν Ἀργείων †ἐπιπνεύσας |
| 790a | αἵματι Θήβας† |
| 790b | κῶμον ἀναυλότατον προχορεύεις· |
| 791.1 | οὐδ’ ὑπὸ θυρσομανεῖ νεβρίδων μέτα †δινεύεις |
| 791.2 | ἅρμασι καὶ ψαλίων τετραβάμοσι μώνυχα πώλων† |
| 791.3 | Ἱσμηνοῦ τ’ ἐπὶ χεύμασι βαίνων |
| 794a | ἱππείαισι θοάζεις, |
| 794b | Ἀργείοις ἐπιπνεύσας |
| 795.1 | Σπαρτῶν γένναι |
| 795.2 | ἀσπιδοφέρμονα †θίασον ἔνοπλον† |
| 797a | ἀντίπαλον κατὰ λάϊνα τείχεα |
| 797b | χαλκῶι κοσμήσας. |
| 798.1 | ἦ δεινά τις Ἔρις θεός, ἃ τάδε |
| 798.2 | μήσατο πήματα γᾶς βασιλεῦσιν [Λαβδακίδαις πολυμόχθοις]. |
| 798.3 | ὦ ζαθέων πετάλων πολυθηρότα‐ τον νάπος, Ἀρτέμιδος χιονοτρόφον ὄμμα Κιθαιρών, |
| 798.4 | μήποτε τὸν θανάτωι προτεθέντα, λόχευμ’ Ἰοκάστας, |
| 798.5 | ὤφελες Οἰδιπόδαν θρέψαι, βρέφος ἔκβολον οἴκων, |
| 805.1 | χρυσοδέτοις περόναις ἐπίσαμον· |
| 805.2 | μηδὲ τὸ παρθένιον πτερόν, οὔρειον τέρας, ἐλθεῖν |
| 807a | πένθεα γαίας |
| 807b | Σφίγγ’ ἀπομουσοτάταισι σὺν ὠιδαῖς, |
| 808.1 | ἅ ποτε Καδμογενῆ τετραβάμοσι χαλαῖς |
| 808.2 | τείχεσι χριμπτομένα φέρεν αἰθέρος εἰς ἄβατον φῶς |
| 810 | †γένναν, ἃν† ὁ κατὰ χθονὸς Ἅιδας |
| 811a | Καδμείοις ἐπιπέμπει· |
| 811b | δυσδαίμων δ’ ἔρις ἄλλα |
| 812.1 | θάλλει παίδων |
| 812.2 | Οἰδιπόδα κατὰ δώματα καὶ πόλιν. |
| 812.3 | οὐ γὰρ ὃ μὴ καλὸν οὔποτ’ ἔφυ καλόν, |
| 815.1 | †οὐδ’ οἱ μὴ νόμιμοι παῖδες ματρὶ λόχευμα μίασμα πατρός· |
| 815.2 | ἡ δὲ συναίμονος εἰς λέχος ἦλθεν.† |
| 815.3 | ἔτεκες, ὦ Γαῖ’, ἔτεκές ποτε, |
| 815.4 | βάρβαρον ὡς ἀκοὰν ἐδάην ἐδάην ποτ’ ἐν οἴκοις, |
| 820.1 | τὰν ἀπὸ θηροτρόφου φοινικολόφοιο δράκοντος |
| 820.2 | γένναν ὀδοντοφυᾶ, Θήβαις κάλλιστον ὄνειδος· |
| 820.3 | Ἁρμονίας δέ ποτ’ εἰς ὑμεναίους |
| 820.4 | ἤλυθον οὐρανίδαι, φόρμιγγί τε τείχεα Θήβας |
| 820.5 | τᾶς Ἀμφιονίας τε λύρας ὕπο πύργος ἀνέστα |
| 825.1 | διδύμων ποταμῶν πόρον ἀμφὶ μέσον, |
| 825.2 | Δίρκα χλοεροτρόφον ἇι πεδίον |
| 825.3 | πρόπαρ Ἱσμηνοῦ καταδεύει, |
| 825.4 | Ἰώ θ’ ἁ κερόεσσα προμάτωρ |
| 825.5 | Καδμείων βασιλῆας ἐγείνατο· |
| 830.1 | μυριάδας δ’ ἀγαθῶν ἑτέροις ἑτέ‐ |
| 830.2 | ρας μεταμειβομένα πόλις ἅδ’ ἐπ’ ἄκροις ἕστακ’ Ἄρεος στεφάνοισιν. |
| 834 | ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ |
| 834 | ἡγοῦ πάροιθε, θύγατερ· ὡς τυφλῶι ποδὶ |
| 835.1 | ὀφθαλμὸς εἶ σύ, ναυβάταισιν ἄστρον ὥς. |
| 835.2 | δεῦρ’ ἐς τὸ λευρὸν πέδον ἴχνος τιθεῖς’ ἐμὸν |
| 835.3 | πρόβαινε, μὴ σφαλῶμεν· ἀσθενὴς πατήρ· |
| 835.4 | κλήρους τέ μοι φύλασσε παρθένωι χερί, |
| 835.5 | οὓς ἔλαβον οἰωνίσματ’ ὀρνίθων μαθὼν |
| 840.1 | θάκοισιν ἐν ἱεροῖσιν οὗ μαντεύομαι. |
| 840.2 | τέκνον Μενοικεῦ, παῖ Κρέοντος, εἰπέ μοι |
| 840.3 | πόση τις ἡ ’πίλοιπος ἄστεως ὁδὸς |
| 840.4 | πρὸς πατέρα τὸν σόν· ὡς ἐμὸν κάμνει γόνυ, |
| 840.5 | πυκνὴν δὲ βαίνων ἤλυσιν μόλις περῶ. |
| 845.1 | Κρ. θάρσει· πέλας γάρ, Τειρεσία, φίλοισι σοῖς |
| 845.2 | ἔσθ’ ὁρμίσαι σὸν πόδα· λαβοῦ δ’ αὐτοῦ, τέκνον· |
| 845.3 | ὡς παῖς ἔτ’ ἀπτὴν πούς τε πρεσβύτου φιλεῖ |
| 845.4 | χειρὸς θυραίας ἀναμένειν κουφίσματα. |
| 845.5 | Τε. εἶἑν, πάρεσμεν· τί με καλεῖς σπουδῆι, Κρέον; Κρ. οὔπω λελήσμεθ’· ἀλλὰ σύλλεξαι σθένος καὶ πνεῦμ’ ἄθροισον, αἶπος ἐκβαλὼν ὁδοῦ. |
| 845.6 | Τε. κόπωι παρεῖμαι γοῦν Ἐρεχθειδῶν ἄπο |
| 845.7 | δεῦρ’ ἐκκομισθεὶς τῆς πάροιθεν ἡμέρας· |
| 845.8 | κἀκεῖ γὰρ ἦν τις πόλεμος Εὐμόλπου δορός, |
| 855.1 | οὗ καλλινίκους Κεκροπίδας ἔθηκ’ ἐγώ· |
| 855.2 | καὶ τόνδε χρυσοῦν στέφανον, ὡς ὁρᾶις, ἔχω |
| 855.3 | λαβὼν ἀπαρχὰς πολεμίων σκυλευμάτων. |
| 855.4 | Κρ. οἰωνὸν ἐθέμην καλλίνικα σὰ στέφη· |
| 855.5 | ἐν γὰρ κλύδωνι κείμεθ’, ὥσπερ οἶσθα σύ, |
| 860.1 | δορὸς Δαναϊδῶν, καὶ μέγας Θήβαις ἀγών. |
| 860.2 | βασιλεὺς μὲν οὖν βέβηκε κοσμηθεὶς ὅπλοις |
| 860.3 | ἤδη πρὸς ἀλκὴν Ἐτεοκλῆς Μυκηνίδα· |
| 860.4 | ἐμοὶ δ’ ἀπέσταλκ’ ἐκμαθεῖν σέθεν πάρα |
| 860.5 | τί δρῶντες ἂν μάλιστα σώσαιμεν πόλιν. |
| 865.1 | Τε. Ἐτεοκλέους μὲν οὕνεκ’ ἂν κλήισας στόμα |
| 865.2 | χρησμοὺς ἐπέσχον· σοὶ δ’, ἐπεὶ χρήιζεις μαθεῖν, |
| 865.3 | λέξω. νοσεῖ γὰρ ἥδε γῆ πάλαι, Κρέον. |
| 865.4 | [ἐξ οὗ ’τεκνώθη Λάιος βίαι θεῶν |
| 865.5 | πόσιν τ’ ἔφυσε μητρὶ μέλεον Οἰδίπουν· |
| 870.1 | αἵ θ’ αἱματωποὶ δεργμάτων διαφθοραὶ |
| 870.2 | θεῶν σόφισμα κἀπίδειξις Ἑλλάδι. |
| 870.3 | ἃ συγκαλύψαι παῖδες Οἰδίπου χρόνωι χρήιζοντες, ὡς δὴ θεοὺς ὑπεκδραμούμενοι, |
| 870.4 | ἥμαρτον ἀμαθῶς· οὔτε γὰρ γέρα πατρὶ |
| 875.1 | οὔτ’ ἔξοδον διδόντες ἄνδρα δυστυχῆ |
| 875.2 | ἐξηγρίωσαν· ἐκ δ’ ἔπνευς’ αὐτοῖς ἀρὰς |
| 875.3 | δεινάς, νοσῶν τε καὶ πρὸς ἠτιμασμένος. |
| 875.4 | ἁγὼ τί οὐ δρῶν, ποῖα δ’ οὐ λέγων ἔπη |
| 875.5 | ἐς ἔχθος ἦλθον παισὶ τοῖσιν Οἰδίπου; |
| 880.1 | ἐγγὺς δὲ θάνατος αὐτόχειρ αὐτοῖς, Κρέον.] |
| 880.2 | πολλοὶ δὲ νεκροὶ περὶ νεκροῖς πεπτωκότες |
| 880.3 | Ἀργεῖα καὶ Καδμεῖα μείξαντες μέλη |
| 880.4 | πικροὺς γόους δώσουσι Θηβαίαι χθονί. |
| 880.5 | σύ τ’ ὦ τάλαινα συγκατασκάπτηι πόλι, |
| 885.1 | εἰ μὴ λόγοις τις τοῖς ἐμοῖσι πείσεται. |
| 885.2 | [ἐκεῖνο μὲν γὰρ πρῶτον ἦν, τῶν Οἰδίπου |
| 885.3 | μηδένα πολίτην μηδ’ ἄνακτ’ εἶναι χθονός, |
| 885.4 | ὡς δαιμονῶντας κἀνατρέψοντας πόλιν. |
| 885.5 | ἐπεὶ δὲ κρεῖσσον τὸ κακόν ἐστι τἀγαθοῦ, |
| 890.1 | μί’ ἔστιν ἄλλη μηχανὴ σωτηρίας.] |
| 890.2 | ἀλλ’ οὐ γὰρ εἰπεῖν οὔτ’ ἐμοὶ τόδ’ ἀσφαλὲς πικρόν τε τοῖσι τὴν τύχην κεκτημένοις |
| 890.3 | πόλει παρασχεῖν φάρμακον σωτηρίας, |
| 890.4 | ἄπειμι. χαίρεθ’· εἷς γὰρ ὢν πολλῶν μέτα |
| 895.1 | τὸ μέλλον, εἰ χρή, πείσομαι· τί γὰρ πάθω; |
| 895.2 | Κρ. ἐπίσχες αὐτοῦ, πρέσβυ. Τε. μὴ ’πιλαμβάνου. |
| 895.3 | Κρ. μεῖνον, τί φεύγεις; Τε. ἡ τύχη ς’, ἀλλ’ οὐκ ἐγώ. |
| 895.4 | Κρ. φράσον πολίταις καὶ πόλει σωτηρίαν. |
| 895.5 | Τε. βούληι σὺ μέντοι κοὐχὶ βουλήσηι τάχα. Κρ. καὶ πῶς πατρώιαν γαῖαν οὐ σῶσαι θέλω; |
| 895.6 | Τε. θέλεις ἀκοῦσαι δῆτα καὶ σπουδὴν ἔχεις; |
| 895.7 | Κρ. ἐς γὰρ τί μᾶλλον δεῖ προθυμίαν ἔχειν; |
| 895.8 | Τε. [κλύοις ἂν ἤδη τῶν ἐμῶν θεσπισμάτων.] |
| 895.9 | πρῶτον δ’ ἐκεῖνο βούλομαι σαφῶς μαθεῖν, |
| 905.1 | ποῦ ’στιν Μενοικεύς, ὅς με δεῦρ’ ἐπήγαγεν; |
| 905.2 | Κρ. ὅδ’ οὐ μακρὰν ἄπεστι, πλησίον δὲ σοῦ. |
| 905.3 | Τε. ἀπελθέτω νυν θεσφάτων ἐμῶν ἑκάς. |
| 905.4 | Κρ. ἐμὸς πεφυκὼς παῖς ἃ δεῖ σιγήσεται. |
