eul_wid: cbm-bf
ἼωνIon
Euripides Ion PDF
| 1 | ΕΡΜΗΣ |
| 1.1 | Ὁ χαλκέοισιν οὐρανὸν νώτοις Ἄτλας |
| 1.2 | θεῶν παλαιὸν οἶκον ἐκτρίβων θεῶν |
| 1.3 | μιᾶς ἔφυσε Μαῖαν, ἣ ’μ’ ἐγείνατο |
| 1.4 | Ἑρμῆν μεγίστωι Ζηνί, δαιμόνων λάτριν. |
| 5.1 | ἥκω δὲ Δελφῶν τήνδε γῆν, ἵν’ ὀμφαλὸν |
| 5.2 | μέσον καθίζων Φοῖβος ὑμνωιδεῖ βροτοῖς |
| 5.3 | τά τ’ ὄντα καὶ μέλλοντα θεσπίζων ἀεί. |
| 5.4 | ἔστιν γὰρ οὐκ ἄσημος Ἑλλήνων πόλις, |
| 5.5 | τῆς χρυσολόγχου Παλλάδος κεκλημένη, |
| 10.1 | οὗ παῖδ’ Ἐρεχθέως Φοῖβος ἔζευξεν γάμοις |
| 10.2 | βίαι Κρέουσαν, ἔνθα προσβόρρους πέτρας |
| 10.3 | Παλλάδος ὑπ’ ὄχθωι τῆς Ἀθηναίων χθονὸς |
| 10.4 | Μακρὰς καλοῦσι γῆς ἄνακτες Ἀτθίδος. |
| 10.5 | ἀγνὼς δὲ πατρί (τῶι θεῶι γὰρ ἦν φίλον) |
| 15.1 | γαστρὸς διήνεγκ’ ὄγκον. ὡς δ’ ἦλθεν χρόνος, |
| 15.2 | τεκοῦς’ ἐν οἴκοις παῖδ’ ἀπήνεγκεν βρέφος |
| 15.3 | ἐς ταὐτὸν ἄντρον οὗπερ ηὐνάσθη θεῶι |
| 15.4 | Κρέουσα, κἀκτίθησιν ὡς θανούμενον κοίλης ἐν ἀντίπηγος εὐτρόχωι κύκλωι, |
| 20.1 | προγόνων νόμον σώιζουσα τοῦ τε γηγενοῦς |
| 20.2 | Ἐριχθονίου. κείνωι γὰρ ἡ Διὸς κόρη |
| 20.3 | φρουρὼ παραζεύξασα φύλακε σώματος |
| 20.4 | δισσὼ δράκοντε, παρθένοις Ἀγλαυρίσιν |
| 20.5 | δίδωσι σώιζειν· ὅθεν Ἐρεχθείδαις ἐκεῖ |
| 25.1 | νόμος τις ἔστιν ὄφεσιν ἐν χρυσηλάτοις |
| 25.2 | τρέφειν τέκν’. ἀλλ’ ἣν εἶχε παρθένος χλιδὴν |
| 25.3 | τέκνωι προσάψας’ ἔλιπεν ὡς θανουμένωι. |
| 25.4 | κἄμ’ ὢν ἀδελφὸς Φοῖβος αἰτεῖται τάδε· |
| 25.5 | Ὦ σύγγον’, ἐλθὼν λαὸν εἰς αὐτόχθονα |
| 30.1 | κλεινῶν Ἀθηνῶν (οἶσθα γὰρ θεᾶς πόλιν) |
| 30.2 | λαβὼν βρέφος νεογνὸν ἐκ κοίλης πέτρας |
| 30.3 | αὐτῶι σὺν ἄγγει σπαργάνοισί θ’ οἷς ἔχει |
| 30.4 | ἔνεγκε Δελφῶν τἀμὰ πρὸς χρηστήρια |
| 30.5 | καὶ θὲς πρὸς αὐταῖς εἰσόδοις δόμων ἐμῶν. |
| 35.1 | τὰ δ’ ἄλλ’ (ἐμὸς γάρ ἐστιν, ὡς εἰδῆις, ὁ παῖς) |
| 35.2 | ἡμῖν μελήσει. Λοξίαι δ’ ἐγὼ χάριν |
| 35.3 | πράσσων ἀδελφῶι πλεκτὸν ἐξάρας κύτος |
| 35.4 | ἤνεγκα καὶ τὸν παῖδα κρηπίδων ἔπι |
| 35.5 | τίθημι ναοῦ τοῦδ’, ἀναπτύξας κύτος |
| 40.1 | ἑλικτὸν ἀντίπηγος, ὡς ὁρῶιθ’ ὁ παῖς. |
| 40.2 | κυρεῖ δ’ ἅμ’ ἱππεύοντος ἡλίου κύκλωι |
| 40.3 | προφῆτις ἐσβαίνουσα μαντεῖον θεοῦ· |
| 40.4 | ὄψιν δὲ προσβαλοῦσα παιδὶ νηπίωι |
| 40.5 | ἐθαύμας’ εἴ τις Δελφίδων τλαίη κόρη |
| 45.1 | λαθραῖον ὠδῖν’ ἐς θεοῦ ῥῖψαι δόμον, ὑπέρ τε θυμέλας διορίσαι πρόθυμος ἦν· |
| 45.2 | οἴκτωι δ’ ἀφῆκεν ὠμότητα, καὶ θεὸς |
| 45.3 | συνεργὸς ἦν τῶι παιδὶ μὴ ’κπεσεῖν δόμων· |
| 45.4 | τρέφει δέ νιν λαβοῦσα, τὸν σπείραντα δὲ οὐκ οἶδε Φοῖβον οὐδὲ μητέρ’ ἧς ἔφυ, |
| 45.5 | ὁ παῖς τε τοὺς τεκόντας οὐκ ἐπίσταται. |
| 45.6 | νέος μὲν οὖν ὢν ἀμφὶ βωμίους τροφὰς |
| 45.7 | ἠλᾶτ’ ἀθύρων· ὡς δ’ ἀπηνδρώθη δέμας, |
| 45.8 | Δελφοί σφ’ ἔθεντο χρυσοφύλακα τοῦ θεοῦ |
| 55.1 | ταμίαν τε πάντων πιστόν, ἐν δ’ ἀνακτόροις |
| 55.2 | θεοῦ καταζῆι δεῦρ’ ἀεὶ σεμνὸν βίον. |
| 55.3 | Κρέουσα δ’ ἡ τεκοῦσα τὸν νεανίαν |
| 55.4 | Ξούθωι γαμεῖται συμφορᾶς τοιᾶσδ’ ὕπο· |
| 55.5 | ἦν ταῖς Ἀθήναις τοῖς τε Χαλκωδοντίδαις, |
| 60.1 | οἳ γῆν ἔχους’ Εὐβοῖδα, πολέμιος κλύδων· |
| 60.2 | ὃν συμπονήσας καὶ συνεξελὼν δορὶ |
| 60.3 | γάμων Κρεούσης ἀξίωμ’ ἐδέξατο, |
| 60.4 | οὐκ ἐγγενὴς ὤν, Αἰόλου δὲ τοῦ Διὸς |
| 60.5 | γεγὼς Ἀχαιός. χρόνια δὲ σπείρας λέχη |
| 65.1 | ἄτεκνός ἐστι καὶ Κρέους’· ὧν οὕνεκα |
| 65.2 | ἥκουσι πρὸς μαντεῖ’ Ἀπόλλωνος τάδε |
| 65.3 | ἔρωτι παίδων. Λοξίας δὲ τὴν τύχην |
| 65.4 | ἐς τοῦτ’ ἐλαύνει, κοὐ λέληθεν, ὡς δοκεῖ· |
| 65.5 | δώσει γὰρ εἰσελθόντι μαντεῖον τόδε |
| 70.1 | Ξούθωι τὸν αὑτοῦ παῖδα καὶ πεφυκέναι |
| 70.2 | κείνου σφε φήσει, μητρὸς ὡς ἐλθὼν δόμους |
| 70.3 | γνωσθῆι Κρεούσηι καὶ γάμοι τε Λοξίου |
| 70.4 | κρυπτοὶ γένωνται παῖς τ’ ἔχηι τὰ πρόσφορα. Ἴωνα δ’ αὐτόν, κτίστορ’ Ἀσιάδος χθονός, |
| 75.1 | ὄνομα κεκλῆσθαι θήσεται καθ’ Ἑλλάδα. |
| 75.2 | ἀλλ’ ἐς δαφνώδη γύαλα βήσομαι τάδε, |
| 75.3 | τὸ κρανθὲν ὡς ἂν ἐκμάθω παιδὸς πέρι. |
| 75.4 | ὁρῶ γὰρ ἐκβαίνοντα Λοξίου γόνον |
| 75.5 | τόνδ’, ὡς πρὸ ναοῦ λαμπρὰ θῆι πυλώματα |
| 80.1 | δάφνης κλάδοισιν. ὄνομα δ’, οὗ μέλλει τυχεῖν, |
| 80.2 | Ἴων’ ἐγώ 〈νιν〉 πρῶτος ὀνομάζω θεῶν. |
| 80.3 | ΙΩΝ |
| 82.1 | ἅρματα μὲν τάδε λαμπρὰ τεθρίππων· |
| 82.2 | Ἥλιος ἤδη λάμπει κατὰ γῆν, |
| 82.3 | ἄστρα δὲ φεύγει πυρὶ τῶιδ’ αἰθέρος |
| 85.1 | ἐς νύχθ’ ἱεράν· |
| 85.2 | Παρνασιάδες δ’ ἄβατοι κορυφαὶ |
| 85.3 | καταλαμπόμεναι τὴν ἡμερίαν |
| 85.4 | ἁψῖδα βροτοῖσι δέχονται. |
| 85.5 | σμύρνης δ’ ἀνύδρου καπνὸς εἰς ὀρόφους |
| 90.1 | Φοίβου πέτεται. |
| 90.2 | θάσσει δὲ γυνὴ τρίποδα ζάθεον |
| 90.3 | Δελφίς, ἀείδους’ Ἕλλησι βοάς, |
| 90.4 | ἃς ἂν Ἀπόλλων κελαδήσηι. |
| 90.5 | ἀλλ’, ὦ Φοίβου Δελφοὶ θέραπες, |
| 95.1 | τὰς Κασταλίας ἀργυροειδεῖς |
| 95.2 | βαίνετε δίνας, καθαραῖς δὲ δρόσοις |
| 95.3 | ἀφυδρανάμενοι στείχετε ναούς· |
| 95.4 | στόμα τ’ εὔφημοι φρουρεῖτ’ ἀγαθόν, φήμας ἀγαθὰς τοῖς ἐθέλουσιν μαντεύεσθαι |
| 95.5 | γλώσσης ἰδίας ἀποφαίνειν. |
| 95.6 | ἡμεῖς δέ, πόνους οὓς ἐκ παιδὸς |
| 95.7 | μοχθοῦμεν ἀεί, πτόρθοισι δάφνης |
| 95.8 | στέφεσίν θ’ ἱεροῖς ἐσόδους Φοίβου |
| 105.1 | καθαρὰς θήσομεν ὑγραῖς τε πέδον |
| 105.2 | ῥανίσιν νοτερόν· πτηνῶν τ’ ἀγέλας, |
| 105.3 | αἳ βλάπτουσιν σέμν’ ἀναθήματα, |
| 105.4 | τόξοισιν ἐμοῖς φυγάδας θήσομεν· |
| 105.5 | ὡς γὰρ ἀμήτωρ ἀπάτωρ τε γεγὼς |
| 110.1 | τοὺς θρέψαντας |
| 110.2 | Φοίβου ναοὺς θεραπεύω. |
| 110.3 | ἄγ’, ὦ νεηθαλὲς ὦ |
| 110.4 | καλλίστας προπόλευμα δάφ‐ |
| 110.5 | νας, ἃ τὰν Φοίβου θυμέλαν |
| 115.1 | σαίρεις ὑπὸ ναοῖς, |
| 115.2 | κάπων ἐξ ἀθανάτων, |
| 115.3 | ἵνα δρόσοι τέγγους’ ἱεραί, |
| 115.4 | †τὰν† ἀέναον |
| 115.5 | παγὰν ἐκπροϊεῖσαι, |
| 120.1 | μυρσίνας ἱερὰν φόβαν· |
| 120.2 | ἇι σαίρω δάπεδον θεοῦ |
| 120.3 | παναμέριος ἅμ’ ἁλίου πτέρυγι θοᾶι |
| 124 | λατρεύων τὸ κατ’ ἦμαρ. |
| 125.1 | ὦ Παιὰν ὦ Παιάν, εὐαίων εὐαίων |
| 125.2 | εἴης, ὦ Λατοῦς παῖ. |
| 125.3 | καλόν γε τὸν πόνον, ὦ |
| 125.4 | Φοῖβε, σοὶ πρὸ δόμων λατρεύ‐ |
| 130.1 | ω, τιμῶν μαντεῖον ἕδραν· |
| 130.2 | κλεινὸς δ’ ὁ πόνος μοι |
| 130.3 | θεοῖσιν δούλαν χέρ’ ἔχειν, |
| 130.4 | οὐ θνατοῖς ἀλλ’ ἀθανάτοις· |
| 130.5 | εὐφάμους δὲ πόνους |
| 135.1 | μοχθεῖν οὐκ ἀποκάμνω. |
| 135.2 | Φοῖβός μοι γενέτωρ πατήρ· |
| 135.3 | τὸν βόσκοντα γὰρ εὐλογῶ, |
| 139 | τὸν δ’ ὠφέλιμον ἐμοὶ πατέρος ὄνομα λέγω |
| 140.1 | Φοῖβον τὸν κατὰ ναόν. |
| 140.2 | ὦ Παιὰν ὦ Παιάν, |
| 140.3 | εὐαίων εὐαίων |
| 140.4 | εἴης, ὦ Λατοῦς παῖ. |
| 140.5 | ἀλλ’ ἐκπαύσω γὰρ μόχθους |
| 145.1 | δάφνας ὁλκοῖς, |
| 145.2 | χρυσέων δ’ ἐκ τευχέων ῥίψω |
| 145.3 | γαίας παγάν, |
| 145.4 | ἃν ἀποχεύονται |
| 145.5 | Κασταλίας δῖναι, νοτερὸν ὕδωρ βάλλων, ὅσιος ἀπ’ εὐνᾶς ὤν. |
| 145.6 | εἴθ’ οὕτως αἰεὶ Φοίβωι |
| 145.7 | λατρεύων μὴ παυσαίμαν, ἢ παυσαίμαν ἀγαθᾶι μοίραι. |
| 145.8 | ἔα ἔα· |
| 154 | φοιτῶς’ ἤδη λείπουσίν τε |
| 155.1 | πτανοὶ Παρνασοῦ κοίτας. |
| 155.2 | αὐδῶ μὴ χρίμπτειν θριγκοῖς |
| 155.3 | μηδ’ ἐς χρυσήρεις οἴκους. |
| 155.4 | μάρψω ς’ αὖ τόξοις, ὦ Ζηνὸς |
| 155.5 | κῆρυξ, ὀρνίθων γαμφηλαῖς |
| 160.1 | ἰσχὺν νικῶν. |
| 160.2 | ὅδε πρὸς θυμέλας ἄλλος ἐρέσσει |
| 160.3 | κύκνος· οὐκ ἄλλαι φοινικοφαῆ |
| 160.4 | πόδα κινήσεις; |
| 160.5 | οὐδέν ς’ ἁ φόρμιγξ ἁ Φοίβου |
| 165.1 | σύμμολπος τόξων ῥύσαιτ’ ἄν. |
| 165.2 | πάραγε πτέρυγας· |
| 165.3 | λίμνας ἐπίβα τᾶς Δηλιάδος· |
| 165.4 | αἰάξεις, εἰ μὴ πείσηι, |
| 165.5 | τὰς καλλιφθόγγους ὠιδάς. |
| 170 | ἔα ἔα· |
| 170.1 | τίς ὅδ’ ὀρνίθων καινὸς προσέβα; |
| 170.2 | μῶν ὑπὸ θριγκοὺς εὐναίας |
| 170.3 | καρφυρὰς θήσων τέκνοις; |
| 170.4 | ψαλμοί ς’ εἴρξουσιν τόξων. |
| 170.5 | οὐ πείσηι; χωρῶν δίνας |
| 175.1 | τὰς Ἀλφειοῦ παιδούργει ἢ νάπος Ἴσθμιον, |
| 175.2 | ὡς ἀναθήματα μὴ βλάπτηται |
| 175.3 | ναοί θ’ οἱ Φοίβου 〈 〉 |
| 175.4 | κτείνειν δ’ ὑμᾶς αἰδοῦμαι |
| 180.1 | τοὺς θεῶν ἀγγέλλοντας φήμας |
| 180.2 | θνατοῖς· οἷς δ’ ἔγκειμαι μόχθοις |
| 180.3 | Φοίβωι δουλεύσω κοὐ λήξω |
| 180.4 | τοὺς βόσκοντας θεραπεύων. |
| 180.5 | ΧΟΡΟΣ |
| 184 | 〈—〉 οὐκ ἐν ταῖς ζαθέαις Ἀθά‐ |
| 185.1 | ναις εὐκίονες ἦσαν αὐ‐ |
| 185.2 | λαὶ θεῶν μόνον οὐδ’ ἀγυι‐ |
| 185.3 | άτιδες θεραπεῖαι· |
| 187.1 | ἀλλὰ καὶ παρὰ Λοξίαι |
| 187.2 | τῶι Λατοῦς διδύμων προσώ‐ |
| 187.3 | πων καλλιβλέφαρον φῶς. |
| 190.1 | — ἰδού, τᾶιδ’ ἄθρησον· |
| 190.2 | Λερναῖον ὕδραν ἐναίρει |
| 190.3 | χρυσέαις ἅρπαις ὁ Διὸς παῖς· |
| 190.4 | φίλα, πρόσιδ’ ὄσσοις. — ὁρῶ. καὶ πέλας ἄλλος αὐ‐ |
| 195.1 | τοῦ πανὸν πυρίφλεκτον αἴ‐ |
| 195.2 | ρει τις· ἆρ’ ὃς ἐμαῖσι μυ‐ |
| 195.3 | θεύεται παρὰ πήναις, |
| 195.4 | ἀσπιστὰς Ἰόλαος, ὃς |
| 195.5 | κοινοὺς αἰρόμενος πόνους Δίωι παιδὶ συναντλεῖ; |
| 195.6 | 〈—〉 καὶ μὰν τόνδ’ ἄθρησον |
| 195.7 | πτεροῦντος ἔφεδρον ἵππου· |
| 195.8 | τὰν πῦρ πνέουσαν ἐναίρει |
| 195.9 | τρισώματον ἀλκάν. |
| 205.1 | — πάνται τοι βλέφαρον διώ‐ |
| 205.2 | κω. σκέψαι κλόνον ἐν τείχεσ‐ |
| 205.3 | σι λαΐνοισι Γιγάντων. |
| 205.4 | — †ὧδε δερκόμεσθ’, ὦ φίλαι.† |
| 205.5 | — λεύσσεις οὖν ἐπ’ Ἐγκελάδωι |
| 210.1 | γοργωπὸν πάλλουσαν ἴτυν ...; |
| 210.2 | — λεύσσω Παλλάδ’, ἐμὰν θεόν. |
| 210.3 | — τί γάρ; κεραυνὸν ἀμφίπυρον |
| 212.1 | ὄβριμον ἐν Διὸς |
| 212.2 | ἑκηβόλοισι χερσίν; |
| 212.3 | 〈—〉 ὁρῶ· τὸν δάιον |
| 215.1 | Μίμαντα πυρὶ καταιθαλοῖ. |
| 215.2 | 〈—〉 καὶ Βρόμιος ἄλλον ἀπολέμοι‐ σι κισσίνοισι βάκτροις |
| 215.3 | ἐναίρει Γᾶς τέκνων ὁ Βακχεύς. |
| 215.4 | 〈—〉 σέ τοι, τὸν παρὰ ναὸν αὐ‐ |
| 220.1 | δῶ· θέμις γυάλων ὑπερ‐ |
| 220.2 | βῆναι λευκῶι ποδί γ’ 〈οὐδόν〉; |
| 221.1 | 〈Ιων〉 οὐ θέμις, ὦ ξέναι. |
| 221.2 | — †οὐδ’ ἂν ἐκ σέθεν ἂν πυθοίμαν αὐδάν;† |
| 221.3 | Ιων τίνα τήνδε θέλεις; |
| 223 | — ἆρ’ ὄντως μέσον ὀμφαλὸν |
| 223.1 | γᾶς Φοίβου κατέχει δόμος; |
| 223.2 | Ιων στέμμασί γ’ ἐνδυτόν, ἀμφὶ δὲ Γοργόνες. |
| 225.1 | — οὕτω καὶ φάτις αὐδᾶι. |
| 225.2 | Ιων εἰ μὲν ἐθύσατε πελανὸν πρὸ δόμων |
| 225.3 | καί τι πυθέσθαι χρήιζετε Φοίβου, |
| 225.4 | πάριτ’ ἐς θυμέλας· ἐπὶ δ’ ἀσφάκτοις |
| 225.5 | μήλοισι δόμων μὴ πάριτ’ ἐς μυχόν. |
| 230 | — ἔχω μαθοῦσα· θεοῦ δὲ νόμον |
| 230.1 | οὐ παραβαίνομεν, |
| 230.2 | ἃ δ’ ἐκτὸς ὄμμα τέρψει. |
| 230.3 | Ιων πάντα θεᾶσθ’, ὅτι καὶ θέμις, ὄμμασι. |
| 230.4 | — μεθεῖσαν δεσπόται |
| 230.5 | με θεοῦ γύαλα τάδ’ εἰσιδεῖν. |
| 234 | Ιων δμωαὶ δὲ τίνων κλήιζεσθε δόμων; |
| 235.1 | — Παλλάδι σύνοικα τρόφιμα μέλα‐ |
