ὡς ἀργαλέον λίαν ἐργῶδες, δύσκολον, χαλεπόν ἀττικὸν τὸ σχῆμα
δοῦλον τινά
παραφρονοῦντος παρὰ τὸ εἰκὸς φρονοῦντος
ἢν ... τύχῃ εἰπὼν γὰρ τὰ συμφέροντα, ἢν μὴ καὶ τῷ δεσπότῃ αὐτὰ δόξωσιν ἀρεστά, μαστιγεῖται
τύχῃ ἀντὶ
τʼ αὐτὰ ὅμοια
τῷ κεκτημένῳ ἤγουν τῷ κυρίῳ τῷ δεσπότῃ
τῶν κακῶν ἢ τῶν κακῶν τοῦ δεσπότου ἢ τῶν τιμωριῶν ἤγουν τῶν μαστίγων πληγῶν, τιμωριῶν
κύριον σῶμα
κρατεῖν ἐξουσιάζειν
ὁ δαίμων ἡ τύχη
τὸν ἐωνημένον τὸν ὠνησάμενον τὸν ἀγοράσαντα· τὸ παθητικὸν ἀντὶ ἐνεργητικοῦ
καὶ ... μὲν σχῆμα ἀποθετικόν
ταῦτα ἀντὶ τοῦ «οὕτως»
τῷ δὲ Λοξίᾳ τῷ Ἀπόλλωνι
ὃς μετάκλισις
θεσπιῳδεῖ χρησμοματεύεται
μέμψιν ἀττικὴ περίφρασις
μέμφομαι αἰτιῶμαι· ἐξουδενῶ· καταγινώσκω
ὢν ... μάντις τῆς βαρύτητος τὸ σχῆμα
μάντις κοινὴ συλλαβή
ὥς ... σοφός ἐγὼ δὲ οὐ πείθομαι
μελαγχολῶντʼ παραπαίοντα, παραλογιζόμενον παραφρονοῦντα
ἀπέπεμψέ εἰς τοὐπίσω
κατόπιν ὄπισθεν
γνωμικόν
βλέποντες ἡμεῖς
ἀκολουθεῖ τῷ τυφλῷ
προσβιάζεται συνακολουθεῖν προσβιάζει
παράπαν παντελῶς
οὐδὲ γρῦ φώνημα μικρόν
οὐκ ἔσθʼ ὅπως τρόπος ἀττικός
ὅπως ὅτι
σιγήσομαι σιγήσω
ὅ τι διατί
πράγματα ὀχλήσεις θορύβους, ὀχλήσεις
τυπτήσεις ἐκ τοῦ «τυπτῶ» ἀττικῶς
ἔχοντά φοροῦντα
μὰ προσληπτέον τὸ «οὔ», ἵνʼ ᾖ ἀπωμοτικὸν τὸ «μά»
λυπῇς τί τύψω σε
ἀλγῇς λυπηθῇς
λῆρος ... παύσομαι ἐκάλυψε τὴν ὕβριν
ποτʼ περισσὸν τὸ «ποτέ»
εὔνους πιστός
πυνθάνομαι ἐρωτῶ
οὔ σε κρύψω πάντα σοι εἴπω
σε ἀντὶ τοῦ «σοί»
οἰκετῶν τῶν ἐν τῷ οἴκῳ
κλεπτίστατον εὐνούστατον, φρονιμώτατον. παρʼ ὑπόνοιαν τὸ σχῆμα παρʼ ὑπόνοιαν
κακῶς ἔπραττον ἐδυστύχουν ἐδυστύχησαν
ἦν «ἤμην» ἀττικῶς
οἶδά τοι γινώσκω ὅτι γινώσκω ἀκριβῶς
ῥήτορες δημαγωγοί
πονηροί δόλιοι
πείθομαι ὅτι ἀληθῶς λέγεις
ἐπερησόμενος ἐρωτήσων
ὡς εἰς πρὸς
τὸν θεόν τὸν Ἀπόλλωνα
τὸν ἐμὸν «ἐμοῦ» ἀττικῶς
ἐκτετοξεῦσθαι ὑπὸ τῶν τόξων τῆς εἱμαρμένης ἀναιρεθῆναι
τὸν δʼ υἱόν περὶ δὲ τοῦ υἱοῦ. ἀντίπτωσις, ἀττικῶς
μόνος μόνος ἐστίν μονογενής
πευσόμενος μαθησόμενος χρησόμενος, μαντευσόμενος
τοὺς τρόπους τοὺς δικαίους καὶ πατρῴους
ὑγιὲς δίκαιον φρονεῖν ὀρθόν, ἀγαθόν ἀληθές, ὀρθόν
τοῦτʼ αὐτὸ τὸ ἀδικεῖν
ξυμφέρειν ἀττικῶς
ὁ θεὸς ὁ Ἀπόλλων
ὅτῳ ᾧτινι
ἐξιών ἐκ τοῦ ἱεροῦ δηλονότι ἐκ τοῦ ἱεροῦ
μεθίεσθαί ἀπολιμπάνεσθαι
ἔτι παρέλκον
πείθειν ἐκεῖνον
τῷ τίνι
τὴν ἐπίνοιαν τὸ αἴνιγμα, τὴν μαντείαν τὴν διάνοιαν
τοῦ θεοῦ τοῦ χρησμῳδήματος
σκαιότατέ ἀμαθέστατε μάταιε, ἀπαίδευτε
ἀσκεῖν παιδεύειν, ῥυθμίζειν
τὸν ἐπιχώριον τὸν πανοῦργον
τῷ ... κρίνεις τίνι τρόπῳ τοῦτο λέγεις
ὁτιὴ δὴ
γνῶναι κατὰ γνῶσιν νοηθῆναι γνωσθῆναι
δοκεῖ νομίζεται
ὡς ὅτι
ὑγιὲς ἀληθές ἀγαθόν
ἐν τῷ νῦν χρόνῳ ἤγουν ἐν τῇ νῦν γενεῇ
ῥέπει ἀποβλέπει
τοῦ χάριν τίνος ἕνεκα
μετὰ νῷν ἐν ἡμῖν
ἐνθαδί ἐς Δελφούς
πυθοίμεθʼ γνοίημεν
τὸν χρησμὸν τὴν δοθεῖσαν ἡμῖν χρησμῳδίαν
νοεῖ νοῦν δίδωσιν δηλοῖ σημαίνει
σὺ πότερον ἡ πεῦσις ἀπειλητική
τἀπὶ τούτοις δρῶ τὰ ἐπὶ τῇ ἀπειλῇ δράσω
μανθάνεις πρὸς τὸν δεσπότην λέγει ὅτι ἀκούεις
ὅς φησιν εἶναι τί σοι λέγει δηλονότι τυφλός· ἐναντίον γὰρ πρὸς τὰς ἑαυτοῦ θελήσεις ἐφαίνετο
σκαιῶς ἀπαιδεύτως
εὐόρκου εὐσεβοῦς δικαίου
τρόποις ἤθεσιν
κλάειν «κλαίειν» ἀττικόν
τὸν ὄρνιν τοῦ θεοῦ μαντείαν, σύμβολον
χαιρήσεις ἐκ τοῦ «χαιρῶ»
ἔτι διὰ τὸ μὴ φράσαι
πώμαλα ἀρνητικὸν ἐπίρρημα
ἀναθεὶς ἀναβιβάσας
ἐκτραχηλισθῇ κατὰ κάρα ἀπολεσθῇ τραυσθῇ τὸν τράχηλον συντριβῇ
ἀλλʼ ὁ «ἀλλά» περισσῶς ἀττικῶς
κακόν τι εἰς
ἡμεῖς γʼ ἀπολύομεν προσληπτέον τὸ «ἀφήσομεν»
ἠνὶ μεθίεμεν «ἰδού» ἀττικόν. λείπει «ἐρεῖς;» ἰδοὺ μεθίεμεν
ἐμὲ ἐμοὶ
παρεσκευασμένος ηὐτρεπισμένος
ὦ Φοῖβʼ ἐκπληκτικόν
εἶ σύ ὁ θρυλλούμενος
αὐχμῶν ῥυπῶν σε κατάξηρος, ἄλουτος
ἐγένετο εἰς γέννησιν παρήχθη ἢ ἐγένετο πλούσιος ἐγεννήθη
τὸ κακὸν τὸ τυφλὸν εἶναί σε τὴν τύφλωσιν
κάτειπέ ἀττικῶς ὡς τὸ «ἔξειπε»
ἠπείλησʼ καὶ ἐκαυχησάμην ἐκόμπασα, ἐκαυχησάμην ἐκαυχησάμην
ὡς εἰς πρὸς
κοσμίους συνετούς
ὁμολογῶ σοι ὁμοφωνῶ σοι συμφωνῶ σοι
φέρε, τί οὖν μετάβασις
ὡς πρὸς
πολλοῦ διὰ
καὶ περισσῶς
θαῦμά γʼ ἐστίν
νῦν γοῦν
ἴστον ἐμάθετε
μὰ Δίʼ «οὐ» ἐλλειπτικῶς
πράγματα κόπους
ζητῶν ἀνερευνῶν
μὰ οὔ
ἄλλος δίκαιος, ἀττικόν
ἀτεχνῶς ἀδόλως, φανερῶς, ἀπερικαλύπτως
μὰ οὔ
ἁπαξάπαντες παντελῶς πάντες
ὀφθαλμίας νῦν τῆς τυφλώσεως
φύσει ἀληθείᾳ
μῶρʼ ἔπη
ἐπιτρίψειε ἀφανίσειεν
