eul_wid: iso-ar
DOI 10.5281/zenodo.20335421 PDFMarkdown

Iambs by Callimachus of Cyrene the Poet and Scholar

The Iambs is a collection of thirteen poems by the Hellenistic poet and scholar Callimachus, composed in Greek around 280–270 BCE. Though titled for its predominant metre, the work exhibits metrical variety, most notably reviving the aggressive, choliambic metre traditionally linked to the archaic poet Hipponax. Callimachus repurposes this ancient form, not for personal invective, but as a vehicle for literary and intellectual critique. The poems engage with themes of literary theory, moralizing narrative, and the censure of philosophical hypocrisy. The collection opens programmatically with the imagined ghost of Hipponax addressing the scholarly community of Alexandria, thereby situating Callimachus’s own critical voice within a venerable poetic tradition.

Composed in Alexandria, a preeminent centre of learning, the work reflects the vigorous literary debates of the period. It is widely interpreted as a defence of the poet’s own aesthetic principles—which favoured concise, polished, and erudite composition—against proponents of lengthy, conventional epic poetry. The intended audience was likely a circle of educated peers and fellow poets within the Alexandrian intellectual milieu. The text survives only in fragmentary form, primarily reconstructed from papyrus discoveries of the twentieth century. These fragments have enabled scholars to establish the sequence of the thirteen poems, though the precise order and content of certain sections remain conjectural. The Iambs stands as a seminal demonstration of how Hellenistic poets fused scholarly innovation with archaic formal models.

ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΥ ΙΑΜΒΟΙ
Ἀκούσαθʼ Ἱππώνακτος· οὐ γὰρ ἀλλʼ ἥκω
ἐκ τῶν ὅκου βοῦν κολλύβου πιπρήσκουσιν,
φέρων ἴαμβον οὐ μάχην ἀείδοντα
τὴν Βουπάλειον … νά … ἄνθρωπος
… β … ειν
ὦνδρες οἳ νῦν … κέπφ
κατηύλησθʼ οιμε Διωνύσου
τε Μουσέων … α … Ἀπόλλωνος
ἐς τὸ πρὸ τείχευς ἱρὸν ἁλέες δεῦτε,
οὗ τὸν πάλαι Πάγχαιον ὁ πλάσας Ζᾶνα
γέρων λαλάζων ἄδικα βιβλία ψήχει.
ι γὰρ ἐντὸς ου …
άγη τις· η πολ …
ντα βωμοί τ …
ν πρὸς Ἅιδην
ἄνδρες ὁκόσοι βο …
ηδοι Μοῦσα τ …
νον ὅστις ἐμ …
δε καὶ τὸν ὃς χ …
ν ἑταίρην ατ
ἴαμβον ὅστις
… ώς τις τοὺς ν …
άμετρα τοις …
ν ὅστις τηι
πολλούς· ἐν
ὤπολλον, ὧνδρες, ὡς παρʼ αἰπόλῳ μυῖαι
ἢ σφῆκες ἐκ γῆς ἢ ἀπὸ θύματος Δελφοί,
εἰληδὸν ἑσμεύουσιν· ὦ Ἑκάτη πλήθευς.
ὁ ψιλοκόρσης τὴν πνοὴν ἀναλώσει
φυσέων ὅκως μὴ τὸν τρίβωνα γυμνώσῃ.
σωπὴ γενέσθω καὶ γράφεσθε τὴν ῥῆσιν.
ἀνὴρ Βαθυκλῆς Ἀρκάς—οὐ μακρὴν ἄξω,
ὦ λῷστε μὴ σίμαινε, καὶ γὰρ οὐδʼ αὐτός
μέγα σχολάζω· δεῖ με γὰρ μέσον δινεῖν
φεῦ φεῦ Ἀχέροντος—τῶν πάλαι τις εὐδαίμων
ἐγένετο, πάντα δʼ εἶχεν οἷσιν ἄνθρωποι
θεοί τε λευκὰς ἡμέρας ἐπίστανται.
ἤδη καθίκειν οὗτος ἡνίκʼ ἤμελλεν
ἐς μακρὸν … —καὶ γὰρ ε … ος ἔζωσε—,
τῶν … τοὺς μὲν ἔνθα, τοὺς δʼ ἔνθα
ἔστησε τοῦ κλιντῆρος—εἶχε γὰρ δεσμός—
μέλλοντας ἤδη παρθένοις ἀλινδεῖσθαι.
μόλις δʼ ἐπάρας ὡς πότης ἐπʼ ἀγκῶνα
… ν ὁ Ἀρκὰς κἀνὰ τὴν στέγην βλέψας
… νοις …
ἔπειτʼ ἔφησε
«ὦ παῖδες ὦ ἐμαὶ τὠπιόντος ἄγκυραι
… λο …
βούλεσθε ῥέξω
σὺν θεοῖσι καὶ …
… . . . . .
ἔπλευσεν ἐς Μίλητον· ἦν γὰρ ἡ νίκη
Θάλητος, ὅς τʼ ἦν ἄλλα δεξιὸς γνώμην
καὶ τῆς Ἀμάξης ἐλέγετο σταθμήσασθαι
τοὺς ἀστερίσκους, ᾗ πλέουσι Φοίνικες.
εὗρεν δʼ ὁ Προυσέληνος αἰσίῳ σίττῃ
ἐν τοῦ Διδυμέος τὸν γέροντα κωνῄῳ
ξύοντα τὴν γῆν καὶ γράφοντα τὸ σχῆμα,
τοὐξεῦρʼ ὁ Φρὺξ Εὔφορβος, ὅστις ἀνθρώπων
τρίγωνα καὶ σκαληνὰ πρῶτος ἔγραψε
καὶ κύκλον έπ … κἠδίδαξε νηστεύειν
τῶν ἐμπνεόντων· οἱ δʼ ἄρʼ οὐχ ὑπήκουσαν,
οὐ πάντες, ἀλλʼ οὓς εἶχεν οὕτερος δαίμων.
