eul_wid: buo-aa
ΑἴαςAjax The Whip-Bearer
Sophocles Ajax The Whip Bearer PDF
| 1 | ΑΘΑΝΑ |
| 1.1 | Ἀεὶ μέν, ὦ παῖ Λαρτίου, δέδορκά σε |
| 1.2 | πεῖράν τιν’ ἐχθρῶν ἁρπάσαι θηρώμενον· |
| 1.3 | καὶ νῦν ἐπὶ σκηναῖς σε ναυτικαῖς ὁρῶ |
| 1.4 | Αἴαντος, ἔνθα τάξιν ἐσχάτην ἔχει, |
| 5.1 | πάλαι κυνηγετοῦντα καὶ μετρούμενον |
| 5.2 | ἴχνη τὰ κείνου νεοχάραχθ’, ὅπως ἴδῃς |
| 5.3 | εἴτ’ ἔνδον εἴτ’ οὐκ ἔνδον. Εὖ δέ ς’ ἐκφέρει |
| 5.4 | κυνὸς Λακαίνης ὥς τις εὔρινος βάσις· |
| 5.5 | ἔνδον γὰρ ἁνὴρ ἄρτι τυγχάνει, κάρα |
| 10.1 | στάζων ἱδρῶτι καὶ χέρας ξιφοκτόνους· |
| 10.2 | καί ς’ οὐδὲν εἴσω τῆσδε παπταίνειν πύλης |
| 10.3 | ἔτ’ ἔργον ἐστίν, ἐννέπειν δ’ ὅτου χάριν |
| 10.4 | σπουδὴν ἔθου τήνδ’, ὡς παρ’ εἰδυίας μάθῃς. |
| 10.5 | ΟΔΥΣΣΕΥΣ |
| 14 | Ὦ φθέγμ’ Ἀθάνας, φιλτάτης ἐμοὶ θεῶν, |
| 15.1 | ὡς εὐμαθές σου, κἂν ἄποπτος ᾖς, ὅμως |
| 15.2 | φώνημ’ ἀκούω καὶ ξυναρπάζω φρενί, |
| 15.3 | χαλκοστόμου κώδωνος ὡς τυρσηνικῆς. |
| 15.4 | Καὶ νῦν ἐπέγνως εὖ μ’ ἐπ’ ἀνδρὶ δυσμενεῖ |
| 15.5 | βάσιν κυκλοῦντ’, Αἴαντι τῷ σακεσφόρῳ· |
| 20.1 | κεῖνον γάρ, οὐδέν’ ἄλλον, ἰχνεύω πάλαι. Νυκτὸς γὰρ ἡμᾶς τῆσδε πρᾶγος ἄσκοπον |
| 20.2 | ἔχει περάνας, —εἴπερ εἴργασται τάδε· |
| 20.3 | ἴσμεν γὰρ οὐδὲν τρανές, ἀλλ’ ἀλώμεθα· |
| 20.4 | κἀγὼ ’θελοντὴς τῷδ’ ὑπεζύγην πόνῳ. |
| 25.1 | Ἐφθαρμένας γὰρ ἀρτίως εὑρίσκομεν |
| 25.2 | λείας ἁπάσας καὶ κατηναρισμένας |
| 25.3 | ἐκ χειρὸς αὐτοῖς ποιμνίων ἐπιστάταις. |
| 25.4 | Τήνδ’ οὖν ἐκείνῳ πᾶς τις αἰτίαν νέμει. |
| 25.5 | Καί μοί τις ὀπτὴρ αὐτὸν εἰσιδὼν μόνον |
| 30.1 | πηδῶντα πεδία σὺν νεορράντῳ ξίφει |
| 30.2 | φράζει τε κἀδήλωσεν· εὐθέως δ’ ἐγὼ |
| 30.3 | κατ’ ἴχνος ᾄσσω, καὶ τὰ μὲν σημαίνομαι, |
| 30.4 | τὰ δ’ ἐκπέπληγμαι κοὐκ ἔχω μαθεῖν ὅτου. |
| 30.5 | Καιρὸν δ’ ἐφήκεις· πάντα γὰρ τά τ’ οὖν πάρος |
| 35.1 | τά τ’ εἰσέπειτα σῇ κυβερνῶμαι χερί. |
| 35.2 | ΑΘ.Ἔγνων, Ὀδυσσεῦ, καὶ πάλαι φύλαξ ἔβην |
| 35.3 | τῇ σῇ πρόθυμος εἰς ὁδὸν κυναγίᾳ. |
| 35.4 | ΟΔ.Ἦ καί, φίλη δέσποινα, πρὸς καιρὸν πονῶ; |
| 35.5 | ΑΘ.Ὡς ἔστιν ἀνδρὸς τοῦδε τἄργα ταῦτά σοι. |
| 40.1 | ΟΔ.Καὶ πρὸς τί δυσλόγιστον ὧδ’ ᾖξεν χέρα; |
| 40.2 | ΑΘ.Χόλῳ βαρυνθεὶς τῶν Ἀχιλλείων ὅπλων. |
| 40.3 | ΟΔ.Τί δῆτα ποίμναις τήνδ’ ἐπεμπίπτει βάσιν; |
| 40.4 | ΑΘ.Δοκῶν ἐν ὑμῖν χεῖρα χραίνεσθαι φόνῳ. |
| 40.5 | ΟΔ.Ἦ καὶ τὸ βούλευμ’ ὡς ἐπ’ Ἀργείοις τόδ’ ἦν; |
| 45.1 | ΑΘ.Κἂν ἐξεπράξατ’, εἰ κατημέλης’ ἐγώ. |
| 45.2 | ΟΔ.Ποίαισι τόλμαις ταῖσδε καὶ φρενῶν θράσει; |
| 45.3 | ΑΘ.Νύκτωρ ἐφ’ ὑμᾶς δόλιος ὁρμᾶται μόνος. |
| 45.4 | ΟΔ.Ἦ καὶ παρέστη κἀπὶ τέρμ’ ἀφίκετο; ΑΘ.Καὶ δὴ ’πὶ δισσαῖς ἦν στρατηγίσιν πύλαις. |
| unit_13.1 | ΟΔ.Καὶ πῶς ἐπέσχε χεῖρα μαιμῶσαν φόνου; |
| unit_13.2 | ΑΘ.Ἐγώ σφ’ ἀπείργω, δυσφόρους ἐπ’ ὄμμασι |
| unit_13.3 | γνώμας βαλοῦσα τῆς ἀνηκέστου χαρᾶς, |
| unit_13.4 | καὶ πρός τε ποίμνας ἐκτρέπω σύμμικτά τε |
| unit_13.5 | λείας ἄδαστα βουκόλων φρουρήματα· |
| 55.1 | ἔνθ’ εἰσπεσὼν ἔκειρε πολύκερων φόνον |
| 55.2 | κύκλῳ ῥαχίζων· κἀδόκει μὲν ἔσθ’ ὅτε |
| 55.3 | δισσοὺς Ἀτρείδας αὐτόχειρ κτείνειν ἔχων, |
| 55.4 | ὅτ’ ἄλλοτ’ ἄλλον ἐμπίτνων στρατηλατῶν. |
| 55.5 | Ἐγὼ δὲ φοιτῶντ’ ἄνδρα μανιάσιν νόσοις |
| 60.1 | ὤτρυνον, εἰσέβαλλον εἰς ἕρκη κακά. |
| 60.2 | Κἄπειτ’ ἐπειδὴ τοῦδ’ ἐλώφησεν φόνου, |
| 60.3 | τοὺς ζῶντας αὖ δεσμοῖσι συνδήσας βοῶν |
| 60.4 | ποίμνας τε πάσας εἰς δόμους κομίζεται, |
| 60.5 | ὡς ἄνδρας, οὐχ ὡς εὔκερων ἄγραν ἔχων· |
| 65.1 | καὶ νῦν κατ’ οἴκους συνδέτους αἰκίζεται. |
| 65.2 | Δείξω δὲ καὶ σοὶ τήνδε περιφανῆ νόσον, |
| 65.3 | ὡς πᾶσιν Ἀργείοισιν εἰσιδὼν θροῇς. |
| 65.4 | Θαρσῶν δὲ μίμνε μηδὲ συμφορὰν δέχου |
| 65.5 | τὸν ἄνδρ’· ἐγὼ γὰρ ὀμμάτων ἀποστρόφους |
| 70.1 | αὐγὰς ἀπείρξω σὴν πρόσοψιν εἰσιδεῖν. |
| 70.2 | Οὗτος, σὲ τὸν τὰς αἰχμαλωτίδας χέρας |
| 70.3 | δεσμοῖς ἀπευθύνοντα προσμολεῖν καλῶ. |
| 70.4 | Αἴαντα φωνῶ· στεῖχε δωμάτων πάρος. |
| 70.5 | ΟΔ.Τί δρᾷς, Ἀθάνα; μηδαμῶς σφ’ ἔξω κάλει. |
| 75.1 | ΑΘ.Οὐ σῖγ’ ἀνέξῃ, μηδὲ δειλίαν ἀρῇ; |
| 75.2 | ΟΔ.Μή, πρὸς θεῶν· ἀλλ’ ἔνδον ἀρκείτω μένων. |
| unit_19.1 | ΑΘ.Τί μὴ γένηται; πρόσθεν οὐκ ἀνὴρ ὅδ’ ἦν; |
| unit_19.2 | ΟΔ.Ἐχθρός γε τῷδε τἀνδρὶ καὶ τανῦν ἔτι. |
| unit_19.3 | ΑΘ.Οὔκουν γέλως ἥδιστος εἰς ἐχθροὺς γελᾶν; |
| 80.1 | ΟΔ.Ἐμοὶ μὲν ἀρκεῖ τοῦτον ἐν δόμοις μένειν. |
| 80.2 | ΑΘ.Μεμηνότ’ ἄνδρα περιφανῶς ὀκνεῖς ἰδεῖν; |
| 80.3 | ΟΔ.Φρονοῦντα γάρ νιν οὐκ ἂν ἐξέστην ὄκνῳ. |
| 80.4 | ΑΘ.Ἀλλ’ οὐδὲ νῦν σε μὴ παρόντ’ ἴδῃ πέλας. |
| 80.5 | ΟΔ.Πῶς; εἴπερ ὀφθαλμοῖς γε τοῖς αὐτοῖς ὁρᾷ. |
| 85.1 | ΑΘ.Ἐγὼ σκοτώσω βλέφαρα καὶ δεδορκότα. |
| 85.2 | ΟΔ.Γένοιτο μεντἂν πᾶν θεοῦ τεχνωμένου. |
| 85.3 | ΑΘ.Σίγα νυν ἑστώς, καὶ μέν’ ὡς κυρεῖς ἔχων. |
| 85.4 | ΟΔ.Μένοιμ’ ἄν· ἤθελον δ’ ἂν ἐκτὸς ὢν τυχεῖν. |
| 85.5 | ΑΘ.Ὦ οὗτος, Αἶαν, δεύτερόν σε προσκαλῶ· |
| 90.1 | τί βαιὸν οὕτως ἐντρέπῃ τῆς συμμάχου; |
| 90.2 | ΑΙΑΣ |
| 91.1 | Ὦ χαῖρ’, Ἀθάνα, χαῖρε, Διογενὲς τέκνον, |
| 91.2 | ὡς εὖ παρέστης· καί σε παγχρύσοις ἐγὼ |
| 91.3 | στέψω λαφύροις τῆσδε τῆς ἄγρας χάριν. |
| 91.4 | ΑΘ.Καλῶς ἔλεξας· ἀλλ’ ἐκεῖνό μοι φράσον, |
| 95.1 | ἔβαψας ἔγχος εὖ πρὸς Ἀργείων στρατῷ; |
| 95.2 | ΑΙ.Κόμπος πάρεστι κοὐκ ἀπαρνοῦμαι τὸ μή. |
| 95.3 | ΑΘ.Ἦ καὶ πρὸς Ἀτρείδαισιν ᾔχμασας χέρας; |
| 95.4 | ΑΙ.Ὥστ’ οὔποτ’ Αἴαντ’, οἶδ’, ἀτιμάσους’ ἔτι. |
| 95.5 | ΑΘ.Τεθνᾶσιν ἅνδρες, ὡς τὸ σὸν ξυνῆκ’ ἐγώ. |
| unit_25.1 | ΑΙ.Θανόντες ἤδη τἄμ’ ἀφαιρείσθων ὅπλα. |
| unit_25.2 | ΑΘ.Εἶεν· τί γὰρ δὴ παῖς ὁ τοῦ Λαερτίου; |
| unit_25.3 | ποῦ σοι τύχης ἕστηκεν; ἦ πέφευγέ σε; |
| unit_25.4 | ΑΙ.Ἦ τοὐπίτριπτον κίναδος ἐξήρου μ’ ὅπου; |
| unit_26 | ΑΘ.Ἔγωγ’· Ὀδυσσέα τὸν σὸν ἐνστάτην λέγω. |
| 105.1 | ΑΙ.Ἥδιστος, ὦ δέσποινα, δεσμώτης ἔσω |
| 105.2 | θακεῖ· θανεῖν γὰρ αὐτὸν οὔ τί πω θέλω. |
| 105.3 | ΑΘ.Πρὶν ἂν τί δράσῃς ἢ τί κερδάνῃς πλέον; |
| 105.4 | ΑΙ.Πρὶν ἂν δεθεὶς πρὸς κίον’ ἑρκείου στέγης— |
| 105.5 | ΑΘ.Τί δῆτα τὸν δύστηνον ἐργάσῃ κακόν; |
| 110.1 | ΑΙ.Μάστιγι πρῶτον νῶτα φοινιχθεὶς θάνῃ. |
| 110.2 | ΑΘ.Μὴ δῆτα τὸν δύστηνον ὧδέ γ’ αἰκίσῃ. |
| 110.3 | ΑΙ.Χαίρειν, Ἀθάνα, τἄλλ’ ἐγώ ς’ ἐφίεμαι, |
| 110.4 | κεῖνος δὲ τείσει τήνδε κοὐκ ἄλλην δίκην. |
| 110.5 | ΑΘ.Σὺ δ’ οὖν, ἐπειδὴ τέρψις ἥδε σοι τὸ δρᾶν, |
| 115.1 | χρῶ χειρί, φείδου μηδὲν ὧνπερ ἐννοεῖς. |
| 115.2 | ΑΙ.Χωρῶ πρὸς ἔργον, τοῦτό σοι δ’ ἐφίεμαι, |
| 115.3 | τοιάνδ’ ἀεί μοι σύμμαχον παρεστάναι. |
| 115.4 | ΑΘ.Ὁρᾷς, Ὀδυσσεῦ, τὴν θεῶν ἰσχὺν ὅση; |
| 115.5 | Τούτου τίς ἄν σοι τἀνδρὸς ἢ προνούστερος |
| 120.1 | ἢ δρᾶν ἀμείνων ηὑρέθη τὰ καίρια; |
| 120.2 | ΟΔ.Ἐγὼ μὲν οὐδέν’ οἶδ’· ἐποικτίρω δέ νιν |
| 120.3 | δύστηνον ἔμπας, καίπερ ὄντα δυσμενῆ, |
| 120.4 | ὁθούνεκ’ ἄτῃ συγκατέζευκται κακῇ, |
| 120.5 | οὐδὲν τὸ τούτου μᾶλλον ἢ τοὐμὸν σκοπῶν. |
| 125.1 | Ὁρῶ γὰρ ἡμᾶς οὐδὲν ὄντας ἄλλο πλὴν |
| 125.2 | εἴδωλ’, ὅσοιπερ ζῶμεν, ἢ κούφην σκιάν. |
| 125.3 | ΑΘ.Τοιαῦτα τοίνυν εἰσορῶν ὑπέρκοπον |
| 125.4 | μηδέν ποτ’ εἴπῃς αὐτὸς ἐς θεοὺς ἔπος, |
| 125.5 | μηδ’ ὄγκον ἄρῃ μηδέν’, εἴ τινος πλέον |
| 130.1 | ἢ χειρὶ βρίθεις ἢ μακροῦ πλούτου βάθει· |
| 130.2 | ὡς ἡμέρα κλίνει τε κἀνάγει πάλιν |
| 130.3 | ἅπαντα τἀνθρώπεια· τοὺς δὲ σώφρονας |
| unit_33.1 | θεοὶ φιλοῦσι καὶ στυγοῦσι τοὺς κακούς. |
| unit_33.2 | ΧΟΡΟΣ |
| 134 | Τελαμώνιε παῖ, τῆς ἀμφιρύτου |
| 135.1 | Σαλαμῖνος ἔχων βάθρον ἀγχιάλου, |
| 135.2 | σὲ μὲν εὖ πράσσοντ’ ἐπιχαίρω· |
| 135.3 | σὲ δ’ ὅταν πληγὴ Διὸς ἢ ζαμενὴς |
| 135.4 | λόγος ἐκ Δαναῶν κακόθρους ἐπιβῇ, |
| 135.5 | μέγαν ὄκνον ἔχω καὶ πεφόβημαι |
| 140.1 | πτηνῆς ὡς ὄμμα πελείας. |
| 140.2 | Ὡς καὶ τῆς νῦν φθιμένης νυκτὸς |
| 140.3 | μεγάλοι θόρυβοι κατέχους’ ἡμᾶς |
| 140.4 | ἐπὶ δυσκλείᾳ, σὲ τὸν ἱππομανῆ |
| 140.5 | λειμῶν’ ἐπιβάντ’ ὀλέσαι Δαναῶν |
| 145.1 | βοτὰ καὶ λείαν |
| 145.2 | ἥπερ δορίληπτος ἔτ’ ἦν λοιπή, |
| 145.3 | κτείνοντ’ αἴθωνι σιδήρῳ. |
| 145.4 | Τοιούσδε λόγους ψιθύρους πλάσσων |
| 145.5 | εἰς ὦτα φέρει πᾶσιν Ὀδυσσεύς, |
| unit_38.1 | καὶ σφόδρα πείθει· περὶ γὰρ σοῦ νῦν |
| unit_38.2 | εὔπειστα λέγει, καὶ πᾶς ὁ κλύων |
| unit_38.3 | τοῦ λέξαντος χαίρει μᾶλλον |
| unit_38.4 | τοῖς σοῖς ἄχεσιν καθυβρίζων. |
| unit_38.5 | Τῶν γὰρ μεγάλων ψυχῶν ἱεὶς |
| 155.1 | οὐκ ἂν ἁμάρτοις· κατὰ δ’ ἄν τις ἐμοῦ |
| 155.2 | τοιαῦτα λέγων οὐκ ἂν πείθοι· |
| 155.3 | πρὸς γὰρ τὸν ἔχονθ’ ὁ φθόνος ἕρπει· |
| 155.4 | καίτοι σμικροὶ μεγάλων χωρὶς |
| 155.5 | σφαλερὸν πύργου ῥῦμα πέλονται· |
| 160 | μετὰ γὰρ μεγάλων βαιὸς ἄριστ’ ἄν, |
| unit_41.1 | καὶ μέγας ὀρθοῖθ’ ὑπὸ μικροτέρων· |
| unit_41.2 | ἀλλ’ οὐ δυνατὸν τοὺς ἀνοήτους |
| unit_41.3 | τούτων γνώμας προδιδάσκειν. |
| unit_41.4 | Ὑπὸ τοιούτων ἀνδρῶν θορυβῇ· |
| 165.1 | χἠμεῖς οὐδὲν σθένομεν πρὸς ταῦτ’ |
| 165.2 | ἀπαλέξασθαι σοῦ χωρίς, ἄναξ· |
| 165.3 | ἀλλ’—ὅτε γὰρ δὴ τὸ σὸν ὄμμ’ ἀπέδραν, |
| 165.4 | παταγοῦσιν ἅπερ πτηνῶν ἀγέλαι— |
| 165.5 | μέγαν αἰγυπιόν 〈γ’〉 ὑποδείσαντες, |
| 170.1 | τάχ’ ἄν, ἐξαίφνης εἰ σὺ φανείης, |
