eul_wid: tro-ac
DOI 10.5281/zenodo.20335421 PDFMarkdown

Scholia and Glosses on Persians by Aeschylus Scholia

The Scholia and Glosses on the Persians is an anonymous compilation of ancient and Byzantine scholarly commentary on Aeschylus’s tragedy Persians. This collection consists of explanatory notes on 193 specific passages, providing textual variants, definitions of obscure words, historical context, mythological references, and observations on grammar and metre. The simpler glosses typically offer one-word equivalents for archaic terms. The work was not composed as a unified whole but represents a palimpsest of scholarship accumulated over many centuries, with its earliest layers potentially originating in the Hellenistic period and subsequent additions continuing through the Byzantine era. These notes were originally created by scholars and teachers to elucidate Aeschylus's complex and archaic text, which was a staple of the educational curriculum, and were intended for an audience ranging from students to professional grammarians. The scholia survive by being transmitted in the margins and interlinear spaces of medieval manuscripts of the play, most notably within the 10th-century Medicean Laurentian manuscript. The transmission process was fluid, resulting in a composite text that was often abbreviated or altered through centuries of copying. This compilation is a resource for understanding ancient literary criticism and pedagogical methods, although the scholia on Aeschylus are generally considered less extensive than those preserved for other tragedians such as Sophocles and Euripides.

τάδε μὲν Περσῶν

μονόμετρον

μονόμετρον

μονόμετρον

δόξῃ γνώμῃ· φιλοτιμίᾳ

καὶ μασίστρης μονόμετρον

φαρανδάκης μονόμετρον

ὑποχείριοι γὰρ Περσῶν ἦσαν Αἰγύπτιοι

ἀνάριθμοι ν

περίβλεπτοι

πλησιασταὶ

δούλειον κοινή

καὶ κοινή

μονόμετρον

μονόμετρον

οἴχεται κοινή

κῶλα ξεʹ

ἀναπαιστικὰ αὖθις ἕτερα κῶλα μζʹ

πορθμὸν ἀμείψας μονόμετρον

ὅδισμα πορείαν· γράφεται καὶ «ἔρεισμα»

θούριος ἄρχων μονόμετρον

ἔκ τε θαλάσσης μονόμετρον

δυνατοῖς

στυφέλοις ἐφέταις μονόμετρον

ἰσόθεος συνίζησις

Περσικὸν

θʼ καὶ

ἱκανὸς ὑπομείνας τοῦτο

ἄλγος σος

κῶλα μζʹ τροχαικὰ διὰ τὰ ἑξῆς

τροχαικὰ κῶλα κϛʹ

ἰθυφαλικὰ ϛʹ

ἀναπαιστικὰ διὰ τὰ ἑξῆς

κῶλα κϛʹ

ἀναπαιστικὰ κῶλα ιεʹ

στέγος ἀρχαῖον μονόμετρον

γένος ἁμέτερον μονόμετρον

ἢ δορικράνου μονόμετρον

κῶλα ιεʹ

στίχοι τροχαικοὶ τετράμετροι δʹ

στίχοι ιζʹ

ἀνέσταν η

στίχοι λθʹ

στίχοι λδʹ

ἰαμβικοὶ τρίμετροι βʹ

ἀντισπαστικὰ κῶλα δʹ ὅμοια τοῖς πρὸ αὐτῶν· ἔοικε δὲ ἀντιστροφῇ.

ἰαμβικοὶ βʹ στίχοι

ἀντισπαστικὰ κῶλα δʹ· τὸ αʹ ἡμιόλιον, τὸ βʹ καὶ γʹ δίμετρα ἀκατάληκτα, τὸ δὲ δʹ ἑφθημιμερές· ἔοικε δὲ ἑτέρᾳ στροφῇ

ἰαμβικοὶ στίχοι βʹ

ἀντισπαστικὰ κῶλα δʹ ὅμοια τοῖς πρὸς αὐτῶν· ἔοικε δὲ ἀντιστρόφῳ

ἰαμβικοὶ στίχοι βʹ

ἀντισπαστικὰ κῶλα δʹ, τὸ αʹ ἡμιόλιον, τὸ βʹ καὶ γʹ δίμετρα ἀκατάληκτα, τὸ δὲ δʹ ἑφθημιμερές· ἔοικε δὲ ἑτέρᾳ στροφῇ.

