eul_wid: dgg-aa

Anonymous Fragments from Authors
Ἀνώνυμα Ἀποσπάσματα ἐκ Συγγραφέων

Greek Lyric Fragments Anonymous Anonymous Fragments from Authors PDF

The Greek Lyric Fragments Anonymous is a modern scholarly compilation of 181 fragmentary passages attributed to unknown poets of the Greek lyric tradition. These fragments, drawn from indirect citations in later authors such as Athenaeus, Plutarch, and Stobaeus, represent the surviving anonymous material distinct from the corpora of major figures like Sappho or Pindar. The collection encompasses personal monody, choral song, and cult hymns from the Archaic and Classical periods. The fragments range from single lines to short stanzas and reflect the thematic diversity of lyric poetry, including mythological narratives of gods and heroes, gnomic wisdom and reflections on life, expressions of erotic desire and personal emotion, poetry for sympotic contexts, and elements related to cult and ritual practice. Their preservation is entirely indirect, reliant on the manuscript traditions of the later prose authors who quoted them, and they are often linguistically corrupt or truncated. The standard modern editions are Poetae Melici Graeci and its successor, Poetarum Melicorum Graecorum Fragmenta. Collectively, the fragments are crucial for reconstructing the scope and variety of the Greek lyric tradition beyond the canonical poets. They provide essential evidence for dialectology, meter, and poetic diction, while offering historians valuable glimpses into social values, daily life, and religious practices in the ancient Greek world.

1000 Ἴριδι δίῃ
1001 ἐκ Σάπφως τόδ’ ἀμελγόμενος μέλι τοι φέρω
1002 αἰνοδρυφὴς δὲ τάλαινα τεοῦ κάτα τυμβοχόησα
1003 γρηὸς ὀδυρομένης
1004 ἐπ’ Ἡφαίστοιο θύρῃσιν
1005 ἔνδοι πειράζουσα
1006 ἦρά κεν ἐν δεσμοῖς ἐθέλοις
1007 τὴν ἀμαιμάκετον Σκύλλην
1008 ἔνθ’ ἵνα †ἐς κακόν ἐστιν
1009 πουλύποδός μοι, τέκνον, ἔχων νόον, Ἀμφίλοχ’ ἥρως, τοῖσιν ἐφαρμόζου τῶν κεν 〈κατὰ〉 δῆμον ἵκηαι.
1010 ἀνδρὶ μὲν αὐλητῆρι θεοὶ νόον οὐκ ἐνέφυσαν, ἀλλ’ ἅμα τῷ φυσῆν χὠ νόος ἐκπέταται.
1011 κοίλοις ἐν προάροις
1012 παρὰ δρυσὶ καὶ παρὰ πεύκαις
1013 πολέα στρατόν
1014 ἄγεν δέ ἑ μοῖρα βαρεῖα
1015 ἀλλ’ ἐτέων οὐκ ἐπέβη πισύρων
1016 κοῦραι ἐλαφρὰ ποδῶν ἴχνι’ ἀειράμεναι
1017 ἦλθε δ’ ἐπὶ νότος ὠκὺς ἀήμεναι
1018 ἀλλ’ ἀντόμεθα πρὸ〈σ〉 Ζηνὸς Ὀλυμπίου
1019 ἐλαιθερὲς ὕδωρ
1020 στυγνὸς δὲ λέλοιπ( )
1021 τὼ δ’ οὐκ ἐβοάτην
1022-1023 δρυμίδες νύμφαι λογίδες σεμναί
1024 κεχαρημένος ἔλθοι
1025 〈 〉 ὃ μὲν οὔτι τόσον τελέθει κακὸν ἔνδοθι μίμνον
1026 ἰλλοί τε πόδες
1027 ἀμπίσχων κεφαλήν
1028 ναρκίσσου τερενώτερ(ος?)
