eul_wid: cbm-ai
ἹκέτιδεςSupplicants
Euripides Supplicants PDF
| 1 | ΑΙΘΡΑ |
| 1.1 | Δήμητερ ἑστιοῦχ’ Ἐλευσῖνος χθονὸς |
| 1.2 | τῆσδ’, οἵ τε ναοὺς ἔχετε πρόσπολοι θεᾶς, |
| 1.3 | εὐδαιμονεῖν με Θησέα τε παῖδ’ ἐμὸν |
| 1.4 | πόλιν τ’ Ἀθηνῶν τήν τε Πιτθέως χθόνα, |
| 5.1 | ἐν ἧι με θρέψας ὀλβίοις ἐν δώμασιν |
| 5.2 | Αἴθραν πατὴρ δίδωσι τῶι Πανδίονος |
| 5.3 | Αἰγεῖ δάμαρτα Λοξίου μαντεύμασιν. |
| 5.4 | ἐς τάσδε γὰρ βλέψας’ ἐπηυξάμην τάδε |
| 5.5 | γραῦς, αἳ λιποῦσαι δώματ’ Ἀργείας χθονὸς |
| 10.1 | ἱκτῆρι θαλλῶι προσπίτνους’ ἐμὸν γόνυ, |
| 10.2 | πάθος παθοῦσαι δεινόν· ἀμφὶ γὰρ πύλας |
| 10.3 | Κάδμου θανόντων ἑπτὰ γενναίων τέκνων |
| 10.4 | ἄπαιδές εἰσιν, οὕς ποτ’ Ἀργείων ἄναξ |
| 10.5 | Ἄδραστος ἤγαγ’, Οἰδίπου παγκληρίας |
| 15.1 | μέρος κατασχεῖν φυγάδι Πολυνείκει θέλων |
| 15.2 | γαμβρῶι. νεκροὺς δὲ τοὺς ὀλωλότας δορὶ |
| 15.3 | θάψαι θέλουσι τῶνδε μητέρες χθονί, |
| 15.4 | εἴργουσι δ’ οἱ κρατοῦντες οὐδ’ ἀναίρεσιν |
| 15.5 | δοῦναι θέλουσι, νόμιμ’ ἀτίζοντες θεῶν. |
| 20.1 | κοινὸν δὲ φόρτον ταῖσδ’ ἔχων χρείας ἐμῆς Ἄδραστος ὄμμα δάκρυσιν τέγγων ὅδε |
| 20.2 | κεῖται, τό τ’ ἔγχος τήν τε δυστυχεστάτην |
| 20.3 | στένων στρατείαν ἣν ἔπεμψεν ἐκ δόμων· |
| 20.4 | ὅς μ’ ἐξοτρύνει παῖδ’ ἐμὸν πεῖσαι λιταῖς |
| 25.1 | νεκρῶν κομιστὴν ἢ λόγοισιν ἢ δορὸς |
| 25.2 | ῥώμηι γενέσθαι καὶ τάφου μεταίτιον, |
| 25.3 | κοινὸν τόδ’ ἔργον προστιθεὶς ἐμῶι τέκνωι |
| 25.4 | πόλει τ’ Ἀθηνῶν. τυγχάνω δ’ ὑπὲρ χθονὸς |
| 25.5 | ἀρότου προθύους’, ἐκ δόμων ἐλθοῦς’ ἐμῶν |
| 30.1 | πρὸς τόνδε σηκόν, ἔνθα πρῶτα φαίνεται |
| 30.2 | φρίξας ὑπὲρ γῆς τῆσδε κάρπιμος στάχυς. |
| 30.3 | δεσμὸν δ’ ἄδεσμον τόνδ’ ἔχουσα φυλλάδος |
| 30.4 | μένω πρὸς ἁγναῖς ἐσχάραις δυοῖν θεαῖν |
| 30.5 | Κόρης τε καὶ Δήμητρος, οἰκτίρουσα μὲν |
| 35.1 | πολιὰς ἄπαιδας τάσδε μητέρας τέκνων, |
| 35.2 | σέβουσα δ’ ἱερὰ στέμματ’. οἴχεται δέ μοι |
| 35.3 | κῆρυξ πρὸς ἄστυ δεῦρο Θησέα καλῶν, |
| 35.4 | ὡς ἢ τὸ τούτων λυπρὸν ἐξέληι χθονὸς |
| 35.5 | ἢ τάσδ’ ἀνάγκας ἱκεσίους λύσηι, θεοὺς |
| 40.1 | ὅσιόν τι δράσας· πάντα γὰρ δι’ ἀρσένων |
| 40.2 | γυναιξὶ πράσσειν εἰκὸς αἵτινες σοφαί. |
| 40.3 | ΧΟΡΟΣ |
| 42.1 | ἱκετεύω σε, γεραιά, γεραιῶν ἐκ στομάτων πρὸς |
| 42.2 | γόνυ πίπτουσα τὸ σόν· |
| 42.3 | †ἄνομοι τέκνα λῦσαι φθιμένων νεκύων οἳ† |
| 45.1 | καταλείπουσι μέλη |
| 45.2 | θανάτωι λυσιμελεῖ θηρσὶν ὀρείοισι βοράν· |
| 49.1 | ἐσιδοῦς’ οἰκτρὰ μὲν ὄσσων δάκρυ’ ἀμφὶ βλεφάροις, ῥυ‐ σὰ δὲ σαρκῶν πολιᾶν |
| 49.2 | καταδρύμματα χειρῶν. τί γάρ; ἃ φθιμένους παῖ‐ |
| 49.3 | δας ἐμοὺς οὔτε δόμοις |
| 49.4 | προθέμαν οὔτε τάφων χώματα γαίας ἐσορῶ. |
| 49.5 | ἔτεκες καὶ σύ ποτ’, ὦ πότνια, κοῦρον φίλα ποιη‐ |
| 56 | σαμένα λέκτρα πόσει σῶι· μετά νυν |
| 58.1 | δὸς ἐμοὶ σᾶς διανοίας, μετάδος δ’, ὅσσον ἐπαλγῶ |
| 58.2 | μελέα 〈’γὼ〉 φθιμένων οὓς ἔτεκον· |
| 60.1 | παράπεισον δὲ σόν, ὤ, λίσσομαι, ἐλθεῖν τέκνον Ἰσμη‐ |
| 60.2 | νὸν ἐμάν τ’ ἐς χέρα θεῖναι νεκύων |
| 60.3 | θαλερῶν σώματ’ ἀλαίνοντ’ ἄταφα. |
| 60.4 | ὁσίως οὔχ, ὑπ’ ἀνάγκας δὲ προπίπτουσα προσαιτοῦς’ |
| 60.5 | ἔμολον δεξιπύρους θεῶν θυμέλας· |
| 65.1 | ἔχομεν δ’ ἔνδικα, καὶ σοί τι πάρεστι σθένος ὥστ’ εὐ‐ |
| 65.2 | τεκνίαι δυστυχίαν τὰν παρ’ ἐμοὶ |
| 68.1 | καθελεῖν· οἰκτρὰ δὲ πάσχους’ ἱκετεύω σὸν ἐμοὶ παῖ‐ |
| 68.2 | δα ταλαίναι ’ν χερὶ θεῖναι νέκυν, ἀμ‐ |
| 70.1 | φιβαλεῖν λυγρὰ μέλη παιδὸς ἐμοῦ. ἀγὼν ὅδ’ ἄλλος ἔρχεται γόων γόοις |
| 70.2 | διάδοχος, ἀχοῦσι προσπόλων χέρες. |
| 70.3 | ἴτ’ ὦ ξυνωιδοὶ κακοῖς, |
| 70.4 | ἴτ’ ὦ ξυναλγηδόνες, |
| 75.1 | χορὸν τὸν Ἅιδας σέβει· |
| 75.2 | διὰ παρῆιδος ὄνυχι λευκᾶς |
| 75.3 | αἱματοῦτε χρῶτα φόνιον· 〈ἒ ἔ.〉 |
| 75.4 | τὰ γὰρ φθιτῶν τοῖς ὁρῶσι κόσμος. |
| 75.5 | ἄπληστος ἅδε μ’ ἐξάγει χάρις γόων |
| 80.1 | πολύπονος, ὡς ἐξ ἁλιβλήτου πέτρας |
| 80.2 | ὑγρὰ ῥέουσα σταγὼν |
| 80.3 | ἄπαυστος αἰεὶ †γόων†. |
| 80.4 | τὸ γὰρ θανόντων τέκνων |
| 80.5 | ἐπίπονόν τι κατὰ γυναῖκας |
| 85.1 | ἐς γόους πάθος πέφυκεν· ἒ ἔ. |
| 85.2 | θανοῦσα τῶνδ’ ἀλγέων λαθοίμαν. |
| 85.3 | ΘΗΣΕΥΣ |
| 87.1 | τίνων γόους ἤκουσα καὶ στέρνων κτύπον |
| 87.2 | νεκρῶν τε θρήνους, τῶνδ’ ἀνακτόρων ἄπο |
| 87.3 | ἠχοῦς ἰούσης; ὡς φόβος μ’ ἀναπτεροῖ |
| 90.1 | μή μοί τι μήτηρ, ἣν μεταστείχω ποδὶ |
| 90.2 | χρονίαν ἀποῦσαν ἐκ δόμων, ἔχηι νέον. |
| 90.3 | ἔα· |
| 92.1 | τί χρῆμα; καινὰς ἐσβολὰς ὁρῶ λόγων· μητέρα γεραιὰν βωμίαν ἐφημένην |
| 92.2 | ξένας θ’ ὁμοῦ γυναῖκας οὐχ ἕνα ῥυθμὸν |
| 95.1 | κακῶν ἐχούσας· ἔκ τε γὰρ γερασμίων |
| 95.2 | ὄσσων ἐλαύνους’ οἰκτρὸν ἐς γαῖαν δάκρυ, |
| 95.3 | κουραί τε καὶ πεπλώματ’ οὐ θεωρικά. |
| 95.4 | τί ταῦτα, μῆτερ; σὸν τὸ μηνύειν ἐμοί, |
| 95.5 | ἡμῶν δ’ ἀκούειν· προσδοκῶ τι γὰρ νέον. Αι. ὦ παῖ, γυναῖκες αἵδε μητέρες τέκνων |
| 95.6 | τῶν κατθανόντων ἀμφὶ Καδμείας πύλας |
| 95.7 | ἑπτὰ στρατηγῶν· ἱκεσίοις δὲ σὺν κλάδοις |
| 95.8 | φρουροῦσί μ’, ὡς δέδορκας, ἐν κύκλωι, τέκνον. |
| 95.9 | Θη. τίς δ’ ὁ στενάζων οἰκτρὸν ἐν πύλαις ὅδε; |
| 105.1 | Αι. Ἄδραστος, ὡς λέγουσιν, Ἀργείων ἄναξ. |
| 105.2 | Θη. οἱ δ’ ἀμφὶ τόνδε παῖδες; ἦ τούτων τέκνα; |
| 105.3 | Αι. οὔκ, ἀλλὰ νεκρῶν τῶν ὀλωλότων κόροι. |
| 105.4 | Θη. τί γὰρ πρὸς ἡμᾶς ἦλθον ἱκεσίαι χερί; |
| 105.5 | Αι. οἶδ’· ἀλλὰ τῶνδε μῦθος οὑντεῦθεν, τέκνον. |
| 110.1 | Θη. σὲ τὸν κατήρη χλανιδίοις ἀνιστορῶ. |
| 110.2 | λέγ’ ἐκκαλύψας κρᾶτα καὶ πάρες γόον· |
| 110.3 | πέρας γὰρ οὐδὲν μὴ διὰ γλώσσης ἰόν. |
| 110.4 | ΑΔΡΑΣΤΟΣ |
| 113.1 | ὦ καλλίνικε γῆς Ἀθηναίων ἄναξ, |
| 113.2 | Θησεῦ, σὸς ἱκέτης καὶ πόλεως ἥκω σέθεν. |
| 115.1 | Θη. τί χρῆμα θηρῶν καὶ τίνος χρείαν ἔχων; |
| 115.2 | Αδ. οἶσθ’ ἣν στρατείαν ἐστράτευς’ ὀλεθρίαν; |
| 115.3 | Θη. οὐ γάρ τι σιγῆι διεπέρασας Ἑλλάδα. |
| 115.4 | Αδ. ἐνταῦθ’ ἀπώλες’ ἄνδρας Ἀργείων ἄκρους. |
| 115.5 | Θη. τοιαῦθ’ ὁ τλήμων πόλεμος ἐξεργάζεται. |
| 120.1 | Αδ. τούτους θανόντας ἦλθον ἐξαιτῶν πόλιν. |
| 120.2 | Θη. κήρυξιν Ἑρμοῦ πίσυνος, ὡς θάψηις νεκρούς; |
| 120.3 | Αδ. κἄπειτά γ’ οἱ κτανόντες οὐκ ἐῶσί με. |
| 120.4 | Θη. τί γὰρ λέγουσιν, ὅσια χρήιζοντος σέθεν; |
| 120.5 | Αδ. τί δ’; εὐτυχοῦντες οὐκ ἐπίστανται φέρειν. |
| 125.1 | Θη. ξύμβουλον οὖν μ’ ἐπῆλθες; ἢ τίνος χάριν; |
| 125.2 | Αδ. κομίσαι σε, Θησεῦ, παῖδας Ἀργείων θέλων. |
| 125.3 | Θη. τὸ δ’ Ἄργος ἡμῖν ποῦ ’στιν; ἢ κόμποι μάτην; |
| 125.4 | Αδ. σφαλέντες οἰχόμεσθα· πρὸς σὲ δ’ ἥκομεν. |
| 125.5 | Θη. ἰδίαι δοκῆσάν σοι τόδ’ ἢ πάσηι πόλει; |
| 130.1 | Αδ. πάντες 〈σ’〉 ἱκνοῦνται Δαναΐδαι θάψαι νεκρούς. |
| 130.2 | Θη. ἐκ τοῦ δ’ ἐλαύνεις ἑπτὰ πρὸς Θήβας λόχους; |
| 130.3 | Αδ. δισσοῖσι γαμβροῖς τήνδε πορσύνων χάριν. |
| 130.4 | Θη. τῶι δ’ ἐξέδωκας παῖδας Ἀργείων σέθεν; |
| 130.5 | Αδ. οὐκ ἐγγενῆ συνῆψα κηδείαν δόμοις. |
| 135.1 | Θη. ἀλλὰ ξένοις ἔδωκας Ἀργείας κόρας; |
| 135.2 | Αδ. Τυδεῖ 〈γε〉 Πολυνείκει τε τῶι Θηβαιγενεῖ. |
| 135.3 | Θη. τίν’ εἰς ἔρωτα τῆσδε κηδείας μολών; |
| 135.4 | Αδ. Φοίβου μ’ ὑπῆλθε δυστόπαστ’ αἰνίγματα. |
| 135.5 | Θη. τί δ’ εἶπ’ Ἀπόλλων παρθένοις κραίνων γάμον; |
| 140.1 | Αδ. κάπρωι με δοῦναι καὶ λέοντι παῖδ’ ἐμώ. |
| 140.2 | Θη. σὺ δ’ ἐξελίσσεις πῶς θεοῦ θεσπίσματα; |
| 140.3 | Αδ. ἐλθόντε φυγάδε νυκτὸς εἰς ἐμὰς πύλας |
| 140.4 | Θη. τίς καὶ τίς; εἰπέ· δύο γὰρ ἐξαυδᾶις ἅμα. |
| 140.5 | Αδ. Τυδεὺς μάχην συνῆψε Πολυνείκης θ’ ἅμα. |
| 145.1 | Θη. ἦ τοῖσδ’ ἔδωκας θηρσὶν ὣς κόρας σέθεν; |
| 145.2 | Αδ. μάχην γε δισσοῖν κνωδάλοιν ἀπεικάσας. |
| 145.3 | Θη. ἦλθον δὲ δὴ πῶς πατρίδος ἐκλιπόνθ’ ὅρους; |
| 145.4 | Αδ. Τυδεὺς μὲν αἷμα συγγενὲς φεύγων χθονός. Θη. ὁ δ’ Οἰδίπου 〈παῖσ〉 τίνι τρόπωι Θήβας λιπών; Αδ. ἀραῖς πατρώιαις, μὴ κασίγνητον κτάνοι. |
| 145.5 | Θη. σοφήν γ’ ἔλεξας τήνδ’ ἑκούσιον φυγήν. |
| 145.6 | Αδ. ἀλλ’ οἱ μένοντες τοὺς ἀπόντας ἠδίκουν. |
| 145.7 | Θη. οὔ πού σφ’ ἀδελφὸς χρημάτων νοσφίζεται; |
| 145.8 | Αδ. ταύτηι δικάζων ἦλθον· εἶτ’ ἀπωλόμην. |
