eul_wid: cbm-be
ΜήδειαMedea
Euripides Medea PDF
| 1 | ΤΡΟΦΟΣ |
| 1.1 | Εἴθ’ ὤφελ’ Ἀργοῦς μὴ διαπτάσθαι σκάφος |
| 1.2 | Κόλχων ἐς αἶαν κυανέας Συμπληγάδας, |
| 1.3 | μηδ’ ἐν νάπαισι Πηλίου πεσεῖν ποτε |
| 1.4 | τμηθεῖσα πεύκη, μηδ’ ἐρετμῶσαι χέρας |
| 5.1 | ἀνδρῶν ἀριστέων οἳ τὸ πάγχρυσον δέρος |
| 5.2 | Πελίαι μετῆλθον. οὐ γὰρ ἂν δέσποιν’ ἐμὴ |
| 5.3 | Μήδεια πύργους γῆς ἔπλευς’ Ἰωλκίας |
| 5.4 | ἔρωτι θυμὸν ἐκπλαγεῖς’ Ἰάσονος· |
| 5.5 | οὐδ’ ἂν κτανεῖν πείσασα Πελιάδας κόρας |
| 10.1 | πατέρα κατώικει τήνδε γῆν Κορινθίαν |
| 10.2 | ξὺν ἀνδρὶ καὶ τέκνοισιν, ἁνδάνουσα μὲν |
| 10.3 | †φυγῆι πολιτῶν† ὧν ἀφίκετο χθόνα |
| 10.4 | αὐτῶι τε πάντα ξυμφέρους’ Ἰάσονι· |
| 10.5 | ἥπερ μεγίστη γίγνεται σωτηρία, |
| 15.1 | ὅταν γυνὴ πρὸς ἄνδρα μὴ διχοστατῆι. |
| 15.2 | νῦν δ’ ἐχθρὰ πάντα καὶ νοσεῖ τὰ φίλτατα. |
| 15.3 | προδοὺς γὰρ αὑτοῦ τέκνα δεσπότιν τ’ ἐμὴν |
| 15.4 | γάμοις Ἰάσων βασιλικοῖς εὐνάζεται, |
| 15.5 | γήμας Κρέοντος παῖδ’, ὃς αἰσυμνᾶι χθονός. |
| 20.1 | Μήδεια δ’ ἡ δύστηνος ἠτιμασμένη |
| 20.2 | βοᾶι μὲν ὅρκους, ἀνακαλεῖ δὲ δεξιᾶς |
| 20.3 | πίστιν μεγίστην, καὶ θεοὺς μαρτύρεται |
| 20.4 | οἵας ἀμοιβῆς ἐξ Ἰάσονος κυρεῖ. |
| 20.5 | κεῖται δ’ ἄσιτος, σῶμ’ ὑφεῖς’ ἀλγηδόσιν, |
| 25.1 | τὸν πάντα συντήκουσα δακρύοις χρόνον |
| 25.2 | ἐπεὶ πρὸς ἀνδρὸς ἤισθετ’ ἠδικημένη, |
| 25.3 | οὔτ’ ὄμμ’ ἐπαίρους’ οὔτ’ ἀπαλλάσσουσα γῆς |
| 25.4 | πρόσωπον· ὡς δὲ πέτρος ἢ θαλάσσιος |
| 25.5 | κλύδων ἀκούει νουθετουμένη φίλων, |
| 30.1 | ἢν μή ποτε στρέψασα πάλλευκον δέρην |
| 30.2 | αὐτὴ πρὸς αὑτὴν πατέρ’ ἀποιμώξηι φίλον |
| 30.3 | καὶ γαῖαν οἴκους θ’, οὓς προδοῦς’ ἀφίκετο |
| 30.4 | μετ’ ἀνδρὸς ὅς σφε νῦν ἀτιμάσας ἔχει. |
| 30.5 | ἔγνωκε δ’ ἡ τάλαινα συμφορᾶς ὕπο |
| 35.1 | οἷον πατρώιας μὴ ἀπολείπεσθαι χθονός. |
| 35.2 | στυγεῖ δὲ παῖδας οὐδ’ ὁρῶς’ εὐφραίνεται. |
| 35.3 | δέδοικα δ’ αὐτὴν μή τι βουλεύσηι νέον· |
| 35.4 | [βαρεῖα γὰρ φρήν, οὐδ’ ἀνέξεται κακῶς |
| 35.5 | πάσχους’· ἐγὦιδα τήνδε, δειμαίνω τέ νιν |
| 40.1 | μὴ θηκτὸν ὤσηι φάσγανον δι’ ἥπατος, |
| 40.2 | σιγῆι δόμους ἐσβᾶς’ ἵν’ ἔστρωται λέχος, ἢ καὶ τύραννον τόν τε γήμαντα κτάνηι |
| 40.3 | κἄπειτα μείζω συμφορὰν λάβηι τινά.] |
| 40.4 | δεινὴ γάρ· οὔτοι ῥαιδίως γε συμβαλὼν |
| 45.1 | ἔχθραν τις αὐτῆι καλλίνικον ἄισεται. |
| 45.2 | ἀλλ’ οἵδε παῖδες ἐκ τρόχων πεπαυμένοι |
| 45.3 | στείχουσι, μητρὸς οὐδὲν ἐννοούμενοι |
| 45.4 | κακῶν· νέα γὰρ φροντὶς οὐκ ἀλγεῖν φιλεῖ. |
| 45.5 | ΠΑΙΔΑΓΩΓΟΣ |
| 49.1 | παλαιὸν οἴκων κτῆμα δεσποίνης ἐμῆς, τί πρὸς πύλαισι τήνδ’ ἄγους’ ἐρημίαν |
| 49.2 | ἕστηκας, αὐτὴ θρεομένη σαυτῆι κακά; |
| 49.3 | πῶς σοῦ μόνη Μήδεια λείπεσθαι θέλει; |
| 49.4 | Τρ. τέκνων ὀπαδὲ πρέσβυ τῶν Ἰάσονος, |
| 49.5 | χρηστοῖσι δούλοις ξυμφορὰ τὰ δεσποτῶν |
| 55.1 | κακῶς πίτνοντα καὶ φρενῶν ἀνθάπτεται. |
| 55.2 | ἐγὼ γὰρ ἐς τοῦτ’ ἐκβέβηκ’ ἀλγηδόνος |
| 55.3 | ὥσθ’ ἵμερός μ’ ὑπῆλθε γῆι τε κοὐρανῶι |
| 55.4 | λέξαι μολούσηι δεῦρο δεσποίνης τύχας. |
| 55.5 | Πα. οὔπω γὰρ ἡ τάλαινα παύεται γόων; |
| 60.1 | Τρ. ζηλῶ ς’· ἐν ἀρχῆι πῆμα κοὐδέπω μεσοῖ. |
| 60.2 | Πα. ὦ μῶρος, εἰ χρὴ δεσπότας εἰπεῖν τόδε· |
| 60.3 | ὡς οὐδὲν οἶδε τῶν νεωτέρων κακῶν. |
| 60.4 | Τρ. τί δ’ ἔστιν, ὦ γεραιέ; μὴ φθόνει φράσαι. |
| 60.5 | Πα. οὐδέν· μετέγνων καὶ τὰ πρόσθ’ εἰρημένα. |
| 65.1 | Τρ. μή, πρὸς γενείου, κρύπτε σύνδουλον σέθεν· |
| 65.2 | σιγὴν γάρ, εἰ χρή, τῶνδε θήσομαι πέρι. |
| 65.3 | Πα. ἤκουσά του λέγοντος, οὐ δοκῶν κλύειν, |
| 65.4 | πεσσοὺς προσελθών, ἔνθα δὴ παλαίτεροι |
| 65.5 | θάσσουσι, σεμνὸν ἀμφὶ Πειρήνης ὕδωρ, |
| 70.1 | ὡς τούσδε παῖδας γῆς ἐλᾶν Κορινθίας |
| 70.2 | σὺν μητρὶ μέλλοι τῆσδε κοίρανος χθονὸς |
| 70.3 | Κρέων. ὁ μέντοι μῦθος εἰ σαφὴς ὅδε |
| 70.4 | οὐκ οἶδα· βουλοίμην δ’ ἂν οὐκ εἶναι τόδε. |
| 70.5 | Τρ. καὶ ταῦτ’ Ἰάσων παῖδας ἐξανέξεται |
| 75.1 | πάσχοντας, εἰ καὶ μητρὶ διαφορὰν ἔχει; |
| 75.2 | Πα. παλαιὰ καινῶν λείπεται κηδευμάτων, |
| 75.3 | κοὐκ ἔστ’ ἐκεῖνος τοῖσδε δώμασιν φίλος. |
| 75.4 | Τρ. ἀπωλόμεσθ’ ἄρ’, εἰ κακὸν προσοίσομεν |
| 75.5 | νέον παλαιῶι, πρὶν τόδ’ ἐξηντληκέναι. |
| 80.1 | Πα. ἀτὰρ σύ γ’, οὐ γὰρ καιρὸς εἰδέναι τόδε |
| 80.2 | δέσποιναν, ἡσύχαζε καὶ σίγα λόγον. |
| 80.3 | Τρ. ὦ τέκν’, ἀκούεθ’ οἷος εἰς ὑμᾶς πατήρ; |
| 80.4 | ὄλοιτο μὲν μή· δεσπότης γάρ ἐστ’ ἐμός· ἀτὰρ κακός γ’ ὢν ἐς φίλους ἁλίσκεται. |
| 85.1 | Πα. τίς δ’ οὐχὶ θνητῶν; ἄρτι γιγνώσκεις τόδε, |
| 85.2 | ὡς πᾶς τις αὑτὸν τοῦ πέλας μᾶλλον φιλεῖ, |
| 85.3 | [οἱ μὲν δικαίως, οἱ δὲ καὶ κέρδους χάριν,] |
| 85.4 | εἰ τούσδε γ’ εὐνῆς οὕνεκ’ οὐ στέργει πατήρ; |
| 85.5 | Τρ. ἴτ’, εὖ γὰρ ἔσται, δωμάτων ἔσω, τέκνα. |
| 90.1 | σὺ δ’ ὡς μάλιστα τούσδ’ ἐρημώσας ἔχε |
| 90.2 | καὶ μὴ πέλαζε μητρὶ δυσθυμουμένηι. |
| 90.3 | ἤδη γὰρ εἶδον ὄμμα νιν ταυρουμένην |
| 90.4 | τοῖσδ’, ὥς τι δρασείουσαν· οὐδὲ παύσεται |
| 90.5 | χόλου, σάφ’ οἶδα, πρὶν κατασκῆψαί τινι. |
| 95.1 | ἐχθρούς γε μέντοι, μὴ φίλους, δράσειέ τι. |
| 95.2 | ΜΗΔΕΙΑ (ἔσωθεν) |
| 96 | ἰώ, |
| 96.1 | δύστανος ἐγὼ μελέα τε πόνων, |
| 96.2 | ἰώ μοί μοι, πῶς ἂν ὀλοίμαν; |
| 96.3 | Τρ. τόδ’ ἐκεῖνο, φίλοι παῖδες· μήτηρ |
| 96.4 | κινεῖ κραδίαν, κινεῖ δὲ χόλον. σπεύδετε θᾶσσον δώματος εἴσω |
| 96.5 | καὶ μὴ πελάσητ’ ὄμματος ἐγγὺς |
| 96.6 | μηδὲ προσέλθητ’, ἀλλὰ φυλάσσεσθ’ |
| 96.7 | ἄγριον ἦθος στυγεράν τε φύσιν φρενὸς αὐθαδοῦς. |
| 105.1 | ἴτε νυν, χωρεῖθ’ ὡς τάχος εἴσω. |
| 105.2 | δῆλον ἀπ’ ἀρχῆς ἐξαιρόμενον |
| 105.3 | νέφος οἰμωγῆς ὡς τάχ’ ἀνάψει |
| 105.4 | μείζονι θυμῶι· τί ποτ’ ἐργάσεται |
| 105.5 | μεγαλόσπλαγχνος δυσκατάπαυστος |
| 110.1 | ψυχὴ δηχθεῖσα κακοῖσιν; |
| 110.2 | Μη. αἰαῖ, |
| 111.1 | ἔπαθον τλάμων ἔπαθον μεγάλων |
| 111.2 | ἄξι’ ὀδυρμῶν. ὦ κατάρατοι |
| 111.3 | παῖδες ὄλοισθε στυγερᾶς ματρὸς |
| 111.4 | σὺν πατρί, καὶ πᾶς δόμος ἔρροι. |
| 115.1 | Τρ. ἰώ μοί μοι, ἰὼ τλήμων. |
| 115.2 | τί δέ σοι παῖδες πατρὸς ἀμπλακίας |
| 115.3 | μετέχουσι; τί τούσδ’ ἔχθεις; οἴμοι, |
| 115.4 | τέκνα, μή τι πάθηθ’ ὡς ὑπεραλγῶ. |
| 115.5 | δεινὰ τυράννων λήματα καί πως |
| 120.1 | ὀλίγ’ ἀρχόμενοι, πολλὰ κρατοῦντες |
| 120.2 | χαλεπῶς ὀργὰς μεταβάλλουσιν. |
| 120.3 | τὸ γὰρ εἰθίσθαι ζῆν ἐπ’ ἴσοισιν |
| 120.4 | κρεῖσσον· ἐμοὶ γοῦν ἐπὶ μὴ μεγάλοις ὀχυρῶς γ’ εἴη καταγηράσκειν. |
| 125.1 | τῶν γὰρ μετρίων πρῶτα μὲν εἰπεῖν |
| 125.2 | τοὔνομα νικᾶι, χρῆσθαί τε μακρῶι |
| 125.3 | λῶιστα βροτοῖσιν· τὰ δ’ ὑπερβάλλοντ’ |
| 125.4 | οὐδένα καιρὸν δύναται θνητοῖς, |
| 125.5 | μείζους δ’ ἄτας, ὅταν ὀργισθῆι |
| 130.1 | δαίμων οἴκοις, ἀπέδωκεν. |
| 130.2 | ΧΟΡΟΣ |
| 131.1 | ἔκλυον φωνάν, ἔκλυον δὲ βοὰν |
| 131.2 | τᾶς δυστάνου Κολχίδος· οὐδέπω |
| 131.3 | ἤπιος; ἀλλ’, ὦ γεραιά, λέξον. |
| 135.1 | ἀμφιπύλου γὰρ ἔσω μελάθρου γόον |
| 135.2 | ἔκλυον, οὐδὲ συνήδομαι, ὦ γύναι, |
| 135.3 | ἄλγεσι δώματος, |
| 135.4 | ἐπεί μοι φιλία κέκραται. |
| 135.5 | Τρ. οὐκ εἰσὶ δόμοι· φροῦδα τάδ’ ἤδη. |
| 140.1 | τὸν μὲν γὰρ ἔχει λέκτρα τυράννων, |
| 140.2 | ἡ δ’ ἐν θαλάμοις τήκει βιοτὴν |
| 140.3 | δέσποινα, φίλων οὐδενὸς οὐδὲν παραθαλπομένη φρένα μύθοις. |
| 140.4 | Μη. αἰαῖ, |
| 144 | διά μου κεφαλᾶς φλὸξ οὐρανία |
| 145.1 | βαίη· τί δέ μοι ζῆν ἔτι κέρδος; |
| 145.2 | φεῦ φεῦ· θανάτωι καταλυσαίμαν |
| 145.3 | βιοτὰν στυγερὰν προλιποῦσα. |
| 145.4 | Χο. ἄιες, ὦ Ζεῦ καὶ Γᾶ καὶ φῶς, |
| 145.5 | ἀχὰν οἵαν ἁ δύστανος μέλπει νύμφα; |
| 145.6 | τίς σοί ποτε τᾶς ἀπλάτου |
| 145.7 | κοίτας ἔρος, ὦ ματαία; |
| 145.8 | σπεύσεις θανάτου τελευτάν; |
| 145.9 | μηδὲν τόδε λίσσου. |
| 155 | εἰ δὲ σὸς πόσις καινὰ λέχη σεβίζει, |
| 157.1 | κείνωι τόδε μὴ χαράσσου· |
| 157.2 | Ζεύς σοι τάδε συνδικήσει. |
| 157.3 | μὴ λίαν τάκου δυρομένα σὸν εὐνέταν. |
| 160.1 | Μη. ὦ μεγάλα Θέμι καὶ πότνι’ Ἄρτεμι, |
| 160.2 | λεύσσεθ’ ἃ πάσχω, μεγάλοις ὅρκοις |
| 160.3 | ἐνδησαμένα τὸν κατάρατον |
| 160.4 | πόσιν; ὅν ποτ’ ἐγὼ νύμφαν τ’ ἐσίδοιμ’ |
| 160.5 | αὐτοῖς μελάθροις διακναιομένους, |
| 165.1 | οἷ’ ἐμὲ πρόσθεν τολμῶς’ ἀδικεῖν. |
| 165.2 | ὦ πάτερ, ὦ πόλις, ὧν ἀπενάσθην |
| 165.3 | αἰσχρῶς τὸν ἐμὸν κτείνασα κάσιν. |
| 165.4 | Τρ. κλύεθ’ οἷα λέγει κἀπιβοᾶται |
| 165.5 | Θέμιν εὐκταίαν Ζῆνά θ’, ὃς ὅρκων |
| 170.1 | θνητοῖς ταμίας νενόμισται; |
| 170.2 | οὐκ ἔστιν ὅπως ἔν τινι μικρῶι |
| 170.3 | δέσποινα χόλον καταπαύσει. |
| 170.4 | Χο. πῶς ἂν ἐς ὄψιν τὰν ἁμετέραν |
| 170.5 | ἔλθοι μύθων τ’ αὐδαθέντων |
| 175.1 | δέξαιτ’ ὀμφάν, |
| 175.2 | εἴ πως βαρύθυμον ὀργὰν |
| 175.3 | καὶ λῆμα φρενῶν μεθείη; |
| 175.4 | μήτοι τό γ’ ἐμὸν πρόθυμον |
| 175.5 | φίλοισιν ἀπέστω. |
| 180.1 | ἀλλὰ βᾶσά νιν δεῦρο πόρευσον οἴκων |
| 180.2 | ἔξω· φίλα καὶ τάδ’ αὔδα, |
| 180.3 | σπεύσασά τι πρὶν κακῶσαι |
| 180.4 | τοὺς ἔσω· πένθος γὰρ μεγάλως τόδ’ ὁρμᾶται. |
| 180.5 | Τρ. δράσω τάδ’· ἀτὰρ φόβος εἰ πείσω |
| 185.1 | δέσποιναν ἐμήν· μόχθου δὲ χάριν τήνδ’ ἐπιδώσω. |