πρὸς δή μιν ὧδʼ ἔφησε …
ἐκεῖνο τοὐλόχρυσον ἐξελὼν πήρης·
«οὑμὸς πατὴρ ἐφεῖτο τοῦτο τοὔκπωμα
δοῦναι, τίς ὑμέων τῶν σοφῶν ὀνήιστος
τῶν ἑπτά· κἠγὼ σοὶ δίδωμι πρωτῇον.»
ἔτυψε δὲ σκίπωνι τοὔδαφος πρέσβυς
καὶ τὴν ὑπήνην τἠτέρῃ καταψήχων
ἐξεῖπε· «τὴν δόσιν μὲν
σὺ δʼ εἰ τοκεῶνος μὴ λόγοις ἀπειθήσεις,
Βίης … ειλ. . . . . .
Σόλων· ἐκεῖνος δʼ ὡς Χίλωνʼ ἀπέστειλεν . . . . . . .
πάλιν τὸ δῶρον ἐς Θάλητʼ ἀνώλισθεν . . . . . . .
«Θάλης με τῷ μεδεῦντι Νείλεω δήμου
δίδωσι, τοῦτο δὶς λαβὼν ἀριστῇον.» . . . . . . .
ἀλλʼ ἢν ὁρῇ τις, «οὗτος Ἀλκμέων» φήσει
καὶ «φεῦγε· βάλλει· φεῦγʼ» ἐρεῖ «τὸν ἄνθρωπον.»
ἕκαστος αὐτὸν … α … αρθα κηρύσσει
ὡς υστ … σ … ιν οις … κοτ …
ὁ δʼ ἐξόπισθε Κωρυκαῖος ἐγχάσκει
τὴν γλῶσσαν ελων ὡς κύων ὅταν πίνῃ,
καί φησι τοὐπι … ς ἐκπλεύς
ε … τα … αι … ηξει …
τὰ τράχηλα γυμνάζει
… ουσκορ … μος
μανθάνοντες οὐδʼ ἄλφα
… κονδύλῳ καπηλεῦσαι
… νι … ασυλλο …
ουσερ … ρ … οσω πέπλον
ηρ μοῦνος εἷλε τὰς Μούσας
… οι χλωρὰ σῦκα τρωγούσας
λου καὶ γέλωτος
μὴ πίθησθε· καὶ γὰρ η …
… ι τοῦ Χάρωνος ιν … ν …
ώλυε κἀποπλεῖν ὥρη
ήσας ε … τω κυσω
. . . . . . .
Ἦν κεῖνος οὑνιαυτός, ᾧ τό τε πτηνόν
καὶ τοὐν θαλάσσῃ καὶ τὸ τετράπουν αὔτως
ἐφθέγγεθʼ ὡς ὁ πηλὸς ὁ Προμήθειος . . . . . . .
τἀπὶ Κρόνου τε καὶ ἔτι τὰ πρὸ τη
λ … ουσα και κως … υ ς … νημεναις …
δίκαιος ὁ Ζεύς, οὐ δίκαια δʼ αἰσυμνέων
τῶν ἑρπετῶν μὲν ἐξέκοψε τὸ φθέγμα,
γένος δὲ τ … υτ … ρον—ὥσπερ οὐ κάρτος
ἡμέων ἐχόντων χἠτέροις ἀπάρξασθαι—
… ψ ἐς ἀνδρῶν· καὶ κυνὸς μὲν Εὔ … δημος,
ὄνου δὲ Φίλτων, ψιττακοῦ δε
οἱ δὲ τραγῳδοὶ τῶν θάλασσαν οἰκεύντων
ἔχουσι φωνήν· οἱ δὲ πάντες ἄνθρωποι
καὶ πουλύμυθοι καὶ λάλοι πεφύκασιν
ἐκεῖθεν, ὠνδρόνικε· ταῦτα δʼ Αἴσωπος
ὁ Σαρδιηνὸς εἶπεν, ὅντινʼ οἱ Δελφοί
ᾄδοντα μῦθον οὐ καλῶς ἐδέξαντο.
Ε⸤ἴ⸥θʼ ἦν, ἄ⸤ναξ⸥ ὤπολλον, ἡνίκʼ οὐκ ἦα
]αι· καὶ σὺ κάρτʼ ε̣[.].μᾶσθε
]`[ ].[ ].ζεν·
[ ]
].[ ]..υτης
].ις αὐτʼ ἐποίησεν
]νερθε δεῖ κεῖσθαι
]λιστι δʼ οἰκεῦμεν
] ζόη μετέστραπται
]α Φοῖβε, ληκῆσαι̣
]ον· οὑντραφεὶς δʼ ὑμῖν
] ἐκεῖνος ὥνθρωπος
α]ἱ̣ κακαὶ ψῆφοι
]ονοιτʼ ἀνάσσ[ο]ντε[ς
]ε̣ δεξιῇ τρώγειν
]λέγουσι τὰ πρῶτα·
]α̣ς με· φεῦ· τὸν ἄκληρο̣[ν
ἐ]πείπερ ἥμαρτες
]δ̣ε.λ̣αστ...ρεξ.[
].πολλ̣ά̣κ̣ις......[
]ρ̣...[.]..[.].ς
]τη..ο...
].ο̣σεν[ ]...
