eul_wid: cbm-as
ἩρακλῆςHercules
Euripides Hercules PDF
| 1 | ΑΜΦΙΤΡΥΩΝ |
| 1.1 | Τίς τὸν Διὸς σύλλεκτρον οὐκ οἶδεν βροτῶν, |
| 1.2 | Ἀργεῖον Ἀμφιτρύων’, ὃν Ἀλκαῖός ποτε |
| 1.3 | ἔτιχθ’ ὁ Περσέως, πατέρα τόνδ’ Ἡρακλέους; |
| 1.4 | ὃς τάσδε Θήβας ἔσχον, ἔνθ’ ὁ γηγενὴς |
| 5.1 | σπαρτῶν στάχυς ἔβλαστεν, ὧν γένους Ἄρης |
| 5.2 | ἔσως’ ἀριθμὸν ὀλίγον, οἳ Κάδμου πόλιν |
| 5.3 | τεκνοῦσι παίδων παισίν· ἔνθεν ἐξέφυ |
| 5.4 | Κρέων Μενοικέως παῖς, ἄναξ τῆσδε χθονός. |
| 5.5 | Κρέων δὲ Μεγάρας τῆσδε γίγνεται πατήρ, |
| 10.1 | ἣν πάντες ὑμεναίοισι Καδμεῖοί ποτε |
| 10.2 | λωτῶι συνηλάλαξαν ἡνίκ’ εἰς ἐμοὺς |
| 10.3 | δόμους ὁ κλεινὸς Ἡρακλῆς νιν ἤγετο. |
| 10.4 | λιπὼν δὲ Θήβας, οὗ κατωικίσθην ἐγώ, |
| 10.5 | Μεγάραν τε τήνδε πενθερούς τε παῖς ἐμὸς |
| 15.1 | Ἀργεῖα τείχη καὶ Κυκλωπίαν πόλιν |
| 15.2 | ὠρέξατ’ οἰκεῖν, ἣν ἐγὼ φεύγω κτανὼν |
| 15.3 | Ἠλεκτρύωνα. συμφορὰς δὲ τὰς ἐμὰς |
| 15.4 | ἐξευμαρίζων καὶ πάτραν οἰκεῖν θέλων |
| 15.5 | καθόδου δίδωσι μισθὸν Εὐρυσθεῖ μέγαν, |
| 20.1 | ἐξημερῶσαι γαῖαν, εἴθ’ Ἥρας ὕπο κέντροις δαμασθεὶς εἴτε τοῦ χρεὼν μέτα. |
| 20.2 | καὶ τοὺς μὲν ἄλλους ἐξεμόχθησεν πόνους, |
| 20.3 | τὸ λοίσθιον δὲ Ταινάρου διὰ στόμα |
| 20.4 | βέβηκ’ ἐς Ἅιδου τὸν τρισώματον κύνα |
| 25.1 | ἐς φῶς ἀνάξων, ἔνθεν οὐχ ἥκει πάλιν. |
| 25.2 | γέρων δὲ δή τις ἔστι Καδμείων λόγος |
| 25.3 | ὡς ἦν πάρος Δίρκης τις εὐνήτωρ Λύκος |
| 25.4 | τὴν ἑπτάπυργον τήνδε δεσπόζων πόλιν, |
| 25.5 | τὼ λευκοπώλω πρὶν τυραννῆσαι χθονὸς |
| 30.1 | Ἀμφίον’ ἠδὲ Ζῆθον, ἐκγόνω Διός. |
| 30.2 | οὗ ταὐτὸν ὄνομα παῖς πατρὸς κεκλημένος, |
| 30.3 | Καδμεῖος οὐκ ὢν ἀλλ’ ἀπ’ Εὐβοίας μολών, |
| 30.4 | κτείνει Κρέοντα καὶ κτανὼν ἄρχει χθονός, |
| 30.5 | στάσει νοσοῦσαν τήνδ’ ἐπεσπεσὼν πόλιν. |
| 35.1 | ἡμῖν δὲ κῆδος ἐς Κρέοντ’ ἀνημμένον |
| 35.2 | κακὸν μέγιστον, ὡς ἔοικε, γίγνεται. |
| 35.3 | τοὐμοῦ γὰρ ὄντος παιδὸς ἐν μυχοῖς χθονὸς |
| 35.4 | ὁ καινὸς οὗτος τῆσδε γῆς ἄρχων Λύκος |
| 35.5 | τοὺς Ἡρακλείους παῖδας ἐξελεῖν θέλει |
| 40.1 | κτανὼν δάμαρτά 〈θ’〉, ὡς φόνωι σβέσηι φόνον, |
| 40.2 | κἄμ’ (εἴ τι δὴ χρὴ κἄμ’ ἐν ἀνδράσιν λέγειν, |
| 40.3 | γέροντ’ ἀχρεῖον), μή ποθ’ οἵδ’ ἠνδρωμένοι |
| 40.4 | μήτρωσιν ἐκπράξωσιν αἵματος δίκην. |
| 40.5 | ἐγὼ δέ (λείπει γάρ με τοῖσδ’ ἐν δώμασιν |
| 45.1 | τροφὸν τέκνων οἰκουρόν, ἡνίκα χθονὸς |
| 45.2 | μέλαιναν ὄρφνην εἰσέβαινε, παῖς ἐμός) |
| 45.3 | σὺν μητρί, τέκνα μὴ θάνως’ Ἡρακλέους, |
| 45.4 | βωμὸν καθίζω τόνδε σωτῆρος Διός, |
| 45.5 | ὃν καλλινίκου δορὸς ἄγαλμ’ ἱδρύσατο Μινύας κρατήσας οὑμὸς εὐγενὴς τόκος. πάντων δὲ χρεῖοι τάσδ’ ἕδρας φυλάσσομεν, |
| 45.6 | σίτων ποτῶν ἐσθῆτος, ἀστρώτωι πέδωι |
| 45.7 | πλευρὰς τιθέντες· ἐκ γὰρ ἐσφραγισμένοι |
| 45.8 | δόμων καθήμεθ’ ἀπορίαι σωτηρίας. |
| 55.1 | φίλων δὲ τοὺς μὲν οὐ σαφεῖς ὁρῶ φίλους, |
| 55.2 | οἱ δ’ ὄντες ὀρθῶς ἀδύνατοι προσωφελεῖν. |
| 55.3 | τοιοῦτον ἀνθρώποισιν ἡ δυσπραξία· |
| 55.4 | ἧς μήποθ’ ὅστις καὶ μέσως εὔνους ἐμοὶ |
| 55.5 | τύχοι, φίλων ἔλεγχον ἀψευδέστατον. |
| 60 | ΜΕΓΑΡΑ |
| 60.1 | ὦ πρέσβυ, Ταφίων ὅς ποτ’ ἐξεῖλες πόλιν |
| 60.2 | στρατηλατήσας κλεινὰ Καδμείων δορός, |
| 60.3 | ὡς οὐδὲν ἀνθρώποισι τῶν θείων σαφές. |
| 60.4 | ἐγὼ γὰρ οὔτ’ ἐς πατέρ’ ἀπηλάθην τύχης, |
| 60.5 | ὃς οὕνεκ’ ὄλβου μέγας ἐκομπάσθη ποτὲ |
| 65.1 | ἔχων τυραννίδ’, ἧς μακραὶ λόγχαι πέρι |
| 65.2 | πηδῶς’ ἔρωτι σώματ’ εἰς εὐδαίμονα, |
| 65.3 | ἔχων δὲ τέκνα· κἄμ’ ἔδωκε παιδὶ σῶι, |
| 65.4 | ἐπίσημον εὐνὴν Ἡρακλεῖ συνοικίσας. |
| 65.5 | καὶ νῦν ἐκεῖνα μὲν θανόντ’ ἀνέπτατο, |
| 70.1 | ἐγὼ δὲ καὶ σὺ μέλλομεν θνήισκειν, γέρον, |
| 70.2 | οἵ θ’ Ἡράκλειοι παῖδες, οὓς ὑπὸ πτεροῖς |
| 70.3 | σώιζω νεοσσοὺς ὄρνις ὣς ὑφειμένους. |
| 70.4 | οἱ δ’ εἰς ἔλεγχον ἄλλος ἄλλοθεν πίτνων |
| 70.5 | Ὦ μῆτερ, αὐδᾶι, ποῖ πατὴρ ἄπεστι γῆς; |
| 75.1 | τί δρᾶι, πόθ’ ἥξει; τῶι νέωι δ’ ἐσφαλμένοι |
| 75.2 | ζητοῦσι τὸν τεκόντ’, ἐγὼ δὲ διαφέρω λόγοισι μυθεύουσα. θαυμάζων δ’ ὅταν |
| 75.3 | πύλαι ψοφῶσι πᾶς ἀνίστησιν πόδα, |
| 75.4 | ὡς πρὸς πατρῶιον προσπεσούμενοι γόνυ. |
| 80.1 | νῦν οὖν τίν’ ἐλπίδ’ ἢ πόρον σωτηρίας |
| 80.2 | ἐξευμαρίζηι, πρέσβυ; πρὸς σὲ γὰρ βλέπω. |
| 80.3 | ὡς οὔτε γαίας ὅρι’ ἂν ἐκβαῖμεν λάθραι |
| 80.4 | (φυλακαὶ γὰρ ἡμῶν κρείσσονες κατ’ ἐξόδους) |
| 80.5 | οὔτ’ ἐν φίλοισιν ἐλπίδες σωτηρίας |
| 85.1 | ἔτ’ εἰσὶν ἡμῖν. ἥντιν’ οὖν γνώμην ἔχεις |
| 85.2 | λέγ’ ἐς τὸ κοινόν, μὴ θανεῖν ἕτοιμον ἦι. |
| 88.1 | Αμ. ὦ θύγατερ, οὔτοι ῥάιδιον τὰ τοιάδε |
| 88.2 | φαύλως παραινεῖν σπουδάσαντ’ ἄνευ πόνου· |
| 87 | χρόνον δὲ μηκύνωμεν ὄντες ἀσθενεῖς. |
| 90.1 | Με. λύπης τι προσδεῖς ἢ φιλεῖς οὕτω φάος; |
| 90.2 | Αμ. καὶ τῶιδε χαίρω καὶ φιλῶ τὰς ἐλπίδας. |
| 90.3 | Με. κἀγώ· δοκεῖν δὲ τἀδόκητ’ οὐ χρή, γέρον. |
| 90.4 | Αμ. ἐν ταῖς ἀναβολαῖς τῶν κακῶν ἔνεστ’ ἄκη. |
| 90.5 | Με. ὁ δ’ ἐν μέσωι γε λυπρὸς ὢν δάκνει χρόνος. |
| 95.1 | Αμ. γένοιτο μέντἄν, θύγατερ, οὔριος δρόμος |
| 95.2 | ἐκ τῶν παρόντων τῶνδ’ ἐμοὶ καὶ σοὶ κακῶν |
| 95.3 | ἔλθοι τ’ ἔτ’ ἂν παῖς οὑμός, εὐνήτωρ δὲ σός. |
| 95.4 | ἀλλ’ ἡσύχαζε καὶ δακρυρρόους τέκνων |
| 95.5 | πηγὰς ἀφαίρει καὶ παρευκήλει λόγοις, κλέπτουσα μύθοις ἀθλίους κλοπὰς ὅμως. |
| 95.6 | κάμνουσι γάρ τοι καὶ βροτῶν αἱ συμφοραί, |
| 95.7 | καὶ πνεύματ’ ἀνέμων οὐκ ἀεὶ ῥώμην ἔχει, οἵ τ’ εὐτυχοῦντες διὰ τέλους οὐκ εὐτυχεῖς· |
| 95.8 | ἐξίσταται γὰρ πάντ’ ἀπ’ ἀλλήλων δίχα. |
| 105.1 | οὗτος δ’ ἀνὴρ ἄριστος ὅστις ἐλπίσιν |
| 105.2 | πέποιθεν αἰεί· τὸ δ’ ἀπορεῖν ἀνδρὸς κακοῦ. |
| 105.3 | ΧΟΡΟΣ |
| 107.1 | ὑψόροφα μέλαθρα καὶ γεραι‐ |
| 107.2 | ὰ δέμνι’ ἀμφὶ βάκτροις |
| 107.3 | ἔρεισμα θέμενος ἐστάλην |
| 110.1 | ἰηλέμων γέρων ἀοι‐ |
| 110.2 | δὸς ὥστε πολιὸς ὄρνις, |
| 110.3 | ἔπεα μόνον καὶ δόκημα νυκτερω‐ |
| 110.4 | πὸν ἐννύχων ὀνείρων, |
| 110.5 | τρομερὰ μὲν ἀλλ’ ὅμως πρόθυμ’, |
| 115.1 | ὦ τέκεα τέκεα πατρὸς ἀπάτορ’, |
| 115.2 | ὦ γεραιὲ σύ τε τάλαινα μᾶ‐ |
| 115.3 | τερ, ἃ τὸν 〈ἐν〉 Ἀίδα δόμοις |
| 115.4 | πόσιν ἀναστενάζεις. |
| 115.5 | †μὴ προκάμητε πόδα† βαρύ τε κῶ‐ |
| 120.1 | λον ὥστε πρὸς πετραῖον |
| 120.2 | λέπας †ζυγηφόρον πῶλον |
| 120.3 | ἀνέντες ὡς βάρος φέρον τροχηλάτοιο πώλου†. |
| 120.4 | λαβοῦ χερῶν καὶ πέπλων, ὅτου λέλοι‐ |
| 125.1 | πε ποδὸς ἀμαυρὸν ἴχνος. |
| 125.2 | γέρων γέροντα παρακόμιζ’, |
| 128 | ὧι ξύνοπλα δόρατα νέα νέωι |
| 127 | τὸ πάρος ἐν ἡλίκων πόνοις |
| 129 | ξυνῆν ποτ’, εὐκλεεστάτας |
| 130.1 | πατρίδος οὐκ ὀνείδη. |
| 130.2 | ἴδετε πατέρος ὡς γορ‐ |
| 130.3 | γῶπες αἵδε προσφερεῖς |
| 130.4 | ὀμμάτων αὐγαί, |
| 130.5 | τὸ δὲ κακοτυχὲς οὐ λέλοιπεν ἐκ τέκνων |
| 135 | οὐδ’ ἀποίχεται χάρις. |
| 135.1 | Ἑλλὰς ὦ ξυμμάχους |
| 135.2 | οἵους οἵους ὀλέσασα |
| 135.3 | τούσδ’ ἀποστερήσηι. |
| 135.4 | ἀλλ’ εἰσορῶ γὰρ τόνδε δωμάτων πέλας |
| 135.5 | Λύκον περῶντα, τῆσδε κοίρανον χθονός. |
| 140 | ΛΥΚΟΣ |
| 140.1 | τὸν Ἡράκλειον πατέρα καὶ ξυνάορον, |
| 140.2 | εἰ χρή μ’, ἐρωτῶ· χρὴ δ’, ἐπεί γε δεσπότης |
| 140.3 | ὑμῶν καθέστηχ’, ἱστορεῖν ἃ βούλομαι. |
| 140.4 | τίν’ ἐς χρόνον ζητεῖτε μηκῦναι βίον; |
| 140.5 | τίν’ ἐλπίδ’ ἀλκήν τ’ εἰσορᾶτε μὴ θανεῖν; |
| 145.1 | ἦ τὸν παρ’ Ἅιδηι πατέρα τῶνδε κείμενον |
| 145.2 | πιστεύεθ’ ἥξειν; ὡς ὑπὲρ τὴν ἀξίαν |
| 145.3 | τὸ πένθος αἴρεσθ’, εἰ θανεῖν ὑμᾶς χρεών, |
| 145.4 | σὺ μὲν καθ’ Ἑλλάδ’ ἐκβαλὼν κόμπους κενοὺς |
| 145.5 | ὡς σύγγαμός σοι Ζεὺς τέκνου τε κοινεών, σὺ δ’ ὡς ἀρίστου φωτὸς ἐκλήθης δάμαρ. |
| 145.6 | τί δὴ τὸ σεμνὸν σῶι κατείργασται πόσει, |
| 145.7 | ὕδραν ἕλειον εἰ διώλεσε κτανὼν |
| 145.8 | ἢ τὸν Νέμειον θῆρ’, ὃν ἐν βρόχοις ἑλὼν |
| 145.9 | βραχίονός φης’ ἀγχόναισιν ἐξελεῖν; |
| 155.1 | τοῖσδ’ ἐξαγωνίζεσθε; τῶνδ’ ἄρ’ οὕνεκα |
| 155.2 | τοὺς Ἡρακλείους παῖδας οὐ θνήισκειν χρεών; |
| 155.3 | ὁ δ’ ἔσχε δόξαν οὐδὲν ὢν εὐψυχίας |
| 155.4 | θηρῶν ἐν αἰχμῆι, τἄλλα δ’ οὐδὲν ἄλκιμος, |
| 155.5 | ὃς οὔποτ’ ἀσπίδ’ ἔσχε πρὸς λαιᾶι χερὶ |
| 160.1 | οὐδ’ ἦλθε λόγχης ἐγγὺς ἀλλὰ τόξ’ ἔχων, |
| 160.2 | κάκιστον ὅπλον, τῆι φυγῆι πρόχειρος ἦν. |
| 160.3 | ἀνδρὸς δ’ ἔλεγχος οὐχὶ τόξ’ εὐψυχίας |
| 160.4 | ἀλλ’ ὃς μένων βλέπει τε κἀντιδέρκεται |
| 160.5 | δορὸς ταχεῖαν ἄλοκα τάξιν ἐμβεβώς. |
| 165.1 | ἔχει δὲ τοὐμὸν οὐκ ἀναίδειαν, γέρον, |
| 165.2 | ἀλλ’ εὐλάβειαν· οἶδα γὰρ κατακτανὼν |
| 165.3 | Κρέοντα πατέρα τῆσδε καὶ θρόνους ἔχων. |
| 165.4 | οὔκουν τραφέντων τῶνδε τιμωροὺς ἐμοὶ |
| 165.5 | χρήιζω λιπέσθαι, τῶν δεδραμένων δίκην. |
| 170.1 | Αμ. τῶι τοῦ Διὸς μὲν Ζεὺς ἀμυνέτω μέρει |
| 170.2 | παιδός· τὸ δ’ εἰς ἔμ’, Ἡράκλεις, ἐμοὶ μέλει |
| 170.3 | λόγοισι τὴν τοῦδ’ ἀμαθίαν ὑπὲρ σέθεν |
| 170.4 | δεῖξαι· κακῶς γάρ ς’ οὐκ ἐατέον κλύειν. |
| 170.5 | πρῶτον μὲν οὖν τἄρρητ’ (ἐν ἀρρήτοισι γὰρ |
| 175.1 | τὴν σὴν νομίζω δειλίαν, Ἡράκλεες) |
| 175.2 | σὺν μάρτυσιν θεοῖς δεῖ μ’ ἀπαλλάξαι σέθεν. |
| 175.3 | Διὸς κεραυνὸν ἠρόμην τέθριππά τε |
