ἅνθρωπος οὐκ εἰσέρχετʼ εἰς τὴν οἰκίαν,
ἐπὶ ταῖς θύραις ἔξω δὲ διατρίβει λαλῶν
Σίμωνος· ὁ Σίμων δʼ ἐστὶν οὐδʼ ἐπὶ ταῖς θύραις.
τρυμβουν ἔλυσα καθάπερ ἄρτι εἶπέ μοι·
τ … ἔλουσα, πῦρ ἐποίησα, χέρνιβον
ἵμησα, τὸ κανοῦν ὡς προσῆκεν ἀρτίως
ἔστησʼ ἔχωμ μάχαιραν· οὐθείς μοι λαλεῖ.
ὅσον διάφορον ἡμέρα τῆς ἡμέρας.
— — — — — — — — — — … παντ … ανθρακ …
προσεῖχον ν οτε
… πιλάμψει καὶ δ αι
η … τις· ἐποίησʼ ἀφανές· ἐγκέφαλόν τινα
ἐνοσφισάμην· ἀπηρίθμησάμ μοι κρέα·
ἐποίησʼ ἐλάττω ταῦτα, τὸν ἀριθμὸν δʼ ἴσα.
χορδῆς τις ἦν ὀβελίσκος· ἐξελὼν τόμους
ἐκ τοῦ μέσου τρεῖς, τἀπʼ ἄκρωι συνήγαγον.
ἐγένεθʼ ὅλη καὶ τὸ μέσον ὠφέλησέ με.
ἰχθὺν ἀπέδωκʼ αὐτοῖσι, τὴν δὲ κοιλίαν
ἐμέρισʼ ἐμαυτῶι. τυρὸς ἦν τις· ἔσπασα.
στέαρ ἔμαρψʼ, ἔλαιον ἐξηρασάμην,
μέλι συμπαρέλαβον. σίλφιόν τι λοιπὸν ἦν,
ὀπός, κύμινον, νᾶπυ· τούτων σπογγιὰν
λαβὼν ἐμονθύλευσα κἀπηνεγκάμην.
— — — — — ]υνεμε.πρε̣[
]ια πάντες̣ δ̣[
οὐ χρυσὸν ἢ μάραγδον[
ἀ]λλʼ ἕδνα σεμνὰ .[
δι]καιοσύν[η,] φρόνησ[ις
κ]ἄπε[ι]τʼ ἔγημε κἀθερ[άπευσε
.....].αδε.. ἐφύλαξε.[
..]μηδ..εμ[....].τιπαρ.[
σκ]έψαι δὲ π̣[ᾶ]ν̣ θοἰμάτιο[ν
εὔ]καρπον, ἁδρὸν ἐκ σταχύω̣[ν
..].ιδον ὡς κάλλιστʼ. — ἀτὰρ .[
π]όθεν νένησται; — τοὖργον ε[
‵—′ ο]ἰκειότη[....]`̣....ηδ.[
ἆ]ρʼ οὖν φιλεῖς τε τοῦτον; η [
ο]ὐ̣ γὰρ δίκαιον καίπερ .[
..]κα.εισ[ — — — —
— — ]`̣
]φιλήσατο
]ἀνήρ
]τις βαρύς
].αι
]
].ιον
].μονη
].
].. — —
— — — — — ]..[.]σ̣η̣..[
‵—′ νὴ τοὺς θεοὺσ[
...ειν....λλ[
γ]άμο[υ] π[ο]λιτικοῦ[
‵—′ καὶ σχεῖν ἁδρότερ[ον
στάχυν † τῶν πρ[
σκέψαι θʼ ὁποῖον[
α[.....]..η.[
‵—′ μ̣[...]...[
τρίτου π̣[
‵—′ δίκ̣αι μα[
..τενω[
ὡς εὐπε[
καὶ παρ.[..].[ ‵—′
— — — — γε]νόμενος
]ε.ν...
].θεισα̣[..]ι̣ς
]λ̣ο̣ν̣.ι
]λογον
]νεχον
]...
