eul_wid: cbm-ac
Ἰφιγένεια ἐν ΤαύροιςIphigenia in Tauris
Euripides Iphigenia in Tauris PDF
| 1 | ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ |
| 1.1 | Πέλοψ ὁ Ταντάλειος ἐς Πῖσαν μολὼν |
| 1.2 | θοαῖσιν ἵπποις Οἰνομάου γαμεῖ κόρην, |
| 1.3 | ἐξ ἧς Ἀτρεὺς ἔβλαστεν· Ἀτρέως δὲ παῖς |
| 1.4 | Μενέλαος Ἀγαμέμνων τε· τοῦ δ’ ἔφυν ἐγώ, |
| 5.1 | τῆς Τυνδαρείας θυγατρὸς Ἰφιγένεια παῖς, |
| 5.2 | ἣν ἀμφὶ δίνας ἃς θάμ’ Εὔριπος πυκναῖς |
| 5.3 | αὔραις ἑλίσσων κυανέαν ἅλα στρέφει |
| 5.4 | ἔσφαξεν Ἑλένης οὕνεχ’, ὡς δοκεῖ, πατὴρ |
| 5.5 | Ἀρτέμιδι κλειναῖς ἐν πτυχαῖσιν Αὐλίδος. |
| 10.1 | ἐνταῦθα γὰρ δὴ χιλίων νεῶν στόλον |
| 10.2 | Ἑλληνικὸν συνήγαγ’ Ἀγαμέμνων ἄναξ, |
| 10.3 | τὸν καλλίνικον στέφανον Ἰλίου θέλων |
| 10.4 | λαβεῖν Ἀχαιοῖς τούς θ’ ὑβρισθέντας γάμους |
| 10.5 | Ἑλένης μετελθεῖν, Μενέλεωι χάριν φέρων. |
| 15.1 | δεινῆι δ’ ἀπλοίαι πνευμάτων τ’ οὐ τυγχάνων |
| 15.2 | ἐς ἔμπυρ’ ἦλθε, καὶ λέγει Κάλχας τάδε· |
| 15.3 | Ὦ τῆσδ’ ἀνάσσων Ἑλλάδος στρατηγίας, |
| 15.4 | Ἀγάμεμνον, οὐ μὴ ναῦς ἀφορμίσηις χθονὸς πρὶν ἂν κόρην σὴν Ἰφιγένειαν Ἄρτεμις |
| 20.1 | λάβηι σφαγεῖσαν· ὅτι γὰρ ἐνιαυτὸς τέκοι |
| 20.2 | κάλλιστον, ηὔξω φωσφόρωι θύσειν θεᾶι. |
| 20.3 | παῖδ’ οὖν ἐν οἴκοις σὴ Κλυταιμήστρα δάμαρ |
| 20.4 | τίκτει—τὸ καλλιστεῖον εἰς ἔμ’ ἀναφέρων— |
| 20.5 | ἣν χρή σε θῦσαι. καί μ’ Ὀδυσσέως τέχναις |
| 25.1 | μητρὸς παρείλοντ’ ἐπὶ γάμοις Ἀχιλλέως. |
| 25.2 | ἐλθοῦσα δ’ Αὐλίδ’ ἡ τάλαιν’ ὑπὲρ πυρᾶς |
| 25.3 | μεταρσία ληφθεῖς’ ἐκαινόμην ξίφει. |
| 25.4 | ἀλλ’ ἐξέκλεψεν ἔλαφον ἀντιδοῦσά μου |
| 25.5 | Ἄρτεμις Ἀχαιοῖς, διὰ δὲ λαμπρὸν αἰθέρα |
| 30.1 | πέμψασά μ’ ἐς τήνδ’ ὤικισεν Ταύρων χθόνα, |
| 30.2 | οὗ γῆς ἀνάσσει βαρβάροισι βάρβαρος |
| 30.3 | Θόας, ὃς ὠκὺν πόδα τιθεὶς ἴσον πτεροῖς |
| 30.4 | ἐς τοὔνομ’ ἦλθε τόδε ποδωκείας χάριν. |
| 30.5 | ναοῖσι δ’ ἐν τοῖσδ’ ἱερέαν τίθησί με· |
| 35.1 | ὅθεν, νόμοισιν οἷσιν ἥδεται θεὰ |
| 35.2 | Ἄρτεμις, ἑορτῆς (τοὔνομ’ ἧς καλὸν μόνον· |
| 35.3 | τὰ δ’ ἄλλα σιγῶ, τὴν θεὸν φοβουμένη) |
| 35.4 | [θύω γὰρ ὄντος τοῦ νόμου καὶ πρὶν πόλει |
| 35.5 | ὃς ἂν κατέλθηι τήνδε γῆν Ἕλλην ἀνήρ] |
| 40.1 | κατάρχομαι μέν, σφάγια δ’ ἄλλοισιν μέλει |
| 40.2 | [ἄρρητ’ ἔσωθεν τῶνδ’ ἀνακτόρων θεᾶς]. |
| 40.3 | ἃ καινὰ δ’ ἥκει νὺξ φέρουσα φάσματα |
| 40.4 | λέξω πρὸς αἰθέρ’, εἴ τι δὴ τόδ’ ἔστ’ ἄκος. |
| 40.5 | ἔδοξ’ ἐν ὕπνωι τῆσδ’ ἀπαλλαχθεῖσα γῆς |
| 45.1 | οἰκεῖν ἐν Ἄργει, παρθενῶσι δ’ ἐν μέσοις |
| 45.2 | εὕδειν, χθονὸς δὲ νῶτα σεισθῆναι σάλωι, |
| 45.3 | φεύγειν δὲ κἄξω στᾶσα θριγκὸν εἰσιδεῖν |
| 45.4 | δόμων πίτνοντα, πᾶν δ’ ἐρείψιμον στέγος |
| 45.5 | βεβλημένον πρὸς οὖδας ἐξ ἄκρων σταθμῶν. μόνος δ’ ἐλείφθη στῦλος, ὡς ἔδοξέ μοι, |
| 45.6 | δόμων πατρώιων, ἐκ δ’ ἐπικράνων κόμας |
| 45.7 | ξανθὰς καθεῖναι, φθέγμα δ’ ἀνθρώπου λαβεῖν, |
| 45.8 | κἀγὼ τέχνην τήνδ’ ἣν ἔχω ξενοκτόνον |
| 45.9 | τιμῶς’ ὑδραίνειν αὐτὸν ὡς θανούμενον, |
| 55.1 | κλαίουσα. τοὔναρ δ’ ὧδε συμβάλλω τόδε· |
| 55.2 | τέθνηκ’ Ὀρέστης, οὗ κατηρξάμην ἐγώ. |
| 55.3 | στῦλοι γὰρ οἴκων παῖδές εἰσιν ἄρσενες, |
| 55.4 | θνήισκουσι δ’ οὓς ἂν χέρνιβες βάλως’ ἐμαί. |
| 55.5 | [οὐδ’ αὖ συνάψαι τοὔναρ ἐς φίλους ἔχω· |
| 60.1 | Στροφίωι γὰρ οὐκ ἦν παῖς, ὅτ’ ὠλλύμην ἐγώ.] |
| 60.2 | νῦν οὖν ἀδελφῶι βούλομαι δοῦναι χοὰς |
| 60.3 | ἀποῦς’ ἀπόντι (ταῦτα γὰρ δυναίμεθ’ ἄν) |
| 60.4 | σὺν προσπόλοισιν, ἃς ἔδωχ’ ἡμῖν ἄναξ |
| 60.5 | Ἑλληνίδας γυναῖκας. ἀλλ’ ἐξ αἰτίας |
| 65.1 | οὔπω τινὸς πάρεισιν· εἶμ’ ἔσω δόμων |
| 65.2 | ἐν οἷσι ναίω τῶνδ’ ἀνακτόρων θεᾶς. |
| 65.3 | ΟΡΕΣΤΗΣ |
| 67.1 | ὅρα, φυλάσσου μή τις ἐν στίβωι βροτῶν. |
| 67.2 | ΠΥΛΑΔΗΣ |
| 68.1 | ὁρῶ, σκοποῦμαι δ’ ὄμμα πανταχῆι στρέφων. |
| 68.2 | Ορ. Πυλάδη, δοκεῖ σοι μέλαθρα ταῦτ’ εἶναι θεᾶς, |
| 70.1 | ἔνθ’ Ἀργόθεν ναῦν ποντίαν ἐστείλαμεν; |
| 70.2 | Πυ. ἔμοιγ’, Ὀρέστα· σοὶ δὲ συνδοκεῖν χρεών. |
| 70.3 | Ορ. καὶ βωμός, Ἕλλην οὗ καταστάζει φόνος; |
| 70.4 | Πυ. ἐξ αἱμάτων γοῦν ξάνθ’ ἔχει θριγκώματα. |
| 70.5 | Ορ. θριγκοῖς δ’ ὑπ’ αὐτοῖς σκῦλ’ ὁρᾶις ἠρτημένα; |
| 75.1 | Πυ. τῶν κατθανόντων γ’ ἀκροθίνια ξένων. |
| 75.2 | ἀλλ’ ἐγκυκλοῦντ’ ὀφθαλμὸν εὖ σκοπεῖν χρεών. |
| 75.3 | Ορ. ὦ Φοῖβε, ποῖ μ’ αὖ τήνδ’ ἐς ἄρκυν ἤγαγες |
| 75.4 | χρήσας, ἐπειδὴ πατρὸς αἷμ’ ἐτεισάμην |
| 75.5 | μητέρα κατάκτας; διαδοχαῖς δ’ Ἐρινύων |
| 80.1 | ἠλαυνόμεσθα φυγάδες ἔξεδροι χθονὸς |
| 80.2 | δρόμους τε πολλοὺς ἐξέπλησα καμπίμους· |
| 80.3 | ἐλθὼν δέ ς’ ἠρώτησα πῶς τροχηλάτου |
| 80.4 | μανίας ἂν ἔλθοιμ’ ἐς τέλος πόνων τ’ ἐμῶν |
| 80.5 | [οὓς ἐξεμόχθουν περιπολῶν καθ’ Ἑλλάδα]· |
| 85.1 | σὺ δ’ εἶπας ἐλθεῖν Ταυρικῆς μ’ ὅρους χθονός, |
| 85.2 | ἔνθ’ Ἄρτεμίς σοι σύγγονος βωμοὺς ἔχει, |
| 85.3 | λαβεῖν τ’ ἄγαλμα θεᾶς, ὅ φασιν ἐνθάδε |
| 85.4 | ἐς τούσδε ναοὺς οὐρανοῦ πεσεῖν ἄπο· |
| 85.5 | λαβόντα δ’ ἢ τέχναισιν ἢ τύχηι τινί, |
| 90.1 | κίνδυνον ἐκπλήσαντ’, Ἀθηναίων χθονὶ |
| 90.2 | δοῦναι (τὸ δ’ ἐνθένδ’ οὐδὲν ἐρρήθη πέρα) καὶ ταῦτα δράσαντ’ ἀμπνοὰς ἕξειν πόνων. |
| 90.3 | ἥκω δὲ πεισθεὶς σοῖς λόγοισιν ἐνθάδε |
| 90.4 | ἄγνωστον ἐς γῆν ἄξενον. σὲ δ’ ἱστορῶ, |
| 95.1 | Πυλάδη (σὺ γάρ μοι τοῦδε συλλήπτωρ πόνου), |
| 95.2 | τί δρῶμεν; ἀμφίβληστρα γὰρ τοίχων ὁρᾶις |
| 95.3 | ὑψηλά· πότερα κλιμάκων προσαμβάσεις |
| 95.4 | ἐμβησόμεσθα; πῶς 〈ἂν〉 οὖν λάθοιμεν ἄν; |
| 95.5 | ἢ χαλκότευκτα κλῆιθρα λύσαντες μοχλοῖς †ὧν οὐδὲν ἴσμεν†; ἢν δ’ ἀνοίγοντες πύλας |
| 95.6 | ληφθῶμεν ἐσβάσεις τε μηχανώμενοι, |
| 95.7 | θανούμεθ’. ἀλλὰ πρὶν θανεῖν νεὼς ἔπι |
| 95.8 | φεύγωμεν, ἧιπερ δεῦρ’ ἐναυστολήσαμεν. |
| 95.9 | Πυ. φεύγειν μὲν οὐκ ἀνεκτὸν οὐδ’ εἰώθαμεν, |
| 105.1 | τὸν τοῦ θεοῦ δὲ χρησμὸν οὐκ ἀτιστέον. |
| 105.2 | ναοῦ δ’ ἀπαλλαχθέντε κρύψωμεν δέμας |
| 105.3 | κατ’ ἄντρ’ ἃ πόντος νοτίδι διακλύζει μέλας |
| 105.4 | νεὼς ἄπωθεν, μή τις εἰσιδὼν σκάφος |
| 105.5 | βασιλεῦσιν εἴπηι κἆιτα ληφθῶμεν βίαι. |
| 110.1 | ὅταν δὲ νυκτὸς ὄμμα λυγαίας μόληι, |
| 110.2 | τολμητέον τοι ξεστὸν ἐκ ναοῦ λαβεῖν |
| 110.3 | ἄγαλμα πάσας προσφέροντε μηχανάς. |
| 110.4 | †ὅρα δέ γ’ εἴσω τριγλύφων ὅποι κενὸν |
| 110.5 | δέμας καθεῖναι†· τοὺς πόνους γὰρ ἁγαθοὶ |
| 115.1 | τολμῶσι, δειλοὶ δ’ εἰσὶν οὐδὲν οὐδαμοῦ. |
| 115.2 | οὔτοι μακρὸν μὲν ἤλθομεν κώπηι πόρον |
| 115.3 | ἐκ τερμάτων δὲ νόστον ἀροῦμεν πάλιν. |
| 115.4 | Ορ. ἀλλ’ εὖ γὰρ εἶπας, πειστέον· χωρεῖν χρεὼν |
| 115.5 | ὅποι χθονὸς κρύψαντε λήσομεν δέμας. |
| 120.1 | οὐ γὰρ τὸ τοῦ θεοῦ γ’ αἴτιος γενήσομαι |
| 120.2 | πεσεῖν ἄχρηστον θέσφατον· τολμητέον. |
| 120.3 | μόχθος γὰρ οὐδεὶς τοῖς νέοις σκῆψιν φέρει. |
| 120.4 | Ιφ. εὐφαμεῖτ’, ὦ |
| 120.5 | πόντου δισσὰς συγχωρούσας |
| 125.1 | πέτρας ἀξείνου ναίοντες. |
| 125.2 | ΧΟΡΟΣ |
| 126.1 | ὦ παῖ τᾶς Λατοῦς, |
| 126.2 | Δίκτυνν’ οὐρεία, |
| 126.3 | πρὸς σὰν αὐλάν, εὐστύλων |
| 126.4 | ναῶν χρυσήρεις θριγκούς, |
| 130.1 | ὁσίας ὅσιον πόδα παρθένιον |
| 130.2 | κληιδούχου δούλα πέμπω, |
| 130.3 | Ἑλλάδος εὐίππου πύργους |
| 130.4 | καὶ τείχη χόρτων τ’ εὐδένδρων |
| 135.1 | ἐξαλλάξας’ Εὐρώπαν, |
| 135.2 | πατρώιων οἴκων ἕδρας. ἔμολον· τί νέον; τίνα φροντίδ’ ἔχεις; |
| 135.3 | τί με πρὸς ναοὺς ἄγαγες ἄγαγες, |
| 135.4 | ὦ παῖ τοῦ τᾶς Τροίας πύργους |
| 140.1 | ἐλθόντος κλεινᾶι σὺν κώπαι |
| 140.2 | χιλιοναύτα μυριοτευχοῦς |
| 140.3 | †Ἀτρειδᾶν τῶν κλεινῶν†; |
| 140.4 | Ιφ. ἰὼ δμωαί, |
| 140.5 | δυσθρηνήτοις ὡς θρήνοις |
| 145.1 | ἔγκειμαι, τᾶς οὐκ εὐμούσου |
| 145.2 | μολπᾶς ἀλύροις ἐλέγοις, αἰαῖ, |
| 145.3 | ἐν κηδείοις οἴκτοισιν. |
| 145.4 | ἆταί μοι συμβαίνους’ ἆται |
| 145.5 | σύγγονον ἁμὸν κατακλαιομέναι †ζωᾶς, οἵαν ἰδόμαν† |
| 145.6 | ὄψιν ὀνείρων |
| 145.7 | νυκτὸς τᾶς ἐξῆλθ’ ὄρφνα. |
| 145.8 | ὀλόμαν ὀλόμαν· |
| 145.9 | οὐκ εἴς’ οἶκοι πατρῶιοι· |
| 155.1 | οἴμοι 〈μοι〉 φροῦδος γέννα. φεῦ φεῦ τῶν Ἄργει μόχθων. |
| 155.2 | ἰὼ δαῖμον, |
| 155.3 | μόνον ὅς με κασίγνητον συλᾶις |
| 155.4 | Ἀίδαι πέμψας, ὧι τάσδε χοὰς |
| 160.1 | μέλλω κρατῆρά τε τὸν φθιμένων |
| 160.2 | ὑγραίνειν γαίας ἐν νώτοις |
| 160.3 | παγάς τ’ οὐρειᾶν ἐκ μόσχων |
| 160.4 | Βάκχου τ’ οἰνηρὰς λοιβὰς |
| 165.1 | ξουθᾶν τε πόνημα μελισσᾶν, |
| 165.2 | ἃ νεκροῖς θελκτήρια χεῖται. |
| 165.3 | ἀλλ’ ἔνδος μοι πάγχρυσον |
| 165.4 | τεῦχος καὶ λοιβὰν Ἅιδα. |
| 170.1 | ὦ κατὰ γαίας Ἀγαμεμνόνιον |
| 170.2 | θάλος, ὡς φθιμένωι τάδε σοι πέμπω. |
| 170.3 | δέξαι δ’· οὐ γὰρ πρὸς τύμβον σοι |
| 170.4 | ξανθὰν χαίταν, οὐ δάκρυ’ οἴσω. |
| 175.1 | τηλόσε γὰρ δὴ σᾶς ἀπενάσθην |
| 175.2 | πατρίδος καὶ ἐμᾶς, ἔνθα δοκήμασι |
| 175.3 | κεῖμαι σφαχθεῖς’ ἁ τλάμων. |
| 179 | Χο. ἀντιψάλμους ὠιδὰς ὕμνων τ’ |
| 180.1 | Ἀσιητᾶν σοι βάρβαρον ἀχάν, δέσποιν’, ἐξαυδάσω, τὰν ἐν |
| 180.2 | θρήνοις μοῦσαν νέκυσιν μέλεον, |
| 180.3 | τὰν ἐν μολπαῖς Ἅιδας ὑμνεῖ |
| 185.1 | δίχα παιάνων. |
| 185.2 | οἴμοι τῶν Ἀτρειδᾶν οἴκων. |
| 185.3 | ἔρρει φῶς σκῆπτρόν 〈τ’〉, οἴμοι, |
| 185.4 | πατρίων οἴκων. |
| 185.5 | †τίν’ ἐκ τῶν εὐόλβων Ἄργει |
| 190.1 | βασιλέων ἀρχά†. |
| 190.2 | μόχθος δ’ ἐκ μόχθων ἄισσει |
| post 191 | 〈〉 |
| 192.1 | δινευούσαις ἵπποις πταναῖς. |
| 192.2 | ἀλλάξας δ’ ἐξ ἕδρας ἱερὸν |
| 192.3 | †ὄμμ’ αὐγᾶς ἅλιος†. |
| 195.1 | †ἄλλοις† δ’ ἄλλα προσέβα |
| 195.2 | χρυσέας ἀρνὸς μελάθροις ὀδύνα |
| 195.3 | †φόνος ἐπὶ φόνωι ἄχεα ἄχεσιν†. |
| 195.4 | ἔνθεν τῶν πρόσθεν δμαθέντων ἐκβαίνει ποινὰ Τανταλιδᾶν |
| 195.5 | εἰς οἴκους, σπεύδει δ’ ἀσπούδαστ’ ἐπὶ σοὶ δαίμων. |