.....]ς, ὥ̣σ̣[π]ερ Εὐθύδημον ἡ μήτηρ
....].ανα.νυν οὐδὲ πῦρ ἐναύουσιν
...]χαῖρʼ ἔφησα.[.].ι̣ν.λ̣ῷ [σ]υναντήσας
..]δ̣εξιὴν ἔδ̣ωκε κ.πα..σ̣π̣λάγχνα̣
.[..]ν ἐν ἱραῖς εἶπεν [ἡμέ]ραις ἥκειν
καὶ γαμβρὸν̣...ω̣...α[.]φίλο̣ν θέσθαι
..υ̣[..]..χ̣ε̣.[.]ν̣ κρηγύως ἐπαιδεύθην
..[ ἐ]φρόνησα τὠγαθὸν βλέψαι
]τ̣ε̣ καὶ θεοὺς ἀπρηγεῦντας
]..μόχθηρος ἐξεκνήμως.[
].ν μοι τοῦτʼ ἂν ἦν ὀνήϊσ[το]ν̣
.]υ̣[.].[.]Κ̣[υβή]βῃ τὴν κόμην ἀναρρίπτειν
Φρ̣ύγ[α] πρ̣[ὸς] αὐλὸν ἢ ποδῆρες ἕλκοντα̣
Ἄδω[ν]ιν αἰαῖ, τῆς θεοῦ τὸν ἄνθρωπον,
ἰηλεμίζειν· ν̣ῦν δʼ ὁ μάργος ἐς Μούσας
ἔ̣νευσα· τοίγ̣α̣[ρ] ἣν ἔμαξα δεν[..].σω.
Εἷς—οὐ γάρ;—ἡμέων, παῖ Χαριτάδεω, καὶ σύ
… ωίκ …
…
παρ …
ἡ μὲν … ηνέκ
ἄκουε δὴ τὸν αἶνον· ἔν κοτε Τμώλῳ
δάφνην ἐλαίῃ νεῖκος οἱ πάλαι Λυδοί
λέγουσι θέσθαι καὶ γα
καλόν τε δένδρεον
σείσασα τοὺς ὅρπηκας
ο … συμη … ηφη …
… ε … ελουσιν. . . . . .
ἐγὼ φαύλη πάντων τῶν δένδρων εἰμί. . . . . . .
…
τάλαινα
ἐμεῦ πα
τῇ δʼ αὖτις
«ὤφρων ἐλαίη
ἐγὼ δεμ …
ὁ Δῆλον οἰκέων
καί μευ τ. . . . . . .
ὡριστερὸς μὲν λευκὸς ὡς ὕδρου γαστήρ,
ὁ δʼ ἡλιοπλὴξ ὃς τὰ πολλὰ γυμνοῦται.
τίς δʼ οἶκος οὗπερ οὐκ ἐγὼ παρὰ φλιῇ;
τίς δʼ οὔ με μάντις ἢ τίς οὐ θύτης ἕλκει;
καὶ Πυθίη γὰρ ἐν δάφνῃ μὲν ἵδρυται,
δάφνην δʼ ἀείδει καὶ δάφνην ὑπέστρωται.
ὤφρων ἐλαίη, τοὺς δὲ παῖδας οὐ Βράγχος
τοὺς τῶν Ἰώνων, οἷς ὁ Φοῖβος ὠργίσθη,
δάφνῃ τε κρούων κἦπος οὐ τομὸν λαοῖς
δὶς ἢ τρὶς εἰπὼν ἀρτεμέας ἐποίησε;
κἠγὼ μὲν ἢ ʼπὶ δαῖτας ἢ ʼς χορὸν φοιτέω
τὸν Πυθαϊστήν· γίνομαι δὲ κἄεθλον·
οἱ Δωριῆς δὲ Τεμπόθεν με τέμνουσιν
ὀρέων ἀπʼ ἄκρων καὶ φέρουσιν ἐς Δελφούς,
ἐπὴν τὰ τὠπόλλωνος ἵρʼ ἀγινῆται.
ἱρὴ γάρ εἰμι· πῆμα δʼ οὐχὶ γινώσκω
οὐδʼ οἶδʼ ὁκοίην οὑλαφηφόρος κάμπτει,
ἁγνὴ γάρ εἰμι, κοὐ πατεῦσί μʼ ἄνθρωποι,
ὤφρων ἐλαίη, σοὶ δὲ χὠπότʼ ἂν νεκρόν
μέλλωσι καίειν ἢ τάφῳ περιστέλλειν,
αὐτοί τʼ ἀνεστέψαντο χὐπὸ τὰ πλευρά
τοῦ μὴ πνέοντος … παξ ὑπέστρωσαν.»
ἡ μὲν τάδʼ, οὐκέτʼ ἄλλα· τὴν δʼ ἀπήλλαξε
μάλʼ ἀτρεμαίως ἡ τεκοῦσα τὸ χρῖμα·
«ὦ πάντα καλή, τῶν ἐμῶν τὸ κάλλιστον
ἐν τῇ τελευτῇ κύκνος ὡς Ἀπόλλωνος
ἤεισας· οὕτω μὴ κάμοιμι ποιεῦσα.
ἐγὼ μὲν ἄνδρας, οὓς Ἄρης ἀπόλλυσι,
συνέκ τε πέμπω χὐπὸ
… ων ἀριστέων, οἳ κα …
ἐγὼ δὲ λευκὴν ἡνίκʼ ἐς τάφον Τηθύν
φέρουσι παῖδες ἢ γέροντα Τιθωνόν,
αὐτή θʼ ὁμαρτέω κἠπὶ τὴν ὁδὸν κεῖμαι·
γηθέω δὲ πλεῖον ἢ σὺ τοῖς ἀγινεῦσιν
ἐκ τῶν σε Τεμπέων. ἀλλʼ ἐπεὶ γὰρ ἐμνήσθης
καὶ τοῦτο· κῶς ἄεθλον οὐκ ἐγὼ κρέσσων
σεῦ; καὶ γὰρ ὡγὼν οὑν Ὀλυμπίῃ μέζων
ἢ ʼν τοῖσι Δελφοῖς· ἀλλʼ ἄριστον ἡ σωπή.
ἐγὼ μὲν οὔτε χρηστὸν οὔτε σε γρύζω
ἀπηνὲς οὐδέν· ἀλλά μοι δύʼ ὄρνιθες
ἐν τοῖσι φύλλοις ταῦτα τινθυρίζουσαι
πάλαι κάθηνται· κωτίλον δὲ τὸ ζεῦγος.
τίς δʼ εὗρε δάφνην; γῆ τε καὶ κα … ς
ὡς πρῖνον, ὡς δρῦν, ὡς κύπειρον, ὡς πεύκην.
