ταῦτα. λείπει τὰ οἰκήματα ἢ ἀντὶ τοῦ ἡμεῖς λείπει τὸ οἰκήματα ἤγουν ἡμεῖς —πορευομένων πορευθέντων
εἰς τὰς Ἀθήνας —πιστώματα
πλουσίων
βασιλικῶν οἴκων τῶν βασιλικῶν καθεδρῶν καθεδρῶν τῶν βασιλικῶν οἰκημάτων —κατὰ τιμήν, κατὰ τάξιν γηραιάν
ἤγουν ἡμᾶς τοὺς γέροντας τοὺς γέροντας ἤγουν ἡμᾶς ἡμᾶς
τρόπος ἐτυμολογικός ἐκ τοῦ Δαρείου γεννηθείς
σημείωσαι ὅτι Δαρεῖοι τρεῖς ἐγένοντο. τούτων δὲ πρῶτος ὁ Ὑστάσπου. ὁ Περσῶν οὗτος βασιλεύς, ὁ Ξέρξου πατὴρ τοῦ στρατεύσαντος ἐπὶ τοὺς Ἕλληνας. δεύτερος δὲ Δαρεῖος ὁ Ἀρταξέρξου νόθος προσαγορευθείς. ἔσχατος Δαρεῖος ὁ ὑπὸ Ἀλεξάνδρου τοῦ Φιλίππου καταλυθείς. τινὲς δὲ καὶ τέταρτον Δαρεῖον εἶναι γράφουσιν.
προέκρινε προέκρινε τῶν ἄλλων — τῆς ἰδίας —ἄρχειν, ἐπιτηρητὰς εἶναι ἐπιτηρεῖν φυλάσσειν —
περὶ περὶ δὲ — ὑποστροφῇ —τοῦ βασιλέως βασιλικῷ
τῆς, ἕνεκα πλουσίας στρατεύσεως πλουσίας —ἄρτι
μαντευομένη κακῶς —λίαν —κινεῖται, διεγείρεται, ταράσσεται κινεῖται ἐκ τοῦ ὄρω τὸ διεγείρω κινεῖται, θορυβεῖται, διεγείρεται κινεῖται
ἐνθύμησις ἐνθύμιον ψυχὴ —ἡ Περσὶς Ἀσία, ἡ Ἑλληνὶς Εὐρώπη
δύναμις —στρατιὰ Περσική
ἀπόλωλεν, ἐπορεύθη ἐπορεύθη — γρ. ἑόν —ἀνδρεῖον —τὸν ἴδιον βασιλέα —βοᾷ, ἀνακαλεῖται φωνεῖ, θρηνεῖ ἤτοι πᾶσαν τὴν νεότητα ἀνακαλεῖται ὁ θυμός θρηνεῖ, βοᾷ, ἀνακαλεῖται ὁ θυμός μου
μηνυτής —ἀντὶ τοῦ φυγεύς
εἰς τὸ εἰς —ἔρχεται —λείπει ὥστε εἰπεῖν περὶ ἐκείνων
ὅτι Ἀκεσσαία πρότερον ἐκαλεῖτο ἀπὸ Ἀκεσσαίου τὰ νῦν Ἐκβάτανα καλούμενα.
τὸ ἄστυ —Σούσων πόλις Περσῶν —ἠδʼ καὶ —Ἐκβ. Περσικὴ Μήδων πόλεις Περσικαί
πολίχνιον πόλις ἤγουν ἄστυ
καταλείψαντες —ἐπορεύθησαν — εἰς τὴν Ἑλλάδα — οἵτινες —ἐπʼ ἐκείνων ἦλθεν πρὸς τὴν Ἑλλάδα —ἤγουν ἔφιπποι
ναῶν η η: πλοίων — βαδιστικῶς
πολέμου πύκνωμα πλῆθος πλῆθος πύκνωμα πλῆθος τάξιν πύκνωμα τάξιν —ποιοῦντες, ἀνδροπλήθειαν πολεμικὴν παρέχοντες εἰς ἐκφόβησιν ἀντιπάλων —ποιοῦντες
οἷος ἦν ἐστὶν — Ἀμίστρης ὁ —ἠδʼ καὶ —τὰ μὲν ὀνόματα ἱστόρησε, τὰ δὲ τελείως ἔπλασε.
ἡγεμόνες ἀρχηγοὶ.
Ἀττικῶς τῶν ἰδίων πόλεων —τοῦ Ξέρξου —ὑπὸ τοῦ — ὑποχείριοι, ὑποκλινεῖς ὑποτασσόμενοι ὑποχείριοι
ὁρμῶσι οὗτοι. τοῦτο διὰ μέσου. ὁρμῶνται πορεύονται —ἐπιτηρηταὶ ἡγεμόνες ἐπιστάται
οἱ διὰ τῶν τόξων δυνάμενοι ἀντιπάλους δαμάζειν —διὰ τῶν τόξων δαμάζοντες. —ἱππικοί
φόβους ἐμποιοῦντες ἀπὸ τῆς ὄψεως —ἰδεῖν αὐτὸ —δεξιοὶ δὲ πρὸς πόλεμον —κατὰ τὴν
καρτερικῇ — καρτερότητι, δοκήσει, ὑπολήψει, φιλοτιμίᾳ —ὑπολήψει
βασιλεὺς Βαβυλῶνος —πολεμικός
βασιλεὺς Βάκτρων
τοξότης —ἀνδρεῖος
ὁ τοὺς ἵππους ἐλαύνων ἱππικός
συμμάχους —ὁ πολλοὺς τρέφων
ἡ Αἴγυπτος. ἐκεῖ γὰρ ὁ Νεῖλος ἤγουν ἡ Αἴγυπτος. ὑποχείριοι γὰρ ἦσαν τότε οἱ Αἰγύπτιοι Περσῶν ἤγουν ἀπὸ τῆς Αἰγύπτου. ὑποχείριοι γὰρ ἦσαν οἱ Αἰγύπτιοι τῶν Περσῶν ὑποχείριοι γὰρ Περσῶν ἦσαν Αἰγύπτιοι —Σουσισκάνης λείπει τὸ οἳ ἦσαν ἦσαν δὲ οὗτοι ἦν
διὰ τὸ ἀνακεῖσθαι τῷ ἡλίῳ —ἡ πόλις ἡ Αἰγύπτου
τὰς ἑκατονταπύλους τὰς ἀρχαίας τὰς ἑκατονταπύλας τὰς παλαιάς. λέγει δὲ τὰς ἑκατονταπύλους
ἐπιτηρῶν, διεξάγων
πλοίων —κωπηλάται οἱ Αἰγύπτιον ἕλος οἰκ. οἱ δέ· ἀντὶ τοῦ ἐπὶ ἕλους ναῦς ὅπερ κτλ.
ἐπιτήδειοι —πλῆθος κατὰ κατὰ τὸ — ἀμέτρητοι
τῶν ἁβρῶς καὶ τρυφηλῶς τρεφομένων καὶ διαιτωμένων τῶν ἁβρῶς διαιτωμένων καὶ τρυφηλῶς
ὄχλος ὁ —οἵ τʼ οἱ Λυδοὶ οἱ διόλου τὴν ἤπειρον οἰκοῦντες
οἰκοῦσι —οὕστινας, Λυδούς, ἐξορμῶσι Λυδοὺς — Μητραγαθὴς ὁ
ἡγεμόνες, ἐπόπται, ἐπιτηρηταὶ ἐπόπται
ἐξορμῶσι δηλονότι. ἀπὸ κοινοῦ —Σάρδεις αἱ οἱ ὑπάρχοντες —ἐποχουμένους
ἐξάγουσιν, ἐλαύνουσι
τέθριππα —ἑξάιππα. — ἅρματα, τάγματα τάγματα. ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἐξορμῶσι λέγω τάγματα —ἔχοντες δηλονότι
καταπληκτικὴν θέαν —ὥστε ἰδεῖν ὥστε λέγω ὥστε ὥστε θεαθῆναι
στεῦνται δίκην κίονος, ὑπισχνοῦνται διαβεβαιοῦνται ὑπεσχέθησαν ὁρμῶνται, βεβαιοῦνται, ὑπισχνοῦνται ὁρμῶσι, βεβαιοῦσιν, ὑπισχνοῦνται ὁρμῶσι —ποταμὸς Ἀσίας ἢ Λυδίας … ὄρος Λυδίας —ἔνοικοι οἱ πλησίον ὄντες οἱ ἐγκάτοικοι
ἀμφιβαλεῖν ὥστε ἀμφί: περι
Μάρδων οἷος ὁ —Θάρυβις καὶ ὁ — ἀνένδοτοι, ἀκίνητοι ὑπὸ λόγχης, ὥσπερ ἄκμων ὑπὸ σφυρῶν —ἤγουν ἀκίνητοι
κονταράτοι — Μυσοὶ οἱ
πλῆθος
πεζῇ συρόμενον διὰ πλοίων —ναῶν η —ἐποχουμένους.
ἤτοι ἐμπείρους τοξικῆς. —φρονήματι —ἐπιτηδείους
οὐ γὰρ σπάθας, ἀλλὰ μαχαιρίδας τινὰς ἐπεφέροντο —οἱ Χαλδαῖοι ἤγουν οἱ Χ.
ἀκολουθεῖ
προτροπαῖς προπομπαῖς προηγήσεσι.
τοιοῦτον καλλώπισμα καὶ ἐξαίρετον ἐξαίρετον —γῆς —πορεύεται εἰς Ἑλλάδα
πορεύεται ἀντὶ τοῦ πεπόρευται ἐπορεύθη
γῆ —Αἰγυπτιακή
ἀναθρεψαμένη αὐτοὺς δηλονότι —θρηνεῖ — καυστικῷ, ἀφανιστικῷ· ἀπὸ τοῦ μάλα ἐρᾶν τῆς ὕλης —καυστικῷ, θερμῷ θερμῷ καὶ διαπύρῳ
πατέρες γεννήτορες —ὁμόκοιτοι — τὸν ἡμέραις μετρούμενον τὸν διὰ τῶν ἡμερῶν ἀριθμούμενον τὸν ἐξ ἡμερῶν συλλεγόμενον ἢ ἀριθμούμενον. τὸν ἐξ ἡμερῶν συλλεγέντα
παρερχόμενον —μηκυνόμενον —τρέμουσι φοβοῦνται.
ἐπέρασε —ὁ τὰς πόλεις πορθῶν πέρθων τὰς πόλεις —ἤδη ἄρτι
ὁ τοῦ Ξέρξου —τὸ ἀντικρὺ περώμενον τὴν Εὐρώπην ἤγουν εἰς τὴν ἑλλάδα. χώραν
ὡς ἐκ λίνων τῶν κάλων ὄντων — λινοδέσμου διὰ σχεδίας
ἀλλάξας, διελθὼν περάσας διελθών, διαβὰς —ἐξελθὼν
τῆς θυγατρὸς τοῦ Ἀθάμαντος ἤγουν τὸν Ἑλλήσποντον
ὁ ταῖς ναυσὶ ζεύξας τὴν θάλασσαν
τὴν σύνθεσιν τῶν νηῶν λέγει —βάδισμα, πορείαν πορείαν —γρ. ἔρεισμα.
ἄνωθεν τῶν νώτων τῆς θαλάσσης
ἡ Ἀσία γείτων τῇ δύσει —ὁρμητικὸς ὁ Ξέρξης πρὸς πόλεμον ὁ ὁρμητικὸς ὁ Ξέρξης
γῆν τὴν Εὐρώπην
βασιλικὸν στράτευμα
ἐκ δύο μερῶν, ἐκ γῆς καὶ θαλάττης ἐξ ἀμφοτέρων τῶν μερῶν
ἰσχυροῖς —θαρρῶν
ἀμετακινήτοις, σκληροῖς ἐπιτηδείοις —ἐφέδροις, τοξόταις, ἐπιθυμηταῖς τοξόταις κωπηλάταις κωπηλάταις τῶν Περσῶν ἀφέταις ἤγουν ἡγεμόσι. στυφέλοισι δὲ ἀντὶ τοῦ σκληροῖς
πλουσίας ἤγουν ἐκ χρυσοῦ γεγενημένης, τοῖς οὐσὶ δηλονότι ἐκ τῆς
ἤγουν τῆς Βαβυλῶνος —ὅμοιος θεοῖς — ἀνὴρ
μέλαν, φρικῶδες, μανικὸν σκοτεινόν, μανικόν, καταπληκτικὸν. σκοτεινόν, φοβερὸν —βλέπων
φονικοῦ —βλέμμα.
πολλὴν δύναμιν ἔχων στρατιωτικὴν καὶ πολλὰς νῆας
Περσικόν· τροπικῶς. οἱ γὰρ Πέρσαι πρῴην Ἀσσύριοι ἐκαλοῦντο Περσικόν. οἱ γὰρ Πέρσαι Ἀσσύριοι ἐκαλοῦντο πρότερον. Περσικόν —ἐλαύνων
ἐν πολέμῳ —τοῖς Ἀθηναίοις τοῖς περιφήμοις ἤτοι τοῖς Ἕλλησι τοῖς ἐπαινετοῖς τοῖς Ἕλλησι τοῖς Ἕλλησιν — ἐν δόρασι κλυτοῖς καὶ ἐνδόξοις
τὸν ἐν τόξοις δαμάζοντα.