| 195.6 | Ιφ. ἐξ ἀρχᾶς μοι δυσδαίμων |
| 195.7 | δαίμων 〈 |
| 205 | 〉 τᾶς ματρὸς ζώνας |
| 205.1 | καὶ νυκτὸς κείνας· ἐξ ἀρχᾶς |
| 205.2 | λόχιαι στερρὰν παιδείαν |
| 205.3 | Μοῖραι συντείνουσιν θεαί· |
| 209 | ἃν πρωτόγονον θάλος ἐν θαλάμοις |
| 210.1 | Λήδας ἁ τλάμων κούρα |
| 210.2 | σφάγιον πατρώιαι λώβαι |
| 210.3 | καὶ θῦμ’ οὐκ εὐγάθητον |
| 210.4 | †ἔτεκεν ἔτρεφεν εὐκταίαν†. |
| 210.5 | ἱππείοις 〈δ’〉 ἐν δίφροισι |
| 215.1 | ψαμάθων Αὐλίδος ἐπέβασαν |
| 215.2 | νύμφαν, οἴμοι, δύσνυμφον |
| 215.3 | τῶι τᾶς Νηρέως κούρας, αἰαῖ. |
| 215.4 | νῦν δ’ ἀξείνου πόντου ξείνα |
| 215.5 | δυσχόρτους οἴκους ναίω, |
| 220 | ἄγαμος ἄτεκνος ἄπολις ἄφιλος, |
| 208 | ἁ μναστευθεῖς’ ἐξ Ἑλλάνων, |
| 221.1 | οὐ τὰν Ἄργει μέλπους’ Ἥραν |
| 221.2 | οὐδ’ ἱστοῖς ἐν καλλιφθόγγοις |
| 221.3 | κερκίδι Παλλάδος Ἀτθίδος εἰκὼ 〈καὶ〉 Τιτάνων ποικίλλους’, ἀλλ’ |
| 225.1 | †αἱμορράντων δυσφόρμιγγα |
| 225.2 | ξείνων αἱμάσσους’ ἄταν βωμοὺς† |
| 225.3 | οἰκτράν τ’ αἰαζόντων αὐδὰν |
| 225.4 | οἰκτρόν τ’ ἐκβαλλόντων δάκρυον. |
| 225.5 | καὶ νῦν κείνων μέν μοι λάθα, |
| 230.1 | τὸν δ’ Ἄργει δμαθέντ’ ἀγκλαίω |
| 230.2 | σύγγονον, ὃν ἔλιπον ἐπιμαστίδιον |
| 230.3 | ἔτι βρέφος, ἔτι νέον, ἔτι θάλος |
| 234 | ἐν χερσὶν ματρὸς πρὸς στέρνοις τ’ |
| 235.1 | Ἄργει σκηπτοῦχον Ὀρέσταν. |
| 235.2 | Χο. καὶ μὴν ὅδ’ ἀκτὰς ἐκλιπὼν θαλασσίους |
| 235.3 | βουφορβὸς ἥκει σημανῶν τί σοι νέον. |
| 235.4 | ΒΟΥΚΟΛΟΣ |
| 238.1 | Ἀγαμέμνονός τε καὶ Κλυταιμήστρας τέκνον, |
| 238.2 | ἄκουε καινῶν ἐξ ἐμοῦ κηρυγμάτων. |
| 240.1 | Ιφ. τί δ’ ἔστι τοῦ παρόντος ἐκπλῆσσον λόγου; |
| 240.2 | Βο. ἥκουσιν ἐς γῆν, κυανέας Συμπληγάδας |
| 240.3 | πλάτηι φυγόντες, δίπτυχοι νεανίαι, |
| 240.4 | θεᾶι φίλον πρόσφαγμα καὶ θυτήριον |
| 240.5 | Ἀρτέμιδι. χέρνιβας δὲ καὶ κατάργματα |
| 245.1 | οὐκ ἂν φθάνοις ἂν εὐτρεπῆ ποιουμένη. |
| 245.2 | Ιφ. ποδαποί; τίνος γῆς σχῆμ’ ἔχουσιν οἱ ξένοι; Βο. Ἕλληνες· ἓν τοῦτ’ οἶδα κοὐ περαιτέρω. |
| 245.3 | Ιφ. οὐδ’ ὄνομ’ ἀκούσας οἶσθα τῶν ξένων φράσαι; |
| 245.4 | Βο. Πυλάδης ἐκλήιζεθ’ ἅτερος πρὸς θατέρου. Ιφ. τῶι ξυζύγωι δὲ τοῦ ξένου τί τοὔνομ’ ἦν; |
| 245.5 | Βο. οὐδεὶς τόδ’ οἶδεν· οὐ γὰρ εἰσηκούσαμεν. |
| 245.6 | Ιφ. ποῦ δ’ εἴδετ’ αὐτοὺς κἀντυχόντες εἵλετε; |
| 245.7 | Βο. ἄκραις ἐπὶ ῥηγμῖσιν ἀξένου πόρου. |
| 245.8 | Ιφ. καὶ τίς θαλάσσης βουκόλοις κοινωνία; |
| 255.1 | Βο. βοῦς ἤλθομεν νίψοντες ἐναλίαι δρόσωι. |
| 255.2 | Ιφ. ἐκεῖσε δὴ ’πάνελθε, πῶς νιν εἵλετε |
| 255.3 | τρόπωι θ’ ὁποίωι· τοῦτο γὰρ μαθεῖν θέλω. |
| 255.4 | [χρόνιοι γὰρ ἥκους’· οὐδέ πω βωμὸς θεᾶς |
| 255.5 | Ἑλληνικαῖσιν ἐξεφοινίχθη ῥοαῖς.] |
| 260.1 | Βο. ἐπεὶ τὸν ἐκρέοντα διὰ Συμπληγάδων |
| 260.2 | βοῦς ὑλοφορβοὺς πόντον εἰσεβάλλομεν, |
| 260.3 | ἦν τις διαρρὼξ κυμάτων πολλῶι σάλωι |
| 260.4 | κοιλωπὸς ἀγμός, πορφυρευτικαὶ στέγαι. |
| 260.5 | ἐνταῦθα δισσοὺς εἶδέ τις νεανίας |
| 265.1 | βουφορβὸς ἡμῶν, κἀνεχώρησεν πάλιν |
| 265.2 | ἄκροισι δακτύλοισι πορθμεύων ἴχνος. |
| 265.3 | ἔλεξε δ’· Οὐχ ὁρᾶτε; δαίμονές τινες |
| 265.4 | θάσσουσιν οἵδε. θεοσεβὴς δ’ ἡμῶν τις ὢν |
| 265.5 | ἀνέσχε χεῖρα καὶ προσηύξατ’ εἰσιδών· |
| 270.1 | Ὦ ποντίας παῖ Λευκοθέας, νεῶν φύλαξ, δέσποτα Παλαῖμον, ἵλεως ἡμῖν γενοῦ, |
| 270.2 | εἴτ’ οὖν ἐπ’ ἀκταῖς θάσσετον Διοσκόρω, |
| 270.3 | ἢ Νηρέως ἀγάλμαθ’, ὃς τὸν εὐγενῆ |
| 270.4 | ἔτικτε πεντήκοντα Νηρήιδων χορόν. |
| 275.1 | ἄλλος δέ τις μάταιος, ἀνομίαι θρασύς, |
| 275.2 | ἐγέλασεν εὐχαῖς, ναυτίλους δ’ ἐφθαρμένους |
| 275.3 | θάσσειν φάραγγ’ ἔφασκε τοῦ νόμου φόβωι, |
| 275.4 | κλύοντας ὡς θύοιμεν ἐνθάδε ξένους. |
| 275.5 | ἔδοξε δ’ ἡμῶν εὖ λέγειν τοῖς πλείοσιν, |
| 280.1 | θηρᾶν τε τῆι θεῶι σφάγια τἀπιχώρια. |
| 280.2 | κἀν τῶιδε πέτραν ἅτερος λιπὼν ξένοιν |
| 280.3 | ἔστη κάρα τε διετίναξ’ ἄνω κάτω |
| 280.4 | κἀνεστέναξεν ὠλένας τρέμων ἄκρας, |
| 280.5 | μανίαις ἀλαίνων, καὶ βοᾶι †κυναγὸς ὥς†· |
| 285.1 | Πυλάδη, δέδορκας τήνδε; τήνδε δ’ οὐχ ὁρᾶις |
| 285.2 | Ἅιδου δράκαιναν ὥς με βούλεται κτανεῖν |
| 285.3 | δειναῖς ἐχίδναις εἰς ἔμ’ ἐστομωμένη; |
| 285.4 | ἡ ’κ γειτόνων δὲ πῦρ πνέουσα καὶ φόνον |
| 285.5 | πτεροῖς ἐρέσσει, μητέρ’ ἀγκάλαις ἐμὴν |
| 290.1 | ἔχουσα, πέτρινον ἄχθος, ὡς ἐπεμβάληι. |
| 290.2 | οἴμοι, κτενεῖ με· ποῖ φύγω; παρῆν δ’ ὁρᾶν |
| 290.3 | οὐ ταῦτα μορφῆς σχήματ’, ἀλλ’ †ἠλλάσσετο† |
| 290.4 | φθογγάς τε μόσχων καὶ κυνῶν ὑλάγματα, †ἃς φᾶσ’† Ἐρινῦς ἱέναι μιμήματα. |
| 295.1 | ἡμεῖς δὲ συσταλέντες, ὡς θανουμένου, |
| 295.2 | σιγῆι καθήμεθ’· ὁ δὲ χερὶ σπάσας ξίφος, |
| 295.3 | μόσχους ὀρούσας ἐς μέσας λέων ὅπως, |
| 295.4 | παίει σιδήρωι λαγόνας ἐς πλευράς 〈θ’〉 ἱείς, |
| 295.5 | δοκῶν Ἐρινῦς θεὰς ἀμύνεσθαι τάδε, ὥσθ’ αἱματηρὸν πέλαγος ἐξανθεῖν ἁλός. |
| 295.6 | κἀν τῶιδε πᾶς τις, ὡς ὁρᾶι βουφόρβια |
| 295.7 | πίπτοντα καὶ πορθούμεν’, ἐξωπλίζετο, |
| 295.8 | κόχλους τε φυσῶν συλλέγων τ’ ἐγχωρίους· |
| 295.9 | πρὸς εὐτραφεῖς γὰρ καὶ νεανίας ξένους |
| 305.1 | φαύλους μάχεσθαι βουκόλους ἡγούμεθα. |
| 305.2 | πολλοὶ δ’ ἐπληρώθημεν οὐ μακρῶι χρόνωι. |
| 305.3 | πίπτει δὲ μανίας πίτυλον ὁ ξένος μεθείς, |
| 305.4 | στάζων ἀφρῶι γένειον· ὡς δ’ ἐσείδομεν |
| 305.5 | προύργου πεσόντα, πᾶς ἀνὴρ εἶχεν πόνον |
| 310.1 | βάλλων ἀράσσων. ἅτερος δὲ τοῖν ξένοιν |
| 310.2 | ἀφρόν τ’ ἀπέψη σώματός τ’ ἐτημέλει |
| 310.3 | πέπλων τε προυκάλυπτεν εὐπήνους ὑφάς, |
| 310.4 | καραδοκῶν μὲν τἀπιόντα τραύματα, |
| 310.5 | φίλον δὲ θεραπείαισιν ἄνδρ’ εὐεργετῶν. |
| 315.1 | ἔμφρων δ’ ἀνάιξας ὁ ξένος πεσήματος |
| 315.2 | ἔγνω κλύδωνα πολεμίων προσκείμενον |
| 315.3 | καὶ τὴν παροῦσαν συμφορὰν αὑτοῖν πέλας |
| 315.4 | ὤιμωξέ θ’· ἡμεῖς δ’ οὐκ ἀνίεμεν πέτροις |
| 315.5 | βάλλοντες, ἄλλος ἄλλοθεν προσκείμενοι. |
| 320.1 | οὗ δὴ τὸ δεινὸν παρακέλευσμ’ ἠκούσαμεν· |
| 320.2 | Πυλάδη, θανούμεθ’, ἀλλ’ ὅπως θανούμεθα |
| 320.3 | κάλλισθ’· ἕπου μοι, φάσγανον σπάσας χερί. |
| 320.4 | ὡς δ’ εἴδομεν δίπαλτα πολεμίων ξίφη, |
| 320.5 | φυγῆι λεπαίας ἐξεπίμπλαμεν νάπας. |
| 325.1 | ἀλλ’, εἰ φύγοι τις, ἅτεροι προσκείμενοι |
| 325.2 | ἔβαλλον αὐτούς· εἰ δὲ τούσδ’ ὠσαίατο, |
| 325.3 | αὖθις τὸ νῦν ὑπεῖκον ἤρασσεν πέτροις. |
| 325.4 | ἀλλ’ ἦν ἄπιστον· μυρίων γὰρ ἐκ χερῶν |
| 325.5 | οὐδεὶς τὰ τῆς θεοῦ θύματ’ εὐτύχει βαλών. |
| 330.1 | μόλις δέ νιν τόλμηι μὲν οὐ χειρούμεθα, |
| 330.2 | κύκλωι δὲ περιβαλόντες ἐξεκόψαμεν |
| 330.3 | πέτροισι χειρῶν φάσγαν’, ἐς δὲ γῆν γόνυ |
| 330.4 | καμάτωι καθεῖσαν. πρὸς δ’ ἄνακτα τῆσδε γῆς |
| 330.5 | κομίζομέν νιν. ὁ δ’ ἐσιδὼν ὅσον τάχος |
| 335.1 | ἐς χέρνιβάς τε καὶ σφαγεῖ’ ἔπεμπέ σοι. |
| 335.2 | ηὔχου δὲ τοιάδ’, ὦ νεᾶνι, σοὶ ξένων |
| 335.3 | σφάγια παρεῖναι· κἂν ἀναλίσκηις ξένους |
| 335.4 | τοιούσδε, τὸν σὸν Ἑλλὰς ἀποτείσει φόνον |
| 335.5 | δίκας τίνουσα τῆς ἐν Αὐλίδι σφαγῆς. |
| 340.1 | Χο. θαυμάστ’ ἔλεξας τὸν μανένθ’, ὅστις ποτὲ |
| 340.2 | Ἕλληνος ἐκ γῆς πόντον ἦλθεν ἄξενον. |
| 340.3 | Ιφ. εἶἑν· σὺ μὲν κόμιζε τοὺς ξένους μολών, |
| 340.4 | τὰ δ’ ἐνθάδ’ ἡμεῖς ὅσια φροντιούμεθα. |
| 340.5 | ὦ καρδία τάλαινα, πρὶν μὲν ἐς ξένους |
| 345.1 | γαληνὸς ἦσθα καὶ φιλοικτίρμων ἀεί, ἐς θοὐμόφυλον ἀναμετρουμένη δάκρυ, |
| 345.2 | Ἕλληνας ἄνδρας ἡνίκ’ ἐς χέρας λάβοις. |
| 345.3 | νῦν δ’ ἐξ ὀνείρων οἷσιν ἠγριώμεθα |
| 345.4 | [δοκοῦς’ Ὀρέστην μηκέθ’ ἥλιον βλέπειν] δύσνουν με λήψεσθ’, οἵτινές ποθ’ ἥκετε. |
| 345.5 | [καὶ τοῦτ’ ἄρ’ ἦν ἀληθές, ἠισθόμην, φίλαι· |
| 345.6 | οἱ δυστυχεῖς γὰρ τοῖσιν εὐτυχεστέροις |
| 345.7 | αὐτοὶ κακῶς πράξαντες οὐ φρονοῦσιν εὖ.] |
| 345.8 | ἀλλ’ οὔτε πνεῦμα Διόθεν ἦλθε πώποτε, |
| 355.1 | οὐ πορθμίς, ἥτις διὰ πέτρας Συμπληγάδας |
| 355.2 | Ἑλένην ἐπήγαγ’ ἐνθάδ’, ἥ μ’ ἀπώλεσεν, |
| 355.3 | Μενέλεών θ’, ἵν’ αὐτοὺς ἀντετιμωρησάμην, |
| 355.4 | τὴν ἐνθάδ’ Αὖλιν ἀντιθεῖσα τῆς ἐκεῖ, |
| 355.5 | οὗ μ’ ὥστε μόσχον Δαναΐδαι χειρούμενοι |
| 360.1 | ἔσφαζον, ἱερεὺς δ’ ἦν ὁ γεννήσας πατήρ. |
| 360.2 | οἴμοι (κακῶν γὰρ τῶν τότ’ οὐκ ἀμνημονῶ), |
| 360.3 | ὅσας γενείου χεῖρας ἐξηκόντισα |
| 360.4 | γονάτων τε τοῦ τεκόντος, ἐξαρτωμένη, |
| 360.5 | λέγουσα τοιάδ’· Ὦ πάτερ, νυμφεύομαι |
| 365.1 | νυμφεύματ’ αἰσχρὰ πρὸς σέθεν· μήτηρ δ’ ἐμὲ |
| 365.2 | σέθεν κατακτείνοντος Ἀργεῖαί τε νῦν |
| 365.3 | ὑμνοῦσιν ὑμεναίοισιν, αὐλεῖται δὲ πᾶν |
| 365.4 | μέλαθρον· ἡμεῖς δ’ ὀλλύμεσθα πρὸς σέθεν. |
| 365.5 | Ἅιδης Ἀχιλλεὺς ἦν ἄρ’, οὐχ ὁ Πηλέως, |
| 370.1 | ὅν μοι προτείνας πόσιν ἐν ἁρμάτων ὄχοις |
| 370.2 | ἐς αἱματηρὸν γάμον ἐπόρθμευσας δόλωι. |
| 370.3 | ἐγὼ δὲ λεπτῶν ὄμμα διὰ καλυμμάτων |
| 370.4 | ἔχους’ ἀδελφὸν οὔτ’ ἀνειλόμην χεροῖν, |
| 370.5 | ὃς νῦν ὄλωλεν, οὐ κασιγνήτηι στόμα |
| 375.1 | συνῆψ’ ὑπ’ αἰδοῦς, ὡς ἰοῦς’ ἐς Πηλέως |
| 375.2 | μέλαθρα· πολλὰ δ’ ἀπεθέμην ἀσπάσματα |
| 375.3 | ἐς αὖθις, ὡς ἥξους’ ἐς Ἄργος αὖ πάλιν. |
| 375.4 | ὦ τλῆμον, εἰ τέθνηκας, ἐξ οἵων καλῶν |
| 375.5 | ἔρρεις, Ὀρέστα, καὶ πατρὸς ζηλωμάτων. |
| 380.1 | τὰ τῆς θεοῦ δὲ μέμφομαι σοφίσματα, |
| 380.2 | ἥτις βροτῶν μὲν ἤν τις ἅψηται φόνου |
| 380.3 | ἢ καὶ λοχείας ἢ νεκροῦ θίγηι χεροῖν |
| 380.4 | βωμῶν ἀπείργει, μυσαρὸν ὡς ἡγουμένη, |
| 380.5 | αὐτὴ δὲ θυσίαις ἥδεται βροτοκτόνοις. |
| 385.1 | οὐκ ἔσθ’ ὅπως ἔτεκεν ἂν ἡ Διὸς δάμαρ |
| 385.2 | Λητὼ τοσαύτην ἀμαθίαν. ἐγὼ μὲν οὖν |
| 385.3 | τὰ Ταντάλου θεοῖσιν ἑστιάματα |
| 385.4 | ἄπιστα κρίνω, παιδὸς ἡσθῆναι βορᾶι, |