| 170.2 | σιγῇ πτήξειαν ἄφωνοι. |
| 171.1 | Ἦ ῥά σε Ταυροπόλα Διὸς Ἄρτεμις—Str. |
| 171.2 | ὦ μεγάλα φάτις, ὦ |
| 171.3 | μᾶτερ αἰσχύνας ἐμᾶς— |
| 175.1 | ὥρμασε πανδάμους ἐπὶ βοῦς ἀγελαίας, |
| 175.2 | ἤ πού τινος νίκας ἀκάρπωτον χάριν, |
| 175.3 | ἤ ῥα κλυτῶν ἐνάρων |
| 175.4 | ψευσθεῖς’, ἀδώροις εἴτ’ ἐλαφαβολίαις; |
| 175.5 | ἢ χαλκοθώραξ, εἴ τιν’ Ἐνυάλιος |
| 180.1 | μομφὰν ἔχων ξυνοῦ δορὸς ἐννυχίοις |
| 180.2 | μαχαναῖς ἐτείσατο λώβαν; |
| 181.1 | Οὔ ποτε γὰρ φρενόθεν γ’ ἐπ’ ἀριστερά,Ant. |
| 181.2 | παῖ Τελαμῶνος, ἔβας |
| 185.1 | τόσσον ἐν ποίμναις πίτνων· |
| 185.2 | ἥκοι γὰρ ἂν θεία νόσος· ἀλλ’ ἀπερύκοι |
| unit_49.1 | καὶ Ζεὺς κακὰν καὶ Φοῖβος Ἀργείων φάτιν· |
| unit_49.2 | εἰ δ’ ὑποβαλλόμενοι |
| unit_49.3 | κλέπτουσι μύθους οἱ μεγάλοι βασιλῆς, |
| 190.1 | ἢ τᾶς ἀσώτου Σισυφιδᾶν γενεᾶς, |
| 190.2 | μὴ μή μ’, ἄναξ, ἔθ’ ὧδ’ ἐφάλοις κλισίαις |
| 190.3 | ἐμμένων κακὰν φάτιν ἄρῃ. |
| 192.1 | Ἀλλ’ ἄνα ἐξ ἑδράνων ὅπου μακραίωνιEp. |
| 192.2 | στηρίζῃ ποτὲ τᾷδ’ ἀγωνίῳ σχολᾷ |
| 195.1 | ἄταν οὐρανίαν φλέγων. |
| 195.2 | Ἐχθρῶν δ’ ὕβρις ὧδ’ ἀταρβήτως |
| 195.3 | ὁρμᾶτ’ ἐν εὐανέμοισ〈ι〉 βάσσαις, |
| 195.4 | πάντων καγχαζόντων |
| 195.5 | γλώσσαις βαρυάλγητ’· |
| unit_53 | ἐμοὶ δ’ ἄχος ἕστακεν. |
| unit_54 | ΤΕΚΜΗΣΣΑ |
| 201.1 | Ναὸς ἀρωγοὶ τῆς Αἴαντος, |
| 201.2 | γενεᾶς χθονίων ἀπ’ Ἐρεχθειδᾶν, |
| 201.3 | ἔχομεν στοναχὰς οἱ κηδόμενοι |
| 201.4 | τοῦ Τελαμῶνος τηλόθεν οἴκου· |
| 205.1 | νῦν γὰρ ὁ δεινὸς μέγας ὠμοκρατὴς |
| 205.2 | Αἴας θολερῷ |
| 205.3 | κεῖται χειμῶνι νοσήσας. |
| 205.4 | ΧΟ.Τί δ’ ἐνήλλακται τῆς ἠρεμίας |
| 205.5 | νὺξ ἥδε βάρος; |
| 210.1 | παῖ τοῦ Φρυγίου 〈σὺ〉 Τελεύταντος, |
| 210.2 | λέγ’, ἐπεί σε λέχος δουριάλωτον |
| 210.3 | στέρξας ἀνέχει θούριος Αἴας· |
| unit_58.1 | ὥστ’ οὐκ ἂν ἄϊδρις ὑπείποις. |
| unit_58.2 | ΤΕ.Πῶς δῆτα λέγω λόγον ἄρρητον; |
| 215.1 | θανάτῳ γὰρ ἴσον πάθος ἐκπεύσῃ· |
| 215.2 | μανίᾳ γὰρ ἁλοὺς ἡμὶν ὁ κλεινὸς |
| 215.3 | νύκτερος Αἴας ἀπελωβήθη· |
| 215.4 | τοιαῦτ’ ἂν ἴδοις σκηνῆς ἔνδον |
| 215.5 | χειροδάϊκτα σφάγι’ αἱμοβαφῆ, |
| 220 | κείνου χρηστήρια τἀνδρός. |
| 220.1 | ΧΟ.Οἵαν ἐδήλωσαςStr. |
| 220.2 | ἀνέρος αἴθονος ἀγγελίαν |
| 220.3 | ἄτλατον οὐδὲ φευκτάν, |
| 225.1 | τῶν μεγάλων Δαναῶν ὕπο κλῃζομέναν, |
| 225.2 | τὰν ὁ μέγας μῦθος ἀέξει. |
| 225.3 | Ὤιμοι φοβοῦμαι τὸ προσέρπον· περίφαντος ἁνὴρ |
| 230 | θανεῖται, παραπλήκτῳ χερὶ συγκατακτὰς |
| 231-232 | κελαινοῖς ξίφεσιν βοτὰ καὶ βοτῆρας ἱππονώμας. |
| 233.1 | ΤΕ.Ὤιμοι· κεῖθεν κεῖθεν ἄρ’ ἡμῖν |
| 233.2 | δεσμῶτιν ἄγων ἤλυθε ποίμναν· |
| 235.1 | ὧν τὴν μὲν ἔσω σφάζ’ ἐπὶ γαίας, |
| 235.2 | τὰ δὲ πλευροκοπῶν δίχ’ ἀνερρήγνυ· |
| 235.3 | δύο δ’ ἀργίποδας κριοὺς ἀνελών, |
| 235.4 | τοῦ μὲν κεφαλὴν καὶ γλῶσσαν ἄκραν |
| 235.5 | ῥιπτεῖ θερίσας, τὸν δ’ ὀρθὸν ἄνω |
| 240.1 | κίονι δήσας, |
| 240.2 | μέγαν ἱπποδέτην ῥυτῆρα λαβὼν |
| 240.3 | παίει λιγυρᾷ μάστιγι διπλῇ, |
| 240.4 | κακὰ δεννάζων ῥήμαθ’ ἃ δαίμων |
| unit_68 | κοὐδεὶς ἀνδρῶν ἐδίδαξεν. |
| 245.1 | ΧΟ.Ὥρα τιν’ ἤδη τοιAnt. |
| 245.2 | κρᾶτα καλύμμασι κρυψάμενον |
| 245.3 | ποδοῖν κλοπὰν ἀρέσθαι, |
| 245.4 | ἢ θοὸν εἰρεσίας ζυγὸν ἑζόμενον |
| unit_70.1 | ποντοπόρῳ ναῒ μεθεῖναι· |
| unit_70.2 | τοίας ἐρέσσουσιν ἀπειλὰς δικρατεῖς Ἀτρεῖδαι |
| unit_70.3 | καθ’ ἡμῶν· πεφόβημαι λιθόλευστον Ἄρη |
| 256.1 | ξυναλγεῖν μετὰ τοῦδε τυπείς, τὸν αἶς’ ἄπλατος ἴσχει. |
| 256.2 | ΤΕ.Οὐκέτι· λαμπρᾶς γὰρ ἄτερ στεροπᾶς |
| 256.3 | ᾄξας ὀξὺς νότος ὣς λήγει, |
| 256.4 | καὶ νῦν φρόνιμος νέον ἄλγος ἔχει. |
| 260.1 | Τὸ γὰρ ἐσλεύσσειν οἰκεῖα πάθη, |
| 260.2 | μηδενὸς ἄλλου παραπράξαντος, |
| 260.3 | μεγάλας ὀδύνας ὑποτείνει. |
| 260.4 | ΧΟ.Ἀλλ’ εἰ πέπαυται, κάρτ’ ἂν εὐτυχεῖν δοκῶ· |
| 260.5 | φρούδου γὰρ ἤδη τοῦ κακοῦ μείων λόγος. |
| 265.1 | ΤΕ.Πότερα δ’ ἄν, εἰ νέμοι τις αἵρεσιν, λάβοις, |
| 265.2 | φίλους ἀνιῶν αὐτὸς ἡδονὰς ἔχειν |
| 265.3 | ἢ κοινὸς ἐν κοινοῖσι λυπεῖσθαι ξυνών; |
| 265.4 | ΧΟ.Τό τοι διπλάζον, ὦ γύναι, μεῖζον κακόν. |
| 265.5 | ΤΕ.Ἡμεῖς ἄρ’ οὐ νοσοῦντες ἀτώμεσθα νῦν. |
| 270.1 | ΧΟ.Πῶς τοῦτ’ ἔλεξας; οὐ κάτοιδ’ ὅπως λέγεις. |
| 270.2 | ΤΕ.Ἁνὴρ ἐκεῖνος, ἡνίκ’ ἦν ἐν τῇ νόσῳ, |
| 270.3 | αὐτὸς μὲν ἥδεθ’ οἷσιν εἴχετ’ ἐν κακοῖς, |
| 270.4 | ἡμᾶς δὲ τοὺς φρονοῦντας ἠνία ξυνών· |
| 270.5 | νῦν δ’ ὡς ἔληξε κἀνέπνευσε τῆς νόσου, |
| 275.1 | κεῖνός τε λύπῃ πᾶς ἐλήλαται κακῇ, |
| 275.2 | ἡμεῖς θ’ ὁμοίως οὐδὲν ἧσσον ἢ πάρος. |
| unit_76.1 | Ἆρ’ ἔστι ταῦτα δὶς τός’ ἐξ ἁπλῶν κακά; |
| unit_76.2 | ΧΟ.Ξύμφημι δή σοι καὶ δέδοικα μὴ ’κ θεοῦ |
| unit_76.3 | πληγή τις ἥκῃ. Πῶς γάρ, εἰ πεπαυμένος |
| 280.1 | μηδέν τι μᾶλλον ἢ νοσῶν εὐφραίνεται; |
| 280.2 | ΤΕ.Ὡς ὧδ’ ἐχόντων τῶνδ’ ἐπίστασθαί σε χρή. |
| 280.3 | ΧΟ.Τίς γάρ ποτ’ ἀρχὴ τοῦ κακοῦ προσέπτατο; |
| 280.4 | δήλωσον ἡμῖν τοῖς ξυναλγοῦσιν τύχας. |
| 280.5 | ΤΕ.Ἅπαν μαθήσῃ τοὔργον, ὡς κοινωνὸς ὤν. |
| 285.1 | Κεῖνος γὰρ ἄκρας νυκτός, ἡνίχ’ ἕσπεροι |
| 285.2 | λαμπτῆρες οὐκέτ’ ᾖθον, ἄμφηκες λαβὼν |
| 285.3 | ἐμαίετ’ ἔγχος ἐξόδους ἕρπειν κενάς. |
| 285.4 | Κἀγὼ ’πιπλήσσω καὶ λέγω· «Τί χρῆμα δρᾷς, |
| 285.5 | Αἴας; τί τήνδ’ ἄκλητος οὔθ’ ὑπ’ ἀγγέλων |
| 290.1 | κληθεὶς ἀφορμᾷς πεῖραν οὔτε του κλύων |
| 290.2 | σάλπιγγος; ἀλλὰ νῦν γε πᾶς εὕδει στρατός.» |
| 290.3 | Ὁ δ’ εἶπε πρός με βαί’, ἀεὶ δ’ ὑμνούμενα· |
| 290.4 | «Γύναι, γυναιξὶ κόσμον ἡ σιγὴ φέρει.» |
| 290.5 | Κἀγὼ μαθοῦς’ ἔληξ’, ὁ δ’ ἐσσύθη μόνος· |
| 295.1 | καὶ τὰς ἐκεῖ μὲν οὐκ ἔχω λέγειν πάθας· |
| 295.2 | ἔσω δ’ ἐσῆλθε συνδέτους ἄγων ὁμοῦ |
| 295.3 | ταύρους, κύνας βοτῆρας, εὔκερών τ’ ἄγραν. |
| 295.4 | Καὶ τοὺς μὲν ηὐχένιζε, τοὺς δ’ ἄνω τρέπων |
| 295.5 | ἔσφαζε κἀρράχιζε, τοὺς δὲ δεσμίους |
| unit_81.1 | ᾐκίζεθ’ ὥστε φῶτας ἐν ποίμναις πίτνων. |
| unit_81.2 | Τέλος δ’ ἀπᾴξας διὰ θυρῶν σκιᾷ τινι |
| unit_81.3 | λόγους ἀνέσπα τοὺς μὲν Ἀτρειδῶν κάτα, |
| unit_81.4 | τοὺς δ’ ἀμφ’ Ὀδυσσεῖ, συντιθεὶς γέλων πολύν, |
| unit_81.5 | ὅσην κατ’ αὐτῶν ὕβριν ἐκτείσαιτ’ ἰών· |
| 305 | κἄπειτ’ ἀπᾴξας αὖθις ἐς δόμους πάλιν |
| unit_83.1 | ἔμφρων μόλις πως ξὺν χρόνῳ καθίσταται. |
| unit_83.2 | Καὶ πλῆρες ἄτης ὡς διοπτεύει στέγος, |
| unit_83.3 | παίσας κάρα θώϋξεν· ἐν δ’ ἐρειπίοις |
| unit_83.4 | νεκρῶν ἐρειφθεὶς ἕζετ’ ἀρνείου φόνου, |
| 310.1 | κόμην ἀπρὶξ ὄνυξι συλλαβὼν χερί. |
| 310.2 | Καὶ τὸν μὲν ἧστο πλεῖστον ἄφθογγος χρόνον· |
| 310.3 | ἔπειτ’ ἐμοὶ τὰ δείν’ ἐπηπείλης’ ἔπη, |
| 310.4 | εἰ μὴ φανοίην πᾶν τὸ συντυχὸν πάθος, |
| 310.5 | κἀνήρετ’ ἐν τῷ πράγματος κυροῖ ποτε. |
| 315.1 | Κἀγώ, φίλοι, δείσασα τοὐξειργασμένον |
| 315.2 | ἔλεξα πᾶν ὅσονπερ ἐξηπιστάμην. |
| 315.3 | Ὁ δ’ εὐθὺς ἐξῴμωξεν οἰμωγὰς λυγράς, |
| 315.4 | ἃς οὔποτ’ αὐτοῦ πρόσθεν εἰσήκους’ ἐγώ· |
| 315.5 | πρὸς γὰρ κακοῦ τε καὶ βαρυψύχου γόους |
| 320.1 | τοιούσδ’ ἀεί ποτ’ ἀνδρὸς ἐξηγεῖτ’ ἔχειν· |
| 320.2 | ἀλλ’ ἀψόφητος ὀξέων κωκυμάτων |
| 320.3 | ὑπεστέναζε, ταῦρος ὣς βρυχώμενος. |
| 320.4 | Νῦν δ’ ἐν τοιᾷδε κείμενος κακῇ τύχῃ |
| 320.5 | ἄσιτος ἁνήρ, ἄποτος, ἐν μέσοις βοτοῖς |
| 325.1 | σιδηροκμῆσιν ἥσυχος θακεῖ πεσών· |
| 325.2 | καὶ δῆλός ἐστιν ὥς τι δρασείων κακόν· |
| 325.3 | τοιαῦτα γάρ πως καὶ λέγει κὠδύρεται. |
| 325.4 | Ἀλλ’, ὦ φίλοι, τούτων γὰρ οὕνεκ’ ἐστάλην, |
| 325.5 | ἀρήξατ’ εἰσελθόντες, εἰ δύνασθέ τι· |
| 330.1 | φίλων γὰρ οἱ τοιοίδε νικῶνται λόγοις. |
| 330.2 | ΧΟ.Τέκμησσα, δεινά, παῖ Τελεύταντος, λέγεις |
| 330.3 | ἡμῖν, τὸν ἄνδρα διαπεφοιβάσθαι κακοῖς. |
| 330.4 | ΑΙ.Ἰώ μοί μοι. |
| 330.5 | ΤΕ.Τάχ’, ὡς ἔοικε, μᾶλλον· ἢ οὐκ ἠκούσατε |
| 335.1 | Αἴαντος, οἵαν τήνδε θωύσσει βοήν; |
| 335.2 | ΑΙ.Ἰώ μοί μοι. |
| 335.3 | ΧΟ.Ἁνὴρ ἔοικεν ἢ νοσεῖν, ἢ τοῖς πάλαι |
| 335.4 | νοσήμασι ξυνοῦσι λυπεῖσθαι παρών. |
| 335.5 | ΑΙ.Ἰὼ παῖ παῖ. |
| 340.1 | ΤΕ.Ὤιμοι τάλαιν’· Εὐρύσακες, ἀμφὶ σοὶ βοᾷ. |
| 340.2 | Τί ποτε μενοινᾷ; ποῦ ποτ’ εἶ; τάλαιν’ ἐγώ. |
| 340.3 | ΑΙ.Τεῦκρον καλῶ· ποῦ Τεῦκρος; ἢ τὸν εἰσαεὶ |
| 340.4 | λεηλατήσει χρόνον; ἐγὼ δ’ ἀπόλλυμαι. |
| 340.5 | ΧΟ.Ἁνὴρ φρονεῖν ἔοικεν· ἀλλ’ ἀνοίγετε· |
| 345.1 | τάχ’ ἄν τιν’ αἰδῶ κἀπ’ ἐμοὶ βλέψας λάβοι. |
| 345.2 | ΤΕ.Ἰδού, διοίγω· προσβλέπειν δ’ ἔξεστί σοι |
| 345.3 | τὰ τοῦδε πράγη, καὐτὸς ὡς ἔχων κυρεῖ. |
| 347 | ΑΙ.Ἰὼ φίλοι ναυβάται, μόνοι ἐμῶν φίλων,Str. 1. |
| unit_93.1 | μόνοι 〈ἔ〉τ’ ἐμμένοντες ὀρθῷ νόμῳ, |
| unit_93.2 | ἴδεσθέ μ’ οἷον ἄρτι κῦμα φοινίας ὑπὸ ζάλης |
| unit_93.3 | ἀμφίδρομον κυκλεῖται. |
| unit_93.4 | ΧΟ.Οἴμ’ ὡς ἔοικας ὀρθὰ μαρτυρεῖν ἄγαν· |
| 355 | δηλοῖ δὲ τοὔργον ὡς ἀφροντίστως ἔχει. |
| 355 | ΑΙ.Ἰὼ γένος ναΐας ἀρωγὸν τέχνας,Ant. 1. |
| 358 | ἅλιον ὃς ἐπέβας ἑλίσσων πλάταν, |
| 359-360 | σέ τοι, σέ τοι μόνον δέδορκα πημονὰν ἐπαρκέσοντ’· |
| 361.1 | ἀλλά με συνδάϊξον. |
| 361.2 | ΧΟ.Εὔφημα φώνει· μὴ κακὸν κακῷ διδοὺς |
| 361.3 | ἄκος, πλέον τὸ πῆμα τῆς ἄτης τίθει. |
| 363 | ΑΙ.Ὁρᾷς τὸν θρασύν, τὸν εὐκάρδιον,Str. 2. |
| 365.1 | τὸν ἐν δαΐοις ἄτρεστον μάχαις, |