ἀνδρεῖος, δόκησιν περὶ αὑτοῦ ἔχων μεγάλην ἀνδρεῖος ἀνδρεῖος δόκησιν ἔχων δόκησιν ἔχων περὶ αὑτοῦ μεγάλην — ὑποσχεθείς, ἀντιμαχεσάμενος ἀντιστὰς ἀντιστάμενος
βλέμματι —ἀνδρῶν —τῶν Περσῶν
τάξεσι, τείχεσι τάξεσιν, ἰσχυροῖς τείχεσιν τείχεσι ἄρα ἕρκεα ἴσχει — κωλύειν —ὥστε
τροπικῶς· τὸ πλῆθος τοῦ λαοῦ, τὴν προσβολὴν τῶν Περσῶν ἤτοι τῶν Περσῶν ἤγουν τοὺς Πέρσας Περσῶν στρατός: τὴν προσβολὴν
ἄμαχος, ἀφόρητος —ἀκαταμάχητος
ἀλκίμων, τῇ δυνάμει θαρρῶν — δυνάμει φρονῶν καὶ πολέμῳ, στερεόφρων. ἐν δυνάμει φρονῶν καὶ πολέμῳ
γνωμικὸν —τὴν μετὰ δόλου καὶ ἀφανῶς ἐπερχομένην —θνατὸς η —ἐκφύγῃ.
ταχυτάτῳ, συντόμῳ ταχεῖ —τοῦ τῆς βλάβης ὁρμήματος —εὐπετέος ἄτης. συντόμου συντομωτάτου εὐκινήτου —κυριεύων κρατῶν
φιλόφρων ὡς ὡς: φίλη τοῦ θεοῦ —σαίνουσα ἡ θεοῦ ἀπάτη, κολακεύουσα ἡ τοῦ θεοῦ ἀπάτῃ
κατὰ τὴν ἀρχὴν —ἐμβάλλει
ἄνθρωπον —εἰς παγίδων πλῆθος, δίκτυα —δίκτυα.
ὁπόθεν ἀφʼ οὗ —οὐκ διὸ —θνατὸν ἄνθρωπον δηλονότι —διαδράσαντα
ἀπὸ τοῦ θεοῦ
τὸ ἐξ ἀρχῆς
ἐπέβαλεν, ἐπέθηκε ἐνέβαλε
τοὺς διακόπτοντας τοὺς πύργους ὁ τοὺς πύργους πύργους δαμάζοντας
διεξάγειν —πολεμικοὺς
θορύβους
ταραχὰς ἔρεις …
μαθεῖν ἐποίησαν οἱ Πέρσαι τοὺς ὑπηκόους αὑτῶν οἱ Πέρσαι οὐχ οἱ Πέρσαι ..,
λευκαινομένης ὑπὸ ἀνέμου ἢ ἀφριζομένης ἀπὸ κωπηλασίας λευκαινομένης τοῖς ὕδασι τοῖς κύμασι κύμασι.
σφοδρῷ
θαρροῦντες —λεπτῶς κατεσκευασμένοις, ναυσὶ σχοινίοις τοῖς λεπτῶς κατασκευασθεῖσι σχοινίοις. λεπτοῖς σχοινίοις
ταῖς ὑπὸ τῶν λαῶν γινομέναις ἢ ταῖς τοὺς λαοὺς πορθμευούσαις — ταῖς τοὺς λαοὺς πορθμευούσαις ἤγουν ταῖς ναυσὶν. ναυσὶ περώσαις τοὺς λαοὺς
ταῦτα διὰ διὰ ταῦτα διὰ τοῦτο —ἡ πενθήρης ἡ ἐν βάθει κειμένη συνετὴ ἢ πενθήρης
διακόπτεται, σπαράσσεται σπαράσσεται ταράσσεται —ὑπὸ φόβου
Περσικὸν θρήνημα ἐπίρρημα θρήνημα Περσικὸν
πόλις ἑτέρα τοῦδε δῆλον, ἕτερον. ἑτέρα δηλονότι. —μὴ δέδοικα δηλονότι ὅπως —μάθῃ, ἀκούσῃ. ἀκούσῃ
ἐστερημένον ἀνδρῶν ὅτι ἐστὶ δηλονότι ἀνδρῶν ἔρημον κενὸν ἀνδρῶν —λεώπολις —τῆς
πόλις Περσῶν, ἔσται δηλονότι
ἀντηχοῦν τοῖς θρήνοις ἀντηχὲς ἐν τῷ θρήνῳ
ἐπίρρημα
ὁ ἐκ τοῦ πλήθους τῶν γυναικῶν
ἡ πληθὺς ἀπύων λείπει τὸ ἔσται ἔσται ἔσται δηλονότι γενήσεται —φωνῶν
βυσσίνοις καθιστόροις —ἱματίοις — ῥῆξις σχίσις.
καὶ ἱππικὸς —καὶ ἐν τῷ πέδῳ βαίνων —λαὸς
πλῆθος μελισσῶν πλῆθος —τὴν πόλιν δηλονότι τὰς πόλεις ἀπὸ τῶν πόλεων —
τῷ ἀρχηγῷ ἡγεμόνι ἤγουν τῷ Ξέρξῃ.
τὸν ζευγνύντα τὰς ἠπείρους —διελθὼν περάσας διελθὼν περάσας.
τὴν ἐξοχήν, τὸν Ἑλλήσποντον λέγει τὸν Ἑλλήσποντον ἐξοχὴν ἤγουν τὸν Ἑλλήσποντον. πρῶνα δὲ λέγει ἤτοι τὸν προνεύοντα εἰς ἄμφω τὰς ἠπείρους —ἀμφοτ. Ἀσίας καὶ Εὐρώπης τῆς Ἀσίας καὶ τῆς Εὐρώπης
αἱ κοῖται τῶν γυναικῶν. —ἀποδημίᾳ
γεμίζονται δακρύων ἐν δάκρυσι τῶν γυναικῶν τῶν γυναικῶν
πολυπενθεῖς
ἑκάστα η —ἀγαπῶσα τὸν ἴδιον ἄνδρα τὸν ἴδιον ἄνδρα ἀγαπῶντι
αἰχμήεντα ἤτοι εἰς τὸν πόλεμον —θοῦρον πολεμικόν, ὁρμητικὸν τὸν πολεμικὸν —ἄνδρα
στείλασα
ἑκάστα λέλειπται ἐστερημένη τοῦ ἀνδρὸς ἄνευ τοῦ ἀνδρὸς ἐν νυκτὶ οὖσα, πρὸς δὲ τὸ μονόζυξ· ἤγουν ἐστερημένη ἀνδρὸς ἐναπέμεινε ἤγουν ἐστερημένη ἀνδρὸς μόνη κατὰ τὸν ζυγὸν
φέρετε —ὦ —καθήμενοι
παλαιὸν
συνετὴν —φρόνιμον
ποιήσωμεν. —ἡ χρεία γὰρ καὶ ὁ καιρὸς τῆς ἀνάγκης προσῆκον καὶ ἁρμόδιον ποιεῖ τὸ βουλεύεσθαι
ὁ τοῦ Δαρείου υἱὸς
ὅτι κατὰ τὸν πατέρα ἡμῖν συγγενὴς
ἆρα —κίνημα, ὁρμὴ —ἀπὸ τῶν ὅπλων —τὸ νικῶν τοὺς ὁπλίτας —ἐστιν
δορυκράνου ἤγουν οἱ Ἀθηναῖοι οἱ Πέρσαι τοξόται, οἱ Ἕλληνες λογχηφόροι
δύναμις
αὕτη, ἡ Ἄτοσσα — τῶν βασιλέων —ὅμοιον
κινεῖται, ἔρχεται —τοῦ Ξέρξου ἡ Ἄτοσσα
δέσποινα προσπιτνῶ προσκυνῶ
προσηγόροις. —πρέπον
πάντας ἡμᾶς
ἔτι ὁ χορὸς —βαθύζωνοι αἱ Περσίδες διὰ τὸ κροσσωτὰς ζώνας ἔχειν
αὕτη δὲ θυγάτηρ τοῦ Κύρου
τοὺς βασιλεῖς θεοὺς ἐκάλουν οἱ Πέρσαι — θεοῦ μὲν βασιλέως τοῦ Δαρείου. —θεοῦ δὲ τοῦ Ξέρξου. —ἔφυς ὑπάρχεις
ἡ εὐδαιμονία καὶ εὐτυχία εὐτυχία. — παρῴχηκε ἐναντίος ἐγένετο —ἤτοι τὰ πράγματα μὴ ἀνεστράφησαν καὶ ἡττήθη ὁ Ξέρξης.
διὰ διὰ τοῦτο ἤγουν διὰ τοῦτο, ὃ ἐν φροντίδι ἔχετε, μὴ Ξέρξης ἡττηθῇ —ἱκάνω καταλαμβάνω καταλαμβάνω ἐνταῦθα —τοὺς ἐν τῷ χρυσῷ στολισθέντας
κοίτην οἰκητήριον. κοινὴν κοίτην
ἐμοῦ, ἀντίπτωσις ἀντιπτωτικῶς —κόπτει κόπτει, ξέει, σπαράσσει διακόπτει —μέριμνα — εἴπω
ἰδικὸς ἐμοῦ —ἄφοβος ἀγωνιῶσα —φίλοι ὦ
μὴ δέδοικα λείπει τὸ φοβοῦμαι —εἰς κόνιν ῥιφεὶς ἤτοι καταβληθεὶς εἰς γῆν.
κλέος —ὕψωσεν ἤγουν ὕψωσεν ἀνύψωσεν ηὔξησεν
διὰ διὰ τοῦτο ὃ μέλλω ἐρεῖν. —ἄφραστος πῶς ἄλεκτος
ὡραῖον —ἀνάνδρων μὴ ἐχόντων ἄνδρας
ἤγουν πένησι πένησι τοῖς πένησι —φῶς λείπει τὸ τῆς εὐτυχίας —ὅσην δύναμιν ὁ χρυσὸς ἔχει —ἐστὶ
ἔστι ἡμῖν, τινὶ — πλοῦτος ἡμῖν —ἄφθονος πολὺς ἄφθονος πολὺς
φῶς
δεσπότου τὴν τούτων τῶν ἐμῶν λογισμῶν
ὦ —ἀρχαῖοι πιστοὶ φυλάγματα εὔνους
ἀγαθὰ
βασίλισσα —ταύτης — ἤγουν διχόθεν
ὧν ἀφʼ δύναμις ἡ ἡγεῖσθαι ἡ ἡμετέρα
καὶ καλὴν προθυμίαν ἔχοντας προθύμους
νυκτερινοῖς —συνυπάρχω
οὗτινος, τοῦ καιροῦ —διακομίσας εὐτρεπίσας
τῶν Ἀθηναίων. ἀπό τινος Ἴωνος —πορεύεται ἐπορεύθη —πορθῆσαι βουλόμενος
τοιοῦτον —φανερὸν ὄναρ φανερὸν φανερὸν ὄναρ δηλονότι ἄλλης ἡμέρας —ἐθεασάμην εἶδον
ἐπί, καὶ τῆς παρελθούσης νυκτὸς ἐπὶ τῆς παρελθούσης νυκτὸς
δυϊκῶς· ἐνομίσθησαν — τὰς δύο γαίας λέγει τὴν Εὐρώπην καὶ τὴν Ἀσίαν — καλὰ ἱμάτια φοροῦσαι λευκοφοροῦσαι
ἡ Περσὶς δηλονότι —κατεσκευασμένη ἐστολισμένη κεκοσμημένη. ἐπιτετηδευμένη κεκοσμημένη
ἡ Εὐρώπη. —Ἑλληνικοῖς Ἀθηναϊκοῖς —θέαν θεωρίαν. —ἐλθεῖν, ὥστε
κάλλει —τῶν νῦν γυναικῶν —ἀντὶ τοῦ λαμπρόταται δυϊκὸν δυϊκὸν —γρ. εὐπρεπέστατα —πολὺ κατὰ
ἄμωμοι. —ἀδελφαὶ
ταὐτοῦ τοῦ ἑνὸς γένους ἀπὸ —κατῴκουν
τὴν γῆν τὴν Περσίδα τὴν Ἀσίαν
τούτω αὗται. τὰ γυναῖκε —φιλονεικίαν —ἐνόμιζον ἐδόκουν, ὑπέλαβον
ἔτευχον ποιεῖν τεῦχον λαθὼν τοῦτο. γρʹ. μαθὼν
ἐκράτει
αὐτὰς. αὐτὰς Ἀττικῶς —ζυγόλωρα.
ἤγουν ἡ Ἀσία — ταύτῃ, δεικτικῶς· τῇ ἡμετέρᾳ —ταύτῃ τῇ Περσικῇ δακτυλοδεικτὶ τῇ Περσικῇ —ἐκοσμεῖτο —ἐνεδύετο
χαλινοῖς —ὑπήκοον, πειθήνιον ὑπήκοον.