| 385.5 | τοὺς δ’ ἐνθάδ’, αὐτοὺς ὄντας ἀνθρωποκτόνους, |
| 390.1 | ἐς τὴν θεὸν τὸ φαῦλον ἀναφέρειν δοκῶ· |
| 390.2 | οὐδένα γὰρ οἶμαι δαιμόνων εἶναι κακόν. |
| 390.3 | Χο. κυάνεαι κυάνεαι σύνοδοι θαλάσσας, |
| 394 | ἵν’ οἶστρος †ὁ πετόμενος Ἀργόθεν† |
| 395.1 | ἄξενον ἐπ’ οἶδμα διεπέρασεν 〈 〉 |
| 395.2 | Ἀσιήτιδα γαῖαν |
| 395.3 | Εὐρώπας διαμείψας. |
| 399.1 | τίνες ποτ’ ἄρα τὸν εὔυδρον δονακόχλοον λιπόντες Εὐρώταν |
| 399.2 | ἢ ῥεύματα σεμνὰ Δίρκας |
| 403.1 | ἔβασαν ἔβασαν ἄμεικτον αἶαν, ἔνθα κούραι |
| 403.2 | δίαι τέγγει |
| 405.1 | βωμοὺς καὶ περικίονας |
| 405.2 | ναοὺς αἷμα βρότειον; |
| 405.3 | ἦ ῥοθίοις εἰλατίνας δικρότοισι κώπας |
| 409 | †ἔπλευσαν ἐπὶ πόντια κύματα† |
| 410.1 | νάιον ὄχημα λινοπόροις 〈σὺν〉 αὔραις, |
| 410.2 | φιλόπλουτον ἅμιλλαν |
| 410.3 | αὔξοντες μελάθροισιν; |
| 414 | φίλα γὰρ ἐλπὶς †γένετ’ ἐπὶ πήμασι βροτῶν† |
| 415.1 | ἄπληστος ἀνθρώποις, |
| 415.2 | ὄλβου βάρος οἳ φέρονται |
| 415.3 | πλάνητες ἐπ’ οἶδμα πόλεις 〈τε〉 βαρβάρους περῶντες |
| 419 | κοινᾶι δόξαι· |
| 420.1 | γνώμα δ’ οἷς μὲν ἄκαιρος ὄλ‐ |
| 420.2 | βου, τοῖς δ’ ἐς μέσον ἥκει. |
| 420.3 | πῶς τὰς συνδρομάδας πέτρας, πῶς Φινεΐδας †ἀύ‐ |
| 420.4 | πνους† ἀκτὰς ἐπέρα‐ |
| 425.1 | σαν παρ’ ἅλιον αἰγιαλὸν ἐπ’ Ἀμφιτρί‐ |
| 425.2 | τας ῥοθίωι δραμόντες, |
| 425.3 | ὅπου πεντήκοντα κορᾶν |
| 425.4 | Νηρήιδων 〈 〉 χοροὶ |
| 425.5 | μέλπουσιν ἐγκύκλιοι, |
| 430.1 | πλησιστίοισι πνοαῖς, |
| 430.2 | συριζόντων κατὰ πρύμναν |
| 430.3 | εὐναίων πηδαλίων, |
| 430.4 | αὔραισιν νοτίαις |
| 430.5 | ἢ πνεύμασι Ζεφύρου, |
| 435.1 | τὰν πολυόρνιθον ἐπ’ αἶ‐ |
| 435.2 | αν, λευκὰν ἀκτάν, Ἀχιλῆ‐ |
| 435.3 | ος, δρόμους καλλισταδίους, |
| 435.4 | ἄξεινον κατὰ πόντον; |
| 435.5 | εἴθ’ εὐχαῖσιν δεσποσύνοις |
| 440.1 | Λήδας Ἑλένα φίλα |
| 440.2 | παῖς ἐλθοῦσα τύχοι |
| 440.3 | Τρωϊάδα λιποῦσα πόλιν, ἵν’ ἀμφὶ χαί‐ |
| 440.4 | ταν δρόσον αἱματηρὰν |
| 440.5 | ἑλιχθεῖσα λαιμοτόμωι |
| 445.1 | δεσποίνας χειρὶ θάνηι |
| 445.2 | ποινὰς δοῦς’ ἀντιπάλους. |
| 445.3 | ἥδιστ’ ἂν δ’ ἀγγελίαν |
| 445.4 | δεξαίμεσθ’, Ἑλλάδος ἐκ γᾶς |
| 445.5 | πλωτήρων εἴ τις ἔβα δουλείας ἐμέθεν |
| 445.6 | δειλαίας παυσίπονος· |
| 445.7 | 〈κἀν〉 γὰρ ὀνείροισι συνεί‐ |
| 445.8 | ην δόμοις πόλει τε πατρώι‐ |
| 445.9 | αι, τερπνῶν ὕπνων ἀπόλαυ‐ |
| 455.1 | σιν, κοινὰν χάριν †ὄλβα†. |
| 455.2 | ἀλλ’ οἵδε χέρας δεσμοῖς δίδυμοι |
| 455.3 | συνερεισθέντες χωροῦσι, νέον |
| 455.4 | πρόσφαγμα θεᾶς. σιγᾶτε, φίλαι· |
| 455.5 | τὰ γὰρ Ἑλλήνων ἀκροθίνια δὴ |
| 460.1 | ναοῖσι πέλας τάδε βαίνει, |
| 460.2 | οὐδ’ ἀγγελίας ψευδεῖς ἔλακεν |
| 460.3 | βουφορβὸς ἀνήρ. |
| 460.4 | ὦ πότνι’, εἴ σοι τάδ’ ἀρεσκόντως |
| 460.5 | πόλις ἥδε τελεῖ, δέξαι θυσίας, |
| 465.1 | ἃς ὁ παρ’ ἡμῖν νόμος οὐχ ὁσίας †Ἕλλησι διδοὺς† ἀναφαίνει. |
| 465.2 | τὰ τῆς θεοῦ μὲν πρῶτον ὡς καλῶς ἔχηι |
| 465.3 | φροντιστέον μοι. μέθετε τῶν ξένων χέρας, |
| 465.4 | ὡς ὄντες ἱεροὶ μηκέτ’ ὦσι δέσμιοι. |
| 470.1 | ναοῦ δ’ ἔσω στείχοντες εὐτρεπίζετε |
| 470.2 | ἃ χρὴ ’πὶ τοῖς παροῦσι καὶ νομίζεται. |
| 470.3 | φεῦ· |
| 472.1 | τίς ἆρα μήτηρ ἡ τεκοῦς’ ὑμᾶς ποτε |
| 472.2 | πατήρ τ’ ἀδελφή τ’, εἰ γεγῶσα τυγχάνει; |
| 472.3 | οἵων στερεῖσα διπτύχων νεανιῶν |
| 475.1 | ἀνάδελφος ἔσται. τὰς τύχας τίς οἶδ’ ὅτωι |
| 475.2 | τοιαίδ’ ἔσονται; πάντα γὰρ τὰ τῶν θεῶν |
| 475.3 | ἐς ἀφανὲς ἕρπει κοὐδὲν οἶδ’ οὐδεὶς †κακόν†· |
| 475.4 | ἡ γὰρ τύχη παρήγαγ’ ἐς τὸ δυσμαθές. |
| 475.5 | πόθεν ποθ’ ἥκετ’, ὦ ταλαίπωροι ξένοι; |
| 480.1 | ὡς διὰ μακροῦ μὲν τήνδ’ ἐπλεύσατε χθόνα, |
| 480.2 | μακρὸν δ’ ἀπ’ οἴκων χρόνον ἔσεσθε δὴ κάτω. |
| 480.3 | Ορ. τί ταῦτ’ ὀδύρηι κἀπὶ τοῖς μέλουσι νῶιν |
| 480.4 | κακοῖς σὲ λυπεῖς, ἥτις εἶ ποτ’, ὦ γύναι; |
| 480.5 | οὔτοι νομίζω σοφόν, ὃς ἂν μέλλων κτανεῖν |
| 485.1 | οἴκτωι τὸ δεῖμα τοὐλέθρου νικᾶν θέληι, |
| 485.2 | οὐδ’ ὅστις Ἅιδην ἐγγὺς ὄντ’ οἰκτίζεται |
| 485.3 | σωτηρίας ἄνελπις· ὡς δύ’ ἐξ ἑνὸς κακὼ συνάπτει, μωρίαν τ’ ὀφλισκάνει |
| 485.4 | θνήισκει θ’ ὁμοίως· τὴν τύχην δ’ ἐᾶν χρεών. |
| 490.1 | ἡμᾶς δὲ μὴ θρήνει σύ· τὰς γὰρ ἐνθάδε |
| 490.2 | θυσίας ἐπιστάμεσθα καὶ γιγνώσκομεν. |
| 490.3 | Ιφ. πότερος ἄρ’ ὑμῶν †ἐνθάδ’ ὠνομασμένος† |
| 490.4 | Πυλάδης κέκληται; τόδε μαθεῖν πρῶτον θέλω. |
| 490.5 | Ορ. ὅδ’, εἴ τι δή σοι τοῦτ’ ἐν ἡδονῆι μαθεῖν. |
| 495.1 | Ιφ. ποίας πολίτης πατρίδος Ἕλληνος γεγώς; |
| 495.2 | Ορ. τί δ’ ἂν μαθοῦσα τόδε πλέον λάβοις, γύναι; |
| 495.3 | Ιφ. πότερον ἀδελφὼ μητρός ἐστον ἐκ μιᾶς; |
| 495.4 | Ορ. φιλότητί γ’· ἐσμὲν δ’ οὐ κασιγνήτω, γύναι. |
| 495.5 | Ιφ. σοὶ δ’ ὄνομα ποῖον ἔθεθ’ ὁ γεννήσας πατήρ; Ορ. τὸ μὲν δίκαιον Δυστυχὴς καλοίμεθ’ ἄν. |
| 495.6 | Ιφ. οὐ τοῦτ’ ἐρωτῶ· τοῦτο μὲν δὸς τῆι τύχηι. |
| 495.7 | Ορ. ἀνώνυμοι θανόντες οὐ γελώιμεθ’ ἄν. |
| 495.8 | Ιφ. τί δὲ φθονεῖς τοῦτ’; ἦ φρονεῖς οὕτω μέγα; |
| 495.9 | Ορ. τὸ σῶμα θύσεις τοὐμόν, οὐχὶ τοὔνομα. |
| 505.1 | Ιφ. οὐδ’ ἂν πόλιν φράσειας ἥτις ἐστί σοι; |
| 505.2 | Ορ. ζητεῖς γὰρ οὐδὲν κέρδος ὡς θανουμένωι. |
| 505.3 | Ιφ. χάριν δὲ δοῦναι τήνδε κωλύει τί σε; |
| 505.4 | Ορ. τὸ κλεινὸν Ἄργος πατρίδ’ ἐμὴν ἐπεύχομαι. |
| 505.5 | Ιφ. πρὸς θεῶν, ἀληθῶς, ὦ ξέν’, εἶ κεῖθεν γεγώς; |
| 510 | Ορ. ἐκ τῶν Μυκηνῶν 〈γ’〉, αἵ ποτ’ ἦσαν ὄλβιαι. |
| 515.1 | Ιφ. καὶ μὴν ποθεινός γ’ ἦλθες ἐξ Ἄργους μολών. |
| 515.2 | Ορ. οὔκουν ἐμαυτῶι γ’· εἰ δὲ σοί, σὺ τοῦθ’ ὅρα. |
| 511.1 | Ιφ. φυγὰς 〈δ’〉 ἀπῆρας πατρίδος ἢ ποίαι τύχηι; Ορ. φεύγω τρόπον γε δή τιν’ οὐχ ἑκὼν ἑκών. |
| 511.2 | Ιφ. ἆρ’ ἄν τί μοι φράσειας ὧν ἐγὼ θέλω; |
| 511.3 | Ορ. ὡς ἐν παρέργωι τῆς ἐμῆς δυσπραξίας. |
| 517.1 | Ιφ. Τροίαν ἴσως οἶσθ’, ἧς ἁπανταχοῦ λόγος. |
| 517.2 | Ορ. ὡς μήποτ’ ὤφελόν γε μηδ’ ἰδὼν ὄναρ. |
| 517.3 | Ιφ. φασίν νιν οὐκέτ’ οὖσαν οἴχεσθαι δορί. |
| 520.1 | Ορ. ἔστιν γὰρ οὕτως οὐδ’ ἄκραντ’ ἠκούσατε. |
| 520.2 | Ιφ. Ἑλένη δ’ ἀφῖκται δῶμα Μενέλεω πάλιν; |
| 520.3 | Ορ. ἥκει, κακῶς γ’ ἐλθοῦσα τῶν ἐμῶν τινι. |
| 520.4 | Ιφ. καὶ ποῦ ’στι; κἀμοὶ γάρ τι προυφείλει κακόν. |
| 520.5 | Ορ. Σπάρτηι ξυνοικεῖ τῶι πάρος ξυνευνέτηι. |
| 525.1 | Ιφ. ὦ μῖσος εἰς Ἕλληνας, οὐκ ἐμοὶ μόνηι. |
| 525.2 | Ορ. ἀπέλαυσα κἀγὼ δή τι τῶν κείνης γάμων. |
| 525.3 | Ιφ. νόστος δ’ Ἀχαιῶν ἐγένεθ’, ὡς κηρύσσεται; |
| 525.4 | Ορ. ὡς πάνθ’ ἅπαξ με συλλαβοῦς’ ἀνιστορεῖς. |
| 525.5 | Ιφ. πρὶν γὰρ θανεῖν σε, τοῦδ’ ἐπαυρέσθαι θέλω. |
| 530.1 | Ορ. ἔλεγχ’, ἐπειδὴ τοῦδ’ ἐρᾶις· λέξω δ’ ἐγώ. |
| 530.2 | Ιφ. Κάλχας τις ἦλθε μάντις ἐκ Τροίας πάλιν; |
| 530.3 | Ορ. ὄλωλεν, ὡς ἦν ἐν Μυκηναίοις λόγος. |
| 530.4 | Ιφ. ὦ πότνι’, ὡς εὖ. τί γὰρ ὁ Λαέρτου γόνος; |
| 530.5 | Ορ. οὔπω νενόστηκ’ οἶκον, ἔστι δ’, ὡς λόγος. |
| 535.1 | Ιφ. ὄλοιτο, νόστου μήποτ’ ἐς πάτραν τυχών. |
| 535.2 | Ορ. μηδὲν κατεύχου· πάντα τἀκείνου νοσεῖ. |
| 535.3 | Ιφ. Θέτιδος δ’ ὁ τῆς Νηρῆιδος ἔστι παῖς ἔτι; |
| 535.4 | Ορ. οὐκ ἔστιν· ἄλλως λέκτρ’ ἔγημ’ ἐν Αὐλίδι. |
| 535.5 | Ιφ. δόλια γάρ, ὡς ἴσασιν οἱ πεπονθότες. |
| 540.1 | Ορ. τίς εἶ ποθ’; ὡς εὖ πυνθάνηι τἀφ’ Ἑλλάδος. |
| 540.2 | Ιφ. ἐκεῖθέν εἰμι· παῖς ἔτ’ οὖς’ ἀπωλόμην. |
| 540.3 | Ορ. ὀρθῶς ποθεῖς ἄρ’ εἰδέναι τἀκεῖ, γύναι. |
| 540.4 | Ιφ. τί δ’ ὁ στρατηγός, ὃν λέγους’ εὐδαιμονεῖν; Ορ. τίς; οὐ γὰρ ὅν γ’ ἐγὦιδα τῶν εὐδαιμόνων. |
| 545.1 | Ιφ. Ἀτρέως ἐλέγετο δή τις Ἀγαμέμνων ἄναξ. |
| 545.2 | Ορ. οὐκ οἶδ’· ἄπελθε τοῦ λόγου τούτου, γύναι. |
| 545.3 | Ιφ. μὴ πρὸς θεῶν, ἀλλ’ εἴφ’, ἵν’ εὐφρανθῶ, μένε. |
| 545.4 | Ορ. τέθνηχ’ ὁ τλήμων, πρὸς δ’ ἀπώλεσέν τινα. |
| 545.5 | Ιφ. τέθνηκε; ποίαι συμφορᾶι; τάλαιν’ ἐγώ. Ορ. τί δ’ ἐστέναξας τοῦτο; μῶν προσῆκέ σοι; |
| 545.6 | Ιφ. τὸν ὄλβον αὐτοῦ τὸν πάροιθ’ ἀναστένω. |
| 545.7 | Ορ. δεινῶς γὰρ ἐκ γυναικὸς οἴχεται σφαγείς. |
| 545.8 | Ιφ. ὦ πανδάκρυτος ἡ κτανοῦσα χὠ θανών. |
| 545.9 | Ορ. παῦσαί νυν ἤδη μηδ’ ἐρωτήσηις πέρα. |
| 555.1 | Ιφ. τοσόνδε γ’, εἰ ζῆι τοῦ ταλαιπώρου δάμαρ. |
| 555.2 | Ορ. οὐκ ἔστι· παῖς νιν ὃν ἔτεκ’ αὐτὸς ὤλεσεν. |
| 555.3 | Ιφ. ὦ συνταραχθεὶς οἶκος. ὡς τί δὴ θέλων; |
| 555.4 | Ορ. πατρὸς θανόντος τήνδε τιμωρούμενος. |
| 555.5 | Ιφ. φεῦ· |
| 559 | ὡς εὖ κακὸν δίκαιον ἐξεπράξατο. |
| 560.1 | Ορ. ἀλλ’ οὐ τὰ πρὸς θεῶν εὐτυχεῖ δίκαιος ὤν. |
| 560.2 | Ιφ. λείπει δ’ ἐν οἴκοις ἄλλον Ἀγαμέμνων γόνον; |
| 560.3 | Ορ. λέλοιπεν Ἠλέκτραν γε παρθένον μίαν. |
| 560.4 | Ιφ. τί δέ; σφαγείσης θυγατρὸς ἔστι τις λόγος; |
| 560.5 | Ορ. οὐδείς γε, πλὴν θανοῦσαν οὐχ ὁρᾶν φάος. |
| 565.1 | Ιφ. τάλαιν’ ἐκείνη χὠ κτανὼν αὐτὴν πατήρ. |
| 565.2 | Ορ. κακῆς γυναικὸς χάριν ἄχαριν ἀπώλετο. |
| 565.3 | Ιφ. ὁ τοῦ θανόντος δ’ ἔστι παῖς Ἄργει πατρός; |
| 565.4 | Ορ. ἔστ’, ἄθλιός γε, κοὐδαμοῦ καὶ πανταχοῦ. |
| 565.5 | Ιφ. ψευδεῖς ὄνειροι, χαίρετ’· οὐδὲν ἦτ’ ἄρα. |
| 570.1 | Ορ. οὐδ’ οἱ σοφοί γε δαίμονες κεκλημένοι |
| 570.2 | πτηνῶν ὀνείρων εἰσὶν ἀψευδέστεροι. |
| 570.3 | πολὺς ταραγμὸς ἔν τε τοῖς θείοις ἔνι |
| 570.4 | κἀν τοῖς βροτείοις· †ἓν δὲ λυπεῖται μόνον†, |
| 570.5 | ὅτ’ οὐκ ἄφρων ὢν μάντεων πεισθεὶς λόγοις |
| 575.1 | ὄλωλεν ὡς ὄλωλε τοῖσιν εἰδόσιν. |
| 575.2 | Χο. φεῦ φεῦ. τί δ’ ἡμεῖς οἵ τ’ ἐμοὶ γεννήτορες; |
| 575.3 | ἆρ’ εἰσίν; ἆρ’ οὐκ εἰσί; τίς φράσειεν ἄν; |
| 575.4 | Ιφ. ἀκούσατ’· ἐς γὰρ δή τιν’ ἥκομεν λόγον, |
| 575.5 | ὑμῖν τ’ ὄνησιν, ὦ ξένοι, σπεύδους’ ἅμα |
| 580.1 | κἀμοί. τὸ δ’ εὖ μάλιστά †γ’ οὕτω γίγνεται†, |
| 580.2 | εἰ πᾶσι ταὐτὸν πρᾶγμ’ ἀρεσκόντως ἔχει. |