| 235.2 | θρα τῶν ἐμῶν τυράννων· |
| 236 | παρούσας δ’ ἀμφὶ τᾶσδ’ ἐρωτᾶις. |
| post 236 | Ιων 〈〉 |
| 237.1 | γενναιότης σοι καὶ τρόπων τεκμήριον |
| 237.2 | τὸ σχῆμ’ ἔχεις τόδ’, ἥτις εἶ ποτ’, ὦ γύναι. |
| 237.3 | γνοίη δ’ ἂν ὡς τὰ πολλά γ’ ἀνθρώπου πέρι |
| 240.1 | τὸ σχῆμ’ ἰδών τις εἰ πέφυκεν εὐγενής. |
| 240.2 | ἔα· |
| 241.1 | ἀλλ’ ἐξέπληξάς μ’, ὄμμα συγκλήισασα σὸν |
| 241.2 | δακρύοις θ’ ὑγράνας’ εὐγενῆ παρηίδα, |
| 241.3 | ὡς εἶδες ἁγνὰ Λοξίου χρηστήρια. |
| 241.4 | τί ποτε μερίμνης ἐς τόδ’ ἦλθες, ὦ γύναι; |
| 245.1 | οὗ πάντες ἄλλοι γύαλα λεύσσοντες θεοῦ |
| 245.2 | χαίρουσιν, ἐνταῦθ’ ὄμμα σὸν δακρυρροεῖ; |
| 245.3 | ΚΡΕΟΥΣΑ |
| 247.1 | ὦ ξένε, τὸ μὲν σὸν οὐκ ἀπαιδεύτως ἔχει |
| 247.2 | ἐς θαύματ’ ἐλθεῖν δακρύων ἐμῶν πέρι· |
| 247.3 | ἐγὼ δ’ ἰδοῦσα τούσδ’ Ἀπόλλωνος δόμους μνήμην παλαιὰν ἀνεμετρησάμην τινά· |
| 247.4 | ἐκεῖσε τὸν νοῦν ἔσχον ἐνθάδ’ οὖσά περ. |
| 247.5 | ὦ τλήμονες γυναῖκες· ὦ τολμήματα |
| 247.6 | θεῶν. τί δῆτα; ποῖ δίκην ἀνοίσομεν. |
| 247.7 | εἰ τῶν κρατούντων ἀδικίαις ὀλούμεθα; |
| 255.1 | Ιων τί χρῆμ’ ἀνερμήνευτα δυσθυμῆι, γύναι; |
| 255.2 | Κρ. οὐδέν· μεθῆκα τόξα· τἀπὶ τῶιδε δὲ |
| 255.3 | ἐγώ τε σιγῶ καὶ σὺ μὴ φρόντιζ’ ἔτι. |
| 255.4 | Ιων τίς δ’ εἶ; πόθεν γῆς ἦλθες; ἐκ ποίας πάτρας |
| 255.5 | πέφυκας; ὄνομα τί σε καλεῖν ἡμᾶς χρεών; |
| 260.1 | Κρ. Κρέουσα μέν μοι τοὔνομ’, ἐκ δ’ Ἐρεχθέως |
| 260.2 | πέφυκα, πατρὶς γῆ δ’ Ἀθηναίων πόλις. |
| 260.3 | Ιων ὦ κλεινὸν οἰκοῦς’ ἄστυ γενναίων τ’ ἄπο |
| 260.4 | τραφεῖσα πατέρων, ὥς σε θαυμάζω, γύναι. |
| 260.5 | Κρ. τοσαῦτα κεὐτυχοῦμεν, ὦ ξέν’, οὐ πέρα. |
| 265.1 | Ιων πρὸς θεῶν, ἀληθῶς, ὡς μεμύθευται βροτοῖς |
| 265.2 | Κρ. τί χρῆμ’ ἐρωτᾶις, ὦ ξέν’, ἐκμαθεῖν θέλων; |
| 265.3 | Ιων. ἐκ γῆς πατρός σου πρόγονος ἔβλαστεν πατήρ; |
| 265.4 | Κρ. Ἐριχθόνιός γε· τὸ δὲ γένος μ’ οὐκ ὠφελεῖ. |
| 265.5 | Ιων ἦ καί σφ’ Ἀθάνα γῆθεν ἐξανείλετο; |
| 270.1 | Κρ. ἐς παρθένους γε χεῖρας, οὐ τεκοῦσά νιν. |
| 270.2 | Ιων δίδωσι δ’, ὥσπερ ἐν γραφῆι νομίζεται |
| 270.3 | Κρ. Κέκροπός γε σώιζειν παισὶν οὐχ ὁρώμενον. |
| 270.4 | Ιων ἤκουσα λῦσαι παρθένους τεῦχος θεᾶς. |
| 270.5 | Κρ. τοιγὰρ θανοῦσαι σκόπελον ἥιμαξαν πέτρας. |
| 275 | Ιων εἶἑν· |
| 275.1 | τί δαὶ τόδ’; ἆρ’ ἀληθὲς ἢ μάτην λόγος; |
| 275.2 | Κρ. τί χρῆμ’ ἐρωτᾶις; καὶ γὰρ οὐ κάμνω σχολῆι. |
| 275.3 | Ιων πατὴρ Ἐρεχθεὺς σὰς ἔθυσε συγγόνους; |
| 275.4 | Κρ. ἔτλη πρὸ γαίας σφάγια παρθένους κτανεῖν. |
| 275.5 | Ιων σὺ δ’ ἐξεσώθης πῶς κασιγνήτων μόνη; |
| 280.1 | Κρ. βρέφος νεογνὸν μητρὸς ἦν ἐν ἀγκάλαις. |
| 280.2 | Ιων πατέρα δ’ ἀληθῶς χάσμα σὸν κρύπτει χθονός; |
| 280.3 | Κρ. πληγαὶ τριαίνης ποντίου σφ’ ἀπώλεσαν. |
| 280.4 | Ιων Μακραὶ δὲ χῶρός ἐστ’ ἐκεῖ κεκλημένος; Κρ. τί δ’ ἱστορεῖς τόδ’; ὥς μ’ ἀνέμνησάς τινος. |
| 285.1 | Ιων τιμᾶι σφε †Πύθιος† ἀστραπαί τε Πύθιαι. |
| 285.2 | Κρ. †τιμᾶ τιμᾶ†· ὡς μήποτ’ ὤφελόν σφ’ ἰδεῖν. |
| 285.3 | Ιων τί δέ; στυγεῖς σὺ τοῦ θεοῦ τὰ φίλτατα; |
| 285.4 | Κρ. οὐδέν· ξύνοιδ’ ἄντροισιν αἰσχύνην τινά. |
| 285.5 | Ιων πόσις δὲ τίς ς’ ἔγημ’ Ἀθηναίων, γύναι; |
| 290.1 | Κρ. οὐκ ἀστὸς ἀλλ’ ἐπακτὸς ἐξ ἄλλης χθονός. |
| 290.2 | Ιων τίς; εὐγενῆ νιν δεῖ πεφυκέναι τινά. |
| 290.3 | Κρ. Ξοῦθος, πεφυκὼς Αἰόλου Διός τ’ ἄπο. |
| 290.4 | Ιων καὶ πῶς ξένος ς’ ὢν ἔσχεν οὖσαν ἐγγενῆ; |
| 290.5 | Κρ. Εὔβοι’ Ἀθήναις ἔστι τις γείτων πόλις. |
| 295.1 | Ιων ὅροις ὑγροῖσιν, ὡς λέγους’, ὡρισμένη. |
| 295.2 | Κρ. ταύτην ἔπερσε Κεκροπίδαις κοινῶι δορί. |
| 295.3 | Ιων ἐπίκουρος ἐλθών; κἆιτα σὸν γαμεῖ λέχος; |
| 295.4 | Κρ. φερνάς γε πολέμου καὶ δορὸς λαβὼν γέρας. |
| 295.5 | Ιων σὺν ἀνδρὶ δ’ ἥκεις ἢ μόνη χρηστήρια; Κρ. σὺν ἀνδρί· σηκοῖς δ’ ὑστερεῖ Τροφωνίου. |
| 295.6 | Ιων πότερα θεατὴς ἢ χάριν μαντευμάτων; |
| 295.7 | Κρ. κείνου τε Φοίβου θ’ ἓν θέλων μαθεῖν ἔπος. |
| 295.8 | Ιων καρποῦ δ’ ὕπερ γῆς ἥκετ’ ἢ παίδων πέρι; |
| 295.9 | Κρ. ἄπαιδές ἐσμεν, χρόνι’ ἔχοντ’ εὐνήματα. |
| 305.1 | Ιων οὐδ’ ἔτεκες οὐδὲν πώποτ’ ἀλλ’ ἄτεκνος εἶ; Κρ. ὁ Φοῖβος οἶδε τὴν ἐμὴν ἀπαιδίαν. |
| 305.2 | Ιων ὦ τλῆμον, ὡς τἄλλ’ εὐτυχοῦς’ οὐκ εὐτυχεῖς. |
| 305.3 | Κρ. σὺ δ’ εἶ τίς; ὥς σου τὴν τεκοῦσαν ὤλβισα. |
| 305.4 | Ιων τοῦ θεοῦ καλοῦμαι δοῦλος, εἰμί τ’, ὦ γύναι. |
| 310.1 | Κρ. ἀνάθημα πόλεως ἤ τινος πραθεὶς ὕπο; |
| 310.2 | Ιων οὐκ οἶδα πλὴν ἕν· Λοξίου κεκλήμεθα. |
| 310.3 | Κρ. ἡμεῖς ς’ ἄρ’ αὖθις, ὦ ξέν’, ἀντοικτίρομεν. |
| 310.4 | Ιων ὡς μὴ εἰδόθ’ ἥτις μ’ ἔτεκεν ἐξ ὅτου τ’ ἔφυν. |
| 310.5 | Κρ. ναοῖσι δ’ οἰκεῖς τοισίδ’ ἢ κατὰ στέγας; |
| 315.1 | Ιων ἅπαν θεοῦ μοι δῶμ’, ἵν’ ἂν λάβηι μ’ ὕπνος. |
| 315.2 | Κρ. παῖς δ’ ὢν ἀφίκου ναὸν ἢ νεανίας; |
| 315.3 | Ιων βρέφος λέγουσιν οἱ δοκοῦντες εἰδέναι. |
| 315.4 | Κρ. καὶ τίς γάλακτί ς’ ἐξέθρεψε Δελφίδων; |
| 315.5 | Ιων οὐπώποτ’ ἔγνων μαστόν· ἣ δ’ ἔθρεψέ με |
| 320.1 | Κρ. τίς, ὦ ταλαίπωρ’; ὡς νοσοῦς’ ηὗρον νόσους. |
| 320.2 | Ιων Φοίβου προφῆτιν μητέρ’ ὣς νομίζομεν. |
| 320.3 | Κρ. ἐς δ’ ἄνδρ’ ἀφίκου τίνα τροφὴν κεκτημένος; |
| 320.4 | Ιων βωμοί μ’ ἔφερβον οὑπιών τ’ ἀεὶ ξένος. |
| 326.1 | Κρ. ἔχεις δὲ βίοτον· εὖ γὰρ ἤσκησαι πέπλοις. |
| 326.2 | Ιων τοῖς τοῦ θεοῦ κοσμούμεθ’ ὧι δουλεύομεν. |
| 326.3 | Κρ. οὐδ’ ἦιξας εἰς ἔρευναν ἐξευρεῖν γονάς; |
| 326.4 | Ιων ἔχω γὰρ οὐδέν, ὦ γύναι, τεκμήριον. |
| 324 | Κρ. τάλαινά ς’ ἡ τεκοῦς’ ἄρ’, ἥτις ἦν ποτε. |
| 325 | Ιων ἀδίκημά του γυναικὸς ἐγενόμην ἴσως. |
| 330 | Κρ. φεῦ· |
| 330.1 | πέπονθέ τις σῆι μητρὶ ταὔτ’ ἄλλη γυνή. Ιων τίς; εἰ πόνου μοι ξυλλάβοι, χαίροιμεν ἄν. |
| 330.2 | Κρ. ἧς οὕνεκ’ ἦλθον δεῦρο πρὶν πόσιν μολεῖν. |
| 330.3 | Ιων ποῖόν τι χρήιζους’; ὡς ὑπουργήσω, γύναι. |
| 330.4 | Κρ. μάντευμα κρυπτὸν δεομένη Φοίβου μαθεῖν. |
| 335.1 | Ιων λέγοις ἄν· ἡμεῖς τἄλλα προξενήσομεν. |
| 335.2 | Κρ. ἄκουε δὴ τὸν μῦθον· ἀλλ’ αἰδούμεθα. |
| 335.3 | Ιων οὔ τἄρα πράξεις οὐδέν· ἀργὸς ἡ θεός. |
| 335.4 | Κρ. Φοίβωι μιγῆναί φησί τις φίλων ἐμῶν. |
| 335.5 | Ιων Φοίβωι γυνὴ γεγῶσα; μὴ λέγ’, ὦ ξένη. |
| 340.1 | Κρ. καὶ παῖδά γ’ ἔτεκε τῶι θεῶι λάθραι πατρός. |
| 340.2 | Ιων οὐκ ἔστιν· ἀνδρὸς ἀδικίαν αἰσχύνεται. |
| 340.3 | Κρ. οὔ φησιν αὐτή· καὶ πέπονθεν ἄθλια. |
| 340.4 | Ιων τί χρῆμα δράσας’, εἰ θεῶι συνεζύγη; |
| 340.5 | Κρ. τὸν παῖδ’ ὃν ἔτεκεν ἐξέθηκε δωμάτων. |
| 345.1 | Ιων ὁ δ’ ἐκτεθεὶς παῖς ποῦ ’στιν; εἰσορᾶι φάος; |
| 345.2 | Κρ. οὐκ οἶδεν οὐδείς· ταῦτα καὶ μαντεύομαι. |
| 345.3 | Ιων εἰ δ’ οὐκέτ’ ἔστι, τίνι τρόπωι διεφθάρη; |
| 345.4 | Κρ. θῆράς σφε τὸν δύστηνον ἐλπίζει κτανεῖν. |
| 345.5 | Ιων ποίωι τόδ’ ἔγνω χρωμένη τεκμηρίωι; Κρ. ἐλθοῦς’ ἵν’ αὐτὸν ἐξέθηκ’ οὐχ ηὗρ’ ἔτι. |
| 345.6 | Ιων ἦν δὲ σταλαγμὸς ἐν στίβωι τις αἵματος; |
| 345.7 | Κρ. οὔ φησι· καίτοι πόλλ’ ἐπεστράφη πέδον. |
| 345.8 | Ιων χρόνος δὲ τίς τῶι παιδὶ διαπεπραγμένωι; |
| 345.9 | Κρ. σοὶ ταὐτὸν ἥβης, εἴπερ ἦν, εἶχ’ ἂν μέτρον. |
| 357.1 | Ιων τί δ’ εἰ λάθραι νιν Φοῖβος ἐκτρέφει λαβών; |
| 357.2 | Κρ. τὰ κοινὰ χαίρων οὐ δίκαια δρᾶι μόνος. |
| 355.1 | Ιων ἀδικεῖ νυν ὁ θεός, ἡ τεκοῦσα δ’ ἀθλία. |
| 355.2 | Κρ. οὔκουν ἔτ’ ἄλλον 〈γ’〉 ὕστερον τίκτει γόνον. |
| 359 | Ιων οἴμοι· προσωιδὸς ἡ τύχη τὠμῶι πάθει. |
| 360.1 | Κρ. καὶ ς’, ὦ ξέν’, οἶμαι μητέρ’ ἀθλίαν ποθεῖν. |
| 360.2 | Ιων ἆ μή μ’ ἐπ’ οἶκτον ἔξαγ’ οὗ ’λελήσμεθα. |
| 360.3 | Κρ. σιγῶ· πέραινε δ’ ὧν ς’ ἀνιστορῶ πέρι. |
| 360.4 | Ιων οἶσθ’ οὖν ὃ κάμνει τοῦ λόγου μάλιστά σοι; |
| 360.5 | Κρ. τί δ’ οὐκ ἐκείνηι τῆι ταλαιπώρωι νοσεῖ; |
| 365.1 | Ιων πῶς ὁ θεὸς ὃ λαθεῖν βούλεται μαντεύσεται; |
| 365.2 | Κρ. εἴπερ καθίζει τρίποδα κοινὸν Ἑλλάδος. |
| 365.3 | Ιων αἰσχύνεται τὸ πρᾶγμα· μὴ ’ξέλεγχέ νιν. |
| 365.4 | Κρ. ἀλγύνεται δέ γ’ ἡ παθοῦσα τῆι τύχηι. |
| 365.5 | Ιων οὐκ ἔστιν ὅστις σοι προφητεύσει τάδε. |
| 370.1 | ἐν τοῖς γὰρ αὑτοῦ δώμασιν κακὸς φανεὶς |
| 370.2 | Φοῖβος δικαίως τὸν θεμιστεύοντά σοι |
| 370.3 | δράσειεν ἄν τι πῆμ’. ἀπαλλάσσου, γύναι· |
| 370.4 | τῶι γὰρ θεῶι τἀναντί’ οὐ μαντευτέον. |
| 370.5 | [ἐς γὰρ τοσοῦτον ἀμαθίας ἔλθοιμεν ἄν, |
| 375.1 | εἰ τοὺς θεοὺς ἄκοντας ἐκπονήσομεν |
| 375.2 | φράζειν ἃ μὴ θέλουσιν, ἢ προβωμίοις |
| 375.3 | σφαγαῖσι μήλων ἢ δι’ οἰωνῶν πτεροῖς.] |
| 375.4 | ἃν γὰρ βίαι σπεύδωμεν ἀκόντων θεῶν, |
| 375.5 | ἀνόνητα κεκτήμεσθα τἀγάθ’, ὦ γύναι· |
| 380.1 | ἃ δ’ ἂν διδῶς’ ἑκόντες, ὠφελούμεθα. |
| 380.2 | Χο. πολλαί γε πολλοῖς εἰσι συμφοραὶ βροτῶν, μορφαὶ δὲ διαφέρουσιν· ἕνα δ’ ἂν εὐτυχῆ |
| 380.3 | μόλις ποτ’ ἐξεύροι τις ἀνθρώπων βίον. |
| 380.4 | Κρ. ὦ Φοῖβε, κἀκεῖ κἀνθάδ’ οὐ δίκαιος εἶ |
| 385.1 | ἐς τὴν ἀποῦσαν, ἧς πάρεισιν οἱ λόγοι· |
| 385.2 | ὅς γ’ οὔτ’ ἔσωσας τὸν σὸν ὃν σῶσαί ς’ ἐχρῆν |
| 385.3 | οὔθ’ ἱστορούσηι μητρὶ μάντις ὢν ἐρεῖς, |
| 385.4 | ὡς, εἰ μὲν οὐκέτ’ ἔστιν, ὀγκωθῆι τάφωι, |
| 385.5 | εἰ δ’ ἔστιν, ἔλθηι μητρὸς εἰς ὄψιν ποτέ. |
| 390.1 | †ἀλλ’ ἐᾶν χρὴ τάδ’†, εἰ πρὸς τοῦ θεοῦ |
| 390.2 | κωλυόμεσθα μὴ μαθεῖν ἃ βούλομαι. |
| 390.3 | ἀλλ’, ὦ ξέν’, εἰσορῶ γὰρ εὐγενῆ πόσιν |
| 390.4 | Ξοῦθον πέλας δὴ τόνδε, τὰς Τροφωνίου |
| 390.5 | λιπόντα θαλάμας, τοὺς λελεγμένους λόγους |
| 395.1 | σίγα πρὸς ἄνδρα, μή τιν’ αἰσχύνην λάβω |
| 395.2 | διακονοῦσα κρυπτά, καὶ προβῆι λόγος |
| 395.3 | οὐχ ἧιπερ ἡμεῖς αὐτὸν ἐξειλίσσομεν. |
| 395.4 | τὰ γὰρ γυναικῶν δυσχερῆ πρὸς ἄρσενας, |
| 395.5 | κἀν ταῖς κακαῖσιν ἁγαθαὶ μεμειγμέναι μισούμεθ’· οὕτω δυστυχεῖς πεφύκαμεν. |
| 395.6 | ΞΟΥΘΟΣ |
| 401.1 | πρῶτον μὲν 〈ὁ〉 θεὸς τῶν ἐμῶν προσφθεγμάτων |
| 401.2 | λαβὼν ἀπαρχὰς χαιρέτω, σύ τ’, ὦ γύναι. |
| 401.3 | μῶν χρόνιος ἐλθών ς’ ἐξέπληξ’ ὀρρωδίαι; |
| 401.4 | Κρ. οὐδέν γ’· ἀφίγμην δ’ ἐς μέριμναν. ἀλλά μοι |
| 405.1 | λέξον, τί θέσπισμ’ ἐκ Τροφωνίου φέρεις, |
| 405.2 | παίδων ὅπως νῶιν σπέρμα συγκραθήσεται; Ξο. οὐκ ἠξίωσε τοῦ θεοῦ προλαμβάνειν |
| 405.3 | μαντεύμαθ’· ἓν δ’ οὖν εἶπεν· οὐκ ἄπαιδά με |
| 405.4 | πρὸς οἶκον ἥξειν οὐδὲ ς’ ἐκ χρηστηρίων. |
| 410.1 | Κρ. ὦ πότνια Φοίβου μῆτερ, εἰ γὰρ αἰσίως |
| 410.2 | ἔλθοιμεν, ἅ τε νῶιν συμβόλαια πρόσθεν ἦν |
| 410.3 | ἐς παῖδα τὸν σὸν μεταπέσοι βελτίονα. |
| 410.4 | Ξο. ἔσται τάδ’· ἀλλὰ τίς προφητεύει θεοῦ; |
| 410.5 | Ιων ἡμεῖς τά γ’ ἔξω, τῶν ἔσω δ’ ἄλλοις μέλει, |
| 415.1 | οἳ πλησίον θάσσουσι τρίποδος, 〈ὦ〉 ξένε, |
| 415.2 | Δελφῶν ἀριστῆς, οὓς ἐκλήρωσεν πάλος. |
| 415.3 | Ξο. καλῶς· ἔχω δὴ πάνθ’ ὅσων ἐχρήιζομεν. |
| 415.4 | στείχοιμ’ ἂν εἴσω· καὶ γάρ, ὡς ἐγὼ κλύω, |