ἡ Εὐρώπη —ὥρμα, ἐπήδα. — ἐστασίαζεν ὥστε ῥήσσειν τὰ χαλινὰ, ἐταράττετο, ἐπήδα ἐτάραττε. ἐταράττετο, ἐστασίαζε —ἀπὸ τῶν χειρῶν χερῶν — ἅρματος
τὸν ἐμὸν υἱόν — ξυναρπ. αὐτὸν τὸν δίφρον
θλάττει
πτῶμα γίνεται —ὁ Δαρεῖος — πλησίον ἵσταται
ἐλεῶν —αὐτὸν —τόνδʼ τοῦτον. τὸν Δαρεῖον —ἐπεὶ. ὡς —καὶ εἶδε
σχίζει —ἐντραπεὶς δηλονότι αἰδεσθεὶς —περὶ σώματος
ταῦτα αὐτά, ἅτινα εἶδον ἐν νυκτί. ἃ εἶπον —νυκτὸς κατὰ τὴν νύκτα
χεροῖν ἐν —καλῶς ῥεούσης
καὶ θυσιαζούσῃ τῇ φερούσῃ τὰ θύματα —βωμὸν πρὸς τὸν εἰς τὸν
οἷς ἀποτροπιαζόμεθα τοὺς ὀνείρους
θυσιάσαι πλακοῦντα, θυσίαν πλακοῦντα θυσίαν —ὧν τῶν ἀποτροπαίων δαιμόνων — θύματα
τὸν Ξέρξην λέγει αἰνίττεται διὰ τούτου τὸν Ξέρξην —βωμὸν θυσίαν
ὑπὸ φόβου ἐν τῷ — ἄφωνος
μετὰ τοῦτο μετέπειτα — ἱέρακα
τῶν πτερῶν —κινούμενον ὀξύπτερον, τοὺς Ἕλληνας αἰνίττεται — ὄνυξι τύπτοντα —κάρα τοῦ ἀετοῦ
κόπτοντα συντρίβοντα —ὁ δʼ ὁ ἀετὸς ἤτοι ὁ Ξέρξης —ἄλλο γʼ ἐποίει δηλονότι ἐποίει —φοβηθεὶς — σῶμα
ἐδίδου τῷ ἱέρακι τῷ κίρκῳ. —φόβοι φόβους
ἀκούειν πάρεστιν —γινώσκετε
τροπαιουχήσας
ἔσεται —κατάδικος τιμωρητέος, δίκας ὀφείλων —μεμπτός· διὰ τὸ ὑμᾶς κτλ.
ὁμοίως πάλιν τοῦ βασιλεύειν — βασιλεύει
ἤγουν κρίνειν ὅτι δεινὰ ταῦτα —λίαν — λόγοις ἐν τοῖς δεινοῖς ὀνείρασι
ὑπολαμβάνειν ὅτι καλὰ — ἱκεσίαις. —παρακαλοῦσα. παραγενομένη
κακὸν. κάκιστον λυπηρὸν — τῶνδʼ τῶν κακῶν — λύσιν —ποιεῖν
καὶ αἰτοῦ αἰτοῦ —πεπληρωμένα — γενέσθαι ὥστε — τέκνῳ ἤγουν τῷ Ξέρξῃ —σοῦ
πρέπει ἐπιχῦσαι θυσίας τοῖς ὑποχθονίοις θεοῖς — δεύτερον κατὰ λόγον —θυσίας
νεκροῖς τοῖς νεκροῖς ἤγουν τῷ Δαρείῳ ἤγουν τῷ Δαρείῳ —θυσιάζειν θυσιᾶσαι — πρᾴως. ζήτει —ταῦτα
ἄνδρα —λέγεις —νύκτα
ἀγαθὰ —πέμπειν ὥστε —τέκνῳ τῷ Ξέρξῃ —ὑποκάτωθεν. ἄνω φῶς ἐς τὸ
τὰ κακὰ δὲ καὶ τὰ ἐναντία τούτων τῶν ἀγαθῶν ὑπὸ τῆς γῆς κατασχεθέντα —τὰ ἐναντία. — τῶν ἀγαθῶν — κατεχόμενα. —ἀφανισθῆναι ἀφανίζεσθαι
ἀπὸ λογισμοῦ καὶ ἐνθυμήσεως ἀφʼ ἑαυτοῦ λογισάμενος οὐ φύσει μάντις ὤν, ἀλλʼ ἀπὸ λογισμοῦ μόνον καὶ ἐνθυμήσεως κρίνων ἤγουν οὐ τέχνῃ μάντις ὤν, ἀλλʼ ἀπὸ λογισμοῦ μόνον καὶ ἐνθυμήσεως κρίνων ἤγουν οὐ τέχνῃ μάντις οὐ τέχνῃ μάντις, ἀλλʼ ἐκ λογισμοῦ κρίνων —συνεβούλευσα
— περὶ τούτων —ἐλπίζομεν
πρὸς τὸν χορὸν ὁ λόγος —φίλος —ὢν —γʼ ὁ ἤγουν σὺ σὺ ὁ χορὸς
παιδὶ .. δόμοις ἐμοῖσι ὑπὲρ τοῦ .. τῶν ἐμῶν —τήνδʼ τὴν βουλὴν —ἐβεβαίωσας — φήμην
εἴθε ἀποβαίη —εὐμενοῖ — καθὰ —κελεύεις καὶ προστάσσεις
ποιήσομεν —κάτω ὑποκάτω
ὁπηνίκα — ἔλθωμεν παραγινόμεθα
καὶ ἐν ποίῳ μέρει —λέγουσιν —κεκτίσθαι. —γῆς
μακρὰν —τῶν λήξεων, τῶν δύσεων τῶν δύσεων ἢ τῶν ἐκλείψεων δύσεων, ἐκλείψεων δύσεων, λήξεων λήξεων
ἐπεθύμει — ὑποχειρίαν ποιῆσαι
εἰ ληφθείησαν αἱ Ἀθῆναι εἰ Ἀθήνας εἷλε, γένοιτʼ ἂν βασιλέως: τοῦ Ξέρξου. τῶν Περσῶν. εἰ ληφθείησαν αἱ Ἀθῆναι Ξέρξου —εὐπειθὴς
οὕτως — αὐτοῖς ἐν τοῖς Ἀθηναίοις —πληθυσμὸς
καὶ ναὶ. — πράξας ποιήσας πράξας ποιήσας —Πέρσας τοὺς Πέρσας
πρὸς σὺν —τούτοισιν τοῖς ἀνδράσι —τῷ πλήθει καὶ τοῖς ἀνδράσι —ἱκανὸς — ἤγουν καὶ οἱ δόμοι πλούσιοί εἰσιν
ἀργύρου ναὶ —μέταλλον γὰρ χρυσοῦ ἡ γῆ αὐτοῖς δίδωσι —ἐν Θορικῷ γὰρ καὶ Λαυρίῳ τῆς Ἀττικῆς ἀργύρου μέταλλα
ἆρα —τόξα ἕλκουσα τοξικὴ αὐτοῖς
οὐδαμῶς τοξουλκὸς — ξίφη —ἐξ ὧν συστάδην μάχονται στάσιμα. ἤγουν ἐκ τοῦ συστάδην μάχεσθαι. τοὺς γὰρ ἐκ διαστημάτων πολεμοῦντας κατηυτέλιζον — πανοπλίαι
βασιλεύς, ἡγεμὼν βασιλεὺς ἡγεμὼν ποιμὴν
ἀνδρὸς
καρτερήσαιεν. καρτερήσωσι καρτεροῖεν — μὴ ἔχοντες τὸν ἐφεστηκότα ἤγουν βασιλέα
τόσον εἰσὶ πολεμικοὶ
τῶν ἐλθόντων εἰς Ἀθήνας —ὥστε
ἀλλʼ ὡς ἐμοὶ νομίζεται συντόμως γνώσῃ ὑπὸ τοῦ νῦν ἀγγέλου — γνώσῃ. γνωρίσῃ —ἀληθῆ
ἀνδρὸς — δρόμος τοῦ ἀνδρὸς — ὁ δρόμος —φαίνεται νοῆσαι
φέρει ἡμῖν —πρᾶγμα — ἀγαθὸν. —ὥστε
καὶ ἑνὶ τραύματι
πλοῦτος εὐδαιμονία —τὸ κάλλος τοῦ στρατοῦ —ἐφθάρη
κατὰ τὴν ἀρχὴν —μηνύειν — στέργει γὰρ οὐδεὶς ἄγγελον κακῶν ἐπῶν ἀγαπᾷ—μηνυτήν— λόγων, μηνυτήν— λόγων.
ἀνάγκη ὑπάρχει —διηγήσασθαι ἀνακαλύψαι σαφηνίσαι, ἀνακαλύψαι σαφηνίσαι, δηλῶσαι δηλῶσαι, σαφηνίσαι
ὦ —ἐφθάρη
λυπηρὰ —ἦλθον δηλονότι εἰς ἡμᾶς — ἀνίατα λυπηρὰ. τὰ λυπηρὰ
νεωστὶ γενόμενα — ἐπελθόντα —πολεμικὰ —πολεμικὰ ἀφανιστικὰ ἤγουν νεόργιστα ἢ νεωστὶ μηνυθέντα ὑπό τινος τῶν δαιμόνων.
δακρύετε βρέχεσθε ἐν δάκρυσιν βρέχεσθε, λείπει ἐν τοῖς δάκρυσι διαίνεσθαι βρέχεσθαι τοῖς δάκρυσι δακρύετε κλαίετε
τὴν θλίψιν θλίψιν λύπην —ταύτην —ἀκούοντες
ὅτι λίαν —ἃ εἶπον —γινώσκετε δηλονότι —τετελεσμένα.
ἐγὼ —ἀνελπίστως —ὑποστροφὴν —φῶς
ὄντως οὕτω —πολυχρόνιος
ὁ βίος ἡ ζωὴ. —ἐγένετο, ἐφανερώθη
ἡμῖν τοῖς — ὥστε
τόδε ἄλλα τε ταύτην τὴν βλάβην βλάβην —ἀνέλπιστον
αὐτὸς διʼ ἐμαυτοῦ ὁρῶν —ἄλλων ἀνθρώπων —ἀκούων
ὦ —εἴποιμι — ὁποῖα —κατεσκευάσθη ἐτελειώθη
φεῦ —ματαίως
γρ. μέλεα η —ἀπὸ διαφόρων ἐθνῶν ἤγουν ὁ ἐκ διαφόρων ἐθνῶν στρατὸς ἤγουν στρατὸς ἐκ πολλῶν ἐθνῶν συγκεκροτημένος
Περσικῆς
ἔνδοξον —Ἑλληνικὴν λέγω Ἑλληνικὴν
γέμουσι —δυστυχῶς κακοθανάτως
αἰγιαλοὶ εὐρύχωρος, πλατὺς εὐρύχωρος
φεῦ
τῇ θαλάσσῃ ταρασσόμενα τὰ ἐν τῇ ἁλὶ συστρεφόμενα ἐν ἁλὶ ταραττόμενα ἐν τῇ θαλάσσῃ φερόμενα —ὑπὸ τοῦ αἵματος βεβαμμένα ὑπὸ αἵματος ἐξ αἵματος
ἀποθανόντα — ταῖς δύο πλαξὶ —τοῖς κύμασι τοῖς διπλῶς φερομένοις ἔνθα καὶ ἔνθα ἢ τῇ θαλάσσῃ καὶ γῇ ὡς ἂν εἴποι τις διαύλοις· τὰ γὰρ κύματα ἐκχεῖται καὶ ὑπονοστεῖ. ἄλλως· ταῖς δύο πλαξί, τῆς θαλάσσης καὶ γῆς· ἢ ἐν Σαλαμῖνί τε καὶ Πλαταιαῖς
ἐβοήθει. —ἐφθάρη
ναυτικαῖς — προσβολαῖς, συγκρούσεσι συγκρούσεσιν προσκρούσεσι προσκρούσεσιν συνελεύσεσι
κράζε, φώνει φώνει. —δυστυχῆ —δυστυχέστατον
δυσθρήνητον θρηνητικὴν
πολεμικοῖς πολεμίοις διακεκομμένοις ἢ τοῖς πολεμικοῖς
ἐποίησαν οἱ Ἀθηναῖοι ἢ οἱ θεοὶ οἱ θεοὶ ἐποίησαν ἐποίησαν οἱ Πέρσαι —φεῦ φεῦ, φεῦ —ἕνεκα τοῦ ἕνεκεν εἵνεκα
πλεῖστον κατὰ πολὺ —μῖσος —εἰς τὸ ὥστε
λίαν —στενάζω — ἐνθυμούμενος
λυπηραὶ μισούμεναι μισηταὶ στυγνότητος αἴτιαι· ἀπὸ τοῦ στυγῶ τὸ μισῶ —δαΐοις ἡμῖν τοῖς πολεμικοῖς Πέρσαις πολεμικοῖς Πέρσαις
πάρεστι πάρεστιν πάρεισιν
ὅτι —πόλεις μητέρας ἢ γαμετὰς ἢ πόλεις
ἐποίησαν —εὔνιδας γυναῖκας —ἐστερημένας —ἠδʼ καὶ — μὴ ἐχούσας ἄνδρας
ἀντὶ τοῦ ἐσίγησα —ἀθλία
ὑπερνικᾷ
γνωμικὸν — ὑπάρχει —βλάβας —βροτοῖς τὰς ἐν τοῖς βροτοὺς τοὺς ἀνθρώπους —ὑπομένειν —
θεῶν τῶν —διδόντων αὐτοῖς, δηλονότι αὐτὰς —ἐξηγησάμενος ἀνακαλύψας
εἰπὲ —ἀντιστάς, καὶ ἐναντίον ἐμοῦ εἰς εἰρηναίαν κατάστασιν ἐλθὼν ἀντὶ τοῦ εἰς κατάστασιν ἐλθών· ἐθρήνει γὰρ. —θρηνεῖς
κλαύσομεν
τῶν ἡγεμόνων. ἀπὸ τοῦ τῶν λαῶν ἄρχειν ἀπὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ λαοῦ τῶν ἀρχόντων τῶν λαῶν ἢ τῆς λείας ἤτοι τῶν βασιλέων τῶν ἀρχόντων καὶ ἡγεμόνων τῶν λαῶν ἡγεμόνων τῶν λαῶν — καὶ βασιλείᾳ —ἀρχῇ.