| 905.5 | Τε. βούληι παρόντος δῆτά σοι τούτου φράσω; |
| 910.1 | Κρ. κλύων γὰρ ἂν τέρποιτο τῆς σωτηρίας. |
| 910.2 | Τε. ἄκουε δή νυν θεσφάτων ἐμῶν ὁδόν |
| 910.3 | [ἃ δρῶντες ἂν σώσαιτε Καδμείων πόλιν]· |
| 910.4 | σφάξαι Μενοικέα τόνδε δεῖ ς’ ὑπὲρ πάτρας, |
| 910.5 | σὸν παῖδ’, ἐπειδὴ τὴν τύχην αὐτὸς καλεῖς. |
| 915.1 | Κρ. τί φήις; τίν’ εἶπας τόνδε μῦθον, ὦ γέρον; |
| 915.2 | Τε. ἅπερ πέφηνε, ταῦτα κἀνάγκη σε δρᾶν. |
| 915.3 | Κρ. ὦ πολλὰ λέξας ἐν βραχεῖ λόγωι κακά. |
| 915.4 | Τε. σοί γ’, ἀλλὰ πατρίδι μεγάλα καὶ σωτήρια. |
| 915.5 | Κρ. οὐκ ἔκλυον, οὐκ ἤκουσα· χαιρέτω πόλις. |
| 920.1 | Τε. ἁνὴρ ὅδ’ οὐκέθ’ αὑτός· ἐκνεύει πάλιν. |
| 920.2 | Κρ. χαίρων ἴθ’· οὐ γὰρ σῶν με δεῖ μαντευμάτων. |
| 920.3 | Τε. ἀπόλωλεν ἁλήθει’, ἐπεὶ σὺ δυστυχεῖς; |
| 920.4 | Κρ. ὦ πρός σε γονάτων καὶ γερασμίου τριχός. |
| 920.5 | Τε. τί προσπίτνεις με; δυσφύλακτ’ αἴνει κακά. |
| 925.1 | Κρ. σίγα· πόλει δὲ τούσδε μὴ λέξηις λόγους. |
| 925.2 | Τε. ἀδικεῖν κελεύεις μ’· οὐ σιωπήσαιμεν ἄν. |
| 925.3 | Κρ. τί δή με δράσεις; παῖδά μου κατακτενεῖς; |
| 925.4 | Τε. ἄλλοις μελήσει ταῦτ’, ἐμοὶ δ’ εἰρήσεται. |
| 925.5 | Κρ. ἐκ τοῦ δ’ ἐμοὶ τόδ’ ἦλθε καὶ τέκνωι κακόν; |
| 930.1 | Τε. [ὀρθῶς μ’ ἐρωτᾶις κεἰς ἀγῶν’ ἔρχηι λόγων.] |
| 930.2 | δεῖ τόνδε θαλάμαις, οὗ δράκων ὁ γηγενὴς |
| 930.3 | ἐγένετο Δίρκης ναμάτων ἐπίσκοπος, |
| 930.4 | σφαγέντα φόνιον αἷμα γῆι δοῦναι χοάς, |
| 930.5 | Κάδμωι παλαιῶν Ἄρεος ἐκ μηνιμάτων, |
| 935.1 | ὃς γηγενεῖ δράκοντι τιμωρεῖ φόνον· |
| 935.2 | καὶ ταῦτα δρῶντες σύμμαχον κτήσεσθ’ Ἄρη. |
| 935.3 | χθὼν δ’ ἀντὶ καρποῦ καρπὸν ἀντί θ’ αἵματος |
| 935.4 | αἷμ’ ἢν λάβηι βρότειον, ἕξετ’ εὐμενῆ |
| 935.5 | Γῆν, ἥ ποθ’ ἡμῖν χρυσοπήληκα στάχυν |
| 940.1 | Σπαρτῶν ἀνῆκεν· ἐκ γένους δὲ δεῖ θανεῖν |
| 940.2 | τοῦδ’ ὃς δράκοντος γένυος ἐκπέφυκε παῖς. |
| 940.3 | σὺ δ’ ἐνθάδ’ ἡμῖν λοιπὸς εἶ Σπαρτῶν γένους |
| 940.4 | ἀκέραιος ἔκ τε μητρὸς ἀρσένων τ’ ἄπο |
| 940.5 | [οἱ σοί τε παῖδες. Αἵμονος μὲν οὖν γάμοι |
| 945.1 | σφαγὰς ἀπείργους’· οὐ γάρ ἐστιν ἤιθεος. |
| 945.2 | κεἰ μὴ γὰρ εὐνῆς ἥψατ’, ἀλλ’ ἔχει λέχος]. |
| 945.3 | οὗτος δὲ πῶλος τῆιδ’ ἀνειμένος πόλει |
| 945.4 | θανὼν πατρώιαν γαῖαν ἐκσώσειεν ἄν. |
| 945.5 | πικρὸν δ’ Ἀδράστωι νόστον Ἀργείοισί τε θήσει, μέλαιναν κῆρ’ ἐπ’ ὄμμασιν βαλών, |
| 945.6 | κλεινάς τε Θήβας. τοῖνδ’ ἑλοῦ δυοῖν πότμοιν |
| 945.7 | τὸν ἕτερον· ἢ γὰρ παῖδα σῶσον ἢ πόλιν. |
| 945.8 | τὰ μὲν παρ’ ἡμῶν πάντ’ ἔχεις· ἡγοῦ, τέκνον, |
| 945.9 | πρὸς οἶκον. ὅστις δ’ ἐμπύρωι χρῆται τέχνηι |
| 955.1 | μάταιος· ἢν μὲν πικρὰ σημήνας τύχηι, |
| 955.2 | ἐχθρὸς καθέστηχ’ οἷς ἂν οἰωνοσκοπῆι· |
| 955.3 | ψευδῆ δ’ ὑπ’ οἴκτου τοῖσι χρωμένοις λέγων |
| 955.4 | ἀδικεῖ τὰ τῶν θεῶν. Φοῖβον ἀνθρώποις μόνον |
| 955.5 | χρῆν θεσπιωιδεῖν, ὃς δέδοικεν οὐδένα. |
| 960.1 | Χο. Κρέον, τί σιγᾶις γῆρυν ἄφθογγον σχάσας; |
| 960.2 | κἀμοὶ γὰρ οὐδὲν ἧσσον ἔκπληξις πάρα. |
| 960.3 | Κρ. τί δ’ ἄν τις εἴποι; δῆλον οἵ γ’ ἐμοὶ λόγοι· |
| 960.4 | ἐγὼ γὰρ οὔποτ’ ἐς τόδ’ εἶμι συμφορᾶς |
| 960.5 | ὥστε σφαγέντα παῖδα προσθεῖναι πόλει. |
| 965.1 | πᾶσιν γὰρ ἀνθρώποισι φιλότεκνος βίος, |
| 965.2 | οὐδ’ ἂν τὸν αὑτοῦ παῖδά τις δοίη κτανεῖν. |
| 965.3 | μή μ’ εὐλογείτω τἀμά τις κτείνων τέκνα· |
| 965.4 | αὐτὸς δ’, ἐν ὡραίωι γὰρ ἕσταμεν βίου, |
| 965.5 | θνήισκειν ἕτοιμος πατρίδος ἐκλυτήριον. |
| 970.1 | ἀλλ’ εἷα, τέκνον, πρὶν μαθεῖν πᾶσαν πόλιν, |
| 970.2 | ἀκόλαστ’ ἐάσας μάντεων θεσπίσματα, |
| 970.3 | φεῦγ’ ὡς τάχιστα τῆσδ’ ἀπαλλαχθεὶς χθονός. |
| 970.4 | [λέξει γὰρ ἀρχαῖς καὶ στρατηλάταις τάδε |
| 970.5 | πύλας ἐφ’ ἑπτὰ καὶ λοχαγέτας μολών.] |
| 975.1 | κἂν μὲν φθάσωμεν, ἔστι σοι σωτηρία· |
| 975.2 | ἢν δ’ ὑστερήσηις, οἰχόμεσθα, κατθανῆι. |
| 975.3 | ΜΕΝΟΙΚΕΥΣ |
| 977.1 | ποῖ δῆτα φεύγω; τίνα πόλιν; τίνα ξένων; |
| 977.2 | Κρ. ὅπου χθονὸς τῆσδ’ ἐκποδὼν μάλιστ’ ἔσηι. Με. οὔκουν σὲ φράζειν εἰκός, ἐκπονεῖν δ’ ἐμέ; |
| 980.1 | Κρ. Δελφοὺς περάσας ... Με. ποῖ με χρή, πάτερ, μολεῖν; |
| 980.2 | Κρ. Αἰτωλίδ’ ἐς γῆν. Με. ἐκ δὲ τῆσδε ποῖ περῶ; |
| 980.3 | Κρ. Θεσπρωτὸν οὖδας. Με. σεμνὰ Δωδώνης βάθρα; |
| 980.4 | Κρ. ἔγνως. Με. τί δὴ τόδ’ ἔρυμά μοι γενήσεται; |
| 980.5 | Κρ. πόμπιμος ὁ δαίμων. Με. χρημάτων δὲ τίς πόρος; |
| 985.1 | Κρ. ἐγὼ πορεύσω χρυσόν. Με. εὖ λέγεις, πάτερ. |
| 985.2 | χώρει νυν· ὡς σὴν πρὸς κασιγνήτην μολών, |
| 985.3 | ἧς πρῶτα μαστὸν εἵλκυς’, Ἰοκάστην λέγω, |
| 985.4 | μητρὸς στερηθεὶς ὀρφανός τ’ ἀποζυγείς, |
| 985.5 | προσηγορήσας εἶμι καὶ σώσω βίον. |
| 990.1 | ἀλλ’ εἷα χώρει· μὴ τὸ σὸν κωλυέτω. |
| 990.2 | γυναῖκες, ὡς εὖ πατρὸς ἐξεῖλον φόβον, |
| 990.3 | κλέψας λόγοισιν, ὥσθ’ ἃ βούλομαι τυχεῖν· |
| 990.4 | ὅς μ’ ἐκκομίζει, πόλιν ἀποστερῶν τύχης, |
| 990.5 | καὶ δειλίαι δίδωσι. καὶ συγγνωστὰ μὲν |
| 995.1 | γέροντι, τοὐμὸν δ’ οὐχὶ συγγνώμην ἔχει, |
| 995.2 | προδότην γενέσθαι πατρίδος ἥ μ’ ἐγείνατο. |
| 995.3 | ὡς οὖν ἂν εἰδῆτ’, εἶμι καὶ σώσω πόλιν ψυχήν τε δώσω τῆσδ’ ὑπερθανὼν χθονός. |
| 995.4 | αἰσχρὸν γάρ· οἱ μὲν θεσφάτων ἐλεύθεροι κοὐκ εἰς ἀνάγκην δαιμόνων ἀφιγμένοι |
| 995.5 | στάντες παρ’ ἀσπίδ’ οὐκ ὀκνήσουσιν θανεῖν, |
| 995.6 | πύργων πάροιθε μαχόμενοι πάτρας ὕπερ, |
| 995.7 | ἐγὼ δέ, πατέρα καὶ κασίγνητον προδοὺς |
| 995.8 | πόλιν τ’ ἐμαυτοῦ, δειλὸς ὣς ἔξω χθονὸς |
| 1005.1 | ἄπειμ’, ὅπου δ’ ἂν ζῶ κακὸς φανήσομαι; |
| 1005.2 | μὰ τὸν μετ’ ἄστρων Ζῆν’ Ἄρη τε φοίνιον, |
| 1005.3 | ὃς τοὺς ὑπερτείλαντας ἐκ γαίας ποτὲ |
| 1005.4 | Σπαρτοὺς ἄνακτας τῆσδε γῆς ἱδρύσατο. |
| 1005.5 | ἀλλ’ εἶμι καὶ στὰς ἐξ ἐπάλξεων ἄκρων |
| 1010.1 | σφάξας ἐμαυτὸν σηκὸν ἐς μελαμβαθῆ |
| 1010.2 | δράκοντος, ἔνθ’ ὁ μάντις ἐξηγήσατο, |
| 1010.3 | ἐλευθερώσω γαῖαν. εἴρηται λόγος. |
| 1010.4 | [στείχω δέ, θανάτου δῶρον οὐκ αἰσχρὸν πόλει |
| 1010.5 | δώσων, νόσου δὲ τήνδ’ ἀπαλλάξω χθόνα. |
| 1015.1 | εἰ γὰρ λαβὼν ἕκαστος ὅτι δύναιτό τις |
| 1015.2 | χρηστὸν διέλθοι τοῦτο κεἰς κοινὸν φέροι |
| 1015.3 | πατρίδι, κακῶν ἂν αἱ πόλεις ἐλασσόνων πειρώμεναι τὸ λοιπὸν εὐτυχοῖεν ἄν.] |
| 1019a | Χο. ἔβας ἔβας |
| 1019b | ὦ πτεροῦσσα, Γᾶς λόχευμα |
| 1020.1 | νερτέρου τ’ Ἐχίδνας, |
| 1020.2 | Καδμείων ἁρπαγά, |
| 1020.3 | πολύφθορος πολύστονος |
| 1023a | μειξοπάρθενος, |
| 1023b | δάιον τέρας, |