| 185.2 | καίτοι τοκάδος δέργμα λεαίνης |
| 185.3 | ἀποταυροῦται δμωσίν, ὅταν τις |
| 185.4 | μῦθον προφέρων πέλας ὁρμηθῆι. |
| 190.1 | σκαιοὺς δὲ λέγων κοὐδέν τι σοφοὺς |
| 190.2 | τοὺς πρόσθε βροτοὺς οὐκ ἂν ἁμάρτοις, |
| 190.3 | οἵτινες ὕμνους ἐπὶ μὲν θαλίαις |
| 190.4 | ἐπί τ’ εἰλαπίναις καὶ παρὰ δείπνοις |
| 190.5 | ηὕροντο βίωι τερπνὰς ἀκοάς· |
| 195.1 | στυγίους δὲ βροτῶν οὐδεὶς λύπας |
| 195.2 | ηὕρετο μούσηι καὶ πολυχόρδοις |
| 195.3 | ὠιδαῖς παύειν, ἐξ ὧν θάνατοι |
| 195.4 | δειναί τε τύχαι σφάλλουσι δόμους. |
| 195.5 | καίτοι τάδε μὲν κέρδος ἀκεῖσθαι μολπαῖσι βροτούς· ἵνα δ’ εὔδειπνοι |
| 195.6 | δαῖτες, τί μάτην τείνουσι βοήν; |
| 195.7 | τὸ παρὸν γὰρ ἔχει τέρψιν ἀφ’ αὑτοῦ |
| 195.8 | δαιτὸς πλήρωμα βροτοῖσιν. |
| 205.1 | Χο. ἀχὰν ἄιον πολύστονον γόων, |
| 205.2 | λιγυρὰ δ’ ἄχεα μογερὰ βοᾶι |
| 205.3 | τὸν ἐν λέχει προδόταν κακόνυμφον· |
| 205.4 | θεοκλυτεῖ δ’ ἄδικα παθοῦσα |
| 205.5 | τὰν Ζηνὸς ὁρκίαν Θέμιν, ἅ νιν ἔβασεν |
| 210.1 | Ἑλλάδ’ ἐς ἀντίπορον |
| 210.2 | δι’ ἅλα νύχιον ἐφ’ ἁλμυρὰν |
| 210.3 | Πόντου κλῆιδ’ ἀπεράντου. |
| 210.4 | Μη. Κορίνθιαι γυναῖκες, ἐξῆλθον δόμων |
| 215.1 | μή μοί τι μέμψησθ’· οἶδα γὰρ πολλοὺς βροτῶν |
| 215.2 | σεμνοὺς γεγῶτας, τοὺς μὲν ὀμμάτων ἄπο, |
| 215.3 | τοὺς δ’ ἐν θυραίοις· οἱ δ’ ἀφ’ ἡσύχου ποδὸς |
| 215.4 | δύσκλειαν ἐκτήσαντο καὶ ῥαιθυμίαν. |
| 215.5 | δίκη γὰρ οὐκ ἔνεστ’ ἐν ὀφθαλμοῖς βροτῶν, |
| 220.1 | ὅστις πρὶν ἀνδρὸς σπλάγχνον ἐκμαθεῖν σαφῶς |
| 220.2 | στυγεῖ δεδορκώς, οὐδὲν ἠδικημένος. |
| 220.3 | χρὴ δὲ ξένον μὲν κάρτα προσχωρεῖν πόλει· |
| 220.4 | οὐδ’ ἀστὸν ἤινες’ ὅστις αὐθαδὴς γεγὼς |
| 220.5 | πικρὸς πολίταις ἐστὶν ἀμαθίας ὕπο. |
| 225.1 | ἐμοὶ δ’ ἄελπτον πρᾶγμα προσπεσὸν τόδε |
| 225.2 | ψυχὴν διέφθαρκ’· οἴχομαι δὲ καὶ βίου |
| 225.3 | χάριν μεθεῖσα κατθανεῖν χρήιζω, φίλαι. |
| 225.4 | ἐν ὧι γὰρ ἦν μοι πάντα, γιγνώσκω καλῶς, |
| 225.5 | κάκιστος ἀνδρῶν ἐκβέβηχ’ οὑμὸς πόσις. |
| 230.1 | πάντων δ’ ὅς’ ἔστ’ ἔμψυχα καὶ γνώμην ἔχει γυναῖκές ἐσμεν ἀθλιώτατον φυτόν· |
| 230.2 | ἃς πρῶτα μὲν δεῖ χρημάτων ὑπερβολῆι |
| 230.3 | πόσιν πρίασθαι δεσπότην τε σώματος |
| 230.4 | λαβεῖν· κακοῦ γὰρ τοῦτ’ ἔτ’ ἄλγιον κακόν. |
| 235.1 | κἀν τῶιδ’ ἀγὼν μέγιστος, ἢ κακὸν λαβεῖν |
| 235.2 | ἢ χρηστόν· οὐ γὰρ εὐκλεεῖς ἀπαλλαγαὶ |
| 235.3 | γυναιξὶν οὐδ’ οἷόν τ’ ἀνήνασθαι πόσιν. |
| 235.4 | ἐς καινὰ δ’ ἤθη καὶ νόμους ἀφιγμένην |
| 235.5 | δεῖ μάντιν εἶναι, μὴ μαθοῦσαν οἴκοθεν, |
| 240.1 | οἵωι μάλιστα χρήσεται ξυνευνέτηι. |
| 240.2 | κἂν μὲν τάδ’ ἡμῖν ἐκπονουμέναισιν εὖ |
| 240.3 | πόσις ξυνοικῆι μὴ βίαι φέρων ζυγόν, |
| 240.4 | ζηλωτὸς αἰών· εἰ δὲ μή, θανεῖν χρεών. |
| 240.5 | ἀνὴρ δ’, ὅταν τοῖς ἔνδον ἄχθηται ξυνών, |
| 245.1 | ἔξω μολὼν ἔπαυσε καρδίαν ἄσης |
| 245.2 | [ἢ πρὸς φίλον τιν’ ἢ πρὸς ἥλικα τραπείς]· |
| 245.3 | ἡμῖν δ’ ἀνάγκη πρὸς μίαν ψυχὴν βλέπειν. |
| 245.4 | λέγουσι δ’ ἡμᾶς ὡς ἀκίνδυνον βίον |
| 245.5 | ζῶμεν κατ’ οἴκους, οἱ δὲ μάρνανται δορί, κακῶς φρονοῦντες· ὡς τρὶς ἂν παρ’ ἀσπίδα |
| 245.6 | στῆναι θέλοιμ’ ἂν μᾶλλον ἢ τεκεῖν ἅπαξ. |
| 245.7 | ἀλλ’ οὐ γὰρ αὑτὸς πρὸς σὲ κἄμ’ ἥκει λόγος· |
| 245.8 | σοὶ μὲν πόλις θ’ ἥδ’ ἐστὶ καὶ πατρὸς δόμοι βίου τ’ ὄνησις καὶ φίλων συνουσία, |
| 255.1 | ἐγὼ δ’ ἔρημος ἄπολις οὖς’ ὑβρίζομαι |
| 255.2 | πρὸς ἀνδρός, ἐκ γῆς βαρβάρου λεληισμένη, |
| 255.3 | οὐ μητέρ’, οὐκ ἀδελφόν, οὐχὶ συγγενῆ |
| 255.4 | μεθορμίσασθαι τῆσδ’ ἔχουσα συμφορᾶς. |
| 255.5 | τοσοῦτον οὖν σου τυγχάνειν βουλήσομαι, |
| 260.1 | ἤν μοι πόρος τις μηχανή τ’ ἐξευρεθῆι |
| 260.2 | πόσιν δίκην τῶνδ’ ἀντιτείσασθαι κακῶν |
| 260.3 | [τὸν δόντα τ’ αὐτῶι θυγατέρ’ ἥν τ’ ἐγήματο], |
| 260.4 | σιγᾶν. γυνὴ γὰρ τἄλλα μὲν φόβου πλέα |
| 260.5 | κακή τ’ ἐς ἀλκὴν καὶ σίδηρον εἰσορᾶν· |
| 265.1 | ὅταν δ’ ἐς εὐνὴν ἠδικημένη κυρῆι, |
| 265.2 | οὐκ ἔστιν ἄλλη φρὴν μιαιφονωτέρα. |
| 265.3 | Χο. δράσω τάδ’· ἐνδίκως γὰρ ἐκτείσηι πόσιν, |
| 265.4 | Μήδεια. πενθεῖν δ’ οὔ σε θαυμάζω τύχας. |
| 265.5 | ὁρῶ δὲ καὶ Κρέοντα, τῆσδ’ ἄνακτα γῆς, |
| 270.1 | στείχοντα, καινῶν ἄγγελον βουλευμάτων. |
| 270.2 | ΚΡΕΩΝ |
| 271.1 | σὲ τὴν σκυθρωπὸν καὶ πόσει θυμουμένην, |
| 271.2 | Μήδει’, ἀνεῖπον τῆσδε γῆς ἔξω περᾶν |
| 271.3 | φυγάδα, λαβοῦσαν δισσὰ σὺν σαυτῆι τέκνα, |
| 271.4 | καὶ μή τι μέλλειν· ὡς ἐγὼ βραβεὺς λόγου |
| 275.1 | τοῦδ’ εἰμί, κοὐκ ἄπειμι πρὸς δόμους πάλιν |
| 275.2 | πρὶν ἄν σε γαίας τερμόνων ἔξω βάλω. |
| 275.3 | Μη. αἰαῖ· πανώλης ἡ τάλαιν’ ἀπόλλυμαι· ἐχθροὶ γὰρ ἐξιᾶσι πάντα δὴ κάλων, |
| 275.4 | κοὐκ ἔστιν ἄτης εὐπρόσοιστος ἔκβασις. |
| 280.1 | ἐρήσομαι δὲ καὶ κακῶς πάσχους’ ὅμως· |
| 280.2 | τίνος μ’ ἕκατι γῆς ἀποστέλλεις, Κρέον; |
| 280.3 | Κρ. δέδοικά ς’, οὐδὲν δεῖ παραμπίσχειν λόγους, |
| 280.4 | μή μοί τι δράσηις παῖδ’ ἀνήκεστον κακόν. |
| 280.5 | συμβάλλεται δὲ πολλὰ τοῦδε δείγματα· |
| 285.1 | σοφὴ πέφυκας καὶ κακῶν πολλῶν ἴδρις, |
| 285.2 | λυπῆι δὲ λέκτρων ἀνδρὸς ἐστερημένη. |
| 285.3 | κλύω δ’ ἀπειλεῖν ς’, ὡς ἀπαγγέλλουσί μοι, |
| 285.4 | τὸν δόντα καὶ γήμαντα καὶ γαμουμένην |
| 285.5 | δράσειν τι. ταῦτ’ οὖν πρὶν παθεῖν φυλάξομαι. |
| 290.1 | κρεῖσσον δέ μοι νῦν πρὸς ς’ ἀπεχθέσθαι, γύναι, |
| 290.2 | ἢ μαλθακισθένθ’ ὕστερον μεταστένειν. |
| 290.3 | Μη. φεῦ φεῦ. |
| 292.1 | οὐ νῦν με πρῶτον ἀλλὰ πολλάκις, Κρέον, |
| 292.2 | ἔβλαψε δόξα μεγάλα τ’ εἴργασται κακά. |
| 292.3 | χρὴ δ’ οὔποθ’ ὅστις ἀρτίφρων πέφυκ’ ἀνὴρ |
| 295.1 | παῖδας περισσῶς ἐκδιδάσκεσθαι σοφούς· |
| 295.2 | χωρὶς γὰρ ἄλλης ἧς ἔχουσιν ἀργίας |
| 295.3 | φθόνον πρὸς ἀστῶν ἀλφάνουσι δυσμενῆ. σκαιοῖσι μὲν γὰρ καινὰ προσφέρων σοφὰ |
| 295.4 | δόξεις ἀχρεῖος κοὐ σοφὸς πεφυκέναι· τῶν δ’ αὖ δοκούντων εἰδέναι τι ποικίλον |
| 295.5 | κρείσσων νομισθεὶς ἐν πόλει λυπρὸς φανῆι. |
| 295.6 | ἐγὼ δὲ καὐτὴ τῆσδε κοινωνῶ τύχης· |
| 295.7 | σοφὴ γὰρ οὖσα, τοῖς μέν εἰμ’ ἐπίφθονος, |
| 295.8 | [τοῖς δ’ ἡσυχαία, τοῖς δὲ θατέρου τρόπου,] |
| 305.1 | τοῖς δ’ αὖ προσάντης· εἰμὶ δ’ οὐκ ἄγαν σοφή. |
| 305.2 | σὺ δ’ οὖν φοβῆι με· μὴ τί πλημμελὲς πάθηις; |
| 305.3 | οὐχ ὧδ’ ἔχει μοι, μὴ τρέσηις ἡμᾶς, Κρέον, |
| 305.4 | ὥστ’ ἐς τυράννους ἄνδρας ἐξαμαρτάνειν. |
| 305.5 | σὺ γὰρ τί μ’ ἠδίκηκας; ἐξέδου κόρην |
| 310.1 | ὅτωι σε θυμὸς ἦγεν. ἀλλ’ ἐμὸν πόσιν |
| 310.2 | μισῶ· σὺ δ’, οἶμαι, σωφρονῶν ἔδρας τάδε. |
| 310.3 | καὶ νῦν τὸ μὲν σὸν οὐ φθονῶ καλῶς ἔχειν· |
| 310.4 | νυμφεύετ’, εὖ πράσσοιτε· τήνδε δὲ χθόνα |
| 310.5 | ἐᾶτέ μ’ οἰκεῖν. καὶ γὰρ ἠδικημένοι |
| 315.1 | σιγησόμεσθα, κρεισσόνων νικώμενοι. |
| 315.2 | Κρ. λέγεις ἀκοῦσαι μαλθάκ’, ἀλλ’ ἔσω φρενῶν |
| 315.3 | ὀρρωδία μοι μή τι βουλεύηις κακόν. |
| 315.4 | τοσῶιδε δ’ ἧσσον ἢ πάρος πέποιθά σοι· |
| 315.5 | γυνὴ γὰρ ὀξύθυμος, ὡς δ’ αὔτως ἀνήρ, |
| 320.1 | ῥάιων φυλάσσειν ἢ σιωπηλὸς σοφή. |
| 320.2 | ἀλλ’ ἔξιθ’ ὡς τάχιστα, μὴ λόγους λέγε· |
| 320.3 | ὡς ταῦτ’ ἄραρε κοὐκ ἔχεις τέχνην ὅπως |
| 320.4 | μενεῖς παρ’ ἡμῖν οὖσα δυσμενὴς ἐμοί. |
| 320.5 | Μη. μή, πρός σε γονάτων τῆς τε νεογάμου κόρης. |
| 325.1 | Κρ. λόγους ἀναλοῖς· οὐ γὰρ ἂν πείσαις ποτέ. |
| 325.2 | Μη. ἀλλ’ ἐξελᾶις με κοὐδὲν αἰδέσηι λιτάς; |
| 325.3 | Κρ. φιλῶ γὰρ οὐ σὲ μᾶλλον ἢ δόμους ἐμούς. |
| 325.4 | Μη. ὦ πατρίς, ὥς σου κάρτα νῦν μνείαν ἔχω. |
| 325.5 | Κρ. πλὴν γὰρ τέκνων ἔμοιγε φίλτατον πολύ. |
| 330.1 | Μη. φεῦ φεῦ, βροτοῖς ἔρωτες ὡς κακὸν μέγα. |
| 330.2 | Κρ. ὅπως ἄν, οἶμαι, καὶ παραστῶσιν τύχαι. |
| 330.3 | Μη. Ζεῦ, μὴ λάθοι σε τῶνδ’ ὃς αἴτιος κακῶν. |
| 330.4 | Κρ. ἕρπ’, ὦ ματαία, καί μ’ ἀπάλλαξον πόνων. |
| 330.5 | Μη. †πονοῦμεν ἡμεῖς κοὐ πόνων κεχρήμεθα.† |
| 335.1 | Κρ. τάχ’ ἐξ ὀπαδῶν χειρὸς ὠσθήσηι βίαι. |
| 335.2 | Μη. μὴ δῆτα τοῦτό γ’, ἀλλά ς’ ἄντομαι, Κρέον. |
| 335.3 | Κρ. ὄχλον παρέξεις, ὡς ἔοικας, ὦ γύναι. |
| 335.4 | Μη. φευξούμεθ’· οὐ τοῦθ’ ἱκέτευσά σου τυχεῖν. |
| 335.5 | Κρ. τί δ’ αὖ βιάζηι κοὐκ ἀπαλλάσσηι χερός; |
| 340.1 | Μη. μίαν με μεῖναι τήνδ’ ἔασον ἡμέραν |
| 340.2 | καὶ ξυμπερᾶναι φροντίδ’ ἧι φευξούμεθα |
| 340.3 | παισίν τ’ ἀφορμὴν τοῖς ἐμοῖς, ἐπεὶ πατὴρ |
| 340.4 | οὐδὲν προτιμᾶι μηχανήσασθαι τέκνοις. οἴκτιρε δ’ αὐτούς· καὶ σύ τοι παίδων πατὴρ |
| 345.1 | πέφυκας· εἰκὸς δέ σφιν εὔνοιάν ς’ ἔχειν. |
| 345.2 | τοὐμοῦ γὰρ οὔ μοι φροντίς, εἰ φευξούμεθα, |
| 345.3 | κείνους δὲ κλαίω συμφορᾶι κεχρημένους. |
| 345.4 | Κρ. ἥκιστα τοὐμὸν λῆμ’ ἔφυ τυραννικόν, |
| 345.5 | αἰδούμενος δὲ πολλὰ δὴ διέφθορα· καὶ νῦν ὁρῶ μὲν ἐξαμαρτάνων, γύναι, |
| 345.6 | ὅμως δὲ τεύξηι τοῦδε. προυννέπω δέ σοι, |
| 345.7 | εἴ ς’ ἡ ’πιοῦσα λαμπὰς ὄψεται θεοῦ |
| 345.8 | καὶ παῖδας ἐντὸς τῆσδε τερμόνων χθονός, |
| 345.9 | θανῆι· λέλεκται μῦθος ἀψευδὴς ὅδε. |
| 355.1 | [νῦν δ’, εἰ μένειν δεῖ, μίμν’ ἐφ’ ἡμέραν μίαν· |
| 355.2 | οὐ γάρ τι δράσεις δεινὸν ὧν φόβος μ’ ἔχει.] |
| 358 | Χο. φεῦ φεῦ, μελέα τῶν σῶν ἀχέων, |
| 357 | δύστηνε γύναι, |
| 359 | ποῖ ποτε τρέψηι; τίνα πρὸς ξενίαν |