| 175.4 | ἐν οἷς βεβηκὼς τοῖσι γῆς βλαστήμασιν |
| 175.5 | Γίγασι πλευροῖς πτήν’ ἐναρμόσας βέλη |
| 180.1 | τὸν καλλίνικον μετὰ θεῶν ἐκώμασεν· |
| 180.2 | τετρασκελές θ’ ὕβρισμα, Κενταύρων γένος, |
| 180.3 | Φολόην ἐπελθών, ὦ κάκιστε βασιλέων, |
| 180.4 | ἐροῦ τίν’ ἄνδρ’ ἄριστον ἐγκρίνειαν ἄν· |
| 180.5 | ἢ οὐ παῖδα τὸν ἐμόν, ὃν σὺ φὴις εἶναι δοκεῖν; |
| 185.1 | Δίρφυν τ’ ἐρωτῶν ἥ ς’ ἔθρεψ’ Ἀβαντίδα, |
| 185.2 | οὐκ ἄν 〈σ’〉 ἐπαινέσειεν· οὐ γὰρ ἔσθ’ ὅπου |
| 185.3 | ἐσθλόν τι δράσας μάρτυρ’ ἂν λάβοις πάτραν. |
| 185.4 | τὸ πάνσοφον δ’ εὕρημα, τοξήρη σαγήν, |
| 185.5 | μέμφηι· κλύων νυν τἀπ’ ἐμοῦ σοφὸς γενοῦ. |
| 190 | ἀνὴρ ὁπλίτης δοῦλός ἐστι τῶν ὅπλων |
| 193.1 | θραύσας τε λόγχην οὐκ ἔχει τῶι σώματι |
| 193.2 | θάνατον ἀμῦναι, μίαν ἔχων ἀλκὴν μόνον· |
| 191.1 | καὶ τοῖσι συνταχθεῖσιν οὖσι μὴ ἀγαθοῖς |
| 191.2 | αὐτὸς τέθνηκε δειλίαι τῆι τῶν πέλας. |
| 195.1 | ὅσοι δὲ τόξοις χεῖρ’ ἔχουσιν εὔστοχον, ἓν μὲν τὸ λῶιστον, μυρίους οἰστοὺς ἀφεὶς |
| 195.2 | ἄλλοις τὸ σῶμα ῥύεται μὴ κατθανεῖν, |
| 195.3 | ἑκὰς δ’ ἀφεστὼς πολεμίους ἀμύνεται |
| 195.4 | τυφλοῖς ὁρῶντας οὐτάσας τοξεύμασιν τὸ σῶμά τ’ οὐ δίδωσι τοῖς ἐναντίοις, |
| 195.5 | ἐν εὐφυλάκτωι δ’ ἐστί. τοῦτο δ’ ἐν μάχηι |
| 195.6 | σοφὸν μάλιστα, δρῶντα πολεμίους κακῶς |
| 195.7 | σώιζειν τὸ σῶμα, μὴ ’κ τύχης ὡρμισμένον. |
| 195.8 | λόγοι μὲν οἵδε τοῖσι σοῖς ἐναντίαν |
| 205.1 | γνώμην ἔχουσι τῶν καθεστώτων πέρι. |
| 205.2 | παῖδας δὲ δὴ τί τούσδ’ ἀποκτεῖναι θέλεις; |
| 205.3 | τί ς’ οἵδ’ ἔδρασαν; ἕν τί ς’ ἡγοῦμαι σοφόν, |
| 205.4 | εἰ τῶν ἀρίστων τἄκγον’ αὐτὸς ὢν κακὸς |
| 205.5 | δέδοικας. ἀλλὰ τοῦθ’ ὅμως ἡμῖν βαρύ, |
| 210.1 | εἰ δειλίας σῆς κατθανούμεθ’ οὕνεκα, |
| 210.2 | ὃ χρῆν ς’ ὑφ’ ἡμῶν τῶν ἀμεινόνων παθεῖν, |
| 210.3 | εἰ Ζεὺς δικαίας εἶχεν εἰς ἡμᾶς φρένας. |
| 210.4 | εἰ δ’ οὖν ἔχειν γῆς σκῆπτρα τῆσδ’ αὐτὸς θέλεις, |
| 210.5 | ἔασον ἡμᾶς φυγάδας ἐξελθεῖν χθονός· |
| 215.1 | βίαι δὲ δράσηις μηδὲν ἢ πείσηι βίαν |
| 215.2 | ὅταν θεοῦ σοι πνεῦμα μεταβαλὸν τύχηι. |
| 215.3 | φεῦ· |
| 217.1 | ὦ γαῖα Κάδμου (καὶ γὰρ ἐς ς’ ἀφίξομαι |
| 217.2 | λόγους ὀνειδιστῆρας ἐνδατούμενος), |
| 217.3 | τοιαῦτ’ ἀμύνεθ’ Ἡρακλεῖ τέκνοισί τε; |
| 220.1 | Μινύαις ὃς εἷς ἅπασι διὰ μάχης μολὼν |
| 220.2 | Θήβας ἔθηκεν ὄμμ’ ἐλεύθερον βλέπειν. |
| 220.3 | οὐδ’ Ἑλλάδ’ ἤινες’ (οὐδ’ ἀνέξομαί ποτε |
| 220.4 | σιγῶν) κακίστην λαμβάνων ἐς παῖδ’ ἐμόν, ἣν χρῆν νεοσσοῖς τοῖσδε πῦρ λόγχας ὅπλα |
| 225.1 | φέρουσαν ἐλθεῖν, ποντίων καθαρμάτων |
| 225.2 | χέρσου τ’ ἀμοιβὰς ὧν †ἐμόχθησας χάριν†. |
| 225.3 | τὰ δ’, ὦ τέκν’, ὑμῖν οὔτε Θηβαίων πόλις |
| 225.4 | οὔθ’ Ἑλλὰς ἀρκεῖ· πρὸς δ’ ἔμ’ ἀσθενῆ φίλον |
| 225.5 | δεδόρκατ’, οὐδὲν ὄντα πλὴν γλώσσης ψόφον. |
| 230.1 | ῥώμη γὰρ ἐκλέλοιπεν ἣν πρὶν εἴχομεν, |
| 230.2 | γήραι δὲ τρομερὰ γυῖα κἀμαυρὸν σθένος. |
| 230.3 | εἰ δ’ ἦ νέος τε κἄτι σώματος κρατῶν, |
| 230.4 | λαβὼν ἂν ἔγχος τοῦδε τοὺς ξανθοὺς πλόκους |
| 230.5 | καθηιμάτως’ ἄν, ὥστ’ Ἀτλαντικῶν πέραν |
| 235.1 | φεύγειν ὅρων ἂν δειλίαι τοὐμὸν δόρυ. |
| 235.2 | Χο. ἆρ’ οὐκ ἀφορμὰς τοῖς λόγοισιν ἁγαθοὶ |
| 235.3 | θνητῶν ἔχουσι, κἂν βραδύς τις ἦι λέγειν; |
| 235.4 | Λυ. σὺ μὲν λέγ’ ἡμᾶς οἷς πεπύργωσαι λόγοις, |
| 235.5 | ἐγὼ δὲ δράσω ς’ ἀντὶ τῶν λόγων κακῶς. |
| 240.1 | ἄγ’, οἱ μὲν Ἑλικῶν’, οἱ δὲ Παρνασοῦ πτυχὰς |
| 240.2 | τέμνειν ἄνωχθ’ ἐλθόντες ὑλουργοὺς δρυὸς |
| 240.3 | κορμούς· ἐπειδὰν δ’ ἐσκομισθῶσιν πόλει |
| 240.4 | βωμὸν πέριξ νήσαντες ἀμφήρη ξύλα |
| 240.5 | ἐμπίμπρατ’ αὐτῶν κἀκπυροῦτε σώματα |
| 245.1 | πάντων, ἵν’ εἰδῶς’ οὕνεκ’ οὐχ ὁ κατθανὼν |
| 245.2 | κρατεῖ χθονὸς τῆσδ’ ἀλλ’ ἐγὼ τὰ νῦν τάδε. |
| 245.3 | ὑμεῖς δέ, πρέσβεις, ταῖς ἐμαῖς ἐναντίοι |
| 245.4 | γνώμαισιν ὄντες, οὐ μόνον στενάξετε |
| 245.5 | τοὺς Ἡρακλείους παῖδας ἀλλὰ καὶ δόμου τύχας, ὅταν πάσχηι τι, μεμνήσεσθε δὲ |
| 245.6 | δοῦλοι γεγῶτες τῆς ἐμῆς τυραννίδος. |
| 245.7 | Χο. ὦ γῆς λοχεύμαθ’, οὓς Ἄρης σπείρει ποτὲ |
| 245.8 | λάβρον δράκοντος ἐξερημώσας γένυν, |
| 245.9 | οὐ σκῆπτρα, χειρὸς δεξιᾶς ἐρείσματα, |
| 255.1 | ἀρεῖτε καὶ τοῦδ’ ἀνδρὸς ἀνόσιον κάρα |
| 255.2 | καθαιματώσεθ’, ὅστις οὐ Καδμεῖος ὢν |
| 255.3 | ἄρχει κάκιστος τῶν ἐμῶν ἔπηλυς ὤν; |
| 255.4 | ἀλλ’ οὐκ ἐμοῦ γε δεσπόσεις χαίρων ποτὲ |
| 255.5 | οὐδ’ ἁπόνησα πόλλ’ ἐγὼ καμὼν χερὶ |
| 260.1 | ἕξεις. ἀπέρρων δ’ ἔνθεν ἦλθες ἐνθάδε |
| 260.2 | ὕβριζ’. ἐμοῦ γὰρ ζῶντος οὐ κτενεῖς ποτε |
| 260.3 | τοὺς Ἡρακλείους παῖδας· οὐ τοσόνδε γῆς |
| 260.4 | ἔνερθ’ ἐκεῖνος κρύπτεται λιπὼν τέκνα. |
| 260.5 | ἐπεὶ σὺ μὲν γῆν τήνδε διολέσας ἔχεις, |
| 265.1 | ὁ δ’ ὠφελήσας ἀξίων οὐ τυγχάνει· |
| 265.2 | κἄπειτα πράσσω πόλλ’ ἐγὼ φίλους ἐμοὺς |
| 265.3 | θανόντας εὖ δρῶν, οὗ φίλων μάλιστα δεῖ; |
| 265.4 | ὦ δεξιὰ χείρ, ὡς ποθεῖς λαβεῖν δόρυ, |
| 265.5 | ἐν δ’ ἀσθενείαι τὸν πόθον διώλεσας. |
| 270.1 | ἐπεί ς’ ἔπαυς’ ἂν δοῦλον ἐννέποντά με |
| 270.2 | καὶ τάσδε Θήβας εὐκλεῶς ὠνήσαμεν, |
| 270.3 | ἐν αἷς σὺ χαίρεις. οὐ γὰρ εὖ φρονεῖ πόλις |
| 270.4 | στάσει νοσοῦσα καὶ κακοῖς βουλεύμασιν· |
| 270.5 | οὐ γάρ ποτ’ ἂν σὲ δεσπότην ἐκτήσατο. |
| 275.1 | Με. γέροντες, αἰνῶ· τῶν φίλων γὰρ οὕνεκα |
| 275.2 | ὀργὰς δικαίας τοὺς φίλους ἔχειν χρεών. ἡμῶν δ’ ἕκατι δεσπόταις θυμούμενοι |
| 275.3 | πάθητε μηδέν. τῆς δ’ ἐμῆς, Ἀμφιτρύων, |
| 275.4 | γνώμης ἄκουσον, ἤν τί σοι δοκῶ λέγειν. |
| 280.1 | ἐγὼ φιλῶ μὲν τέκνα· πῶς γὰρ οὐ φιλῶ |
| 280.2 | ἅτικτον, ἁμόχθησα; καὶ τὸ κατθανεῖν |
| 280.3 | δεινὸν νομίζω· τῶι δ’ ἀναγκαίωι τρόπωι |
| 280.4 | ὃς ἀντιτείνει σκαιὸν ἡγοῦμαι βροτῶν. |
| 280.5 | ἡμᾶς δ’, ἐπειδὴ δεῖ θανεῖν, θνήισκειν χρεὼν |
| 285.1 | μὴ πυρὶ καταξανθέντας, ἐχθροῖσιν γέλων |
| 285.2 | διδόντας, οὑμοὶ τοῦ θανεῖν μεῖζον κακόν. |
| 285.3 | ὀφείλομεν γὰρ πολλὰ δώμασιν καλά· |
| 285.4 | σὲ μὲν δόκησις ἔλαβεν εὐκλεὴς δορός, |
| 285.5 | ὥστ’ οὐκ ἀνεκτὸν δειλίας θανεῖν ς’ ὕπο, |
| 290.1 | οὑμὸς δ’ ἀμαρτύρητος εὐκλεὴς πόσις, |
| 290.2 | ὃς τούσδε παῖδας οὐκ ἂν ἐκσῶσαι θέλοι |
| 290.3 | δόξαν κακὴν λαβόντας· οἱ γὰρ εὐγενεῖς |
| 290.4 | κάμνουσι τοῖς αἰσχροῖσι τῶν τέκνων ὕπερ· |
| 290.5 | ἐμοί τε μίμημ’ ἀνδρὸς οὐκ ἀπωστέον. |
| 295.1 | σκέψαι δὲ τὴν σὴν ἐλπίδ’ ἧι λογίζομαι· |
| 295.2 | ἥξειν νομίζεις παῖδα σὸν γαίας ὕπο; |
| 295.3 | καὶ τίς θανόντων ἦλθεν ἐξ Ἅιδου πάλιν; |
| 295.4 | ἀλλ’ ὡς λόγοισι τόνδε μαλθάξαιμεν ἄν; |
| 295.5 | ἥκιστα· φεύγειν σκαιὸν ἄνδρ’ ἐχθρὸν χρεών, σοφοῖσι δ’ εἴκειν καὶ τεθραμμένοις καλῶς· |
| 295.6 | ῥᾶιον γὰρ αἰδοῖ ς’ ὑποβαλὼν φίλ’ ἂν τέμοις. |
| 295.7 | ἤδη δ’ ἐσῆλθέ μ’ εἰ παραιτησαίμεθα |
| 295.8 | φυγὰς τέκνων τῶνδ’· ἀλλὰ καὶ τόδ’ ἄθλιον |
| 295.9 | πενίαι σὺν οἰκτρᾶι περιβαλεῖν σωτηρίαν, |
| 305.1 | ὡς τὰ ξένων πρόσωπα φεύγουσιν φίλοις ἓν ἦμαρ ἡδὺ βλέμμ’ ἔχειν φασὶν μόνον. |
| 305.2 | τόλμα μεθ’ ἡμῶν θάνατον, ὃς μένει ς’ ὅμως. |
| 305.3 | προκαλούμεθ’ εὐγένειαν, ὦ γέρον, σέθεν· |
| 305.4 | τὰς τῶν θεῶν γὰρ ὅστις ἐκμοχθεῖ τύχας |
| 310.1 | πρόθυμός ἐστιν, ἡ προθυμία δ’ ἄφρων· |
| 310.2 | ὃ χρὴ γὰρ οὐδεὶς μὴ χρεὼν θήσει ποτέ. |
| 310.3 | Χο. εἰ μὲν σθενόντων τῶν ἐμῶν βραχιόνων |
| 310.4 | ἦν τίς ς’ ὑβρίζων, ῥαιδίως ἔπαυσά τἄν· |
| 310.5 | νῦν δ’ οὐδέν ἐσμεν. σὸν δὲ τοὐντεῦθεν σκοπεῖν |
| 315.1 | ὅπως διώσηι τὰς τύχας, Ἀμφιτρύων. |
| 315.2 | Αμ. οὔτοι τὸ δειλὸν οὐδὲ τοῦ βίου πόθος |
| 315.3 | θανεῖν ἐρύκει μ’, ἀλλὰ παιδὶ βούλομαι |
| 315.4 | σῶσαι τέκν’· ἄλλως δ’ ἀδυνάτων ἔοικ’ ἐρᾶν. |
| 315.5 | ἰδού, πάρεστιν ἥδε φασγάνωι δέρη |
| 320.1 | κεντεῖν φονεύειν ἱέναι πέτρας ἄπο. |
| 320.2 | μίαν δὲ νῶιν δὸς χάριν, ἄναξ, ἱκνούμεθα· |
| 320.3 | κτεῖνόν με καὶ τήνδ’ ἀθλίαν παίδων πάρος, |
| 320.4 | ὡς μὴ τέκν’ εἰσίδωμεν, ἀνόσιον θέαν, |
| 320.5 | ψυχορραγοῦντα καὶ καλοῦντα μητέρα |
| 325.1 | πατρός τε πατέρα. τἄλλα δ’, εἰ πρόθυμος εἶ, |
| 325.2 | πρᾶσς’· οὐ γὰρ ἀλκὴν ἔχομεν ὥστε μὴ θανεῖν. |
| 325.3 | Με. κἀγώ ς’ ἱκνοῦμαι χάριτι προσθεῖναι χάριν, |
| 325.4 | 〈ἡμῖν〉 ἵν’ ἀμφοῖν εἷς ὑπουργήσηις διπλᾶ· |
| 325.5 | κόσμον πάρες μοι παισὶ προσθεῖναι νεκρῶν, |
| 330.1 | δόμους ἀνοίξας (νῦν γὰρ ἐκκεκλήιμεθα), |
| 330.2 | ὡς ἀλλὰ ταῦτά γ’ ἀπολάχως’ οἴκων πατρός. |
| 330.3 | Λυ. ἔσται τάδ’· οἴγειν κλῆιθρα προσπόλοις λέγω. |
| 330.4 | κοσμεῖσθ’ ἔσω μολόντες· οὐ φθονῶ πέπλων. |
| 330.5 | ὅταν δὲ κόσμον περιβάλησθε σώμασιν |
| 335.1 | ἥξω πρὸς ὑμᾶς νερτέραι δώσων χθονί. |
| 335.2 | Με. ὦ τέκν’, ὁμαρτεῖτ’ ἀθλίωι μητρὸς ποδὶ |
| 335.3 | πατρῶιον ἐς μέλαθρον, οὗ τῆς οὐσίας |
| 335.4 | ἄλλοι κρατοῦσι, τὸ δ’ ὄνομ’ ἔσθ’ ἡμῶν ἔτι. |
| 335.5 | Αμ. ὦ Ζεῦ, μάτην ἄρ’ ὁμόγαμόν ς’ ἐκτησάμην, |
| 340.1 | μάτην δὲ παιδὸς κοινεῶν’ ἐκλήιζομεν· |
| 340.2 | σὺ δ’ ἦσθ’ ἄρ’ ἧσσον ἢ ’δόκεις εἶναι φίλος. |
| 340.3 | ἀρετῆι σε νικῶ θνητὸς ὢν θεὸν μέγαν· |
| 340.4 | παῖδας γὰρ οὐ προύδωκα τοὺς Ἡρακλέους. |
| 340.5 | σὺ δ’ ἐς μὲν εὐνὰς κρύφιος ἠπίστω μολεῖν, |