| 1024 | φοιτάσι πτεροῖς |
| 1025.1 | χαλαῖσί τ’ ὠμοσίτοις· |
| 1025.2 | Διρκαίων ἅ ποτ’ ἐκ |
| 1025.3 | τόπων νέους πεδαίρους’ |
| 1025.4 | ἄλυρον ἀμφὶ μοῦσαν, |
| 1025.5 | ὀλομέναν γ’ Ἐρινύν, |
| 1030.1 | ἔφερες ἔφερες ἄχεα πατρίδι |
| 1030.2 | φόνια· φόνιος ἐκ θεῶν |
| 1030.3 | ὃς τάδ’ ἦν ὁ πράξας. |
| 1030.4 | ἰάλεμοι δὲ ματέρων, |
| 1030.5 | ἰάλεμοι δὲ παρθένων |
| 1035.1 | ἐστέναζον οἴκοις· |
| 1035.2 | ἰηϊήιον βοάν, ἰηϊήιον μέλος |
| 1038a | ἄλλος ἄλλοτ’ ἐποτότυζε |
| 1038b | διαδοχαῖς ἀνὰ πτόλιν. |
| 1039 | βροντᾶι δὲ στεναγμὸς |
| 1040.1 | ἀχά τ’ ἦν ὅμοιος, |
| 1040.2 | ὁπότε πόλεος ἀφανίσειεν |
| 1040.3 | ἁ πτεροῦσσα παρθένος τιν’ ἀνδρῶν. |
| 1043a | χρόνωι δ’ ἔβα |
| 1043b | Πυθίαις ἀποστολαῖσιν |
| 1044 | Οἰδίπους ὁ τλάμων |
| 1045.1 | Θηβαίαν τάνδε γᾶν |
| 1045.2 | τότ’ ἀσμένοις, πάλιν δ’ ἄχη· |
| 1047a | ματρὶ γὰρ γάμους |
| 1047b | δυσγάμους τάλας |
| 1048.1 | καλλίνικος ὢν |
| 1048.2 | αἰνιγμάτων συνάπτει, μιαίνει δὲ πτόλιν, |
| 1048.3 | δι’ αἱμάτων δ’ ἀμείβει |
| 1048.4 | μυσαρὸν εἰς ἀγῶνα, |
| 1048.5 | καταβαλὼν ἀραῖσι τέκεα μέλεος. ἀγάμεθ’ ἀγάμεθ’, |
| 1055.1 | ὃς ἐπὶ θάνατον οἴχεται |
| 1055.2 | γᾶς ὑπὲρ πατρώιας, |
| 1055.3 | Κρέοντι μὲν λιπὼν γόους, |
| 1055.4 | τὰ δ’ ἑπτάπυργα κλῆιθρα γᾶς |
| 1055.5 | καλλίνικα θήσων. |
| 1060.1 | γενοίμεθ’ ὧδε ματέρες |
| 1060.2 | γενοίμεθ’ εὔτεκνοι, φίλα |
| 1062a | Παλλάς, ἃ δράκοντος αἷμα |
| 1062b | λιθόβολον κατηργάσω, |
| 1063.1 | Καδμείαν μέριμναν |
| 1063.2 | ὁρμάσας’ ἐπ’ ἔργον, |
| 1065.1 | ὅθεν ἐπέσυτο τάνδε γαῖαν |
| 1065.2 | ἁρπαγαῖσι δαιμόνων τις ἄτα. |
| 1065.3 | ΑΓΓΕΛΟΣ |
| 1067.1 | ὠή, τίς ἐν πύλαισι δωμάτων κυρεῖ; |
| 1067.2 | ἀνοίγετ’, ἐκπορεύετ’ Ἰοκάστην δόμων. |
| 1067.3 | ὠὴ μάλ’ αὖθις. διὰ μακροῦ μέν, ἀλλ’ ὅμως. |
| 1070.1 | [ἔξελθ’, ἄκουσον, Οἰδίπου κλεινὴ δάμαρ, λήξας’ ὀδυρμῶν πενθίμων τε δακρύων.] |
| 1070.2 | Ιο. ὦ φίλτατ’, οὔ που ξυμφορὰν ἥκεις φέρων |
| 1070.3 | Ἐτεοκλέους θανόντος, οὗ παρ’ ἀσπίδα |
| 1070.4 | βέβηκας αἰεὶ πολεμίων εἴργων βέλη; |
| 1075.1 | [τί μοί ποθ’ ἥκεις καινὸν ἀγγελῶν ἔπος;] |
| 1075.2 | τέθνηκεν ἢ ζῆι παῖς ἐμός; σήμαινέ μοι. |
| 1075.3 | Αγ. ζῆι, μὴ τρέσηις, τοῦδ’ ὥς ς’ ἀπαλλάξω φόβου. |
| 1075.4 | Ιο. τί δ’ ἑπτάπυργοι—πῶς ἔχουσι; —περιβολαί; |
| 1075.5 | Αγ. ἑστᾶς’ ἄθραυστοι κοὐκ ἀνήρπασται πόλις. |
| 1080.1 | Ιο. ἦλθον δὲ πρὸς κίνδυνον Ἀργείου δορός; |
| 1080.2 | Αγ. ἀκμήν γ’ ἐπ’ αὐτήν· ἀλλ’ ὁ Καδμείων Ἄρης |
| 1080.3 | κρείσσων κατέστη τοῦ Μυκηναίου δορός. |
| 1080.4 | Ιο. ἓν εἰπὲ πρὸς θεῶν, εἴ τι Πολυνείκους πέρι |
| 1080.5 | οἶσθ’· ὡς μέλει μοι καὶ τόδ’, εἰ λεύσσει φάος. |
| 1085.1 | Αγ. ζῆι σοι ξυνωρὶς ἐς τόδ’ ἡμέρας τέκνων. |
| 1085.2 | Ιο. εὐδαιμονοίης. πῶς γὰρ Ἀργεῖον δόρυ |
| 1085.3 | πυλῶν ἀπεστήσασθε πυργηρούμενοι; |
| 1085.4 | λέξον, γέροντα τυφλὸν ὡς κατὰ στέγας |
| 1085.5 | ἐλθοῦσα τέρψω, τῆσδε γῆς σεσωμένης. |
| 1090.1 | Αγ. ἐπεὶ Κρέοντος παῖς ὁ γῆς ὑπερθανὼν πύργων ἐπ’ ἄκρων στὰς μελάνδετον ξίφος |
| 1090.2 | λαιμῶν διῆκε, τῆιδε γῆι σωτηρίαν, |
| 1090.3 | λόχους ἔνειμεν ἑπτὰ καὶ λοχαγέτας |
| 1090.4 | πύλας ἐφ’ ἑπτά, φύλακας Ἀργείου δορός, |
| 1095.1 | σὸς παῖς, ἐφέδρους 〈δ’〉 ἱππότας μὲν ἱππόταις |
| 1095.2 | ἔταξ’, ὁπλίτας δ’ ἀσπιδηφόροις ἔπι, |
| 1095.3 | ὡς τῶι νοσοῦντι τειχέων εἴη δορὸς |
| 1095.4 | ἀλκὴ δι’ ὀλίγου. περγάμων δ’ ἀπ’ ὀρθίων |
| 1095.5 | λεύκασπιν εἰσορῶμεν Ἀργείων στρατὸν Τευμησσὸν ἐκλιπόντα καὶ τάφρου πέλας |
| 1095.6 | [δρόμωι ξυνῆψαν ἄστυ Καδμείας χθονός]. |
| 1095.7 | παιὰν δὲ καὶ σάλπιγγες ἐκελάδουν ὁμοῦ |
| 1095.8 | ἐκεῖθεν ἔκ τε τειχέων ἡμῶν πάρα. |
| 1095.9 | [καὶ πρῶτα μὲν προσῆγε Νηίσταις πύλαις |
| 1105.1 | λόχον πυκναῖσιν ἀσπίσιν πεφρικότα |
| 1105.2 | ὁ τῆς κυναγοῦ Παρθενοπαῖος ἔκγονος, |
| 1105.3 | ἐπίσημ’ ἔχων οἰκεῖον ἐν μέσωι σάκει, |
| 1105.4 | ἑκηβόλοις τόξοισιν Ἀταλάντην κάπρον χειρουμένην Αἰτωλόν. ἐς δὲ Προιτίδας |
| 1110.1 | πύλας ἐχώρει σφάγι’ ἔχων ἐφ’ ἅρματι |
| 1110.2 | ὁ μάντις Ἀμφιάραος, οὐ σημεῖ’ ἔχων |
| 1110.3 | ὑβρισμέν’ ἀλλὰ σωφρόνως ἄσημ’ ὅπλα. |
| 1110.4 | Ὠγύγια δ’ ἐς πυλώμαθ’ Ἱππομέδων ἄναξ |
| 1110.5 | ἔστειχ’ ἔχων σημεῖον ἐν μέσωι σάκει |
| 1115.1 | στικτοῖς Πανόπτην ὄμμασιν δεδορκότα, |
| 1115.2 | τὰ μὲν σὺν ἄστρων ἐπιτολαῖσιν ὄμματα |
| 1115.3 | βλέποντα, τὰ δὲ κρύπτοντα δυνόντων μέτα, |
| 1115.4 | ὡς ὕστερον θανόντος εἰσορᾶν παρῆν. |
| 1115.5 | Ὁμολωίσιν δὲ τάξιν εἶχε πρὸς πύλαις |
| 1120.1 | Τυδεύς, λέοντος δέρος ἔχων ἐπ’ ἀσπίδι |
| 1120.2 | χαίτηι πεφρικός· δεξιᾶι δὲ λαμπάδα |
| 1120.3 | Τιτὰν Προμηθεὺς ἔφερεν ὡς πρήσων πόλιν. |
| 1120.4 | ὁ σὸς δὲ Κρηναίαισι Πολυνείκης πύλαις |
| 1120.5 | Ἄρη προσῆγε· Ποτνιάδες δ’ ἐπ’ ἀσπίδι |
| 1125.1 | ἐπίσημα πῶλοι δρομάδες ἐσκίρτων φόβωι, |
| 1125.2 | εὖ πως στρόφιγξιν ἔνδοθεν κυκλούμεναι |
| 1125.3 | πόρπαχ’ ὑπ’ αὐτόν, ὥστε μαίνεσθαι δοκεῖν. |
| 1125.4 | ὁ δ’ οὐκ ἔλασσον Ἄρεος ἐς μάχην φρονῶν |
| 1125.5 | Καπανεὺς προσῆγε λόχον ἐπ’ Ἠλέκτραις πύλαις· |
| 1130.1 | σιδηρονώτοις δ’ ἀσπίδος κύκλοις ἐπῆν γίγας ἐπ’ ὤμοις γηγενὴς ὅλην πόλιν |
| 1130.2 | φέρων μοχλοῖσιν ἐξανασπάσας βάθρων, |
| 1130.3 | ὑπόνοιαν ἡμῖν οἷα πείσεται πόλις. |
| 1130.4 | ταῖς δ’ ἑβδόμαις Ἄδραστος ἐν πύλαισιν ἦν, |
| 1135.1 | ἑκατὸν ἐχίδναις ἀσπίδ’ ἐκπληρῶν γραφῆι, |
| 1135.2 | ὕδρας ἔχων λαιοῖσιν ἐν βραχίοσιν |
| 1135.3 | Ἀργεῖον αὔχημ’· ἐκ δὲ τειχέων μέσων |
| 1135.4 | δράκοντες ἔφερον τέκνα Καδμείων γνάθοις. |
| 1135.5 | παρῆν δ’ ἑκάστου τῶνδέ μοι θεάματα |
| 1140.1 | ξύνθημα παραφέροντι ποιμέσιν λόχων.] |
| 1140.2 | καὶ πρῶτα μὲν τόξοισι καὶ μεσαγκύλοις |
| 1140.3 | ἐμαρνάμεσθα σφενδόναις θ’ ἑκηβόλοις |
| 1140.4 | πέτρων τ’ ἀραγμοῖς· ὡς δ’ ἐνικῶμεν μάχηι, |
| 1140.5 | ἔκλαγξε Τυδεὺς καὶ σὸς ἐξαίφνης γόνος· |
| 1145.1 | Ὦ τέκνα Δαναῶν, πρὶν κατεξάνθαι βολαῖς, |
| 1145.2 | τί μέλλετ’ ἄρδην πάντες ἐμπίπτειν πύλαις, |
| 1145.3 | γυμνῆτες ἱππῆς ἁρμάτων τ’ ἐπιστάται; |
| 1145.4 | ἠχῆς δ’ ὅπως ἤκουσαν, οὔτις ἀργὸς ἦν· |
| 1145.5 | πολλοὶ δ’ ἔπιπτον κρᾶτας αἱματούμενοι, ἡμῶν τ’ ἐς οὖδας εἶδες ἂν πρὸ τειχέων |
| 1145.6 | πυκνοὺς κυβιστητῆρας ἐκνενευκότας· |
| 1145.7 | ξηρὰν δ’ ἔδευον γαῖαν αἵματος ῥοαῖς. ὁ δ’ Ἀρκάς, οὐκ Ἀργεῖος, Ἀταλάντης γόνος |
