eul_wid: cbm-ag
ΤρῳάδεςTrojan Women
Euripides Trojan Women PDF
| 1 | ΠΟΣΕΙΔΩΝ |
| 1.1 | ἥκω λιπὼν Αἰγαῖον ἁλμυρὸν βάθος |
| 1.2 | πόντου Ποσειδῶν, ἔνθα Νηρήιδων χοροὶ |
| 1.3 | κάλλιστον ἴχνος ἐξελίσσουσιν ποδός. |
| 1.4 | ἐξ οὗ γὰρ ἀμφὶ τήνδε Τρωϊκὴν χθόνα |
| 5.1 | Φοῖβός τε κἀγὼ λαΐνους πύργους πέριξ |
| 5.2 | ὀρθοῖσιν ἔθεμεν κανόσιν, οὔποτ’ ἐκ φρενῶν |
| 5.3 | εὔνοι’ ἀπέστη τῶν ἐμῶν Φρυγῶν πόλει· |
| 5.4 | ἣ νῦν καπνοῦται καὶ πρὸς Ἀργείου δορὸς |
| 5.5 | ὄλωλε πορθηθεῖς’. ὁ γὰρ Παρνάσιος |
| 10.1 | Φωκεὺς Ἐπειὸς μηχαναῖσι Παλλάδος |
| 10.2 | ἐγκύμον’ ἵππον τευχέων συναρμόσας |
| 10.3 | πύργων ἔπεμψεν ἐντός, ὀλέθριον βάρος. |
| 10.4 | [ὅθεν πρὸς ἀνδρῶν ὑστέρων κεκλήσεται |
| 10.5 | δούρειος ἵππος, κρυπτὸν ἀμπισχὼν δόρυ.] |
| 15.1 | ἔρημα δ’ ἄλση καὶ θεῶν ἀνάκτορα |
| 15.2 | φόνωι καταρρεῖ· πρὸς δὲ κρηπίδων βάθροις |
| 15.3 | πέπτωκε Πρίαμος Ζηνὸς ἑρκείου θανών. πολὺς δὲ χρυσὸς Φρύγιά τε σκυλεύματα |
| 15.4 | πρὸς ναῦς Ἀχαιῶν πέμπεται· μένουσι δὲ |
| 20.1 | πρύμνηθεν οὖρον, ὡς δεκασπόρωι χρόνωι |
| 20.2 | ἀλόχους τε καὶ τέκν’ εἰσίδωσιν ἄσμενοι, |
| 20.3 | οἳ τήνδ’ ἐπεστράτευσαν Ἕλληνες πόλιν. |
| 20.4 | ἐγὼ δέ (νικῶμαι γὰρ Ἀργείας θεοῦ |
| 20.5 | Ἥρας Ἀθάνας θ’, αἳ συνεξεῖλον Φρύγας) |
| 25.1 | λείπω τὸ κλεινὸν Ἴλιον βωμούς τ’ ἐμούς· |
| 25.2 | ἐρημία γὰρ πόλιν ὅταν λάβηι κακή, |
| 25.3 | νοσεῖ τὰ τῶν θεῶν οὐδὲ τιμᾶσθαι θέλει. |
| 25.4 | πολλοῖς δὲ κωκυτοῖσιν αἰχμαλωτίδων |
| 25.5 | βοᾶι Σκάμανδρος δεσπότας κληρουμένων. |
| 30.1 | καὶ τὰς μὲν Ἀρκάς, τὰς δὲ Θεσσαλὸς λεὼς |
| 30.2 | εἴληχ’ Ἀθηναίων τε Θησεῖδαι πρόμοι. |
| 30.3 | ὅσαι δ’ ἄκληροι Τρωιάδων, ὑπὸ στέγαις |
| 30.4 | ταῖσδ’ εἰσί, τοῖς πρώτοισιν ἐξηιρημέναι |
| 30.5 | στρατοῦ, σὺν αὐταῖς δ’ ἡ Λάκαινα Τυνδαρὶς |
| 35.1 | Ἑλένη, νομισθεῖς’ αἰχμάλωτος ἐνδίκως. |
| 35.2 | τὴν δ’ ἀθλίαν τήνδ’ εἴ τις εἰσορᾶν θέλει, |
| 35.3 | πάρεστιν Ἑκάβη κειμένη πυλῶν πάρος, |
| 35.4 | δάκρυα χέουσα πολλὰ καὶ πολλῶν ὕπερ· |
| 35.5 | ἧι παῖς μὲν ἀμφὶ μνῆμ’ Ἀχιλλείου τάφου |
| 40.1 | λάθραι τέθνηκε τλημόνως Πολυξένη· |
| 40.2 | φροῦδος δὲ Πρίαμος καὶ τέκν’· ἣν δὲ παρθένον |
| 40.3 | μεθῆκ’ Ἀπόλλων δρομάδα Κασσάνδραν ἄναξ, |
| 40.4 | τὸ τοῦ θεοῦ τε παραλιπὼν τό τ’ εὐσεβὲς |
| 40.5 | γαμεῖ βιαίως σκότιον Ἀγαμέμνων λέχος. |
| 45.1 | ἀλλ’, ὦ ποτ’ εὐτυχοῦσα, χαῖρέ μοι, πόλις |
| 45.2 | ξεστόν τε πύργωμ’· εἴ σε μὴ διώλεσεν |
| 45.3 | Παλλὰς Διὸς παῖς, ἦσθ’ ἂν ἐν βάθροις ἔτι. |
| 45.4 | ΑΘΗΝΑ |
| 48.1 | ἔξεστι τὸν γένει μὲν ἄγχιστον πατρὸς |
| 48.2 | μέγαν τε δαίμον’ ἐν θεοῖς τε τίμιον, λύσασαν ἔχθραν τὴν πάρος, προσεννέπειν; |
| 48.3 | Πο. ἔξεστιν· αἱ γὰρ συγγενεῖς ὁμιλίαι, |
| 48.4 | ἄνασς’ Ἀθάνα, φίλτρον οὐ σμικρὸν φρενῶν. |
| 48.5 | Αθ. ἐπήινες’ ὀργὰς ἠπίους· φέρω δὲ σοὶ |
| 48.6 | κοινοὺς ἐμαυτῆι τ’ ἐς μέσον λόγους, ἄναξ. |
| 55.1 | Πο. μῶν ἐκ θεῶν του καινὸν ἀγγέλλεις ἔπος, |
| 55.2 | ἢ Ζηνὸς ἢ καὶ δαιμόνων τινὸς πάρα; |
| 55.3 | Αθ. οὔκ, ἀλλὰ Τροίας οὕνεκ’, ἔνθα βαίνομεν, |
| 55.4 | πρὸς σὴν ἀφῖγμαι δύναμιν, ὡς κοινὴν λάβω. |
| 55.5 | Πο. οὔ πού νιν, ἔχθραν τὴν πρὶν ἐκβαλοῦσα, νῦν |
| 60.1 | ἐς οἶκτον ἦλθες πυρὶ κατηιθαλωμένην; |
| 60.2 | Αθ. ἐκεῖσε πρῶτ’ ἄνελθε· κοινώσηι λόγους |
| 60.3 | καὶ συνθελήσεις ἃν ἐγὼ πρᾶξαι θέλω; |
| 60.4 | Πο. μάλιστ’· ἀτὰρ δὴ καὶ τὸ σὸν θέλω μαθεῖν· |
| 60.5 | πότερον Ἀχαιῶν ἦλθες οὕνεκ’ ἢ Φρυγῶν; |
| 65.1 | Αθ. τοὺς μὲν πρὶν ἐχθροὺς Τρῶας εὐφρᾶναι θέλω, |
| 65.2 | στρατῶι δ’ Ἀχαιῶν νόστον ἐμβαλεῖν πικρόν. |
| 65.3 | Πο. τί δ’ ὧδε πηδᾶις ἄλλοτ’ εἰς ἄλλους τρόπους μισεῖς τε λίαν καὶ φιλεῖς ὃν ἂν τύχηις; |
| 65.4 | Αθ. οὐκ οἶσθ’ ὑβρισθεῖσάν με καὶ ναοὺς ἐμούς; |
| 70.1 | Πο. οἶδ’· ἡνίκ’ Αἴας εἷλκε Κασσάνδραν βίαι. |
| 70.2 | Αθ. κοὐ δείν’ Ἀχαιῶν ἔπαθεν οὐδ’ ἤκους’ ὕπο. |
| 70.3 | Πο. καὶ μὴν ἔπερσάν γ’ Ἴλιον τῶι σῶι σθένει. |
| 70.4 | Αθ. τοιγάρ σφε σὺν σοὶ βούλομαι δρᾶσαι κακῶς. |
| 70.5 | Πο. ἕτοιμ’ ἃ βούληι τἀπ’ ἐμοῦ. δράσεις δὲ τί; |
| 75.1 | Αθ. δύσνοστον αὐτοῖς νόστον ἐμβαλεῖν θέλω. |
| 75.2 | Πο. ἐν γῆι μενόντων ἢ καθ’ ἁλμυρὰν ἅλα; |
| 75.3 | Αθ. ὅταν πρὸς οἴκους ναυστολῶς’ ἀπ’ Ἰλίου. |
| 75.4 | καὶ Ζεὺς μὲν ὄμβρον καὶ χάλαζαν ἄσπετον |
| 75.5 | πέμψει δνοφώδη τ’ αἰθέρος φυσήματα· |
| 80.1 | ἐμοὶ δὲ δώσειν φησὶ πῦρ κεραύνιον, |
| 80.2 | βάλλειν Ἀχαιοὺς ναῦς τε πιμπράναι πυρί. |
| 80.3 | σὺ δ’ αὖ, τὸ σόν, παράσχες Αἰγαῖον πόρον |
| 80.4 | τρικυμίαις βρέμοντα καὶ δίναις ἁλός, |
| 80.5 | πλῆσον δὲ νεκρῶν κοῖλον Εὐβοίας μυχόν, |
| 85.1 | ὡς ἂν τὸ λοιπὸν τἄμ’ ἀνάκτορ’ εὐσεβεῖν |
| 85.2 | εἰδῶς’ Ἀχαιοὶ θεούς τε τοὺς ἄλλους σέβειν. |
| 85.3 | Πο. ἔσται τάδ’· ἡ χάρις γὰρ οὐ μακρῶν λόγων |
| 85.4 | δεῖται· ταράξω πέλαγος Αἰγαίας ἁλός. |
| 85.5 | ἀκταὶ δὲ Μυκόνου Δήλιοί τε χοιράδες |
| 90.1 | Σκῦρός τε Λῆμνός θ’ αἱ Καφήρειοί τ’ ἄκραι |
| 90.2 | πολλῶν θανόντων σώμαθ’ ἕξουσιν νεκρῶν. |
| 90.3 | ἀλλ’ ἕρπ’ Ὄλυμπον καὶ κεραυνίους βολὰς |
| 90.4 | λαβοῦσα πατρὸς ἐκ χερῶν καραδόκει, ὅταν στράτευμ’ Ἀργεῖον ἐξιῆι κάλως. |
| 95.1 | μῶρος δὲ θνητῶν ὅστις ἐκπορθεῖ πόλεις |
| 95.2 | ναούς τε τύμβους θ’, ἱερὰ τῶν κεκμηκότων· |
| 95.3 | ἐρημίαι δούς 〈σφ’〉 αὐτὸς ὤλεθ’ ὕστερον. |
| 95.4 | ΕΚΑΒΗ |
| 98.1 | ἄνα, δύσδαιμον· πεδόθεν κεφαλὴν |
| 98.2 | ἐπάειρε δέρην 〈τ’〉· οὐκέτι Τροία τάδε καὶ βασιλῆς ἐσμεν Τροίας. |
| 98.3 | μεταβαλλομένου δαίμονος ἄνσχου. |
| 98.4 | πλεῖ κατὰ πορθμόν, πλεῖ κατὰ δαίμονα, |
| 98.5 | μηδὲ προσίστη πρῶιραν βιότου |
| 98.6 | πρὸς κῦμα πλέουσα τύχαισιν. |
| 105.1 | αἰαῖ αἰαῖ· |
| 105.2 | τί γὰρ οὐ πάρα μοι μελέαι στενάχειν, |
| 105.3 | ἧι πατρὶς ἔρρει καὶ τέκνα καὶ πόσις; |
| 105.4 | ὦ πολὺς ὄγκος συστελλόμενος |
| 105.5 | προγόνων, ὡς οὐδὲν ἄρ’ ἦσθα. |
| 110.1 | τί με χρὴ σιγᾶν; τί δὲ μὴ σιγᾶν; |
| 110.2 | τί δὲ θρηνῆσαι; |
| 110.3 | δύστηνος ἐγὼ τῆς βαρυδαίμονος |
| 110.4 | ἄρθρων κλίσεως, ὡς διάκειμαι, νῶτ’ ἐν στερροῖς λέκτροισι ταθεῖς’. |
| 115.1 | οἴμοι κεφαλῆς, οἴμοι κροτάφων |
| 115.2 | πλευρῶν θ’, ὥς μοι πόθος εἱλίξαι |
| 115.3 | καὶ διαδοῦναι νῶτον ἄκανθάν τ’ |
| 115.4 | εἰς ἀμφοτέρους τοίχους μελέων, |
| 115.5 | ἐπιοῦς’ αἰεὶ δακρύων ἐλέγους. |
| 120.1 | μοῦσα δὲ χαὔτη τοῖς δυστήνοις |
| 120.2 | ἄτας κελαδεῖν ἀχορεύτους. |
| 120.3 | πρῶιραι ναῶν, ὠκείαις |
| 120.4 | Ἴλιον ἱερὰν αἳ κώπαις |
| 120.5 | δι’ ἅλα πορφυροειδῆ καὶ |
| 125.1 | λιμένας Ἑλλάδος εὐόρμους |
| 125.2 | αὐλῶν παιᾶνι στυγνῶι |
| 125.3 | συρίγγων τ’ εὐφθόγγων φωνᾶι |
| 125.4 | βαίνουσαι †πλεκτὰν Αἰγύπτου |
| 125.5 | παιδείαν ἐξηρτήσασθ’†, |
| 130.1 | αἰαῖ, Τροίας ἐν κόλποις |
| 130.2 | τὰν Μενελάου μετανισόμεναι |
| 130.3 | στυγνὰν ἄλοχον, Κάστορι λώβαν |
| 130.4 | τῶι τ’ Εὐρώται δύσκλειαν, |
| 130.5 | ἃ σφάζει μὲν |
| 135.1 | τὸν πεντήκοντ’ ἀροτῆρα τέκνων †Πρίαμον, ἐμέ τε μελέαν Ἑκάβαν† |
| 135.2 | ἐς τάνδ’ ἐξώκειλ’ ἄταν. |
| 135.3 | ὤμοι, θάκους οἵους θάσσω, |
| 135.4 | σκηναῖς ἐφέδρους Ἀγαμεμνονίαις. |
| 140.1 | δούλα δ’ ἄγομαι |
| 140.2 | γραῦς ἐξ οἴκων πενθήρη |
| 140.3 | κρᾶτ’ ἐκπορθηθεῖς’ οἰκτρῶς. |
| 140.4 | ἀλλ’ ὦ τῶν χαλκεγχέων Τρώων |
| 140.5 | ἄλοχοι μέλεαι |
| 144 | †καὶ κόραι δύσνυμφαι†, |
| 145.1 | τύφεται Ἴλιον, αἰάζωμεν. |
| 145.2 | μάτηρ δ’ ὡσεὶ πτανοῖς κλαγγὰν |
| 145.3 | †ὄρνισιν ὅπως ἐξάρξω ’γὼ |
| 145.4 | μολπὰν οὐ τὰν αὐτὰν† |
| 145.5 | οἵαν ποτὲ δὴ σκήπτρωι Πριάμου διερειδομένου |
| 145.6 | ποδὸς ἀρχεχόρου πλαγαῖς Φρυγίους |
| 145.7 | εὐκόμποις ἐξῆρχον θεούς. |
| 145.8 | ΗΜΙΧΟΡΙΟΝ Αʹ |
| 153.1 | Ἑκάβη, τί θροεῖς; τί δὲ θωΰσσεις; |
| 153.2 | ποῖ λόγος ἥκει; διὰ γὰρ μελάθρων |
| 155.1 | ἄιον οἴκτους οὓς οἰκτίζηι. |
| 155.2 | διὰ δὲ στέρνων φόβος ἀίσσει |
| 155.3 | Τρωιάσιν, αἳ τῶνδ’ οἴκων εἴσω |
| 155.4 | δουλείαν αἰάζουσιν. |
| 155.5 | Εκ. ὦ τέκν’, Ἀχαιῶν πρὸς ναῦς ἤδη |
| 160.1 | κινεῖται κωπήρης χείρ. |
| 160.2 | Ημ. οἲ ’γώ, τί θέλους’; ἦ πού μ’ ἤδη |
| 160.3 | ναυσθλώσουσιν πατρίας ἐκ γᾶς; |
| 160.4 | Εκ. οὐκ οἶδ’, εἰκάζω δ’ ἄταν. |
| 160.5 | Ημ. ἰὼ ἰώ. |
| 165.1 | μέλεαι, μόχθων ἐπακουσόμεναι, |
| 165.2 | Τρωιάδες, ἐξορμίζεσθ’ οἴκων· |
| 165.3 | στέλλους’ Ἀργεῖοι νόστον. |
| 165.4 | Εκ. ἒ ἔ. |
