eul_wid: dgg-aa
DOI 10.5281/zenodo.20335421 PDFMarkdown

Anonymous Fragments from Authors by Greek Lyric Fragments Anonymous

The Greek Lyric Fragments Anonymous is a modern compilation of 181 fragmentary passages attributed to unknown poets of the Greek lyric tradition. These fragments, drawn from indirect citations in later authors such as Athenaeus, Plutarch, and Stobaeus, represent the surviving anonymous material distinct from the corpora of major figures like Sappho or Pindar. The collection encompasses personal monody, choral song, and cult hymns from the Archaic and Classical periods. The fragments range from single lines to short stanzas and reflect the thematic diversity of lyric poetry, including mythological narratives of gods and heroes, gnomic wisdom and reflections on life, expressions of erotic desire and personal emotion, poetry for sympotic contexts, and elements related to cult and ritual practice. Their preservation is entirely indirect, reliant on the manuscript traditions of the later prose authors who quoted them, and they are often linguistically corrupt or truncated. The standard modern editions are Greek Melic Poets and its successor, Fragments of the Greek Melic Poets. Collectively, the fragments are crucial for reconstructing the scope and variety of the Greek lyric tradition beyond the canonical poets. They provide essential evidence for dialectology, metre, and poetic diction, while offering historians valuable glimpses into social values, daily life, and religious practices in the ancient Greek world.

Ἴριδι δίῃ
ἐκ Σάπφως τόδʼ ἀμελγόμενος μέλι τοι φέρω
αἰνοδρυφὴς δὲ τάλαινα τεοῦ κάτα τυμβοχόησα
γρηὸς ὀδυρομένης
ἐπʼ Ἡφαίστοιο θύρῃσιν
ἔνδοι πειράζουσα
ἦρά κεν ἐν δεσμοῖς ἐθέλοις
τὴν ἀμαιμάκετον Σκύλλην
ἔνθʼ ἵνα ἐς κακόν ἐστιν
πουλύποδός μοι, τέκνον, ἔχων νόον, Ἀμφίλοχʼ ἥρως,
τοῖσιν ἐφαρμόζου τῶν κεν κατὰ δῆμον ἵκηαι.
ἀνδρὶ μὲν αὐλητῆρι θεοὶ νόον οὐκ ἐνέφυσαν,
ἀλλʼ ἅμα τῷ φυσῆν χὠ νόος ἐκπέταται.
κοίλοις ἐν προάροις
παρὰ δρυσὶ καὶ παρὰ πεύκαις
πολέα στρατόν
ἄγεν δέ ἑ μοῖρα βαρεῖα
ἀλλʼ ἐτέων οὐκ ἐπέβη πισύρων
κοῦραι ἐλαφρὰ ποδῶν ἴχνιʼ ἀειράμεναι
ἦλθε δʼ ἐπὶ νότος ὠκὺς ἀήμεναι
ἀλλʼ ἀντόμεθα πρὸς Ζηνὸς Ὀλυμπίου
ἐλαιθερὲς ὕδωρ
στυγνὸς δὲ λέλοιπ
τὼ δʼ οὐκ ἐβοάτην
δρυμίδες νύμφαι
λογίδες σεμναί
κεχαρημένος ἔλθοι
… ὃ μὲν οὔτι τόσον τελέθει κακὸν ἔνδοθι μίμνον
ἰλλοί τε πόδες
ἀμπίσχων κεφαλήν
ναρκίσσου τερενώτερος
ὑπώρορε βοώμενος