| 1145.8 | τυφὼς πύλαισιν ὥς τις ἐμπεσὼν βοᾶι |
| 1155.1 | πῦρ καὶ δικέλλας, ὡς κατασκάψων πόλιν· |
| 1155.2 | ἀλλ’ ἔσχε μαργῶντ’ αὐτὸν ἐναλίου θεοῦ |
| 1155.3 | Περικλύμενος παῖς, λᾶαν ἐμβαλὼν κάραι |
| 1155.4 | ἁμαξοπληθῆ, γεῖς’ ἐπάλξεων ἄπο· |
| 1155.5 | ξανθὸν δὲ κρᾶτα διεπάλυνε καὶ ῥαφὰς |
| 1160.1 | ἔρρηξεν ὀστέων, ἄρτι δ’ οἰνωπὸν γένυν |
| 1160.2 | καθηιμάτωσεν· οὐδ’ ἀποίσεται βίον |
| 1160.3 | τῆι καλλιτόξωι μητρὶ Μαινάλου κόρηι. |
| 1160.4 | ἐπεὶ δὲ τάσδ’ ἐσεῖδεν εὐτυχεῖς πάλας, |
| 1160.5 | ἄλλας ἐπήιει παῖς σός, εἱπόμην δ’ ἐγώ. |
| 1165.1 | ὁρῶ δὲ Τυδέα καὶ παρασπιστὰς πυκνοὺς |
| 1165.2 | Αἰτωλίσιν λόγχαισιν εἰς ἄκρον στόμα |
| 1165.3 | πύργων ἀκοντίζοντας, ὥστ’ ἐπάλξεων |
| 1165.4 | λιπεῖν ἐρίπνας φύλακας· ἀλλά νιν πάλιν |
| 1165.5 | κυναγὸς ὡσεὶ παῖς σὸς ἐξαθροίζεται, |
| 1170.1 | πύργοις δ’ ἐπέστης’ αὖθις. ἐς δ’ ἄλλας πύλας |
| 1170.2 | ἠπειγόμεσθα, τοῦτο παύσαντες νοσοῦν. |
| 1170.3 | Καπανεὺς δὲ πῶς εἴποιμ’ ἂν ὡς ἐμαίνετο; |
| 1170.4 | μακραύχενος γὰρ κλίμακος προσαμβάσεις |
| 1170.5 | ἔχων ἐχώρει, καὶ τοσόνδ’ ἐκόμπασεν, |
| 1175.1 | μηδ’ ἂν τὸ σεμνὸν πῦρ νιν εἰργαθεῖν Διὸς |
| 1175.2 | τὸ μὴ οὐ κατ’ ἄκρων περγάμων ἑλεῖν πόλιν. |
| 1175.3 | καὶ ταῦθ’ ἅμ’ ἠγόρευε καὶ πετρούμενος |
| 1175.4 | ἀνεῖρφ’ ὑπ’ αὐτὴν ἀσπίδ’ εἱλίξας δέμας, |
| 1175.5 | κλίμακος ἀμείβων ξέστ’ ἐνηλάτων βάθρα. |
| 1180.1 | ἤδη δ’ ὑπερβαίνοντα γεῖσα τειχέων |
| 1180.2 | βάλλει κεραυνῶι Ζεύς νιν· ἐκτύπησε δὲ |
| 1180.3 | χθών, ὥστε δεῖσαι πάντας· ἐκ δὲ κλιμάκων |
| 1180.4 | [ἐσφενδονᾶτο χωρὶς ἀλλήλων μέλη, |
| 1180.5 | κόμαι μὲν εἰς Ὄλυμπον, αἷμα δ’ ἐς χθόνα, |
| 1185.1 | χεῖρες δὲ καὶ κῶλ’ ὡς κύκλωμ’ Ἰξίονος] |
| 1185.2 | εἱλίσσετ’, ἐς γῆν δ’ ἔμπυρος πίπτει νεκρός. |
| 1185.3 | ὡς δ’ εἶδ’ Ἄδραστος Ζῆνα πολέμιον στρατῶι, |
| 1185.4 | ἔξω τάφρου καθεῖσεν Ἀργείων στρατόν. |
| 1185.5 | οἱ δ’ αὖ παρ’ ἡμῶν δεξιὸν Διὸς τέρας |
| 1190.1 | ἰδόντες ἐξήλαυνον, ἁρμάτων ὄχοι |
| 1190.2 | ἱππῆς ὁπλῖται, κἀς μές’ Ἀργείων ὅπλα |
| 1190.3 | ξυνῆψαν ἔγχη· πάντα δ’ ἦν ὁμοῦ κακά· |
| 1190.4 | ἔθρωισκον ἐξέπιπτον ἀντύγων ἄπο, |
| 1190.5 | τροχοί τ’ ἐπήδων ἄξονές τ’ ἐπ’ ἄξοσιν |
| 1195.1 | νεκροί τε νεκροῖς ἐξεσωρεύονθ’ ὁμοῦ. πύργων μὲν οὖν γῆς ἔσχομεν κατασκαφὰς |
| 1195.2 | ἐς τὴν παροῦσαν ἡμέραν· εἰ δ’ εὐτυχὴς |
| 1195.3 | ἔσται τὸ λοιπὸν ἥδε γῆ, θεοῖς μέλει. |
| 1195.4 | [καὶ νῦν γὰρ αὐτὴν δαιμόνων ἔσωσέ τις.] [Χο. καλὸν τὸ νικᾶν· εἰ δ’ ἀμείνον’ οἱ θεοὶ |
| 1195.5 | γνώμην ἔχουσιν, εὐτυχὴς εἴην ἐγώ.] |
| 1195.6 | Ιο. καλῶς τὰ τῶν θεῶν καὶ τὰ τῆς τύχης ἔχει· |
| 1195.7 | παῖδές τε γάρ μοι ζῶσι κἀκπέφευγε γῆ. |
| 1195.8 | Κρέων δ’ ἔοικε τῶν ἐμῶν νυμφευμάτων |
| 1205.1 | τῶν τ’ Οἰδίπου δύστηνος ἀπολαῦσαι κακῶν, |
| 1205.2 | παιδὸς στερηθείς, τῆι πόλει μὲν εὐτυχῶς, |
| 1205.3 | ἰδίαι δὲ λυπρῶς. ἀλλ’ ἄνελθέ μοι πάλιν, |
| 1205.4 | τί τἀπὶ τούτοις παῖδ’ ἐμὼ δρασείετον. |
| 1205.5 | Αγ. ἔα τὰ λοιπά· δεῦρ’ ἀεὶ γὰρ εὐτυχεῖς. |
| 1210.1 | Ιο. τοῦτ’ εἰς ὕποπτον εἶπας· οὐκ ἐατέον. |
| 1210.2 | Αγ. μεῖζόν τι χρήιζεις παῖδας ἢ σεσωμένους; |
| 1210.3 | Ιο. καὶ τἀπίλοιπά γ’ εἰ καλῶς πράσσω κλυεῖν. |
| 1210.4 | Αγ. μέθες μ’· ἔρημος παῖς ὑπασπιστοῦ σέθεν. |
| 1210.5 | Ιο. κακόν τι κεύθεις καὶ στέγεις ὑπὸ σκότωι. |
| 1215.1 | Αγ. οὐκ ἄν γε λέξαιμ’ ἐπ’ ἀγαθοῖσί σοι κακά. |
| 1215.2 | Ιο. ἢν μή γε φεύγων ἐκφύγηις πρὸς αἰθέρα. |
| 1215.3 | Αγ. αἰαῖ· τί μ’ οὐκ εἴασας ἐξ εὐαγγέλου |
| 1215.4 | φήμης ἀπελθεῖν, ἀλλὰ μηνῦσαι κακά; |
| 1215.5 | τὼ παῖδε τὼ σὼ μέλλετον, τολμήματα |
| 1220.1 | αἴσχιστα, χωρὶς μονομαχεῖν παντὸς στρατοῦ. |
| 1220.2 | [λέξαντες Ἀργείοισι Καδμείοισί τε |
| 1220.3 | ἐς κοινὸν οἷον μήποτ’ ὤφελον λόγον. |
| 1220.4 | Ἐτεοκλέης δ’ ὑπῆρξ’ ἀπ’ ὀρθίου σταθεὶς |
| 1220.5 | πύργου, κελεύσας σῖγα κηρῦξαι στρατῶι· |
| 1225.1 | ἔλεξε δ’· Ὦ γῆς Ἑλλάδος στρατηλάται, |
| 1225.2 | Δαναῶν ἀριστῆς, οἵπερ ἤλθετ’ ἐνθάδε, |
| 1225.3 | Κάδμου τε λαός, μήτε Πολυνείκους χάριν |
| 1225.4 | ψυχὰς ἀπεμπολᾶτε μήθ’ ἡμῶν ὕπερ. |
| 1225.5 | ἐγὼ γὰρ αὐτὸς τόνδε κίνδυνον μεθεὶς |
| 1230.1 | μόνος συνάψω συγγόνωι τὠμῶι μάχην· |
| 1230.2 | κἂν μὲν κτάνω τόνδ’, οἶκον οἰκήσω μόνος, |
| 1230.3 | ἡσσώμενος δὲ τῶιδε παραδώσω μόνωι· |
| 1230.4 | ὑμεῖς δ’ ἀγῶν’ ἀφέντες, Ἀργεῖοι, χθόνα |
| 1230.5 | νίσεσθε, βίοτον μὴ λιπόντες ἐνθάδε· |
| 1235.1 | Σπαρτῶν τε λαὸς ἅλις ὃς κεῖται νεκρός. τοσαῦτ’ ἔλεξε. σὸς δὲ Πολυνείκης γόνος |
| 1235.2 | ἐκ τάξεων ὤρουσε κἀπήινει λόγους. |
| 1235.3 | πάντες δ’ ἐπερρόθησαν Ἀργεῖοι τάδε |
| 1235.4 | Κάδμου τε λαὸς ὡς δίκαι’ ἡγούμενοι. |
| 1240.1 | ἐπὶ τοῖσδε δ’ ἐσπείσαντο κἀν μεταιχμίοις |
| 1240.2 | ὅρκους συνῆψαν ἐμμενεῖν στρατηλάται. |
| 1240.3 | ἤδη δ’ ἔκρυπτον σῶμα παγχάλκοις ὅπλοις |
| 1240.4 | δισσοὶ γέροντος Οἰδίπου νεανίαι· |
| 1240.5 | φίλοι δ’ ἐκόσμουν, τῆσδε μὲν πρόμον χθονὸς |
| 1245.1 | Σπαρτῶν ἀριστῆς, τὸν δὲ Δαναϊδῶν ἄκροι. |
| 1245.2 | ἔσταν δὲ λαμπρὼ χρῶμά τ’ οὐκ ἠλλαξάτην |
| 1245.3 | μαργῶντ’ ἐπ’ ἀλλήλοισιν ἱέναι δόρυ. |
| 1245.4 | παρεξιόντες δ’ ἄλλος ἄλλοθεν φίλων |
| 1245.5 | λόγοις ἐθάρσυνόν τε κἀξηύδων τάδε· Πολύνεικες, ἐν σοὶ Ζηνὸς ὀρθῶσαι βρέτας |
| 1245.6 | τροπαῖον Ἄργει τ’ εὐκλεᾶ δοῦναι λόγον· |
| 1245.7 | Ἐτεοκλέα δ’ αὖ· Νῦν πόλεως ὑπερμαχεῖς, νῦν καλλίνικος γενόμενος σκήπτρων κρατεῖς. |
| 1245.8 | τάδ’ ἠγόρευον παρακαλοῦντες ἐς μάχην. |
| 1255.1 | μάντεις δὲ μῆλ’ ἔσφαζον ἐμπύρους τ’ ἀκμὰς |
| 1255.2 | ῥήξεις τ’ ἐνώμων ὑγρότητ’ ἐναντίαν |
| 1255.3 | ἄκραν τε λαμπάδ’, ἣ δυοῖν ὅρους ἔχει, |
| 1255.4 | νίκης τε σῆμα καὶ τὸ τῶν ἡσσωμένων.] |
| 1255.5 | ἀλλ’, εἴ τιν’ ἀλκὴν ἢ σοφοὺς ἔχεις λόγους |
| 1260.1 | ἢ φίλτρ’ ἐπωιδῶν, στεῖχ’, ἐρήτυσον τέκνα |
| 1260.2 | δεινῆς ἁμίλλης· ὡς ὁ κίνδυνος μέγας |
| 1260.3 | [καὶ τἆθλα δεινά· δάκρυά σοι γενήσεται |
| 1260.4 | δισσοῖν στερείσηι τῆιδ’ ἐν ἡμέραι τέκνοιν]. |
| 1260.5 | Ιο. ὦ τέκνον ἔξελθ’ Ἀντιγόνη δόμων πάρος. |
| 1265.1 | [οὐκ ἐν χορείαις οὐδὲ παρθενεύμασιν |
| 1265.2 | νῦν σοι προχωρεῖ δαιμόνων κατάστασις, |
| 1265.3 | ἀλλ’ ἄνδρ’ ἀρίστω καὶ κασιγνήτω σέθεν |
| 1265.4 | ἐς θάνατον ἐκνεύοντε κωλῦσαί σε δεῖ |
| 1265.5 | ξὺν μητρὶ τῆι σῆι μὴ πρὸς ἀλλήλοιν θανεῖν.] |
| 1270.1 | Αν. τίν’, ὦ τεκοῦσα μῆτερ, ἔκπληξιν νέαν |