| 165.5 | μή νύν μοι τὰν |
| 170.1 | ἐκβακχεύουσαν Κασσάνδραν, |
| 170.2 | αἰσχύναν Ἀργείοισιν, |
| 170 | πέμψητ’ ἔξω, |
| 172.1 | μαινάδ’, ἐπ’ ἄλγεσι δ’ ἀλγυνθῶ. |
| 172.2 | ἰὼ ἰώ. |
| 173.1 | Τροία Τροία δύσταν’, ἔρρεις, |
| 173.2 | δύστανοι δ’ οἵ ς’ ἐκλείποντες |
| 175.1 | καὶ ζῶντες καὶ δμαθέντες. |
| 175.2 | ΗΜΙΧΟΡΙΟΝ Βʹ |
| 176.1 | οἴμοι. τρομερὰ σκηνὰς ἔλιπον |
| 176.2 | τάσδ’ Ἀγαμέμνονος ἐπακουσομένα, |
| 176.3 | βασίλεια, σέθεν· μή με κτείνειν |
| 176.4 | δόξ’ Ἀργείων κεῖται μελέαν; |
| 180.1 | ἢ κατὰ πρύμνας ἤδη ναῦται |
| 180.2 | στέλλονται κινεῖν κώπας; |
| 180.3 | Εκ. ὦ τέκνον, ὀρθρεύουσαν ψυχὰν |
| 180.4 | ἐκπληχθεῖς’ ἦλθον φρίκαι. |
| 180.5 | Ημ. ἤδη τις ἔβα Δαναῶν κῆρυξ; |
| 185.1 | τῶι πρόσκειμαι δούλα τλάμων; |
| 185.2 | Εκ. ἐγγύς που κεῖσαι κλήρου. |
| 185.3 | Ημ. ἰὼ ἰώ. |
| 187.1 | τίς μ’ Ἀργείων ἢ Φθιωτᾶν |
| 187.2 | ἢ νησαίαν ἄξει χώραν |
| 187.3 | δύστανον πόρσω Τροίας; |
| 190 | Εκ. φεῦ φεῦ. |
| 190.1 | τῶι δ’ ἁ τλάμων |
| 190.2 | ποῦ πᾶι γαίας δουλεύσω γραῦς, |
| 190.3 | ὡς κηφήν, ἁ δειλαία, |
| 190.4 | νεκροῦ μορφά, |
| 193.1 | νεκύων ἀμενηνὸν ἄγαλμα, |
| 193.2 | αἰαῖ αἰαῖ, |
| 194 | τὰν παρὰ προθύροις φυλακὰν κατέχους’ |
| 195.1 | ἢ παίδων θρέπτειρ’, ἃ Τροίας |
| 195.2 | ἀρχαγοὺς εἶχον τιμάς; |
| 195.3 | Χο. αἰαῖ αἰαῖ, ποίοις δ’ οἴκτοις |
| 195.4 | τάνδ’ ἂν λύμαν ἐξαιάζοις; |
| 195.5 | οὐκ Ἰδαίοις ἱστοῖς κερκίδα δινεύους’ ἐξαλλάξω. |
| 195.6 | νέατον τοκέων δώματα λεύσσω, |
| 195.7 | νέατον· μόχθους 〈δ’〉 ἕξω κρείσσους, |
| 195.8 | ἢ λέκτροις πλαθεῖς’ Ἑλλάνων |
| 195.9 | (ἔρροι νὺξ αὕτα καὶ δαίμων) |
| 205.1 | ἢ Πειρήνας ὑδρευομένα |
| 205.2 | πρόσπολος οἰκτρὰ σεμνῶν ὑδάτων. |
| 205.3 | τὰν κλεινὰν εἴθ’ ἔλθοιμεν |
| 205.4 | Θησέως εὐδαίμονα χώραν. |
| 210.1 | μὴ γὰρ δὴ δίναν γ’ Εὐρώτα |
| 210.2 | τάν 〈τ’〉 ἐχθίσταν θεράπναν Ἑλένας, |
| 210.3 | ἔνθ’ ἀντάσω Μενέλαι δούλα, |
| 210.4 | τῶι τᾶς Τροίας πορθητᾶι. |
| 210.5 | τὰν Πηνειοῦ σεμνὰν χώραν, |
| 215.1 | κρηπῖδ’ Οὐλύμπου καλλίσταν, |
| 215.2 | ὄλβωι βρίθειν φάμαν ἤκους’ |
| 215.3 | εὐθαλεῖ τ’ εὐκαρπείαι· |
| 215.4 | τὰ δὲ δεύτερά μοι μετὰ τὰν ἱερὰν |
| 215.5 | Θησέως ζαθέαν ἐλθεῖν χώραν. |
| 220.1 | καὶ τὰν Αἰτναίαν Ἡφαίστου |
| 220.2 | Φοινίκας ἀντήρη χώραν, |
| 220.3 | Σικελῶν ὀρέων ματέρ’, ἀκούω |
| 220.4 | καρύσσεσθαι στεφάνοις ἀρετᾶς, |
| 220.5 | τάν τ’ ἀγχιστεύουσαν γᾶν |
| 225.1 | †Ἰονίωι ναύται πόντωι†, |
| 225.2 | ἃν ὑγραίνει καλλιστεύων ὁ ξανθὰν χαίταν πυρσαίνων |
| 225.3 | Κρᾶθις ζαθέαις παγαῖσι τρέφων |
| 225.4 | εὔανδρόν τ’ ὀλβίζων γᾶν. |
| 230.1 | καὶ μὴν Δαναῶν ὅδ’ ἀπὸ στρατιᾶς |
| 230.2 | κῆρυξ, νεοχμῶν μύθων ταμίας, |
| 230.3 | στείχει ταχύπουν ἴχνος ἐξανύτων. |
| 230.4 | τί φέρει; τί λέγει; δοῦλαι γὰρ δὴ |
| 230.5 | Δωρίδος ἐσμὲν χθονὸς ἤδη. |
| 235 | ΤΑΛΘΥΒΙΟΣ |
| 235.1 | Ἑκάβη, πυκνὰς γὰρ οἶσθά μ’ ἐς Τροίαν ὁδοὺς |
| 235.2 | ἐλθόντα κήρυκ’ ἐξ Ἀχαιικοῦ στρατοῦ, |
| 235.3 | ἐγνωσμένος δὴ καὶ πάροιθέ σοι, γύναι, |
| 235.4 | Ταλθύβιος ἥκω καινὸν ἀγγελῶν λόγον. |
| 235.5 | Εκ. †τόδε τόδε φίλαι γυναῖκες† ὃ φόβος ἦν πάλαι. |
| 240.1 | Τα. ἤδη κεκλήρωσθ’, εἰ τόδ’ ἦν ὑμῖν φόβος. |
| 240.2 | Εκ. αἰαῖ, τίν’ ἢ |
| 240.3 | Θεσσαλίας πόλιν Φθιάδος εἶπας ἢ |
| 240.4 | Καδμείας χθονός; |
| 240.5 | Τα. κατ’ ἄνδρ’ ἑκάστη κοὐχ ὁμοῦ λελόγχατε. |
| 244 | Εκ. τίν’ ἄρα τίς ἔλαχε; τίνα πότμος εὐτυχὴς |
| 245.1 | Ἰλιάδων μένει; |
| 245.2 | Τα. οἶδ’· ἀλλ’ ἕκαστα πυνθάνου, μὴ πάνθ’ ὁμοῦ. |
| 245.3 | Εκ. τοὐμὸν τίς ἆρ’ |
| 245.4 | ἔλαχε τέκος, ἔνεπε, τλάμονα Κασσάνδραν; |
| 245.5 | Τα. ἐξαίρετόν νιν ἔλαβεν Ἀγαμέμνων ἄναξ. Εκ. ἦ τᾶι Λακεδαιμονίαι νύμφαι |
| 245.6 | δούλαν; ὤμοι μοι. |
| 245.7 | Τα. οὔκ, ἀλλὰ λέκτρων σκότια νυμφευτήρια. |
| 245.8 | Εκ. ἦ τὰν τοῦ Φοίβου παρθένον, ἇι γέρας ὁ |
| 245.9 | χρυσοκόμας ἔδωκ’ ἄλεκτρον ζόαν; |
| 255.1 | Τα. ἔρως ἐτόξευς’ αὐτὸν ἐνθέου κόρης. |
| 255.2 | Εκ. ῥῖπτε, τέκνον, ζαθέους κλά‐ |
| 255.3 | δας καὶ ἀπὸ χροὸς ἐνδυ‐ |
| 255.4 | τῶν στεφέων ἱεροὺς στολμούς. |
| 255.5 | Τα. οὐ γὰρ μέγ’ αὐτῆι βασιλικῶν λέκτρων τυχεῖν; |
| 260.1 | Εκ. τί δ’ ὃ νεοχμὸν ἀπ’ ἐμέθεν ἐλάβετε τέκος, |
| 260.2 | †ποῦ μοι†; |
| 260.3 | Τα. Πολυξένην ἔλεξας ἢ τίν’ ἱστορεῖς; |
| 260.4 | Εκ. ταύταν· τῶι πάλος ἔζευξεν; |
| 260.5 | Τα. τύμβωι τέτακται προσπολεῖν Ἀχιλλέως. |
| 265.1 | Εκ. ὤμοι ἐγώ· τάφωι πρόσπολον ἐτεκόμαν. |
| 265.2 | ἀτὰρ τίς ὅδ’ ἦν νόμος ἢ τί θέσμιον, ὦ φίλος, Ἑλλάνων; |
| 265.3 | Τα. εὐδαιμόνιζε παῖδα σήν· ἔχει καλῶς. |
| 265.4 | Εκ. τί τόδ’ ἔλακες; |
| 270.1 | ἆρά μοι ἀέλιον λεύσσει; |
| 270.2 | Τα. ἔχει πότμος νιν, ὥστ’ ἀπηλλάχθαι. πόνων. |
| 270.3 | Εκ. τί δ’ ἁ τοῦ χαλκεομήστορος Ἕκτορος δάμαρ, |
| 270.4 | Ἀνδρομάχα τάλαινα, τίν’ ἔχει τύχαν; |
| 270.5 | Τα. καὶ τήνδ’ Ἀχιλλέως ἔλαβε παῖς ἐξαίρετον. |
| 275.1 | Εκ. ἐγὼ δὲ τῶι πρόσπολος ἁ τριτοβάμονος |
| 275.2 | δευομένα βάκτρου γεραιᾶι χερί; |
| 275.3 | Τα. Ἰθάκης Ὀδυσσεὺς ἔλαχ’ ἄναξ δούλην ς’ ἔχειν. |
| 275.4 | Εκ. ἒ ἔ. |
| 275.5 | ἄρασσε κρᾶτα κούριμον, |
| 280.1 | ἕλκ’ ὀνύχεσσι δίπτυχον παρειάν. |
| 280.2 | ἰώ μοί μοι. |
| 280.3 | μυσαρῶι δολίωι λέλογχα |
| 280.4 | φωτὶ δουλεύειν, |
| 280.5 | πολεμίωι δίκας, παρανόμωι δάκει, |
| 285.1 | ὃς πάντα τἀκεῖθεν ἐνθάδ〈ε στρέφει, |
| 285.2 | τὰ δ’〉 ἀντίπαλ’ αὖθις ἐκεῖσε διπτύχωι γλώσσαι, |
| 285.3 | φίλα τὰ πρότερ’ ἄφιλα τιθέμενος πάλιν. |
| 285.4 | †γοᾶσθ’, ὦ Τρωιάδες, με. |
| 290.1 | βέβακα δύσποτμος οἴχομαι ἁ† |
| 290.2 | τάλαινα δυστυχεστάτωι |
| 291.1 | προσέπεσον κλήρωι. |
| 291.2 | Χο. τὸ μὲν σὸν οἶσθα, πότνια· τὰς δ’ ἐμὰς τύχας |
| 291.3 | τίς ἆρ’ Ἀχαιῶν ἢ τίς Ἑλλήνων ἔχει; |
| 291.4 | Τα. ἴτ’, ἐκκομίζειν δεῦρο Κασσάνδραν χρεὼν |
| 295.1 | ὅσον τάχιστα, δμῶες, ὡς στρατηλάτηι |
| 295.2 | ἐς χεῖρα δούς νιν εἶτα τὰς εἰληγμένας |
| 295.3 | καὶ τοῖσιν ἄλλοις αἰχμαλωτίδων ἄγω. |
| 295.4 | ἔα· τί πεύκης ἔνδον αἴθεται σέλας; |
| 295.5 | πιμπρᾶσιν, ἢ τί δρῶσι, Τρωιάδες μυχούς, ὡς ἐξάγεσθαι τῆσδε μέλλουσαι χθονὸς |
| 295.6 | πρὸς Ἄργος, αὑτῶν τ’ ἐκπυροῦσι σώματα |
| 295.7 | θανεῖν θέλουσαι; κάρτα τοι τοὐλεύθερον |
| 295.8 | ἐν τοῖς τοιούτοις δυσλόφως φέρει κακά. |
| 295.9 | ἄνοιγ’ ἄνοιγε, μὴ τὸ ταῖσδε πρόσφορον |
| 305.1 | ἐχθρὸν δ’ Ἀχαιοῖς εἰς ἔμ’ αἰτίαν βάληι. |
| 305.2 | Εκ. οὐκ ἔστιν· οὐ πιμπρᾶσιν, ἀλλὰ παῖς ἐμὴ μαινὰς θοάζει δεῦρο Κασσάνδρα δρόμωι. |
| 305.3 | ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ |
| 308.1 | ἄνεχε, πάρεχε, φῶς φέρε· σέβω φλέγω— |
| 308.2 | ἰδοὺ ἰδού— |
| 310.1 | λαμπάσι τόδ’ ἱερόν. ὦ Ὑμέναι’ ἄναξ· |
| 310.2 | μακάριος ὁ γαμέτας, |
| 310.3 | μακαρία δ’ ἐγὼ βασιλικοῖς λέκτροις |
| 310.4 | κατ’ Ἄργος ἁ γαμουμένα. |
| 310.5 | Ὑμὴν ὦ Ὑμέναι’ ἄναξ. |
| 315.1 | ἐπεὶ σύ, μᾶτερ, †ἐπὶ δάκρυσι καὶ† |
| 315.2 | γόοισι τὸν θανόντα πατέρα πατρίδα τε |
| 318.1 | φίλαν καταστένους’ ἔχεις, |
| 318.2 | ἐγὼ δ’ ἐπὶ γάμοις ἐμοῖς |
| 320.1 | ἀναφλέγω πυρὸς φῶς |
| 320.2 | ἐς αὐγάν, ἐς αἴγλαν, |
| 320.3 | διδοῦς’, ὦ Ὑμέναιε, σοί, |
| 320.4 | διδοῦς’, ὦ Ἑκάτα, φάος |
| 320.5 | παρθένων ἐπὶ λέκτροις |
| 324 | ἇι νόμος ἔχει. |
| 325.1 | πάλλε πόδ’ αἰθέριον, 〈ἄναγ’〉 ἄναγε χορόν— |
| 325.2 | εὐὰν εὐοῖ— |
| 325.3 | ὡς ἐπὶ πατρὸς ἐμοῦ μακαριωτάταις |
| 325.4 | τύχαις. ὁ χορὸς ὅσιος. |
| 325.5 | ἄγε σὺ Φοῖβέ νιν· κατὰ σὸν ἐν δάφναις |
| 330.1 | ἀνάκτορον θυηπολῶ. |
| 330.2 | Ὑμὴν ὦ Ὑμέναι’ Ὑμήν. |
| 330.3 | χόρευε, μᾶτερ, χόρευμ’ ἄναγε, πόδα σὸν |
| 330.4 | ἕλισσε τᾶιδ’ ἐκεῖσε μετ’ ἐμέθεν ποδῶν |
| 330.5 | φέρουσα φιλτάταν βάσιν. |
| 335.1 | βόασον ὑμέναιον ὢ |
| 335.2 | μακαρίαις ἀοιδαῖς |
| 335.3 | ἰαχαῖς τε νύμφαν. |
| 335.4 | ἴτ’, ὦ καλλίπεπλοι Φρυγῶν |
| 335.5 | κόραι, μέλπετ’ ἐμῶν γάμων |
| 340 | τὸν πεπρωμένον εὐνᾶι |
| 340.1 | πόσιν ἐμέθεν. |
| 340.2 | Χο. βασίλεια, βακχεύουσαν οὐ λήψηι κόρην, |
| 340.3 | μὴ κοῦφον ἄρηι βῆμ’ ἐς Ἀργείων στρατόν; |
| 340.4 | Εκ. Ἥφαιστε, δαιδουχεῖς μὲν ἐν γάμοις βροτῶν, |
| 340.5 | ἀτὰρ λυγράν γε τήνδ’ ἀναιθύσσεις φλόγα |
| 345.1 | ἔξω τε μεγάλων ἐλπίδων. οἴμοι, τέκνον, ὡς οὐχ ὑπ’ αἰχμῆς 〈σ’〉 οὐδ’ ὑπ’ Ἀργείου δορὸς |