| 155.1 | Θη. μάντεις δ’ ἐπῆλθες ἐμπύρων τ’ εἶδες φλόγα; |
| 155.2 | Αδ. οἴμοι· διώκεις μ’ ἧι μάλιστ’ ἐγὼ ’σφάλην. |
| 155.3 | Θη. οὐκ ἦλθες, ὡς ἔοικεν, εὐνοίαι θεῶν. |
| 155.4 | Αδ. τὸ δὲ πλέον, ἦλθον Ἀμφιάρεώ γε πρὸς βίαν. |
| 155.5 | Θη. οὕτω τὸ θεῖον ῥαιδίως ἀπεστράφης; |
| 160.1 | Αδ. νέων γὰρ ἀνδρῶν θόρυβος ἐξέπλησσέ με. |
| 160.2 | Θη. εὐψυχίαν ἔσπευσας ἀντ’ εὐβουλίας. |
| 160.3 | Αδ. [ὃ δή γε πολλοὺς ὤλεσε στρατηλάτας.] |
| 160.4 | ἀλλ’, ὦ καθ’ Ἑλλάδ’ ἀλκιμώτατον κάρα, |
| 160.5 | ἄναξ Ἀθηνῶν, ἐν μὲν αἰσχύναις ἔχω |
| 165.1 | πίτνων πρὸς οὖδας γόνυ σὸν ἀμπίσχειν χερί, |
| 165.2 | πολιὸς ἀνὴρ τύραννος εὐδαίμων πάρος· |
| 165.3 | ὅμως δ’ ἀνάγκη συμφοραῖς εἴκειν ἐμαῖς. |
| 165.4 | σῶσον νεκρούς μοι τἀμά τ’ οἰκτίρας κακὰ |
| 165.5 | καὶ τῶν θανόντων τάσδε μητέρας τέκνων, |
| 170.1 | αἷς γῆρας ἥκει πολιὸν εἰς ἀπαιδίαν, |
| 170.2 | ἐλθεῖν δ’ ἔτλησαν δεῦρο καὶ ξένον πόδα |
| 170.3 | θεῖναι μόλις γεραιὰ κινοῦσαι μέλη, |
| 170.4 | πρεσβεύματ’ οὐ Δήμητρος ἐς μυστήρια |
| 170.5 | ἀλλ’ ὡς νεκροὺς θάψωσιν, ἃς αὐτὰς ἐχρῆν |
| 175.1 | κείνων ταφείσας χερσὶν ὡραίων τυχεῖν. |
| 175.2 | σοφὸν δὲ πενίαν τ’ εἰσορᾶν τὸν ὄλβιον |
| 175.3 | πένητά τ’ ἐς τοὺς πλουσίους ἀποβλέπειν |
| 175.4 | ζηλοῦνθ’, ἵν’ αὐτὸν χρημάτων ἔρως ἔχηι, |
| 175.5 | τά τ’ οἰκτρὰ τοὺς μὴ δυστυχεῖς δεδορκέναι |
| post 179 | 〈〉 |
| 180.1 | τόν θ’ ὑμνοποιὸν αὐτὸς ἃν τίκτηι μέλη |
| 180.2 | χαίροντα τίκτειν· ἢν δὲ μὴ πάσχηι τόδε, |
| 180.3 | οὔτοι δύναιτ’ ἂν οἴκοθέν γ’ ἀτώμενος |
| 180.4 | τέρπειν ἂν ἄλλους· οὐδὲ γὰρ δίκην ἔχει. |
| 180.5 | τάχ’ οὖν ἂν εἴποις· Πελοπίαν παρεὶς χθόνα |
| 185.1 | πῶς ταῖς Ἀθήναις τόνδε προστάσσεις πόνον; |
| 185.2 | ἐγὼ δίκαιός εἰμ’ ἀφηγεῖσθαι τάδε. |
| 185.3 | Σπάρτη μὲν ὠμὴ καὶ πεποίκιλται τρόπους, |
| 185.4 | τὰ δ’ ἄλλα μικρὰ κἀσθενῆ· πόλις δὲ σὴ |
| 185.5 | μόνη δύναιτ’ ἂν τόνδ’ ὑποστῆναι πόνον· |
| 190.1 | τά τ’ οἰκτρὰ γὰρ δέδορκε καὶ νεανίαν |
| 190.2 | ἔχει σε ποιμέν’ ἐσθλόν· οὗ χρείαι πόλεις |
| 190.3 | πολλαὶ διώλοντ’, ἐνδεεῖς στρατηλάτου. |
| 190.4 | Χο. κἀγὼ τὸν αὐτὸν τῶιδέ σοι λόγον λέγω, |
| 190.5 | Θησεῦ, δι’ οἴκτου τὰς ἐμὰς λαβεῖν τύχας. |
| 195.1 | Θη. ἄλλοισι δὴ ’πόνης’ ἁμιλληθεὶς λόγωι |
| 195.2 | τοιῶιδ’· ἔλεξε γάρ τις ὡς τὰ χείρονα |
| 195.3 | πλείω βροτοῖσίν ἐστι τῶν ἀμεινόνων. |
| 195.4 | ἐγὼ δὲ τούτοις ἀντίαν γνώμην ἔχω, |
| 195.5 | πλείω τὰ χρηστὰ τῶν κακῶν εἶναι βροτοῖς. εἰ μὴ γὰρ ἦν τόδ’, οὐκ ἂν ἦμεν ἐν φάει. |
| 195.6 | αἰνῶ δ’ ὃς ἡμῖν βίοτον ἐκ πεφυρμένου καὶ θηριώδους θεῶν διεσταθμήσατο, |
| 195.7 | πρῶτον μὲν ἐνθεὶς σύνεσιν, εἶτα δ’ ἄγγελον |
| 195.8 | γλῶσσαν λόγων δούς, ὥστε γιγνώσκειν ὄπα, |
| 205.1 | τροφήν τε καρποῦ τῆι τροφῆι τ’ ἀπ’ οὐρανοῦ |
| 205.2 | σταγόνας ὑδρηλὰς ὡς τά τ’ ἐκ γαίας τρέφηι |
| 205.3 | ἄρδηι τε νηδύν· πρὸς δὲ τοῖσι χείματος |
| 205.4 | προβλήματ’ αἶθόν 〈τ’〉 ἐξαμύνασθαι θεοῦ, |
| 205.5 | πόντου τε ναυστολήμαθ’ ὡς διαλλαγὰς |
| 210.1 | ἔχοιμεν ἀλλήλοισιν ὧν πένοιτο γῆ. |
| 210.2 | ἃ δ’ ἔστ’ ἄσημα κοὐ σαφῶς γιγνώσκομεν, |
| 210.3 | ἐς πῦρ βλέποντες καὶ κατὰ σπλάγχνων πτυχὰς |
| 210.4 | μάντεις προσημαίνουσιν οἰωνῶν τ’ ἄπο. |
| 210.5 | ἆρ’ οὐ τρυφῶμεν, θεοῦ κατασκευὴν βίωι |
| 215.1 | δόντος τοιαύτην, οἷσιν οὐκ ἀρκεῖ τάδε; |
| 215.2 | ἀλλ’ ἡ φρόνησις τοῦ θεοῦ μεῖζον σθένειν |
| 215.3 | ζητεῖ, τὸ γαῦρον δ’ ἐν φρεσὶν κεκτημένοι |
| 215.4 | δοκοῦμεν εἶναι δαιμόνων σοφώτεροι. |
| 215.5 | ἧς καὶ σὺ φαίνηι δεκάδος, οὐ σοφὸς γεγώς, |
| 220.1 | ὅστις κόρας μὲν θεσφάτοις Φοίβου ζυγεὶς |
| 220.2 | ξένοισιν ὧδ’ ἔδωκας ὡς δόντων θεῶν, |
| 220.3 | λαμπρὸν δὲ θολερῶι δῶμα συμμείξας τὸ σὸν |
| 220.4 | ἥλκωσας οἴκους· χρὴ γὰρ οὔτε σώματα |
| 220.5 | ἄδικα δικαίοις τὸν σοφὸν συμμειγνύναι |
| 225.1 | εὐδαιμονοῦντάς τ’ ἐς δόμους κτᾶσθαι φίλους. |
| 225.2 | κοινὰς γὰρ ὁ θεὸς τὰς τύχας ἡγούμενος |
| 225.3 | τοῖς τοῦ νοσοῦντος πήμασιν διώλεσεν |
| 225.4 | τὸν οὐ νοσοῦντα κοὐδὲν ἠδικηκότα. |
| 225.5 | ἐς δὲ στρατείαν πάντας Ἀργείους ἄγων, |
| 230.1 | μάντεων λεγόντων θέσφατ’ εἶτ’ ἀτιμάσας, βίαι παρελθὼν θεοὺς ἀπώλεσας πόλιν, |
| 230.2 | νέοις παραχθεὶς οἵτινες τιμώμενοι |
| 230.3 | χαίρουσι πολέμους τ’ αὐξάνους’ ἄνευ δίκης, |
| 230.4 | φθείροντες ἀστούς, ὁ μὲν ὅπως στρατηλατῆι, |
| 235.1 | ὁ δ’ ὡς ὑβρίζηι δύναμιν ἐς χεῖρας λαβών, |
| 235.2 | ἄλλος δὲ κέρδους οὕνεκ’, οὐκ ἀποσκοπῶν |
| 235.3 | τὸ πλῆθος εἴ τι βλάπτεται πάσχον τάδε. |
| 235.4 | τρεῖς γὰρ πολιτῶν μερίδες· οἱ μὲν ὄλβιοι |
| 235.5 | ἀνωφελεῖς τε πλειόνων τ’ ἐρῶς’ ἀεί· |
| 240.1 | οἱ δ’ οὐκ ἔχοντες καὶ σπανίζοντες βίου |
| 240.2 | δεινοί, νέμοντες τῶι φθόνωι πλέον μέρος, |
| 240.3 | ἐς τούς 〈τ’〉 ἔχοντας κέντρ’ ἀφιᾶσιν κακά, |
| 240.4 | γλώσσαις πονηρῶν προστατῶν φηλούμενοι· |
| 240.5 | τριῶν δὲ μοιρῶν ἡ ’ν μέσωι σώιζει πόλεις, |
| 245.1 | κόσμον φυλάσσους’ ὅντιν’ ἂν τάξηι πόλις. |
| 245.2 | κἄπειτ’ ἐγώ σοι σύμμαχος γενήσομαι; |
| 245.3 | τί πρὸς πολίτας τοὺς ἐμοὺς λέγων καλόν; |
| 245.4 | χαίρων ἴθ’· εἰ γὰρ μὴ βεβούλευσαι καλῶς |
| 245.5 | †αὐτὸς πιέζειν τὴν τύχην ἡμᾶς λίαν†. Χο. ἥμαρτεν· ἐν νέοισι δ’ ἀνθρώπων τόδε |
| 245.6 | ἔνεστι· συγγνώμην δὲ τῶιδ’ ἔχειν χρεών. |
| 245.7 | [ἀλλ’ ὡς ἰατρὸν τῶνδ’, ἄναξ, ἀφίγμεθα.] |
| 245.8 | Αδ. οὔτοι δικαστήν 〈σ’〉 εἱλόμην ἐμῶν κακῶν |
| 245.9 | οὐδ’, εἴ τι πράξας μὴ καλῶς εὑρίσκομαι, |
| 255.1 | τούτων κολαστὴν κἀπιτιμητήν, ἄναξ, ἀλλ’ ὡς ὀναίμην. εἰ δὲ μὴ βούληι τάδε, |
| 255.2 | στέργειν ἀνάγκη τοῖσι σοῖς· τί γὰρ πάθω; |
| 255.3 | ἄγ’, ὦ γεραιαί, στείχετε, γλαυκὴν χλόην |
| 255.4 | αὐτοῦ λιποῦσαι φυλλάδος καταστεφῆ, |
| 260.1 | θεούς τε καὶ γῆν τήν τε πυρφόρον θεὰν |
| 260.2 | Δήμητρα θέμεναι μάρτυρ’ ἡλίου τε φῶς |
| 260.3 | ὡς οὐδὲν ἡμῖν ἤρκεσαν λιταὶ θεῶν. |
| post 262 | 〈Χο.〉 |
| 263.1 | ὃς Πέλοπος ἦν παῖς, Πελοπίας δ’ ἡμεῖς χθονὸς |
| 263.2 | ταὐτὸν πατρῶιον αἷμα σοὶ κεκτήμεθα. |
| 265.1 | τί δρᾶις; προδώσεις ταῦτα κἀκβαλεῖς χθονὸς |
| 265.2 | γραῦς οὐ τυχούσας οὐδὲν ὧν αὐτὰς ἐχρῆν; |
| 265.3 | μὴ δῆτ’· ἔχει γὰρ καταφυγὴν θὴρ μὲν πέτραν, |
| 265.4 | δοῦλος δὲ βωμοὺς θεῶν, πόλις δὲ πρὸς πόλιν |
| 265.5 | ἔπτηξε χειμασθεῖσα· τῶν γὰρ ἐν βροτοῖς |
| 270.1 | οὐκ ἔστιν οὐδὲν διὰ τέλους εὐδαιμονοῦν. |
| 270.2 | βᾶθι, τάλαιν’, ἱερῶν δαπέδων ἄπο Περσεφονείας, |
| 270.3 | βᾶθι καὶ ἀντίασον γονάτων ἔπι χεῖρα βαλοῦσα, |
| 270.4 | τέκνων τεθνεώτων κομίσαι δέμας, ὦ μελέα ’γώ, |
| 270.5 | οὓς ὑπὸ Καδμείοισιν ἀπώλεσα τείχεσι κούρους. |
| 275.1 | [ἰώ μοι· λάβετε φέρετε πέμπετε †κρίνετε† |
| 275.2 | ταλαίνας χέρας γεραιάς.] |
| 275.3 | πρός 〈σε〉 γενειάδος, ὦ φίλος, ὦ δοκιμώτατος Ἑλλάδι, |
| 278-279 | ἄντομαι ἀμφιπίτνουσα τὸ σὸν γόνυ καὶ χέρα δειλαία· |
| 280.1 | οἴκτισαι ἀμφὶ τέκνων †μ’ ἱκέταν ἤ τιν’ ἀλάταν† |
| 280.2 | οἰκτρὸν ἰήλεμον οἰκτρὸν ἱεῖσαν. |
| 280.3 | μηδ’ ἀτάφους, τέκνον, ἐν Κάδμου χθονὶ χάρματα θηρῶν |
| 280.4 | παῖδας ἐν ἡλικίαι τᾶι σᾶι κατίδηις, ἱκετεύω. |
| 280.5 | βλέψον ἐμῶν βλεφάρων ἔπι δάκρυον, ἃ περὶ σοῖσιν |
| 285.1 | γούνασιν ὧδε πίτνω τέκνοις τάφον ἐξανύσασθαι. |
| 285.2 | Θη. μῆτερ, τί κλαίεις λέπτ’ ἐπ’ ὀμμάτων φάρη |
| 285.3 | βαλοῦσα τῶν σῶν; ἆρα δυστήνους γόους |
| 285.4 | κλύουσα τῶνδε; κἀμὲ γὰρ διῆλθέ τι. |
| 285.5 | ἔπαιρε λευκὸν κρᾶτα, μὴ δακρυρρόει |
| 290.1 | σεμναῖσι Δηοῦς ἐσχάραις παρημένη. |
| 290.2 | Αι. αἰαῖ. Θη. τὰ τούτων οὐχὶ σοὶ στενακτέον. |
| 290.3 | Αι. ὦ τλήμονες γυναῖκες. Θη. οὐ σὺ τῶνδ’ ἔφυς. |
| 290.4 | Αι. εἴπω τι, τέκνον, σοί τε καὶ πόλει καλόν; |
| 290.5 | Θη. ὡς πολλά γ’ ἐστὶ κἀπὸ θηλειῶν σοφά. |
| 295.1 | Αι. ἀλλ’ εἰς ὄκνον μοι μῦθος ὃν κεύθω φέρει. |
| 295.2 | Θη. αἰσχρόν γ’ ἔλεξας, χρήστ’ ἔπη κρύπτειν φίλους. |
| 295.3 | Αι. οὔτοι σιωπῶς’ εἶτα μέμψομαί ποτε |
| 295.4 | τὴν νῦν σιωπὴν ὡς ἐσιγήθη κακῶς, |
| 295.5 | οὐδ’ ὡς ἀχρεῖον τὰς γυναῖκας εὖ λέγειν δείσας’ ἀφήσω τῶι φόβωι τοὐμὸν καλόν. |