| 415.5 | χρηστήριον πέπτωκε τοῖς ἐπήλυσιν |
| 420.1 | κοινὸν πρὸ ναοῦ· βούλομαι δ’ ἐν ἡμέραι |
| 420.2 | τῆιδ’ (αἰσία γάρ) θεοῦ λαβεῖν μαντεύματα. |
| 420.3 | σὺ δ’ ἀμφὶ βωμούς, ὦ γύναι, δαφνηφόρους |
| 420.4 | λαβοῦσα κλῶνας, εὐτέκνους εὔχου θεοῖς |
| 420.5 | χρησμούς μ’ ἐνεγκεῖν ἐξ Ἀπόλλωνος δόμων. |
| 425.1 | Κρ. ἔσται τάδ’, ἔσται. Λοξίας δ’, ἐὰν θέληι |
| 425.2 | νῦν ἀλλὰ τὰς πρὶν ἀναλαβεῖν ἁμαρτίας, |
| 425.3 | ἅπας μὲν οὐ γένοιτ’ ἂν εἰς ἡμᾶς φίλος, |
| 425.4 | ὅσον δὲ χρήιζει (θεὸς γάρ ἐστι) δέξομαι. |
| 425.5 | Ιων τί ποτε λόγοισιν ἡ ξένη πρὸς τὸν θεὸν |
| 430.1 | κρυπτοῖσιν αἰεὶ λοιδοροῦς’ αἰνίσσεται; |
| 430.2 | ἤτοι φιλοῦσά γ’ ἧς ὕπερ μαντεύεται, |
| 430.3 | ἢ καί τι σιγῶς’ ὧν σιωπᾶσθαι χρεών; |
| 430.4 | ἀτὰρ θυγατρὸς τῆς Ἐρεχθέως τί μοι μέλει; προσήκει γ’ οὐδέν. ἀλλὰ χρυσέαις |
| 435.1 | πρόχοισιν ἐλθὼν εἰς ἀπορραντήρια |
| 435.2 | δρόσον καθήσω. νουθετητέος δέ μοι |
| 435.3 | Φοῖβος, τί πάσχει· παρθένους βίαι γαμῶν |
| 435.4 | προδίδωσι; παῖδας ἐκτεκνούμενος λάθραι |
| 435.5 | θνήισκοντας ἀμελεῖ; μὴ σύ γ’· ἀλλ’, ἐπεὶ κρατεῖς, |
| 440.1 | ἀρετὰς δίωκε. καὶ γὰρ ὅστις ἂν βροτῶν |
| 440.2 | κακὸς πεφύκηι, ζημιοῦσιν οἱ θεοί. |
| 440.3 | πῶς οὖν δίκαιον τοὺς νόμους ὑμᾶς βροτοῖς |
| 440.4 | γράψαντας αὐτοὺς ἀνομίαν ὀφλισκάνειν; |
| 440.5 | εἰ δ’ (οὐ γὰρ ἔσται, τῶι λόγωι δὲ χρήσομαι) |
| 445.1 | δίκας βιαίων δώσετ’ ἀνθρώποις γάμων |
| 445.2 | σὺ καὶ Ποσειδῶν Ζεύς θ’ ὃς οὐρανοῦ κρατεῖ, |
| 445.3 | ναοὺς τίνοντες ἀδικίας κενώσετε. |
| 445.4 | τὰς ἡδονὰς γὰρ τῆς προμηθίας πέρα |
| 445.5 | σπεύδοντες ἀδικεῖτ’. οὐκέτ’ ἀνθρώπους κακοὺς λέγειν δίκαιον, εἰ τὰ τῶν θεῶν καλὰ |
| 445.6 | μιμούμεθ’, ἀλλὰ τοὺς διδάσκοντας τάδε. |
| 445.7 | Χο. σὲ τὰν ὠδίνων λοχιᾶν |
| 445.8 | ἀνειλείθυιαν, ἐμὰν |
| 445.9 | Ἀθάναν, ἱκετεύω, |
| 455.1 | Προμηθεῖ Τιτᾶνι λοχευ‐ θεῖσαν κατ’ ἀκροτάτας |
| 455.2 | κορυφᾶς Διός, ὦ †μάκαιρα† Νίκα, |
| 455.3 | μόλε Πύθιον οἶκον, |
| 455.4 | Ὀλύμπου χρυσέων θαλάμων |
| 460.1 | πταμένα πρὸς ἀγυιάς, |
| 460.2 | Φοιβήιος ἔνθα γᾶς |
| 460.3 | μεσόμφαλος ἑστία |
| 460.4 | παρὰ χορευομένωι τρίποδι |
| 460.5 | μαντεύματα κραίνει, |
| 465.1 | σὺ καὶ παῖς ἁ Λατογενής, |
| 465.2 | δύο θεαὶ δύο παρθένοι, |
| 465.3 | κασίγνηται †σεμναὶ Φοίβου†. |
| 465.4 | ἱκετεύσατε δ’, ὦ κόραι, |
| 465.5 | τὸ παλαιὸν Ἐρεχθέως |
| 470.1 | γένος εὐτεκνίας χρονίου καθαροῖς |
| 470.2 | μαντεύμασι κῦρσαι. |
| 470.3 | ὑπερβαλλούσας γὰρ ἔχει |
| 470.4 | θνατοῖς εὐδαιμονίας |
| 470.5 | ἀκίνητον ἀφορμάν, |
| 475.1 | τέκνων οἷς ἂν καρποφόροι |
| 475.2 | λάμπωσιν ἐν θαλάμοις |
| 475.3 | πατρίοισι νεάνιδες ἧβαι, |
| 475.4 | διαδέκτορα πλοῦτον |
| 475.5 | ὡς ἕξοντες ἐκ πατέρων |
| 480.1 | ἑτέροις ἐπὶ τέκνοις. |
| 480.2 | ἄλκαρ τε γὰρ ἐν κακοῖς |
| 480.3 | σύν τ’ εὐτυχίαις φίλον |
| 480.4 | δορί τε γᾶι πατρίαι φέρει |
| 480.5 | σωτήριον ἀλκάν. |
| 485.1 | ἐμοὶ μὲν πλούτου τε πάρος |
| 485.2 | βασιλικῶν τ’ εἶεν θαλάμων |
| 485.3 | †τροφαὶ κήδειοι κεδνῶν γε τέκνων†. |
| 485.4 | τὸν ἄπαιδα δ’ ἀποστυγῶ |
| 485.5 | βίον, ὧι τε δοκεῖ ψέγω· |
| 490.1 | μετὰ δὲ κτεάνων μετρίων βιοτᾶς |
| 490.2 | εὔπαιδος ἐχοίμαν. |
| 490.3 | ὦ Πανὸς θακήματα καὶ |
| 490.4 | παραυλίζουσα πέτρα |
| 490.5 | μυχώδεσι Μακραῖς, |
| 495.1 | ἵνα χοροὺς στείβουσι ποδοῖν |
| 495.2 | Ἀγλαύρου κόραι τρίγονοι |
| 495.3 | στάδια χλοερὰ πρὸ Παλλάδος |
| 495.4 | ναῶν συρίγγων |
| 495.5 | ὑπ’ αἰόλας ἰαχᾶς †ὕμνων† ὅτ’ ἀναλίοις |
| 495.6 | συρίζεις, ὦ Πάν, |
| 495.7 | τοῖσι σοῖς ἐν ἄντροις, |
| 495.8 | ἵνα τεκοῦσά τις |
| 503 | παρθένος μελέα βρέφος Φοίβωι πτανοῖς ἐξόρισεν |
| 505.1 | θοίναν θηρσί τε φονίαν |
| 505.2 | δαῖτα, πικρῶν γάμων ὕβριν. |
| 505.3 | οὔτ’ ἐπὶ κερκίσιν οὔτε λόγων φάτιν |
| 505.4 | ἄιον εὐτυχίας μετέχειν θεόθεν τέκνα θνατοῖς. |
| 510.1 | Ιων πρόσπολοι γυναῖκες, αἳ τῶνδ’ ἀμφὶ κρηπῖδας δόμων |
| 510.2 | θυοδόκων φρούρημ’ ἔχουσαι δεσπότιν φυλάσσετε, |
| 510.3 | ἐκλέλοιπ’ ἤδη τὸν ἱερὸν τρίποδα καὶ χρηστήριον |
| 510.4 | Ξοῦθος ἢ μίμνει κατ’ οἶκον ἱστορῶν ἀπαιδίαν; |
| 510.5 | Χο. ἐν δόμοις ἔστ’, ὦ ξέν’· οὔπω δῶμ’ ὑπερβαίνει τόδε. |
| 515.1 | ὡς δ’ ἐπ’ ἐξόδοισιν ὄντος, τῶνδ’ ἀκούομεν πυλῶν |
| 515.2 | δοῦπον, ἐξιόντα τ’ ἤδη δεσπότην ὁρᾶν πάρα. |
| 515.3 | Ξο. ὦ τέκνον, χαῖρ’· ἡ γὰρ ἀρχὴ τοῦ λόγου πρέπουσά μοι. |
| 515.4 | Ιων χαίρομεν· σὺ δ’ εὖ φρόνει γε, καὶ δύ’ ὄντ’ εὖ πράξομεν. |
| 515.5 | Ξο. δὸς χερὸς φίλημά μοι σῆς σώματός τ’ ἀμφιπτυχάς. |
| 520.1 | Ιων εὖ φρονεῖς μέν; ἤ ς’ ἔμηνεν θεοῦ τις, ὦ ξένε, βλάβη; |
| 520.2 | Ξο. οὐ φρονῶ, τὰ φίλταθ’ εὑρὼν εἰ φιλεῖν ἐφίεμαι; |
| 520.3 | Ιων παῦε, μὴ ψαύσας τὰ τοῦ θεοῦ στέμματα ῥήξηις χερί. |
| 520.4 | Ξο. ἅψομαι· κοὐ ῥυσιάζω, τἀμὰ δ’ εὑρίσκω φίλα. |
| 520.5 | Ιων οὐκ ἀπαλλάξηι, πρὶν εἴσω τόξα πλευμόνων λαβεῖν; |
| 525.1 | Ξο. ὡς τί δὴ φεύγεις με σαυτοῦ γνωρίσαι τὰ φίλτατα; |
| 525.2 | Ιων οὐ φιλῶ φρενοῦν ἀμούσους καὶ μεμηνότας ξένους. |
| 525.3 | Ξο. κτεῖνε καὶ πίμπρη· πατρὸς γάρ, ἢν κτάνηις, ἔσηι φονεύς. Ιων ποῦ δέ μοι πατὴρ σύ; ταῦτ’ οὖν οὐ γέλως κλύειν ἐμοί; |
| 525.4 | Ξο. οὔ· τρέχων ὁ μῦθος ἄν σοι τἀμὰ σημήνειεν ἄν. |
| 530 | Ιων καὶ τί μοι λέξεις; Ξο. πατὴρ σός εἰμι καὶ σὺ παῖς |
| 530.1 | ἐμός. |
| 530.2 | Ιων τίς λέγει τάδ’; Ξο. ὅς ς’ ἔθρεψεν ὄντα Λοξίας ἐμόν. |
| 530.3 | Ιων μαρτυρεῖς σαυτῶι. Ξο. τὰ τοῦ θεοῦ γ’ ἐκμαθὼν χρη‐ |
| 532.1 | στήρια. |
| 532.2 | Ιων ἐσφάλης αἴνιγμ’ ἀκούσας. Ξο. οὐκ ἄρ’ ὄρθ’ ἀκούομεν. |
| 532.3 | Ιων ὁ δὲ λόγος τίς ἐστι Φοίβου; Ξο. τὸν συναντήσαντά μοι |
| 535.1 | Ιων τίνα συνάντησιν; Ξο. δόμων τῶνδ’ ἐξιόντι τοῦ θεοῦ |
| 535.2 | Ιων συμφορᾶς τίνος κυρῆσαι; Ξο. παῖδ’ ἐμὸν πεφυκέναι. |
| 535.3 | Ιων σὸν γεγῶτ’ ἢ δῶρον ἄλλων; Ξο. δῶρον, ὄντα δ’ ἐξ ἐμοῦ. |
| 535.4 | Ιων πρῶτα δῆτ’ ἐμοὶ ξυνάπτεις πόδα σόν; Ξο. οὐκ ἄλλωι |
| 538.1 | τέκνον. |
| 538.2 | Ιων ἡ τύχη πόθεν ποθ’ ἥκει; Ξο. δύο μίαν θαυμάζομεν. |
| 540.1 | Ιων ἐκ τίνος δέ σοι πέφυκα μητρός; Ξο. οὐκ ἔχω φράσαι. |
| 540.2 | Ιων οὐδὲ Φοῖβος εἶπε; Ξο. τερφθεὶς τοῦτο, κεῖν’ οὐκ ἠρόμην. |
| 540.3 | Ιων γῆς ἄρ’ ἐκπέφυκα μητρός; Ξο. οὐ πέδον τίκτει τέκνα. |
| 540.4 | Ιων πῶς ἂν οὖν εἴην σός; Ξο. οὐκ οἶδ’, ἀναφέρω δ’ ἐς τὸν θεόν. |
| 540.5 | Ιων φέρε λόγων ἁψώμεθ’ ἄλλων. Ξο. τοῦτ’ ἄμεινον, ὦ τέκνον. |
| 545.1 | Ιων ἦλθες ἐς νόθον τι λέκτρον; Ξο. μωρίαι γε τοῦ νέου. |
| 545.2 | Ιων πρὶν κόρην λαβεῖν Ἐρεχθέως; Ξο. οὐ γὰρ ὕστερόν γέ πω. |
| 545.3 | Ιων ἆρα δῆτ’ ἐκεῖ μ’ ἔφυσας; Ξο. τῶι χρόνωι γε συντρέχει. |
| 545.4 | Ιων κἆιτα πῶς ἀφικόμεσθα δεῦρο Ξο. τοῦτ’ ἀμηχανῶ. |
| 545.5 | Ιων διὰ μακρᾶς ἐλθὼν κελεύθου; Ξο. τοῦτο κἄμ’ ἀπαιολᾶι. Ιων Πυθίαν δ’ ἦλθες πέτραν πρίν; Ξο. ἐς φανάς γε Βακ‐ χίου. |
| 545.6 | Ιων προξένων δ’ ἔν του κατέσχες; Ξο. ὅς με Δελφίσιν κόραις |
| 545.7 | Ιων ἐθιάσευς’, ἢ πῶς τάδ’ αὐδᾶις; Ξο. Μαινάσιν γε Βακχίου. |
| 545.8 | Ιων ἔμφρον’ ἢ κάτοινον ὄντα; Ξο. Βακχίου πρὸς ἡδοναῖς. |
| 545.9 | Ιων τοῦτ’ ἐκεῖν’· ἵν’ ἐσπάρημεν Ξο. ὁ πότμος ἐξηῦρεν, τέκνον. |
| 555.1 | Ιων πῶς δ’ ἀφικόμεσθα ναούς; Ξο. ἔκβολον κόρης ἴσως. |
| 555.2 | Ιων ἐκπεφεύγαμεν τὸ δοῦλον. Ξο. πατέρα νυν δέχου, τέκνον. |
| 555.3 | Ιων τῶι θεῶι γοῦν οὐκ ἀπιστεῖν εἰκός. Ξο. εὖ φρονεῖς ἄρα. |
| 555.4 | Ιων καὶ τί βουλόμεσθά γ’ ἄλλο Ξο. νῦν ὁρᾶις ἃ χρή ς’ ὁρᾶν. |
| 555.5 | Ιων ἢ Διὸς παιδὸς γενέσθαι παῖς; Ξο. ὃ σοί γε γίγνεται. |
| 560.1 | Ιων ἦ θίγω δῆθ’ ὅς μ’ ἔφυσας; Ξο. πιθόμενός γε τῶι θεῶι. |
| 560.2 | Ιων χαῖρέ μοι, πάτερ Ξο. φίλον γε φθέγμ’ ἐδεξάμην τόδε. |
| 560.3 | Ιων ἡμέρα θ’ ἡ νῦν παροῦσα. Ξο. μακάριόν γ’ ἔθηκέ με. |
| 560.4 | Ιων ὦ φίλη μῆτερ, πότ’ ἆρα καὶ σὸν ὄψομαι δέμας; |
| 560.5 | νῦν ποθῶ σε μᾶλλον ἢ πρίν, ἥτις εἶ ποτ’, εἰσιδεῖν. |
| 565.1 | ἀλλ’ ἴσως τέθνηκας, ἡμεῖς δ’ οὐδ’ ὄναρ δυναίμεθ’ ἄν. |
| 565.2 | Χο. κοιναὶ μὲν ἡμῖν δωμάτων εὐπραξίαι· |
| 565.3 | ὅμως δὲ καὶ δέσποιναν ἐς τέκν’ εὐτυχεῖν |
| 565.4 | ἐβουλόμην ἂν τούς τ’ Ἐρεχθέως δόμους. |
| 565.5 | Ξο. ὦ τέκνον, ἐς μὲν σὴν ἀνεύρεσιν θεὸς |
| 570.1 | ὀρθῶς ἔκρανε, καὶ συνῆψ’ ἐμοί τε σὲ |
| 570.2 | σύ τ’ αὖ τὰ φίλταθ’ ηὗρες οὐκ εἰδὼς πάρος. |
| 570.3 | οἷ δ’ ἦιξας ὀρθῶς, τοῦτο κἄμ’ ἔχει πόθος, |
| 570.4 | ὅπως σύ τ’, ὦ παῖ, μητέρ’ εὑρήσεις σέθεν |
| 570.5 | ἐγώ θ’ ὁποίας μοι γυναικὸς ἐξέφυς. |
| 575.1 | χρόνωι δὲ δόντες ταῦτ’ ἴσως εὕροιμεν ἄν. |
| 575.2 | ἀλλ’ ἐκλιπὼν θεοῦ δάπεδ’ ἀλητείαν τε σὴν |
| 575.3 | ἐς τὰς Ἀθήνας στεῖχε κοινόφρων πατρί |
| 575.4 | [οὗ ς’ ὄλβιον μὲν σκῆπτρον ἀναμένει πατρός, |
| 575.5 | πολὺς δὲ πλοῦτος· οὐδὲ θάτερον νοσῶν |
| 580.1 | δυοῖν κεκλήσηι δυσγενὴς πένης θ’ ἅμα, |
| 580.2 | ἀλλ’ εὐγενής τε καὶ πολυκτήμων βίου]. |
| 580.3 | σιγᾶις; τί πρὸς γῆν ὄμμα σὸν βαλὼν ἔχεις |
| 580.4 | ἐς φροντίδας τ’ ἀπῆλθες, ἐκ δὲ χαρμονῆς |
| 580.5 | πάλιν μεταστὰς δεῖμα προσβάλλεις πατρί; |
| 585.1 | Ιων οὐ ταὐτὸν εἶδος φαίνεται τῶν πραγμάτων |
| 585.2 | πρόσωθεν ὄντων ἐγγύθεν θ’ ὁρωμένων. |
| 585.3 | ἐγὼ δὲ τὴν μὲν συμφορὰν ἀσπάζομαι, |
| 585.4 | πατέρα ς’ ἀνευρών· ὧν δὲ γιγνώσκω, πάτερ, |
| 585.5 | ἄκουσον. εἶναί φασι τὰς αὐτόχθονας |
| 590.1 | κλεινὰς Ἀθήνας οὐκ ἐπείσακτον γένος, |
| 590.2 | ἵν’ ἐσπεσοῦμαι δύο νόσω κεκτημένος, |
| 590.3 | πατρός τ’ ἐπακτοῦ καὐτὸς ὢν νοθαγενής. |
| 590.4 | καὶ τοῦτ’ ἔχων τοὔνειδος ἀσθενὴς μένων |
| 590.5 | †μηδὲν καὶ οὐδὲν ὢν† κεκλήσομαι. |
| 595.1 | ἢν δ’ ἐς τὸ πρῶτον πόλεος ὁρμηθεὶς ζυγὸν |
| 595.2 | ζητῶ τις εἶναι, τῶν μὲν ἀδυνάτων ὕπο |
| 595.3 | μισησόμεσθα· λυπρὰ γὰρ τὰ κρείσσονα. |
| 595.4 | ὅσοι δέ, χρηστοὶ δυνάμενοί τ’, ὄντες σοφοί, |
| 595.5 | σιγῶσι κοὐ σπεύδουσιν ἐς τὰ πράγματα, γέλωτ’ ἐν αὐτοῖς μωρίαν τε λήψομαι οὐχ ἡσυχάζων ἐν πόλει ψόγου πλέαι. |
| 595.6 | τῶν δ’ †αὖ λογίων τε† χρωμένων τε τῆι πόλει |
| 595.7 | ἐς ἀξίωμα βὰς πλέον φρουρήσομαι |
| 595.8 | ψήφοισιν. οὕτω γὰρ τάδ’, ὦ πάτερ, φιλεῖ· |
| 605.1 | οἳ τὰς πόλεις ἔχουσι κἀξιώματα |
| 605.2 | τοῖς ἀνθαμίλλοις εἰσὶ πολεμιώτατοι. |
| 605.3 | ἐλθὼν δ’ ἐς οἶκον ἀλλότριον ἔπηλυς ὢν |
| 605.4 | γυναῖκά θ’ ὡς ἄτεκνον, ἣ κοινουμένη |
| 605.5 | τῆς συμφορᾶς σοι πρόσθεν ἀπολαχοῦσα νῦν |
| 610.1 | αὐτὴ καθ’ αὑτὴν τὴν τύχην οἴσει πικρῶς, |
| 610.2 | πῶς οὐχ ὑπ’ αὐτῆς εἰκότως μισήσομαι, |
| 610.3 | ὅταν παραστῶ σοὶ μὲν ἐγγύθεν ποδός, |
| 610.4 | ἡ δ’ οὖς’ ἄτεκνος τὰ σὰ φίλ’ εἰσορᾶι πικρῶς, |
| 610.5 | κἆιτ’ ἢ προδοὺς σύ μ’ ἐς δάμαρτα σὴν βλέπηις |