τίς δʼ εὗρʼ ἐλαίην; Παλλάς, ἦμος ἤριζε
τῷ φυκιοίκῳ κἠδίκαζεν ἀρχαίοις
ἀνὴρ ὄφις τὰ νέρθεν ἀμφὶ τῆς Ἀκτῆς.
ἓν ἡ δάφνη πέπτωκε. τῶν δʼ ἀειζώων
τίς τὴν ἐλαίην, τίς δὲ τὴν δάφνην τιμᾷ;
δάφνην Ἀπόλλων, ἡ δὲ Παλλὰς ἣν εὗρε.
ξυνὸν τόδʼ αὐταῖς, θεοὺς γὰρ οὐ διακρίνω.
τί τῆς δάφνης ὁ καρπός; ἐς τί χρήσωμαι;
μήτʼ ἔσθε μήτε πῖνε μήτʼ ἐπιχρίσῃ.
ὁ τῆς δʼ ἐλαίης ἓν μὲν αλιτιτω μάσταξ
ὃ στέμφυλον καλεῦσιν, ἓν δὲ τὸ χρῖμα,
ἓν δʼ ἡ κολυμβὰς ἣν ἔπωνε χὠ Θησεύς·
τὸ δεύτερον τίθημι τῇ δάφνῃ πτῶμα.
τεῦ γὰρ τὸ φύλλον οἱ ἱκέται προτείνουσι;
τὸ τῆς ἐλαίης· τὰ τρίʼ ἡ δάφνη κεῖται.
— φεῦ τῶν ἀτρύτων, οἷα κωτιλίζουσι·
λαιδρὴ κορώνη, κῶς τὸ χεῖλος οὐκ ἀλγεῖς; —
τεῦ γὰρ τὸ πρέμνον Δήλιοι φυλάσσουσι;
τὸ τῆς ἐλαίης ἣ ἀνέπαυσε τὴν Λητώ.
… οι πολῖται κ … τι τῷ δήμῳ
… τανουν ἔστεφέν μιν ἡ δάφνη
α θαλλῷ καλλίνικος ἡλαίη
υφανητε κἠπὶ τὴν ὄγχνην
… τερην τινʼ αἰνεῖται
… ικουτεκοι μάντεις
ν οὔτʼ ἐπὶ φλιῆς
… φημι τὴν δάφνην.»
ὣς εἶπε· τῇ δʼ ὁ θυμὸς ἀμφὶ τῇ ῥήσει
ἤλγησε, μέζων δʼ ἢ τὸ πρόσθεν ἠγέρθη
τὰ δεύτερʼ ἐς τὸ νεῖκος, ἔστε τιν …
βάτος τὸ τρηχὺ τειχέων π … δ … υα
ἔλεξεν — ἦν γὰρ οὐκ ἄπωθε τῶν δενδρέων·
«οὐκ ὦ τάλαιναι παυσόμεσθα, μὴ χαρταί
γενώμεθʼ ἐχθροῖς, μηδʼ ἐροῦμεν ἀλλήλας
ἄνολβʼ ἀναιδέως, ἀλλὰ ταῦτά γʼ … β … μ … »
τὴν δʼ ἆρʼ ὑποδρὰξ οἷα ταῦρος ἡ δάφνη
ἔβλεψε καὶ τάδʼ εἶπεν· «ὦ κακὴ λώβη,
ὡς δὴ μίʼ ἡμέων καὶ σύ; μή με ποιήσαι
Ζεὺς τοῦτο· καὶ γὰρ γειτονεῦσʼ ἀποπνίγεις
… ς οὐ μὰ Φοῖβον, οὐ μὰ δέσποιναν,
τῇ κύμβαλοι ψοθεῦσιν, οὐ μὰ Πακτωλόν . . . . . . .
ας ἀλλήλους
δρήστης
… ἕστηκεν
ἥδιστος·
πεποιήσθω·
μη χείρων
ολπηι·
. . . . …
… ηρ …
τοδ … ν·
ἔχει …
Ὦ ξεῖνε—συμβουλὴ | ⸤γὰρ ἕν τι τῶν ἱρῶν—
ἄκουε τἀπὸ καρδ̣|[ίης, ]
ἐπεί σε δαίμων ἄλφα βῆτ̣|[α ]
οὐ̣χ ὡς ὀνήιστον.|[ ]
ἀλλʼ οἷον ἄνδρ̣[α] σ̣υ̣|[ ]..ω̣ν̣...π̣ων̣
καὶ ς.|[ ].
ἔ]δ̣ω̣κε|[ ].ε.η μᾶζα·
. . . . ].α
].ι̣λεο̣χρη̣..
]ε.ἐργάτη̣ν·
]μνειν κἠξ̣ ὄρευς ἄγειν ὕλην
]..ιμαινε̣.π̣άϊς·
].σ̣τ̣ηρ ἐς θάλασσαν ἐμβαίνειν
]λ̣λα φρονέων
].[.]...[.].[.]ων ἐ̣παυρήσεις
]..παθευμεν̣...
]ν ἀλγέων̣ μηδὲ γούνατα κλ̣ί̣ν̣ω̣ν̣
]ν ἅσσα τοι λ̣[έγ]ω·
]..βουν·....να̣τῳ ποδὶ τ̣ρ̣έ̣ψῃ
]κεραυνώση̣[..]...
].ον μαστὸ[ν]...[.]κ̣εινωθη
ὣς⸥ δʼ ἄν σε θωϊὴ λάβοι·
τὸ π⸥ῦρ δὲ τὠνέκαυσας, ἄχρις ο̣ὐ̣ πολλῇ
πρόσω κεχώρηκεν φλογί,
ἀλλʼ ἀτρεμίζει κἠπὶ τὴν τέφρην̣ ο̣ἰ̣[χ]ν̣εῖ,
κ̣ο̣ίμησον. ἴσχε δὲ δρόμ⸤ου
μαργῶντας ἵππους μηδὲ δευτέρ⸤η⸥ν̣ κ̣ά̣μ̣ψῃς,
μή τοι περὶ νύσσῃ δίφρ⸤ον
ἄξωσιν, ἐκ δὲ κύμβαχ⸤ος κυβισ⸥τήσῃς.