| 360.1 | ἢ δόμον ἢ χθόνα σωτῆρα κακῶν |
| 360.2 | [ἐξευρήσεις]; |
| 360.3 | ὡς εἰς ἄπορόν σε κλύδωνα θεός, |
| 360.4 | Μήδεια, κακῶν ἐπόρευσεν. |
| 360.5 | Μη. κακῶς πέπρακται πανταχῆι· τίς ἀντερεῖ; |
| 365.1 | ἀλλ’ οὔτι ταύτηι ταῦτα, μὴ δοκεῖτέ πω. |
| 365.2 | ἔτ’ εἴς’ ἀγῶνες τοῖς νεωστὶ νυμφίοις καὶ τοῖσι κηδεύσασιν οὐ σμικροὶ πόνοι. |
| 365.3 | δοκεῖς γὰρ ἄν με τόνδε θωπεῦσαί ποτε |
| 365.4 | εἰ μή τι κερδαίνουσαν ἢ τεχνωμένην; |
| 370.1 | οὐδ’ ἂν προσεῖπον οὐδ’ ἂν ἡψάμην χεροῖν. |
| 370.2 | ὁ δ’ ἐς τοσοῦτον μωρίας ἀφίκετο |
| 370.3 | ὥστ’, ἐξὸν αὐτῶι τἄμ’ ἑλεῖν βουλεύματα |
| 370.4 | γῆς ἐκβαλόντι, τήνδ’ ἐφῆκεν ἡμέραν |
| 370.5 | μεῖναί μ’, ἐν ἧι τρεῖς τῶν ἐμῶν ἐχθρῶν νεκροὺς |
| 375.1 | θήσω, πατέρα τε καὶ κόρην πόσιν τ’ ἐμόν. |
| 375.2 | πολλὰς δ’ ἔχουσα θανασίμους αὐτοῖς ὁδούς, |
| 375.3 | οὐκ οἶδ’ ὁποίαι πρῶτον ἐγχειρῶ, φίλαι· |
| 375.4 | πότερον ὑφάψω δῶμα νυμφικὸν πυρί, |
| 375.5 | ἢ θηκτὸν ὤσω φάσγανον δι’ ἥπατος, |
| 380.1 | σιγῆι δόμους ἐσβᾶς’ ἵν’ ἔστρωται λέχος. |
| 380.2 | ἀλλ’ ἕν τί μοι πρόσαντες· εἰ ληφθήσομαι |
| 380.3 | δόμους ὑπερβαίνουσα καὶ τεχνωμένη, |
| 380.4 | θανοῦσα θήσω τοῖς ἐμοῖς ἐχθροῖς γέλων. |
| 380.5 | κράτιστα τὴν εὐθεῖαν, ἧι πεφύκαμεν |
| 385.1 | σοφοὶ μάλιστα, φαρμάκοις αὐτοὺς ἑλεῖν. |
| 385.2 | εἶἑν· |
| 386.1 | καὶ δὴ τεθνᾶσι· τίς με δέξεται πόλις; |
| 386.2 | τίς γῆν ἄσυλον καὶ δόμους ἐχεγγύους |
| 386.3 | ξένος παρασχὼν ῥύσεται τοὐμὸν δέμας; |
| 386.4 | οὐκ ἔστι. μείνας’ οὖν ἔτι σμικρὸν χρόνον, |
| 390.1 | ἢν μέν τις ἡμῖν πύργος ἀσφαλὴς φανῆι, |
| 390.2 | δόλωι μέτειμι τόνδε καὶ σιγῆι φόνον· |
| 390.3 | ἢ δ’ ἐξελαύνηι ξυμφορά μ’ ἀμήχανος, αὐτὴ ξίφος λαβοῦσα, κεἰ μέλλω θανεῖν, |
| 390.4 | κτενῶ σφε, τόλμης δ’ εἶμι πρὸς τὸ καρτερόν. |
| 395.1 | οὐ γὰρ μὰ τὴν δέσποιναν ἣν ἐγὼ σέβω |
| 395.2 | μάλιστα πάντων καὶ ξυνεργὸν εἱλόμην, |
| 395.3 | Ἑκάτην, μυχοῖς ναίουσαν ἑστίας ἐμῆς, |
| 395.4 | χαίρων τις αὐτῶν τοὐμὸν ἀλγυνεῖ κέαρ. |
| 395.5 | πικροὺς δ’ ἐγώ σφιν καὶ λυγροὺς θήσω γάμους, πικρὸν δὲ κῆδος καὶ φυγὰς ἐμὰς χθονός. |
| 395.6 | ἀλλ’ εἶα φείδου μηδὲν ὧν ἐπίστασαι, |
| 395.7 | Μήδεια, βουλεύουσα καὶ τεχνωμένη· |
| 395.8 | ἕρπ’ ἐς τὸ δεινόν· νῦν ἀγὼν εὐψυχίας. |
| 395.9 | ὁρᾶις ἃ πάσχεις; οὐ γέλωτα δεῖ ς’ ὀφλεῖν |
| 405.1 | τοῖς Σισυφείοις τοῖσδ’ Ἰάσονος γάμοις, |
| 405.2 | γεγῶσαν ἐσθλοῦ πατρὸς Ἡλίου τ’ ἄπο. |
| 405.3 | ἐπίστασαι δέ· πρὸς δὲ καὶ πεφύκαμεν |
| 405.4 | γυναῖκες, ἐς μὲν ἔσθλ’ ἀμηχανώταται, |
| 405.5 | κακῶν δὲ πάντων τέκτονες σοφώταται. |
| 410.1 | Χο. ἄνω ποταμῶν ἱερῶν χωροῦσι παγαί, |
| 410.2 | καὶ δίκα καὶ πάντα πάλιν στρέφεται· |
| 410.3 | ἀνδράσι μὲν δόλιαι βουλαί, θεῶν δ’ |
| 410.4 | οὐκέτι πίστις ἄραρεν. |
| 415-416 | τὰν δ’ ἐμὰν εὔκλειαν ἔχειν βιοτὰν στρέψουσι |
| 416.1 | φᾶμαι· |
| 416.2 | ἔρχεται τιμὰ γυναικείωι γένει· |
| 420.1 | οὐκέτι δυσκέλαδος φάμα γυναῖκας ἕξει. |
| 420.2 | μοῦσαι δὲ παλαιγενέων λήξους’ ἀοιδῶν |
| 423.1 | τὰν ἐμὰν ὑμνεῦσαι ἀπιστοσύναν. |
| 423.2 | οὐ γὰρ ἐν ἁμετέραι γνώμαι λύρας |
| 425 | ὤπασε θέσπιν ἀοιδὰν |
| 427.1 | Φοῖβος ἁγήτωρ μελέων· ἐπεὶ ἀντάχης’ ἂν ὕμνον |
| 427.2 | ἀρσένων γένναι. μακρὸς δ’ αἰὼν ἔχει |
| 430 | πολλὰ μὲν ἁμετέραν ἀνδρῶν τε μοῖραν εἰπεῖν. |
| 432.1 | σὺ δ’ ἐκ μὲν οἴκων πατρίων ἔπλευσας |
| 432.2 | μαινομέναι κραδίαι, διδύμους ὁρίσασα πόντου |
| 435 | πέτρας· ἐπὶ δὲ ξέναι |
| 435.1 | ναίεις χθονί, τᾶς ἀνάν‐ |
| 435.2 | δρου κοίτας ὀλέσασα λέκ‐ |
| 435.3 | τρον, τάλαινα, φυγὰς δὲ χώ‐ |
| 435.4 | ρας ἄτιμος ἐλαύνηι. |
| 435.5 | βέβακε δ’ ὅρκων χάρις, οὐδ’ ἔτ’ αἰδὼς |
| 440.1 | Ἑλλάδι τᾶι μεγάλαι μένει, αἰθερία δ’ ἀνέπτα. |
| 440.2 | σοὶ δ’ οὔτε πατρὸς δόμοι, |
| 440.3 | δύστανε, μεθορμίσα‐ σθαι μόχθων πάρα, σῶν τε λέκ‐ |
| 440.4 | τρων ἄλλα βασίλεια κρείσ‐ |
| 445.1 | σων δόμοισιν ἐπέστα. |
| 445.2 | ΙΑΣΩΝ |
| 446.1 | οὐ νῦν κατεῖδον πρῶτον ἀλλὰ πολλάκις |
| 446.2 | τραχεῖαν ὀργὴν ὡς ἀμήχανον κακόν. |
| 446.3 | σοὶ γὰρ παρὸν γῆν τήνδε καὶ δόμους ἔχειν |
| 446.4 | κούφως φερούσηι κρεισσόνων βουλεύματα, λόγων ματαίων οὕνεκ’ ἐκπεσῆι χθονός. |
| 446.5 | κἀμοὶ μὲν οὐδὲν πρᾶγμα· μὴ παύσηι ποτὲ |
| 446.6 | λέγους’ Ἰάσον’ ὡς κάκιστός ἐστ’ ἀνήρ. |
| 446.7 | ἃ δ’ ἐς τυράννους ἐστί σοι λελεγμένα, |
| 446.8 | πᾶν κέρδος ἡγοῦ ζημιουμένη φυγῆι. |
| 455.1 | κἀγὼ μὲν αἰεὶ βασιλέων θυμουμένων |
| 455.2 | ὀργὰς ἀφήιρουν καί ς’ ἐβουλόμην μένειν· |
| 455.3 | σὺ δ’ οὐκ ἀνίεις μωρίας, λέγους’ ἀεὶ |
| 455.4 | κακῶς τυράννους· τοιγὰρ ἐκπεσῆι χθονός. |
| 455.5 | ὅμως δὲ κἀκ τῶνδ’ οὐκ ἀπειρηκὼς φίλοις |
| 460.1 | ἥκω, τὸ σὸν δὲ προσκοπούμενος, γύναι, |
| 460.2 | ὡς μήτ’ ἀχρήμων σὺν τέκνοισιν ἐκπέσηις |
| 460.3 | μήτ’ ἐνδεής του· πόλλ’ ἐφέλκεται φυγὴ |
| 460.4 | κακὰ ξὺν αὑτῆι. καὶ γὰρ εἰ σύ με στυγεῖς, |
| 460.5 | οὐκ ἂν δυναίμην σοὶ κακῶς φρονεῖν ποτε. |
| 465.1 | Μη. ὦ παγκάκιστε, τοῦτο γάρ ς’ εἰπεῖν ἔχω |
| 465.2 | γλώσσηι μέγιστον εἰς ἀνανδρίαν κακόν· |
| 465.3 | ἦλθες πρὸς ἡμᾶς, ἦλθες ἔχθιστος γεγώς [θεοῖς τε κἀμοὶ παντί τ’ ἀνθρώπων γένει]; |
| 465.4 | οὔτοι θράσος τόδ’ ἐστὶν οὐδ’ εὐτολμία, |
| 470.1 | φίλους κακῶς δράσαντ’ ἐναντίον βλέπειν, |
| 470.2 | ἀλλ’ ἡ μεγίστη τῶν ἐν ἀνθρώποις νόσων |
| 470.3 | πασῶν, ἀναίδει’. εὖ δ’ ἐποίησας μολών· |
| 470.4 | ἐγώ τε γὰρ λέξασα κουφισθήσομαι |
| 470.5 | ψυχὴν κακῶς σὲ καὶ σὺ λυπήσηι κλύων. |
| 475.1 | ἐκ τῶν δὲ πρώτων πρῶτον ἄρξομαι λέγειν· |
| 475.2 | ἔσωσά ς’, ὡς ἴσασιν Ἑλλήνων ὅσοι |
| 475.3 | ταὐτὸν συνεισέβησαν Ἀργῶιον σκάφος, |
| 475.4 | πεμφθέντα ταύρων πυρπνόων ἐπιστάτην |
| 475.5 | ζεύγλαισι καὶ σπεροῦντα θανάσιμον γύην· |
| 480.1 | δράκοντά θ’, ὃς πάγχρυσον ἀμπέχων δέρος |
| 480.2 | σπείραις ἔσωιζε πολυπλόκοις ἄυπνος ὤν, |
| 480.3 | κτείνας’ ἀνέσχον σοι φάος σωτήριον. |
| 480.4 | αὐτὴ δὲ πατέρα καὶ δόμους προδοῦς’ ἐμοὺς |
| 480.5 | τὴν Πηλιῶτιν εἰς Ἰωλκὸν ἱκόμην |
| 485.1 | σὺν σοί, πρόθυμος μᾶλλον ἢ σοφωτέρα· |
| 485.2 | Πελίαν τ’ ἀπέκτειν’, ὥσπερ ἄλγιστον θανεῖν, |
| 485.3 | παίδων ὕπ’ αὐτοῦ, πάντα τ’ ἐξεῖλον δόμον. |
| 485.4 | καὶ ταῦθ’ ὑφ’ ἡμῶν, ὦ κάκιστ’ ἀνδρῶν, παθὼν |
| 485.5 | προύδωκας ἡμᾶς, καινὰ δ’ ἐκτήσω λέχη, |
| 490.1 | παίδων γεγώτων· εἰ γὰρ ἦσθ’ ἄπαις ἔτι, |
| 490.2 | συγγνώστ’ ἂν ἦν σοι τοῦδ’ ἐρασθῆναι λέχους. |
| 490.3 | ὅρκων δὲ φρούδη πίστις, οὐδ’ ἔχω μαθεῖν εἰ θεοὺς νομίζεις τοὺς τότ’ οὐκ ἄρχειν ἔτι |
| 490.4 | ἢ καινὰ κεῖσθαι θέσμι’ ἀνθρώποις τὰ νῦν, |
| 495.1 | ἐπεὶ σύνοισθά γ’ εἰς ἔμ’ οὐκ εὔορκος ὤν. |
| 495.2 | φεῦ δεξιὰ χείρ, ἧς σὺ πόλλ’ ἐλαμβάνου, |
| 495.3 | καὶ τῶνδε γονάτων, ὡς μάτην κεχρώισμεθα |
| 495.4 | κακοῦ πρὸς ἀνδρός, ἐλπίδων δ’ ἡμάρτομεν. |
| 495.5 | ἄγ’, ὡς φίλωι γὰρ ὄντι σοι κοινώσομαι (δοκοῦσα μὲν τί πρός γε σοῦ πράξειν καλῶς; |
| 495.6 | ὅμως δ’, ἐρωτηθεὶς γὰρ αἰσχίων φανῆι)· |
| 495.7 | νῦν ποῖ τράπωμαι; πότερα πρὸς πατρὸς δόμους, |
| 495.8 | οὓς σοὶ προδοῦσα καὶ πάτραν ἀφικόμην; |
| 495.9 | ἢ πρὸς ταλαίνας Πελιάδας; καλῶς γ’ ἂν οὖν |
| 505.1 | δέξαιντό μ’ οἴκοις ὦν πατέρα κατέκτανον. |
| 505.2 | ἔχει γὰρ οὕτω· τοῖς μὲν οἴκοθεν φίλοις |
| 505.3 | ἐχθρὰ καθέστηχ’, οὓς δέ μ’ οὐκ ἐχρῆν κακῶς |
| 505.4 | δρᾶν, σοὶ χάριν φέρουσα πολεμίους ἔχω. |
| 505.5 | τοιγάρ με πολλαῖς μακαρίαν Ἑλληνίδων |
| 510.1 | ἔθηκας ἀντὶ τῶνδε· θαυμαστὸν δέ σε |
| 510.2 | ἔχω πόσιν καὶ πιστὸν ἡ τάλαιν’ ἐγώ, |
| 510.3 | εἰ φεύξομαί γε γαῖαν ἐκβεβλημένη, |
| 510.4 | φίλων ἔρημος, σὺν τέκνοις μόνη μόνοις· |
| 510.5 | καλόν γ’ ὄνειδος τῶι νεωστὶ νυμφίωι, |
| 515.1 | πτωχοὺς ἀλᾶσθαι παῖδας ἥ τ’ ἔσωσά σε. |
| 515.2 | ὦ Ζεῦ, τί δὴ χρυσοῦ μὲν ὃς κίβδηλος ἦι |
| 515.3 | τεκμήρι’ ἀνθρώποισιν ὤπασας σαφῆ, |
| 515.4 | ἀνδρῶν δ’ ὅτωι χρὴ τὸν κακὸν διειδέναι |
| 515.5 | οὐδεὶς χαρακτὴρ ἐμπέφυκε σώματι; |
| 520.1 | Χο. δεινή τις ὀργὴ καὶ δυσίατος πέλει, |
| 520.2 | ὅταν φίλοι φίλοισι συμβάλως’ ἔριν. |
| 520.3 | Ια. δεῖ μ’, ὡς ἔοικε, μὴ κακὸν φῦναι λέγειν, |
| 520.4 | ἀλλ’ ὥστε ναὸς κεδνὸν οἰακοστρόφον |
| 520.5 | ἄκροισι λαίφους κρασπέδοις ὑπεκδραμεῖν |
| 525.1 | τὴν σὴν στόμαργον, ὦ γύναι, γλωσσαλγίαν. |
| 525.2 | ἐγὼ δ’, ἐπειδὴ καὶ λίαν πυργοῖς χάριν, |
| 525.3 | Κύπριν νομίζω τῆς ἐμῆς ναυκληρίας |
| 525.4 | σώτειραν εἶναι θεῶν τε κἀνθρώπων μόνην. |
| 525.5 | σοὶ δ’ ἔστι μὲν νοῦς λεπτός· ἀλλ’ ἐπίφθονος |
| 530.1 | λόγος διελθεῖν ὡς Ἔρως ς’ ἠνάγκασεν. |
| 530.2 | τόξοις ἀφύκτοις τοὐμὸν ἐκσῶσαι δέμας. |
| 530.3 | ἀλλ’ οὐκ ἀκριβῶς αὐτὸ θήσομαι λίαν· |
| 530.4 | ὅπηι γὰρ οὖν ὤνησας οὐ κακῶς ἔχει. |
| 530.5 | μείζω γε μέντοι τῆς ἐμῆς σωτηρίας |
| 535.1 | εἴληφας ἢ δέδωκας, ὡς ἐγὼ φράσω. |
| 535.2 | πρῶτον μὲν Ἑλλάδ’ ἀντὶ βαρβάρου χθονὸς |
| 535.3 | γαῖαν κατοικεῖς καὶ δίκην ἐπίστασαι |
| 535.4 | νόμοις τε χρῆσθαι μὴ πρὸς ἰσχύος χάριν· |
| 535.5 | πάντες δέ ς’ ἤισθοντ’ οὖσαν Ἕλληνες σοφὴν |
| 540.1 | καὶ δόξαν ἔσχες· εἰ δὲ γῆς ἐπ’ ἐσχάτοις |