| 1270.2 | φίλοις ἀυτεῖς τῶνδε δωμάτων πάρος; |
| 1270.3 | Ιο. ὦ θύγατερ, ἔρρει σῶν κασιγνήτων βίος. |
| 1270.4 | Αν. πῶς εἶπας; Ιο. αἰχμὴν ἐς μίαν καθέστατον. |
| 1270.5 | Αν. οἲ ’γώ, τί λέξεις, μῆτερ; Ιο. οὐ φίλ’, ἀλλ’ ἕπου. |
| 1275.1 | Αν. ποῖ, παρθενῶνας ἐκλιποῦς’; Ιο. ἀνὰ στρατόν. Αν. αἰδούμεθ’ ὄχλον. Ιο. οὐκ ἐν αἰσχύνηι τὰ σά. |
| 1275.2 | Αν. δράσω δὲ δὴ τί; Ιο. συγγόνων λύσεις ἔριν. |
| 1275.3 | Αν. τί δρῶσα, μῆτερ; Ιο. προσπίτνους’ ἐμοῦ μέτα. |
| 1275.4 | ἡγοῦ σὺ πρὸς μεταίχμι’· οὐ μελλητέον. |
| 1280.1 | ἔπειγ’ ἔπειγε, θύγατερ· ὡς, ἢν μὲν φθάσω |
| 1280.2 | παῖδας πρὸ λόγχης, οὑμὸς ἐν φάει βίος· |
| 1280.3 | [ἢν δ’ ὑστερήσηις, οἰχόμεσθα, κατθανῆι·] |
| 1280.4 | θανοῦσι δ’ αὐτοῖς συνθανοῦσα κείσομαι. |
| 1280.5 | Χο. αἰαῖ αἰαῖ, τρομερὰν φρίκαι |
| 1285.1 | τρομερὰν φρέν’ ἔχω· διὰ σάρκα δ’ ἐμὰν |
| 1285.2 | ἔλεος ἔλεος ἔμολε μα‐ |
| 1285.3 | τέρος δειλαίας. |
| 1285.4 | δίδυμα τέκεα πότερος ἄρα |
| 1285.5 | πότερον αἱμάξει— |
| 1290.1 | ἰώ μοι πόνων, ἰὼ Ζεῦ, ἰὼ Γᾶ— |
| 1290.2 | ὁμογενῆ δέραν, ὁμογενῆ ψυχὰν |
| 1290.3 | δι’ ἀσπίδων, δι’ αἱμάτων; |
| 1290.4 | τάλαιν’ ἐγὼ τάλαινα, |
| 1294-1295 | πότερον ἄρα νέκυν ὀλόμενον ἀχήσω; |
| 1296.1 | φεῦ δᾶ φεῦ δᾶ, δίδυμοι θῆρες, |
| 1296.2 | φόνιαι ψυχαὶ δορὶ παλλομένωι |
| 1296.3 | πέσεα πέσεα δάϊ’ αὐ‐ |
| 1296.4 | τίχ’ αἱμάξετον. τάλανες, ὅτι ποτὲ μονομάχον |
| 1296.5 | ἐπὶ φρέν’ ἠλθέτην. |
| 1296.6 | βοᾶι βαρβάρωι στενακτὰν ἰαχὰν |
| 1296.7 | μελομέναν νεκροῖς δάκρυσι θρηνήσω. |
| 1296.8 | σχεδὸν τύχα, πέλας φόνος· |
| 1305 | κρινεῖ ξίφος τὸ μέλλον. |
| 1306-1307 | πότμος ἄποτμος ὁ φόνος ἕνεκ’ Ἐρινύων. |
| 1308 | [ἀλλὰ γὰρ Κρέοντα λεύσσω τόνδε δεῦρο συννεφῆ πρὸς δόμους στείχοντα, παύσω τοὺς παρεστῶτας γόους. |
| 1310.1 | Κρ. οἴμοι, τί δράσω; πότερ’ ἐμαυτὸν ἢ πόλιν |
| 1310.2 | στένω δακρύσας, ἣν πέριξ ἔχει νέφος |
| 1310.3 | τοιοῦτον ὥστε δι’ Ἀχέροντος ἱέναι; |
| 1310.4 | ἐμός τε γὰρ παῖς γῆς ὄλωλ’ ὑπερθανών, |
| 1310.5 | τοὔνομα λαβὼν γενναῖον, ἀνιαρὸν δ’ ἐμοί· |
| 1315.1 | ὃν ἄρτι κρημνῶν ἐκ δρακοντείων ἑλὼν |
| 1315.2 | αὐτοσφαγῆ δύστηνος ἐκόμις’ ἐν χεροῖν. |
| 1315.3 | βοᾶι δὲ δῶμα πᾶν. ἐγὼ δ’ ἥκω μετὰ |
| 1315.4 | γέρων ἀδελφὴν γραῖαν Ἰοκάστην, ὅπως |
| 1315.5 | λούσηι προθῆταί τ’ οὐκέτ’ ὄντα παῖδ’ ἐμόν. |
| 1320.1 | τοῖς γὰρ θανοῦσι χρὴ τὸν οὐ τεθνηκότα |
| 1320.2 | τιμὰς διδόντα χθόνιον εὐσεβεῖν θεόν. |
| 1320.3 | Χο. βέβηκ’ ἀδελφὴ σὴ δόμων ἔξω, Κρέον, |
| 1320.4 | κόρη τε μητρὸς Ἀντιγόνη κοινῶι ποδί. |
| 1320.5 | Κρ. ποῖ κἀπὶ ποίαν συμφοράν; σήμαινέ μοι. |
| 1325.1 | Χο. ἤκουσε τέκνα μονομάχωι μέλλειν δορὶ |
| 1325.2 | ἐς ἀσπίδ’ ἥξειν βασιλικῶν δόμων ὕπερ. |
| 1325.3 | Κρ. πῶς φήις; νέκυν τοι παιδὸς ἀγαπάζων ἐμοῦ |
| 1325.4 | οὐκ ἐς τόδ’ ἦλθον ὥστε καὶ τάδ’ εἰδέναι. |
| 1325.5 | Χο. ἀλλ’ οἴχεται μὲν σὴ κασιγνήτη πάλαι· |
| 1330.1 | δοκῶ δ’ ἀγῶνα τὸν περὶ ψυχῆς, Κρέον, |
| 1330.2 | ἤδη πεπρᾶχθαι παισὶ τοῖσιν Οἰδίπου. Κρ. οἴμοι, τὸ μὲν σημεῖον εἰσορῶ τόδε, |
| 1330.3 | σκυθρωπὸν ὄμμα καὶ πρόσωπον ἀγγέλου |
| 1330.4 | στείχοντος, ὃς πᾶν ἀγγελεῖ τὸ δρώμενον.] |
| 1335 | ΑΓΓΕΛΟΣΒ |
| 1335.1 | ὦ τάλας ἐγώ, τίν’ εἴπω μῦθον ἢ τίνας γόους; |
| 1335.2 | Χο. οἰχόμεσθ’· οὐκ εὐπροσώποις φροιμίοις ἄρχηι λόγου. |
| 1335.3 | Αγ. ὦ τάλας, δισσῶς ἀυτῶ· μεγάλα γὰρ φέρω κακά. |
| 1335.4 | [Κρ. πρὸς πεπραγμένοισιν ἄλλοις πήμασιν. λέγεις δὲ τί; |
| 1335.5 | Αγ. οὐκέτ’ εἰσὶ σῆς ἀδελφῆς παῖδες ἐν φάει, Κρέον. |
| 1340.1 | Κρ. αἰαῖ· |
| 1340.2 | μεγάλα μοι θροεῖς πάθεα καὶ πόλει. |
| 1340.3 | ὦ δώματ’ εἰσηκούσατ’ Οἰδίπου τάδε, |
| 1340.4 | παίδων ὁμοίαις συμφοραῖς ὀλωλότων; |
| 1340.5 | Χο. ὥστ’ ἂν δακρῦσαί γ’, εἰ φρονοῦντ’ ἐτύγχανεν. |
| 1345.1 | Κρ. οἴμοι ξυμφορᾶς βαρυποτμωτάτας, |
| 1345.2 | οἴμοι κακῶν δύστηνος, ὦ τάλας ἐγώ. |
| 1345.3 | Αγ. εἰ καὶ τὰ πρὸς τούτοισί γ’ εἰδείης κακά. |
| 1345.4 | Κρ. καὶ πῶς γένοιτ’ ἂν τῶνδε δυσποτμώτερα; |
| 1345.5 | Αγ. τέθνηκ’ ἀδελφὴ σὴ δυοῖν παίδοιν μέτα. Χο. ἀνάγετ’ ἀνάγετε κωκυτὸν |
| 1345.6 | ἐπὶ κάρα τε λευκοπήχεις κτύπους χεροῖν. |
| 1345.7 | Κρ. ὦ τλῆμον, οἷον τέρμον’, Ἰοκάστη, βίου |
| 1345.8 | γάμων τε τῶν σῶν Σφιγγὸς αἰνιγμοῖς ἔτλης.] |
| 1345.9 | 〈Χο.〉 πῶς καὶ πέπρακται διπτύχων παίδων φόνος |
| 1355.1 | ἀρᾶς τ’ ἀγώνισμ’ Οἰδίπου; σήμαινέ μοι. |
| 1355.2 | Αγ. τὰ μὲν πρὸ πύργων εὐτυχήματα χθονὸς |
| 1355.3 | οἶσθ’· οὐ μακρὰν γὰρ τειχέων περιπτυχαί |
| 1355.4 | [ὥστ’ οὐχ ἅπαντά ς’ εἰδέναι τὰ δρώμενα]. |
| 1355.5 | ἐπεὶ δὲ χαλκέοις σῶμ’ ἐκοσμήσανθ’ ὅπλοις |
| 1360.1 | οἱ τοῦ γέροντος Οἰδίπου νεανίαι, |
| 1360.2 | ἔστησαν ἐλθόντ’ ἐς μέσον μεταίχμιον |
| 1360.3 | [δισσὼ στρατηγὼ καὶ διπλὼ στρατηλάτα] ὡς εἰς ἀγῶνα μονομάχου τ’ ἀλκὴν δορός. |
| 1360.4 | βλέψας δ’ ἐς Ἄργος ἧκε Πολυνείκης ἀράς· |
| 1365.1 | Ὦ πότνι’ Ἥρα, σὸς γάρ εἰμ’, ἐπεὶ γάμοις |
| 1365.2 | ἔζευξ’ Ἀδράστου παῖδα καὶ ναίω χθόνα, |
| 1365.3 | δός μοι κτανεῖν ἀδελφόν, ἀντήρη δ’ ἐμὴν |
| 1365.4 | καθαιματῶσαι δεξιὰν νικηφόρον. |
| 1365.5 | [αἴσχιστον αἰτῶν στέφανον, ὁμογενῆ κτανεῖν. |
| 1370.1 | πολλοῖς δ’ ἐπήιει δάκρυα τῆς εὐχῆς ὅση, |
| 1370.2 | κἄβλεψαν ἀλλήλοισι διαδόντες κόρας.] |
| 1370.3 | Ἐτεοκλέης δὲ Παλλάδος χρυσάσπιδος |
| 1370.4 | βλέψας πρὸς οἶκον ηὔξατ’· Ὦ Διὸς κόρη, |
| 1370.5 | δὸς ἔγχος ἡμῖν καλλίνικον ἐκ χερὸς |
| 1375.1 | ἐς στέρν’ ἀδελφοῦ τῆσδ’ ἀπ’ ὠλένης βαλεῖν |
| 1375.2 | [κτανεῖν θ’ ὃς ἦλθε πατρίδα πορθήσων ἐμήν]. |
| 1375.3 | ἐπεὶ δ’ ἀνήφθη πυρσὸς ὣς Τυρσηνικῆς |
| 1375.4 | σάλπιγγος ἠχή, σῆμα φοινίου μάχης, |
| 1375.5 | ἦιξαν δράμημα δεινὸν ἀλλήλοις ἔπι. |
| 1380.1 | κάπροι δ’ ὅπως θήγοντες ἀγρίαν γένυν ξυνῆψαν, ἀφρῶι διάβροχοι γενειάδας. |
| 1380.2 | ἦισσον δὲ λόγχαις· ἀλλ’ ὑφίζανον κύκλοις, |
| 1380.3 | ὅπως σίδηρος ἐξολισθάνοι μάτην. |
| 1380.4 | εἰ δ’ ὄμμ’ ὑπερσχὸν ἴτυος ἅτερος μάθοι, |
| 1385.1 | λόγχην ἐνώμα στόματι προφθῆναι θέλων· |
| 1385.2 | ἀλλ’ εὖ προσῆγον ἀσπίδων κερχνώμασιν |
| 1385.3 | ὀφθαλμόν, ἀργὸν ὥστε γίγνεσθαι δόρυ. |
| 1385.4 | [πλείων δὲ τοῖς ὁρῶσιν ἐστάλασς’ ἱδρὼς |
| 1385.5 | ἢ τοῖσι δρῶσι διὰ φίλων ὀρρωδίαν.] |
| 1390.1 | Ἐτεοκλέης δὲ ποδὶ μεταψαίρων πέτρον |
| 1390.2 | ἴχνους ὑπόδρομον, κῶλον ἐκτὸς ἀσπίδος |