1029 ὑπώρορε βοώμενος
1030 χειρῶν ἠδὲ ποδῶν ἀκινάγματα
1031 τῆς δ’ ὀλοφυρομένης ἀμφ’ ἀχνύϊ εἴβεται αἰών
1032 †ἐπηετανοῖο ποτισμοῖο παρείκοντες†
1033 Ἥρακλες χαλκεόζωνε
1034-1035 ἇχι Λίχα μέγα σᾶμα ἇχι ὁ κλεινὸς Ἀμφιτρυωνιάδας
1036 †ὅταν μ’ ἰνάσσατο
1037 μέγεθος δ’ ὃς ἵστη
1038 Καύκων θ’ ἕλικας βόας
1039 κέκλιτο λίμνῃ
1040 κύλλοι 〈δ’〉 οὐ δίζοντο
1041 λιμηρὴ ’πίδαυρος
1042 πάντες †φαυροφόροι πόκτοισι φέρον
1043 παρὰ δέ σφι κόραι Λευκιππίδες
1044 Κεκροπίης τευμήσατ’ ἐπίσκυρος Εὐρύκλεια
1045 κεῖθι δέ οἱ πρώτη μαζὸν ἐπέσχ’ Ἐρίφη χωρὶς ἀπ’ ἀνθρώπων καὶ ἐπωνόμας’ Εἰραφιώτην
1046 ἦμος δ’ ἠπεροπῆας ἀπεπτοίησεν ὀνείρους ἠέλιος 〈 〉 ἀνασχών
1047-1049 θοαῖς ἀφροσύναις θοὴ δ’ ὑπεδέξατο γαῖα θοῆς ἕστηκε πόλεως
1050 ἅψεα ῥικνά
1051 πόλῳ ἀστροχίτωνι
1052 ὁππότε κέ σφας ὀϊζὺς ἔχῃ κρυεροῦ λίμοιο
1053 μῆλα βόας κεραοὺς καὶ ὄις καὶ πίονας αἶγας
1054 βλύζει τὸ ῥεῖθρον εὐμενὲς τὸ τῶν χαρίτων
1055-1056 στάδα λίμνην κλάδα χρυσεόκαρπον
1057 ὀλίγος δ’ ἄμητος ἦεν
1058 ὅτε τ’ ἤλυθεν ἐνθάδε ἔρρων
1059 κωφοὶ δ’ ἦν προπάροιθεν
1060 〈–⏑⏑〉 Μιμνέρμου τοῦ Κολοφωνιακοῦ
1061 ὕ]δ̣α̣σ̣ι̣ ποιμαίνοντο †περίπληθοι δὲ ἄρουραι
1062 δαιδαλικοὺς λιβάνους Σμύρνης
1063-1064 ἄγεα ἀγέεσσι
1065 ἀγ κεράτεσ〈σ〉ιν
1066 ἄθεστος Ἐρινύς
1067 αἰνήθεστος
1068 ἀνώμαλα δάσσειν
1069 †ἀπνίγμον κνώδοντος
1070 θυσίαι ἀποβώμ〈ι〉οι
1071 ἀραχνοϋφεῖς
1072 αὐτοδακὴς μῆνις
1073 ἀφ’ οὗ †γνωμηστος
1074 δεσμεῖν ἀμάλας
1075 δρομιά〈μ〉φιον ἦμαρ
1076 δρύες οἰνοχίτωνες
1077 ἔξωθε πάγης
1078 εὐσπάρτεος ἱστός
1079 ἡμεδαπῆς γῆς
1080 κακὴ κόνις
1081-1082 καμπεσίγουνος καμπεσίγυια
1083 κατὰ δίψιον εἶδος
1084 κνηκὶς ἐπενήνοθε
1085 λάσκουσι κύνες
1086 λευκῶν πραπίδων
1087 μαλερὰς φρένας
1088 μασίγδουπον βασιλῆα
1089 νόστου προμαθόντες
1090 νυκτερινοὶ κύνες
1091 νωθὴς ὁδός
1092 Οἰνάδας ἀκτάς
1093 οἰνοχίτωνας ἐλαίας
1094 ὀμπνηρὸν ὕδωρ
1095 πὰρ πυλεῶνα
1096 περισκαίρουσι
