eul_wid: buo-ac
Οἰδίπους ἐπὶ ΚολωνῷOedipus at Colonus
Sophocles Oedipus at Colonus PDF
| 1 | ΟΙΔΙΠΟΥΣ |
| 1.1 | Τέκνον τυφλοῦ γέροντος, Ἀντιγόνη, τίνας |
| 1.2 | χώρους ἀφίγμεθ’ ἢ τίνων ἀνδρῶν πόλιν; |
| 1.3 | τίς τὸν πλανήτην Οἰδίπουν καθ’ ἡμέραν |
| 1.4 | τὴν νῦν σπανιστοῖς δέξεται δωρήμασιν, |
| 5.1 | σμικρὸν μὲν ἐξαιτοῦντα, τοῦ μικροῦ δ’ ἔτι |
| 5.2 | μεῖον φέροντα, καὶ τόδ’ ἐξαρκοῦν ἐμοί; |
| 5.3 | στέργειν γὰρ αἱ πάθαι με χὠ χρόνος ξυνὼν |
| 5.4 | μακρὸς διδάσκει, καὶ τὸ γενναῖον τρίτον. |
| 5.5 | Ἀλλ’, ὦ τέκνον, θάκησιν εἴ τινα βλέπεις |
| 10.1 | ἢ πρὸς βεβήλοις ἢ πρὸς ἄλσεσιν θεῶν, |
| 10.2 | στῆσόν με κἀξίδρυσον, ὡς πυθοίμεθα |
| 10.3 | ὅπου ποτ’ ἐσμέν· μανθάνειν γὰρ ἥκομεν |
| 10.4 | ξένοι πρὸς ἀστῶν, ἃν 〈δ’〉 ἀκούσωμεν τελεῖν. |
| 10.5 | ΑΝΤΙΓΟΝΗ |
| 14 | Πάτερ ταλαίπωρ’ Οἰδίπους, πύργοι μὲν οἳ |
| 15.1 | πόλιν στέγουσιν, ὡς ἀπ’ ὀμμάτων, πρόσω· |
| 15.2 | χῶρος δ’ ὅδ’ ἱρός, ὡς σάφ’ εἰκάσαι, βρύων |
| 15.3 | δάφνης, ἐλαίας, ἀμπέλου· πυκνόπτεροι δ’ εἴσω κατ’ αὐτὸν εὐστομοῦς’ ἀηδόνες· |
| 15.4 | οὗ κῶλα κάμψον τοῦδ’ ἐπ’ ἀξέστου πέτρου· |
| 20.1 | μακρὰν γὰρ ὡς γέροντι προὐστάλης ὁδόν. |
| 20.2 | ΟΙ.Κάθιζέ νύν με καὶ φύλασσε τὸν τυφλόν. |
| 20.3 | ΑΝ.Χρόνου μὲν οὕνεκ’ οὐ μαθεῖν με δεῖ τόδε. |
| 20.4 | ΟΙ.Ἔχεις διδάξαι δή μ’ ὅποι καθέσταμεν; |
| 20.5 | ΑΝ.Τὰς γοῦν Ἀθήνας οἶδα, τὸν δὲ χῶρον οὔ. |
| 25.1 | ΟΙ.Πᾶς γάρ τις ηὔδα τοῦτό γ’ ἡμὶν ἐμπόρων. |
| 25.2 | ΑΝ.Ἀλλ’ ὅστις ὁ τόπος ἦ μάθω μολοῦσά ποι; |
| 25.3 | ΟΙ.Ναί, τέκνον, εἴπερ ἐστί γ’ ἐξοικήσιμος. |
| 25.4 | ΑΝ.Ἀλλ’ ἐστὶ μὴν οἰκητός· οἴομαι δὲ δεῖν |
| 25.5 | οὐδέν· πέλας γὰρ ἄνδρα τόνδε νῷν ὁρῶ. |
| 30.1 | ΟΙ.Ἦ δεῦρο προ〈σ〉στείχοντα κἀξορμώμενον; |
| 30.2 | ΑΝ.Καὶ δὴ μὲν οὖν παρόντα· χὤ τι σοι λέγειν |
| 30.3 | εὔκαιρόν ἐστιν, ἔννεφ’, ὡς ἁνὴρ ὅδε. |
| 30.4 | ΟΙ.Ὦ ξεῖν’, ἀκούων τῆσδε τῆς ὑπέρ τ’ ἐμοῦ |
| 30.5 | αὑτῆς θ’ ὁρώσης οὕνεχ’ ἡμὶν αἴσιος |
| 35.1 | σκοπὸς προσήκεις ὧν ἀδηλοῦμεν φράσαι— |