ἄνανδρον εἰς τίνα — ἤγουν πολύανδρον ἠφάνιζε —ἔρημον ἐποίησε ἔρημον εἴα
φῶς τὸ φῶς
εἰ ζῇ δηλονότι —
λαμπρὰν —ἡμέραν —σκοτεινῆς μελαίνης
Ἀρτεμβάρης ὁ. — πολλῆς —ἤγουν δέκα χιλιάδων —ἡγεμὼν
τραχείας, σκληροὺς σκληρὰς πετρώδεις, σκληρὰς σκληράς, τραχείας —αἰγιαλοὺς —τύπτεται —Σιληνιῶν τῶν, ὄνομα τόπου Σιληνία αἰγιαλός ἐστι Σαλαμῖνος οὕτω καλούμενος. λέγεται δὲ καὶ Τροπαίου ἄκρα, ὡς Φιλόξενος ἐν τῷ περὶ λιμένων ἱστορεῖ
καὶ ὁ —διὰ τῆς —κονταρίου
ἐλαφρὸν — ἐπήδησε ἐπήδησεν
Τενάγων ὁ —τʼ καὶ —Βάκτρα πόλις Περσίδος Βάκτρα πόλις Περσῶν ἔθνος οἱ Βάκτριοι· ὧν πόλις τὰ Βάκτρα, Περσική —αὐτόχθων πολίτης αὐτόχθων πολίτης γνήσιος ἐντόπιος καὶ γνήσιος ὁ πολίτης
τὴν πληττομένην ὑπὸ τῆς θαλάσσης τὴν ὑπὸ τῆς θαλάσσης πληττομένην ἢ τὴν ὑπὸ θαλάσσης πλησιαζομένην —τὴν Σαλαμῖνα —ἀναστρέφεται.
τε καὶ
οὗτοι καὶ οὗτοι —περὶ —τὴν περιστερὰς τρέφουσαν Σαλαμῖνα τὴν τὰς περιστερὰς τρέφουσαν τὴν Σαλαμῖνα τὴν περιστερὰς ἔχουσαν μᾶλλον τῶν ἄλλων
κυκώμενοι ταραττόμενοι —νικώμενοι σφαττόμενοι —συνέκρουον ἀλλήλοις συνέκρουον προσέκρουον — χθόνα κατὰ κατὰ ξηρὰν γῆν
πηγαῖς ταῖς —Νείλου τοῦ —γειτόνων ἐκ τῶν, περὶ τῶν Ἀράβων γειτονῶν ὁ πλησιάζων ὁ
Ἀρκτεὺς καὶ ὁ — Ἀρκτ. Ἀδεύης οἱ ὄντες δηλονότι
οἵδε οὗτοι οἵ γʼ οἵτινες, οὗτοι — ἔπεσον ἔπεσον
μυριόνταρχος καὶ ὁ
ἤγουν ἄρχων στρατιωτῶν —χιλιάδων λʹ
ξανθὴν —πολυπληθῆ ἄγαν πλήθουσαν πολλὴν μεγάλην πολλὴν
ἔβρεχεν ἔβρεχε —ἀλλάσσων ἐναλλάσσων ἐναλλάττων διαλλοιούμενος —χρῶτα τὸν, τὸ σῶμα σῶμα —καὶ διὰ βαφῆς πορφυρᾶς αἱματηρᾷ
ἀπὸ —καὶ τραχείας —πετρώδους —ἐγκάτοικος γεγονὼς δηλονότι —ἐκεῖ ἐν τῇ σκληρᾷ γῇ —ἐφθάρη ἔφθαρτο
κοντάριον
κινῶν καὶ κινῶν —ἀνδρεῖος —Σάρδεσιν τισὶ
πένθος τὶ στεναγμὸν —παρασχὼν ὁ —θʼ καὶ — ἐφθάρη δηλονότι κατέφθιτο —ἀπὸ Μυσίας
τε καὶ ὁ —ἤγουν σνʹ ἤγουν διακοσίων πεντήκοντα
ἡγεμὼν ἀρχηγὸς βασιλεὺς ἡγεμὼν —γένος κατὰ —ὁ ἀπὸ πόλεως Λύρνης Λύρνα πόλις —ὡραῖος
ἄθλιος —λίαν — ἀλλὰ δυστυχῶς.
Συέννεσις ὁ — τε καὶ —ἤγουν ἀνδρειότατος —ἀνδρείαν ἀνδρίαν
Κιλίκων τῶν — ἡγεμὼν —εἷς ἀνὴρ ὢν δηλονότι
ἐχθροῖς τοῖς —ἐντίμως ἐνδόξως — ἐφθάρη καὶ ἐφθάρη
τοιούτων
κακῶν δηλονότι κακῶν τῶν κακῶν
φεῦ —κακῶν ἕνεκα —μέγιστα.
μίση —ὀνείδη ὄντα τοῖς ὀνείδη ὀνείδη, αἰσχύνας —ὀξέα θρηνήματα
ἀτὰρ δὲ. —ἀναλαβὼν.
ἄξιον ἡγήσασθαι τοῦ διακρῖναι τὴν πληθὺν τῶν νεῶν —ἄξιον κρῖναι
συμβαλεῖν δαΐοισι πολεμικοῖς —προσβολαῖς ταῖς διὰ νηῶν προσβολαῖς —συνελεύσεσι συγκρούσεσι συγκρούσεσιν
πλήθους τοῦ — ἀληθῶς —γίνωσκε —ἕνεκα —βαρβάρων τῶν
ναυσὶ ταῖς ἦν δηλονότι —ἦν καὶ δυνατὸν ὑπάρχει ἦν — ἤτοι τῶν Περσῶν — καὶ περιγενέσθαι τῶν νηῶν τῶν Ἑλλήνων δηλονότι
ἤγουν τριακοσίους ἤγουν τριακοσίας ναῦς τριακοσίας ναῦς τριακοντάδας ἤγουν τριακοσίας ναῦς
ναῶν τῶν —ἤγουν δέκα προηγούμεναι τῶν ἄλλων —ἰδίᾳ. —πρωτίστη καὶ κεχωρισμένη
Ξέρξῃ τῷ —γινώσκω
ἔφερε —αἱ ἐπαιρόμεναι καὶ μεγαλαυχούμεναι —αἱ ταχύταται ἤγουν ταχεῖαι ἡγούμεναι, αἳ ἦσαν τῶν Αἰγινητῶν —τάχει τῷ
ἤγουν σζʹ ἢ σιδʹ. — κατὰ κοινοῦ τὸ δίς, ἵνʼ ᾖ διακόσιαι ιδʹ διακόσιαι —οὕτως —ὁ —φήμη
ὑπό σου —ταύτῃ —ἡττηθῆναι κρατηθῆναι —καὶ ναυμαχίᾳ
οὕτως —θεὸς — στρατὸν τὸν
τὰ ζυγὰ βαρύνας —βαρήνας, ἐπικλίνας εἰς τοὺς Ἕλληνας τὰ ζυγὰ τῆς νίκης ἐπικλίνας εἰς τοὺς Ἕλληνας — ζυγὰ —ἐπικλίνας —ὁμοίᾳ, ἴσῃ ἴσῃ —ἤγουν δυστυχίᾳ
τῆς Ἀθηνᾶς
εἰς τὸ ἑξῆς μέχρι τοῦ νῦν, εἰς τὸ ἑξῆς ἐστιν
γνωμικὸν —οἱ ἄνδρες γάρ εἰσιν ὀχύρωμα, πόλεως φύλαγμα —στερεὸν
ναυσὶ τῶν νηῶν —συμβολῆς πολέμου τῆς μάχης
λέξον —καὶ ἀρχὴν ἐποίησαν —ἆρα —μάχης τῆς —πλήθει τῷ —ἐπαρθεὶς θαρρήσας καταθαρρήσας —νεῶν τῶν
καὶ ἀρχὴν ἐποίησε
πλάνος — ἤγουν κακὴ τύχη κακὴ τύχη
ἤγουν ὁ Σίκινος ὁ παιδαγωγὸς —Σίκινος ὁ Θεμιστοκλέους παιδαγωγὸς
ὡς ὅτι —σκοτεινῆς —ἔλθῃ. ἐπέλθῃ παραγενήσεται —σκότος
καρτερήσαιεν, ἐν τῇ νήσῳ —καθέδραις ταῖς καθέδραις
ναῶν τῶν —ἐπαναπηδῶντες ἐπαναβάντες — ἀλλαχοῦ
φυγῇ —ζωὴν — καὶ ἐκσώσουσιν φυλάξουσιν ἤτοι φύγωσιν.
ὁ Ξέρξης —ἐπεὶ — νοήσας γνωρίσας — ἀπάτην
θεὸν φθόνου —ὀργὴν
ἡγεμόσι τῶν νηῶν
ὁπηνίκα ἡνίκα —διὰ τῶν —ὁ —γῆν
δύνῃ, παύσῃ. —σκότος —τέμενος τό, οἶκον, —τὸν οἶκον, τὸν τόπον, κατὰ περίφρασιν τὸν αἰθέρα τὸν τόπον —αἰθέρος τοῦ
τάξαι τότε —τὸ πλῆθος τάξεσι ἐν τάξεσιν
τὰς διεξόδους τῶν νηῶν διεξόδους ἐκπλεύσεις, διεξόδους ἐξελεύσεις φυλάσσειν ὥστε —τοὺς τόπους θαλασσίους
ἄλλας ναῦς ναῦς τάξαι νῆας τάξαι —τὴν Σαλαμῖνα —τὴν Σαλαμῖνα φυλάσσειν φυλάσσειν γρ. πέρι κύκλωθεν
ὅτι —θάνατον θάνατον —ἐκφύγωσιν ἐκφύγοιεν φύγοιεν
ναυσὶ διὰ τῶν —φυγήν, μηχανὴν —στερίσκεσθαι γρ. στέρεσθαι. —κρατὸς τῆς κράτος ἐξουσίας
λίαν —ὑπερθύμου διὰ —ὑπὸ εὐφραινομένης διανοίας ὑπερηφάνου
τῶν —ἐγίνωσκε
ἤγουν οἱ Πέρσαι — ἀτάκτως ἤγουν ἀπαιδεύτως —πειθομένῳ εὐηκόῳ
κατεσκεύαζον ηὐτρέπιζον ἑαυτοῖς ἐπορεύοντο, ηὐτρέπισαν ναυτικὸς
ἐτροποῦτο συνεδέσμει ἐκόσμει, διὰ τοῦ τροπωτῆρος ἐδέσμευε ἐδέσμευε —σκαλμὸς λέγεται τὸ ὄρθιον ξύλον, εἰς ὃ εἰσέρχεται ὁ τροπωτὴρ σκαλμὸς τὸ ξύλον, ἐν ᾧ ἡ κώπη δέδεται. καλῶς ἐρέσσοντα
παρῆλθε.
