eul_wid: aly-aa

On Youth and Old Age
Ἀποσπάσματα

Mimnermus of Colophon On Youth and Old Age PDF

On Youth and Old Age is the conventional modern title for a collection of poetic fragments attributed to the archaic Greek poet Mimnermus of Colophon, who was active in the late seventh century BCE. The work is not a unified composition but a compilation of excerpts preserved by later authors, most notably in the fifth-century CE anthology of Stobaeus. Written in the Ionic dialect and elegiac meter, the surviving verses present a stark and poignant contrast between the vitality of youth and the infirmities of old age. A central, recurring theme is the ephemeral nature of human life, famously encapsulated in a simile comparing the brief flourishing of youth to a sunlit leaf that quickly fades. The poetry advocates for the passionate pursuit of love, beauty, and pleasure during life’s transient prime, while depicting old age as a time of physical decline, social irrelevance, and sorrow. Though the original structure and full extent of Mimnermus’s poetry are lost, his melancholic and hedonistic verses are considered a significant reflection of aristocratic symposium culture in Ionian Greece. His work helped establish a tradition of personal, reflective elegy that exerted a lasting influence on later Greek and Roman poets.

book 1.1 τίς δὲ βίος, τί δὲ τερπνὸν ἄτερ
book 1.2 χρυσῆς Ἀφροδίτης; [para]τεθναίην, ὅτε μοι μηκέτι
book 1.3 ταῦτα μέλοι, κρυπταδίη
book 1.4 φιλότης καὶ μείλιχα δῶρα καὶ εὐνή, [para]οἷ’ ἥβης ἄνθ͜εα͜ γίνεται ἁρπαλέα[ln_5]ἀνδράσιν ἠδὲ γυναιξίν· ἐπεὶ δ’ ὀδυνηρὸν ἐπέλθηι [para]γῆρας, ὅ τ’ αἰσχρὸν ὁμῶς καὶ κακὸν ἄνδρα
book 1.5 τιθεῖ, αἰεί μιν
book 1.6 φρένας ἀμφὶ κακαὶ τείρουσι μέριμναι, [para]οὐδ’ αὐγὰς
book 1.7 προσορῶν τέρπεται ἠελίου, ἀλλ’ ἐχθρὸς μὲν
book 1.8 παισίν, ἀτίμαστος δὲ γυναιξίν·
book 1 [ln_10]οὕτως ἀργαλέον γῆρας ἔθηκε θεός.
book 2.1 ἡμεῖς δ’, οἷά τε φύλλα φύει
book 2.2 πολυάνθεμος ὥρη [para]͜ἔα͜ρος, ὅτ’ αἶψ’ αὐγῆις αὔξεται ἠελίου, τοῖς ἴκελοι πήχυιον ἐπὶ χρόνον ἄνθεσιν ἥβης [para]τερπόμεθα, πρὸς θ͜εῶ͜ν εἰδότες οὔτε κακὸν[ln_5]οὔτ’ ἀγαθόν· Κῆρες δὲ παρεστήκασι μέλαιναι, [para]ἡ μὲν ἔχουσα τέλος γήραος ἀργαλέου, ἡ δ’ ἑτέρη θανάτοιο· μίνυνθα δὲ γίνεται ἥβης [para]καρπός, ὅσον τ’ ἐπὶ γῆν κίδναται ἠέλιος. αὐτὰρ ἐπὴν δὴ τοῦτο τέλος
book 2.3 παραμείψεται ὥρης,[ln_10]αὐτίκα δὴ τεθνάναι βέλτιον ἢ βίοτος· πολλὰ γὰρ ἐν θυμῶι κακὰ γίνεται· ἄλλοτε οἶκος [para]τρυχοῦται, πενίης δ’ ἔργ’ ὀδυνηρὰ πέλει· ἄλλος δ’ αὖ παίδων ἐπιδεύεται, ὧν
book 2.4 τε μάλιστα [para]ἱμείρων κατὰ γῆς ἔρχεται εἰς Ἀΐδην·
book 2 [ln_15]ἄλλος νοῦσον ἔχει θυμοφθόρον· οὐδέ τίς ἐστιν [para]ἀνθρώπων ὧι Ζεὺς μὴ κακὰ πολλὰ διδοῖ.