| 615.1 | ἢ τἀμὰ τιμῶν δῶμα συγχέας ἔχηις; |
| 615.2 | ὅσας σφαγὰς δὴ φαρμάκων 〈τε〉 θανασίμων |
| 615.3 | γυναῖκες ηὗρον ἀνδράσιν διαφθοράς. |
| 615.4 | ἄλλως τε τὴν σὴν ἄλοχον οἰκτίρω, πάτερ, |
| 615.5 | ἄπαιδα γηράσκουσαν· οὐ γὰρ ἀξία |
| 620.1 | πατέρων ἀπ’ ἐσθλῶν οὖς’ ἀπαιδίαι νοσεῖν. |
| 620.2 | τυραννίδος δὲ τῆς μάτην αἰνουμένης |
| 620.3 | τὸ μὲν πρόσωπον ἡδύ, τἀν δόμοισι δὲ |
| 620.4 | λυπηρά· τίς γὰρ μακάριος, τίς εὐτυχής, |
| 620.5 | ὅστις δεδοικὼς καὶ περιβλέπων βίαν |
| 625.1 | αἰῶνα τείνει; δημότης ἂν εὐτυχὴς ζῆν ἂν θέλοιμι μᾶλλον ἢ τύραννος ὤν, |
| 625.2 | ὧι τοὺς πονηροὺς ἡδονὴ φίλους ἔχειν, |
| 625.3 | ἐσθλοὺς δὲ μισεῖ κατθανεῖν φοβούμενος. |
| 625.4 | εἴποις ἂν ὡς ὁ χρυσὸς ἐκνικᾶι τάδε, |
| 630.1 | πλουτεῖν τε τερπνόν· οὐ φιλῶ ψόγους κλύειν |
| 630.2 | ἐν χερσὶ σώιζων ὄλβον οὐδ’ ἔχειν πόνους· |
| 630.3 | εἴη γ’ ἐμοὶ 〈μὲν〉 μέτρια μὴ λυπουμένωι. |
| 630.4 | ἃ δ’ ἐνθάδ’ εἶχον ἀγάθ’ ἄκουσόν μου, πάτερ· |
| 630.5 | τὴν φιλτάτην μὲν πρῶτον ἀνθρώποις σχολὴν |
| 635.1 | ὄχλον τε μέτριον, οὐδέ μ’ ἐξέπληξ’ ὁδοῦ |
| 635.2 | πονηρὸς οὐδείς· κεῖνο δ’ οὐκ ἀνασχετόν, |
| 635.3 | εἴκειν ὁδοῦ χαλῶντα τοῖς κακίοσιν. |
| 635.4 | θεῶν δ’ ἐν εὐχαῖς ἢ λόγοισιν ἦ βροτῶν |
| 635.5 | ὑπηρετῶν χαίρουσιν οὐ γοωμένοις. |
| 640.1 | καὶ τοὺς μὲν ἐξέπεμπον, οἱ δ’ ἧκον ξένοι, |
| 640.2 | ὥσθ’ ἡδὺς αἰεὶ καινὸς ἐν καινοῖσιν ἦ. |
| 640.3 | ὃ δ’ εὐκτὸν ἀνθρώποισι, κἂν ἄκουσιν ἦι, |
| 640.4 | δίκαιον εἶναί μ’ ὁ νόμος ἡ φύσις θ’ ἅμα |
| 640.5 | παρεῖχε τῶι θεῶι. ταῦτα συννοούμενος |
| 645.1 | κρείσσω νομίζω τἀνθάδ’ ἢ τἀκεῖ, πάτερ. |
| 645.2 | ἔα δέ μ’ αὐτοῦ ζῆν· ἴση γὰρ ἡ χάρις |
| 645.3 | μεγάλοισι χαίρειν σμικρά θ’ ἡδέως ἔχειν. |
| 645.4 | Χο. καλῶς ἔλεξας, εἴπερ οὓς ἐγὼ φιλῶ |
| 645.5 | ἐν τοῖσι σοῖσιν εὐτυχήσουσιν φίλοις. Ξο. παῦσαι λόγων τῶνδ’, εὐτυχεῖν δ’ ἐπίστασο· θέλω γὰρ οὗπέρ ς’ ηὗρον ἄρξασθαι, τέκνον, |
| 645.6 | κοινῆς τραπέζης, δαῖτα πρὸς κοινὴν πεσών, |
| 645.7 | θῦσαί θ’ ἅ σου πρὶν γενέθλι’ οὐκ ἐθύσαμεν. |
| 645.8 | καὶ νῦν μὲν ὡς δὴ ξένον ἄγων ς’ ἐφέστιον |
| 655.1 | δείπνοισι τέρψω, τῆς δ’ Ἀθηναίων χθονὸς |
| 655.2 | ἄξω θεατὴν δῆθεν, οὐχ ὡς ὄντ’ ἐμόν. |
| 655.3 | καὶ γὰρ γυναῖκα τὴν ἐμὴν οὐ βούλομαι |
| 655.4 | λυπεῖν ἄτεκνον οὖσαν αὐτὸς εὐτυχῶν. |
| 655.5 | χρόνωι δὲ καιρὸν λαμβάνων προσάξομαι |
| 660.1 | δάμαρτ’ ἐᾶν σε σκῆπτρα τἄμ’ ἔχειν χθονός. |
| 660.2 | Ἴωνα δ’ ὀνομάζω σε τῆι τύχηι πρέπον, |
| 660.3 | ὁθούνεκ’ ἀδύτων ἐξιόντι μοι θεοῦ |
| 660.4 | ἴχνος συνῆψας πρῶτος. ἀλλὰ τῶν φίλων |
| 660.5 | πλήρωμ’ ἀθροίσας βουθύτωι σὺν ἡδονῆι |
| 665.1 | πρόσειπε, μέλλων Δελφίδ’ ἐκλιπεῖν πόλιν. |
| 665.2 | ὑμῖν δὲ σιγᾶν, δμωίδες, λέγω τάδε, |
| 665.3 | ἢ θάνατον εἰπούσαισι πρὸς δάμαρτ’ ἐμήν. |
| 665.4 | Ιων στείχοιμ’ ἄν. ἓν δὲ τῆς τύχης ἄπεστί μοι· |
| 665.5 | εἰ μὴ γὰρ ἥτις μ’ ἔτεκεν εὑρήσω, πάτερ, |
| 670.1 | ἀβίωτον ἡμῖν. εἰ δ’ ἐπεύξασθαι χρεών, |
| 670.2 | ἐκ τῶν Ἀθηνῶν μ’ ἡ τεκοῦς’ εἴη γυνή, |
| 670.3 | ὥς μοι γένηται μητρόθεν παρρησία. |
| 670.4 | καθαρὰν γὰρ ἤν τις ἐς πόλιν πέσηι ξένος, |
| 670.5 | κἂν τοῖς λόγοισιν ἀστὸς ἦι, τό γε στόμα |
| 675.1 | δοῦλον πέπαται κοὐκ ἔχει παρρησίαν. |
| 675.2 | Χο. ὁρῶ δάκρυα καὶ πενθίμους |
| 675.3 | 〈ἀλαλαγὰσ〉 στεναγμάτων τ’ ἐσβολάς, ὅταν ἐμὰ τύραννος εὐπαιδίαν |
| 675.4 | πόσιν ἔχοντ’ εἰδῆι, |
| 680.1 | αὐτὴ δ’ ἄπαις ἦι καὶ λελειμμένη τέκνων. |
| 680.2 | τίν’, ὦ παῖ πρόμαντι Λατοῦς, ἔχρη‐ |
| 680.3 | σας ὑμνωιδίαν; |
| 680.4 | πόθεν ὁ παῖς ὅδ’ ἀμφὶ ναοὺς σέθεν |
| 680.5 | τρόφιμος ἐξέβα; γυναικῶν τίνος; |
| 685 | οὐ γάρ με σαίνει θέσφατα μή τιν’ ἔχηι δόλον. |
| 688.1 | δειμαίνω συμφοράν, |
| 688.2 | ἐφ’ ὅ〈τι〉 ποτὲ βάσεται. |
| 690.1 | ἄτοπος ἄτοπα γὰρ παραδίδωσί μοι |
| 690.2 | τάδε θεοῦ φήμα. |
| 690.3 | πλέκει δόλον τέχναν θ’ ὁ παῖς |
| 690.4 | ἄλλων τραφεὶς ἐξ αἱμάτων. |
| 690.5 | τίς οὐ τάδε ξυνοίσεται; |
| 695.1 | φίλαι, πότερ’ ἐμᾶι δεσποίναι |
| 695.2 | τάδε τορῶς ἐς οὖς γεγωνήσομεν |
| 695.3 | †πόσιν ἐν ὧι τὰ πάντ’ ἔχους’ ἐλπίδων |
| 695.4 | μέτοχος ἦν τλάμων†; |
| 695.5 | νῦν δ’ ἡ μὲν ἔρρει συμφοραῖς, ὁ δ’ εὐτυχεῖ, πόλιον ἐσπεσοῦσα γῆρας, πόσις δ’ |
| 695.6 | ἀτίετος φίλων. |
| 695.7 | μέλεος, ὃς θυραῖος ἐλθὼν δόμους |
| 704 | μέγαν ἐς ὄλβον οὐκ ἴσωσεν τύχας. |
| 705.1 | ὄλοιτ’ ὄλοιτο πότνιαν ἐξαπαφὼν ἐμάν, |
| 705.2 | καὶ θεοῖσιν μὴ τύχοι καλλίφλογα πελανὸν ἐπὶ |
| 705.3 | πυρὶ καθαγνίσας· τὸ δ’ ἐμὸν εἴσεται |
| 705.4 | 〈 |
| 710.1 | 〉 τυραννίδος φίλα. |
| 710.2 | ἤδη πέλας δεινῶν κυρεῖ |
| 710.3 | παῖς καὶ πατὴρ νέος νέου. |
| 710.4 | ἰὼ δειράδες Παρνασοῦ πέτρας |
| 715.1 | ἔχουσαι σκόπελον οὐράνιόν θ’ ἕδραν, |
| 715.2 | ἵνα Βάκχιος ἀμφιπύρους ἀνέχων πεύκας |
| 715.3 | λαιψηρὰ πηδᾶι νυκτιπόλοις ἅμα σὺν Βάκχαις. |
| 719 | μή 〈τί〉 ποτ’ εἰς ἐμὰν πόλιν ἵκοιθ’ ὁ παῖς, |
| 720.1 | νέαν δ’ ἁμέραν ἀπολιπὼν θάνοι. |
| 720.2 | στεγομένα γὰρ ἂν πόλις ἔχοι σκῆψιν |
| 720.3 | ξενικὸν ἐσβολάν 〈 |
| post 722 | 〉 |
| 723.1 | †ἁλίσας† ὁ πάρος ἀρχαγὸς ὢν |
| 723.2 | Ἐρεχθεὺς ἄναξ. |
| 725.1 | Κρ. ὦ πρέσβυ παιδαγώγ’ Ἐρεχθέως πατρὸς |
| 725.2 | τοὐμοῦ ποτ’ ὢν τόθ’ ἡνίκ’ ἦν ἔτ’ ἐν φάει, |
| 725.3 | ἔπαιρε σαυτὸν πρὸς θεοῦ χρηστήρια, |
| 725.4 | ὥς μοι συνησθῆις, εἴ τι Λοξίας ἄναξ |
| 725.5 | θέσπισμα παίδων ἐς γονὰς ἐφθέγξατο. |
| 730.1 | σὺν τοῖς φίλοις γὰρ ἡδὺ μὲν πράσσειν καλῶς· |
| 730.2 | ὃ μὴ γένοιτο δ’, εἴ τι τυγχάνοι κακόν, |
| 730.3 | ἐς ὄμματ’ εὔνου φωτὸς ἐμβλέψαι γλυκύ. |
| 730.4 | ἐγὼ δέ ς’, ὥσπερ καὶ σὺ πατέρ’ ἐμόν ποτε, |
| 730.5 | δέσποιν’ ὅμως οὖς’ ἀντικηδεύω πατρός. |
| 735 | ΠΡΕΣΒΥΤΗΣ |
| 735.1 | ὦ θύγατερ, ἄξι’ ἀξίων γεννητόρων |
| 735.2 | ἤθη φυλάσσεις κοὐ καταισχύνας’ ἔχεις |
| 735.3 | τοὺς σούς, παλαιῶν ἐκγόνους αὐτοχθόνων. |
| 735.4 | ἕλχ’ ἕλκε πρὸς μέλαθρα καὶ κόμιζέ με. |
| 735.5 | αἰπεινά μοι μαντεῖα· τοῦ γήρως δέ μοι |
| 740.1 | συνεκπονοῦσα κῶλον ἰατρὸς γενοῦ. |
| 740.2 | Κρ. ἕπου νυν· ἴχνος δ’ ἐκφύλασς’ ὅπου τίθης. |
| 740.3 | Πρ. ἰδού· |
| 742.1 | τὸ τοῦ ποδὸς μὲν βραδύ, τὸ τοῦ δὲ νοῦ ταχύ. |
| 742.2 | Κρ. βάκτρωι δ’ ἐρείδου· περιφερὴς στίβος χθονός. |
| 742.3 | Πρ. καὶ τοῦτο τυφλόν, ὅταν ἐγὼ βλέπω βραχύ. |
| 745.1 | Κρ. ὀρθῶς ἔλεξας· ἀλλὰ μὴ παρῆις κόπωι. |
| 745.2 | Πρ. οὔκουν ἑκών γε· τοῦ δ’ ἀπόντος οὐ κρατῶ. |
| 745.3 | Κρ. γυναῖκες, ἱστῶν τῶν ἐμῶν καὶ κερκίδος |
| 745.4 | δούλευμα πιστόν, τίνα τύχην λαβὼν πόσις |
| 745.5 | βέβηκε παίδων, ὧνπερ οὕνεχ’ ἥκομεν; σημήνατ’· εἰ γὰρ ἀγαθά μοι μηνύσετε, |
| 745.6 | οὐκ εἰς ἀπίστους δεσπότας βαλεῖς χάριν. |
| 745.7 | Χο. ἰὼ δαῖμον. |
| 745.8 | Κρ. τὸ φροίμιον μὲν τῶν λόγων οὐκ εὐτυχές. |
| 745.9 | Χο. ἰὼ τλᾶμον. |
| 755.1 | Κρ. ἀλλ’ ἦ τι θεσφάτοισι δεσποτῶν νοσεῖ; |
| 755.2 | Χο. αἰαῖ· τί δρῶμεν θάνατος ὧν κεῖται πέρι; |
| 755.3 | Κρ. τίς ἥδε μοῦσα χὠ φόβος τίνων πέρι; |
| 755.4 | Χο. εἴπωμεν ἢ σιγῶμεν ἢ τί δράσομεν; |
| 755.5 | Κρ. εἴφ’· ὡς ἔχεις γε συμφοράν τιν’ εἰς ἐμέ. |
| 760.1 | Χο. εἰρήσεταί τοι, κεἰ θανεῖν μέλλω διπλῆι. |
| 760.2 | οὐκ ἔστι σοι, δέσποιν’, ἐπ’ ἀγκάλαις λαβεῖν |
| 760.3 | τέκν’ οὐδὲ μαστῶι σῶι προσαρμόσαι ποτέ. |
| 760.4 | Κρ. ὤμοι θάνοιμι. |
| 763b | 〈Πρ.〉 θύγατερ. 〈Κρ.〉 ὦ τάλαιν’ |
| 764 | ἐγὼ συμφορᾶς, ἔλαβον ἔπαθον ἄχος |
| 764 | ἀβίοτον, φίλαι. |
| 765.1 | διοιχόμεσθα. Πρ. τέκνον. |
| 765.2 | Κρ. αἰαῖ αἰαῖ· |
| 765.3 | διανταῖος ἔτυπεν ὀδύνα με πλευ‐ |
| 765.4 | μόνων τῶνδ’ ἔσω. Πρ. μήπω στενάξηις Κρ. ἀλλὰ πάρεισι γόοι. |
| 770.1 | Πρ. πρὶν ἂν μάθωμεν Κρ. ἀγγελίαν τίνα μοι; |
| 770.2 | Πρ. εἰ ταὐτὰ πράσσων δεσπότης τῆς συμφορᾶς |
| 770.3 | κοινωνός ἐστιν ἢ μόνη σὺ δυστυχεῖς. |
| 770.4 | Χο. κείνωι μέν, ὦ γεραιέ, παῖδα Λοξίας |
| 775.1 | ἔδωκεν, ἰδίαι δ’ εὐτυχεῖ ταύτης δίχα. |
| 775.2 | Κρ. τόδ’ ἐπὶ τῶιδε κακὸν ἄκρον ἔλακες 〈ἔλακεσ〉 |
| 775.3 | ἄχος ἐμοὶ στένειν. |
| 775.4 | Πρ. πότερα δὲ φῦναι δεῖ γυναικὸς ἔκ τινος |
| 775.5 | τὸν παῖδ’ ὃν εἶπας ἢ γεγῶτ’ ἐθέσπισεν; |
| 780.1 | Χο. ἤδη πεφυκότ’ ἐκτελῆ νεανίαν |
| 780.2 | δίδωσιν αὐτῶι Λοξίας· παρῆ δ’ ἐγώ. |
| 783.1 | Κρ. πῶς φήις; †ἄφατον ἄφατον† ἀναύδητον |
| 783.2 | λόγον ἐμοὶ θροεῖς. |
| 785.1 | Πρ. κἄμοιγε. πῶς δ’ ὁ χρησμὸς ἐκπεραίνεται |
| 785.2 | σαφέστερόν μοι φράζε χὤστις ἔσθ’ ὁ παῖς. |
| 785.3 | Χο. ὅτωι ξυναντήσειεν ἐκ θεοῦ συθεὶς |
| 785.4 | πρώτωι πόσις σός, παῖδ’ ἔδωκ’ αὐτῶι θεός. |
| 790.1 | Κρ. ὀτοτοτοῖ· τὸν ἐμὸν ἄτεκνον ἄτεκνον ἔλακ’ |
| 790.2 | ἄρα βίοτον, ἐρημίαι δ’ ὀρφανοὺς |
| 791.1 | δόμους οἰκήσω. |
| 791.2 | Πρ. τίς οὖν ἐχρήσθη; τῶι συνῆψ’ ἴχνος ποδὸς |
| 791.3 | πόσις ταλαίνης; πῶς δὲ ποῦ νιν εἰσιδών; |
| 791.4 | Χο. οἶσθ’, ὦ φίλη δέσποινα, τὸν νεανίαν |
| 795.1 | ὃς τόνδ’ ἔσαιρε ναόν; οὗτός ἐσθ’ ὁ παῖς. |
| 795.2 | Κρ. ἀν’ ὑγρὸν ἀμπταίην αἰθέρα πόρσω γαί‐ |
| 798.1 | ας Ἑλλανίας ἀστέρας ἑσπέρους, |
| 798.2 | οἷον οἷον ἄλγος ἔπαθον, φίλαι. Πρ. ὄνομα δὲ ποῖον αὐτὸν ὀνομάζει πατήρ; |
| 798.3 | οἶσθ’, ἢ σιωπῆι τοῦτ’ ἀκύρωτον μένει; |
| 798.4 | Χο. Ἴων’, ἐπείπερ πρῶτος ἤντησεν πατρί· |
| 798.5 | μητρὸς δ’ ὁποίας ἐστὶν οὐκ ἔχω φράσαι. |
| 798.6 | φροῦδος δ’, ἵν’ εἰδῆις πάντα τἀπ’ ἐμοῦ, γέρον, |
| 805.1 | παιδὸς προθύσων ξένια καὶ γενέθλια |
| 805.2 | σκηνὰς ἐς ἱερὰς τῆσδε λαθραίως πόσις, |
| 805.3 | κοινὴν ξυνάψων δαῖτα παιδὶ τῶι νέωι. |
| 805.4 | Πρ. δέσποινα, προδεδόμεσθα (σὺν γὰρ σοὶ νοσῶ) |
| 805.5 | τοῦ σοῦ πρὸς ἀνδρὸς καὶ μεμηχανημένως |
| 810.1 | ὑβριζόμεσθα δωμάτων τ’ Ἐρεχθέως |
| 810.2 | ἐκβαλλόμεσθα. καὶ σὸν οὐ στυγῶν πόσιν |
| 810.3 | λέγω, σὲ μέντοι μᾶλλον ἢ κεῖνον φιλῶν· |
| 810.4 | ὅστις σε γήμας ξένος ἐπεισελθὼν πόλιν |
| 810.5 | καὶ δῶμα καὶ σὴν παραλαβὼν παγκληρίαν |
| 815.1 | ἄλλης γυναικὸς παῖδας ἐκκαρπούμενος |
| 815.2 | λάθραι πέφηνεν· ὡς λάθραι δ’, ἐγὼ φράσω. |
| 815.3 | ἐπεί ς’ ἄτεκνον ἤισθετ’, οὐκ ἔστεργέ σοι |
| 815.4 | ὅμοιος εἶναι τῆς τύχης τ’ ἴσον φέρειν, |
| 815.5 | λαβὼν δὲ δοῦλα λέκτρα νυμφεύσας λάθραι |
| 820.1 | τὸν παῖδ’ ἔφυσεν, ἐξενωμένον δέ τωι |
| 820.2 | Δελφῶν δίδωσιν ἐκτρέφειν. ὁ δ’ ἐν θεοῦ δόμοισιν ἄφετος, ὡς λάθοι, παιδεύεται. |
| 820.3 | νεανίαν δ’ ὡς ἤισθετ’ ἐκτεθραμμένον, |
| 820.4 | ἐλθεῖν ς’ ἔπεισε δεῦρ’ ἀπαιδίας χάριν. |
| 825.1 | κἆιθ’ ὁ θεὸς οὐκ ἐψεύσαθ’, ὅδε δ’ ἐψεύσατο |
| 825.2 | πάλαι τρέφων τὸν παῖδα, κἄπλεκεν πλοκὰς |
| 825.3 | τοιάσδ’· ἁλοὺς μὲν ἀνέφερ’ ἐς τὸν δαίμονα, |