ἐπῆλθε. —κωπηλάτης ἤτοι κωπηλάτης —ἐξουσιαστὴς
ὥρμα —ἐπιστήμων
ἤγουν ὁ ταξιάρχης τὸν ταξιάρχην —τῆς πολλῆς πολλῆς πολεμικῆς
ἀντὶ τοῦ ἔπλευσαν ἔπλεον — καθὰ
διʼ ὅλης τῆς νυκτὸς —καὶ διαπλέοντα τὴν θάλασσαν —ἐποίησαν ἐποίουν
οἱ ναύαρχοι
παρήρχετο — παρέτρεχεν, ὑπεχώρει — λίαν
ἔξοδον, ἐκφυγὴν ἔξοδον καὶ φυγὴν ἔκπλευσιν — ἐποίει
ἀφʼ οὗ
ἐκράτησεν —λαμπρὰ — ἰδεῖν ὥστε εἰς τὸ —αὐτὴν
σὺν κραυγῇ —θόρυβος ὁ —παρὰ τῶν
μολπηδὸν ἐξαίφνης μετὰ βοῆς —ἤχησεν ἐβόησεν — εἰς ὕψος ὑψηλὸν —ἐν ταὐτῷ
ἀντήχει ἀντήχησεν —τῷ τῶν Ἑλλήνων ἤχῳ ἀντήχησε —τῆς ἐν τῇ νήσῳ
καὶ εὐανδρείας —ἀποσφ. τοῖς ἐκπεσοῦσιν ἀποτυχοῦσι — καθὰ ὥσπερ —ἐν
ὕμνον —ἤγουν θρηνητικὸν
ἤγουν ὁρμητικὸν παιᾶνα —ἐν
ἀϋτῇ σὺν τῇ φωνῇ φωνητικὴ ἐν φωνῇ, ἐν βοῇ, ἐν ἤχῳ ἐν ἤχῳ —ἐξέκαιεν, ἀνήγειρεν ἐτάρασσεν
παραυτίκα —ἠχητικῆς τῆς ἠχητικῆς, τῆς ἐν τῷ ῥεύματι κινουμένης —κρούσει συνελεύσει
ἔτυψαν ἔτυψαν οἱ Ἕλληνες —θάλασσαν —βαθεῖαν —προσταγῆς τινος
ταχέως —ὥρμησαν —φανεροὶ — εἰς τὸ θεάσασθαι ἐκείνους
δεξιὸν μέρος τὸ τοῦ Θεμιστοκλέους —κέρας καὶ τὸ μέρος τῆς τάξεως καὶ μέρος. —μέρος τοῦ Θεμιστοκλέους. — καὶ μέρος τάξεως τοῦ Θεμιστοκλέους.
προηγεμόνευε ἡγεμόνευε — κόσμῳ σὺν σὺν τάξει
καὶ ἐπορεύετο, ὥρμα ἐξήρχετο —ἐν ταὐτῷ
βοὴν λέγουσαν δηλονότι —ἔλθετε
πατρίδʼ τὴν
ἐδάφη
τάφους —συνθήκας. τοὺς τάφους, τοὺς οἴκους —ἡ ἀγωνία
ἦχος
καὶ ἐναντίως ἐφέρετο ἐναντίως ἤρχετο — βραδύνειν —καιρὸς
Ἑλληνικὴ ἡ Ἑλληνικὴ —Περσικῇ τῇ Περσικῇ δηλονότι —τὸν ἔμβολον τὸν εἰς ὀξὺ λήγοντα
ἔκρουσεν ἔτυψεν, ἔκρουσεν ἀρχὴν ἐποίησε — ἤγουν τῆς συγκρούσεως
διακόπτει — Περσικῆς
ἀκροστόλια — ἄλλην ναῦν —τὴν νῆα λέγει περιφραστικῶς τὴν νῆα
καὶ ἡ κίνησις, ὁρμὴ
ἀνθίστατο. καθίστατο ἀντίσχυεν —ἐπεὶ —ἤγουν ἐν τῷ πορθμῷ —τῷ μεταξὺ Αἰγίνης καὶ Σαλαμῖνος — νεῶν τῶν
συνήχθη — βοήθεια —ἀλλήλοις τοῖς Πέρσαις τοῖς ἐν ταῖς ναυσὶ Πέρσαις
οἱ Πέρσαι· περισσὸν τὸ δὲ —ταῖς κρούσεσι συγκρούσεσι
ἐτύπτοντο. —ἔθλαττον
ἀμαθῶς, ἀσυνέτως, ἀβούλως ἀνεπιστημόνως
γύρωθεν ἔτυπτον —ἔπιπτον —ὑπτιοῦτο ἐξέπιπτε
ἤτοι αἱ νῆες περιφραστικῶς αἱ νῆες —ὥστε εἰς τὸ —ἐκείνην
γέμουσα —ἤγουν τῶν Περσῶν τῶν Περσικῶν —φόνῳ
αἰγιαλοὶ ναυαγίων καὶ τῶν πτωμάτων —πέτραι ἐξανέχουσαι τῆς θαλάσσης θαλάσσιαι πέτραι θαλάσσιοι
καὶ ἀτάκτως —ἐκωπηλατεῖτο
στρατεύματος ἀπὸ —
οὗτοι. οἱ Ἕλληνες οἱ Ἕλληνες οἱ Ἀθηναῖοι —ὥσπερ —ἰχθύας —ἄγραν
κλάσμασι. συντρίψεσι —τῶν ἀφανισθεισῶν νεῶν τῶν νεῶν —συντετριμμένων νεῶν. κυρίως δὲ ἐρείπιον ἐπὶ οἴκου
ἔκρουον —ἔσχιζον —θρῆνος
ἐκράτει
σκοτεινῆς —ὄμμʼ ἔφοδος —ἀφείλετο τὴν μάχην τὸν πόλεμον —ἔκοψε τὸ οὕτως πάσχειν τοὺς Πέρσας
ἡμέρας
κατὰ τάξιν λέγοιμι κατὰ τάξιν διηγοίμην. —ἐκπληρώσαιμι
τοσοῦτʼ ἀριθμὸν γρʹ τοσουτάριθμον
ἐρράγη, ἐκινήθη ἐρράγη
ἤγουν τῆς τύχης
τοῖσδε οἷς εἶπον —ἐναντιῶσαι, ἀνταῖραι σταθμῆσαι —βαρύτητι κακῶν τῷ βάρει ἐν βάρει, ἐν καθελκύσει
μισητὴ καὶ βαρυτέρα καὶ χείρων
ὁρμῶσαν —μείζονα μεγαλότερα εἰς τὰ μείζονα
νεάζοντες ἰσχυροὶ —φύσιν κατὰ κατὰ τὴν ἡλικίαν
ψυχ. κατὰ —εὐγέν. κατὰ
τῷ Ξέρξῃ —πίστιν κατὰ —ἦσαν κατὰ κοινοῦ —ἤτοι πιστοὶ —πρώτοις τῶν ἄλλων
ἀδόξῳ, ἀτίμῳ
ἕνεκα
θανάτῳ —λέγεις —φθαρῆναι διαφθαρῆναι
ἡ Ψυττάλεια. ἡ Ψυττάλεια ἀπέχουσα Σαλαμῖνος σταδίους πέντε —ἔμπροσθεν
μικρὰ —κακὸν λιμένα ἔχουσα κακῶς λιμένιστος
πὰν ὁ θεὸς —βαδίζει περιπατεῖ περιπατητικῶς
ἐνταῦθα ἤγουν εἰς ταύτην τὴν νῆσον — ὁ Ξέρξης —τοὺς Πέρσας —ἀπὸ
μετὰ φθορᾶς ἐξελθόντες ἡττηθέντες — οἱ Ἕλληνες —εἰς εἰς τὴν εἰς τὴν νῆσον —ἐκσώζοιντο ἐκσώζωνται —ἤτοι μετὰ φθορᾶς ἐξέλωσιν οἱ Ἕλληνες
φονεύοιεν οἱ Πέρσαι —ῥᾳδίως κρατηθέντα ῥᾳδίως κρατούμενον
τοὺς οἰκείους Πέρσας —θαλασσίων ἀπὸ τῶν θαλασσίων
σκοπῶν — ἐπεὶ —ὁ Ποσειδῶν
μάχης διὰ τῆς ναυμαχίας — δόξαν.
αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ — ἐκεῖνοι καθοπλίσαντες —σῶμα
ἐπήδων ἐξήρχοντο — περὶ
τοὺς βαρβάρους δηλονότι τοὺς ἐκεῖσε δηλονότι
φύγοιεν —τῶν
διὰ πέτρων — συνετρίβοντο
νευρᾶς ἢ σχοίνου —βέλη τόξα —ἠφάνισαν ἔφθειραν.
ὕστερον —κινηθέντες συγκινηθέντες —οἱ Ἕλληνες — κινήματος, ὁρμῆς ῥεύματος
ἀθλίων Περσῶν τῶν Περσῶν τῶν ἀθλίων τῶν Περσῶν Περσῶν
καὶ ἠφάνισαν —ζωὴν
ἐθρήνησεν
παραφυλακὴν στρατοῦ —εὐαγῆ καὶ ἀγαθὸν ὑψηλὴν
τὸν Αἰγάλεων ὡς Ἡρόδοτός φησιν —πλησίον —πελαγιζούσης —θαλάσσης θαλάττης
σχίσας —ἱμάτια —θρηνήσας —ὀξὺ
συμβουλευσάμενος —εὐθέως
ὥρμησε ἔφευγεν —ἀτάκτῳ
σὺν τῇ παραγενομένῃ —πάρεστι
ὦ τύχη ἡ στυγνάζειν καὶ ἀνιᾶσθαι ποιοῦσα, ἡμᾶς ψευσθῆναι ἐποίησας τῶν σκοπῶν τύχη — —λίαν —ἠπάτησας
ἀνταπόδοσιν.
κλεινῶν παρὰ. —ἀπήρκεσεν καὶ ἐβοήθησεν ἐκείνοις δηλονότι ἐπήρκεσαν ἱκανοὶ ἐφάνησαν
τοὺς βαρβάρους — πρῴην. ἐπὶ τοῦ Δαρείου —ὄνομα ὄρους —ἀπὸ
τῶν βαρβάρων τῶν ὀλλυμένων ἐκεῖσε —ἀντέκτισιν δίκας —ἀπαιτήσειν — ἐλπίζων, νομίζων
βλαβῶν —ἔλαβε ἀφείλκυσεν εἰς ἑαυτὸν
ὦ ἄγγελε λέξον —ναῶν ἀπὸ — αἳ νῆες Περσικαὶ
ἔλειπες: κατ —γινώσκεις —ἀπαγγεῖλαι εἰπεῖν
ναῶν πλοίων —ἡγεμόνες ἀρχηγοὶ λελεγμένων: γρʹ λελειμμένων λελειμμένων: γρʹ λελεγμένων — ὁρμητικῶς
ἐπιτήδειον ἄνεμον — κατʼ ἀνέμου φύσην —προέκριναν —φυγὴν τινα
ἐπίλοιπος ὁ πεζικὸς
ἠφανίσθη —περὶ —τόπος Βοιωτίας Κρήνη κρηναῖον ὕδωρ —γάνος τοῦ ὕδατος χαρὰν γάνος ἀπὸ τοῦ τὰ γυῖα ἰαίνειν λέγεται· τὸ μέλι, τὸ ὕδωρ, τὸ γάλα.
δίψει τῷ —βλαπτόμενοι —ἄλλοι περισσοὶ —οἱ ἕτεροι τοῦ ποτοῦ μηδὲν ἐπαγόμενοι, ἕπεται καὶ τὸ ἀσθμαίνειν τοῖς ἐπαγομένοις τι —ἀναπνοῆς
Φωκέων τῶν
ὅπου
ποταμὸς —λιπαίνει ἀρδεύει πιαίνει ἀρδεύει πιαίνει —ἡσύχῳ —ὕδατι
ἐκεῖθεν —ἀπὸ δὲ τῆς γῆς τῶν Φωκέων ἐδέξατο ἡμᾶς ἡ γῆ ἡ Ἀχαῒς
ἐστερημένους καὶ χρῄζοντας τροφῆς
ὅπου —λίαν πολλοὶ —ἔθανον
δίψει τῷ — δίψῃ καὶ πείνῃ
τινές φασι τὴν Λάρισσαν ἢ τὴν Ἄρνην
ποταμοῦ ὄνομα ποταμοῦ
λίμνη Θρᾳκικὴ — δάσος κάθυγρον —κάλαμον —περιφραστικῶς εἰς τὴν λίμνην — Θρᾳκικὸν ὄρος ὄρος Θράκης
καὶ εἰς τὴν —Φωκίδα
παράκαιρον παρὰ καιρὸν. —διήγειρε —ἀντὶ τοῦ ἐξήρανε
ὄνομα ποταμοῦ ποταμοῦ Θρᾴκης —
διὰ λιτῶν
ἐπεὶ ἀφʼ οὗ —καὶ εὐχόμενος παρακαλῶν τοὺς θεοὺς
χὤστις Ἀττικὴ συναλοιφὴ —ἡμῶν ἐξ ἀφʼ —καὶ μερισθῆναι —θεοῦ Ἡλίου τοῦ Ἡλίου ἤγουν τοῦ Ἡλίου. καὶ γὰρ οἱ Πέρσαι τὸν Ἥλιον θεὸν ἐκάλουν —ἀκτῖνας τὰς
καὶ ἐκινήθη ἤγουν ἐπέρασε ἐπέρασεν — ἀντὶ τοῦ ἐσώθη —ὑπάρχει
λάμπων, ἀστράπτων —διὰ αὐγῶν — ἤγουν ὁ ἥλιος
διῆλθε —καίων —φλογὶ διὰ —
ἔπιπτον καὶ ἐπνίγοντο — συχνοὶ —ἀντὶ τοῦ ηὐτύχησεν
ἤγουν ἀπέθανε πρότερον — βίου ἀπὸ
ἐπίλοιποι — σωτηρίας ἑαυτῶν δηλονότι
τὴν — μόγις ὀψὲ —πολλῷ λέγω
ἦλθον ἀλλʼ ὀλίγοι
ἐπὶ τὴν —καὶ τὴν ἔχουσαν τοὺς αὐτῶν οἴκους τὴν ἔχουσαν ἑστίαν — ὥστε στενάζειν
ζητοῦσαν τὴν ἐπιζητοῦσαν
παρίημι ἐῶ
τῶν ἀπὸ τῶν — καὶ ἐπελθεῖν ἐποίησε ἐνέβαλε ἐνέβαλεν, ἐπέθηκεν.
