eul_wid: vmw-ah
DOI 10.5281/zenodo.20335421 PDFMarkdown

Scholia on Hymns II and III by Callimachus Scholia

The Scholia on Hymns II and III is an anonymous collection of ancient explanatory notes, or scholia, on two poems by the Hellenistic Greek poet Callimachus: his Hymn to Apollo and Hymn to Artemis. Written in prose Greek, this work is not a standalone literary piece but a scholarly commentary. It consists of 44 discrete passages that clarify the dense, allusive style of Callimachus's poetry. The notes typically explain rare vocabulary, identify mythological figures and places, and illuminate references to religious cults and earlier literature.

The date of the compilation is uncertain, but it was assembled after Callimachus's lifetime (c. 310–240 BCE), likely during the Hellenistic or Roman Imperial period. It represents the accumulated work of multiple grammarians over time, compiled for an audience of advanced students and scholars to aid in studying these complex hymns. Only part of this ancient commentary survives today, preserved in the margins of medieval manuscripts that contain Callimachus's poems. The most substantial of these is an 11th-century manuscript known as the Laurentian manuscript. These scholia are a crucial resource for understanding how Callimachus was read and taught in antiquity and for reconstructing the text and context of his influential poetry.

…

πέδωι: τῇ γῇ. λείβουσιν: στάζουσιν

… ς. ἔραζε: χαμᾶζε

θριαί: μαντικαὶ ψῆφοι

Ἀμφρυσσῷ: ποταμὸς Θεσσαλίας. ζευγίτιδας: ὑπὸ ζυγὸν ἀ-

γομένας. βουβόσιον: βουστάσιον. ἐπιμηλάδες:

ἔγκυοι. ἄκυθοι: ἀνέγκυοι. ὕπαρνοι: ἔγκυοι. διεμετρήσαντο:

διέγραφον, διέλαχον. φιληδεῖ …

ὑφαίνει: κατασκευάζει. περιηγέος: κυκλοτεροῦς λίμνης,

ἥτις ἐστὶν ἐν Δήλῳ. ἀγρώσσουσα: ἀγρεύουσα. καρήατα: γρά-

φεται δὲ καὶ κεράατα. συνεχές: ἀδιάλειπτον. Κυνθιάδων:

Κύνθος γὰρ ὄρος Δήλου. πῆξε …

βαθύγειον: εὔγειον. ἔφρασε Βάττῳ: τῷ Ἀριστοτέλει·

οὕτω γὰρ ἐκαλεῖτο διὰ τὸ βατταρίζειν αὐτόν. κόραξ: ὄρνεον οὕτως ὀνομαζόμενον παρὰ τὸ κορόν· ὁ γὰρ Ἀριστοτέλει τῆς εἰς Λιβύην ἢ ἐπὶ Κυρήνην ἀποικίας ἡγήσατο.

Βοηδρόμιον: οὕτως ἐκαλεῖτο Βοηδρομιῶνος μηνὸς ιδι …

πολεμων τοῖς Ἀθηναίοις … Κλάριον:

ἀπὸ Κλάρου τοῦ … Κολοφῶνος· Καρνεῖον δὲ αὐτὸν προσαγορεύουσι ἀπὸ Κάρνου τοῦ θεοπρόπου.

ἕκτον γένος Οἰδιπόδαο: ὁ Θήρας· οὗτος γὰρ Αὐτεσίωνος τοῦ Τισαμενοῦ τοῦ Θερσάνδρου

τοῦ Πολυνείκους. … γὰρ οἱ νεώτεροι ἐξελέξα …

… ι … οιστ … ι ἐπετρεψ …

… μεσσόγεως: μεσοιγαίους

Λευκόν: ὄρος Κρήτης

… ιοις. Καίρατος: ποταμὸς Κρήτης.

Λιπάρῃ ἔνι: Λιπάρη γὰρ νῆσος Σικελίας, ἥτις πρότερον Με-

λιγουνίς … ις πεποιημένην. πέλωρα:

ὑπερφυεῖς καὶ φοβερούς. Ὀσσαίοισιν: τῆς Ὄσσης· Ὄσσα δὲ

Θεσσαλίας. μουνόγληνα: μονόκορα. τετραβοείῳ: τετραπτύχῳ

ὑπογλαύσσοντα: ὑποβλέποντα. ἄημα: πνεῦμα. Τρινακρίη:

γʹ ἔχουσα ἄκρας Λιλύβαιον, Πάχυνον, Πελωρίδα. Αἴτνη: … μενοι Ἱέρων Αἴτνην Σικελι-

ῥαιστῆρας: σφύρας. ἀμβολαδίς

… ντες. μυχθίσσαιεν: στενάξειαν

ἀφρικτί: χωρὶς φόβου. μυχάτοιο

… λωεδει. μορμύσσεται: φόβεθρον

… μα ὑπὲρ τοῦ ἰδεῖν δῶρα

λασίου: δασέος. ὤλοψας:

ἀπέτιλας. μεσσάτιον: μέσον. ἐπενείματο:

ἀλώπηξ: … ἐπὶ τῆς κεφαλῆς … οπερ ὁ γὰρ τόπος, ἔνθα ἂν ἀλώπηξ οὐρήσῃ ἢ πορεύση-

ται, ἄγονος γίγνεται. Κυδώνιον: Κρητικόν. μονιὸν δάκος:

ὗς ἄγριος ὃς ἂν μὴ συναγελάζηται ἑτέροις. ὡπλίσσαο:

καθωπλίσω. Μαιναλίης: Μαίναλον γὰρ ὄρος Πελοποννήσου

… επε … η … πηγούς: λευκούς … ει δὲ ἐπὶ τοῦ μέλανος τη … εξ

αὐερύοντες: εἰς τοὐπίσω ἕλκοντες.

δεράων: αὐχένων. θάσσονας· ταχινούς