| 365.2 | ἐν ἀφόβοις με θηρσὶ δεινὸν χέρας; |
| unit_101.1 | Οἴμοι γέλωτος, οἷον ὑβρίσθην ἄρα. |
| unit_101.2 | ΤΕ.Μή, δέσποτ’ Αἴας, λίσσομαί ς’, αὔδα τάδε. |
| unit_101.3 | ΑΙ.Οὐκ ἐκτός; οὐκ ἄψορρον ἐκνεμῇ πόδα; |
| 370.1 | Αἰαῖ αἰαῖ. |
| 370.2 | ΤΕ.Ὦ πρὸς θεῶν, ὕπεικε καὶ φρόνησον εὖ. |
| 370.3 | ΑΙ.Ὢ δύσμορος, ὃς χερὶ μὲν |
| 370.4 | μεθῆκα τοὺς ἀλάστορας, |
| 370.5 | ἐν δ’ ἑλίκεσσι βουσὶ καὶ |
| 375.1 | κλυτοῖς πεσὼν αἰπολίοις |
| 375.2 | ἐρεμνὸν αἷμ’ ἔδευσα. |
| 375.3 | ΧΟ.Τί δῆτ’ ἂν ἀλγοίης ἐπ’ ἐξειργασμένοις; |
| 375.4 | Οὐ γὰρ γένοιτ’ ἂν ταῦθ’ ὅπως οὐχ ὧδ’ ἔχειν. |
| 378 | ΑΙ.Ἰὼ πάνθ’ ὁρῶν, ἁπάντων τ’ ἀεὶAnt. 2. |
| 380.1 | κακῶν ὄργανον, τέκνον Λαρτίου, |
| 380.2 | κακοπινέστατόν τ’ ἄλημα στρατοῦ, |
| 380.3 | ἦ που πολὺν γέλωθ’ ὑφ’ ἡδονῆς ἄγεις. |
| 380.4 | ΧΟ.Ξὺν τῷ θεῷ πᾶς καὶ γελᾷ κὠδύρεται. |
| 380.5 | ΑΙ.Ἴδοιμι 〈μήν〉 νιν, καίπερ ὧδ’ ἀτώμενος. |
| 385.1 | Ἰώ μοί μοι. |
| 385.2 | ΧΟ.Μηδὲν μέγ’ εἴπῃς· οὐχ ὁρᾷς ἵν’ εἶ κακοῦ; |
| 385.3 | ΑΙ.Ὦ Ζεῦ, προγόνων προπάτωρ, |
| 385.4 | πῶς ἂν τὸν αἱμυλώτατον, |
| 385.5 | ἐχθρὸν ἄλημα, τούς τε δισ‐ |
| 390.1 | σάρχας ὀλέσσας βασιλῆς, |
| 390.2 | τέλος θάνοιμι καὐτός; |
| 390.3 | ΤΕ.Ὅταν κατεύχῃ ταῦθ’, ὁμοῦ κἀμοὶ θανεῖν |
| unit_108.1 | εὔχου· τί γὰρ δεῖ ζῆν με σοῦ τεθνηκότος; |
| unit_108.2 | ΑΙ.Ἰὼ |
| 394 | σκότος, ἐμὸν φάος,Str. 3. |
| 395.1 | ἔρεβος ὦ φαεννότατον, ὡς ἐμοί, |
| 395.2 | ἕλεσθ’ ἕλεσθέ μ’ οἰκήτορα, |
| 395.3 | ἕλεσθέ μ’· οὔτε γὰρ θεῶν γένος |
| 395.4 | οὔθ’ ἁμερίων ἔτ’ ἄξιος |
| unit_111.1 | βλέπειν τιν’ εἰς ὄνασιν ἀνθρώπων. |
| unit_111.2 | Ἀλλά μ’ ἁ Διός 〈μ’〉 ἀλκίμα θεὸς |
| unit_111.3 | ὀλέθριον αἰκίζει. |
| unit_111.4 | Ποῖ τις οὖν φύγῃ; ποῖ μολὼν μενῶ |
| 405.1 | εἰ τὰ μὲν φθίνει, φίλοι τοῖσ〈ιν〉 ὁμοῦ |
| 405.2 | πέλας, μώραις δ’ ἄγραις προσκείμεθα; |
| 405.3 | πᾶς δὲ στρατὸς δίπαλτος ἄν με |
| 405.4 | χειρὶ φονεύοι. |
| 410.1 | ΤΕ.Ὢ δυστάλαινα, τοιάδ’ ἄνδρα χρήσιμον |
| 410.2 | φωνεῖν, ἃ πρόσθεν οὗτος οὐκ ἔτλη ποτ’ ἄν. |
| 411 | ΑΙ.〈Ἰ〉ὼ |
| 412.1 | πόροι ἁλίρροθοιAnt. 3. |
| 412.2 | πάραλά τ’ ἄντρα καὶ νέμος ἐπάκτιον, |
| 412.3 | πολὺν πολύν με δαρόν τε δὴ |
| 415.1 | κατείχετ’ ἀμφὶ Τροίαν χρόνον· |
| 415.2 | ἀλλ’ οὐκέτι μ’, οὐκέτ’ ἀμπνοὰς |
| 415.3 | ἔχοντα· τοῦτό τις φρονῶν ἴστω. |
| 415.4 | Ὦ Σκαμάνδριοι γείτονες ῥοαί, |
| 420.1 | εὔφρονες Ἀργείοις, |
| 420.2 | οὐκέτ’ ἄνδρα μὴ τόνδ’ ἴδητ’, ἔπος |
| 420.3 | ἐξερέω μέγ’, οἷον οὔ τινα Τροία |
| 425.1 | στρατοῦ δέρχθη χθονὸς μολόντ’ ἀπὸ |
| 425.2 | Ἑλλανίδος· τανῦν δ’ ἄτιμος |
| unit_119.1 | ὧδε πρόκειται. |
| unit_119.2 | ΧΟ.Οὔτοι ς’ ἀπείργειν, οὐδ’ ὅπως ἐῶ λέγειν |
| unit_119.3 | ἔχω, κακοῖς τοιοῖσδε συμπεπτωκότα. |
| 430.1 | ΑΙ.Αἰαῖ· τίς ἄν ποτ’ ᾤεθ’ ὧδ’ ἐπώνυμον |
| 430.2 | τοὐμὸν ξυνοίσειν ὄνομα τοῖς ἐμοῖς κακοῖς; |
| 430.3 | νῦν γὰρ πάρεστι καὶ δὶς αἰάζειν ἐμοὶ |
| 430.4 | καὶ τρίς· τοιούτοις γὰρ κακοῖς ἐντυγχάνω· |
| 430.5 | ὅτου πατὴρ μὲν τῆσδ’ ἀπ’ Ἰδαίας χθονὸς |
| 435.1 | τὰ πρῶτα καλλιστεῖ’ ἀριστεύσας στρατοῦ |
| 435.2 | πρὸς οἶκον ἦλθε πᾶσαν εὔκλειαν φέρων· |
| 435.3 | ἐγὼ δ’ ὁ κείνου παῖς, τὸν αὐτὸν ἐς τόπον |
| 435.4 | Τροίας ἐπελθὼν οὐκ ἐλάσσονι σθένει, |
| 435.5 | οὐδ’ ἔργα μείω χειρὸς ἀρκέσας ἐμῆς, |
| 440.1 | ἄτιμος Ἀργείοισιν ὧδ’ ἀπόλλυμαι. |
| 440.2 | Καίτοι τοσοῦτόν γ’ ἐξεπίστασθαι δοκῶ· |
| 440.3 | εἰ ζῶν Ἀχιλλεὺς τῶν ὅπλων τῶν ὧν πέρι |
| 440.4 | κρίνειν ἔμελλε κράτος ἀριστείας τινί, |
| 440.5 | οὐκ ἄν τις αὔτ’ ἔμαρψεν ἄλλος ἀντ’ ἐμοῦ. |
| 445.1 | Νῦν δ’ αὔτ’ Ἀτρεῖδαι φωτὶ παντουργῷ φρένας |
| 445.2 | ἔπραξαν, ἀνδρὸς τοῦδ’ ἀπώσαντες κράτη· |
| 445.3 | κεἰ μὴ τόδ’ ὄμμα καὶ φρένες διάστροφοι |
| 445.4 | γνώμης ἀπῇξαν τῆς ἐμῆς, οὐκ ἄν ποτε |
| 445.5 | δίκην κατ’ ἄλλου φωτὸς ὧδ’ ἐψήφισαν. |
| unit_124.1 | Νῦν δ’ ἡ Διὸς γοργῶπις ἀδάματος θεὰ |
| unit_124.2 | ἤδη μ’ ἐπ’ αὐτοῖς χεῖρ’ ἐπευθύνοντ’ ἐμὴν |
| unit_124.3 | ἔσφηλεν ἐμβαλοῦσα λυσσώδη νόσον, |
| unit_124.4 | ὥστ’ ἐν τοιοῖσδε χεῖρας αἱμάξαι βοτοῖς· |
| unit_124.5 | κεῖνοι δ’ ἐπεγγελῶσιν ἐκπεφευγότες, |
| 455 | ἐμοῦ μὲν οὐχ ἑκόντος· εἰ δέ τις θεῶν |
| unit_126.1 | βλάπτοι, φύγοι γ’ ἂν χὠ κακὸς τὸν κρείσσονα. |
| unit_126.2 | Καὶ νῦν τί χρὴ δρᾶν; ὅστις ἐμφανῶς θεοῖς |
| unit_126.3 | ἐχθαίρομαι, μισεῖ δέ μ’ Ἑλλήνων στρατός, |
| unit_126.4 | ἔχθει δὲ Τροία πᾶσα καὶ πεδία τάδε. |
| 460.1 | Πότερα πρὸς οἴκους, ναυλόχους λιπὼν ἕδρας |
| 460.2 | μόνους τ’ Ἀτρείδας, πέλαγος Αἰγαῖον περῶ; |
| 460.3 | Καὶ ποῖον ὄμμα πατρὶ δηλώσω φανεὶς |
| 460.4 | Τελαμῶνι; πῶς με τλήσεταί ποτ’ εἰσιδεῖν |
| 460.5 | γυμνὸν φανέντα τῶν ἀριστείων ἄτερ, |
| 465.1 | ὧν αὐτὸς ἔσχε στέφανον εὐκλείας μέγαν; |
| 465.2 | Οὐκ ἔστι τοὔργον τλητόν. Ἀλλὰ δῆτ’ ἰὼν |
| 465.3 | πρὸς ἔρυμα Τρώων, ξυμπεσὼν μόνος μόνοις |
| 465.4 | καὶ δρῶν τι χρηστόν, εἶτα λοίσθιον θάνω; |
| 465.5 | Ἀλλ’ ὧδέ γ’ Ἀτρείδας ἂν εὐφράναιμί που. |
| 470.1 | Οὐκ ἔστι ταῦτα· πεῖρά τις ζητητέα |
| 470.2 | τοιάδ’ ἀφ’ ἧς γέροντι δηλώσω πατρὶ |
| 470.3 | μή τοι φύσιν γ’ ἄσπλαγχνος ἐκ κείνου γεγώς. |
| 470.4 | Αἰσχρὸν γὰρ ἄνδρα τοῦ μακροῦ χρῄζειν βίου, |
| 470.5 | κακοῖσιν ὅστις μηδὲν ἐξαλλάσσεται. |
| 475.1 | Τί γὰρ παρ’ ἦμαρ ἡμέρα τέρπειν ἔχει |
| 475.2 | προσθεῖσα κἀναθεῖσα τοῦ γε κατθανεῖν; |
| 475.3 | Οὐκ ἂν πριαίμην οὐδενὸς λόγου βροτὸν |
| 475.4 | ὅστις κεναῖσιν ἐλπίσιν θερμαίνεται· |
| 475.5 | ἀλλ’ ἢ καλῶς ζῆν ἢ καλῶς τεθνηκέναι |
| 480.1 | τὸν εὐγενῆ χρή. Πάντ’ ἀκήκοας λόγον. |
| 480.2 | ΧΟ.Οὐδεὶς ἐρεῖ ποθ’ ὡς ὑπόβλητον λόγον, |
| 480.3 | Αἴας, ἔλεξας, ἀλλὰ τῆς σαυτοῦ φρενός. |
| 480.4 | Παῦσαί γε μέντοι καὶ δὸς ἀνδράσιν φίλοις |
| 480.5 | γνώμης κρατῆσαι, τάσδε φροντίδας μεθείς. |
| 485.1 | ΤΕ.Ὦ δέσποτ’ Αἴας, τῆς ἀναγκαίας τύχης |
| 485.2 | οὐκ ἔστιν οὐδὲν μεῖζον ἀνθρώποις κακόν. |
| unit_133.1 | Ἐγὼ δ’ ἐλευθέρου μὲν ἐξέφυν πατρός, |
| unit_133.2 | εἴπερ τινὸς σθένοντος ἐν πλούτῳ Φρυγῶν· |
| unit_133.3 | νῦν δ’ εἰμὶ δούλη· θεοῖς γὰρ ὧδ’ ἔδοξέ που |
| 490.1 | καὶ σῇ μάλιστα χειρί. Τοιγαροῦν, ἐπεὶ |
| 490.2 | τὸ σὸν λέχος ξυνῆλθον, εὖ φρονῶ τὰ σά· |
| 490.3 | καί ς’ ἀντιάζω πρός τ’ ἐφεστίου Διὸς |
| 490.4 | εὐνῆς τε τῆς σῆς, ᾗ συνηλλάχθης ἐμοί, |
| 490.5 | μή μ’ ἀξιώσῃς βάξιν ἀλγεινὴν λαβεῖν |
| 495.1 | τῶν σῶν ὑπ’ ἐχθρῶν, χειρίαν ἐφείς τινι. |
| 495.2 | Ἧι γὰρ θάνῃς σὺ καὶ τελευτήσας ἀφῇς, |
| 495.3 | ταύτῃ νόμιζε κἀμὲ τῇ τόθ’ ἡμέρᾳ |
| 495.4 | βίᾳ ξυναρπασθεῖσαν Ἀργείων ὕπο |
| 495.5 | ξὺν παιδὶ τῷ σῷ δουλίαν ἕξειν τροφήν. |
| unit_136.1 | Καί τις πικρὸν πρόσφθεγμα δεσποτῶν ἐρεῖ |
| unit_136.2 | λόγοις ἰάπτων· «Ἴδετε τὴν ὁμευνέτιν |
| unit_136.3 | Αἴαντος, ὃς μέγιστον ἴσχυσε στρατοῦ, |
| unit_136.4 | οἵας λατρείας ἀνθ’ ὅσου ζήλου τρέφει». |
| unit_136.5 | Τοιαῦτ’ ἐρεῖ τις, κἀμὲ μὲν δαίμων ἐλᾷ, |
| 505.1 | σοὶ δ’ αἰσχρὰ τἄπη ταῦτα καὶ τῷ σῷ γένει. |
| 505.2 | Ἀλλ’ αἴδεσαι μὲν πατέρα τὸν σὸν ἐν λυγρῷ |
| 505.3 | γήρᾳ προλείπων, αἴδεσαι δὲ μητέρα |
| 505.4 | πολλῶν ἐτῶν κληροῦχον, ἥ σε πολλάκις |
| 505.5 | θεοῖς ἀρᾶται ζῶντα πρὸς δόμους μολεῖν· |
| 510.1 | οἴκτιρε δ’, ὦναξ, παῖδα τὸν σόν, εἰ νέας |
| 510.2 | τροφῆς στερηθεὶς σοῦ διοίσεται μόνος |
| 510.3 | ὑπ’ ὀρφανιστῶν μὴ φίλων, ὅσον κακὸν |
| 510.4 | κείνῳ τε κἀμοὶ τοῦθ’, ὅταν θάνῃς, νεμεῖς. |
| 510.5 | Ἐμοὶ γὰρ οὐκέτ’ ἔστιν εἰς ὅ τι βλέπω |
| 515 | πλὴν σοῦ· σὺ γάρ μοι πατρίδ’ ᾔστωσας δορί· |
| unit_140.1 | καὶ μητέρ’ ἄλλη μοῖρα τὸν φύσαντά τε |
| unit_140.2 | καθεῖλεν Ἅιδου θανασίμους οἰκήτορας· |
| unit_140.3 | τίς δῆτ’ ἐμοὶ γένοιτ’ ἂν ἀντὶ σοῦ πατρίς; |
| unit_140.4 | τίς πλοῦτος; ἐν σοὶ πᾶς’ ἔγωγε σῴζομαι. |
| 520.1 | Ἀλλ’ ἴσχε κἀμοῦ μνῆστιν· ἀνδρί τοι χρεὼν |
| 520.2 | μνήμην προσεῖναι, τερπνὸν εἴ τί που πάθῃ· |
| 520.3 | χάρις χάριν γάρ ἐστιν ἡ τίκτους’ ἀεί· |
| 520.4 | ὅτου δ’ ἀπορρεῖ μνῆστις εὖ πεπονθότος, |
| 520.5 | οὐκ ἂν λέγοιτ’ ἔθ’ οὗτος εὐγενὴς ἀνήρ. |
| 525.1 | ΧΟ.Αἴας, ἔχειν ς’ ἂν οἶκτον ὡς κἀγὼ φρενὶ |
| 525.2 | θέλοιμ’ ἄν· αἰνοίης γὰρ ἂν τὰ τῆσδ’ ἔπη. |
| 525.3 | ΑΙ.Καὶ κάρτ’ ἐπαίνου τεύξεται πρὸς γοῦν ἐμοῦ, |
| 525.4 | ἐὰν μόνον τὸ ταχθὲν εὖ τολμᾷ τελεῖν. |
| 525.5 | ΤΕ.Ἀλλ’ ὦ φίλ’ Αἴας, πάντ’ ἔγωγε πείσομαι. |
| 530.1 | ΑΙ.Κόμιζέ νύν μοι παῖδα τὸν ἐμόν, ὡς ἴδω. |
| 530.2 | ΤΕ.Καὶ μὴν φόβοισί γ’ αὐτὸν ἐξελυσάμην. |
| 530.3 | ΑΙ.Ἐν τοῖσδε τοῖς κακοῖσιν; ἢ τί μοι λέγεις; |
| 530.4 | ΤΕ.Μὴ σοί γέ που δύστηνος ἀντήσας θάνοι. |
| 530.5 | ΑΙ.Πρέπον γέ τἂν ἦν δαίμονος τοὐμοῦ τόδε. |
| 535.1 | ΤΕ.Ἀλλ’ οὖν ἐγὼ ’φύλαξα τοῦτό γ’ ἀρκέσαι. |
| 535.2 | ΑΙ.Ἐπῄνες’ ἔργον καὶ πρόνοιαν ἣν ἔθου. |
| 535.3 | ΤΕ.Τί δῆτ’ ἂν ὡς ἐκ τῶνδ’ ἂν ὠφελοῖμί σε; |
| 535.4 | ΑΙ.Δός μοι προσειπεῖν αὐτὸν ἐμφανῆ τ’ ἰδεῖν. |
| 535.5 | ΤΕ.Καὶ μὴν πέλας γε προσπόλοις φυλάσσεται. |
| 540.1 | ΑΙ.Τί δῆτα μέλλει μὴ οὐ παρουσίαν ἔχειν; |
| 540.2 | ΤΕ.Ὦ παῖ, πατὴρ καλεῖ σε. Δεῦρο προσπόλων |
| 540.3 | ἄγ’ αὐτὸν ὅσπερ χερσὶν εὐθύνων κυρεῖς. |