δυσκατέργαστε —τύχη —λίαν
διὰ τῶν ἐν τοῖς ποσὶν —ἐπήδησας
φεῦ —ἕνεκα πεφονευμένου μετὰ μόχθων πεφονευμένου —τοῦ —φανερὰ —τῶν
λίαν —φανερῶς φανερὰ ἐφανέρωσας
ὑμεῖς ὦ χορὲ — κακῶς, ψευδῶς ἀμαθῶς —αὐτὰ — λίαν
οὕτως — ἐβεβαίωσεν ἡ —ἤγουν ἡ κρίσις
πρὸς τὸν χορὸν
ἔλθω —πλακοῦντα, δῶρον θυσίαν
ὅτι —τοῖς τετελειωμένοις, τοῖς πεφονευμένοις πεφονευμένοις. ἐπὶ τοῖς ποιήσω τοῦτο δηλονότι τετελεσμένοις πράγμασι ποιήσω ταῦτα ποιήσω ταῦτα τετελεσμένοις πράγμασι
εἰς τὸ ἑξῆς. εἰς τὸ ἐπίλοιπον —ἤτοι διὰ τοὺς ζῶντας ἀνθρώπους εὔχομαι, εἴ τινες ζῳοί —καὶ τετελειωμένοις
πιστοῖς βεβαιουμένοις — πυστοῖς καὶ διδακτικοῖς —τὰ πιστὰ τὰ κρείττονα —τῷ βασιλεῖ Ξέρξῃ
τὸν ἐμὸν —καὶ ἐνταῦθα — πρότερον —ἔλθῃ
παραμυθεῖτε παραμυθεῖσθε —ἵνα —καὶ ἀποβήσηται
τῶν
καὶ τῶν μεγάλως καυχωμένων καὶ ἐπαιρομένων — πολυαρίθμων
ὤλεσας: Ἰωνικῶς μικρὸν —ἀφανίσας
τὴν πόλιν πόλιν —τῶν —καὶ
σκοτεινῷ στυγερῷ
γυναῖκες γυναῖκες δηλονότι γυναῖκες τῶν Περσῶν —ἁπαλῶν διὰ χερῶν —σκέπας
κατασχίζουσαι κατασχίζουσαι, κατακόπτουσαι· ἔστι δὲ φυτὸν ἐρείκη εὔσχιστον σχίζουσαι, διακόπτουσαι σχίζουσαι καὶ ἀποκόπτουσαι ἐρείκη εἶδος φυτοῦ, ὅπερ ἐστὶν εὔσχιστον. ἀπὸ τούτου δὲ καὶ τὸ κατερεικόμεναι γίνεται —διύγροις
βρέχουσι. —ἤγουν λυπηραὶ —
αἱ δʼ ἕτεραι — αἱ ἐντρυφῶσαι τοῖς δάκρυσι αἱ ἐντρυφῶσαι τοῖς γόοις —ἀνδρῶν ἑαυτῶν
ἐπιθυμοῦσαι —θεάσασθαι
λέκτρων τῶν —καὶ τὰς πλουσίους πέπλους ἐχούσας
τρυφερᾶς λέγω —καταλείψασαι
ἤγουν ἀπλήστως
μόρον διὰ —ἀφανιζομένων
κινῶ —ἐπαινετῶς — γόον δηλονότι
στενάζει
ἐκκεν. τῶν ἀνδρῶν ἑαυτῆς δηλονότι —τὸν στρατὸν δηλονότι —καὶ ἐκεῖ
καὶ ἐκεῖσε
ἐπέσπασε ἐπέσυρε —τὰ κακὰ δηλονότι ἐπεσπάσατο —ἀνοήτως κακοβούλως
ναυσὶ ταῖς Περσικαῖς ναυσὶν ἀπὸ Βάρεως πόλεως Περσῶν καλουμέναις
τίνος ἕνεκεν —τοιουτοτρόπως
τοξότης —ἐπὶ
Σουσίδος πόλεως —ἡγεμὼν
αὗται —αἱ σύντομοι —κυανώπ. αἱ νῆες
ἔφερον —ἐκεῖ
ἐμβολαῖς διὰ κρούσεσι συγκρούσεσιν
τῶν τῶν Ἀθηναίων.
μόλις
τῆς —ὁμαλοὺς — ἀνὰ πεδιήρεις
ὁδοὺς
τοὶ δʼ ἄλλοι
ἐναπομείναντες φονευθέντες ἐναπομείναντες ἢ κρατηθέντες — φεῦ
περὶ — τὰς Ἀττικὰς τὰς τῆς Σαλαμῖνος· ἐκαλεῖτο γὰρ καὶ οὕτω —φεῦ
στένε ὦ πόλις δηλονότι — ἤτοι δάκνου κατὰ παραγωγὴν λυποῦ
ὀξέως κώκυσον
ἤγουν τὰ ὑψηλὰ
ἐξάπλου —δυσβόητον
βοητικὴν —φωνὴν
τζουκνιζόμενοι — ἁλὶ ἐν
τύπτονται, ὀχλοῦνται —πρὸς παρὰ —ἤγουν τῶν ἰχθύων — φεῦ
καλῶς καλεῖ ἀμίαντα τὰ ὕδατα — θαλάσσης καθαρᾶς ἀθολώτου ἀθολώτου θαλάσσης —φεῦ
κλαίει —ἕκαστος δηλονότι εἷς ἕκαστος —τοῦ ἀνδρὸς
γονεῖς —γεγονότες δηλονότι —βέβληνται τοῖς δάκρυσι βέβρεκται τοῖς δάκρυσι
μεγάλα καὶ ἐκ δαίμονός τινος ἐπελθόντα δυσκόλου ἐκ δαίμονός τινος ἐπελθόντα μεγάλα δύσπολα —κακοτυχεῖς λύπας —φεῦ
θρηνοῦντες
δηλονότι τὸ περίγειον ὅλον — ἀντὶ τοῦ ἤκουσαν
ἄλλοι δὲ Πέρσαι — δὴν ἀντὶ τοῦ ἐπὶ πολὺ
κατὰ τοὺς Περσῶν νόμους διάγουσιν· ἀπώλοντο γάρ. —βασιλεύονται
μερίζουσι, τέλη διδόασι
ἀνάγκαις ταῖς
εἰς τὴν —προσκυνοῦντες ἤτοι προσκυνοῦντες τὸν αὑτῶν βασιλέα
καὶ ὑποκλίνονται
ἤγουν ὁ βασιλικὸς στρατὸς
ἐστὶ δηλονότι, ἤγουν ἐν παραπτώματι εὑρίσκομεν τὸν βασιλέα — τῶν βροτῶν
ἠλευθέρωται
βάζειν ὥστε λέγειν εἴ τι θέλει
ἐπεὶ —καὶ ἔλυσε —ζυγὸν τὸν … καὶ τῆς βίας δεσποτικῆς.
τῷ αἵματι δηλονότι
—ἤγουν ἡ Σαλαμὶς
σώματα δηλονότι
γνωμικὸν —ὦ —ἐπιστήμων ὑπάρχει
γινώσκει —ἀπὸ τῶν βροτῶν —ὅτι —τρικυμία
φοβεῖσθαι — ἔθος ἔχει
καλῶς ἐπέρχηται —πεποιθέναι φιλεῖ δηλονότι, θαρρεῖν τὸν ἄνθρωπον
τὴν αὐτὴν τύχην —οὐριεῖν οὐριοδρομεῖν, ἐλπίζειν, ὥστε
φαίνεται δηλονότι —πεπληρωμένα
ἐξ ἐναντίας ἡ τύχη —θεῶν τὰ τῶν
ὠτίοις —ἦχος —ἀλλὰ φθαρτικὸς
τοιαύτη —ἡμετέρας
ἀντὶ τοῦ διὰ τοῦτο —τὴν ὁδὸν δηλονότι ὁδὸν —ἐποχημάτων ἁρμάτων
χλιδῆς δόξης —πρότερον —δόμων τῶν
ἤγουν πορεύσομαι —ἤγουν τοῦ Ξέρξου —τῷ Δαρείῳ —καὶ ἵλεως
πραϋντικὰ
λευκῆς
μελίσσης τῆς ἐξ ἀνθέων ἐργαζομένης μελίσσης —καθαρὸν λαμπρόν, καθαρὸν λαμπρὸν
ἀπὸ λιβάδων ὑδρηλῶν, σταλαγμοῖς, τῆς συναγούσης τοῦτο δηλονότι σταλαγμοῖς —παρθένου ἀπὸ — ἀμολύντου καὶ καθαρᾶς
ἀθάνατον —ἀγρίας ἀμπέλου
καὶ οἶνον —χαρὰν —τόδε λέγω
ἀεὶ —βίον κατὰ ἤτοι ἀεὶ θαλλούσης
ταῖς ἐμαῖς χερσὶ δηλονότι
ἤγουν στέφανοι —πεπλεγμένα — τέκνα λέγω
θυσίαις —ταῖς ἐπὶ — νεκρῶν
λέγετε, ᾄσατε
ἀνακαλέσατε
ἐξαιρέτως πάντων δηλονότι —
γύναι ὦ —τιμὴ
θαλάμους ὑπὸ —διὰ ὕμνων
ὁδηγοὺς
ἵλεως, πραεῖς —ὥστε —πρὸς τὸν Δαρεῖον δηλονότι
ὦ —Γῆ λέγω
καὶ ὦ Πλούτων τῶν νεκρῶν νεκρῶν τῶν κάτω νεκρῶν
ἀπὸ τῶν κάτω —τὴν Δαρείου τὴν τοῦ Δαρείου τοῦ Δαρείου
θεράπευμα —ὁ Δαρεῖος δηλονότι —καὶ ἐπέκεινα πάντων
θνητῶν ἀπὸ —τέλος
ἆρα. — ἀκούει
ἰσόθεος
σαφῆ
ἐμοῦ δηλονότι πέμποντος —σκοτεινὰ τὰ ποικίλα τῷ θρήνῳ
κακόφημα δύσφημα —φωνὰς φωνήματα
—ἀπὸ τῶν κάτω ἀπὸ τῶν κάτω νεκρῶν
γᾶ ὦ
καὶ τῶν νεκρῶν
τὸν Δαρεῖον
καὶ συναρήξατε ποιῆσαι τοῦτο —τῶν Ἅιδου δηλονότι
Σουσιγ. ὄντα
ὧδε οἷος ἦν πρὸ τοῦ ἀποθανεῖν
ὄντως —ὁ Δαρεῖος —τάφος
κρύπτει ἔκρυψεν —ὁ τάφος δηλονότι
ἀνακομίζων τοὺς νεκροὺς
εἴθε ἀναπέμψοι
μέγαν —ἄνακτα λέγω —Δαρειὰν ψυχὴν —γρ. ὄντως
ἀπώλεσεν
βλάβαις
ἐκαλεῖτο
παρὰ τῶν
ὑπῆρχεν — ἐξῆλθε, ἡνιόχει —φεῦ
ἤγουν ὦ βασιλεῦ παλαιὲ βασιλεὺς κατὰ Θουρίων γλῶσσαν, ὥς φησιν Εὐφορίων
ἀφίκου
καὶ ἐξοχὴν καὶ περιωπὴν ἐξοχὴν —τοῦ τάφου
εὔμαριν τὴν —καὶ κινῶν κινῶν
βασιλείου τῆς —ἤγουν τὸ στέμμα —περικεφαλαίας
δεικνύων φαίνων
πορεύθητι —Δαρεῖε —οἷ ὅπου ἤγουν ἐνταῦθα
ἵνα —ἀκούσῃς
ὦ πάτερ τοῦ υἱοῦ σοῦ καὶ δεσπότου τοῦ Ξέρξου
στυγερά, μεμισημένα μισητὴ
θλίψις —ἐξήπλωται
ἡ νεότης
πορεύθητι —φεῦ
ἡμιχόριον — φεῦ
καὶ πολλῶν θρήνων ἄξιε —παρὰ τῶν φίλων
ὦ βασιλεῦ
—διπλᾶ —διάγουσι — ἁμαρτήματα
ἠφανίσθησαν
ἤγουν αἱ κακῶς φθαρεῖσαι —ἤτοι τριήρεις — τριήρεις
γεννήματα —πατέρων
κακοπάθειαν
στενάζει —ἐν ᾧ ἀνῆλθον ἐγὼ
βλέπων —ἤγουν τὴν ἐμὴν δάμαρτα ὁμόζυγον
φοβοῦμαι
ἠχοῦντες μεγάλως βοῶντες
ἐλεεινῶς —ἀνακαλεῖτε —ἔστι δʼ τὸ ἐλθεῖν τὸ πρὸς ὑμᾶς ἐλθεῖν με —εὔκολον
γνωμικὸν ὡραῖον —καὶ κατὰ ἄλλον τρόπον — ὄντες δηλονότι
κρείττονες κρείττους προθυμότεροι — πέμψαι
ἤγουν τῷ Πλούτωνι καὶ τῇ Περσεφόνῃ.