1097 πηλὸς ἀϊδνός
1098 ποδάρκεϊ μόσχῳ
1099 ποδὸς ῥύσις
1100 πολυπαί〈πα〉λος αἰθήρ
1101 ποτὶ φῦλα
1102 ποτὶ †κῶρρον
1103 ῥάκε’ ἄζει
1104 ῥικνὴν ὄψιν
1105 ῥίον Οἰνηναῖον
1106 σάκος αἴγειος
1107 στυφελοὶ πάγοι
1108 σχόμενος περὶ δουρί
1109 τελεσφόρος οἶκος
1110 Τέττιγος ἕδρανον
1111 Τιρύνθιον Ἄργος
1112 τρητὸν ἔλαιον
1113 τρηχὺ νόημα
1114 Τριτῆες γενεήν
1115 φιλητῶν γένος
1116 φλεγματόεν ἔκρηγμα
1117 χθονίους Ἰναχίδας
1118-1119 χρυσόλοφοι δράκοντες χρυσόλοποι
1120-1121 χρυσοραγές χρυσορραγὲς ἔρνος
1122-1123 ψαυκρόποδα ψαυκρὸν γόνυ
1124 Ὠκεανοῖο πόρον
1125 ὠκύαλα πτερά
1126 Ὠλέναδε
1127 ὡραῖον κῆδος
1128 ἀλλ’ ἐτεὸν μὲν †ἀεικότες
1129 ἀλλ’ ὅσ〈σ〉οι ναίουσι 〈πέρην〉
1130 ἀλλ’ ὅτε δῆριν ἀνεῖσαν
1131 ξεῖνε, τὸν †Ἀρχεβρου τάφον
1131A Ἄσκρης μὲν οὐκέτ’ ἐστὶν οὐδ’ ἴχνος
1131B Ἀντωνίῳ τι, Μοῦσα, προσλάλησον
1131C ἄνασς’ Ἀθάνα, ζωτικὸν λαχοῦσα ῥεῖθρον Ἰλισσοῦ
1131D ὦ θεοί, τὰ δεινὰ πάντα μοι δόντες
1132 ἡμεῖς δ’ εἰς Ἕλλης πόντον ἀπεπλέομεν
1133 οὗτος ἐν ἀνθρώποις νικηφόρος, οὗτος ἄριστος.
1134 μανικῶν τόξοις πληγέντες ἐρώτων
1134A Αἴγειραν Βοῦράν τε καὶ ὑψηλὴν Ἑλίκειαν, τείχεσιν ἣ τάχ’ ἔμελλε περὶ βρύα μυρία φύσειν
1135 πανσόφου ὀργὴν ἴσχε Φιλοστράτου, ὃς Κλεοπάτρᾳ νῦν προσομιλήσας τοῖος ἰδεῖν πέφαται.
1136 πουλύποδος κεφαλῇ ἔνι μὲν κακὸν, ἐν δὲ καὶ ἐσθλόν
1137 ἀκλειὴς ἀίδηλος ὑπαὶ νεφέεσσι κεδάσθη
1138 ὡς ἀν’ ἐχινόποδας καὶ ἀνὰ τρηχεῖαν ὄνωνιν φύονται μαλακῶν ἄνθεα λευκοΐων
1139 τῆμος ὅτ’ αἰζηοὶ Δημήτερα κωλοτομεῦσιν
1140 ἡδὺ μὲν ἄν τι φέρῃς, ὀλίγον δ’ ἄχος ἂν ἀπολείπῃς
1141 οὔτις ἐμοὶ τῶνδ’ ἄλλος ἐπαίτιος, ἀλλ’ ἐγὼ αὐτός
1142 ἔνθα γέ που διαφαίνεθ’ ἅτ’ ἐν κοπρίῃ μία κριθή
1143 ἄλλα τε δίζηται ἐπέων παρά τ’ οὔατα βάλλει
1144 κῶμοί τ’ εἰλαπίναι 〈τε〉 καὶ ἠχήεις θρόος αὐλῶν
1145 γαστρὸς ἄπο πλείης βουλὴ καὶ μῆτις ἀμείνων
1146 τῆσδε πατὴρ καὶ ἀνὴρ καὶ παῖς βασιλεῖς καὶ ἀδελφοί καὶ πρόγονοι· κλῄζει δ’ Ἑλλὰς Ὀλυμπιάδα.