| 540.2 | ὅροισιν ὤικεις, οὐκ ἂν ἦν λόγος σέθεν. εἴη δ’ ἔμοιγε μήτε χρυσὸς ἐν δόμοις |
| 540.3 | μήτ’ Ὀρφέως κάλλιον ὑμνῆσαι μέλος, |
| 540.4 | εἰ μὴ ’πίσημος ἡ τύχη γένοιτό μοι. |
| 545.1 | τοσαῦτα μέν σοι τῶν ἐμῶν πόνων πέρι |
| 545.2 | ἔλεξ’· ἅμιλλαν γὰρ σὺ προύθηκας λόγων. |
| 545.3 | ἃ δ’ ἐς γάμους μοι βασιλικοὺς ὠνείδισας, |
| 545.4 | ἐν τῶιδε δείξω πρῶτα μὲν σοφὸς γεγώς, |
| 545.5 | ἔπειτα σώφρων, εἶτά σοι μέγας φίλος καὶ παισὶ τοῖς ἐμοῖσιν· ἀλλ’ ἔχ’ ἥσυχος. |
| 545.6 | ἐπεὶ μετέστην δεῦρ’ Ἰωλκίας χθονὸς |
| 545.7 | πολλὰς ἐφέλκων συμφορὰς ἀμηχάνους, |
| 545.8 | τί τοῦδ’ ἂν εὕρημ’ ηὗρον εὐτυχέστερον |
| 545.9 | ἢ παῖδα γῆμαι βασιλέως φυγὰς γεγώς; |
| 555.1 | οὐχ, ἧι σὺ κνίζηι, σὸν μὲν ἐχθαίρων λέχος |
| 555.2 | καινῆς δὲ νύμφης ἱμέρωι πεπληγμένος |
| 555.3 | οὐδ’ εἰς ἅμιλλαν πολύτεκνον σπουδὴν ἔχων· |
| 555.4 | ἅλις γὰρ οἱ γεγῶτες οὐδὲ μέμφομαι· |
| 555.5 | ἀλλ’ ὡς, τὸ μὲν μέγιστον, οἰκοῖμεν καλῶς |
| 560.1 | καὶ μὴ σπανιζοίμεσθα, γιγνώσκων ὅτι |
| 560.2 | πένητα φεύγει πᾶς τις ἐκποδὼν φίλον, |
| 560.3 | παῖδας δὲ θρέψαιμ’ ἀξίως δόμων ἐμῶν |
| 560.4 | σπείρας τ’ ἀδελφοὺς τοῖσιν ἐκ σέθεν τέκνοις |
| 560.5 | ἐς ταὐτὸ θείην καὶ ξυναρτήσας γένος |
| 565.1 | εὐδαιμονοίην· σοί τε γὰρ παίδων τί δεῖ; ἐμοί τε λύει τοῖσι μέλλουσιν τέκνοις |
| 565.2 | τὰ ζῶντ’ ὀνῆσαι. μῶν βεβούλευμαι κακῶς; |
| 565.3 | οὐδ’ ἂν σὺ φαίης, εἴ σε μὴ κνίζοι λέχος. |
| 565.4 | ἀλλ’ ἐς τοσοῦτον ἥκεθ’ ὥστ’ ὀρθουμένης |
| 570.1 | εὐνῆς γυναῖκες πάντ’ ἔχειν νομίζετε, |
| 570.2 | ἢν δ’ αὖ γένηται ξυμφορά τις ἐς λέχος, |
| 570.3 | τὰ λῶιστα καὶ κάλλιστα πολεμιώτατα |
| 570.4 | τίθεσθε. χρῆν γὰρ ἄλλοθέν ποθεν βροτοὺς |
| 570.5 | παῖδας τεκνοῦσθαι, θῆλυ δ’ οὐκ εἶναι γένος· |
| 575.1 | χοὔτως ἂν οὐκ ἦν οὐδὲν ἀνθρώποις κακόν. |
| 575.2 | Χο. Ἰᾶσον, εὖ μὲν τούσδ’ ἐκόσμησας λόγους· |
| 575.3 | ὅμως δ’ ἔμοιγε, κεἰ παρὰ γνώμην ἐρῶ, |
| 575.4 | δοκεῖ προδοὺς σὴν ἄλοχον οὐ δίκαια δρᾶν. |
| 575.5 | Μη. ἦ πολλὰ πολλοῖς εἰμι διάφορος βροτῶν. |
| 580.1 | ἐμοὶ γὰρ ὅστις ἄδικος ὢν σοφὸς λέγειν |
| 580.2 | πέφυκε, πλείστην ζημίαν ὀφλισκάνει· |
| 580.3 | γλώσσηι γὰρ αὐχῶν τἄδικ’ εὖ περιστελεῖν |
| 580.4 | τολμᾶι πανουργεῖν· ἔστι δ’ οὐκ ἄγαν σοφός. |
| 580.5 | ὡς καὶ σύ· μή νυν εἰς ἔμ’ εὐσχήμων γένηι |
| 585.1 | λέγειν τε δεινός· ἓν γὰρ ἐκτενεῖ ς’ ἔπος. |
| 585.2 | χρῆν ς’, εἴπερ ἦσθα μὴ κακός, πείσαντά με |
| 585.3 | γαμεῖν γάμον τόνδ’, ἀλλὰ μὴ σιγῆι φίλων. |
| 585.4 | Ια. καλῶς γ’ ἄν, οἶμαι, τῶιδ’ ὑπηρέτεις λόγωι, εἴ σοι γάμον κατεῖπον, ἥτις οὐδὲ νῦν |
| 590.1 | τολμᾶις μεθεῖναι καρδίας μέγαν χόλον. |
| 590.2 | Μη. οὐ τοῦτό ς’ εἶχεν, ἀλλὰ βάρβαρον λέχος |
| 590.3 | πρὸς γῆρας οὐκ εὔδοξον ἐξέβαινέ σοι. |
| 590.4 | Ια. εὖ νυν τόδ’ ἴσθι, μὴ γυναικὸς οὕνεκα |
| 590.5 | γῆμαί με λέκτρα βασιλέων ἃ νῦν ἔχω, |
| 595.1 | ἀλλ’, ὥσπερ εἶπον καὶ πάρος, σῶσαι θέλων |
| 595.2 | σέ, καὶ τέκνοισι τοῖς ἐμοῖς ὁμοσπόρους |
| 595.3 | φῦσαι τυράννους παῖδας, ἔρυμα δώμασιν. |
| 595.4 | Μη. μή μοι γένοιτο λυπρὸς εὐδαίμων βίος |
| 595.5 | μηδ’ ὄλβος ὅστις τὴν ἐμὴν κνίζοι φρένα. Ια. οἶσθ’ ὡς μέτευξαι καὶ σοφωτέρα φανῆι· |
| 595.6 | τὰ χρηστὰ μή σοι λυπρὰ φαίνεσθαί ποτε, |
| 595.7 | μηδ’ εὐτυχοῦσα δυστυχὴς εἶναι δοκεῖν. |
| 595.8 | Μη. ὕβριζ’, ἐπειδὴ σοὶ μὲν ἔστ’ ἀποστροφή, |
| 595.9 | ἐγὼ δ’ ἔρημος τήνδε φευξοῦμαι χθόνα. |
| 605.1 | Ια. αὐτὴ τάδ’ εἵλου· μηδέν’ ἄλλον αἰτιῶ. |
| 605.2 | Μη. τί δρῶσα; μῶν γαμοῦσα καὶ προδοῦσά σε; |
| 605.3 | Ια. ἀρὰς τυράννοις ἀνοσίους ἀρωμένη. |
| 605.4 | Μη. καὶ σοῖς ἀραία γ’ οὖσα τυγχάνω δόμοις. |
| 605.5 | Ια. ὡς οὐ κρινοῦμαι τῶνδέ σοι τὰ πλείονα. |
| 610.1 | ἀλλ’, εἴ τι βούληι παισὶν ἢ σαυτῆι φυγῆς |
| 610.2 | προσωφέλημα χρημάτων ἐμῶν λαβεῖν, |
| 610.3 | λέγ’· ὡς ἕτοιμος ἀφθόνωι δοῦναι χερὶ |
| 610.4 | ξένοις τε πέμπειν σύμβολ’, οἳ δράσουσί ς’ εὖ. |
| 610.5 | καὶ ταῦτα μὴ θέλουσα μωρανεῖς, γύναι· |
| 615.1 | λήξασα δ’ ὀργῆς κερδανεῖς ἀμείνονα. |
| 615.2 | Μη. οὔτ’ ἂν ξένοισι τοῖσι σοῖς χρησαίμεθ’ ἂν |
| 615.3 | οὔτ’ ἄν τι δεξαίμεσθα, μηδ’ ἡμῖν δίδου· |
| 615.4 | κακοῦ γὰρ ἀνδρὸς δῶρ’ ὄνησιν οὐκ ἔχει. |
| 615.5 | Ια. ἀλλ’ οὖν ἐγὼ μὲν δαίμονας μαρτύρομαι |
| 620.1 | ὡς πάνθ’ ὑπουργεῖν σοί τε καὶ τέκνοις θέλω· |
| 620.2 | σοὶ δ’ οὐκ ἀρέσκει τἀγάθ’, ἀλλ’ αὐθαδίαι |
| 620.3 | φίλους ἀπωθῆι· τοιγὰρ ἀλγυνῆι πλέον. |
| 620.4 | Μη. χώρει· πόθωι γὰρ τῆς νεοδμήτου κόρης |
| 620.5 | αἱρῆι χρονίζων δωμάτων ἐξώπιος. |
| 625.1 | νύμφευ’· ἴσως γάρ, σὺν θεῶι δ’ εἰρήσεται, |
| 625.2 | γαμεῖς τοιοῦτον ὥστε θρηνεῖσθαι γάμον. |
| 625.3 | Χο. ἔρωτες ὑπὲρ μὲν ἄγαν ἐλθόντες οὐκ εὐδοξίαν |
| 625.4 | οὐδ’ ἀρετὰν παρέδωκαν ἀνδράσιν· εἰ δ’ ἅλις |
| 630 | ἔλθοι |
| 632 | Κύπρις, οὐκ ἄλλα θεὸς εὔχαρις οὕτω. |
| 633-634 | μήποτ’, ὦ δέσποιν’, ἐπ’ ἐμοὶ χρυσέων τόξων ἀφείης |
| 635.1 | ἱμέρωι χρίσας’ ἄφυκτον οἰστόν. |
| 635.2 | στέργοι δέ με σωφροσύνα, δώρημα κάλλιστον |
| 635.3 | θεῶν· |
| 635.4 | μηδέ ποτ’ ἀμφιλόγους ὀργὰς ἀκόρεστά τε νείκη |
| 640 | θυμὸν ἐκπλήξας’ ἑτέροις ἐπὶ λέκτροις |
| 642-643 | προσβάλοι δεινὰ Κύπρις, ἀπτολέμους δ’ εὐνὰς σεβίζους’ |
| 644 | ὀξύφρων κρίνοι λέχη γυναικῶν. |
| 645.1 | ὦ πατρίς, ὦ δώματα, μὴ |
| 645.2 | δῆτ’ ἄπολις γενοίμαν |
| 648.1 | τὸν ἀμηχανίας ἔχουσα δυσπέρατον αἰῶν’, |
| 648.2 | οἰκτρότατον ἀχέων. θανάτωι θανάτωι πάρος δαμείην |
| 648.3 | ἁμέραν τάνδ’ ἐξανύσα‐ |
| 648.4 | σα· μόχθων δ’ οὐκ ἄλλος ὕπερ‐ |
| 648.5 | θεν ἢ γᾶς πατρίας στέρεσθαι. |
| 648.6 | εἴδομεν, οὐκ ἐξ ἑτέρων |
| 655 | μῦθον ἔχω φράσασθαι· |
| 656-657 | σὲ γὰρ οὐ πόλις, οὐ φίλων τις οἰκτιρεῖ παθοῦσαν |
| 658.1 | δεινότατα παθέων. |
| 658.2 | ἀχάριστος ὄλοιθ’ ὅτωι πάρεστιν |
| 660.1 | μὴ φίλους τιμᾶν καθαρᾶν |
| 660.2 | ἀνοίξαντα κλῆιδα φρενῶν· |
| 660.3 | ἐμοὶ μὲν φίλος οὔποτ’ ἔσται. |
| 660.4 | ΑΙΓΕΥΣ |
| 663.1 | Μήδεια, χαῖρε· τοῦδε γὰρ προοίμιον |
| 663.2 | κάλλιον οὐδεὶς οἶδε προσφωνεῖν φίλους. |
| 665.1 | Μη. ὦ χαῖρε καὶ σύ, παῖ σοφοῦ Πανδίονος, Αἰγεῦ. πόθεν γῆς τῆσδ’ ἐπιστρωφᾶι πέδον; |
| 665.2 | Αι. Φοίβου παλαιὸν ἐκλιπὼν χρηστήριον. |
| 665.3 | Μη. τί δ’ ὀμφαλὸν γῆς θεσπιωιδὸν ἐστάλης; |
| 665.4 | Αι. παίδων ἐρευνῶν σπέρμ’ ὅπως γένοιτό μοι. |
| 670.1 | Μη. πρὸς θεῶν, ἄπαις γὰρ δεῦρ’ ἀεὶ τείνεις βίον; |
| 670.2 | Αι. ἄπαιδές ἐσμεν δαίμονός τινος τύχηι. |
| 670.3 | Μη. δάμαρτος οὔσης ἢ λέχους ἄπειρος ὤν; |
| 670.4 | Αι. οὐκ ἐσμὲν εὐνῆς ἄζυγες γαμηλίου. |
| 670.5 | Μη. τί δῆτα Φοῖβος εἶπέ σοι παίδων πέρι; |
| 675.1 | Αι. σοφώτερ’ ἢ κατ’ ἄνδρα συμβαλεῖν ἔπη. |
| 675.2 | Μη. θέμις μὲν ἡμᾶς χρησμὸν εἰδέναι θεοῦ; |
| 675.3 | Αι. μάλιστ’, ἐπεί τοι καὶ σοφῆς δεῖται φρενός. |
| 675.4 | Μη. τί δῆτ’ ἔχρησε; λέξον, εἰ θέμις κλύειν. |
| 675.5 | Αι. ἀσκοῦ με τὸν προύχοντα μὴ λῦσαι πόδα ... |
| 680.1 | Μη. πρὶν ἂν τί δράσηις ἢ τίν’ ἐξίκηι χθόνα; |
| 680.2 | Αι. πρὶν ἂν πατρώιαν αὖθις ἑστίαν μόλω. |
| 680.3 | Μη. σὺ δ’ ὡς τί χρήιζων τήνδε ναυστολεῖς χθόνα; |
| 680.4 | Αι. Πιτθεύς τις ἔστι, γῆς ἄναξ Τροζηνίας. |
| 680.5 | Μη. παῖς, ὡς λέγουσι, Πέλοπος, εὐσεβέστατος. |
| 685.1 | Αι. τούτωι θεοῦ μάντευμα κοινῶσαι θέλω. |
| 685.2 | Μη. σοφὸς γὰρ ἁνὴρ καὶ τρίβων τὰ τοιάδε. |
| 685.3 | Αι. κἀμοί γε πάντων φίλτατος δορυξένων. |
| 685.4 | Μη. ἀλλ’ εὐτυχοίης καὶ τύχοις ὅσων ἐρᾶις. |
| 685.5 | Αι. τί γὰρ σὸν ὄμμα χρώς τε συντέτηχ’ ὅδε; |
| 690.1 | Μη. Αἰγεῦ, κάκιστός ἐστί μοι πάντων πόσις. |
| 690.2 | Αι. τί φήις; σαφῶς μοι σὰς φράσον δυσθυμίας. |
| 690.3 | Μη. ἀδικεῖ μ’ Ἰάσων οὐδὲν ἐξ ἐμοῦ παθών. |
| 690.4 | Αι. τί χρῆμα δράσας; φράζε μοι σαφέστερον. Μη. γυναῖκ’ ἐφ’ ἡμῖν δεσπότιν δόμων ἔχει. |
| 695.1 | Αι. οὔ που τετόλμηκ’ ἔργον αἴσχιστον τόδε; |
| 695.2 | Μη. σάφ’ ἴσθ’· ἄτιμοι δ’ ἐσμὲν οἱ πρὸ τοῦ φίλοι. |
| 695.3 | Αι. πότερον ἐρασθεὶς ἢ σὸν ἐχθαίρων λέχος; |
| 695.4 | Μη. μέγαν γ’ ἔρωτα· πιστὸς οὐκ ἔφυ φίλοις. |
| 695.5 | Αι. ἴτω νυν, εἴπερ, ὡς λέγεις, ἐστὶν κακός. Μη. ἀνδρῶν τυράννων κῆδος ἠράσθη λαβεῖν. |
| 695.6 | Αι. δίδωσι δ’ αὐτῶι τίς; πέραινέ μοι λόγον. |
| 695.7 | Μη. Κρέων, ὃς ἄρχει τῆσδε γῆς Κορινθίας. |
| 695.8 | Αι. συγγνωστὰ μέν τἄρ’ ἦν σε λυπεῖσθαι, γύναι. |
| 695.9 | Μη. ὄλωλα· καὶ πρός γ’ ἐξελαύνομαι χθονός. |
| 705.1 | Αι. πρὸς τοῦ; τόδ’ ἄλλο καινὸν αὖ λέγεις κακόν. |
| 705.2 | Μη. Κρέων μ’ ἐλαύνει φυγάδα γῆς Κορινθίας. |
| 705.3 | Αι. ἐᾶι δ’ Ἰάσων; οὐδὲ ταῦτ’ ἐπήινεσα. |
| 705.4 | Μη. λόγωι μὲν οὐχί. καρτερεῖν δὲ βούλεται. |
| 705.5 | ἀλλ’ ἄντομαί σε τῆσδε πρὸς γενειάδος |
| 710.1 | γονάτων τε τῶν σῶν ἱκεσία τε γίνομαι, |
| 710.2 | οἴκτιρον οἴκτιρόν με τὴν δυσδαίμονα |
| 710.3 | καὶ μή μ’ ἔρημον ἐκπεσοῦσαν εἰσίδηις, |
| 710.4 | δέξαι δὲ χώραι καὶ δόμοις ἐφέστιον. |
| 710.5 | οὕτως ἔρως σοι πρὸς θεῶν τελεσφόρος |
| 715.1 | γένοιτο παίδων καὐτὸς ὄλβιος θάνοις. |
| 715.2 | εὕρημα δ’ οὐκ οἶσθ’ οἷον ηὕρηκας τόδε· |