| 345.2 | γάμους γαμεῖσθαι τούσδ’ ἐδόξαζόν ποτε. |
| 345.3 | παράδος ἐμοὶ φῶς· οὐ γὰρ ὀρθὰ πυρφορεῖς |
| 345.4 | μαινὰς θοάζους’, οὐδὲ σαῖς τύχαις, τέκνον, σεσωφρόνηκας ἀλλ’ ἔτ’ ἐν ταὐτῶι μένεις. |
| 345.5 | ἐσφέρετε πεύκας δάκρυά τ’ ἀνταλλάσσετε |
| 345.6 | τοῖς τῆσδε μέλεσι, Τρωιάδες, γαμηλίοις. |
| 345.7 | Κα. μῆτερ, πύκαζε κρᾶτ’ ἐμὸν νικηφόρον |
| 345.8 | καὶ χαῖρε τοῖς ἐμοῖσι βασιλικοῖς γάμοις· |
| 355.1 | καὶ πέμπε, κἂν μὴ τἀμά σοι πρόθυμά γ’ ἦι |
| 355.2 | ὤθει βιαίως· εἰ γὰρ ἔστι Λοξίας, |
| 355.3 | Ἑλένης γαμεῖ με δυσχερέστερον γάμον |
| 355.4 | ὁ τῶν Ἀχαιῶν κλεινὸς Ἀγαμέμνων ἄναξ. |
| 355.5 | κτενῶ γὰρ αὐτὸν κἀντιπορθήσω δόμους |
| 360.1 | ποινὰς ἀδελφῶν καὶ πατρὸς λαβοῦς’ ἐμοῦ. |
| 360.2 | ἀλλ’ αὔτ’ ἐάσω· πέλεκυν οὐχ ὑμνήσομεν, |
| 360.3 | ὃς ἐς τράχηλον τὸν ἐμὸν εἶσι χἀτέρων, |
| 360.4 | μητροκτόνους τ’ ἀγῶνας, οὓς οὑμοὶ γάμοι |
| 360.5 | θήσουσιν, οἴκων τ’ Ἀτρέως ἀνάστασιν. |
| 365.1 | πόλιν δὲ δείξω τήνδε μακαριωτέραν |
| 365.2 | ἢ τοὺς Ἀχαιούς, ἔνθεος μέν, ἀλλ’ ὅμως |
| 365.3 | τοσόνδε γ’ ἔξω στήσομαι βακχευμάτων· |
| 365.4 | οἳ διὰ μίαν γυναῖκα καὶ μίαν Κύπριν, θηρῶντες Ἑλένην, μυρίους ἀπώλεσαν. |
| 370.1 | ὁ δὲ στρατηγὸς ὁ σοφὸς ἐχθίστων ὕπερ |
| 370.2 | τὰ φίλτατ’ ὤλες’, ἡδονὰς τὰς οἴκοθεν |
| 370.3 | τέκνων ἀδελφῶι δοὺς γυναικὸς οὕνεκα, |
| 370.4 | καὶ ταῦθ’ ἑκούσης κοὐ βίαι λεληισμένης. |
| 370.5 | ἐπεὶ δ’ ἐπ’ ἀκτὰς ἤλυθον Σκαμανδρίους, |
| 375.1 | ἔθνηισκον, οὐ γῆς ὅρι’ ἀποστερούμενοι |
| 375.2 | οὐδ’ ὑψίπυργον πατρίδ’· οὓς δ’ Ἄρης ἕλοι, |
| 375.3 | οὐ παῖδας εἶδον, οὐ δάμαρτος ἐν χεροῖν |
| 375.4 | πέπλοις συνεστάλησαν, ἐν ξένηι δὲ γῆι |
| 375.5 | κεῖνται. τὰ δ’ οἴκοι τοῖσδ’ ὅμοι’ ἐγίγνετο· |
| 380.1 | χῆραί γ’ ἔθνηισκον, οἱ δ’ ἄπαιδες ἐν δόμοις |
| 380.2 | ἄλλως τέκν’ ἐκθρέψαντες· οὐδὲ πρὸς τάφοις |
| 380.3 | ἔσθ’ ὅστις αὐτῶν αἶμα γῆι δωρήσεται. |
| 380.4 | [ἦ τοῦδ’ ἐπαίνου τὸ στράτευμ’ ἐπάξιον. |
| 380.5 | σιγᾶν ἄμεινον τἀισχρά, μηδὲ μοῦσά μοι |
| 385.1 | γένοιτ’ ἀοιδὸς ἥτις ὑμνήσει κακά.] |
| 385.2 | Τρῶες δὲ πρῶτον μέν, τὸ κάλλιστον κλέος, |
| 385.3 | ὑπὲρ πάτρας ἔθνηισκον· οὓς δ’ ἕλοι δόρυ, |
| 385.4 | νεκροί γ’ ἐς οἴκους φερόμενοι φίλων ὕπο |
| 385.5 | ἐν γῆι πατρώιαι περιβολὰς εἶχον χθονός, |
| 390.1 | χερσὶν περισταλέντες ὧν ἐχρῆν ὕπο· |
| 390.2 | ὅσοι δὲ μὴ θάνοιεν ἐν μάχηι Φρυγῶν, |
| 390.3 | ἀεὶ κατ’ ἦμαρ σὺν δάμαρτι καὶ τέκνοις ὤικουν, Ἀχαιοῖς ὧν ἀπῆσαν ἡδοναί. |
| 390.4 | τὰ δ’ Ἕκτορός σοι λύπρ’ ἄκουσον ὡς ἔχει· |
| 395.1 | δόξας ἀνὴρ ἄριστος οἴχεται θανών, |
| 395.2 | καὶ τοῦτ’ Ἀχαιῶν ἵξις ἐξεργάζεται· |
| 395.3 | εἰ δ’ ἦσαν οἴκοι, χρηστὸς ὢν ἐλάνθαν’ ἄν. |
| 395.4 | Πάρις δ’ ἔγημε τὴν Διός· γήμας δὲ μή, |
| 395.5 | σιγώμενον τὸ κῆδος εἶχ’ ἂν ἐν δόμοις. φεύγειν μὲν οὖν χρὴ πόλεμον ὅστις εὖ φρονεῖ· |
| 395.6 | εἰ δ’ ἐς τόδ’ ἔλθοι, στέφανος οὐκ αἰσχρὸς πόλει |
| 395.7 | καλῶς ὀλέσθαι, μὴ καλῶς δὲ δυσκλεές. |
| 395.8 | ὧν οὕνεκ’ οὐ χρή, μῆτερ, οἰκτίρειν σε γῆν, |
| 395.9 | οὐ τἀμὰ λέκτρα· τοὺς γὰρ ἐχθίστους ἐμοὶ |
| 405.1 | καὶ σοὶ γάμοισι τοῖς ἐμοῖς διαφθερῶ. |
| 405.2 | Χο. ὡς ἡδέως κακοῖσιν οἰκείοις γελᾶις |
| 405.3 | μέλπεις θ’ ἃ μέλπους’ οὐ σαφῆ δείξεις ἴσως. |
| 405.4 | Τα. εἰ μή ς’ Ἀπόλλων ἐξεβάκχευσεν φρένας, |
| 405.5 | οὔ τἂν ἀμισθὶ τοὺς ἐμοὺς στρατηλάτας |
| 410.1 | τοιαῖσδε φήμαις ἐξέπεμπες ἂν χθονός. |
| 410.2 | ἀτὰρ τὰ σεμνὰ καὶ δοκήμασιν σοφὰ |
| 410.3 | οὐδέν τι κρείσσω τῶν τὸ μηδὲν ἦν ἄρα. |
| 410.4 | ὁ γὰρ μέγιστος τῶν Πανελλήνων ἄναξ, |
| 410.5 | Ἀτρέως φίλος παῖς, τῆσδ’ ἔρωτ’ ἐξαίρετον |
| 415.1 | μαινάδος ὑπέστη· καὶ πένης μέν εἰμ’ ἐγώ, |
| 415.2 | ἀτὰρ λέχος γε τῆσδ’ ἂν οὐκ ἠιτησάμην. |
| 415.3 | καὶ σοῦ μέν (οὐ γὰρ ἀρτίας ἔχεις φρένας) |
| 415.4 | Ἀργεῖ’ ὀνείδη καὶ Φρυγῶν ἐπαινέσεις |
| 415.5 | ἀνέμοις φέρεσθαι παραδίδωμ’· ἕπου δέ μοι |
| 420.1 | πρὸς ναῦς, καλὸν νύμφευμα τῶι στρατηλάτηι. |
| 420.2 | σὺ δ’, ἡνίκ’ ἄν σε Λαρτίου χρήζηι τόκος |
| 420.3 | ἄγειν, ἕπεσθαι· σώφρονος δ’ ἔσηι λάτρις |
| 420.4 | γυναικός, ὥς φας’ οἱ μολόντες Ἴλιον. |
| 420.5 | Κα. ἦ δεινὸς ὁ λάτρις. τί ποτ’ ἔχουσι τοὔνομα |
| 425.1 | κήρυκες, ἓν ἀπέχθημα πάγκοινον βροτοῖς, |
| 425.2 | οἱ περὶ τυράννους καὶ πόλεις ὑπηρέται; |
| 425.3 | σὺ τὴν ἐμὴν φὴις μητέρ’ εἰς Ὀδυσσέως |
| 425.4 | ἥξειν μέλαθρα; ποῦ δ’ Ἀπόλλωνος λόγοι, |
| 425.5 | οἵ φασιν αὐτὴν εἰς ἔμ’ ἡρμηνευμένοι |
| 430.1 | αὐτοῦ θανεῖσθαι; τἄλλα δ’ οὐκ ὀνειδιῶ. |
| 430.2 | δύστηνος, οὐκ οἶδ’ οἷά νιν μένει παθεῖν· |
| 430.3 | ὡς χρυσὸς αὐτῶι τἀμὰ καὶ Φρυγῶν κακὰ |
| 430.4 | δόξει ποτ’ εἶναι. δέκα γὰρ ἐκπλήσας ἔτη |
| 430.5 | πρὸς τοῖσιν ἐνθάδ’ ἵξεται μόνος πάτραν |
| 435 | 〈〉 |
| 435.1 | †οὗ δὴ στενὸν δίαυλον ὤικισται πέτρας† |
| 435.2 | δεινὴ Χάρυβδις ὠμοβρώς τ’ ὀρειβάτης Κύκλωψ Λιγυστίς θ’ ἡ συῶν μορφώτρια |
| 435.3 | Κίρκη θαλάσσης θ’ ἁλμυρᾶς ναυάγια |
| 435.4 | λωτοῦ τ’ ἔρωτες Ἡλίου θ’ ἁγναὶ βόες, |
| 440.1 | αἳ σαρξὶ φοινίαισιν ἥσουσίν ποτε |
| 440.2 | πικρὰν Ὀδυσσεῖ γῆρυν. ὡς δὲ συντέμω, |
| 440.3 | ζῶν εἶς’ ἐς Ἅιδου κἀκφυγὼν λίμνης ὕδωρ |
| 440.4 | κάκ’ ἐν δόμοισι μυρί’ εὑρήσει μολών. |
| 440.5 | ἀλλὰ γὰρ τί τοὺς Ὀδυσσέως ἐξακοντίζω πόνους; |
| 445.1 | στεῖχ’ ὅπως τάχιστ’· ἐν Ἅιδου νυμφίωι γημώμεθα. |
| 445.2 | ἦ κακὸς κακῶς ταφήσηι νυκτός, οὐκ ἐν ἡμέραι, |
| 445.3 | ὦ δοκῶν σεμνόν τι πράσσειν, Δαναϊδῶν ἀρχηγέτα. |
| 445.4 | κἀμέ τοι νεκρὸν φάραγγες γυμνάδ’ ἐκβεβλημένην |
| 445.5 | ὕδατι χειμάρρωι ῥέουσαι νυμφίου πέλας τάφου θηρσὶ δώσουσιν δάσασθαι, τὴν Ἀπόλλωνος λάτριν. |
| 445.6 | ὦ στέφη τοῦ φιλτάτου μοι θεῶν, ἀγάλματ’ εὔια, |
| 445.7 | χαίρετ’· ἐκλέλοιφ’ ἑορτὰς αἷς πάροιθ’ ἠγαλλόμην. |
| 445.8 | ἴτ’ ἀπ’ ἐμοῦ χρωτὸς σπαραγμοῖς, ὡς ἔτ’ οὖς’ ἁγνὴ χρόα |
| 445.9 | δῶ θοαῖς αὔραις φέρεσθαι σοὶ τάδ’, ὦ μαντεῖ’ ἄναξ. |
| 455 | ποῦ σκάφος τὸ τοῦ στρατηγοῦ; ποῖ πόδ’ ἐμβαίνειν |
| 455.1 | με χρή; οὐκέτ’ ἂν φθάνοις ἂν αὔραν ἱστίοις καραδοκῶν, |
| 455.2 | ὡς μίαν τριῶν Ἐρινὺν τῆσδέ μ’ ἐξάξων χθονός. |
| 455.3 | χαῖρέ μοι, μῆτερ· δακρύσηις μηδέν· ὦ φίλη πατρίς, |
| 455.4 | οἵ τε γῆς ἔνερθ’ ἀδελφοὶ χὠ τεκὼν ἡμᾶς πατήρ, |
| 460.1 | οὐ μακρὰν δέξεσθέ μ’· ἥξω δ’ ἐς νεκροὺς νικηφόρος |
| 460.2 | καὶ δόμους πέρσας’ Ἀτρειδῶν, ὧν ἀπωλόμεσθ’ ὕπο. |
| 460.3 | Χο. Ἑκάβης γεραιᾶς φύλακες, οὐ δεδόρκατε |
| 460.4 | δέσποιναν ὡς ἄναυδος ἐκτάδην πίτνει; |
| 460.5 | οὐκ ἀντιλήψεσθ’; ἦ μεθήσετ’, ὦ κακαί, |
| 465.1 | γραῖαν πεσοῦσαν; αἴρετ’ εἰς ὀρθὸν δέμας. |
| 465.2 | Εκ. ἐᾶτέ μ’ (οὔτοι φίλα τὰ μὴ φίλ’, ὦ κόραι) |
| 465.3 | κεῖσθαι πεσοῦσαν· πτωμάτων γὰρ ἄξια |
| 465.4 | πάσχω τε καὶ πέπονθα κἄτι πείσομαι. |
| 465.5 | ὦ θεοί· κακοὺς μὲν ἀνακαλῶ τοὺς συμμάχους, |
| 470.1 | ὅμως δ’ ἔχει τι σχῆμα κικλήσκειν θεούς, |
| 470.2 | ὅταν τις ἡμῶν δυστυχῆ λάβηι τύχην. |
| 470.3 | πρῶτον μὲν οὖν μοι τἀγάθ’ ἐξᾶισαι φίλον· |
| 470.4 | τοῖς γὰρ κακοῖσι πλείον’ οἶκτον ἐμβαλῶ. |
| 470.5 | ἦ μὲν τύραννος κἀς τύρανν’ ἐγημάμην, |
| 475.1 | κἀνταῦθ’ ἀριστεύοντ’ ἐγεινάμην τέκνα, οὐκ ἀριθμὸν ἄλλως ἀλλ’ ὑπερτάτους Φρυγῶν· |
| 475.2 | οὓς Τρωιὰς οὐδ’ Ἑλληνὶς οὐδὲ βάρβαρος |
| 475.3 | γυνὴ τεκοῦσα κομπάσειεν ἄν ποτε. |
| 475.4 | κἀκεῖνά τ’ εἶδον δορὶ πεσόνθ’ Ἑλληνικῶι |
| 480.1 | τρίχας τ’ ἐτμήθην τάσδε πρὸς τύμβοις νεκρῶν, |
| 480.2 | καὶ τὸν φυτουργὸν Πρίαμον οὐκ ἄλλων πάρα |
| 480.3 | κλύους’ ἔκλαυσα, τοῖσδε δ’ εἶδον ὄμμασιν |
| 480.4 | αὐτὴ κατασφαγέντ’ ἐφ’ ἑρκείωι πυρᾶι, |
| 480.5 | πόλιν θ’ ἁλοῦσαν. ἃς δ’ ἔθρεψα παρθένους |
| 485.1 | ἐς ἀξίωμα νυμφίων ἐξαίρετον, |
| 485.2 | ἄλλοισι θρέψας’ ἐκ χερῶν ἀφηιρέθην· |
| 485.3 | κοὔτ’ ἐξ ἐκείνων ἐλπὶς ὡς ὀφθήσομαι |
| 485.4 | αὐτή τ’ ἐκείνας οὐκέτ’ ὄψομαί ποτε. |
| 485.5 | τὸ λοίσθιον δέ, θριγκὸς ἀθλίων κακῶν, |
| 490.1 | δούλη γυνὴ γραῦς Ἑλλάδ’ εἰσαφίξομαι. |
| 490.2 | ἃ δ’ ἐστὶ γήραι τῶιδ’ ἀσυμφορώτατα, |
| 490.3 | τούτοις με προσθήσουσιν, ἢ θυρῶν λάτριν |
| 490.4 | κλῆιδας φυλάσσειν, τὴν τεκοῦσαν Ἕκτορα, |
| 490.5 | ἢ σιτοποιεῖν κἀν πέδωι κοίτας ἔχειν |
| 495.1 | ῥυσοῖσι νώτοις, βασιλικῶν ἐκ δεμνίων, |
| 495.2 | τρυχηρὰ περὶ τρυχηρὸν εἱμένην χρόα |
| 495.3 | πέπλων λακίσματ’, ἀδόκιμ’ ὀλβίοις ἔχειν. |