| 1390.3 | τίθησι· Πολυνείκης δ’ ἀπήντησεν δορί, |
| 1390.4 | πληγὴν σιδήρωι παραδοθεῖσαν εἰσιδών, |
| 1390.5 | κνήμην τε διεπέρασεν Ἀργεῖον δόρυ· |
| 1395.1 | στρατὸς δ’ ἀνηλάλαξε Δαναϊδῶν ἅπας. |
| 1395.2 | κἀν τῶιδε μόχθωι γυμνὸν ὦμον εἰσιδὼν |
| 1395.3 | ὁ πρόσθε τρωθεὶς †στέρνα Πολυνείκους βίαι† |
| 1395.4 | διῆκε λόγχην, κἀπέδωκεν ἡδονὰς |
| 1395.5 | Κάδμου πολίταις, ἀπὸ δ’ ἔθραυς’ ἄκρον δόρυ. ἐς δ’ ἄπορον ἥκων δορὸς ἐπὶ σκέλος πάλιν |
| 1395.6 | χωρεῖ, λαβὼν δ’ ἀφῆκε μάρμαρον πέτρον, |
| 1395.7 | μέσον δ’ ἄκοντ’ ἔθραυσεν· ἐξ ἴσου δ’ Ἄρης |
| 1395.8 | ἦν, κάμακος ἀμφοῖν χεῖρ’ ἀπεστερημένοιν. |
| 1395.9 | ἐνθένδε κώπας ἁρπάσαντε φασγάνων |
| 1405.1 | ἐς ταὐτὸν ἧκον, συμβαλόντε δ’ ἀσπίδας |
| 1405.2 | πολὺν ταραγμὸν ἀμφιβάντ’ εἶχον μάχης. |
| 1405.3 | καί πως νοήσας Ἐτεοκλῆς τὸ Θεσσαλὸν |
| 1405.4 | ἐσήγαγεν σόφισμ’ ὁμιλίαι χθονός· |
| 1405.5 | ἐξαλλαγεὶς γὰρ τοῦ παρεστῶτος πόνου, |
| 1410.1 | λαιὸν μὲν ἐς τοὔπισθεν ἀναφέρει πόδα, |
| 1410.2 | πρόσω τὰ κοῖλα γαστρὸς εὐλαβούμενος, |
| 1410.3 | προβὰς δὲ κῶλον δεξιὸν δι’ ὀμφαλοῦ |
| 1410.4 | καθῆκεν ἔγχος σφονδύλοις τ’ ἐνήρμοσεν. |
| 1410.5 | ὁμοῦ δὲ κάμψας πλευρὰ καὶ νηδὺν τάλας |
| 1415.1 | σὺν αἱματηραῖς σταγόσι Πολυνείκης πίτνει. |
| 1415.2 | ὁ δ’, ὡς κρατῶν δὴ καὶ νενικηκὼς μάχηι, ξίφος δικὼν ἐς γαῖαν ἐσκύλευέ νιν, |
| 1415.3 | τὸν νοῦν πρὸς αὑτὸν οὐκ ἔχων, ἐκεῖσε δέ. |
| 1415.4 | ὃ καί νιν ἔσφηλ’· ἔτι γὰρ ἐμπνέων βραχύ, |
| 1420.1 | σώιζων σίδηρον ἐν λυγρῶι πεσήματι, |
| 1420.2 | μόλις μέν, ἐξέτεινε δ’ εἰς ἧπαρ ξίφος |
| 1420.3 | Ἐτεοκλέους ὁ πρόσθε Πολυνείκης πεσών. |
| 1420.4 | γαῖαν δ’ ὀδὰξ ἑλόντες ἀλλήλοιν πέλας |
| 1420.5 | πίπτουσιν ἄμφω κοὐ διώρισαν κράτος. |
| 1425.1 | Χο. φεῦ φεῦ, κακῶν σῶν, Οἰδίπου, ς’ ὅσον στένω· |
| 1425.2 | τὰς σὰς δ’ ἀρὰς ἔοικεν ἐκπλῆσαι θεός. |
| 1425.3 | Αγ. ἄκουε δή νυν καὶ τὰ πρὸς τούτοις κακά. |
| 1425.4 | ἐπεὶ τέκνω πεσόντ’ ἐλειπέτην βίον, |
| 1425.5 | ἐν τῶιδε μήτηρ ἡ τάλαινα †προσπίτνει† |
| 1430.1 | [σὺν παρθένωι τε καὶ προθυμίαι ποδός]. |
| 1430.2 | τετρωμένους δ’ ἰδοῦσα καιρίους σφαγὰς |
| 1430.3 | ὤιμωξεν· Ὦ τέκν’, ὑστέρα βοηδρόμος πάρειμι. προσπίτνουσα δ’ ἐν μέρει τέκνα |
| 1430.4 | ἔκλαι’, ἐθρήνει τὸν πολὺν μαστῶν πόνον |
| 1435.1 | στένους’, ἀδελφή θ’ ἡ παρασπίζους’ ὁμοῦ· |
| 1435.2 | Ὦ γηροβοσκὼ μητρός—Ὦ γάμους ἐμοὺς |
| 1435.3 | προδόντ’ ἀδελφὼ φιλτάτω. στέρνων δ’ ἄπο |
| 1435.4 | φύσημ’ ἀνεὶς †δύστλητον† Ἐτεοκλῆς ἄναξ |
| 1435.5 | ἤκουσε μητρός, κἀπιθεὶς ὑγρὰν χέρα |
| 1440.1 | φωνὴν μὲν οὐκ ἀφῆκεν, ὀμμάτων δ’ ἄπο |
| 1440.2 | προσεῖπε δακρύοις, ὥστε σημῆναι φίλα. |
| 1440.3 | ὁ δ’ ἦν ἔτ’ ἔμπνους, πρὸς κασιγνήτην δ’ ἰδὼν |
| 1440.4 | γραῖάν τε μητέρ’ εἶπε Πολυνείκης τάδε· |
| 1440.5 | Ἀπωλόμεσθα, μῆτερ· οἰκτίρω δέ σε |
| 1445.1 | καὶ τήνδ’ ἀδελφὴν καὶ κασίγνητον νεκρόν· |
| 1445.2 | φίλος γὰρ ἐχθρὸς ἐγένετ’, ἀλλ’ ὅμως φίλος. |
| 1445.3 | θάψον δέ μ’, ὦ τεκοῦσα, καὶ σύ, σύγγονε, |
| 1445.4 | ἐν γῆι πατρώιαι, καὶ πόλιν θυμουμένην |
| 1445.5 | παρηγορεῖτον, ὡς τοσόνδε γοῦν τύχω χθονὸς πατρώιας, κεἰ δόμους ἀπώλεσα. |
| 1445.6 | ξυνάρμοσον δὲ βλέφαρά μου τῆι σῆι χερί, |
| 1445.7 | μῆτερ—τίθησι δ’ αὐτὸς ὀμμάτων ἔπι— |
| 1445.8 | καὶ χαίρετ’· ἤδη γάρ με περιβάλλει σκότος. ἄμφω δ’ ἅμ’ ἐξέπνευσαν ἄθλιον βίον. |
| 1455.1 | μήτηρ δ’, ὅπως ἐσεῖδε τήνδε συμφοράν, |
| 1455.2 | ὑπερπαθήσας’ ἥρπας’ ἐκ νεκρῶν ξίφος |
| 1455.3 | κἄπραξε δεινά· διὰ μέσου γὰρ αὐχένος |
| 1455.4 | ὠθεῖ σίδηρον, ἐν δὲ τοῖσι φιλτάτοις |
| 1455.5 | θανοῦσα κεῖται περιβαλοῦς’ ἀμφοῖν χέρας. |
| 1460.1 | ἀνῆιξε δ’ ὀρθὸς λαὸς εἰς ἔριν λόγων, |
| 1460.2 | ἡμεῖς μὲν ὡς νικῶντα δεσπότην ἐμόν, |
| 1460.3 | οἱ δ’ ὡς ἐκεῖνον· ἦν δ’ ἔρις στρατηλάταις. |
| 1460.4 | [οἱ μὲν πατάξαι πρόσθε Πολυνείκη δορί, |
| 1460.5 | οἱ δ’ ὡς θανόντων οὐδαμοῦ νίκη πέλοι. |
| 1465.1 | κἀν τῶιδ’ ὑπεξῆλθ’ Ἀντιγόνη στρατοῦ δίχα.] |
| 1465.2 | οἱ δ’ εἰς ὅπλ’ ἦισσον· εὖ δέ πως προμηθίαι |
| 1465.3 | καθῆστο Κάδμου λαὸς ἀσπίδων ἔπι, |
| 1465.4 | κἄφθημεν οὔπω τεύχεσιν πεφαργμένον |
| 1465.5 | Ἀργεῖον ἐσπεσόντες ἐξαίφνης στρατόν. |
| 1470.1 | κοὐδεὶς ὑπέστη, πεδία δ’ ἐξεπίμπλασαν |
| 1470.2 | φεύγοντες, ἔρρει δ’ αἷμα μυρίον νεκρῶν |
| 1470.3 | λόγχαις πιτνόντων. ὡς δ’ ἐνικῶμεν μάχηι, |
| 1470.4 | οἱ μὲν Διὸς τροπαῖον ἵστασαν βρέτας, |
| 1470.5 | οἱ δ’ ἀσπίδας συλῶντες Ἀργείων νεκρῶν |
| 1475.1 | σκυλεύματ’ εἴσω τειχέων ἐπέμπομεν. |
| 1475.2 | ἄλλοι δὲ τοὺς θανόντας Ἀντιγόνης μέτα |
| 1475.3 | νεκροὺς φέρουσιν ἐνθάδ’ οἰκτίσαι φίλοις. |
| 1475.4 | πόλει δ’ ἀγῶνες οἱ μὲν εὐτυχέστατοι |
| 1475.5 | τῆιδ’ ἐξέβησαν, οἱ δὲ δυστυχέστατοι. |
| 1480.1 | Χο. οὐκ εἰς ἀκοὰς ἔτι δυστυχία |
| 1480.2 | δώματος ἥκει· παρὰ γὰρ λεύσσειν |
| 1480.3 | πτώματα νεκρῶν τρισσῶν ἤδη |
| 1480.4 | τάδε πρὸς μελάθροις κοινῶι θανάτωι |
| 1480.5 | σκοτίαν αἰῶνα λαχόντων. |
| 1485-1486 | Αν. οὐ προκαλυπτομένα βοτρυώδεος ἁβρὰ παρῆιδος |
| 1487.1 | οὐδ’ ὑπὸ παρθενίας τὸν ὑπὸ βλεφά‐ |
| 1487.2 | ροις φοίνικ’, ἐρύθημα προσώπου, |
| 1487.3 | αἰδομένα φέρομαι βάκχα νεκύ‐ |
| 1490.1 | ων, κράδεμνα δικοῦσα κόμας ἀπ’ ἐ‐ |
| 1490.2 | μᾶς, στολίδος κροκόεσσαν ἀνεῖσα τρυφάν, |
| 1490.3 | ἁγεμόνευμα νεκροῖσι πολύστονον. αἰαῖ, ἰώ μοι. |
| 1493-1494 | ὦ Πολύνεικες, ἔφυς ἄρ’ ἐπώνυμος. ὤμοι Θῆβαι. |
| 1495.1 | σὰ δ’ ἔρις—οὐκ ἔρις ἀλλὰ φόνωι φόνος— |
| 1495.2 | Οἰδιπόδα δόμον |
| 1497a | ὤλεσε κρανθεῖς’ αἵματι δεινῶι, |
| 1497b | αἵματι λυγρῶι. |
| 1498.1 | †τίνα προσωιδὸν† |
| 1498.2 | ἢ τίνα μουσοπόλον στοναχὰν ἐπὶ δάκρυσι δάκρυσιν, ὦ δόμος, ὦ δόμος, |
| 1498.3 | ἀγκαλέσωμαι, |
| 1498.4 | τρισσὰ φέρουσα †τάδε σώματα† σύγγονα, |
| 1498.5 | ματέρα καὶ τέκνα, χάρματ’ Ἐρινύος; |
| 1498.6 | ἃ δόμον Οἰδιπόδα πρόπαρ ὤλεσε, |
| 1505.1 | τᾶς ἀγρίας ὅτε |
| 1505.2 | δυσξύνετον ξυνετὸς μέλος ἔγνω |
| 1505.3 | Σφιγγὸς ἀοιδοῦ σῶμα φονεύσας. ἰώ μοί μοι· |
| 1505.4 | τίς Ἑλλὰς ἢ βάρβαρος ἢ |
| 1510.1 | τῶν προπάροιθ’ εὐγενετᾶν |
| 1510.2 | ἕτερος ἔτλα κακῶν τοσῶνδ’ |
| 1510.3 | αἵματος ἁμερίου |
| 1510.4 | τοιάδ’ ἄχεα φανερά, |
| 1510.5 | †τάλαιν’ ὡς ἐλελίζει†; |
| 1515.1 | τίς ἄρ’ ὄρνις δρυὸς ἢ |
| 1515.2 | ἐλάτας ἀκροκόμοις ἂμ πετάλοις |
| 1515.3 | μονομάτορσιν ὀδυρμοῖς |