ἐγὼ φυλάττω τὴ[ν
πρεσβύτερος ὢν δ[
νεανικῶς [.]ε̣π̣α̣[
........]π̣α̣ρ̣α̣μ̣[
.....]σ̣α̣σ̣τ̣ε̣α̣γ̣α̣θ̣α̣[
τὴν γνοῦ[σα]ν ον[
ἀλλʼ, Ἡράκλεις, τί ποι[εῖς;
ευ̣..δεσομενε...[
† ε̣σ̣ενφέρων ων[
διὰ τί κελεύ[ε
‵—′ δ.π̣ε...νεθενη̣[
‵—′ † λ̣α̣τ̣υσ..τὸν γεν[
τον.......[
δύναιτʼ ἂν εὑρε[ῖν
‵—′ τί λέγει[ς σ]ὺ το[ῦτο;
ε..ν...νσο[
το[ ‵—′
ἀ]λλʼ ἐπεὶ δοκεῖ περαίνειν τοὺς γάμου[ς
ἐ]π̣ʼ ἀγαθαῖς ἤδη τύχαισιν πρός σε .[
..]. πόλει· τῶν σῶν ἐγὼ γὰρ οὑπολαβ[ὼν
..ϲ̣.. κἀμὸν δίδωμι τῶν ἐμῶν[
..]...α̣ σοι καὶ δίδωμι ..ν....ν.[
.....]α δʼ ἐπιδίδωμι τὸν ἀγρὸν ὃν[
.[..]....ϲ̣ μοι πρός σε κ[α]ὶ πρὸς τὸν Βίω̣ν̣[α
τ[..]....ν ἐξ ἀρχῆς πρὸ πα̣ν̣τ̣ὸς ἵετα̣ι̣[
π̣[..]...ιον πατρῶιον οὐθὲν οὐκ εν̣[
ἀλ̣λ̣ὰ̣ καὶ δίκαιον μεμ̣..ον ὑπολαβ.[
δ̣ύ̣σ̣φροσιν τρόποις· ἔχαιρον εὐπ̣ο̣ρ̣[
ταῖς ἔνεστι διατριβαῖσιν..δε.[
ε̣...ος̣ οὐ νόμων γραφαῖσιν ου..[
τῶν ὁμοίων γὰρ ε̣..θ̣[..]α δίκαια.[
ἐπι.......ν̣....περικ̣..να̣[
ερ..ευ.... κοινὸς κοὐχὶ̣[
(χ..σινε̣ι̣σ̣...υνησ...σθενωνο̣[
τὸ παρὸν εὐπ[..]ν̣επ̣αρο̣..ι̣χομην δι̣..[.].[
ἀφ̣θ̣όνως σκ....εσι̣...ν σκόρδον αβ̣.[.]λ̣α̣ν̣.[
π[ι]κρίδιον κοχλίον ἔπνιξεν, βόλβος ἐπιχορευ.[
φ̣α̣..σ̣ι̣ο̣υ̣ μικροῦ γενομένον σκόλυμος εἰσε[λήλυθεν.
σευτλίον ῥυθμόν τινʼ εἶχεν, σιτίνης ἄρ̣τ̣ος παρῆ[ν.