| 345.1 | τἀλλότρια λέκτρα δόντος οὐδενὸς λαβών, |
| 345.2 | σώιζειν δὲ τοὺς σοὺς οὐκ ἐπίστασαι φίλους. |
| 345.3 | ἀμαθής τις εἶ θεὸς ἢ δίκαιος οὐκ ἔφυς. |
| 345.4 | Χο. αἴλινον μὲν ἐπ’ εὐτυχεῖ |
| 345.5 | μολπᾶι Φοῖβος ἰαχεῖ τὰν καλλίφθογγον κιθάραν |
| 345.6 | ἐλαύνων πλήκτρωι χρυσέωι· |
| 345.7 | ἐγὼ δὲ τὸν γᾶς ἐνέρων τ’ |
| 345.8 | ἐς ὄρφναν μολόντα παῖδ’, |
| 345.9 | εἴτε Διός νιν εἴπω |
| 355 | εἴτ’ Ἀμφιτρύωνος ἶνιν, |
| 355.1 | ὑμνῆσαι στεφάνωμα μό‐ |
| 355.2 | χθων δι’ εὐλογίας θέλω. |
| 355.3 | γενναίων δ’ ἀρεταὶ πόνων |
| 355.4 | τοῖς θανοῦσιν ἄγαλμα. |
| 355.5 | πρῶτον μὲν Διὸς ἄλσος |
| 360.1 | ἠρήμωσε λέοντος, |
| 360.2 | πυρσῶι δ’ ἀμφεκαλύφθη ξανθὸν κρᾶτ’ ἐπινωτίσας |
| 360.3 | δεινοῦ χάσματι θηρός. |
| 360.4 | τάν τ’ ὀρεινόμον ἀγρίων |
| 365.1 | Κενταύρων ποτὲ γένναν |
| 365.2 | ἔστρωσεν τόξοις φονίοις, |
| 365.3 | ἐναίρων πτανοῖς βέλεσιν. |
| 365.4 | ξύνοιδε Πηνειὸς ὁ καλ‐ |
| 365.5 | λιδίνας μακραί τ’ ἄρου‐ |
| 370 | ραι πεδίων ἄκαρποι |
| 370.1 | καὶ Πηλιάδες θεράπναι |
| 370.2 | σύγχορτοί θ’ Ὁμόλας ἔναυ‐ |
| 370.3 | λοι, πεύκαισιν ὅθεν χέρας |
| 370.4 | πληροῦντες χθόνα Θεσσάλων |
| 370.5 | ἱππείαις ἐδάμαζον. |
| 375.1 | τάν τε χρυσοκάρανον |
| 375.2 | δόρκα ποικιλόνωτον |
| 375.3 | συλήτειραν ἀγρωστᾶν |
| 375.4 | κτείνας θηροφόνον θεὰν |
| 375.5 | Οἰνωᾶτιν ἀγάλλει. |
| 380.1 | τεθρίππων τ’ ἐπέβα |
| 380.2 | καὶ ψαλίοις ἐδάμασσε πώ‐ |
| 380.3 | λους Διομήδεος, αἳ φονίαισι φάτ‐ |
| 380.4 | ναις ἀχάλιν’ ἐθόαζον |
| 380.5 | κάθαιμα γένυσι σῖτα, |
| 385.1 | χαρμοναῖσιν ἀνδροβρῶσι |
| 385.2 | δυστράπεζοι· πέραν |
| 385.3 | δ’ ἀργυρορρύτων Ἕβρου |
| 387.1 | διεπέρασεν ὄχθων, |
| 387.2 | Μυκηναίωι πονῶν τυράννωι. |
| 387.3 | ἄν τε Μηλιάδ’ ἀκτὰν |
| 390.1 | Ἀναύρου παρὰ παγὰς |
| 390.2 | Κύκνον ξεινοδαΐκταν |
| 390.3 | τόξοις ὤλεσεν, Ἀμφαναί‐ |
| 390.4 | ας οἰκήτορ’ ἄμεικτον. |
| 390.5 | ὑμνωιδούς τε κόρας |
| 395.1 | ἤλυθεν ἑσπέριόν 〈τ’〉 ἐς αὐ‐ |
| 395.2 | λὰν χρύσεον πετάλων ἄπο μηλοφό‐ |
| 395.3 | ρων χερὶ καρπὸν ἀμέρξων, |
| 395.4 | δράκοντα πυρσόνωτον, |
| 398.1 | ὅς 〈σφ’〉 ἄπλατον ἀμφελικτὸς |
| 398.2 | ἕλικ’ ἐφρούρει, κτανών· ποντίας θ’ ἁλὸς μυχοὺς |
| 398.3 | εἰσέβαινε, θνατοῖς |
| 398.4 | γαλανείας τιθεὶς ἐρετμοῖς. |
| 398.5 | οὐρανοῦ θ’ ὑπὸ μέσσαν |
| 398.6 | ἐλαύνει χέρας ἕδραν, |
| 405.1 | Ἄτλαντος δόμον ἐλθών, |
| 405.2 | ἀστρωπούς τε κατέσχεν οἴ‐ |
| 405.3 | κους εὐανορίαι θεῶν. |
| 405.4 | τὸν ἱππευτάν τ’ Ἀμαζόνων στρατὸν |
| 405.5 | Μαιῶτιν ἀμφὶ πολυπόταμον |
| 410.1 | ἔβα δι’ ἄξεινον οἶδμα λίμνας, |
| 410.2 | τίν’ οὐκ ἀφ’ Ἑλλανίας |
| 410.3 | ἄγορον ἁλίσας φίλων, |
| 410.4 | κόρας Ἀρείας †πέπλων |
| 410.5 | χρυσεόστολον φάρος† |
| 415.1 | ζωστῆρος ὀλεθρίους ἄγρας· |
| 415.2 | τὰ κλεινὰ δ’ Ἑλλὰς ἔλαβε βαρ‐ |
| 415.3 | βάρου κόρας λάφυρα καὶ |
| 415.4 | σώιζεται Μυκήναις. |
| 415.5 | τάν τε μυριόκρανον |
| 420.1 | πολύφονον κύνα Λέρνας |
| 420.2 | ὕδραν ἐξεπύρωσεν, |
| 420.3 | βέλεσί τ’ ἀμφέβαλ’ 〈ἰόν〉, |
| 420.4 | τὸν τρισώματον οἷσιν ἔ‐ |
| 420.5 | κτα βοτῆρ’ Ἐρυθείας. |
| 425.1 | δρόμων τ’ ἄλλων ἀγάλματ’ εὐτυχῆ |
| 425.2 | διῆλθε τόν 〈τε〉 πολυδάκρυον |
| 425.3 | ἔπλευς’ ἐς Ἅιδαν, πόνων τελευτάν, ἵν’ ἐκπεραίνει τάλας |
| 425.4 | βίοτον οὐδ’ ἔβα πάλιν. |
| 430.1 | στέγαι δ’ ἔρημοι φίλων, |
| 430.2 | τὰν δ’ ἀνόστιμον τέκνων |
| 430.3 | Χάρωνος ἐπιμένει πλάτα |
| 430.4 | βίου κέλευθον ἄθεον ἄδι‐ |
| 430.5 | κον· ἐς δὲ σὰς χέρας βλέπει |
| 435.1 | δώματ’ οὐ παρόντος. |
| 435.2 | εἰ δ’ ἐγὼ σθένος ἥβων |
| 435.3 | δόρυ τ’ ἔπαλλον ἐν αἰχμᾶι |
| 435.4 | Καδμείων τε σύνηβοι, |
| 435.5 | τέκεσιν ἂν προπαρέσταν |
| 440.1 | ἀλκᾶι· νῦν δ’ ἀπολείπομαι |
| 440.2 | τᾶς εὐδαίμονος ἥβας. |
| 440.3 | ἀλλ’ ἐσορῶ γὰρ τούσδε φθιμένων |
| 440.4 | ἔνδυτ’ ἔχοντας, |
| 440.5 | τοὺς τοῦ μεγάλου δή ποτε παῖδας |
| 445.1 | τὸ πρὶν Ἡρακλέους, ἄλοχόν τε φίλην |
| 445.2 | †ὑπὸ σειραίοις ποσὶν† ἕλκουσαν |
| 445.3 | τέκνα καὶ γεραιὸν πατέρ’ Ἡρακλέους. |
| 445.4 | δύστηνος ἐγώ, |
| 445.5 | δακρύων ὡς οὐ δύναμαι κατέχειν γραίας ὄσσων ἔτι πηγάς. |
| 445.6 | Με. εἶἑν· τίς ἱερεύς, τίς σφαγεὺς τῶν δυσπότμων; |
| 445.7 | [ἢ τῆς ταλαίνης τῆς ἐμῆς ψυχῆς φονεύς;] ἕτοιμ’ ἄγειν τὰ θύματ’ εἰς Ἅιδου τάδε. |
| 445.8 | ὦ τέκν’, ἀγόμεθα ζεῦγος οὐ καλὸν νεκρῶν, |
| 455.1 | ὁμοῦ γέροντες καὶ νέοι καὶ μητέρες. |
| 455.2 | ὦ μοῖρα δυστάλαιν’ ἐμή τε καὶ τέκνων |
| 455.3 | τῶνδ’, οὓς πανύστατ’ ὄμμασιν προσδέρκομαι. |
| 455.4 | ἐτέκομεν ὑμᾶς, πολεμίοις δ’ ἐθρεψάμην |
| 455.5 | ὕβρισμα κἀπίχαρμα καὶ διαφθοράν. |
| 460 | φεῦ· |
| 460.1 | ἦ πολύ γε δόξης ἐξέπεσον εὐέλπιδος, |
| 460.2 | ἣν πατρὸς ὑμῶν ἐκ λόγων ποτ’ ἤλπισα. |
| 460.3 | σοὶ μὲν γὰρ Ἄργος ἔνεμ’ ὁ κατθανὼν πατήρ, |
| 460.4 | Εὐρυσθέως δ’ ἔμελλες οἰκήσειν δόμους |
| 460.5 | τῆς καλλικάρπου κράτος ἔχων Πελασγίας, |
| 465.1 | στολήν τε θηρὸς ἀμφέβαλλε σῶι κάραι |
| 465.2 | λέοντος, ἧιπερ αὐτὸς ἐξωπλίζετο. |
| 465.3 | σὺ δ’ ἦσθα Θηβῶν τῶν φιλαρμάτων ἄναξ |
| 465.4 | ἔγκληρα πεδία τἀμὰ γῆς κεκτημένος, |
| 465.5 | ὡς ἐξέπειθες τὸν κατασπείραντά σε, |
| 470.1 | ἐς δεξιάν τε σὴν ἀλεξητήριον |
| 470.2 | ξύλον καθίει δαίδαλον, ψευδῆ δόσιν. |
| 470.3 | σοὶ δ’ ἣν ἔπερσε τοῖς ἑκηβόλοις ποτὲ |
| 470.4 | τόξοισι δώσειν Οἰχαλίαν ὑπέσχετο. |
| 470.5 | τρεῖς δ’ ὄντας 〈ὑμᾶσ〉 τριπτύχοις τυραννίσιν |
| 475.1 | πατὴρ ἐπύργου, μέγα φρονῶν εὐανδρίαι. ἐγὼ δὲ νύμφας ἠκροθινιαζόμην |
| 475.2 | κήδη συνάψους’ ἔκ τ’ Ἀθηναίων χθονὸς |
| 475.3 | Σπάρτης τε Θηβῶν θ’, ὡς ἀνημμένοι κάλωις |
| 475.4 | πρυμνησίοισι βίον ἔχοιτ’ εὐδαίμονα. |
| 480.1 | καὶ ταῦτα φροῦδα· μεταβαλοῦσα δ’ ἡ τύχη |
| 480.2 | νύμφας μὲν ὑμῖν Κῆρας ἀντέδωκ’ ἔχειν, |
| 480.3 | ἐμοὶ δὲ δάκρυα λουτρὰ δυστήνωι φέρειν. |
| 480.4 | πατὴρ δὲ πατρὸς ἑστιᾶι γάμους ὅδε, |
| 480.5 | Ἅιδην νομίζων πενθερόν, κῆδος πικρόν. |
| 485.1 | ὤμοι, τίν’ ὑμῶν πρῶτον ἢ τίν’ ὕστατον |
| 485.2 | πρὸς στέρνα θῶμαι; τῶι προσαρμόσω στόμα; |
| 485.3 | τίνος λάβωμαι; πῶς ἂν ὡς ξουθόπτερος |
| 485.4 | μέλισσα συνενέγκαιμ’ ἂν ἐκ πάντων γόους, |
| 485.5 | ἐς ἓν δ’ ἐνεγκοῦς’ ἀθρόον ἀποδοίην δάκρυ; |
| 490.1 | ὦ φίλτατ’, εἴ τις φθόγγος εἰσακούεται |
| 490.2 | θνητῶν παρ’ Ἅιδηι, σοὶ τάδ’, Ἡράκλεις, λέγω· |
| 490.3 | θνήισκει πατὴρ σὸς καὶ τέκν’, ὄλλυμαι δ’ ἐγώ, |
| 490.4 | ἣ πρὶν μακαρία διὰ ς’ ἐκληιζόμην βροτοῖς. |
| 490.5 | ἄρηξον, ἐλθέ· καὶ σκιὰ φάνηθί μοι. |
| 495.1 | ἅλις γὰρ ἐλθὼν κἂν ὄναρ γένοιο σύ· |
| 495.2 | κακοὶ γάρ εἰσιν οἳ τέκνα κτείνουσι σά. |
| 495.3 | Αμ. σὺ μὲν τὰ νέρθεν εὐτρεπῆ ποιοῦ, γύναι· |
| 495.4 | ἐγὼ δὲ ς’, ὦ Ζεῦ, χεῖρ’ ἐς οὐρανὸν δικὼν |
| 495.5 | αὐδῶ, τέκνοισιν εἴ τι τοισίδ’ ὠφελεῖν μέλλεις, ἀμύνειν, ὡς τάχ’ οὐδὲν ἀρκέσεις. |
| 495.6 | καίτοι κέκλησαι πολλάκις· μάτην πονῶ· |
| 495.7 | θανεῖν γάρ, ὡς ἔοικ’, ἀναγκαίως ἔχει. ἀλλ’, ὦ γέροντες, σμικρὰ μὲν τὰ τοῦ βίου, |
| 495.8 | τοῦτον δ’ ὅπως ἥδιστα διαπεράσατε |
| 505.1 | ἐξ ἡμέρας ἐς νύκτα μὴ λυπούμενοι. |
| 505.2 | ὡς ἐλπίδας μὲν ὁ χρόνος οὐκ ἐπίσταται |
| 505.3 | σώιζειν, τὸ δ’ αὑτοῦ σπουδάσας διέπτατο. |
| 505.4 | ὁρᾶτ’ ἔμ’ ὅσπερ ἦ περίβλεπτος βροτοῖς |
| 505.5 | ὀνομαστὰ πράσσων, καί μ’ ἀφείλεθ’ ἡ τύχη |
| 510.1 | ὥσπερ πτερὸν πρὸς αἰθέρ’ ἡμέραι μιᾶι. |
| 510.2 | ὁ δ’ ὄλβος ὁ μέγας ἥ τε δόξ’ οὐκ οἶδ’ ὅτωι |
| 510.3 | βέβαιός ἐστι. χαίρετ’· ἄνδρα γὰρ φίλον |
| 510.4 | πανύστατον νῦν, ἥλικες, δεδόρκατε. |
| 510.5 | Με. ἔα· |
| 514 | ὦ πρέσβυ, λεύσσω τἀμὰ φίλτατ’, ἢ τί φῶ; |
| 515.1 | Αμ. οὐκ οἶδα, θύγατερ· ἀφασία δὲ κἄμ’ ἔχει. |
| 515.2 | Με. ὅδ’ ἐστὶν ὃν γῆς νέρθεν εἰσηκούομεν, |
| 515.3 | εἰ μή γ’ ὄνειρον ἐν φάει τι λεύσσομεν. |
| 515.4 | τί φημί; ποῖ’ ὄνειρα κηραίνους’ ὁρῶ; |
| 515.5 | οὐκ ἔσθ’ ὅδ’ ἄλλος ἀντὶ σοῦ παιδός, γέρον. |
| 520.1 | δεῦρ’, ὦ τέκν’, ἐκκρίμνασθε πατρώιων πέπλων, |
| 520.2 | ἴτ’ ἐγκονεῖτε, μὴ μεθῆτ’, ἐπεὶ Διὸς |
| 520.3 | σωτῆρος ὑμῖν οὐδέν ἐσθ’ ὅδ’ ὕστερος. |
| 520.4 | ΗΡΑΚΛΗΣ |
| 523.1 | ὦ χαῖρε μέλαθρον πρόπυλά θ’ ἑστίας ἐμῆς, |
| 523.2 | ὡς ἄσμενός ς’ ἐσεῖδον ἐς φάος μολών. |
| 525.1 | ἔα· τί χρῆμα; τέκν’ ὁρῶ πρὸ δωμάτων |
| 525.2 | στολμοῖσι νεκρῶν κρᾶτας ἐξεστεμμένα |
| 525.3 | ὄχλωι τ’ ἐν ἀνδρῶν τὴν ἐμὴν ξυνάορον |
| 525.4 | πατέρα τε δακρύοντα συμφορὰς τίνας; φέρ’ ἐκπύθωμαι τῶνδε πλησίον σταθείς· |
| 530.1 | γύναι, τί καινὸν ἦλθε δώμασιν χρέος; |
| 530.2 | Με. ὦ φίλτατ’ ἀνδρῶν 〈Αμ.〉 ὦ φάος μολὼν πατρί |
| 530.3 | 〈Με.〉 ἥκεις, ἐσώθης εἰς ἀκμὴν ἐλθὼν φίλοις; |
| 530.4 | Ηρ. τί φήις; τίν’ ἐς ταραγμὸν ἥκομεν, πάτερ; |
| 530.5 | Με. διωλλύμεσθα· σὺ δέ, γέρον, σύγγνωθί μοι, |
| 535.1 | εἰ πρόσθεν ἥρπας’ ἃ σὲ λέγειν πρὸς τόνδ’ ἐχρῆν· |
| 535.2 | τὸ θῆλυ γάρ πως μᾶλλον οἰκτρὸν ἀρσένων, |
| 535.3 | καὶ τἄμ’ ἔθνηισκε τέκν’, ἀπωλλύμην δ’ ἐγώ. |
| 535.4 | Ηρ. Ἄπολλον, οἵοις φροιμίοις ἄρχηι λόγου. |
| 535.5 | Με. τεθνᾶς’ ἀδελφοὶ καὶ πατὴρ οὑμὸς γέρων. |