1147 ὃς πρῶτος θήρεσσιν ἔπηξε ποδάγρας
1148 ἀμφὶ δέ οἱ δολόεντα φιλόφρονα χεῦεν ὄνειρα
1149 ἀζαλέῳ γήρᾳ †κατανθιδῶν κήδῃ
1150 εὖ μὲν ἐνὶ πρύμνῃ οἰήϊον, εὖ δὲ κεραίην εἰδότας ἐντύνασθαι ἐπορνυμένου ἀνέμοιο
1151 μηκέτι νυκτὸς ὕειν, ᾗ κεν τέκῃ ἀγροτέρη σῦς
1152 εἰ δὲ νότος βορέην προκαλέσσεται, αὐτίκα νίψει
1153 ὅσ〈σ〉α θ’ Ὅμηρος ἐθέσπισε θέσκελα εἰδώς
1154 αἱ δέ με δᾳδοφόροι μελανείμονες ὄμμα πυροῦσι
1155 τὸν ἐν εὐρυχόρῳ ποτ’ Ἀφίδνῃ μαρνάμενον Θησεὺς Ἑλένης ἕνεκ’ ἠϋκόμοιο κτεῖνεν
1156 συκάμινον ἔσθ’ ὁ Σύλλας ἀλφίτῳ πεπασμένον
1157 ἐφ’ ὅσον ὢν ἄνθρωπος οἶδας, ἐπὶ τοσοῦτον εἶ θεός. προσεδοκῶμεν, προσεκυνοῦμεν, εἴδομεν, προπέμπομεν.
1158 οἴχεται τὸ κλέπος αὐτὸς ἔχων
1159 ἀπὸ στυφελοῦ Ἀφροδίτης
1160 οὐκ ἐᾷ με λέγειν ὁ Ζεύς ὅτι πάντες ἐκάθευδον
1161 κείμενον ἐν ψαμάθοις 〈 〉 Αἰσήποιο
1162 ἔπλεον εἰς Σκῦρον Δολοπηΐδα
1163 ἀρηγόνος ἡμετέροιο
1164 σμύρνης ἀκράτου καὶ κέδρου νηλέϊ καπνῷ
1165 ὀξυπετεῖ φαιδρῷ
1166 Ἡράκλεια φολὶς δ’ ἀπέλαμπε φαεινή· ἄλλοτε μὲν κυάνου, τότε δ’ ἄνθεσιν εἴσατο χαλκοῦ.
1167 πνεύματος ἀργαλέοιο πόνοιό τε μαλκιό〈ε〉ντος
1168 Τελαμὼν ἀκόρητος ἀϋτῆς ἡμετέροις ἑτάροισι φόως πρώτιστος ἔθηκε κτείνας ἀνδρολέτειραν ἀμώμητον Μελανίππην, αὐτοκασιγνήτην χρυσοζώνοιο ἀνάσσης
1169 θεσπέσιον νεφέων ἐκ Διὸς ὗεν ὕδωρ
1170 ἀντικρὺ Σάμοιο
1171 Ἀράξιον ὕδωρ
1172 Ἀσπενδίδα γαῖαν
1173 στέλλεο νῦν ἔτι τῆλε Δυμανίδος ἠπείροιο
1174 Παταρήϊον ὕδωρ
1175 Ῥοδούντιον αἶπος
1176 Σαυρανῶν δ’ οἱ κορυφαιότατοι
1177 Ταρτήσσιον ὄλβιον ἄστυ
1178 ἀπὸ τριόδου Λυκηΐδος
1179 Ὑπερηιάδος ἢ Ἀρεθούσης
1180 〈–⏑〉 ἀφύσσεσθαι καθαρὸν γάνος Ἠριδανοῖο
1181 εἴη μοι βίο〈το〉ς πανεπάρκιος· ὄμμα βάλοι δὲ μήποτ’ ἐφ’ ἡμετέραις ἐλπίσι βασκανίη.
1182 μούνιος ὕπνος
1183 κεφαλῶν ῥήϊστα φέρονται
1184 ὦρτο μὲν μέγα κῦμα
1185 ἐξώρετο θεῖος ἀοιδός