ἄληθες εἰρωνικῶς· ἐπίρρημα θαυμαστικόν
οἴει ὑπολάβῃς
τυραννίδα τὴν δύναμιν αὐτοῦ
τριωβόλου τοῦ
κἂν τὸ «κἄν» δηλοῖ τὸ «ἐάν»· νῦν δὲ ὡς ἐπὶ τῆς συνηθείας, ὃ σπανίως εἴρηται
ἆ ἐπιτιμητικὸν ῥῆμα ἐπίρρημα ἐπιτιμητικόν
πόνηρε ἄθλιε
ἔχʼ ἥσυχος «ἔσο» ἀττικόν, ὥσπερ καὶ τὸ «ἔχε ἀτρέμας» ἀντὶ τοῦ «ἔσο»
ἰστέον ὅτι μάρτυρος τάξιν ἀναπληροῖ ὁ δοῦλος μάρτυρος τάξιν ἀναπληροῖ ὁ Καρίων
αὐτῷ τῷ Διί
ὁδί οὗτος ὁ Πλοῦτος
διὰ τουτονί διὰ τὸ ἔχειν πλοῦτον ἢ εὐχόμενοι πλουτῆσαι
εὔχονταί γε νῦν φανεροῖ τὸ ἀσαφῶς πρὶν λεχθέν, τὸ διὰ τουτονί
ἄντικρυς φανερῶς φανερῶς· «ἀντικρύ» δὲ ἐξ ἐναντίας
ὅδʼ ὁ Πλοῦτος
ταῦτʼ τὰ θύματα
ὅτι τί δή διατί, διὰ ποῖον τρόπον διατί, πῶς
ψαιστόν πόπανον ἐξ ἀλεύρου δεδευμένον
μὴ βουλομένου σου συνελθεῖν τῷ Διί· ἢ μὴ ὄντος σοῦ
οὐκ ἐσθʼ ὅπως τὶς ἕνεκα τοῦ θύειν· ἀττικὸς ὁ τρόπος
λυπῇ τι αὕτη ἡ δύναμίς σε
μικρὸν βραχύ
νῦν τὰς πόρνας Καρίων· καὶ γὰρ αἱ παλλακαί
πειρῶν τύχῃ πειρᾷ
πειρῶν συννεύων, προσβάλλων
οὐδὲ ... νοῦν οὐ μόνον ὅτι προσδιαλέγονται, ἀλλʼ οὐδὲ ὁρῶσι σχεδόν
προσέχειν ἐπιστρέφειν
πρωκτὸν νηδὺν εὐφήμως
παῖδας ... δρᾶν ἀκώλυτον ἦν πάλαι τὸ παιδοφιλεῖν
οὐ τῶν ἐραστῶν οὐ χάριν τῆς ἐπιθυμίας
χάριν ἕνεκα
τούς γε χρηστούς χρησιμωτάτους
τοὺς πόρνους πορνεύοντας τοῦ ἀγαθοῦ ὁ πόρνος, ἡ πόρνη καὶ τὸ πόρνον
οἱ χρηστοί οἱ ἄπορνοι παῖδες
ἀγαθόν ταχύν, ἀπὸ τοῦ «ἄγαν θέειν»
περιπέττουσι λόγῳ ἑτέρῳ διὰ τὸ αἰτεῖν ἵππον συγκρύπτουσιν
τέχναι πανουργίαι καὶ αἱ κοινῶς καλούμεναι τέχναι
σοφίσματα μηχαναί
τεκταίνεται κατάγεται περὶ τεκτονικήν
λωποδυτεῖ τὰ ἱμάτια συλᾷ
βυρσοδεψεῖ βάφει τόμους, βύρσας μαλάσσει
παρατίλλεται τὰς τρίχας τῆς ἥβης ἤγουν τῆς ὀσφύος
μέγας δὲ βασιλεὺς τὸν Ξέρξην λέγει
ἐκκλησία καὶ ὁ τόπος καὶ ὁ λαός
ὁ Βελονοπώλης παράσιτος ἦν τοῦ Παμφίλου
δὲ οὐχί εἰ δʼ οὐ συναλείψεις τὸ ε, ἀλλʼ εἴπῃς «λης δὲ οὐ», συνίζησίς ἐστιν
πέρδεται στρηνιᾷ
Φιλέψιος πένης ὢν λέγων ἱστορίας ἐτρέφετο
οὐχὶ διὰ γράφε «οὐ διὰ»
μονώτατος ὡς τὸ «αὐτότατος» πέπαικται
ἴσθʼ ὅτι παρέλκον
κρατοῦσι νικῶσι
ἑκάστοτε καθʼ ἑκάστην ἀεί
ἐπικαθίζηται ἔνεστι
ποεῖν ἀττικόν, ὡς τὸ «κλάειν» ποιεῖν
πολλῷ πλείονα δυνατὸς εἶ ποιῆσαι
πρὸς τὸ ὁμηρικόν· «πάντων μὲν κόρος ἐστί, καὶ ὕπνου καὶ φιλότητος»
τραγημάτων βρωμάτων. ἐπὶ τῶν τραγημάτων «τὴν εὐωχίαν σεμνύνεις» ἐστὶ παροιμία
φιλοτιμίας φιλοδοξίας
τριακαίδεκα γράφε «τρισκαίδεκα»
ἀνύσηται λάβῃ κτήσηται
ἢ φησὶν οὐκ εἰ μὴ λάβῃ
αὐτῷ βίον χορεῖος ὁ πούς
ὅπως πῶς
τὴν δύναμιν τῆς δυνάμεως
ταύτης τὸ «πῶς» ἀπὸ κοινοῦ τοῦ ὁρᾶν
στίχος ἐπίληπτος
ἁπαξάπαντα ἀττικῶς
κατακεκλῃσμένα ἀττικῶς
τὴν πρόνοιαν τὴν οἰκονομίαν
σείσας δάφνην οὕτω γὰρ μαντεύεται
ὁρᾶτε σκέψασθε
μηδὲν περὶ μηδενὸς ἀττικῶς
ὦγαθέ ἀντὶ τοῦ «μωρέ» κατʼ εἰρωνείαν
χʼ ἅτεροι ἔκθλιψις καὶ κρᾶσις
νῷν ἡμῖν
ἄλφιτα ἄλευρα
πονήρους ἐπιπόνους, ἀθλίους
ἄλλʼ ἴθι ἄπιθι
ταλαιπωρουμένους διὰ τὸ δύσεργον τῆς Ἀττικῆς· ἔστι γὰρ πετρώδης πονοῦντας, κοπιῶντας
ἕκαστος κατὰ τὴν τοῦ δικαίου νέμεσιν
μετάσχῃ κοινωνήσῃ
μελήσει ἀττικόν
ἀλλʼ ἀνύσας τρέχε τὸ ἐπιτεταγμένον. πρωθύστερον
ἀνύσας σπεύσας
κραστε κράτιστε
καὶ δικαίως κἀδίκως ἀντὶ τοῦ «παντὶ τρόπῳ»
ἀλλʼ ἄχθομαι φορτικὸν ἡγοῦμαι
ἀλλοτρίαν ἀνάρμοστον ἐμοί
ἀπέλαυσʼ εὗρον
αὐτοῦ τοπικόν τοῦ εἰσελθεῖν
μικρὸν ἀργυρίδιον παρὰ τοῖς σοφοῖς ἀδολεσχία
παραπλῆγʼ παράφρονα ἀνόητον, ἀπαίδευτον
παραβεβλημένος ἐκδεδυμένος ἐκδεδομένος
ἀκαρεῖ βραχυτάτῳ
μετρίου διαμετροῦντος ἑαυτοῦ τὸ ζῆν συμμέτρου
οὐκ ἐπέτυχες γράφε «οὐκ ἀπήλαυσα»
πῶς θαυμαστικόν
εἶμʼ γίνομαι· ὡς τὸ «ἐγένετο ὅλος τῆς γραμματικῆς»
τούτου ἀπὸ κοινοῦ «χαίρω» τοῦ ἀναλίσκειν χρεία
ἰδεῖν ἀμφιβόλως
τὸν υἱὸν τὸν μόνον ἀττικισμοὶ τῶν ἄρθρων
μόνον μονογενῆ
τί διατί
τις οὐχὶ πᾶς
θεράπων πρὸς τὸν χορόν
ἰαμβικοὶ τετράμετροι καταληκτικοί
ὦ πολλὰ δὴ πολλάκις ἐπίτριτος τρίτος
τῷ δεσπότῃ ὅμοιος
ταὐτὸν θύμον ὅμοιος
φαγόντες ὅμοιος. λείπει δὲ ἡ τελευταία συλλαβὴ καὶ δοκεῖ παλιμβακχεῖος εἶναι
πονεῖν ἐργάζεσθαι
ἐρασταί ἐπίτριτος αʹ ἀτελὴς καὶ δοκεῖ βακχεῖος
ἴτʼ ἐγκονεῖ διίαμβος
τε σπεύδεθʼ ὡς ἐπίτριτος γʹ
ὁ καιρὸς οὐ διίαμβος
οὐχὶ μέλλειν ἀναδύεσθαι
χὶ μέλλειν ἐπίτριτος αʹ
ἀλλʼ ἔστʼ ἐπʼ αὐ
ἐπʼ αὐτῆς τῆς ὁ καιρός
τῆς τῆς ἀκμῆς δισπόνδειος
ᾗ δεῖ παρόν.