| 1515.4 | ἐμοῖς ἄχεσι συνωιδός; |
| 1515.5 | αἴλινον αἰάγμασιν ἃ τούσδε προκλαί‐ |
| 1520-1521 | ω μονάδ’ αἰῶνα διάξουσα τὸν αἰ‐ |
| 1522-1523 | εὶ χρόνον ἐν λειβομένοισιν δάκρυσιν. |
| 1524 | τίν’ ἐπὶ πρῶτον ἀπὸ χαίτας σπαραγ‐ |
| 1525.1 | μοῖς ἀπαρχὰς βάλω; |
| 1525.2 | ματρὸς ἐμᾶς ἢ διδύμοις |
| 1525.3 | ἀγαλάκτοις παρὰ μαστοῖς |
| 1525.4 | ἢ πρὸς ἀδελφῶν |
| 1525.5 | οὐλόμεν’ ἀικίσματα νεκρῶν; |
| 1530.1 | ὀτοτοτοῖ, λεῖπε σοὺς |
| 1530.2 | δόμους, ἀλαὸν ὄμμα φέρων, |
| 1530.3 | πάτερ γεραιέ, δεῖξον, |
| 1530.4 | Οἰδιπόδα, σὸν αἰῶνα μέλεον, ὃς ἔτι |
| 1530.5 | †δώμασιν ἀέριον σκότον† ὄμμασι |
| 1535.1 | σοῖσι βαλὼν ἕλκεις μακρόπνουν ζόαν. |
| 1535.2 | κλύεις, ὦ κατ’ αὐλὰν ἀλαίνων γεραιὸν |
| 1535.3 | πόδ’ ἢ δεμνίοις δύστανος ἰαύων; |
| 1535.4 | ΟΙΔΙΠΟΥΣ |
| 1539 | τί μ’, ὦ παρθένε, βακτρεύμασι τυφλοῦ |
| 1540.1 | ποδὸς ἐξάγαγες ἐς φῶς |
| 1540.2 | λεχήρη σκοτίων ἐκ θαλάμων οἰκ‐ |
| 1540.3 | τροτάτοισιν δακρύοισιν, |
| 1540.4 | πολιὸν αἰθεροφαὲς εἴδωλον ἢ |
| 1540.5 | νέκυν ἔνερθεν ἢ |
| 1545.1 | πτανὸν ὄνειρον; |
| 1545.2 | Αν. δυστυχὲς ἀγγελίας ἔπος εἴσηι, |
| 1545.3 | πάτερ· οὐκέτι σοι τέκνα λεύσσει |
| 1545.4 | φάος οὐδ’ ἄλοχος, παραβάκτροις |
| 1545.5 | ἃ πόδα σὸν τυφλόπουν θεραπεύμασιν αἰὲν ἐμόχθει, 〈ὦ〉 πάτερ, ὤμοι. |
| 1551-1552 | Οι. ὤμοι ἐγὼ παθέων· πάρα γὰρ †στενάχειν τάδ’ ἀυτεῖν†. |
| 1553.1 | τρισσαὶ ψυχαὶ ποίαι μοίραι |
| 1553.2 | πῶς ἔλιπον φάος; ὦ τέκνον, αὔδα. |
| 1555.1 | Αν. οὐκ ἐπ’ ὀνείδεσιν οὐδ’ ἐπιχάρμασιν |
| 1555.2 | ἀλλ’ ὀδύναισι λέγω· σὸς ἀλάστωρ |
| 1555.3 | ξίφεσιν βρίθων |
| 1555.4 | καὶ πυρὶ καὶ σχετλίαισι μάχαις ἐπὶ παῖδας ἔβα σούς, |
| 1555.5 | ὦ πάτερ, ὤμοι. |
| 1560.1 | Οι. αἰαῖ. Αν. τί τόδε καταστένεις; |
| 1560.2 | Οι. τέκνα. Αν. δι’ ὀδύνας ἔβας· |
| 1560.3 | εἰ δὲ τέθριππά γ’ ἔθ’ ἅρματα λεύσσων |
| 1560.4 | ἀελίου τάδε σώματα νεκρῶν |
| 1560.5 | ὄμματος αὐγαῖς σαῖς ἐπενώμας; |
| 1565.1 | Οι. τῶν μὲν ἐμῶν τεκέων φανερὸν κακόν· |
| 1565.2 | ἁ δὲ τάλαιν’ ἄλοχος τίνι μοι, τέκνον, ὤλετο μοίραι; |
| 1567a | Αν. δάκρυα γοερὰ |
| 1567b | φανερὰ πᾶσι τιθεμένα, |
| 1568.1 | τέκεσι μαστὸν ἔφερεν ἔφερεν |
| 1568.2 | ἱκέτις ἱκέτιν ὀρομένα. |
| 1570.1 | [ηὗρε δ’ ἐν Ἠλέκτραισι πύλαις τέκνα |
| 1570.2 | λωτοτρόφον κατὰ λείμακα λόγχαις κοινὸν ἐνυάλιον |
| 1570.3 | μάτηρ, ὥστε λέοντας ἐναύλους, |
| 1570.4 | μαρναμένους ἐπὶ τραύμασιν, αἵματος |
| 1575.1 | ἤδη ψυχρὰν λοιβὰν φονίαν, |
| 1575.2 | ἃν ἔλαχ’ Ἅιδας, ὤπασε δ’ Ἄρης.] |
| 1575.3 | χαλκόκροτον δὲ λαβοῦσα νεκρῶν πάρα φάσγανον εἴσω |
| 1575.4 | σαρκὸς ἔβαψεν, ἄχει δὲ τέκνων ἔπες’ ἀμφὶ νεκροῖσιν. |
| 1575.5 | πάντα δ’ ἐν ἄματι τῶιδε συνάγαγεν, |
| 1580.1 | ὦ πάτερ, ἁμετέροισιν ἄχη |
| 1580.2 | μελάθροις θεὸς ὃς τάδ’ ἐκτελευτᾶι. |
| 1580.3 | [Χο. πολλῶν κακῶν κατῆρξεν Οἰδίπου δόμοις τόδ’ ἦμαρ· εἴη δ’ εὐτυχέστερος βίος. |
| 1580.4 | Κρ. οἴκτων μὲν ἤδη λήγεθ’, ὡς ὥρα τάφου |
| 1585.1 | μνήμην τίθεσθαι· τῶνδε δ’, Οἰδίπου, λόγων |
| 1585.2 | ἄκουσον· ἀρχὰς τῆσδε γῆς ἔδωκέ μοι |
| 1585.3 | Ἐτεοκλέης παῖς σός, γάμων φερνὰς διδοὺς |
| 1585.4 | Αἵμονι κόρης τε λέκτρον Ἀντιγόνης σέθεν. |
| 1585.5 | οὔκουν ς’ ἐάσω τήνδε γῆν οἰκεῖν ἔτι· |
| 1590.1 | σαφῶς γὰρ εἶπε Τειρεσίας οὐ μή ποτε |
| 1590.2 | σοῦ τήνδε γῆν οἰκοῦντος εὖ πράξειν πόλιν. |
| 1590.3 | ἀλλ’ ἐκκομίζου· καὶ τάδ’ οὐχ ὕβρει λέγω |
| 1590.4 | οὐδ’ ἐχθρὸς ὤν σοι, διὰ δὲ τοὺς ἀλάστορας |
| 1590.5 | τοὺς σοὺς δεδοικὼς μή τι γῆ πάθηι κακόν. |
| 1595.1 | Οι. ὦ μοῖρ’, ἀπ’ ἀρχῆς ὥς μ’ ἔφυσας ἄθλιον |
| 1595.2 | καὶ τλήμον’, εἴ τις ἄλλος ἀνθρώπων ἔφυ· |
| 1595.3 | ὃν καὶ πρὶν ἐς φῶς μητρὸς ἐκ γονῆς μολεῖν |
| 1595.4 | ἄγονον Ἀπόλλων Λαΐωι μ’ ἐθέσπισεν |
| 1595.5 | φονέα γενέσθαι πατρός· ὦ τάλας ἐγώ. ἐπεὶ δ’ ἐγενόμην, αὖθις ὁ σπείρας πατὴρ |
| 1595.6 | κτείνει με νομίσας πολέμιον πεφυκέναι· |
| 1595.7 | χρῆν γὰρ θανεῖν νιν ἐξ ἐμοῦ· πέμπει δέ με |
| 1595.8 | μαστὸν ποθοῦντα θηρσὶν ἄθλιον βοράν· |
| 1595.9 | οὗ σωιζόμεσθα· Ταρτάρου γὰρ ὤφελεν |
| 1605.1 | ἐλθεῖν Κιθαιρὼν εἰς ἄβυσσα χάσματα, |
| 1605.2 | ὅς μ’ οὐ διώλες’ ἀλλὰ δουλεῦσαί †τέ μοι† |
| 1605.3 | δαίμων ἔδωκε Πόλυβον ἀμφὶ δεσπότην. |
| 1605.4 | κτανὼν δ’ ἐμαυτοῦ πατέρ’ ὁ δυσδαίμων ἐγὼ |
| 1605.5 | ἐς μητρὸς ἦλθον τῆς ταλαιπώρου λέχος |
| 1610.1 | παῖδάς τ’ ἀδελφοὺς ἔτεκον, οὓς ἀπώλεσα, |
| 1610.2 | ἀρὰς παραλαβὼν Λαΐου καὶ παισὶ δούς. |
| 1610.3 | οὐ γὰρ τοσοῦτον ἀσύνετος πέφυκ’ ἐγὼ |
| 1610.4 | ὥστ’ εἰς ἔμ’ ὄμματ’ ἔς τ’ ἐμῶν παίδων βίον |
| 1610.5 | ἄνευ θεῶν του ταῦτ’ ἐμηχανησάμην. |
| 1615.1 | εἶἑν· τί δράσω δῆθ’ ὁ δυσδαίμων ἐγώ; |
| 1615.2 | τίς ἡγεμών μοι ποδὸς ὁμαρτήσει τυφλοῦ; |
| 1615.3 | ἥδ’ ἡ θανοῦσα; ζῶσά γ’ ἂν σάφ’ οἶδ’ ὅτι. |
| 1615.4 | ἀλλ’ εὔτεκνος ξυνωρίς; ἀλλ’ οὐκ ἔστι μοι. |
| 1615.5 | ἀλλ’ ἔτι νεάζων αὐτὸς εὕροιμ’ ἂν βίον; |
| 1620.1 | πόθεν; τί μ’ ἄρδην ὧδ’ ἀποκτείνεις, Κρέον; |
| 1620.2 | ἀποκτενεῖς γάρ, εἴ με γῆς ἔξω βαλεῖς. |
| 1620.3 | οὐ μὴν ἑλίξας γ’ ἀμφὶ σὸν χεῖρας γόνυ |
| 1620.4 | κακὸς φανοῦμαι· τὸ γὰρ ἐμόν ποτ’ εὐγενὲς οὐκ ἂν προδοίην, οὐδέ περ πράσσων κακῶς. |
| 1625.1 | Κρ. σοί τ’ εὖ λέλεκται γόνατα μὴ χρώιζειν ἐμά, |
| 1625.2 | ἐγὼ δὲ ναίειν ς’ οὐκ ἐάσαιμ’ ἂν χθόνα. |
| 1625.3 | νεκρῶν δὲ τῶνδε τὸν μὲν ἐς δόμους χρεὼν |
| 1625.4 | ἤδη κομίζειν, τόνδε δ’, ὃς πέρσων πόλιν |
| 1625.5 | πατρίδα σὺν ἄλλοις ἦλθε, Πολυνείκους νέκυν, |
| 1630.1 | ἐκβάλετ’ ἄθαπτον τῆσδ’ ὅρων ἔξω χθονός. |
| 1630.2 | κηρύξεται δὲ πᾶσι Καδμείοις τάδε· |
| 1630.3 | ὃς ἂν νεκρὸν τόνδ’ ἢ καταστέφων ἁλῶι |
| 1630.4 | ἢ γῆι καλύπτων θάνατον ἀνταλλάξεται· |
| 1630.5 | ἐᾶν δ’ ἄκλαυτον, ἄταφον, οἰωνοῖς βοράν. |
| 1635.1 | σὺ δ’ ἐκλιποῦσα τριπτύχους θρήνους νεκρῶν |
| 1635.2 | κόμιζε σαυτήν, Ἀντιγόνη, δόμων ἔσω |
| 1635.3 | καὶ παρθενεύου τὴν ἐσιοῦσαν ἡμέραν |
| 1635.4 | μένους’, ἐν ἧι σε λέκτρον Αἵμονος μένει. |
| 1635.5 | Αν. ὦ πάτερ, ἐν οἵοις κείμεθ’ ἄθλιοι κακοῖς. |
| 1640.1 | ὡς σὲ στενάζω τῶν τεθνηκότων πλέον· |
| 1640.2 | οὐ γὰρ τὸ μέν σοι βαρὺ κακῶν, τὸ δ’ οὐ βαρύ, |
| 1640.3 | ἀλλ’ εἰς ἅπαντα δυστυχὴς ἔφυς, πάτερ. ἀτὰρ ς’ ἐρωτῶ τὸν νεωστὶ κοίρανον· |
| 1640.4 | τί τόνδ’ ὑβρίζεις πατέρ’ ἀποστέλλων χθονός; |
| 1645.1 | τί θεσμοποιεῖς ἐπὶ ταλαιπώρωι νεκρῶι; |