| 580.3 | θέλοις ἄν, εἰ σώσαιμί ς’, ἀγγεῖλαί τί μοι |
| 580.4 | πρὸς Ἄργος ἐλθὼν τοῖς ἐμοῖς ἐκεῖ φίλοις, |
| 580.5 | δέλτον τ’ ἐνεγκεῖν, ἥν τις οἰκτίρας ἐμὲ |
| 585.1 | ἔγραψεν αἰχμάλωτος, οὐχὶ τὴν ἐμὴν |
| 585.2 | φονέα νομίζων χεῖρα, τοῦ νόμου δ’ ὕπο |
| 585.3 | θνήισκειν †τὰ τῆς θεοῦ ταῦτα δίκαι’ ἡγουμένης†; |
| 585.4 | οὐδένα γὰρ εἶχον ὅστις ἀγγείλαι μολὼν |
| 585.5 | ἐς Ἄργος αὖθις τάς 〈τ’〉 ἐμὰς ἐπιστολὰς |
| 590.1 | πέμψειε σωθεὶς τῶν ἐμῶν φίλων τινί. |
| 590.2 | σὺ δ’ (εἶ γάρ, ὡς ἔοικας, οὔτι δυσγενὴς |
| 590.3 | καὶ τὰς Μυκήνας οἶσθα χοὒς ἐγὼ φιλῶ) |
| 590.4 | σώθητι κεῖσε, μισθὸν οὐκ αἰσχρὸν λαβών, |
| 590.5 | κούφων ἕκατι γραμμάτων σωτηρίαν. |
| 595.1 | οὗτος δ’, ἐπείπερ πόλις ἀναγκάζει τάδε, |
| 595.2 | θεᾶι γενέσθω θῦμα χωρισθεὶς σέθεν. |
| 595.3 | Ορ. καλῶς ἔλεξας τἄλλα πλὴν ἕν, ὦ ξένη· |
| 595.4 | τὸ γὰρ σφαγῆναι τόνδ’ ἐμοὶ βάρος μέγα. |
| 595.5 | ὁ ναυστολῶν γάρ εἰμ’ ἐγὼ τὰς συμφοράς, οὗτος δὲ συμπλεῖ τῶν ἐμῶν μόχθων χάριν. |
| 595.6 | οὔκουν δίκαιον ἐπ’ ὀλέθρωι τῶι τοῦδ’ ἐμὲ |
| 595.7 | χάριν τίθεσθαι καὐτὸν ἐκδῦναι κακῶν. |
| 595.8 | ἀλλ’ ὣς γενέσθω· τῶιδε μὲν δέλτον δίδου· |
| 595.9 | πέμψει γὰρ Ἄργος, ὥστε σοι καλῶς ἔχειν· |
| 605.1 | ἡμᾶς δ’ ὁ χρήιζων κτεινέτω. τὰ τῶν φίλων |
| 605.2 | αἴσχιστον ὅστις καταβαλὼν ἐς ξυμφορὰς |
| 605.3 | αὐτὸς σέσωται. τυγχάνει δ’ ὅδ’ ὢν φίλος, |
| 605.4 | ὃν οὐδὲν ἧσσον ἢ ’μὲ φῶς ὁρᾶν θέλω. |
| 605.5 | Ιφ. ὦ λῆμ’ ἄριστον, ὡς ἀπ’ εὐγενοῦς τινος |
| 610.1 | ῥίζης πέφυκας τοῖς φίλοις τ’ ὀρθῶς φίλος. |
| 610.2 | τοιοῦτος εἴη τῶν ἐμῶν ὁμοσπόρων |
| 610.3 | ὅσπερ λέλειπται. καὶ γὰρ οὐδ’ ἐγώ, ξένοι, |
| 610.4 | ἀνάδελφός εἰμι, πλὴν ὅς’ οὐχ ὁρῶσά νιν. |
| 610.5 | ἐπεὶ δὲ βούληι ταῦτα, τόνδε πέμψομεν |
| 615.1 | δέλτον φέροντα, σὺ δὲ θανῆι· πολλὴ δέ τις |
| 615.2 | προθυμία σε τοῦδ’ ἔχουσα τυγχάνει. |
| 615.3 | Ορ. θύσει δὲ τίς με καὶ τὰ δεινὰ τλήσεται; |
| 615.4 | Ιφ. ἐγώ· θεᾶς γὰρ τήνδε προστροπὴν ἔχω. |
| 615.5 | Ορ. ἄζηλον. ὦ νεᾶνι, κοὐκ εὐδαίμονα. |
| 620.1 | Ιφ. ἀλλ’ εἰς ἀνάγκην κείμεθ’, ἣν φυλακτέον. |
| 620.2 | Ορ. αὐτὴ ξίφει θύουσα θῆλυς ἄρσενας; |
| 620.3 | Ιφ. οὔκ, ἀλλὰ χαίτην ἀμφὶ σὴν χερνίψομαι. |
| 620.4 | Ορ. ὁ δὲ σφαγεὺς τίς, εἰ τάδ’ ἱστορεῖν με χρή; |
| 620.5 | Ιφ. ἔσω δόμων τῶνδ’ εἰσὶν οἷς μέλει τάδε. |
| 625.1 | Ορ. τάφος δὲ ποῖος δέξεταί μ’, ὅταν θάνω; |
| 625.2 | Ιφ. πῦρ ἱερὸν ἔνδον χάσμα τ’ εὐρωπὸν πέτρας. |
| 625.3 | Ορ. φεῦ· |
| 627.1 | πῶς ἄν μ’ ἀδελφῆς χεὶρ περιστείλειεν ἄν; |
| 627.2 | Ιφ. μάταιον εὐχήν, ὦ τάλας, ὅστις ποτ’ εἶ, |
| 627.3 | ηὔξω· μακρὰν γὰρ βαρβάρου ναίει χθονός. |
| 630.1 | οὐ μήν, ἐπειδὴ τυγχάνεις Ἀργεῖος ὤν, |
| 630.2 | ἀλλ’ ὧν γε δυνατὸν οὐδ’ ἐγὼ ’λλείψω χάριν. |
| 630.3 | πολύν τε γάρ σοι κόσμον ἐνθήσω τάφωι |
| 630.4 | ξανθῶι τ’ ἐλαίωι σῶμα σὸν †κατασβέσω† |
| 630.5 | καὶ τῆς ὀρείας ἀνθεμόρρυτον γάνος |
| 635.1 | ξουθῆς μελίσσης ἐς πυρὰν βαλῶ σέθεν. |
| 635.2 | ἀλλ’ εἶμι δέλτον τ’ ἐκ θεᾶς ἀνακτόρων |
| 635.3 | οἴσω. τὸ μέντοι δυσμενὲς μή μοὐγκαλῆις, φυλάσσετ’ αὐτούς, πρόσπολοι, δεσμῶν ἄτερ. |
| 635.4 | ἴσως ἄελπτα τῶν ἐμῶν φίλων τινὶ |
| 640.1 | πέμψω πρὸς Ἄργος, ὃν μάλιστ’ ἐγὼ φιλῶ, |
| 640.2 | καὶ δέλτος αὐτῶι ζῶντας οὓς δοκεῖ θανεῖν |
| 640.3 | λέγους’ ἀπίστους ἡδονὰς ἀπαγγελεῖ. |
| 640.4 | Χο. κατολοφύρομαι σὲ τὸν χερνίβων |
| 645.1 | ῥανίσι μελόμενον αἱμακταῖς. |
| 645.2 | Ορ. οἶκτος γὰρ οὐ ταῦτ’, ἀλλὰ χαίρετ’, ὦ ξέναι. |
| 645.3 | Χο. σὲ δὲ τύχας μάκαρος, ὦ νεανία, |
| 649.1 | σεβόμεθ’ ἐς πάτραν ὅτι ποδ’ ἐμβάσηι. Πυ. ἄζηλά τοι φίλοισι, θνηισκόντων φίλων. |
| 649.2 | Χο. ὦ σχέτλιοι πομπαί—φεῦ φεῦ— |
| 649.3 | 〈δύο〉 διολλῦσαι· αἰαῖ. |
| 649.4 | †πότερος ὁ μέλλων;† |
| 655.1 | ἔτι γὰρ ἀμφίλογα δίδυμα μέμονε φρήν, |
| 655.2 | σὲ πάρος ἢ ς’ ἀναστενάξω γόοις. |
| 658.1 | Ορ. Πυλάδη, πέπονθας ταὐτὸ πρὸς θεῶν ἐμοί; |
| 658.2 | Πυ. οὐκ οἶδ’· ἐρωτᾶις οὐ λέγειν ἔχοντά με. |
| 660.1 | Ορ. τίς ἐστὶν ἡ νεᾶνις; ὡς Ἑλληνικῶς |
| 660.2 | ἀνήρεθ’ ἡμᾶς τούς τ’ ἐν Ἰλίωι πόνους |
| 660.3 | νόστον τ’ Ἀχαιῶν τόν τ’ ἐν οἰωνοῖς σοφὸν |
| 660.4 | Κάλχαντ’ Ἀχιλλέως τ’ ὄνομα, καὶ τὸν ἄθλιον Ἀγαμέμνον’ ὡς ὤικτιρ’ ἀνηρώτα τέ με |
| 665.1 | γυναῖκα παῖδάς τ’. ἔστιν ἡ ξένη γένος |
| 665.2 | ἐκεῖθεν Ἀργεία τις· οὐ γὰρ ἄν ποτε |
| 665.3 | δέλτον τ’ ἔπεμπε καὶ τάδ’ ἐξεμάνθανεν, |
| 665.4 | ὡς κοινὰ πράσσους’, Ἄργος εἰ πράσσει καλῶς. |
| 665.5 | Πυ. ἔφθης με μικρόν· ταὐτὰ δὲ φθάσας λέγεις, |
| 670.1 | πλὴν ἕν· τὰ γάρ τοι βασιλέων παθήματα |
| 670.2 | ἴσασι πάντες ὧν ἐπιστροφή τις ἦι. |
| 670.3 | ἀτὰρ διῆλθον χἄτερον λόγον τινά. |
| 670.4 | Ορ. τίν’; ἐς τὸ κοινὸν δοὺς ἄμεινον ἂν μάθοις. |
| 670.5 | Πυ. αἰσχρὸν θανόντος σοῦ βλέπειν ἡμᾶς φάος· |
| 675.1 | κοινῆι δὲ πλεύσας δεῖ με καὶ κοινῆι θανεῖν. |
| 675.2 | καὶ δειλίαν γὰρ καὶ κάκην κεκτήσομαι |
| 675.3 | Ἄργει τε Φωκέων τ’ ἐν πολυπτύχωι χθονί, |
| 675.4 | δόξω δὲ τοῖς πολλοῖσι (πολλοὶ γὰρ κακοί) |
| 675.5 | προδοὺς σεσῶσθαί ς’ αὐτὸς εἰς οἴκους μόνος |
| 680.1 | ἢ καὶ φονεύσας ἐπὶ νοσοῦσι δώμασιν |
| 680.2 | ῥάψαι μόρον σοι σῆς τυραννίδος χάριν, |
| 680.3 | ἔγκληρον ὡς δὴ σὴν κασιγνήτην γαμῶν. |
| 680.4 | ταῦτ’ οὖν φοβοῦμαι καὶ δι’ αἰσχύνης ἔχω, |
| 680.5 | κοὐκ ἔσθ’ ὅπως οὐ χρὴ συνεκπνεῦσαί μέ σοι |
| 685.1 | καὶ συσσφαγῆναι καὶ πυρωθῆναι δέμας, |
| 685.2 | φίλον γεγῶτα καὶ φοβούμενον ψόγον. |
| 685.3 | Ορ. εὔφημα φώνει· τἀμὰ δεῖ φέρειν κακά, |
| 685.4 | ἁπλᾶς δὲ λύπας ἐξόν, οὐκ οἴσω διπλᾶς. |
| 685.5 | ὃ γὰρ σὺ λυπρὸν κἀπονείδιστον λέγεις, |
| 690.1 | ταὔτ’ ἔστιν ἡμῖν, εἴ σε συμμοχθοῦντ’ ἐμοὶ |
| 690.2 | κτενῶ· τὸ μὲν γὰρ εἰς ἔμ’ οὐ κακῶς ἔχει, |
| 690.3 | πράσσονθ’ ἃ πράσσω πρὸς θεῶν, λῦσαι βίον. |
| 690.4 | σὺ δ’ ὄλβιός τ’ εἶ καθαρά τ’, οὐ νοσοῦντ’, ἔχεις |
| 690.5 | μέλαθρ’, ἐγὼ δὲ δυσσεβῆ καὶ δυστυχῆ. |
| 695.1 | σωθεὶς δέ, παῖδας ἐξ ἐμῆς ὁμοσπόρου |
| 695.2 | κτησάμενος, ἣν ἔδωκά σοι δάμαρτ’ ἔχειν, |
| 695.3 | ὄνομά τ’ ἐμοῦ γένοιτ’ ἄν, οὐδ’ ἄπαις δόμος |
| 695.4 | πατρῶιος οὑμὸς ἐξαλειφθείη ποτ’ ἄν. |
| 695.5 | ἀλλ’ ἕρπε καὶ ζῆ καὶ δόμους οἴκει πατρός. ὅταν δ’ ἐς Ἑλλάδ’ ἵππιόν τ’ Ἄργος μόληις, |
| 695.6 | πρὸς δεξιᾶς σε τῆσδ’ ἐπισκήπτω τάδε· |
| 695.7 | τύμβον τε χῶσον κἀπίθες μνημεῖά μου, |
| 695.8 | καὶ δάκρυ’ ἀδελφὴ καὶ κόμας δότω τάφωι. |
| 695.9 | ἄγγελλε δ’ ὡς ὄλωλ’ ὑπ’ Ἀργείας τινὸς |
| 705.1 | γυναικὸς ἀμφὶ βωμὸν ἁγνισθεὶς φόνωι. |
| 705.2 | καὶ μὴ προδῶις μου τὴν κασιγνήτην ποτέ, |
| 705.3 | ἔρημα κήδη καὶ δόμους ὁρῶν πατρός. |
| 705.4 | καὶ χαῖρ’· ἐμῶν γὰρ φίλτατόν ς’ ηὗρον φίλων, |
| 705.5 | ὦ συγκυναγὲ καὶ συνεκτραφεὶς ἐμοί, |
| 710.1 | ὦ πόλλ’ ἐνεγκὼν τῶν ἐμῶν ἄχθη κακῶν. |
| 710.2 | ἡμᾶς δ’ ὁ Φοῖβος μάντις ὢν ἐψεύσατο· |
| 710.3 | τέχνην δὲ θέμενος ὡς προσώταθ’ Ἑλλάδος |
| 710.4 | ἀπήλας’, αἰδοῖ τῶν πάρος μαντευμάτων. |
| 710.5 | ὧι πάντ’ ἐγὼ δοὺς τἀμὰ καὶ πεισθεὶς λόγοις, |
| 715.1 | μητέρα κατακτὰς αὐτὸς ἀνταπόλλυμαι. |
| 715.2 | Πυ. ἔσται τάφος σοι, καὶ κασιγνήτης λέχος οὐκ ἂν προδοίην, ὦ τάλας, ἐπεί ς’ ἐγὼ |
| 715.3 | θανόντα μᾶλλον ἢ βλέπονθ’ ἕξω φίλον. |
| 715.4 | ἀτὰρ τὸ τοῦ θεοῦ ς’ οὐ διέφθορέν γέ πω |
| 720.1 | μάντευμα· καίτοι κἀγγὺς ἕστηκας φόνου. |
| 720.2 | ἀλλ’ ἔστιν, ἔστιν ἡ λίαν δυσπραξία |
| 720.3 | λίαν διδοῦσα μεταβολάς, ὅταν τύχηι. |
| 720.4 | Ορ. σίγα· τὰ Φοίβου δ’ οὐδὲν ὠφελεῖ μ’ ἔπη· |
| 720.5 | γυνὴ γὰρ ἥδε δωμάτων ἔξω περᾶι. |
| 725.1 | Ιφ. ἀπέλθεθ’ ὑμεῖς καὶ παρευτρεπίζετε |
| 725.2 | τἄνδον μολόντες τοῖς ἐφεστῶσι σφαγῆι. |
| 725.3 | δέλτου μὲν αἵδε πολύθυροι διαπτυχαί, |
| 725.4 | ξένοι, πάρεισιν· ἃ δ’ ἐπὶ τοῖσδε βούλομαι |
| 725.5 | ἀκούσατ’. οὐδεὶς αὑτὸς ἐν πόνοις 〈τ’〉 ἀνὴρ |
| 730.1 | ὅταν τε πρὸς τὸ θάρσος ἐκ φόβου πέσηι. |
| 730.2 | ἐγὼ δὲ ταρβῶ μὴ ἀπονοστήσας χθονὸς |
| 730.3 | θῆται παρ’ οὐδὲν τὰς ἐμὰς ἐπιστολὰς |
| 730.4 | ὁ τήνδε μέλλων δέλτον εἰς Ἄργος φέρειν. |
| 730.5 | Ορ. τί δῆτα βούληι; τίνος ἀμηχανεῖς πέρι; |
| 735.1 | Ιφ. ὅρκον δότω μοι τάσδε πορθμεύσειν γραφὰς |
| 735.2 | πρὸς Ἄργος, οἷσι βούλομαι πέμψαι φίλων. |
| 735.3 | Ορ. ἦ κἀντιδώσεις τῶιδε τοὺς αὐτοὺς λόγους; |
| 735.4 | Ιφ. τί χρῆμα δράσειν ἢ τί μὴ δράσειν; λέγε. |
| 735.5 | Ορ. ἐκ γῆς ἀφήσειν μὴ θανόντα βαρβάρου. |
| 740.1 | Ιφ. δίκαιον εἶπας· πῶς γὰρ ἀγγείλειεν ἄν; |
| 740.2 | Ορ. ἦ καὶ τύραννος ταῦτα συγχωρήσεται; |
| 740.3 | Ιφ. ναί· |
| 742.1 | πείσω σφε, καὐτὴ ναὸς ἐσβήσω σκάφος. Ορ. ὄμνυ· σὺ δ’ ἔξαρχ’ ὅρκον ὅστις εὐσεβής. |
| 742.2 | Ιφ. δώσω, λέγειν χρή, τήνδε τοῖσι σοῖς φίλοις. |
| 745.1 | Πυ. τοῖς σοῖς φίλοισι γράμματ’ ἀποδώσω τάδε. |
| 745.2 | Ιφ. κἀγὼ σὲ σώσω κυανέας ἔξω πέτρας. |
| 745.3 | Πυ. τίν’ οὖν ἐπόμνυς τοισίδ’ ὅρκιον θεῶν; |
| 745.4 | Ιφ. Ἄρτεμιν, ἐν ἧσπερ δώμασιν τιμὰς ἔχω. |
| 745.5 | Πυ. ἐγὼ δ’ ἄνακτά γ’ οὐρανοῦ, σεμνὸν Δία. Ιφ. εἰ δ’ ἐκλιπὼν τὸν ὅρκον ἀδικοίης ἐμέ; |
| 745.6 | Πυ. ἄνοστος εἴην· τί δὲ σύ, μὴ σώσασά με; |
| 745.7 | Ιφ. μήποτε κατ’ Ἄργος ζῶς’ ἴχνος θείην ποδός. |
| 745.8 | Πυ. ἄκουε δή νυν ὃν παρήλθομεν λόγον. |
| 745.9 | Ιφ. ἀλλ’ εὐθὺς ἔστω κοινός, ἢν καλῶς ἔχηι. |
| 755.1 | Πυ. ἐξαίρετόν μοι δὸς τόδ’, ἤν τι ναῦς πάθηι |
| 755.2 | χἠ δέλτος ἐν κλύδωνι χρημάτων μέτα |
| 755.3 | ἀφανὴς γένηται, σῶμα δ’ ἐκσώσω μόνον, |
| 755.4 | τὸν ὅρκον εἶναι τόνδε μηκέτ’ ἔμπεδον. |
| 755.5 | Ιφ. ἀλλ’ οἶσθ’ ὃ δράσω· πολλὰ γὰρ †πολλῶν† κυρεῖ. |
| 760.1 | τἀνόντα κἀγγεγραμμέν’ ἐν δέλτου πτυχαῖς |