παρόντας ἀμύνειν συνεργεῖν ἡμῖν
τας ἀμύνειν ἰωνικὸς ἐλάσσων.
προθύμως συντόμως
ὡς εἰκός ἐ ἐπίτριτος γʹ.
στι γέροντας παιὼν τρίτος.
ἀσθενεῖς γέροντας περιπατεῖν
ἀσθενεῖς ἄν ἐπίτριτος βʹ
δρας ἤδη ἐπίτριτος αʹ· δοκεῖ δὲ βακχεῖος
ἀξιοῖς ἄξιον κρίνεις.
ἴσος με θεῖν διίαμβος
θεῖν τρέχειν
πρὶν ταῦτα καὶ
οὐκοῦν ... σύ καὶ μὲν αὐτὸς οὐ φαίνεται εἰπών
πρᾶγμα ἡ ὑπόθεσις
μαδῶντα φαλακρόν
ψωλόν ἢ ἀσχήμονα ἢ γυμνόν ἀσχήμονα
ὦ ... ἀγγείλας ἀντὶ τοῦ εἰπεῖν «σωρὸν ἐπῶν»
ἐπῶν διὰ τῶν σῶν διὰ
ἥκειν ἐλθεῖν
ἔχοντα φέροντα
μῶν ἄρα
φενακίσας παιὼν δʹ.
πρὸς τὸ «φενακίσας» φησὶ καὶ οὗτος ἀπατηλὸν καὶ ψευδῆ
τὰ πάντα οὐκ ἀμφίβραχυς, διίαμβος δὲ καταληκτικός
νομίζεθʼ ὑ. παιὼν βʹ
γιὲς συνίζησις
ὡς σεμνὸς λίαν γαῦρος
οὑπίτριπτος ἐπιτρίψεως καὶ βλάβης ἄξιος· ἐπιτρίψαι γὰρ τὸ διαφθεῖραι ὁ ἄξιος συντριβῆς
ἰοὺ ἰοὺ διίαμβος
χοίνικας κλάπας
ποθοῦσαι ἀτελὴς ἐπίτριτος αʹ
σὺ δʼ οὐ παρέλκον
.ζεις· ὁ δὲ Χά. παιὼν αʹ
ὁ δὲ Χάρων παρʼ ὑπόνοιαν ἀντὶ τοῦ «ὁ κῆρυξ»
ρων τὸ ξύμβο. ἐπίτριτος δʹ
λον δίδωσι. διτρόχαιος
μόθων φλύαρος, φορτικός, ἄτιμος, αἰσχρός, ταραχοποιός λάλος, φορτικός
κόβαλος λάλος
φενακίζεις ἡμᾶς
δεῦρο ἐνταῦθα
οἳ πολλὰ μοχθήσαντες καινοπρεπές· «ὣς καὶ φάσαν ἡ πληθύς»
σχολῆς ἀργίας
θύμων ὅτι θυμοφόρος ἡ Ἀττική
ῥίζας διεκπερῶντες διερχόμενοι, συλλέγοντες, ὡς φρύγανα
διεκπερῶντες ἀνασπῶντες
ὦνδρες ἀττικὴ συναλοιφή
ὃς ὁ Πλοῦτος
·μῖν εἶναι; ἐπίτριτος δʹ ἀτελής
Μίδας φύσει μεγαλώτης ἦν
λάβητε ποιήσητε
θρεττανελὸ ἤχημα ὀρχηστικόν τὸ μέλος τῆς κιθάρας παιὼν αʹ
τὸν Κύκλωπα ἐπίτριτος δʹ
τὴν διὰ
παρασαλεύων ὀρχούμενος παρενσαλεύων
ἄγειν ὁδηγεῖν
τέκεα ὦ παιδία· χλευάζει δὲ ὡς γέροντας
κνα θάμʼ ἀνα· παιὼν αʹ.