| 540.1 | Ηρ. πῶς φήις; τί δράσας ἢ μόρου ποίου τυχών; |
| 540.2 | Με. Λύκος σφ’ ὁ καινὸς γῆς ἄναξ διώλεσεν. |
| 540.3 | Ηρ. ὅπλοις ἀπαντῶν ἢ νοσησάσης χθονός; |
| 540.4 | Με. στάσει· τὸ Κάδμου δ’ ἑπτάπυλον ἔχει κράτος. |
| 540.5 | Ηρ. τί δῆτα πρὸς σὲ καὶ γέροντ’ ἦλθεν φόβος; |
| 545.1 | Με. κτείνειν ἔμελλε πατέρα κἀμὲ καὶ τέκνα. |
| 545.2 | Ηρ. τί φήις; τί ταρβῶν ὀρφάνευμ’ ἐμῶν τέκνων; |
| 545.3 | Με. μή ποτε Κρέοντος θάνατον ἐκτεισαίατο. |
| 545.4 | Ηρ. κόσμος δὲ παίδων τίς ὅδε νερτέροις πρέπων; |
| 545.5 | Με. θανάτου τάδ’ ἤδη περιβόλαι’ ἐνήμμεθα. Ηρ. καὶ πρὸς βίαν ἐθνήισκετ’; ὦ τλήμων ἐγώ. |
| 545.6 | Με. φίλων 〈γ’〉 ἔρημοι· σὲ δὲ θανόντ’ ἠκούομεν. |
| 545.7 | Ηρ. πόθεν δ’ ἐς ὑμᾶς ἥδ’ ἐσῆλθ’ ἀθυμία; |
| 545.8 | Με. Εὐρυσθέως κήρυκες ἤγγελλον τάδε. |
| 545.9 | Ηρ. τί δ’ ἐξελείπετ’ οἶκον ἑστίαν τ’ ἐμήν; |
| 555.1 | Με. βίαι, πατὴρ μὲν ἐκπεσὼν στρωτοῦ λέχους Ηρ. κοὐκ ἔσχεν αἰδὼς τὸν γέροντ’ ἀτιμάσαι; |
| 555.2 | Με. αἰδώς; ἀποικεῖ τῆσδε τῆς θεοῦ πρόσω. |
| 555.3 | Ηρ. οὕτω δ’ ἀπόντες ἐσπανίζομεν φίλων; |
| 555.4 | Με. φίλοι γάρ εἰσιν ἀνδρὶ δυστυχεῖ τίνες; |
| 560.1 | Ηρ. μάχας δὲ Μινυῶν ἃς ἔτλην ἀπέπτυσαν; |
| 560.2 | Με. ἄφιλον, ἵν’ αὖθίς σοι λέγω, τὸ δυστυχές. |
| 560.3 | Ηρ. οὐ ῥίψεθ’ Ἅιδου τάσδε περιβολὰς κόμης |
| 560.4 | καὶ φῶς ἀναβλέψεσθε, τοῦ κάτω σκότου |
| 560.5 | φίλας ἀμοιβὰς ὄμμασιν δεδορκότες; |
| 565.1 | ἐγὼ δέ, νῦν γὰρ τῆς ἐμῆς ἔργον χερός, |
| 565.2 | πρῶτον μὲν εἶμι καὶ κατασκάψω δόμους |
| 565.3 | καινῶν τυράννων, κρᾶτα δ’ ἀνόσιον τεμὼν |
| 565.4 | ῥίψω κυνῶν ἕλκημα· Καδμείων δ’ ὅσους |
| 565.5 | κακοὺς ἐφηῦρον εὖ παθόντας ἐξ ἐμοῦ |
| 570.1 | τῶι καλλινίκωι τῶιδ’ ὅπλωι χειρώσομαι, |
| 570.2 | τοὺς δὲ πτερωτοῖς διαφορῶν τοξεύμασιν |
| 570.3 | νεκρῶν ἅπαντ’ Ἰσμηνὸν ἐμπλήσω φόνου, |
| 570.4 | Δίρκης τε νᾶμα λευκὸν αἱμαχθήσεται. |
| 570.5 | τῶι γάρ μ’ ἀμύνειν μᾶλλον ἢ δάμαρτι χρὴ |
| 575.1 | καὶ παισὶ καὶ γέροντι; χαιρόντων πόνοι· |
| 575.2 | μάτην γὰρ αὐτοὺς τῶνδε μᾶλλον ἤνυσα. |
| 575.3 | καὶ δεῖ μ’ ὑπὲρ τῶνδ’, εἴπερ οἵδ’ ὑπὲρ πατρός, |
| 575.4 | θνήισκειν ἀμύνοντ’· ἢ τί φήσομεν καλὸν |
| 575.5 | ὕδραι μὲν ἐλθεῖν ἐς μάχην λέοντί τε |
| 580.1 | Εὐρυσθέως πομπαῖσι, τῶν δ’ ἐμῶν τέκνων |
| 580.2 | οὐκ ἐκπονήσω θάνατον; οὐκ ἄρ’ Ἡρακλῆς |
| 580.3 | ὁ καλλίνικος ὡς πάροιθε λέξομαι. |
| 580.4 | Χο. δίκαια τοὺς τεκόντας ὠφελεῖν τέκνα |
| 580.5 | πατέρα τε πρέσβυν τήν τε κοινωνὸν γάμων. |
| 585.1 | Αμ. πρὸς σοῦ μέν, ὦ παῖ, τοῖς φίλοις 〈τ’〉 εἶναι φίλον |
| 585.2 | τά τ’ ἐχθρὰ μισεῖν· ἀλλὰ μὴ ’πείγου λίαν. |
| 585.3 | Ηρ. τί δ’ ἐστὶ τῶνδε θᾶσσον ἢ χρεών, πάτερ; |
| 585.4 | Αμ. πολλοὺς πένητας, ὀλβίους δὲ τῶι λόγωι |
| 585.5 | δοκοῦντας εἶναι συμμάχους ἄναξ ἔχει, |
| 590.1 | οἳ στάσιν ἔθηκαν καὶ διώλεσαν πόλιν |
| 590.2 | ἐφ’ ἁρπαγαῖσι τῶν πέλας, τὰ δ’ ἐν δόμοις |
| 590.3 | δαπάναισι φροῦδα διαφυγόνθ’ ὑπ’ ἀργίας. |
| 590.4 | ὤφθης 〈δ’〉 ἐσελθὼν πόλιν· ἐπεὶ δ’ ὤφθης, ὅρα |
| 590.5 | ἐχθροὺς ἀθροίσας μὴ παρὰ γνώμην πέσηις. |
| 595.1 | Ηρ. μέλει μὲν οὐδὲν εἴ με πᾶς’ εἶδεν πόλις· |
| 595.2 | ὄρνιν δ’ ἰδών τιν’ οὐκ ἐν αἰσίοις ἕδραις |
| 595.3 | ἔγνων πόνον τιν’ ἐς δόμους πεπτωκότα, |
| 595.4 | ὥστ’ ἐκ προνοίας κρύφιος εἰσῆλθον χθόνα. |
| 595.5 | Αμ. καλῶς· παρελθών νυν πρόσειπέ θ’ Ἑστίαν καὶ δὸς πατρώιοις δώμασιν σὸν ὄμμ’ ἰδεῖν. |
| 595.6 | ἥξει γὰρ αὐτὸς σὴν δάμαρτα καὶ τέκνα |
| 595.7 | ἕλξων φονεύσων κἄμ’ ἐπισφάξων ἄναξ. |
| 595.8 | μένοντι δ’ αὐτοῦ πάντα σοι γενήσεται |
| 595.9 | τῆι τ’ ἀσφαλείαι κερδανεῖς· πόλιν δὲ σὴν |
| 605.1 | μὴ πρὶν ταράξηις πρὶν τόδ’ εὖ θέσθαι, τέκνον. |
| 605.2 | Ηρ. δράσω τάδ’· εὖ γὰρ εἶπας· εἶμ’ ἔσω δόμων. |
| 605.3 | χρόνωι δ’ ἀνελθὼν ἐξ ἀνηλίων μυχῶν |
| 605.4 | Ἅιδου Κόρης 〈τ’〉 ἔνερθεν οὐκ ἀτιμάσω |
| 605.5 | θεοὺς προσειπεῖν πρῶτα τοὺς κατὰ στέγας. |
| 610.1 | Αμ. ἦλθες γὰρ ὄντως δώματ’ εἰς Ἅιδου, τέκνον; |
| 610.2 | Ηρ. καὶ θῆρά γ’ ἐς φῶς τὸν τρίκρανον ἤγαγον. |
| 610.3 | Αμ. μάχηι κρατήσας ἢ θεᾶς δωρήμασιν; |
| 610.4 | Ηρ. μάχηι· τὰ μυστῶν δ’ ὄργι’ εὐτύχης’ ἰδών. Αμ. ἦ καὶ κατ’ οἴκους ἐστὶν Εὐρυσθέως ὁ θήρ; |
| 615.1 | Ηρ. Χθονίας νιν ἄλσος Ἑρμιών τ’ ἔχει πόλις. |
| 615.2 | Αμ. οὐδ’ οἶδεν Εὐρυσθεύς σε γῆς ἥκοντ’ ἄνω; |
| 615.3 | Ηρ. οὐκ οἶδ’, ἵν’ ἐλθὼν τἀνθάδ’ εἰδείην πάρος. |
| 615.4 | Αμ. χρόνον δὲ πῶς τοσοῦτον ἦσθ’ ὑπὸ χθονί; |
| 615.5 | Ηρ. Θησέα κομίζων ἐχρόνις’ 〈ἐξ〉 Ἅιδου, πάτερ. |
| 620.1 | Αμ. καὶ ποῦ ’στιν; ἦ γῆς πατρίδος οἴχεται πέδον; |
| 620.2 | Ηρ. βέβηκ’ Ἀθήνας νέρθεν ἄσμενος φυγών. |
| 620.3 | ἀλλ’ εἶ’ ὁμαρτεῖτ’, ὦ τέκν’, ἐς δόμους πατρί· |
| 620.4 | καλλίονές τἄρ’ εἴσοδοι τῶν ἐξόδων |
| 620.5 | πάρεισιν ὑμῖν. ἀλλὰ θάρσος ἴσχετε |
| 625.1 | καὶ νάματ’ ὄσσων μηκέτ’ ἐξανίετε, |
| 625.2 | σύ τ’, ὦ γύναι μοι, σύλλογον ψυχῆς λαβὲ |
| 625.3 | τρόμου τε παῦσαι, καὶ μέθεσθ’ ἐμῶν πέπλων· |
| 625.4 | οὐ γὰρ πτερωτὸς οὐδὲ φευξείω φίλους. |
| 625.5 | ἆ, |
| 629 | οἵδ’ οὐκ ἀφιᾶς’ ἀλλ’ ἀνάπτονται πέπλων |
| 630.1 | τοσῶιδε μᾶλλον· ὧδ’ ἔβητ’ ἐπὶ ξυροῦ; |
| 630.2 | ἄξω λαβών γε τούσδ’ ἐφολκίδας χεροῖν, |
| 630.3 | ναῦς δ’ ὣς ἐφέλξω· καὶ γὰρ οὐκ ἀναίνομαι |
| 630.4 | θεράπευμα τέκνων. πάντα τἀνθρώπων ἴσα· |
| 630.5 | φιλοῦσι παῖδας οἵ τ’ ἀμείνονες βροτῶν |
| 635.1 | οἵ τ’ οὐδὲν ὄντες· χρήμασιν δὲ διάφοροι· |
| 635.2 | ἔχουσιν, οἱ δ’ οὔ· πᾶν δὲ φιλότεκνον γένος. |
| 635.3 | Χο. ἁ νεότας μοι φίλον· ἄ‐ |
| 635.4 | χθος δὲ τὸ γῆρας αἰεὶ |
| 635.5 | βαρύτερον Αἴτνας σκοπέλων |
| 640.1 | ἐπὶ κρατὶ κεῖται, βλεφάρων |
| 640.2 | σκοτεινὸν φάος ἐπικαλύψαν. |
| 640.3 | μή μοι μήτ’ Ἀσιήτιδος |
| 640.4 | τυραννίδος ὄλβος εἴη, |
| 645.1 | μὴ χρυσοῦ δώματα πλήρη |
| 645.2 | τᾶς ἥβας ἀντιλαβεῖν, |
| 645.3 | ἃ καλλίστα μὲν ἐν ὄλβωι, |
| 645.4 | καλλίστα δ’ ἐν πενίαι. |
| 645.5 | τὸ δὲ λυγρὸν φόνιόν τε γῆ‐ ρας μισῶ· κατὰ κυμάτων δ’ |
| 645.6 | ἔρροι μηδέ ποτ’ ὤφελεν |
| 645.7 | θνατῶν δώματα καὶ πόλεις |
| 645.8 | ἐλθεῖν, ἀλλὰ κατ’ αἰθέρ’ αἰ‐ |
| 645.9 | εὶ πτεροῖσι φορείσθω. |
| 655.1 | εἰ δὲ θεοῖς ἦν ξύνεσις |
| 655.2 | καὶ σοφία κατ’ ἄνδρας, |
| 655.3 | δίδυμον ἂν ἥβαν ἔφερον, |
| 659 | φανερὸν χαρακτῆρ’ ἀρετᾶς |
| 660.1 | ὅσοισιν μέτα, καὶ θανόντες |
| 660.2 | εἰς αὐγὰς πάλιν ἁλίου |
| 660.3 | δισσοὺς ἂν ἔβαν διαύλους, |
| 660.4 | ἁ δυσγένεια δ’ ἁπλοῦν ἂν |
| 660.5 | εἶχε ζόας βίοτον, |
| 665.1 | καὶ τῶιδ’ ἂν τούς τε κακοὺς ἦν |
| 665.2 | γνῶναι καὶ τοὺς ἀγαθούς, ἴσον ἅτ’ ἐν νεφέλαισιν ἄ‐ |
| 665.3 | στρων ναύταις ἀριθμὸς πέλει. |
| 665.4 | νῦν δ’ οὐδεὶς ὅρος ἐκ θεῶν |
| 670.1 | χρηστοῖς οὐδὲ κακοῖς σαφής, |
| 670.2 | ἀλλ’ εἱλισσόμενός τις αἰ‐ |
| 670.3 | ὼν πλοῦτον μόνον αὔξει. |
| 670.4 | οὐ παύσομαι τὰς Χάριτας |
| 670.5 | ταῖς Μούσαισιν συγκαταμει‐ |
| 675.1 | γνύς, ἡδίσταν συζυγίαν. |
| 675.2 | μὴ ζώιην μετ’ ἀμουσίας, |
| 675.3 | αἰεὶ δ’ ἐν στεφάνοισιν εἴην· |
| 675.4 | ἔτι τοι γέρων ἀοιδὸς |
| 675.5 | κελαδῶ Μναμοσύναν, |
| 680.1 | ἔτι τὰν Ἡρακλέους |
| 680.2 | καλλίνικον ἀείδω |
| 680.3 | παρά τε Βρόμιον οἰνοδόταν |
| 680.4 | παρά τε χέλυος ἑπτατόνου |
| 680.5 | μολπὰν καὶ Λίβυν αὐλόν. |
| 685.1 | οὔπω καταπαύσομεν |
| 685.2 | Μούσας αἵ μ’ ἐχόρευσαν. |
| 685.3 | παιᾶνα μὲν Δηλιάδες |
| 685.4 | 〈ναῶν〉 ὑμνοῦς’ ἀμφὶ πύλας |
| 685.5 | τὸν Λατοῦς εὔπαιδα γόνον, |
| 690.1 | εἱλίσσουσαι καλλίχοροι· |
| 690.2 | παιᾶνας δ’ ἐπὶ σοῖς μελάθροις |
| 690.3 | κύκνος ὣς γέρων ἀοιδὸς |
| 690.4 | πολιᾶν ἐκ γενύων |
| 690.5 | κελαδήσω· τὸ γὰρ εὖ |
| 695.1 | τοῖς ὕμνοισιν ὑπάρχει. |
| 695.2 | Διὸς ὁ παῖς· τᾶς δ’ εὐγενίας |
| 695.3 | πλέον ὑπερβάλλων 〈ἀρετᾶι〉 |
| 695.4 | μοχθήσας τὸν ἄκυμον |
| 695.5 | θῆκεν βίοτον βροτοῖς πέρσας δείματα θηρῶν. |
| 695.6 | Λυ. ἐς καιρὸν οἴκων, Ἀμφιτρύων, ἔξω περᾶις· |
| 695.7 | χρόνος γὰρ ἤδη δαρὸς ἐξ ὅτου πέπλοις |
| 695.8 | κοσμεῖσθε σῶμα καὶ νεκρῶν ἀγάλμασιν. |
| 695.9 | ἀλλ’ εἶα παῖδας καὶ δάμαρθ’ Ἡρακλέους |
| 705.1 | ἔξω κέλευε τῶνδε φαίνεσθαι δόμων, |
| 705.2 | ἐφ’ οἷς ὑπέστητ’ αὐτεπάγγελτοι θανεῖν. |
| 705.3 | Αμ. ἄναξ, διώκεις μ’ ἀθλίως πεπραγότα |
| 705.4 | ὕβριν θ’ ὑβρίζεις ἐπὶ θανοῦσι τοῖς ἐμοῖς· |
| 705.5 | ἃ χρῆν σε μετρίως, κεἰ κρατεῖς, σπουδὴν ἔχειν. |
| 710.1 | ἐπεὶ δ’ ἀνάγκην προστίθης ἡμῖν θανεῖν, |
| 710.2 | στέργειν ἀνάγκη· δραστέον δ’ ἃ σοὶ δοκεῖ. |
| 710.3 | Λυ. ποῦ δῆτα Μεγάρα; ποῦ τέκν’ Ἀλκμήνης γόνου; |
| 710.4 | Αμ. δοκῶ μὲν αὐτήν, ὡς θύραθεν εἰκάσαι |
| 710.5 | Λυ. τί χρῆμα; δόξης τίνος ἔχεις τεκμήριον; |
| 715.1 | Αμ. ἱκέτιν πρὸς ἁγνοῖς Ἑστίας θάσσειν βάθροις Λυ. ἀνόνητά γ’ ἱκετεύουσαν ἐκσῶσαι βίον. |
| 715.2 | Αμ. καὶ τὸν θανόντα γ’ ἀνακαλεῖν μάτην πόσιν. |
| 715.3 | Λυ. ὁ δ’ οὐ πάρεστιν οὐδὲ μὴ μόληι ποτέ. |
| 715.4 | Αμ. οὔκ, εἴ γε μή τις θεῶν ἀναστήσειέ νιν. |
| 720.1 | Λυ. χώρει πρὸς αὐτὴν κἀκκόμιζε δωμάτων. |
| 720.2 | Αμ. μέτοχος ἂν εἴην τοῦ φόνου δράσας τόδε. |