ἆ, μή με ποιήσῃς γέ[λω.
ἐγὼ Βάκις τοι καὶ Σίβυλλα [καὶ] δάφνη
καὶ φηγός. ἀλλὰ συμβαλεῦ̣
τᾤνιγμα, καὶ μὴ Πιτθέως ἔχε χρείην·
....]τι καὶ κωφεῖ λόγος.
ἐγὼ̣[
τὸν̣ π̣α̣[
μη.ο̣ι̣ακα.[
συμ̣π̣αιζ̣[
και..νε.[
ὡς μητ.[
δέ̣λ̣τ̣οι γ̣ὰρ[
εἰ δʼ, ὦνα...[
καί τ̣οι δοκέω.[
ἐπαντι...[
ἄ̣θυ̣μος οὐδ̣[
εμευμενες[
τῶν εἴ τι π.[
μηδʼ ὅσσον.[
οὔτʼ εἶδον· ο̣υ̣.[
ὀθνεῖα γει̣ν̣.[
. . . . ].αι.ετας[
]..ι̣·
]δ̣υτοκαιμου[
]
]..[.]ε̣.η̣[
]
]...προκη..[
]ταλαν
]π̣.ρ̣ήκου̣σα[
. . . .
ὄψεαί με δ̣υς[
ποιεῦντ̣α̣ το[
θ̣...ων̣...[ . . . .
ἔλαυνε· μ̣η.[ ].[
οὐδʼ οὑμὸς̣.[ ]λ̣[
λιπησαδ̣υ.[ ]
πέμπουσιν[ ]μη̣[.]ο̣νεινεπ̣α̣ς̣[.]ν̣α̣[ ]
φεῦ ταῦ̣τ̣α̣[ ]ς̣·
ἔμπης..[ ].αιχα...μ..σεων
...ευφ[ ]
....[ ].πολ..[.]ς..[ ]
ψήφ...[...]ί..[ ].[
..ε..[.]σ̣η.....[ ].α[
ἔκφα̣.[ . . . .
ηση̣τ̣ο̣..[
ηδεσμ.[
καὶ φιμὸν[
ωγ̣ησε..[
Ἀ⸥λεῖ̣ο̣ς̣ ὁ̣ Ζε̣⸤ύς, ἁ τέχνα δὲ Φειδία
..ωχ̣`̣...[
η.[.]...το.[
..[
..[
αυτ[
αν..[
τ̣ῶ.[
ουκ[
.α..[`̣].῀̣.ʽ̣[
.ανδ̣ιφ....[
Πῖσ̣αν ω...[
π̣αχ`̣. τιμ[
εκδε̣..[
..[
.ς λαγὸς χελύναν,
κ̣αὶ τὠπίβαθρον τῶ θρόν[ω] τ̣ὸ̣ χρύ[σι]ο̣ν̣
.].εν ἐπλάτυνται.
..].δ[.]ε̣ιρὰν πέντε τ̣ε̣[τ]ρ[άκι]ν̣ [πο]δῶν̣
...]τ[.]δʼ ἐς ἰθύ,
...]..τετράδωρα ταν[ ].[
....]αι παλασταί.
.]Λ̣υδιεργὲς δʼ ὧ ʼπι θὤγιον β̣ρ̣[έ]τα̣[ς
..]άνω κάθηται
..]ι̣ μὲν τρὶς ἐς τὸ μακρὸν ιδ̣[.].[...] δέκα
]ἴκατιν δʼ ἐς εὖρος
.......]υ̣ν[.......]ες[...]μ̣[
.......]δετοιμ[
....].ακ[..]τ̣α̣ῖος ε[.].ίκοιτ[´̣]..[
.]αχυ..κʼ ἐλο̣.[.].ς.
αὐτὸς δʼ ὁ δαίμων πέντ[ε] τ[ᾶ]ς ἐφεδρ[ί]δος
παχέεσσι μάσσων·
.]ι̣τ̣ε̣ῖ̣ δὲ Νίκα χη.ε̣ δὶς δυ.[`
...].[.]ει̣ τελει..[
...]η.εκηπ[´̣.]..[.]αταιδ[
παρθένοι γὰρ Ὧραι
τᾶν ὀργυιαιᾶν ὅσσον οὐδὲ πάσ̣[σα]λ̣ο̣[ν
φαντὶ μειονεκτεῖν.
τ[ὸ] δʼ ὦν ἀναισίμωμα—λίχνος ἐσσὶ [γάρ
καὶ⸥ τό μευ πυθέσθαι—
....]῀̣[.].μὲν [ο]ὐ [λ]ογιστὸν οὐδ.[.]ε[
.....] ἔς τε χρυσό[ν
......]`̣[....].[..]´̣[
]
]ω̣θεδησʼ ὁ Φει̣δ̣[ίας
]Ἀθανα̣[
].[.].[..]. δʼ ὁ Φειδία πατ[ήρ.
.......] ἀπέρ̣χε̣υ.
Ἑρμᾶς ὁ Π⸥ερφεραῖος, Αἰνίων θεός,
ἔμμι τῶ φ⸥υγαίχμα
......] π̣άρεργον ἱπποτέκτον[ος·
......] γ̣ὰ̣ρ [ὡ]νήρ
......σ]κ̣έ̣παρνον αιδ.[
].πται·
]οἱ βα̣[.].ά....[
]..[
] [
] [
].ῆντ̣ο κἀ̣ποτη.[
].μ̣α..τ̣α· [
]ο̣ Σκάμα[ν]|δρος ἀγριωμένος
]ξ̣αέρρας
]ν̣ κατὰ ρῥόον
]
]ι̣ με δικτύοις
]
]ο̣ν, ὦ Παλαίμονες
. . . . ]
.[ ]το θηρίον·
ο̣[ ]
[ ]ον, ὦ Παλαίμονες
ω̣[ ]
ο῀̣[ ] ἄ̣π̣ωθε τὸν φθόρον . . . .