θαμίνʼ μικρά
ἀναβοῶντες μέλη ἤγουν
βληχώμενοί βοῶντες, λέγοντες
δίμετροι ὑπερκατάληκτοι εἰς συλλαβήν
κιναβρώντων δυσωδῶν
βληχώμενοι λέγοντες
καλλαβόντες εἰ δὲ «καταλαβόντες» ἐστίν
κραιπαλῶντα ἐκ μέθης ἀτακτοῦντα
καὶ οὗτοι δίμετροι
ἡγούμενον προπορευόμενον
εἰκῇ δὲ ὡς ἔτυχεν ἀμερίμνως
καταδαρθέντα κοιμηθέντα
δίμετρος ὑπερκατάληκτος
ἡμμένον ὠξυμμένον
σφηκίσκον ξύλον
ἐκτυφλῶσαι ζητήσομέν σε
Κίρκην ἤγουν τὴν Λαΐδα
. τὰ φάρμακʼ ἀ· παιὼν βʹ
. νακυκῶσαν παιὼν γʹ
τοῦ Φιλωνίδου παρʼ ἱστορίαν τοῦ Ὀδυσσέως
δίμετρος
μεμαγμένον μεμαλαγμένον ἐζυμωμένον, τεταραγμένον
ἔματτεν ἐτάρασσε
πάντας κατὰ
δίμετρος
φιληδίας φιληδονίας, ἀνοίας φιληδονίας
ἔστιν ὧδε τὸ τέλος τέλος
ἀρχή
μαγγανεύουσαν μεταβάλλουσαν
ἑτάρους ἣν «ἑτάρους» διὰ τὸ μέτρον
μιμούμενοι τὸν υἱόν
μινθώσομέν θʼ ἀλείψομεν
μητρὶ ἀντὶ τοῦ «ἐμοί»
εἴα νῦν τῶν δισπόνδειος
σκωμμάτων ἀ.— διτρόχαιος
παλλαγέντες· διτρόχαιος
καὶ οὗτοι δίμετροι
τοῦ ἀπὸ
οὕτω τῷ κόπῳ ξυνεῖναι τῇ περὶ τὸν Πλοῦτον ἐπιμελείᾳ
χοροῦ. πάλιν ἴαμβοι
χαίρειν ... ἐστιν καινῶν ὄντων τῶν πραγμάτων καινὰ φθέγγομαι ἀφεὶς τὸ χαίρειν
προσαγορεύειν καὶ σαπρόν ἐκ παραλλήλου τὸ ἀρχαῖον καὶ σαπρόν
ὁτιὴ ἀττικόν, ὡς καὶ τὸ «δηλονοτιή»
κοὐ κατεβλακευμένως οὐ ῥαθύμως, τρυφελῶς
κατευλακευμένως ἐπηρμένως
ὅπως δέ μοι λείπει «ὁρᾶτε, σκοπεῖτε» ὁρᾶτε
συμπαραστάται συνεργοί βοηθοί
σωτῆρες διὰ τὴν πήρωσιν
ὄντες ὄντως
τοῦ θεοῦ τοῦ Πλούτου
δόξεις μʼ Ἄρην ὡς ἄλλον Ἄρεα
ὠστιζόμεσθʼ διωκόμεθα, ἐκβεβλήμεθα διὰ τῶν θυρῶν διωκόμεθα, ἐκβεβλήμεθα ὠθούμεθα
παρείην τῷ λαβεῖν παραχωρήσαιμί τινι ὥστε
τοῖσι κυρείοισι τόπος ἐν ᾧ ἐκάθηντο οἱ ἀργολόγοι
χρηστόν τι πράττων εὐτυχήσας
μεταπέμπεται μετακαλεῖται
ἐπιχώριον οἰκεῖον τῇ διαγωγῇ τῶν Ἀθηναίων
τῶν φίλων τοῦ ἀγαθοῦ δηλονότι
θεὸς ἢ ὁ Πλοῦτος ἢ ἄλλος τις τῶν θεῶν
οἷος μέγας
εὖ πράττειν ἴσθι
ἐπιτετρίφθαι συντριβῆναι
τοπαράπαν ἐξ ὁλοκλήρου· παντελῶς
τὸ λέγον δέ· εἰ μὲν κατορθώσομεν ἢ ἀποτύχωμεν
πρὸς περισσόν. ἀντὶ τῆς «ἀπό» περισσὸν ἡ «πρός» ἀττικῶς
πῶς ... ὑγιές ἀγαθὸν τοῦτο· κακοῦ ἀνθρώπου δηλονότι
εἴ ἐπειδὴ
ἐκεῖθεν ἀπὸ τοῦ ναοῦ ἄλλοθεν, ποθέν
μεταμέλει μεταφροντίζει φοβουμένῳ τῷ ἁλῶναι
ἐγὼ μὲν οὔ κέκλοφα
φλυαρῶν ἔξω τῆς ἀληθείας λέγει
οἶδα ὅτι ἔκλεψεν
τοιοῦτο τοιοῦτον
οὐδενός ἐν οὐδενί
ὑγιαίνειν τὰς φρένας σωφρονεῖν
μεθέστηχʼ ἐνηλλάγη
μεθέστηχʼ ὧν πρότερον μετηλλάγη τῶν πρὶν τρόπων
τρόπων ἀπὸ
μελαγχολᾷς μαίνῃ
κατὰ χώραν κατὰ τὸ πρέπον· κατὰ τάξιν
ἐπίδηλόν ὅμοιον
πεπανουργηκότι βλέμματι
σὺ μὲν γράφε «ἐγὼ μὲν»
κρώζεις ματαίως λαλεῖς
ὡς ἐμοῦ ἐξ
μεταλαβεῖν συγκοινωνῆσαι
τὸ δʼ ἐστὶν ὅπερ εὕρηκα
τοιοῦτον τοσοῦτον
ἀλλʼ ἑτέρως ἄλλως πως
κακοδαιμονᾷς παραφρονεῖς
ἀπεστέρηκάς γʼ οὐδένα γενικὴ ἀττικὸν ἐνταῦθα
ἔγωγε. ὦ συνίζησις
τράποιτο ἀπέλθῃ
κατηγορεῖς ὑβρίζεις
ἀπὸ σμικροῦ πάνυ ὀλίγου πράγματος καὶ ἀναλώματος ἐν συντόμῳ
ἐπιβύσας κέρμασιν ἐπιφράξας τοῖς κέρδεσιν ἐμφράξας κέρδεσι, νομίσματι
φίλως ἀπὸ κοινοῦ «διαπράξας»
λογίσασθαι λογαριάσαι
ὁρῶ ἐπόψομαι ἀορίστως
καθεδούμενον κρινόμενον
ἱκετηρίαν κλάδον
κοὐ διοίσοντʼ διαφέροντα
οὔκ εἰμὶ δηλονότι κλέπτης
ἀπαρτὶ ἀπηρτισμένως ἐπίρρημα χρονικόν ὁλοτελῶς
σεαυτὸν ἀπολεῖς
ἐς κόρακας ἀττικόν· ἤγουν ἀπέλθῃς
νὴ τοὺς θεούς λείπει τὸ «οὐδαμῶς»
διαπέμπεις μεταδίδως στέλλεις
ἐν τούτῳ τῷ μεταδοῦναι ἐν τῷ διαπέμψαι καὶ δοῦναι
βλέψαι ποιῆσαι τὸν Πλοῦτον
νώ ἡμᾶς
ἑνί γέ τῳ τρόπῳ ὁπωσδήποτε
ἐπεὶ τυφλός, διὰ τοῦτο οὐκ ἦλθεν εἰς ἐμέ
οὐκ ἐτός ματαίως μάτην
σκοπῶμεν ἂς προσέξωμεν
εἰς Ἀσκληπιοῦ οἶκον
διάτριβʼ ἀλλʼ ἄνυε χρόνιζε ἀλλὰ σπούδαζε βράδυνε
θερμὸν ἔργον τολμηρόν· κακόν πανοῦργον ἢ παράδοξον καὶ τολμηρόν
παράνομον παράβολον, ῥιψοκίνδυνον, νεωτερικόν, ἐπίβουλον
ὠχρὰ τοιοῦτοι γὰρ οἱ πένητες
ἐντεῦθεν κωμῳδεῖ τὸν Σοφοκλὴν τὸν λέγοντα τὰς Ἐρινὺς θεάς
μανικόν ἐμπαθές
οὐκ ἔχει γὰρ δᾷδας μετὰ δᾴδων γὰρ εἰσάγει ταύτας
κλαύσεται ἡ Πενία
ἄληθες ἀττικῶς
δεδράκατον ἐπράξατε