| 495.4 | οἲ ’γὼ τάλαινα, διὰ γάμον μιᾶς ἕνα γυναικὸς οἵων ἔτυχον ὧν τε τεύξομαι. ὦ τέκνον, ὦ σύμβακχε Κασσάνδρα θεοῖς, |
| 495.5 | οἵαις ἔλυσας συμφοραῖς ἅγνευμα σόν. |
| 495.6 | σύ τ’, ὦ τάλαινα, ποῦ ποτ’ εἶ, Πολυξένη; |
| 495.7 | ὡς οὔτε μ’ ἄρσην οὔτε θήλεια σπορὰ |
| 495.8 | πολλῶν γενομένων τὴν τάλαιναν ὠφελεῖ. |
| 505.1 | τί δῆτά μ’ ὀρθοῦτ’; ἐλπίδων ποίων ὕπο; |
| 505.2 | ἄγετε τὸν ἁβρὸν δή ποτ’ ἐν Τροίαι πόδα, |
| 505.3 | νῦν δ’ ὄντα δοῦλον, στιβάδα πρὸς χαμαιπετῆ |
| 505.4 | πέτρινά τε κρήδεμν’, ὡς πεσοῦς’ ἀποφθαρῶ |
| 505.5 | δακρύοις καταξανθεῖσα. τῶν δ’ εὐδαιμόνων |
| 510.1 | μηδένα νομίζετ’ εὐτυχεῖν, πρὶν ἂν θάνηι. |
| 510.2 | Χο. ἀμφί μοι Ἴλιον, ὦ |
| 510.3 | Μοῦσα, καινῶν ὕμνων |
| 513-514 | ἆισον σὺν δακρύοις ὠιδὰν ἐπικήδειον· |
| 515.1 | νῦν γὰρ μέλος ἐς Τροίαν ἰαχήσω, |
| 515.2 | τετραβάμονος ὡς ὑπ’ ἀπήνας |
| 517-518 | Ἀργείων ὀλόμαν τάλαινα δοριάλωτος, |
| 519 | ὅτ’ ἔλιπον ἵππον οὐράνια |
| 520.1 | βρέμοντα χρυσεοφάλαρον ἔνο‐ |
| 520.2 | πλον ἐν πύλαις Ἀχαιοί· |
| 520.3 | ἀνὰ δ’ ἐβόασεν λεὼς |
| 520.4 | Τρωϊάδος ἀπὸ πέτρας σταθείς· |
| 520.5 | Ἴτ’, ὦ πεπαυμένοι πόνων, |
| 525.1 | τόδ’ ἱερὸν ἀνάγετε ξόανον |
| 525.2 | Ἰλιάδι Διογενεῖ κόραι. |
| 525.3 | τίς οὐκ ἔβα νεανίδων, |
| 525.4 | τίς οὐ γεραιὸς ἐκ δόμων; |
| 525.5 | κεχαρμένοι δ’ ἀοιδαῖς |
| 530.1 | δόλιον ἔσχον ἄταν. |
| 530.2 | πᾶσα δὲ γέννα Φρυγῶν |
| 530.3 | πρὸς πύλας ὡρμάθη, |
| 533-534 | πεύκαν οὐρεΐαν, ξεστὸν λόχον Ἀργείων, |
| 535.1 | καὶ Δαρδανίας ἄταν θεᾶι δώσων, |
| 535.2 | χάριν ἄζυγος ἀμβροτοπώλου· |
| 538.1 | κλωστοῦ δ’ ἀμφιβόλοις λίνοιο ναὸς ὡσεὶ |
| 538.2 | σκάφος κελαινὸν εἰς ἕδρανα |
| 540.1 | λάϊνα δάπεδά τε, φονέα πατρί‐ |
| 540.2 | δι, Παλλάδος θέσαν θεᾶς. |
| 540.3 | ἐπὶ δὲ πόνωι καὶ χαρᾶι |
| 540.4 | νύχιον ἐπεὶ κνέφας παρῆν, |
| 540.5 | Λίβυς τε λωτὸς ἐκτύπει |
| 545.1 | Φρύγιά τε μέλεα, παρθένοι δ’ |
| 545.2 | ἄειρον ἅμα κρότον ποδῶν |
| 545.3 | βοάν τ’ ἔμελπον εὔφρον’, ἐν |
| 545.4 | δόμοις δὲ παμφαὲς σέλας πυρὸς μέλαιναν αἴγλαν †ἔδωκεν ὕπνωι†. |
| 545.5 | ἐγὼ δὲ τὰν ὀρεστέραν |
| 545.6 | τότ’ ἀμφὶ μέλαθρα παρθένον |
| 554 | Διὸς κόραν ἐμελπόμαν |
| 555.1 | χοροῖσι· φοινία δ’ ἀνὰ |
| 555.2 | πτόλιν βοὰ κατέσχε Περ‐ |
| 555.3 | γάμων ἕδρας· βρέφη δὲ φίλι‐ |
| 555.4 | α περὶ πέπλους ἔβαλλε μα‐ |
| 555.5 | τρὶ χεῖρας ἐπτοημένας. |
| 560.1 | λόχου δ’ ἐξέβαιν’ Ἄρης, |
| 560.2 | κόρας ἔργα Παλλάδος. |
| 560.3 | σφαγαὶ δ’ ἀμφιβώμιοι |
| 560.4 | Φρυγῶν ἔν τε δεμνίοις |
| 560.5 | καράτομος ἐρημία |
| 565.1 | νεανίδων στέφανον ἔφερεν |
| 565.2 | Ἑλλάδι κουροτρόφον, |
| 565.3 | Φρυγῶν δὲ πατρίδι πένθος. |
| 565.4 | Ἑκάβη, λεύσσεις τήνδ’ Ἀνδρομάχην |
| 565.5 | ξενικοῖς ἐπ’ ὄχοις πορθμευομένην; |
| 570.1 | παρὰ δ’ εἰρεσίαι μαστῶν ἕπεται |
| 570.2 | φίλος Ἀστυάναξ, Ἕκτορος ἶνις. ποῖ ποτ’ ἀπήνης νώτοισι φέρηι, |
| 570.3 | δύστηνε γύναι, |
| 570.4 | πάρεδρος χαλκέοις Ἕκτορος ὅπλοις |
| 575 | σκύλοις τε Φρυγῶν δοριθηράτοις, |
| 575.1 | οἷσιν Ἀχιλλέως παῖς Φθιώτας |
| 575.2 | στέψει ναούς, ἀπὸ Τροίας; |
| 575.3 | ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ |
| 577.1 | Ἀχαιοὶ δεσπόται μ’ ἄγουσιν. |
| 577.2 | Εκ. οἴμοι. Αν. τί παιᾶν’ ἐμὸν στενάζεις; |
| 577.3 | Εκ. αἰαῖ Αν. τῶνδ’ ἀλγέων |
| 580.1 | Εκ. ὦ Ζεῦ Αν. καὶ συμφορᾶς. |
| 580.2 | Εκ. τέκεα Αν. πρίν ποτ’ ἦμεν. |
| 580.3 | Εκ. βέβακ’ ὄλβος, βέβακε Τροία |
| 580.4 | Αν. τλάμων. Εκ. ἐμῶν τ’ εὐγένεια παίδων. |
| 580.5 | Αν. φεῦ φεῦ Εκ. φεῦ δῆτ’ ἐμῶν |
| 585.1 | Αν. κακῶν. Εκ. οἰκτρὰ τύχα |
| 585.2 | Αν. πόλεος Εκ. ἃ καπνοῦται. |
| 585.3 | Αν. μόλοις, ὦ πόσις μοι |
| 585.4 | Εκ. βοᾶις τὸν παρ’ Ἅιδαι |
| 585.5 | παῖδ’ ἐμόν, ὦ μελέα. |
| 590.1 | Αν. σᾶς δάμαρτος ἄλκαρ. |
| 590.2 | Αν. †σύ τ’†, ὦ λῦμ’ Ἀχαιῶν |
| 590.3 | Εκ. τέκνων δή ποθ’ ἁμῶν |
| 590.4 | πρεσβυγενὲς Πριάμωι. |
| 590.5 | Αν. κοιμίσαι μ’ ἐς Ἅιδου. |
| 595.1 | Αν. οἵδε πόθοι μεγάλοι Εκ. σχετλία, τάδε πάσχομεν ἄλγη |
| 595.2 | Αν. οἰχομένας πόλεως Εκ. ἐπὶ δ’ ἄλγεσιν ἄλγεα κεῖται. |
| 595.3 | Αν. δυσφροσύναισι θεῶν, ὅτε σὸς γόνος ἔκφυγεν Ἅιδαν, |
| 595.4 | ὃς λεχέων στυγερῶν χάριν ὤλεσε πέργαμα Τροίας· |
| 595.5 | αἱματόεντα δὲ θεᾶι παρὰ Παλλάδι σώματα νεκρῶν γυψὶ φέρειν τέταται· ζυγὰ δ’ ἤνυσε δούλια Τροίαι. |
| 595.6 | Εκ. ὦ πατρίς, ὦ μελέα Αν. καταλειπομέναν σε δακρύω |
| 595.7 | Εκ. νῦν τέλος οἰκτρὸν ὁρᾶις. Αν. καὶ ἐμὸν δόμον ἐνθ’ ἐλοχεύθην. |
| 595.8 | Εκ. ὦ τέκν’, ἐρημόπολις μάτηρ ἀπολείπεται ὑμῶν. |
| 595.9 | †οἷος ἰάλεμος οἷά τε πένθη† |
| 605 | δάκρυά τ’ ἐκ δακρύων καταλείβεται 〈 〉 |
| 606-607 | ἁμετέροισι δόμοις· ὁ θανὼν δ’ ἐπιλάθεται ἀλγέων. |
| 608.1 | Χο. ὡς ἡδὺ δάκρυα τοῖς κακῶς πεπραγόσιν |
| 608.2 | θρήνων τ’ ὀδυρμοὶ μοῦσά θ’ ἣ λύπας ἔχει. |
| 610.1 | Αν. ὦ μῆτερ ἀνδρὸς ὅς ποτ’ Ἀργείων δορὶ |
| 610.2 | πλείστους διώλες’ Ἕκτορος, τάδ’ εἰσορᾶις; |
| 610.3 | Εκ. ὁρῶ τὰ τῶν θεῶν, ὡς τὰ μὲν πυργοῦς’ ἄνω |
| 610.4 | τὸ μηδὲν ὄντα, τὰ δὲ δοκοῦντ’ ἀπώλεσαν. |
| 610.5 | Αν. ἀγόμεθα λεία σὺν τέκνωι· τὸ δ’ εὐγενὲς |
| 615.1 | ἐς δοῦλον ἥκει, μεταβολὰς τοσάσδ’ ἔχον. |
| 615.2 | Εκ. τὸ τῆς ἀνάγκης δεινόν· ἄρτι κἀπ’ ἐμοῦ |
| 615.3 | βέβηκ’ ἀποσπασθεῖσα Κασσάνδρα βίαι. |
| 615.4 | Αν. φεῦ φεῦ· |
| 618.1 | ἄλλος τις Αἴας, ὡς ἔοικε, δεύτερος |
| 618.2 | παιδὸς πέφηνε σῆς· νοσεῖς δὲ χἄτερα. |
| 620.1 | Εκ. ὧν γ’ οὔτε μέτρον οὔτ’ ἀριθμός ἐστί μοι· |
| 620.2 | κακῶι κακὸν γὰρ εἰς ἅμιλλαν ἔρχεται. |
| 620.3 | Αν. τέθνηκέ σοι παῖς πρὸς τάφωι Πολυξένη |
| 620.4 | σφαγεῖς’ Ἀχιλλέως, δῶρον ἀψύχωι νεκρῶι. |
| 620.5 | Εκ. οἲ ’γὼ τάλαινα· τοῦτ’ ἐκεῖν’ ὅ μοι πάλαι |
| 625.1 | Ταλθύβιος αἴνιγμ’ οὐ σαφῶς εἶπεν σαφές. |
| 625.2 | Αν. εἶδόν νιν αὐτὴ κἀποβᾶσα τῶνδ’ ὄχων ἔκρυψα πέπλοις κἀπεκοψάμην νεκρόν. |
| 625.3 | Εκ. αἰαῖ, τέκνον, σῶν ἀνοσίων προσφαγμάτων· |
| 625.4 | αἰαῖ μάλ’ αὖθις, ὡς κακῶς διόλλυσαι. |
| 630.1 | Αν. ὄλωλεν ὡς ὄλωλεν· ἀλλ’ ὅμως ἐμοῦ |
| 630.2 | ζώσης γ’ ὄλωλεν εὐτυχεστέρωι πότμωι. |
| 630.3 | Εκ. οὐ ταὐτόν, ὦ παῖ, τῶι βλέπειν τὸ κατθανεῖν· |
| 630.4 | τὸ μὲν γὰρ οὐδέν, τῶι δ’ ἔνεισιν ἐλπίδες. |
| 630.5 | Αν. [ὦ μῆτερ, ὦ τεκοῦσα, κάλλιστον λόγον |
| 635.1 | ἄκουσον, ὥς σοι τέρψιν ἐμβάλω φρενί.] |
| 635.2 | τὸ μὴ γενέσθαι τῶι θανεῖν ἴσον λέγω, |
| 635.3 | τοῦ ζῆν δὲ λυπρῶς κρεῖσσόν ἐστι κατθανεῖν. |
| 635.4 | †ἀλγεῖ γὰρ οὐδὲν τῶν κακῶν ἠισθημένος·† |
| 635.5 | ὁ δ’ εὐτυχήσας ἐς τὸ δυστυχὲς πεσὼν |
| 640.1 | ψυχὴν ἀλᾶται τῆς πάροιθ’ εὐπραξίας. |
| 640.2 | κείνη δ’, ὁμοίως ὥσπερ οὐκ ἰδοῦσα φῶς, |
| 640.3 | τέθνηκε κοὐδὲν οἶδε τῶν αὑτῆς κακῶν. |
| 640.4 | ἐγὼ δὲ τοξεύσασα τῆς εὐδοξίας |
| 640.5 | λαχοῦσα πλεῖστον τῆς τύχης ἡμάρτανον. |
| 645.1 | ἃ γὰρ γυναιξὶ σώφρον’ ἔσθ’ ηὑρημένα, |
| 645.2 | ταῦτ’ ἐξεμόχθουν Ἕκτορος κατὰ στέγας. πρῶτον μέν, ἔνθα (κἂν προσῆι κἂν μὴ προσῆι |
| 645.3 | ψόγος γυναιξίν) αὐτὸ τοῦτ’ ἐφέλκεται |
| 645.4 | κακῶς ἀκούειν, ἥτις οὐκ ἔνδον μένει, τούτου παρεῖσα πόθον ἔμιμνον ἐν δόμοις· |
| 645.5 | ἔσω τε μελάθρων κομψὰ θηλειῶν ἔπη |
| 645.6 | οὐκ εἰσεφρούμην, τὸν δὲ νοῦν διδάσκαλον |
| 645.7 | οἴκοθεν ἔχουσα χρηστὸν ἐξήρκουν ἐμοί. |
| 645.8 | γλώσσης τε σιγὴν ὄμμα θ’ ἥσυχον πόσει |
| 655.1 | παρεῖχον· ἤιδη δ’ ἅμ’ ἐχρῆν νικᾶν πόσιν |
| 655.2 | κείνωι τε νίκην ὧν ἐχρῆν παριέναι. |
| 655.3 | καὶ τῶνδε κληδὼν ἐς στράτευμ’ Ἀχαιικὸν |
| 655.4 | ἐλθοῦς’ ἀπώλεσέν μ’· ἐπεὶ γὰρ ἡιρέθην, |
| 655.5 | Ἀχιλλέως με παῖς ἐβουλήθη λαβεῖν |
| 660.1 | δάμαρτα· δουλεύσω δ’ ἐν αὐθεντῶν δόμοις. |
| 660.2 | κεἰ μὲν παρώσας’ Ἕκτορος φίλον κάρα |
| 660.3 | πρὸς τὸν παρόντα πόσιν ἀναπτύξω φρένα, |
| 660.4 | κακὴ φανοῦμαι τῶι θανόντι· τόνδε δ’ αὖ |
| 660.5 | στυγοῦς’ ἐμαυτῆς δεσπόταις μισήσομαι. |
| 665.1 | καίτοι λέγουσιν ὡς μί’ εὐφρόνη χαλαῖ |
| 665.2 | τὸ δυσμενὲς γυναικὸς εἰς ἀνδρὸς λέχος· |
| 665.3 | ἀπέπτυς’ αὐτὴν ἥτις ἄνδρα τὸν πάρος |
| 665.4 | καινοῖσι λέκτροις ἀποβαλοῦς’ ἄλλον φιλεῖ. |
| 665.5 | ἀλλ’ οὐδὲ πῶλος ἥτις ἂν διαζυγῆι |
| 670.1 | τῆς συντραφείσης ῥαιδίως ἕλκει ζυγόν. |
| 670.2 | καίτοι τὸ θηριῶδες ἄφθογγόν τ’ ἔφυ |
| 670.3 | ξυνέσει τ’ ἄχρηστον τῆι φύσει τε λείπεται. |