| 295.6 | ἐγὼ δέ ς’, ὦ παῖ, πρῶτα μὲν τὰ τῶν θεῶν |
| 295.7 | σκοπεῖν κελεύω μὴ σφαλῆις ἀτιμάσας· [σφαλῆς γὰρ ἐν τούτωι μόνωι τἄλλ’ εὖ φρονῶν.] |
| 295.8 | πρὸς τοῖσδε δ’, εἰ μὲν μὴ ἀδικουμένοις ἐχρῆν |
| 305.1 | τολμηρὸν εἶναι, κάρτ’ ἂν εἶχον ἡσύχως. |
| 305.2 | νῦν δ’ ἴσθι σοί τε τοῦθ’ ὅσην τιμὴν φέρει |
| 305.3 | κἀμοὶ παραινεῖν οὐ φόβον φέρει, τέκνον, |
| 305.4 | ἄνδρας βιαίους καὶ κατείργοντας νεκροὺς |
| 305.5 | τάφου τε μοῖραν καὶ κτερισμάτων λαχεῖν |
| 310.1 | ἐς τήνδ’ ἀνάγκην σῆι καταστῆσαι χερὶ |
| 310.2 | νόμιμά τε πάσης συγχέοντας Ἑλλάδος |
| 310.3 | παῦσαι· τὸ γάρ τοι συνέχον ἀνθρώπων πόλεις |
| 310.4 | τοῦθ’ ἔσθ’, ὅταν τις τοὺς νόμους σώιζηι καλῶς. |
| 310.5 | ἐρεῖ δὲ δή τις ὡς ἀνανδρίαι χερῶν, |
| 315.1 | πόλει παρόν σοι στέφανον εὐκλείας λαβεῖν, |
| 315.2 | δείσας ἀπέστης, καὶ συὸς μὲν ἀγρίου |
| 315.3 | ἀγῶνος ἥψω φαῦλον ἀθλήσας πόνον, |
| 315.4 | οὗ δ’ ἐς κράνος βλέψαντα καὶ λόγχης ἀκμὴν |
| 315.5 | χρῆν ἐκπονῆσαι δειλὸς ὢν ἐφηυρέθης. |
| 320.1 | μὴ δῆτ’ ἐμός γ’ ὤν, ὦ τέκνον, δράσηις τάδε. |
| 320.2 | ὁρᾶις ἄβουλος ὡς κεκερτομημένη |
| 320.3 | τοῖς κερτομοῦσι γοργὸν ὄμμ’ ἀναβλέπει |
| 320.4 | σὴ πατρίς; ἐν γὰρ τοῖς πόνοισιν αὔξεται· |
| 320.5 | αἱ δ’ ἥσυχοι σκοτεινὰ πράσσουσαι πόλεις |
| 325.1 | σκοτεινὰ καὶ βλέπουσιν εὐλαβούμεναι. |
| 325.2 | οὐκ εἶ νεκροῖσι καὶ γυναιξὶν ἀθλίαις |
| 325.3 | προσωφελήσων, ὦ τέκνον, κεχρημέναις; |
| 325.4 | ὡς οὔτε ταρβῶ σὺν δίκηι ς’ ὁρμώμενον |
| 325.5 | Κάδμου θ’ ὁρῶσα λαὸν εὖ πεπραγότα |
| 330.1 | ἔτ’ αὐτὸν ἄλλα βλήματ’ ἐν κύβοις βαλεῖν |
| 330.2 | πέποιθ’· ὁ γὰρ θεὸς πάντ’ ἀναστρέφει πάλιν. |
| 330.3 | Χο. ὦ φιλτάτη μοι, τῶιδέ τ’ εἴρηκας καλῶς |
| 330.4 | κἀμοί· διπλοῦν δὲ χάρμα γίγνεται τόδε. |
| 330.5 | Θη. ἐμοὶ λόγοι μέν, μῆτερ, οἱ λελεγμένοι |
| 335.1 | ὀρθῶς ἔχους’ ἐς τόνδε κἀπεφηνάμην |
| 335.2 | γνώμην ὑφ’ οἵων ἐσφάλη βουλευμάτων. |
| 335.3 | ὁρῶ δὲ κἀγὼ ταῦθ’ ἅπερ με νουθετεῖς, |
| 335.4 | ὡς τοῖς ἐμοῖσιν οὐχὶ πρόσφορον τρόποις |
| 335.5 | φεύγειν τὰ δεινά. πολλὰ γὰρ δράσας καλὰ |
| 340.1 | ἔθος τόδ’ εἰς Ἕλληνας ἐξεδειξάμην, |
| 340.2 | ἀεὶ κολαστὴς τῶν κακῶν καθεστάναι. |
| 340.3 | οὔκουν ἀπαυδᾶν δυνατόν ἐστί μοι πόνους. |
| 340.4 | τί γάρ μ’ ἐροῦσιν οἵ γε δυσμενεῖς βροτῶν, |
| 340.5 | ὅθ’ ἡ τεκοῦσα χὐπερορρωδοῦς’ ἐμοῦ |
| 345.1 | πρώτη κελεύεις τόνδ’ ὑποστῆναι πόνον; |
| 345.2 | δράσω τάδ’· εἶμι καὶ νεκροὺς ἐκλύσομαι |
| 345.3 | λόγοισι πείθων· εἰ δὲ μή, βίαι δορὸς |
| 345.4 | ἤδη τότ’ ἔσται κοὐχὶ σὺν φθόνωι θεῶν. |
| 345.5 | δόξαι δὲ χρήιζω καὶ πόλει πάσηι τόδε, δόξει δ’ ἐμοῦ θέλοντος· ἀλλὰ τοῦ λόγου |
| 345.6 | προσδοὺς ἔχοιμ’ ἂν δῆμον εὐμενέστερον. |
| 345.7 | καὶ γὰρ κατέστης’ αὐτὸν ἐς μοναρχίαν |
| 345.8 | ἐλευθερώσας τήνδ’ ἰσόψηφον πόλιν. |
| 345.9 | λαβὼν δ’ Ἄδραστον δεῖγμα τῶν ἐμῶν λόγων |
| 355.1 | ἐς πλῆθος ἀστῶν εἶμι· καὶ πείσας τάδε, |
| 355.2 | λεκτοὺς ἀθροίσας δεῦρ’ Ἀθηναίων κόρους |
| 355.3 | ἥξω· παρ’ ὅπλοις θ’ ἥμενος πέμψω λόγους |
| 355.4 | Κρέοντι νεκρῶν σώματ’ ἐξαιτούμενος. ἀλλ’, ὦ γεραιαί, σέμν’ ἀφαιρεῖτε στέφη |
| 360.1 | μητρός, πρὸς οἴκους ὥς νιν Αἰγέως ἄγω |
| 360.2 | φίλην προσάψας χεῖρα· τοῖς τεκοῦσι γὰρ |
| 360.3 | δύστηνος ὅστις μὴ ἀντιδουλεύει τέκνων, |
| 360.4 | κάλλιστον ἔρανον· δοὺς γὰρ ἀντιλάζυται |
| 360.5 | παίδων παρ’ αὑτοῦ τοιάδ’ ἃν τοκεῦσι δῶι. |
| 365.1 | Χο. ἱππόβοτον Ἄργος, ὦ πάτριον ἐμὸν πέδον, |
| 365.2 | 〈τάδ’〉 ἐκλύετε, τάδ’ ἐκλύετε |
| 365.3 | ἄνακτος ὅσια περὶ θεοὺς |
| 365.4 | καὶ μεγάλα Πελασγίαι |
| 365.5 | καὶ κατ’ Ἄργος; |
| 370 | εἰ γὰρ ἐπὶ τέρμα καὶ τὸ πλέον ἐμῶν κακῶν |
| 370.1 | ἱκόμενος ἔτι ματέρος |
| 370.2 | ἄμυγμα φόνιον ἐξέλοι, |
| 370.3 | γᾶν δὲ φίλιον Ἰνάχου |
| 370.4 | θεῖτ’ ὀνήσας. |
| 373.1 | καλὸν 〈δ’〉 ἄγαλμα πόλεσιν εὐσεβὴς πόνος |
| 373.2 | χάριν τ’ ἔχει τὰν ἐς αἰεί. τί μοι |
| 375.1 | πόλις κρανεῖ ποτ’; ἆρα φίλιά μοι τεμεῖ |
| 375.2 | καὶ τέκνοις ταφὰς ληψόμεσθα; |
| 375.3 | ἄμυνε ματρί, πόλις, ἄμυνε, Παλλάδος, |
| 375.4 | νόμους βροτῶν μὴ μιαίνειν. σύ τοι |
| 375.5 | σέβεις δίκαν, τὸ δ’ ἧσσον ἀδικίαι νέμεις |
| 380.1 | δυστυχῆ τ’ ἀεὶ πάντα ῥύηι. |
| 380.2 | Θη. τέχνην μὲν αἰεὶ τήνδ’ ἔχων ὑπηρετεῖς |
| 380.3 | πόλει τε κἀμοὶ διαφέρων κηρύγματα. |
| 380.4 | ἐλθὼν δ’ ὑπέρ τ’ Ἀσωπὸν Ἰσμηνοῦ θ’ ὕδωρ |
| 380.5 | σεμνῶι τυράννωι φράζε Καδμείων τάδε· |
| 385.1 | Θησεύς ς’ ἀπαιτεῖ πρὸς χάριν θάψαι νεκρούς, |
| 385.2 | συγγείτον’ οἰκῶν γαῖαν, ἀξιῶν τυχεῖν, |
| 385.3 | φίλον τε θέσθαι πάντ’ Ἐρεχθειδῶν λεών. |
| 385.4 | κἂν μὲν θέλωσιν, αἰνέσας παλίσσυτος |
| 385.5 | στεῖχ’· ἢν δ’ ἀπιστῶς’, οἵδε δεύτεροι λόγοι· |
| 390.1 | Κῶμον δέχεσθαι τὸν ἐμὸν ἀσπιδηφόρον. |
| 390.2 | στρατὸς δὲ θάσσει κἀξετάζεται παρὼν |
| 390.3 | Καλλίχορον ἀμφὶ σεμνὸν εὐτρεπὴς ὅδε. |
| 390.4 | καὶ μὴν ἑκοῦσά γ’ ἀσμένη τ’ ἐδέξατο |
| 390.5 | πόλις πόνον τόνδ’ ὡς θέλοντά μ’ ἤισθετο. |
| 395.1 | ἔα· λόγων τίς ἐμποδὼν ὅδ’ ἔρχεται; |
| 395.2 | Καδμεῖος, ὡς ἔοικεν οὐ σάφ’ εἰδότι, |
| 395.3 | κῆρυξ. ἐπίσχες, ἤν ς’ ἀπαλλάξηι πόνου |
| 395.4 | μολὼν ὕπαντα τοῖς ἐμοῖς βουλεύμασιν. |
| 395.5 | ΚΗΡΥΞ |
| 399.1 | τίς γῆς τύραννος; πρὸς τίν’ ἀγγεῖλαί με χρὴ λόγους Κρέοντος, ὃς κρατεῖ Κάδμου χθονὸς |
| 399.2 | Ἐτεοκλέους θανόντος ἀμφ’ ἑπταστόμους |
| 399.3 | πύλας ἀδελφῆι χειρὶ Πολυνείκους ὕπο; |
| 399.4 | Θη. πρῶτον μὲν ἤρξω τοῦ λόγου ψευδῶς, ξένε, |
| 399.5 | ζητῶν τύραννον ἐνθάδ’· οὐ γὰρ ἄρχεται |
| 405.1 | ἑνὸς πρὸς ἀνδρὸς ἀλλ’ ἐλευθέρα πόλις. |
| 405.2 | δῆμος δ’ ἀνάσσει διαδοχαῖσιν ἐν μέρει |
| 405.3 | ἐνιαυσίαισιν, οὐχὶ τῶι πλούτωι διδοὺς |
| 405.4 | τὸ πλεῖστον ἀλλὰ χὠ πένης ἔχων ἴσον. |
| 405.5 | Κη. ἓν μὲν τόδ’ ἡμῖν ὥσπερ ἐν πεσσοῖς δίδως |
| 410.1 | κρεῖσσον· πόλις γὰρ ἧς ἐγὼ πάρειμ’ ἄπο |
| 410.2 | ἑνὸς πρὸς ἀνδρὸς οὐκ ὄχλωι κρατύνεται· |
| 410.3 | οὐδ’ ἔστιν αὐτὴν ὅστις ἐκχαυνῶν λόγοις |
| 410.4 | πρὸς κέρδος ἴδιον ἄλλοτ’ ἄλλοσε στρέφει, |
| 410.5 | τὸ δ’ αὐτίχ’ ἡδὺς καὶ διδοὺς πολλὴν χάριν |
| 415.1 | ἐσαῦθις ἔβλαψ’, εἶτα διαβολαῖς νέαις |
| 415.2 | κλέψας τὰ πρόσθε σφάλματ’ ἐξέδυ δίκης. |
| 415.3 | ἄλλως τε πῶς ἂν μὴ διορθεύων λόγους |
| 415.4 | ὀρθῶς δύναιτ’ ἂν δῆμος εὐθύνειν πόλιν; |
| 415.5 | ὁ γὰρ χρόνος μάθησιν ἀντὶ τοῦ τάχους |
| 420.1 | κρείσσω δίδωσι. γαπόνος δ’ ἀνὴρ πένης, |
| 420.2 | εἰ καὶ γένοιτο μὴ ἀμαθής, ἔργων ὕπο |
| 420.3 | οὐκ ἂν δύναιτο πρὸς τὰ κοίν’ ἀποβλέπειν. |
| 420.4 | ἦ δὴ νοσῶδες τοῦτο τοῖς ἀμείνοσιν, |
| 420.5 | ὅταν πονηρὸς ἀξίωμ’ ἀνὴρ ἔχηι |
| 425.1 | γλώσσηι κατασχὼν δῆμον, οὐδὲν ὢν τὸ πρίν. |
| 425.2 | Θη. κομψός γ’ ὁ κῆρυξ καὶ παρεργάτης λόγων. |
| 425.3 | ἐπεὶ δ’ ἀγῶνα καὶ σὺ τόνδ’ ἠγωνίσω, |
| 425.4 | ἄκου’· ἅμιλλαν γὰρ σὺ προύθηκας λόγων. |
| 425.5 | οὐδὲν τυράννου δυσμενέστερον πόλει, |
| 430.1 | ὅπου τὸ μὲν πρώτιστον οὐκ εἰσὶν νόμοι |
| 430.2 | κοινοί, κρατεῖ δ’ εἷς τὸν νόμον κεκτημένος |
| 430.3 | αὐτὸς παρ’ αὑτῶι· καὶ τόδ’ οὐκέτ’ ἔστ’ ἴσον. γεγραμμένων δὲ τῶν νόμων ὅ τ’ ἀσθενὴς |
| 430.4 | ὁ πλούσιός τε τὴν δίκην ἴσην ἔχει, |
| 435.1 | ἔστιν δ’ ἐνισπεῖν τοῖσιν ἀσθενεστέροις |
| 435.2 | τὸν εὐτυχοῦντα ταὔθ’ ὅταν κλύηι κακῶς, |
| 435.3 | νικᾶι δ’ ὁ μείων τὸν μέγαν δίκαι’ ἔχων. |
| 435.4 | τοὐλεύθερον δ’ ἐκεῖνο· Τίς θέλει πόλει |
| 435.5 | χρηστόν τι βούλευμ’ ἐς μέσον φέρειν ἔχων; |
| 440.1 | καὶ ταῦθ’ ὁ χρήιζων λαμπρός ἐσθ’, ὁ μὴ θέλων |
| 440.2 | σιγᾶι. τί τούτων ἔστ’ ἰσαίτερον πόλει; |
| 440.3 | καὶ μὴν ὅπου γε δῆμος εὐθυντὴς χθονὸς |
| 440.4 | ὑποῦσιν ἀστοῖς ἥδεται νεανίαις· |
| 440.5 | ἀνὴρ δὲ βασιλεὺς ἐχθρὸν ἡγεῖται τόδε, |
| 445.1 | καὶ τοὺς ἀρίστους οὕς 〈τ’〉 ἂν ἡγῆται φρονεῖν |
| 445.2 | κτείνει, δεδοικὼς τῆς τυραννίδος πέρι. |
| 445.3 | πῶς οὖν ἔτ’ ἂν γένοιτ’ ἂν ἰσχυρὰ πόλις |
| 445.4 | ὅταν τις ὡς λειμῶνος ἠρινοῦ στάχυν |
| 445.5 | τομαῖς ἀφαιρῆι κἀπολωτίζηι νέους; κτᾶσθαι δὲ πλοῦτον καὶ βίον τί δεῖ τέκνοις |