οὐκοῦν συλλογιστικόν
βάραθρον ὄρυγμα
ἥ σφω ἐγώ εἰμι
δίκην τιμωρίαν
διαλυμαίνεται γράφε «διαλαμβάνεται». παρακλέπτει, ἀπατᾷ βλάπτει, ζημιοῖ
μὲν οὖν εἰμί
θηρίον θηρίων ἀνθρωπάριον· ζῷον
ἥκιστα πάντων εἰμὶ δειλότατος οὐδαμῶς
πάντων ἀπὸ
Πενία ἡ πτωχεία καὶ ἔνδεια παραχρηστικῶς
ἐξωλέστερον ἐξολοθρευτικώτερον
παρὰ πολύ κατὰ πολύ. πάνυ σφόδρα
μηδὲ διαμαχούμεθα ἀντὶ τοῦ «μὴ ἐθελήσομεν προσμαχέσασθαι τοῦ θεοῦ»
καθάρματα γράφε «τὰ καθάρματα» μιαροί· εὐτελέστατοι· οἱ δεόμενοι καθάρσεως
κάκιστʼ ἀπολουμένη ἀξία τοῦ ἀπολωλέναι
τοῦτό σε κατὰ
ἀνθρώπους εἰς
τοῦτο δρᾶν μέλλοντες τὸ ἐκδιώξαι σε
ἐπιλαθοίμεθα σοῦ τῆς Πενίας δηλονότι
τούτου τοῦ ἐκβαλεῖν ἐμέ
δοῦναι λόγον διαλεχθῆναι
ἀποφήνω δείξω
ὑμῖν ... ὑμᾶς λείπει τὸ «ἐάσατε ἢ παύσασθε τοῦ ἐγχειρήματος»
εὖ ἔστω
τουτὶ τὸ εἶναί σε αἰτίαν ἀγαθῶν
ἐγώ ὑμᾶς
δύναιτʼ ἂν μὴ ἤγουν δυνατόν
τίμημʼ τιμώρημα ζημίαν
τῇ δίκῃ καταδίκῃ ἢ δικαιοσύνῃ νῦν τῇ καταδίκῃ
τὴν αὐτὴν ζημίαν καὶ τιμωρίαν δοῦναι αὐτώ
τὸ γὰρ αὐτό ὑμῖν
ταύτῃ τῇ Πενίᾳ οὕτως
ἀποχρήσουσιν ἀρκέσουσιν
μόνοις
πράττοντες λέγει τὸ ἀποθνῄσκειν πάσχοντες θάνατον πρόστιμον πάσχοντες
ἀντειπεῖν εἰ ὑπερνικήσετε δηλονότι
πάλιν ἐντεῦθεν στίχοι τετράμετροι· χοροῦ
χρῆν πρέπει ἐχρῆν
ἀντιλέγοντες ἐν ταῖς διαλέξεσιν
μαλακὸν ἐκλελυμένον ἀσθενὲς
τοῦτʼ εἶναι παρέλκον
ἐπιθυμοῦντες ἰδεῖν τὸ δίκαιον
περινοστῇ περιέρχεται
ἀπολείψει ἀπολειφθῇ ποτέ
ὡς πῶς
πλουτοῦσι χρήματα ἔχουσιν
σύνεισιν συγκατοικοῦσιν
τὸ σχῆμά ἐστι περίβολον, περιοδικόν
ταύτʼ ἢν τὰ κακά
ὁδὸν πρόφασιν
τοῖς ἀνθρώποις λείπει τὸ «καί»
ἀλλʼ ὦ ὑμεῖς
ἀναπεισθέντʼ διδαχθέντες
οὐχ ὑγιαίνειν εἰς τὸ δοκεῖτε ἐμοί
τοῦ ληρεῖν καὶ παραπαίειν ἕνεκα· πρὸς ἀντιδιαστολὴν τοῦ Χρεμύλου
διανείμειέ τʼ ἴσον ἑαυτὸν ἐξ ἴσου πλουτίσας πάντας
τῶν ἀνθρώπων ἤγουν οὐδεὶς τῶν ἀνθρώπων
ἀμφοῖν ... ἀφανισθέντοιν τούτων τῶν δύο, ἤτοι τῆς τέχνης καὶ τῆς σοφίας
ῥήξας σπείρας
ῥήξας δάπεδον ... θερίσασθαι ἀπὸ κοινοῦ τὸ «ἐθελήσει»
οἱ θεράποντες οἱ δοῦλοι
μοχθήσουσι ἐργάσονται ὑπηρετήσουσι
ἕξεις κτήσῃ
ἀνδραποδιστὴς ὁ πωλῶν αἰχμαλώτους
κατὰ ... λέγεις ἤγουν κἀκείνου πλουτήσαντος
ἀνῃροῦντο γὰρ οἱ ἀνδραποδίζοντες, εἰ ἡλώκεισαν
τρίψεις διάξεις
τοῦ νῦν βίου
ἐς κεφαλήν σου ἵνα ἔλθῃ ὁ ὀδυνηρὸς βίος
οὐχ ἕξεις καὶ κτήσῃ
κοιμηθῆναι
ἐν κλίνῃ καταδαρθεῖν ἐν δέρμασι γὰρ ἐκοιμῶντο πρίν
οὔτε ἐν οὔτʼ ἐν
οὔτʼ ἐν τάπησιν ἐπευκίοις ἐφαπλώμασιν
στακτοῖς ὑγροῖς ῥοδοστάγμασιν
δαπάναις ἀναλώμασιν· ἐξόδοις
κοσμῆσαι κοσμηθῆναι τὰς γυναῖκας οὐ δηλονότι τὴν νύμφην
πλέον κέρδος
πλουτεῖν τοῦ πλούτου
χρείαν ἔνδειαν
ζητεῖν ἐρευνᾶν
βίον ἕξει δεῖπνον ποιήσεται ζωήν
ἀγαθὸν ἀγαθῶν
φῴδων φλυκταινῶν· ἐρευθημάτων· τζιβυλίδων
κολοσυρτὸν θόρυβον
ἀριθμὸν πλῆθος
οὐδὲ λέγω παρατρέχω
πεινήσεις μὴ
φορμὸν ψιαθίον ψίαθον
τάπητος ἐπευκίου
σιτεῖσθαι ἐσθίειν
πτόρθους γωλία
θράνους ὑποποδίας· σκάμνου ὑποποδίου
μάκτρας σκάφης ἢ σανίδος σκάφης
ἆρά γε ἐπιλογικόν ὄντως κατʼ εἰρωνείαν
πολλῶν κατὰ
γελᾷ τὴν Πενίαν λέγων οὕτως· «μὰ τὴν ἀλήθειαν, πολλῶν ἀγαθῶν σε ἀποδεικνύω αἰτίαν»
ὑπεκρούσω ὑπέφηνας· ὑπῃνίξω ἀπὸ τῆς μουσικῆς ὑπῃνίξω
πενίαν ... ἀδελφήν ἤτοι μίαν καὶ τὴν αὐτήν
μέλλει παθεῖν
περιγίνεσθαι περισσεύειν
τὸν βίον τὴν ζωήν
αὐτοῦ τοῦ πένητος
ταφῆναι τυχεῖν ταφῆς
σπουδάζειν ἀμελήσας ὑπὲρ τῶν ἠκριβωμένων ἐννοιῶν
καὶ τὴν κατὰ
γνώμην ψυχήν
τὴν ἰδέαν κατὰ σῶμα σῶμα
πίονες ... ἀσελγῶς οὐ φυσικῶς, ἀλλʼ ἐξ ἀσελγείας
περανῶ λόγον καὶ τέλος ἐπιθήσω
κοσμιότης σεμνότης· κατάστασις
ὑβρίζειν ἀλαζονεύεσθαι, ὑπερηφανεύεσθαι
κλέπτειν κατʼ εἰρωνείαν
σκέψαι πρόσεξον
τοὺς ῥήτορας διασύρει τοὺς ῥήτορας τοὺς δημαγωγούς, τοὺς νομομαθεῖς· ῥήτορας γὰρ νομομαθεῖς ταῖς Ἀθήναις καθίστων
ὡς ὅτι
παραχρῆμʼ εὐθέως
ἐπιβουλεύουσί τε τῷ ἀττικῶς δοτική, ὡς καὶ τὸ «πολεμῶ»
οὐ ψεύδει η ἀττικῶς δὲ δίφθογγον
βάσκανος βδελυρά
οὐδὲν κλαύσει ἀλλὰ κλαύσει, δῆλον
μηδὲν ταύτῃ οὕτως
κομήσῃς ἐπαρθῇς, κενοδοξήσῃς ἐπαρθῇς
