eul_wid: asw-aa
DOI 10.5281/zenodo.20335421 PDFMarkdown

Fragments on the Trojan War by Ibycus of Rhegium

The Fragments on the Trojan War is a modern designation for the extant lyric poetry of Ibycus of Rhegium, a sixth-century BCE Greek poet. These surviving pieces, collected from quotations by later authors and from papyrus discoveries such as those at Oxyrhynchus, represent 105 fragments that originate from various choral songs, not a single unified poem. Ibycus composed for musical performance, typically employing the triadic structure of strophe, antistrophe, and epode. His subject matter is predominantly mythological, drawing heavily from the Trojan War cycle and other heroic legends. His distinctive style is ornate and romantic, emphasizing the beauty, passion, and erotic allure of mythological figures, an approach that sets his lyric treatment apart from epic narrative. The original scope and arrangement of his poetry books are lost, but scholars interpret his focus on Panhellenic Trojan myths as a means of connecting with broader Greek tradition for his aristocratic patrons, most notably Polycrates, the tyrant of Samos. This poetry was likely intended for performance at symposia and festivals, using familiar heroes to explore themes of love, lot, and poetic immortality. Ibycus is regarded as a significant influence on later Greek poetry for his vivid and emotional portrayal of Eros and mythological narrative.

οἳ καὶ Δαρδανίδα Πριάμοιο μέ-
γʼ ἄστυ περικλεὲς ὄλβιον ἠνάρον
Ἄργοθεν ὀρνυμένοι
Ζηνὸς μεγάλοιο βουλαῖς
ξανθᾶς Ἑλένας περὶ εἴδει
δῆριν πολύυμνον ἔχοντες
πόλεμον κατὰ δακρυόεντα,
Πέργαμον δʼ ἀνέβα ταλαπείριον ἄτα
χρυσοέθειραν διὰ Κύπριδα.
νῦν δέ μοι οὔτε ξειναπάταν Πάριν
… ἐπιθύμιον οὔτε τανίσφυρον
ὑμνῆν Κασσάνδραν
Πριάμοιό τε παίδας ἄλλους
Τροίας θʼ ὑψιπύλοιο ἁλώσιμον
ἆμαρ ἀνώνυμον· οὐδεπ
ἡρώων ἀρετὰν
ὑπεράφανον οὕς τε κοίλαι
νᾶες πολυγόμφοι ἐλεύσαν
Τροίαι κακόν, ἥρωας ἐσθλούς·
τῶν μὲν κρείων Ἀγαμέμνων
ἆρχε Πλεισθενίδας βασιλεὺς ἀγὸς ἀνδρῶν
Ἀτρέος ἐσθλοῦ πάις ἐκ πατρός·
καὶ τὰ μὲν ἂν Μοίσαι σεσοφισμέναι
εὖ Ἑλικωνίδες ἐμβαίεν λογ·
θνατὸς δʼ οὔ κεν ἀνὴρ
διερὸς τὰ ἕκαστα εἴποι
ναῶν ὡς Μενέλαος ἀπʼ Αὐλίδος
Αἰγαῖον διὰ πόντον ἀπʼ Ἄργεος
ἠλύθον … ν
ἱπποτρόφον … ε φώτες
χαλκάσπιδες υἷες Ἀχαιῶν
τῶν μὲν προφερέστατος αἰχμᾶι
… πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεὺς
καὶ μέγας Τελαμώνιος ἄλκιμος Αἴας
… ατ … γυρος.
… ος ἀπʼ Ἄργεος
… ς ἐς Ἴλιον
…
…
… α χρυσεόστροφος
Ὕλλις ἐγήνατο, τῶι δʼ ἄρα Τρωίλον
ὡσεὶ χρυσὸν ὀρει-
χάλκωι τρὶς ἄπεφθον ἤδη
Τρῶες Δαναοί τʼ ἐρόεσσαν
μορφὰν μάλʼ ἐίσκον ὅμοιον.
τοῖς μὲν πέδα κάλλεος αἰὲν
καὶ σύ, Πολύκρατες, κλέος ἄφθιτον ἑξεῖς
ὡς κατʼ ἀοιδὰν καὶ ἐμὸν κλέος.
. . .
σο[
α[
ε.[
νυσσον[
ασπιδα[