| 720.3 | Λυ. ἡμεῖς 〈δ’〉, ἐπειδὴ σοὶ τόδ’ ἔστ’ ἐνθύμιον, |
| 720.4 | οἱ δειμάτων ἔξωθεν ἐκπορεύσομεν |
| 720.5 | σὺν μητρὶ παῖδας. δεῦρ’ ἕπεσθε, πρόσπολοι, |
| 725.1 | ὡς ἂν σχολὴν λεύσσωμεν ἄσμενοι πόνων. |
| 725.2 | Αμ. σὺ δ’ οὖν ἴθ’, ἔρχηι δ’ οἷ χρεών· τὰ δ’ ἄλλ’ ἴσως |
| 725.3 | ἄλλωι μελήσει. προσδόκα δὲ δρῶν κακῶς |
| 725.4 | κακόν τι πράξειν. ὦ γέροντες, ἐς καλὸν |
| 725.5 | στείχει, βρόχοισι δ’ ἀρκύων κεκλήισεται |
| 730.1 | ξιφηφόροισι, τοὺς πέλας δοκῶν κτενεῖν |
| 730.2 | ὁ παγκάκιστος. εἶμι δ’, ὡς ἴδω νεκρὸν |
| 730.3 | πίπτοντ’· ἔχει γὰρ ἡδονὰς θνήισκων ἀνὴρ |
| 730.4 | ἐχθρὸς τίνων τε τῶν δεδραμένων δίκην. |
| 735.1 | Χο. μεταβολὰ κακῶν· μέγας ὁ πρόσθ’ ἄναξ |
| 735.2 | πάλιν ὑποστρέφει βίοτον ἐξ Ἅιδα. |
| 738.1 | ἰὼ |
| 738.2 | δίκα καὶ θεῶν παλίρρους πότμος. |
| 740.1 | — ἦλθες χρόνωι μὲν οὗ δίκην δώσεις θανών, |
| 740.2 | ὕβρεις ὑβρίζων εἰς ἀμείνονας σέθεν. |
| 740.3 | — χαρμοναὶ δακρύων ἔδοσαν ἐκβολάς· πάλιν ἔμολεν, |
| 745.1 | ἃ πάρος οὔποτε διὰ φρενὸς ἤλπις’ ἂν |
| 745.2 | παθεῖν, γᾶς ἄναξ. |
| 745.3 | — ἀλλ’, ὦ γεραιοί, καὶ τὰ δωμάτων ἔσω |
| 745.4 | σκοπῶμεν, εἰ πράσσει τις ὡς ἐγὼ θέλω. |
| 745.5 | Λυ. (ἔσωθεν) ἰώ μοί μοι. |
| 745.6 | Χο. τόδε κατάρχεται μέλος ἐμοὶ κλύειν |
| 745.7 | φίλιον ἐν δόμοις· θάνατος οὐ πόρσω. |
| 745.8 | βοᾶι |
| 753.1 | φόνου φροίμιον στενάζων ἄναξ. |
| 753.2 | Λυ. (ἔσωθεν) |
| 754 | ὦ πᾶσα Κάδμου γαῖ’, ἀπόλλυμαι δόλωι. |
| 755.1 | Χο. καὶ γὰρ διώλλυς· ἀντίποινα δ’ ἐκτίνων |
| 755.2 | τόλμα, διδούς γε τῶν δεδραμένων δίκην. |
| 755.3 | — τίς ὁ θεοὺς ἀνομίαι χραίνων, θνατὸς ὤν, |
| 755.4 | ἄφρονα λόγον |
| 755.5 | †οὐρανίων μακάρων† κατέβαλ’ ὡς ἄρ’ οὐ |
| 760 | σθένουσιν θεοί; |
| 760.1 | — γέροντες, οὐκέτ’ ἔστι δυσσεβὴς ἀνήρ. |
| 760.2 | σιγᾶι μέλαθρα· πρὸς χοροὺς τραπώμεθα. |
| 760.3 | [φίλοι γὰρ εὐτυχοῦσιν οὓς ἐγὼ θέλω.] |
| 760.4 | χοροὶ χοροὶ |
| 760.5 | καὶ θαλίαι μέλουσι Θή‐ |
| 765 | βας ἱερὸν κατ’ ἄστυ. |
| 765.1 | μεταλλαγαὶ γὰρ δακρύων, |
| 765.2 | μεταλλαγαὶ συντυχίας |
| 765.3 | 〈 〉 ἔτεκον ἀοιδάς. |
| 765.4 | βέβακ’ ἄναξ ὁ καινός, ὁ δὲ παλαίτερος |
| 770.1 | κρατεῖ, λιμένα λιπών γε τὸν Ἀχερόντιον. |
| 770.2 | δοκημάτων ἐκτὸς ἦλθεν ἐλπίς. |
| 770.3 | θεοὶ θεοὶ |
| 772.1 | τῶν ἀδίκων μέλουσι καὶ |
| 772.2 | τῶν ὁσίων ἐπάιειν. |
| 772.3 | ὁ χρυσὸς ἅ τ’ εὐτυχία |
| 775.1 | φρενῶν βροτοὺς ἐξάγεται |
| 775.2 | δύνασιν ἄδικον ἐφέλκων. |
| 775.3 | †χρόνου γὰρ οὔτις ἔτλα τὸ πάλιν εἰσορᾶν†· |
| 775.4 | νόμον παρέμενος ἀνομίαι χάριν διδοὺς |
| 780.1 | ἔθραυσεν ὄλβου κελαινὸν ἅρμα. |
| 780.2 | Ἰσμήν’ ὦ στεφαναφόρει |
| 780.3 | ξεσταί θ’ ἑπταπύλου πόλεως |
| 780.4 | ἀναχορεύσατ’ ἀγυιαὶ |
| 780.5 | Δίρκα θ’ ἁ καλλιρρέεθρος, |
| 785.1 | σύν τ’ Ἀσωπιάδες κόραι |
| 785.2 | πατρὸς ὕδωρ βᾶτε λιποῦσαι συναοιδοὶ |
| 785.3 | Νύμφαι τὸν Ἡρακλέους |
| 789 | καλλίνικον ἀγῶνα. |
| 790.1 | Πυθίου δενδρῶτι πέτρα |
| 790.2 | Μουσᾶν θ’ Ἑλικωνίδων δώματα, |
| 790.3 | αὔξετ’ εὐγαθεῖ κελάδωι |
| 790.4 | ἐμὰν πόλιν, ἐμὰ τείχη, |
| 790.5 | σπαρτῶν ἵνα γένος ἐφάνθη, |
| 795.1 | χαλκασπίδων λόχος, ὃς γᾶν |
| 795.2 | τέκνων τέκνοις μεταμείβει, |
| 795.3 | Θήβαις ἱερὸν φῶς. |
| 795.4 | ὦ λέκτρων δύο συγγενεῖς |
| 795.5 | εὐναί, θνατογενοῦς τε καὶ Διός, ὃς ἦλθεν ἐς εὐνὰν |
| 795.6 | νύμφας τᾶς Περσηίδος· ὡς |
| 795.7 | πιστόν μοι τὸ παλαιὸν ἤ‐ |
| 804 | δη λέχος, ὦ Ζεῦ, σὸν ἐπ’ οὐκ ἐλπίδι φάνθη. |
| 805.1 | λαμπρὰν δ’ ἔδειξ’ ὁ χρόνος |
| 805.2 | τὰν Ἡρακλέος ἀλκάν· |
| 805.3 | ὃς γᾶς ἐξέβας θαλάμων |
| 805.4 | Πλούτωνος δῶμα λιπὼν νέρτερον. |
| 805.5 | κρείσσων μοι τύραννος ἔφυς |
| 810.1 | ἢ δυσγένει’ ἀνάκτων, |
| 810.2 | ἃ νῦν ἐσορῶντι φαίνει ξιφηφόρων ἐς ἀγώνων |
| 810.3 | ἅμιλλαν εἰ τὸ δίκαιον |
| 810.4 | θεοῖς ἔτ’ ἀρέσκει. |
| 815.1 | — ἔα ἔα· |
| 815.2 | ἆρ’ ἐς τὸν αὐτὸν πίτυλον ἥκομεν φόβου, |
| 815.3 | γέροντες, οἷον φάσμ’ ὑπὲρ δόμων ὁρῶ; |
| 815.4 | — φυγῆι φυγῆι |
| 815.5 | νωθὲς πέδαιρε κῶλον, ἐκποδὼν ἔλα. |
| 820.1 | — ὦναξ Παιάν, |
| 820.2 | ἀπότροπος γένοιό μοι πημάτων. |
| 820.3 | ΙΡΙΣ |
| 822.1 | θαρσεῖτε Νυκτὸς τήνδ’ ὁρῶντες ἔκγονον |
| 822.2 | Λύσσαν, γέροντες, κἀμὲ τὴν θεῶν λάτριν |
| 822.3 | Ἶριν· πόλει γὰρ οὐδὲν ἥκομεν βλάβος, |
| 825.1 | ἑνὸς δ’ ἐπ’ ἀνδρὸς δώματα στρατεύομεν, |
| 825.2 | ὅν φασιν εἶναι Ζηνὸς Ἀλκμήνης τ’ ἄπο. |
| 825.3 | πρὶν μὲν γὰρ ἄθλους ἐκτελευτῆσαι πικρούς, |
| 825.4 | τὸ χρή νιν ἐξέσωιζεν οὐδ’ εἴα πατὴρ |
| 825.5 | Ζεύς νιν κακῶς δρᾶν οὔτ’ ἔμ’ οὔθ’ Ἥραν ποτέ· |
| 830.1 | ἐπεὶ δὲ μόχθους διεπέρας’ Εὐρυσθέως, |
| 830.2 | Ἥρα προσάψαι κοινὸν αἷμ’ αὐτῶι θέλει |
| 830.3 | παῖδας κατακτείναντι, συνθέλω δ’ ἐγώ. |
| 830.4 | ἀλλ’ εἶ’ ἄτεγκτον συλλαβοῦσα καρδίαν, |
| 830.5 | Νυκτὸς κελαινῆς ἀνυμέναιε παρθένε, |
| 835.1 | μανίας τ’ ἐπ’ ἀνδρὶ τῶιδε καὶ παιδοκτόνους |
| 835.2 | φρενῶν ταραγμοὺς καὶ ποδῶν σκιρτήματα |
| 835.3 | ἔλαυνε κίνει, φόνιον ἐξίει κάλων, ὡς ἂν πορεύσας δι’ Ἀχερούσιον πόρον |
| 835.4 | τὸν καλλίπαιδα στέφανον αὐθέντηι φόνωι |
| 840.1 | γνῶι μὲν τὸν Ἥρας οἷός ἐστ’ αὐτῶι χόλος, |
| 840.2 | μάθηι δὲ τὸν ἐμόν· ἢ θεοὶ μὲν οὐδαμοῦ, |
| 840.3 | τὰ θνητὰ δ’ ἔσται μεγάλα, μὴ δόντος δίκην. |
| 840.4 | ΛΥΣΣΑ |
| 843.1 | ἐξ εὐγενοῦς μὲν πατρὸς ἔκ τε μητέρος |
| 843.2 | πέφυκα, Νυκτὸς Οὐρανοῦ τ’ ἀφ’ αἵματος· |
| 845.1 | †τιμάς τ’ ἔχω τάσδ’ οὐκ ἀγασθῆναι φίλοις† |
| 845.2 | οὐδ’ ἥδομαι φοιτῶς’ ἐπ’ ἀνθρώπων φίλους. |
| 845.3 | παραινέσαι δέ, πρὶν σφαλεῖσαν εἰσιδεῖν, |
| 845.4 | Ἥραι θέλω σοί τ’, ἢν πίθησθ’ ἐμοῖς λόγοις. |
| 845.5 | ἁνὴρ ὅδ’ οὐκ ἄσημος οὔτ’ ἐπὶ χθονὶ οὔτ’ ἐν θεοῖσιν, οὗ σύ μ’ ἐσπέμπεις δόμους· |
| 845.6 | ἄβατον δὲ χώραν καὶ θάλασσαν ἀγρίαν |
| 845.7 | ἐξημερώσας θεῶν ἀνέστησεν μόνος |
| 845.8 | τιμὰς πιτνούσας ἀνοσίων ἀνδρῶν ὕπο. |
| 845.9 | ὥστ’ οὐ παραινῶ μεγάλα βουλεῦσαι κακά. |
| 855.1 | Ιρ. μὴ σὺ νουθέτει τά θ’ Ἥρας κἀμὰ μηχανήματα. |
| 855.2 | Λυ. ἐς τὸ λῶιον ἐμβιβάζω ς’ ἴχνος ἀντὶ τοῦ κακοῦ. |
| 855.3 | Ιρ. οὐχὶ σωφρονεῖν γ’ ἔπεμψε δεῦρό ς’ ἡ Διὸς δάμαρ. |
| 855.4 | Λυ. Ἥλιον μαρτυρόμεσθα δρῶς’ ἃ δρᾶν οὐ βούλομαι. |
| 855.5 | εἰ δὲ δή μ’ Ἥραι θ’ ὑπουργεῖν σοί τ’ ἀναγκαίως ἔχει, |
| 861.1 | εἶμί γ’· οὔτε πόντος οὕτω κύμασι στένων λάβρος |
| 861.2 | οὔτε γῆς σεισμὸς κεραυνοῦ τ’ οἶστρος ὠδῖνας πνέων |
| 861.3 | οἷ’ ἐγὼ στάδια δραμοῦμαι στέρνον εἰς Ἡρακλέους· |
| 861.4 | καὶ καταρρήξω μέλαθρα καὶ δόμους ἐπεμβαλῶ, |
| 865.1 | τέκν’ ἀποκτείνασα πρῶτον· ὁ δὲ κανὼν οὐκ εἴσεται |
| 865.2 | παῖδας οὓς ἔτικτεν ἐναρών, πρὶν ἂν ἐμὰς λύσσας ἀφῆι. |
| 865.3 | ἢν ἰδού· καὶ δὴ τινάσσει κρᾶτα βαλβίδων ἄπο |
| 865.4 | καὶ διαστρόφους ἑλίσσει σῖγα γοργωποὺς κόρας, |
| 865.5 | ἀμπνοὰς δ’ οὐ σωφρονίζει, ταῦρος ὣς ἐς ἐμβολήν, |
| 870 | δεινὰ μυκᾶται δέ. Κῆρας ἀνακαλῶ τὰς Ταρτάρου |
| 860 | τάχος ἐπιρροιβδεῖν ὁμαρτεῖν θ’ ὡς κυνηγέτηι κύνας. |
| 871.1 | τάχα ς’ ἐγὼ μᾶλλον χορεύσω καὶ καταυλήσω φόβωι. |
| 871.2 | στεῖχ’ ἐς Οὔλυμπον πεδαίρους’, Ἶρι, γενναῖον πόδα· |
| 871.3 | ἐς δόμους δ’ ἡμεῖς ἄφαντοι δυσόμεσθ’ Ἡρακλέους. |
| 875.1 | Χο. ὀτοτοτοῖ, στέναξον· ἀποκείρεται |
| 875.2 | σὸν ἄνθος πόλεος, ὁ Διὸς ἔκγονος, |
| 875.3 | μέλεος Ἑλλάς, ἃ τὸν εὐεργέταν |
| 875.4 | ἀποβαλεῖς ὀλεῖς μανιάσιν λύσσαις |
| 875.5 | χορευθέντ’ ἐναύλοις. |
| 880.1 | βέβακεν ἐν δίφροισιν ἁ πολύστονος, |
| 880.2 | ἅρμασι δ’ ἐνδίδωσι κέντρον ὡς ἐπὶ λώβαι |
| 880.3 | Νυκτὸς Γοργὼν ἑκατογκεφάλοις |
| 883.1 | ὄφεων ἰαχήμασι Λύσσα μαρμαρωπός. |
| 883.2 | ταχὺ τὸν εὐτυχῆ μετέβαλεν δαίμων, |
| 885.1 | ταχὺ δὲ πρὸς πατρὸς τέκν’ ἐκπνεύσεται. |
| 885.2 | 〈Αμ.〉 (ἔσωθεν) |
| 886 | ἰώ μοι μέλεος. |
| 886.1 | Χο. ἰὼ Ζεῦ, τὸ σὸν γένος ἄγονον αὐτίκα |
| 886.2 | λυσσάδες ὠμοβρῶτες ἄδικοι Ποιναὶ |
| 887.1 | κακοῖσιν ἐκπετάσουσιν. |
| 887.2 | Αμ. ἰὼ στέγαι. |
| 887.3 | Χο. κατάρχεται χορεύματ’ ἄτερ τυπάνων |
| 890.1 | οὐ Βρομίου κεχαρισμένα θύρσωι |
| 890.2 | Αμ. ἰὼ δόμοι. |
| 890.3 | Χο. πρὸς αἵματ’, οὐχὶ τᾶς Διονυσιάδος |
| 890.4 | βοτρύων ἐπὶ χεύμασι λοιβᾶς. |
| 890.5 | 〈Αμ.〉 φυγῆι, τέκν’, ἐξορμᾶτε. 〈Χο.〉 δάιον τόδε |
| 895.1 | δάιον μέλος ἐπαυλεῖται. |
| 895.2 | κυναγετεῖ τέκνων διωγμόν· οὔποτ’ ἄκραντα δόμοισι |
| 895.3 | Λύσσα βακχεύσει. |
| 899.1 | Αμ. αἰαῖ κακῶν. Χο. αἰαῖ δῆτα τὸν γεραιὸν ὡς στένω |
| 899.2 | πατέρα τάν τε παιδοτρόφον, 〈ἇι〉 μάταν |
| 899.3 | τέκεα γεννᾶται. |
| 899.4 | ἰδοὺ ἰδού, |
| 905.1 | θύελλα σείει δῶμα, συμπίπτει στέγη. |
| 905.2 | Αμ. ἢ ἤ· τί δρᾶις, ὦ Διὸς παῖ, μελάθρωι; |
| 908.1 | τάραγμα ταρτάρειον ὡς ἐπ’ Ἐγκελάδωι ποτέ, Παλλάς, |
| 908.2 | ἐς δόμους πέμπεις. |
| 910 | ΕΞΑΓΓΕΛΟΣ |
| 910.1 | ὦ λευκὰ γήραι σώματ’ 〈Χο.〉 ἀνακαλεῖς με τίνα |
| 910.2 | βοάν; Εξ. ἄλαστα τἀν δόμοισι. 〈Χο.〉 μάντιν οὐχ |
| 910.3 | ἕτερον ἄξομαι. |
| 910.4 | Εξ. τεθνᾶσι παῖδες. 〈Χο.〉 αἰαῖ. |
| 910.5 | 〈Εξ.〉 στενάζεθ’ ὡς στενακτά. 〈Χο.〉 δάιοι φόνοι, |