τοῦτʼ εἰς· κατὰ ταῦτʼ
ἀλλὰ περισσόν
πτερυγίζεις κοῦφα διαλέγῃ
φρονοῦντας νουθετοῦντας
χαλεπὸν δύσκολον
Κρονικαῖς ἀρχαίαις
ἑλλανοδίκαι
ἀνεκήρυττεν ἐξύμνει ἐξύμνει· ἐφανέρου
ἀσκητῶν ἀθλητῶν τῶν ἀθλητῶν, ἀγωνιστῶν
ἐχρῆν στεφανοῦν
λήροις λείροις
λήροις ... νικῶντας παρʼ ὑπόνοιαν κατὰ γραφήν, «φλυαρίαις» ὀφείλων εἰπεῖν
ἀναδῶν στεφανῶν
πολὺ τῆς πενίας βίαιον τὸ σχῆμα
περιάψαι προσάψαι, περιθεῖναι
ἀνελεύθερος φειδωλός
κοτίνῳ παρʼ ὑπόνοιαν
ἀντιλέγειν ἀναπόδοτα
διὰ τὴν πενίαν; «οὐκ ἔστιν» «οὐ δεινόν» λείπει «οὐ δεινόν» λείπει
πεινῆν ἐστί
τρίμετρος
μὴ γρύζῃς μηδὲ μικρόν τι λαλῇς
δίμετροι
πείσῃς ἡμᾶς· ἀκούσομέν σου
μονόμετρος
μέλλειν βραδύνειν
ἀνύτειν ἐπείγεσθαι εἰς ὄλεθρον σπεύδειν
ἦ μὴν ὄντως
μεταπέμψεσθον μετακαλέσεσθε μετακαλέσασθε
ἀνακλάειν συντρίβειν
μακρὰ πολλὰ
τὴν κεφαλήν «τύπτουσαν» λείπει λείπει «τύπτουσαν»
λιπαρὸς ἀλειμμένος ἔλαιον ὡς ὑγρὸν καὶ θερμόν
καταπαρδεῖν καταφρονεῖν
ἡμῖν ἀφʼ ἡμῶν
ἡπίτριπτος ἡ ἀξία συντριβῆς
εἰς Ἀσκληπιοῦ οἶκον
διατρίβωμέν βραδύνωμεν
τῶν ἀπὸ
προὔργου τοῦ
παῖ ὦ δοῦλε δοῦλε
ἐκφέρειν ἐχρῆν ἔκφερε, ἔξαγε
ἄγειν ἄγε
ὡς νομίζεται ὡς ἀρεστὸν ἔδοξεν ἡμῖν πρέπει ὡς δίκαιον
τἄλλʼ τὰ περὶ θυσίαν τοῦ Ἀσκληπιοῦ
ηὐτρεπισμένα φέρειν ἐχρῆν
Χοροῦ ἢ Καρίωνος Χοροῦ μέρος ἢ Καρίων
μεμυστυλλημένοι ζωμὸν ἀρυσάμενοι καὶ εὐωχημένοι
ὡς λίαν
ὡς λίαν
πεπράγατε ἐπράξατε
ἄλλοι ... τρόπου καὶ ἄλλοι, ὅσοι εἰσὶν ἀγαθοὶ τὸν τρόπον
βέλτιστε βέλτιστε πάντων τῶν δούλων
ἥκειν ἐλθεῖν
ἐξωμμάτωται λίαν ἔβλεψε
Ἀσκληπιοῦ θεραπευτικοῦ
λέγεις μοι χαράν ὥστε βοᾶν ὑπὸ τῆς χαρᾶς
ἀντισπάστους βʹ δέχεται οὗτος ὁ στίχος
βούλησθʼ ἤν τε μή ἀντὶ τοῦ «παντὶ τρόπῳ» ἀττικῶς
εὔπαιδα ἢ τὸν ἔχοντα καλοὺς παῖδας ἢ τὸν καλὸν παῖδα
μέγα τὸν ὄντα
φέγγος σωτηρίαν
τουτονί τὸν θεράποντα
ταχέως φέρʼ οἶνον διασύρει ταύτην ὡς μεθύστριαν
εἴσει τάχα γνώσῃ
ποτέ παρέλκον
μὴ ... πράγματα μὴ τὰς ὀχλήσεις, ἀλλὰ τὰ ἀγαθά
ὡς γὰρ ἐπειδὴ
διήγησις
εἴ τινʼ ἄλλον ὡς οὐδέ τινα
εὐδαίμων εἰρωνικῶς δυσδαίμων
ᾖμεν ἐπορεύθημεν
προθύματα κριθάς τὰ κατʼ ἀρχὰς θύματα
πέλανος εἶδος θύματος
κατεκλίνομεν ἡ «κατά» ἀντὶ τῆς «ἀνά» ἀττικῶς
παρεκαττύετο συνῆγε καὶ ἥρμοζε
ὑπερηκόντισεν ὑπερέβαλεν
ὁ πρόσπολος ὁ ἱερεύς
ἀθάρης σεμιδάλεως
ἀθάρης ... ἐξέπληττε ἑψομένου ἀλεύρου πεπλησμένη
γραϊδίου ἦν γὰρ ἐκεῖ σὺν τοῖς ἄλλοις τοῖς νοσοῦσι καὶ γραΐδιον
ἐφʼ ἣν σεμίδαλιν
δαιμονίως κρυφίως εὐφυῶς
ἐφερπύσαι ὁρμῆσαι
ἱερέα συνίζησις
ἰσχάδας τὸ ἐκ πολλῶν
καταλελειμμένον καὶ ἀπολειφθέν
ἥγιζεν ἁγιάζειν γελοίως
σάκταν σακούλιον σάκκον
πολλὴν εἶναι
ὁσίαν εὐλάβειαν εὐσέβειαν
μὴ φθάσειέ ἡ προ λαμβάνεται κατὰ τοὺς Ἀττικούς
αὐτοῦ «ἐκεῖ» τοπικόν
με μένειν
ὑφῇρε ἐξέτεινε
ἀνέσπασε ἔσυρε· συνέστειλεν· ἔκρυψε
ἔφλων ἤσθιον
ἐπεφύσητο ἐξωγκοῦτο
ἦ ὄντως ἆρα
ὑπηρυθρίασε ᾐσχύνθη
ἐπιλαβοῦσʼ κρατήσασα
οὐ ... βδέω διότι οὐκ ἦν μυριστικόν
ἐφρόντισεν νῦν οὐκ ᾔσθετο οὐδʼ ἐνόησε
ἄγροικον ἀνόητον
σκατοφάγον ἀναίσθητον
συνεκαλυψάμην ἢ ᾐδέσθην ἢ συνεκρύφην ἐν τῇ στρωμνῇ τισὶ περικαλύμμασιν
περιῄειν περιήϊε, περιήρχετο
κοσμίως πάνυ τάξει· ῥυθμῷ· εὐκόσμως
παῖς καὶ ἡ δούλη
θυείδιον ἰγδίον
τό γε κιβώτιον ἀλλὰ τὸ ἰγδίον
τρεῖς Τηνίων καὶ ἀπὸ τῆς Τήνου
ἔφλα συνέθλα
ὀπὸν γάλα ὑσσώπου
διέμενος βρέχων ὑγράνας
σφηττίῳ δριμυτάτῳ δηκτικῷ
ἐπομνύμενον ψευδόμενον· ἐπιορκοῦντα ψευδόμενον
τὰς εἰς
ἡμιτύμβιον τὸ φακιόλιον σουδάριον, φακιόλιον
φοινικίδι κυρίως τὸ μαγνάδιον
ἐπόππυσεν ἐσύριγξεν ἐσύρισεν
ἐξῃξάτην ἐξέδραμον
ὑπερφυεῖς μεγάλοι
τούτω οὗτοι
ἠφάνισεν γράφε ἠφάντωσεν
αὐτὸν ἑαυτόν
εἰς τὸν νεών ἔβησαν
ἦν ἔστι
συχνὴν πολλήν
οἱ δʼ οἱ πτωχοί
ἐκτυπεῖτο δὲ διασύρει τὸν Εὐριπίδην
εὐρύθμοις εὐτάκτοις
ἄλλʼ ἄγε δή
θυλάκῳ ἀρτοθήκῃ νῦν τῇ ἀρτοθήκῃ
εὐαγγελίας ἕνεκεν
κομίσω φέρω
κομμάτιον χοροῦ
Κέκροπος ἤγουν τὰς Ἀθήνας
βάλʼ ἐς κόρακας ἄπελθε
ὡς λίαν
ὡς ... εὖ γνωμικόν
παραχρῆμʼ παρευθέως
φιλῶσι γράφε φλῶσι
νόμος γάρ ἐστι διὰ μέσου