| 445.6 | ὡς τῶι τυράννωι πλείον’ ἐκμοχθῆι βίον; |
| 445.7 | ἢ παρθενεύειν παῖδας ἐν δόμοις καλῶς, |
| 445.8 | τερπνὰς τυράννοις ἡδονὰς ὅταν θέληι, |
| 445.9 | δάκρυα δ’ ἑτοιμάζουσι; μὴ ζώιην ἔτι |
| 455.1 | εἰ τἀμὰ τέκνα πρὸς βίαν νυμφεύσεται. |
| 455.2 | καὶ ταῦτα μὲν δὴ πρὸς τὰ ς’ ἐξηκόντισα. |
| 455.3 | ἥκεις δὲ δὴ τί τῆσδε γῆς κεχρημένος; |
| 455.4 | κλαίων γ’ ἂν ἦλθες, εἴ σε μὴ ’πεμψεν πόλις, περισσὰ φωνῶν· τὸν γὰρ ἄγγελον χρεὼν |
| 460.1 | λέξανθ’ ὅς’ ἂν τάξηι τις ὡς τάχος πάλιν |
| 460.2 | χωρεῖν. τὸ λοιπὸν δ’ εἰς ἐμὴν πόλιν Κρέων |
| 460.3 | ἧσσον λάλον σου πεμπέτω τιν’ ἄγγελον. |
| 460.4 | Χο. φεῦ φεῦ· κακοῖσιν ὡς ὅταν δαίμων διδῶι |
| 460.5 | καλῶς, ὑβρίζους’ ὡς ἀεὶ πράξοντες εὖ. |
| 465.1 | Κη λέγοιμ’ ἂν ἤδη. τῶν μὲν ἠγωνισμένων |
| 465.2 | σοὶ μὲν δοκείτω ταῦτ’, ἐμοὶ δὲ τἀντία. |
| 465.3 | ἐγὼ δ’ ἀπαυδῶ πᾶς τε Καδμεῖος λεὼς |
| 465.4 | Ἄδραστον ἐς γῆν τήνδε μὴ παριέναι· |
| 465.5 | εἰ δ’ ἔστιν ἐν γῆι, πρὶν θεοῦ δῦναι σέλας |
| 470.1 | λύσαντα σεμνὰ στεμμάτων μυστήρια |
| 470.2 | τῆσδ’ ἐξελαύνειν, μηδ’ ἀναιρεῖσθαι νεκροὺς |
| 470.3 | βίαι, προσήκοντ’ οὐδὲν Ἀργείων πόλει. |
| 470.4 | κἂν μὲν πίθηι μοι, κυμάτων ἄτερ πόλιν |
| 470.5 | σὴν ναυστολήσεις· εἰ δὲ μή, πολὺς κλύδων |
| 475.1 | ἡμῖν τε καὶ σοὶ συμμάχοις τ’ ἔσται δορός. |
| 475.2 | σκέψαι δὲ καὶ μὴ τοῖς ἐμοῖς θυμούμενος |
| 475.3 | λόγοισιν, ὡς δὴ πόλιν ἐλευθέραν ἔχων, |
| 475.4 | σφριγῶντ’ ἀμείψηι μῦθον ἐκ βραχιόνων. |
| 475.5 | ἐλπὶς γάρ ἐστ’ ἄπιστον, ἣ πολλὰς πόλεις |
| 480.1 | συνῆψ’ ἄγουσα θυμὸν εἰς ὑπερβολάς. |
| 480.2 | ὅταν γὰρ ἔλθηι πόλεμος ἐς ψῆφον λεώ, |
| 480.3 | οὐδεὶς ἔθ’ αὑτοῦ θάνατον ἐκλογίζεται, |
| 480.4 | τὸ δυστυχὲς δὲ τοῦτ’ ἐς ἄλλον ἐκτρέπει. |
| 480.5 | εἰ δ’ ἦν παρ’ ὄμμα θάνατος ἐν ψήφου φορᾶι, |
| 485.1 | οὐκ ἄν ποθ’ Ἑλλὰς δοριμανὴς ἀπώλλυτο. καίτοι δυοῖν γε πάντες ἄνθρωποι λόγοιν |
| 485.2 | τὸν κρείσσον’ ἴσμεν καὶ τὰ χρηστὰ καὶ κακὰ |
| 485.3 | ὅσωι τε πολέμου κρεῖσσον εἰρήνη βροτοῖς· |
| 485.4 | ἣ πρῶτα μὲν Μούσαισι προσφιλεστάτη |
| 490.1 | Ποιναῖσι δ’ ἐχθρά, τέρπεταί τ’ εὐπαιδίαι |
| 490.2 | χαίρει δὲ πλούτωι. ταῦτ’ ἀφέντες οἱ κακοὶ |
| 490.3 | πολέμους ἀναιρούμεσθα καὶ τὸν ἥσσονα |
| 490.4 | δουλούμεθ’, ἄνδρες ἄνδρα καὶ πόλις πόλιν. |
| 490.5 | σὺ δ’ ἄνδρας ἐχθροὺς καὶ θανόντας ὠφελεῖς, |
| 495.1 | θάπτων κομίζων θ’ ὕβρις οὓς ἀπώλεσεν; |
| 495.2 | οὔ τἄρ’ ἔτ’ ὀρθῶς Καπανέως κεραύνιον |
| 495.3 | δέμας καπνοῦται, κλιμάκων ὀρθοστάτας |
| 495.4 | ὃς προσβαλὼν πύλαισιν ὤμοσεν πόλιν |
| 495.5 | πέρσειν θεοῦ θέλοντος ἤν τε μὴ θέληι, οὐδ’ ἥρπασεν χάρυβδις οἰωνοσκόπον |
| 495.6 | τέθριππον ἅρμα περιβαλοῦσα χάσματι, |
| 495.7 | ἄλλοι τε κεῖνται πρὸς πύλαις λοχαγέται |
| 495.8 | πέτροις καταξανθέντες ὀστέων ῥαφάς. |
| 495.9 | ἤ νυν φρονεῖν ἄμεινον ἐξαύχει Διὸς |
| 505.1 | ἢ θεοὺς δικαίως τοὺς κακοὺς ἀπολλύναι. |
| 505.2 | φιλεῖν μὲν οὖν χρὴ τοὺς σοφοὺς πρῶτον τέκνα, |
| 505.3 | ἔπειτα τοκέας πατρίδα θ’, ἣν αὔξειν χρεὼν |
| 505.4 | καὶ μὴ κατᾶξαι. σφαλερὸν ἡγεμὼν θρασὺς |
| 505.5 | νεώς τε ναύτης· ἥσυχος καιρῶι, σοφός. |
| 510.1 | καὶ τοῦτό τοι τἀνδρεῖον, ἡ προμηθία. |
| 510.2 | Χο. ἐξαρκέσας ἦν Ζεὺς ὁ τιμωρούμενος, ὑμᾶς δ’ ὑβρίζειν οὐκ ἐχρῆν τοιάνδ’ ὕβριν. |
| 510.3 | Αδ. ὦ παγκάκιστε Θη. σῖγ’, Ἄδραστ’, ἔχε στόμα |
| 510.4 | καὶ μὴ ’πίπροσθεν τῶν ἐμῶν τοὺς σοὺς λόγους |
| 515.1 | θῆις. οὐ γὰρ ἥκει πρὸς σὲ κηρύσσων ὅδε |
| 515.2 | ἀλλ’ ὡς ἔμ’· ἡμᾶς κἀποκρίνασθαι χρεών. |
| 515.3 | καὶ πρῶτα μέν σε πρὸς τὰ πρῶτ’ ἀμείψομαι. |
| 515.4 | οὐκ οἶδ’ ἐγὼ Κρέοντα δεσπόζοντ’ ἐμοῦ |
| 515.5 | οὐδὲ σθένοντα μεῖζον, ὥστ’ ἀναγκάσαι |
| 520.1 | δρᾶν τὰς Ἀθήνας ταῦτ’· ἄνω γὰρ ἂν ῥέοι |
| 520.2 | τὰ πράγμαθ’, οὕτως εἰ ’πιταξόμεσθα δή. |
| 520.3 | πόλεμον δὲ τοῦτον οὐκ ἐγὼ καθίσταμαι, |
| 520.4 | ὃς οὐδὲ σὺν τοῖσδ’ ἦλθον ἐς Κάδμου χθόνα· |
| 520.5 | νεκροὺς δὲ τοὺς θανόντας, οὐ βλάπτων πόλιν |
| 525.1 | οὐδ’ ἀνδροκμῆτας προσφέρων ἀγωνίας, |
| 525.2 | θάψαι δικαιῶ, τὸν Πανελλήνων νόμον |
| 525.3 | σώιζων. τί τούτων ἐστὶν οὐ καλῶς ἔχον; |
| 525.4 | εἰ γάρ τι καὶ πεπόνθατ’ Ἀργείων ὕπο, |
| 525.5 | τεθνᾶσιν, ἠμύνασθε πολεμίους καλῶς, |
| 530.1 | αἰσχρῶς δ’ ἐκείνοις, χἠ δίκη διοίχεται. |
| 530.2 | ἐάσατ’ ἤδη γῆι καλυφθῆναι νεκρούς, |
| 530.3 | ὅθεν δ’ ἕκαστον ἐς τὸ φῶς ἀφίκετο |
| 530.4 | ἐνταῦθ’ ἀπελθεῖν, πνεῦμα μὲν πρὸς αἰθέρα, |
| 530.5 | τὸ σῶμα δ’ ἐς γῆν· οὔτι γὰρ κεκτήμεθα |
| 535.1 | ἡμέτερον αὐτὸ πλὴν ἐνοικῆσαι βίον, |
| 535.2 | κἄπειτα τὴν θρέψασαν αὐτὸ δεῖ λαβεῖν. |
| 535.3 | δοκεῖς κακουργεῖν Ἄργος οὐ θάπτων νεκρούς; |
| 535.4 | ἥκιστα· πάσης Ἑλλάδος κοινὸν τόδε, |
| 535.5 | εἰ τοὺς θανόντας νοσφίσας ὧν χρῆν λαχεῖν |
| 540.1 | ἀτάφους τις ἕξει· δειλίαν γὰρ ἐσφέρει τοῖς ἀλκίμοισιν οὗτος ἢν τεθῆι νόμος. |
| 540.2 | κἀμοὶ μὲν ἦλθες δείν’ ἀπειλήσων ἔπη, |
| 540.3 | νεκροὺς δὲ ταρβεῖτ’ εἰ κρυφήσονται χθονί; |
| 540.4 | τί μὴ γένηται; μὴ κατασκάψωσι γῆν |
| 545.1 | ταφέντες ὑμῶν; ἢ τέκν’ ἐν μυχοῖς χθονὸς |
| 545.2 | φύσωσιν, ἐξ ὧν εἶσί τις τιμωρία; |
| 545.3 | σκαιόν γε τἀνάλωμα τῆς γλώσσης τόδε, |
| 545.4 | φόβους πονηροὺς καὶ κενοὺς δεδοικέναι. |
| 545.5 | ἀλλ’, ὦ μάταιοι, γνῶτε τἀνθρώπων κακά· παλαίσμαθ’ ἡμῶν ὁ βίος· εὐτυχοῦσι δὲ |
| 545.6 | οἱ μὲν τάχ’, οἱ δ’ ἐσαῦθις, οἱ δ’ ἤδη βροτῶν· |
| 545.7 | τρυφᾶι δ’ ὁ δαίμων· πρός τε γὰρ τοῦ δυστυχοῦς, |
| 545.8 | ὡς εὐτυχήσηι, τίμιος γεραίρεται, |
| 545.9 | ὅ τ’ ὄλβιός νιν πνεῦμα δειμαίνων λιπεῖν |
| 555.1 | ὑψηλὸν αἴρει. γνόντας οὖν χρεὼν τάδε |
| 555.2 | ἀδικουμένους τε μέτρια μὴ θυμῶι φέρειν |
| 555.3 | ἀδικεῖν τε τοιαῦθ’ οἷα μὴ βλάψει πάλιν. |
| 555.4 | πῶς οὖν ἂν εἴη; τοὺς ὀλωλότας νεκροὺς |
| 555.5 | θάψαι δόθ’ ἡμῖν τοῖς θέλουσιν εὐσεβεῖν. |
| 560.1 | ἢ δῆλα τἀνθένδ’· εἶμι καὶ θάψω βίαι. |
| 560.2 | οὐ γάρ ποτ’ εἰς Ἕλληνας ἐξοισθήσεται |
| 560.3 | ὡς εἰς ἔμ’ ἐλθὼν καὶ πόλιν Πανδίονος |
| 560.4 | νόμος παλαιὸς δαιμόνων διεφθάρη. |
| 560.5 | Χο. θάρσει· τὸ γάρ τοι τῆς Δίκης σώιζων φάος |
| 565.1 | πολλοὺς ὑπεκφύγοις ἂν ἀνθρώπων ψόγους. |
| 565.2 | Κη. βούληι συνάψω μῦθον ἐν βραχεῖ τιθείς; |
| 565.3 | Θη. λέγ’ εἴ τι βούληι· καὶ γὰρ οὐ σιγηλὸς εἶ. |
| 565.4 | Κη. οὐκ ἄν ποτ’ ἐκ γῆς παῖδας Ἀργείων λάβοις. |
| 565.5 | Θη. κἀμοῦ νυν ἀντάκουσον, εἰ βούληι, πάλιν. |
| 570.1 | Κη. κλύοιμ’ ἄν· οὐ γὰρ ἀλλὰ δεῖ δοῦναι μέρος. |
| 570.2 | Θη. θάψω νεκροὺς γῆς ἐξελὼν Ἀσωπίας. |
| 570.3 | Κη. ἐν ἀσπίσιν σοι πρῶτα κινδυνευτέον. |
| 570.4 | Θη. πολλοὺς ἔτλην δὴ χἀτέροις ἄλλους πόνους. |
| 570.5 | Κη. ἦ πᾶσιν οὖν 〈σ’〉 ἔφυσεν ἐξαρκεῖν πατήρ; |
| 575.1 | Θη. ὅσοι γ’ ὑβρισταί· χρηστὰ δ’ οὐ κολάζομεν. |
| 575.2 | Κη. πράσσειν σὺ πόλλ’ εἴωθας ἥ τε σὴ πόλις. |
| 575.3 | Θη. τοιγὰρ πονοῦσα πολλὰ πόλλ’ εὐδαιμονεῖ. |
| 575.4 | Κη. ἔλθ’, ὥς σε λόγχη σπαρτὸς ἐν κόνει βάληι. |
| 575.5 | Θη. τίς δ’ ἐκ δράκοντος θοῦρος ἂν γένοιτ’ Ἄρης; |
| 580.1 | Κη. γνώσηι σὺ πάσχων· νῦν δ’ ἔτ’ εἶ νεανίας. |
| 580.2 | Θη. οὔτοι μ’ ἐπαρεῖς ὥστε θυμοῦσθαι φρένας |
| 580.3 | τοῖς σοῖσι κόμποις· ἀλλ’ ἀποστέλλου χθονὸς |
| 580.4 | λόγους ματαίους οὕσπερ ἠνέγκω λαβών· |
| 580.5 | περαίνομεν γὰρ οὐδέν. ὁρμᾶσθαι χρεὼν |
| 585.1 | πάντ’ ἄνδρ’ ὁπλίτην ἁρμάτων τ’ ἐπεμβάτην |
| 585.2 | μοναμπύκων τε φάλαρα κινεῖσθαι †στόμα† |
| 585.3 | ἀφρῶι καταστάζοντα Καδμείων χθόνα. |
| 585.4 | χωρήσομαι γὰρ ἑπτὰ πρὸς Κάδμου πύλας |
| 590 | αὐτὸς σίδηρον ὀξὺν ἐν χεροῖν ἔχων |
| 589 | αὐτός τε κῆρυξ. σοὶ δὲ προστάσσω μένειν, |
| 591.1 | Ἄδραστε, κἀμοὶ μὴ ἀναμείγνυσθαι τύχας |
| 591.2 | τὰς σάς. ἐγὼ γὰρ δαίμονος τοὐμοῦ μέτα |
| 591.3 | στρατηλατήσω καινὸς ἐν καινῶι δορί. |
| 591.4 | ἓν δεῖ μόνον μοι· τοὺς θεοὺς ἔχειν ὅσοι |
| 595.1 | δίκην σέβονται. ταῦτα γὰρ ξυνόνθ’ ὁμοῦ νίκην δίδωσιν· ἁρετὴ δ’ οὐδὲν φέρει |
| 595.2 | βροτοῖσιν ἢν μὴ τὸν θεὸν χρήιζοντ’ ἔχηι. |
| 595.3 | Χο. ὦ μέλεαι μελέων ματέρες λοχαγῶν, |