| 915.1 | δάιοι δὲ τοκέων χέρες. |
| 915.2 | Εξ. οὐκ ἄν τις εἴποι μᾶλλον ἢ πεπόνθαμεν. |
| 915.3 | Χο. πῶς παισὶ στενακτὰν ἄταν ἄταν |
| 915.4 | πατέρος ἀμφαίνεις; |
| 915.5 | λέγε τίνα τρόπον ἔσυτο θεόθεν ἐπὶ μέλα‐ |
| 920.1 | θρα κακὰ τάδε 〈 〉 τλάμονάς τε παίδων τύχας. |
| 920.2 | Εξ. ἱερὰ μὲν ἦν πάροιθεν ἐσχάρας Διὸς |
| 920.3 | καθάρσι’ οἴκων, γῆς ἄνακτ’ ἐπεὶ κτανὼν |
| 920.4 | 〈ἐξέβαλε〉 τῶνδε δωμάτων Ἡρακλέης· |
| 925.1 | χορὸς δὲ καλλίμορφος εἱστήκει τέκνων |
| 925.2 | πατήρ τε Μεγάρα τ’, ἐν κύκλωι δ’ ἤδη κανοῦν |
| 925.3 | εἵλικτο βωμοῦ, φθέγμα δ’ ὅσιον εἴχομεν. |
| 925.4 | μέλλων δὲ δαλὸν χειρὶ δεξιᾶι φέρειν, |
| 925.5 | ἐς χέρνιβ’ ὡς βάψειεν, Ἀλκμήνης τόκος |
| 930.1 | ἔστη σιωπῆι. καὶ χρονίζοντος πατρὸς |
| 930.2 | παῖδες προσέσχον ὄμμ’· ὁ δ’ οὐκέθ’ αὑτὸς ἦν, |
| 930.3 | ἀλλ’ ἐν στροφαῖσιν ὀμμάτων ἐφθαρμένος |
| 930.4 | ῥίζας τ’ ἐν ὄσσοις αἱματῶπας ἐκβαλὼν |
| 930.5 | ἀφρὸν κατέσταζ’ εὔτριχος γενειάδος. |
| 935.1 | ἔλεξε δ’ ἅμα γέλωτι παραπεπληγμένωι· |
| 935.2 | Πάτερ, τί θύω πρὶν κτανεῖν Εὐρυσθέα |
| 935.3 | καθάρσιον πῦρ καὶ πόνους διπλοῦς ἔχω; |
| 935.4 | ἔργον μιᾶς μοι χειρὸς εὖ θέσθαι τάδε. |
| 935.5 | ὅταν δ’ ἐνέγκω δεῦρο κρᾶτ’ Εὐρυσθέως |
| 940.1 | ἐπὶ τοῖσι νῦν θανοῦσιν ἁγνιῶ χέρας. |
| 940.2 | ἐκχεῖτε πηγάς, ῥίπτετ’ ἐκ χειρῶν κανᾶ. |
| 940.3 | τίς μοι δίδωσι τόξα; τίς 〈δ’〉 ὅπλον χερός; |
| 940.4 | πρὸς τὰς Μυκήνας εἶμι· λάζυσθαι χρεὼν |
| 940.5 | μοχλοὺς δικέλλας θ’ ὥστε Κυκλώπων βάθρα |
| 945.1 | φοίνικι κανόνι καὶ τύκοις ἡρμοσμένα |
| 945.2 | στρεπτῶι σιδήρωι συντριαινῶσαι πάλιν. |
| 945.3 | ἐκ τοῦδε βαίνων ἅρματ’ οὐκ ἔχων ἔχειν |
| 945.4 | ἔφασκε δίφρου τ’ εἰσέβαινεν ἄντυγα |
| 945.5 | κἄθεινε, κέντρωι δῆθεν ὡς θείνων, χερί. διπλοῦς δ’ ὀπαδοῖς ἦν γέλως φόβος θ’ ὁμοῦ, |
| 945.6 | καί τις τόδ’ εἶπεν, ἄλλος εἰς ἄλλον δρακών· |
| 945.7 | Παίζει πρὸς ἡμᾶς δεσπότης ἢ μαίνεται; |
| 945.8 | ὁ δ’ εἷρπ’ ἄνω τε καὶ κάτω κατὰ στέγας, |
| 945.9 | μέσον δ’ ἐς ἀνδρῶν’ ἐσπεσὼν Νίσου πόλιν |
| 955.1 | ἥκειν ἔφασκε, δωμάτων τ’ ἔσω βεβὼς |
| 955.2 | κλιθεὶς ἐς οὖδας ὡς ἔχει σκευάζεται |
| 955.3 | θοίνην. διελθὼν δ’ ὡς βραχὺν χρόνον μονῆς |
| 955.4 | Ἰσθμοῦ ναπαίας ἔλεγε προσβαίνειν πλάκας. |
| 955.5 | κἀνταῦθα γυμνὸν σῶμα θεὶς πορπαμάτων |
| 960.1 | πρὸς οὐδέν’ ἡμιλλᾶτο κἀκηρύσσετο |
| 960.2 | αὐτὸς πρὸς αὑτοῦ καλλίνικος οὐδενός, |
| 960.3 | ἀκοὴν ὑπειπών. δεινὰ δ’ Εὐρυσθεῖ βρέμων |
| 960.4 | ἦν ἐν Μυκήναις τῶι λόγωι. πατὴρ δέ νιν |
| 960.5 | θιγὼν κραταιᾶς χειρὸς ἐννέπει τάδε· |
| 965.1 | Ὦ παῖ, τί πάσχεις; τίς ὁ τρόπος ξενώσεως |
| 965.2 | τῆσδ’; οὔ τί που φόνος ς’ ἐβάκχευσεν νεκρῶν |
| 965.3 | οὓς ἄρτι καίνεις; ὁ δέ νιν Εὐρυσθέως δοκῶν |
| 965.4 | πατέρα προταρβοῦνθ’ ἱκέσιον ψαύειν χερὸς |
| 965.5 | ὠθεῖ, φαρέτραν δ’ εὐτρεπῆ σκευάζεται |
| 970.1 | καὶ τόξ’ ἑαυτοῦ παισί, τοὺς Εὐρυσθέως δοκῶν φονεύειν. οἱ δὲ ταρβοῦντες φόβωι |
| 970.2 | ὤρουον ἄλλος ἄλλος’, ἐς πέπλους ὁ μὲν |
| 970.3 | μητρὸς ταλαίνης, ὁ δ’ ὑπὸ κίονος σκιάν, |
| 970.4 | ἄλλος δὲ βωμὸν ὄρνις ὣς ἔπτηξ’ ὕπο. |
| 975.1 | βοᾶι δὲ μήτηρ· Ὦ τεκών, τί δρᾶις; τέκνα |
| 975.2 | κτείνεις; βοᾶι δὲ πρέσβυς οἰκετῶν τ’ ὄχλος. |
| 975.3 | ὁ δ’ ἐξελίσσων παῖδα κίονος κύκλωι |
| 975.4 | τόρνευμα δεινὸν ποδός, ἐναντίον σταθεὶς |
| 975.5 | βάλλει πρὸς ἧπαρ· ὕπτιος δὲ λαΐνους |
| 980.1 | ὀρθοστάτας ἔδευσεν ἐκπνέων βίον. |
| 980.2 | ὁ δ’ ἠλάλαξε κἀπεκόμπασεν τάδε· |
| 980.3 | Εἷς μὲν νεοσσὸς ὅδε θανὼν Εὐρυσθέως |
| 980.4 | ἔχθραν πατρώιαν ἐκτίνων πέπτωκέ μοι. |
| 980.5 | ἄλλωι δ’ ἐπεῖχε τόξ’, ὃς ἀμφὶ βωμίαν |
| 985.1 | ἔπτηξε κρηπῖδ’ ὡς λεληθέναι δοκῶν. |
| 985.2 | φθάνει δ’ ὁ τλήμων γόνασι προσπεσὼν πατρὸς |
| 985.3 | καὶ πρὸς γένειον χεῖρα καὶ δέρην βαλὼν |
| 985.4 | Ὦ φίλτατ’, αὐδᾶι, μή μ’ ἀποκτείνηις, πάτερ· |
| 985.5 | σός εἰμι, σὸς παῖς· οὐ τὸν Εὐρυσθέως ὀλεῖς. |
| 990.1 | ὁ δ’ ἀγριωπὸν ὄμμα Γοργόνος στρέφων, |
| 990.2 | ὡς ἐντὸς ἔστη παῖς λυγροῦ τοξεύματος |
| 990.3 | μυδροκτύπον μίμημ’ ὑπὲρ κάρα βαλὼν |
| 990.4 | ξύλον καθῆκε παιδὸς ἐς ξανθὸν κάρα, |
| 990.5 | ἔρρηξε δ’ ὀστᾶ. δεύτερον δὲ παῖδ’ ἑλὼν |
| 995.1 | χωρεῖ τρίτον θῦμ’ ὡς ἐπισφάξων δυοῖν. |
| 995.2 | ἀλλὰ φθάνει νιν ἡ τάλαιν’ ἔσω δόμων |
| 995.3 | μήτηρ ὑπεκλαβοῦσα καὶ κλήιει πύλας. |
| 995.4 | ὁ δ’ ὡς ἐπ’ αὐτοῖς δὴ Κυκλωπίοισιν ὢν |
| 995.5 | σκάπτει μοχλεύει θύρετρα κἀκβαλὼν σταθμὰ δάμαρτα καὶ παῖδ’ ἑνὶ κατέστρωσεν βέλει. |
| 995.6 | κἀνθένδε πρὸς γέροντος ἱππεύει φόνον· |
| 995.7 | ἀλλ’ ἦλθεν εἰκών, ὡς ὁρᾶν ἐφαίνετο |
| 995.8 | Παλλάς, κραδαίνους’ ἔγχος †ἐπὶ λόφω κέαρ†, |
| 995.9 | κἄρριψε πέτρον στέρνον εἰς Ἡρακλέους, |
| 1005.1 | ὅς νιν φόνου μαργῶντος ἔσχε κἀς ὕπνον |
| 1005.2 | καθῆκε· πίτνει δ’ ἐς πέδον πρὸς κίονα |
| 1005.3 | νῶτον πατάξας, ὃς πεσήμασι στέγης |
| 1005.4 | διχορραγὴς ἔκειτο κρηπίδων ἔπι. |
| 1010 | ἡμεῖς δ’ ἐλευθεροῦντες ἐκ δρασμῶν πόδα |
| 1009 | σὺν τῶι γέροντι δεσμὰ σειραίων βρόχων |
| 1011.1 | ἀνήπτομεν πρὸς κίον’, ὡς λήξας ὕπνου |
| 1011.2 | μηδὲν προσεργάσαιτο τοῖς δεδραμένοις. |
| 1011.3 | εὕδει δ’ ὁ τλήμων ὕπνον οὐκ εὐδαίμονα |
| 1011.4 | παῖδας φονεύσας καὶ δάμαρτ’. ἐγὼ μὲν οὖν |
| 1015.1 | οὐκ οἶδα θνητῶν ὅστις ἀθλιώτερος. |
| 1015.2 | Χο. ὁ φόνος ἦν ὃν Ἀργολὶς ἔχει πέτρα |
| 1015.3 | τότε μὲν περισαμότατος καὶ ἄπιστος Ἑλλάδι |
| 1015.4 | τῶν Δαναοῦ παίδων· |
| 1015.5 | τάδε δ’ ὑπερέβαλεν παρέδραμεν τὰ τότε |
| 1020.1 | κακὰ τάλανι διογενεῖ κόρωι. |
| 1020.2 | μονότεκνον Πρόκνης φόνον ἔχω λέξαι |
| 1020.3 | θυόμενον Μούσαις· σὺ δὲ τέκνα τρίγον’, ὦ |
| 1020.4 | δάιε, τεκόμενος λυσσάδι συγκατειργάσω μοίραι. |
| 1025.1 | αἰαῖ, τίνα στεναγμὸν |
| 1025.2 | ἢ γόον ἢ φθιτῶν ὠιδὰν ἢ τίν’ Ἅι‐ |
| 1025.3 | δα χορὸν ἀχήσω; |
| 1025.4 | φεῦ φεῦ· |
| 1025.5 | ἴδεσθε, διάνδιχα κλῆιθρα |
| 1030.1 | κλίνεται ὑψιπύλων δόμων. |
| 1030.2 | ἰώ μοι· |
| 1030.3 | ἴδεσθε δὲ τέκνα πρὸ πατρὸς |
| 1030.4 | ἄθλια κείμενα δυστάνου, |
| 1030.5 | εὕδοντος ὕπνον δεινὸν ἐκ παίδων φόνου, |
| 1035.1 | περὶ δὲ δεσμὰ καὶ πολύβροχ’ ἁμμάτων |
| 1035.2 | ἐρείσμαθ’ Ἡράκλειον |
| 1035.3 | ἀμφὶ δέμας τάδε λαΐνοις |
| 1035.4 | ἀνημμένα κίοσιν οἴκων. |
| 1035.5 | ὁ δ’ ὥς τις ὄρνις ἄπτερον καταστένων |
| 1040.1 | ὠδῖνα τέκνων πρέσβυς ὑστέρωι ποδὶ |
| 1040.2 | πικρὰν διώκων ἤλυσιν πάρεσθ’ ὅδε. |
| 1040.3 | Αμ. Καδμεῖοι γέροντες, οὐ σῖγα σῖ‐ |
| 1040.4 | γα τὸν ὕπνωι παρειμένον ἐάσετ’ ἐκ‐ |
| 1040.5 | λαθέσθαι κακῶν; |
| 1045.1 | Χο. κατὰ σὲ δακρύοις στένω, πρέσβυ, καὶ |
| 1045.2 | τέκεα καὶ τὸ καλλίνικον κάρα. |
| 1045.3 | Αμ. ἑκαστέρω πρόβατε, μὴ κτυπεῖτε, μὴ βοᾶτε, μὴ |
| 1045.4 | τὸν εὔδι’ ἰαύονθ’ ὑπνώδεά τ’ εὐνᾶς |
| 1045.5 | ἐγείρετε. Χο. οἵμοι, |
| 1045.6 | φόνος ὅσος ὅδ’ Αμ. ἆ ἆ, διά μ’ ὀλεῖτε. 〈Χο.〉 κεχυ‐ |
| 1052.1 | μένος ἐπαντέλλει. |
| 1052.2 | 〈Αμ.〉 οὐκ ἀτρεμαῖα θρῆνον αἰ‐ |
| 1052.3 | άξετ’, ὦ γέροντες; |
| 1055 | ἢ δέσμ’ ἀνεγειρόμενος χαλάσας ἀπολεῖ πόλιν, |
| 1057.1 | ἀπὸ δὲ πατέρα, μέλαθρά τε καταρρήξει. |
| 1057.2 | Χο. ἀδύνατ’ ἀδύνατά μοι. |
| 1060.1 | Αμ. σῖγα, πνοὰς μάθω· φέρε, πρὸς οὖς βάλω. |
| 1060.2 | Χο. εὕδει; Αμ. ναί, εὕδει 〈γ’〉 ὕπνον ἄυπνον ὀλόμε‐ |
| 1060.3 | νον ὃς ἔκανεν ἄλοχον, ἔκανε δὲ ψαλμῶι |
| 1060.4 | τέκεα τοξήρει. |
| 1060.5 | Χο. στέναζέ νυν Αμ. στενάζω. |
| 1065.1 | 〈Χο.〉 τέκνων ὄλεθρον Αμ. ὤμοι. |
| 1065.2 | 〈Χο.〉 σέθεν τε παιδός 〈Αμ.〉 αἰαῖ. |
| 1065.3 | 〈Χο.〉 ὦ πρέσβυ. Αμ. σῖγα σῖγα· |
| 1068-1069 | παλίντροπος ἐξεπεγειρόμενος στρέφεται· φέρε, |
| 1070 | ἀπόκρυφον δέμας ὑπὸ μέλαθρον κρύψω. Χο. θάρσει· νὺξ ἔχει βλέφαρα παιδὶ σῶι. |
| 1073.1 | Αμ. ὁρᾶθ’ ὁρᾶτε. τὸ φάος ἐκ‐ |
| 1073.2 | λιπεῖν μὲν ἐπὶ κακοῖσιν οὐ |
| 1075.1 | φεύγω τάλας, ἀλλ’ εἴ με κανεῖ πατέρ’ ὄντα, |
| 1075.2 | πρὸς δὲ κακοῖς κακὰ μήσε‐ |
| 1075.3 | ται πρὸς Ἐρινύσι θ’ αἷμα |
| 1075.4 | σύγγονον ἕξει. |
| 1075.5 | Χο. τότε θανεῖν ς’ ἐχρῆν ὅτε δάμαρτι σᾶι |
| 1079 | φόνον ὁμοσπόρων ἔμολες ἐκπράξας, |
| 1080.1 | Ταφίων περίκλυστον ἄστυ πέρσας. |
| 1080.2 | Αμ. φυγὰν φυγάν, γέροντες, ἀποπρὸ δωμάτων |
| 1080.3 | διώκετε· φεύγετε μάργον |
| 1080.4 | ἄνδρ’ ἐπεγειρόμενον. |
| 1085.1 | 〈ἢ〉 τάχα φόνον ἕτερον ἐπὶ φόνωι βαλὼν |
| 1085.2 | ἀν’ αὖ βακχεύσει Καδμείων πόλιν. |
| 1085.3 | Χο. ὦ Ζεῦ, τί παῖδ’ ἤχθηρας ὧδ’ ὑπερκότως |
| 1085.4 | τὸν σόν, κακῶν δὲ πέλαγος ἐς τόδ’ ἤγαγες; |
| 1085.5 | Ηρ. ἔα· |
| 1089 | ἔμπνους μέν εἰμι καὶ δέδορχ’ ἅπερ με δεῖ, |
| 1090.1 | αἰθέρα τε καὶ γῆν τόξα θ’ ἡλίου τάδε. |
| 1090.2 | ὡς 〈δ’〉 ἐν κλύδωνι καὶ φρενῶν ταράγματι |
| 1090.3 | πέπτωκα δεινῶι καὶ πνοὰς θερμὰς πνέω |
| 1090.4 | μετάρσι’, οὐ βέβαια πλευμόνων ἄπο. ἰδού, τί δεσμοῖς ναῦς ὅπως ὡρμισμένος |
| 1095.1 | νεανίαν θώρακα καὶ βραχίονα |
| 1095.2 | πρὸς ἡμιθραύστωι λαΐνωι τυκίσματι |
| 1095.3 | ἧμαι, νεκροῖσι γείτονας θάκους ἔχων; |
| 1095.4 | πτερωτὰ δ’ ἔγχη τόξα τ’ ἔσπαρται πέδωι, |