ταυτὶ ταῦτα
τὸν φόρτον τὸν μεμψίμοιρον
ἁρπασόμενος μέλλων ἁρπάσαι
ἡδὺ πράττειν πρᾶγμα εὐτυχεῖν τινα πρᾶγμά τινα
ἐξενεγκόντʼ ἀναλώσαντι
γνώμη
ἐπεισπέπαικεν ὑπεισῆλθε
σιπύη ἀρτοθήκη
ἀνθοσμίου μεμυρισμένου· ἐρυθροῦ
ἡμῖν ἡμῶν
ὀξὶς ἢ τὸ ὀξίδιον
ὁ δʼ ἰπνὸς μαγειρεῖον
ἀποψώμεθα ἀποσπουγγιζόμεθα
καίτοι πρώην ἐπιθυμίαν εἶχον καπνοῦ· παίζει διὰ τοῦτο Ἀριστοφάνης
οὑτοσί ἐπέκτασις
τοῦ καὶ τίνος
δέει τὰ δεύτερα πρόσωπα τῶν παθητικῶν δίφθογγα ἀττικῶς
ἦ που ὄντως
ταχέως ἐπιλέλοιπε ἐπειδὴ ἀνήλωσας εἰς τοὺς δεομένους
κομιδὴ λίαν· ἀπὸ ὀνόματος τὸ ἐπίρρημα
ἐξετρέποντο ἐξέφευγον
ὢν γινόμενος
πολυφόρῳ πολλὰ δεινὰ ἐπάγοντι ἐμοί
συγκέκραμαι συνεμίχθην
ἀποτρόπαιε διωκτήριε τῶν κακῶν
ὅ τι ὅπερ
σχέτλια ἄδικα
ἀπολωλεκὼς ἀποβεβληκώς
σχεδὸν τάχα
τοῦ πονηροῦ λείψανον
κόμματος ἀπὸ
ποιῶν τὰ ἄδικα πάσχων
ὁ δὲ ἤγουν ὁ Πλοῦτος
τίνα εἰς
τοῦτο τὰ κακά
ἐν ἤθει οὕτως ἀπολύτως κατὰ ἀπόφασιν τελείως
ὑγιὲς ἀληθές
ὑμῶν ἀφʼ
οὐδενός ἐν οὐδενὶ πρόσωπον
τὰ χρήματα τὰ πράγματα
σοβαρός ἐπηρμένος
ὦ Δάματερ παίζει τοὺς Δωριεῖς ἀντὶ τοῦ εἰπεῖν «ὦ Δήμητερ»
βουλιμιᾷ πάνυ λιμώττει πεινᾷ
στρεβλούμενον δεσμούμενον
οἴμωζʼ ἄρα σύ θρήνει· οὐ φροντίζω σου
τάλας ἐγώ
μετέχων καταγελᾷς τῆς περιουσίας μου
εἴληφας ἐπρίω
χθὲς γράφεται «ἐχθές»
τριβώνιον τριβακόν· παλαιόν
οὐδὲν προτιμῶ σου λόγον ποιῶ σου· φροντίζω σου φροντίζω οὐδὲν φροντίζω σου ἤγουν οὐ φροντίζω σου
δραχμῆς ποσότητος
οὐκ ἔνεστι συκοφάντου δύναμις ὑπάρχουσα ἐπὶ τοῦ
δήγματος λείπει τὸ «ἐλατήριον» λείπει τὸ «φάρμακον»
ὅτι δὲ περὶ δὲ
γε σῷ ἀγαθῷ
ὅτι ἀργόν
τῶν ἐμῶν χρημάτων
ὑπʼ ἀληθείᾳ κατὰ ἀλήθειαν
σὺ μετὰ λέγεις τοῦτο
υυ υυ ὡς ὀσφραινόμενος τοῦτό φησι ὡς ὀσφραινόμενος τοῦτο ποιεῖ ἐπίρρημα θαυμαστικόν
κακόδαιμον ἄθλιε
ἀμπέχεται περιβέβληται
σκήπτομαι προφασίζομαι
τύχω καιροῦ
τί δαὶ ἄρα
πόθεν ποῦ
τῶν ἰδίων δημοσίων
βούλομαι βουλὰς δίδω· εἶναι τοιοῦτος
εἰ ἐπειδὴ
προσῆκον ἄξιον
εἶτʼ καὶ διὰ τοῦτο
ἀπεχθάνει μισητὸς εἶ τῇ πόλει
ὦ κέπφε ὦ μωρέ
πολυπραγμονεῖν συκοφαντεῖν
μὴ ἐπιτρέπειν παραχωρεῖν· ἐνδιδόναι παραχωρεῖν
ἐξαμαρτάνῃ λείπει «οὐ καλόν;»
οὔκουν εἰρωνεία ἐστίν
ἐξεπίτηδες ἀναγκαίως ἐξ ἀνάγκης μάτην
ἄρχειν ὥστε
κατηγορεῖ δέ τις ἔστι τις δικαστὴς τῆς πόλεως
προστάτην βοηθόν
διατριβή ἐπιτήδευμα δοκιμή
σίλφιον πολυτίμητος βοτάνη
κατάθου πρὸς τὸν συκοφάντην ταῦτα
ὁ βουλόμενος ἀφʼ ὑμῶν
οὐκοῦν ... ἐγώ ὁ θεράπων σκώπτων λέγει· ἐν ὅσῳ δὲ λέγει ἀπέδυσεν
μεθʼ καθʼ
μεθʼ ἡμέραν «ἐν ἡμέρᾳ» ἀττικῶς· ἐκβάλλουσιν αὐτὸν τὰ ἱμάτια ἐν ἡμέρᾳ· ἀττικὸν τὸ σχῆμα
πράττων ἐσθίειν κλέπτων· ἀπαιτῶν κλέπτων
μαρτύρομαι ἐκμάρτυρα ποιῶ
περιείλημμαι καταλέλειμμαι μόνος
βοᾷς κλαίεις
κάλλιον ἁρμοδιώτερον
τί εἰς
προσπατταλεύσω προσποιήσω ὁμοίως προσστήσω
καὶ σύκινον ἀντὶ τοῦ εἰπεῖν «συκοφάντην» συκοφάντην
τοῦτον ... θεὸν τὸν Πλοῦτον· ἐν εἰρωνείᾳ τοῦτο· δειλὸς γὰρ ὁ Πλοῦτος
δοῦναι δίκην λόγους μιμεῖται συκοφάντου
βουλὴν πιθὼν τὸν δῆμον καταπείσας καταπείσας τιμῶν
πανοπλίαν τὴν πτωχείαν
ἔχων φορῶν
κορυφαῖος πρῶτος τῶν ἄλλων
θέρου θερμαίνου
ταύτην ποτέ τοῦ θερμαίνεσθαι
ἕλξει ἐκβαλεῖ
τῶν ὀρχιπέδων ἀπὸ τῶν ὀρχιδίων
τοῦ ἀπὸ
κόμματος τμήματος· συστήματος
παράπαν παντελῶς
ἡμαρτήκαμεν ἠστοχήσαμεν
ὡρικῶς τρυφηλῶς· νεωτερικῶς εἶπε διότι ἦν τεθρυμμένη
ἀλλʼ ὅ τι διὸ
λαχοῦσʼ ἔπινες ἔκρινες, ἐδίκαζες ἔκρινες παρʼ ὑπόνοιαν· ἐδίκαζες
κατακέκνισμαι λελύπημαι, κατακόπτομαι λυποῦμαι
δειλάκρα ἡ ἄκρως δειλαία ἡ ἄκρως ἀθλία
ἀνύσας σπεύσασα
τίνα κνίζειν κνίζῃ
εἰ ... δεηθείην ἐπὶ αἰσχρότητα δεῖ ταῦτα νοεῖν
πάντα εἰς
τʼ αὔθʼ αὐτά
ὅ τι καὶ τί
ἐκνομίως μʼ ᾐσχύνετο λίαν· ἔξω τοῦ νόμου. ὑπερβολικῶς λίαν σφόδρα
μεδίμνων τεττάρων πάντα ταῦτα παρεῖχον
ἕνεκεν μισητίας πορνείας καὶ ἀσελγείας
ἐκνομιώτατα ὑπερβαλλόντως ἐξόχως
μεθέστηκεν μεταβέβληται· μετηλλάγη μεταβέβληται
ἐπόντα ὑπερέχοντα
ὑπειπούσης ἠρέμα εἰπούσης
τί ... μοι διακοπὴ ἐξ ὑπερβολῆς