τοιδαῦχ̣α̣[
τυπτ[
εγ̣[
. . . δασε[
.]ὲνθ[
ι]χνια[
αι´̆θόι̣α̣[
αιτελ̣υ̣[
πα[
φραδ[
ναιο[
ἐξὰπ̣[
.]α̣τα[
.].[
. . .
. . . σι …
δ …
κέ …
νη …
νοσα …
φά
. . .
. . . [ ].
[ ]κτυ
[]νητηριγα[
[ ]λ̣ι̣σ̣π̣ρ̣ε̣[
. . .
. . . []..[
[]σινπ̣[
[]ὴοσδ̣.[
[ ]ι̣λ̣ο̣[
[ ]ε̣υμ̣[
. . .
. . . δʼ αρε
. . .
. . . λο …
στ …
ππ
…
. . .
. . . ου …
ρέα
. . .
. . . … νος
…
… μ
…
. . .
. . . … ιφα
. . .
. . .
ὼτὸ
. . .
. . . ὼς …
λέ …
ο·
ος …
ρχ
. . .
. . . [ ].[
[]
[]ν·
[]
[ ]
[ ]
. . .
. . . [ ].ο̣[
[].ν̣επι̣[
[ ]ωνια[
[ ]σαν[
[ ]πας[
[ ]ρητο[
[ ]σιγυ[
. . .
. . . … ας
… ν
… τάμνω
…
. . .
. . . [ ]ε.[
[ ]ι̣νικη̣[
[ ]σεμε[
[ ].ο̣λ̣ᾱι
[ ]ἁ̣γητοριχ[
[ ]μουσνα[
[]ε̣ροεντα
Μελῶν α
δαρὸν δάραοι χρόνον ἧστο τάφει πεπαγώς
Μελῶν ε
τούς τε λευκίππους κόρους
τέκνα Μολιόνας κτάνον,
ἅλικας ἰσοκεφάλους ἑνιγυίους
ἀμφοτέρους γεγαῶτας ἐν ὠέωι
ἀργυρέωι.
ἦρι μὲν αἵ τε Κυδώνιαι
μηλίδες ἀρδόμεναι ῥοᾶν
ἐκ ποταμῶν, ἵνα Παρθένων
κῆπος ἀκήρατος, αἵ τʼ οἰνανθίδες
αὐξόμεναι σκιεροῖσιν ὑφʼ ἕρνεσιν
οἰναρέοις θαλέθοισιν· ἐμοὶ δʼ ἔρος
οὐδεμίαν κατάκοιτος ὥραν.
τε ὑπὸ στεροπᾶς φλέγων
Θρηίκιος Βορέας
ἀίσσων παρὰ Κύπριδος ἀζαλέ-
αις μανίαισιν ἐρεμνὸς ἀθαμβὴς
ἐγκρατέως πεδόθεν φυλάσσει
ἡμετέρας φρένας
Ἔρος αὖτέ με κυανέοισιν ὑπὸ
βλεφάροις τακέρʼ ὄμμασι δερκόμενος
κηλήμασι παντοδαποῖς ἐς ἄπει-
ρα δίκτυα Κύπριδος ἐσβάλλει·
ἦ μὰν τρομέω νιν ἐπερχόμενον,
ὥστε φερέζυγος ἵππος ἀεθλοφόρος ποτὶ γήραι
ἀέκων σὺν ὄχεσφι θοοῖς ἐς ἅμιλλαν ἔβα.
Εὐρύαλε γλαυκέων Χαρίτων θάλος …
καλλικόμων μελέδημα, σὲ μὲν Κύπρις
ἅ τʼ ἀγανοβλέφαρος Πει-
θὼ ῥοδέοισιν ἐν ἄνθεσι θρέψαν.
οὐ γὰρ αὔσιον πάις Τυδέος
τὸν γὰρ Ἡρακλέα πρόμαχον γενέσθαι
φασὶ τοῦ Διὸς σὺν ἀριστοπάτραι
κρατερόφρονι Παλλάδι· τὰν γὰρ ἔτικτεν αὐτός,
κορυφᾶς δέ οἱ ἐξανέπαλτο
παρελέξατο Καδμίδι κούραι,
γλαυκώπιδα Κασσάνδραν
ἐρασιπλόκαμον Πριάμοιο κόραν
φᾶμις ἔχησι βροτῶν.
ἆμος ἄυπνος κλυτὸς ὄρθρος ἐγείρησιν ἀηδόνας
ὀνομάκλυτον Ὀρφήν
δέδοικα μή τι πὰρ θεοῖς
ἀμβλακὼν τιμὰν πρὸς ἀνθρώπων ἀμείψω.
Ἔριδός ποτε μάργον ἔχων στόμα,
ἀντία δῆριν ἐμοὶ κορύσσοι.
πυκινὰς πέμφιγας πιόμενοι.
οὐκ ἔστιν ἀποφθιμένοις ζωᾶς ἔτι φάρμακον εὑρεῖν,
φλεγέθων ἇιπερ διὰ νύκτα μακρὰν
σείρια παμφανόωντα
μύρτα τε καὶ ἴα καὶ ἑλίχρυσος
μᾶλά τε καὶ ῥόδα καὶ τέρεινα δάφνα
ποικίλα ῥέγματα καὶ καλύπτρας
περόνας τʼ ἀναλυσαμένα
τοῦ μὲν πετάλοισιν ἐπʼ ἀκροτάτοις
ἱζάνοισι ποικίλαι αἰολόδειροι
πανέλοπες λαθιπορφυρίδες τε καὶ
ἀλκυόνες τανυσίπτεροι.
αἰεί μʼ ὦ φίλε θυμὲ τανύπτερος ὡς ὅκα πορφυρίς
οὔτι κατὰ σφετερὰν ἐελδώ
ἐσθλὸν προδεδεγμένον ἐέλδωρ
κλάδον Ἐνυαλίου,
οὐδὲ Κυάρας ὁ Μηδείων στρατηγός.
παρὰ χέρσον λίθινον
τῶν παλάμαις βροτῶν·
πρόσθεν νιν πεδʼ ἀναριτᾶν
ἰχθύες ὠμοφάγοι νέμοντο.
διέφρασαι·
κύματος ἔξοθεν ἄκρου
πᾶσα κάλως ἀσινής.
ἤλσατο βοῦς·
κλαγγί.
Λεβυαφιγενής.
στερφωτῆρα στρατὸν
τραπεζητᾶν κυνῶν