| 540.4 | ΑΙ.Ἕρποντι φωνεῖς, ἢ λελειμμένῳ λόγων; |
| unit_146 | ΤΕ.Καὶ δὴ κομίζει προσπόλων ὅδ’ ἐγγύθεν. |
| 545.1 | ΑΙ.Αἶρ’ αὐτόν, αἶρε δεῦρο· ταρβήσει γὰρ οὔ, |
| 545.2 | νεοσφαγῆ που τόνδε προσλεύσσων φόνον, |
| 545.3 | εἴπερ δικαίως ἔστ’ ἐμὸς τὰ πατρόθεν. |
| 545.4 | Ἀλλ’ αὐτίκ’ ὠμοῖς αὐτὸν ἐν νόμοις πατρὸς |
| 545.5 | δεῖ πωλοδαμνεῖν κἀξομοιοῦσθαι φύσιν. |
| unit_148.1 | Ὦ παῖ, γένοιο πατρὸς εὐτυχέστερος, |
| unit_148.2 | τὰ δ’ ἄλλ’ ὅμοιος, καὶ γένοι’ ἂν οὐ κακός. |
| unit_148.3 | Καίτοι σε καὶ νῦν τοῦτό γε ζηλοῦν ἔχω, |
| unit_148.4 | ὁθούνεκ’ οὐδὲν τῶνδ’ ἐπαισθάνῃ κακῶν· |
| unit_148.5 | ἐν τῷ φρονεῖν γὰρ μηδὲν ἥδιστος βίος, |
| 555.1 | ἕως τὸ χαίρειν καὶ τὸ λυπεῖσθαι μάθῃς. |
| 555.2 | Ὅταν δ’ ἵκῃ πρὸς τοῦτο, δεῖ ς’ ὅπως πατρὸς |
| 555.3 | δείξεις ἐν ἐχθροῖς οἷος ἐξ οἵου ’τράφης. |
| 555.4 | Τέως δὲ κούφοις πνεύμασιν βόσκου, νέαν |
| 555.5 | ψυχὴν ἀτάλλων, μητρὶ τῇδε χαρμονήν. |
| 560.1 | Οὔτοι ς’ Ἀχαιῶν, οἶδα, μή τις ὑβρίσῃ |
| 560.2 | στυγναῖσι λώβαις, οὐδὲ χωρὶς ὄντ’ ἐμοῦ· |
| 560.3 | τοῖον πυλωρὸν φύλακα Τεῦκρον ἀμφὶ σοὶ |
| 560.4 | λείψω τροφῆς ἄοκνον ἔμπα, κεἰ τανῦν |
| 560.5 | τηλωπὸς οἰχνεῖ, δυσμενῶν θήραν ἔχων. |
| 565.1 | Ἀλλ’, ἄνδρες ἀσπιστῆρες, ἐνάλιος λεώς, |
| 565.2 | ὑμῖν τε κοινὴν τήνδ’ ἐπισκήπτω χάριν, |
| 565.3 | κείνῳ τ’ ἐμὴν ἀγγείλατ’ ἐντολήν, ὅπως |
| 565.4 | τὸν παῖδα τόνδε πρὸς δόμους ἐμοὺς ἄγων |
| 565.5 | Τελαμῶνι δείξει μητρί τ’, Ἐριβοίᾳ λέγω, |
| 570 | ὥς σφιν γένηται γηροβοσκὸς εἰσαεὶ |
| unit_153.1 | μέχρις οὗ μυχοὺς κίχωσι τοῦ κάτω θεοῦ. |
| unit_153.2 | Καὶ τἀμὰ τεύχη μήτ’ ἀγωνάρχαι τινὲς |
| unit_153.3 | θήσους’ Ἀχαιοῖς, μήθ’ ὁ λυμεὼν ἐμός. |
| unit_153.4 | Ἀλλ’ αὐτό μοι σύ, παῖ, λαβὼν ἐπώνυμον, |
| 575.1 | Εὐρύσακες, ἴσχε διὰ πολυρράφου στρέφων |
| 575.2 | πόρπακος ἑπτάβοιον ἄρρηκτον σάκος· |
| 575.3 | τὰ δ’ ἄλλα τεύχη κοίν’ ἐμοὶ τεθάψεται. |
| 575.4 | Ἀλλ’ ὡς τάχος τὸν παῖδα τόνδ’ ἤδη δέχου, |
| 575.5 | καὶ δῶμα πάκτου, μηδ’ ἐπισκήνους γόους |
| 580.1 | δάκρυε· κάρτα τοι φιλοίκτιστον γυνή. |
| 580.2 | Πύκαζε θᾶσσον· οὐ πρὸς ἰατροῦ σοφοῦ |
| 580.3 | θρηνεῖν ἐπῳδὰς πρὸς τομῶντι πήματι. |
| 580.4 | ΧΟ.Δέδοικ’ ἀκούων τήνδε τὴν προθυμίαν· |
| 580.5 | οὐ γάρ μ’ ἀρέσκει γλῶσσά σου τεθηγμένη. |
| 585.1 | ΤΕ.Ὦ δέσποτ’ Αἴας, τί ποτε δρασείεις φρενί; |
| 585.2 | ΑΙ.Μὴ κρῖνε, μὴ ’ξέταζε· σωφρονεῖν καλόν. |
| 585.3 | ΤΕ.Οἴμ’ ὡς ἀθυμῶ· καί σε πρὸς τοῦ σοῦ τέκνου |
| 585.4 | καὶ θεῶν ἱκνοῦμαι μὴ προδοὺς ἡμᾶς γένῃ. |
| 585.5 | ΑΙ.Ἄγαν γε λυπεῖς. Οὐ κάτοισθ’ ἐγὼ θεοῖς |
| 590.1 | ὡς οὐδὲν ἀρκεῖν εἰμ’ ὀφειλέτης ἔτι; |
| 590.2 | ΤΕ.Εὔφημα φώνει. |
| 591.1 | ΑΙ.Τοῖς ἀκούουσιν λέγε. |
| 591.2 | ΤΕ.Σὺ δ’ οὐχὶ πείσῃ; |
| 592.1 | ΑΙ.Πόλλ’ ἄγαν ἤδη θροεῖς. |
| 592.2 | ΤΕ.Ταρβῶ γάρ, ὦναξ. |
| 593.1 | ΑΙ.Οὐ ξυνέρξεθ’ ὡς τάχος; |
| 593.2 | ΤΕ.Πρὸς θεῶν, μαλάσσου. |
| 594 | ΑΙ.Μῶρά μοι δοκεῖς φρονεῖν, |
| 595.1 | εἰ τοὐμὸν ἦθος ἄρτι παιδεύειν νοεῖς. |
| 595.2 | ΧΟ.Ὦ κλεινὰ Σαλαμίς, σὺ μέν πουStr. 1. |
| 595.3 | ναίεις ἁλίπλακτος εὐδαίμων, |
| 595.4 | πᾶσιν περίφαντος αἰεί. |
| unit_163.1 | ἐγὼ δ’ ὁ τλάμων παλαιὸς ἀφ’ οὗ χρόνος |
| unit_163.2 | Ἰδαῖα μίμνων λειμώνι’ ἔπαυλα μηνῶν |
| unit_163.3 | ἀνήριθμος αἰὲν εὐνῶμαι |
| 605.1 | χρόνῳ τρυχόμενος, κακὰν ἐλπίδ’ ἔχων |
| 605.2 | ἔτι μέ ποτ’ ἀνύσειν τὸν ἀπότροπον ἀΐδηλον Ἅιδαν. |
| 606 | Καί μοι δυσθεράπευτος ΑἴαςAnt. 1. |
| 610.1 | ξύνεστιν ἔφεδρος, ὤμοι μοι, |
| 610.2 | θείᾳ μανίᾳ ξύναυλος |
| 610.3 | ὃν ἐξεπέμψω πρὶν δή ποτε θουρίῳ |
| 613-614 | κρατοῦντ’ ἐν Ἄρει· νῦν δ’ αὖ φρενὸς οἰοβώτας |
| 615 | φίλοις μέγα πένθος ηὕρηται. |
| 616-617 | Τὰ πρὶν δ’ ἔργα χεροῖν μεγίστας ἀρετᾶς |
| 618-620 | ἄφιλα παρ’ ἀφίλοις ἔπες’ ἔπεσε μελέοις Ἀτρείδαις. |
| 621-622 | Ἦ που παλαιᾷ μὲν ἔντροφος ἁμέρᾳ,Str. 2. |
| 625.1 | λευκῷ δὲ γήρᾳ μάτηρ νιν ὅταν νοσοῦντα |
| 625.2 | φρενομόρως ἀκούσῃ, |
| 625.3 | αἴλινον αἴλινον |
| 625.4 | οὐδ’ οἰκτρᾶς γόον ὄρνιθος ἀηδοῦς |
| 630 | ἥσει δύσμορος, ἀλλ’ ὀξυτόνους μὲν ᾠδὰς |
| 632-633 | θρηνήσει, χερόπλακτοι δ’ ἐν στέρνοισι πεσοῦνται |
| 634 | δοῦποι καὶ πολιᾶς ἄμυγμα χαίτας. |
| 635.1 | Κρείσσων γὰρ Ἅιδᾳ κεύθων ὁ νοσῶν μάταν,Ant. 2. |
| 635.2 | ὃς ἐκ πατρῴας ἥκων γενεᾶς ἄριστος |
| 635.3 | πολυπόνων Ἀχαιῶν, |
| 635.4 | οὐκέτι συντρόφοις |
| 640.1 | ὀργαῖς ἔμπεδος, ἀλλ’ ἐκτὸς ὁμιλεῖ. |
| 640.2 | Ὦ τλᾶμον πάτερ, οἵαν σε μένει πυθέσθαι |
| 640.3 | παιδὸς δύσφορον ἄταν, ἃν οὔπω τις ἔθρεψεν |
| 645 | δίων Αἰακιδᾶν ἄτερθε τοῦδε. |
| 645.1 | ΑΙ.Ἅπανθ’ ὁ μακρὸς κἀναρίθμητος χρόνος |
| 645.2 | φύει τ’ ἄδηλα καὶ φανέντα κρύπτεται· |
| 645.3 | κοὐκ ἔστ’ ἄελπτον οὐδέν, ἀλλ’ ἁλίσκεται |
| 645.4 | χὠ δεινὸς ὅρκος χαἰ περισκελεῖς φρένες. |
| unit_180.1 | Κἀγὼ γάρ, ὃς τὰ δείν’ ἐκαρτέρουν τότε, |
| unit_180.2 | βαφῇ σίδηρος ὥς, ἐθηλύνθην στόμα |
| unit_180.3 | πρὸς τῆσδε τῆς γυναικός· οἰκτίρω δέ νιν |
| unit_180.4 | χήραν παρ’ ἐχθροῖς παῖδά τ’ ὀρφανὸν λιπεῖν. |
| unit_180.5 | Ἀλλ’ εἶμι πρός τε λουτρὰ καὶ παρακτίους |
| 655.1 | λειμῶνας, ὡς ἂν λύμαθ’ ἁγνίσας ἐμὰ |
| 655.2 | μῆνιν βαρεῖαν ἐξαλύξωμαι θεᾶς· |
| 655.3 | μολών τε χῶρον ἔνθ’ ἂν ἀστιβῆ κίχω, |
| 655.4 | κρύψω τόδ’ ἔγχος τοὐμόν, ἔχθιστον βελῶν, |
| 655.5 | γαίας ὀρύξας ἔνθα μή τις ὄψεται· |
| 660.1 | ἀλλ’ αὐτὸ νὺξ Ἅιδης τε σῳζόντων κάτω. |
| 660.2 | Ἐγὼ γάρ, ἐξ οὗ χειρὶ τοῦτ’ ἐδεξάμην |
| 660.3 | παρ’ Ἕκτορος δώρημα δυσμενεστάτου, |
| 660.4 | οὔπω τι κεδνὸν ἔσχον Ἀργείων πάρα· |
| unit_183 | ἀλλ’ ἔστ’ ἀληθὴς ἡ βροτῶν παροιμία· |
| 665.1 | ἐχθρῶν ἄδωρα δῶρα κοὐκ ὀνήσιμα. |
| 665.2 | Τοιγὰρ τὸ λοιπὸν εἰσόμεσθα μὲν θεοῖς |
| 665.3 | εἴκειν, μαθησόμεσθα δ’ Ἀτρείδας σέβειν. |
| 665.4 | Ἄρχοντές εἰσιν, ὥσθ’ ὑπεικτέον· τί μή; |
| 665.5 | Καὶ γὰρ τὰ δεινὰ καὶ τὰ καρτερώτατα |
| 670.1 | τιμαῖς ὑπείκει· τοῦτο μὲν νιφοστιβεῖς |
| 670.2 | χειμῶνες ἐκχωροῦσιν εὐκάρπῳ θέρει· |
| 670.3 | ἐξίσταται δὲ νυκτὸς αἰανὴς κύκλος |
| 670.4 | τῇ λευκοπώλῳ φέγγος ἡμέρᾳ φλέγειν· |
| 670.5 | δεινῶν τ’ ἄημα πνευμάτων ἐκοίμισε |
| 675.1 | στένοντα πόντον· ἐν δ’ ὁ παγκρατὴς ὕπνος |
| 675.2 | λύει πεδήσας, οὐδ’ ἀεὶ λαβὼν ἔχει· |
| 675.3 | ἡμεῖς δὲ πῶς οὐ γνωσόμεσθα σωφρονεῖν; |
| 675.4 | Ἐγὼ δ’, ἐπίσταμαι γὰρ ἀρτίως ὅτι |
| 675.5 | ὅ τ’ ἐχθρὸς ἡμῖν ἐς τοσόνδ’ ἐχθαρτέος, |
| 680.1 | ὡς καὶ φιλήσων αὖθις, ἔς τε τὸν φίλον |
| 680.2 | τοσαῦθ’ ὑπουργῶν ὠφελεῖν βουλήσομαι, |
| 680.3 | ὡς αἰὲν οὐ μενοῦντα· τοῖς πολλοῖσι γὰρ |
| 680.4 | βροτῶν ἄπιστός ἐσθ’ ἑταιρείας λιμήν. |
| 680.5 | Ἀλλ’ ἀμφὶ μὲν τούτοισιν εὖ σχήσει. Σὺ δὲ |
| 685.1 | ἔσω θεοῖς ἐλθοῦσα διὰ τέλους, γύναι, |
| 685.2 | εὔχου τελεῖσθαι τοὐμὸν ὧν ἐρᾷ κέαρ. |
| 685.3 | Ὑμεῖς θ’, ἑταῖροι, ταὐτὰ τῇδέ μοι τάδε |
| 685.4 | τιμᾶτε, Τεύκρῳ τ’, ἢν μόλῃ, σημήνατε |
| 685.5 | μέλειν μὲν ἡμῶν, εὐνοεῖν δ’ ὑμῖν ἅμα. |
| 690.1 | Ἐγὼ γὰρ εἶμ’ ἐκεῖς’ ὅποι πορευτέον· |
| 690.2 | ὑμεῖς δ’ ἃ φράζω δρᾶτε, καὶ τάχ’ ἄν μ’ ἴσως |
| unit_190.1 | πύθοισθε, κεἰ νῦν δυστυχῶ, σεσωσμένον. |
| unit_190.2 | ΧΟ.Ἔφριξ’ ἔρωτι, περιχαρὴς δ’ ἀνεπτάμαν.Str. |
| unit_190.3 | Ἰὼ ἰώ, Πὰν Πάν, |
| 695.1 | ὦ Πάν, Πὰν ἁλίπλαγκτε, Κυλ‐ |
| 695.2 | λανίας χιονοκτύπου |
| 695.3 | πετραίας ἀπὸ δειράδος φάνηθ’, ὤ, |
| 695.4 | θεῶν χοροποί’, ἄναξ, ὅπως μοι |
| 695.5 | Νύσια Κνώσι’ ὀρ‐ |
| unit_192.1 | χήματ’ αὐτοδαῆ ξυνὼν ἰάψῃς. |
| unit_192.2 | Νῦν γὰρ ἐμοὶ μέλει χορεῦσαι. |
| unit_192.3 | Ἰκαρίων δ’ ὑπὲρ πελαγέων μο‐ |
| unit_192.4 | λὼν ἄναξ Ἀπόλλων |
| unit_192.5 | ὁ Δάλιος εὔγνωστος |
| 705 | ἐμοὶ ξυνείη διὰ παντὸς εὔφρων. |
| 705.1 | Ἔλυσεν αἰνὸν ἄχος ἀπ’ ὀμμάτων Ἄρης.Ant. |
| 705.2 | Ἰὼ ἰώ. Νῦν αὖ, |
| 705.3 | νῦν, ὦ Ζεῦ, πάρα λευκὸν εὐ‐ |
| 705.4 | άμερον πελάσαι φάος |
| 710.1 | θοᾶν ὠκυάλων νεῶν, ὅτ’ Αἴας |
| 710.2 | λαθίπονος πάλιν, θεῶν δ’ αὖ |
| 710.3 | πάνθυτα θέσμι’ ἐξ‐ |
| 712.1 | ήνυς’ εὐνομίᾳ σέβων μεγίστᾳ. |
| 712.2 | Πάνθ’ ὁ μέγας χρόνος μαραίνει |
| 712.3 | κοὐδὲν ἀναύδατον φατίσαιμ’ ἄν, |
| 715.1 | εὖτέ γ’ ἐξ ἀέλπτων |
| 715.2 | Αἴας μετανεγνώσθη |
| unit_198.1 | θυμῶν Ἀτρείδαις μεγάλων τε νεικέων. |
| unit_198.2 | ΑΓΓΕΛΟΣ |
| 718 | Ἄνδρες φίλοι, τὸ πρῶτον ἀγγεῖλαι θέλω· |
| 720.1 | Τεῦκρος πάρεστιν ἄρτι Μυσίων ἀπὸ |
| 720.2 | κρημνῶν· μέσον δὲ προσμολὼν στρατήγιον |
| 720.3 | κυδάζεται τοῖς πᾶσιν Ἀργείοις ὁμοῦ. |
| 720.4 | Στείχοντα γὰρ πρόσωθεν αὐτὸν ἐν κύκλῳ |
| 720.5 | μαθόντες ἀμφέστησαν, εἶτ’ ὀνείδεσιν |
| 725.1 | ἤρασσον ἔνθεν κἄνθεν οὔτις ἔσθ’ ὃς οὔ, |
| 725.2 | τὸν τοῦ μανέντος κἀπιβουλευτοῦ στρατοῦ |
| 725.3 | ξύναιμον ἀποκαλοῦντες, ὡς οὐκ ἀρκέσοι |
| 725.4 | τὸ μὴ οὐ πέτροισι πᾶς καταξανθεὶς θανεῖν. |
| 725.5 | Ὥστ’ εἰς τοσοῦτον ἦλθον ὥστε καὶ χεροῖν |
| 730.1 | κολεῶν ἐρυστὰ διεπεραιώθη ξίφη. |
| 730.2 | Λήγει δ’ ἔρις δραμοῦσα τοῦ προσωτάτω |
| 730.3 | ἀνδρῶν γερόντων ἐν ξυναλλαγῇ λόγου. |
| 730.4 | Ἀλλ’ ἡμὶν Αἴας ποῦ ’στιν, ὡς φράσω τάδε; |