ἄμητα προσέπεμψεν εἶδος πλακοῦντος γαλακτώδους εἶδος πλακοῦντος γαλακτῶδες πλακούντιον
ἐφʼ ᾧτʼ σὺν ᾧ
ἐλθεῖν ἀπελθεῖν
παροιμία ἐπὶ τῶν ἐχόντων φιλίαν, ὕστερον δὲ ἀποπεμψάντων ταύτην
ἀποπέμπων ἀποδιώκων
φακῇ γραΐ τῇ γραΐ
τὼ θεώ ὸν τὸν θεὸν
Ἀθηνᾶν καὶ Ἀπόλλωνα
ἐπʼ ἐκφοράν πρὸς τὸ ἐκφέρειν καὶ λαβεῖν
μὰ οὔ
νιτάριον νεόττιον, κοράσιον νεόττιον καὶ κοράσιον
ζηλότυπος φθονερός
ἐσθίων τὰ σὰ ἀγαθά
ὄζειν μυρίζειν
χρόας τὸ σῶμα
εἰ ἐπειδὴ
Θάσιον οἶνον μεμυρισμένον
ἐνέχεις ἐκίρνας
καπρώσης σεσημμένης
τἀφόδια τὰ ἀναλώματα· τὴν οὐσίαν· κόπρια
ταῦτʼ διὰ
νὴ Δία λείπει «τὸν μισθόν» ἢ «τὴν συνουσίαν»
πάλιν ἀντευποιεῖν ἀντίχαριν ποιεῖν
ἢ α μηδʼ β ὁτιοῦν ε δίκαιον γ ἀγαθὸν ϛ ἔστʼ δ ἔχειν ζ
ἔστʼ ἔχειν μὴ πλοῦτον ἔχειν
ἔφη ὁ νέος
ὀρθῶς καλῶς
κατασέσηπας ἐσάπης γελοίου χάριν
διὰ δακτυλίου ὅτι λεπτή εἰμι
ἂν διελκύσαις διαβιβάσαις
εἰ ναί
ὢν τηλία κοσκίνου γύρῳ
κῶμον μέθην
ἀσπάζομαι ὡς διὰ χρόνου αὐτὴν ἰδών
ἀρχαία ὦ
νὴ τὸν οὐρανόν ἐπὶ τῷ φανερῷ ἐπομνύουσι τὸν οὐρανόν
ὕβρεως ἕνεκεν
ταλάνταθʼ τιμιώτατε
ἀκόλαστος ἄχρηστος
τοὺς κατὰ
τῶν ῥυτίδων γράφε «τὰς ῥυτίδας»
ἆ ἆ ... πρόσφερε ἔφερε γὰρ τὴν δᾷδα ἐν τῷ προσώπῳ ὁ νέος ἁπτομένην ἐκπληκτικὸν ἢ κελευστικόν, ὡς τοῦ νέου προσφέροντος τὴν δᾷδα αὐτῇ
καύσεται καύσει
παῖσαι ἀντὶ τοῦ παῖξαι παῖξαι
ἀπότισον ἀπόδος
πλυνόν τὸ ἀγγεῖον τὸ σαπρόν
ὄναιο ὠφεληθῇς
ἐκπλύνειέ σε ἐπὶ συνουσίᾳ εἶπε αἰσχρῶς ἐπὶ συνουσίᾳ
καπηλικῶς τεθρυμμένως πανουργικῶς· ἐπικαλύπτει γὰρ τὸ εἶδος ψιμύθῳ ὡς οἱ κάπηλοι τὸν οἶνον τῷ σαπρῷ
τὰ ῥάκη τὰς ῥυτίδας
ὑγιαίνειν φρονεῖν
δοκεῖς φαίνεσαι
πειρᾷ δοκιμάζει
ἐμοῦ ... σύ ἐφάπτει τοὺς μαστούς
οὐ δῆτα οὐδαμῶς
ὑπερφιλῶ λίαν
τὸ τί τὸ συνουσιάζειν
ἐπέτρεπον παρεχώρουν τὸ συνουσιάζειν
οὐκέτʼ ἀξιοῖς «τὸν νοῦν» καὶ τὴν ἔννοιαν
ὁ ... τίς συνεργήσων λαβεῖν με τῷ μειρακίσκῳ
διεσπεκλωμένῃ γεγηρακυίᾳ καὶ συνουσιωμένῃ
τρύγοιπος σάκκινος ὑλιστήρ ὑλιστήρ, σακελιστήριον
οὐ γὰρ βιάσεται ἡμᾶς ἡ γραῦς, ἵνα ἔλθῃ ἔσω
ἐπίττουν ἐκίνουν
εὐτόνως ἰσχυρῶς
προσείχετο ἥπτετο
χοροῦ
κόπτων κρούων
Καρίων ὦ
μὰ οὔ
συγκυκήσας ταράξας
τρύβλιον ἀγγεῖον· ὀξύβαφον
ἁπαξάπαντας συντόμως λέγω
τούτων τούτῳ
τούτων γίνεται δυσφημία· τέμνεται τέμνεται ἤγουν θύεται γράφε «τέμνεται»
πραγμάτων δυσχερειῶν
ψαιστὸν ἄρτον ἐλαίῳ βεβρεγμένον ἔστι δὲ πέμμα ἢ εἶδος πλακοῦντος
ἐπεμελεῖσθʼ ἡμῶν ὅτε οὐκ ἔβλεπεν ὁ Πλοῦτος
μέλει φροντίς ἐστιν
κἀπιτέτριμμαι ἠφάνισμαι
σωφρονεῖς καλῶς λέγεις
ἕωθεν ἀπὸ τῆς πρωΐας
οἰνοῦτταν οἰνόπιτταν
δικαίως «πεινᾷς» λείπει λείπει τὸ «πεινᾷς»
ζημίαν τοῖς τοιαῦτα ἀγαθά σοι παρέχουσιν
πεπεμμένου ἐζυμωμένου
γνωμικόν
ἀσκωλίαζʼ πήδα τῷ ἀσκῷ· ἢ ἐστερημένος τῆς κωλῆς καὶ πεινῶν πήδα τῷ ἀσκῷ
πρὸς τὴν αἰθρίαν πρὸς τὸν ἥλιον δίαγε
ἐπιστρέφειν ἐπιστρέψας
ἴσον οἶνον
ἴσῳ κεκραμένης ὕδατι μεμιγμένης
παρʼ ὑπόνοιαν· οἱονεὶ πιὼν ταύτην εἰς τὸν Ἅιδην ἀπότρεχε
φθάνοις οὐκ ἂν πέρας σχοίης τῶν κακῶν
φίλον κατὰ τὸ κλέπτειν φίλος ὁ Ἑρμῆς τοῖς δούλοις
πεπεμμένον ἐζυμωμένον
κρέας νεανικὸν δυνάμενον χορτάσαι νεώτερον μέγα· δυνάμενον νεανίαν κορέσαι
λανθάνειν ἐκφεύγειν
ἧκεν ἦλθεν
ναστὸς ἄρτος σκληρός
πανουργήσας κλέψας
εἰ ... κατέλαβες ἐὰν ἐπλούτησας
τὰ γὰρ ναί
ταὐτομολεῖν τὸ ἐνταῦθα ἐλθεῖν
ἀστεῖον θαυμαστόν
στροφαῖον θυρωρὸν καὶ δόλιον ἄνθρωπον πυλωρόν
στροφῶν πανουργημάτων
ἐμπολαῖον ἀγοραῖον
παλιγκάπηλον κλέπτην
ἡγεμόνιον ὁδηγόν
δεησόμεσθʼ παρέμπτωσις
συμφορώτατον ἁρμοδιώτατον ἁρμόδιον
βιότιον ζωήν
γεγράφθαι ὠνομάσθαι
γράμμασιν δικαστηρίοις
διακονικῶς καὶ τοιοῦτος Ἑρμῆς
κακῶς λείπει τὸ «ἔχω»
ἐκαλλιερεῖτό ἔθυε ἔθυσε
ἀποπατησόμενοι μέλλοντες χέσαι
πλεῖν πλείους πλέον
χαίρειν ἐάσας λυπεῖσθαι κατʼ εὐφημισμόν
καλῶς λέγεις
ὁ σωτὴρ ὁ Πλοῦτος
ἔχων προηγῇ κρατῶν ταύτας
ἔχουσά γʼ φοροῦσα
ποικίλα ἱμάτια δηλονότι ἱμάτια λείπει τὸ «ἱμάτια»
ἐγγυᾷ ὑπισχνῇ
ἔμʼ οἴσω κομίσω
ἡ γραῦς τὸ ἄφρισμα ὁ ἀφρός
ἐπιπολῆς ἐπάνω ὀλίγον
ἀναχωρεῖν εἰς τοὔπισθεν
κατόπιν ὄπισθεν