ἦλθον. Ἀττικὸν — ἐτάχυνα —ἀκατηγόρητος. — ὑπάρχω —ἕνεκα ἕνεκεν
γρ. ἐστὶ —νεωστὶ ἐλθὸν νέον βαρὺ
εὐλαβοῦμαι —ἤγουν κατὰ πρόσωπον
σοῦ
ἀπὸ τῆς γῆς —καταπεισθεὶς
μηδαμῶς —ἐκτεταμένον μακρὸν τινὰ
τελείου — καταλείψας
φοβοῦμαι —πρὸς χάριν εἰπεῖν. —χαριτογλωττῆσαι
κακόφημα —φίλοισιν ἤγουν σοὶ
πρὸς τὸν χορὸν —φόβος —παλαιῶν ἀπὸ τῶν —ἔασον αὐτὸ δηλονότι
πρὸς τὴν Ἄτοσσαν — ὦ
κλαυμάτων τῶν —παύσασα —θρήνων
ἐπέλθοι κατὰ τύχης ἐπέλθοι
ὁ μείζων μείζων —ἐὰν —ἐξαπλωθῇ
νικήσας —πλοῦτον — ἤγουν εὐτυχίαν διὰ τὴν εὐτυχίαν
ὃς σὺ γρ. ὡς — ἔβλεπες —μακαριστὸς
εὐτυχῆ —ὡς καθὰ
μακαρίζω —θεάσασθαι
ὦ —ἤγουν ἐν μικρᾷ ὥρᾳ
ἠφάνισται —ἀντὶ τοῦ ὡς ἐν συντόμῳ εἰπεῖν —συντόμῳ
διὰ τίνος τρόπου —τις ἆρα —καὶ καταφθορὰ —κεραυνὸς —φιλονεικία —τῇ
περὶ
Ἡρόδοτος ἑπτά φησιν εἶναι Δαρείου παῖδας, Ἑλλάνικος δὲ ἕνδεκα — ἐμῶν ἐκ τῶν —ἤγουν εἰς τὰς Ἀθήνας —εἰπὲ
ὁ ὁρμητικὸς ὁρμητικὸς πρὸς πόλεμον πρὸς πόλεμον ὁρμητικὸς θρασὺς — Ἀσίας —τὴν ἤπειρον περιφραστικῶς —τῆς
πεῖραν τοῦ στρατοῦ ὡς μωρὸς διῆλθε μετὰ μωρίας ἐποίησε.
πεζὸν καὶ ναυτικὸν —στρατευμάτοιν ἤγουν τῷ πεζῷ καὶ τῷ ναυτικῷ. —στρατηλάτοιν νηῶν
τὸν Ἑλλήσποντον
διὰ μηχανῶν
ἀσφαλίσαι
οὕτως ἔχει ὁ λόγος —φρονήσεως —καὶ συνέμιξε συνήργησε
ἤγουν μεγάλη δυστυχία
ναὶ λίαν — ἐτελείωσε
τοῖς παθοῦσιν παθοῦσιν παθοῦσι —τοῖς κακοῖς
κρυβείς, ἀφανισθεὶς ἀφανισθεὶς
παντελῶς ὁμοῦ —δορὶ διὰ τοῦ — τῶν Ἑλλήνων
λίαν —στενάζει
ἀντὶ τοῦ φεῦ —ἕνεκα ἕνεκεν —καὶ βοηθείας
ἐφθάρη ἔφθαρται —ἀντὶ τοῦ ὁ γενναῖος καὶ ἀνδρεῖος οὐδέ τις γέρων ἠφανίσθη δηλονότι ἐφθάρη —
ἡλικίαν
μεμονωμένον μόνον —ἀπομεῖναι δηλονότι ἐναπολειφθῆναι —ἤγουν μετὰ ὀλίγων
καὶ τίνι τρόπῳ —ποῦ — τελευτᾶν τὸ πρᾶγμα
φασὶ δηλονότι — καὶ μετὰ προθυμίας περιχαρῆ —γέφυραν εἰς τὴν —τὴν Ἀσίαν καὶ τὴν Εὐρώπην
ἐστὶν —ἀληθὲς
ἀληθὴς —τοῦτο κατὰ — φιλονεικία
τὸ τέλος
ἐνέβαλε καὶ ἐπελθεῖν ἐποίησε —ἔμπας ὅμως
ἤγουν πρὸ χρόνων — ἤγουν τὸ ἐλθεῖν με κατὰ τῶν Ἀθηναίων —πληρῶσαι
ὡραῖον —ἢ εἰς καλὰ ἢ εἰς κακὰ εἰς ἀγαθόν τι πρὸς τὸ κακὸν ἢ πρὸς τὸ καλὸν —βοηθεῖ
κακῶν τῶν — φαίνεται —εὑρεθῆναι εὑρέσθαι —ὁ υἱὸς ὁ ἐμὸς
ταῦτα —ἐτελείωσε
διὰ τὸ εἶναι ἱερὸν ἐκεῖσε Διὸς — ὣς οὕτως —ἤγουν ἐν δεσμοῖς ἐν
κρατήσειν κρατῆσαι —θεοῦ τοῦ
μετέβαλε μετέβαλεν εἰς γῆν
ὁδὸν —ἐβάδισε
ὑπέλαβεν —ἤγουν μωρῶς
φοβοῦμαι
διὰ κακῶν ἀνθρώπων —ἐμάνθανε
ἀντὶ τοῦ ἔλεγον ἐκείνῳ
ἤγουν μετὰ δυνάμεως —ἤγουν τὸν Ξέρξην
κινεῖν τὸ δόρυ —τὸν πατρικὸν —πλοῦτον — οὐδαμῶς
ἀκούων
στράτευμʼ ἤγαγε
τοῖς συμβουλεύσασιν ἀνθρώποις αὐτοῖς τοῖς συμβούλοις —καὶ τετελειωμένον
ἀλάθητον
τόδʼ ἐγένετο
ἀφʼ οὗ —ἤγουν τὸν πρώην βασιλέα Μήδων —παρέσχεν
ἕνʼ ὥστε —καὶ καλὰ θρέμματα ἐχούσης
ἡγεμονεύειν — κυβερνητήριον διεξάγοντα καλῶς
Μῆδος ὁ —βασιλεὺς τῆς Περσίδος
ἤγουν ὁ Ἀρταφρένης ὁ Ἀρταφρένης Ἀρταφρένης —ἀγαθὸν
τρόπος ἐτυμολογικὸς νοεῖται γὰρ ἐκ τῆς ἐτυμολογίας τῆς λεγούσης ἔχειν ἐκεῖνον ἀρτίας φρένας
ἤγουν μετʼ αὐτὸν —εὐτυχὴς
καὶ τὴν ἀρχὴν λαβὼν
ἤγουν ἔλαβε πολὺν λαὸν Λυδῶν καὶ Φρυγῶν
Δωρίδα — ἤλαυνε —βίᾳ σὺν —τῇ δυνάμει αὑτοῦ ἢ βιαστικῶς
ἐμίσησεν αὐτὸν ἐμίσησε — ἐπεὶ —φρόνιμος —ἐγένετο
ὁ Καμβύσης
τιμῇ σὺν
θρόνοισι σὺν —τʼ καὶ —βασιλικοῖς —τὸν Μάρδον —μηχανῇ
γενναῖος, ἀγαθὸς — δόμοις τοῖς
τοῖς βασιλεῦσι —τοῦ ἔχειν τιμὴν εἰς τὸν λαὸν
ὀγδόου κλήρου διὰ —ἐπέτυχον τοῦ κλήρου ἐπέτυχον —οὕτινος —τῆς βασιλείας
διὰ μνήμης φέρει καὶ εἰς μνείαν ἔχει τοὺς ἐμοὺς λόγους καὶ τὰς ἐμὰς συμβουλὰς —ἐντολὰς
καλῶς —ἀληθῶς —πρὸς τοὺς πρῴην βασιλεῖς —ὦ
ἤγουν οἱ πρὸ τοῦ Ξέρξου βασιλεύσαντες —ἐλάβομεν
—πράξαντες — τοσαῦτα —ὅσα νῦν ἔπραξεν ὁ Ξέρξης —
ποῦ
πλήρωσιν —ἤγουν εἰς τὸ μετὰ ταῦτα
καὶ εὐτυχήσαιμεν —καὶ λίαν καλῶς —ἤγουν ἡμεῖς
ἔχει δηλονότι ἡ Περσὶς πλείονα στρατὸν
ἤγουν ἡ Ἑλλὰς — βοηθὸς —τοῖς Ἕλλησι
εἶπας — βοηθεῖ ἡ Ἑλλὰς τοῖς Ἕλλησι
πείνῃ — ἤγουν τοὺς καλῶς ἐφιππεύοντας
φρόνιμον, λαμπρὸν —ἔκκριτον εὔμετρον —αἴρομεν —στρατὸν
ὁ ἐναπολειφθεὶς στρατὸς
—ἐπιτύχοι —ἤγουν ὑποστροφῇ σεσωσμένος
ὅτι —ἤγουν τὸν Ἑλλήσποντον
ὀλίγοι σωθήσονται δηλονότι — τι κατὰ —θεῶν τῶν
τὰ μαντεῖα —τετελειωμένα
θεωρήσαντα, ὅτι τὰ μαντεῖα τῶν θεῶν ἀπαράθετα —ἀλλὰ πάντα ἀληθῆ εἰσι δηλονότι
κεἴπερ ἐὰν —τὰ τῶν θεῶν —ἐστὶ ἀληθῆ δηλονότι — ὑπάρχει —κρεῖττον ἄνθος —τοῦ — τοῦ στρατοῦ τοῦ μέλλοντος στρατεύσασθαι πάλιν κατὰ τῆς Ἑλλάδος
ὁ Ξέρξης
μένουσι —ποταμὸς
λιπαίνει —λῖπος — φίλον πίασμα προσφιλὲς λίπασμα προσφιλὲς τοῖς ἐκεῖσε πότισμα
ὅπου —σφιν αὐτοῖς τοῖς βαρβάροις —περιμένει —ὑπὸ τῶν Ἑλλήνων — τὴν ἐν Πλαταιαῖς πεζομαχίαν φησίν, ἥτις παρὰ τῶν Λακώνων ἡττήθη — ἄποινα τῶν θεῶν δηλονότι
οἱ βάρβαροι —ἐλθόντες
ᾐσχύνοντο —καίειν —τοὺς ναοὺς
ἀφανεῖς —θεῶν —κτίσματα
ὁμοῦ
διὰ τοῦτο —ὡραῖον — σμικρότερα τῶν ὑπʼ αὐτῶν πεπραγμένων
ἀπόκεινται
κρηπὶς ἤγουν τέλος, —ἕως οὗ —καὶ αὔξεται — εἰς παιδείαν ἐκείνων αὐξάνεται τὰ κακὰ.
τόσος ἤγουν πολὺς — γενήσεται —ῥύσις
οἱ σωροὶ οἱ σωροὶ. —τὰ σώματα τῶν νεκρῶν τῶν Περσῶν δηλονότι
ἄφωνα καὶ τὰ ὀστᾶ ἐκείνων δηλονότι, ὄντα — δείξουσιν
γνωμικὸν —ὅτι —καὶ μεγάλως καὶ σοβαρῶς — ἀλαζονεύεσθαι
ὡραῖον — ὕβρις γὰρ τῶν θεῶν
βλάβης — ἤγουν μεστὸν θρήνων —θερίζει
τῶν πημάτων —καὶ ἀντέκτισιν καὶ τιμωρίας
Ἀθηνῶν τῶν
ἀλαζονευθεὶς καὶ παραβλεψάμενος —τὴν παροῦσαν εὐτυχίαν τὴν παροῦσαν νῦν Πέρσαις δυστυχίαν.