| 595.4 | ὥς μοι ὑφ’ ἥπατι †χλωρὸν δεῖμα ταράσσει† — τίν’ αὐδὰν τάνδε προσφέρεις νέαν; |
| 595.5 | — στράτευμα πᾶι Παλλάδος κριθήσεται. |
| 595.6 | — διὰ δορὸς εἶπας ἢ λόγων ξυναλλαγαῖς; |
| 595.7 | — γένοιτ’ ἂν κέρδος· εἰ δ’ ἀρείφατοι |
| 595.8 | φόνοι μάχαι στερνοτυπεῖς τ’ ἀνὰ πτόλιν |
| 605.1 | κτύποι φανήσονται, τάλαινα τίνα λόγον, |
| 605.2 | τίν’ ἂν τῶνδ’ αἰτίαν λάβοιμι; |
| 608.1 | — ἀλλὰ τὸν εὐτυχίαι λαμπρὸν ἄν τις αἱροῖ |
| 608.2 | μοῖρα πάλιν· τόδε μοι θράσος ἀμφιβαίνει. |
| 610.1 | — δικαίους δαίμονας σύ γ’ ἐννέπεις. |
| 610.2 | — τίνες γὰρ ἄλλοι νέμουσι συμφοράς; |
| 610.3 | — διάφορα πολλὰ θεῶν βροτοῖσιν εἰσορῶ. |
| 610.4 | — φόβωι γὰρ τῶι πάρος διόλλυσαι. |
| 610.5 | δίκα δίκαν δ’ ἐκάλεσε καὶ φόνος φόνον· |
| 615 | κακῶν δ’ ἀναψυχὰς θεοὶ βροτοῖς νέμου‐ |
| 617.1 | σι, πάντων τέρμ’ ἔχοντες αὐτοί. — τὰ καλλίπυργα πεδία πῶς ἱκοίμεθ’ ἄν, |
| 617.2 | Καλλίχορον θεᾶς ὕδωρ λιποῦσαι; |
| 620.1 | — ποτανὰν εἴ σέ τις θεῶν κτίσαι, |
| 620.2 | διπόταμον ἵνα πόλιν μόλοις, |
| 620.3 | εἰδείης ἂν φίλων |
| 622.1 | εἰδείης ἂν τύχας. |
| 622.2 | — τίς ποτ’ αἶσα, τίς ἄρα πότμος |
| 622.3 | ἐπιμένει τὸν ἄλκιμον |
| 625.1 | τᾶσδε γᾶς ἄνακτα; |
| 625.2 | — κεκλημένους μὲν ἀνακαλούμεθ’ αὖ θεούς· |
| 625.3 | ἀλλὰ φόβων πίστις ἅδε πρώτα. |
| 625.4 | — ἰὼ Ζεῦ, τᾶς παλαιομάτορος |
| 625.5 | παιδογόνε πόριος Ἰνάχου, |
| 630.1 | πόλει μοι ξύμμαχος |
| 630.2 | γενοῦ τᾶιδ’ εὐμενής. |
| 630.3 | — τὸ σὸν ἄγαλμα, τὸ σὸν ἵδρυμα |
| 632.1 | πόλεος ἐκκόμιζέ μοι |
| 632.2 | πρὸς πυρὰν ὑβρισθέν. |
| 632.3 | ΑΓΓΕΛΟΣ |
| 634 | γυναῖκες, ἥκω πόλλ’ ἔχων λέγειν φίλα, |
| 635.1 | αὐτός τε σωθείς (ἡιρέθην γὰρ ἐν μάχηι |
| 635.2 | ἣν οἱ θανόντες ἑπτὰ δεσπόται λόχων |
| 635.3 | ἠγωνίσαντο ῥεῦμα Διρκαῖον πάρα) |
| 635.4 | νίκην τε Θησέως ἀγγελῶν. λόγου δέ σε μακροῦ ἀπολύσω· Καπανέως γὰρ ἦ λάτρις, |
| 640.1 | ὃν Ζεὺς κεραυνῶι πυρπόλωι καταιθαλοῖ. |
| 640.2 | Χο. ὦ φίλτατ’, εὖ μὲν νόστον ἀγγέλλεις σέθεν |
| 640.3 | τήν τ’ ἀμφὶ Θησέως βάξιν· εἰ δὲ καὶ στρατὸς |
| 640.4 | σῶς ἐστ’ Ἀθηνῶν, πάντ’ ἂν ἀγγέλλοις φίλα. |
| 640.5 | Αγ. σῶς καὶ πέπραγεν ὡς Ἄδραστος ὤφελεν |
| 645.1 | πρᾶξαι ξὺν Ἀργείοισιν οὓς ἀπ’ Ἰνάχου |
| 645.2 | στείλας ἐπεστράτευσε Καδμείων πόλιν. |
| 645.3 | Χο. πῶς γὰρ τροπαῖα Ζηνὸς Αἰγέως τόκος |
| 645.4 | ἔστησεν οἵ τε συμμετασχόντες δορός; |
| 645.5 | λέξον· παρὼν γὰρ οὐ παρόντας εὐφρανεῖς. Αγ. λαμπρὰ μὲν ἀκτὶς ἡλίου, κανὼν σαφής, |
| 645.6 | ἔβαλλε γαῖαν· ἀμφὶ δ’ Ἠλέκτρας πύλας |
| 645.7 | ἔστην θεατὴς πύργον εὐαγῆ λαβών. |
| 645.8 | ὁρῶ δὲ φῦλα τρία τριῶν στρατευμάτων· |
| 645.9 | τευχεσφόρον μὲν λαὸν ἐκτείνοντ’ ἄνω |
| 655.1 | Ἰσμήνιον πρὸς ὄχθον, ὡς μὲν ἦν λόγος, |
| 655.2 | αὐτόν τ’ ἄνακτα, παῖδα κλεινὸν Αἰγέως, |
| 655.3 | καὶ τοὺς σὺν αὐτῶι δεξιὸν τεταγμένους |
| 655.4 | κέρας, παλαιᾶς Κεκροπίας οἰκήτορας, |
| 655.5 | †αὐτὸν† δὲ Πάραλον ἐστολισμένον δορὶ |
| 660.1 | κρήνην παρ’ αὐτὴν Ἄρεος· ἱππότην 〈δ’〉 ὄχλον |
| 660.2 | πρὸς κρασπέδοισι στρατοπέδου τεταγμένον, |
| 660.3 | ἴσους ἀριθμόν· ἁρμάτων δ’ ὀχήματα |
| 660.4 | ἔνερθε σεμνῶν μνημάτων Ἀμφίονος. |
| 660.5 | Κάδμου δὲ λαὸς ἧστο πρόσθε τειχέων |
| 665.1 | νεκροὺς ὄπισθε θέμενος, ὧν ἔκειτ’ ἀγών. |
| 665.2 | ἱππεῦσι δ’ ἱππῆς ἦσαν ἀνθωπλισμένοι |
| 665.3 | τετραόροισί τ’ ἀντί’ ἅρμαθ’ ἅρμασιν. |
| 665.4 | κῆρυξ δὲ Θησέως εἶπεν ἐς πάντας τάδε· |
| 665.5 | Σιγᾶτε, λαοί, σῖγα, Καδμείων στίχες, |
| 670.1 | ἀκούσαθ’· ἡμεῖς ἥκομεν νεκροὺς μέτα, |
| 670.2 | θάψαι θέλοντες, τὸν Πανελλήνων νόμον |
| 670.3 | σώιζοντες, οὐδὲν δεόμενοι τεῖναι φόνον. |
| 670.4 | κοὐδὲν Κρέων τοῖσδ’ ἀντεκήρυξεν λόγοις, |
| 670.5 | ἀλλ’ ἧστ’ ἐφ’ ὅπλοις σῖγα. ποιμένες δ’ ὄχων |
| 675.1 | τετραόρων κατῆρχον ἐντεῦθεν μάχης· |
| 675.2 | πέραν δὲ διελάσαντες ἀλλήλων ὄχους |
| 675.3 | παραιβάτας ἔστησαν ἐς τάξιν δορός. |
| 675.4 | χοἰ μὲν σιδήρωι διεμάχονθ’, οἱ δ’ ἔστρεφον |
| 675.5 | πώλους ἐς ἀλκὴν αὖθις ἐς παραιβάτας. |
| 680.1 | ἰδὼν δὲ Φόρβας, ὃς μοναμπύκων ἄναξ |
| 680.2 | ἦν τοῖς Ἐρεχθείδαισιν, ἁρμάτων ὄχλον |
| 680.3 | οἵ τ’ αὖ τὸ Κάδμου διεφύλασσον ἱππικὸν |
| 680.4 | συνῆψαν ἀλκὴν κἀκράτουν ἡσσῶντό τε. |
| 680.5 | λεύσσων δὲ ταῦτα κοὐ κλύων (ἐκεῖ γὰρ ἦ |
| 685.1 | ἔνθ’ ἅρματ’ ἠγωνίζεθ’ οἵ τ’ ἐπεμβάται) |
| 685.2 | τἀκεῖ παρόντα πολλὰ πήματ’ οὐκ ἔχω |
| 685.3 | τί πρῶτον εἴπω, πότερα τὴν ἐς οὐρανὸν |
| 685.4 | κόνιν προσαντέλλουσαν, ὡς πολλὴ παρῆν, |
| 685.5 | ἢ τοὺς ἄνω τε καὶ κάτω φορουμένους |
| 690.1 | ἱμᾶσιν, αἵματός τε φοινίου ῥοὰς |
| 690.2 | τῶν μὲν πιτνόντων, τῶν δὲ θραυσθέντων δίφρων |
| 690.3 | ἐς κρᾶτα πρὸς γῆν ἐκκυβιστώντων βίαι πρὸς ἁρμάτων τ’ ἀγαῖσι λειπόντων βίον. |
| 690.4 | νικῶντα δ’ ἵπποις ὡς ὑπείδετο στρατὸν |
| 695.1 | Κρέων τὸν ἐνθένδ’, ἰτέαν λαβὼν χερὶ |
| 695.2 | χωρεῖ πρὶν ἐλθεῖν ξυμμάχοις δυσθυμίαν. |
| 695.3 | καὶ μὴν τὰ Θησέως γ’ οὐκ ὄκνωι διεφθάρη, |
| 695.4 | ἀλλ’ ἵετ’ εὐθὺς λάμπρ’ ἀναρπάσας ὅπλα. |
| 695.5 | κἀς μέσον ἅπαντα συμπατάξαντες στρατὸν ἔκτεινον ἐκτείνοντο καὶ παρηγγύων |
| 695.6 | κελευσμὸν ἀλλήλοισι σὺν πολλῆι βοῆι· |
| 695.7 | Θεῖν’· Ἀντέρειδε τοῖς Ἐρεχθείδαις δόρυ. |
| 695.8 | λόχος δ’ ὀδόντων ὄφεος ἐξηνδρωμένος |
| 695.9 | δεινὸς παλαιστὴς ἦν· ἔκλινε γὰρ κέρας |
| 705.1 | τὸ λαιὸν ἡμῶν· δεξιοῦ δ’ ἡσσώμενον |
| 705.2 | φεύγει τὸ κείνων· ἦν δ’ ἀγὼν ἰσόρροπος. |
| 705.3 | κἀν τῶιδε τὸν στρατηγὸν αἰνέσαι παρῆν· |
| 705.4 | οὐ γὰρ τὸ νικῶν τοῦτ’ ἐκέρδαινεν μόνον |
| 705.5 | ἀλλ’ ὤιχετ’ ἐς τὸ κάμνον οἰκείου στρατοῦ. |
| 710.1 | ἔρρηξε δ’ αὐδὴν ὥσθ’ ὑπηχῆσαι χθόνα· |
| 710.2 | Ὦ παῖδες, εἰ μὴ σχήσετε στερρὸν δόρυ |
| 710.3 | σπαρτῶν τόδ’ ἀνδρῶν, οἴχεται τὰ Παλλάδος. |
| 710.4 | θάρσος δ’ ἐνῶρσε παντὶ Κραναϊδῶν στρατῶι. |
| 710.5 | αὐτός θ’ ὅπλισμα τοὐπιδαύριον λαβὼν |
| 715.1 | δεινῆς κορύνης διαφέρων ἐσφενδόνα |
| 715.2 | ὁμοῦ τραχήλους κἀπικειμένας κάραι |
| 715.3 | κυνέας θερίζων κἀποκαυλίζων ξύλωι. |
| 715.4 | μόλις δέ πως ἔτρεψαν ἐς φυγὴν πόδα. |
| 715.5 | ἐγὼ δ’ ἀνηλάλαξα κἀνωρχησάμην |
| 720.1 | κἄκρουσα χεῖρας. οἱ δ’ ἔτεινον ἐς πύλας. |
| 720.2 | βοὴ δὲ καὶ κωκυτὸς ἦν ἀνὰ πτόλιν |
| 720.3 | νέων γερόντων ἱερά τ’ ἐξεπίμπλασαν |
| 720.4 | φόβωι. παρὸν δὲ τειχέων ἔσω μολεῖν |
| 720.5 | Θησεὺς ἐπέσχεν· οὐ γὰρ ὡς πέρσων πόλιν |
| 725.1 | μολεῖν ἔφασκεν ἀλλ’ ἀπαιτήσων νεκρούς. |
| 725.2 | τοιόνδε τοι στρατηγὸν αἱρεῖσθαι χρεών, |
| 725.3 | ὃς ἔν τε τοῖς δεινοῖσίν ἐστιν ἄλκιμος |
| 725.4 | μισεῖ θ’ ὑβριστὴν λαόν, ὃς πράσσων καλῶς |
| 725.5 | ἐς ἄκρα βῆναι κλιμάκων ἐνήλατα |
| 730.1 | ζητῶν ἀπώλες’ ὄλβον ὧι χρῆσθαι παρῆν. |
| 730.2 | Χο. νῦν τήνδ’ ἄελπτον ἡμέραν ἰδοῦς’ ἐγὼ |
| 730.3 | θεοὺς νομίζω καὶ δοκῶ τὰς συμφορὰς |
| 730.4 | ἔχειν ἐλάσσους τῶνδε τεισάντων δίκην. |
| 730.5 | Αδ. ὦ Ζεῦ, τί δῆτα τοὺς ταλαιπώρους βροτοὺς |
| 735.1 | φρονεῖν λέγουσι; σοῦ γὰρ ἐξηρτήμεθα |
| 735.2 | δρῶμέν τε τοιαῦθ’ ἃν σὺ τυγχάνηις θέλων. |
| 735.3 | ἡμῖν γὰρ ἦν τό τ’ Ἄργος οὐχ ὑποστατὸν |
| 735.4 | αὐτοί τε πολλοὶ καὶ νέοι βραχίοσιν. |
| 735.5 | Ἐτεοκλέους δὲ σύμβασιν ποιουμένου, |
| 740.1 | μέτρια θέλοντος, οὐκ ἐχρήιζομεν λαβεῖν, |
| 740.2 | κἄπειτ’ ἀπωλόμεσθ’· ὁ δ’ αὖ τότ’ εὐτυχής, |
| 740.3 | λαβὼν πένης ὣς ἀρτίπλουτα χρήματα, |
| 740.4 | ὕβριζ’, ὑβρίζων τ’ αὖθις ἀνταπώλετο |
| 740.5 | Κάδμου κακόφρων λαός. ὦ κενοὶ βροτῶν, |
| 745.1 | †οἳ τόξον ἐντείνοντες τοῦ καιροῦ πέρα† |
| 745.2 | καὶ πρὸς δίκης γε πολλὰ πάσχοντες κακὰ |
| 745.3 | φίλοις μὲν οὐ πείθεσθε, τοῖς δὲ πράγμασιν· |
| 745.4 | πόλεις τ’, ἔχουσαι διὰ λόγου κάμψαι κακά, |
| 745.5 | φόνωι καθαιρεῖσθ’ οὐ λόγωι τὰ πράγματα. ἀτὰρ τί ταῦτα; κεῖνο βούλομαι μαθεῖν, |
| 745.6 | πῶς ἐξεσώθης· εἶτα τἄλλ’ ἐρήσομαι. |
| 745.7 | Αγ. ἐπεὶ ταραγμὸς πόλιν ἐκίνησεν δορός, |
| 745.8 | πύλας διῆλθον ἧιπερ εἰσήιει στρατός. |
| 745.9 | Αδ. ὧν δ’ οὕνεχ’ ἁγὼν ἦν νεκροὺς κομίζετε; |