| 825.4 | †ἐλθὼν δὲ καὶ τὸν χρόνον ἀμύνεσθαι θέλων† |
| 825.5 | τυραννίδ’ αὐτῶι περιβαλεῖν ἔμελλε γῆς. |
| 830.1 | [καινὸν δὲ τοὔνομ’ ἀνὰ χρόνον πεπλασμένον |
| 830.2 | Ἴων, ἰόντι δῆθεν ὅτι συνήντετο.] |
| 830.3 | Χο. οἴμοι, κακούργους ἄνδρας ὡς ἀεὶ στυγῶ, |
| 830.4 | οἳ συντιθέντες τἄδικ’ εἶτα μηχαναῖς |
| 830.5 | κοσμοῦσι. φαῦλον χρηστὸν ἂν λαβεῖν φίλον |
| 835.1 | θέλοιμι μᾶλλον ἢ κακὸν σοφώτερον. |
| 835.2 | Πρ. καὶ τῶνδ’ ἁπάντων ἔσχατον πείσηι κακόν· |
| 835.3 | ἀμήτορ’, ἀναρίθμητον, ἐκ δούλης τινὸς |
| 835.4 | γυναικὸς ἐς σὸν δῶμα δεσπότην ἄγει. |
| 835.5 | ἁπλοῦν ἂν ἦν γὰρ τὸ κακόν, εἰ παρ’ εὐγενοῦς |
| 840.1 | μητρός, πιθών σε, σὴν λέγων ἀπαιδίαν, |
| 840.2 | ἐσώικις’ οἴκους· εἰ δέ σοι τόδ’ ἦν πικρόν, |
| 840.3 | τῶν Αἰόλου νιν χρῆν ὀρεχθῆναι γάμων. |
| 840.4 | ἐκ τῶνδε δεῖ σε δὴ γυναικεῖόν τι δρᾶν. [ἢ γὰρ ξίφος λαβοῦσαν ἢ δόλωι τινὶ |
| 845.1 | ἢ φαρμάκοισι σὸν κατακτεῖναι πόσιν |
| 845.2 | καὶ παῖδα, πρὶν σοὶ θάνατον ἐκ κείνων μολεῖν. |
| 845.3 | εἰ γάρ γ’ ὑφήσεις τοῦδ’, ἀπαλλάξηι βίου. |
| 845.4 | δυοῖν γὰρ ἐχθροῖν εἰς ἓν ἐλθόντοιν στέγος |
| 845.5 | ἢ θάτερον δεῖ δυστυχεῖν ἢ θάτερον. ἐγὼ μὲν οὖν σοι καὶ συνεκπονεῖν θέλω |
| 845.6 | καὶ συμφονεύειν παῖδ’ ὑπεισελθὼν δόμους |
| 845.7 | οὗ δαῖθ’ ὁπλίζει καὶ τροφεῖα δεσπόταις |
| 845.8 | ἀποδοὺς θανεῖν τε ζῶν τε φέγγος εἰσορᾶν. |
| 845.9 | ἓν γάρ τι τοῖς δούλοισιν αἰσχύνην φέρει, |
| 855.1 | τοὔνομα· τὰ δ’ ἄλλα πάντα τῶν ἐλευθέρων |
| 855.2 | οὐδὲν κακίων δοῦλος, ὅστις ἐσθλὸς ἦι. |
| 855.3 | Χο. κἀγώ, φίλη δέσποινα, συμφορὰν θέλω |
| 855.4 | κοινουμένη τήνδ’ ἢ θανεῖν ἢ ζῆν καλῶς.] |
| 855.5 | Κρ. ὦ ψυχά, πῶς σιγάσω; |
| 860.1 | πῶς δὲ σκοτίας ἀναφήνω |
| 860.2 | εὐνάς, αἰδοῦς δ’ ἀπολειφθῶ; |
| 860.3 | τί γὰρ ἐμπόδιον κώλυμ’ ἔτι μοι; |
| 860.4 | πρὸς τίν’ ἀγῶνας τιθέμεσθ’ ἀρετῆς; |
| 860.5 | οὐ πόσις ἡμῶν προδότης γέγονεν; |
| 865.1 | στέρομαι δ’ οἴκων, στέρομαι παίδων, |
| 865.2 | φροῦδαι δ’ ἐλπίδες, ἃς διαθέσθαι |
| 865.3 | χρήιζουσα καλῶς οὐκ ἐδυνήθην, |
| 865.4 | σιγῶσα γάμους, |
| 865.5 | σιγῶσα τόκους πολυκλαύτους. |
| 870.1 | ἀλλ’ οὐ τὸ Διὸς πολύαστρον ἕδος |
| 870.2 | καὶ τὴν ἐπ’ ἐμοῖς σκοπέλοισι θεὰν |
| 870.3 | λίμνης τ’ ἐνύδρου Τριτωνιάδος |
| 870.4 | πότνιαν ἀκτήν, |
| 870.5 | οὐκέτι κρύψω λέχος, ὃ στέρνων |
| 875.1 | ἀπονησαμένη ῥάιων ἔσομαι. |
| 875.2 | στάζουσι κόραι δακρύοισιν ἐμαί, |
| 875.3 | ψυχὴ δ’ ἀλγεῖ κακοβουληθεῖς’ |
| 875.4 | ἔκ τ’ ἀνθρώπων ἔκ τ’ ἀθανάτων, |
| 875.5 | οὓς ἀποδείξω |
| 880.1 | λέκτρων προδότας ἀχαρίστους. |
| 880.2 | ὦ τᾶς ἑπταφθόγγου μέλπων |
| 880.3 | κιθάρας ἐνοπάν, ἅτ’ ἀγραύλοις |
| 880.4 | κεράεσσιν ἐν ἀψύχοις ἀχεῖ |
| 880.5 | μουσᾶν ὕμνους εὐαχήτους, |
| 885.1 | σοὶ μομφάν, ὦ Λατοῦς παῖ, |
| 885.2 | πρὸς τάνδ’ αὐγὰν αὐδάσω. |
| 885.3 | ἦλθές μοι χρυσῶι χαίταν |
| 885.4 | μαρμαίρων, εὖτ’ ἐς κόλπους |
| 885.5 | κρόκεα πέταλα φάρεσιν ἔδρεπον |
| 890.1 | †ἀνθίζειν† χρυσανταυγῆ· |
| 890.2 | λευκοῖς δ’ ἐμφὺς καρποῖσιν |
| 890.3 | χειρῶν εἰς ἄντρου κοίτας |
| 890.4 | κραυγὰν Ὦ μᾶτέρ μ’ αὐδῶσαν |
| 890.5 | θεὸς ὁμευνέτας |
| 895.1 | ἆγες ἀναιδείαι |
| 895.2 | Κύπριδι χάριν πράσσων. |
| 895.3 | τίκτω δ’ ἁ δύστανός σοι |
| 895.4 | κοῦρον, τὸν φρίκαι ματρὸς |
| 895.5 | βάλλω τὰν σὰν εἰς εὐνάν, ἵνα μ’ ἐν λέχεσιν μελέαν μελέοις |
| 895.6 | ἐζεύξω τὰν δύστανον. |
| 895.7 | οἴμοι μοι· καὶ νῦν ἔρρει |
| 895.8 | πτανοῖς ἁρπασθεὶς θοίνα |
| 895.9 | παῖς μοι καὶ σοί. |
| 905.1 | τλᾶμον, σὺ δὲ 〈καὶ〉 κιθάραι κλάζεις |
| 905.2 | παιᾶνας μέλπων. |
| 905.3 | ὠή, τὸν Λατοῦς αὐδῶ, |
| 905.4 | ὅστ’ ὀμφὰν κληροῖς |
| 905.5 | †πρὸς χρυσέους θάκους† |
| 910.1 | καὶ γαίας μεσσήρεις ἕδρας. |
| 910.2 | ἐς φῶς αὐδὰν καρύξω· |
| 910.3 | Ἰὼ 〈ἰὼ〉 κακὸς εὐνάτωρ, |
| 910.4 | ὃς τῶι μὲν ἐμῶι νυμφεύται χάριν οὐ προλαβὼν |
| 915.1 | παῖδ’ εἰς οἴκους οἰκίζεις· |
| 915.2 | ὁ δ’ ἐμὸς γενέτας καὶ σὸς †ἀμαθὴς† |
| 915.3 | οἰωνοῖς ἔρρει συλαθείς, |
| 915.4 | σπάργανα ματέρος ἐξαλλάξας. |
| 915.5 | μισεῖ ς’ ἁ Δᾶλος καὶ δάφνας |
| 920.1 | ἔρνεα φοίνικα παρ’ ἁβροκόμαν, |
| 920.2 | ἔνθα λοχεύματα σέμν’ ἐλοχεύσατο |
| 920.3 | Λατὼ Δίοισί σε κάποις. |
| 920.4 | Χο. οἴμοι, μέγας θησαυρὸς ὡς ἀνοίγνυται |
| 920.5 | κακῶν, ἐφ’ οἷσι πᾶς ἂν ἐκβάλοι δάκρυ. |
| 925.1 | Πρ. 〈ὦ〉 θύγατερ, οἴκτου σὸν βλέπων ἐμπίμπλαμαι |
| 925.2 | πρόσωπον, ἔξω δ’ ἐγενόμην γνώμης ἐμῆς. |
| 925.3 | κακῶν γὰρ ἄρτι κῦμ’ ὑπεξαντλῶν φρενί, |
| 925.4 | πρύμνηθεν αἴρει μ’ ἄλλο σῶν λόγων ὕπο, |
| 925.5 | οὓς ἐκβαλοῦσα τῶν παρεστώτων κακῶν |
| 930.1 | μετῆλθες ἄλλων πημάτων κακὰς ὁδούς. |
| 930.2 | τί φήις; τίνα λόγον Λοξίου κατηγορεῖς; |
| 930.3 | ποῖον τεκεῖν φὴις παῖδα; ποῦ ’κθεῖναι πόλεως |
| 930.4 | θηρσὶν φίλον τύμβευμ’; ἄνελθέ μοι πάλιν. |
| 930.5 | Κρ. αἰσχύνομαι μέν ς’, ὦ γέρον, λέξω δ’ ὅμως. |
| 935.1 | Πρ. ὡς συστενάζειν γ’ οἶδα γενναίως φίλοις. |
| 935.2 | Κρ. ἄκουε τοίνυν· οἶσθα Κεκροπίων πετρῶν πρόσβορρον ἄντρον, ἃς Μακρὰς κικλήσκομεν; |
| 935.3 | Πρ. οἶδ’, ἔνθα Πανὸς ἄδυτα καὶ βωμοὶ πέλας. |
| 935.4 | Κρ. ἐνταῦθ’ ἀγῶνα δεινὸν ἠγωνίσμεθα. |
| 940.1 | Πρ. τίν’; ὡς ἀπαντᾶι δάκρυά μοι τοῖς σοῖς λόγοις. |
| 940.2 | Κρ. Φοίβωι ξυνῆψ’ ἄκουσα δύστηνον γάμον. |
| 940.3 | Πρ. ὦ θύγατερ, ἆρ’ ἦν ταῦθ’ ἅ γ’ ἠισθόμην ἐγώ; |
| 940.4 | Κρ. οὐκ οἶδ’· ἀληθῆ δ’ εἰ λέγεις φαίημεν ἄν. |
| 940.5 | Πρ. νόσον κρυφαίαν ἡνίκ’ ἔστενες λάθραι. |
| 945.1 | Κρ. τότ’ ἦν ἃ νῦν σοι φανερὰ σημαίνω κακά. |
| 945.2 | Πρ. κἆιτ’ ἐξέκλεψας πῶς Ἀπόλλωνος γάμους; |
| 945.3 | Κρ. ἔτεκον· ἀνάσχου ταῦτ’ ἐμοῦ κλύων, γέρον. |
| 945.4 | Πρ. ποῦ; τίς λοχεύει ς’; ἢ μόνη μοχθεῖς τάδε; |
| 945.5 | Κρ. μόνη κατ’ ἄντρον οὗπερ ἐζεύχθην γάμοις. Πρ. ὁ παῖς δὲ ποῦ ’στιν, ἵνα σὺ μηκέτ’ ἦις ἄπαις; |
| 945.6 | Κρ. τέθνηκεν, ὦ γεραιέ, θηρσὶν ἐκτεθείς. |
| 945.7 | Πρ. τέθνηκ’; Ἀπόλλων δ’ ὁ κακὸς οὐδὲν ἤρκεσεν; |
| 945.8 | Κρ. οὐκ ἤρκες’· Ἅιδου δ’ ἐν δόμοις παιδεύεται. |
| 945.9 | Πρ. τίς γάρ νιν ἐξέθηκεν; οὐ γὰρ δὴ σύ γε; |
| 955.1 | Κρ. ἡμεῖς, ἐν ὄρφνηι σπαργανώσαντες πέπλοις. |
| 955.2 | Πρ. οὐδὲ ξυνήιδει σοί τις ἔκθεσιν τέκνου; |
| 955.3 | Κρ. αἱ ξυμφοραί γε καὶ τὸ λανθάνειν μόνον. |
| 955.4 | Πρ. καὶ πῶς ἐν ἄντρωι παῖδα σὸν λιπεῖν ἔτλης; |
| 955.5 | Κρ. πῶς; οἰκτρὰ πολλὰ στόματος ἐκβαλοῦς’ ἔπη. |
| 960 | Πρ. φεῦ· |
| 960.1 | τλήμων σὺ τόλμης, ὁ δὲ θεὸς μᾶλλον σέθεν. |
| 960.2 | Κρ. εἰ παῖδά γ’ εἶδες χεῖρας ἐκτείνοντά μοι. |
| 960.3 | Πρ. μαστὸν διώκοντ’ ἢ πρὸς ἀγκάλαις πεσεῖν; |
| 960.4 | Κρ. ἐνταῦθ’ ἵν’ οὐκ ὢν ἄδικ’ ἔπασχεν ἐξ ἐμοῦ. |
| 960.5 | Πρ. σοὶ δ’ ἐς τί δόξ’ ἐσῆλθεν ἐκβαλεῖν τέκνον; |
| 965.1 | Κρ. ὡς τὸν θεὸν σώσοντα τόν γ’ αὑτοῦ γόνον. |
| 965.2 | Πρ. οἴμοι, δόμων σῶν ὄλβος ὡς χειμάζεται. |
| 965.3 | Κρ. τί κρᾶτα κρύψας, ὦ γέρον, δακρυρροεῖς; |
| 965.4 | Πρ. σὲ καὶ πατέρα σὸν δυστυχοῦντας εἰσορῶν. |
| 965.5 | Κρ. τὰ θνητὰ τοιαῦτ’· οὐδὲν ἐν ταὐτῶι μένει. |
| 970.1 | Πρ. μή νυν ἔτ’ οἴκτων, θύγατερ, ἀντεχώμεθα. |
| 970.2 | Κρ. τί γάρ με χρὴ δρᾶν; ἀπορία τὸ δυστυχεῖν. |
| 970.3 | Πρ. τὸν πρῶτον ἀδικήσαντά ς’ ἀποτίνου θεόν. |
| 970.4 | Κρ. καὶ πῶς τὰ κρείσσω θνητὸς οὖς’ ὑπερδράμω; |
| 970.5 | Πρ. πίμπρη τὰ σεμνὰ Λοξίου χρηστήρια. |
| 975.1 | Κρ. δέδοικα· καὶ νῦν πημάτων ἅδην ἔχω. |
| 975.2 | Πρ. τὰ δυνατά νυν τόλμησον, ἄνδρα σὸν κτανεῖν. |
| 975.3 | Κρ. αἰδούμεθ’ εὐνὰς τὰς τόθ’ ἡνίκ’ ἐσθλὸς ἦν. |
| 975.4 | Πρ. νῦν δ’ ἀλλὰ παῖδα τὸν ἐπὶ σοὶ πεφηνότα. |
| 975.5 | Κρ. πῶς; εἰ γὰρ εἴη δυνατόν· ὡς θέλοιμί γ’ ἄν. |
| 980.1 | Πρ. ξιφηφόρους σοὺς ὁπλίσας’ ὀπάονας. |
| 980.2 | Κρ. στείχοιμ’ ἄν· ἀλλὰ ποῦ γενήσεται τόδε; |
| 980.3 | Πρ. ἱεραῖσιν ἐν σκηναῖσιν οὗ θοινᾶι φίλους. |
| 980.4 | Κρ. ἐπίσημον ὁ φόνος καὶ τὸ δοῦλον ἀσθενές. |
| 980.5 | Πρ. ὤμοι, κακίζηι· φέρε, σύ νυν βούλευέ τι. |
| 985.1 | Κρ. καὶ μὴν ἔχω γε δόλια καὶ δραστήρια. |
| 985.2 | Πρ. ἀμφοῖν ἂν εἴην τοῖνδ’ ὑπηρέτης ἐγώ. |
| 985.3 | Κρ. ἄκουε τοίνυν· οἶσθα γηγενῆ μάχην; |
| 985.4 | Πρ. οἶδ’, ἣν Φλέγραι Γίγαντες ἔστησαν θεοῖς. |
| 985.5 | Κρ. ἐνταῦθα Γοργόν’ ἔτεκε Γῆ, δεινὸν τέρας. |
| 990.1 | Πρ. ἦ παισὶν αὑτῆς σύμμαχον, θεῶν πόνον; |
| 990.2 | Κρ. ναί· καί νιν ἔκτειν’ ἡ Διὸς Παλλὰς θεά. |
| 994 | Πρ. ἆρ’ οὗτός ἐσθ’ ὁ μῦθος ὃν κλύω πάλαι; |
| 995.1 | Κρ. ταύτης Ἀθάναν δέρος ἐπὶ στέρνοις ἔχειν. |
| 995.2 | Πρ. ἣν αἰγίδ’ ὀνομάζουσι, Παλλάδος στολήν; |
| 995.3 | Κρ. τόδ’ ἔσχεν ὄνομα θεῶν ὅτ’ ἦιξεν ἐς δόρυ. |
| 992.1 | Πρ. ποῖόν τι μορφῆς σχῆμ’ ἔχουσαν ἀγρίας; |
| 992.2 | Κρ. θώρακ’ ἐχίδνης περιβόλοις ὡπλισμένον. |
| 998.1 | Πρ. τί δῆτα, θύγατερ, τοῦτο σοῖς ἐχθροῖς βλάβος; |
| 998.2 | Κρ. Ἐριχθόνιον οἶσθ’ ἢ 〈οὔ〉; τί δ’ οὐ μέλλεις, γέρον; Πρ. ὃν πρῶτον ὑμῶν πρόγονον ἐξανῆκε γῆ; |
| 998.3 | Κρ. τούτωι δίδωσι Παλλὰς ὄντι νεογόνωι |
| 998.4 | Πρ. τί χρῆμα; †μέλλον† γάρ τι προσφέρεις ἔπος. |
| 998.5 | Κρ. δισσοὺς σταλαγμοὺς αἵματος Γοργοῦς ἄπο. |
| 998.6 | Πρ. ἰσχὺν ἔχοντας τίνα πρὸς ἀνθρώπου φύσιν; |
| 1005.1 | Κρ. τὸν μὲν θανάσιμον, τὸν δ’ ἀκεσφόρον νόσων. |
| 1005.2 | Πρ. ἐν τῶι καθάψας’ ἀμφὶ παιδὶ σώματος; |
| 1005.3 | Κρ. χρυσέοισι δεσμοῖς· ὁ δὲ δίδως’ ἐμῶι πατρί. |
| 1005.4 | Πρ. κείνου δὲ κατθανόντος ἐς ς’ ἀφίκετο; |
| 1005.5 | Κρ. ναί· κἀπὶ καρπῶι γ’ αὔτ’ ἐγὼ χερὸς φέρω. |
| 1010.1 | Πρ. πῶς οὖν κέκρανται δίπτυχον δῶρον θεᾶς; |
| 1010.2 | Κρ. κοίλης μὲν ὅστις φλεβὸς ἀπέσταξεν φόνος |
| 1010.3 | Πρ. τί τῶιδε χρῆσθαι; δύναμιν ἐκφέρει τίνα; |
| 1010.4 | Κρ. νόσους ἀπείργει καὶ τροφὰς ἔχει βίου. |
| 1010.5 | Πρ. ὁ δεύτερος δ’ ἀριθμὸς ὧν λέγεις τί δρᾶι; |
| 1015.1 | Κρ. κτείνει, δρακόντων ἰὸς ὢν τῶν Γοργόνος. Πρ. ἐς ἓν δὲ κραθέντ’ αὐτὸν ἢ χωρὶς φορεῖς; |
| 1015.2 | Κρ. χωρίς· κακῶι γὰρ ἐσθλὸν οὐ συμμείγνυται. |
| 1015.3 | Πρ. ὦ φιλτάτη παῖ, πάντ’ ἔχεις ὅσων σε δεῖ. |
| 1015.4 | Κρ. τούτωι θανεῖται παῖς· σὺ δ’ ὁ κτείνων ἔσηι. |
| 1020.1 | Πρ. ποῦ καὶ τί δράσας; σὸν λέγειν, τολμᾶν δ’ ἐμόν. |
| 1020.2 | Κρ. ἐν ταῖς Ἀθήναις, δῶμ’ ὅταν τοὐμὸν μόληι. |
| 1020.3 | Πρ. οὐκ εὖ τόδ’ εἶπας· καὶ σὺ γὰρ τοὐμὸν ψέγεις. |
| 1020.4 | Κρ. πῶς; ἆρ’ ὑπείδου τοῦθ’ ὃ κἄμ’ ἐσέρχεται; |
| 1020.5 | Πρ. σὺ παῖδα δόξεις διολέσαι, κεἰ μὴ κτενεῖς. |
| 1025.1 | Κρ. ὀρθῶς· φθονεῖν γάρ φασι μητρυιὰς τέκνοις. |
| 1025.2 | Πρ. αὐτοῦ νυν αὐτὸν κτεῖν’, ἵν’ ἀρνήσηι φόνους. |
| 1025.3 | Κρ. προλάζυμαι γοῦν τῶι χρόνωι τῆς ἡδονῆς. |
| 1025.4 | Πρ. καὶ σόν γε λήσεις πόσιν ἅ σε σπεύδει λαθεῖν. |