. . . . ποτʼ ἀστ̣έρας βλ̣[επ
καὶ τύχαμπυριξ.[
ἔληγʼ ὁ μῦθος· κα[
πυρδάνω ʼπὺ λεπ[τῶ·
κἠγὼ ʼπʼ ἐκείναν [
ταῖς ἐμαῖς ἐπῳδα[ῖς·
οἱ δʼ εἶπαν [...]ν̣ε̣[
μὴ τύ γʼ αὖτις ἔνθ[ῃς.»
ἦ, καί με πόντον̣ [
ἦνθε σαυνιαστά̣[ς.
ἔρριψαν, αὖθι δʼ ἐξ ἁλὸ[ς
π̣[.]ρβ̣αλον κατάγρ[
ἐ̣[κ] τᾶς θαλάσσας τ[
Ἀργώ κοτʼ ἐμπνέοντος ἤκαλον νότου
Ἑρμᾶ, τί τοι τὸ νεῦρον, ὦ Γενειόλα,
ποττὰν ὑπήναν κοὐ ποτʼ ἴχνιον ;
Τὰς Ἀφροδίτας—ἡ θεὸς γὰρ οὐ μία—
ἡ Καστνιῆτις τῷ φρονεῖν ὑπερφέρει
πάσας,
ὅτι μόνη παραδέχεται τὴν τῶν ὑῶν θυσίαν.
τὴν ὡγαμέμνων, ὡς ὁ μῦθος, εἵσατο,
τῇ καὶ λίπουρα καὶ μονῶπα θύεται
Ἀλλʼ οὐ τὸν Ὑψᾶν, ὃς τὸ σᾶμά μευ
) . . . . . . . ‵⸎′ ⸎ Ἄρτε⸤μι Κρηταῖον Ἀμνισοῦ πέδον
ἥ τε Δικτ̣[
τιμίη.[
ἥ σε του.[
ἱ]στίη λ.[
´̣.]..[ . . . . . . .
......].γὰρ[...].αινοι πόλεις
.....]κ̣ου μο̣[..]..οὔρεα βλέπει
....].μες ὦ κά̣[λ]λ̣ιστα νήθ̣ουσαι μ̣υ̣[
.....]ο̣υρειησι̣[̣...]..χθονός
..]θετʼ οὐχ «ὑμὴν» ἀ[
καὶ θέμιν καὶ πα̣[
τῶνδʼ ἄναξ .υδʼ οι̣[...]..[.]ο̣υ̣ς̣[
φαυ̣λ̣...β..[.]ι̣.ναποι̣..[.].[..].ους
ἔστιν οικ[...].ι...ἀψευ̣δέα λέγων
καὶ τάφο[ν τὸ]ν Κ[ρ]ῆ̣τα γινώσκειν κενόν
φησὶ καὶ πατρῷ[ο]ν̣ οὐ κτείνειν ὄφ̣ι̣ν̣·
τοὔνεκʼ ἀντήσ̣[αιτε] πρη̣ε̣ῖαι, θεαί,
τῆσδʼ ἐτῇς εὐχῇ[σι.]..α̣εισομαι
Μ̣οῦσα τῇ μικκῇ τι τε..ηναι μελ̣[
ἡνίκʼ αἰ̣[...]υ[.]α τὴν γενεθλίην
ἑβδόμην Ἥρ[η] θ̣[υγ]ατ̣ρ̣ὸς ἡμέρην
η̣[..]ν οἱ δʼ Ὄλυμπον η̣τ̣.ς.....οι
η̣[...].[.]τις πα̣ι̣.[.καλ]λ̣ίστῃ δ̣ό̣σει
π.[..].α τιμήσει τ̣[...]......ερο.[
Ζεὺς πατὴρ οὐ φαυ....[......]..[
πολλὰ τ̣ε̣χνήεντα ποικ[ίλ]α γλ[υφῇ
παίχν[ια] Τριτωνὶς ἤνεικεν κόρ[
πολλὰ.....ιου π̣υλωρὸς αὐχένο[ς
ἔκ τε τῆς....[.]..[.].....[.]ης ἁλός
καὶ τὸ Τυρσ̣ην.[.].....[..]....[
ς̣[.]π̣ν̣ι̣..χ̣ʼ......ς̣ ἐκβά̣λλ..[
παίχνια χρ̣υσοῖο τιμηέσ[τ]ε̣ρ̣[α
μυρίην λ̣...ω̣δε ῥ̣η̣.[.].[
ῥῃδίως λ[.]..α̣ι γὰρ ηλ.[
πολλὰ κα.α̣..[...]ρ̣ος α̣[
ἤγαγ̣ον μύθ̣οισ̣[ι......]..ψ̣[.]λ̣..
ο[ἷ]σι τῆς μουνη[.......].ιγεν δάκρυ̣
παιδὸς η.[..........] ληιστῆς̣[
ἵππος ασ̣τ̣ι̣[....]δ̣[..]η̣ν[.].κ̣η̣ν κρο.[.].
ἦλθε χὠ τακ̣[....]........
πάντα κα[.]..[....].[.......].ψʼ ἄ[γ]ων
ἐργάτης.[.]λ̣ιστ̣ος οἷσι κυ[..].ν
τας[...]η σ̣τ̣έψει σε̣ σιγης̣....[̣...].
οἱ δʼ ι.[..γ]λυκεῖαν̣ ἀλλήλοις ἔριν
θ]έντες ἡμ[ι]λλῶντ̣ο δω[τί]νη[ς πέρι.