book 3.1 τὸ πρὶν ἐὼν κάλλιστος, ἐπὴν
book 3.2 παραμείψεται ὥρη, [para]οὐδὲ πατὴρ
book 3.3 παισὶν τίμιος οὔτε φίλος.
book 4 Τιθωνῶι μὲν ἔδωκεν ἔχειν κακὸν ἄφθιτον 〈 〉 [para]γῆρας, ὃ καὶ θανάτου ῥίγιον ἀργαλέου.
book 5.1 αὐτίκα μοι κατὰ μὲν
book 5.2 χροιὴν ῥέει ἄσπετος ἱδρώς, [para]πτοιῶμαι δ’ ἐσορῶν ἄνθος ὁμηλικίης
book 5.3 τερπνὸν ὁμῶς καὶ καλόν· ἐπὶ πλέον ὤφελεν εἶναι· [para]ἀλλ’ ὀλιγοχρόνιον γίνεται ὥσπερ ὄναρ[ln_5]ἥβη
book 5.4 τιμήεσσα· τὸ δ’ ἀργαλέον καὶ ἄμορφον [para]γῆρας ὑπὲρ κεφαλῆς αὐτίχ’ ὑπερκρέμαται, ἐχθρὸν ὁμῶς καὶ ἄτιμον, ὅ τ’ ἄγνωστον
book 5.5 τιθεῖ ἄνδρα, [para]βλάπτει δ’ ὀφθαλμοὺς καὶ νόον ἀμφιχυθέν.
book 6.1 αἲ γὰρ ἄτερ νούσων
book 6.2 τε καὶ ἀργαλέων μελεδων͜έω͜ν ἑξηκονταέτη μοῖρα κίχοι θανάτου,
book 7.1 σὴν αὐτοῦ φρένα τέρπε· δυσηλεγέων δὲ πολιτ͜έω͜ν [para]ἄλλός τίς
book 7.2 σε κακῶς, ἄλλος ἄμεινον ἐρεῖ.
book 8.1 ἀληθείη δὲ παρέστω
book 8.2 σοὶ καὶ ἐμοί, πάντων
book 8.3 χρῆμα δικαιότατον.
book 9.1 Αἰπὺ 〈 〉 τε Πύλον Νηλήϊον ἄστυ λιπόντες [para]ἱμερτὴν Ἀσίην νηυσὶν ἀφικόμεθα, ἐς δ’ ἐρατὴν Κολοφῶνα βίην ὑπέροπλον ἔχοντες [para]ἑζόμεθ’, ἀργαλέης ὕβριος ἡγεμόνες·[ln_5]κεῖθεν †διαστήεντος ἀπορνύμενοι
book 9.2 ποταμοῖο θ͜εῶ͜ν βουλῆι
book 9.3 Σμύρνην εἵλομεν Αἰολίδα.
book 11.1 οὐδέ κοτ’ ἂν μέγα κῶας ἀνήγαγεν αὐτὸς Ἰήσων [para]ἐξ Αἴης
book 11.2 τελέσας ἀλγινόεσσαν ὁδόν, ὑβριστῆι
book 11.3 Πελίηι
book 11.4 τελέων
book 11.5 χαλεπῆρες ἄεθλον, [para]οὐδ’ ἂν ἐπ’ Ὠκεανοῦ καλὸν ἵκοντο ῥόον.
book 11a.1 Αἰήταο πόλιν, τόθι τ’ ὠκέος Ἠελίοιο [para]ἀκτῖνες
book 11a.2 χρυς͜έω͜ι κείαται ἐν θαλάμωι Ὠκεανοῦ παρὰ χεῖλος, ἵν’ ὤιχετο θεῖος Ἰήσων.
