eul_wid: iso-ac
DOI 10.5281/zenodo.20335421 PDFMarkdown

Minor Epic and Elegiac Poems by Callimachus of Cyrene the Poet and Scholar

The Minor Epic and Elegiac Poems of Callimachus constitute a significant, though largely fragmentary, portion of the output of this major Hellenistic poet and scholar of the third century BCE. Active at the Library of Alexandria, Callimachus is best known for his six complete Hymns, but his influential aesthetic principles are most fully articulated in his shorter works. The most important of these is the Aetia ("Causes"), a four-book elegiac poem that systematically explored the mythical origins of various religious rites, cultural customs, and local traditions. Other key compositions include the Iambi, a collection of thirteen poems employing invective and moralizing satire, and the Hecale, a short epic that reimagined the myth of Theseus through the lens of a humble, domestic encounter. These works survive only in fragments, recovered principally from papyri discovered at Oxyrhynchus and other Egyptian sites, and have been reconstructed through modern compilation from these physical remains and quotations in later ancient authors.

Written in refined literary Greek, these poems exemplify Callimachus's learned, allusive, and meticulously concise style. They represent a conscious artistic rejection of the long, continuous narrative of traditional epic in favour of polished, episodic craftsmanship, a principle he famously encapsulated in the dictum "a big book is a big evil." His poetry was crafted for an educated, courtly audience capable of appreciating its deep engagement with obscure mythological lore and literary precedent. The aesthetic ideals and aetiological themes developed in these fragmentary works profoundly shaped the course of later Greek and Roman literature, exerting a direct and substantial influence on major Roman poets including Catullus, Propertius, and Ovid.