ταῦτα καὶ τοσαῦτʼ ἐπειδὴ παρεφάνη κάλʼ ὀ[ψία
ἁγαθὸς δαίμων ἀληθ̣ῶ̣ς καὶ τὸ τοῦ βαλλαντ[ίου,
ἄνδρες, ἦ̣ν ὁ χρηστός· εὖ θεοὺς ἐπεκαλοῦμε[ν
...τε τοῦ πατρὸς φίλος τις καταγελαστα̣σ̣[
πρότερον οὖν οὐκ ἂν πάθοι τὴν † σκίαν ε̣φ̣[
‵—′ ἀ]λ̣λ̣ὰ πρόσιθʼ· ὑὸς προσ[ῆλ]θ̣ε̣· χαῖρε πολλὰ πα̣[
].ν ἐκπονῶ [τ]ραγωιδίαν
].γʼ Ἀτρεῖος ἐν φύσει
]εἰς τὸ μέλλον ἐγλάμψων ἔτος ο[
].η̣ρα φροντίδος π[..]. μ̣η̣[
].νης ἐντεθέντα κάρφεσιν ζ.[
]μαι θυμόν, ἡ δʼ ἐλευθέρα ου[
]ϲ Μοῦσα κωλύει τι δρᾶν ογ[
]ϲ̣ ἀνδρὸς ἀνθήσει βίος ου[
]τις βούλετʼ ἐν δόμοις ἔχειν λ̣ο̣[
]ειν ἢ συνηγορεῖ[ν χρε]ών. κα[
χλ[
ἐ]κ τοῦ ο̣[
Β]υζαντ[ι
ἐ]ς τὸ ὕψ[ος
.].γ̣ο̣δ̣ε̣τ̣[
.].ηνω.[
ἔ]πος τ̣ο̣[
Ἡ]ρακλ[
ἅ]ψαιμ[
εἰσοδο.[
ἐκποδη̣[
‵—′ Ἡρακλε[
ληγ.α̣ν[
‵—′ ζηνω.[
ἐγ μεσ[
καια...[
μεσην.[
οὐχὶ τοῦτον τὸν τρόπον,
ἀλλʼ οὐδὲ τῆι πονηρίαι προσχρώμεθα,
ὅτε τωι μάλισθʼ ὅσʼ ἂν λέγηι πιστεύομεν
λέγοντες οὐ πονήρ … αλ … δεχρω …
κἄπειτα τῆς ἐκκλησίας κατηγορεῖ
ἕκαστος ἡμῶν, ἧς ἕκαστος αὐτὸς ἦν.
‵—′ Διόδωρος πολλὰ καὶ παρὰ τῶν κωμικῶν ποιητῶν, ὡς ἔοικεν, ἅμα αὐστηρῶς
λέγεται καὶ πολιτικῶς.
… τὰς τῶν Ἀθηναίων περιστάσεις καὶ δὴ καὶ τά·
ἐν ταῖς τριόδοις σοι προσγελῶσʼ αὐλητρίδες.
τοὺς ἀστυνόμους τίνες εἰσὶ πυνθάνηι, Φιλοῖ;
τοὺς πτεροκοποῦντας τὴν ἐλευθερίαν λέγεις.
οὐκ οὐσίαν νενόμικας εἶναι, Πάμφιλε,
ἤν τωι γένηται χρήματʼ, ἀλλʼ ἐξουσίαν.
ἐ[ν]ταῦθʼ | ὁ μὲν π̣[έ]ν̣ητο̣ς | [.].εφο̣[...]ε.η̣ι |
.........]κα | — — — — — —
β.[... ]ἔπειθʼ〉 | ὑπ[......]εν | αν[........] | φ̣[.........]|
ε[....]ο.[....] | χ[...] δὲ Σοφο|κλ[έα] λαβὼν |
πα[ρʼ Αἰ]σχύλου | ν̣[...]ρ ὅσον | ..[.].εσθʼ, ὅλον |
Εὐριπίδην〉 | πρὸς τοῖσι〉 | δʼ ἐμβαλεῖν〉 | ἅλας,
μ[εμ]νη|μένος δʼ ὅπως | ἅλας καὶ μὴ λά|λας.
(Α) ἐοίκασιν | ἀνδρὸς εἶναι | τῶν ἀ[ντι]δι|δασκόντων | αὐτῶ[ι], καθά|περ εἶπας· |
ἀτ[ὰ]ρ σιναμώ|ρως γε κἀνταῦ|θα πάλιν ὁ κω|μω[ι]δοδιδά|σκαλος ἐπέ|δακ[ε]ν
τὸν〉 | Εὐρ[ι]πίδην.
«ὅπου ποτʼ οἰκεῖ σώματος λαχὼν μέρος, ἐν χερσίν, ἐν σπλάγχνοισιν,
ἢ παρʼ ὄμματα» προσυπέθηκεν τούτοις χλευαστικῶς·
ὅππαι καθεύδουσʼ ἁ κύων τὰν ῥῖνʼ ἔχει.