| 730.5 | τοῖς κυρίοις γὰρ πάντα χρὴ δηλοῦν λόγον. |
| 735.1 | ΧΟ.Οὐκ ἔνδον, ἀλλὰ φροῦδος ἀρτίως, νέας |
| 735.2 | βουλὰς νέοισιν ἐγκαταζεύξας τρόποις. |
| 735.3 | ΑΓ.Ἰοὺ ἰού· |
| 735.4 | βραδεῖαν ἡμᾶς ἆρ’ ὁ τήνδε τὴν ὁδὸν |
| 735.5 | πέμπων ἔπεμψεν, ἢ ’φάνην ἐγὼ βραδύς. |
| 740.1 | ΧΟ.Τί δ’ ἐστὶ χρείας τῆσδ’ ὑπεσπανισμένον; |
| 740.2 | ΑΓ.Τὸν ἄνδρ’ ἀπηύδα Τεῦκρος ἔνδοθεν στέγης |
| 740.3 | μὴ ’ξω παρήκειν, πρὶν παρὼν αὐτὸς τύχῃ. |
| 740.4 | ΧΟ.Ἀλλ’ οἴχεταί τοι πρὸς τὸ κέρδιστον τραπεὶς |
| 740.5 | γνώμης, θεοῖσιν ὡς καταλλαχθῇ χόλου. |
| 745.1 | ΑΓ.Ταῦτ’ ἐστὶ τἄπη μωρίας πολλῆς πλέα, |
| 745.2 | εἴπερ τι Κάλχας εὖ φρονῶν μαντεύεται. |
| unit_206.1 | ΧΟ.Ποῖον; τί δ’ εἰδὼς τοῦδε πράγματος πέρι— |
| unit_206.2 | ΑΓ.Τοσοῦτον οἶδα καὶ παρὼν ἐτύγχανον· |
| unit_206.3 | ἐκ γὰρ συνέδρου καὶ τυραννικοῦ κύκλου |
| unit_207.1 | Κάλχας μεταστὰς οἶος Ἀτρειδῶν δίχα, |
| unit_207.2 | εἰς χεῖρα Τεύκρου δεξιὰν φιλοφρόνως |
| unit_207.3 | θεὶς εἶπε κἀπέσκηψε παντοίᾳ τέχνῃ |
| unit_207.4 | εἶρξαι κατ’ ἦμαρ τοὐμφανὲς τὸ νῦν τόδε |
| unit_207.5 | Αἴανθ’ ὑπὸ σκηναῖσι μηδ’ ἀφέντ’ ἐᾶν, |
| 755.1 | εἰ ζῶντ’ ἐκεῖνον εἰσιδεῖν θέλοι ποτέ· |
| 755.2 | ἐλᾷ γὰρ αὐτὸν τῇδε θἠμέρᾳ μόνῃ |
| 755.3 | δίας Ἀθάνας μῆνις, ὡς ἔφη λέγων. |
| 755.4 | Τὰ γὰρ περισσὰ κἀνόνητα σώματα |
| 755.5 | πίπτειν βαρείαις πρὸς θεῶν δυσπραξίαις |
| 760.1 | ἔφασχ’ ὁ μάντις, ὅστις ἀνθρώπου φύσιν |
| 760.2 | βλαστὼν ἔπειτα μὴ κατ’ ἄνθρωπον φρονῇ. |
| 760.3 | Κεῖνος δ’ ἀπ’ οἴκων εὐθὺς ἐξορμώμενος |
| 760.4 | ἄνους καλῶς λέγοντος ηὑρέθη πατρός. |
| 760.5 | Ὁ μὲν γὰρ αὐτὸν ἐννέπει· «Τέκνον, δορὶ |
| 765.1 | βούλου κρατεῖν μέν, σὺν θεῷ δ’ ἀεὶ κρατεῖν»· |
| 765.2 | ὁ δ’ ὑψικόμπως κἀφρόνως ἠμείψατο· |
| 765.3 | «Πάτερ, θεοῖς μὲν κἂν ὁ μηδὲν ὢν ὁμοῦ |
| 765.4 | κράτος κατακτήσαιτ’· ἐγὼ δὲ καὶ δίχα |
| 765.5 | κείνων πέποιθα τοῦτ’ ἐπισπάσειν κλέος». |
| 770.1 | Τοσόνδ’ ἐκόμπει μῦθον. Εἶτα δεύτερον |
| 770.2 | δίας Ἀθάνας, ἡνίκ’ ὀτρύνουσά νιν |
| 770.3 | ηὐδᾶτ’ ἐπ’ ἐχθροῖς χεῖρα φοινίαν τρέπειν, |
| 770.4 | τότ’ ἀντιφωνεῖ δεινὸν ἄρρητόν τ’ ἔπος· |
| 770.5 | «Ἄνασσα, τοῖς ἄλλοισιν Ἀργείων πέλας |
| 775.1 | ἵστω, καθ’ ἡμᾶς δ’ οὔποτ’ ἐκρήξει μάχη». |
| 775.2 | Τοιοῖσδέ τοι λόγοισιν ἀστεργῆ θεᾶς |
| unit_213.1 | ἐκτήσατ’ ὀργήν, οὐ κατ’ ἄνθρωπον φρονῶν. |
| unit_213.2 | Ἀλλ’ εἴπερ ἔστι τῇδε θἠμέρᾳ, τάχ’ ἂν |
| unit_213.3 | γενοίμεθ’ αὐτοῦ σὺν θεῷ σωτήριοι. |
| 780.1 | Τοσαῦθ’ ὁ μάντις εἶφ’· ὁ δ’ εὐθὺς ἐξ ἕδρας |
| 780.2 | πέμπει με σοὶ φέροντα τάσδ’ ἐπιστολὰς |
| 780.3 | Τεῦκρος φυλάσσειν. Εἰ δ’ ἀπεστερήμεθα, |
| 780.4 | οὐκ ἔστιν ἁνὴρ κεῖνος, εἰ Κάλχας σοφός. |
| 780.5 | ΧΟ.Ὦ δαΐα Τέκμησσα, δύσμορον γένος, |
| 785.1 | ὅρα μολοῦσα τόνδ’ ὁποῖ’ ἔπη θροεῖ· |
| 785.2 | ξυρεῖ γὰρ ἐν χρῷ τοῦτο, μὴ χαίρειν τινά. |
| 785.3 | ΤΕ.Τί μ’ αὖ τάλαιναν, ἀρτίως πεπαυμένην |
| 785.4 | κακῶν ἀτρύτων, ἐξ ἕδρας ἀνίστατε; |
| 785.5 | ΧΟ.Τοῦδ’ εἰσάκουε τἀνδρός, ὡς ἥκει φέρων |
| 790.1 | Αἴαντος ἡμῖν πρᾶξιν ἣν ἤλγης’ ἐγώ. |
| 790.2 | ΤΕ.Οἴμοι, τί φῄς, ἄνθρωπε; μῶν ὀλώλαμεν; |
| 790.3 | ΑΓ.Οὐκ οἶδα τὴν σὴν πρᾶξιν, Αἴαντος δ’ ὅτι, |
| 790.4 | θυραῖος εἴπερ ἐστίν, οὐ θαρσῶ πέρι. |
| 790.5 | ΤΕ.Καὶ μὴν θυραῖος, ὥστε μ’ ὠδίνειν τί φῄς. |
| 795.1 | ΑΓ.Ἐκεῖνον εἴργειν Τεῦκρος ἐξεφίεται |
| 795.2 | σκηνῆς ὕπαυλον, μηδ’ ἀφιέναι μόνον. |
| 795.3 | ΤΕ.Ποῦ δ’ ἐστὶ Τεῦκρος, κἀπὶ τῷ λέγει τάδε; |
| 795.4 | ΑΓ.Πάρεστ’ ἐκεῖνος ἄρτι· τήνδε δ’ ἔξοδον |
| 795.5 | ὀλεθρίαν Αἴαντος ἐλπίζει ῥέπειν. |
| unit_218.1 | ΤΕ.Οἴμοι τάλαινα, τοῦ ποτ’ ἀνθρώπων μαθών; |
| unit_218.2 | ΑΓ.Τοῦ Θεστορείου μάντεως, καθ’ ἡμέραν |
| unit_218.3 | τὴν νῦν, ὅτ’ αὐτῷ θάνατον ἢ βίον φέρει. |
| unit_218.4 | ΤΕ.Οἲ ’γώ, φίλοι, πρόστητ’ ἀναγκαίας τύχης, |
| unit_218.5 | καὶ σπεύσαθ’ οἱ μὲν Τεῦκρον ἐν τάχει μολεῖν· |
| 805.1 | οἱ δ’ ἑσπέρους ἀγκῶνας, οἱ δ’ ἀντηλίους |
| 805.2 | ζητεῖτ’ ἰόντες τἀνδρὸς ἔξοδον κακήν. |
| 805.3 | Ἔγνωκα γὰρ δὴ φωτὸς ἠπατημένη |
| 805.4 | καὶ τῆς παλαιᾶς χάριτος ἐκβεβλημένη. |
| 805.5 | Οἴμοι, τί δράσω, τέκνον; οὐχ ἱδρυτέον. |
| 810.1 | Ἀλλ’ εἶμι κἀγὼ κεῖς’ ὅποιπερ ἂν σθένω. |
| 810.2 | Χωρῶμεν, ἐγκονῶμεν· οὐχ ἕδρας ἀκμὴ |
| 810.3 | σῴζειν θέλοντας ἄνδρα γ’ ὃς σπεύδῃ θανεῖν. |
| 810.4 | ΧΟ.Χωρεῖν ἕτοιμος, κοὐ λόγῳ δείξω μόνον· |
| 810.5 | τάχος γὰρ ἔργου καὶ ποδῶν ἅμ’ ἕψεται. |
| 815.1 | ΑΙ.Ὁ μὲν σφαγεὺς ἕστηκεν ᾗ τομώτατος |
| 815.2 | γένοιτ’ ἄν, εἴ τῳ καὶ λογίζεσθαι σχολή, |
| 815.3 | δῶρον μὲν ἀνδρὸς Ἕκτορος ξένων ἐμοὶ |
| 815.4 | μάλιστα μισηθέντος, ἐχθίστου θ’ ὁρᾶν· |
| 815.5 | πέπηγε δ’ ἐν γῇ πολεμίᾳ τῇ Τρῳάδι, |
| 820.1 | σιδηροβρῶτι θηγάνῃ νεηκονής· |
| 820.2 | ἔπηξα δ’ αὐτὸν εὖ περιστείλας ἐγὼ |
| 820.3 | εὐνούστατον τῷδ’ ἀνδρὶ διὰ τάχους θανεῖν. |
| 820.4 | Οὕτω μὲν εὐσκευοῦμεν· ἐκ δὲ τῶνδέ μοι |
| 820.5 | σὺ πρῶτος, ὦ Ζεῦ, καὶ γὰρ εἰκός, ἄρκεσον. |
| 825.1 | Αἰτήσομαι δέ ς’ οὐ μακρὸν γέρας λαχεῖν· |
| 825.2 | πέμψον τιν’ ἡμῖν ἄγγελον, κακὴν φάτιν |
| 825.3 | Τεύκρῳ φέροντα, πρῶτος ὥς με βαστάσῃ |
| 825.4 | πεπτῶτα τῷδε περὶ νεορράντῳ ξίφει, |
| 825.5 | καὶ μὴ πρὸς ἐχθρῶν του κατοπτευθεὶς πάρος |
| 830.1 | ῥιφθῶ κυσὶν πρόβλητος οἰωνοῖς θ’ ἕλωρ. |
| 830.2 | Τοσαῦτά ς’, ὦ Ζεῦ, προστρέπω· καλῶ δ’ ἅμα |
| 830.3 | πομπαῖον Ἑρμῆν χθόνιον εὖ με κοιμίσαι, |
| unit_225.1 | ξὺν ἀσφαδάστῳ καὶ ταχεῖ πηδήματι |
| unit_225.2 | πλευρὰν διαρρήξαντα τῷδε φασγάνῳ. |
| 835.1 | Καλῶ δ’ ἀρωγοὺς τὰς ἀεί τε παρθένους |
| 835.2 | ἀεί θ’ ὁρώσας πάντα τἀν βροτοῖς πάθη, |
| 835.3 | σεμνὰς Ἐρινῦς τανύποδας μαθεῖν ἐμὲ |
| 835.4 | πρὸς τῶν Ἀτρειδῶν ὡς διόλλυμαι τάλας. |
| 835.5 | Καί σφας κακοὺς κάκιστα καὶ πανωλέθρους |
| 840.1 | ξυναρπάσειαν, ὥσπερ εἰσορῶς’ ἐμὲ |
| 840.2 | αὐτοσφαγῆ πίπτοντα, τὼς αὐτοσφαγεῖς |
| 840.3 | πρὸς τῶν φιλίστων ἐκγόνων ὀλοίατο. |
| 840.4 | Ἴτ’, ὦ ταχεῖαι ποίνιμοί τ’ Ἐρινύες, |
| 840.5 | γεύεσθε, μὴ φείδεσθε πανδήμου στρατοῦ. |
| 845.1 | Σὺ δ’, ὦ τὸν αἰπὺν οὐρανὸν διφρηλατῶν |
| 845.2 | Ἥλιε, πατρῴαν τὴν ἐμὴν ὅταν χθόνα |
| 845.3 | ἴδῃς, ἐπισχὼν χρυσόνωτον ἡνίαν |
| 845.4 | ἄγγειλον ἄτας τὰς ἐμὰς μόρον τ’ ἐμὸν |
| 845.5 | γέροντι πατρὶ τῇ τε δυστήνῳ τροφῷ. |
| unit_229.1 | Ἦ που τάλαινα, τήνδ’ ὅταν κλύῃ φάτιν, |
| unit_229.2 | ἥσει μέγαν κωκυτὸν ἐν πάσῃ πόλει. |
| unit_229.3 | Ἀλλ’ οὐδὲν ἔργον ταῦτα θρηνεῖσθαι μάτην, |
| unit_229.4 | ἀλλ’ ἀρκτέον τὸ πρᾶγμα σὺν τάχει τινί. |
| unit_229.5 | Ὦ Θάνατε, Θάνατε, νῦν μ’ ἐπίσκεψαι μολών· |
| 855.1 | καίτοι σὲ μὲν κἀκεῖ προσαυδήσω ξυνών· |
| 855.2 | σὲ δ’, ὦ φαεννῆς ἡμέρας τὸ νῦν σέλας, |
| 855.3 | καὶ τὸν διφρευτὴν Ἥλιον προσεννέπω, |
| 855.4 | πανύστατον δή, κοὔποτ’ αὖθις ὕστερον. |
| 855.5 | Ὦ φέγγος, ὦ γῆς ἱερὸν οἰκείας πέδον |
| 860.1 | Σαλαμῖνος, ὦ πατρῷον ἑστίας βάθρον, |
| 860.2 | κλειναί τ’ Ἀθῆναι, καὶ τὸ σύντροφον γένος, |
| unit_232.1 | κρῆναί τε ποταμοί θ’ οἵδε, καὶ τὰ Τρωϊκὰ |
| unit_232.2 | πεδία προσαυδῶ, χαίρετ’, ὦ τροφῆς ἐμοί· |
| unit_232.3 | τοῦθ’ ὑμὶν Αἴας τοὔπος ὕστατον θροεῖ, |
| 865 | τὰ δ’ ἄλλ’ ἐν Ἅιδου τοῖς κάτω μυθήσομαι. |
| 865 | ΗΜΙΧΟΡΙΟΝ Αʹ |
| 866.1 | Πόνος πόνῳ πόνον φέρει· |
| 866.2 | πᾷ πᾷ |
| 866.3 | πᾷ γὰρ οὐκ ἔβαν ἐγώ; |
| 866.4 | κοὐδεὶς ἐπίσταταί με συμμαθεῖν τόπος. |
| 870.1 | Ἰδοὺ ἰδού, |
| 870.2 | δοῦπον αὖ κλύω τινά. |
| 871 | ΗΜΙΧΟΡΙΟΝ Βʹ |
| 872.1 | Ἡμῶν γε ναὸς κοινόπλουν ὁμιλίαν. |
| 872.2 | ΑʹΤί οὖν δή; |
| 872.3 | ΒʹΠᾶν ἐστίβηται πλευρὸν ἕσπερον νεῶν. |
| 875.1 | ΑʹἜχεις οὖν; |
| 875.2 | ΒʹΠόνου γε πλῆθος, κοὐδὲν εἰς ὄψιν πλέον. |
| 875.3 | ΑʹἈλλ’ οὐδὲ μὲν δὴ τὴν ἀφ’ ἡλίου βολῶν |
| 875.4 | κέλευθον ἁνὴρ οὐδαμοῦ δηλοῖ φανείς. |
| 878 | ΧΟ.Τίς ἂν δῆ〈τά〉 μοι, τίς ἂν φιλοπόνωνStr. |
| 880 | ἁλιαδᾶν ἔχων ἀΰπνους ἄγρας, |
| 883.1 | ἢ τίς Ὀλυμπιάδων θεᾶν, ἢ ῥυτῶν |
| 883.2 | Βοσπορίων ποταμῶν, |
| 885.1 | τὸν ὠμόθυμον εἴ ποθι |
| 885.2 | πλαζόμενον λεύσσων |
| 885.3 | ἀπύοι; σχέτλια γὰρ |
| 885.4 | ἐμέ γε τὸν μακρῶν ἀλάταν πόνων |
| 885.5 | οὐρίῳ μὴ πελάσαι δρόμῳ, |
| 890.1 | ἀλλ’ ἀμενηνὸν ἄνδρα μὴ λεύσσειν ὅπου. |
| 890.2 | ΤΕ.Ἰώ μοί μοι. |
| 890.3 | ΧΟ.Τίνος βοὴ πάραυλος ἐξέβη νάπους; |
| 890.4 | ΤΕ.Ἰὼ τλήμων. |
| 890.5 | ΧΟ.Τὴν δουρίληπτον δύσμορον νύμφην ὁρῶ |
| 895.1 | Τέκμησσαν, οἴκτῳ τῷδε συγκεκραμένην. |
| 895.2 | ΤΕ.Οἴχωκ’, ὄλωλα, διαπεπόρθημαι, φίλοι. |
| 895.3 | ΧΟ.Τί δ’ ἔστιν; |
| 895.4 | ΤΕ.Αἴας ὅδ’ ἡμῖν ἀρτίως νεοσφαγὴς |
| 895.5 | κεῖται κρυφαίῳ φασγάνῳ περιπτυχής. |
| unit_246.1 | ΧΟ.Ὤμοι ἐμῶν νόστων· |
| unit_246.2 | ὤμοι, κατέπεφνες, ἄναξ, |
| unit_246.3 | τόνδε συνναύταν, τάλας· |
| unit_246.4 | ὦ ταλαίφρων γύναι. |
| unit_246.5 | ΤΕ.Ὡς ὧδε τοῦδ’ ἔχοντος αἰάζειν πάρα. |
| 905.1 | ΧΟ.Τίνος ποτ’ ἆρ’ ἔπραξε χειρὶ δύσμορος; |
| 905.2 | ΤΕ.Αὐτὸς πρὸς αὑτοῦ· δῆλον. Ἐν γάρ οἱ χθονὶ |
| 905.3 | πηκτὸν τόδ’ ἔγχος περιπετὲς κατηγορεῖ. |
| 905.4 | ΧΟ.Ὤμοι ἐμᾶς ἄτας, οἶος ἄρ’ αἱμάχθης, |
| 910.1 | ἄφαρκτος φίλων· |