ΓΑΛΑΤΕΙΑ
ἢ μᾶλλον χρύσειον ἐν ὀφρύσιν ἱερὸν ἰχθύν
ἢ πέρκας ὅσα τʼ ἄλλα φέρει βυθὸς ἄσπετος ἅλμης
οὓς Βρέννος ἀφʼ ἑσπερίοιο θαλάσσης
ἤγαγεν Ἑλλήνων ἐπʼ ἀνάστασιν,
ΓΡΑΦΕΙΟΝ
εἴλκυσε δὲ δριμύν τε χόλον κυνὸς ὀξύ τε κέντρον
σφηκός, ἀπʼ ἀμφοτέρων δʼ ἰὸν ἔχει στόματος
Ζηνί τε κα⸤ὶ Νεμέῃ τι χαρίσιον ἕδνον ὀφείλω,
νύμφα κα[
ἡμ[ε]τ̣ερο.[
ἁρμοῖ γὰρ ⸤Δαναοῦ γῆς ἄπο βουγενέων (?)
εισελενη[
ποιμένα[
Εὐφητηϊάδ̣[
ἔθρεξαν προ[
ἄσθματι χλι[ ⸤, ἀλλὰ θεόντων
ὡς ἀνέμων ⸤οὐδεὶς εἶδεν ἁματροχιάς.
ἠ̣μὲν δ̣ή̣ πο̣[τ
καὶ πάρ̣ος Ἀργεί[
καιρωτοὺς τε[
Κολχίδες ἢ Νείλῳ [
λεπταλέους ἔξυσαν̣.[
εἰδ⸤υῖ⸥αι φαλιὸν τ⸤α⸥ῦ⸤ρον ἰηλεμίσαι
....]υκων ὁ̣τ̣ε[
.....].ν κομα[
]...[.]..[
. . . . . . .
ΣΩΣΙΒΙΟΥ ΝΙΚΗ
Καὶ … λ
σπείσωμεν … ετελειο
… σε … ουπι … τ … νον
ᾧ τὸ μὲν ἐξ Ἐφύρης ἅρμα σελινοφόρον
νεῖον ἀπʼ οὖν μέμβλωκεν· ἔτι χνόον
ἄξονος Ἀσβύστης ἵππος ἔναυλον ἔχει.
σημερινὸν δʼ ὡσεί περ ἐμὸν περὶ χεῖλος ἀΐσσει
τοῦτʼ ἔπος ἡδείῃ λεχθὲν ἐπʼ ἀγγελίῃ·
«δαῖμον ὃς ἀμφοτέρωθεν ἁλιζώνοιο κάθησαι
στείνεος, ἀρχαίοις ὅρκιε Σισυφίδαις,
ἐν ποδὶ ληγούσης Πελοπηΐδος ἱερὸν ἰσθμόν,
τῇ μὲν Κρωμνίτην τῇ δὲ Λέχαιον, ἔχων,
ἔνθα ποδῶν ἵνα χειρὸς ἵνα κρίσις ὀξέος ἵππου
ἰθυτάτη, χρυσὸν δʼ εὐδικίη παραθεῖ,
χρυσὸν ὃν ἀνθρώποισι καλὸν κακὸν ετρα … υ … ξ . . . . . .
οιαγεν …
ν ξ … ε … ν· …
… οθε … μʼ ἀγων …
λας δ … σε … ται
υσεν, ἐπʼ αὐτίκα δʼ ἄλλα σέλινα
τοῖς ἀπὸ Πειρήνης ἤγαγεν Ἀργολικά
ὄφρα κε Σωσίβιόν τις Ἀλεξάνδρου τε πύθηται
γῆν ἐπὶ καὶ ναίων Κίνυφι διστεφέα
ἀμφοτέρῳ παρὰ παιδί, κασιγνήτῳ τε Λεάρχου
καὶ τὸ Μυριναῖον τῷ γάλα θησαμένῳ,
θηλύτατον καὶ Νεῖλος ἄγων ἐνιαύσιον ὕδωρ
ὧδʼ εἴπῃ· «καλά μοι θρεπτὸς ἔτεισε γέρα
… οὐ γάρ πώ τις ἐπὶ πτόλιν ἤγαγʼ ἄεθλον
… ταφίων τῶνδε πανηγυρίων
καὶ πουλύς, ὃν οὐδʼ ὅθεν οἶδεν ὁδεύω
θνητὸς ἀνήρ, ἑνὶ γοῦν τῷδʼ ἔα λιτότερος
κείνων οὓς ἀμογητὶ διὰ σφυρὰ λευκὰ γυναικῶν
καὶ παῖς ἀβρέκτῳ γούνατι πεζὸς ἔβη. . . . . . . .
—καὶ παρʼ Ἀθηναίοις γὰρ ἐπὶ στέγος ἱερὸν ἧνται
κάλπιδες, οὐ κόσμου σύμβολον, ἀλλὰ πάλης—
ἄνδρας ὅτʼ οὐ δείσαντες ἐδώκαμεν ἡδὺ βοῆσαι
νηὸν ἔπι Γλαυκῆς κῶμον ἄγοντι χορῷ
Ἀρχιλόχου νικαῖον ἐφύμνιον· ἐκ δὲ διαύλου,
Λαγείδη, παρὰ σοὶ πρῶτον ἀεθλοφορεῖν
εἱλάμεθα, Πτολεμαῖε, τεῇ π … ρ ἡνίκʼ ἐλεγχ …
τετις ελαιη … ου κονίῃ
… ω βασιλ … αχθει . . . . . . . .
ἀμφοτέρων ὁ ξεῖνος ἐπήβολος· οὐκέτι γυμνάς
παῖδας ἐν Ἡραίῳ στήσομεν Εὐρυνόμης.»
ὣς φαμένῳ δώσει τις ἀνὴρ ὁμόφωνον ἀοιδήν.
τοῦτο μὲν ἐξ ἄλλων ἔκλυον ἱρὸν ἐγώ,
κεῖνό γε μὴν ἴδον αὐτός, ὃ πὰρ ποδὶ κάτθετο Νείλου
νειατίῳ, Κασίην εἰς ἐπίκωμος ἅλα·
«Κυπρόθε Σιδόνιός με κατήγαγεν ἐνθάδε γαῦλος
… ωεκκε … ωσαθεων
φν . . . . . . .
καὶ τὸν ἐφʼ οὗ νίκαισιν ἀείδομεν, ἄρθμια δήμῳ
εἰδότα καὶ μικρῶν οὐκ ἐπιληθόμενον,
παύριστον τό κεν ἀνδρὶ παρʼ ἀφνειῷ τις ἴδοιτο
ᾧτινι μὴ κρείσσων ᾖ νόος εὐτυχίης·
οὔτε τὸν αἰνήσω τόσον ἄξιος οὔτε λάθωμαι
—δείδια γὰρ δήμου γλῶσσαν ἐπʼ ἀμφοτέροις—,
μ … ομενωιδ … πησιν … οὐδέποτʼ ἐσθλὸν ἔρεξεν
ερ … ψευδὴς α … καπ …
ν
. . . . . .
ἱερά, νῦν δὲ Διοσκουρίδεω γενεή
]...ξῦν
λ̣...τ̣...[
].[.]τ
. . . . . . . .
]η̣ πρὶν ἀναξ.[...]..ι̣ν̣α̣τ̣..[
]τ̣ρ̣υ̣....[....]..[
. . . . .
]...κ̣α..ώ...έ̣.[....]`̣.[.]άμεναι
]...μ̣ι̣ς̣ κλεί̣...πρὶν̣ ἀ̣σ̣τ̣έ̣[ρι τ]ῷ Βερενίκης
]....ί̣δ̣α̣ β̣ου[.].μ´̣π[..]ε.[...]ν·
]...[.]τ̣α̣.α̣...[....].ε̣θ̣ήσειν
. . . . . .
]ίδιον πολύπαλτον ὑπὲρ.αλ̣.α̣σ̣ο̣υ γάμος ητ...
].τηικαομην εὐ...ς̣...ε̣ι̣ρ̣ι̣τ̣ι̣α̣ι̣
].νη βασιλῆα σ̣ὲ..π̣ρ̣.[.]. δ̣ʼ ἀκ̣ρ̣ω[...........
]..π̣ά̣ντων πά[ν]τ̣α τελειότατε
]ου μετ[..].νο̣υ̣..[ ]χι̣σ̣τον . . . . . . . .
..]μ̣μ̣α μὲν α̣ι̣δ[.].α̣υταπ...[....]ι̣α
τόσσα Μάγαν̣ βασ̣ιλ̣ῆ̣α τ̣..ε̣ν̣ λ̣......[...]...[
τό]σ̣σ̣α τὸν ἐν μη̣.[.].τ̣ε̣υ.[.......]υνναν̣ ἔτι,
Φωκαέων μέχρις̣ κ̣ε μέ̣ν̣ῃ ⸤μέγας ε⸥ἰν ἁλὶ μύδρος,
ἄχ]ρι τέκῃ Παλλὰ[ς κᾖ γάμος] Ἀ̣ρ̣[τ]έμιδι,
....]ς ἀεὶ πανάριστ[α μέ]ν̣ει̣ν̣ α̣[....] Βερενίκῃ
. . . . . . . .
τα
ζ
. . .
]ουσα κ.[
]γ̣έπω̣[
. . . .
]..β̣όες ἔν̣τ̣[
]῎̣ρ.[
. . . .
]σ̣μεν̣ε̣...[
].ε̣γ̣ν̣.[
. . . .
Ἀρσινόης ὦ ξεῖνε γάμον καταβάλλομʼ ἀείδειν