… ον νῦν γʼ ὁρᾶις ἡ-
μᾶς δύʼ ὄντας, τέττα-
ρας καὶ τοὺς κριτάς». δη-
λῶν οὕτως τέτταρα-
ϲ ὄντας, Λύσιππος δʼ ἐν
Βάκχαις ε, ὁμοίως δὲ
καὶ Κρατῖνος ἐν Πλού-
τοις λέγει.
πλάττων ὁ Προμηθεὺς τἄλλα θηρίων γένη
οὐθὲν γυναικῶν …
νὴ τὸν Δία τὸν μέγιστον, εὖ γʼ Εὐριπίδης
εἴρηκεν εἶναι τὴν γυναικείαν φύσιν
πάντων μέγιστον τῶν ἐν ἀνθρώποις κακῶν·
ἂν μὲν γὰρ ἐπιτύχηι τις, εὐτυχεῖ βίωι
μόχθων ἰατρὸν καὶ πόνων ταύτην ἔχων,
ἂν δʼ εἰς κακήν τε καὶ πονηρὰν ἐμπέσηι,
χειμάζεθʼ ἅπαντα διὰ τέλους τε τὸν βίον.
σὺ δὲ δὴ τί σύννους κατὰ μόνας σαυτῶι λαλεῖς
δοκεῖς τε παρέχειν ἔμφασιν λυπουμένου;
ἐμοὶ προσανάθου, λαβέ με σύμβουλον πόνων·
μὴ καταφρονήσηις οἰκέτου συμβουλίαν.
πολλάκις ὁ δοῦλος τοὺς τρόπους χρηστοὺς ἔχων
τῶν δεσποτῶν ἐγένετο σωφρονέστερος.
εἰ δʼ ἡ τύχη τὸ σῶμα κατεδουλώσατο,
ὅ γε νοῦς ὑπάρχει τοῖς τρόποις ἐλεύθερος. —
ὅστις νομίζει διὰ φρόνησιν εὐτυχεῖν
μάταιός ἐστι· πάντα γὰρ τὰ τοῦ βίου
οὐ διὰ φρόνησιν, διὰ τύχην δὲ γίνεται.
ἐν οὐρανῶι
θεῶν πρόνοιʼ ἀθάνατος … ατι
συλᾶι κατʼ ὀλίγον τοὐμμελές· νῦν τις πόλει
θέλει τυραννεῖν καὶ θρασεῖν ἐπʼ ἔσχατα,
σταδίοισιν ἕτερος, ἄλλος ἀροτὴρ μέγα φρονεῖ·
ὅταν δὲ βαιὸν ἡ τύχη πταίσηι βίου
κἀφαιρεθῆι τις τῆς μελῶν εὐανδρίας,
αὔτως ἀπέστη θʼ ἡ φρενῶν ἐμπειρία
χρόνωι τε πᾶν κατέβαλεν ἡ πεπρωμένη.
ἀγαπᾶτε ταῦτα πάντες ὅσʼ ἔχει· τἀγαθὰ
ἅπαντʼ ἐν αὐτῶι· χρηστός, εὐγενής, ἁπλοῦς,
φιλοβασιλεύς, ἀνδρεῖος, ἐμ πίστει μέγας,
σώφρων, φιλέλλην, πραΰς, εὐπροσήγορος,
τὰ πανοῦργα μισῶν, τὴν δʼ ἀλήθειαν σέβων,
ἐπιστα …
τιμᾶν θεο …
αὐτὸγ κυβερν —
— — — ....[
Ἄπολλον α[
οὕτως δʼ ἀνεμ[
ἡμῖν ὑβριζ...[
καὶ τρίποδες ἀλ..[
καὶ μὴν ἀδικεῖται ψ.......[
νῦν μοι διακονουν.. παιδίον[
ἀστεῖον οὐχ ὁμ...εκκει.[
ἃ δʼ ἂν λάβω τοι δεῖ διπλόʼ ἀπο[
τὰ πάτρια γὰρ δὴ τῆς τέχνησ[ ‵—′
γυναῖκα θύει τοῖς θεοῖς
καὶ δίκην λάβοις
επει
δέδοικα· κρεῖσσόν ἐστι γὰρ
χήραν πλουσίαν
]. καὶ Θῆβαι καλαί
]..[ ἕ]τεραι μυρίαι
ο]ὐδʼ εἷς ἐστί τις
— — — ...[
ἐμ̣ο.[..]...[
πάλιν αὐτὸν αἰτε̣ῖ̣ν[
ἅνθρωπος αἰεί φησιν α̣ιτ̣η[
α̣[ἰ]εὶ̣ γάρ, ὦ βέλτιστε, κα̣..[
ἄλλο ἐν ταῖς Ἀθήναις ἂν γένη.[
μειράκιον ..[....]...[
μ̣ατο̣[...]..[
τ̣[ — — —
— — — ]..