| 760.2 | λόγωι φράσω σοι πάντ’ ἀπαγγεῖλαι φίλοις. |
| 760.3 | ἐν ἀσφαλεῖ γάρ· ἢν μὲν ἐκσώσηις γραφήν, |
| 760.4 | αὐτὴ φράσει σιγῶσα τἀγγεγραμμένα· |
| 760.5 | ἢν δ’ ἐν θαλάσσηι γράμματ’ ἀφανισθῆι τάδε, |
| 765.1 | τὸ σῶμα σώσας τοὺς λόγους σώσεις ἐμοί. |
| 765.2 | Πυ. καλῶς ἔλεξας τῶν τε σῶν ἐμοῦ θ’ ὕπερ. |
| 765.3 | σήμαινε δ’ ὧι χρὴ τάσδ’ ἐπιστολὰς φέρειν |
| 765.4 | πρὸς Ἄργος ὅτι τε χρὴ κλύοντα σοῦ λέγειν. Ιφ. ἄγγελλ’ Ὀρέστηι, παιδὶ τἀγαμέμνονος· |
| 770.1 | Ἡ ’ν Αὐλίδι σφαγεῖς’ ἐπιστέλλει τάδε |
| 770.2 | ζῶς’ Ἰφιγένεια, τοῖς ἐκεῖ δ’ οὐ ζῶς’ ἔτι. |
| 770.3 | Ορ. ποῦ δ’ ἔστ’ ἐκείνη; κατθανοῦς’ ἥκει πάλιν; |
| 770.4 | Ιφ. ἥδ’ ἣν ὁρᾶις σύ· μὴ λόγων ἔκπλησσέ με. |
| 770.5 | Κόμισαί μ’ ἐς Ἄργος, ὦ σύναιμε, πρὶν θανεῖν, |
| 775.1 | ἐκ βαρβάρου γῆς καὶ μετάστησον θεᾶς |
| 775.2 | σφαγίων, ἐφ’ οἷσι ξενοφόνους τιμὰς ἔχω. |
| 775.3 | Ορ. Πυλάδη, τί λέξω; ποῦ ποτ’ ὄνθ’ ηὑρήμεθα; |
| 775.4 | Ιφ. ἢ σοῖς ἀραία δώμασιν γενήσομαι, |
| 775.5 | Ὀρέσθ’, ἵν’ αὖθις ὄνομα δὶς κλύων μάθηις. |
| 780.1 | Ορ. ὦ θεοί. Ιφ. τί τοὺς θεοὺς ἀνακαλεῖς ἐν τοῖς ἐμοῖς; |
| 780.2 | Ορ. οὐδέν· πέραινε δ’· ἐξέβην γὰρ ἄλλοσε. |
| 780.3 | Ιφ. τάχ’ οὖν ἐρωτῶν ς’ εἰς ἄπιστ’ ἀφίξεται· |
| 780.4 | λέγ’ οὕνεκ’ ἔλαφον ἀντιδοῦσά μου θεὰ |
| 780.5 | Ἄρτεμις ἔσωσέ μ’, ἣν ἔθυς’ ἐμὸς πατήρ, |
| 785.1 | δοκῶν ἐς ἡμᾶς ὀξὺ φάσγανον βαλεῖν, |
| 785.2 | ἐς τήνδε δ’ ὤικις’ αἶαν. αἵδ’ ἐπιστολαί, |
| 785.3 | τάδ’ ἐστὶ τἀν δέλτοισιν ἐγγεγραμμένα. |
| 785.4 | Πυ. ὦ ῥαιδίοις ὅρκοισι περιβαλοῦσά με, |
| 785.5 | κάλλιστα δ’ ὀμόσας’, οὐ πολὺν σχήσω χρόνον, |
| 790.1 | τὸν δ’ ὅρκον ὃν κατώμος’ ἐμπεδώσομεν. |
| 790.2 | ἰδού, φέρω σοι δέλτον ἀποδίδωμί τε, |
| 790.3 | Ὀρέστα, τῆσδε σῆς κασιγνήτης πάρα. |
| 790.4 | Ορ. δέχομαι· παρεὶς δὲ γραμμάτων διαπτυχὰς |
| 790.5 | τὴν ἡδονὴν πρῶτ’ οὐ λόγοις αἱρήσομαι. |
| 795.1 | ὦ φιλτάτη μοι σύγγον’, ἐκπεπληγμένος ὅμως ς’ ἀπίστωι περιβαλὼν βραχίονι |
| 795.2 | ἐς τέρψιν εἶμι, πυθόμενος θαυμάστ’ ἐμοί. |
| 795.3 | Ιφ. ξέν’, οὐ δικαίως τῆς θεοῦ τὴν πρόσπολον |
| 795.4 | χραίνεις ἀθίκτοις περιβαλὼν πέπλοις χέρα. Ορ. ὦ συγκασιγνήτη τε κἀκ ταὐτοῦ πατρὸς |
| 795.5 | Ἀγαμέμνονος γεγῶσα, μή μ’ ἀποστρέφου, |
| 795.6 | ἔχους’ ἀδελφόν, οὐ δοκοῦς’ ἕξειν ποτέ. |
| 795.7 | Ιφ. ἐγώ ς’ ἀδελφὸν τὸν ἐμόν; οὐ παύσηι λέγων; |
| 795.8 | τό τ’ Ἄργος αὐτοῦ μεστὸν ἥ τε Ναυπλία. |
| 805.1 | Ορ. οὐκ ἔστ’ ἐκεῖ σός, ὦ τάλαινα, σύγγονος. |
| 805.2 | Ιφ. ἀλλ’ ἡ Λάκαινα Τυνδαρίς ς’ ἐγείνατο; |
| 805.3 | Ορ. Πέλοπός γε παιδὶ παιδός, οὗ ’κπέφυκ’ ἐγώ. |
| 805.4 | Ιφ. τί φήις; ἔχεις τι τῶνδέ μοι τεκμήριον; |
| 805.5 | Ορ. ἔχω· πατρώιων ἐκ δόμων τι πυνθάνου. |
| 810.1 | Ιφ. οὔκουν λέγειν μὲν χρὴ σέ, μανθάνειν δ’ ἐμέ; |
| 810.2 | Ορ. λέγοιμ’ ἂν ἀκοῆι πρῶτον Ἠλέκτρας τάδε· |
| 810.3 | Ἀτρέως Θυέστου τ’ οἶσθα γενομένην ἔριν; |
| 810.4 | Ιφ. ἤκουσα· χρυσῆς ἀρνὸς ἦν νείκη πέρι. |
| 810.5 | Ορ. ταῦτ’ οὖν ὑφήνας’ οἶσθ’ ἐν εὐπήνοις ὑφαῖς; |
| 815.1 | Ιφ. ὦ φίλτατ’, ἐγγὺς τῶν ἐμῶν χρίμπτηι φρενῶν. |
| 815.2 | Ορ. εἰκώ τ’ ἐν ἱστοῖς ἡλίου μετάστασιν; |
| 815.3 | Ιφ. ὕφηνα καὶ τόδ’ εἶδος εὐμίτοις πλοκαῖς. |
| 815.4 | Ορ. καὶ λούτρ’ ἐς Αὖλιν μητρὸς ἁδέξω πάρα; |
| 815.5 | Ιφ. οἶδ’· οὐ γὰρ ὁ γάμος ἐσθλὸς ὤν μ’ ἀφείλετο. |
| 820.1 | Ορ. τί γάρ; κόμας σὰς μητρὶ δοῦσα σῆι φέρειν; Ιφ. μνημεῖά γ’ ἀντὶ σώματος τοὐμοῦ τάφωι. |
| 820.2 | Ορ. ἃ δ’ εἶδον αὐτός, τάδε φράσω τεκμήρια· |
| 820.3 | Πέλοπος παλαιὰν ἐν δόμοις λόγχην πατρός, |
| 820.4 | ἣν χερσὶ πάλλων παρθένον Πισάτιδα |
| 825.1 | ἐκτήσαθ’ Ἱπποδάμειαν, Οἰνόμαον κτανών, |
| 825.2 | ἐν παρθενῶσι τοῖσι σοῖς κεκρυμμένην. |
| 825.3 | Ιφ. ὦ φίλτατ’, οὐδὲν ἄλλο, φίλτατος γὰρ εἶ, |
| 829 | ἔχω ς’, Ὀρέστα, †τηλύγετον χθονὸς ἀπὸ πατρίδος† |
| 830.1 | Ἀργόθεν, ὦ φίλος. |
| 830.2 | Ορ. κἀγώ σε τὴν θανοῦσαν, ὡς δοξάζεται. |
| 830.3 | Ιφ. κατὰ δὲ δάκρυ, κατὰ δὲ γόος ἅμα χαρᾶι |
| 830.4 | τὸ σὸν νοτίζει βλέφαρον, ὡσαύτως δ’ ἐμόν. |
| 830.5 | †τὸ δέ τι† βρέφος |
| 835.1 | ἔλιπον ἀγκάλαισι νεαρὸν τροφοῦ |
| 835.2 | νεαρὸν ἐν δόμοις. |
| 835.3 | ὦ κρεῖσσον ἢ λόγοισιν εὐτυχοῦσά μου |
| 839 | ψυχά, τί φῶ; θαυμάτων |
| 840.1 | πέρα καὶ λόγου πρόσω τάδ’ ἀπέβα. |
| 840.2 | Ορ. τὸ λοιπὸν εὐτυχοῖμεν ἀλλήλων μέτα. |
| 840.3 | Ιφ. ἄτοπον ἡδονὰν ἔλαβον, ὦ φίλαι· |
| 840.4 | δέδοικα δ’ ἐκ χερῶν με μὴ πρὸς αἰθέρα |
| 840.5 | ἀμπτάμενος φύγηι. |
| 845.1 | ἰὼ Κυκλωπὶς ἑστία, ἰὼ πατρίς, Μυκήνα φίλα, |
| 845.2 | χάριν ἔχω ζόας, χάριν ἔχω τροφᾶς, |
| 845.3 | ὅτι μοι συνομαίμονα τόνδε δόμοις |
| 845.4 | ἐξεθρέψω φάος. Ορ. γένει μὲν εὐτυχοῦμεν, ἐς δὲ συμφοράς, |
| 845.5 | ὦ σύγγον’, ἡμῶν δυστυχὴς ἔφυ βίος. |
| 845.6 | Ιφ. ἐγὦιδ’ ἁ μέλεος, οἶδ’, ὅτε φάσγανον |
| 854 | δέραι ’φῆκέ μοι μελεόφρων πατήρ. |
| 855.1 | Ορ. οἴμοι· δοκῶ γὰρ οὐ παρών ς’ ὁρᾶν ἐκεῖ. |
| 855.2 | Ιφ. ἀνυμέναιος, 〈ὦ〉 σύγγον’, Ἀχιλλέως |
| 859 | ἐς κλισίαν λέκτρων δόλιον ἀγόμαν· |
| 860.1 | παρὰ δὲ βωμὸν ἦν δάκρυα καὶ γόοι. |
| 860.2 | φεῦ φεῦ χερνίβων ἐκεί〈νων· οἴμοι〉. |
| 860.3 | Ορ. ὤιμωξα κἀγὼ τόλμαν ἣν ἔτλη πατήρ. |
| 860.4 | Ιφ. ἀπάτορ’ ἀπάτορα πότμον ἔλαχον· |
| 865 | ἄλλα δ’ ἐξ ἄλλων κυρεῖ |
| 867 | δαίμονος τύχαι τινός. |
| 866 | Ορ. εἰ σόν γ’ ἀδελφόν, ὦ τάλαιν’, ἀπώλεσας. |
| 869 | Ιφ. ὦ μελέα δεινᾶς τόλμας· δείν’ ἔτλαν, |
| 870.1 | ἔτλαν δείν’, ὤμοι, σύγγονε, παρὰ δ’ ὀλίγον |
| 870.2 | ἀπέφυγες ὄλεθρον ἀνόσιον ἐξ ἐμᾶν |
| 870.3 | δαϊχθεὶς χερῶν. ἁ δ’ ἐπ’ †αὐτοῖσι† τίς τελευτά; |
| 875.1 | τίς τύχα μοι συγκυρήσει; |
| 875.2 | τίνα σοι 〈τίνα σοι〉 πόρον εὑρομένα |
| 875.3 | πάλιν ἀπὸ πόλεως, ἀπὸ φόνου πέμψω |
| 875.4 | πατρίδ’ ἐς Ἀργείαν, |
| 880.1 | πρὶν ἐπὶ ξίφος αἵματι σῶι πελάσαι; |
| 880.2 | τόδε τόδε σόν, |
| 880.3 | ὦ μελέα ψυχά, χρέος ἀνευρίσκειν. |
| 880.4 | πότερον κατὰ χέρσον, οὐχὶ ναῒ |
| 885.1 | ἀλλὰ ποδῶν ῥιπᾶι; |
| 885.2 | θανάτωι πελάσεις ἄρα βάρβαρα φῦλα |
| 889 | καὶ δι’ ὁδοὺς ἀνόδους στείχων· διὰ κυανέας μὰν |
| 890.1 | στενοπόρου πέτρας μακρὰ κέλευθα να‐ |
| 890.2 | ΐοισιν δρασμοῖς. |
| 894 | τάλαινα τάλαινα. |
| 895.1 | †τίς ἂν οὖν τάδ’ ἂν ἢ θεὸς ἢ βροτὸς ἢ |
| 895.2 | τί τῶν ἀδοκήτων |
| 895.3 | πόρον ἄπορον ἐξανύσας† |
| 895.4 | δυοῖν τοῖν μόνοιν Ἀτρείδαιν φανεῖ |
| 895.5 | κακῶν ἔκλυσιν; Χο. ἐν τοῖσι θαυμαστοῖσι καὶ μύθων πέρα τάδ’ εἶδον αὐτὴ κοὐ κλύους’ ἀπ’ ἀγγέλων. |
| 895.6 | Πυ. τὸ μὲν φίλους ἐλθόντας εἰς ὄψιν φίλων, |
| 895.7 | Ὀρέστα, χειρῶν περιβολὰς εἰκὸς λαβεῖν· |
| 895.8 | λήξαντα δ’ οἴκτων κἀπ’ ἐκεῖν’ ἐλθεῖν χρεών, |
| 905.1 | ὅπως τὸ κλεινὸν ὄμμα τῆς σωτηρίας |
| 905.2 | λαβόντες ἐκ γῆς βησόμεσθα βαρβάρου. |
| 905.3 | [σοφῶν γὰρ ἀνδρῶν ταῦτα, μὴ ’κβάντας τύχης, |
| 905.4 | καιρὸν λαβόντας, ἡδονὰς ἄλλας λαβεῖν.] |
| 905.5 | Ορ. καλῶς ἔλεξας· τῆι τύχηι δ’ οἶμαι μέλειν |
| 910.1 | τοῦδε ξὺν ἡμῖν· ἢν δέ τις πρόθυμος ἦι, |
| 910.2 | σθένειν τὸ θεῖον μᾶλλον εἰκότως ἔχει. |
| 910.3 | Ιφ. οὐ μή μ’ ἐπίσχηις οὐδ’ ἀποστήσεις λόγου, |
| 910.4 | πρῶτον πυθέσθαι τίνα ποτ’ Ἠλέκτρα πότμον |
| 910.5 | εἴληχε βιότου· φίλα γὰρ †ἔσται πάντ’ ἐμοί†. |
| 915.1 | Ορ. τῶιδε ξυνοικεῖ βίον ἔχους’ εὐδαίμονα. |
| 915.2 | Ιφ. οὗτος δὲ ποδαπὸς καὶ τίνος πέφυκε παῖς; |
| 915.3 | Ορ. Στρόφιος ὁ Φωκεὺς τοῦδε κλήιζεται πατήρ. |
| 915.4 | Ιφ. ὁ δ’ ἐστί γ’ Ἀτρέως θυγατρός, ὁμογενὴς ἐμός; |
| 915.5 | Ορ. ἀνέψιός γε, μόνος ἐμοὶ σαφὴς φίλος. |
| 920.1 | Ιφ. οὐκ ἦν τόθ’ οὗτος ὅτε πατὴρ ἔκτεινέ με. |
| 920.2 | Ορ. οὐκ ἦν· χρόνον γὰρ Στρόφιος ἦν ἄπαις τινά. |
| 920.3 | Ιφ. χαῖρ’ ὦ πόσις μοι τῆς ἐμῆς ὁμοσπόρου. |
| 920.4 | Ορ. κἀμός γε σωτήρ, οὐχὶ συγγενὴς μόνον. |
| 920.5 | Ιφ. τὰ δεινὰ δ’ ἔργα πῶς ἔτλης μητρὸς πέρι; |
| 925.1 | Ορ. σιγῶμεν αὐτά· πατρὶ τιμωρῶν ἐμῶι. Ιφ. ἡ δ’ αἰτία τίς ἀνθ’ ὅτου κτείνει πόσιν; |
| 925.2 | Ορ. ἔα τὰ μητρός· οὐδὲ σοὶ κλύειν καλόν. |
| 925.3 | Ιφ. σιγῶ· τὸ δ’ Ἄργος πρὸς σὲ νῦν ἀποβλέπει; |
| 925.4 | Ορ. Μενέλαος ἄρχει· φυγάδες ἐσμὲν ἐκ πάτρας. |
| 930.1 | Ιφ. οὔ που νοσοῦντας θεῖος ὕβρισεν δόμους; |
| 930.2 | Ορ. οὔκ, ἀλλ’ Ἐρινύων δεῖμά μ’ ἐκβάλλει χθονός. |
| 934 | Ιφ. ἔγνωκα· μητρός 〈σ’〉 οὕνεκ’ ἠλάστρουν θεαί. |
| 935 | Ορ. ὥσθ’ αἱματηρὰ στόμι’ ἐπεμβαλεῖν ἐμοί. |
| 932.1 | Ιφ. ταῦτ’ ἆρ’ ἐπ’ ἀκταῖς κἀνθάδ’ ἠγγέλθης μανείς. |
| 932.2 | Ορ. ὤφθημεν οὐ νῦν πρῶτον ὄντες ἄθλιοι. |
| 936.1 | Ιφ. τί γάρ ποτ’ ἐς γῆν τήνδ’ ἐπόρθμευσας πόδα; |
| 936.2 | Ορ. Φοίβου κελευσθεὶς θεσφάτοις ἀφικόμην. |
| 936.3 | Ιφ. τί χρῆμα δρᾶσαι; ῥητὸν ἢ σιγώμενον; |
| 936.4 | Ορ. λέγοιμ’ ἄν. ἀρχαὶ δ’ αἵδε μοι πολλῶν πόνων· |
| 940.1 | ἐπεὶ τὰ μητρὸς ταῦθ’ ἃ σιγῶμεν κακὰ |
| 940.2 | ἐς χεῖρας ἦλθε, μεταδρομαῖς Ἐρινύων |
| 940.3 | ἠλαυνόμεσθα φυγάδες, †ἔνθεν μοι πόδα |
| 940.4 | ἐς τὰς Ἀθήνας δή γ’† ἔπεμψε Λοξίας, |
| 940.5 | δίκην παρασχεῖν ταῖς ἀνωνύμοις θεαῖς. |
| 945.1 | ἔστιν γὰρ ὁσία ψῆφος, ἣν Ἄρει ποτὲ |
| 945.2 | Ζεὺς εἵσατ’ ἔκ του δὴ χερῶν μιάσματος. |
| 945.3 | ἐλθὼν δ’ ἐκεῖσε πρῶτα μέν 〈μ’〉 οὐδεὶς ξένων |
| 945.4 | ἑκὼν ἐδέξαθ’ ὡς θεοῖς στυγούμενον· |
| 945.5 | οἳ δ’ ἔσχον αἰδῶ, ξένια μονοτράπεζά μοι παρέσχον, οἴκων ὄντες ἐν ταὐτῶι στέγει, σιγῆι δ’ ἐτεκτήναντ’ ἀπρόσφθεγκτόν μ’, ὅπως |
| 945.6 | δαιτός τ’ ὀναίμην πώματός τ’ αὐτῶν δίχα, |
| 945.7 | ἐς δ’ ἄγγος ἴδιον ἴσον ἅπασι Βακχίου |
| 945.8 | μέτρημα πληρώσαντες εἶχον ἡδονήν. |
| 955.1 | κἀγὼ ’ξελέγξαι μὲν ξένους οὐκ ἠξίουν, |
| 955.2 | ἤλγουν δὲ σιγῆι κἀδόκουν οὐκ εἰδέναι, |