| 1095.5 | ἃ πρὶν παρασπίζοντ’ ἐμοῖς βραχίοσιν ἔσωιζε πλευρὰς ἐξ ἐμοῦ τ’ ἐσώιζετο. |
| 1095.6 | οὔ που κατῆλθον αὖθις εἰς Ἅιδου πάλιν, |
| 1095.7 | Εὐρυσθέως δίαυλον ἐξ Ἅιδου μολών; |
| 1095.8 | ἀλλ’ οὔτε Σισύφειον εἰσορῶ πέτρον |
| 1095.9 | Πλούτωνά τ’ οὐδὲ σκῆπτρα Δήμητρος κόρης. |
| 1105.1 | ἔκ τοι πέπληγμαι· ποῦ ποτ’ ὢν ἀμηχανῶ; |
| 1105.2 | ὠή, τίς ἐγγὺς ἢ πρόσω φίλων ἐμῶν, |
| 1105.3 | δύσγνοιαν ὅστις τὴν ἐμὴν ἰάσεται; |
| 1105.4 | σαφῶς γὰρ οὐδὲν οἶδα τῶν εἰωθότων. |
| 1105.5 | Αμ. γέροντες, ἔλθω τῶν ἐμῶν κακῶν πέλας; |
| 1110.1 | Χο. κἄγωγε σὺν σοί, μὴ προδοὺς τὰς συμφοράς. |
| 1110.2 | Ηρ. πάτερ, τί κλαίεις καὶ συναμπίσχηι κόρας, |
| 1110.3 | τοῦ φιλτάτου σοι τηλόθεν παιδὸς βεβώς; |
| 1110.4 | Αμ. ὦ τέκνον· εἶ γὰρ καὶ κακῶς πράσσων ἐμός. |
| 1110.5 | Ηρ. πράσσω δ’ ἐγὼ τί λυπρὸν οὗ δακρυρροεῖς; |
| 1115.1 | Αμ. ἃ κἂν θεῶν τις, εἰ μάθοι, καταστένοι. |
| 1115.2 | Ηρ. μέγας γ’ ὁ κόμπος, τὴν τύχην δ’ οὔπω λέγεις. Αμ. ὁρᾶις γὰρ αὐτός, εἰ φρονῶν ἤδη κυρεῖς. |
| 1115.3 | Ηρ. εἴπ’ εἴ τι καινὸν ὑπογράφηι τὠμῶι βίωι. |
| 1115.4 | Αμ. εἰ μηκέθ’ Ἅιδου βάκχος εἶ, φράσαιμεν ἄν. |
| 1120.1 | Ηρ. παπαῖ, τόδ’ ὡς ὕποπτον ἠινίξω πάλιν. |
| 1120.2 | Αμ. καί ς’ εἰ βεβαίως εὖ φρονεῖς ἤδη σκοπῶ. |
| 1120.3 | Ηρ. οὐ γάρ τι βακχεύσας γε μέμνημαι φρένας. |
| 1120.4 | Αμ. λύσω, γέροντες, δεσμὰ παιδός, ἢ τί δρῶ; |
| 1120.5 | Ηρ. καὶ τόν γε δήσαντ’ εἴπ’· ἀναινόμεσθα γάρ. |
| 1125.1 | Αμ. τοσοῦτον ἴσθι τῶν κακῶν, τὰ δ’ ἄλλ’ ἔα. |
| 1125.2 | Ηρ. ἀρκεῖ σιωπὴ γὰρ μαθεῖν ὃ βούλομαι; |
| 1125.3 | Αμ. ὦ Ζεῦ, παρ’ Ἥρας ἆρ’ ὁρᾶις θρόνων τάδε; |
| 1125.4 | Ηρ. ἀλλ’ ἦ τι κεῖθεν πολέμιον πεπόνθαμεν; |
| 1125.5 | Αμ. τὴν θεὸν ἐάσας τὰ σὰ περιστέλλου κακά. |
| 1130.1 | Ηρ. ἀπωλόμεσθα· συμφορὰν λέξεις τινά. |
| 1130.2 | Αμ. ἰδού, θέασαι τάδε τέκνων πεσήματα. |
| 1130.3 | Ηρ. οἴμοι· τίν’ ὄψιν τήνδε δέρκομαι τάλας; |
| 1130.4 | Αμ. ἀπόλεμον, ὦ παῖ, πόλεμον ἔσπευσας τέκνοις. |
| 1130.5 | Ηρ. τί πόλεμον εἶπας; τούσδε τίς διώλεσεν; |
| 1135.1 | Αμ. σὺ καὶ σὰ τόξα καὶ θεῶν ὃς αἴτιος. |
| 1135.2 | Ηρ. τί φήις; τί δράσας; ὦ κάκ’ ἀγγέλλων πάτερ. |
| 1135.3 | Αμ. μανείς· ἐρωτᾶις δ’ ἄθλι’ ἑρμηνεύματα. |
| 1135.4 | Ηρ. ἦ καὶ δάμαρτός εἰμ’ ἐγὼ φονεὺς ἐμῆς; |
| 1135.5 | Αμ. μιᾶς ἅπαντα χειρὸς ἔργα σῆς τάδε. |
| 1140.1 | Ηρ. αἰαῖ· στεναγμῶν γάρ με περιβάλλει νέφος. |
| 1140.2 | Αμ. τούτων ἕκατι σὰς καταστένω τύχας. |
| 1140.3 | Ηρ. ἦ γὰρ συνήραξ’ οἶκον †ἢ βάκχευς’ ἐμόν†; |
| 1140.4 | Αμ. οὐκ οἶδα πλὴν ἕν· πάντα δυστυχεῖ τὰ σά. Ηρ. ποῦ δ’ οἶστρος ἡμᾶς ἔλαβε; ποῦ διώλεσεν; |
| 1145.1 | Αμ. ὅτ’ ἀμφὶ βωμὸν χεῖρας ἡγνίζου πυρί. |
| 1145.2 | Ηρ. οἴμοι· τί δῆτα φείδομαι ψυχῆς ἐμῆς |
| 1145.3 | τῶν φιλτάτων μοι γενόμενος παίδων φονεύς; |
| 1145.4 | οὐκ εἶμι πέτρας λισσάδος πρὸς ἅλματα |
| 1145.5 | ἢ φάσγανον πρὸς ἧπαρ ἐξακοντίσας τέκνοις δικαστὴς αἵματος γενήσομαι, |
| 1145.6 | ἢ σάρκα †τὴν ἐμὴν† ἐμπρήσας πυρὶ |
| 1145.7 | δύσκλειαν ἣ μένει μ’ ἀπώσομαι βίου; |
| 1145.8 | ἀλλ’ ἐμποδών μοι θανασίμων βουλευμάτων |
| 1145.9 | Θησεὺς ὅδ’ ἕρπει συγγενὴς φίλος τ’ ἐμός. |
| 1155.1 | ὀφθησόμεσθα καὶ τεκνοκτόνον μύσος |
| 1155.2 | ἐς ὄμμαθ’ ἥξει φιλτάτωι ξένων ἐμῶν. |
| 1155.3 | οἴμοι, τί δράσω; ποῖ κακῶν ἐρημίαν |
| 1155.4 | εὕρω, πτερωτὸς ἢ κατὰ χθονὸς μολών; |
| 1155.5 | φέρ’, ἀμφὶ κρατὶ περιβάλω σκότον 〈 〉. |
| 1160.1 | αἰσχύνομαι γὰρ τοῖς δεδραμένοις κακοῖς, |
| 1160.2 | καὶ τῶιδε προστρόπαιον αἷμα προσβαλὼν |
| 1160.3 | οὐδὲν κακῶσαι τοὺς ἀναιτίους θέλω. |
| 1160.4 | ΘΗΣΕΥΣ |
| 1163.1 | ἥκω σὺν ἄλλοις, οἳ παρ’ Ἀσωποῦ ῥοὰς |
| 1163.2 | μένουσιν, ἔνοπλοι γῆς Ἀθηναίων κόροι, |
| 1165.1 | σῶι παιδί, πρέσβυ, σύμμαχον φέρων δόρυ. |
| 1165.2 | κληδὼν γὰρ ἦλθεν εἰς Ἐρεχθειδῶν πόλιν |
| 1165.3 | ὡς σκῆπτρα χώρας τῆσδ’ ἀναρπάσας Λύκος |
| 1165.4 | ἐς πόλεμον ὑμῖν καὶ μάχην καθίσταται. τίνων δ’ ἀμοιβὰς ὧν ὑπῆρξεν Ἡρακλῆς |
| 1170.1 | σώσας με νέρθεν ἦλθον, εἴ τι δεῖ, γέρον, |
| 1170.2 | ἢ χειρὸς ὑμᾶς τῆς ἐμῆς ἢ συμμάχων. |
| 1170.3 | ἔα· τί νεκρῶν τῶνδε πληθύει πέδον; |
| 1170.4 | οὔ που λέλειμμαι καὶ νεωτέρων κακῶν |
| 1170.5 | ὕστερος ἀφῖγμαι; τίς τάδ’ ἔκτεινεν τέκνα; |
| 1175.1 | τίνος γεγῶσαν τήνδ’ ὁρῶ ξυνάορον; |
| 1175.2 | οὐ γὰρ δορός γε παῖδες ἵστανται πέλας, |
| 1175.3 | ἀλλ’ ἄλλο πού τι καινὸν εὑρίσκω κακόν. |
| 1175.4 | Αμ. ὦ τὸν ἐλαιοφόρον ὄχθον ἔχων 〈ἄναξ〉 |
| 1175.5 | Θη. τί χρῆμά μ’ οἰκτροῖς ἐκάλεσας προοιμίοις; |
| 1180.1 | Αμ. ἐπάθομεν πάθεα μέλεα πρὸς θεῶν. |
| 1180.2 | Θη. οἱ παῖδες οἵδε τίνος ἐφ’ οἷς δακρυρροεῖς; |
| 1180.3 | Αμ. ἔτεκε μέν 〈νιν〉 οὑμὸς ἶνις τάλας, |
| 1184 | τεκόμενος δ’ ἔκανε φόνιον αἷμα τλάς. |
| 1187.1 | Θη. τί φήις; τί δράσας; Αμ. μαινομένωι πιτύλωι πλαγχθεὶς |
| 1187.2 | ἑκατογκεφάλου βαφαῖς ὕδρας. |
| 1186 | Θη. ὦ δεινὰ λέξας. Αμ. οἰχόμεθ’ οἰχόμεθα πτανοί. |
| 1185 | Θη. εὔφημα φώνει. Αμ. βουλομένοισιν ἐπαγγέλληι. |
| 1189 | Θη. Ἥρας ὅδ’ ἁγών· τίς δ’ ὅδ’ οὑν νεκροῖς, γέρον; |
| 1190.1 | Αμ. ἐμὸς ἐμὸς ὅδε γόνος ὁ πολύπονος, 〈ὃσ〉 ἐπὶ |
| 1190.2 | δόρυ γιγαντοφόνον ἦλθεν σὺν θεοῖ‐ |
| 1190.3 | σι Φλεγραῖον ἐς πεδίον ἀσπιστάς. |
| 1195.1 | Θη. φεῦ φεῦ· τίς ἀνδρῶν ὧδε δυσδαίμων ἔφυ; |
| 1195.2 | Αμ. οὐκ ἂν εἰδείης ἕτερον πολυμοχθότερον πολυπλαγκτότερόν τε θνατῶν. |
| 1195.3 | Θη. τί γὰρ πέπλοισιν ἄθλιον κρύπτει κάρα; |
| 1195.4 | Αμ. αἰδόμενος τὸ σὸν ὄμμα καὶ φιλίαν ὁμόφυλον |
| 1195.5 | αἷμά τε παιδοφόνον. |
| 1195.6 | Θη. ἀλλ’ εἰ συναλγῶν γ’ ἦλθον; ἐκκάλυπτέ νιν. |
| 1195.7 | Αμ. ὦ τέκνον, πάρες ἀπ’ ὀμμάτων |
| 1195.8 | πέπλον, ἀπόδικε, ῥέθος ἀελίωι δεῖξον. |
| 1205 | βάρος ἀντίπαλον δακρύοις συναμιλλᾶται· |
| 1207 | ἱκετεύομεν ἀμφὶ γενειάδα καὶ |
| 1209 | γόνυ καὶ χέρα σὰν προπίτνων πολιὸν |
| 1210.1 | δάκρυον ἐκβαλών· ἰὼ παῖ, κατά‐ |
| 1210.2 | σχεθε λέοντος ἀγρίου θυμόν, ὧι |
| 1210.3 | δρόμον ἐπὶ φόνιον ἀνόσιον ἐξάγηι |
| 1210.4 | κακὰ θέλων κακοῖς συνάψαι, τέκνον. |
| 1210.5 | Θη. εἶἑν· σὲ τὸν θάσσοντα δυστήνους ἕδρας |
| 1215.1 | αὐδῶ φίλοισιν ὄμμα δεικνύναι τὸ σόν. |
| 1215.2 | οὐδεὶς σκότος γὰρ ὧδ’ ἔχει μέλαν νέφος |
| 1215.3 | ὅστις κακῶν σῶν συμφορὰν κρύψειεν ἄν. |
| 1215.4 | τί μοι προσείων χεῖρα σημαίνεις φόβον; |
| 1215.5 | ὡς μὴ μύσος με σῶν βάληι προσφθεγμάτων; |
| 1220.1 | οὐδὲν μέλει μοι σύν γε σοὶ πράσσειν κακῶς· |
| 1220.2 | καὶ γάρ ποτ’ εὐτύχης’. ἐκεῖς’ ἀνοιστέον |
| 1220.3 | ὅτ’ ἐξέσωσάς μ’ ἐς φάος νεκρῶν πάρα. χάριν δὲ γηράσκουσαν ἐχθαίρω φίλων |
| 1220.4 | καὶ τῶν καλῶν μὲν ὅστις ἀπολαύειν θέλει, |
| 1225.1 | συμπλεῖν δὲ τοῖς φίλοισι δυστυχοῦσιν οὔ. |
| 1225.2 | ἀνίστας’, ἐκκάλυψον ἄθλιον κάρα, |
| 1225.3 | βλέψον πρὸς ἡμᾶς. ὅστις εὐγενὴς βροτῶν |
| 1225.4 | φέρει †τὰ τῶν θεῶν γε† πτώματ’ οὐδ’ ἀναίνεται. |
| 1225.5 | Ηρ. Θησεῦ, δέδορκας τόνδ’ ἀγῶν’ ἐμῶν τέκνων; |
| 1230.1 | Θη. ἤκουσα καὶ βλέποντι σημαίνεις κακά. |
| 1230.2 | Ηρ. τί δῆτά μου κρᾶτ’ ἀνεκάλυψας ἡλίωι; |
| 1230.3 | Θη. τί δ’; οὐ μιαίνεις θνητὸς ὢν τὰ τῶν θεῶν. |
| 1230.4 | Ηρ. φεῦγ’, ὦ ταλαίπωρ’, ἀνόσιον μίασμ’ ἐμόν. |
| 1230.5 | Θη. οὐδεὶς ἀλάστωρ τοῖς φίλοις ἐκ τῶν φίλων. |
| 1235.1 | Ηρ. ἐπήινες’· εὖ δράσας δέ ς’ οὐκ ἀναίνομαι. |
| 1235.2 | Θη. ἐγὼ δὲ πάσχων εὖ τότ’ οἰκτίρω σε νῦν. |
| 1235.3 | Ηρ. οἰκτρὸς γάρ εἰμι τἄμ’ ἀποκτείνας τέκνα; |
| 1235.4 | Θη. κλαίω χάριν σὴν ἐφ’ ἑτέραισι συμφοραῖς. |
| 1235.5 | Ηρ. ηὗρες δέ γ’ ἄλλους ἐν κακοῖσι μείζοσιν; |
| 1240.1 | Θη. ἅπτηι κάτωθεν οὐρανοῦ δυσπραξίαι. |
| 1240.2 | Ηρ. τοιγὰρ παρεσκευάσμεθ’ ὥστε κατθανεῖν. |
| post 1241 | 〈Θη.〉 |
| post 1241 | 〈Ηρ.〉 |
| 1242.1 | Θη. δοκεῖς ἀπειλῶν σῶν μέλειν τι δαίμοσιν; |
| 1242.2 | Ηρ. αὔθαδες ὁ θεός, πρὸς δὲ τοὺς θεοὺς ἐγώ. |
| 1242.3 | Θη. ἴσχε στόμ’, ὡς μὴ μέγα λέγων μεῖζον πάθηις. |
| 1245.1 | Ηρ. γέμω κακῶν δὴ κοὐκέτ’ ἔσθ’ ὅπηι τεθῆι. |
| 1245.2 | Θη. δράσεις δὲ δὴ τί; ποῖ φέρηι θυμούμενος; |
| 1245.3 | Ηρ. θανών, ὅθενπερ ἦλθον, εἶμι γῆς ὕπο. |
| 1245.4 | Θη. εἴρηκας ἐπιτυχόντος ἀνθρώπου λόγους. Ηρ. σὺ δ’ ἐκτὸς ὤν γε συμφορᾶς με νουθετεῖς. Θη. ὁ πολλὰ δὴ τλὰς Ἡρακλῆς λέγει τάδε; |
| 1245.5 | Ηρ. οὔκουν τοσαῦτά γ’· ἐν μέτρωι μοχθητέον. |
| 1245.6 | Θη. εὐεργέτης βροτοῖσι καὶ μέγας φίλος; |
| 1245.7 | Ηρ. οἱ δ’ οὐδὲν ὠφελοῦσί μ’, ἀλλ’ Ἥρα κρατεῖ. |
| 1245.8 | Θη. οὐκ ἄν 〈σ’〉 ἀνάσχοιθ’ Ἑλλὰς ἀμαθίαι θανεῖν. |
| 1255.1 | Ηρ. ἄκουε δή νυν, ὡς ἁμιλληθῶ λόγοις |
| 1255.2 | πρὸς νουθετήσεις σάς· ἀναπτύξω δέ σοι |
| 1255.3 | ἀβίωτον ἡμῖν νῦν τε καὶ πάροιθεν ὄν. |
| 1255.4 | πρῶτον μὲν ἐκ τοῦδ’ ἐγενόμην, ὅστις κτανὼν |
| 1255.5 | μητρὸς γεραιὸν πατέρα προστρόπαιος ὢν |
| 1260.1 | ἔγημε τὴν τεκοῦσαν Ἀλκμήνην ἐμέ. |
| 1260.2 | ὅταν δὲ κρηπὶς μὴ καταβληθῆι γένους |
| 1260.3 | ὀρθῶς, ἀνάγκη δυστυχεῖν τοὺς ἐκγόνους. |
| 1260.4 | Ζεὺς δ’, ὅστις ὁ Ζεύς, πολέμιόν μ’ ἐγείνατο |
| 1260.5 | Ἥραι (σὺ μέντοι μηδὲν ἀχθεσθῆις, γέρον· |