]ασις
].ην
].υν — —
— — λ̣[
ε̣[ — —
— — — — — — — — — — — — — — — — ..(.)]κω̣[.].κος φήι̣ς ἡνίκʼ ἂν .αι̣.ωτ̣ι̣γ̣.
μελ̣ίτ[ι]νος, ὅτα̣ν̣ ἤδ̣η̣ δ̣..ι̣ας ἄγω καλῶς
τότε π̣[.]λ̣ο̣ μάρ̣ψ̣ηι ϲʼ, Ἰσόκρατες, Μολοττικός.
ἄλλο …
— — — ]α̣ν ἔφυ
]ν μη̣δ̣ὲ τ̣η̣ν̣[...]ν̣[....]ν̣
τοῦ χρυσίου μὲν βάσανος εἶναι φαίνεται
καὶ τἀργυρίου πῦρ, ὡς λέγουσιν οἱ σοφοί,
τἀργύριον ἀνθρώπου δὲ καὶ τὸ χρυσίον. —
πάντων μάθησίς ἐστι τῶν κατὰ τὸν βίον.
πλουτεῖμ πένεσθαι δεῖ δικαίως, δέσποτα,
τὸ κακῶς ἀκοῦσαι πάλιν ἐπίστασθαι καλῶς,
εἰ κἀπὶ τῶιδʼ ἔφυσας ὥστʼ ἀπολλύναι. —
ἐν πᾶσίν ἐστʼ ἄδεικτον ἡ γνώμη καλὸν
ε …
τραχὺν δʼ ὑπερβὰς φραγμὸν ἐξήνθιζε κλώψ
ἆρʼ ἐστὶ πάσης πράξεως ἀνθρωπίνης
ὁ καιρός …
ἐὰν πένης τις πλουσίωι δῶρον φέρηι,
ἐρεῖ τις ουσωνη …
τὸν παῖδα δεῖ τὸν μικρὸν ἄρτον ἐσθίειν,
ἅλας ἐπιτρώγειν, ὀψαρίου μὴ θινγάνειν,
ἂν δʼ οἶνον αἰτῆι, κονδύλους αὐτῶι δίδου.
ἄμπελος ὕδωρ πιοῦσα παρὰ τοῦ δεσπότου
ἄκρατον ἀποδίδωσι τὴν χάριν διπλῆν.
φιλοπόνει
ὅταν ποιῶν πονηρὰ χρηστά τις λαλῆι
καὶ τὸν παρόντα πλησίον μὴ λανθάνηι,
διπλάσιος αὐτῶι γίνεθʼ ἡ πονηρία.
ὧι μὴ δέδωκεν ἡ τύχη κοιμωμένωι,
μάτην δραμεῖται, κἂν ὑπὲρ Λάιδαν δράμηι.
ἔθιζε σαυτὸν ὑπομένειν ὀργὰς φίλων
καὶ πάντας ἕξεις σεβομένους σέ ὡς θεόν.
γονεῖς τίμα
ἅπαντα μὲν τὰ ζῶια πίμπλαται τροφῆς
κέρδους δʼ ἄπληστόν ἐστι τἀνθρώπων γένος.
φιλοπόνει
— καὶ μάλα φιλάνθρωπον ποεῖς·
τῆς ἀσφαλείας τῆς ἰδίας μεμέληκέ σοι,
ἡμᾶς προεμένωι.
… προπέτεια δʼ, ἀνεπιστρεψία,
εἰκαιότης, ἕτεραι τοιαῦται μυρίαι.
ἀρχὴ μεγίστη τοῦ βίου τὰ γράμματα.