ἰαμβικοὶ στίχοι βʹ

θαλασσόπληκτον αγ

συμβολαῖς ἐμ

ὑπερθύμου ἐκ

ἐμφανεῖς κ

πέτρῃσιν οι

στίχοι σμβʹ

ὦ Ζεῦ βασιλεῦ

στρατιὰν ὀλέσας μονόμετρον

δάκρυσι κόλπους μονόμετρον

ἁβρογόοι κ

ποθέουσαι κοινή

ιϛʹ

χοριαμβικὰ κῶλα λϛʹ

δίμετρα ἀκατάληκτα δʹ

τρίμετρα βραχυκατάληκτα

ἑφθημιμερῆ εʹ

δίμετρα ἀκατάληκτα

δίμετρα βραχυκατάληκτα

δίμετρα ἀκατάληκτα βʹ

τρίμετρον βραχυκατάληκτον

δίμετρα καταληκτικὰ ηʹ ἤτοι ἑφθημιμερῆ

τὸ «φεῦ» καὶ τὸ «ἠέ» καὶ τὸ «ὀά» ἰδίως τίθει ἐκτὸς τῶν κώλων

ἰωνικὰ ἡμιόλια βʹ· τὸ δὲ γʹ χοριαμβικόν

ἑφθημιμερῆ βʹ

προσοδιακὸν δίμετρον ἀκατάληκτον

ἑφθημιμερῆ γʹ

ἡμιόλια βʹ

ἑφθημιμερῆ βʹ

κῶλα λϛʹ

χοριαμβικὰ προσοδιακὰ καλούμενα ιδʹ

δίμετρα ἀκατάληκτα δʹ

ἑφθημιμερῆ γʹ

δίμετρα ἀκατάληκτα δʹ

ἑφθημιμερῆ γʹ

κῶλα ιδʹ

ἔμπορος ει

στίχοι κεʹ

βασίλεια γύναι

μονόμετρον

κῶλα ιʹ

γράφε «Πέρσαις εἴποι,» ἀγνοεῖ τὸ μέτρον

Δαρεῖον κοινή

Δαρειᾶν κοινή

στίχοι ιγʹ

ἀναπαιστικὰ γʹ

τροχαικὰ τετράμετρα γʹ

ἀναπαιστικὰ γʹ

οἱ ἑξῆς τροχαικοὶ τετράμετροι νϛʹ

κεδνῆς γράφε κενῆς

ἐκτελευτήσειν σαι

στίχοι νϛʹ

σάραφις μ

ὡραῖον

ὡραῖον

ὡραῖον

στίχοι ϛγʹ

Δαρεῖος ἆρχε χώρας ἰαμβικόν

Ἄλυος ποταμοῦ μονόμετρον

τροχαικόν

Θρηίκων ἐπαύλεων τροχαικόν

τροχαικόν

τροχαικόν

ἄντρος ἀγχιγείτων τροχαικόν

τροχαικόν

τῶνδʼ αἰτία στεναγμάτων ἰαμβικόν

ἀτεκμαρτοτάτας ης

μονόμετρον

οἱ τὸ «μοῖρα» ποιοῦντες δοτικὴν ἀγνοοῦσι τὸ μέτρον, ἀλλʼ ἔστω «Ζεῦ», καὶ ἔχει ὀρθῶς τὸ «μοῖρα» εὐθεῖα· εὕρηται γὰρ ἔν τινι παλαιῷ οὕτως

μονόμετρον

αἰνῶς αἰνῶς μονόμετρον

μονόμετρον

ἀναπαιστικὰ ἑφθημιμερῆ ζʹ

μονόμετρον

ἰαμβικὸν τρίμετρον

ἴαμβος τρίμετρος

μονόμετρον

δίμετρον

τί τόδε λέγεις μονόμετρον

ΞΕ. σεσωσμένον θησαυρὸν ἑφθημιμερές

ὡς ποιμανόριον

ἴαμβος τρίμετρος

μονόμετρον

δίμετρον

ἰαμβικὰ τρίμετρα

ἰαμβικὸν τρίμετρον

μονόμετρον

τρίμετρον

πέρθε οἱ γράφοντες «ὕπερθεν» ἀμαθεῖς τῷ μέτρῳ

ἰαμβικὸν τρίμετρον

ἔρειδε κ

μονόμετρον

τρίμετρον

ἄπριγδʼ ἄπριγδα μάλα γοεδνὰ δίμετρον

τροχαικὸν

δίμετρον ἰαμβικόν

μονόμετρον

τροχαικόν

ἑφθημιμερῆ δʹ

ἰὼ ἰὼ μονόμετρον

Περσὶς αἶα δύσβατος τροχαικόν

ἰὴ μονόμετρον

τρισκάλμοισιν τροχαικὸν μονόμετρον

ἰὴ ἰὴ μονόμετρον

βάρισιν ὀλόμενοι τροχαικὸν πενθημιμερές