| 755.1 | Αγ. ὅσοι γε κλεινοῖς ἕπτ’ ἐφέστασαν λόχοις. |
| 755.2 | Αδ. πῶς φήις; ὁ δ’ ἄλλος ποῦ κεκμηκότων ὄχλος; |
| 755.3 | Αγ. τάφωι δέδονται πρὸς Κιθαιρῶνος πτυχαῖς. |
| 755.4 | Αδ. τοὐκεῖθεν ἢ τοὐνθένδε; τίς δ’ ἔθαψέ νιν; |
| 755.5 | Αγ. Θησεύς, σκιώδης ἔνθ’ Ἐλευθερὶς πέτρα. |
| 760.1 | Αδ. οὓς δ’ οὐκ ἔθαψε ποῦ νεκροὺς ἥκεις λιπών; |
| 760.2 | Αγ. ἐγγύς· πέλας γὰρ πᾶν ὅτι σπουδάζεται. |
| 760.3 | Αδ. ἦ που πικρῶς νιν θέραπες ἦγον ἐκ φόνου; |
| 760.4 | Αγ. οὐδεὶς ἐπέστη τῶιδε δοῦλος ὢν πόνωι. |
| post 763 | 〈Αδ.〉 |
| 764 | Αγ. φαίης ἂν εἰ παρῆσθ’ ὅτ’ ἠγάπα νεκρούς. |
| 765.1 | Αδ. ἔνιψεν αὐτὸς τῶν ταλαιπώρων σφαγάς; |
| 765.2 | Αγ. κἄστρωσέ γ’ εὐνὰς κἀκάλυψε σώματα. |
| 765.3 | Αδ. δεινὸν μὲν ἦν βάσταγμα κἀισχύνην ἔχον. |
| 765.4 | Αγ. τί δ’ αἰσχρὸν ἀνθρώποισι τἀλλήλων κακά; Αδ. οἴμοι· πόσωι σφιν συνθανεῖν ἂν ἤθελον. |
| 770.1 | Αγ. ἄκραντ’ ὀδύρηι ταῖσδέ τ’ ἐξάγεις δάκρυ. |
| 770.2 | Αδ. δοκῶ μέν, αὐταί γ’ εἰσὶν αἱ διδάσκαλοι. |
| 770.3 | ἀλλ’ εἶμ’ ἵν’ αἴρω χεῖρ’ ἀπαντήσας νεκροῖς |
| 770.4 | Ἅιδου τε μολπὰς ἐκχέω δακρυρρόους, |
| 770.5 | φίλους προσαυδῶν ὧν λελειμμένος τάλας |
| 775.1 | ἔρημα κλαίω. τοῦτο γὰρ μόνον βροτοῖς |
| 775.2 | οὐκ ἔστι τἀνάλωμ’ ἀναλωθὲν λαβεῖν, |
| 775.3 | ψυχὴν βροτείαν· χρημάτων δ’ εἰσὶν πόροι. |
| 775.4 | Χο. τὰ μὲν εὖ, τὰ δὲ δυστυχῆ. |
| 775.5 | πόλει μὲν εὐδοξία |
| 780.1 | καὶ στρατηλάταις δορὸς |
| 780.2 | διπλάζεται τιμά· |
| 780.3 | ἐμοὶ δὲ παίδων μὲν εἰσιδεῖν μέλη |
| 780.4 | πικρόν, καλὸν θέαμα δ’ εἴπερ ὄψομαι, |
| 780.5 | τὰν ἄελπτον ἁμέραν |
| 785.1 | ἰδοῦσα, πάντων μέγιστον ἄλγος. |
| 785.2 | ἄγαμόν μ’ ἔτι δεῦρ’ ἀεὶ |
| 785.3 | Χρόνος παλαιὸς πατὴρ |
| 785.4 | ὤφελ’ ἁμερᾶν κτίσαι. |
| 785.5 | τί γάρ μ’ ἔδει παίδων; |
| 790.1 | τί μὲν γὰρ ἤλπιζον ἂν πεπονθέναι |
| 790.2 | πάθος περισσὸν εἰ γάμων ἀπεζύγην; |
| 790.3 | νῦν δ’ ὁρῶ σαφέστατον |
| 790.4 | κακόν, τέκνων φιλτάτων στερεῖσα. |
| 790.5 | ἀλλὰ τάδ’ ἤδη σώματα λεύσσω |
| 795.1 | τῶν οἰχομένων παίδων· μελέα |
| 795.2 | πῶς ἂν ὀλοίμην σὺν τοῖσδε τέκνοις |
| 795.3 | κοινὸν ἐς Ἅιδην καταβᾶσα; |
| 795.4 | Αδ. στεναγμόν, ὦ ματέρες, |
| 795.5 | τῶν κατὰ χθονὸς νεκρῶν ἀπύσατ’ ἀπύσατ’ ἀντίφων’ ἐμῶν |
| 795.6 | στεναγμάτων κλύουσαι. |
| 795.7 | Χο. ὦ παῖδες, ὦ πικρὸν φίλων |
| 795.8 | προσηγόρημα ματέρων, |
| 795.9 | προσαυδῶ σε τὸν θανόντα. |
| 805.1 | Αδ. ἰὼ ἰώ. 〈Χο.〉 τῶν γ’ ἐμῶν κακῶν ἐγώ. |
| 805.2 | 〈Αδ.〉 αἰαῖ. 〈Χο.〉 |
| 805.3 | Αδ. ἐπάθομεν ὤ 〈Χο.〉 τὰ κύντατ’ ἄλγη κακῶν. |
| 805.4 | Αδ. ὦ πόλις Ἀργεία, τὸν ἐμὸν πότμον οὐκ ἐσορᾶτε; |
| 805.5 | Χο. ὁρῶσι κἀμὲ τὰν τάλαι‐ |
| 810.1 | ναν τέκνων ἄπαιδα. |
| 810.2 | 〈Αδ.〉 προσάγετ’ 〈ἄγετε〉 δυσπότμων |
| 810.3 | σώμαθ’ αἱματοσταγῆ, |
| 810.4 | σφαγέντας οὐκ ἄξι’ οὐδ’ ὑπ’ ἀξίων, |
| 810.5 | ἐν οἷς ἀγὼν ἐκράνθη. |
| 815.1 | Χο. δόθ’ ὡς περιπτυχαῖσι δὴ |
| 815.2 | χέρας προσαρμόσας’ ἐμοῖς ἐν ἀγκῶσι τέκνα θῶμαι. |
| 815.3 | Αδ. ἔχεις ἔχεις Χο. πημάτων γ’ ἅλις βάρος. |
| 815.4 | Αδ. αἰαῖ. 〈Χο.〉 τοῖς τεκοῦσι δ’ οὐ λέγεις; |
| 820.1 | Αδ. ἀίετέ μου. Χο. στένεις ἐπ’ ἀμφοῖν ἄχη. |
| 820.2 | Αδ. εἴθε με Καδμείων ἔναρον στίχες ἐν κονίαισιν. |
| 820.3 | Χο. ἐμὸν δὲ μήποτ’ ἐζύγη |
| 820.4 | δέμας ἐς ἀνδρὸς εὐνάν. |
| 820.5 | Αδ. ἴδετε κακῶν πέλαγος, ὦ ματέρες |
| 825.1 | τάλαιναι τέκνων. |
| 825.2 | Χο. κατὰ μὲν ὄνυξιν ἠλοκίσμεθ’, ἀμφὶ δὲ |
| 825.3 | σποδὸν κάραι κεχύμεθα. |
| 825.4 | Αδ. ἰὼ ἰώ μοί μοι· |
| 825.5 | κατά με πέδον γᾶς ἕλοι, |
| 830.1 | διὰ δὲ θύελλα σπάσαι, |
| 830.2 | πυρός τε φλογμὸς ὁ Διὸς ἐν κάραι πέσοι. |
| 830.3 | Χο. πικροὺς ἐσεῖδες γάμους, |
| 830.4 | πικρὰν δὲ Φοίβου φάτιν· |
| 835.1 | ἐς ἡμᾶς ἁ πολύστονος λιποῦς’ |
| 835.2 | Οἰδιπόδα δώματ’ ἦλθ’ Ἐρινύς. |
| 838.1 | Θη. μέλλων ς’ ἐρωτᾶν †ἡνίκ’ ἐξήντλεις στρατῶι |
| 838.2 | γόους ἀφήσω† τοὺς ἐκεῖ μὲν ἐκλιπὼν |
| 840.1 | εἴασα μύθους, νῦν δ’, Ἄδραστ’, ἀνιστορῶ· πόθεν ποθ’ οἵδε διαπρεπεῖς εὐψυχίαι |
| 840.2 | θνητῶν ἔφυσαν; εἰπὲ δ’ ὡς σοφώτερος |
| 840.3 | νέοισιν ἀστῶν τῶνδ’· ἐπιστήμων γὰρ εἶ. |
| 840.4 | εἶδον γὰρ αὐτῶν κρείσσον’ ἢ λέξαι λόγωι |
| 845.1 | τολμήμαθ’ οἷς ἤλπιζον αἱρήσειν πόλιν. |
| 845.2 | ἓν δ’ οὐκ ἐρήσομαί σε, μὴ γέλωτ’ ὄφλω, |
| 845.3 | ὅτωι ξυνέστη τῶνδ’ ἕκαστος ἐν μάχηι |
| 845.4 | ἢ τραῦμα λόγχης πολεμίων ἐδέξατο. |
| 845.5 | κενοὶ γὰρ οὗτοι τῶν τ’ ἀκουόντων λόγοι καὶ τοῦ λέγοντος, ὅστις ἐν μάχηι βεβὼς |
| 845.6 | λόγχης ἰούσης πρόσθεν ὀμμάτων πυκνῆς |
| 845.7 | σαφῶς ἀπήγγειλ’ ὅστις ἐστὶν ἁγαθός. |
| 845.8 | οὐκ ἂν δυναίμην οὔτ’ ἐρωτῆσαι τάδε |
| 845.9 | οὔτ’ αὖ πιθέσθαι τοῖσι τολμῶσιν λέγειν· |
| 855.1 | μόλις γὰρ ἄν τις αὐτὰ τἀναγκαῖ’ ὁρᾶν |
| 855.2 | δύναιτ’ ἂν ἑστὼς πολεμίοις ἐναντίος. |
| 855.3 | Αδ. ἄκουε δή νυν· καὶ γὰρ οὐκ ἄκοντί μοι |
| 855.4 | δίδως ἔπαινον ὧν ἔγωγε βούλομαι |
| 855.5 | φίλων ἀληθῆ καὶ δίκαι’ εἰπεῖν πέρι. |
| 860.1 | ὁρᾶις τὸ λάβρον οὗ βέλος διέπτατο; |
| 860.2 | Καπανεὺς ὅδ’ ἐστίν· ὧι βίος μὲν ἦν πολύς, |
| 860.3 | ἥκιστα δ’ ὄλβωι γαῦρος ἦν· φρόνημα δὲ |
| 860.4 | οὐδέν τι μεῖζον εἶχεν ἢ πένης ἀνήρ, |
| 860.5 | φεύγων τραπέζαις ὅστις ἐξογκοῖτ’ ἄγαν |
| 865.1 | τἀρκοῦντ’ ἀτίζων· οὐ γὰρ ἐν γαστρὸς βορᾶι τὸ χρηστὸν εἶναι, μέτρια δ’ ἐξαρκεῖν ἔφη. |
| 865.2 | φίλοις τ’ ἀληθὴς ἦν φίλος παροῦσί τε |
| 865.3 | καὶ μὴ παροῦσιν· ὧν ἀριθμὸς οὐ πολύς. |
| 865.4 | ἀψευδὲς ἦθος, εὐπροσήγορον στόμα, |
| 870.1 | ἄκρατον οὐδὲν οὔτ’ ἐς οἰκέτας ἔχων |
| 870.2 | οὔτ’ ἐς πολίτας. τὸν δὲ δεύτερον λέγω |
| 870.3 | Ἐτέοκλον, ἄλλην χρηστότητ’ ἠσκηκότα. |
| 870.4 | νεανίας ἦν τῶι βίωι μὲν ἐνδεής, |
| 870.5 | πλείστας δὲ τιμὰς ἔσχ’ ἐν Ἀργείαι χθονί. |
| 875.1 | φίλων δὲ χρυσὸν πολλάκις δωρουμένων |
| 875.2 | οὐκ εἰσεδέξατ’ οἶκον ὥστε τοὺς τρόπους |
| 875.3 | δούλους παρασχεῖν χρημάτων ζευχθεὶς ὕπο. |
| 875.4 | τοὺς δ’ ἐξαμαρτάνοντας οὐχὶ τὴν πόλιν |
| 875.5 | ἤχθαιρ’· ἐπεί τοι κοὐδὲν αἰτία πόλις |
| 880.1 | κακῶς κλύουσα διὰ κυβερνήτην κακόν. |
| 880.2 | ὁ δ’ αὖ τρίτος τῶνδ’ Ἱππομέδων τοιόσδ’ ἔφυ· |
| 880.3 | παῖς ὢν ἐτόλμης’ εὐθὺς οὐ πρὸς ἡδονὰς |
| 880.4 | Μουσῶν τραπέσθαι πρὸς τὸ μαλθακὸν βίου, |
| 880.5 | ἀγροὺς δὲ ναίων σκληρὰ τῆι φύσει διδοὺς |
| 885.1 | ἔχαιρε πρὸς τἀνδρεῖον, ἔς τ’ ἄγρας ἰὼν |
| 885.2 | ἵπποις τε χαίρων τόξα τ’ ἐντείνων χεροῖν, |
| 885.3 | πόλει παρασχεῖν σῶμα χρήσιμον θέλων. |
| 885.4 | ὁ τῆς κυναγοῦ δ’ ἄλλος Ἀταλάντης γόνος |
| 885.5 | παῖς Παρθενοπαῖος, εἶδος ἐξοχώτατος, |
| 890.1 | Ἀρκὰς μὲν ἦν, ἐλθὼν δ’ ἐπ’ Ἰνάχου ῥοὰς |
| 890.2 | παιδεύεται κατ’ Ἄργος. ἐκτραφεὶς δ’ ἐκεῖ |
| 890.3 | πρῶτον μέν, ὡς χρὴ τοὺς μετοικοῦντας ξένους, |
| 890.4 | λυπηρὸς οὐκ ἦν οὐδ’ ἐπίφθονος πόλει |
| 890.5 | οὐδ’ ἐξεριστὴς τῶν λόγων, ὅθεν βαρὺς |
| 895.1 | μάλιστ’ ἂν εἴη δημότης τε καὶ ξένος. |
| 895.2 | λόχοις δ’ ἐνεστὼς ὥσπερ Ἀργεῖος γεγὼς |
| 895.3 | ἤμυνε χώραι, χὠπότ’ εὖ πράσσοι πόλις |
| 895.4 | ἔχαιρε, λυπρῶς δ’ ἔφερεν εἴ τι δυστυχοῖ. |
| 895.5 | πολλοὺς δ’ ἐραστὰς κἀπὸ θηλειῶν †ὅσας† ἔχων ἐφρούρει μηδὲν ἐξαμαρτάνειν. |
| 895.6 | Τυδέως δ’ ἔπαινον ἐν βραχεῖ θήσω μέγαν· |
| 895.7 | [οὐκ ἐν λόγοις ἦν λαμπρὸς ἀλλ’ ἐν ἀσπίδι |
| 895.8 | δεινὸς σοφιστὴς πολλά τ’ ἐξευρεῖν σοφά. |
| 895.9 | γνώμηι δ’ ἀδελφοῦ Μελεάγρου λελειμμένος |
| 905.1 | ἴσον παρέσχεν ὄνομα διὰ τέχνης δορός, |
| 905.2 | εὑρὼν ἀκριβῆ μουσικὴν ἐν ἀσπίδι.] φιλότιμον ἦθος πλούσιον, φρόνημα δὲ |
| 905.3 | ἐν τοῖσιν ἔργοις οὐχὶ τοῖς λόγοις ἴσον. |
| 905.4 | ἐκ τῶνδε μὴ θαύμαζε τῶν εἰρημένων, |
| 910.1 | Θησεῦ, πρὸ πύργων τούσδε τολμῆσαι θανεῖν. |
| 910.2 | τὸ γὰρ τραφῆναι μὴ κακῶς αἰδῶ φέρει· |
| 910.3 | αἰσχύνεται δὲ τἀγάθ’ ἀσκήσας ἀνὴρ |
| 910.4 | κακὸς γενέσθαι πᾶς τις. ἡ δ’ εὐανδρία |
| 910.5 | διδακτόν, εἴπερ καὶ βρέφος διδάσκεται |
| 915.1 | λέγειν ἀκούειν θ’ ὧν μάθησιν οὐκ ἔχει. |
| 915.2 | ἃ δ’ ἂν μάθηι τις, ταῦτα σώιζεσθαι φιλεῖ |