| 670.4 | σὲ δ’, ὦ φίλ’ Ἕκτορ, εἶχον ἄνδρ’ ἀρκοῦντά μοι ξυνέσει γένει πλούτωι τε κἀνδρείαι μέγαν· |
| 675.1 | ἀκήρατον δέ μ’ ἐκ πατρὸς λαβὼν δόμων |
| 675.2 | πρῶτος τὸ παρθένειον ἐζεύξω λέχος. |
| 675.3 | καὶ νῦν ὄλωλας μὲν σύ, ναυσθλοῦμαι δ’ ἐγὼ |
| 675.4 | πρὸς Ἑλλάδ’ αἰχμάλωτος ἐς δοῦλον ζυγόν. |
| 675.5 | ἆρ’ οὐκ ἐλάσσω τῶν ἐμῶν ἔχει κακῶν |
| 680.1 | Πολυξένης ὄλεθρος, ἣν καταστένεις; |
| 680.2 | ἐμοὶ γὰρ οὐδ’ ὃ πᾶσι λείπεται βροτοῖς |
| 680.3 | ξύνεστιν ἐλπίς, οὐδὲ κλέπτομαι φρένας |
| 680.4 | πράξειν τι κεδνόν· ἡδὺ δ’ ἐστὶ καὶ δοκεῖν. |
| 680.5 | Χο. ἐς ταὐτὸν ἥκεις συμφορᾶς· θρηνοῦσα δὲ |
| 685.1 | τὸ σὸν διδάσκεις μ’ ἔνθα πημάτων κυρῶ. |
| 685.2 | Εκ. αὐτὴ μὲν οὔπω ναὸς εἰσέβην σκάφος, |
| 685.3 | γραφῆι δ’ ἰδοῦσα καὶ κλύους’ ἐπίσταμαι. |
| 685.4 | ναύταις γὰρ ἢν μὲν μέτριος ἦι χειμὼν φέρειν, |
| 685.5 | προθυμίαν ἔχουσι σωθῆναι πόνων, |
| 690.1 | ὁ μὲν παρ’ οἴαχ’, ὁ δ’ ἐπὶ λαίφεσιν βεβώς, |
| 690.2 | ὁ δ’ ἄντλον εἴργων ναός· ἢν δ’ ὑπερβάληι |
| 690.3 | πολὺς ταραχθεὶς πόντος, ἐνδόντες τύχηι |
| 690.4 | παρεῖσαν αὑτοὺς κυμάτων δραμήμασιν. |
| 690.5 | οὕτω δὲ κἀγὼ πόλλ’ ἔχουσα πήματα |
| 695.1 | ἄφθογγός εἰμι καὶ παρεῖς’ ἔχω στόμα· |
| 695.2 | νικᾶι γὰρ οὑκ θεῶν με δύστηνος κλύδων. |
| 695.3 | ἀλλ’, ὦ φίλη παῖ, τὰς μὲν Ἕκτορος τύχας ἔασον· οὐ μὴ δάκρυά νιν σώσηι τὰ σά. |
| 695.4 | τίμα δὲ τὸν παρόντα δεσπότην σέθεν, φίλον διδοῦσα δέλεαρ ἀνδρὶ σῶν τρόπων. |
| 695.5 | κἂν δρᾶις τάδ’, ἐς τὸ κοινὸν εὐφρανεῖς φίλους |
| 695.6 | καὶ παῖδα τόνδε παιδὸς ἐκθρέψειας ἂν |
| 695.7 | Τροίαι μέγιστον ὠφέλημ’, ἵν’ οἵ ποτε |
| 695.8 | ἐκ σοῦ γενόμενοι παῖδες Ἴλιον πάλιν |
| 705.1 | κατοικίσειαν καὶ πόλις γένοιτ’ ἔτι. |
| 705.2 | ἀλλ’ ἐκ λόγου γὰρ ἄλλος ἐκβαίνει λόγος, |
| 705.3 | τίν’ αὖ δέδορκα τόνδ’ Ἀχαιικὸν λάτριν |
| 705.4 | στείχοντα καινῶν ἄγγελον βουλευμάτων; |
| 705.5 | Τα. Φρυγῶν ἀρίστου πρίν ποθ’ Ἕκτορος δάμαρ, |
| 710.1 | μή με στυγήσηις· οὐχ ἑκὼν γὰρ ἀγγελῶ |
| 710.2 | Δαναῶν τε κοινὰ Πελοπιδῶν τ’ ἀγγέλματα. |
| 710.3 | Αν. τί δ’ ἔστιν; ὥς μοι φροιμίων ἄρχηι κακῶν. |
| 710.4 | Τα. ἔδοξε τόνδε παῖδα ... πῶς εἴπω λόγον; |
| 710.5 | Αν. μῶν οὐ τὸν αὐτὸν δεσπότην ἡμῖν ἔχειν; |
| 715.1 | Τα. οὐδεὶς Ἀχαιῶν τοῦδε δεσπόσει ποτέ. |
| 715.2 | Αν. ἀλλ’ ἐνθάδ’ αὐτὸν λείψανον Φρυγῶν λιπεῖν; |
| 715.3 | Τα. οὐκ οἶδ’ ὅπως σοι ῥαιδίως εἴπω κακά. |
| 715.4 | Αν. ἐπήινες’ αἰδῶ, πλὴν ἐὰν λέγηις κακά. |
| 715.5 | Τα. κτενοῦσι σὸν παῖδ’, ὡς πύθηι κακὸν μέγα. |
| 720.1 | Αν. οἴμοι, γάμων τόδ’ ὡς κλύω μεῖζον κακόν. Τα. νικᾶι δ’ Ὀδυσσεὺς ἐν Πανέλλησιν λέγων |
| 720.2 | Αν. αἰαῖ μάλ’· οὐ γὰρ μέτρια πάσχομεν κακά. |
| 720.3 | Τα. λέξας ἀρίστου παῖδα μὴ τρέφειν πατρός |
| 720.4 | Αν. τοιαῦτα νικήσειε τῶν αὑτοῦ πέρι. |
| 725.1 | Τα. ῥῖψαι δὲ πύργων δεῖν σφε Τρωϊκῶν ἄπο. |
| 725.2 | ἀλλ’ ὣς γενέσθω καὶ σοφωτέρα φανῆι· |
| 725.3 | μήτ’ ἀντέχου τοῦδ’, εὐγενῶς δ’ ἄλγει κακοῖς, |
| 725.4 | μήτε σθένουσα μηδὲν ἰσχύειν δόκει. |
| 725.5 | ἔχεις γὰρ ἀλκὴν οὐδαμῆι· σκοπεῖν δὲ χρή· |
| 730.1 | πόλις τ’ ὄλωλε καὶ πόσις, κρατῆι δὲ σύ, |
| 730.2 | ἡμεῖς δὲ πρὸς γυναῖκα μάρνασθαι μίαν |
| 730.3 | οἷοί τε. τούτων οὕνεκ’ οὐ μάχης ἐρᾶν |
| 730.4 | οὐδ’ αἰσχρὸν οὐδὲν οὐδ’ ἐπίφθονόν σε δρᾶν |
| 730.5 | οὐδ’ αὖ ς’ Ἀχαιοῖς βούλομαι ῥίπτειν ἀράς. |
| 735.1 | εἰ γάρ τι λέξεις ὧν χολώσεται στρατός, |
| 735.2 | οὔτ’ ἂν ταφείη παῖς ὅδ’ οὔτ’ οἴκτου τύχοι. |
| 735.3 | σιγῶσα δ’ εὖ τε τὰς τύχας κεκτημένη |
| 735.4 | τὸν τοῦδε νεκρὸν οὐκ ἄθαπτον ἂν λίποις |
| 735.5 | αὐτή τ’ Ἀχαιῶν πρευμενεστέρων τύχοις. |
| 740.1 | Αν. ὦ φίλτατ’, ὦ περισσὰ τιμηθεὶς τέκνον, |
| 740.2 | θανῆι πρὸς ἐχθρῶν μητέρ’ ἀθλίαν λιπών, |
| 740.3 | [ἡ τοῦ πατρὸς δέ ς’ εὐγένει’ ἀποκτενεῖ, ἣ τοῖσιν ἄλλοις γίγνεται σωτηρία,] |
| 740.4 | τὸ δ’ ἐσθλὸν οὐκ ἐς καιρὸν ἦλθέ σοι πατρός. |
| 745.1 | ὦ λέκτρα τἀμὰ δυστυχῆ τε καὶ γάμοι, |
| 745.2 | οἷς ἦλθον ἐς μέλαθρον Ἕκτορός ποτε, |
| 745.3 | οὐ σφάγιον 〈υἱὸν〉 Δαναΐδαις τέξους’ ἐμόν, |
| 745.4 | ἀλλ’ ὡς τύραννον Ἀσιάδος πολυσπόρου. |
| 745.5 | ὦ παῖ, δακρύεις; αἰσθάνηι κακῶν σέθεν; τί μου δέδραξαι χερσὶ κἀντέχηι πέπλων, |
| 745.6 | νεοσσὸς ὡσεὶ πτέρυγας ἐσπίτνων ἐμάς; |
| 745.7 | οὐκ εἶσιν Ἕκτωρ κλεινὸν ἁρπάσας δόρυ |
| 745.8 | γῆς ἐξανελθὼν σοὶ φέρων σωτηρίαν, |
| 745.9 | οὐ συγγένεια πατρός, οὐκ ἰσχὺς Φρυγῶν· |
| 755.1 | λυγρὸν δὲ πήδημ’ ἐς τράχηλον ὑψόθεν |
| 755.2 | πεσὼν ἀνοίκτως πνεῦμ’ ἀπορρήξεις σέθεν. |
| 755.3 | ὦ νέον ὑπαγκάλισμα μητρὶ φίλτατον, |
| 755.4 | ὦ χρωτὸς ἡδὺ πνεῦμα· διὰ κενῆς ἄρα |
| 755.5 | ἐν σπαργάνοις σε μαστὸς ἐξέθρεψ’ ὅδε, |
| 760.1 | μάτην δ’ ἐμόχθουν καὶ κατεξάνθην πόνοις. |
| 760.2 | νῦν, οὔποτ’ αὖθις, μητέρ’ ἀσπάζου σέθεν, |
| 760.3 | πρόσπιτνε τὴν τεκοῦσαν, ἀμφὶ δ’ ὠλένας |
| 760.4 | ἕλισς’ ἐμοῖς νώτοισι καὶ στόμ’ ἅρμοσον. |
| 760.5 | ὦ βάρβαρ’ ἐξευρόντες Ἕλληνες κακά, |
| 765.1 | τί τόνδε παῖδα κτείνετ’ οὐδὲν αἴτιον; |
| 765.2 | ὦ Τυνδάρειον ἔρνος, οὔποτ’ εἶ Διός, |
| 765.3 | πολλῶν δὲ πατέρων φημί ς’ ἐκπεφυκέναι, Ἀλάστορος μὲν πρῶτον, εἶτα δὲ Φθόνου |
| 765.4 | Φόνου τε Θανάτου θ’ ὅσα τε γῆ τρέφει κακά. |
| 770.1 | οὐ γάρ ποτ’ αὐχῶ Ζῆνά γ’ ἐκφῦσαί ς’ ἐγώ, |
| 770.2 | πολλοῖσι κῆρα βαρβάροις Ἕλλησί τε. |
| 770.3 | ὄλοιο· καλλίστων γὰρ ὀμμάτων ἄπο |
| 770.4 | αἰσχρῶς τὰ κλεινὰ πεδί’ ἀπώλεσας Φρυγῶν. |
| 770.5 | 〈ἀλλ’〉 ἄγετε φέρετε ῥίπτετ’, εἰ ῥίπτειν δοκεῖ· |
| 775.1 | δαίνυσθε τοῦδε σάρκας. ἔκ τε γὰρ θεῶν |
| 775.2 | διολλύμεσθα παιδί τ’ οὐ δυναίμεθ’ ἂν |
| 775.3 | θάνατον ἀρῆξαι. κρύπτετ’ ἄθλιον δέμας |
| 775.4 | καὶ ῥίπτετ’ ἐς ναῦς· ἐπὶ καλὸν γὰρ ἔρχομαι |
| 775.5 | ὑμέναιον, ἀπολέσασα τοὐμαυτῆς τέκνον. |
| 780.1 | Χο. τάλαινα Τροία, μυρίους ἀπώλεσας |
| 780.2 | μιᾶς γυναικὸς καὶ λέχους στυγνοῦ χάριν. |
| 780.3 | Τα. ἄγε, παῖ, φίλιον πρόσπτυγμα μεθεὶς |
| 780.4 | μητρὸς μογερᾶς, βαῖνε πατρώιων |
| 780.5 | πύργων ἐπ’ ἄκρας στεφάνας, ὅθι σοι |
| 785.1 | πνεῦμα μεθεῖναι ψῆφος ἐκράνθη. |
| 785.2 | λαμβάνετ’ αὐτόν. τὰ δὲ τοιάδε χρὴ |
| 785.3 | κηρυκεύειν ὅστις ἄνοικτος |
| 785.4 | καὶ ἀναιδείαι τῆς ἡμετέρας |
| 785.5 | γνώμης μᾶλλον φίλος ἐστίν. |
| 790.1 | Εκ. ὦ τέκνον, ὦ παῖ παιδὸς μογεροῦ, |
| 790.2 | συλώμεθα σὴν ψυχὴν ἀδίκως μήτηρ κἀγώ. τί πάθω; τί ς’ ἐγώ, |
| 790.3 | δύσμορε, δράσω; τάδε σοι δίδομεν |
| 790.4 | πλήγματα κρατὸς στέρνων τε κόπους· |
| 795.1 | τῶνδε γὰρ ἄρχομεν. οἲ ’γὼ πόλεως, |
| 795.2 | οἴμοι δὲ σέθεν· τί γὰρ οὐκ ἔχομεν; |
| 795.3 | τίνος ἐνδέομεν μὴ οὐ πανσυδίαι |
| 795.4 | χωρεῖν ὀλέθρου διὰ παντός; |
| 795.5 | Χο. μελισσοτρόφου Σαλαμῖνος ὦ βασιλεῦ Τελαμών, νάσου περικύμονος οἰκήσας ἕδραν |
| 795.6 | τᾶς ἐπικεκλιμένας ὄχθοις ἱεροῖς, ἵν’ ἐλαίας |
| 795.7 | πρῶτον ἔδειξε κλάδον γλαυκᾶς Ἀθάνα, |
| 795.8 | οὐράνιον στέφανον λιπαραῖσί 〈τε〉 κόσμον Ἀθάναις, |
| 795.9 | ἔβας ἔβας τῶι τοξοφόρωι συναρι‐ |
| 805.1 | στεύων ἅμ’ Ἀλκμήνας γόνωι |
| 805.2 | Ἴλιον Ἴλιον ἐκπέρσων πόλιν |
| 805.3 | ἁμετέραν τὸ πάροιθεν 〈〉 |
| 805.4 | [ὅτ’ ἔβας ἀφ’ Ἑλλάδος]· |
| 805.5 | ὅθ’ Ἑλλάδος ἄγαγε πρῶτον ἄνθος ἀτιζόμενος |
| 810 | πώλων, Σιμόεντι δ’ ἐπ’ εὐρείται πλάταν |
| 812.1 | ἔσχασε ποντοπόρον καὶ ναύδετ’ ἀνήψατο πρυμνᾶν |
| 812.2 | καὶ χερὸς εὐστοχίαν ἐξεῖλε ναῶν, |
| 812.3 | Λαομέδοντι φόνον· κανόνων δὲ τυκίσματα Φοίβου |
| 815.1 | πυρὸς 〈πυρὸσ〉 φοίνικι πνοᾶι καθελὼν |
| 815.2 | Τροίας ἐπόρθησε χθόνα. |
| 815.3 | δὶς δὲ δυοῖν πιτύλοιν τείχη πέρι |
| 815.4 | Δαρδανίδας φονία κατέλυσεν αἰχμά. |
| 820 | μάταν ἄρ’, ὦ χρυσέαις ἐν οἰνοχόαις ἁβρὰ βαίνων, |
| 822.1 | Λαομεδόντιε παῖ, |
| 822.2 | Ζηνὸς ἔχεις κυλίκων πλήρωμα, καλλίσταν λατρείαν. |
| 825 | ἁ δέ σε γειναμένα πυρὶ δαίεται, |
| 827 | ἠϊόνες δ’ ἅλιαι |
| 829 | ἴακχον οἰωνὸς οἷ‐ |
| 830.1 | ον τέκνων ὕπερ βοῶς’, |
| 830.2 | ἇι μὲν εὐνάς, ἇι δὲ παῖδας, |
| 830.3 | ἇι δὲ ματέρας γεραιάς. |
| 830.4 | τὰ δὲ σὰ δροσόεντα λουτρὰ |
| 830.5 | γυμνασίων τε δρόμοι |
| 835.1 | βεβᾶσι, σὺ δὲ πρόσωπα νεα‐ |
| 835.2 | ρὰ χάρισι παρὰ Διὸς θρόνοις |
| 835.3 | καλλιγάλανα τρέφεις. Πριάμοιο δὲ γαῖαν |
| 839 | Ἑλλὰς ὤλες’ αἰχμά. |