| 1025.5 | Κρ. οἶσθ’ οὖν ὃ δρᾶσον· χειρὸς ἐξ ἐμῆς λαβὼν |
| 1030.1 | χρύσωμ’ Ἀθάνας τόδε, παλαιὸν ὄργανον, |
| 1030.2 | ἐλθὼν ἵν’ ἡμῖν βουθυτεῖ λάθραι πόσις, |
| 1030.3 | δείπνων ὅταν λήγωσι καὶ σπονδὰς θεοῖς |
| 1030.4 | μέλλωσι λείβειν, ἐν πέπλοις ἔχων τόδε |
| 1030.5 | κάθες βαλὼν ἐς πῶμα τῶι νεανίαι |
| 1035.1 | ἰδίαι γε, μή 〈τι〉 πᾶσι χωρίσας ποτόν, |
| 1035.2 | τῶι τῶν ἐμῶν μέλλοντι δεσπόζειν δόμων. |
| 1035.3 | κἄνπερ διέλθηι λαιμόν, οὔποθ’ ἵξεται |
| 1035.4 | κλεινὰς Ἀθήνας, κατθανὼν δ’ αὐτοῦ μενεῖ. |
| 1035.5 | Πρ. σὺ μέν νυν εἴσω προξένων μέθες πόδα· |
| 1040.1 | ἡμεῖς δ’ ἐφ’ ὧι τετάγμεθ’ ἐκπονήσομεν. |
| 1040.2 | ἄγ’, ὦ γεραιὲ πούς, νεανίας γενοῦ |
| 1040.3 | ἔργοισι, κεἰ μὴ τῶι χρόνωι πάρεστί σοι. |
| 1040.4 | ἐχθρὸν δ’ ἐπ’ ἄνδρα στεῖχε δεσποτῶν μέτα |
| 1040.5 | καὶ συμφόνευε καὶ συνεξαίρει δόμων. |
| 1045.1 | τὴν δ’ εὐσέβειαν εὐτυχοῦσι μὲν καλὸν |
| 1045.2 | τιμᾶν· ὅταν δὲ πολεμίους δρᾶσαι κακῶς |
| 1045.3 | θέληι τις, οὐδεὶς ἐμποδὼν κεῖται νόμος. |
| 1045.4 | Χο. Εἰνοδία θύγατερ Δάματρος, ἃ τῶν |
| 1045.5 | νυκτιπόλων ἐφόδων ἀνάσσεις, καὶ μεθαμερίων |
| 1045.6 | ὅδωσον δυσθανάτων |
| 1045.7 | κρατήρων πληρώματ’ ἐφ’ οἷσι πέμπει |
| 1045.8 | πότνια πότνι’ ἐμὰ χθονίας |
| 1055.1 | Γοργοῦς λαιμοτόμων ἀπὸ σταλαγμῶν |
| 1055.2 | τῶι τῶν Ἐρεχθεϊδᾶν |
| 1055.3 | δόμων ἐφαπτομένωι· |
| 1055.4 | μηδέ ποτ’ ἄλλος ἥ‐ |
| 1055.5 | κων πόλεως ἀνάσσοι |
| 1060.1 | πλὴν τῶν εὐγενετᾶν Ἐρεχθειδᾶν. |
| 1060.2 | εἰ δ’ ἀτελὴς θάνατος σπουδαί τε δεσποί‐ |
| 1060.3 | νας ὅ τε καιρὸς ἄπεισι τόλμας, |
| 1060.4 | ἇι νῦν ἐλπὶς ἐφαί‐ |
| 1060.5 | νετ’, ἢ θηκτὸν ξίφος ἢ |
| 1065.1 | λαιμῶν ἐξάψει βροχὸν ἀμφὶ δειράν, |
| 1065.2 | πάθεσι πάθεα δ’ ἐξανύτους’ |
| 1068.1 | εἰς ἄλλας βιότου κάτεισι μορφάς. |
| 1068.2 | οὐ γὰρ δόμων γ’ ἑτέρους |
| 1070.1 | ἄρχοντας ἀλλοδαποὺς |
| 1070.2 | ζῶσά ποτ’ 〈ἐν〉 φαεν‐ |
| 1070.3 | ναῖς ἀνέχοιτ’ ἂν αὐγαῖς |
| 1070.4 | ἁ τῶν εὐπατριδᾶν γεγῶς’ οἴκων. |
| 1070.5 | αἰσχύνομαι τὸν πολύυ‐ |
| 1075.1 | μνον θεόν, εἰ παρὰ Καλλιχόροισι παγαῖς |
| 1075.2 | λαμπάδα θεωρὸς εἰκάδων |
| 1075.3 | ἐννύχιον ἄυπνος ὄψεται, |
| 1075.4 | ὅτε καὶ Διὸς ἀστερωπὸς |
| 1075.5 | ἀνεχόρευσεν αἰθήρ, |
| 1080.1 | χορεύει δὲ σελάνα |
| 1080.2 | καὶ πεντήκοντα κόραι |
| 1080.3 | †Νηρέος αἱ κατὰ πόντον |
| 1080.4 | ἀεναῶν τε ποταμῶν† |
| 1080.5 | δίνας χορευόμεναι |
| 1085.1 | τὰν χρυσοστέφανον κόραν |
| 1085.2 | καὶ ματέρα σεμνάν· |
| 1085.3 | ἵν’ ἐλπίζει βασιλεύ‐ |
| 1085.4 | σειν ἄλλων πόνον ἐσπεσὼν |
| 1085.5 | 〈ὁ〉 Φοίβειος ἀλάτας. |
| 1090.1 | ὁρᾶθ’, ὅσοι δυσκελάδοι‐ |
| 1090.2 | σιν κατὰ μοῦσαν ἰόντες ἀείδεθ’ ὕμνοις ἁμέτερα λέχεα καὶ γάμους |
| 1090.3 | Κύπριδος ἀθέμιτος ἀνοσίους, |
| 1090.4 | ὅσον εὐσεβίαι κρατοῦμεν |
| 1095.1 | ἄδικον ἄροτον ἀνδρῶν. |
| 1095.2 | παλίμφαμος ἀοιδὰ |
| 1095.3 | καὶ μοῦς’ εἰς ἄνδρας ἴτω |
| 1095.4 | †δυσκέλαδος ἀμφὶ λέκτρων. |
| 1095.5 | δείκνυσι γὰρ ὁ Διὸς ἐκ παίδων† ἀμνημοσύναν, |
| 1095.6 | οὐ κοινὰν τεκέων τύχαν |
| 1095.7 | οἴκοισι φυτεύσας |
| 1095.8 | δεσποίναι· πρὸς δ’ Ἀφροδί‐ |
| 1095.9 | ταν ἄλλαν θέμενος χάριν |
| 1105.1 | νόθου παιδὸς ἔκυρσεν. |
| 1105.2 | ΘΕΡΑΠΩΝ |
| 1106.1 | κλεινήν, γυναῖκες, ποῦ κόρην Ἐρεχθέως |
| 1106.2 | δέσποιναν εὕρω; πανταχῆι γὰρ ἄστεως |
| post 1107 | 〈〉 |
| 1108.1 | ζητῶν νιν ἐξέπλησα κοὐκ ἔχω λαβεῖν. |
| 1108.2 | Χο. τί δ’ ἔστιν, ὦ ξύνδουλε; τίς προθυμία |
| 1110.1 | ποδῶν ἔχει σε καὶ λόγους τίνας φέρεις; Θε. θηρώμεθ’· ἀρχαὶ δ’ ἁπιχώριοι χθονὸς |
| 1110.2 | ζητοῦσιν αὐτὴν ὡς θάνηι πετρουμένη. |
| 1110.3 | Χο. οἴμοι, τί λέξεις; οὔτι που λελήμμεθα |
| 1110.4 | κρυφαῖον ἐς παῖδ’ ἐκπορίζουσαι φόνον; |
| 1115.1 | Θε. ἔγνως· μεθέξεις δ’ οὐκ ἐν ὑστάτοις κακοῦ. |
| 1115.2 | Χο. ὤφθη δὲ πῶς τὰ κρυπτὰ μηχανήματα; |
| 1115.3 | Θε. [τὸ μὴ δίκαιον τῆς δίκης ἡσσώμενον] |
| 1115.4 | ἐξηῦρεν ὁ θεός, οὐ μιανθῆναι θέλων. |
| 1115.5 | Χο. πῶς; ἀντιάζω ς’ ἱκέτις ἐξειπεῖν τάδε. |
| 1120.1 | πεπυσμέναι γάρ, εἰ θανεῖν ἡμᾶς χρεών, |
| 1120.2 | ἥδιον ἂν θάνοιμεν, εἴθ’ ὁρᾶν φάος. |
| 1120.3 | Θε. ἐπεὶ θεοῦ μαντεῖον ὤιχετ’ ἐκλιπὼν |
| 1120.4 | πόσις Κρεούσης παῖδα τὸν καινὸν λαβὼν |
| 1120.5 | πρὸς δεῖπνα θυσίας θ’ ἃς θεοῖς ὡπλίζετο, |
| 1125.1 | Ξοῦθος μὲν ὤιχετ’ ἔνθα πῦρ πηδᾶι θεοῦ |
| 1125.2 | βακχεῖον, ὡς σφαγαῖσι Διονύσου πέτρας |
| 1125.3 | δεύσειε δισσὰς παιδὸς ἀντ’ ὀπτηρίων, |
| 1125.4 | λέξας· Σὺ μέν νυν, τέκνον, ἀμφήρεις μένων |
| 1125.5 | σκηνὰς ἀνίστη τεκτόνων μοχθήμασιν. |
| 1130.1 | θύσας δὲ γενέταις θεοῖσιν ἢν μακρὸν χρόνον |
| 1130.2 | μείνω, παροῦσι δαῖτες ἔστωσαν φίλοις. |
| 1130.3 | λαβὼν δὲ μόσχους ὤιχεθ’· ὁ δὲ νεανίας |
| 1130.4 | σεμνῶς ἀτοίχους περιβολὰς σκηνωμάτων |
| 1130.5 | ὀρθοστάταις ἱδρύεθ’, ἡλίου βολὰς |
| 1135.1 | καλῶς φυλάξας, οὔτε πρὸς μέσας φλογὸς |
| 1135.2 | ἀκτῖνας οὔτ’ αὖ πρὸς τελευτώσας βίον, πλέθρου σταθμήσας μῆκος εἰς εὐγωνίαν, |
| 1135.3 | μέτρημ’ ἔχουσαν τοὐν μέσωι γε μυρίων |
| 1135.4 | ποδῶν ἀριθμόν, ὡς λέγουσιν οἱ σοφοί, |
| 1140.1 | ὡς πάντα Δελφῶν λαὸν ἐς θοίνην καλῶν. |
| 1140.2 | λαβὼν δ’ ὑφάσμαθ’ ἱερὰ θησαυρῶν πάρα |
| 1140.3 | κατεσκίαζε, θαύματ’ ἀνθρώποις ὁρᾶν. |
| 1140.4 | πρῶτον μὲν ὀρόφωι πτέρυγα περιβάλλει πέπλων, |
| 1140.5 | ἀνάθημα Δίου παιδός, οὓς Ἡρακλέης |
| 1145.1 | Ἀμαζόνων σκυλεύματ’ ἤνεγκεν θεῶι. |
| 1145.2 | ἐνῆν δ’ ὑφανταὶ γράμμασιν τοιαίδ’ ὑφαί· |
| 1145.3 | Οὐρανὸς ἀθροίζων ἄστρ’ ἐν αἰθέρος κύκλωι· |
| 1145.4 | ἵππους μὲν ἤλαυν’ ἐς τελευταίαν φλόγα |
| 1145.5 | Ἥλιος, ἐφέλκων λαμπρὸν Ἑσπέρου φάος· μελάμπεπλος δὲ Νὺξ ἀσείρωτον ζυγοῖς |
| 1145.6 | ὄχημ’ ἔπαλλεν, ἄστρα δ’ ὡμάρτει θεᾶι· |
| 1145.7 | Πλειὰς μὲν ἤιει μεσοπόρου δι’ αἰθέρος |
| 1145.8 | ὅ τε ξιφήρης Ὠρίων, ὕπερθε δὲ |
| 1145.9 | Ἄρκτος στρέφους’ οὐραῖα χρυσήρη πόλωι· |
| 1155.1 | κύκλος δὲ πανσέληνος ἠκόντιζ’ ἄνω |
| 1155.2 | μηνὸς διχήρης, Ὑάδες τε, ναυτίλοις |
| 1155.3 | σαφέστατον σημεῖον, ἥ τε φωσφόρος |
| 1155.4 | Ἕως διώκους’ ἄστρα. τοίχοισιν δ’ ἔπι |
| 1155.5 | ἤμπισχεν ἄλλα βαρβάρων ὑφάσματα· |
| 1160.1 | εὐηρέτμους ναῦς ἀντίας Ἑλληνίσιν |
| 1160.2 | καὶ μιξόθηρας φῶτας ἱππείας τ’ ἄγρας |
| 1160.3 | ἐλάφων λεόντων τ’ ἀγρίων θηράματα. |
| 1160.4 | κατ’ εἰσόδους δὲ Κέκροπα θυγατέρων πέλας |
| 1160.5 | σπείραισιν εἱλίσσοντ’, Ἀθηναίων τινὸς |
| 1165.1 | ἀνάθημα, χρυσέους τ’ ἐν μέσωι συσσιτίωι κρατῆρας ἔστης’. ἐν δ’ ἄκροισι βὰς ποσὶν |
| 1165.2 | κῆρυξ ἀνεῖπε τὸν θέλοντ’ ἐγχωρίων |
| 1165.3 | ἐς δαῖτα χωρεῖν. ὡς δ’ ἐπληρώθη στέγη, |
| 1165.4 | στεφάνοισι κοσμηθέντες εὐόχθου βορᾶς |
| 1170.1 | ψυχὴν ἐπλήρουν. ὡς δ’ ἀνεῖσαν ἡδονὴν |
| 1170.2 | 〈 〉 παρελθὼν πρέσβυς ἐς μέσον πέδον |
| 1170.3 | ἔστη, γέλων δ’ ἔθηκε συνδείπνοις πολὺν |
| 1170.4 | πρόθυμα πράσσων· ἔκ τε γὰρ κρωσσῶν ὕδωρ |
| 1170.5 | χεροῖν ἔπεμπε νίπτρα κἀξεθυμία |
| 1175.1 | σμύρνης ἱδρῶτα χρυσέων τ’ ἐκπωμάτων |
| 1175.2 | ἦρχ’, αὐτὸς αὑτῶι τόνδε προστάξας πόνον. |
| 1175.3 | ἐπεὶ δ’ ἐς αὐλοὺς ἧκον ἐς κρατῆρά τε |
| 1175.4 | κοινόν, γέρων ἔλεξ’· Ἀφαρπάζειν χρεὼν |
| 1175.5 | οἰνηρὰ τεύχη σμικρά, μεγάλα δ’ ἐσφέρειν, |
| 1180.1 | ὡς θᾶσσον ἔλθως’ οἵδ’ ἐς ἡδονὰς φρενῶν. |
| 1180.2 | ἦν δὴ φερόντων μόχθος ἀργυρηλάτους |
| 1180.3 | χρυσέας τε φιάλας· ὁ δὲ λαβὼν ἐξαίρετον, |
| 1180.4 | ὡς τῶι νέωι δὴ δεσπότηι χάριν φέρων, |
| 1180.5 | ἔδωκε πλῆρες τεῦχος, εἰς οἶνον βαλὼν |
| 1185.1 | ὅ φασι δοῦναι φάρμακον δραστήριον |
| 1185.2 | δέσποιναν, ὡς παῖς ὁ νέος ἐκλίποι φάος. |
| 1185.3 | κοὐδεὶς τάδ’ ἤιδειν. ἐν χεροῖν ἔχοντι δὲ |
| 1185.4 | σπονδὰς μετ’ ἄλλων παιδὶ τῶι πεφηνότι |
| 1185.5 | βλασφημίαν τις οἰκετῶν ἐφθέγξατο. |
| 1190.1 | ὁ δ’, ὡς ἐν ἱερῶι μάντεσίν τ’ ἐσθλοῖς τραφείς, οἰωνὸν ἔθετο κἀκέλευς’ ἄλλον νέον |
| 1190.2 | κρατῆρα πληροῦν· τὰς δὲ πρὶν σπονδὰς θεοῦ |
| 1190.3 | δίδωσι γαίαι πᾶσί τ’ ἐκσπένδειν λέγει. |
| 1190.4 | σιγὴ δ’ ὑπῆλθεν· ἐκ δ’ ἐπίμπλαμεν δρόσου |
| 1195.1 | κρατῆρας ἱεροὺς Βιβλίνου τε πώματος. |
| 1195.2 | κἀν τῶιδε μόχθωι πτηνὸς ἐσπίπτει δόμους |
| 1195.3 | κῶμος πελειῶν (Λοξίου γὰρ ἐν δόμοις |
| 1195.4 | ἄτρεστα ναίους’), ὡς δ’ ἀπέσπεισαν μέθυ |
| 1195.5 | ἐς αὐτὸ χείλη πώματος κεχρημέναι καθῆκαν, εἷλκον δ’ εὐπτέρους ἐς αὐχένας. |
| 1195.6 | καὶ ταῖς μὲν ἄλλαις ἄνοσος ἦν λοιβὴ θεοῦ· |
| 1195.7 | ἣ δ’ ἕζετ’ ἔνθ’ ὁ καινὸς ἔσπεισεν γόνος |
| 1195.8 | ποτοῦ τ’ ἐγεύσατ’ εὐθὺς εὔπτερον δέμας |
| 1195.9 | ἔσεισε κἀβάκχευσεν, ἐκ δ’ ἔκλαγξ’ ὄπα |
| 1205.1 | ἀξύνετον αἰάζους’· ἐθάμβησεν δὲ πᾶς |
| 1205.2 | θοινατόρων ὅμιλος ὄρνιθος πόνους. |
| 1205.3 | θνήισκει δ’ ἀπασπαίρουσα, φοινικοσκελεῖς |
| 1205.4 | χηλὰς παρεῖσα. γυμνὰ δ’ ἐκ πέπλων μέλη |
| 1205.5 | ὑπὲρ τραπέζης ἧχ’ ὁ μαντευτὸς γόνος, |
| 1210.1 | βοᾶι δέ· Τίς μ’ ἔμελλεν ἀνθρώπων κτανεῖν; |
| 1210.2 | σήμαινε, πρέσβυ· σὴ γὰρ ἡ προθυμία |
| 1210.3 | καὶ πῶμα χειρὸς σῆς ἐδεξάμην πάρα. |
| 1210.4 | εὐθὺς δ’ ἐρευνᾶι γραῖαν ὠλένην λαβών, |
| 1210.5 | ἐπ’ αὐτοφώρωι πρέσβυν ὡς ἔχονθ’ ἕλοι |
| post 1214 | 〈〉. |
| 1215.1 | ὤφθη δὲ καὶ κατεῖπ’ ἀναγκασθεὶς μόλις |
| 1215.2 | τόλμας Κρεούσης πώματός τε μηχανάς. θεῖ δ’ εὐθὺς ἔξω συλλαβὼν θοινάτορας |
| 1215.3 | ὁ πυθόχρηστος Λοξίου νεανίας, |
| 1215.4 | κἀν κοιράνοισι Πυθικοῖς σταθεὶς λέγει· |
| 1220.1 | Ὦ γαῖα σεμνή, τῆς Ἐρεχθέως ὕπο, |
| 1220.2 | ξένης γυναικός, φαρμάκοισι θνήισκομεν. |
| 1220.3 | Δελφῶν δ’ ἄνακτες ὥρισαν πετρορριφῆ |
| 1220.4 | θανεῖν ἐμὴν δέσποιναν οὐ ψήφωι μιᾶι, |
| 1220.5 | τὸν ἱερὸν ὡς κτείνουσαν ἔν τ’ ἀνακτόροις |
| 1225.1 | φόνον τιθεῖσαν. πᾶσα δὲ ζητεῖ πόλις |
| 1225.2 | τὴν ἀθλίως σπεύσασαν ἀθλίαν ὁδόν· |
| 1225.3 | παίδων γὰρ ἐλθοῦς’ εἰς ἔρον Φοίβου πάρα |
| 1225.4 | τὸ σῶμα κοινῆι τοῖς τέκνοις ἀπώλεσεν. |
| 1225.5 | Χο. οὐκ ἔστ’ οὐκ ἔστιν θανάτου |
| 1230.1 | παρατροπὰ μελέαι μοι· |
| 1230.2 | φανερὰ φανερὰ τάδ’ ἤδη |
| 1230.3 | †σπονδὰς ἐκ Διονύσου |
| 1230.4 | βοτρύων θοᾶς ἐχίδνας |
| 1230.5 | σταγόσι μειγνυμένας φόνωι†. |
| 1235.1 | φανερὰ θύματα νερτέρων, |
| 1235.2 | συμφοραὶ μὲν ἐμῶι βίωι, |
| 1235.3 | λεύσιμοι δὲ καταφθοραὶ δεσποίναι. |
| 1235.4 | τίνα φυγὰν πτερόεσσαν ἢ |
| 1235.5 | χθονὸς ὑπὸ σκοτίους μυχοὺς πορευθῶ, |
| 1240.1 | θανάτου λεύσιμον ἄταν |
| 1240.2 | ἀποφεύγουσα, τεθρίππων ὠκιστᾶν χαλᾶν ἐπιβᾶς’ |
| 1240.3 | ἢ πρύμνας ἔπι ναῶν; |