χειρῶν ἠδὲ ποδῶν ἀκινάγματα
τῆς δʼ ὀλοφυρομένης ἀμφʼ ἀχνύϊ εἴβεται αἰών
ἐπηετανοῖο ποτισμοῖο παρείκοντες
Ἥρακλες χαλκεόζωνε
ἇχι Λίχα μέγα σᾶμα
ἇχι ὁ κλεινὸς
Ἀμφιτρυωνιάδας
ὅταν μʼ ἰνάσσατο
μέγεθος δʼ ὃς ἵστη
Καύκων θʼ ἕλικας βόας
κέκλιτο λίμνῃ
κύλλοι δʼ οὐ δίζοντο
λιμηρὴ ʼπίδαυρος
πάντες φαυροφόροι πόκτοισι φέρον
παρὰ δέ σφι κόραι Λευκιππίδες
Κεκροπίης τευμήσατʼ ἐπίσκυρος Εὐρύκλεια
κεῖθι δέ οἱ πρώτη μαζὸν ἐπέσχʼ Ἐρίφη
χωρὶς ἀπʼ ἀνθρώπων καὶ ἐπωνόμασʼ Εἰραφιώτην
ἦμος δʼ ἠπεροπῆας ἀπεπτοίησεν ὀνείρους
ἠέλιος … ἀνασχών
θοαῖς ἀφροσύναις
θοὴ δʼ ὑπεδέξατο γαῖα
θοῆς ἕστηκε πόλεως
ἅψεα ῥικνά
πόλῳ ἀστροχίτωνι
ὁππότε κέ σφας ὀϊζὺς ἔχῃ κρυεροῦ λίμοιο
μῆλα βόας κεραοὺς καὶ ὄις καὶ πίονας αἶγας
βλύζει τὸ ῥεῖθρον εὐμενὲς τὸ τῶν χαρίτων
στάδα λίμνην
κλάδα χρυσεόκαρπον
ὀλίγος δʼ ἄμητος ἦεν
ὅτε τʼ ἤλυθεν ἐνθάδε ἔρρων
κωφοὶ δʼ ἦν προπάροιθεν
… Μιμνέρμου τοῦ Κολοφωνιακοῦ
ὕδασι ποιμαίνοντο περίπληθοι δὲ ἄρουραι
δαιδαλικοὺς λιβάνους Σμύρνης
ἄγεα
ἀγέεσσι
ἀγ κεράτεσσιν
ἄθεστος Ἐρινύς
αἰνήθεστος
ἀνώμαλα δάσσειν
ἀπνίγμον κνώδοντος
θυσίαι ἀποβώμιοι
ἀραχνοϋφεῖς
αὐτοδακὴς μῆνις
ἀφʼ οὗ γνωμηστος
δεσμεῖν ἀμάλας
δρομιάμφιον ἦμαρ
δρύες οἰνοχίτωνες
ἔξωθε πάγης
εὐσπάρτεος ἱστός
ἡμεδαπῆς γῆς
κακὴ κόνις
καμπεσίγουνος
καμπεσίγυια
κατὰ δίψιον εἶδος
κνηκὶς ἐπενήνοθε
λάσκουσι κύνες
λευκῶν πραπίδων
μαλερὰς φρένας
μασίγδουπον βασιλῆα
νόστου προμαθόντες
νυκτερινοὶ κύνες
νωθὴς ὁδός
Οἰνάδας ἀκτάς
οἰνοχίτωνας ἐλαίας
ὀμπνηρὸν ὕδωρ
πὰρ πυλεῶνα
περισκαίρουσι
πηλὸς ἀϊδνός
ποδάρκεϊ μόσχῳ
ποδὸς ῥύσις
πολυπαίπαλος αἰθήρ
ποτὶ φῦλα
ποτὶ κῶρρον
ῥάκεʼ ἄζει
ῥικνὴν ὄψιν
ῥίον Οἰνηναῖον
σάκος αἴγειος
στυφελοὶ πάγοι
σχόμενος περὶ δουρί
τελεσφόρος οἶκος
Τέττιγος ἕδρανον
Τιρύνθιον Ἄργος
τρητὸν ἔλαιον
τρηχὺ νόημα
Τριτῆες γενεήν
φιλητῶν γένος
φλεγματόεν ἔκρηγμα
χθονίους Ἰναχίδας
χρυσόλοφοι δράκοντες
χρυσόλοποι
χρυσοραγές
χρυσορραγὲς ἔρνος
ψαυκρόποδα
ψαυκρὸν γόνυ
Ὠκεανοῖο πόρον
ὠκύαλα πτερά
Ὠλέναδε
ὡραῖον κῆδος
ἀλλʼ ἐτεὸν μὲν ἀεικότες
ἀλλʼ ὅσσοι ναίουσι πέρην
ἀλλʼ ὅτε δῆριν ἀνεῖσαν
ξεῖνε, τὸν Ἀρχεβρου τάφον
Ἄσκρης μὲν οὐκέτʼ ἐστὶν οὐδʼ ἴχνος
Ἀντωνίῳ τι, Μοῦσα, προσλάλησον
ἄνασσʼ Ἀθάνα, ζωτικὸν λαχοῦσα ῥεῖθρον Ἰλισσοῦ
ὦ θεοί, τὰ δεινὰ πάντα μοι δόντες
ἡμεῖς δʼ εἰς Ἕλλης πόντον ἀπεπλέομεν
οὗτος ἐν ἀνθρώποις νικηφόρος, οὗτος ἄριστος.
μανικῶν τόξοις πληγέντες ἐρώτων
Αἴγειραν Βοῦράν τε καὶ ὑψηλὴν Ἑλίκειαν,
τείχεσιν ἣ τάχʼ ἔμελλε περὶ βρύα μυρία φύσειν
πανσόφου ὀργὴν ἴσχε Φιλοστράτου, ὃς Κλεοπάτρᾳ
νῦν προσομιλήσας τοῖος ἰδεῖν πέφαται.