| 715.3 | παύσω γέ ς’ ὄντ’ ἄπαιδα καὶ παίδων γονὰς |
| 715.4 | σπεῖραί σε θήσω· τοιάδ’ οἶδα φάρμακα. Αι. πολλῶν ἕκατι τήνδε σοι δοῦναι χάριν, |
| 720.1 | γύναι, πρόθυμός εἰμι, πρῶτα μὲν θεῶν, |
| 720.2 | ἔπειτα παίδων ὧν ἐπαγγέλληι γονάς· |
| 720.3 | ἐς τοῦτο γὰρ δὴ φροῦδός εἰμι πᾶς ἐγώ. |
| 720.4 | οὕτω δ’ ἔχει μοι· σοῦ μὲν ἐλθούσης χθόνα, |
| 720.5 | πειράσομαί σου προξενεῖν δίκαιος ὤν. |
| 725.1 | [τοσόνδε μέντοι σοι προσημαίνω, γύναι· |
| 725.2 | ἐκ τῆσδε μὲν γῆς οὔ ς’ ἄγειν βουλήσομαι.] |
| 729 | ἐκ τῆσδε δ’ αὐτὴ γῆς ἀπαλλάσσου πόδα· |
| 727.1 | αὐτὴ δ’ ἐάνπερ εἰς ἐμοὺς ἔλθηις δόμους, |
| 727.2 | μενεῖς ἄσυλος κοὔ σε μὴ μεθῶ τινι· |
| 730.1 | ἀναίτιος γὰρ καὶ ξένοις εἶναι θέλω. |
| 730.2 | Μη. ἔσται τάδ’· ἀλλὰ πίστις εἰ γένοιτό μοι |
| 730.3 | τούτων, ἔχοιμ’ ἂν πάντα πρὸς σέθεν καλῶς. |
| 730.4 | Αι. μῶν οὐ πέποιθας; ἢ τί σοι τὸ δυσχερές; |
| 730.5 | Μη. πέποιθα· Πελίου δ’ ἐχθρός ἐστί μοι δόμος |
| 735.1 | Κρέων τε. τούτοις δ’ ὁρκίοισι μὲν ζυγεὶς |
| 735.2 | ἄγουσιν οὐ μεθεῖ’ ἂν ἐκ γαίας ἐμέ· |
| 735.3 | λόγοις δὲ συμβὰς καὶ θεῶν ἀνώμοτος |
| 735.4 | φίλος γένοι’ ἂν κἀπικηρυκεύμασιν τάχ’ ἂν πίθοιο· τἀμὰ μὲν γὰρ ἀσθενῆ, |
| 740.1 | τοῖς δ’ ὄλβος ἐστὶ καὶ δόμος τυραννικός. |
| 740.2 | Αι. πολλὴν ἔδειξας ἐν λόγοις προμηθίαν· |
| 740.3 | ἀλλ’, εἰ δοκεῖ σοι, δρᾶν τάδ’ οὐκ ἀφίσταμαι. |
| 740.4 | ἐμοί τε γὰρ τάδ’ ἐστὶν ἀσφαλέστερα, |
| 740.5 | σκῆψίν τιν’ ἐχθροῖς σοῖς ἔχοντα δεικνύναι, |
| 745.1 | τὸ σόν τ’ ἄραρε μᾶλλον. ἐξηγοῦ θεούς. |
| 745.2 | Μη. ὄμνυ πέδον Γῆς πατέρα θ’ Ἥλιον πατρὸς |
| 745.3 | τοὐμοῦ θεῶν τε συντιθεὶς ἅπαν γένος. |
| 745.4 | Αι. τί χρῆμα δράσειν ἢ τί μὴ δράσειν; λέγε. |
| 745.5 | Μη. μήτ’ αὐτὸς ἐκ γῆς σῆς ἔμ’ ἐκβαλεῖν ποτε, μήτ’ ἄλλος ἤν τις τῶν ἐμῶν ἐχθρῶν ἄγειν |
| 745.6 | χρήιζηι μεθήσειν ζῶν ἑκουσίωι τρόπωι. |
| 745.7 | Αι. ὄμνυμι Γαῖαν φῶς τε λαμπρὸν Ἡλίου |
| 745.8 | θεούς τε πάντας ἐμμενεῖν ἅ σου κλύω. |
| 745.9 | Μη. ἀρκεῖ· τί δ’ ὅρκωι τῶιδε μὴ ’μμένων πάθοις; |
| 755.1 | Αι. ἃ τοῖσι δυσσεβοῦσι γίγνεται βροτῶν. |
| 755.2 | Μη. χαίρων πορεύου· πάντα γὰρ καλῶς ἔχει. |
| 755.3 | κἀγὼ πόλιν σὴν ὡς τάχιστ’ ἀφίξομαι, |
| 755.4 | πράξας’ ἃ μέλλω καὶ τυχοῦς’ ἃ βούλομαι. |
| 755.5 | Χο. ἀλλά ς’ ὁ Μαίας πομπαῖος ἄναξ |
| 760.1 | πελάσειε δόμοις ὧν τ’ ἐπίνοιαν σπεύδεις κατέχων πράξειας, ἐπεὶ |
| 760.2 | γενναῖος ἀνήρ, |
| 760.3 | Αἰγεῦ, παρ’ ἐμοὶ δεδόκησαι. |
| 760.4 | Μη. ὦ Ζεῦ Δίκη τε Ζηνὸς Ἡλίου τε φῶς, |
| 765.1 | νῦν καλλίνικοι τῶν ἐμῶν ἐχθρῶν, φίλαι, |
| 765.2 | γενησόμεσθα κἀς ὁδὸν βεβήκαμεν, |
| 765.3 | νῦν ἐλπὶς ἐχθροὺς τοὺς ἐμοὺς τείσειν δίκην. |
| 765.4 | οὗτος γὰρ ἁνὴρ ἧι μάλιστ’ ἐκάμνομεν |
| 765.5 | λιμὴν πέφανται τῶν ἐμῶν βουλευμάτων· |
| 770.1 | ἐκ τοῦδ’ ἀναψόμεσθα πρυμνήτην κάλων, |
| 770.2 | μολόντες ἄστυ καὶ πόλισμα Παλλάδος. |
| 770.3 | ἤδη δὲ πάντα τἀμά σοι βουλεύματα |
| 770.4 | λέξω· δέχου δὲ μὴ πρὸς ἡδονὴν λόγους. |
| 770.5 | πέμψας’ ἐμῶν τιν’ οἰκετῶν Ἰάσονα |
| 775.1 | ἐς ὄψιν ἐλθεῖν τὴν ἐμὴν αἰτήσομαι. |
| 775.2 | μολόντι δ’ αὐτῶι μαλθακοὺς λέξω λόγους, |
| 775.3 | †ὡς καὶ δοκεῖ μοι ταῦτα καὶ καλῶς ἔχει† |
| 775.4 | γάμους τυράννων οὓς προδοὺς ἡμᾶς ἔχει, |
| 775.5 | καὶ ξύμφορ’ εἶναι καὶ καλῶς ἐγνωσμένα. |
| 780.1 | παῖδας δὲ μεῖναι τοὺς ἐμοὺς αἰτήσομαι, |
| 780.2 | οὐχ ὡς λιποῦς’ ἂν πολεμίας ἐπὶ χθονὸς |
| 780.3 | [ἐχθροῖσι παῖδας τοὺς ἐμοὺς καθυβρίσαι], |
| 780.4 | ἀλλ’ ὡς δόλοισι παῖδα βασιλέως κτάνω. |
| 780.5 | πέμψω γὰρ αὐτοὺς δῶρ’ ἔχοντας ἐν χεροῖν, |
| 785.1 | [νύμφηι φέροντας, τήνδε μὴ φεύγειν χθόνα,] λεπτόν τε πέπλον καὶ πλόκον χρυσήλατον· |
| 785.2 | κἄνπερ λαβοῦσα κόσμον ἀμφιθῆι χροΐ, |
| 785.3 | κακῶς ὀλεῖται πᾶς θ’ ὃς ἂν θίγηι κόρης· |
| 785.4 | τοιοῖσδε χρίσω φαρμάκοις δωρήματα. |
| 790.1 | ἐνταῦθα μέντοι τόνδ’ ἀπαλλάσσω λόγον. |
| 790.2 | ὤιμωξα δ’ οἷον ἔργον ἔστ’ ἐργαστέον |
| 790.3 | τοὐντεῦθεν ἡμῖν· τέκνα γὰρ κατακτενῶ |
| 790.4 | τἄμ’· οὔτις ἔστιν ὅστις ἐξαιρήσεται· |
| 790.5 | δόμον τε πάντα συγχέας’ Ἰάσονος |
| 795.1 | ἔξειμι γαίας, φιλτάτων παίδων φόνον |
| 795.2 | φεύγουσα καὶ τλᾶς’ ἔργον ἀνοσιώτατον. |
| 795.3 | οὐ γὰρ γελᾶσθαι τλητὸν ἐξ ἐχθρῶν, φίλαι. |
| 795.4 | [ἴτω· τί μοι ζῆν κέρδος; οὔτε μοι πατρὶς |
| 795.5 | οὔτ’ οἶκος ἔστιν οὔτ’ ἀποστροφὴ κακῶν.] ἡμάρτανον τόθ’ ἡνίκ’ ἐξελίμπανον |
| 795.6 | δόμους πατρώιους, ἀνδρὸς Ἕλληνος λόγοις |
| 795.7 | πεισθεῖς’, ὃς ἡμῖν σὺν θεῶι τείσει δίκην. |
| 795.8 | οὔτ’ ἐξ ἐμοῦ γὰρ παῖδας ὄψεταί ποτε |
| 795.9 | ζῶντας τὸ λοιπὸν οὔτε τῆς νεοζύγου |
| 805.1 | νύμφης τεκνώσει παῖδ’, ἐπεὶ κακὴν κακῶς |
| 805.2 | θανεῖν σφ’ ἀνάγκη τοῖς ἐμοῖσι φαρμάκοις. |
| 805.3 | μηδείς με φαύλην κἀσθενῆ νομιζέτω |
| 805.4 | μηδ’ ἡσυχαίαν ἀλλὰ θατέρου τρόπου, |
| 805.5 | βαρεῖαν ἐχθροῖς καὶ φίλοισιν εὐμενῆ· |
| 810.1 | τῶν γὰρ τοιούτων εὐκλεέστατος βίος. |
| 810.2 | Χο. ἐπείπερ ἡμῖν τόνδ’ ἐκοίνωσας λόγον, |
| 810.3 | σέ τ’ ὠφελεῖν θέλουσα καὶ νόμοις βροτῶν ξυλλαμβάνουσα δρᾶν ς’ ἀπεννέπω τάδε. |
| 810.4 | Μη. οὐκ ἔστιν ἄλλως· σοὶ δὲ συγγνώμη λέγειν |
| 815.1 | τάδ’ ἐστί, μὴ πάσχουσαν, ὡς ἐγώ, κακῶς. |
| 815.2 | Χο. ἀλλὰ κτανεῖν σὸν σπέρμα τολμήσεις, γύναι; |
| 815.3 | Μη. οὕτω γὰρ ἂν μάλιστα δηχθείη πόσις. |
| 815.4 | Χο. σὺ δ’ ἂν γένοιό γ’ ἀθλιωτάτη γυνή. |
| 815.5 | Μη. ἴτω· περισσοὶ πάντες οὑν μέσωι λόγοι. |
| 820.1 | ἀλλ’ εἶα χώρει καὶ κόμιζ’ Ἰάσονα· |
| 820.2 | ἐς πάντα γὰρ δὴ σοὶ τὰ πιστὰ χρώμεθα. |
| 820.3 | λέξηις δὲ μηδὲν τῶν ἐμοὶ δεδογμένων, |
| 820.4 | εἴπερ φρονεῖς εὖ δεσπόταις γυνή τ’ ἔφυς. |
| 820.5 | Χο. Ἐρεχθεΐδαι τὸ παλαιὸν ὄλβιοι |
| 825 | καὶ θεῶν παῖδες μακάρων, ἱερᾶς |
| 827 | χώρας ἀπορθήτου τ’ ἄπο, φερβόμενοι |
| 829 | κλεινοτάταν σοφίαν, αἰεὶ διὰ λαμπροτάτου |
| 830 | βαίνοντες ἁβρῶς αἰθέρος, ἔνθα ποθ’ ἁγνὰς |
| 833.1 | ἐννέα Πιερίδας Μούσας λέγουσι |
| 833.2 | ξανθὰν Ἁρμονίαν φυτεῦσαι· |
| 835.1 | τοῦ καλλινάου τ’ ἐπὶ Κηφισοῦ ῥοαῖς |
| 835.2 | τὰν Κύπριν κλήιζουσιν ἀφυσσαμέναν |
| 838-839 | χώρας καταπνεῦσαι μετρίας ἀνέμων |
| 840.1 | ἡδυπνόους αὔρας· αἰεὶ δ’ ἐπιβαλλομέναν |
| 840.2 | χαίταισιν εὐώδη ῥοδέων πλόκον ἀνθέων |
| 843 | τᾶι Σοφίαι παρέδρους πέμπειν Ἔρωτας, |
| 845.1 | παντοίας ἀρετᾶς ξυνεργούς. |
| 845.2 | πῶς οὖν ἱερῶν ποταμῶν |
| 845.3 | ἢ πόλις ἢ φίλων |
| 845.4 | πόμπιμός σε χώρα |
| 845.5 | τὰ παιδολέτειραν ἕξει, τὰν οὐχ ὁσίαν μέταυλον; |
| 845.6 | σκέψαι τεκέων πλαγάν, |
| 845.7 | σκέψαι φόνον οἶον αἴρηι. |
| 845.8 | μή, πρὸς γονάτων σε πάνται |
| 845.9 | πάντως ἱκετεύομεν, |
| 855.1 | τέκνα φονεύσηις. |
| 855.2 | πόθεν θράσος †ἢ φρενὸς ἢ |
| 855.3 | χειρὶ τέκνων σέθεν† |
| 855.4 | καρδίαι τε λήψηι |
| 855.5 | δεινὰν προσάγουσα τόλμαν; |
| 860.1 | πῶς δ’ ὄμματα προσβαλοῦσα τέκνοις ἄδακρυν μοῖραν |
| 860.2 | σχήσεις φόνου; οὐ δυνάσηι |
| 860.3 | παίδων ἱκετᾶν πιτνόντων |
| 860.4 | τέγξαι χέρα φοινίαν |
| 865.1 | τλάμονι θυμῶι. |
| 865.2 | Ια. ἥκω κελευσθείς· καὶ γὰρ οὖσα δυσμενὴς |
| 865.3 | οὔ τἂν ἁμάρτοις τοῦδέ γ’, ἀλλ’ ἀκούσομαι· |
| 865.4 | τί χρῆμα βούληι καινὸν ἐξ ἐμοῦ, γύναι; |
| 865.5 | Μη. Ἰᾶσον, αἰτοῦμαί σε τῶν εἰρημένων |
| 870.1 | συγγνώμον’ εἶναι· τὰς δ’ ἐμὰς ὀργὰς φέρειν |
| 870.2 | εἰκός ς’, ἐπεὶ νῶιν πόλλ’ ὑπείργασται φίλα. |
| 870.3 | ἐγὼ δ’ ἐμαυτῆι διὰ λόγων ἀφικόμην |
| 870.4 | κἀλοιδόρησα· Σχετλία, τί μαίνομαι |
| 870.5 | καὶ δυσμεναίνω τοῖσι βουλεύουσιν εὖ, |
| 875.1 | ἐχθρὰ δὲ γαίας κοιράνοις καθίσταμαι |
| 875.2 | πόσει θ’, ὃς ἡμῖν δρᾶι τὰ συμφορώτατα, |
| 875.3 | γήμας τύραννον καὶ κασιγνήτους τέκνοις |
| 875.4 | ἐμοῖς φυτεύων; οὐκ ἀπαλλαχθήσομαι |
| 875.5 | θυμοῦ; τί πάσχω, θεῶν ποριζόντων καλῶς; |
| 880.1 | οὐκ εἰσὶ μέν μοι παῖδες, οἶδα δὲ χθόνα |
| 880.2 | φεύγοντας ἡμᾶς καὶ σπανίζοντας φίλων; ταῦτ’ ἐννοηθεῖς’ ἠισθόμην ἀβουλίαν |
| 880.3 | πολλὴν ἔχουσα καὶ μάτην θυμουμένη. |
| 880.4 | νῦν οὖν ἐπαινῶ σωφρονεῖν τέ μοι δοκεῖς |
| 885.1 | κῆδος τόδ’ ἡμῖν προσλαβών, ἐγὼ δ’ ἄφρων, |
| 885.2 | ἧι χρῆν μετεῖναι τῶνδε τῶν βουλευμάτων |
| 885.3 | καὶ ξυμπεραίνειν καὶ παρεστάναι λέχει |
| 885.4 | νύμφην τε κηδεύουσαν ἥδεσθαι σέθεν. |
| 885.5 | ἀλλ’ ἐσμὲν οἷόν ἐσμεν, οὐκ ἐρῶ κακόν, |
| 890.1 | γυναῖκες· οὔκουν χρῆν ς’ ὁμοιοῦσθαι κακοῖς, |
| 890.2 | οὐδ’ ἀντιτείνειν νήπι’ ἀντὶ νηπίων. |
| 890.3 | παριέμεσθα καί φαμεν κακῶς φρονεῖν |
| 890.4 | τότ’, ἀλλ’ ἄμεινον νῦν βεβούλευμαι τάδε. |
| 890.5 | ὦ τέκνα τέκνα, δεῦρο, λείπετε στέγας, |
| 895.1 | ἐξέλθετ’, ἀσπάσασθε καὶ προσείπατε |
| 895.2 | πατέρα μεθ’ ἡμῶν καὶ διαλλάχθηθ’ ἅμα |
| 895.3 | τῆς πρόσθεν ἔχθρας ἐς φίλους μητρὸς μέτα· |
| 895.4 | σπονδαὶ γὰρ ἡμῖν καὶ μεθέστηκεν χόλος. |
| 895.5 | λάβεσθε χειρὸς δεξιᾶς· οἴμοι, κακῶν ὡς ἐννοοῦμαι δή τι τῶν κεκρυμμένων. |
| 895.6 | ἆρ’, ὦ τέκν’, οὕτω καὶ πολὺν ζῶντες χρόνον |
| 895.7 | φίλην ὀρέξετ’ ὠλένην; τάλαιν’ ἐγώ, |