| 840 | Ἔρως Ἔρως, ὃς τὰ Δαρδάνεια μέλαθρά ποτ’ ἦλθες |
| 842 | οὐρανίδαισι μέλων, |
| 844 | ὡς τότε μὲν μεγάλως Τροίαν ἐπύργωσας, θεοῖσι |
| 845 | κῆδος ἀναψάμενος. τὸ μὲν οὖν Διὸς |
| 847.1 | οὐκέτ’ ὄνειδος ἐρῶ· |
| 847.2 | τὸ τᾶς δὲ λευκοπτέρου |
| 847.3 | φίλιον Ἁμέρας βροτοῖς φέγγος ὀλοὸν εἶδε γαίας, |
| 847.4 | εἶδε Περγάμων ὄλεθρον, |
| 853.1 | τεκνοποιὸν ἔχουσα τᾶσδε |
| 853.2 | γᾶς πόσιν ἐν θαλάμοις, |
| 855.1 | ὃν ἀστέρων τέθριππος ἔλα‐ |
| 855.2 | βε χρύσεος ὄχος ἀναρπάσας, |
| 855.3 | ἐλπίδα γᾶι πατρίαι μεγάλαν. τὰ θεῶν δὲ |
| 855.4 | φίλτρα φροῦδα Τροίαι. |
| 855.5 | ΜΕΝΕΛΑΟΣ |
| 860.1 | ὦ καλλιφεγγὲς ἡλίου σέλας τόδε, |
| 860.2 | ἐν ὧι δάμαρτα τὴν ἐμὴν χειρώσομαι |
| 860.3 | [Ἑλένην· ὁ γὰρ δὴ πολλὰ μοχθήσας ἐγὼ |
| 860.4 | Μενέλαός εἰμι καὶ στράτευμ’ Ἀχαιικόν]. |
| 860.5 | ἦλθον δὲ Τροίαν οὐχ ὅσον δοκοῦσί με |
| 865.1 | γυναικὸς οὕνεκ’, ἀλλ’ ἐπ’ ἄνδρ’ ὃς ἐξ ἐμῶν |
| 865.2 | δόμων δάμαρτα ξεναπάτης ἐλήισατο. |
| 865.3 | κεῖνος μὲν οὖν δέδωκε σὺν θεοῖς δίκην |
| 865.4 | αὐτός τε καὶ γῆ δορὶ πεσοῦς’ Ἑλληνικῶι. |
| 865.5 | ἥκω δὲ τὴν Λάκαιναν (οὐ γὰρ ἡδέως |
| 870.1 | ὄνομα δάμαρτος ἥ ποτ’ ἦν ἐμὴ λέγω) |
| 870.2 | ἄξων· δόμοις γὰρ τοῖσδ’ ἐν αἰχμαλωτικοῖς |
| 870.3 | κατηρίθμηται Τρωιάδων ἄλλων μέτα. |
| 870.4 | οἵπερ γὰρ αὐτὴν ἐξεμόχθησαν δορὶ |
| 870.5 | κτανεῖν ἐμοί νιν ἔδοσαν, εἴτε μὴ κτανὼν |
| 875.1 | θέλοιμ’ ἄγεσθαι πάλιν ἐς Ἀργείαν χθόνα. |
| 875.2 | ἐμοὶ δ’ ἔδοξε τὸν μὲν ἐν Τροίαι μόρον |
| 875.3 | Ἑλένης ἐᾶσαι, ναυπόρωι δ’ ἄγειν πλάτηι |
| 875.4 | Ἑλληνίδ’ ἐς γῆν κἆιτ’ ἐκεῖ δοῦναι κτανεῖν, |
| 875.5 | ποινὰς ὅσων τεθνᾶς’ ἐν Ἰλίωι φίλοι. |
| 880.1 | ἀλλ’ εἶα χωρεῖτ’ ἐς δόμους, ὀπάονες, |
| 880.2 | κομίζετ’ αὐτὴν τῆς μιαιφονωτάτης |
| 880.3 | κόμης ἐπισπάσαντες· οὔριοι δ’ ὅταν |
| 880.4 | πνοαὶ μόλωσι, πέμψομέν νιν Ἑλλάδα. |
| 880.5 | Εκ. ὦ γῆς ὄχημα κἀπὶ γῆς ἔχων ἕδραν, |
| 885.1 | ὅστις ποτ’ εἶ σύ, δυστόπαστος εἰδέναι, |
| 885.2 | Ζεύς, εἴτ’ ἀνάγκη φύσεος εἴτε νοῦς βροτῶν, |
| 885.3 | προσηυξάμην σε· πάντα γὰρ δι’ ἀψόφου |
| 885.4 | βαίνων κελεύθου κατὰ δίκην τὰ θνήτ’ ἄγεις. |
| 885.5 | Με. τί δ’ ἔστιν; εὐχὰς ὡς ἐκαίνισας θεῶν. |
| 890.1 | Εκ. αἰνῶ σε, Μενέλα’, εἰ κτενεῖς δάμαρτα σήν. |
| 890.2 | ὁρᾶν δὲ τήνδε φεῦγε, μή ς’ ἕληι πόθωι. |
| 890.3 | αἱρεῖ γὰρ ἀνδρῶν ὄμματ’, ἐξαιρεῖ πόλεις, πίμπρησιν οἴκους· ὧδ’ ἔχει κηλήματα. |
| 890.4 | ἐγώ νιν οἷδα καὶ σὺ χοἰ πεπονθότες. |
| 895 | ΕΛΕΝΗ |
| 895.1 | Μενέλαε, φροίμιον μὲν ἄξιον φόβου |
| 895.2 | τόδ’ ἐστίν· ἐν γὰρ χερσὶ προσπόλων σέθεν |
| 895.3 | βίαι πρὸ τῶνδε δωμάτων ἐκπέμπομαι. |
| 895.4 | ἀτὰρ σχεδὸν μὲν οἶδά σοι στυγουμένη, |
| 895.5 | ὅμως δ’ ἐρέσθαι βούλομαι· γνῶμαι τίνες Ἕλλησι καὶ σοὶ τῆς ἐμῆς ψυχῆς πέρι; |
| 895.6 | Με. οὐκ εἰς ἀκριβὲς ἦλθεν ἀλλ’ ἅπας στρατὸς |
| 895.7 | κτανεῖν ἐμοί ς’ ἔδωκεν, ὅνπερ ἠδίκεις. |
| 895.8 | Ελ. ἔξεστιν οὖν πρὸς ταῦτ’ ἀμείψασθαι λόγωι, |
| 895.9 | ὡς οὐ δικαίως, ἢν θάνω, θανούμεθα; |
| 905.1 | Με. οὐκ ἐς λόγους ἐλήλυθ’ ἀλλά σε κτενῶν. |
| 905.2 | Εκ. ἄκουσον αὐτῆς, μὴ θάνηι τοῦδ’ ἐνδεής, |
| 905.3 | Μενέλαε, καὶ δὸς τοὺς ἐναντίους λόγους |
| 905.4 | ἡμῖν κατ’ αὐτῆς· τῶν γὰρ ἐν Τροίαι κακῶν |
| 905.5 | οὐδὲν κάτοισθα. συντεθεὶς δ’ ὁ πᾶς λόγος |
| 910.1 | κτενεῖ νιν οὕτως ὥστε μηδαμοῦ φυγεῖν. |
| 910.2 | Με. σχολῆς τὸ δῶρον· εἰ δὲ βούλεται λέγειν, |
| 910.3 | ἔξεστι. τῶν σῶν δ’ οὕνεχ’, ὡς μάθηις, λόγων |
| 910.4 | δώσω τόδ’ αὐτῆι· τῆσδε δ’ οὐ δώσω χάριν. |
| 910.5 | Ελ. ἴσως με, κἂν εὖ κἂν κακῶς δόξω λέγειν, |
| 915.1 | οὐκ ἀνταμείψηι πολεμίαν ἡγούμενος. |
| 915.2 | ἐγὼ δ’, ἅ ς’ οἶμαι διὰ λόγων ἰόντ’ ἐμοῦ κατηγορήσειν, ἀντιθεῖς’ ἀμείψομαι |
| 915.3 | [τοῖς σοῖσι τἀμὰ καὶ τὰ ς’ αἰτιάματα]. |
| 915.4 | πρῶτον μὲν ἀρχὰς ἔτεκεν ἥδε τῶν κακῶν, |
| 920.1 | Πάριν τεκοῦσα· δεύτερον δ’ ἀπώλεσεν |
| 920.2 | Τροίαν τε κἄμ’ ὁ πρέσβυς οὐ κτανὼν βρέφος, |
| 920.3 | δαλοῦ πικρὸν μίμημ’, Ἀλέξανδρον τότε. |
| 920.4 | ἐνθένδε τἀπίλοιπ’ ἄκουσον ὡς ἔχει. |
| 920.5 | ἔκρινε τρισσὸν ζεῦγος ὅδε τριῶν θεῶν· |
| 925.1 | καὶ Παλλάδος μὲν ἦν Ἀλεξάνδρωι δόσις |
| 925.2 | Φρυξὶ στρατηγοῦνθ’ Ἑλλάδ’ ἐξανιστάναι· |
| 925.3 | Ἥρα δ’ ὑπέσχετ’ Ἀσιάδ’ Εὐρώπης θ’ ὅρους |
| 925.4 | τυραννίδ’ ἕξειν, εἴ σφε κρίνειεν Πάρις· |
| 925.5 | Κύπρις δὲ τοὐμὸν εἶδος ἐκπαγλουμένη |
| 930.1 | δώσειν ὑπέσχετ’, εἰ θεὰς ὑπερδράμοι |
| 930.2 | κάλλει. τὸν ἔνθεν δ’ ὡς ἔχει σκέψαι λόγον· |
| 930.3 | νικᾶι Κύπρις θεάς, καὶ τοσόνδ’ οὑμοὶ γάμοι |
| 930.4 | ὤνησαν Ἑλλάδ’· οὐ κρατεῖσθ’ ἐκ βαρβάρων, |
| 930.5 | οὔτ’ ἐς δόρυ σταθέντες, οὐ τυραννίδι. |
| 935.1 | ἃ δ’ εὐτύχησεν Ἑλλάς, ὠλόμην ἐγὼ |
| 935.2 | εὐμορφίαι πραθεῖσα, κὠνειδίζομαι |
| 935.3 | ἐξ ὧν ἐχρῆν με στέφανον ἐπὶ κάραι λαβεῖν. |
| 935.4 | οὔπω με φήσεις αὐτὰ τἀν ποσὶν λέγειν, ὅπως ἀφώρμης’ ἐκ δόμων τῶν σῶν λάθραι. |
| 940.1 | ἦλθ’ οὐχὶ μικρὰν θεὸν ἔχων αὑτοῦ μέτα |
| 940.2 | ὁ τῆσδ’ ἀλάστωρ, εἴτ’ Ἀλέξανδρον θέλεις |
| 940.3 | ὀνόματι προσφωνεῖν νιν εἴτε καὶ Πάριν· |
| 940.4 | ὅν, ὦ κάκιστε, σοῖσιν ἐν δόμοις λιπὼν |
| 940.5 | Σπάρτης ἀπῆρας νηὶ Κρησίαν χθόνα. |
| 945 | εἶἑν. |
| 945.1 | οὐ ς’, ἀλλ’ ἐμαυτὴν τοὐπὶ τῶιδ’ ἐρήσομαι· |
| 945.2 | τί δὴ φρονοῦσά γ’ ἐκ δόμων ἅμ’ ἑσπόμην |
| 945.3 | ξένωι, προδοῦσα πατρίδα καὶ δόμους ἐμούς; |
| 945.4 | τὴν θεὸν κόλαζε καὶ Διὸς κρείσσων γενοῦ, |
| 945.5 | ὃς τῶν μὲν ἄλλων δαιμόνων ἔχει κράτος, κείνης δὲ δοῦλός ἐστι· συγγνώμη δ’ ἐμοί. |
| 945.6 | ἔνθεν δ’ ἔχοις ἂν εἰς ἔμ’ εὐπρεπῆ λόγον· |
| 945.7 | ἐπεὶ θανὼν γῆς ἦλθ’ Ἀλέξανδρος μυχούς, |
| 945.8 | χρῆν μ’, ἡνίκ’ οὐκ ἦν θεοπόνητά μου λέχη, |
| 945.9 | λιποῦσαν οἴκους ναῦς ἔπ’ Ἀργείων μολεῖν. |
| 955.1 | ἔσπευδον αὐτὸ τοῦτο· μάρτυρες δέ μοι |
| 955.2 | πύργων πυλωροὶ κἀπὸ τειχέων σκοποί, |
| 955.3 | οἳ πολλάκις μ’ ἐφηῦρον ἐξ ἐπάλξεων |
| 955.4 | πλεκταῖσιν ἐς γῆν σῶμα κλέπτουσαν τόδε. |
| 955.5 | [βίαι δ’ ὁ καινός μ’ οὗτος ἁρπάσας πόσις |
| 960.1 | Δηίφοβος ἄλοχον εἶχεν ἀκόντων Φρυγῶν.] |
| 960.2 | πῶς οὖν ἔτ’ ἂν θνήισκοιμ’ ἂν ἐνδίκως, πόσι, |
| post 961 | 〈〉 |
| 962.1 | πρὸς σοῦ δικαίως, ἣν ὁ μὲν βίαι γαμεῖ, |
| 962.2 | τὰ δ’ οἴκοθεν κεῖν’ ἀντὶ νικητηρίων |
| 962.3 | πικρῶς ἐδούλως’; εἰ δὲ τῶν θεῶν κρατεῖν |
| 965.1 | βούληι, τὸ χρήιζειν ἀμαθές ἐστί σου τόδε. |
| 965.2 | Χο. βασίλει’, ἄμυνον σοῖς τέκνοισι καὶ πάτραι |
| 965.3 | πειθὼ διαφθείρουσα τῆσδ’, ἐπεὶ λέγει |
| 965.4 | καλῶς κακοῦργος οὖσα· δεινὸν οὖν τόδε. |
| 965.5 | Εκ. ταῖς θεαῖσι πρῶτα σύμμαχος γενήσομαι |
| 970.1 | καὶ τήνδε δείξω μὴ λέγουσαν ἔνδικα. |
| 970.2 | ἐγὼ γὰρ Ἥραν παρθένον τε Παλλάδα |
| 970.3 | οὐκ ἐς τοσοῦτον ἀμαθίας ἐλθεῖν δοκῶ, |
| 970.4 | ὥσθ’ ἡ μὲν Ἄργος βαρβάροις ἀπημπόλα, |
| 970.5 | Παλλὰς δ’ Ἀθήνας Φρυξὶ δουλεύειν ποτέ. |
| 975.1 | οὐ παιδιαῖσι καὶ χλιδῆι μορφῆς πέρι |
| 975.2 | ἦλθον πρὸς Ἴδην· τοῦ γὰρ οὕνεκ’ ἂν θεὰ |
| 975.3 | Ἥρα τοσοῦτον ἔσχ’ ἔρωτα καλλονῆς; |
| 975.4 | πότερον ἀμείνον’ ὡς λάβηι Διὸς πόσιν; |
| 975.5 | ἢ γάμον Ἀθάνα θεῶν τινος θηρωμένη, |
| 980.1 | ἣ παρθένειαν πατρὸς ἐξηιτήσατο |
| 980.2 | φεύγουσα λέκτρα; μὴ ἀμαθεῖς ποίει θεὰς |
| 980.3 | τὸ σὸν κακὸν κοσμοῦσα, μὴ 〈οὐ〉 πείσηις σοφούς. |
| 980.4 | Κύπριν δ’ ἔλεξας (ταῦτα γὰρ γέλως πολύς) |
| 980.5 | ἐλθεῖν ἐμῶι ξὺν παιδὶ Μενέλεω δόμους. |
| 985.1 | οὐκ ἂν μένους’ ἂν ἥσυχός ς’ ἐν οὐρανῶι |
| 985.2 | αὐταῖς Ἀμύκλαις ἤγαγεν πρὸς Ἴλιον; |
| 985.3 | ἦν οὑμὸς υἱὸς κάλλος ἐκπρεπέστατος, |
| 985.4 | ὁ σὸς δ’ ἰδών νιν νοῦς ἐποιήθη Κύπρις· |
| 985.5 | τὰ μῶρα γὰρ πάντ’ ἐστὶν Ἀφροδίτη βροτοῖς, |
| 990.1 | καὶ τοὔνομ’ ὀρθῶς ἀφροσύνης ἄρχει θεᾶς. ὃν εἰσιδοῦσα βαρβάροις ἐσθήμασιν |
| 990.2 | χρυσῶι τε λαμπρὸν ἐξεμαργώθης φρένας. |
| 990.3 | ἐν μὲν γὰρ Ἄργει σμίκρ’ ἔχους’ ἀνεστρέφου, |
| 990.4 | Σπάρτης δ’ ἀπαλλαχθεῖσα τὴν Φρυγῶν πόλιν |
| 995.1 | χρυσῶι ῥέουσαν ἤλπισας κατακλύσειν |
| 995.2 | δαπάναισιν· οὐδ’ ἦν ἱκανά σοι τὰ Μενέλεω |
| 995.3 | μέλαθρα ταῖς σαῖς ἐγκαθυβρίζειν τρυφαῖς. |
| 995.4 | εἶἑν· βίαι γὰρ παῖδα φήις 〈σ’〉 ἄγειν ἐμόν· |
| 995.5 | τίς Σπαρτιατῶν ἤισθετ’; ἢ ποίαν βοὴν ἀνωλόλυξας, Κάστορος νεανίου |