πουλύποδος κεφαλῇ ἔνι μὲν κακὸν, ἐν δὲ καὶ ἐσθλόν
ἀκλειὴς ἀίδηλος ὑπαὶ νεφέεσσι κεδάσθη
ὡς ἀνʼ ἐχινόποδας καὶ ἀνὰ τρηχεῖαν ὄνωνιν
φύονται μαλακῶν ἄνθεα λευκοΐων
τῆμος ὅτʼ αἰζηοὶ Δημήτερα κωλοτομεῦσιν
ἡδὺ μὲν ἄν τι φέρῃς, ὀλίγον δʼ ἄχος ἂν ἀπολείπῃς
οὔτις ἐμοὶ τῶνδʼ ἄλλος ἐπαίτιος, ἀλλʼ ἐγὼ αὐτός
ἔνθα γέ που διαφαίνεθʼ ἅτʼ ἐν κοπρίῃ μία κριθή
ἄλλα τε δίζηται ἐπέων παρά τʼ οὔατα βάλλει
κῶμοί τʼ εἰλαπίναι τε καὶ ἠχήεις θρόος αὐλῶν
γαστρὸς ἄπο πλείης βουλὴ καὶ μῆτις ἀμείνων
τῆσδε πατὴρ καὶ ἀνὴρ καὶ παῖς βασιλεῖς καὶ ἀδελφοί
καὶ πρόγονοι· κλῄζει δʼ Ἑλλὰς Ὀλυμπιάδα.
ὃς πρῶτος θήρεσσιν ἔπηξε ποδάγρας
ἀμφὶ δέ οἱ δολόεντα φιλόφρονα χεῦεν ὄνειρα
ἀζαλέῳ γήρᾳ κατανθιδῶν κήδῃ
εὖ μὲν ἐνὶ πρύμνῃ οἰήϊον, εὖ δὲ κεραίην
εἰδότας ἐντύνασθαι ἐπορνυμένου ἀνέμοιο
μηκέτι νυκτὸς ὕειν, ᾗ κεν τέκῃ ἀγροτέρη σῦς
εἰ δὲ νότος βορέην προκαλέσσεται, αὐτίκα νίψει
ὅσσα θʼ Ὅμηρος ἐθέσπισε θέσκελα εἰδώς
αἱ δέ με δᾳδοφόροι μελανείμονες ὄμμα πυροῦσι
τὸν ἐν εὐρυχόρῳ ποτʼ Ἀφίδνῃ
μαρνάμενον Θησεὺς Ἑλένης ἕνεκʼ ἠϋκόμοιο
κτεῖνεν
συκάμινον ἔσθʼ ὁ Σύλλας ἀλφίτῳ πεπασμένον
ἐφʼ ὅσον ὢν ἄνθρωπος οἶδας, ἐπὶ τοσοῦτον εἶ θεός.
προσεδοκῶμεν, προσεκυνοῦμεν, εἴδομεν, προπέμπομεν.
οἴχεται τὸ κλέπος αὐτὸς ἔχων
ἀπὸ στυφελοῦ Ἀφροδίτης
οὐκ ἐᾷ με λέγειν ὁ Ζεύς
ὅτι πάντες ἐκάθευδον
κείμενον ἐν ψαμάθοις … Αἰσήποιο
ἔπλεον εἰς Σκῦρον Δολοπηΐδα
ἀρηγόνος ἡμετέροιο
σμύρνης ἀκράτου καὶ κέδρου νηλέϊ καπνῷ
ὀξυπετεῖ φαιδρῷ
Ἡράκλεια
φολὶς δʼ ἀπέλαμπε φαεινή·
ἄλλοτε μὲν κυάνου, τότε δʼ ἄνθεσιν εἴσατο χαλκοῦ.
πνεύματος ἀργαλέοιο πόνοιό τε μαλκιόεντος
Τελαμὼν ἀκόρητος ἀϋτῆς
ἡμετέροις ἑτάροισι φόως πρώτιστος ἔθηκε
κτείνας ἀνδρολέτειραν ἀμώμητον Μελανίππην,
αὐτοκασιγνήτην χρυσοζώνοιο ἀνάσσης
θεσπέσιον νεφέων ἐκ Διὸς ὗεν ὕδωρ
ἀντικρὺ Σάμοιο
Ἀράξιον ὕδωρ
Ἀσπενδίδα γαῖαν
στέλλεο νῦν ἔτι τῆλε Δυμανίδος ἠπείροιο
Παταρήϊον ὕδωρ
Ῥοδούντιον αἶπος
Σαυρανῶν δʼ οἱ κορυφαιότατοι
Ταρτήσσιον ὄλβιον ἄστυ
ἀπὸ τριόδου Λυκηΐδος
Ὑπερηιάδος ἢ Ἀρεθούσης
… ἀφύσσεσθαι καθαρὸν γάνος Ἠριδανοῖο
εἴη μοι βίοτος πανεπάρκιος· ὄμμα βάλοι δὲ
μήποτʼ ἐφʼ ἡμετέραις ἐλπίσι βασκανίη.
μούνιος ὕπνος
κεφαλῶν ῥήϊστα φέρονται
ὦρτο μὲν μέγα κῦμα
ἐξώρετο θεῖος ἀοιδός