| 895.8 | ὡς ἀρτίδακρύς εἰμι καὶ φόβου πλέα. |
| 895.9 | χρόνωι δὲ νεῖκος πατρὸς ἐξαιρουμένη |
| 905.1 | ὄψιν τέρειναν τήνδ’ ἔπλησα δακρύων. |
| 905.2 | Χο. κἀμοὶ κατ’ ὄσσων χλωρὸν ὡρμήθη δάκρυ· |
| 905.3 | καὶ μὴ προβαίη μεῖζον ἢ τὸ νῦν κακόν. |
| 905.4 | Ια. αἰνῶ, γύναι, τάδ’, οὐδ’ ἐκεῖνα μέμφομαι· |
| 905.5 | εἰκὸς γὰρ ὀργὰς θῆλυ ποιεῖσθαι γένος |
| 910.1 | †γάμους παρεμπολῶντος ἀλλοίους πόσει†. |
| 910.2 | ἀλλ’ ἐς τὸ λῶιον σὸν μεθέστηκεν κέαρ, |
| 910.3 | ἔγνως δὲ τὴν νικῶσαν, ἀλλὰ τῶι χρόνωι, |
| 910.4 | βουλήν· γυναικὸς ἔργα ταῦτα σώφρονος. |
| 910.5 | ὑμῖν δέ, παῖδες, οὐκ ἀφροντίστως πατὴρ |
| 915.1 | πολλὴν ἔθηκε σὺν θεοῖς σωτηρίαν· |
| 915.2 | οἶμαι γὰρ ὑμᾶς τῆσδε γῆς Κορινθίας |
| 915.3 | τὰ πρῶτ’ ἔσεσθαι σὺν κασιγνήτοις ἔτι. |
| 915.4 | ἀλλ’ αὐξάνεσθε· τἄλλα δ’ ἐξεργάζεται |
| 915.5 | πατήρ τε καὶ θεῶν ὅστις ἐστὶν εὐμενής. |
| 920.1 | ἴδοιμι δ’ ὑμᾶς εὐτραφεῖς ἥβης τέλος |
| 920.2 | μολόντας, ἐχθρῶν τῶν ἐμῶν ὑπερτέρους. |
| 920.3 | αὕτη, τί χλωροῖς δακρύοις τέγγεις κόρας, |
| 920.4 | στρέψασα λευκὴν ἔμπαλιν παρηίδα, |
| 920.5 | κοὐκ ἀσμένη τόνδ’ ἐξ ἐμοῦ δέχηι λόγον; |
| 925.1 | Μη. οὐδέν· τέκνων τῶνδ’ ἐννοουμένη πέρι. Ια. θάρσει νυν· εὖ γὰρ τῶνδ’ ἐγὼ θήσω πέρι. |
| 925.2 | Μη. δράσω τάδ’· οὔτοι σοῖς ἀπιστήσω λόγοις. |
| 925.3 | γυνὴ δὲ θῆλυ κἀπὶ δακρύοις ἔφυ. |
| 925.4 | Ια. τί δῆτα λίαν τοῖσδ’ ἐπιστένεις τέκνοις; |
| 930.1 | Μη. ἔτικτον αὐτούς· ζῆν δ’ ὅτ’ ἐξηύχου τέκνα, |
| 930.2 | ἐσῆλθέ μ’ οἶκτος εἰ γενήσεται τάδε. |
| 930.3 | ἀλλ’ ὧνπερ οὕνεκ’ εἰς ἐμοὺς ἥκεις λόγους, |
| 930.4 | τὰ μὲν λέλεκται, τῶν δ’ ἐγὼ μνησθήσομαι. |
| 930.5 | ἐπεὶ τυράννοις γῆς μ’ ἀποστεῖλαι δοκεῖ |
| 935.1 | (κἀμοὶ τάδ’ ἐστὶ λῶιστα, γιγνώσκω καλῶς, |
| 935.2 | μήτ’ ἐμποδών σοι μήτε κοιράνοις χθονὸς |
| 935.3 | ναίειν· δοκῶ γὰρ δυσμενὴς εἶναι δόμοις) |
| 935.4 | ἡμεῖς μὲν ἐκ γῆς τῆσδ’ ἀπαροῦμεν φυγῆι, |
| 935.5 | παῖδες δ’ ὅπως ἂν ἐκτραφῶσι σῆι χερὶ |
| 940.1 | αἰτοῦ Κρέοντα τήνδε μὴ φεύγειν χθόνα. |
| 940.2 | Ια. οὐκ οἶδ’ ἂν εἰ πείσαιμι, πειρᾶσθαι δὲ χρή. |
| 940.3 | Μη. σὺ δ’ ἀλλὰ σὴν κέλευσον ἄντεσθαι πατρὸς |
| 940.4 | γυναῖκα παῖδας τήνδε μὴ φεύγειν χθόνα. |
| 940.5 | Ια. μάλιστα· καὶ πείσειν γε δοξάζω σφ’ ἐγώ, |
| 945.1 | εἴπερ γυναικῶν ἐστι τῶν ἄλλων μία. |
| 945.2 | Μη. συλλήψομαι δὲ τοῦδέ σοι κἀγὼ πόνου· |
| 945.3 | πέμψω γὰρ αὐτῆι δῶρ’ ἃ καλλιστεύεται |
| 945.4 | τῶν νῦν ἐν ἀνθρώποισιν, οἶδ’ ἐγώ, πολὺ |
| 945.5 | [λεπτόν τε πέπλον καὶ πλόκον χρυσήλατον] παῖδας φέροντας. ἀλλ’ ὅσον τάχος χρεὼν κόσμον κομίζειν δεῦρο προσπόλων τινά. |
| 945.6 | εὐδαιμονήσει δ’ οὐχ ἓν ἀλλὰ μυρία, |
| 945.7 | ἀνδρός τ’ ἀρίστου σοῦ τυχοῦς’ ὁμευνέτου |
| 945.8 | κεκτημένη τε κόσμον ὅν ποθ’ Ἥλιος |
| 955.1 | πατρὸς πατὴρ δίδωσιν ἐκγόνοισιν οἷς. |
| 955.2 | λάζυσθε φερνὰς τάσδε, παῖδες, ἐς χέρας |
| 955.3 | καὶ τῆι τυράννωι μακαρίαι νύμφηι δότε |
| 955.4 | φέροντες· οὔτοι δῶρα μεμπτὰ δέξεται. |
| 955.5 | Ια. τί δ’, ὦ ματαία, τῶνδε σὰς κενοῖς χέρας; |
| 960.1 | δοκεῖς σπανίζειν δῶμα βασίλειον πέπλων, |
| 960.2 | δοκεῖς δὲ χρυσοῦ; σῶιζε, μὴ δίδου τάδε. |
| 960.3 | εἴπερ γὰρ ἡμᾶς ἀξιοῖ λόγου τινὸς |
| 960.4 | γυνή, προθήσει χρημάτων, σάφ’ οἶδ’ ἐγώ. |
| 960.5 | Μη. μή μοι σύ· πείθειν δῶρα καὶ θεοὺς λόγος· |
| 965.1 | χρυσὸς δὲ κρείσσων μυρίων λόγων βροτοῖς. |
| 965.2 | κείνης ὁ δαίμων, κεῖνα νῦν αὔξει θεός, |
| 965.3 | νέα τυραννεῖ· τῶν δ’ ἐμῶν παίδων φυγὰς |
| 965.4 | ψυχῆς ἂν ἀλλαξαίμεθ’, οὐ χρυσοῦ μόνον. |
| 965.5 | ἀλλ’, ὦ τέκν’, εἰσελθόντε πλουσίους δόμους |
| 970.1 | πατρὸς νέαν γυναῖκα, δεσπότιν δ’ ἐμήν, |
| 970.2 | ἱκετεύετ’, ἐξαιτεῖσθε μὴ φεύγειν χθόνα, |
| 970.3 | κόσμον διδόντες· τοῦδε γὰρ μάλιστα δεῖ, |
| 970.4 | ἐς χεῖρ’ ἐκείνην δῶρα δέξασθαι τάδε. |
| 970.5 | ἴθ’ ὡς τάχιστα· μητρὶ δ’ ὧν ἐρᾶι τυχεῖν |
| 975.1 | εὐάγγελοι γένοισθε πράξαντες καλῶς. Χο. νῦν ἐλπίδες οὐκέτι μοι παίδων ζόας, |
| 975.2 | οὐκέτι· στείχουσι γὰρ ἐς φόνον ἤδη. |
| 975.3 | δέξεται νύμφα χρυσέων ἀναδεσμᾶν |
| 975.4 | δέξεται δύστανος ἄταν· |
| 980 | ξανθᾶι δ’ ἀμφὶ κόμαι θήσει τὸν Ἅιδα |
| 982.1 | κόσμον αὐτὰ χεροῖν. |
| 982.2 | πείσει χάρις ἀμβρόσιός τ’ αὐγὰ πέπλον |
| 982.3 | χρυσότευκτόν 〈τε〉 στέφανον περιθέσθαι· |
| 985.1 | νερτέροις δ’ ἤδη πάρα νυμφοκομήσει. |
| 985.2 | τοῖον εἰς ἕρκος πεσεῖται |
| 985.3 | καὶ μοῖραν θανάτου δύστανος· ἄταν δ’ |
| 985.4 | οὐχ ὑπεκφεύξεται. |
| 985.5 | σὺ δ’, ὦ τάλαν ὦ κακόνυμφε κηδεμὼν |
| 990 | τυράννων, |
| 992.1 | παισὶν οὐ κατειδὼς |
| 992.2 | ὄλεθρον βιοτᾶι προσάγεις ἀλόχωι |
| 992.3 | τε σᾶι στυγερὸν θάνατον. |
| 995.1 | δύστανε, μοίρας ὅσον παροίχηι. |
| 995.2 | μεταστένομαι δὲ σὸν ἄλγος, ὦ τάλαινα παίδων |
| 998.1 | μᾶτερ, ἃ φονεύσεις |
| 998.2 | τέκνα νυμφιδίων ἕνεκεν λεχέων, ἅ σοι προλιπὼν ἀνόμως |
| 998.3 | ἄλλαι ξυνοικεῖ πόσις συνεύνωι. |
| 998.4 | Πα. δέσποιν’, ἀφεῖνται παῖδες οἵδε σοι φυγῆς, |
| 998.5 | καὶ δῶρα νύμφη βασιλὶς ἀσμένη χεροῖν |
| 998.6 | ἐδέξατ’· εἰρήνη δὲ τἀκεῖθεν τέκνοις. |
| 1005 | ἔα· |
| 1005.1 | τί συγχυθεῖς’ ἕστηκας ἡνίκ’ εὐτυχεῖς; |
| 1005.2 | [τί σὴν ἔτρεψας ἔμπαλιν παρηίδα |
| 1005.3 | κοὐκ ἀσμένη τόνδ’ ἐξ ἐμοῦ δέχηι λόγον;] |
| 1005.4 | Μη. αἰαῖ. |
| 1008.1 | Πα. τάδ’ οὐ ξυνωιδὰ τοῖσιν ἐξηγγελμένοις. |
| 1008.2 | Μη. αἰαῖ μάλ’ αὖθις. Πα. μῶν τιν’ ἀγγέλλων τύχην |
| 1010.1 | οὐκ οἶδα, δόξης δ’ ἐσφάλην εὐαγγέλου; |
| 1010.2 | Μη. ἤγγειλας οἷ’ ἤγγειλας· οὐ σὲ μέμφομαι. |
| 1010.3 | Πα. τί δαὶ κατηφὲς ὄμμα καὶ δακρυρροεῖς; |
| 1010.4 | Μη. πολλή μ’ ἀνάγκη, πρέσβυ· ταῦτα γὰρ θεοὶ |
| 1010.5 | κἀγὼ κακῶς φρονοῦς’ ἐμηχανησάμην. |
| 1015.1 | Πα. θάρσει· κάτει τοι καὶ σὺ πρὸς τέκνων ἔτι. |
| 1015.2 | Μη. ἄλλους κατάξω πρόσθεν ἡ τάλαιν’ ἐγώ. |
| 1015.3 | Πα. οὔτοι μόνη σὺ σῶν ἀπεζύγης τέκνων· |
| 1015.4 | κούφως φέρειν χρὴ θνητὸν ὄντα συμφοράς. |
| 1015.5 | Μη. δράσω τάδ’· ἀλλὰ βαῖνε δωμάτων ἔσω |
| 1020.1 | καὶ παισὶ πόρσυν’ οἶα χρὴ καθ’ ἡμέραν. |
| 1020.2 | ὦ τέκνα τέκνα, σφῶιν μὲν ἔστι δὴ πόλις |
| 1020.3 | καὶ δῶμ’, ἐν ὧι λιπόντες ἀθλίαν ἐμὲ |
| 1020.4 | οἰκήσετ’ αἰεὶ μητρὸς ἐστερημένοι· |
| 1020.5 | ἐγὼ δ’ ἐς ἄλλην γαῖαν εἶμι δὴ φυγάς, |
| 1025.1 | πρὶν σφῶιν ὀνάσθαι κἀπιδεῖν εὐδαίμονας, |
| 1025.2 | πρὶν λουτρὰ καὶ γυναῖκα καὶ γαμηλίους |
| 1025.3 | εὐνὰς ἀγῆλαι λαμπάδας τ’ ἀνασχεθεῖν. |
| 1025.4 | ὦ δυστάλαινα τῆς ἐμῆς αὐθαδίας. |
| 1025.5 | ἄλλως ἄρ’ ὑμᾶς, ὦ τέκν’, ἐξεθρεψάμην, |
| 1030.1 | ἄλλως δ’ ἐμόχθουν καὶ κατεξάνθην πόνοις, |
| 1030.2 | στερρὰς ἐνεγκοῦς’ ἐν τόκοις ἀλγηδόνας. |
| 1030.3 | ἦ μήν ποθ’ ἡ δύστηνος εἶχον ἐλπίδας |
| 1030.4 | πολλὰς ἐν ὑμῖν, γηροβοσκήσειν τ’ ἐμὲ |
| 1030.5 | καὶ κατθανοῦσαν χερσὶν εὖ περιστελεῖν, |
| 1035.1 | ζηλωτὸν ἀνθρώποισι· νῦν δ’ ὄλωλε δὴ |
| 1035.2 | γλυκεῖα φροντίς. σφῶιν γὰρ ἐστερημένη |
| 1035.3 | λυπρὸν διάξω βίοτον ἀλγεινόν τ’ ἐμοί· |
| 1035.4 | ὑμεῖς δὲ μητέρ’ οὐκέτ’ ὄμμασιν φίλοις |
| 1035.5 | ὄψεσθ’, ἐς ἄλλο σχῆμ’ ἀποστάντες βίου. |
| 1040.1 | φεῦ φεῦ· τί προσδέρκεσθέ μ’ ὄμμασιν, τέκνα; |
| 1040.2 | τί προσγελᾶτε τὸν πανύστατον γέλων; αἰαῖ· τί δράσω; καρδία γὰρ οἴχεται, |
| 1040.3 | γυναῖκες, ὄμμα φαιδρὸν ὡς εἶδον τέκνων. |
| 1040.4 | οὐκ ἂν δυναίμην· χαιρέτω βουλεύματα |
| 1045.1 | τὰ πρόσθεν· ἄξω παῖδας ἐκ γαίας ἐμούς. |
| 1045.2 | τί δεῖ με πατέρα τῶνδε τοῖς τούτων κακοῖς |
| 1045.3 | λυποῦσαν αὐτὴν δὶς τόσα κτᾶσθαι κακά; |
| 1045.4 | οὐ δῆτ’ ἔγωγε· χαιρέτω βουλεύματα. |
| 1045.5 | καίτοι τί πάσχω; βούλομαι γέλωτ’ ὀφλεῖν ἐχθροὺς μεθεῖσα τοὺς ἐμοὺς ἀζημίους; |
| 1045.6 | τολμητέον τάδ’· ἀλλὰ τῆς ἐμῆς κάκης, |
| 1045.7 | τὸ καὶ προσέσθαι μαλθακοὺς λόγους φρενί. |
| 1045.8 | χωρεῖτε, παῖδες, ἐς δόμους. ὅτωι δὲ μὴ |
| 1045.9 | θέμις παρεῖναι τοῖς ἐμοῖσι θύμασιν, |
| 1055.1 | αὐτῶι μελήσει· χεῖρα δ’ οὐ διαφθερῶ. |
| 1055.2 | [ἆ ἆ· |
| 1056.1 | μὴ δῆτα, θυμέ, μὴ σύ γ’ ἐργάσηι τάδε· |
| 1056.2 | ἔασον αὐτούς, ὦ τάλαν, φεῖσαι τέκνων· |
| 1056.3 | ἐκεῖ μεθ’ ἡμῶν ζῶντες εὐφρανοῦσί σε. |
| 1056.4 | μὰ τοὺς παρ’ Ἅιδηι νερτέρους ἀλάστορας, |
| 1060.1 | οὔτοι ποτ’ ἔσται τοῦθ’ ὅπως ἐχθροῖς ἐγὼ |
| 1060.2 | παῖδας παρήσω τοὺς ἐμοὺς καθυβρίσαι. |
| 1060.3 | πάντως σφ’ ἀνάγκη κατθανεῖν· ἐπεὶ δὲ χρή, |
| 1060.4 | ἡμεῖς κτενοῦμεν οἵπερ ἐξεφύσαμεν. πάντως πέπρακται ταῦτα κοὐκ ἐκφεύξεται· |
| 1065.1 | καὶ δὴ ’πὶ κρατὶ στέφανος, ἐν πέπλοισι δὲ |
| 1065.2 | νύμφη τύραννος ὄλλυται, σάφ’ οἶδ’ ἐγώ. |
| 1065.3 | ἀλλ’, εἶμι γὰρ δὴ τλημονεστάτην ὁδὸν |
| 1065.4 | καὶ τούσδε πέμψω τλημονεστέραν ἔτι, |
| 1065.5 | παῖδας προσειπεῖν βούλομαι· δότ’, ὦ τέκνα, |
| 1070.1 | δότ’ ἀσπάσασθαι μητρὶ δεξιὰν χέρα. |
| 1070.2 | ὦ φιλτάτη χείρ, φίλτατον δέ μοι στόμα |
| 1070.3 | καὶ σχῆμα καὶ πρόσωπον εὐγενὲς τέκνων. |
| 1070.4 | εὐδαιμονοῖτον, ἀλλ’ ἐκεῖ· τὰ δ’ ἐνθάδε |
| 1070.5 | πατὴρ ἀφείλετ’· ὦ γλυκεῖα προσβολή, |