| 910.2 | ἐγὼ δ’ ὁ πάντα κωφός, ὁ πάντ’ ἄϊδρις, |
| 910.3 | κατημέλησα· πᾷ πᾷ |
| 910.4 | κεῖται ὁ δυστράπελος |
| 910.5 | δυσώνυμος Αἴας; |
| 915.1 | ΤΕ.Οὔτοι θεατός· ἀλλά νιν περιπτυχεῖ |
| 915.2 | φάρει καλύψω τῷδε παμπήδην, ἐπεὶ |
| 915.3 | οὐδεὶς ἂν ὅστις καὶ φίλος τλαίη βλέπειν |
| 915.4 | φυσῶντ’ ἄνω πρὸς ῥῖνας ἔκ τε φοινίας |
| unit_250 | πληγῆς μελανθὲν αἷμ’ ἀπ’ οἰκείας σφαγῆς. |
| 920.1 | Οἴμοι, τί δράσω; τίς σε βαστάσει φίλων; |
| 920.2 | Ποῦ Τεῦκρος; ὡς ἀκμαῖος, εἰ βαίη, μόλοι, |
| 920.3 | πεπτῶτ’ ἀδελφὸν τόνδε συγκαθαρμόσαι. |
| 920.4 | Ὦ δύσμορ’ Αἴας, οἷος ὢν οἵως ἔχεις, |
| 920.5 | ὡς καὶ παρ’ ἐχθροῖς ἄξιος θρήνων τυχεῖν. |
| 925.1 | ΧΟ.Ἔμελλες, τάλας, ἔμελλες χρόνῳAnt. |
| 925.2 | στερεόφρων ἄρ’ ἐξανύσσειν κακὰν |
| 925.3 | μοῖραν ἀπειρεσίων πόνων. Τοῖά μοι |
| 925.4 | πάννυχα καὶ φαέθοντ’ |
| 930.1 | ἀνεστέναζες ὠμόφρων |
| 930.2 | ἐχθοδόπ’ Ἀτρείδαις |
| 930.3 | οὐλίῳ σὺν πάθει. |
| 930.4 | Μέγας ἄρ’ ἦν ἐκεῖνος ἄρχων χρόνος |
| 935.1 | πημάτων, ἦμος ἀριστόχειρ |
| 935.2 | 〈οὐλομένων〉 ὅπλων ἔκειθ’ ἁγὼν πέρι. |
| 936.1 | ΤΕ.Ἰώ μοί μοι. |
| 936.2 | ΧΟ.Χωρεῖ πρὸς ἧπαρ, οἶδα, γενναία δύη. |
| 936.3 | ΤΕ.Ἰώ μοί μοι. |
| 940.1 | ΧΟ.Οὐδέν ς’ ἀπιστῶ καὶ δὶς οἰμῶξαι, γύναι, |
| 940.2 | τοιοῦδ’ ἀποβλαφθεῖσαν ἀρτίως φίλου. |
| 940.3 | ΤΕ.Σοὶ μὲν δοκεῖν ταῦτ’ ἔστ’, ἐμοὶ δ’ ἄγαν φρονεῖν. |
| 940.4 | ΧΟ.Ξυναυδῶ. |
| 940.5 | ΤΕ.Οἴμοι, τέκνον, πρὸς οἷα δουλείας ζυγὰ |
| 945.1 | χωροῦμεν, οἷοι νῷν ἐφεστᾶσιν σκοποί. |
| 945.2 | ΧΟ.Ὤμοι, ἀναλγήτων |
| 945.3 | δισσῶν ἐθρόησας ἄναυδ’ |
| 945.4 | ἔργ’ Ἀτρειδᾶν τῷδ’ ἄχει. |
| unit_258 | Ἀλλ’ ἀπείργοι θεός. |
| unit_259.1 | ΤΕ.Οὐκ ἂν τάδ’ ἔστη τῇδε, μὴ θεῶν μέτα. |
| unit_259.2 | ΧΟ.Ἄγαν ὑπερβριθὲς τ〈όδ’〉 ἄχθος ἤνυσαν. |
| unit_259.3 | ΤΕ.Τοιόνδε μέντοι Ζηνὸς ἡ δεινὴ θεὸς |
| unit_259.4 | Παλλὰς φυτεύει πῆμ’ Ὀδυσσέως χάριν. |
| 955.1 | ΧΟ.Ἦ ῥα κελαινώπαν θυμὸν ἐφυβρίζει |
| 955.2 | πολύτλας ἀνήρ, |
| 955.3 | γελᾷ δὲ τοῖσ〈ι〉 μαινομένοις ἄχεσιν |
| 955.4 | πολὺν γέλωτα, φεῦ, φεῦ, |
| 955.5 | ξύν τε διπλοῖ βασιλῆς |
| 960.1 | κλύοντες Ἀτρεῖδαι. |
| 960.2 | ΤΕ.Οἱ δ’ οὖν γελώντων κἀπιχαιρόντων κακοῖς |
| 960.3 | τοῖς τοῦδ’. Ἴσως τοι, κεἰ βλέποντα μὴ ’πόθουν, |
| 960.4 | θανόντ’ ἂν οἰμώξειαν ἐν χρείᾳ δορός. |
| 960.5 | Οἱ γὰρ κακοὶ γνώμαισι τἀγαθὸν χεροῖν |
| 965.1 | ἔχοντες οὐκ ἴσασι, πρίν τις ἐκβάλῃ. |
| 965.2 | Ἐμοὶ πικρὸς τέθνηκεν ἢ κείνοις γλυκύς, |
| 965.3 | αὑτῷ δὲ τερπνός· ὧν γὰρ ἠράσθη τυχεῖν |
| 965.4 | ἐκτήσαθ’ αὑτῷ, θάνατον ὅνπερ ἤθελεν. |
| 965.5 | Τί δῆτα τοῦδ’ ἐπεγγελῷεν ἂν κάτα; |
| 970.1 | Θεοῖς τέθνηκεν οὗτος, οὐ κείνοισιν, οὔ. |
| 970.2 | Πρὸς ταῦτ’ Ὀδυσσεὺς ἐν κενοῖς ὑβριζέτω· |
| 970.3 | Αἴας γὰρ αὐτοῖς οὐκέτ’ ἔστιν, ἀλλ’ ἐμοὶ |
| 970.4 | λιπὼν ἀνίας καὶ γόους διοίχεται. |
| 970.5 | ΤΕΥΚΡΟΣ |
| 974 | Ἰώ μοί μοι. |
| 975 | ΧΟ.Σίγησον. Αὐδὴν γὰρ δοκῶ Τεύκρου κλύειν |
| unit_266.1 | βοῶντος ἄτης τῆσδ’ ἐπίσκοπον μέλος. |
| unit_266.2 | ΤΕΥ.Ὦ φίλτατ’ Αἴας, ὦ ξύναιμον ὄμμ’ ἐμοί, |
| unit_266.3 | ἆρ’ ἠμπόληκας ὥσπερ ἡ φάτις κρατεῖ; |
| unit_266.4 | ΧΟ.Ὄλωλεν ἁνήρ, Τεῦκρε, τοῦτ’ ἐπίστασο. |
| 980.1 | ΤΕΥ.Οἴμοι βαρείας ἆρα τῆς ἐμῆς τύχης. |
| 980.2 | ΧΟ.Ὡς ὧδ’ ἐχόντων— |
| 981.1 | ΤΕΥ.Ὢ τάλας ἐγώ, τάλας. |
| 981.2 | ΧΟ.πάρα στενάζειν· |
| 982.1 | ΤΕΥ.Ὦ περισπερχὲς πάθος. |
| 982.2 | ΧΟ.Ἄγαν γε, Τεῦκρε. |
| 983.1 | ΤΕΥ.Φεῦ τάλας. Τί γὰρ τέκνον |
| 983.2 | τὸ τοῦδε; ποῦ μοι γῆς κυρεῖ τῆς Τρῳάδος; |
| 985 | ΧΟ.Μόνος παρὰ σκηναῖσιν— |
| 985.1 | ΤΕΥ.Οὐχ ὅσον τάχος |
| 985.2 | δῆτ’ αὐτὸν ἄξεις δεῦρο, μή τις ὡς κενῆς |
| 985.3 | σκύμνον λεαίνης δυσμενῶν ἀναρπάσῃ; |
| 985.4 | Ἴθ’, ἐγκόνει, σύγκαμνε· τοῖς θανοῦσί τοι |
| 985.5 | φιλοῦσι πάντες κειμένοις ἐπεγγελᾶν. |
| 990.1 | ΧΟ.Καὶ μὴν ἔτι ζῶν, Τεῦκρε, τοῦδέ σοι μέλειν |
| 990.2 | ἐφίεθ’ ἁνὴρ κεῖνος, ὥσπερ οὖν μέλει. |
| 990.3 | ΤΕΥ.Ὦ τῶν ἁπάντων δὴ θεαμάτων ἐμοὶ |
| 990.4 | ἄλγιστον ὧν προσεῖδον ὀφθαλμοῖς ἐγώ, |
| 990.5 | ὁδός θ’ ὁδῶν πασῶν ἀνιάσασα δὴ |
| 995.1 | μάλιστα τοὐμὸν σπλάγχνον, ἣν δὴ νῦν ἔβην, |
| 995.2 | ὦ φίλτατ’ Αἴας, τὸν σὸν ὡς ἐπῃσθόμην |
| 995.3 | μόρον διώκων κἀξιχνοσκοπούμενος. |
| 995.4 | Ὀξεῖα γάρ σου βάξις ὡς θεοῦ τινος |
| 995.5 | διῆλθ’ Ἀχαιοὺς πάντας ὡς οἴχῃ θανών. |
| unit_275.1 | Ἁγὼ κλύων δύστηνος ἐκποδὼν μὲν ὢν |
| unit_275.2 | ὑπεστέναζον, νῦν δ’ ὁρῶν ἀπόλλυμαι. |
| unit_276.1 | Οἴμοι. |
| unit_276.2 | Ἴθ’, ἐκκάλυψον, ὡς ἴδω τὸ πᾶν κακόν. |
| unit_276.3 | Ὦ δυσθέατον ὄμμα καὶ τόλμης πικρᾶς, |
| 1005.1 | ὅσας ἀνίας μοι κατασπείρας φθίνεις. |
| 1005.2 | Ποῖ γὰρ μολεῖν μοι δυνατόν, εἰς ποίους βροτούς, |
| 1005.3 | τοῖς σοῖς ἀρήξαντ’ ἐν πόνοισι μηδαμοῦ; |
| 1005.4 | Ἦ πού 〈με〉 Τελαμών, σὸς πατὴρ ἐμός θ’ ἅμα, |
| 1005.5 | δέξαιτ’ ἂν εὐπρόσωπος ἵλεώς τ’ ἴσως |
| 1010.1 | χωροῦντ’ ἄνευ σοῦ· πῶς γὰρ οὔχ; ὅτῳ πάρα |
| 1010.2 | μηδ’ εὐτυχοῦντι μηδὲν ἥδιον γελᾶν. |
| 1010.3 | Οὗτος τί κρύψει; ποῖον οὐκ ἐρεῖ κακόν, |
| 1010.4 | τὸν ἐκ δορὸς γεγῶτα πολεμίου νόθον, |
| 1010.5 | τὸν δειλίᾳ προδόντα καὶ κακανδρίᾳ |
| 1015.1 | σέ, φίλτατ’ Αἴας, ἢ δόλοισιν, ὡς τὰ σὰ |
| 1015.2 | κράτη θανόντος καὶ δόμους νέμοιμι σούς. |
| 1015.3 | Τοιαῦτ’ ἀνὴρ δύσοργος, ἐν γήρᾳ βαρύς, |
| 1015.4 | ἐρεῖ, πρὸς οὐδὲν εἰς ἔριν θυμούμενος· |
| 1015.5 | τέλος δ’ ἀπωστὸς γῆς ἀπορριφθήσομαι, |
| 1020.1 | δοῦλος λόγοισιν ἀντ’ ἐλευθέρου φανείς. |
| 1020.2 | Τοιαῦτα μὲν κατ’ οἶκον· ἐν Τροίᾳ δέ μοι |
| 1020.3 | πολλοὶ μὲν ἐχθροί, παῦρα δ’ ὠφελήσιμα· |
| 1020.4 | καὶ ταῦτα πάντα σοῦ θανόντος ηὑρόμην. |
| 1020.5 | Οἴμοι, τί δράσω; πῶς ς’ ἀποσπάσω πικροῦ |
| 1025.1 | τοῦδ’ αἰόλου κνώδοντος, ὦ τάλας, ὑφ’ οὗ |
| 1025.2 | φονέως ἄρ’ ἐξέπνευσας; Εἶδες ὡς χρόνῳ |
| 1025.3 | ἔμελλέ ς’ Ἕκτωρ καὶ θανὼν ἀποφθίσειν; |
| 1025.4 | Σκέψασθε, πρὸς θεῶν, τὴν τύχην δυοῖν βροτοῖν· |
| 1025.5 | Ἕκτωρ μέν, ᾧ δὴ τοῦδ’ ἐδωρήθη πάρα, |
| 1030.1 | ζωστῆρι πρισθεὶς ἱππικῶν ἐξ ἀντύγων, |
| 1030.2 | ἐκνάπτετ’ αἰὲν ἔστ’ ἀπέψυξεν βίον· |
| 1030.3 | οὗτος δ’ ἐκείνου τήνδε δωρεὰν ἔχων |
| 1030.4 | πρὸς τοῦδ’ ὄλωλε θανασίμῳ πεσήματι. |
| 1030.5 | Ἆρ’ οὐκ Ἐρινὺς τοῦτ’ ἐχάλκευσεν ξίφος, |
| 1035.1 | κἀκεῖνον Ἅιδης, δημιουργὸς ἄγριος; |
| 1035.2 | Ἐγὼ μὲν οὖν καὶ ταῦτα καὶ τὰ πάντ’ ἀεὶ |
| 1035.3 | φάσκοιμ’ ἂν ἀνθρώποισι μηχανᾶν θεούς· |
| 1035.4 | ὅτῳ δὲ μὴ τάδ’ ἐστὶν ἐν γνώμῃ φίλα, |
| 1035.5 | κεῖνός τ’ ἐκεῖνα στεργέτω κἀγὼ τάδε. |
| 1040.1 | ΧΟ.Μὴ τεῖνε μακράν, ἀλλ’ ὅπως κρύψεις τάφῳ |
| 1040.2 | φράζου τὸν ἄνδρα χὤ τι μυθήσῃ τάχα. |
| 1040.3 | Βλέπω γὰρ ἐχθρὸν φῶτα, καὶ τάχ’ ἂν κακοῖς |
| 1040.4 | γελῶν ἃ δὴ κακοῦργος ἐξίκοιτ’ ἀνήρ. |
| 1040.5 | ΤΕΥ.Τίς δ’ ἐστὶν ὅντιν’ ἄνδρα προσλεύσσεις στρατοῦ; |
| 1045.1 | ΧΟ.Μενέλαος, ᾧ δὴ τόνδε πλοῦν ἐστείλαμεν. |
| 1045.2 | ΤΕΥ.Ὁρῶ· μαθεῖν γὰρ ἐγγὺς ὢν οὐ δυσπετής. |
| 1045.3 | ΜΕΝΕΛΑΟΣ |
| 1047.1 | Οὗτος, σὲ φωνῶ, τόνδε τὸν νεκρὸν χεροῖν |
| 1047.2 | μὴ συγκομίζειν, ἀλλ’ ἐᾶν ὅπως ἔχει. |
| 1047.3 | ΤΕΥ.Τίνος χάριν τοσόνδ’ ἀνήλωσας λόγον; |
| unit_287.1 | ΜΕ.Δοκοῦντ’ ἐμοί, δοκοῦντα δ’ ὃς κραίνει στρατοῦ. |
| unit_287.2 | ΤΕΥ.Οὔκουν ἂν εἴποις ἥντιν’ αἰτίαν προθείς; |
| unit_287.3 | ΜΕ.Ὁθούνεκ’ αὐτὸν ἐλπίσαντες οἴκοθεν |
| unit_287.4 | ἄγειν Ἀχαιοῖς ξύμμαχόν τε καὶ φίλον, |
| unit_287.5 | ἐξηύρομεν ζητοῦντες ἐχθίω Φρυγῶν· |
| 1055.1 | ὅστις στρατῷ ξύμπαντι βουλεύσας φόνον |
| 1055.2 | νύκτωρ ἐπεστράτευσεν, ὡς ἕλοι δορί· |
| unit_289.1 | κεἰ μὴ θεῶν τις τήνδε πεῖραν ἔσβεσεν, |
| unit_289.2 | ἡμεῖς μὲν ἂν τήνδ’ ἣν ὅδ’ εἴληχεν τύχην |
| unit_289.3 | θανόντες ἂν προὐκείμεθ’ αἰσχίστῳ μόρῳ, |
| 1060.1 | οὗτος δ’ ἂν ἔζη. Νῦν δ’ ἐνήλλαξεν θεὸς |
| 1060.2 | τὴν τοῦδ’ ὕβριν πρὸς μῆλα καὶ ποίμνας πεσεῖν. |
| 1060.3 | Ὧν οὕνεκ’ αὐτὸν οὔτις ἔστ’ ἀνὴρ σθένων |
| 1060.4 | τοσοῦτον ὥστε σῶμα τυμβεῦσαι τάφῳ, |
| 1060.5 | ἀλλ’ ἀμφὶ χλωρὰν ψάμαθον ἐκβεβλημένος |
| 1065.1 | ὄρνισι φορβὴ παραλίοις γενήσεται. |
| 1065.2 | Πρὸς ταῦτα μηδὲν δεινὸν ἐξάρῃς μένος· |
| 1065.3 | εἰ γὰρ βλέποντος μὴ ’δυνήθημεν κρατεῖν, |
| 1065.4 | πάντως θανόντος γ’ ἄρξομεν, κἂν μὴ θέλῃς, |
| 1065.5 | χερσὶν παρευθύνοντες· οὐ γὰρ ἔσθ’ ὅπου |
| 1070.1 | λόγων ἀκοῦσαι ζῶν ποτ’ ἠθέλης’ ἐμῶν. |
| 1070.2 | Καίτοι κακοῦ πρὸς ἀνδρὸς ἄνδρα δημότην |
| 1070.3 | μηδὲν δικαιοῦν τῶν ἐφεστώτων κλύειν. |
| 1070.4 | Οὐ γάρ ποτ’ οὔτ’ ἂν ἐν πόλει νόμοι καλῶς |
| 1070.5 | φέροιντ’ ἄν, ἔνθα μὴ καθεστήκῃ δέος, |
| 1075.1 | οὔτ’ ἂν στρατός γε σωφρόνως ἄρχοιτ’ ἔτι |
| 1075.2 | μηδὲν φόβου πρόβλημα μηδ’ αἰδοῦς ἔχων. |
| 1075.3 | Ἀλλ’ ἄνδρα χρή, κἂν σῶμα γεννήσῃ μέγα, |
| 1075.4 | δοκεῖν πεσεῖν ἂν κἂν ἀπὸ σμικροῦ κακοῦ. |
| 1075.5 | Δέος γὰρ ᾧ πρόσεστιν αἰσχύνη θ’ ὁμοῦ, |
| 1080.1 | σωτηρίαν ἔχοντα τόνδ’ ἐπίστασο· |
| 1080.2 | ὅπου δ’ ὑβρίζειν δρᾶν θ’ ἃ βούλεται παρῇ, |
| 1080.3 | ταύτην νόμιζε τὴν πόλιν χρόνῳ ποτὲ |
| 1080.4 | ἐξ οὐρίων δραμοῦσαν εἰς βυθὸν πεσεῖν. |
| 1080.5 | Ἀλλ’ ἑστάτω μοι καὶ δέος τι καίριον, |