| 955.3 | μέγα στενάζων οὕνεκ’ ἦ μητρὸς φονεύς. |
| 955.4 | κλύω δ’ Ἀθηναίοισι τἀμὰ δυστυχῆ |
| 955.5 | τελετὴν γενέσθαι, κἄτι τὸν νόμον μένειν, |
| 960.1 | χοῆρες ἄγγος Παλλάδος τιμᾶν λεών. |
| 960.2 | ὡς δ’ εἰς Ἄρειον ὄχθον ἧκον, ἐς δίκην |
| 960.3 | ἔστην, ἐγὼ μὲν θάτερον λαβὼν βάθρον, |
| 960.4 | τὸ δ’ ἄλλο πρέσβειρ’ ἥπερ ἦν Ἐρινύων. |
| 960.5 | εἰπὼν 〈δ’〉 ἀκούσας θ’ αἵματος μητρὸς πέρι, |
| 965.1 | Φοῖβός μ’ ἔσωσε μαρτυρῶν, ἴσας δέ μοι |
| 965.2 | ψήφους διηρίθμησε Παλλὰς ὠλένηι· |
| 965.3 | νικῶν δ’ ἀπῆρα φόνια πειρατήρια. |
| 965.4 | ὅσαι μὲν οὖν ἕζοντο πεισθεῖσαι δίκηι |
| 965.5 | ψῆφον παρ’ αὐτὴν ἱερὸν ὡρίσαντ’ ἔχειν· |
| 970.1 | ὅσαι δ’ Ἐρινύων οὐκ ἐπείσθησαν νόμωι |
| 970.2 | δρόμοις ἀνιδρύτοισιν ἠλάστρουν μ’ ἀεί, |
| 970.3 | ἕως ἐς ἁγνὸν ἦλθον αὖ Φοίβου πέδον |
| 970.4 | καὶ πρόσθεν ἀδύτων ἐκταθείς, νῆστις βορᾶς, |
| 970.5 | ἐπώμος’ αὐτοῦ βίον ἀπορρήξειν θανών, |
| 975.1 | εἰ μή με σώσει Φοῖβος, ὅς μ’ ἀπώλεσεν. |
| 975.2 | ἐντεῦθεν αὐδὴν τρίποδος ἐκ χρυσοῦ λακὼν |
| 975.3 | Φοῖβός μ’ ἔπεμψε δεῦρο, διοπετὲς λαβεῖν |
| 975.4 | ἄγαλμ’ Ἀθηνῶν τ’ ἐγκαθιδρῦσαι χθονί. |
| 975.5 | ἀλλ’ ἥνπερ ἡμῖν ὥρισεν σωτηρίαν |
| 980.1 | σύμπραξον· ἢν γὰρ θεᾶς κατάσχωμεν βρέτας, μανιῶν τε λήξω καὶ σὲ πολυκώπωι σκάφει |
| 980.2 | στείλας Μυκήναις ἐγκαταστήσω πάλιν. |
| 980.3 | ἀλλ’, ὦ φιληθεῖς’, ὦ κασίγνητον κάρα, |
| 980.4 | σῶσον πατρῶιον οἶκον, ἔκσωσον δ’ ἐμέ· |
| 985.1 | ὡς τἄμ’ ὄλωλε πάντα καὶ τὰ Πελοπιδῶν, |
| 985.2 | οὐράνιον εἰ μὴ ληψόμεθα θεᾶς βρέτας. |
| 985.3 | Χο. δεινή τις ὀργὴ δαιμόνων ἐπέζεσεν |
| 985.4 | πρὸς Ταντάλειον σπέρμα διὰ πόνων τ’ ἄγει. |
| 985.5 | Ιφ. τὸ μὲν πρόθυμον, πρίν σε δεῦρ’ ἐλθεῖν, ἔχω |
| 990.1 | Ἄργει γενέσθαι καὶ σέ, σύγγον’, εἰσιδεῖν. |
| 990.2 | θέλω δ’ ἅπερ σύ, σέ τε μεταστῆσαι πόνων |
| 990.3 | νοσοῦντά τ’ οἶκον, οὐχὶ τῶι κτανόντι με |
| 990.4 | θυμουμένη, πατρῶιον ὀρθῶσαι †θέλω†· |
| 990.5 | σφαγῆς τε γὰρ σῆς χεῖρ’ ἀπαλλάξαιμεν ἂν |
| 995.1 | σώσαιμί τ’ οἴκους. τὴν θεὸν δ’ ὅπως λάθω |
| 995.2 | δέδοικα καὶ τύραννον, ἡνίκ’ ἂν κενὰς |
| 995.3 | κρηπῖδας εὕρηι λαΐνας ἀγάλματος. |
| 995.4 | πῶς οὐ θανοῦμαι; τίς δ’ ἔνεστί μοι λόγος; |
| 995.5 | ἀλλ’ εἰ μὲν †ἕν τι τοῦθ’ ὁμοῦ γενήσεται† ἄγαλμά τ’ οἴσεις κἄμ’ ἐπ’ εὐπρύμνου νεὼς |
| 995.6 | ἄξεις, τὸ κινδύνευμα γίγνεται καλόν. |
| 995.7 | τούτου δὲ χωρισθεῖς’ ἐγὼ μὲν ὄλλυμαι, |
| 995.8 | σὺ δ’ ἂν τὸ σαυτοῦ θέμενος εὖ νόστου τύχοις. |
| 995.9 | οὐ μήν τι φεύγω γ’, οὐδέ ς’ εἰ θανεῖν χρεὼν |
| 1005.1 | σώσασαν· οὐ γὰρ ἀλλ’ ἀνὴρ μὲν ἐκ δόμων |
| 1005.2 | θανὼν ποθεινός, τὰ δὲ γυναικὸς ἀσθενῆ. |
| 1005.3 | Ορ. οὐκ ἂν γενοίμην σοῦ τε καὶ μητρὸς φονεύς· |
| 1005.4 | ἅλις τὸ κείνης αἷμα· κοινόφρων δὲ σοὶ |
| 1005.5 | καὶ ζῆν θέλοιμ’ ἂν καὶ θανὼν λαχεῖν ἴσον. |
| 1010.1 | ἄξω δέ ς’, ἤνπερ καὐτὸς ἐντεῦθεν περῶ |
| 1010.2 | πρὸς οἶκον, ἢ σοῦ κατθανὼν μενῶ μέτα. |
| 1010.3 | γνώμης δ’ ἄκουσον· εἰ πρόσαντες ἦν τόδε |
| 1010.4 | Ἀρτέμιδι, πῶς ἂν Λοξίας ἐθέσπισεν |
| 1010.5 | κομίσαι μ’ ἄγαλμα θεᾶς πόλισμ’ ἐς Παλλάδος |
| post 1014 | 〈〉 |
| 1015.1 | καὶ σὸν πρόσωπον εἰσιδεῖν; ἅπαντα γὰρ |
| 1015.2 | συνθεὶς τάδ’ εἰς ἓν νόστον ἐλπίζω λαβεῖν. |
| 1015.3 | Ιφ. πῶς οὖν γένοιτ’ ἂν ὥστε μήθ’ ἡμᾶς θανεῖν |
| 1015.4 | λαβεῖν θ’ ἃ βουλόμεσθα; τῆιδε γὰρ νοσεῖ |
| 1015.5 | νόστος πρὸς οἴκους· ἥδε βούλευσις πάρα. |
| 1020.1 | Ορ. ἆρ’ ἂν τύραννον διολέσαι δυναίμεθ’ ἄν; |
| 1020.2 | Ιφ. δεινὸν τόδ’ εἶπας, ξενοφονεῖν ἐπήλυδας. |
| 1020.3 | Ορ. ἀλλ’ εἴ σε σώσει κἀμέ, κινδυνευτέον. |
| 1020.4 | Ιφ. οὐκ ἂν δυναίμην· τὸ δὲ πρόθυμον ἤινεσα. |
| 1020.5 | Ορ. τί δ’ εἴ με ναῶι τῶιδε κρύψειας λάθραι; |
| 1025.1 | [Ιφ. ὡς δὴ σκότον λαβόντες ἐκσωθεῖμεν ἄν; |
| 1025.2 | Ορ. κλεπτῶν γὰρ ἡ νύξ, τῆς δ’ ἀληθείας τὸ φῶς.] |
| 1025.3 | Ιφ. εἴς’ ἔνδον ἱεροῦ φύλακες, οὓς οὐ λήσομεν. |
| 1025.4 | Ορ. οἴμοι, διεφθάρμεσθα· πῶς σωθεῖμεν ἄν; Ιφ. ἔχειν δοκῶ μοι καινὸν ἐξεύρημά τι. |
| 1030.1 | Ορ. ποῖόν τι; δόξης μετάδος, ὡς κἀγὼ μάθω. |
| 1030.2 | Ιφ. ταῖς σαῖς ἀνίαις χρήσομαι σοφίσμασιν. |
| 1030.3 | Ορ. δειναὶ γὰρ αἱ γυναῖκες εὑρίσκειν τέχνας. |
| 1030.4 | Ιφ. φονέα σε φήσω μητρὸς ἐξ Ἄργους μολεῖν. |
| 1030.5 | Ορ. χρῆσαι κακοῖσι τοῖς ἐμοῖς, εἰ κερδανεῖς. |
| 1035.1 | Ιφ. ὡς οὐ θέμις σε λέξομεν θύειν θεᾶι |
| 1035.2 | Ορ. τίν’ αἰτίαν ἔχους’; ὑποπτεύω τι γάρ. |
| 1035.3 | Ιφ. οὐ καθαρὸν ὄντα· τὸ δ’ ὅσιον δώσω φόνωι. |
| 1035.4 | Ορ. τί δῆτα μᾶλλον θεᾶς ἄγαλμ’ ἁλίσκεται; |
| 1035.5 | Ιφ. πόντου σε πηγαῖς ἁγνίσαι βουλήσομαι. |
| 1040.1 | Ορ. ἔτ’ ἐν δόμοισι βρέτας ἐφ’ ὧι πεπλεύκαμεν. |
| 1040.2 | Ιφ. κἀκεῖνο νίψειν, σοῦ θιγόντος ὡς, ἐρῶ. |
| 1040.3 | Ορ. ποῖ δῆτα; πόντου νοτερὸν εἶ παρ’ ἔκβολον; |
| 1040.4 | Ιφ. οὖ ναῦς χαλινοῖς λινοδέτοις ὁρμεῖ σέθεν. |
| 1040.5 | Ορ. σὺ δ’ ἤ τις ἄλλος ἐν χεροῖν οἴσει βρέτας; |
| 1045.1 | Ιφ. ἐγώ· θιγεῖν γὰρ ὅσιόν ἐστ’ ἐμοὶ μόνηι. |
| 1045.2 | Ορ. Πυλάδης δ’ ὅδ’ ἡμῖν ποῦ τετάξεται πόνου; |
| 1045.3 | Ιφ. ταὐτὸν χεροῖν σοὶ λέξεται μίασμ’ ἔχων. |
| 1045.4 | Ορ. λάθραι δ’ ἄνακτος ἢ εἰδότος δράσεις τάδε; |
| 1045.5 | Ιφ. πείσασα μύθοις· οὐ γὰρ ἂν λάθοιμί γε. |
| 1051 | σοὶ δὴ μέλειν χρὴ τἄλλ’ ὅπως ἕξει καλῶς. Ορ. καὶ μὴν νεώς γε πίτυλος εὐήρης πάρα. |
| 1052.1 | ἑνὸς μόνου δεῖ, τάσδε συγκρύψαι τάδε· |
| 1052.2 | ἀλλ’ ἀντίαζε καὶ λόγους πειστηρίους εὕρισκ’· ἔχει τοι δύναμιν εἰς οἶκτον γυνή. |
| 1055.1 | τὰ δ’ ἄλλ’ ἴσως ἂν πάντα συμβαίη καλῶς. |
| 1055.2 | Ιφ. ὦ φίλταται γυναῖκες, εἰς ὑμᾶς βλέπω, |
| 1055.3 | καὶ τἄμ’ ἐν ὑμῖν ἐστιν ἢ καλῶς ἔχειν |
| 1055.4 | ἢ μηδὲν εἶναι καὶ στερηθῆναι πάτρας |
| 1055.5 | φίλου τ’ ἀδελφοῦ φιλτάτης τε συγγόνου. |
| 1060.1 | καὶ πρῶτα μέν μοι τοῦ λόγου τάδ’ ἀρχέτω· |
| 1060.2 | γυναῖκές ἐσμεν, φιλόφρον ἀλλήλαις γένος, |
| 1060.3 | σώιζειν τε κοινὰ πράγματ’ ἀσφαλέσταται. |
| 1060.4 | σιγήσαθ’ ἡμῖν καὶ συνεκπονήσατε |
| 1060.5 | φυγάς· καλόν τοι γλῶσς’ ὅτωι πιστὴ παρῆι. |
| 1065.1 | ὁρᾶτε δ’ ὡς τρεῖς μία τύχη τοὺς φιλτάτους |
| 1065.2 | ἢ γῆς πατρώιας νόστος ἢ θανεῖν ἔχει. |
| 1065.3 | σωθεῖσα δ’, ὡς ἂν καὶ σὺ κοινωνῆις τύχης, |
| 1065.4 | σώσω ς’ ἐς Ἑλλάδ’. ἀλλὰ πρός σε δεξιᾶς |
| 1065.5 | σὲ καὶ ς’ ἱκνοῦμαι, σὲ δὲ φίλης παρηίδος |
| 1070.1 | γονάτων τε καὶ τῶν ἐν δόμοισι φιλτάτων |
| 1070.2 | [μητρὸς πατρός τε καὶ τέκνων ὅτωι κυρεῖ]. |
| 1070.3 | τί φάτε; τίς ὑμῶν φησιν ἢ τίς οὐ θέλειν— |
| 1070.4 | φθέγξασθε—ταῦτα; μὴ γὰρ αἰνουσῶν λόγους |
| 1070.5 | ὄλωλα κἀγὼ καὶ κασίγνητος τάλας. |
| 1075.1 | Χο. θάρσει, φίλη δέσποινα, καὶ σώιζου μόνον· |
| 1075.2 | ὡς ἔκ γ’ ἐμοῦ σοι πάντα σιγηθήσεται |
| 1075.3 | (ἴστω μέγας Ζεύς) ὧν ἐπισκήπτεις πέρι. |
| 1075.4 | Ιφ. ὄναισθε μύθων καὶ γένοισθ’ εὐδαίμονες. |
| 1075.5 | σὸν ἔργον ἤδη καὶ σὸν ἐσβαίνειν δόμους· |
| 1080.1 | ὡς αὐτίχ’ ἥξει τῆσδε κοίρανος χθονός, θυσίαν ἐλέγξων εἰ κατείργασται ξένων. |
| 1080.2 | ὦ πότνι’, ἥπερ μ’ Αὐλίδος κατὰ πτυχὰς |
| 1080.3 | δεινῆς ἔσωσας ἐκ πατροκτόνου χερός, |
| 1080.4 | σῶσόν με καὶ νῦν τούσδε τ’· ἢ τὸ Λοξίου |
| 1085.1 | οὐκέτι βροτοῖσι διὰ ς’ ἐτήτυμον στόμα. |
| 1085.2 | ἀλλ’ εὐμενὴς ἔκβηθι βαρβάρου χθονὸς |
| 1085.3 | ἐς τὰς Ἀθήνας· καὶ γὰρ ἐνθάδ’ οὐ πρέπει |
| 1085.4 | ναίειν, πάρον σοι πόλιν ἔχειν εὐδαίμονα. |
| 1085.5 | Χο. ὄρνις ἃ παρὰ πετρίνας |
| 1090.1 | πόντου δειράδας ἀλκυὼν |
| 1090.2 | ἔλεγον οἶτον ἀείδεις, |
| 1090.3 | εὐξύνετον ξυνετοῖς βοάν, |
| 1090.4 | ὅτι πόσιν κελαδεῖς ἀεὶ μολπαῖς, |
| 1090.5 | ἐγώ σοι παραβάλλομαι |
| 1095.1 | θρήνους, ἄπτερος ὄρνις, |
| 1095.2 | ποθοῦς’ Ἑλλάνων ἀγόρους, |
| 1095.3 | ποθοῦς’ Ἄρτεμιν λοχίαν, |
| 1095.4 | ἃ παρὰ Κύνθιον ὄχθον οἰ‐ |
| 1095.5 | κεῖ φοίνικά θ’ ἁβροκόμαν δάφναν τ’ εὐερνέα καὶ |
| 1095.6 | γλαυκᾶς θαλλὸν ἱερὸν ἐλαί‐ |
| 1095.7 | ας, Λατοῦς ὠδῖνι φίλον, |
| 1095.8 | λίμναν θ’ εἱλίσσουσαν ὕδωρ |
| 1095.9 | κύκλιον, ἔνθα κύκνος μελωι‐ |
| 1105.1 | δὸς Μούσας θεραπεύει. |
| 1105.2 | ὦ πολλαὶ δακρύων λιβάδες, |
| 1105.3 | αἳ παρηίδας εἰς ἐμὰς |
| 1105.4 | ἔπεσον ἁνίκα πύργων |
| 1105.5 | ὀλομένων ἐν ναυσὶν ἔβαν |
| 1110.1 | πολεμίων ἐρετμοῖσι καὶ λόγχαις· |
| 1110.2 | ζαχρύσου δὲ δι’ ἐμπολᾶς |
| 1110.3 | νόστον βάρβαρον ἦλθον, |
| 1110.4 | ἔνθα τᾶς ἐλαφοκτόνου |
| 1110.5 | θεᾶς ἀμφίπολον κόραν |
| 1115.1 | παῖδ’ Ἀγαμεμνονίαν λατρεύ‐ |
| 1115.2 | ω βωμούς τ’ οὐ μηλοθύτας, |
| 1115.3 | ζηλοῦσα τὸν διὰ παν‐ |
| 1115.4 | τὸς δυσδαίμον’· ἐν γὰρ ἀνάγ‐ |
| 1115.5 | καις οὐ κάμνει σύντροφος ὤν. |
| 1120.1 | μεταβάλλειν δυσδαιμονία· |
| 1120.2 | τὸ δὲ μετ’ εὐτυχίαν κακοῦ‐ |
| 1120.3 | σθαι θνατοῖς βαρὺς αἰών. |
| 1120.4 | καὶ σὲ μέν, πότνι’, Ἀργεία |
| 1120.5 | πεντηκόντερος οἶκον ἄξει· |
| 1125.1 | συρίζων θ’ ὁ κηρόδετος |
| 1125.2 | Πανὸς οὐρείου κάλαμος |
| 1125.3 | κώπαις ἐπιθωύξει, |
| 1125.4 | ὁ Φοῖβός θ’ ὁ μάντις ἔχων κέλαδον ἑπτατόνου λύρας |
| 1130.1 | ἀείδων ἄξει λιπαρὰν |
| 1130.2 | εὖ ς’ Ἀθηναίων ἐπὶ γᾶν. |
| 1130.3 | †ἐμὲ δ’ αὐτοῦ λιποῦσα |
| 1130.4 | βήσηι ῥοθίοις πλάταις· |
| 1135.1 | ἀέρι δ’ ἱστία πρότονοι κατὰ πρῶιραν ὑ‐ |
| 1135.2 | πὲρ στόλον ἐκπετάσουσιν πόδα† |
| 1135.3 | ναὸς ὠκυπόμπου. |
| 1135.4 | λαμπροὺς ἱπποδρόμους βαίην, |
| 1135.5 | ἔνθ’ εὐάλιον ἔρχεται πῦρ· |
| 1140.1 | οἰκείων δ’ ὑπὲρ θαλάμων |
| 1140.2 | ἐν νώτοις ἁμοῖς πτέρυγας |
| 1140.3 | λήξαιμι θοάζουσα· |
| 1140.4 | χοροῖς δ’ ἐνσταίην, ὅθι καὶ |