| 35.2 | ΞΕΝΟΣ |
| 36.1 | Πρίν νυν τὰ πλείον’ ἱστορεῖν, ἐκ τῆσδ’ ἕδρας |
| 36.2 | ἔξελθ’· ἔχεις γὰρ χῶρον οὐχ ἁγνὸν πατεῖν. |
| 36.3 | ΟΙ.Τίς δ’ ἔσθ’ ὁ χῶρος; τοῦ θεῶν νομίζεται; |
| 36.4 | ΞΕ.Ἄθικτος οὐδ’ οἰκητός· αἱ γὰρ ἔμφοβοι |
| 40.1 | θεαί σφ’ ἔχουσι, Γῆς τε καὶ Σκότου κόραι. |
| 40.2 | ΟΙ.Τίνων τὸ σεμνὸν ὄνομ’ ἂν εὐξαίμην κλύων; |
| 40.3 | ΞΕ.Τὰς πάνθ’ ὁρώσας Εὐμενίδας ὅ γ’ ἐνθάδ’ ἂν |
| 40.4 | εἴποι λεώς νιν· ἄλλα δ’ ἀλλαχοῦ καλά. |
| 40.5 | ΟΙ.Ἀλλ’ ἵλεῳ μὲν τὸν ἱκέτην δεξαίατο, |
| 45.1 | ὡς οὐχ ἕδρας γῆς τῆσδ’ ἂν ἐξέλθοιμ’ ἔτι. |
| 45.2 | ΞΕ.Τί δ’ ἐστὶ τοῦτο; |
| 46.1 | ΟΙ.Ξυμφορᾶς ξύνθημ’ ἐμῆς. |
| 46.2 | ΞΕ.Ἀλλ’ οὐδ’ ἐμόν τοι τοὐξανιστάναι πόλεως |
| 46.3 | δίχ’ ἐστὶ θάρσος, πρίν γ’ ἂν ἐνδείξω τί δρῶ. |
| 46.4 | ΟΙ.Πρός νυν θεῶν, ὦ ξεῖνε, μή μ’ ἀτιμάσῃς |
| unit_15.1 | τοιόνδ’ ἀλήτην ὧν σε προστρέπω φράσαι. |
| unit_15.2 | ΞΕ.Σήμαινε, κοὐκ ἄτιμος ἔκ γ’ ἐμοῦ φανῇ. |
| unit_15.3 | ΟΙ.Τίς δ’ ἔσθ’ ὁ χῶρος δῆτ’ ἐν ᾧ βεβήκαμεν; |
| unit_15.4 | ΞΕ.Ὅς’ οἶδα κἀγὼ πάντ’ ἐπιστήσῃ κλύων. |
| unit_15.5 | Χῶρος μὲν ἱρὸς πᾶς ὅδ’ ἔστ’· ἔχει δέ νιν |
| 55.1 | σεμνὸς Ποσειδῶν· ἐν δ’ ὁ πυρφόρος θεὸς |
| 55.2 | Τιτὰν Προμηθεύς· ὃν δ’ ἐπιστείβεις τόπον |
| 55.3 | χθονὸς καλεῖται τῆσδε χαλκόπους ὀδός, |
| 55.4 | ἔρεισμ’ Ἀθηνῶν· οἱ δὲ πλησίοι γύαι |
| 55.5 | τόνδ’ ἱππότην Κολωνὸν εὔχονται σφίσιν |
| 60.1 | ἀρχηγὸν εἶναι, καὶ φέρουσι τοὔνομα |
| 60.2 | τὸ τοῦδε κοινὸν πάντες ὠνομασμένοι. |
| 60.3 | Τοιαῦτά σοι ταῦτ’ ἐστίν, ὦ ξέν’, οὐ λόγοις |
| unit_18.1 | τιμώμεν’, ἀλλὰ τῇ ξυνουσίᾳ πλέον. |
| unit_18.2 | ΟΙ.Ἦ γάρ τινες ναίουσι τούσδε τοὺς τόπους; |
| 65.1 | ΞΕ.Καὶ κάρτα, τοῦδε τοῦ θεοῦ γ’ ἐπώνυμοι. |
| 65.2 | ΟΙ.Ἄρχει τις αὐτῶν, ἢ ’πὶ τῷ πλήθει λόγος; |
| 65.3 | ΞΕ.Ἐκ τοῦ κατ’ ἄστυ βασιλέως τάδ’ ἄρχεται. |
| 65.4 | ΟΙ.Οὗτος δὲ τίς λόγῳ τε καὶ σθένει κρατεῖ; |
| 65.5 | ΞΕ.Θησεὺς καλεῖται, τοῦ πρὶν Αἰγέως τόκος. |
| 70.1 | ΟΙ.Ἆρ’ ἄν τις αὐτῷ πομπὸς ἐξ ὑμῶν μόλοι; |