| 1075.1 | ὦ μαλθακὸς χρὼς πνεῦμά θ’ ἥδιστον τέκνων. |
| 1075.2 | χωρεῖτε χωρεῖτ’· οὐκέτ’ εἰμὶ προσβλέπειν |
| 1075.3 | οἵα τε †πρὸς ὑμᾶς† ἀλλὰ νικῶμαι κακοῖς. |
| 1075.4 | καὶ μανθάνω μὲν οἷα δρᾶν μέλλω κακά, |
| 1075.5 | θυμὸς δὲ κρείσσων τῶν ἐμῶν βουλευμάτων, |
| 1080.1 | ὅσπερ μεγίστων αἴτιος κακῶν βροτοῖς.] |
| 1080.2 | Χο. πολλάκις ἤδη διὰ λεπτοτέρων |
| 1080.3 | μύθων ἔμολον καὶ πρὸς ἁμίλλας |
| 1080.4 | ἦλθον μείζους ἢ χρὴ γενεὰν θῆλυν ἐρευνᾶν. |
| 1085.1 | ἀλλὰ γὰρ ἔστιν μοῦσα καὶ ἡμῖν, |
| 1085.2 | ἣ προσομιλεῖ σοφίας ἕνεκεν, |
| 1085.3 | πάσαισι μὲν οὔ, παῦρον δὲ γένος |
| 1085.4 | (〈μίαν〉 ἐν πολλαῖς εὕροις ἂν ἴσως) |
| 1085.5 | οὐκ ἀπόμουσον τὸ γυναικῶν. |
| 1090.1 | καί φημι βροτῶν οἵτινές εἰσιν |
| 1090.2 | πάμπαν ἄπειροι μηδ’ ἐφύτευσαν |
| 1090.3 | παῖδας προφέρειν εἰς εὐτυχίαν |
| 1090.4 | τῶν γειναμένων. |
| 1090.5 | οἱ μὲν ἄτεκνοι, δι’ ἀπειροσύνην |
| 1095.1 | εἴθ’ ἡδὺ βροτοῖς εἴτ’ ἀνιαρὸν |
| 1095.2 | παῖδες τελέθους’ οὐχὶ τυχόντες, |
| 1095.3 | πολλῶν μόχθων ἀπέχονται· |
| 1095.4 | οἷσι δὲ τέκνων ἔστιν ἐν οἴκοις |
| 1095.5 | γλυκερὸν βλάστημ’, ἐσορῶ μελέτηι κατατρυχομένους τὸν ἅπαντα χρόνον, |
| 1095.6 | πρῶτον μὲν ὅπως θρέψουσι καλῶς |
| 1095.7 | βίοτόν θ’ ὁπόθεν λείψουσι τέκνοις· |
| 1095.8 | ἔτι δ’ ἐκ τούτων εἴτ’ ἐπὶ φλαύροις |
| 1103.1 | εἴτ’ ἐπὶ χρηστοῖς |
| 1103.2 | μοχθοῦσι, τόδ’ ἐστὶν ἄδηλον. |
| 1105.1 | ἓν δὲ τὸ πάντων λοίσθιον ἤδη πᾶσιν κατερῶ θνητοῖσι κακόν· |
| 1105.2 | καὶ δὴ γὰρ ἅλις βίοτόν θ’ ηὗρον |
| 1105.3 | σῶμά τ’ ἐς ἥβην ἤλυθε τέκνων |
| 1105.4 | χρηστοί τ’ ἐγένοντ’· εἰ δὲ κυρήσαι |
| 1110.1 | δαίμων οὕτω, φροῦδος ἐς Ἅιδου |
| 1110.2 | θάνατος προφέρων σώματα τέκνων. |
| 1110.3 | πῶς οὖν λύει πρὸς τοῖς ἄλλοις |
| 1110.4 | τήνδ’ ἔτι λύπην ἀνιαροτάτην |
| 1110.5 | παίδων ἕνεκεν |
| 1115.1 | θνητοῖσι θεοὺς ἐπιβάλλειν; |
| 1115.2 | Μη. φίλαι, πάλαι τοι προσμένουσα τὴν τύχην |
| 1115.3 | καραδοκῶ τἀκεῖθεν οἷ προβήσεται. |
| 1115.4 | καὶ δὴ δέδορκα τόνδε τῶν Ἰάσονος |
| 1115.5 | στείχοντ’ ὀπαδῶν· πνεῦμα δ’ ἠρεθισμένον |
| 1120.1 | δείκνυσιν ὥς τι καινὸν ἀγγελεῖ κακόν. |
| 1120.2 | ΑΓΓΕΛΟΣ |
| 1121.1 | [ὦ δεινὸν ἔργον παρανόμως εἰργασμένη,] |
| 1121.2 | Μήδεια, φεῦγε φεῦγε, μήτε ναΐαν |
| 1121.3 | λιποῦς’ ἀπήνην μήτ’ ὄχον πεδοστιβῆ. |
| 1121.4 | Μη. τί δ’ ἄξιόν μοι τῆσδε τυγχάνει φυγῆς; |
| 1125.1 | Αγ. ὄλωλεν ἡ τύραννος ἀρτίως κόρη |
| 1125.2 | Κρέων θ’ ὁ φύσας φαρμάκων τῶν σῶν ὕπο. |
| 1125.3 | Μη. κάλλιστον εἶπας μῦθον, ἐν δ’ εὐεργέταις |
| 1125.4 | τὸ λοιπὸν ἤδη καὶ φίλοις ἐμοῖς ἔσηι. |
| 1125.5 | Αγ. τί φήις; φρονεῖς μὲν ὀρθὰ κοὐ μαίνηι, γύναι, |
| 1130.1 | ἥτις, τυράννων ἑστίαν ἠικισμένη, |
| 1130.2 | χαίρεις κλύουσα κοὐ φοβῆι τὰ τοιάδε; |
| 1130.3 | Μη. ἔχω τι κἀγὼ τοῖσι σοῖς ἐναντίον |
| 1130.4 | λόγοισιν εἰπεῖν. ἀλλὰ μὴ σπέρχου, φίλος, |
| 1130.5 | λέξον δέ· πῶς ὤλοντο; δὶς τόσον γὰρ ἂν |
| 1135.1 | τέρψειας ἡμᾶς, εἰ τεθνᾶσι παγκάκως. |
| 1135.2 | Αγ. ἐπεὶ τέκνων σῶν ἦλθε δίπτυχος γονὴ |
| 1135.3 | σὺν πατρὶ καὶ παρῆλθε νυμφικοὺς δόμους, |
| 1135.4 | ἥσθημεν οἵπερ σοῖς ἐκάμνομεν κακοῖς |
| 1135.5 | δμῶες· δι’ ὤτων δ’ εὐθὺς ἦν πολὺς λόγος |
| 1140.1 | σὲ καὶ πόσιν σὸν νεῖκος ἐσπεῖσθαι τὸ πρίν. |
| 1140.2 | κυνεῖ δ’ ὁ μέν τις χεῖρ’, ὁ δὲ ξανθὸν κάρα |
| 1140.3 | παίδων· ἐγὼ δὲ καὐτὸς ἡδονῆς ὕπο |
| 1140.4 | στέγας γυναικῶν σὺν τέκνοις ἅμ’ ἑσπόμην. |
| 1140.5 | δέσποινα δ’ ἣν νῦν ἀντὶ σοῦ θαυμάζομεν, |
| 1145.1 | πρὶν μὲν τέκνων σῶν εἰσιδεῖν ξυνωρίδα, |
| 1145.2 | πρόθυμον εἶχ’ ὀφθαλμὸν εἰς Ἰάσονα· |
| 1145.3 | ἔπειτα μέντοι προυκαλύψατ’ ὄμματα λευκήν τ’ ἀπέστρεψ’ ἔμπαλιν παρηίδα, |
| 1145.4 | παίδων μυσαχθεῖς’ εἰσόδους. πόσις δὲ σὸς ὀργάς τ’ ἀφήιρει καὶ χόλον νεάνιδος, |
| 1145.5 | λέγων τάδ’· Οὐ μὴ δυσμενὴς ἔσηι φίλοις, |
| 1145.6 | παύσηι δὲ θυμοῦ καὶ πάλιν στρέψεις κάρα, |
| 1145.7 | φίλους νομίζους’ οὕσπερ ἂν πόσις σέθεν, |
| 1145.8 | δέξηι δὲ δῶρα καὶ παραιτήσηι πατρὸς |
| 1155.1 | φυγὰς ἀφεῖναι παισὶ τοῖσδ’ ἐμὴν χάριν; |
| 1155.2 | ἡ δ’, ὡς ἐσεῖδε κόσμον, οὐκ ἠνέσχετο, |
| 1155.3 | ἀλλ’ ἤινες’ ἀνδρὶ πάντα, καὶ πρὶν ἐκ δόμων |
| 1155.4 | μακρὰν ἀπεῖναι πατέρα καὶ παῖδας σέθεν |
| 1155.5 | λαβοῦσα πέπλους ποικίλους ἠμπέσχετο, |
| 1160.1 | χρυσοῦν τε θεῖσα στέφανον ἀμφὶ βοστρύχοις |
| 1160.2 | λαμπρῶι κατόπτρωι σχηματίζεται κόμην, |
| 1160.3 | ἄψυχον εἰκὼ προσγελῶσα σώματος. |
| 1160.4 | κἄπειτ’ ἀναστᾶς’ ἐκ θρόνων διέρχεται |
| 1160.5 | στέγας, ἁβρὸν βαίνουσα παλλεύκωι ποδί, |
| 1165.1 | δώροις ὑπερχαίρουσα, πολλὰ πολλάκις |
| 1165.2 | τένοντ’ ἐς ὀρθὸν ὄμμασι σκοπουμένη. |
| 1165.3 | τοὐνθένδε μέντοι δεινὸν ἦν θέαμ’ ἰδεῖν· |
| 1165.4 | χροιὰν γὰρ ἀλλάξασα λεχρία πάλιν |
| 1165.5 | χωρεῖ τρέμουσα κῶλα καὶ μόλις φθάνει |
| 1170.1 | θρόνοισιν ἐμπεσοῦσα μὴ χαμαὶ πεσεῖν. |
| 1170.2 | καί τις γεραιὰ προσπόλων, δόξασά που |
| 1170.3 | ἢ Πανὸς ὀργὰς ἤ τινος θεῶν μολεῖν, ἀνωλόλυξε, πρίν γ’ ὁρᾶι διὰ στόμα |
| 1170.4 | χωροῦντα λευκὸν ἀφρόν, ὀμμάτων τ’ ἄπο |
| 1175.1 | κόρας στρέφουσαν, αἷμά τ’ οὐκ ἐνὸν χροΐ· |
| 1175.2 | εἶτ’ ἀντίμολπον ἧκεν ὀλολυγῆς μέγαν |
| 1175.3 | κωκυτόν. εὐθὺς δ’ ἡ μὲν ἐς πατρὸς δόμους |
| 1175.4 | ὥρμησεν, ἡ δὲ πρὸς τὸν ἀρτίως πόσιν, |
| 1175.5 | φράσουσα νύμφης συμφοράν· ἅπασα δὲ |
| 1180.1 | στέγη πυκνοῖσιν ἐκτύπει δραμήμασιν. |
| 1180.2 | ἤδη δ’ ἀνελθὼν κῶλον ἕκπλεθρον δρόμου |
| 1180.3 | ταχὺς βαδιστὴς τερμόνων ἂν ἥπτετο· |
| 1180.4 | ἡ δ’ ἐξ ἀναύδου καὶ μύσαντος ὄμματος |
| 1180.5 | δεινὸν στενάξας’ ἡ τάλαιν’ ἠγείρετο. |
| 1185.1 | διπλοῦν γὰρ αὐτῆι πῆμ’ ἐπεστρατεύετο· |
| 1185.2 | χρυσοῦς μὲν ἀμφὶ κρατὶ κείμενος πλόκος |
| 1185.3 | θαυμαστὸν ἵει νᾶμα παμφάγου πυρός, |
| 1185.4 | πέπλοι δὲ λεπτοί, σῶν τέκνων δωρήματα, |
| 1185.5 | λευκὴν ἔδαπτον σάρκα τῆς δυσδαίμονος. |
| 1190.1 | φεύγει δ’ ἀναστᾶς’ ἐκ θρόνων πυρουμένη, |
| 1190.2 | σείουσα χαίτην κρᾶτά τ’ ἄλλοτ’ ἄλλοσε, |
| 1190.3 | ῥῖψαι θέλουσα στέφανον· ἀλλ’ ἀραρότως |
| 1190.4 | σύνδεσμα χρυσὸς εἶχε, πῦρ δ’, ἐπεὶ κόμην ἔσεισε, μᾶλλον δὶς τόσως ἐλάμπετο. |
| 1195.1 | πίτνει δ’ ἐς οὖδας συμφορᾶι νικωμένη, |
| 1195.2 | πλὴν τῶι τεκόντι κάρτα δυσμαθὴς ἰδεῖν· |
| 1195.3 | οὔτ’ ὀμμάτων γὰρ δῆλος ἦν κατάστασις |
| 1195.4 | οὔτ’ εὐφυὲς πρόσωπον, αἷμα δ’ ἐξ ἄκρου |
| 1195.5 | ἔσταζε κρατὸς συμπεφυρμένον πυρί, σάρκες δ’ ἀπ’ ὀστέων ὥστε πεύκινον δάκρυ |
| 1195.6 | γνάθοις ἀδήλοις φαρμάκων ἀπέρρεον, |
| 1195.7 | δεινὸν θέαμα. πᾶσι δ’ ἦν φόβος θιγεῖν |
| 1195.8 | νεκροῦ· τύχην γὰρ εἴχομεν διδάσκαλον. |
| 1195.9 | πατὴρ δ’ ὁ τλήμων συμφορᾶς ἀγνωσίαι |
| 1205.1 | ἄφνω παρελθὼν δῶμα προσπίτνει νεκρῶι. |
| 1205.2 | ὤιμωξε δ’ εὐθὺς καὶ περιπτύξας χέρας |
| 1205.3 | κυνεῖ προσαυδῶν τοιάδ’. Ὦ δύστηνε παῖ, |
| 1205.4 | τίς ς’ ὧδ’ ἀτίμως δαιμόνων ἀπώλεσεν; |
| 1205.5 | τίς τὸν γέροντα τύμβον ὀρφανὸν σέθεν |
| 1210.1 | τίθησιν; οἴμοι, συνθάνοιμί σοι, τέκνον. |
| 1210.2 | ἐπεὶ δὲ θρήνων καὶ γόων ἐπαύσατο, |
| 1210.3 | χρήιζων γεραιὸν ἐξαναστῆσαι δέμας |
| 1210.4 | προσείχεθ’ ὥστε κισσὸς ἔρνεσιν δάφνης |
| 1210.5 | λεπτοῖσι πέπλοις, δεινὰ δ’ ἦν παλαίσματα. |
| 1215.1 | ὁ μὲν γὰρ ἤθελ’ ἐξαναστῆσαι γόνυ, |
| 1215.2 | ἡ δ’ ἀντελάζυτ’· εἰ δὲ πρὸς βίαν ἄγοι, σάρκας γεραιὰς ἐσπάρασς’ ἀπ’ ὀστέων. |
| 1215.3 | χρόνωι δ’ ἀπέσβη καὶ μεθῆχ’ ὁ δύσμορος |
| 1215.4 | ψυχήν· κακοῦ γὰρ οὐκέτ’ ἦν ὑπέρτερος. |
| 1220.1 | κεῖνται δὲ νεκροὶ παῖς τε καὶ γέρων πατήρ |
| 1220.2 | [πέλας, ποθεινὴ δακρύοισι συμφορά]. |
| 1220.3 | καί μοι τὸ μὲν σὸν ἐκποδὼν ἔστω λόγου· |
| 1220.4 | γνώσηι γὰρ αὐτὴ ζημίας ἐπιστροφήν. |
| 1220.5 | τὰ θνητὰ δ’ οὐ νῦν πρῶτον ἡγοῦμαι σκιάν, |
| 1225.1 | οὐδ’ ἂν τρέσας εἴποιμι τοὺς σοφοὺς βροτῶν |
| 1225.2 | δοκοῦντας εἶναι καὶ μεριμνητὰς λόγων |
| 1225.3 | τούτους μεγίστην μωρίαν ὀφλισκάνειν. |
| 1225.4 | θνητῶν γὰρ οὐδείς ἐστιν εὐδαίμων ἀνήρ· |
| 1225.5 | ὄλβου δ’ ἐπιρρυέντος εὐτυχέστερος |
| 1230.1 | ἄλλου γένοιτ’ ἂν ἄλλος, εὐδαίμων δ’ ἂν οὔ. |
| 1230.2 | Χο. ἔοιχ’ ὁ δαίμων πολλὰ τῆιδ’ ἐν ἡμέραι |
| 1230.3 | κακὰ ξυνάπτειν ἐνδίκως Ἰάσονι. |
| 1230.4 | [ὦ τλῆμον, ὥς σου συμφορὰς οἰκτίρομεν, |
| 1230.5 | κόρη Κρέοντος, ἥτις εἰς Ἅιδου δόμους |
| 1235.1 | οἴχηι γάμων ἕκατι τῶν Ἰάσονος.] |
| 1235.2 | Μη. φίλαι, δέδοκται τοὔργον ὡς τάχιστά μοι |
| 1235.3 | παῖδας κτανούσηι τῆσδ’ ἀφορμᾶσθαι χθονός, |
| 1235.4 | καὶ μὴ σχολὴν ἄγουσαν ἐκδοῦναι τέκνα ἄλληι φονεῦσαι δυσμενεστέραι χερί. |
| 1240.1 | πάντως σφ’ ἀνάγκη κατθανεῖν· ἐπεὶ δὲ χρή, |
| 1240.2 | ἡμεῖς κτενοῦμεν οἵπερ ἐξεφύσαμεν. |
| 1240.3 | ἀλλ’ εἶ’ ὁπλίζου, καρδία· τί μέλλομεν |
| 1240.4 | τὰ δεινὰ κἀναγκαῖα μὴ πράσσειν κακά; |
| 1240.5 | ἄγ’, ὦ τάλαινα χεὶρ ἐμή, λαβὲ ξίφος, |
| 1245.1 | λάβ’, ἕρπε πρὸς βαλβῖδα λυπηρὰν βίου, |
| 1245.2 | καὶ μὴ κακισθῆις μηδ’ ἀναμνησθῆις τέκνων, |
| 1245.3 | ὡς φίλταθ’, ὡς ἔτικτες, ἀλλὰ τήνδε γε |