| 1140.5 | †παρθένος εὐδοκίμων γάμων |
| 1145.1 | παρὰ πόδ’ εἱλίσσουσα φίλας |
| 1145.2 | ματέρος ἡλίκων θιάσους |
| 1145.3 | ἐς ἁμίλλας χαρίτων |
| 1149.1 | ἁβροπλούτοιο χαίτας εἰς ἔριν ὀρνυμένα πολυποίκιλα φάρεα |
| 1149.2 | καὶ πλοκάμους περιβαλλομένα γένυσιν ἐσκίαζον†. |
| 1149.3 | ΘΟΑΣ |
| 1153.1 | ποῦ ’σθ’ ἡ πυλωρὸς τῶνδε δωμάτων γυνὴ |
| 1153.2 | Ἑλληνίς; ἤδη τῶν ξένων κατήρξατο; |
| 1155.1 | [ἀδύτοις ἐν ἁγνοῖς σῶμα λάμπονται πυρί;] |
| 1155.2 | Χο. ἥδ’ ἐστίν, ἥ σοι πάντ’, ἄναξ, ἐρεῖ σαφῶς. |
| 1155.3 | Θο. ἔα· |
| 1157.1 | τί τόδε μεταίρεις ἐξ ἀκινήτων βάθρων, |
| 1157.2 | Ἀγαμέμνονος παῖ, θεᾶς ἄγαλμ’ ἐν ὠλέναις; |
| 1157.3 | Ιφ. ἄναξ, ἔχ’ αὐτοῦ πόδα σὸν ἐν παραστάσιν. |
| 1160.1 | Θο. τί δ’ ἔστιν, Ἰφιγένεια, καινὸν ἐν δόμοις; |
| 1160.2 | Ιφ. ἀπέπτυς’· Ὁσίαι γὰρ δίδωμ’ ἔπος τόδε. |
| 1160.3 | Θο. τί φροιμιάζηι νεοχμόν; ἐξαύδα σαφῶς. |
| 1160.4 | Ιφ. οὐ καθαρά μοι τὰ θύματ’ ἠγρεύσασθ’, ἄναξ. |
| 1160.5 | Θο. τί τοὐκδιδάξαν τοῦτό ς’; ἢ δόξαν λέγεις; |
| 1165.1 | Ιφ. βρέτας τὸ τῆς θεοῦ πάλιν ἕδρας ἀπεστράφη. |
| 1165.2 | Θο. αὐτόματον, ἤ νιν σεισμὸς ἔστρεψε χθονός; |
| 1165.3 | Ιφ. αὐτόματον· ὄψιν δ’ ὀμμάτων ξυνήρμοσεν. |
| 1165.4 | Θο. ἡ δ’ αἰτία τίς; ἦ τὸ τῶν ξένων μύσος; |
| 1165.5 | Ιφ. ἥδ’, οὐδὲν ἄλλο· δεινὰ γὰρ δεδράκατον. |
| 1170.1 | Θο. ἀλλ’ ἦ τιν’ ἔκανον βαρβάρων ἀκτῆς ἔπι; |
| 1170.2 | Ιφ. οἰκεῖον ἦλθον τὸν φόνον κεκτημένοι. |
| 1170.3 | Θο. τίν’; εἰς ἔρον γὰρ τοῦ μαθεῖν πεπτώκαμεν. |
| 1170.4 | Ιφ. μητέρα κατειργάσαντο κοινωνῶι μίφει. |
| 1170.5 | Θο. Ἄπολλον, οὐδ’ ἐν βαρβάροις ἔτλη τις ἄν. |
| 1175.1 | Ιφ. πάσης διωγμοῖς ἠλάθησαν Ἑλλάδος. |
| 1175.2 | Θο. ἦ τῶνδ’ ἕκατι δῆτ’ ἄγαλμ’ ἔξω φέρεις; Ιφ. σεμνόν γ’ ὑπ’ αἰθέρ’, ὡς μεταστήσω φόνου. |
| 1175.3 | Θο. μίασμα δ’ ἔγνως τοῖν ξένοιν ποίωι τρόπωι; |
| 1175.4 | Ιφ. ἤλεγχον, ὡς θεᾶς βρέτας ἀπεστράφη πάλιν. |
| 1180.1 | Θο. σοφήν ς’ ἔθρεψεν Ἑλλάς, ὡς ἤισθου καλῶς. |
| 1180.2 | Ιφ. καὶ μὴν καθεῖσαν δέλεαρ ἡδύ μοι φρενῶν. |
| 1180.3 | Θο. τῶν Ἀργόθεν τι φίλτρον ἀγγέλλοντέ σοι; |
| 1180.4 | Ιφ. τὸν μόνον Ὀρέστην ἐμὸν ἀδελφὸν εὐτυχεῖν. |
| 1180.5 | Θο. ὡς δή σφε σώσαις ἡδοναῖς ἀγγελμάτων; |
| 1185.1 | Ιφ. καὶ πατέρα γε ζῆν καὶ καλῶς πράσσειν ἐμόν. |
| 1185.2 | Θο. σὺ δ’ ἐς τὸ τῆς θεοῦ γ’ ἐξένευσας εἰκότως. |
| 1185.3 | Ιφ. πᾶσάν γε μισοῦς’ Ἑλλάδ’, ἥ μ’ ἀπώλεσεν. |
| 1185.4 | Θο. τί δῆτα δρῶμεν, φράζε, τοῖν ξένοιν πέρι; |
| 1185.5 | Ιφ. τὸν νόμον ἀνάγκη τὸν προκείμενον σέβειν. |
| 1190.1 | Θο. οὔκουν ἐν ἔργωι χέρνιβες ξίφος τε σόν; |
| 1190.2 | Ιφ. ἁγνοῖς καθαρμοῖς πρῶτά νιν νίψαι θέλω. |
| 1190.3 | Θο. πηγαῖσιν ὑδάτων ἢ θαλασσίαι δρόσωι; |
| 1190.4 | Ιφ. θάλασσα κλύζει πάντα τἀνθρώπων κακά. |
| 1190.5 | Θο. ὁσιώτεροι γοῦν τῆι θεῶι πέσοιεν ἄν. |
| 1195.1 | Ιφ. καὶ τἀμά γ’ οὕτω μᾶλλον ἂν καλῶς ἔχοι. |
| 1195.2 | Θο. οὔκουν πρὸς αὐτὸν ναὸν ἐκπίπτει κλύδων; |
| 1195.3 | Ιφ. ἐρημίας δεῖ· καὶ γὰρ ἄλλα δράσομεν. |
| 1195.4 | Θο. ἄγ’ ἔνθα χρήιζεις· οὐ φιλῶ τἄρρηθ’ ὁρᾶν. |
| 1195.5 | Ιφ. ἁγνιστέον μοι καὶ τὸ τῆς θεοῦ βρέτας. Θο. εἴπερ γε κηλὶς ἔβαλέ νιν μητροκτόνος. |
| 1195.6 | Ιφ. οὐ γάρ ποτ’ ἄν νιν ἠράμην βάθρων ἄπο. |
| 1195.7 | Θο. δίκαιος ηὑσέβεια καὶ προμηθία. |
| 1195.8 | Ιφ. οἶσθά νυν ἅ μοι γενέσθω. Θο. σὸν τὸ σημαίνειν τόδε. |
| 1195.9 | Ιφ. δεσμὰ τοῖς ξένοισι πρόσθες. Θο. ποῖ δέ ς’ ἐκφύγοιεν ἄν; |
| 1205.1 | Ιφ. πιστὸν Ἑλλὰς οἶδεν οὐδέν. Θο. ἴτ’ ἐπὶ δεσμά, πρόσπολοι. |
| 1205.2 | Ιφ. κἀκκομιζόντων γε δεῦρο τοὺς ξένους Θο. ἔσται τάδε. |
| 1205.3 | Ιφ. κρᾶτα κρύψαντες πέπλοισιν. Θο. ἡλίου πρόσθεν φλογός. |
| 1205.4 | Ιφ. σῶν τέ μοι σύμπεμπ’ ὀπαδῶν. Θο. οἵδ’ ὁμαρτήσουσί σοι. |
| 1205.5 | Ιφ. καὶ πόλει πέμψον τιν’ ὅστις σημανεῖ Θο. ποίας τύχας; |
| 1210.1 | Ιφ. ἐν δόμοις μίμνειν ἅπαντας. Θο. μὴ συναντῶσιν φόνωι; |
| 1210.2 | Ιφ. μυσαρὰ γὰρ τὰ τοιάδ’ ἐστί. Θο. στεῖχε καὶ σήμαινε σύ. |
| 1210.3 | Ιφ. μηδέν’ εἰς ὄψιν πελάζειν. Θο. εὖ γε κηδεύεις πόλιν. |
| 1210.4 | Ιφ. καὶ φίλων γ’ οὓς δεῖ μάλιστα. Θο. τοῦτ’ ἔλεξας εἰς ἐμέ. |
| 1210.5 | 〈Ιφ. .〉 Θο. ὡς εἰκότως σε πᾶσα θαυμάζει πόλις. |
| 1215.1 | Ιφ. σὺ δὲ μένων αὐτοῦ πρὸ ναῶν τῆι θεῶι Θο. τί χρῆμα δρῶ; |
| 1215.2 | Ιφ. ἅγνισον πυρσῶι μέλαθρον. Θο. καθαρὸν ὡς μόληις πάλιν. |
| 1215.3 | Ιφ. ἡνίκ’ ἂν δ’ ἔξω περῶσιν οἱ ξένοι Θο. τί χρή με δρᾶν; |
| 1215.4 | Ιφ. πέπλον ὀμμάτων προθέσθαι. Θο. μὴ †παλαμναῖον λάβω†. |
| 1215.5 | Ιφ. ἢν δ’ ἄγαν δοκῶ χρονίζειν Θο. τοῦδ’ ὅρος τίς ἐστί μοι; |
| 1220.1 | Ιφ. θαυμάσηις μηδέν. Θο. τὰ τῆς θεοῦ πρᾶσς’ ἐπὶ σχολῆς καλῶς. |
| 1220.2 | Ιφ. εἰ γὰρ ὡς θέλω καθαρμὸς ὅδε πέσοι. Θο. συνεύχομαι. |
| 1220.3 | Ιφ. τούσδ’ ἄρ’ ἐκβαίνοντας ἤδη δωμάτων ὁρῶ ξένους |
| 1220.4 | καὶ θεᾶς κόσμους νεογνούς τ’ ἄρνας, ὡς φόνωι φόνον |
| 1220.5 | μυσαρὸν ἐκνίψω, σέλας τε λαμπάδων τά τ’ ἄλλ’ ὅσα |
| 1225.1 | προυθέμην ἐγὼ ξένοισι καὶ θεᾶι καθάρσια. |
| 1225.2 | ἐκποδὼν δ’ αὐδῶ πολίταις τοῦδ’ ἔχειν μιάσματος, |
| 1225.3 | εἴ τις ἢ ναῶν πυλωρὸς χεῖρας ἁγνεύει θεοῖς |
| 1225.4 | ἢ γάμον στείχει συνάψων ἢ τόκοις βαρύνεται· φεύγετ’, ἐξίστασθε, μή τωι προσπέσηι μύσος τόδε. |
| 1230.1 | ὦ Διὸς Λητοῦς τ’ ἄνασσα παρθέν’, ἢν νίψω φόνον |
| 1230.2 | τῶνδε καὶ θύσωμεν οὗ χρή, καθαρὸν οἰκήσεις δόμον, |
| 1230.3 | εὐτυχεῖς δ’ ἡμεῖς ἐσόμεθα. τἄλλα δ’ οὐ λέγους’ ὅμως |
| 1230.4 | τοῖς τὰ πλείον’ εἰδόσιν θεοῖς σοί τε σημαίνω, θεά. |
| 1230.5 | Χο. εὔπαις ὁ Λατοῦς γόνος, |
| 1235.1 | ὅν ποτε Δηλιάσιν καρποφόροις γυάλοις |
| 1235.2 | 〈ἔτικτε〉, χρυσοκόμαν |
| 1235.3 | ἐν κιθάραι σοφόν, ὅστ’ ἐπὶ τόξων |
| 1239 | εὐστοχίαι γάνυται· φέρε 〈δ’〉 ἶνιν |
| 1240.1 | ἀπὸ δειράδος εἰναλίας |
| 1240.2 | λοχεῖα κλεινὰ λιποῦσα μά‐ |
| 1240.3 | τηρ τὰν ἀστάκτων ὑδάτων |
| 1240.4 | 〈συμ〉βακχεύουσαν Διονύ‐ |
| 1240.5 | σωι Παρνάσιον κορυφάν, |
| 1245.1 | ὅθι ποικιλόνωτος οἰνωπὸς δράκων |
| 1245.2 | σκιερᾶι κάτεχ’ ἄλσος εὔφυλλον δάφναι, |
| 1249.1 | γᾶς πελώριον τέρας, †ἀμφέπει μαντεῖον χθόνιον†. ἔτι νιν ἔτι βρέφος, ἔτι φίλας |
| 1249.2 | ἐπὶ ματέρος ἀγκάλαισι θρώισκων ἔκανες, ὦ Φοῖβε, μαντείων δ’ ἐπέβας ζαθέων |
| 1249.3 | τρίποδί τ’ ἐν χρυσέωι θάσσεις, ἐν ἀψευδεῖ θρόνωι |
| 1255.1 | μαντείας βροτοῖς θεσφάτων νέμων |
| 1255.2 | ἀδύτων ὕπο, Κασταλίας ῥεέθρων γείτων, μέσον |
| 1255.3 | γᾶς ἔχων μέλαθρον. |
| 1259 | Θέμιν δ’ ἐπεὶ Γαΐων |
| 1260.1 | παῖδ’ ἀπενάσσατο 〈 〉 ἀπὸ ζαθέων |
| 1260.2 | χρηστηρίων, νύχια |
| 1263.1 | Χθὼν ἐτεκνώσατο φάσματ’ ὀ〈νείρων〉, |
| 1263.2 | οἳ πόλεσιν μερόπων τά τε πρῶτα |
| 1265.1 | τά τ’ ἔπειθ’, ὅς’ ἔμελλε τυχεῖν, |
| 1265.2 | ὕπνωι κατὰ δνοφερὰς χαμεύ‐ |
| 1265.3 | νας ἔφραζον· Γαῖα δὲ τὰν |
| 1265.4 | μαντείων ἀφείλετο τι‐ |
| 1265.5 | μὰν Φοῖβον φθόνωι θυγατρός. |
| 1270.1 | ταχύπους δ’ ἐς Ὄλυμπον ὁρμαθεὶς ἄναξ |
| 1270.2 | χέρα παιδνὸν ἕλιξεν ἐκ Διὸς θρόνων, |
| 1270.3 | Πυθίων δόμων χθονίαν ἀφελεῖν μῆνιν θεᾶς. |
| 1270.4 | γέλασε δ’ ὅτι τέκος ἄφαρ ἔβα |
| 1275.1 | πολύχρυσα θέλων λατρεύματα σχεῖν· |
| 1275.2 | ἐπὶ δ’ ἔσεισεν κόμαν παῦσαι νυχίους ἐνοπάς, |
| 1279 | ὑπὸ δ’ ἀλαθοσύναν νυκτωπὸν ἐξεῖλεν βροτῶν, |
| 1280.1 | καὶ τιμὰς πάλιν θῆκε Λοξίαι |
| 1280.2 | πολυάνορί τ’ ἐν ξενόεντι θρόνωι θάρση βροτοῖς |
| 1283.1 | θεσφάτων ἀοιδαῖς. |
| 1283.2 | ΑΓΓΕΛΟΣ |
| 1284 | ὦ ναοφύλακες βώμιοί τ’ ἐπιστάται, |
| 1285.1 | Θόας ἄναξ γῆς τῆσδε ποῦ κυρεῖ βεβώς; |
| 1285.2 | καλεῖτ’ ἀναπτύξαντες εὐγόμφους πύλας |
| 1285.3 | ἔξω μελάθρων τῶνδε κοίρανον χθονός. |
| 1285.4 | Χο. τί δ’ ἔστιν, εἰ χρὴ μὴ κελευσθεῖσαν λέγειν; |
| 1285.5 | Αγ. βεβᾶσι φροῦδοι δίπτυχοι νεανίαι |
| 1290.1 | Ἀγαμεμνονείας παιδὸς ἐκ βουλευμάτων |
| 1290.2 | φεύγοντες ἐκ γῆς τῆσδε καὶ σεμνὸν βρέτας |
| 1290.3 | λαβόντες ἐν κόλποισιν Ἑλλάδος νεώς. |
| 1290.4 | Χο. ἄπιστον εἶπας μῦθον· ὃν δ’ ἰδεῖν θέλεις |
| 1290.5 | ἄνακτα χώρας, φροῦδος ἐκ ναοῦ συθείς. |
| 1295.1 | Αγ. ποῖ; δεῖ γὰρ αὐτὸν εἰδέναι τὰ δρώμενα. |
| 1295.2 | Χο. οὐκ ἴσμεν· ἀλλὰ στεῖχε καὶ δίωκέ νιν |
| 1295.3 | ὅπου κυρήσας τούσδ’ ἀπαγγελεῖς λόγους. |
| 1295.4 | Αγ. ὁρᾶτ’ ἄπιστον ὡς γυναικεῖον γένος· |
| 1295.5 | μέτεστι χὐμῖν τῶν πεπραγμένων μέρος. Χο. μαίνηι· τί δ’ ἡμῖν τῶν ξένων δρασμοῦ μέτα; οὐκ εἶ κρατούντων πρὸς πύλας ὅσον τάχος; |
| 1295.6 | Αγ. οὔ, πρίν γ’ ἂν εἴπηι τοὔπος ἑρμηνεὺς τόδε, |
| 1295.7 | εἴτ’ ἔνδον εἴτ’ οὐκ ἔνδον ἀρχηγὸς χθονός. |
| 1295.8 | ὠή, χαλᾶτε κλῆιθρα, τοῖς ἔνδον λέγω, |
| 1305.1 | καὶ δεσπότηι σημήναθ’ οὕνεκ’ ἐν πύλαις |
| 1305.2 | πάρειμι, καινῶν φόρτον ἀγγέλλων κακῶν. |
| 1305.3 | Θο. τίς ἀμφὶ δῶμα θεᾶς τόδ’ ἵστησιν βοήν, |
| 1305.4 | πύλας ἀράξας καὶ ψόφον πέμψας ἔσω; |
| 1305.5 | Αγ. †ψευδῶς ἔλεγον αἵδε καί μ’† ἀπήλαυνον δόμων, |
| 1310.1 | ὡς ἐκτὸς εἴης· σὺ δὲ κατ’ οἶκον ἦσθ’ ἄρα. |
| 1310.2 | Θο. τί προσδοκῶσαι κέρδος ἢ θηρώμεναι; |
| 1310.3 | Αγ. αὖθις τὰ τῶνδε σημανῶ· τὰ δ’ ἐν ποσὶν |
| 1310.4 | παρόντ’ ἄκουσον. ἡ νεᾶνις ἣ ’νθάδε |
| 1310.5 | βωμοῖς παρίστατ’, Ἰφιγένει’, ἔξω χθονὸς |
| 1315.1 | σὺν τοῖς ξένοισιν οἴχεται, σεμνὸν θεᾶς |
| 1315.2 | ἄγαλμ’ ἔχουσα· δόλια δ’ ἦν καθάρματα. |
| 1315.3 | Θο. πῶς φήις; τί πνεῦμα συμφορᾶς κεκτημένη; |
| 1315.4 | Αγ. σώιζους’ Ὀρέστην· τοῦτο γὰρ σὺ θαυμάσηι. |
| 1315.5 | Θο. τὸν ποῖον; ἆρ’ ὃν Τυνδαρὶς τίκτει κόρη; |
| 1320.1 | Αγ. ὃν τοῖσδε βωμοῖς θεὰ καθωσιώσατο. |
| 1320.2 | Θο. ὦ θαῦμα· πῶς σε μεῖζον ὀνομάσας τύχω; |