| 995.6 | τοῦ συζύγου τ’ ἔτ’ ὄντος, οὐ κατ’ ἄστρα πω; |
| 995.7 | ἐπεὶ δὲ Τροίαν ἦλθες Ἀργεῖοί τέ σου |
| 995.8 | κατ’ ἴχνος, ἦν δὲ δοριπετὴς ἀγωνία, |
| 995.9 | εἰ μὲν τὰ τοῦδε κρείσσον’ ἀγγέλλοιτό σοι, |
| 1005.1 | Μενέλαον ἤινεις, παῖς ὅπως λυποῖτ’ ἐμὸς |
| 1005.2 | ἔχων ἔρωτος ἀνταγωνιστὴν μέγαν· |
| 1005.3 | εἰ δ’ εὐτυχοῖεν Τρῶες, οὐδὲν ἦν ὅδε. |
| 1005.4 | ἐς τὴν τύχην δ’ ὁρῶσα τοῦτ’ ἤσκεις, ὅπως |
| 1005.5 | ἕποι’ ἅμ’ αὐτῆι, τἀρετῆι δ’ οὐκ ἤθελες. |
| 1010.1 | κἄπειτα πλεκταῖς σῶμα σὸν κλέπτειν λέγεις |
| 1010.2 | πύργων καθιεῖς’, ὡς μένους’ ἀκουσίως. |
| 1010.3 | ποῦ δῆτ’ ἐλήφθης ἢ βρόχοις ἀρτωμένη |
| 1010.4 | ἢ φάσγανον θήγους’, ἃ γενναία γυνὴ |
| 1010.5 | δράσειεν ἂν ποθοῦσα τὸν πάρος πόσιν; |
| 1015.1 | καίτοι ς’ ἐνουθέτουν γε πολλὰ πολλάκις· |
| 1015.2 | Ὦ θύγατερ, ἔξελθ’· οἱ δ’ ἐμοὶ παῖδες γάμους |
| 1015.3 | ἄλλους γαμοῦσι, σὲ δ’ ἐπὶ ναῦς Ἀχαιικὰς πέμψω συνεκκλέψασα· καὶ παῦσον μάχης |
| 1015.4 | Ἕλληνας ἡμᾶς τ’. ἀλλὰ σοὶ τόδ’ ἦν πικρόν. |
| 1020.1 | ἐν τοῖς Ἀλεξάνδρου γὰρ ὕβριζες δόμοις |
| 1020.2 | καὶ προσκυνεῖσθαι βαρβάρων ὕπ’ ἤθελες· |
| 1020.3 | μεγάλα γὰρ ἦν σοι. κἀπὶ τοῖσδε σὸν δέμας |
| 1020.4 | ἐξῆλθες ἀσκήσασα κἄβλεψας πόσει |
| 1020.5 | τὸν αὐτὸν αἰθέρ’, ὦ κατάπτυστον κάρα· |
| 1025.1 | ἣν χρῆν ταπεινὴν ἐν πέπλων ἐρειπίοις, |
| 1025.2 | φρίκηι τρέμουσαν, κρᾶτ’ ἀπεσκυθισμένην |
| 1025.3 | ἐλθεῖν, τὸ σῶφρον τῆς ἀναιδείας πλέον |
| 1025.4 | ἔχουσαν ἐπὶ τοῖς πρόσθεν ἡμαρτημένοις. |
| 1025.5 | Μενέλα’, ἵν’ εἰδῆις οἷ τελευτήσω λόγον, |
| 1030.1 | στεφάνωσον Ἑλλάδ’ ἀξίως τήνδε κτανὼν |
| 1030.2 | σαυτοῦ, νόμον δὲ τόνδε ταῖς ἄλλαισι θὲς |
| 1030.3 | γυναιξί, θνήισκειν ἥτις ἂν προδῶι πόσιν. |
| 1030.4 | Χο. Μενέλαε, προγόνων τ’ ἀξίως δόμων τε σῶν |
| 1030.5 | τεῖσαι δάμαρτα κἀφελοῦ πρὸς Ἑλλάδος |
| 1035.1 | ψόγον τὸ θῆλύ τ’, εὐγενὴς ἐχθροῖς φανείς. |
| 1035.2 | Με. ἐμοὶ σὺ συμπέπτωκας ἐς ταὐτὸν λόγου, |
| 1035.3 | ἑκουσίως τήνδ’ ἐκ δόμων ἐλθεῖν ἐμῶν |
| 1035.4 | ξένας ἐς εὐνάς· χἠ Κύπρις κόμπου χάριν |
| 1035.5 | λόγοις ἐνεῖται. βαῖνε λευστήρων πέλας |
| 1040.1 | πόνους τ’ Ἀχαιῶν ἀπόδος ἐν σμικρῶι μακροὺς |
| 1040.2 | θανοῦς’, ἵν’ εἰδῆις μὴ καταισχύνειν ἐμέ. |
| 1040.3 | Ελ. μή, πρός σε γονάτων, τὴν νόσον τὴν τῶν θεῶν |
| 1040.4 | προσθεὶς ἐμοὶ κτάνηις με, συγγίγνωσκε δέ. |
| 1040.5 | Εκ. μηδ’ οὓς ἀπέκτειν’ ἥδε συμμάχους προδῶις· |
| 1045.1 | ἐγὼ πρὸ κείνων καὶ τέκνων σε λίσσομαι. Με. παῦσαι, γεραιά· τῆσδε δ’ οὐκ ἐφρόντισα. |
| 1045.2 | λέγω δὲ προσπόλοισι πρὸς πρύμνας νεῶν |
| 1045.3 | τήνδ’ ἐκκομίζειν, ἔνθα ναυστολήσεται. |
| 1045.4 | Εκ. μή νυν νεὼς σοὶ ταὐτὸν ἐσβήτω σκάφος. Με. τί δ’ ἔστι; μεῖζον βρῖθος ἢ πάροιθ’ ἔχει; |
| 1045.5 | Εκ. οὐκ ἔστ’ ἐραστὴς ὅστις οὐκ ἀεὶ φιλεῖ. |
| 1045.6 | Με. ὅπως ἂν ἐκβῆι τῶν ἐρωμένων ὁ νοῦς. |
| 1045.7 | ἔσται δ’ ἃ βούληι· ναῦν γὰρ οὐκ ἐσβήσεται |
| 1045.8 | ἐς ἥνπερ ἡμεῖς· καὶ γὰρ οὐ κακῶς λέγεις. |
| 1055.1 | ἐλθοῦσα δ’ Ἄργος ὥσπερ ἀξία κακῶς |
| 1055.2 | κακὴ θανεῖται καὶ γυναιξὶ σωφρονεῖν |
| 1055.3 | πάσαισι θήσει. ῥάιδιον μὲν οὐ τόδε· |
| 1055.4 | ὅμως δ’ ὁ τῆσδ’ ὄλεθρος ἐς φόβον βαλεῖ |
| 1055.5 | τὸ μῶρον αὐτῶν, κἂν ἔτ’ ὦς’ αἰσχίονες. |
| 1060.1 | Χο. οὕτω δὴ τὸν ἐν Ἰλίωι |
| 1060.2 | ναὸν καὶ θυόεντα βω‐ |
| 1060.3 | μὸν προύδωκας Ἀχαιοῖς, |
| 1060.4 | ὦ Ζεῦ, καὶ πελανῶν φλόγα |
| 1060.5 | σμύρνας αἰθερίας τε κα‐ |
| 1065.1 | πνὸν καὶ Πέργαμον ἱερὰν |
| 1065.2 | Ἰδαῖά τ’ Ἰδαῖα κισσοφόρα νάπη |
| 1065.3 | χιόνι κατάρυτα ποταμίαι |
| 1069 | τέρμονά τε πρωτόβολον ἕωι, |
| 1070.1 | τὰν καταλαμπομέναν ζαθέαν θεράπναν; |
| 1070.2 | φροῦδαί σοι θυσίαι χορῶν τ’ |
| 1070.3 | εὔφημοι κέλαδοι κατ’ ὄρφ‐ |
| 1070.4 | ναν τε παννυχίδες θεῶν, |
| 1070.5 | χρυσέων τε ξοάνων τύποι |
| 1075.1 | Φρυγῶν τε ζάθεοι σελᾶ‐ |
| 1075.2 | ναι συνδώδεκα πλήθει. |
| 1075.3 | μέλει μέλει μοι τάδ’ εἰ φρονεῖς, ἄναξ, |
| 1075.4 | οὐράνιον ἕδρανον ἐπιβεβὼς |
| 1075.5 | αἰθέρα τε πόλεος ὀλομένας, |
| 1080.1 | ἃν πυρὸς αἰθομένα κατέλυσεν ὁρμά. |
| 1080.2 | ὦ φίλος, ὦ πόσι μοι, |
| 1083 | σὺ μὲν φθίμενος ἀλαίνεις |
| 1085.1 | ἄθαπτος ἄνυδρος, ἐμὲ δὲ πόντιον σκάφος |
| 1085.2 | ἀίσσον πτεροῖσι πορεύσει |
| 1085.3 | ἱππόβοτον Ἄργος, ἵνα 〈τε〉 τείχη |
| 1085.4 | λάϊνα Κυκλώπι’ οὐράνια νέμονται. |
| 1085.5 | τέκνων δὲ πλῆθος ἐν πύλαις |
| 1090.1 | δάκρυσι †κατάορα στένει† βοᾶι βοᾶι |
| 1090.2 | Μᾶτερ, ὤμοι, μόναν δή μ’ Ἀχαιοὶ κομί‐ |
| 1090.3 | ζουσι σέθεν ἀπ’ ὀμμάτων |
| 1090.4 | κυανέαν ἐπὶ ναῦν |
| 1095.1 | εἰναλίαισι πλάταις ἢ Σαλαμῖν’ ἱερὰν |
| 1095.2 | ἢ δίπορον κορυφὰν |
| 1095.3 | Ἴσθμιον, ἔνθα πύλας |
| 1095.4 | Πέλοπος ἔχουσιν ἕδραι. εἴθ’ ἀκάτου Μενέλα |
| 1095.5 | μέσον πέλαγος ἰούσας |
| 1095.6 | δίπαλτον ἱερὸν ἀνὰ μέσον πλατᾶν πέσοι |
| 1095.7 | †αἰγαίου† κεραυνοφαὲς πῦρ, |
| 1105.1 | Ἰλιόθεν ὅτε με πολυδάκρυτον |
| 1105.2 | Ἑλλάδι λάτρευμα γᾶθεν ἐξορίζει, |
| 1105.3 | χρύσεα δ’ ἔνοπτρα, παρθένων |
| 1105.4 | χάριτας, ἔχουσα τυγχάνει Διὸς κόρα· |
| 1110.1 | μηδὲ γαῖάν ποτ’ ἔλθοι Λάκαιναν πατρῶι‐ |
| 1110.2 | όν τε θάλαμον ἑστίας, |
| 1110.3 | μηδὲ πόλιν Πιτάνας |
| 1110.4 | χαλκόπυλόν τε θεάν, |
| 1110.5 | δύσγαμον αἶσχος ἑλὼν |
| 1115.1 | Ἑλλάδι τᾶι μεγάλαι |
| 1115.2 | καὶ Σιμοεντιάσιν |
| 1115.3 | μέλεα πάθεα ῥοαῖσιν. |
| 1115.4 | ἰὼ ἰώ, |
| 1118 | καίν’ ἐκ καινῶν μεταβάλλουσαι χθονὶ συντυχίαι. λεύσσετε Τρώων |
| 1120.1 | τόνδ’ Ἀστυάνακτ’ ἄλοχοι μέλεαι |
| 1120.2 | νεκρόν, ὃν πύργων δίσκημα πικρὸν |
| 1120.3 | Δαναοὶ κτείναντες ἔχουσιν. |
| 1120.4 | Τα. Ἑκάβη, νεὼς μὲν πίτυλος εἷς λελειμμένος |
| 1120.5 | λάφυρα τἀπίλοιπ’ Ἀχιλλείου τόκου |
| 1125.1 | μέλλει πρὸς ἀκτὰς ναυστολεῖν Φθιώτιδας· |
| 1125.2 | αὐτὸς δ’ ἀνῆκται Νεοπτόλεμος, καινάς τινας |
| 1125.3 | Πηλέως ἀκούσας συμφοράς, ὥς νιν χθονὸς |
| 1125.4 | Ἄκαστος ἐκβέβληκεν, ὁ Πελίου γόνος. |
| 1125.5 | οὗ θᾶσσον οὕνεκ’, οὐ χάριν μονῆς ἔχων, |
| 1130.1 | φροῦδος, μετ’ αὐτοῦ δ’ Ἀνδρομάχη, πολλῶν ἐμοὶ |
| 1130.2 | δακρύων ἀγωγός, ἡνίκ’ ἐξώρμα χθονός, |
| 1130.3 | πάτραν τ’ ἀναστένουσα καὶ τὸν Ἕκτορος |
| 1130.4 | τύμβον προσεννέπουσα. καί σφ’ ἠιτήσατο |
| 1130.5 | θάψαι νεκρὸν τόνδ’, ὃς πεσὼν ἐκ τειχέων |
| 1135.1 | ψυχὴν ἀφῆκεν Ἕκτορος τοῦ σοῦ γόνος· |
| 1135.2 | φόβον τ’ Ἀχαιῶν, χαλκόνωτον ἀσπίδα |
| 1135.3 | τήνδ’, ἣν πατὴρ τοῦδ’ ἀμφὶ πλεύρ’ ἐβάλλετο, |
| 1135.4 | μή νιν πορεῦσαι Πηλέως ἐφ’ ἑστίαν |
| 1135.5 | μηδ’ ἐς τὸν αὐτὸν θάλαμον οὗ νυμφεύσεται |
| 1140.1 | [μήτηρ νεκροῦ τοῦδ’ Ἀνδρομάχη, λύπας ὁρᾶν], |
| 1140.2 | ἀλλ’ ἀντὶ κέδρου περιβόλων τε λαΐνων |
| 1140.3 | ἐν τῆιδε θάψαι παῖδα· σὰς δ’ ἐς ὠλένας |
| 1140.4 | δοῦναι, πέπλοισιν ὡς περιστείληις νεκρὸν στεφάνοις θ’, ὅση σοι δύναμις, ὡς ἔχει τὰ σά· |
| 1145.1 | ἐπεὶ βέβηκε καὶ τὸ δεσπότου τάχος |
| 1145.2 | ἀφείλετ’ αὐτὴν παῖδα μὴ δοῦναι τάφωι. |
| 1145.3 | ἡμεῖς μὲν οὖν, ὅταν σὺ κοσμήσηις νέκυν, |
| 1145.4 | γῆν τῶιδ’ ἐπαμπισχόντες ἀροῦμεν δόρυ· |
| 1145.5 | σὺ δ’ ὡς τάχιστα πρᾶσσε τἀπεσταλμένα. ἑνὸς μὲν οὖν μόχθου ς’ ἀπαλλάξας ἔχω· |
| 1145.6 | Σκαμανδρίους γὰρ τάσδε διαπερῶν ῥοὰς |
| 1145.7 | ἔλουσα νεκρὸν κἀπένιψα τραύματα. |
| 1145.8 | ἀλλ’ εἶμ’ ὀρυκτὸν τῶιδ’ ἀναρρήξων τάφον, |
| 1145.9 | ὡς σύντομ’ ἡμῖν τἀπ’ ἐμοῦ τε κἀπὸ σοῦ |
| 1155.1 | ἐς ἓν ξυνελθόντ’ οἴκαδ’ ὁρμήσηι πλάτην. |
| 1155.2 | Εκ. θέσθ’ ἀμφίτορνον ἀσπίδ’ Ἕκτορος πέδωι, |
| 1155.3 | λυπρὸν θέαμα κοὐ φίλον λεύσσειν ἐμοί. |
| 1155.4 | ὦ μείζον’ ὄγκον δορὸς ἔχοντες ἢ φρενῶν, |
| 1155.5 | τί τόνδ’, Ἀχαιοί, παῖδα δείσαντες φόνον |
| 1160.1 | καινὸν διειργάσασθε; μὴ Τροίαν ποτὲ |
| 1160.2 | πεσοῦσαν ὀρθώσειεν; οὐδὲν ἦτ’ ἄρα, |
| 1160.3 | ὅθ’ Ἕκτορος μὲν εὐτυχοῦντος ἐς δόρυ |
| 1160.4 | διωλλύμεσθα μυρίας τ’ ἄλλης χερός, |
| 1160.5 | πόλεως δ’ ἁλούσης καὶ Φρυγῶν ἐφθαρμένων |
| 1165.1 | βρέφος τοσόνδ’ ἐδείσατ’· οὐκ αἰνῶ φόβον, |
| 1165.2 | ὅστις φοβεῖται μὴ διεξελθὼν λόγωι. |
| 1165.3 | ὦ φίλταθ’, ὥς σοι θάνατος ἦλθε δυστυχής. |
| 1165.4 | εἰ μὲν γὰρ ἔθανες πρὸ πόλεως ἥβης τυχὼν γάμων τε καὶ τῆς ἰσοθέου τυραννίδος, |
| 1170.1 | μακάριος ἦσθ’ ἄν, εἴ τι τῶνδε μακάριον· |