καὶ ἀπολέσῃ — καὶ ἀλαζονικῶν
δικαστὴς
τὸν Ξέρξην — σωφρονεῖν τῷ — κεχρ. ὑμεῖς δηλονότι, οἱ —χρῄζοντες
λέγετε, παρηγορήσατε —διὰ εὐλόγων νουθετημάτων
λῆξαι ὥστε —τῆς λύπης —ἐκ θεῶν βλαπτόμενον ἢ βλάπτοντα τοὺς θεοὺς τοὺς θεοὺς βλάπτοντα —ὑπερκόμπου διὰ θράσους
προσφιλὴς
καλλωπισμὸν ἤγουν ἱμάτια
ὑπάντα
σχίσματα —περὶ
καὶ ἐσχισμένοι ὑπάρχοντες ἕως τῶν στημόνων
κολακευτικῶς —λόγοις διὰ
τῆς κολακεύσεως σου —γινώσκω —ἀκούων —λάβῃ ἄνεσιν τῶν κακῶν καὶ τῆς λύπης
ἀπέρχομαι — σκότον
πρὸς τὸν χορὸν —ὦ — ὄντες δηλονότι
τῇ ἐμῇ δηλονότι — ἤγουν θυσίας — ἤγουν κατὰ τὸν πρέποντα καιρὸν
ὅτι —γνωμικὸν ὡραῖον
ὄντως —ἐλυπήθην
τῶν βαρβάρων
τύχη —λίαν
λυπεῖ ἐμὲ δηλονότι λυπεῖ ἐμὲ λυπεῖ
ἥτις — αὐτὸν —ἐνδύεται ἐσθῆτα
ἤγουν ἱμάτια λαμπρὰ
συναντᾶν
οὐ γὰρ ἡμεῖς τὰ οἰκεῖα, τοὺς οἰκείους δηλονότι, πράξομεν —
φεῦ —ὄντως
εἰρηναίας —ζωῆς
ἀπετύχομεν ἐπετύχομεν —ὁπηνίκα
ὁ ἀρκῶν εἰς πάντας
ὁ ἀκαταμάχητος
ἦρχεν, ἐβασίλευε, —χώρας τῆς
καὶ περιβοήτου τροπαιοφόρου
καὶ
ἤγουν οἱ καλῶς πολιτευθέντες νόμοι —ἤγουν τὴν πόλιν ἡμῶν —ἵστων, διευθέτουν
ἀπὸ τῆς ὑποστροφῆς τῶν πολέμων
εὖ πράσσοντες ας ἀντὶ τοῦ πορθοῦντες τοὺς ἄνδρας
θαυμαστικὸν — ὑπέταξε
ἤγουν πρὸ τοῦ περᾶσαι τὸν Ἅλυν ποταμὸν
ὁρμηθεὶς
ποταμὸς
δίυγροι· Ἀχελῷον γὰρ τὸ ὕδωρ κατὰ γλῶσσαν
θαλάσσης θαλάσσης. —αἱ ἔξω τῆς θαλάσσης καὶ αἱ ἔξω τῆς θαλάσσης ὅσαι εἰσὶ μεσήπειροι, ὡς καὶ μέχρι Ὑπερβορέων παρατεινάσης τῆς ἀρχῆς τῶν Περσῶν —αἵτινες
συστρεφόμεναι — κύκλωθεν
τοῦ Δαρείου —ἤκουον ἄκουσον
αὐχόμενα καὶ αὖχος καὶ καύχημα ἔχουσαι
μυχία βαθεῖα· ἡ ἐν τῷ μυχῷ τοῦ Ἑλλησπόντου κειμένη
ἤγουν ὁ Βόσπορος —νῆσοι ἤκουον δηλονότι
κατὰ τὸν Ἑλλήσποντον
καὶ ὑποτασσόμεναι —προσκαθήμεναι.
αὗται ἐν τῷ Αἰγαίῳ πελάγει εἰσί. μεταβέβηκε γάρ, ἐπεὶ ἥ τε Λέσβος καὶ Σάμος ἐν τῷ τοιούτῳ πελάγει τῷ Αἰγαίῳ εἰσίν —Λέσβος ἡ
Σάμος καὶ ἡ
Χίος ἡ — ἠδὲ καὶ —ἔμπροσθεν ἡ κειμένη δηλονότι
Νάξος νῆσος —Μύκωνος τοῦ
Τήνῳ τῇ νήσῳ
Ἄνδρος νῆσος
ὑπὸ τὸ ἴδιον κράτος ἤγαγε —παραθαλασσίους
Λῆμνον νῆσος — Ἰκάρου θʼ ἕδος νῆσος
Ῥόδον νῆσος
Πάφουν τὴν
Σόλους τὰς
τὰς νῦν μητροπόλεις ἤγουν τὰς μεγίστας πόλεις τῆς Κύπρου
πλουσίας πλουσίας νήσους ἢ πόλεις. —κατὰ λάχος εὑρούσας
κόλπον κόλπον δηλονότι Γ.
τὰς νήσους δηλονότι
ἰδίαις —ἀκάματον πολὺ —παρῆν αὐτῷ, τῷ Δαρείῳ
πλῆθος
βοηθῶν
ἀμφιβόλως ἀναμφιβόλως —ἤγουν ἀληθῶς
τὰ νῦν γενόμενα τὰ ἐκ θεοῦ τρεφόμενα καὶ αὐξανόμενα πρὸς ἡμᾶς. ἐκ θεοῦ τραπέντα πρὸς ἡμᾶς
πολέμοισι ἐν —δαμασθέντες
τε καὶ
καὶ ἐπιτυχὼν ἐπιτυχὼν —τῆς ἀπληρώτου καὶ ἀπεράντου
λίαν —καὶ σκληρογνωμόνως —ἡ τύχη
γενεᾷ τῇ
μελῶν —ἰσχὺς
πρὸς τὸν χορὸν ὁ λόγος ἐμὲ δηλονότι
ὦ
φθαρέντων.
μοίρᾳ τῇ
φεῦ —ἕνεκα ἕνεκεν
τῆς νενομισμένης τοῖς Πέρσαις
καλλωπισμοῦ
ἠφάνισε
θρηνεῖ ἀγγαίαν τὴν ἀναγγαίαν ἐγγαίαν ἐγχώριον, ἀναγκαίαν ἐγχώριον
ὑπὸ τοῦ —κτανθεῖσαν
ἐπιγεμιστῇ φορτιστῇ —Περσῶν —χώρα —ἔθνος Περσῶν —γένος ἀνδρῶν οἱ Ἀγδαβάται, ἄνδρες τῆς Περσικῆς
φύστις ἡλικία
ἠφανίσθησαν
ἕνεκεν
χαλεπῶς
ἤγουν ὑπέκυψαν καὶ ἐφθάρησαν
φεῦ —ἄξιος θρήνου
γέννᾳ τῇ —
πρώτου λόγου — τῆς ὑποστροφῆς — τὴν διὰ
φωνὴν
ὃς ἦν θρηνητικὸς
πέμπετε
φωνὴν
ἐγένετο
τὰ τῶν λαῶν πάθη ἐν τοῖς πάθεσι τῶν λαῶν γινόμενα —σεβάζων
καὶ ἐν τῇ θαλάσσῃ τυπτόμενα τὰ τῇ θαλάσσῃ τυφθέντα τὰ ἐν τῇ θαλάσσῃ γινόμενα —δυστυχήματα λέγει δὲ τὰ σώματα τῶν Περσῶν.
ἕνεκεν —γέννας καὶ τῆς ἀνατροφῆς, δηλαδὴ τῆς πόλεως —καὶ τῆς ἀξίας πένθους
ἀφείλετο τὴν τῶν Περσῶν σωτηρίαν, ἐφεῦρε τὴν σωτηρίαν ἀφείλετο ἡμᾶς καὶ ἀπόλαυσιν ἔδωκε τῶν κακῶν ἤγουν ἐβοήθησε τοῖς Ἴωσι
σκοτεινὴν — πλάκα εἰς τὴν — κατακόψας τοὺς Πέρσας
καὶ εἰς τὴν
φεῦ —ἐκπεύθου καὶ λέγε
ἐστὶ —φίλων τῶν — ἄλλος ὁ
εἰσὶν
ὁποῖος — ὁ
ὁ —ὁ
ὁ
ἠδʼ καὶ
καταλιπὼν
ὀλεθρίους
καὶ φθειρομένους
ταῖς —πυκνοὺς κινουμένους
τύπτοντας
φεῦ
ἀνδρεῖος
βασιλεῦ
ἠδʼ καὶ
ἐρωτῶ ἐπανερωτῶ
θεασάμενοι
τὰς λύπης προξένους —τῷ θορύβῳ τῆς ἀλαλῆς.
καὶ ἀτάκτως κινοῦνται
ἆρα —Περσῶν τῶν
πάντʼ κατὰ
τὸν καὶ ἀριθμητὴν ἀριθμητὴν
τοῦ —καὶ ἀνεπίστροφον
Σησ. καὶ τὸν υἱὸν δηλονότι
τε καὶ —τʼ καὶ
φεῦ —ἕνεκα καὶ ἀφανισθέντων.
τῶν Περσῶν ἀγαυῶν — ἐνδόξοις θαυμαυστοῖς, ἐνδόξοις θαυμαστοῖς κακὰ πρόκακα ἀργὴ …
ἡδονὴν ἡδονήν, χάριν
ἀλάθητα —μισητά, λυπηρὰ
μελεῶν ἕνεκεν θρήνων τῶν ὑμετέρων δηλονότι —ἐντὸς — καὶ ἡ ψυχὴ
ἕτερον —μαθεῖν
πολεμικὸν.
ἠδʼ καὶ
ἤγουν περὶ τῶν ἱππιανάκτων
ἤγουν τὸν πολεμικώτατον
ἀντὶ τοῦ ἐτάφησαν ἐτάφησαν
δʼ οὐ
ἤτοι ἐρχόμενοι
ἐπορεύθησαν — καὶ καθὰ
ἀνώνυμοι
ὦ
ἀνέλπιστον
ὑψηλὸν —τουτέστι μεγάλην βλάβην εἴδομεν ἡμεῖς
ἐτύφθημεν —δυστυχίαι ἦλθον ἐμοὶ δηλονότι
φανερὰ
τλημοσύναι ἐγένοντο δηλονότι εἰς ἡμᾶς
ναυτικῶν
ἐπιτυχόντες —ἀλλὰ δυστυχῶς δηλονότι
ἤγουν κακοτυχὲς
καὶ ὀλέσας ἀπολέσας — κόπτομαι
ἐφθάρη —καὶ οἱ κρείττονες ἄνδρες — τῶν
ἐναπολειφθὲν — στρατιᾶς
καὶ —ὁρᾷς
ἤγουν τὸ δεχόμενον τοὺς ὀϊστοὺς —φαρέτραν
θησαυρὸν λέγω —τόξοις
ὀλίγα —ὡς καθὰ
καὶ ἐστερημένοι ἐσμὲν —βοηθῶν
ἐστὶ δηλονότι —
ἐθεασάμην —
ἀπροσδόκητον — βλάβην ἀνέλπιστον
νικηθέντα — ἤγουν τὸν ναυτικὸν λαὸν τὸν ναυτικὸν —λέγεις —τὸ πλῆθος
ἔσχισα
τὰ κακὰ δηλονότι
εἰς ἡμᾶς
τῶν Περσῶν ἡ δύναμις τῶν Περσῶν —καὶ ἠλαττώθη
εἶ δηλονότι γυμνὸς τῶν τῶν φθαρέντων γυμνὸς εἶ —διὰ βλαβῶν ποντίων
βρέχε σαυτὸν τοῖς δάκρυσι δηλονότι —πῆμα διὰ τὸ
τλημοσύνη
καὶ ἰσόγοα
δίδου —ἀντίδοσιν —κακῶν τῶν —κακοῖς τὴν οὖσαν ἐν
θρήνει —ποιήσας
αὕτη
τόδʼ κατὰ —λυποῦμαι
τύπτε σεαυτὸν εἰς ἐμὴν χάριν
βρέχομαι διὰ τῶν δακρύων δηλονότι
καὶ φροντίζειν βοῆσαι δηλονότι
καὶ ἐπιτεταμένως θρήνει μεγάλως θρήνει ἐπιτεταμένως καὶ ὀξέως θρήνει —διὰ
μίγνυται
στέρνʼ τὰ — τύπτε —οἱ γὰρ Μυσοὶ θρηνῴδεις —εἶδος μέλους θρηνητικοῦ
λυπηρὰ λέγω
χάριν ἐμοῦ —γενείου τοῦ —κόπτε δηλονότι
διόλου ἀπρὶξ διʼ ὅλου εἰσὶ —ποιήσω τοῦτο δηλονότι —γοερῶς
φώνει, θρήνει φώνει.
τὰ ἐν γόοις καὶ θρήνοις διδόμενα
πράξω
σχίζε σχίσον —τῇ —τῶν
ἤγουν λυπηρῶς
κόπτε —καὶ τὴν τρίχα —καὶ ἐλέησον ἐλέησον ἐλέει
διόλου
βρέχε —τώ, ἤγουν τοὺς ὀφθαλμοὺς
βρέχομαι τοῖς δάκρυσι δηλονότι
καὶ ἰσόγοα ἤγουν διατόρως ὡς ἐγὼ
φεῦ
καὶ μετὰ θρήνων ἤγουν μετὰ θρήνου —παραγενοῦ
γῆ — ἤγουν εἰς ἣν νῦν δυστυχῶς βαδίζομεν
φεῦ —ἤγουν ὦ ἄνδρες δηλονότι οἱ ὄντες κατὰ τὴν πόλιν ταύτην
θρηνεῖτε —καὶ πλουσίως πορευόμενοι
τριήρησι ἐν ταῖς ναυσὶ δηλονότι. ταῖς τριήρεσιν
καὶ ἐν ταῖς — ὀλλύμενοι ὦ —καὶ φθαρέντες —βάρις εἶδος πλοίου ἀπὸ Βάρεως πόλεως.
προπέμψω προπέμψω. —καὶ κακοφήμοις