| 915.3 | πρὸς γῆρας. οὕτω παῖδας εὖ παιδεύετε. |
| 915.4 | Χο. ἰὼ τέκνον, δυστυχῆ |
| 915.5 | ς’ ἔτρεφον ἔφερον ὑφ’ ἥπατος |
| 920.1 | πόνους ἐνεγκοῦς’ ἐν ὠδῖσι· καὶ |
| 920.2 | νῦν τὸν ἐμὸν Ἀίδας |
| 920.3 | ἔχει μόχθον ἀθλίας, |
| 920.4 | ἐγὼ δὲ γηροβοσκὸν οὐκ ἔχω, τεκοῦς’ |
| 920.5 | ἁ τάλαινα παῖδα. |
| 925.1 | Θη. καὶ μὴν τὸν Οἰκλέους γε γενναῖον τόκον |
| 925.2 | θεοὶ ζῶντ’ ἀναρπάσαντες ἐς μυχοὺς χθονὸς αὐτοῖς τεθρίπποις εὐλογοῦσιν ἐμφανῶς. |
| 925.3 | τὸν Οἰδίπου δὲ παῖδα, Πολυνείκη λέγω, |
| 925.4 | ἡμεῖς ἐπαινέσαντες οὐ ψευδοίμεθ’ ἄν. |
| 930.1 | ξένος γὰρ ἦν μοι πρὶν λιπὼν Κάδμου πόλιν |
| 930.2 | φυγῆι πρὸς Ἄργος διαβαλεῖν αὐθαιρέτωι. |
| 930.3 | ἀλλ’ οἶσθ’ ὃ δρᾶν σε βούλομαι τούτων πέρι; |
| 930.4 | Αδ. οὐκ οἶδα πλὴν ἕν, σοῖσι πείθεσθαι λόγοις. |
| 930.5 | Θη. τὸν μὲν Διὸς πληγέντα Καπανέα πυρὶ |
| 935.1 | Αδ. ἦ χωρὶς ἱερὸν ὡς νεκρὸν θάψαι θέλεις; |
| 935.2 | Θη. ναί· τοὺς δέ γ’ ἄλλους πάντας ἐν μιᾶι πυρᾶι. |
| 935.3 | Αδ. ποῦ δῆτα θήσεις μνῆμα τῶιδε χωρίσας; |
| 935.4 | Θη. αὐτοῦ παρ’ οἴκους τούσδε συμπήξας τάφον. |
| 935.5 | Αδ. οὗτος μὲν ἤδη δμωσὶν ἂν μέλοι πόνος. |
| 940.1 | Θη. ἡμῖν δέ γ’ οἵδε· στειχέτω δ’ ἄχθη νεκρῶν. |
| 940.2 | Αδ. ἴτ’, ὦ τάλαιναι μητέρες, τέκνων πέλας. |
| 940.3 | Θη. ἥκιστ’, Ἄδραστε, τοῦτο πρόσφορον λέγεις. |
| 940.4 | Αδ. πῶς; τὰς τεκούσας οὐ χρεὼν ψαῦσαι τέκνων; |
| 940.5 | Θη. ὄλοιντ’ ἰδοῦσαι τούσδ’ ἂν ἠλλοιωμένους. |
| 945.1 | Αδ. πικρὰ γὰρ ὄψις αἷμα κὠτειλαὶ νεκρῶν. |
| 945.2 | Θη. τί δῆτα λύπην ταῖσδε προσθεῖναι θέλεις; |
| 945.3 | Αδ. νικᾶις. μένειν χρὴ τλημόνως· λέγει γὰρ εὖ |
| 945.4 | Θησεύς. ὅταν δὲ τούσδε προσθῶμεν πυρί, |
| 945.5 | ὀστᾶ προσάξεσθ’. ὦ ταλαίπωροι βροτῶν, τί κτᾶσθε λόγχας καὶ κατ’ ἀλλήλων φόνους |
| 945.6 | τίθεσθε; παύσασθ’, ἀλλὰ λήξαντες πόνων ἄστη φυλάσσεθ’ ἥσυχοι μεθ’ ἡσύχων. |
| 945.7 | σμικρὸν τὸ χρῆμα τοῦ βίου· τοῦτον δὲ χρὴ |
| 945.8 | ὡς ῥᾶιστα καὶ μὴ σὺν πόνοις διεκπερᾶν. |
| 955.1 | Χο. οὐκέτ’ εὔτεκνος, οὐκέτ’ εὔ‐ |
| 955.2 | παις, οὐδ’ εὐτυχίας μέτε‐ |
| 955.3 | στίν μοι κουροτόκοις ἐν Ἀργείαις· |
| 955.4 | οὐδ’ Ἄρτεμις λοχία |
| 955.5 | προσφθέγξαιτ’ ἂν τὰς ἀτέκνους. |
| 960.1 | δυσαίων δ’ ὁ βίος, |
| 960.2 | πλαγκτὰ δ’ ὡσεί τις νεφέλα |
| 960.3 | πνευμάτων ὕπο δυσχίμων ἀίσσω. |
| 960.4 | ἑπτὰ ματέρες ἑπτὰ κού‐ |
| 960.5 | ρους ἐγεινάμεθ’ αἱ ταλαί‐ |
| 965.1 | πωροι κλεινοτάτους ἐν Ἀργείοις· |
| 965.2 | καὶ νῦν ἄπαις ἄτεκνος |
| 965.3 | γηράσκω δυστανοτάτως, |
| 965.4 | †οὔτ’ ἐν φθιμένοισιν |
| 965.5 | οὔτ’ ἐν ζωοῖσιν ἀριθμουμένη†, |
| 970.1 | χωρὶς δή τινα τῶνδ’ ἔχουσα μοῖραν. |
| 970.2 | ὑπολελειμμένα μοι δάκρυα· |
| 970.3 | μέλεα παιδὸς ἐν οἴκοις |
| 970.4 | κεῖται μνήματα, πένθιμοι κουραὶ κἀστέφανοι κόμαι |
| 974b | 〈λοιβαί τε νεκύων φθιμένων〉 |
| 975.1 | ἀοιδαί θ’ ἃς χρυσοκόμας |
| 975.2 | Ἀπόλλων οὐκ ἐνδέχεται· |
| 975.3 | γόοισι δ’ ὀρθρευομένα |
| 975.4 | δάκρυσι νοτερὸν ἀεὶ πέπλων |
| 975.5 | πρὸς στέρνωι πτύχα τέγξω. |
| 980.1 | καὶ μὴν θαλάμας τάσδ’ ἐσορῶ δὴ |
| 980.2 | Καπανέως ἤδη τύμβον θ’ ἱερὸν |
| 980.3 | μελάθρων τ’ ἐκτὸς |
| 980.4 | Θησέως ἀναθήματα νεκροῖς, |
| 980.5 | κλεινήν τ’ ἄλοχον τοῦ καπφθιμένου |
| 985.1 | τοῦδε κεραυνῶι πέλας Εὐάδνην, |
| 985.2 | ἣν Ἶφις ἄναξ παῖδα φυτεύει. |
| 985.3 | τί ποτ’ αἰθερίαν ἕστηκε πέτραν |
| 985.4 | ἣ τῶνδε δόμων ὑπερακρίζει, |
| 985.5 | τήνδ’ ἐμβαίνουσα κέλευθον; |
| 990 | ΕΥΑΔΝΗ |
| 990.1 | τί φέγγος, τίν’ αἴγλαν |
| 990.2 | ἐδίφρευε τόθ’ ἅλιος |
| 990.3 | σελάνα τε κατ’ αἰθέρα |
| 990.4 | †λαμπάδ’ ἵν’ ὠκυθόαι νύμφαι ἱππεύουσι δι’ ὀρφναίας†, |
| 995.1 | ἁνίκα 〈 〉 γάμων |
| 995.2 | τῶν ἐμῶν πόλις Ἄργους |
| 995.3 | ἀοιδαῖς εὐδαιμονίας |
| 995.4 | ἐπύργωσε καὶ γαμέτα |
| 995.5 | χαλκεοτευχέος Καπανέως; πρὸς δ’ ἔβαν δρομὰς ἐξ ἐμῶν |
| 995.6 | οἴκων ἐκβακχευσαμένα |
| 995.7 | πυρᾶς φῶς τάφον τε |
| 995.8 | ματεύουσα τὸν αὐτόν, |
| 995.9 | ἔμμοχθον καταλύσους’ |
| 1004 | ἐς Ἅιδαν |
| 1005.1 | βίοτον αἰῶνός τε πόνους· |
| 1005.2 | ἥδιστος γάρ τοι θάνατος |
| 1005.3 | συνθνήισκειν θνήισκουσι φίλοις, |
| 1005.4 | εἰ δαίμων τάδε κραίνοι. |
| 1005.5 | Χο. καὶ μὴν ὁρᾶις τήνδ’ ἧς ἐφέστηκας πέλας |
| 1010.1 | πυράν, Διὸς θησαυρόν, ἔνθ’ ἔνεστι σὸς |
| 1010.2 | πόσις, δαμασθεὶς λαμπάσιν κεραυνίοις. |
| 1010.3 | Ευ. ὁρῶ δὴ τελευτὰν |
| 1010.4 | ἵν’ ἕστακα· τύχα δέ μοι ξυνάπτοι ποδὸς ἅλματι |
| 1015.1 | †εὐκλείας χάριν ἔνθεν ὁρ‐ |
| 1015.2 | μάσω τᾶσδ’ ἀπὸ πέτρας |
| 1018.1 | πηδήσασα πυρὸς ἔσω† |
| 1018.2 | σῶμά τ’ αἴθοπι φλογμῶι |
| 1020.1 | πόσει συμμείξασα φίλωι, |
| 1020.2 | χρῶτα χροῒ πέλας θεμένα, |
| 1020.3 | Φερσεφόνας ἥξω θαλάμους, |
| 1020.4 | σὲ τὸν θανόντ’ οὔποτ’ ἐμᾶι |
| 1020.5 | προδοῦσα ψυχᾶι κατὰ γᾶς. |
| 1025.1 | ἴτω φῶς γάμοι τε· |
| 1025.2 | †εἴθε τινὲς εὐναὶ† |
| 1025.3 | δικαίων ὑμεναίων |
| 1025.4 | ἐν Ἄργει |
| 1028 | †φανῶσι τέκνοισιν |
| 1028.1 | ὁ σὸς δ’† εὐναῖος γαμέτας |
| 1028.2 | συντηχθεὶς αὔραις ἀδόλοις |
| 1030.1 | γενναίας ἀλόχοιο. |
| 1030.2 | Χο. καὶ μὴν ὅδ’ αὐτὸς σὸς πατὴρ βαίνει πέλας |
| 1030.3 | γεραιὸς Ἶφις ἐς νεωτέρους λόγους, |
| 1030.4 | οὓς οὐ κατειδὼς πρόσθεν ἀλγήσει κλύων. |
| 1030.5 | ΙΦΙΣ |
| 1034 | ὦ δυστάλαιναι, δυστάλας δ’ ἐγὼ γέρων, |
| 1035.1 | ἥκω διπλοῦν πένθημ’ ὁμαιμόνων ἔχων, |
| 1035.2 | τὸν μὲν θανόντα παῖδα Καδμείων δορὶ |
| 1035.3 | Ἐτέοκλον ἐς γῆν πατρίδα ναυσθλώσων νεκρὸν |
| 1035.4 | ζητῶν τ’ ἐμὴν παῖδ’, ἣ δόμων ἐξώπιος |
| 1035.5 | βέβηκε πηδήσασα Καπανέως δάμαρ, |
| 1040.1 | θανεῖν ἐρῶσα σὺν πόσει. χρόνον μὲν οὖν |
| 1040.2 | τὸν πρόσθ’ ἐφρουρεῖτ’ ἐν δόμοις· ἐπεὶ δ’ ἐγὼ |
| 1040.3 | φυλακὰς ἀνῆκα τοῖς παρεστῶσιν κακοῖς, |
| 1040.4 | βέβηκεν. ἀλλὰ τῆιδέ νιν δοξάζομεν |
| 1040.5 | μάλιστ’ ἂν εἶναι. φράζετ’ εἰ κατείδετε. |
| 1045.1 | Ευ. τί τάσδ’ ἐρωτᾶις; ἥδ’ ἐγὼ πέτρας ἔπι |
| 1045.2 | ὄρνις τις ὡσεὶ Καπανέως ὑπὲρ πυρᾶς |
| 1045.3 | δύστηνον αἰώρημα κουφίζω, πάτερ. |
| 1045.4 | Ιφ. τέκνον, τίς αὔρα; τίς στόλος; τίνος χάριν |
| 1045.5 | δόμων ὑπεκβᾶς’ ἦλθες ἐς τήνδε χθόνα; Ευ. ὀργὴν λάβοις ἂν τῶν ἐμῶν βουλευμάτων |
| 1045.6 | κλύων· ἀκοῦσαι δ’ οὔ σε βούλομαι, πάτερ. |
| 1045.7 | Ιφ. τί δ’; οὐ δίκαιον πατέρα τὸν σὸν εἰδέναι; |
| 1045.8 | Ευ. κριτὴς ἂν εἴης οὐ σοφὸς γνώμης ἐμῆς. |
| 1045.9 | Ιφ. σκευῆι δὲ τῆιδε τοῦ χάριν κοσμεῖς δέμας; |
| 1055.1 | Ευ. θέλει τι κλεινὸν οὗτος ὁ στολμός, πάτερ. |
| 1055.2 | Ιφ. ὡς οὐκ ἐπ’ ἀνδρὶ πένθιμος πρέπεις ὁρᾶν. |
| 1055.3 | Ευ. ἐς γάρ τι πρᾶγμα νεοχμὸν ἐσκευάσμεθα. |
| 1055.4 | Ιφ. κἄπειτα τύμβωι καὶ πυρᾶι φαίνηι πέλας; |
| 1055.5 | Ευ. ἐνταῦθα γὰρ δὴ καλλίνικος ἔρχομαι. |
| 1060.1 | Ιφ. νικῶσα νίκην τίνα; μαθεῖν χρήιζω σέθεν. |
| 1060.2 | Ευ. πάσας γυναῖκας ἃς δέδορκεν ἥλιος. |
| 1060.3 | Ιφ. ἔργοις Ἀθάνας ἢ φρενῶν εὐβουλίαι; |
| 1060.4 | Ευ. ἀρετῆι· πόσει γὰρ συνθανοῦσα κείσομαι. |
| 1060.5 | Ιφ. τί φήις; τί τοῦτ’ αἴνιγμα σημαίνει σαθρόν; |
| 1065.1 | Ευ. ἄισσω θανόντος Καπανέως τήνδ’ ἐς πυράν. |
| 1065.2 | Ιφ. ὦ θύγατερ, οὐ μὴ μῦθον ἐς πολλοὺς ἐρεῖς; |
| 1065.3 | Ευ. τοῦτ’ αὐτὸ χρήιζω, πάντας Ἀργείους μαθεῖν. |
| 1065.4 | Ιφ. ἀλλ’ οὐδέ τοι σοὶ πείσομαι δρώσηι τάδε. |
| 1065.5 | Ευ. ὅμοιον· οὐ γὰρ μὴ κίχηις μ’ ἑλὼν χερί. |
| 1070.1 | καὶ δὴ παρεῖται σῶμα, σοὶ μὲν οὐ φίλον, |
| 1070.2 | ἡμῖν δὲ καὶ τῶι συμπυρουμένωι πόσει. |
| 1070.3 | Χο. ἰώ, |
| 1072.1 | γύναι, δεινὸν ἔργον ἐξειργάσω. |
| 1072.2 | Ιφ. ἀπωλόμην δύστηνος, Ἀργείων κόραι. |
| 1072.3 | Χο. ἒ ἔ, |
| 1074 | σχέτλια τάδε παθών, |
| 1075.1 | τὸ πάντολμον ἔργον ὄψηι τάλας; |
| 1075.2 | Ιφ. οὐκ ἄν τιν’ εὕροιτ’ ἄλλον ἀθλιώτερον. |
| 1075.3 | Χο. ἰὼ τάλας· |
| 1075.4 | μετέλαχες τύχας Οἰδιπόδα, γέρον, |
| 1075.5 | μέρος καὶ σὺ 〈καὶ〉 πόλις ἐμὰ τλάμων. |
| 1080.1 | Ιφ. οἴμοι· τί δὴ βροτοῖσιν οὐκ ἔστιν τόδε, |
| 1080.2 | νέους δὶς εἶναι καὶ γέροντας αὖ πάλιν; |
| 1080.3 | ἀλλ’ ἐν δόμοις μὲν ἤν τι μὴ καλῶς ἔχηι |