| 1170.2 | νῦν 〈δ’〉 αὔτ’ ἰδὼν μὲν γνούς τε σῆι ψυχῆι, τέκνον, |
| 1170.3 | οὐκ οἶσθ’, ἐχρήσω δ’ οὐδὲν ἐν δόμοις ἔχων. |
| 1170.4 | δύστηνε, κρατὸς ὥς ς’ ἔκειρεν ἀθλίως |
| 1170.5 | τείχη πατρῶια, Λοξίου πυργώματα, |
| 1175.1 | ὃν πόλλ’ ἐκήπευς’ ἡ τεκοῦσα βόστρυχον |
| 1175.2 | φιλήμασίν τ’ ἔδωκεν, ἔνθεν ἐκγελᾶι |
| 1175.3 | ὀστέων ῥαγέντων φόνος, ἵν’ αἰσχρὰ μὴ στέγω. |
| 1175.4 | ὦ χεῖρες, ὡς εἰκοὺς μὲν ἡδείας πατρὸς |
| 1175.5 | κέκτησθ’, ἐν ἄρθροις δ’ ἔκλυτοι πρόκεισθέ μοι. |
| 1180.1 | ὦ πολλὰ κόμπους ἐκβαλών, φίλον στόμα, |
| 1180.2 | ὄλωλας, ἐψεύσω μ’, ὅτ’ ἐσπίπτων πέπλους, |
| 1180.3 | Ὦ μῆτερ, ηὔδας, ἦ πολύν σοι βοστρύχων |
| 1180.4 | πλόκαμον κεροῦμαι πρὸς τάφον θ’ ὁμηλίκων |
| 1180.5 | κώμους ἐπάξω, φίλα διδοὺς προσφθέγματα. |
| 1185.1 | σὺ δ’ οὐκ ἔμ’, ἀλλ’ ἐγὼ σὲ τὸν νεώτερον, |
| 1185.2 | γραῦς ἄπολις ἄτεκνος, ἄθλιον θάπτω νεκρόν. |
| 1185.3 | οἴμοι, τὰ πόλλ’ ἀσπάσμαθ’ αἵ τ’ ἐμαὶ τροφαὶ |
| 1185.4 | ὕπνοι τ’ ἐκεῖνοι φροῦδά μοι. τί καί ποτε |
| 1185.5 | γράψειεν ἄν σοι μουσοποιὸς ἐν τάφωι; |
| 1190.1 | Τὸν παῖδα τόνδ’ ἔκτειναν Ἀργεῖοί ποτε |
| 1190.2 | δείσαντες; αἰσχρὸν τοὐπίγραμμά γ’ Ἑλλάδι. ἀλλ’ οὖν πατρώιων οὐ λαχὼν ἕξεις ὅμως |
| 1190.3 | ἐν ἧι ταφήσηι χαλκόνωτον ἰτέαν. |
| 1190.4 | ὦ καλλίπηχυν Ἕκτορος βραχίονα |
| 1195.1 | σώιζους’, ἄριστον φύλακ’ ἀπώλεσας σέθεν. |
| 1195.2 | ὡς ἡδὺς ἐν πόρπακι σῶι κεῖται τύπος |
| 1195.3 | ἴτυός τ’ ἐν εὐτόρνοισι περιδρόμοις ἱδρώς, |
| 1195.4 | ὃν ἐκ μετώπου πολλάκις πόνους ἔχων |
| 1195.5 | ἔσταζεν Ἕκτωρ προστιθεὶς γενειάδι. φέρετε, κομίζετ’ ἀθλίωι κόσμον νεκρῶι |
| 1195.6 | ἐκ τῶν παρόντων· οὐ γὰρ ἐς κάλλος τύχας |
| 1195.7 | δαίμων δίδωσιν· ὧν δ’ ἔχω, λήψηι τάδε. |
| 1195.8 | θνητῶν δὲ μῶρος ὅστις εὖ πράσσειν δοκῶν |
| 1195.9 | βέβαια χαίρει· τοῖς τρόποις γὰρ αἱ τύχαι, |
| 1205.1 | ἔμπληκτος ὡς ἄνθρωπος, ἄλλοτ’ ἄλλοσε |
| 1205.2 | πηδῶσι, †κοὐδεὶς αὐτὸς εὐτυχεῖ ποτε†. |
| 1205.3 | Χο. καὶ μὴν πρὸ χειρῶν αἵδε σοι σκυλευμάτων |
| 1205.4 | Φρυγίων φέρουσι κόσμον ἐξάπτειν νεκρῶι. |
| 1205.5 | Εκ. ὦ τέκνον, οὐχ ἵπποισι νικήσαντά σε |
| 1210.1 | οὐδ’ ἥλικας τόξοισιν, οὓς Φρύγες νόμους |
| 1210.2 | τιμῶσιν †οὐκ ἐς πλησμονὰς θηρώμενοι†, |
| 1210.3 | μήτηρ πατρός σοι προστίθης’ ἀγάλματα |
| 1210.4 | τῶν σῶν ποτ’ ὄντων· νῦν δέ ς’ ἡ θεοστυγὴς |
| 1210.5 | ἀφείλεθ’ Ἑλένη, πρὸς δὲ καὶ ψυχὴν σέθεν |
| 1215.1 | ἔκτεινε καὶ πάντ’ οἶκον ἐξαπώλεσεν. |
| 1215.2 | Χο. ἒ ἔ, φρενῶν |
| 1215.3 | ἔθιγες ἔθιγες· ὦ μέγας ἐμοί ποτ’ ὢν |
| 1217.1 | ἀνάκτωρ πόλεως. Εκ. ἃ δ’ ἐν γάμοισι χρῆν σε προσθέσθαι χροῒ |
| 1217.2 | Ἀσιατίδων γήμαντα τὴν ὑπερτάτην, |
| 1220.1 | Φρύγια πέπλων ἀγάλματ’ ἐξάπτω χροός. |
| 1220.2 | σύ τ’, ὦ ποτ’ οὖσα καλλίνικε μυρίων |
| 1220.3 | μῆτερ τροπαίων, Ἕκτορος φίλον σάκος, |
| 1220.4 | στεφανοῦ· θανῆι γὰρ οὐ θανοῦσα σὺν νεκρῶι· |
| 1220.5 | ἐπεὶ σὲ πολλῶι μᾶλλον ἢ τὰ τοῦ σοφοῦ |
| 1225.1 | κακοῦ τ’ Ὀδυσσέως ἄξιον τιμᾶν ὅπλα. |
| 1225.2 | Χο. αἰαῖ αἰαῖ· |
| 1225.3 | πικρὸν ὄδυρμα γαῖά ς’, ὦ |
| 1225.4 | τέκνον, δέξεται. |
| 1225.5 | στέναζε, μᾶτερ Εκ. αἰαῖ. |
| 1230.1 | Χο. νεκρῶν ἴακχον. Εκ. οἴμοι. |
| 1230.2 | Χο. οἴμοι δῆτα σῶν ἀλάστων κακῶν. |
| 1230.3 | Εκ. τελαμῶσιν ἕλκη τὰ μὲν ἐγώ ς’ ἰάσομαι, |
| 1230.4 | τλήμων ἰατρός, ὄνομ’ ἔχουσα, τἄργα δ’ οὔ· |
| 1230.5 | τὰ δ’ ἐν νεκροῖσι φροντιεῖ πατὴρ σέθεν. |
| 1235.1 | Χο. ἄρασς’ ἄρασσε κρᾶτα |
| 1235.2 | πιτύλους διδοῦσα χειρός. |
| 1235.3 | ἰώ μοί μοι. |
| 1235.4 | Εκ. ὦ φίλταται γυναῖκες. |
| 1235.5 | Χο. †Ἑκάβη, σὰς† ἔνεπε· τίνα θροεῖς αὐδάν; |
| 1240.1 | Εκ. †οὐκ ἦν ἄρ’ ἐν θεοῖσι† πλὴν οὑμοὶ πόνοι |
| 1240.2 | Τροία τε πόλεων ἔκκριτον μισουμένη, μάτην δ’ ἐβουθυτοῦμεν. εἰ δὲ μὴ θεὸς |
| 1240.3 | ἔστρεψε τἄνω περιβαλὼν κάτω χθονός, |
| 1240.4 | ἀφανεῖς ἂν ὄντες οὐκ ἂν ὑμνηθεῖμεν ἂν |
| 1245.1 | μούσαις ἀοιδὰς δόντες ὑστέρων βροτῶν. |
| 1245.2 | χωρεῖτε, θάπτετ’ ἀθλίωι τύμβωι νεκρόν· |
| 1245.3 | ἔχει γὰρ οἷα δεῖ γε νερτέρων στέφη. |
| 1245.4 | δοκῶ δὲ τοῖς θανοῦσι διαφέρειν βραχὺ |
| 1245.5 | εἰ πλουσίων τις τεύξεται κτερισμάτων· κενὸν δὲ γαύρωμ’ ἐστὶ τῶν ζώντων τόδε. |
| 1245.6 | Χο. ἰὼ ἰώ· |
| 1251.1 | μελέα μήτηρ, ἣ τὰς μεγάλας |
| 1251.2 | ἐλπίδας ἐν σοὶ κατέκναψε βίου· |
| 1251.3 | μέγα δ’ ὀλβισθεὶς ὡς ἐκ πατέρων |
| 1251.4 | ἀγαθῶν ἐγένου |
| 1255.1 | δεινῶι θανάτωι διόλωλας. |
| 1255.2 | ἔα ἔα· |
| 1256.1 | τίνας Ἰλιάσιν τούσδ’ ἐν κορυφαῖς |
| 1256.2 | λεύσσω φλογέας δαλοῖσι χέρας |
| 1256.3 | διερέσσοντας; μέλλει Τροίαι καινόν τι κακὸν προσέσεσθαι. |
| 1260.1 | Τα. αὐδῶ λοχαγοῖς, οἳ τέταχθ’ ἐμπιμπράναι |
| 1260.2 | Πριάμου τόδ’ ἄστυ, μηκέτ’ ἀργοῦσαν φλόγα |
| 1260.3 | ἐν χερσὶ σώιζειν ἀλλὰ πῦρ ἐνιέναι, |
| 1260.4 | ὡς ἂν κατασκάψαντες Ἰλίου πόλιν |
| 1260.5 | στελλώμεθ’ οἴκαδ’ ἄσμενοι Τροίας ἄπο. |
| 1265.1 | ὑμεῖς δ’, ἵν’ αὑτὸς λόγος ἔχηι μορφὰς δύο, |
| 1265.2 | χωρεῖτε, Τρώων παῖδες, ὀρθίαν ὅταν |
| 1265.3 | σάλπιγγος ἠχὼ δῶσιν ἀρχηγοὶ στρατοῦ, |
| 1265.4 | πρὸς ναῦς Ἀχαιῶν, ὡς ἀποστέλλησθε γῆς. |
| 1265.5 | σὺ δ’, ὦ γεραιὰ δυστυχεστάτη γύναι, |
| 1270.1 | ἕπου· μεθήκουσίν ς’ Ὀδυσσέως πάρα |
| 1270.2 | οἵδ’, ὧι σε δούλην κλῆρος ἐκπέμπει πάτρας. |
| 1270.3 | Εκ. οἲ ’γὼ τάλαινα· τοῦτο δὴ τὸ λοίσθιον |
| 1270.4 | καὶ τέρμα πάντων τῶν ἐμῶν ἤδη κακῶν· |
| 1270.5 | ἔξειμι πατρίδος, πόλις ὑφάπτεται πυρί. |
| 1275.1 | ἀλλ’, ὦ γεραιὲ πούς, ἐπίσπευσον μόλις, |
| 1275.2 | ὡς ἀσπάσωμαι τὴν ταλαίπωρον πόλιν. |
| 1275.3 | ὦ μεγάλα δή ποτ’ ἀμπνέους’ ἐν βαρβάροις |
| 1275.4 | Τροία, τὸ κλεινὸν ὄνομ’ ἀφαιρήσηι τάχα. |
| 1275.5 | πιμπρᾶσί ς’, ἡμᾶς δ’ ἐξάγους’ ἤδη χθονὸς |
| 1280.1 | δούλας. ἰὼ θεοί· καὶ τί τοὺς θεοὺς καλῶ; |
| 1280.2 | καὶ πρὶν γὰρ οὐκ ἤκουσαν ἀνακαλούμενοι. |
| 1280.3 | φέρ’ ἐς πυρὰν δράμωμεν· ὡς κάλλιστά μοι |
| 1280.4 | σὺν τῆιδε πατρίδι κατθανεῖν πυρουμένηι. Τα. ἐνθουσιᾶις, δύστηνε, τοῖς σαυτῆς κακοῖς. |
| 1285.1 | ἀλλ’ ἄγετε, μὴ φείδεσθ’· Ὀδυσσέως δὲ χρὴ |
| 1285.2 | ἐς χεῖρα δοῦναι τήνδε καὶ πέμπειν γέρας. |
| 1285.3 | Εκ. ὀτοτοτοτοῖ. |
| 1285.4 | Κρόνιε, πρύτανι Φρύγιε, γενέτα |
| 1285.5 | †πάτερ ἀνάξια τῆς Δαρδανίου† |
| 1290.1 | γονᾶς, τάδ’ οἷα πάσχομεν δέδορκας; |
| 1290.2 | Χο. δέδορκεν· ἁ δὲ μεγαλόπολις |
| 1293.1 | ἄπολις ὄλωλεν οὐδ’ ἔτ’ ἔστι Τροία. |
| 1293.2 | Εκ. ὀτοτοτοτοῖ. |
| 1295.1 | †λέλαμπεν Ἴλιος, Περ‐ |
| 1295.2 | γάμων τε πυρὶ καταίθεται τέραμνα |
| 1295.3 | καὶ πόλις ἄκρα τε τειχέων†. |
| 1295.4 | Χο. πτέρυγι δὲ καπνὸς ὥς τις οὐ‐ |
| 1295.5 | ρίαι πεσοῦσα δορὶ καταφθίνει γᾶ. [μαλερὰ μέλαθρα πυρὶ κατάδρομα |
| 1295.6 | δαΐωι τε λόγχαι.] |
| 1295.7 | Εκ. ἰὼ γᾶ τρόφιμε τῶν ἐμῶν τέκνων. |
| 1295.8 | Χο. ἒ ἔ. |
| 1303 | Εκ. ὦ τέκνα, κλύετε, μάθετε ματρὸς αὐδάν. Χο. ἰαλέμωι τοὺς θανόντας ἀπύεις. |
| 1305.1 | Εκ. γεραιά γ’ ἐς πέδον τιθεῖσα μέλε’ 〈ἐμὰ〉 |
| 1305.2 | καὶ χερσὶ γαῖαν κτυποῦσα δισσαῖς. |
| 1305.3 | Χο. διάδοχά σοι γόνυ τίθημι γαίαι |
| 1305.4 | τοὺς ἐμοὺς καλοῦσα νέρθεν |
| 1305.5 | ἀθλίους ἀκοίτας. |
| 1310.1 | Εκ. ἀγόμεθα φερόμεθ’ Χο. ἄλγος ἄλγος βοᾶις. |
| 1310.2 | Εκ. δούλειον ὑπὸ μέλαθρον. Χο. ἐκ πάτρας γ’ ἐμᾶς. |
| 1310.3 | Εκ. ἰὼ ἰώ, Πρίαμε Πρίαμε, |
| 1310.4 | σὺ μὲν ὀλόμενος ἄταφος ἄφιλος |
| 1310.5 | ἄτας ἐμᾶς ἄιστος εἶ. |
| 1315.1 | Χο. μέλας γὰρ ὄσσε κατεκάλυ‐ |
| 1315.2 | ψε θάνατος ὅσιος ἀνοσίοις σφαγαῖσιν. |
| 1315.3 | Εκ. ἰὼ θεῶν μέλαθρα καὶ πόλις φίλα, |
| 1315.4 | Χο. ἒ ἔ. |
| 1318.1 | Εκ. τὰν φόνιον ἔχετε φλόγα δορός τε λόγχαν. |
| 1318.2 | Χο. τάχ’ ἐς φίλαν γᾶν πεσεῖσθ’ ἀνώνυμοι. |
| 1320.1 | Εκ. κόνις δ’ ἴσα καπνῶι πτέρυγι πρὸς αἰθέρα |
| 1320.2 | ἄιστον οἴκων ἐμῶν με θήσει. |
| 1320.3 | Χο. ὄνομα δὲ γᾶς ἀφανὲς εἶσιν· ἄλλαι δ’ |
| 1320.4 | ἄλλο φροῦδον, οὐδ’ ἔτ’ ἔστιν ἁ τάλαινα Τροία. |
| 1325.1 | Εκ. ἐμάθετ’, ἐκλύετε; Χο. περγάμων 〈γε〉 κτύπον. |
| 1325.2 | Εκ. ἔνοσις ἅπασαν ἔνοσις Χο. ἐπικλύζει πόλιν. |
| 1325.3 | Εκ. ἰὼ 〈ἰώ〉, τρομερὰ τρομερὰ |
| 1329 | μέλεα, φέρετ’ ἐμὸν ἴχνος· ἴτ’ ἐπὶ |
| 1330.1 | δούλειον ἁμέραν βίου. |
| 1330.2 | Χο. ἰὼ τάλαινα πόλις. ὅμως δὲ πρόφερε πόδα σὸν ἐπὶ πλάτας Ἀχαιῶν. |