Δ]ήλιʼ ὤπολλον, σὺ δʼ ε̣σκλ̣[..].ευμ..[
ὅσσα] τοι Πυθῶνος ἀρχα[ίης ἔ]σω
κτη]μάτων ἔκειτο.[..].ι̣πον ρ̣υ̣[
].ιπες.[ ]..[ ]ερ̣ο̣ν̣τισοι
].ἠΰτει τρίπους
].οι δʼ ὑπώροφοι
.]τ̣ατ̣ο..[....].ε̣.ἐφ[θέγ]ξω τ[ά]δε·
«.]χεισθ[.].[.]οις̣[.]..[.].οισιν α.τε̣[....]ι̣ρ̣ι̣α̣
.εσθʼ, ἐγὼ δʼ ἄλλην τινʼ ο[.].ησ[ω...]ιν.»
χρεὼ σοφῆς ὦ Φοῖβε π.[..].σθ..τ̣έ̣χνης
ἥτις Ἡφαίστεια νική|σ̣ε̣ι̣ κ̣α̣λά.
αὐτίκα χρυσὸν μὲν Ἰνδι|κοὶ κύνες
βυσσόθεν μύρμηκες ο|[ἴσου]σι πτεροῖς·
πολλάκις καὶ φαῦλον ο|ἰκήσει δόμον
χρυσός, ἀρχαίους δʼ ἀτιμ|ήσει [ ]ς·
καὶ Δίκην καὶ Ζῆνα καὶ |[...]ο̣υ̣.α̣.ας
ὑπτίῳ παίσαντες ἄνθ|ρωποι ποδί
χρυσὸν αἰνήσουσι τίμι̣|ον κ....[.
τὴν Ἀθηναίης δὲ καὶ ἑτ|έρων δόσιν̣,
καίπερ εὖ σμίλῃσιν ἠ|κ̣ριβ̣ωμένην,
ὁ πρόσω φοιτέων ἀμαυ|ρώσει χρ̣[ό]νος·
ἡ δʼ ἐμὴ τῇ παιδὶ καλλί|στη δόσι̣ς̣,
ἔστʼ ἐμὸν γένειον ἁγνεύῃ̣ |τριχός
καὶ ἐρίφοις χαίρωσιν ἅρπ|αγ[ες λ]ύκ̣[ο]ι
....]τεων..[.]..[.]..[.].ι̣ο̣ς̣ πόδας
.....]...τ̣ο̣νμ̣πλ..[.]ς μό̣λ̣ι̣ς
.[ ].[.].ν σε̣ νύμφα...[.]...ς
.[..]δ̣[ ].ς.οισιν ἤεισα..σ̣ο̣..
οἱ δʼ ι̣[ ]η̣ π[αι]δ̣ὶ̣ νικάτω τα[.]
ων.[ ].ηραμοι.....[
τ....[ ]ι μιμεισθ̣..[.]σον
τέξ[ο]μα̣ι[ ]...[.]...φ.ολος
εἶκʼ ἄναξ ηπ[.......οὐ]κ ἀλλοτρίη
ἀλλ̣ά̣ μοι μ̣η̣τ[........]ζει..νος
ὧν χάριν...πλ[........].τροφε
Κρήσιον κλ....τεφ[.....]αι πέρι
θη....[.].[..]..[....].[....]α̣ι καλόν
χρὴ καλω[...]ωδε πρ.[.].θα...ιει.
τοῦτον̣..[...]ιπτον [ο]ὐ̣χ̣ υ..ρ..[.].ι
ὠγα̣θ̣ή, .οι̣ρε̣ων τις ο[ὐ]χ ε.ωτιδ[
Μοῦσαι καλαὶ κἄπολλον, οἷς ἐγὼ σπένδω . . . . . . .
]...[
].....[
].σα......[
]ς̣ διέπλευσα
].αλευσ̣ι̣νηρδ̣.[
]τριτη. ὁ Μίμν[ερμος
]δ̣...χ.ουκα.[
]ω̣τεσα̣π̣λ̣.ις[
]..[ ]τ̣[.]ν ποδα̣βρε.[
ἐκ γ̣ὰ̣ρ̣......[.οὔτʼ] Ἴ̣ω̣σι συμμείξας
οὔτʼ Ἔφεσον ἐλθών, ἥτις ἐστι.αμ.[
Ἔφεσον, ὅθεν περ οἱ τὰ μέτρα μέλ⸤λοντες
τὰ χωλὰ τίκτειν μὴ ἀμαθῶς ἐναύ⸤ονται·
ἀλλʼ εἴ τι θυμὸ̣ν ἢ ʼπ̣ὶ γαστέρα πν̣ε̣υ̣ς̣.[
εἴτʼ οὖν ἐπ̣...ἀρχαῖον εἴτʼ απ̣αι̣.|[..].[
τοῦτʼ ἐμπ[έ]πλεκται καὶ λαλευς|[..]..[
Ἰαστὶ καὶ Δωριστὶ καὶ τὸ σύμμικ|τ̣ο̣ν[
τ[ε]ῦ μέχρι τολμᾷς; οἱ φίλοι σε δης|ο̣υ̣ς[
κ[ἢ]ν νοῦν ἔχωσιν, ἐγχέουσι τὴν[ κρᾶσιν
ὡ̣ς̣ ὑ̣γ̣ιείης οὐδὲ τὤνυχι ψαύε̣ι̣ς̣
ην δητ̣ο̣σωσυπιπε̣[...]...α̣ι̣ Μοῦ̣σα̣ι.»
οὕτ̣ω̣ς̣...ται κα̣[..].[.]ν̣[..].ην[.].μ..·
«ὦ̣ λῷστʼ, ἐρῆμος[ ].ρ ἡ ῥῆσις
ἀκου....οικε[.]..[...]η̣ν̣..πέπλ[ον
οὐ πολλὰ [....]..λ̣...υ.ε τὰς Μούσας
ὥσπερ λ.....ε....ἀ̣πεμπολῇ κόψας
ἐν τ̣ω̣δ̣εδ̣ο̣..ρ.ο̣λ[..]ιν εὑρίσκειν
καλὰς ἀοιδ[ὰς].........α̣ιρεῦνται
τίς εἶπεν αυτ̣[....]λ̣ε..ρ.[....].