book 12.1 Ἠέλιος μὲν γὰρ ἔλαχεν πόνον ἤματα πάντα, [para]οὐδέ ποτ’ ἄμπαυσις γίνεται οὐδεμία ἵπποισίν
book 12.2 τε καὶ αὐτῶι, ἐπεὶ ῥοδοδάκτυλος Ἠὼς [para]Ὠκεανὸν
book 12.3 προλιποῦς’ οὐρανὸν εἰσαναβῆι.[ln_5]τὸν μὲν γὰρ διὰ κῦμα φέρει
book 12.4 πολυήρατος εὐνή, [para]ποικίλη, Ἡφαίστου
book 12.5 χερσὶν ἐληλαμένη, χρυσοῦ τιμήεντος, ὑπόπτερος, ἄκρον ἐφ’ ὕδωρ [para]εὕδονθ’ ἁρπαλέως χώρου ἀφ’ Ἑσπερίδων γαῖαν ἐς Αἰθιόπων, ἵνα δὴ θοὸν ἅρμα καὶ ἵπποι[ln_10]ἑστᾶς’, ὄφρ’ Ἠὼς ἠριγένεια μόληι· ἔνθ’ ἐπέβη ἑτέρων ὀχέων Ὑπερίονος υἱός.
book 13a.1 ὣς οἳ πὰρ βασιλῆος, ἐπε[ί ῥ’] ἐ[ν]εδέξατο μῦθο̣ν̣, [para]ἤ[ϊξ]α̣ν κοίληι[ς ἀ]σπίσι
book 13a.2 φραξάμενοι.
book 14.1 οὐ μὲν δὴ κείνου γε μένος καὶ ἀγήνορα θυμὸν [para]τοῖον ἐμ͜έο͜ προτέρων
book 14.2 πεύθομαι, οἵ μιν ἴδον Λυδῶν ἱππομάχων
book 14.3 πυκινὰς κλονέοντα φάλαγγας [para]Ἕρμιον ἂμ
book 14.4 πεδίον, φῶτα
book 14.5 φερεμμελίην·[ln_5]τοῦ μὲν ἄρ’ οὔ ποτε πάμπαν ἐμέμψατο
book 14.6 Παλλὰς Ἀθήνη [para]δριμὺ μένος κραδίης, εὖθ’ ὅ γ’ ἀνὰ προμάχους
book 14.7 σεύαιθ’ αἱματόεν〈τος ἐν〉 ὑσμίνηι
book 14.8 πολέμοιο, [para]πικρὰ βιαζόμενος δυσμενέων βέλεα· οὐ γάρ
book 14.9 τις κείνου δηίων ἔτ’ ἀμεινότερος φὼς[ln_10]ἔσκεν ἐποίχεσθαι
book 14.10 φυλόπιδος κρατερῆς ἔργον, ὅτ’ αὐγῆισιν φέρετ’ ὠκέος ἠελίοιο
book 15.1 καί μιν ἐπ’ ἀνθρώπους βάξις ἔχει
book 15.2 χαλεπή.
book 16 ἀργαλέης αἰεὶ βάξιος ἱέμενοι.
book 17.1 Παίονας ἄνδρας ἄγων, ἵνα
book 17.2 τε κλειτὸν γένος ἵππων.
book 22.1 Τροιζηνίας δὲ τραῦμα
book 22.2 φοιτάδος
book 22.3 πλάνης ἔσται κακῶν
book 22.4 τε πημάτων
book 22.5 παραίτιον, ὅταν θρασεῖα θουρὰς οἰστρήσῃ κύων
book 22.6 πρὸς λέκτρα· τύμβος δ’ αὐτὸν ἐκσώσει μόρου[ln_5]Ὁπλοσμίας, σφαγαῖσιν ηὐτρεπισμένον. κολοσσοβάμων δ’ ἐν
book 22.7 πτυχαῖσιν Αὐσόνων κτλ.
book 24 οἷα δὴ φιλοῦσιν {οἱ} ἰατροὶ λέγειν τὰ φαῦλα μείζω καὶ τὰ δείν’ ὑπὲρ φόβον, πυργοῦντες αὑτούς.
book 25.1 δεινοὶ γὰρ ἀνδρὶ πάντες ἐσμὲν εὐκλεεῖ ζῶντι
book 25.2 φθονῆσαι, κατθανόντα δ’ αἰνέσαι.
book 26 ὦ Ζεῦ πολυτίμητ’, ὡς καλαὶ νῷν αἱ γυναῖ