| 1085 | καὶ μὴ δοκῶμεν δρῶντες ἃν ἡδώμεθα |
| unit_296.1 | οὐκ ἀντιτίσειν αὖθις ἃν λυπώμεθα. |
| unit_296.2 | Ἕρπει παραλλὰξ ταῦτα. Πρόσθεν οὗτος ἦν |
| unit_296.3 | αἴθων ὑβριστής, νῦν δ’ ἐγὼ μέγ’ αὖ φρονῶ. |
| unit_296.4 | Καί σοι προφωνῶ τόνδε μὴ θάπτειν, ὅπως |
| 1090.1 | μὴ τόνδε θάπτων αὐτὸς εἰς ταφὰς πέσῃς. |
| 1090.2 | ΧΟ.Μενέλαε, μὴ γνώμας ὑποστήσας σοφὰς |
| 1090.3 | εἶτ’ αὐτὸς ἐν θανοῦσιν ὑβριστὴς γένῃ. |
| 1090.4 | ΤΕΥ.Οὐκ ἄν ποτ’, ἄνδρες, ἄνδρα θαυμάσαιμ’ ἔτι, |
| 1090.5 | ὃς μηδὲν ὢν γοναῖσιν εἶθ’ ἁμαρτάνει, |
| 1095.1 | ὅθ’ οἱ δοκοῦντες εὐγενεῖς πεφυκέναι |
| 1095.2 | τοιαῦθ’ ἁμαρτάνουσιν ἐν λόγοις ἔπη. |
| 1095.3 | Ἄγ’, εἴπ’ ἀπ’ ἀρχῆς αὖθις, ἦ σὺ φῂς ἄγειν |
| 1095.4 | τὸν ἄνδρ’ Ἀχαιοῖς δεῦρο σύμμαχον λαβών; |
| 1095.5 | οὐκ αὐτὸς ἐξέπλευσεν ὡς αὑτοῦ κρατῶν; |
| unit_299.1 | ποῦ σὺ στρατηγεῖς τοῦδε; ποῦ δὲ σοὶ λεῶν |
| unit_299.2 | ἔξεστ’ ἀνάσσειν ὧν ὅδ’ ἤγετ’ οἴκοθεν; |
| unit_299.3 | Σπάρτης ἀνάσσων ἦλθες, οὐχ ἡμῶν κρατῶν, |
| unit_299.4 | οὐδ’ ἔσθ’ ὅπου σοὶ τόνδε κοσμῆσαι πλέον |
| unit_299.5 | ἀρχῆς ἔκειτο θεσμὸς ἢ καὶ τῷδε σέ. |
| 1105.1 | Ὕπαρχος ἄλλων δεῦρ’ ἔπλευσας, οὐχ ὅλων |
| 1105.2 | στρατηγός, ὥστ’ Αἴαντος ἡγεῖσθαί ποτε. |
| 1105.3 | Ἀλλ’ ὧνπερ ἄρχεις ἄρχε, καὶ τὰ σέμν’ ἔπη |
| 1105.4 | κόλαζ’ ἐκείνους· τόνδε δ’, εἴτε μὴ σὺ φῂς |
| 1105.5 | εἴθ’ ἅτερος στρατηγός, εἰς ταφὰς ἐγὼ |
| 1110.1 | θήσω δικαίως οὐ τὸ σὸν δείσας στόμα. |
| 1110.2 | Οὐ γάρ τι τῆς σῆς οὕνεκ’ ἐστρατεύσατο |
| 1110.3 | γυναικός, ὥσπερ οἱ πόνου πολλοῦ πλέῳ, |
| 1110.4 | ἀλλ’ οὕνεχ’ ὅρκων οἷσιν ἦν ἐπώμοτος, |
| 1110.5 | σοῦ δ’ οὐδέν· οὐ γὰρ ἠξίου τοὺς μηδένας. |
| 1115.1 | Πρὸς ταῦτα πλείους δεῦρο κήρυκας λαβὼν |
| 1115.2 | καὶ τὸν στρατηγὸν ἧκε· τοῦ δὲ σοῦ ψόφου |
| unit_303.1 | οὐκ ἂν στραφείην, ἕως ἂν ᾖς οἷός περ εἶ. |
| unit_303.2 | ΧΟ.Οὐδ’ αὖ τοιαύτην γλῶσσαν ἐν κακοῖς φιλῶ· |
| unit_303.3 | τὰ σκληρὰ γάρ τοι, κἂν ὑπέρδικ’ ᾖ, δάκνει. |
| 1120.1 | ΜΕ.Ὁ τοξότης ἔοικεν οὐ σμικρὸν φρονεῖν. |
| 1120.2 | ΤΕΥ.Οὐ γὰρ βάναυσον τὴν τέχνην ἐκτησάμην. |
| 1120.3 | ΜΕ.Μέγ’ ἄν τι κομπάσειας, ἀσπίδ’ εἰ λάβοις. |
| 1120.4 | ΤΕΥ.Κἂν ψιλὸς ἀρκέσαιμι σοί γ’ ὡπλισμένῳ. |
| 1120.5 | ΜΕ.Ἡ γλῶσσά σου τὸν θυμὸν ὡς δεινὸν τρέφει. |
| 1125.1 | ΤΕΥ.Ξὺν τῷ δικαίῳ γὰρ μέγ’ ἔξεστιν φρονεῖν. |
| 1125.2 | ΜΕ.Δίκαια γὰρ τόνδ’ εὐτυχεῖν κτείναντά με; |
| 1125.3 | ΤΕΥ.Κτείναντα; δεινόν γ’ εἶπας, εἰ καὶ ζῇς θανών. |
| 1125.4 | ΜΕ.Θεὸς γὰρ ἐκσῴζει με, τῷδε δ’ οἴχομαι. |
| 1125.5 | ΤΕΥ.Μὴ νῦν ἀτίμα θεούς, θεοῖς σεσωσμένος. |
| 1130.1 | ΜΕ.Ἐγὼ γὰρ ἂν ψέξαιμι δαιμόνων νόμους; |
| 1130.2 | ΤΕΥ.Εἰ τοὺς θανόντας οὐκ ἐᾷς θάπτειν παρών. |
| 1130.3 | ΜΕ.Τούς γ’ αὐτὸς αὑτοῦ πολεμίους· οὐ γὰρ καλόν. |
| 1130.4 | ΤΕΥ.Ἦ σοὶ γὰρ Αἴας πολέμιος προὔστη ποτέ; |
| 1130.5 | ΜΕ.Μισοῦντ’ ἐμίσει, καὶ σὺ τοῦτ’ ἠπίστασο. |
| 1135.1 | ΤΕΥ.Κλέπτης γὰρ αὐτοῦ ψηφοποιὸς ηὑρέθης. |
| 1135.2 | ΜΕ.Ἐν τοῖς δικασταῖς, κοὐκ ἐμοί, τόδ’ ἐσφάλη. |
| 1135.3 | ΤΕΥ.Πόλλ’ ἂν καλῶς λάθρᾳ σὺ κλέψειας κακά. |
| 1135.4 | ΜΕ.Τοῦτ’ εἰς ἀνίαν τοὔπος ἔρχεταί τινι. |
| 1135.5 | ΤΕΥ.Οὐ μᾶλλον, ὡς ἔοικεν, ἢ λυπήσομεν. |
| 1140.1 | ΜΕ.Ἕν σοι φράσω· τόνδ’ ἐστὶν οὐχὶ θαπτέον. |
| 1140.2 | ΤΕΥ.Ἀλλ’ ἀντακούσῃ τοῦτον ὡς τεθάψεται. |
| 1140.3 | ΜΕ.Ἤδη ποτ’ εἶδον ἄνδρ’ ἐγὼ γλώσσῃ θρασὺν |
| 1140.4 | ναύτας ἐφορμήσαντα χειμῶνος τὸ πλεῖν, |
| 1140.5 | ᾧ φθέγμ’ ἂν οὐκ ἀνηῦρες, ἡνίκ’ ἐν κακῷ |
| 1145.1 | χειμῶνος εἴχετ’, ἀλλ’ ὑφ’ εἵματος κρυφεὶς |
| 1145.2 | πατεῖν παρεῖχε τῷ θέλοντι ναυτίλων. |
| 1145.3 | Οὕτω δὲ καὶ σὲ καὶ τὸ σὸν λάβρον στόμα |
| 1145.4 | σμικροῦ νέφους τάχ’ ἄν τις ἐκπνεύσας μέγας |
| 1145.5 | χειμὼν κατασβέσειε τὴν πολλὴν βοήν. |
| unit_310.1 | ΤΕΥ.Ἐγὼ δέ γ’ ἄνδρ’ ὄπωπα μωρίας πλέων, |
| unit_310.2 | ὃς ἐν κακοῖς ὕβριζε τοῖσι τῶν πέλας. |
| unit_310.3 | Κᾆτ’ αὐτὸν εἰσιδών τις ἐμφερὴς ἐμοὶ |
| unit_310.4 | ὀργήν θ’ ὅμοιος εἶπε τοιοῦτον λόγον· |
| unit_310.5 | «Ὤνθρωπε, μὴ δρᾶ τοὺς τεθνηκότας κακῶς· |
| 1155.1 | εἰ γὰρ ποιήσεις, ἴσθι πημανούμενος». |
| 1155.2 | Τοιαῦτ’ ἄνολβον ἄνδρ’ ἐνουθέτει παρών. |
| 1155.3 | Ὁρῶ δέ τοί νιν, κἄστιν, ὡς ἐμοὶ δοκεῖ, |
| 1155.4 | οὐδείς ποτ’ ἄλλος ἢ σύ. Μῶν ᾐνιξάμην; |
| 1155.5 | ΜΕ.Ἄπειμι· καὶ γὰρ αἰσχρόν, εἰ πύθοιτό τις, |
| 1160.1 | λόγοις κολάζειν ᾧ βιάζεσθαι παρῇ. |
| 1160.2 | ΤΕΥ.Ἄφερπέ νυν· κἀμοὶ γὰρ αἴσχιστον κλύειν |
| 1160.3 | ἀνδρὸς ματαίου φλαῦρ’ ἔπη μυθουμένου. |
| 1162.1 | ΧΟ.Ἔσται μεγάλης ἔριδός τις ἀγών. |
| 1162.2 | Ἀλλ’ ὡς δύνασαι, Τεῦκρε, ταχύνας |
| 1165.1 | σπεῦσον κοίλην κάπετόν τιν’ ἰδεῖν |
| 1165.2 | τῷδ’, ἔνθα βροτοῖς τὸν ἀείμνηστον |
| 1165.3 | τάφον εὐρώεντα καθέξει. |
| 1165.4 | ΤΕΥ.Καὶ μὴν ἐς αὐτὸν καιρὸν οἵδε πλησίοι |
| 1165.5 | πάρεισιν ἀνδρὸς τοῦδε παῖς τε καὶ γυνή, |
| 1170.1 | τάφον περιστελοῦντε δυστήνου νεκροῦ. |
| 1170.2 | Ὦ παῖ, πρόσελθε δεῦρο, καὶ σταθεὶς πέλας |
| 1170.3 | ἱκέτης ἔφαψαι πατρὸς ὅς ς’ ἐγείνατο. |
| 1170.4 | Θάκει δὲ προστρόπαιος ἐν χεροῖν ἔχων |
| 1170.5 | κόμας ἐμὰς καὶ τῆσδε καὶ σαυτοῦ τρίτου, |
| 1175.1 | ἱκτήριον θησαυρόν. Εἰ δέ τις στρατοῦ |
| 1175.2 | βίᾳ ς’ ἀποσπάσειε τοῦδε τοῦ νεκροῦ, |
| 1175.3 | κακὸς κακῶς ἄθαπτος ἐκπέσοι χθονός, |
| 1175.4 | γένους ἅπαντος ῥίζαν ἐξημημένος, |
| 1175.5 | αὕτως ὅπωσπερ τόνδ’ ἐγὼ τέμνω πλόκον. |
| 1180.1 | Ἔχ’ αὐτόν, ὦ παῖ, καὶ φύλασσε, μηδέ σε |
| 1180.2 | κινησάτω τις, ἀλλὰ προσπεσὼν ἔχου. |
| 1180.3 | Ὑμεῖς τε μὴ γυναῖκες ἀντ’ ἀνδρῶν πέλας |
| 1180.4 | παρέστατ’, ἀλλ’ ἀρήγετ’ ἔστ’ ἐγὼ μόλω |
| 1180.5 | τάφου μεληθεὶς τῷδε, κἂν μηδεὶς ἐᾷ. |
| 1185 | ΧΟ.Τίς ἄρα νέατος ἐς πότε λή‐Str. 1. |
| 1185.1 | ξει πολυπλάγκτων ἐτέων ἀριθμός, |
| 1185.2 | τὰν ἄπαυστον αἰὲν ἐμοὶ |
| 1188 | δορυσσοήτων μόχθων ἄταν ἐπάγων |
| 1190.1 | ἀν τὰν εὐρώδη Τροΐαν, |
| 1190.2 | δύστανον ὄνειδος Ἑλλάνων; |
| 1191.1 | Ὄφελε πρότερον αἰθέρα δῦ‐Ant. 1. |
| 1191.2 | ναι μέγαν ἢ τὸν πολύκοινον Ἅιδαν |
| 1191.3 | κεῖνος ἁνὴρ, ὃς στυγερῶν |
| 1195 | ἔδειξεν ὅπλων Ἕλλασιν κοινὸν Ἄρη. |
| 1197.1 | Ὢ πόνοι πρόγονοι πόνων· |
| 1197.2 | κεῖνος γὰρ ἔπερσεν ἀνθρώπους. |
| 1198 | Ἐκεῖνος οὐ στεφάνων οὔτε βαθειᾶνStr. 2. |
| unit_326.1 | κυλίκων νεῖμεν ἐμοὶ τέρψιν ὁμιλεῖν |
| unit_326.2 | οὔτε γλυκὺν αὐλῶν ὄτοβον, δύσμορος, |
| unit_327 | οὔτ’ ἐννυχίαν τέρψιν ἰαύειν· |
| 1205.1 | ἐρώτων δ’ ἐρώτων ἀνέπαυσεν ὤ‐ |
| 1205.2 | μοι. Κεῖμαι δ’ ἀμέριμνος οὕ‐ |
| 1205.3 | τως, ἀεὶ πυκιναῖς δρόσοις |
| 1205.4 | τεγγόμενος κόμας, |
| 1210 | λυγρᾶς μνήματα Τροίας. |
| 1210.1 | Καὶ πρὶν μὲν ἐννυχίου δείματος ἦν μοιAnt. 2. |
| 1210.2 | προβολὰ καὶ βελέων θούριος Αἴας· |
| 1214 | νῦν δ’ οὗτος ἀνεῖται στυγερῷ δαίμονι. |
| 1215 | Τίς μοι, τίς ἔτ’ οὖν τέρψις ἐπέσται; |
| 1218.1 | Γενοίμαν ἵν’ ὑλᾶεν ἔπεστι πόν‐ |
| 1218.2 | του πρόβλημ’ ἁλίκλυστον, ἄ‐ |
| 1220.1 | κραν ὑπὸ πλάκα Σουνίου, |
| 1220.2 | τὰς ἱερὰς ὅπως |
| 1220.3 | προσείποιμεν Ἀθάνας. |
| 1220.4 | ΤΕΥ.Καὶ μὴν ἰδὼν ἔσπευσα τὸν στρατηλάτην |
| 1220.5 | Ἀγαμέμνον’ ἡμῖν δεῦρο τόνδ’ ὁρμώμενον· |
| 1225.1 | δῆλος δέ μοὐστὶ σκαιὸν ἐκλύσων στόμα. |
| 1225.2 | ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ |
| 1226.1 | Σὲ δὴ τὰ δεινὰ ῥήματ’ ἀγγέλλουσί μοι |
| 1226.2 | τλῆναι καθ’ ἡμῶν ὧδ’ ἀνοιμωκτεὶ χανεῖν· |
| 1226.3 | σέ τοι, τὸν ἐκ τῆς αἰχμαλωτίδος λέγω. |
| 1226.4 | Ἦ που τραφεὶς ἂν μητρὸς εὐγενοῦς ἄπο |
| 1230.1 | ὑψήλ’ ἐκόμπεις κἀπ’ ἄκρων ὡδοιπόρεις, |
| 1230.2 | ὅτ’ οὐδὲν ὢν τοῦ μηδὲν ἀντέστης ὕπερ, |
| 1230.3 | κοὔτε στρατηγοὺς οὔτε ναυάρχους μολεῖν |
| 1230.4 | ἡμᾶς Ἀχαιῶν οὔτε σοῦ διωμόσω, |
| unit_338 | ἀλλ’ αὐτὸς ἄρχων, ὡς σὺ φῄς, Αἴας ἔπλει. |
| 1235.1 | Ταῦτ’ οὐκ ἀκούειν μεγάλα πρὸς δούλων κακά; |
| 1235.2 | Ποίου κέκραγας ἀνδρὸς ὧδ’ ὑπέρφρονα; |
| 1235.3 | ποῖ βάντος ἢ ποῦ στάντος οὗπερ οὐκ ἐγώ; |
| 1235.4 | Οὐκ ἆρ’ Ἀχαιοῖς ἄνδρες εἰσὶ πλὴν ὅδε; |
| 1235.5 | Πικροὺς ἔοιγμεν τῶν Ἀχιλλείων ὅπλων |
| 1240.1 | ἀγῶνας Ἀργείοισι κηρῦξαι τότε, |
| 1240.2 | εἰ πανταχοῦ φανούμεθ’ ἐκ Τεύκρου κακοί, |
| 1240.3 | κοὐκ ἀρκέσει ποθ’ ὑμὶν οὐδ’ ἡσσημένοις |
| 1240.4 | εἴκειν ἃ τοῖς πολλοῖσιν ἤρεσκεν κριταῖς, |
| 1240.5 | ἀλλ’ αἰὲν ἡμᾶς ἢ κακοῖς βαλεῖτέ που |
| 1245.1 | ἢ σὺν δόλῳ κεντήσεθ’ οἱ λελειμμένοι. |
| 1245.2 | Ἐκ τῶνδε μέντοι τῶν τρόπων οὐκ ἄν ποτε |
| 1245.3 | κατάστασις γένοιτ’ ἂν οὐδενὸς νόμου, |
| 1245.4 | εἰ τοὺς δίκῃ νικῶντας ἐξωθήσομεν |
| 1245.5 | καὶ τοὺς ὄπισθεν εἰς τὸ πρόσθεν ἄξομεν. |
| unit_342.1 | Ἀλλ’ εἰρκτέον τάδ’ ἐστίν· οὐ γὰρ οἱ πλατεῖς |
| unit_342.2 | οὐδ’ εὐρύνωτοι φῶτες ἀσφαλέστατοι, |
| unit_342.3 | ἀλλ’ οἱ φρονοῦντες εὖ κρατοῦσι πανταχοῦ. |
| unit_342.4 | Μέγας δὲ πλευρὰ βοῦς ὑπὸ σμικρᾶς ὅμως |
| unit_342.5 | μάστιγος ὀρθὸς εἰς ὁδὸν πορεύεται. |
| 1255.1 | Καὶ σοὶ προσέρπον τοῦτ’ ἐγὼ τὸ φάρμακον |
| 1255.2 | ὁρῶ τάχ’, εἰ μὴ νοῦν κατακτήσῃ τινά· |
| 1255.3 | ὃς ἀνδρὸς οὐκέτ’ ὄντος, ἀλλ’ ἤδη σκιᾶς, |