| 1645.2 | Κρ. Ἐτεοκλέους βουλεύματ’, οὐχ ἡμῶν, τάδε. |
| 1645.3 | Αν. ἄφρονά γε, καὶ σὺ μῶρος ὃς ἐπίθου τάδε. |
| 1645.4 | Κρ. πῶς; τἀντεταλμέν’ οὐ δίκαιον ἐκπονεῖν; |
| 1645.5 | Αν. οὔκ, ἢν πονηρά γ’ ἦι κακῶς τ’ εἰρημένα. Κρ. τί δ’; οὐ δικαίως ὅδε κυσὶν δοθήσεται; |
| 1645.6 | Αν. οὐκ ἔννομον γὰρ τὴν δίκην πράσσεσθέ νιν. |
| 1645.7 | Κρ. εἴπερ γε πόλεως ἐχθρὸς ἦν οὐκ ἐχθρὸς ὤν. |
| 1645.8 | Αν. οὔκουν ἔδωκε τῆι τύχηι τὸν δαίμονα; |
| 1645.9 | Κρ. καὶ τῶι τάφωι νυν τὴν δίκην παρασχέτω. |
| 1655.1 | Αν. τί πλημμελήσας, τὸ μέρος εἰ μετῆλθε γῆς; |
| 1655.2 | Κρ. ἄταφος ὅδ’ ἁνήρ, ὡς μάθηις, γενήσεται. |
| 1655.3 | Αν. ἐγώ σφε θάψω, κἂν ἀπεννέπηι πόλις. |
| 1655.4 | Κρ. σαυτὴν ἄρ’ ἐγγὺς τῶιδε συνθάψεις νεκρῶι. |
| 1655.5 | Αν. ἀλλ’ εὐκλεές τοι δύο φίλω κεῖσθαι πέλας. |
| 1660.1 | Κρ. λάζυσθε τήνδε κἀς δόμους κομίζετε. |
| 1660.2 | Αν. οὐ δῆτ’, ἐπεὶ τοῦδ’ οὐ μεθήσομαι νεκροῦ. |
| 1660.3 | Κρ. ἔκριν’ ὁ δαίμων, παρθέν’, οὐχ ἃ σοὶ δοκεῖ. |
| 1660.4 | Αν. κἀκεῖνο κέκριται, μὴ ’φυβρίζεσθαι νεκρούς. |
| 1660.5 | Κρ. ὡς οὔτις ἀμφὶ τῶιδ’ ὑγρὰν θήσει κόνιν. |
| 1665.1 | Αν. ναί, πρός σε τῆσδε μητρὸς Ἰοκάστης, Κρέον. |
| 1665.2 | Κρ. μάταια μοχθεῖς· οὐ γὰρ ἂν τύχοις τάδε. |
| 1665.3 | Αν. σὺ δ’ ἀλλὰ νεκρῶι λουτρὰ περιβαλεῖν μ’ ἔα. |
| 1665.4 | Κρ. ἓν τοῦτ’ ἂν εἴη τῶν ἀπορρήτων πόλει. |
| 1665.5 | Αν. ἀλλ’ ἀμφὶ τραύματ’ ἄγρια τελαμῶνας βαλεῖν. |
| 1670.1 | Κρ. οὐκ ἔσθ’ ὅπως σὺ τόνδε τιμήσεις νέκυν. |
| 1670.2 | Αν. ὦ φίλτατ’, ἀλλὰ στόμα γε σὸν προσπτύξομαι. |
| 1670.3 | Κρ. οὐκ ἐς γάμους σοὺς συμφορὰν κτήσηι γόοις. |
| 1670.4 | Αν. ἦ γὰρ γαμοῦμαι ζῶσα παιδὶ σῶι ποτε; |
| 1670.5 | Κρ. πολλή ς’ ἀνάγκη· ποῖ γὰρ ἐκφεύξηι λέχος; |
| 1675.1 | Αν. νὺξ ἆρ’ ἐκείνη Δαναΐδων μ’ ἕξει μίαν. |
| 1675.2 | Κρ. εἶδες τὸ τόλμημ’ οἷον ἐξωνείδισεν; |
| 1675.3 | Αν. ἴστω σίδηρος ὅρκιόν τέ μοι ξίφος. |
| 1675.4 | Κρ. τί δ’ ἐκπροθυμῆι τῶνδ’ ἀπηλλάχθαι γάμων; |
| 1675.5 | Αν. συμφεύξομαι τῶιδ’ ἀθλιωτάτωι πατρί. |
| 1680.1 | Κρ. γενναιότης σοι, μωρία δ’ ἔνεστί τις. |
| 1680.2 | Αν. καὶ ξυνθανοῦμαί γ’, ὡς μάθηις περαιτέρω. |
| 1680.3 | Κρ. ἴθ’, οὐ φονεύσεις παῖδ’ ἐμόν, λεῖπε χθόνα. |
| 1680.4 | Οι. ὦ θύγατερ, αἰνῶ μέν σε τῆς προθυμίας. |
| 1680.5 | Αν. ἀλλ’ εἰ γαμοίμην, σὺ δὲ μόνος φεύγοις, πάτερ; |
| 1685.1 | Οι. μέν’ εὐτυχοῦσα· τἄμ’ ἐγὼ στέρξω κακά. |
| 1685.2 | Αν. καὶ τίς σε τυφλὸν ὄντα θεραπεύσει, πάτερ; Οι. πεσὼν ὅπου μοι μοῖρα κείσομαι πέδωι. |
| 1685.3 | Αν. ὁ δ’ Οἰδίπους ποῦ καὶ τὰ κλείν’ αἰνίγματα; |
| 1685.4 | Οι. ὄλωλ’· ἓν ἦμάρ μ’ ὤλβις’, ἓν δ’ ἀπώλεσεν. |
| 1690.1 | Αν. οὔκουν μετασχεῖν κἀμὲ δεῖ τῶν σῶν κακῶν; |
| 1690.2 | Οι. αἰσχρὰ φυγὴ θυγατρὶ σὺν τυφλῶι πατρί. |
| 1690.3 | Αν. οὔ, σωφρονούσηι γ’, ἀλλὰ γενναία, πάτερ. |
| 1690.4 | Οι. προσάγαγέ νύν με, μητρὸς ὡς ψαύσω σέθεν. |
| 1690.5 | Αν. ἰδού, γεραιᾶς φιλτάτης ψαῦσον χερί. |
| 1695.1 | Οι. ὦ μῆτερ, ὦ ξυνάορ’ ἀθλιωτάτη. |
| 1695.2 | Αν. οἰκτρὰ πρόκειται, πάντ’ ἔχους’ ὁμοῦ κακά. |
| 1695.3 | Οι. Ἐτεοκλέους δὲ πτῶμα Πολυνείκους τε ποῦ; |
| 1695.4 | Αν. τώδ’ ἐκτάδην σοι κεῖσθον ἀλλήλοιν πέλας. |
| 1695.5 | Οι. πρόσθες τυφλὴν χεῖρ’ ἐπὶ πρόσωπα δυστυχῆ. Αν. ἰδού, θανόντων σῶν τέκνων ἅπτου χερί. |
| 1695.6 | Οι. ὦ φίλα πεσήματ’ ἄθλι’ ἀθλίου πατρός. |
| 1695.7 | Αν. ὦ φίλτατον δῆτ’ ὄνομα Πολυνείκους ἐμοί. |
| 1695.8 | Οι. νῦν χρησμός, ὦ παῖ, Λοξίου περαίνεται. |
| 1695.9 | Αν. ὁ ποῖος; ἀλλ’ ἦ πρὸς κακοῖς ἐρεῖς κακά; |
| 1705.1 | Οι. ἐν ταῖς Ἀθήναις κατθανεῖν μ’ ἀλώμενον. |
| 1705.2 | Αν. ποῦ; τίς σε πύργος Ἀτθίδος προσδέξεται; Οι. ἱερὸς Κολωνός, δώμαθ’ ἱππίου θεοῦ. |
| 1705.3 | ἀλλ’ εἷα τυφλῶι τῶιδ’ ὑπηρέτει πατρί, |
| 1705.4 | ἐπεὶ προθυμῆι τῆσδε κοινοῦσθαι φυγῆς. |
| 1710.1 | Αν. ἴθ’ ἐς φυγὰν τάλαιναν· ὄρεγε χέρα φίλαν, |
| 1710.2 | πάτερ γεραιέ, πομπίμαν |
| 1710.3 | ἔχων ἔμ’ ὥστε ναυσιπομπὸν αὔραν. |
| 1710.4 | Οι. ἰδού· |
| 1710.5 | πορεύομαι, τέκνον· σύ μοι |
| 1715.1 | ποδαγὸς ἀθλία γενοῦ. |
| 1715.2 | Αν. γενόμεθα γενόμεθ’, ἄθλιοί |
| 1715.3 | γε δῆτα Θηβαιᾶν μάλιστα παρθένων. |
| 1715.4 | Οι. πόθι γεραιὸν ἴχνος τίθημι; |
| 1715.5 | βάκτρα πόθι φέρω, τέκνον; |
| 1720.1 | Αν. τᾶιδε τᾶιδε βᾶθί μοι, |
| 1720.2 | τᾶιδε τᾶιδε πόδα τίθει, ὥστ’ ὄνειρον ἰσχύν. |
| 1720.3 | Οι. ἰὼ ἰώ, δυστυχεστάτας φυγὰς |
| 1720.4 | ἀλαίνειν τὸν γέροντά μ’ ἐκ πάτρας. |
| 1725.1 | ἰὼ ἰώ, δεινὰ δείν’ ἐγὼ τλάς. |
| 1725.2 | Αν. τί τλάς, τί τλάς; οὐχ ὁρᾶι Δίκα κακοὺς |
| 1725.3 | οὐδ’ ἀμείβεται βροτῶν ἀσυνεσίας. |
| 1725.4 | Οι. ὅδ’ εἰμὶ μοῦσαν ὃς ἐπὶ καλ‐ |
| 1725.5 | λίνικον οὐράνιον ἔβαν |
| 1730.1 | †παρθένου κόρας† |
| 1730.2 | αἴνιγμ’ ἀσύνετον εὑρών. |
| 1730.3 | Αν. Σφιγγὸς ἀναφέρεις ὄνειδος; |
| 1730.4 | ἄπαγε τὰ πάρος εὐτυχήματ’ αὐδῶν. |
| 1730.5 | τάδε ς’ ἐπέμενε μέλεα πάθεα, |
| 1735.1 | φυγάδα πατρίδος ἄπο γενόμενον, |
| 1735.2 | ὦ πάτερ, θανεῖν που. |
| 1735.3 | ποθεινὰ δάκρυα παρὰ φίλαισι παρθένοις |
| 1735.4 | λιποῦς’ ἄπειμι πατρίδος ἀποπρὸ γαίας ἀπαρθένευτ’ ἀλωμένα. |
| 1740.1 | Οι. φεῦ τὸ χρήσιμον φρενῶν. |
| 1740.2 | Αν. ἐς πατρός γε συμφορὰς |
| 1740.3 | εὐκλεᾶ με θήσει. |
| 1740.4 | τάλαιν’ ἐγὼ 〈σῶν〉 συγγόνου θ’ ὑβρισμάτων, |
| 1740.5 | ὃς ἐκ δόμων νέκυς ἄθαπτος οἴχεται |
| 1745.1 | μέλεος, ὅν, εἴ με καὶ θανεῖν, πάτερ, χρεών, |
| 1745.2 | σκότια γᾶι καλύψω. |
| 1749 | Οι. σὺ δ’ ἀμφιβωμίοις λιταῖς |
| 1747.1 | πρὸς ἥλικας φάνηθι σάς. |
| 1747.2 | Αν. ἅλις ὀδυρμάτων ἐμῶν, κόρον ἔχους’ ἐμῶν κακῶν. |
| 1747.3 | Οι. ἴθ’ ἀλλὰ Βρόμιος ἵνα τε ση‐ |
| 1747.4 | κὸς ἄβατος ὄρεσι μαινάδων. |
| 1747.5 | Αν. Καδμείαν ὧι νεβρίδα |
| 1754-1755 | στολιδωσαμένα ποτ’ ἐγὼ Σεμέλας |
| 1756.1 | θίασον ἱερὸν ὄρεσιν ἀνεχόρευσα, χάριν ἀχάριτον ἐς θεοὺς διδοῦσα. |
| 1756.2 | Οι. ὦ πάτρας κλεινῆς πολῖται, λεύσσετ’· Οἰδίπου ὅδε, |
| 1756.3 | ὃς τὰ κλείν’ αἰνίγματ’ ἔγνων καὶ μέγιστος ἦν ἀνήρ, |
| 1760.1 | ὃς μόνος Σφιγγὸς κατέσχον τῆς μιαιφόνου κράτη, |
| 1760.2 | νῦν ἄτιμος αὐτὸς οἰκτρὸς ἐξελαύνομαι χθονός. |
| 1760.3 | ἀλλὰ γὰρ τί ταῦτα θρηνῶ καὶ μάτην ὀδύρομαι; |
| 1760.4 | τὰς γὰρ ἐκ θεῶν ἀνάγκας θνητὸν ὄντα δεῖ φέρειν. |
| 1760.5 | Χο. ὦ μέγα σεμνὴ Νίκη, τὸν ἐμὸν |
| 1765 | βίοτον κατέχοις καὶ μὴ λήγοις στεφανοῦσα.] |