| 1245.4 | λαθοῦ βραχεῖαν ἡμέραν παίδων σέθεν |
| 1245.5 | κἄπειτα θρήνει· καὶ γὰρ εἰ κτενεῖς σφ’, ὅμως φίλοι γ’ ἔφυσαν· δυστυχὴς δ’ ἐγὼ γυνή. |
| 1245.6 | Χο. ἰὼ Γᾶ τε καὶ παμφαὴς |
| 1245.7 | ἀκτὶς Ἁλίου, κατίδετ’ ἴδετε τὰν |
| 1245.8 | ὀλομέναν γυναῖκα, πρὶν φοινίαν |
| 1245.9 | τέκνοις προσβαλεῖν χέρ’ αὐτοκτόνον· |
| 1255.1 | σᾶς γὰρ χρυσέας ἀπὸ γονᾶς |
| 1255.2 | ἔβλαστεν, θεοῦ δ’ αἷμα 〈χαμαὶ〉 πίτνειν φόβος ὑπ’ ἀνέρων. |
| 1255.3 | ἀλλά νιν, ὦ φάος διογενές, κάτειρ‐ |
| 1255.4 | γε κατάπαυσον ἔξελ’ οἴκων τάλαι‐ |
| 1260.1 | ναν φονίαν τ’ Ἐρινὺν †ὑπ’ ἀλαστόρων†. |
| 1260.2 | μάταν μόχθος ἔρρει τέκνων, |
| 1260.3 | μάταν ἄρα γένος φίλιον ἔτεκες, ὦ |
| 1260.4 | κυανεᾶν λιποῦσα Συμπληγάδων |
| 1260.5 | πετρᾶν ἀξενωτάταν ἐσβολάν. |
| 1265.1 | δειλαία, τί σοι φρενοβαρὴς |
| 1265.2 | χόλος προσπίτνει καὶ ζαμενὴς 〈φόνου〉 |
| 1265.3 | φόνος ἀμείβεται; |
| 1265.4 | χαλεπὰ γὰρ βροτοῖς ὁμογενῆ μιά‐ |
| 1265.5 | σματ’ †ἐπὶ γαῖαν† αὐτοφόνταις ξυνωι‐ |
| 1270 | δὰ θεόθεν πίτνοντ’ ἐπὶ δόμοις ἄχη. |
| 1270a | 〈ΠΑΙΣ〉 (ἔσωθεν) |
| 1270a | ἰώ μοι. |
| 1273.1 | Χο. ἀκούεις βοὰν ἀκούεις τέκνων; |
| 1273.2 | ἰὼ τλᾶμον, ὦ κακοτυχὲς γύναι. |
| 1271.1 | Πα.α οἴμοι, τί δράσω; ποῖ φύγω μητρὸς χέρας; |
| 1271.2 | Πα.β οὐκ οἶδ’, ἀδελφὲ φίλτατ’· ὀλλύμεσθα γάρ. |
| 1275.1 | Χο. παρέλθω δόμους; ἀρῆξαι φόνον. |
| 1275.2 | δοκεῖ μοι τέκνοις. |
| 1275.3 | Πα.α ναί, πρὸς θεῶν, ἀρήξατ’· ἐν δέοντι γάρ. |
| 1275.4 | Πα.β ὡς ἐγγὺς ἤδη γ’ ἐσμὲν ἀρκύων ξίφους. |
| 1275.5 | Χο. τάλαιν’, ὡς ἄρ’ ἦσθα πέτρος ἢ σίδα‐ |
| 1280.1 | ρος ἅτις τέκνων |
| 1280.2 | ὃν ἔτεκες ἄροτον αὐτόχει‐ |
| 1281.1 | ρι μοίραι κτενεῖς. |
| 1281.2 | μίαν δὴ κλύω μίαν τῶν πάρος γυναῖκ’ ἐν φίλοις χέρα βαλεῖν τέκνοις, |
| 1281.3 | Ἰνὼ μανεῖσαν ἐκ θεῶν, ὅθ’ ἡ Διὸς |
| 1285.1 | δάμαρ νιν ἐξέπεμπε δωμάτων ἄλαις· |
| 1285.2 | πίτνει δ’ ἁ τάλαιν’ ἐς ἅλμαν φόνωι |
| 1285.3 | τέκνων δυσσεβεῖ, |
| 1285.4 | ἀκτῆς ὑπερτείνασα ποντίας πόδα, |
| 1285.5 | δυοῖν τε παίδοιν ξυνθανοῦς’ ἀπόλλυται. |
| 1290.1 | τί δῆτ’ οὐ γένοιτ’ ἂν ἔτι δεινόν; ὦ |
| 1290.2 | γυναικῶν λέχος |
| 1290.3 | πολύπονον, ὅσα βροτοῖς ἔρε‐ |
| 1292.1 | ξας ἤδη κακά. |
| 1292.2 | Ια. γυναῖκες, αἳ τῆσδ’ ἐγγὺς ἕστατε στέγης, |
| 1292.3 | ἆρ’ ἐν δόμοισιν ἡ τὰ δείν’ εἰργασμένη |
| 1295.1 | Μήδεια τοισίδ’ ἢ μεθέστηκεν φυγῆι; |
| 1295.2 | δεῖ γάρ νιν ἤτοι γῆς γε κρυφθῆναι κάτω |
| 1295.3 | ἢ πτηνὸν ἆραι σῶμ’ ἐς αἰθέρος βάθος, |
| 1295.4 | εἰ μὴ τυράννων δώμασιν δώσει δίκην. |
| 1295.5 | πέποιθ’ ἀποκτείνασα κοιράνους χθονὸς ἀθῶιος αὐτὴ τῶνδε φεύξεσθαι δόμων; |
| 1295.6 | ἀλλ’ οὐ γὰρ αὐτῆς φροντίδ’ ὡς τέκνων ἔχω· |
| 1295.7 | κείνην μὲν οὓς ἔδρασεν ἔρξουσιν κακῶς, |
| 1295.8 | ἐμῶν δὲ παίδων ἦλθον ἐκσώσων βίον, |
| 1295.9 | μή μοί τι δράσως’ οἱ προσήκοντες γένει, |
| 1305.1 | μητρῶιον ἐκπράσσοντες ἀνόσιον φόνον. |
| 1305.2 | Χο. ὦ τλῆμον, οὐκ οἶσθ’ οἷ κακῶν ἐλήλυθας, |
| 1305.3 | Ἰᾶσον· οὐ γὰρ τούσδ’ ἂν ἐφθέγξω λόγους. |
| 1305.4 | Ια. τί δ’ ἔστιν; ἦ που κἄμ’ ἀποκτεῖναι θέλει; |
| 1305.5 | Χο. παῖδες τεθνᾶσι χειρὶ μητρώιαι σέθεν. |
| 1310.1 | Ια. οἴμοι, τί λέξεις; ὥς μ’ ἀπώλεσας, γύναι. |
| 1310.2 | Χο. ὡς οὐκέτ’ ὄντων σῶν τέκνων φρόντιζε δή. |
| 1310.3 | Ια. ποῦ γάρ νιν ἔκτειν’; ἐντὸς ἢ ’ξωθεν δόμων; |
| 1310.4 | Χο. πύλας ἀνοίξας σῶν τέκνων ὄψηι φόνον. |
| 1310.5 | Ια. χαλᾶτε κλῆιδας ὡς τάχιστα, πρόσπολοι, |
| 1315.1 | ἐκλύεθ’ ἁρμούς, ὡς ἴδω διπλοῦν κακόν |
| 1315.2 | [τοὺς μὲν θανόντας, τὴν δὲ τείσωμαι δίκην]. |
| 1315.3 | Μη. τί τάσδε κινεῖς κἀναμοχλεύεις πύλας, |
| 1315.4 | νεκροὺς ἐρευνῶν κἀμὲ τὴν εἰργασμένην; |
| 1315.5 | παῦσαι πόνου τοῦδ’. εἰ δ’ ἐμοῦ χρείαν ἔχεις, |
| 1320.1 | λέγ’ εἴ τι βούληι, χειρὶ δ’ οὐ ψαύσεις ποτέ· |
| 1320.2 | τοιόνδ’ ὄχημα πατρὸς Ἥλιος πατὴρ |
| 1320.3 | δίδωσιν ἡμῖν, ἔρυμα πολεμίας χερός. |
| 1320.4 | Ια. ὦ μῖσος, ὦ μέγιστον ἐχθίστη γύναι |
| 1320.5 | θεοῖς τε κἀμοὶ παντί τ’ ἀνθρώπων γένει, |
| 1325.1 | ἥτις τέκνοισι σοῖσιν ἐμβαλεῖν ξίφος ἔτλης τεκοῦσα κἄμ’ ἄπαιδ’ ἀπώλεσας. |
| 1325.2 | καὶ ταῦτα δράσας’ ἥλιόν τε προσβλέπεις |
| 1325.3 | καὶ γαῖαν, ἔργον τλᾶσα δυσσεβέστατον; |
| 1325.4 | ὄλοι’. ἐγὼ δὲ νῦν φρονῶ, τότ’ οὐ φρονῶν, |
| 1330.1 | ὅτ’ ἐκ δόμων σε βαρβάρου τ’ ἀπὸ χθονὸς |
| 1330.2 | Ἕλλην’ ἐς οἶκον ἠγόμην, κακὸν μέγα, |
| 1330.3 | πατρός τε καὶ γῆς προδότιν ἥ ς’ ἐθρέψατο. |
| 1330.4 | τὸν σὸν δ’ ἀλάστορ’ εἰς ἔμ’ ἔσκηψαν θεοί· |
| 1330.5 | κτανοῦσα γὰρ δὴ σὸν κάσιν παρέστιον |
| 1335.1 | τὸ καλλίπρωιρον εἰσέβης Ἀργοῦς σκάφος. |
| 1335.2 | ἤρξω μὲν ἐκ τοιῶνδε· νυμφευθεῖσα δὲ |
| 1335.3 | παρ’ ἀνδρὶ τῶιδε καὶ τεκοῦσά μοι τέκνα, |
| 1335.4 | εὐνῆς ἕκατι καὶ λέχους σφ’ ἀπώλεσας. |
| 1335.5 | οὐκ ἔστιν ἥτις τοῦτ’ ἂν Ἑλληνὶς γυνὴ |
| 1340.1 | ἔτλη ποθ’, ὧν γε πρόσθεν ἠξίουν ἐγὼ |
| 1340.2 | γῆμαι σέ, κῆδος ἐχθρὸν ὀλέθριόν τ’ ἐμοί, |
| 1340.3 | λέαιναν, οὐ γυναῖκα, τῆς Τυρσηνίδος |
| 1340.4 | Σκύλλης ἔχουσαν ἀγριωτέραν φύσιν. |
| 1340.5 | ἀλλ’ οὐ γὰρ ἄν σε μυρίοις ὀνείδεσιν |
| 1345.1 | δάκοιμι· τοιόνδ’ ἐμπέφυκέ σοι θράσος; |
| 1345.2 | ἔρρ’, αἰσχροποιὲ καὶ τέκνων μιαιφόνε. |
| 1345.3 | ἐμοὶ δὲ τὸν ἐμὸν δαίμον’ αἰάζειν πάρα, |
| 1345.4 | ὃς οὔτε λέκτρων νεογάμων ὀνήσομαι, |
| 1345.5 | οὐ παῖδας οὓς ἔφυσα κἀξεθρεψάμην ἕξω προσειπεῖν ζῶντας ἀλλ’ ἀπώλεσα. |
| 1345.6 | Μη. μακρὰν ἂν ἐξέτεινα τοῖσδ’ ἐναντίον |
| 1345.7 | λόγοισιν, εἰ μὴ Ζεὺς πατὴρ ἠπίστατο |
| 1345.8 | οἷ’ ἐξ ἐμοῦ πέπονθας οἷά τ’ εἰργάσω. σὺ δ’ οὐκ ἔμελλες τἄμ’ ἀτιμάσας λέχη |
| 1355.1 | τερπνὸν διάξειν βίοτον ἐγγελῶν ἐμοὶ |
| 1355.2 | οὐδ’ ἡ τύραννος, οὐδ’ ὅ σοι προσθεὶς γάμους |
| 1355.3 | Κρέων ἀνατεὶ τῆσδέ μ’ ἐκβαλεῖν χθονός. |
| 1355.4 | πρὸς ταῦτα καὶ λέαιναν, εἰ βούληι, κάλει |
| 1355.5 | [καὶ Σκύλλαν ἣ Τυρσηνὸν ὤικησεν πέδον]· |
| 1360.1 | τῆς σῆς γὰρ ὡς χρῆν καρδίας ἀνθηψάμην. |
| 1360.2 | Ια. καὐτή γε λυπῆι καὶ κακῶν κοινωνὸς εἶ. |
| 1360.3 | Μη. σάφ’ ἴσθι· λύει δ’ ἄλγος, ἢν σὺ μὴ ’γγελᾶις. |
| 1360.4 | Ια. ὦ τέκνα, μητρὸς ὡς κακῆς ἐκύρσατε. |
| 1360.5 | Μη. ὦ παῖδες, ὡς ὤλεσθε πατρώιαι νόσωι. |
| 1365.1 | Ια. οὔτοι νιν ἡμὴ δεξιά γ’ ἀπώλεσεν. |
| 1365.2 | Μη. ἀλλ’ ὕβρις οἵ τε σοὶ νεοδμῆτες γάμοι. |
| 1365.3 | Ια. λέχους σφε κἠξίωσας οὕνεκα κτανεῖν; |
| 1365.4 | Μη. σμικρὸν γυναικὶ πῆμα τοῦτ’ εἶναι δοκεῖς; |
| 1365.5 | Ια. ἥτις γε σώφρων· σοὶ δὲ πάντ’ ἐστὶν κακά. |
| 1370.1 | Μη. οἵδ’ οὐκέτ’ εἰσί· τοῦτο γάρ σε δήξεται. |
| 1370.2 | Ια. οἵδ’ εἰσίν, οἴμοι, σῶι κάραι μιάστορες. |
| 1370.3 | Μη. ἴσασιν ὅστις ἦρξε πημονῆς θεοί. |
| 1370.4 | Ια. ἴσασι δῆτα σήν γ’ ἀπόπτυστον φρένα. |
| 1370.5 | Μη. στύγει· πικρὰν δὲ βάξιν ἐχθαίρω σέθεν. |
| 1375.1 | Ια. καὶ μὴν ἐγὼ σήν· ῥάιδιοι δ’ ἀπαλλαγαί. |
| 1375.2 | Μη. πῶς οὖν; τί δράσω; κάρτα γὰρ κἀγὼ θέλω. |
| 1375.3 | Ια. θάψαι νεκρούς μοι τούσδε καὶ κλαῦσαι πάρες. Μη. οὐ δῆτ’, ἐπεί σφας τῆιδ’ ἐγὼ θάψω χερί, |
| 1375.4 | φέρους’ ἐς Ἥρας τέμενος Ἀκραίας θεοῦ, |
| 1380.1 | ὡς μή τις αὐτοὺς πολεμίων καθυβρίσηι |
| 1380.2 | τυμβοὺς ἀνασπῶν· γῆι δὲ τῆιδε Σισύφου |
| 1380.3 | σεμνὴν ἑορτὴν καὶ τέλη προσάψομεν |
| 1380.4 | τὸ λοιπὸν ἀντὶ τοῦδε δυσσεβοῦς φόνου. |
| 1380.5 | αὐτὴ δὲ γαῖαν εἶμι τὴν Ἐρεχθέως, |
| 1385.1 | Αἰγεῖ συνοικήσουσα τῶι Πανδίονος. |
| 1385.2 | σὺ δ’, ὥσπερ εἰκός, κατθανῆι κακὸς κακῶς, |
| 1385.3 | Ἀργοῦς κάρα σὸν λειψάνωι πεπληγμένος, |
| 1385.4 | πικρὰς τελευτὰς τῶν ἐμῶν γάμων ἰδών. |
| 1385.5 | Ια. ἀλλά ς’ Ἐρινὺς ὀλέσειε τέκνων |
| 1390.1 | φονία τε Δίκη. |
| 1390.2 | Μη. τίς δὲ κλύει σοῦ θεὸς ἢ δαίμων, |
| 1390.3 | τοῦ ψευδόρκου καὶ ξειναπάτου; |
| 1390.4 | Ια. φεῦ φεῦ, μυσαρὰ καὶ παιδολέτορ. |
| 1390.5 | Μη. στεῖχε πρὸς οἴκους καὶ θάπτ’ ἄλοχον. |
| 1395.1 | Ια. στείχω, δισσῶν γ’ ἄμορος τέκνων. |
| 1395.2 | Μη. οὔπω θρηνεῖς· μένε καὶ γῆρας. |
| 1395.3 | Ια. ὦ τέκνα φίλτατα. Μη. μητρί γε, σοὶ δ’ οὔ. |
| 1395.4 | Ια. κἄπειτ’ ἔκανες; Μη. σέ γε πημαίνους’. |
| 1395.5 | Ια. ὤμοι, φιλίου χρήιζω στόματος παίδων ὁ τάλας προσπτύξασθαι. |
| 1395.6 | Μη. νῦν σφε προσαυδᾶις, νῦν ἀσπάζηι, |
| 1395.7 | τότ’ ἀπωσάμενος. Ια. δός μοι πρὸς θεῶν |
| 1395.8 | μαλακοῦ χρωτὸς ψαῦσαι τέκνων. Μη. οὐκ ἔστι· μάτην ἔπος ἔρριπται. |
| 1405.1 | Ια. Ζεῦ, τάδ’ ἀκούεις ὡς ἀπελαυνόμεθ’ |
| 1405.2 | οἷά τε πάσχομεν ἐκ τῆς μυσαρᾶς |
| 1405.3 | καὶ παιδοφόνου τῆσδε λεαίνης; |
| 1405.4 | ἀλλ’ ὁπόσον γοῦν πάρα καὶ δύναμαι |
| 1405.5 | τάδε καὶ θρηνῶ κἀπιθεάζω, |
| 1410.1 | μαρτυρόμενος δαίμονας ὥς μοι |
| 1410.2 | τέκνα κτείνας’ ἀποκωλύεις |
| 1410.3 | ψαῦσαί τε χεροῖν θάψαι τε νεκρούς, |
| 1410.4 | οὓς μήποτ’ ἐγὼ φύσας ὄφελον |
| 1410.5 | πρὸς σοῦ φθιμένους ἐπιδέσθαι. |
| 1415.1 | [Χο. πολλῶν ταμίας Ζεὺς ἐν Ὀλύμπωι, |
| 1415.2 | πολλὰ δ’ ἀέλπτως κραίνουσι θεοί· |
| 1415.3 | καὶ τὰ δοκηθέντ’ οὐκ ἐτελέσθη, |
| 1415.4 | τῶν δ’ ἀδοκήτων πόρον ηὗρε θεός. τοιόνδ’ ἀπέβη τόδε πρᾶγμα.] |