| 1320.3 | Αγ. μὴ ’νταῦθα τρέψηις σὴν φρέν’, ἀλλ’ ἄκουέ μου· |
| 1320.4 | σαφῶς δ’ ἀθρήσας καὶ κλύων ἐκφρόντισον |
| 1320.5 | διωγμὸν ὅστις τοὺς ξένους θηράσεται. |
| 1325.1 | Θο. λέγ’· εὖ γὰρ εἶπας· οὐ γὰρ ἀγχίπλουν πόρον |
| 1325.2 | φεύγουσιν, ὥστε διαφυγεῖν τοὐμὸν δόρυ. Αγ. ἐπεὶ πρὸς ἀκτὰς ἤλθομεν θαλασσίας, |
| 1325.3 | οὗ ναῦς Ὀρέστου κρύφιος ἦν ὡρμισμένη, |
| 1325.4 | ἡμᾶς μέν, οὓς σὺ δεσμὰ συμπέμπεις ξένων |
| 1330.1 | ἔχοντας, ἐξένευς’ ἀποστῆναι πρόσω |
| 1330.2 | Ἀγαμέμνονος παῖς, ὡς ἀπόρρητον φλόγα |
| 1330.3 | θύουσα καὶ καθαρμὸν ὃν μετώιχετο, |
| 1330.4 | αὐτὴ δ’ ὄπισθε δέσμ’ ἔχουσα τοῖν ξένοιν |
| 1330.5 | ἔστειχε χερσί. καὶ τάδ’ ἦν ὕποπτα μέν, |
| 1335.1 | ἤρεσκε μέντοι σοῖσι προσπόλοις, ἄναξ. |
| 1335.2 | χρόνωι δ’, ἵν’ ἡμῖν δρᾶν τι δὴ δοκοῖ πλέον, |
| 1335.3 | ἀνωλόλυξε καὶ κατῆιδε βάρβαρα |
| 1335.4 | μέλη μαγεύους’, ὡς φόνον νίζουσα δή. |
| 1335.5 | ἐπεὶ δὲ δαρὸν ἦμεν ἥμενοι χρόνον, |
| 1340.1 | ἐσῆλθεν ἡμᾶς μὴ λυθέντες οἱ ξένοι |
| 1340.2 | κτάνοιεν αὐτὴν δραπέται τ’ οἰχοίατο. |
| 1340.3 | φόβωι δ’ ἃ μὴ χρῆν εἰσορᾶν καθήμεθα |
| 1340.4 | σιγῆι· τέλος δὲ πᾶσιν ἦν αὑτὸς λόγος, |
| 1340.5 | στείχειν ἵν’ ἦσαν, καίπερ οὐκ ἐωμένοις. |
| 1345.1 | κἀνταῦθ’ ὁρῶμεν Ἑλλάδος νεὼς σκάφος |
| 1345.2 | †ταρσῶι κατήρει πίτυλον ἐπτερωμένον†, |
| 1345.3 | ναύτας τε πεντήκοντ’ ἐπὶ σκαλμῶν πλάτας |
| 1345.4 | ἔχοντας, ἐκ δεσμῶν δὲ τοὺς νεανίας |
| 1345.5 | ἐλευθέρους πρύμνηθεν ἑστῶτας νεώς. κοντοῖς δὲ πρῶιραν εἶχον, οἱ δ’ ἐπωτίδων ἄγκυραν ἐξανῆπτον, οἱ δὲ κλίμακας |
| 1345.6 | σπεύδοντες ἦγον διὰ χερῶν πρύμνης τ’ ἄπο |
| 1345.7 | πόντωι διδόντες τῆι ξένηι καθίεσαν. |
| 1345.8 | ἡμεῖς δ’ ἀφειδήσαντες, ὡς ἐσείδομεν |
| 1355.1 | δόλια τεχνήματ’, εἰχόμεσθα τῆς ξένης |
| 1355.2 | πρυμνησίων τε, καὶ δι’ εὐθυντηρίας |
| 1355.3 | οἴακας ἐξηιροῦμεν εὐπρύμνου νεώς. |
| 1355.4 | λόγοι δ’ ἐχώρουν· Τίνι λόγωι πορθμεύετε |
| 1355.5 | κλέπτοντες ἐκ γῆς ξόανα καὶ θυηπόλους; |
| 1360.1 | τίνος τίς ὢν 〈σὺ〉 τήνδ’ ἀπεμπολᾶις χθονός; |
| 1360.2 | ὁ δ’ εἶπ’· Ὀρέστης, τῆσδ’ ὅμαιμος, ὡς μάθηις, |
| 1360.3 | Ἀγαμέμνονος παῖς, τήνδ’ ἐμὴν κομίζομαι |
| 1360.4 | λαβὼν ἀδελφήν, ἣν ἀπώλες’ ἐκ δόμων. |
| 1360.5 | ἀλλ’ οὐδὲν ἧσσον εἰχόμεσθα τῆς ξένης |
| 1365.1 | καὶ πρὸς ς’ ἕπεσθαι διεβιαζόμεσθά νιν. |
| 1365.2 | ὅθεν τὰ δεινὰ πλήγματ’ ἦν γενειάδων· |
| 1365.3 | κεῖνοί τε γὰρ σίδηρον οὐκ εἶχον χεροῖν |
| 1365.4 | ἡμεῖς τε, πυγμαὶ δ’ ἦσαν ἐγκροτούμεναι |
| 1365.5 | καὶ κῶλ’ ἀπ’ ἀμφοῖν τοῖν νεανίαιν ἅμα |
| 1370.1 | ἐς πλευρὰ καὶ πρὸς ἧπαρ ἠκοντίζετο, |
| 1370.2 | ὥστε ξυναλγεῖν καὶ συναποκαμεῖν μέλη. |
| 1370.3 | δεινοῖς δὲ σημάντροισιν ἐσφραγισμένοι |
| 1370.4 | ἐφεύγομεν πρὸς κρημνόν, οἱ μὲν ἐν κάραι |
| 1370.5 | κάθαιμ’ ἔχοντες τραύμαθ’, οἱ δ’ ἐν ὄμμασιν· |
| 1375.1 | ὄχθοις δ’ ἐπισταθέντες εὐλαβεστέρως |
| 1375.2 | ἐμαρνάμεσθα καὶ πέτροις ἐβάλλομεν. |
| 1375.3 | ἀλλ’ εἶργον ἡμᾶς τοξόται πρύμνης ἔπι σταθέντες ἰοῖς, ὥστ’ ἀναστεῖλαι πρόσω. |
| 1375.4 | κἀν τῶιδε (δεινὸς γὰρ κλύδων ὤκειλε ναῦν |
| 1380.1 | πρὸς γῆν, φόβος δ’ ἦν 〈παρθένωι〉 τέγξαι πόδα) |
| 1380.2 | λαβὼν Ὀρέστης ὦμον εἰς ἀριστερόν, |
| 1380.3 | βὰς ἐς θάλασσαν κἀπὶ κλίμακος θορών, |
| 1380.4 | ἔθηκ’ ἀδελφήν 〈τ’〉 ἐντὸς εὐσέλμου νεὼς |
| 1380.5 | τό τ’ οὐρανοῦ πέσημα, τῆς Διὸς κόρης |
| 1385.1 | ἄγαλμα. ναὸς 〈δ’〉 ἐκ μέσης ἐφθέγξατο |
| 1385.2 | βοή τις· Ὦ γῆς Ἑλλάδος ναύτης λεώς, |
| 1385.3 | λάβεσθε κώπης ῥόθιά τ’ ἐκλευκαίνετε· |
| 1385.4 | ἔχομεν γὰρ ὧνπερ οὕνεκ’ ἄξενον πόρον |
| 1385.5 | Συμπληγάδων ἔσωθεν εἰσεπλεύσαμεν. |
| 1390.1 | οἱ δὲ στεναγμὸν ἡδὺν ἐκβρυχώμενοι |
| 1390.2 | ἔπαισαν ἅλμην. ναῦς δ’, ἕως μὲν ἐντὸς ἦν |
| 1390.3 | λιμένος, ἐχώρει στόμια, διαπερῶσα δὲ |
| 1390.4 | λάβρωι κλύδωνι συμπεσοῦς’ ἠπείγετο· |
| 1390.5 | δεινὸς γὰρ ἐλθὼν ἄνεμος ἐξαίφνης νεὼς |
| 1395.1 | ὠθεῖ παλίμπρυμν’ ἱστί’· οἱ δ’ ἐκαρτέρουν |
| 1395.2 | πρὸς κῦμα λακτίζοντες· ἐς δὲ γῆν πάλιν |
| 1395.3 | κλύδων παλίρρους ἦγε ναῦν. σταθεῖσα δὲ Ἀγαμέμνονος παῖς ηὔξατ’· Ὦ Λητοῦς κόρη, |
| 1395.4 | σῶσόν με τὴν σὴν ἱερέαν πρὸς Ἑλλάδα ἐκ βαρβάρου γῆς καὶ κλοπαῖς σύγγνωθ’ ἐμαῖς. |
| 1395.5 | φιλεῖς δὲ καὶ σὺ σὸν κασίγνητον, θεά· |
| 1395.6 | φιλεῖν δὲ κἀμὲ τοὺς ὁμαίμονας δόκει. |
| 1395.7 | ναῦται δ’ ἐπευφήμησαν εὐχαῖσιν κόρης |
| 1395.8 | παιᾶνα, γυμνὰς ἐκ 〈πέπλων〉 ἐπωμίδας |
| 1405.1 | κώπηι προσαρμόσαντες ἐκ κελεύσματος. |
| 1405.2 | μᾶλλον δὲ μᾶλλον πρὸς πέτρας ἤιει σκάφος· |
| 1405.3 | χὠ μέν τις ἐς θάλασσαν ὡρμήθη ποσίν, |
| 1405.4 | ἄλλος δὲ πλεκτὰς ἐξανῆπτεν ἀγκύλας. |
| 1405.5 | κἀγὼ μὲν εὐθὺς πρὸς σὲ δεῦρ’ ἀπεστάλην, |
| 1410.1 | σοὶ τὰς ἐκεῖθεν σημανῶν, ἄναξ, τύχας. |
| 1410.2 | ἀλλ’ ἕρπε, δεσμὰ καὶ βρόχους λαβὼν χεροῖν· |
| 1410.3 | εἰ μὴ γὰρ οἶδμα νήνεμον γενήσεται, |
| 1410.4 | οὐκ ἔστιν ἐλπὶς τοῖς ξένοις σωτηρίας. |
| 1410.5 | πόντου δ’ ἀνάκτωρ Ἴλιόν τ’ ἐπισκοπεῖ |
| 1415.1 | σεμνὸς Ποσειδῶν, Πελοπίδαις ἐναντίος, |
| 1415.2 | καὶ νῦν παρέξει τὸν Ἀγαμέμνονος γόνον |
| 1415.3 | σοὶ καὶ πολίταις, ὡς ἔοικεν, ἐν χεροῖν |
| 1415.4 | λαβεῖν ἀδελφήν θ’, ἣ φόνου τοῦ ’ν Αὐλίδι |
| 1415.5 | ἀμνημόνευτος θεὰν προδοῦς’ ἁλίσκεται. |
| 1420.1 | Χο. ὦ τλῆμον Ἰφιγένεια, συγγόνου μέτα |
| 1420.2 | θανῆι πάλιν μολοῦσα δεσποτῶν χέρας. |
| 1420.3 | Θο. ὦ πάντες ἀστοὶ τῆσδε βαρβάρου χθονός, |
| 1420.4 | οὐκ εἶα πώλοις ἐμβαλόντες ἡνίας |
| 1420.5 | παράκτιοι δραμεῖσθε κἀκβολὰς νεὼς |
| 1425.1 | Ἑλληνίδος δέξεσθε, σὺν δὲ τῆι θεῶι |
| 1425.2 | σπεύδοντες ἄνδρας δυσσεβεῖς θηράσετε, |
| 1425.3 | οἱ δ’ ὠκυπόμπους ἕλξετ’ ἐς πόντον πλάτας, |
| 1425.4 | ὡς ἐκ θαλάσσης ἔκ τε γῆς ἱππεύμασιν |
| 1425.5 | λαβόντες αὐτοὺς ἢ κατὰ στύφλου πέτρας |
| 1430.1 | ῥίψωμεν ἢ σκόλοψι πήξωμεν δέμας; |
| 1430.2 | ὑμᾶς δὲ τὰς τῶνδ’ ἴστορας βουλευμάτων, |
| 1430.3 | γυναῖκες, αὖθις, ἡνίκ’ ἂν σχολὴν λάβω, |
| 1430.4 | ποινασόμεσθα· νῦν δὲ τὴν προκειμένην |
| 1430.5 | σπουδὴν ἔχοντες οὐ μενοῦμεν ἥσυχοι. |
| 1435 | ΑΘΗΝΑ |
| 1435.1 | ποῖ ποῖ διωγμὸν τόνδε πορθμεύεις, ἄναξ |
| 1435.2 | Θόας; ἄκουσον τῆσδ’ Ἀθηναίας λόγους. |
| 1435.3 | παῦσαι διώκων ῥεῦμά τ’ ἐξορμῶν στρατοῦ· |
| 1435.4 | πεπρωμένον γὰρ θεσφάτοισι Λοξίου |
| 1435.5 | δεῦρ’ ἦλθ’ Ὀρέστης, τόν τ’ Ἐρινύων χόλον |
| 1440.1 | φεύγων ἀδελφῆς τ’ Ἄργος ἐσπέμψων δέμας |
| 1440.2 | ἄγαλμά θ’ ἱερὸν εἰς ἐμὴν ἄξων χθόνα, |
| 1441b | τῶν νῦν παρόντων πημάτων ἀναψυχάς. |
| 1442.1 | πρὸς μὲν ς’ ὅδ’ ἡμῖν μῦθος· ὃν δ’ ἀποκτενεῖν |
| 1442.2 | δοκεῖς Ὀρέστην ποντίωι λαβὼν σάλωι, |
| 1442.3 | ἤδη Ποσειδῶν χάριν ἐμὴν ἀκύμονα |
| 1445.1 | πόντου τίθησι νῶτα πορθμεύειν πλάτην. |
| 1445.2 | μαθὼν δ’, Ὀρέστα, τὰς ἐμὰς ἐπιστολὰς |
| 1445.3 | (κλύεις γὰρ αὐδὴν καίπερ οὐ παρὼν θεᾶς), |
| 1445.4 | χώρει λαβὼν ἄγαλμα σύγγονόν τε σήν. ὅταν δ’ Ἀθήνας τὰς θεοδμήτους μόληις, χῶρός τις ἔστιν Ἀτθίδος πρὸς ἐσχάτοις |
| 1445.5 | ὅροισι, γείτων δειράδος Καρυστίας, |
| 1445.6 | ἱερός· Ἁλάς νιν οὑμὸς ὀνομάζει λεώς. |
| 1445.7 | ἐνταῦθα τεύξας ναὸν ἵδρυσαι βρέτας, |
| 1445.8 | ἐπώνυμον γῆς Ταυρικῆς πόνων τε σῶν, |
| 1455.1 | οὓς ἐξεμόχθεις περιπολῶν καθ’ Ἑλλάδα |
| 1455.2 | οἴστροις Ἐρινύων. Ἄρτεμιν δέ νιν βροτοὶ |
| 1455.3 | τὸ λοιπὸν ὑμνήσουσι Ταυροπόλον θεάν. |
| 1455.4 | νόμον τε θὲς τόνδ’· ὅταν ἑορτάζηι λεώς, |
| 1455.5 | τῆς σῆς σφαγῆς ἄποιν’ ἐπισχέτω ξίφος |
| 1460.1 | δέρηι πρὸς ἀνδρὸς αἷμά τ’ ἐξανιέτω, |
| 1460.2 | ὁσίας ἕκατι θεά θ’ ὅπως τιμὰς ἔχηι. |
| 1460.3 | σε δ’ ἀμφὶ σεμνάς, Ἰφιγένεια, λείμακας |
| 1460.4 | Βραυρωνίας δεῖ τῆιδε κληιδουχεῖν θεᾶι· |
| 1460.5 | οὗ καὶ τεθάψηι κατθανοῦσα, καὶ πέπλων |
| 1465.1 | ἄγαλμά σοι θήσουσιν εὐπήνους ὑφάς, |
| 1465.2 | ἃς ἂν γυναῖκες ἐν τόκοις ψυχορραγεῖς |
| 1465.3 | λίπως’ ἐν οἴκοις. τάσδε δ’ ἐκπέμπειν χθονὸς |
| 1465.4 | Ἑλληνίδας γυναῖκας ἐξεφίεμαι |
| 1465.5 | γνώμης δικαίας οὕνεκ’. ἐξέσωσα δὲ |
| 1470.1 | καὶ πρίν ς’ Ἀρείοις ἐν πάγοις ψήφους ἴσας |
| 1470.2 | κρίνας’, Ὀρέστα· καὶ νόμισμ’ ἔσται τόδε, |
| 1470.3 | νικᾶν ἰσήρεις ὅστις ἂν ψήφους λάβηι. |
| 1470.4 | ἀλλ’ ἐκκομίζου σὴν κασιγνήτην χθονός, Ἀγαμέμνονος παῖ. καὶ σὺ μὴ θυμοῦ, Θόας. |
| 1475.1 | Θο. ἄνασς’ Ἀθάνα, τοῖσι τῶν θεῶν λόγοις |
| 1475.2 | ὅστις κλύων ἄπιστος, οὐκ ὀρθῶς φρονεῖ. |
| 1475.3 | ἐγὼ δ’ Ὀρέστηι τ’, εἰ φέρων βρέτας θεᾶς |
| 1475.4 | βέβηκ’, ἀδελφῆι τ’ οὐχὶ θυμοῦμαι· τί γάρ; |
| 1475.5 | [πρὸς τοὺς σθένοντας θεοὺς ἁμιλλᾶσθαι καλόν;] |
| 1480.1 | ἴτωσαν ἐς σὴν σὺν θεᾶς ἀγάλματι |
| 1480.2 | γαῖαν, καθιδρύσαιντό τ’ εὐτυχῶς βρέτας. |
| 1480.3 | πέμψω δὲ καὶ τάσδ’ Ἑλλάδ’ εἰς εὐδαίμονα |
| 1480.4 | γυναῖκας, ὥσπερ σὸν κέλευσμ’ ἐφίεται. |
| 1480.5 | παύσω δὲ λόγχην ἣν ἐπαίρομαι ξένοις |
| 1485.1 | νεῶν τ’ ἐρετμά, σοὶ τάδ’ ὡς δοκεῖ, θεά. |
| 1485.2 | Αθ. αἰνῶ· τὸ γὰρ χρεὼν σοῦ τε καὶ θεῶν κρατεῖ. |
| 1485.3 | ἴτ’, ὦ πνοαί, ναυσθλοῦτε τὸν Ἀγαμέμνονος |
| 1485.4 | παῖδ’ εἰς Ἀθήνας· συμπορεύσομαι δ’ ἐγὼ |
| 1485.5 | σώιζους’ ἀδελφῆς τῆς ἐμῆς σεμνὸν βρέτας. |
| 1490.1 | Χο. ἴτ’ ἐπ’ εὐτυχίαι τῆς σωιζομένης |
| 1490.2 | μοίρας εὐδαίμονες ὄντες. |
| 1490.3 | ἀλλ’, ὦ σεμνὴ παρά τ’ ἀθανάτοις |
| 1490.4 | καὶ παρὰ θνητοῖς, Παλλὰς Ἀθάνα, |
| 1490.5 | δράσομεν οὕτως ὡς σὺ κελεύεις. |
| 1495.1 | μάλα γὰρ τερπνὴν κἀνέλπιστον φήμην ἀκοαῖσι δέδεγμαι. |
| 1495.2 | [ὦ μέγα σεμνὴ Νίκη, τὸν ἐμὸν |
| 1495.3 | βίοτον κατέχοις καὶ μὴ λήγοις στεφανοῦσα.] |