| 1240.4 | οὐκ ἔστι λαθεῖν ὅτε μὴ χρήιζων |
| 1245.1 | θεὸς ἐκκλέπτει. |
| 1245.2 | τί ποτ’, ὦ μελέα δέσποινα, μένει |
| 1245.3 | ψυχῆι σε παθεῖν; ἆρα θέλουσαι |
| 1245.4 | δρᾶσαί τι κακὸν τοὺς πέλας αὐταὶ |
| 1245.5 | πεισόμεθ’ ὥσπερ τὸ δίκαιον; Κρ. πρόσπολοι, διωκόμεσθα θανασίμους ἐπὶ σφαγάς, |
| 1245.6 | Πυθίαι ψήφωι κρατηθεῖς’, ἔκδοτος δὲ γίγνομαι. |
| 1245.7 | Χο. ἴσμεν, ὦ τάλαινα, τὰς σὰς συμφοράς, ἵν’ εἶ τύχης. |
| 1245.8 | Κρ. ποῖ φύγω δῆτ’; ἐκ γὰρ οἴκων προύλαβον μόλις πόδα |
| 1245.9 | μὴ θανεῖν, κλοπῆι δ’ ἀφῖγμαι διαφυγοῦσα πολεμίους. |
| 1255 | Χο. ποῖ δ’ ἂν ἄλλος’ ἢ ’πὶ βωμόν; Κρ. καὶ τί μοι πλέον |
| 1255.1 | τόδε; |
| 1255.2 | Χο. ἱκέτιν οὐ θέμις φονεύειν. Κρ. τῶι νόμωι δέ γ’ ὄλλυμαι. |
| 1255.3 | Χο. χειρία γ’ ἁλοῦσα. Κρ. καὶ μὴν οἵδ’ ἀγωνισταὶ πικροὶ |
| 1255.4 | δεῦρ’ ἐπείγονται ξιφήρεις. Χο. ἵζε νυν πυρᾶς ἔπι. |
| 1255.5 | κἂν θάνηις γὰρ ἐνθάδ’ οὖσα, τοῖς ἀποκτείνασί σε |
| 1260.1 | προστρόπαιον αἷμα θήσεις· οἰστέον δὲ τὴν τύχην. |
| 1260.2 | Ιων ὦ ταυρόμορφον ὄμμα Κηφισοῦ πατρός, |
| 1260.3 | οἵαν ἔχιδναν τήνδ’ ἔφυσας ἢ πυρὸς |
| 1260.4 | δράκοντ’ ἀναβλέποντα φοινίαν φλόγα, |
| 1260.5 | ἧι τόλμα πᾶς’ ἔνεστιν οὐδ’ ἥσσων ἔφυ |
| 1265.1 | Γοργοῦς σταλαγμῶν, οἷς ἔμελλέ με κτανεῖν. |
| 1265.2 | λάζυσθ’, ἵν’ αὐτῆς τοὺς ἀκηράτους πλόκους |
| 1265.3 | κόμης καταξήνωσι Παρνασοῦ πλάκες, ὅθεν πετραῖον ἅλμα δισκηθήσεται. |
| 1265.4 | ἐσθλοῦ δ’ ἔκυρσα δαίμονος, πρὶν ἐς πόλιν |
| 1270.1 | μολεῖν Ἀθηνῶν χὐπὸ μητρυιὰν πεσεῖν. |
| 1270.2 | ἐν συμμάχοις γὰρ ἀνεμετρησάμην φρένας |
| 1270.3 | τὰς σάς, ὅσον μοι πῆμα δυσμενής τ’ ἔφυς· |
| 1270.4 | ἔσω γὰρ ἄν με περιβαλοῦσα δωμάτων |
| 1270.5 | ἄρδην ἂν ἐξέπεμψας εἰς Ἅιδου δόμους. |
| 1275.1 | [ἀλλ’ οὔτε βωμὸς οὔτ’ Ἀπόλλωνος δόμος |
| 1275.2 | σώσει ς’· ὁ δ’ οἶκτος ὁ σὸς ἐμοὶ κρείσσων πάρα |
| 1275.3 | καὶ μητρὶ τἠμῆι· καὶ γὰρ εἰ τὸ σῶμά μοι |
| 1275.4 | ἄπεστιν αὐτῆς, τοὔνομ’ οὐκ ἄπεστί πω.] |
| 1275.5 | ἴδεσθε τὴν πανοῦργον, ἐκ τέχνης τέχνην |
| 1280.1 | οἵαν ἔπλεξε· βωμὸν ἔπτημεν θεοῦ |
| 1280.2 | ὡς οὐ δίκην δώσουσα τῶν εἰργασμένων. |
| 1280.3 | Κρ. ἀπεννέπω σε μὴ κατακτείνειν ἐμὲ |
| 1280.4 | ὑπέρ τ’ ἐμαυτῆς τοῦ θεοῦ θ’ ἵν’ ἕσταμεν. |
| 1280.5 | Ιων τί δ’ ἐστὶ Φοίβωι σοί τε κοινὸν ἐν μέσωι; |
| 1285.1 | Κρ. ἱερὸν τὸ σῶμα τῶι θεῶι δίδωμ’ ἔχειν. |
| 1285.2 | Ιων κἄπειτ’ ἔκαινες φαρμάκοις τὸν τοῦ θεοῦ; |
| 1285.3 | Κρ. ἀλλ’ οὐκέτ’ ἦσθα Λοξίου, πατρὸς δὲ σοῦ. |
| 1285.4 | Ιων †ἀλλ’ ἐγενόμεσθα, πατρὸς δ’ οὐσίαν λέγω†. |
| 1285.5 | Κρ. οὐκοῦν τότ’ ἦσθα· νῦν δ’ ἐγώ, σὺ δ’ οὐκέτι. |
| 1290.1 | Ιων οὐκ εὐσεβεῖς γε· τἀμὰ δ’ εὐσεβῆ τότ’ ἦν. |
| 1290.2 | Κρ. ἔκτεινά ς’ ὄντα πολέμιον δόμοις ἐμοῖς. |
| 1290.3 | Ιων οὔτοι σὺν ὅπλοις ἦλθον ἐς τὴν σὴν χθόνα. Κρ. μάλιστα· κἀπίμπρης γ’ Ἐρεχθέως δόμους. |
| 1290.4 | Ιων ποίοισι πανοῖς ἢ πυρὸς ποίαι φλογί; |
| 1295.1 | Κρ. ἔμελλες οἰκεῖν τἄμ’, ἐμοῦ βίαι λαβών. Ιων κἄπειτα τοῦ μέλλειν μ’ ἀπέκτεινες φόβωι; |
| 1295.2 | Κρ. ὡς μὴ θάνοιμί γ’, εἰ σὺ μὴ μέλλων τύχοις. |
| 1295.3 | Ιων φθονεῖς ἄπαις οὖς’, εἰ πατὴρ ἐξηῦρέ με; |
| 1295.4 | Κρ. σὺ τῶν ἀτέκνων δῆτ’ ἀναρπάσεις δόμους; |
| 1296.1 | Ιων πατρός γε γῆν διδόντος ἣν ἐκτήσατο. |
| 1296.2 | Κρ. τοῖς Αἰόλου δὲ πῶς μετῆν τῆς Παλλάδος; |
| 1296.3 | Ιων ὅπλοισιν αὐτὴν οὐ λόγοις ἐρρύσατο. |
| 1296.4 | Κρ. ἐπίκουρος οἰκήτωρ γ’ ἂν οὐκ εἴη χθονός. |
| 1304 | Ιων ἡμῖν †δέ γ’ ἀλλὰ πατρὶ† γῆς οὐκ ἦν μέρος; |
| 1305.1 | Κρ. ὅς’ ἀσπὶς ἔγχος θ’· ἥδε σοι παμπησία. |
| 1305.2 | Ιων ἔκλειπε βωμὸν καὶ θεηλάτους ἕδρας. |
| 1305.3 | Κρ. τὴν σὴν ὅπου σοι μητέρ’ ἐστὶ νουθέτει. |
| 1305.4 | Ιων σὺ δ’ οὐχ ὑφέξεις ζημίαν κτείνους’ ἐμέ; |
| 1305.5 | Κρ. ἤν γ’ ἐντὸς ἀδύτων τῶνδέ με σφάξαι θέληις. |
| 1310.1 | Ιων τίς ἡδονή σοι θεοῦ θανεῖν ἐν στέμμασιν; |
| 1310.2 | Κρ. λυπήσομέν τιν’ ὧν λελυπήμεσθ’ ὕπο. |
| 1310.3 | Ιων φεῦ· |
| 1312.1 | δεινόν γε θνητοῖς τοὺς νόμους ὡς οὐ καλῶς |
| 1312.2 | ἔθηκεν ὁ θεὸς οὐδ’ ἀπὸ γνώμης σοφῆς· |
| 1312.3 | τοὺς μὲν γὰρ ἀδίκους βωμὸν οὐχ ἵζειν ἐχρῆν |
| 1315.1 | ἀλλ’ ἐξελαύνειν· οὐδὲ γὰρ ψαύειν καλὸν |
| 1315.2 | θεῶν πονηρᾶι χειρί, τοῖσι δ’ ἐνδίκοις· ἱερὰ καθίζειν 〈δ’〉 ὅστις ἠδικεῖτ’ ἐχρῆν, |
| 1315.3 | καὶ μὴ ’πὶ ταὐτὸ τοῦτ’ ἰόντ’ ἔχειν ἴσον |
| 1315.4 | τόν τ’ ἐσθλὸν ὄντα τόν τε μὴ θεῶν πάρα. |
| 1320 | ΠΡΟΦΗΤΙΣ |
| 1320.1 | ἐπίσχες, ὦ παῖ· τρίποδα γὰρ χρηστήριον |
| 1320.2 | λιποῦσα θριγκοὺς τούσδ’ ὑπερβάλλω ποδὶ |
| 1320.3 | Φοίβου προφῆτις, τρίποδος ἀρχαῖον νόμον |
| 1320.4 | σώιζουσα, πασῶν Δελφίδων ἐξαίρετος. |
| 1320.5 | Ιων χαῖρ’, ὦ φίλη μοι μῆτερ, οὐ τεκοῦσά περ. |
| 1325.1 | Πρ. ἀλλ’ οὖν λεγόμεθά γ’· ἡ φάτις δ’ οὔ μοι πικρά. |
| 1325.2 | Ιων ἤκουσας ὥς μ’ ἔκτεινεν ἥδε μηχαναῖς; |
| 1325.3 | Πρ. ἤκουσα· καὶ σὺ δ’ ὠμὸς ὢν ἁμαρτάνεις. |
| 1325.4 | Ιων οὐ χρή με τοὺς κτείνοντας ἀνταπολλύναι; |
| 1325.5 | Πρ. προγόνοις δάμαρτες δυσμενεῖς ἀεί ποτε. |
| 1330.1 | Ιων ἡμεῖς δὲ μητρυιαῖς γε πάσχοντες κακῶς. |
| 1330.2 | Πρ. μὴ ταῦτα· λείπων ἱερὰ καὶ στείχων πάτραν |
| 1330.3 | Ιων τί δή με δρᾶσαι νουθετούμενον χρεών; |
| 1330.4 | Πρ. καθαρὸς Ἀθήνας ἔλθ’ ὑπ’ οἰωνῶν καλῶν. |
| 1330.5 | Ιων καθαρὸς ἅπας τοι πολεμίους ὃς ἂν κτάνηι. |
| 1335.1 | Πρ. μὴ σύ γε· παρ’ ἡμῶν δ’ ἔκλαβ’ οὓς ἔχω λόγους. |
| 1335.2 | Ιων λέγοις ἄν· εὔνους δ’ οὖς’ ἐρεῖς ὅς’ ἂν λέγηις. |
| 1335.3 | Πρ. ὁρᾶις τόδ’ ἄγγος χερὸς ὑπ’ ἀγκάλαις ἐμαῖς; |
| 1335.4 | Ιων ὁρῶ παλαιὰν ἀντίπηγ’ ἐν στέμμασιν. |
| 1335.5 | Πρ. ἐν τῆιδέ ς’ ἔλαβον νεόγονον βρέφος ποτέ. |
| 1340.1 | Ιων τί φήις; ὁ μῦθος εἰσενήνεκται νέος. |
| 1340.2 | Πρ. σιγῆι γὰρ εἶχον αὐτά· νῦν δὲ δείκνυμεν. Ιων πῶς οὖν ἔκρυπτες τότε λαβοῦς’ ἡμᾶς πάλαι; |
| 1340.3 | Πρ. ὁ θεὸς ἐβούλετ’ ἐν δόμοις 〈σ’〉 ἔχειν λάτριν. |
| 1340.4 | Ιων νῦν δ’ οὐχὶ χρήιζει; τῶι τόδε γνῶναί με χρή; |
| 1345.1 | Πρ. πατέρα κατειπὼν τῆσδέ ς’ ἐκπέμπει χθονός. |
| 1345.2 | Ιων σὺ δ’ ἐκ κελευσμῶν ἢ πόθεν σώιζεις τάδε; |
| 1345.3 | Πρ. ἐνθύμιόν μοι τότε τίθησι Λοξίας. |
| 1345.4 | Ιων τί χρῆμα δρᾶσαι; λέγε, πέραινε σοὺς λόγους. |
| 1345.5 | Πρ. σῶσαι τόδ’ εὕρημ’ ἐς τὸν ὄντα νῦν χρόνον. Ιων ἔχει δέ μοι τί κέρδος ἢ τίνα βλάβην; |
| 1345.6 | Πρ. ἐνθάδε κέκρυπται σπάργαν’ οἷς ἐνῆσθα σύ. |
| 1345.7 | Ιων μητρὸς τάδ’ ἡμῖν ἐκφέρεις ζητήματα; |
| 1345.8 | Πρ. ἐπεί γ’ ὁ δαίμων βούλεται· πάροιθε δ’ οὔ. |
| 1345.9 | Ιων ὦ μακαρία μοι φασμάτων ἥδ’ ἡμέρα. |
| 1355.1 | Πρ. λαβών νυν αὐτὰ τὴν τεκοῦσαν ἐκπόνει. |
| 1355.2 | 〈Ιων〉 πᾶσάν γ’ ἐπελθὼν Ἀσιάδ’ Εὐρώπης θ’ ὅρους. |
| 1355.3 | 〈Πρ.〉 γνώσηι τάδ’ αὐτός. τοῦ θεοῦ δ’ ἕκατί σε |
| 1355.4 | ἔθρεψά τ’, ὦ παῖ, καὶ τάδ’ ἀποδίδωμί σοι, |
| 1355.5 | ἃ κεῖνος ἀκέλευστόν μ’ ἐβουλήθη λαβεῖν |
| 1360.1 | †σῶσαί θ’· ὅτου δ’ ἐβούλεθ’ οὕνεκ’ οὐκ ἔχω λέγειν†. |
| 1360.2 | ἤιδει δὲ θνητῶν οὔτις ἀνθρώπων τάδε |
| 1360.3 | ἔχοντας ἡμᾶς οὐδ’ ἵν’ ἦν κεκρυμμένα. |
| 1360.4 | καὶ χαῖρ’· ἴσον γάρ ς’ ὡς τεκοῦς’ ἀσπάζομαι. |
| 1360.5 | [ἄρξαι δ’ ὅθεν σὴν μητέρα ζητεῖν σε χρή· |
| 1365.1 | πρῶτον μὲν εἴ τις Δελφίδων τεκοῦσά σε ἐς τούσδε ναοὺς ἐξέθηκε παρθένος, |
| 1365.2 | ἔπειτα δ’ εἴ τις Ἑλλάς. ἐξ ἡμῶν δ’ ἔχεις |
| 1365.3 | ἅπαντα Φοίβου θ’, ὃς μετέσχε τῆς τύχης.] |
| 1365.4 | Ιων φεῦ φεῦ· κατ’ ὄσσων ὡς ὑγρὸν βάλλω δάκρυ, |
| 1370.1 | ἐκεῖσε τὸν νοῦν δοὺς ὅθ’ ἡ τεκοῦσά με |
| 1370.2 | κρυφαῖα νυμφευθεῖς’ ἀπημπόλα λάθραι |
| 1370.3 | καὶ μαστὸν οὐκ ἐπέσχεν· ἀλλ’ ἀνώνυμος |
| 1370.4 | ἐν θεοῦ μελάθροις εἶχον οἰκέτην βίον. |
| 1370.5 | τὰ τοῦ θεοῦ μὲν χρηστά, τοῦ δὲ δαίμονος |
| 1375.1 | βαρέα· χρόνον γὰρ ὅν μ’ ἐχρῆν ἐν ἀγκάλαις |
| 1375.2 | μητρὸς τρυφῆσαι καί τι τερφθῆναι βίου |
| 1375.3 | ἀπεστερήθην φιλτάτης μητρὸς τροφῆς. |
| 1375.4 | τλήμων δὲ χἠ τεκοῦσά μ’· ὡς ταὐτὸν πάθος |
| 1375.5 | πέπονθε, παιδὸς ἀπολέσασα χαρμονάς. |
| 1380.1 | καὶ νῦν λαβὼν τήνδ’ ἀντίπηγ’ οἴσω θεῶι |
| 1380.2 | ἀνάθημ’, ἵν’ εὕρω μηδὲν ὧν οὐ βούλομαι. |
| 1380.3 | εἰ γάρ με δούλη τυγχάνει τεκοῦσά τις, |
| 1380.4 | εὑρεῖν κάκιον μητέρ’ ἢ σιγῶντ’ ἐᾶν. |
| 1380.5 | ὦ Φοῖβε, ναοῖς ἀνατίθημι τήνδε σοῖς· |
| 1385.1 | καίτοι τί πάσχω; τοῦ θεοῦ προθυμίαι |
| 1385.2 | πολεμῶ, τὰ μητρὸς σύμβολ’ ὃς σέσωκέ μοι; |
| 1385.3 | ἀνοικτέον τάδ’ ἐστὶ καὶ τολμητέον· |
| 1385.4 | τὰ γὰρ πεπρωμέν’ οὐχ ὑπερβαίην ποτ’ ἄν. |
| 1385.5 | ὦ στέμμαθ’ ἱερά, τί ποτέ μοι κεκεύθατε, |
| 1390.1 | καὶ σύνδεθ’ οἷσι τἄμ’ ἐφρουρήθη φίλα; |
| 1390.2 | ἰδοὺ περίπτυγμ’ ἀντίπηγος εὐκύκλου |
| 1390.3 | ὡς οὐ γεγήρακ’ ἔκ τινος θεηλάτου, εὐρώς τ’ ἄπεστι πλεγμάτων· ὁ δ’ ἐν μέσωι |
| 1390.4 | χρόνος πολὺς δὴ τοῖσδε θησαυρίσμασιν. |
| 1395.1 | Κρ. τί δῆτα φάσμα τῶν ἀνελπίστων ὁρῶ; |
| 1395.2 | Ιων σίγα σύ· πῆμα καὶ πάροιθεν ἦσθά μοι. |
| 1395.3 | Κρ. οὐκ ἐν σιωπῆι τἀμά· μή με νουθέτει. |
| 1395.4 | ὁρῶ γὰρ ἄγγος ὧι ’ξέθηκ’ ἐγώ ποτε |
| 1395.5 | σέ γ’, ὦ τέκνον μοι, βρέφος ἔτ’ ὄντα νήπιον, Κέκροπος ἐς ἄντρα καὶ Μακρὰς πετρηρεφεῖς. |
| 1395.6 | λείψω δὲ βωμὸν τόνδε, κεἰ θανεῖν με χρή. |
| 1395.7 | Ιων λάζυσθε τήνδε· θεομανὴς γὰρ ἥλατο |
| 1395.8 | βωμοῦ λιποῦσα ξόανα· δεῖτε δ’ ὠλένας. |
| 1395.9 | Κρ. σφάζοντες οὐ λήγοιτ’ ἄν· ὡς ἀνθέξομαι |
| 1405.1 | καὶ τῆσδε καὶ σοῦ τῶν τ’ ἔσω κεκρυμμένων. |
| 1405.2 | Ιων τάδ’ οὐχὶ δεινά; ῥυσιάζομαι δόλωι. |
| 1405.3 | Κρ. οὔκ, ἀλλὰ σοῖς φίλοισιν εὑρίσκηι φίλος. |
| 1405.4 | Ιων ἐγὼ φίλος σός; κἆιτά μ’ ἔκτεινες λάθραι; |
| 1405.5 | Κρ. παῖς γ’, εἰ τόδ’ ἐστὶ τοῖς τεκοῦσι φίλτατον. |
| 1410.1 | Ιων παῦσαι πλέκουσα—λήψομαί ς’ ἐγώ—πλοκάς. |
| 1410.2 | Κρ. ἐς τοῦθ’ ἱκοίμην, τοῦδε τοξεύω, τέκνον. |
| 1410.3 | Ιων κενὸν τόδ’ ἄγγος ἢ στέγει πλήρωμά τι; |
| 1410.4 | Κρ. σά γ’ ἔνδυθ’, οἷσί ς’ ἐξέθηκ’ ἐγώ ποτε. |
| 1410.5 | Ιων καὶ τοὔνομ’ αὐτῶν ἐξερεῖς πρὶν εἰσιδεῖν; |
| 1415.1 | Κρ. κἂν μὴ φράσω γε, κατθανεῖν ὑφίσταμαι. |
| 1415.2 | Ιων λέγ’· ὡς ἔχει τι δεινὸν ἥ γε τόλμα σου. |
| 1415.3 | Κρ. σκέψασθ’ ὃ παῖς ποτ’ οὖς’ ὕφασμ’ ὕφην’ ἐγώ. Ιων ποῖόν τι; πολλὰ παρθένων ὑφάσματα. |
| 1415.4 | Κρ. οὐ τέλεον, οἷον δ’ ἐκδίδαγμα κερκίδος. |
| 1420.1 | Ιων μορφὴν ἔχον τίν’; ὥς με μὴ ταύτηι λάβηις. |
| 1420.2 | Κρ. Γοργὼν μὲν ἐν μέσοισιν ἠτρίοις πέπλων. |
| 1420.3 | Ιων ὦ Ζεῦ, τίς ἡμᾶς ἐκκυνηγετεῖ πότμος; |
| 1420.4 | Κρ. κεκρασπέδωται δ’ ὄφεσιν αἰγίδος τρόπον. |
| 1420.5 | Ιων ἰδού· |
| 1424 | τόδ’ ἔσθ’ ὕφασμα †θέσφαθ’ ὡς εὑρίσκομεν†. |
| 1425.1 | Κρ. ὦ χρόνιον ἱστῶν παρθένευμα τῶν ἐμῶν. |