σὺ πεντάμετρα συντίθει, σὺ δ̣ʼ η̣[ρῷο]ν,
σὺ δὲ τραγῳδε̣[ῖν] ἐκ θεῶν ἐκληρώσω̣ ;
δοκέω μὲν οὐδείς, ἀλλὰ καὶ το.δ..κεψαι * . . . . . .
]..[.]..[
].φ̣ε̣ι̣[.].δ.[
δί]φρ̣α καὶ τράπ̣[εζαν
]υνον ἐμβεβ..[
].καὶ σὺ χωσε[
].ε κην τ̣ο̣μ̣ηκ[
τὰ νῦ⸥ν δὲ πολλὴν τυ⸤φεδῶνα λεσχαίνεις
]ὁ τεθμὸς οὗτος[
]υ̣[..]ν κα..ε.[
]οὐχὶ μοῦνον εξ.[
ο]υς τραγῳδοὺς ἀλλὰ κα̣[......].ν
π]εντάμετρον οὐχ ἅπαξ.[.έ]κρουσε
]σερω...φ̣α̣υ̣λ̣α̣....ουσι
Λυδὸν] πρὸς αὐ̣λὸν λ.......κ̣α̣ὶ χορδάς
]ην γὰρ ἐντελές τε τὸ χρῆμα
..]..[.]|ραγε̣ι̣νο̣ν καὶ λ̣.... ἀνεπλάσθη
.]μ.[..]|περημεν αἱ θεαὶ γὰρ ο̣[..]κείνους
.]ι̣..ν|η̣ας ἠγάπησαν αἱ τα̣..αυτη
.]..να|οιδος ἐς κέρας τεθύμωται
κοτέω]ν ἀοιδῷ κἠμὲ δει..ταπρα̣χ̣...[
].δ[ύ]ν̣ηται τὴν γενὴν ἀνακρίνει
κα[ὶ] δοῦλον εἶναί φησι καὶ παλίμπρητον
καὶ τοῦ π̣ρ......ου τὸν βραχίονα στίζει,
ὥστʼ οὐκ αικε̣[.....]υ̣σιν α.λ̣..υσ̣αι
φαύλοις ὁμι[λ]εῖ[ν....].ν π̣α̣ρέπτησαν
καὐταὶ τρομεῦσα̣ι̣ μὴ κακῶ̣ς̣ ἀ̣κούσωσι·
τοῦδʼ οὕνεκʼ οὐδὲν πῖον, ἀ[λλὰ] λιμηρά̣
ἕκαστος ἄκροις δακτύλοις ἀ̣π̣ο̣κνίζει,
ὡς τῆς ἐλαίης, ἣ ἀνέπαυσε τ̣ὴν Λητώ.
μηθ.[..].............ν̣ ἀ̣είδω
οὔτʼ ⸤Ἔφεσο⸥ν ἐλ⸤θὼ⸥ν οὔτ̣ʼ ⸤Ἴω⸥σι συμμείξας,
Ἔφεσον, ὅθεν πε̣ρ οἱ τὰ μέτρα μέλλοντες
τὰ χωλὰ τίκτειν μὴ ἀμαθῶς ἐναύονται
]ν̣α̣ι̣..[
]...ε̣[
].[.].κ̣[
].[
].[
. . . .
].σαιπολ̣[
] καὶ λε[
]εις βου.[
]λ̣ε̣[
]φ̣[
. . . .
. . . . ].ι̣ς̣.[
].[
. . . .
. . . . …
…
. . . .
. . . . ]ε̣ι̣σ̣α̣.ε̣υ̣.[
]α̣ν ἐ̣μ̣ὸς θ̣.[
]ς μὲν ίκ.[
]..ν̣ους̣ ν̣[
. . . .
. . . . ]...εν̣[
].σ̣τ̣ον.[
]η̣ς̣ ν̣..[
λ]αβ̣ε̣[ῖ]ν̣.[
. . . .
. . . . …
. . . .
. . . . ιξ
. . . .
. . . . ]χ̣.[
. . . .
. . . . ιη
. . . .
. . . ασατο·
. . .
. . . ....[
καιτ[
.]θαν[
ελλα[
ηδυ[
παιδ[
φη.[
ϊε.[
δ´̣λ[
σευχ[
..].μ[
. . .
. . . ].[
μητ̣.[
πολλ̣α.[
πολλα[
πλεις[
καιμε[
...ε.κ̣[
. . .
. . . . ].ω[
...]ϊκῶ[
εινὲμη[
.]λεγξε̣[.]..[.]..[
Ν̣αξίᾳ.[´̣]..[
.]ηγωπροτας̣.[
. . . .
. . . ]π̣[
] [
]οιπυλα̣[
ʼ]α̣νοὺ.[
]θ̣αλα.[
].[
]κ̣εινη[
].υλη[
]αιφα̣[
]ω̣ι̣δ.[
]η̣νδ[
]..[
. . .
. . . .
ν δέκα χ
ισο
. . . .
ἥτις τραγῳδὸς μοῦσα ληκυθίζουσα
ἔβηξαν οἷον ἀλίβαντα πίνοντες
Μούσῃ γὰρ ἦλθον εἰς ὄβδην
οὐ πρῷν μὲν ἡμῖν ὁ τραγῳδὸς ἤγειρε
καὶ τῶν νεήκων εὐθὺς οἱ τομώτατοι
αἰτοῦμεν εὐμάθειαν Ἑρμᾶνος δόσιν
οὐ γὰρ ἐργάτιν τρέφω
τὴν Μοῦσαν, ὡς ὁ Κεῖος Ὑλίχου νέπους
κοὐχ ὧδʼ Ἀρίων τὠπέσαντι πὰρ Διί
ἔθυσεν Ἀρκὰς ἵππος
τῷ γʼ ἐμῷ δόκῳ
χαῖρʼ Εὐκολίνη