| 1255.4 | θαρσῶν ὑβρίζεις κἀξελευθεροστομεῖς. |
| 1255.5 | Οὐ σωφρονήσεις; οὐ μαθὼν ὃς εἶ φύσιν |
| 1260.1 | ἄλλον τιν’ ἄξεις ἄνδρα δεῦρ’ ἐλεύθερον, |
| 1260.2 | ὅστις πρὸς ἡμᾶς ἀντὶ σοῦ λέξει τὰ σά; |
| 1260.3 | Σοῦ γὰρ λέγοντος οὐκέτ’ ἂν μάθοιμ’ ἐγώ· |
| unit_345.1 | τὴν βάρβαρον γὰρ γλῶσσαν οὐκ ἐπαΐω. |
| unit_345.2 | ΧΟ.Εἴθ’ ὑμὶν ἀμφοῖν νοῦς γένοιτο σωφρονεῖν· |
| 1265.1 | τούτου γὰρ οὐδὲν σφῷν ἔχω λῷον φράσαι. |
| 1265.2 | ΤΕΥ.Φεῦ· τοῦ θανόντος ὡς ταχεῖά τις βροτοῖς |
| 1265.3 | χάρις διαρρεῖ καὶ προδοῦς’ ἁλίσκεται, |
| 1265.4 | εἰ σοῦ γ’ ὅδ’ ἁνὴρ οὐδ’ ἐπὶ σμικρῶν λόγων, |
| 1265.5 | Αἴας, ἔτ’ ἴσχει μνῆστιν, οὗ σὺ πολλάκις |
| 1270.1 | τὴν σὴν προτείνων προὔκαμες ψυχὴν δορί· |
| 1270.2 | ἀλλ’ οἴχεται δὴ πάντα ταῦτ’ ἐρριμμένα. |
| 1270.3 | Ὦ πολλὰ λέξας ἄρτι κἀνόητ’ ἔπη, |
| 1270.4 | οὐ μνημονεύεις οὐκέτ’ οὐδέν, ἡνίκα |
| 1270.5 | ἑρκέων ποθ’ ὑμᾶς οὗτος ἐγκεκλῃμένους, |
| 1275.1 | ἤδη τὸ μηδὲν ὄντας, ἐν τροπῇ δορὸς |
| 1275.2 | ἐρρύσατ’ ἐλθὼν μοῦνος, ἀμφὶ μὲν νεῶν |
| 1275.3 | ἄκροισιν ἤδη ναυτικοῖς ἑδωλίοις |
| 1275.4 | πυρὸς φλέγοντος, εἰς δὲ ναυτικὰ σκάφη |
| 1275.5 | πηδῶντος ἄρδην Ἕκτορος τάφρων ὕπερ; |
| 1280.1 | Τίς ταῦτ’ ἀπεῖρξεν; οὐχ ὅδ’ ἦν ὁ δρῶν τάδε, |
| 1280.2 | ὃν οὐδαμοῦ φῂς οὗ σὺ μή, βῆναι ποδί; |
| 1280.3 | Ἆρ’ ὑμὶν οὗτος ταῦτ’ ἔδρασεν ἔνδικα; |
| 1280.4 | χὤτ’ αὖθις αὐτὸς Ἕκτορος μόνος μόνου, |
| 1280.5 | λαχών τε κἀκέλευστος, ἦλθ’ ἐναντίος, |
| 1285.1 | οὐ δραπέτην τὸν κλῆρον ἐς μέσον καθεὶς |
| 1285.2 | ὑγρᾶς ἀρούρας βῶλον, ἀλλ’ ὃς εὐλόφου |
| 1285.3 | κυνῆς ἔμελλε πρῶτος ἅλμα κουφιεῖν; |
| 1285.4 | Ὅδ’ ἦν ὁ πράσσων ταῦτα, σὺν δ’ ἐγὼ παρὼν |
| 1285.5 | ὁ δοῦλος, οὑκ τῆς βαρβάρου μητρὸς γεγώς. |
| 1290.1 | Δύστηνε, ποῖ βλέπων ποτ’ αὐτὰ καὶ θροεῖς; |
| 1290.2 | Οὐκ οἶσθα σοῦ πατρὸς μὲν ὃς προὔφυ πατὴρ |
| unit_352.1 | ἀρχαῖον ὄντα Πέλοπα βάρβαρον Φρύγα; |
| unit_352.2 | Ἀτρέα δ’, ὃς αὖ ς’ ἔσπειρε, δυσσεβέστατον |
| unit_352.3 | προθέντ’ ἀδελφῷ δεῖπνον οἰκείων τέκνων; |
| 1295.1 | Αὐτὸς δὲ μητρὸς ἐξέφυς Κρήσσης, ἐφ’ ᾗ |
| 1295.2 | λαβὼν ἐπακτὸν ἄνδρ’ ὁ φιτύσας πατὴρ |
| 1295.3 | ἐφῆκεν ἐλλοῖς ἰχθύσιν διαφθοράν. |
| 1295.4 | Τοιοῦτος ὢν τοιῷδ’ ὀνειδίζεις σποράν; |
| 1295.5 | ὃς ἐκ πατρὸς μέν εἰμι Τελαμῶνος γεγώς, |
| unit_354.1 | ὅστις στρατοῦ τὰ πρῶτ’ ἀριστεύσας ἐμὴν |
| unit_354.2 | ἴσχει ξύνευνον μητέρ’, ἣ φύσει μὲν ἦν |
| unit_354.3 | βασίλεια, Λαομέδοντος, ἔκκριτον δέ νιν |
| unit_354.4 | δώρημα κείνῳ ’δωκεν Ἀλκμήνης γόνος. |
| unit_354.5 | Ἆρ’ ὧδ’ ἄριστος ἐξ ἀριστέοιν δυοῖν |
| 1305.1 | βλαστὼν ἂν αἰσχύνοιμι τοὺς πρὸς αἵματος, |
| 1305.2 | οὓς νῦν σὺ τοιοῖσδ’ ἐν πόνοισι κειμένους |
| 1305.3 | ὠθεῖς ἀθάπτους, οὐδ’ ἐπαισχύνῃ λέγων; |
| 1305.4 | Εὖ νυν τόδ’ ἴσθι, τοῦτον εἰ βαλεῖτέ που, |
| 1305.5 | βαλεῖτε χἠμᾶς τρεῖς ὁμοῦ συγκειμένους· |
| 1310.1 | ἐπεὶ καλόν μοι τοῦδ’ ὑπερπονουμένῳ |
| 1310.2 | θανεῖν προδήλως μᾶλλον ἢ τῆς σῆς ὑπὲρ |
| 1310.3 | γυναικός, ἢ τοῦ σοῦ ξυναίμονος λέγω. |
| 1310.4 | Πρὸς ταῦθ’ ὅρα μὴ τοὐμόν, ἀλλὰ καὶ τὸ σόν· |
| 1310.5 | ὡς εἴ με πημανεῖς τι, βουλήσῃ ποτὲ |
| 1315.1 | καὶ δειλὸς εἶναι μᾶλλον ἢ ’ν ἐμοὶ θρασύς. |
| 1315.2 | ΧΟ.Ἄναξ Ὀδυσσεῦ, καιρὸν ἴσθ’ ἐληλυθώς, |
| 1315.3 | εἰ μὴ ξυνάψων, ἀλλὰ συλλύσων πάρει. |
| 1315.4 | ΟΔΥΣΣΕΥΣ |
| 1318 | Τί δ’ ἔστιν, ἄνδρες; τηλόθεν γὰρ ᾐσθόμην |
| unit_359 | βοὴν Ἀτρειδῶν τῷδ’ ἐπ’ ἀλκίμῳ νεκρῷ. |
| 1320.1 | ΑΓ.Οὐ γὰρ κλύοντές ἐσμεν αἰσχίστους λόγους, |
| 1320.2 | ἄναξ Ὀδυσσεῦ, τοῦδ’ ὑπ’ ἀνδρὸς ἀρτίως; |
| 1320.3 | ΟΔ.Ποίους; ἐγὼ γὰρ ἀνδρὶ συγγνώμην ἔχω |
| 1320.4 | κλύοντι φλαῦρα συμβαλεῖν ἔπη κακά. |
| 1320.5 | ΑΓ.Ἤκουσεν αἰσχρά· δρῶν γὰρ ἦν τοιαῦτά με. |
| 1325.1 | ΟΔ.Τί γάρ ς’ ἔδρασεν, ὥστε καὶ βλάβην ἔχειν; |
| 1325.2 | ΑΓ.Οὔ φης’ ἐάσειν τόνδε τὸν νεκρὸν ταφῆς |
| 1325.3 | ἄμοιρον, ἀλλὰ πρὸς βίαν θάψειν ἐμοῦ. |
| 1325.4 | ΟΔ.Ἔξεστιν οὖν εἰπόντι τἀληθῆ φίλῳ |
| 1325.5 | σοὶ μηδὲν ἧσσον ἢ πάρος ξυνηρετεῖν; |
| 1330.1 | ΑΓ.Εἴπ’· ἦ γὰρ εἴην οὐκ ἂν εὖ φρονῶν, ἐπεὶ |
| 1330.2 | φίλον ς’ ἐγὼ μέγιστον Ἀργείων νέμω. |
| 1330.3 | ΟΔ.Ἄκουέ νυν. Τὸν ἄνδρα τόνδε πρὸς θεῶν |
| 1330.4 | μὴ τλῇς ἄθαπτον ὧδ’ ἀναλγήτως βαλεῖν· |
| 1330.5 | μηδ’ ἡ βία σε μηδαμῶς νικησάτω |
| 1335.1 | τοσόνδε μισεῖν ὥστε τὴν δίκην πατεῖν. |
| 1335.2 | Κἀμοὶ γὰρ ἦν ποθ’ οὗτος ἔχθιστος στρατοῦ, |
| 1335.3 | ἐξ οὗ ’κράτησα τῶν Ἀχιλλείων ὅπλων· |
| 1335.4 | ἀλλ’ αὐτὸν ἔμπας ὄντ’ ἐγὼ τοιόνδ’ ἐμοὶ |
| 1335.5 | οὐκ ἀντατιμάσαιμ’ ἄν, ὥστε μὴ λέγειν |
| 1340.1 | ἕν’ ἄνδρ’ ἰδεῖν ἄριστον Ἀργείων, ὅσοι |
| 1340.2 | Τροίαν ἀφικόμεσθα, πλὴν Ἀχιλλέως. |
| 1340.3 | Ὥστ’ οὐκ ἂν ἐνδίκως γ’ ἀτιμάζοιτό σοι· |
| 1340.4 | οὐ γάρ τι τοῦτον, ἀλλὰ τοὺς θεῶν νόμους |
| 1340.5 | φθείροις ἄν. Ἄνδρα δ’ οὐ δίκαιον, εἰ θάνοι, |
| 1345.1 | βλάπτειν τὸν ἐσθλόν, οὐδ’ ἐὰν μισῶν κυρῇς. |
| 1345.2 | ΑΓ.Σὺ ταῦτ’, Ὀδυσσεῦ, τοῦδ’ ὑπερμαχεῖς ἐμοί; |
| unit_366.1 | ΟΔ.Ἔγωγ’· ἐμίσουν δ’, ἡνίκ’ ἦν μισεῖν καλόν. |
| unit_366.2 | ΑΓ.Οὐ γὰρ θανόντι καὶ προσεμβῆναί σε χρή; |
| unit_366.3 | ΟΔ.Μὴ χαῖρ’, Ἀτρείδη, κέρδεσιν τοῖς μὴ καλοῖς. |
| unit_367.1 | ΑΓ.Τόν τοι τύραννον εὐσεβεῖν οὐ ῥᾴδιον. |
| unit_367.2 | ΟΔ.Ἀλλ’ εὖ λέγουσι τοῖς φίλοις τιμὰς νέμειν. |
| unit_367.3 | ΑΓ.Κλύειν τὸν ἐσθλὸν ἄνδρα χρὴ τῶν ἐν τέλει. |
| unit_367.4 | ΟΔ.Παῦσαι· κρατεῖς τοι τῶν φίλων νικώμενος. |
| unit_367.5 | ΑΓ.Μέμνης’ ὁποίῳ φωτὶ τὴν χάριν δίδως. |
| 1355.1 | ΟΔ.Ὅδ’ ἐχθρὸς ἁνήρ, ἀλλὰ γενναῖός ποτ’ ἦν. |
| 1355.2 | ΑΓ.Τί ποτε ποήσεις; ἐχθρὸν ὧδ’ αἰδῇ νέκυν; |
| 1355.3 | ΟΔ.Νικᾷ γὰρ ἁρετή με τῆς ἔχθρας πολύ. |
| 1355.4 | ΑΓ.Τοιοίδε μέντοι φῶτες ἔμπληκτοι βροτῶν. |
| 1355.5 | ΟΔ.Ἦ κάρτα πολλοὶ νῦν φίλοι καὖθις πικροί. |
| 1360.1 | ΑΓ.Τοιούσδ’ ἐπαινεῖς δῆτα σὺ κτᾶσθαι φίλους; |
| 1360.2 | ΟΔ.Σκληρὰν ἐπαινεῖν οὐ φιλῶ ψυχὴν ἐγώ. |
| 1360.3 | ΑΓ.Ἡμᾶς σὺ δειλοὺς τῇδε θἠμέρᾳ φανεῖς; |
| 1360.4 | ΟΔ.Ἄνδρας μὲν οὖν Ἕλλησι πᾶσιν ἐνδίκους. |
| 1360.5 | ΑΓ.Ἄνωγας οὖν με τὸν νεκρὸν θάπτειν ἐᾶν; |
| 1365.1 | ΟΔ.Ἔγωγε· καὶ γὰρ αὐτὸς ἐνθάδ’ ἵξομαι. |
| 1365.2 | ΑΓ.Ἦ πάνθ’ ὅμοια· πᾶς ἀνὴρ αὑτῷ πονεῖ. |
| 1365.3 | ΟΔ.Τῷ γάρ με μᾶλλον εἰκὸς ἢ ’μαυτῷ πονεῖν; |
| 1365.4 | ΑΓ.Σὸν ἆρα τοὔργον, οὐκ ἐμὸν κεκλήσεται. |
| 1365.5 | ΟΔ.Ὡς ἂν ποήσῃς, πανταχῇ χρηστός γ’ ἔσῃ. |
| 1370.1 | ΑΓ.Ἀλλ’ εὖ γε μέντοι τοῦτ’ ἐπίστας’, ὡς ἐγὼ |
| 1370.2 | σοὶ μὲν νέμοιμ’ ἂν τῆσδε καὶ μείζω χάριν, |
| 1370.3 | οὗτος δὲ κἀκεῖ κἀνθάδ’ ὢν ἔμοιγ’ ὁμῶς |
| unit_372.1 | ἔχθιστος ἔσται. Σοὶ δὲ δρᾶν ἔξεσθ’ ἃ χρή. |
| unit_372.2 | ΧΟ.Ὅστις ς’, Ὀδυσσεῦ, μὴ λέγει γνώμῃ σοφὸν |
| 1375.1 | φῦναι τοιοῦτον ὄντα, μῶρός ἐστ’ ἀνήρ. |
| 1375.2 | ΟΔ.Καὶ νῦν γε Τεύκρῳ τἀπὸ τοῦδ’ ἀγγέλλομαι, |
| 1375.3 | ὅσον τότ’ ἐχθρὸς ἦ, τοσόνδ’ εἶναι φίλος· |
| 1375.4 | καὶ τὸν θανόντα τόνδε συνθάπτειν θέλω |
| 1375.5 | καὶ ξυμπονεῖν καὶ μηδὲν ἐλλείπειν ὅσων |
| 1380.1 | χρὴ τοῖς ἀρίστοις ἀνδράσιν πονεῖν βροτούς. |
| 1380.2 | ΤΕΥ.Ἄριστ’ Ὀδυσσεῦ, πάντ’ ἔχω ς’ ἐπαινέσαι |
| 1380.3 | λόγοισι, καί μ’ ἔψευσας ἐλπίδος πολύ. |
| 1380.4 | Τούτῳ γὰρ ὢν ἔχθιστος Ἀργείων ἀνὴρ |
| 1380.5 | μόνος παρέστης χερσίν, οὐδ’ ἔτλης παρὼν |
| 1385.1 | θανόντι τῷδε ζῶν ἐφυβρίσαι μέγα, |
| 1385.2 | ὡς ὁ στρατηγὸς οὑπιβρόντητος μολὼν |
| 1385.3 | αὐτός τε χὠ ξύναιμος ἠθελησάτην |
| 1385.4 | λωβητὸν αὐτὸν ἐκβαλεῖν ταφῆς ἄτερ. |
| 1385.5 | Τοιγάρ σφ’ Ὀλύμπου τοῦδ’ ὁ πρεσβεύων πατὴρ |
| 1390.1 | μνήμων τ’ Ἐρινὺς καὶ τελεσφόρος Δίκη |
| 1390.2 | κακοὺς κακῶς φθείρειαν, ὥσπερ ἤθελον |
| 1390.3 | τὸν ἄνδρα λώβαις ἐκβαλεῖν ἀναξίως. |
| 1390.4 | Σὲ δ’, ὦ γεραιοῦ σπέρμα Λαέρτου πατρός, |
| 1390.5 | τάφου μὲν ὀκνῶ τοῦδ’ ἐπιψαύειν ἐᾶν, |
| 1395.1 | μὴ τῷ θανόντι τοῦτο δυσχερὲς ποῶ· |
| 1395.2 | τὰ δ’ ἄλλα καὶ ξύμπρασσε, κεἴ τινα στρατοῦ |
| 1395.3 | θέλεις κομίζειν, οὐδὲν ἄλγος ἕξομεν. |
| 1395.4 | Ἐγὼ δὲ τἀμὰ πάντα πορσυνῶ· σὺ δὲ |
| 1395.5 | ἀνὴρ καθ’ ἡμᾶς ἐσθλὸς ὢν ἐπίστασο. |
| unit_378 | ΟΔ.Ἀλλ’ ἤθελον μέν· εἰ δὲ μή ’στί σοι φίλον |
| unit_379.1 | πράσσειν τάδ’ ἡμᾶς, εἶμ’, ἐπαινέσας τὸ σόν. |
| unit_379.2 | ΤΕΥ.Ἅλις· ἤδη γὰρ πολὺς ἐκτέταται |
| unit_379.3 | χρόνος. Ἀλλ’ οἱ μὲν κοίλην κάπετον |
| unit_379.4 | χερσὶ ταχύνετε, τοὶ δ’ ὑψίβατον |
| 1405.1 | τρίποδ’ ἀμφίπυρον λουτρῶν ὁσίων |
| 1405.2 | θέσθ’ ἐπίκαιρον· μία δ’ ἐκ κλισίας |
| 1405.3 | ἀνδρῶν ἴλη τὸν ὑπασπίδιον |
| 1405.4 | κόσμον φερέτω. |
| 1405.5 | Παῖ, σὺ δὲ πατρός γ’, ὅσον ἰσχύεις, |
| 1410.1 | φιλότητι θιγὼν πλευρὰς σὺν ἐμοὶ |
| 1410.2 | τάσδ’ ἐπικούφιζ’· ἔτι γὰρ θερμαὶ |
| 1410.3 | σύριγγες ἄνω φυσῶσι μέλαν |
| 1410.4 | μένος. Ἀλλ’ ἄγε πᾶς φίλος ὅστις ἀνὴρ |
| 1410.5 | φησὶ παρεῖναι, σούσθω, βάτω, |
| 1415.1 | τῷδ’ ἀνδρὶ πονῶν τῷ πάντ’ ἀγαθῷ |
| 1415.2 | κοὐδενὶ 〈δή〉 πω λῴονι θνητῶν· |
| 1415.3 | Αἴαντος, ὅτ’ ἦν τόδε φωνῶ. |
| 1415.4 | ΧΟ.Ἦ πολλὰ βροτοῖς ἔστιν ἰδοῦσιν |
| 1415.5 | γνῶναι· πρὶν ἰδεῖν δ’ οὐδεὶς μάντις |
| 1420 | τῶν μελλόντων ὅ τι πράξει. |