| 1425.2 | Ιων ἔστιν τι πρὸς τῶιδ’ ἢ μόνον τόδ’ εὐτυχεῖς; |
| 1425.3 | Κρ. δράκοντε μαρμαίροντε πάγχρυσον γένυν, |
| 1425.4 | δώρημ’ Ἀθάνας, οἷς τέκν’ ἐντρέφειν λέγει, |
| 1425.5 | Ἐριχθονίου γε τοῦ πάλαι μιμήματα. |
| 1430.1 | Ιων τί δρᾶν, τί χρῆσθαι, φράζε μοι, χρυσώματι; |
| 1430.2 | Κρ. δέραια παιδὶ νεογόνωι φέρειν, τέκνον. |
| 1430.3 | Ιων ἔνεισιν οἵδε· τὸ δὲ τρίτον ποθῶ μαθεῖν. |
| 1430.4 | Κρ. στέφανον ἐλαίας ἀμφέθηκά σοι τότε, |
| 1430.5 | ἣν πρῶτ’ Ἀθάνας σκόπελος ἐξηνέγκατο, |
| 1435.1 | ὅς, εἴπερ ἐστίν, οὔποτ’ ἐκλείπει χλόην, |
| 1435.2 | θάλλει δ’, ἐλαίας ἐξ ἀκηράτου γεγώς. |
| 1435.3 | Ιων ὦ φιλτάτη μοι μῆτερ, ἄσμενός ς’ ἰδὼν πρὸς ἀσμένας πέπτωκα σὰς παρηίδας. |
| 1435.4 | Κρ. ὦ τέκνον, ὦ φῶς μητρὶ κρεῖσσον ἡλίου |
| 1440.1 | (συγγνώσεται γὰρ ὁ θεός), ἐν χεροῖν ς’ ἔχω, |
| 1440.2 | ἄελπτον εὕρημ’, ὃν κατὰ γᾶς ἐνέρων |
| 1440.3 | χθονίων μέτα Περσεφόνας τ’ ἐδόκουν ναίειν. |
| 1440.4 | Ιων ἀλλ’, ὦ φίλη μοι μῆτερ, ἐν χεροῖν σέθεν |
| 1440.5 | ὁ κατθανών τε κοὐ θανὼν φαντάζομαι. |
| 1445.1 | Κρ. ἰὼ ἰὼ λαμπρᾶς αἰθέρος ἀμπτυχαί, |
| 1445.2 | τίν’ αὐδὰν ἀύσω βοάσω; πόθεν μοι |
| 1448.1 | συνέκυρς’ ἀδόκητος ἡδονά; |
| 1448.2 | πόθεν ἐλάβομεν χαράν; Ιων ἐμοὶ γενέσθαι πάντα μᾶλλον ἄν ποτε, |
| 1448.3 | μῆτερ, παρέστη τῶνδ’, ὅπως σός εἰμ’ ἐγώ. |
| 1448.4 | Κρ. ἔτι φόβωι τρέμω. |
| 1452.1 | Ιων μῶν οὐκ ἔχειν μ’ ἔχουσα; Κρ. τὰς γὰρ ἐλπίδας |
| 1452.2 | ἀπέβαλον πρόσω. |
| 1452.3 | ἰὼ 〈ἰὼ〉 γύναι, πόθεν ἔλαβες ἐμὸν |
| 1454 | βρέφος ἐς ἀγκάλας; |
| 1455.1 | τίν’ ἀνὰ χέρα δόμους ἔβα Λοξίου; |
| 1455.2 | Ιων θεῖον τόδ’· ἀλλὰ τἀπίλοιπα τῆς τύχης |
| 1455.3 | εὐδαιμονοῖμεν, ὡς τὰ πρόσθ’ ἐδυστύχει. |
| 1455.4 | Κρ. τέκνον, οὐκ ἀδάκρυτος ἐκλοχεύηι, |
| 1455.5 | γόοις δὲ ματρὸς ἐκ χερῶν ὁρίζηι. |
| 1460.1 | νῦν δὲ γενειάσιν πάρα σέθεν πνέω |
| 1460.2 | μακαριωτάτας τυχοῦς’ ἡδονᾶς. |
| 1460.3 | Ιων τοὐμὸν λέγουσα καὶ τὸ σὸν κοινῶς λέγεις. |
| 1460.4 | Κρ. ἄπαιδες οὐκέτ’ ἐσμὲν οὐδ’ ἄτεκνοι· δῶμ’ ἑστιοῦται, γᾶ δ’ ἔχει τυράννους, |
| 1465.1 | ἀνηβᾶι δ’ Ἐρεχθεύς· |
| 1465.2 | ὅ τε γηγενέτας δόμος οὐκέτι νύκτα δέρκεται, |
| 1465.3 | ἀελίου δ’ ἀναβλέπει λαμπάσιν. |
| 1465.4 | Ιων μῆτερ, παρών μοι καὶ πατὴρ μετασχέτω |
| 1465.5 | τῆς ἡδονῆς τῆσδ’ ἧς ἔδωχ’ ὑμῖν ἐγώ. |
| 1470.1 | Κρ. ὦ τέκνον, |
| 1470.2 | τί φήις; οἷον οἷον ἀνελέγχομαι. |
| 1470.3 | Ιων πῶς εἶπας; 〈Κρ.〉 ἄλλοθεν γέγονας, ἄλλοθεν. |
| 1470.4 | Ιων ὤμοι· νόθον με παρθένευμ’ ἔτικτε σόν; |
| 1470.5 | Κρ. οὐχ ὑπὸ λαμπάδων οὐδὲ χορευμάτων |
| 1475.1 | ὑμέναιος ἐμός, |
| 1475.2 | τέκνον, ἔτικτε σὸν κάρα. |
| 1475.3 | Ιων αἰαῖ· πέφυκα δυσγενής, μῆτερ; πόθεν; |
| 1475.4 | Κρ. ἴστω Γοργοφόνα Ιων τί τοῦτ’ ἔλεξας; |
| 1475.5 | Κρ. ἃ σκοπέλοις ἐπ’ ἐμοῖς |
| 1480.1 | τὸν ἐλαιοφυῆ πάγον |
| 1480.2 | θάσσει Ιων λέγεις μοι σκολιὰ κοὐ σαφῆ τάδε. |
| 1480.3 | Κρ. παρ’ ἀηδόνιον πέτραν |
| 1480.4 | Φοίβωι Ιων τί Φοῖβον αὐδᾶις; |
| 1480.5 | Κρ. κρυπτόμενον λέχος ηὐνάσθην |
| 1485.1 | Ιων λέγ’· ὡς ἐρεῖς τι κεδνὸν εὐτυχές τέ μοι. |
| 1485.2 | Κρ. δεκάτωι δέ σε μηνὸς ἐν |
| 1485.3 | κύκλωι κρύφιον ὠδῖν’ ἔτεκον Φοίβωι. |
| 1485.4 | Ιων ὦ φίλτατ’ εἰποῦς’, εἰ λέγεις ἐτήτυμα. Κρ. παρθένια δ’ †ἐμᾶς ματέρος† |
| 1490.1 | σπάργαν’ ἀμφίβολά σοι τάδ’ ἀνῆψα κερ‐ |
| 1490.2 | κίδος ἐμᾶς πλάνους. |
| 1490.3 | γάλακτι δ’ οὐκ ἐπέσχον οὐδὲ μαστῶι |
| 1490.4 | τροφεῖα ματρὸς οὐδὲ λουτρὰ χειροῖν, |
| 1490.5 | ἀνὰ δ’ ἄντρον ἔρημον οἰωνῶν |
| 1495.1 | γαμφηλαῖς φόνευμα θοίναμά τ’ εἰς |
| 1495.2 | Ἅιδαν ἐκβάλληι. |
| 1495.3 | Ιων ὦ δεινὰ τλᾶσα, μῆτερ. Κρ. ἐν φόβωι, τέκνον, |
| 1495.4 | καταδεθεῖσα σὰν ἀπέβαλον ψυχάν. |
| 1495.5 | ἔκτεινά ς’ ἄκους’. Ιων †ἐξ ἐμοῦ τ’ οὐχ ὅσι’ ἔθνηισκες†. |
| 1502 | Κρ. ἰὼ 〈ἰώ〉· δειναὶ μὲν 〈αἱ〉 τότε τύχαι, |
| 1504 | δεινὰ δὲ καὶ τάδ’· ἑλισσόμεσθ’ ἐκεῖθεν |
| 1505.1 | ἐνθάδε δυστυχίαισιν εὐτυχίαις τε πάλιν, |
| 1505.2 | μεθίσταται δὲ πνεύματα. |
| 1508.1 | μενέτω· τὰ πάροιθεν ἅλις κακά· νῦν |
| 1508.2 | δὲ γένοιτό τις οὖρος ἐκ κακῶν, ὦ παῖ. |
| 1510.1 | Χο. μηδεὶς δοκείτω μηδὲν ἀνθρώπων ποτὲ |
| 1510.2 | ἄελπτον εἶναι πρὸς τὰ τυγχάνοντα νῦν. |
| 1510.3 | Ιων ὦ μεταβαλοῦσα μυρίους ἤδη βροτῶν |
| 1510.4 | καὶ δυστυχῆσαι καὖθις αὖ πρᾶξαι καλῶς |
| 1510.5 | τύχη, παρ’ οἵαν ἤλθομεν στάθμην βίου |
| 1515.1 | μητέρα φονεῦσαι καὶ παθεῖν ἀνάξια. |
| 1515.2 | φεῦ· |
| 1516.1 | ἆρ’ ἐν φαενναῖς ἡλίου περιπτυχαῖς ἔνεστι πάντα τάδε καθ’ ἡμέραν μαθεῖν; |
| 1516.2 | φίλον μὲν οὖν ς’ εὕρημα, μῆτερ, ηὕρομεν, |
| 1516.3 | καὶ τὸ γένος οὐδὲν μεμπτόν, ὡς ἡμῖν, τόδε· |
| 1520.1 | τὰ δ’ ἄλλα πρὸς σὲ βούλομαι μόνην φράσαι. |
| 1520.2 | δεῦρ’ ἔλθ’· ἐς οὖς γὰρ τοὺς λόγους εἰπεῖν θέλω |
| 1520.3 | καὶ περικαλύψαι τοῖσι πράγμασι σκότον. |
| 1520.4 | ὅρα σύ, μῆτερ, μὴ σφαλεῖς’ ἃ παρθένοις |
| 1520.5 | ἐγγίγνεται νοσήματ’ ἐς κρυπτοὺς γάμους |
| 1525.1 | ἔπειτα τῶι θεῶι προστίθης τὴν αἰτίαν |
| 1525.2 | καὶ τοὐμὸν αἰσχρὸν ἀποφυγεῖν πειρωμένη |
| 1525.3 | Φοίβωι τεκεῖν με φήις, τεκοῦς’ οὐκ ἐκ θεοῦ. |
| 1525.4 | Κρ. μὰ τὴν παρασπίζουσαν ἅρμασίν ποτε |
| 1525.5 | Νίκην Ἀθάναν Ζηνὶ γηγενεῖς ἔπι, |
| 1530.1 | οὐκ ἔστιν οὐδείς σοι πατὴρ θνητῶν, τέκνον, |
| 1530.2 | ἀλλ’ ὅσπερ ἐξέθρεψε Λοξίας ἄναξ. |
| 1530.3 | Ιων πῶς οὖν τὸν αὑτοῦ παῖδ’ ἔδωκ’ ἄλλωι πατρὶ |
| 1530.4 | Ξούθου τέ φησι παῖδά μ’ ἐκπεφυκέναι; |
| 1530.5 | Κρ. πεφυκέναι μὲν οὐχί, δωρεῖται δέ σε |
| 1535.1 | αὑτοῦ γεγῶτα· καὶ γὰρ ἂν φίλος φίλωι |
| 1535.2 | δοίη τὸν αὑτοῦ παῖδα δεσπότην δόμων. |
| 1535.3 | Ιων ὁ θεὸς ἀληθὴς ἢ μάτην μαντεύεται; |
| 1535.4 | ἐμοῦ ταράσσει, μῆτερ, εἰκότως φρένα. |
| 1535.5 | Κρ. ἄκουε δή νυν ἅμ’ ἐσῆλθεν, ὦ τέκνον· |
| 1540.1 | εὐεργετῶν σε Λοξίας ἐς εὐγενῆ |
| 1540.2 | δόμον καθίζει· τοῦ θεοῦ δὲ λεγόμενος οὐκ ἔσχες ἄν ποτ’ οὔτε παγκλήρους δόμους |
| 1540.3 | οὔτ’ ὄνομα πατρός. πῶς γάρ, οὗ γ’ ἐγὼ γάμους |
| 1540.4 | ἔκρυπτον αὐτὴ καί ς’ ἀπέκτεινον λάθραι; |
| 1545.1 | ὁ δ’ ὠφελῶν σε προστίθης’ ἄλλωι πατρί. |
| 1545.2 | Ιων οὐχ ὧδε φαύλως αὔτ’ ἐγὼ μετέρχομαι, |
| 1545.3 | ἀλλ’ ἱστορήσω Φοῖβον εἰσελθὼν δόμους |
| 1545.4 | εἴτ’ εἰμὶ θνητοῦ πατρὸς εἴτε Λοξίου. |
| 1545.5 | ἔα· τίς οἴκων θυοδόκων ὑπερτελὴς ἀντήλιον πρόσωπον ἐκφαίνει θεῶν; |
| 1545.6 | φεύγωμεν, ὦ τεκοῦσα, μὴ τὰ δαιμόνων |
| 1545.7 | ὁρῶμεν, εἰ μὴ καιρός ἐσθ’ ἡμᾶς ὁρᾶν. |
| 1545.8 | ΑΘΗΝΑ |
| 1553.1 | μὴ φεύγετ’· οὐ γὰρ πολεμίαν με φεύγετε |
| 1553.2 | ἀλλ’ ἔν τ’ Ἀθήναις κἀνθάδ’ οὖσαν εὐμενῆ. |
| 1555.1 | ἐπώνυμος δὲ σῆς ἀφικόμην χθονὸς |
| 1555.2 | Παλλάς, δρόμωι σπεύσας’ Ἀπόλλωνος πάρα, |
| 1555.3 | ὃς ἐς μὲν ὄψιν σφῶιν μολεῖν οὐκ ἠξίου, |
| 1555.4 | μὴ τῶν πάροιθε μέμψις ἐς μέσον μόληι, |
| 1555.5 | ἡμᾶς δὲ πέμπει τοὺς λόγους ὑμῖν φράσαι· |
| 1560.1 | ὡς ἥδε τίκτει ς’ ἐξ Ἀπόλλωνος πατρός, |
| 1560.2 | δίδωσι δ’ οἷς ἔδωκεν, οὐ φύσασί σε, |
| 1560.3 | ἀλλ’ ὡς κομίζηι ’ς οἶκον εὐγενέστατον. |
| 1560.4 | ἐπεὶ δ’ ἀνεώιχθη πρᾶγμα μηνυθὲν τόδε, |
| 1560.5 | θανεῖν σε δείσας μητρὸς ἐκ βουλευμάτων |
| 1565.1 | καὶ τήνδε πρὸς σοῦ, μηχαναῖς ἐρρύσατο. |
| 1565.2 | ἔμελλε δ’ αὐτὰ διασιωπήσας ἄναξ |
| 1565.3 | ἐν ταῖς Ἀθήναις γνωριεῖν ταύτην τε σοὶ σέ θ’ ὡς πέφυκας τῆσδε καὶ Φοίβου πατρός. |
| 1565.4 | ἀλλ’ ὡς περαίνω πρᾶγμα καὶ χρησμοὺς θεοῦ, |
| 1570.1 | ἐφ’ οἷσιν ἔζευξ’ ἅρματ’, εἰσακούσατον. |
| 1570.2 | λαβοῦσα τόνδε παῖδα Κεκροπίαν χθόνα |
| 1570.3 | χώρει, Κρέουσα, κἀς θρόνους τυραννικοὺς |
| 1570.4 | ἵδρυσον. ἐκ γὰρ τῶν Ἐρεχθέως γεγὼς |
| 1570.5 | δίκαιος ἄρχειν τῆς ἐμῆς ὅδε χθονός, |
| 1575.1 | ἔσται δ’ ἀν’ Ἑλλάδ’ εὐκλεής. οἱ τοῦδε γὰρ |
| 1575.2 | παῖδες γενόμενοι τέσσαρες ῥίζης μιᾶς |
| 1575.3 | ἐπώνυμοι γῆς κἀπιφυλίων χθονὸς |
| 1575.4 | λαῶν ἔσονται, σκόπελον οἳ ναίους’ ἐμόν. |
| 1575.5 | Γελέων μὲν ἔσται πρῶτος· εἶτα δεύτερος |
| post 1579 | 〈〉 |
| 1580.1 | Ὅπλητες Ἀργαδῆς τ’, ἐμῆς 〈τ’〉 ἀπ’ αἰγίδος |
| 1580.2 | ἓν φῦλον ἕξους’ Αἰγικορῆς. οἱ τῶνδε δ’ αὖ |
| 1580.3 | παῖδες γενόμενοι σὺν χρόνωι πεπρωμένωι |
| 1580.4 | Κυκλάδας ἐποικήσουσι νησαίας πόλεις |
| 1580.5 | χέρσους τε παράλους, ὃ σθένος τἠμῆι χθονὶ |
| 1585.1 | δίδωσιν· ἀντίπορθμα δ’ ἠπείροιν δυοῖν |
| 1585.2 | πεδία κατοικήσουσιν, Ἀσιάδος τε γῆς |
| 1585.3 | Εὐρωπίας τε· τοῦδε δ’ ὀνόματος χάριν |
| 1585.4 | Ἴωνες ὀνομασθέντες ἕξουσιν κλέος. |
| 1585.5 | Ξούθωι δὲ καὶ σοὶ γίγνεται κοινὸν γένος, |
| 1590.1 | Δῶρος μέν, ἔνθεν Δωρὶς ὑμνηθήσεται |
| 1590.2 | πόλις κατ’ αἶαν Πελοπίαν· ὁ δεύτερος |
| 1590.3 | Ἀχαιός, ὃς γῆς παραλίας Ῥίου πέλας τύραννος ἔσται, κἀπισημανθήσεται |
| 1590.4 | κείνου κεκλῆσθαι λαὸς ὄνομ’ ἐπώνυμον. |
| 1595.1 | καλῶς δ’ Ἀπόλλων πάντ’ ἔπραξε· πρῶτα μὲν |
| 1595.2 | ἄνοσον λοχεύει ς’, ὥστε μὴ γνῶναι φίλους· |
| 1595.3 | ἐπεὶ δ’ ἔτικτες τόνδε παῖδα κἀπέθου |
| 1595.4 | ἐν σπαργάνοισιν, ἁρπάσαντ’ ἐς ἀγκάλας |
| 1595.5 | Ἑρμῆν κελεύει δεῦρο πορθμεῦσαι βρέφος, ἔθρεψέ τ’ οὐδ’ εἴασεν ἐκπνεῦσαι βίον. |
| 1595.6 | νῦν οὖν σιώπα παῖς ὅδ’ ὡς πέφυκε σός, |
| 1595.7 | ἵν’ ἡ δόκησις Ξοῦθον ἡδέως ἔχηι |
| 1595.8 | σύ τ’ αὖ τὰ σαυτῆς ἀγάθ’ ἔχους’ ἴηις, γύναι. |
| 1595.9 | καὶ χαίρετ’· ἐκ γὰρ τῆσδ’ ἀναψυχῆς πόνων |
| 1605.1 | εὐδαίμον’ ὑμῖν πότμον ἐξαγγέλλομαι. |
| 1605.2 | Ιων ὦ Διὸς Παλλὰς μεγίστου θύγατερ, οὐκ ἀπιστίαι |
| 1605.3 | σοὺς λόγους ἐδεξάμεσθα, πείθομαι δ’ εἶναι πατρὸς |
| 1605.4 | Λοξίου καὶ τῆσδε· καὶ πρὶν τοῦτο δ’ οὐκ ἄπιστον ἦν. |
| 1605.5 | Κρ. τἀμὰ νῦν ἄκουσον· αἰνῶ Φοῖβον οὐκ αἰνοῦσα πρίν, |
| 1610.1 | οὕνεχ’ οὗ ποτ’ ἠμέλησε παιδὸς ἀποδίδωσί μοι. |
| 1610.2 | αἵδε δ’ εὐωποὶ πύλαι μοι καὶ θεοῦ χρηστήρια, |
| 1610.3 | δυσμενῆ πάροιθεν ὄντα. νῦν δὲ καὶ ῥόπτρων χέρας |
| 1610.4 | ἡδέως ἐκκριμνάμεσθα καὶ προσεννέπω πύλας. |
| 1610.5 | Αθ. ἤινες’ οὕνεκ’ εὐλογεῖς θεὸν μεταβαλοῦς’ †ἀεί που† |
| 1615.1 | χρόνια μὲν τὰ τῶν θεῶν πως, ἐς τέλος δ’ οὐκ ἀσθενῆ. |
| 1615.2 | Κρ. ὦ τέκνον, στείχωμεν οἴκους. Αθ. στείχεθ’, ἕψομαι δ’ ἐγώ. |
| 1615.3 | Ιων ἀξία γ’ ἡμῶν ὁδουρός. 〈Κρ.〉 καὶ φιλοῦσά γε πτόλιν. |
| 1615.4 | Αθ. ἐς θρόνους δ’ ἵζου παλαιούς. Ιων ἄξιον τὸ κτῆμά μοι. |
| 1620 | Χο. ὦ Διὸς Λητοῦς τ’ Ἄπολλον, χαῖρ’· ὅτωι δ’ ἐλαύνεται |
| 1620.1 | συμφοραῖς οἶκος, σέβοντα δαίμονας θαρσεῖν χρεών· |
| 1620.2 | ἐς τέλος γὰρ οἱ μὲν ἐσθλοὶ τυγχάνουσιν ἀξίων, οἱ κακοὶ δ’, ὥσπερ πεφύκας’, οὔποτ’ εὖ πράξειαν ἄν. |