| 1080.4 | γνώμαισιν ὑστέραισιν ἐξορθούμεθα, |
| 1080.5 | αἰῶνα δ’ οὐκ ἔξεστιν. εἰ δ’ ἦμεν νέοι |
| 1085.1 | δὶς καὶ γέροντες, εἴ τις ἐξημάρτανεν |
| 1085.2 | διπλοῦ βίου λαχόντες ἐξωρθούμεθ’ ἄν. |
| 1085.3 | ἐγὼ γὰρ ἄλλους εἰσορῶν τεκνουμένους |
| 1085.4 | παίδων ἐραστὴς ἦ πόθωι τ’ ἀπωλλύμην. |
| 1085.5 | εἰ δ’ ἐς τόδ’ ἦλθον κἀξεπειράθην †τέκνων† |
| 1090.1 | οἷον στέρεσθαι πατέρα γίγνεται τέκνων, |
| 1090.2 | οὐκ ἄν ποτ’ ἐς τόδ’ ἦλθον εἰς ὃ νῦν κακόν. |
| 1090.3 | [ὅστις φυτεύσας καὶ νεανίαν τεκὼν |
| 1090.4 | ἄριστον εἶτα τοῦδε νῦν στερίσκομαι.] |
| 1090.5 | εἶἑν· τί δὴ χρὴ τὸν ταλαίπωρόν με δρᾶν; |
| 1095.1 | στείχειν πρὸς οἴκους; κἆιτ’ ἐρημίαν ἴδω |
| 1095.2 | πολλὴν μελάθρων ἀπορίαν τ’ ἐμῶι βίωι; |
| 1095.3 | ἢ πρὸς μέλαθρα τοῦδε Καπανέως μόλω; |
| 1095.4 | ἥδιστα πρίν γε δῆθ’ ὅτ’ ἦν παῖς ἥδε μοι. |
| 1095.5 | ἀλλ’ οὐκέτ’ ἔστιν, ἥ γ’ ἐμὴν γενειάδα προσήγετ’ αἰεὶ στόματι καὶ κάρα τόδε |
| 1095.6 | κατεῖχε χερσίν. οὐδὲν ἥδιον πατρὶ |
| 1095.7 | γέροντι θυγατρός· ἀρσένων δὲ μείζονες |
| 1095.8 | ψυχαί, γλυκεῖαι δ’ ἧσσον ἐς θωπεύματα. |
| 1095.9 | οὐχ ὡς τάχιστα δῆτά μ’ ἄξετ’ ἐς δόμους |
| 1105.1 | σκότωι τε δώσετ’, ἔνθ’ ἀσιτίαις ἐμὸν |
| 1105.2 | δέμας γεραιὸν συντακεὶς ἀποφθερῶ; |
| 1105.3 | τί μ’ ὠφελήσει παιδὸς ὀστέων θιγεῖν; |
| 1105.4 | ὦ δυσπάλαιστον γῆρας, ὡς μισῶ ς’ ἔχων, |
| 1105.5 | μισῶ δ’ ὅσοι χρήιζουσιν ἐκτείνειν βίον |
| 1110.1 | βρωτοῖσι καὶ ποτοῖσι καὶ μαγεύμασιν παρεκτρέποντες ὀχετὸν ὥστε μὴ θανεῖν· |
| 1110.2 | οὓς χρῆν, ἐπειδὰν μηδὲν ὠφελῶσι γῆν, |
| 1110.3 | θανόντας ἔρρειν κἀκποδὼν εἶναι νέοις. |
| 1110.4 | Χο. ἰώ· |
| 1114 | τάδε δὴ παίδων ἤδη φθιμένων |
| 1115.1 | ὀστᾶ φέρεται. λάβετ’, ἀμφίπολοι, |
| 1115.2 | γραίας ἀμενοῦς (οὐ γὰρ ἔνεστιν |
| 1115.3 | ῥώμη παίδων ὑπὸ πένθους) |
| 1115.4 | πολλοῦ τε χρόνου ζώσης μέτρα δὴ |
| 1115.5 | καταλειβομένης τ’ ἄλγεσι πολλοῖς. |
| 1120.1 | τί γὰρ ἂν μεῖζον τοῦδ’ ἔτι θνητοῖς |
| 1120.2 | πάθος ἐξεύροις |
| 1120.3 | ἢ τέκνα θανόντ’ ἐσιδέσθαι; |
| 1120.4 | ΠΑΙΔΕΣ |
| 1123.1 | φέρω φέρω, |
| 1123.2 | τάλαινα μᾶτερ, ἐκ πυρᾶς πατρὸς μέλη, |
| 1125.1 | βάρος μὲν οὐκ ἀβριθὲς ἀλγέων ὕπο, |
| 1125.2 | ἐν δ’ ὀλίγωι τἀμὰ πάντα συνθείς. |
| 1125.3 | Χο. ἰὼ ἰώ, |
| 1127.1 | παῖ, δάκρυα φέρεις φίλαι |
| 1127.2 | ματρὶ τῶν ὀλωλότων |
| 1127.3 | σποδοῦ τε πλῆθος ὀλίγον ἀντὶ σωμάτων |
| 1130.1 | εὐδοκίμων δή ποτ’ ἐν Μυκήναις. |
| 1130.2 | Πα. ἄπαις ἄπαις· |
| 1131.1 | ἐγὼ δ’ ἔρημος ἀθλίου πατρὸς τάλας |
| 1131.2 | ἔρημον οἶκον ὀρφανεύσομαι λαβών, |
| 1131.3 | οὐ πατρὸς ἐν χερσὶ τοῦ τεκόντος. |
| 1131.4 | Χο. ἰὼ ἰώ· |
| 1134 | ποῦ δὲ πόνος ἐμῶν τέκνων, |
| 1135.1 | ποῦ λοχευμάτων χάρις |
| 1135.2 | τροφαί τε ματρὸς ἄυπνά τ’ ὀμμάτων τέλη· |
| 1135.3 | καὶ φίλιαι προσβολαὶ προσώπων; |
| 1135.4 | Πα. βεβᾶσιν, οὐκέτ’ εἰσίν· οἴμοι πάτερ· |
| 1135.5 | βεβᾶσιν. 〈Χο.〉 αἰθὴρ ἔχει νιν ἤδη, |
| 1140.1 | πυρὸς τετακότας σποδῶι· |
| 1140.2 | ποτανοὶ δ’ ἤνυσαν τὸν Ἅιδαν. |
| 1140.3 | 〈Πα.〉 πάτερ, †σὺ μὲν σῶν† κλύεις τέκνων γόους; |
| 1140.4 | ἆρ’ ἀσπιδοῦχος ἔτι ποτ’ ἀντιτείσομαι |
| 1140.5 | σὸν φόνον; εἰ γὰρ γένοιτο †τέκνον†. |
| 1145.1 | 〈Πα.〉 ἔτ’ ἂν θεοῦ θέλοντος ἔλθοι δίκα |
| 1145.2 | πατρῶιος. 〈Χο.〉 οὔπω κακὸν τόδ’ εὕδει; |
| 1145.3 | αἰαῖ τύχας· ἅλις γόων, |
| 1145.4 | ἅλις 〈δ’〉 ἀλγέων ἐμοὶ πάρεστιν. |
| 1145.5 | 〈Πα.〉 ἔτ’ Ἀσωποῦ με δέξεται γάνος χαλκέοις 〈ἐν〉 ὅπλοις Δαναϊδᾶν στρατηλάταν, |
| 1145.6 | τοῦ φθιμένου πατρὸς ἐκδικαστάν. |
| 1145.7 | 〈Πα.〉 ἔτ’ εἰσορᾶν σε, πάτερ, ἐπ’ ὀμμάτων δοκῶ |
| 1145.8 | 〈Χο.〉 φίλαν φίλημα παρὰ γένυν τιθέντα σοί. |
| 1145.9 | 〈Πα.〉 λόγων δὲ παρακέλευσμα σῶν |
| 1155.1 | ἀέρι φερόμενον οἴχεται. |
| 1155.2 | Χο. δυοῖν δ’ ἄχη, ματρί τ’ ἔλιπεν, |
| 1155.3 | σέ τ’ οὔποτ’ ἄλγη πατρῶια λείψει. |
| 1155.4 | 〈Πα.〉 ἔχω τοσόνδε βάρος ὅσον μ’ ἀπώλεσεν. |
| 1155.5 | 〈Χο.〉 φέρ’, ἀμφὶ μαστὸν ὑποβάλω σποδὸν 〈 〉. |
| 1160.1 | Πα. ἔκλαυσα τόδε κλύων ἔπος |
| 1160.2 | στυγνότατον· ἔθιγέ μου φρενῶν. Χο. ὦ τέκνον, ἔβας· οὐκέτι φίλον |
| 1164 | φίλας ἄγαλμ’ ὄψομαί σε ματρός. |
| 1165.1 | Θη. Ἄδραστε καὶ γυναῖκες Ἀργεῖαι γένος, |
| 1165.2 | ὁρᾶτε παῖδας τούσδ’ ἔχοντας ἐν χεροῖν |
| 1165.3 | πατέρων ἀρίστων σώμαθ’ ὧν ἀνειλόμην· |
| 1165.4 | τούτοις ἐγώ σφε καὶ πόλις δωρούμεθα. |
| 1165.5 | ὑμᾶς δὲ τῶνδε χρὴ χάριν μεμνημένους |
| 1170.1 | σώιζειν, ὁρῶντας ὧν ἐκύρσατ’ ἐξ ἐμοῦ, |
| 1170.2 | παισίν θ’ ὑπειπεῖν τοῖσδε τοὺς αὐτοὺς λόγους, |
| 1170.3 | τιμᾶν πόλιν τήνδ’, ἐκ τέκνων ἀεὶ τέκνοις |
| 1170.4 | μνήμην παραγγέλλοντας ὧν ἐκύρσατε. |
| 1170.5 | Ζεὺς δὲ ξυνίστωρ οἵ τ’ ἐν οὐρανῶι θεοὶ |
| 1175.1 | οἵων ὑφ’ ἡμῶν στείχετ’ ἠξιωμένοι. |
| 1175.2 | Αδ. Θησεῦ, ξύνισμεν πάνθ’ ὅς’ Ἀργείαν χθόνα |
| 1175.3 | δέδρακας ἐσθλὰ δεομένην εὐεργετῶν |
| 1175.4 | χάριν τ’ ἀγήρων ἕξομεν· γενναῖα γὰρ |
| 1175.5 | παθόντες ὑμᾶς ἀντιδρᾶν ὀφείλομεν. |
| 1180.1 | Θη. τί δῆτ’ ἔθ’ ὑμῖν ἄλλ’ ὑπουργῆσαί με χρή; |
| 1180.2 | Αδ. χαῖρ’· ἄξιος γὰρ καὶ σὺ καὶ πόλις σέθεν. |
| 1180.3 | Θη. ἔσται τάδ’· ἀλλὰ καὶ σὺ τῶν αὐτῶν τύχοις. |
| 1180.4 | ΑΘΗΝΑ |
| 1183.1 | ἄκουε, Θησεῦ, τούσδ’ Ἀθηναίας λόγους, |
| 1183.2 | ἃ χρή σε δρᾶσαι, δρῶντα δ’ ὠφελεῖν †τάδε†. |
| 1185.1 | μὴ δῶις τάδ’ ὀστᾶ τοῖσδ’ ἐς Ἀργείαν χθόνα |
| 1185.2 | παισὶν κομίζειν ῥαιδίως οὕτω μεθείς, ἀλλ’ ἀντὶ τῶν σῶν καὶ πόλεως μοχθημάτων |
| 1185.3 | πρῶτον λάβ’ ὅρκον. τόνδε δ’ ὀμνύναι χρεὼν |
| 1185.4 | Ἄδραστον· οὗτος κύριος, τύραννος ὤν, |
| 1190.1 | πάσης ὑπὲρ γῆς Δαναϊδῶν ὁρκωμοτεῖν. |
| 1190.2 | ὁ δ’ ὅρκος ἔσται μήποτ’ Ἀργείους χθόνα |
| 1190.3 | ἐς τήνδ’ ἐποίσειν πολέμιον παντευχίαν |
| 1190.4 | ἄλλων τ’ ἰόντων ἐμποδὼν θήσειν δόρυ. |
| 1190.5 | ἢν δ’ ὅρκον ἐκλιπόντες ἔλθωσιν πόλιν, |
| 1195.1 | κακῶς ὀλέσθαι πρόστρεπ’ Ἀργείων χθόνα. |
| 1195.2 | ἐν ὧι δὲ τέμνειν σφάγια χρή ς’ ἄκουέ μου. |
| 1195.3 | ἔστιν τρίπους σοι χαλκόπους ἔσω δόμων, |
| 1195.4 | ὃν Ἰλίου ποτ’ ἐξαναστήσας βάθρα |
| 1195.5 | σπουδὴν ἐπ’ ἄλλην Ἡρακλῆς ὁρμώμενος στῆσαί ς’ ἐφεῖτο Πυθικὴν πρὸς ἐσχάραν. |
| 1195.6 | ἐν τῶιδε λαιμοὺς τρεῖς τριῶν μήλων τεμὼν |
| 1195.7 | ἔγγραψον ὅρκους τρίποδος ἐν κοίλωι κύτει |
| 1195.8 | κἄπειτα σώιζειν θεῶι δὸς ὧι Δελφῶν μέλει, |
| 1195.9 | μνημεῖά θ’ ὅρκων μαρτύρημά θ’ Ἑλλάδι. |
| 1205.1 | ἧι δ’ ἂν διοίξηις σφάγια καὶ τρώσηις φόνον |
| 1205.2 | ὀξύστομον μάχαιραν ἐς γαίας μυχοὺς |
| 1205.3 | κρύψον παρ’ αὐτὰς ἑπτὰ πυρκαιὰς νεκρῶν. |
| 1205.4 | φόβον γὰρ αὐτοῖς, ἤν ποτ’ ἔλθωσιν πόλιν, |
| 1205.5 | δειχθεῖσα θήσει καὶ κακὸν νόστον πάλιν. |
| 1210.1 | δράσας δὲ ταῦτα πέμπε γῆς ἔξω νεκρούς. |
| 1210.2 | τεμένη δ’, ἵν’ αὐτῶν σώμαθ’ ἡγνίσθη πυρί, |
| 1210.3 | μέθες παρ’ αὐτὴν τρίοδον Ἰσθμίαν θεῶι. |
| 1210.4 | σοὶ μὲν τάδ’ εἶπον· παισὶ δ’ Ἀργείων λέγω· πορθήσεθ’ ἡβήσαντες Ἰσμηνοῦ πόλιν |
| 1215.1 | πατέρων θανόντων ἐκδικάζοντες φόνον, |
| 1215.2 | σύ τ’ ἀντὶ πατρός, Αἰγιαλεῦ, στρατηλάτης |
| 1215.3 | νέος κατάστας παῖς τ’ ἀπ’ Αἰτωλῶν μολὼν |
| 1215.4 | Τυδέως, ὃν ὠνόμαζε Διομήδη πατήρ. |
| 1215.5 | ἀλλ’ οὐ φθάνειν χρὴ συσκιάζοντας γένυν |
| 1220.1 | καὶ χαλκοπληθῆ Δαναϊδῶν ὁρμᾶν στρατὸν |
| 1220.2 | ἑπτάστομον πύργωμα Καδμείων ἔπι. |
| 1220.3 | πικροὶ γὰρ αὐτοῖς ἥξετ’ ἐκτεθραμμένοι |
| 1220.4 | σκύμνοι λεόντων, πόλεος ἐκπορθήτορες. |
| 1220.5 | κοὐκ ἔστιν ἄλλως. Ἐπίγονοι δ’ ἀν’ Ἑλλάδα |
| 1225.1 | κληθέντες ὠιδὰς ὑστέροισι θήσετε· |
| 1225.2 | τοῖον στράτευμα σὺν θεῶι πορεύσετε. |
| 1225.3 | Θη. δέσποιν’ Ἀθάνα, πείσομαι λόγοισι σοῖς· |
| 1225.4 | σὺ γάρ μ’ ἀπορθοῖς ὥστε μὴ ’ξαμαρτάνειν. |
| 1225.5 | καὶ τόνδ’ ἐν ὅρκοις ζεύξομαι. μόνον σύ με |
| 1230.1 | ἐς ὀρθὸν ἵστη· σοῦ γὰρ εὐμενοῦς πόλει |
| 1230.2 | οὔσης τὸ λοιπὸν ἀσφαλῶς οἰκήσομεν. |
| 1230.3 | Χο. στείχωμεν, Ἄδρασθ’, ὅρκια δῶμεν |
| 1230.4 | τῶιδ’ ἀνδρὶ πόλει τ’· ἄξια δ’ ἡμῖν προμεμοχθήκασι σέβεσθαι. |