| 1265.1 | πατέρα γὰρ ἀντὶ Ζηνὸς ἡγοῦμαι ς’ ἐγώ), |
| 1265.2 | ἔτ’ ἐν γάλακτί τ’ ὄντι γοργωποὺς ὄφεις |
| 1265.3 | ἐπεισέφρησε σπαργάνοισι τοῖς ἐμοῖς |
| 1265.4 | ἡ τοῦ Διὸς σύλλεκτρος, ὡς ὀλοίμεθα. |
| 1265.5 | ἐπεὶ δὲ σαρκὸς περιβόλαι’ ἐκτησάμην |
| 1270.1 | ἡβῶντα, μόχθους οὓς ἔτλην τί δεῖ λέγειν; |
| 1270.2 | ποίους ποτ’ ἢ λέοντας ἢ τρισωμάτους |
| 1270.3 | Τυφῶνας ἢ Γίγαντας ἢ τετρασκελῆ |
| 1270.4 | κενταυροπληθῆ πόλεμον οὐκ ἐξήνυσα; |
| 1270.5 | τήν τ’ ἀμφίκρανον καὶ παλιμβλαστῆ κύνα |
| 1275.1 | ὕδραν φονεύσας μυρίων τ’ ἄλλων πόνων |
| 1275.2 | διῆλθον ἀγέλας κἀς νεκροὺς ἀφικόμην, Ἅιδου πυλωρὸν κύνα τρίκρανον ἐς φάος |
| 1275.3 | ὅπως πορεύσαιμ’ ἐντολαῖς Εὐρυσθέως. |
| 1275.4 | τὸν λοίσθιον δὲ τόνδ’ ἔτλην τάλας πόνον, |
| 1280.1 | παιδοκτονήσας δῶμα θριγκῶσαι κακοῖς. |
| 1280.2 | ἥκω δ’ ἀνάγκης ἐς τόδ’· οὔτ’ ἐμαῖς φίλαις |
| 1280.3 | Θήβαις ἐνοικεῖν ὅσιον· ἢν δὲ καὶ μένω, |
| 1280.4 | ἐς ποῖον ἱερὸν ἢ πανήγυριν φίλων |
| 1280.5 | εἶμ’; οὐ γὰρ ἄτας εὐπροσηγόρους ἔχω. |
| 1285.1 | ἀλλ’ Ἄργος ἔλθω; πῶς, ἐπεὶ φεύγω πάτραν; |
| 1285.2 | φέρ’ ἀλλ’ ἐς ἄλλην δή τιν’ ὁρμήσω πόλιν; |
| 1285.3 | κἄπειθ’ ὑποβλεπώμεθ’ ὡς ἐγνωσμένοι, |
| 1285.4 | γλώσσης πικροῖς κέντροισι †κληιδουχούμενοι†· |
| 1285.5 | Οὐχ οὗτος ὁ Διός, ὃς τέκν’ ἔκτεινέν ποτε |
| 1290.1 | δάμαρτά τ’; οὐ γῆς τῆσδ’ ἀποφθαρήσεται; |
| 1290.2 | [κεκλημένωι δὲ φωτὶ μακαρίωι ποτὲ |
| 1290.3 | αἱ μεταβολαὶ λυπηρόν· ὧι δ’ ἀεὶ κακῶς |
| 1290.4 | ἔστ’, οὐδὲν ἀλγεῖ συγγενῶς δύστηνος ὤν.] |
| 1290.5 | ἐς τοῦτο δ’ ἥξειν συμφορᾶς οἶμαί ποτε· |
| 1295.1 | φωνὴν γὰρ ἥσει χθὼν ἀπεννέπουσά με |
| 1295.2 | μὴ θιγγάνειν γῆς καὶ θάλασσα μὴ περᾶν |
| 1295.3 | πηγαί τε ποταμῶν, καὶ τὸν ἁρματήλατον |
| 1295.4 | Ἰξίον’ ἐν δεσμοῖσιν ἐκμιμήσομαι. |
| 1295.5 | [καὶ ταῦτ’ ἄριστα μηδέν’ Ἑλλήνων μ’ ὁρᾶν, ἐν οἷσιν εὐτυχοῦντες ἦμεν ὄλβιοι.] |
| 1295.6 | τί δῆτά με ζῆν δεῖ; τί κέρδος ἕξομεν |
| 1295.7 | βίον γ’ ἀχρεῖον ἀνόσιον κεκτημένοι; χορευέτω δὴ Ζηνὸς ἡ κλεινὴ δάμαρ |
| 1295.8 | †κρόους’ Ὀλυμπίου Ζηνὸς ἀρβύληι πόδα†. |
| 1305.1 | ἔπραξε γὰρ βούλησιν ἣν ἐβούλετο |
| 1305.2 | ἄνδρ’ Ἑλλάδος τὸν πρῶτον αὐτοῖσιν βάθροις |
| 1305.3 | ἄνω κάτω στρέψασα. τοιαύτηι θεῶι |
| 1305.4 | τίς ἂν προσεύχοιθ’; ἣ γυναικὸς οὕνεκα |
| 1305.5 | λέκτρων φθονοῦσα Ζηνὶ τοὺς εὐεργέτας |
| 1310.1 | Ἑλλάδος ἀπώλες’ οὐδὲν ὄντας αἰτίους. |
| 1310.2 | Χο. οὐκ ἔστιν ἄλλου δαιμόνων ἀγὼν ὅδε |
| 1310.3 | ἢ τῆς Διὸς δάμαρτος· εὖ τόδ’ αἰσθάνηι. |
| post 1312 | Θη. 〈〉 |
| 1313.1 | παραινέσαιμ’ ἂν μᾶλλον ἢ πάσχειν κακῶς. |
| 1313.2 | οὐδεὶς δὲ θνητῶν ταῖς τύχαις ἀκήρατος, |
| 1315.1 | οὐ θεῶν, ἀοιδῶν εἴπερ οὐ ψευδεῖς λόγοι. |
| 1315.2 | οὐ λέκτρ’ ἐν ἀλλήλοισιν, ὧν οὐδεὶς νόμος, |
| 1315.3 | συνῆψαν; οὐ δεσμοῖσι διὰ τυραννίδα |
| 1315.4 | πατέρας ἐκηλίδωσαν; ἀλλ’ οἰκοῦς’ ὅμως |
| 1315.5 | Ὄλυμπον ἠνέσχοντό θ’ ἡμαρτηκότες. |
| 1320.1 | καίτοι τί φήσεις, εἰ σὺ μὲν θνητὸς γεγὼς |
| 1320.2 | φέρεις ὑπέρφευ τὰς τύχας, θεοὶ δὲ μή; |
| 1320.3 | Θήβας μὲν οὖν ἔκλειπε τοῦ νόμου χάριν, |
| 1320.4 | ἕπου δ’ ἅμ’ ἡμῖν πρὸς πόλισμα Παλλάδος. |
| 1320.5 | ἐκεῖ χέρας σὰς ἁγνίσας μιάσματος |
| 1325.1 | δόμους τε δώσω χρημάτων τ’ ἐμῶν μέρος. |
| 1325.2 | ἃ δ’ ἐκ πολιτῶν δῶρ’ ἔχω σώσας κόρους |
| 1325.3 | δὶς ἑπτά, ταῦρον Κνώσιον κατακτανών, |
| 1325.4 | σοὶ ταῦτα δώσω. πανταχοῦ δέ μοι χθονὸς τεμένη δέδασται· ταῦτ’ ἐπωνομασμένα |
| 1330.1 | σέθεν τὸ λοιπὸν ἐκ βροτῶν κεκλήσεται |
| 1330.2 | ζῶντος· θανόντα δ’, εὖτ’ ἂν εἰς Ἅιδου μόληις, |
| 1330.3 | θυσίαισι λαΐνοισί τ’ ἐξογκώμασιν |
| 1330.4 | τίμιον ἀνάξει πᾶς’ Ἀθηναίων πόλις. |
| 1330.5 | καλὸς γὰρ ἀστοῖς στέφανος Ἑλλήνων ὕπο |
| 1335.1 | ἄνδρ’ ἐσθλὸν ὠφελοῦντας εὐκλείας τυχεῖν. |
| 1335.2 | κἀγὼ χάριν σοι τῆς ἐμῆς σωτηρίας |
| 1335.3 | τήνδ’ ἀντιδώσω· νῦν γὰρ εἶ χρεῖος φίλων. |
| 1335.4 | [θεοὶ δ’ ὅταν τιμῶσιν οὐδὲν δεῖ φίλων· |
| 1335.5 | ἅλις γὰρ ὁ θεὸς ὠφελῶν ὅταν θέληι.] |
| 1340.1 | Ηρ. οἴμοι· πάρεργα 〈 〉 τάδ’ ἔστ’ ἐμῶν κακῶν· |
| 1340.2 | ἐγὼ δὲ τοὺς θεοὺς οὔτε λέκτρ’ ἃ μὴ θέμις |
| 1340.3 | στέργειν νομίζω δεσμά τ’ ἐξάπτειν χεροῖν |
| 1340.4 | οὔτ’ ἠξίωσα πώποτ’ οὔτε πείσομαι |
| 1340.5 | οὐδ’ ἄλλον ἄλλου δεσπότην πεφυκέναι. |
| 1345.1 | δεῖται γὰρ ὁ θεός, εἴπερ ἔστ’ ὀρθῶς θεός, |
| 1345.2 | οὐδενός· ἀοιδῶν οἵδε δύστηνοι λόγοι. |
| 1345.3 | ἐσκεψάμην δὲ καίπερ ἐν κακοῖσιν ὢν |
| 1345.4 | μὴ δειλίαν ὄφλω τιν’ ἐκλιπὼν φάος· |
| 1345.5 | ταῖς συμφοραῖς γὰρ ὅστις οὐχ ὑφίσταται οὐδ’ ἀνδρὸς ἂν δύναιθ’ ὑποστῆναι βέλος. |
| 1345.6 | ἐγκαρτερήσω βίοτον· εἶμι δ’ ἐς πόλιν τὴν σήν, χάριν τε μυρίαν δώρων ἔχω. |
| 1345.7 | ἀτὰρ πόνων δὴ μυρίων ἐγευσάμην, |
| 1345.8 | ὧν οὔτ’ ἀπεῖπον οὐδέν’ οὔτ’ ἀπ’ ὀμμάτων |
| 1355.1 | ἔσταξα πηγάς, οὐδ’ ἂν ὠιόμην ποτὲ |
| 1355.2 | ἐς τοῦθ’ ἱκέσθαι, δάκρυ’ ἀπ’ ὀμμάτων βαλεῖν. |
| 1355.3 | νῦν δ’, ὡς ἔοικε, τῆι τύχηι δουλευτέον. |
| 1355.4 | εἶἑν· γεραιέ, τὰς ἐμὰς φυγὰς ὁρᾶις, |
| 1355.5 | ὁρᾶις δὲ παίδων ὄντα μ’ αὐθέντην ἐμῶν. |
| 1360.1 | δὸς τούσδε τύμβωι καὶ περίστειλον νεκροὺς |
| 1360.2 | δακρύοισι τιμῶν (ἐμὲ γὰρ οὐκ ἐᾶι νόμος) |
| 1360.3 | πρὸς στέρν’ ἐρείσας μητρὶ δούς τ’ ἐς ἀγκάλας, |
| 1360.4 | κοινωνίαν δύστηνον, ἣν ἐγὼ τάλας |
| 1360.5 | διώλες’ ἄκων. γῆι δ’ ἐπὴν κρύψηις νεκροὺς |
| 1365.1 | οἴκει πόλιν τήνδ’ ἀθλίως μὲν ἀλλ’ ὅμως |
| 1365.2 | [ψυχὴν βιάζου τἀμὰ συμφέρειν κακά]. |
| 1365.3 | ὦ τέκν’, ὁ φύσας καὶ τεκὼν ὑμᾶς πατὴρ |
| 1365.4 | ἀπώλες’, οὐδ’ ὤνασθε τῶν ἐμῶν καλῶν, |
| 1365.5 | ἁγὼ παρεσκεύαζον ἐκμοχθῶν βίου |
| 1370.1 | εὔκλειαν ὑμῖν, πατρὸς ἀπόλαυσιν καλήν. |
| 1370.2 | σέ τ’ οὐχ ὁμοίως, ὦ τάλαιν’, ἀπώλεσα |
| 1370.3 | ὥσπερ σὺ τἀμὰ λέκτρ’ ἔσωιζες ἀσφαλῶς, |
| 1370.4 | μακρὰς διαντλοῦς’ ἐν δόμοις οἰκουρίας. |
| 1370.5 | οἴμοι δάμαρτος καὶ τέκνων, οἴμοι δ’ ἐμοῦ, |
| 1375.1 | ὡς ἀθλίως πέπραγα κἀποζεύγνυμαι |
| 1375.2 | τέκνων γυναικός τ’. ὦ λυγραὶ φιλημάτων |
| 1375.3 | τέρψεις, λυγραὶ δὲ τῶνδ’ ὅπλων κοινωνίαι. |
| 1375.4 | ἀμηχανῶ γὰρ πότερ’ ἔχω τάδ’ ἢ μεθῶ, ἃ πλευρὰ τἀμὰ προσπίτνοντ’ ἐρεῖ τάδε· |
| 1380.1 | Ἡμῖν τέκν’ εἷλες καὶ δάμαρθ’· ἡμᾶς ἔχεις |
| 1380.2 | παιδοκτόνους σούς. εἶτ’ ἐγὼ τάδ’ ὠλέναις |
| 1380.3 | οἴσω; τί φάσκων; ἀλλὰ γυμνωθεὶς ὅπλων |
| 1380.4 | ξὺν οἷς τὰ κάλλιστ’ ἐξέπραξ’ ἐν Ἑλλάδι |
| 1380.5 | ἐχθροῖς ἐμαυτὸν ὑποβαλὼν αἰσχρῶς θάνω; |
| 1385.1 | οὐ λειπτέον τάδ’, ἀθλίως δὲ σωστέον. |
| 1385.2 | ἕν μοί τι, Θησεῦ, σύγκαμ’· ἀγρίου κυνὸς |
| 1385.3 | κόμιστρ’ ἐς Ἄργος συγκατάστησον μολών, |
| 1385.4 | λύπηι τι παίδων μὴ πάθω μονούμενος. |
| 1385.5 | ὦ γαῖα Κάδμου πᾶς τε Θηβαῖος λεώς, |
| 1390.1 | κείρασθε, συμπενθήσατ’, ἔλθετ’ ἐς τάφον |
| 1390.2 | παίδων. ἅπαντας δ’ ἑνὶ λόγωι πενθήσετε |
| 1390.3 | νεκρούς τε κἀμέ· πάντες ἐξολώλαμεν |
| 1390.4 | Ἥρας μιᾶι πληγέντες ἄθλιοι τύχηι. |
| 1390.5 | Θη. ἀνίστας’, ὦ δύστηνε· δακρύων ἅλις. |
| 1395.1 | Ηρ. οὐκ ἂν δυναίμην· ἄρθρα γὰρ πέπηγέ μου. |
| 1395.2 | Θη. καὶ τοὺς σθένοντας γὰρ καθαιροῦσιν τύχαι. |
| 1395.3 | Ηρ. φεῦ· |
| 1397.1 | αὐτοῦ γενοίμην πέτρος ἀμνήμων κακῶν. |
| 1397.2 | Θη. παῦσαι· δίδου δὲ χεῖρ’ ὑπηρέτηι φίλωι. |
| 1397.3 | Ηρ. ἀλλ’ αἷμα μὴ σοῖς ἐξομόρξωμαι πέπλοις. Θη. ἔκμασσε, φείδου μηδέν· οὐκ ἀναίνομαι. |
| 1397.4 | Ηρ. παίδων στερηθεὶς παῖδ’ ὅπως ἔχω ς’ ἐμόν. |
| 1397.5 | Θη. δίδου δέρηι σὴν χεῖρ’, ὁδηγήσω δ’ ἐγώ. |
| 1397.6 | Ηρ. ζεῦγός γε φίλιον· ἅτερος δὲ δυστυχής. |
| 1397.7 | ὦ πρέσβυ, τοιόνδ’ ἄνδρα χρὴ κτᾶσθαι φίλον. |
| 1405.1 | Αμ. ἡ γὰρ τεκοῦσα τόνδε πατρὶς εὔτεκνος. |
| 1405.2 | Ηρ. Θησεῦ, πάλιν με στρέψον ὡς ἴδω τέκνα. Θη. ὡς δὴ τί; φίλτρον τοῦτ’ ἔχων ῥάιων ἔσηι; |
| 1405.3 | Ηρ. ποθῶ, πατρός τε στέρνα προσθέσθαι θέλω. |
| 1405.4 | Αμ. ἰδοὺ τάδ’, ὦ παῖ· τἀμὰ γὰρ σπεύδεις φίλα. |
| 1410.1 | Θη. οὕτω πόνων σῶν οὐκέτι μνήμην ἔχεις; |
| 1410.2 | Ηρ. ἅπαντ’ ἐλάσσω κεῖνα τῶνδ’ ἔτλην κακά. |
| 1410.3 | Θη. εἴ ς’ ὄψεταί τις θῆλυν ὄντ’ οὐκ αἰνέσει. |
| 1410.4 | Ηρ. ζῶ σοι ταπεινός; ἀλλὰ πρόσθεν οὐ δοκῶ. |
| 1410.5 | Θη. ἄγαν γ’· ὁ κλεινὸς Ἡρακλῆς οὐκ εἶ νοσῶν. |
| 1415.1 | Ηρ. σὺ ποῖος ἦσθα νέρθεν ἐν κακοῖσιν ὤν; |
| 1415.2 | Θη. ὡς ἐς τὸ λῆμα παντὸς ἦν ἥσσων ἀνήρ. |
| 1415.3 | Ηρ. πῶς οὖν †ἔτ’ εἴπης† ὅτι συνέσταλμαι κακοῖς; |
| 1415.4 | Θη. πρόβαινε. Ηρ. χαῖρ’, ὦ πρέσβυ. Αμ. καὶ σύ μοι, τέκνον. |
| 1415.5 | Ηρ. θάφθ’ ὥσπερ εἶπον παῖδας. Αμ. ἐμὲ δὲ τίς, τέκνον; |
| 1420.1 | Ηρ. ἐγώ. Αμ. πότ’ ἐλθών; Ηρ. ἡνίκ’ ἂν †θάψηις τέκνα†. |
| 1420.2 | [Αμ. πῶς; Ηρ. εἰς Ἀθήνας πέμψομαι Θηβῶν ἄπο.] |
| 1420.3 | ἀλλ’ ἐσκόμιζε τέκνα, δυσκόμιστ’ ἄχη· |
| 1420.4 | ἡμεῖς δ’ ἀναλώσαντες αἰσχύναις δόμον |
| 1420.5 | Θησεῖ πανώλεις ἑψόμεσθ’ ἐφολκίδες. |
| 1425.1 | ὅστις δὲ πλοῦτον ἢ σθένος μᾶλλον φίλων |
| 1425.2 | ἀγαθῶν πεπᾶσθαι βούλεται κακῶς φρονεῖ. |
| 1425.3 | Χο. στείχομεν οἰκτροὶ καὶ πολύκλαυτοι, τὰ μέγιστα φίλων ὀλέσαντες. |