| 70.2 | ΞΕ.Ὡς πρὸς τί; λέξων ἢ καταρτύσων μολεῖν; |
| 70.3 | ΟΙ.Ὡς ἂν προσαρκῶν μικρὰ κερδάνῃ μέγα. |
| 70.4 | ΞΕ.Καὶ τίς πρὸς ἀνδρὸς μὴ βλέποντος ἄρκεσις; |
| 70.5 | ΟΙ.Ὅς’ ἂν λέγωμεν πάνθ’ ὁρῶντα λέξομεν. |
| 75.1 | ΞΕ.Οἶσθ’, ὦ ξέν’, ὡς νῦν μὴ σφαλῇς; ἐπείπερ εἶ |
| 75.2 | γενναῖος, ὡς ἰδόντι, πλὴν τοῦ δαίμονος· |
| 75.3 | αὐτοῦ μέν’, οὗπερ κἀφάνης, ἕως ἐγὼ |
| 75.4 | τοῖς ἐνθάδ’ αὐτοῦ, μὴ κατ’ ἄστυ, δημόταις |
| 75.5 | λέξω τάδ’ ἐλθών· οἵδε γὰρ κρινοῦσί γε |
| 80.1 | εἰ χρή σε μίμνειν ἢ πορεύεσθαι πάλιν. |
| 80.2 | ΟΙ.Ὦ τέκνον, ἦ βέβηκεν ἡμὶν ὁ ξένος; |
| 80.3 | ΑΝ.Βέβηκεν, ὥστε πᾶν ἐν ἡσύχῳ, πάτερ, |
| 80.4 | ἔξεστι φωνεῖν, ὡς ἐμοῦ μόνης πέλας. |
| 80.5 | ΟΙ.Ὦ πότνιαι δεινῶπες, εὖτε νῦν ἕδρας |
| 85.1 | πρώτων ἐφ’ ὑμῶν τῆσδε γῆς ἔκαμψ’ ἐγώ, |
| 85.2 | Φοίβῳ τε κἀμοὶ μὴ γένησθ’ ἀγνώμονες, |
| unit_24.1 | ὅς μοι, τὰ πόλλ’ ἐκεῖν’ ὅτ’ ἐξέχρη κακά, |
| unit_24.2 | ταύτην ἔλεξε παῦλαν ἐν χρόνῳ μακρῷ |
| unit_24.3 | ἐλθόντι χώραν τερμίαν, ὅπου θεῶν |
| 90.1 | σεμνῶν ἕδραν λάβοιμι καὶ ξενόστασιν, |
| 90.2 | ἐνταῦθα κάμψειν τὸν ταλαίπωρον βίον, |
| 90.3 | κέρδη μὲν οἰκήσαντα τοῖς δεδεγμένοις, |
| 90.4 | ἄτην δὲ τοῖς πέμψασιν οἵ μ’ ἀπήλασαν. |
| 90.5 | σημεῖα δ’ ἥξειν τῶνδέ μοι παρηγγύα, |
| 95.1 | ἢ σεισμὸν ἢ βροντήν τιν’ ἢ Διὸς σέλας. |
| 95.2 | Ἔγνωκα μέν νυν ὥς με τήνδε τὴν ὁδὸν |
| 95.3 | οὐκ ἔσθ’ ὅπως οὐ πιστὸν ἐξ ὑμῶν πτερὸν |
| 95.4 | ἐξήγαγ’ εἰς τόδ’ ἄλσος· οὐ γὰρ ἄν ποτε |
| 95.5 | πρώταισιν ὑμῖν ἀντέκυρς’ ὁδοιπορῶν, |
| unit_27.1 | νήφων ἀοίνοις, κἀπὶ σεμνὸν ἑζόμην |
| unit_27.2 | βάθρον τόδ’ ἀσκέπαρνον. Ἀλλά μοι, θεαί, |
| unit_27.3 | βίου κατ’ ὀμφὰς τὰς Ἀπόλλωνος δότε |
| unit_27.4 | πέρασιν ἤδη καὶ καταστροφήν τινα, |
| unit_27.5 | εἰ μὴ δοκῶ τι μειόνως ἔχειν, ἀεὶ |
| 105.1 | μόχθοις λατρεύων τοῖς ὑπερτάτοις βροτῶν. |
| 105.2 | Ἴτ’, ὦ γλυκεῖαι παῖδες ἀρχαίου Σκότου, |
| 105.3 | ἴτ’, ὦ μεγίστης Παλλάδος καλούμεναι |
| 105.4 | πασῶν Ἀθῆναι τιμιωτάτη πόλις, |
| 105.5 | οἰκτίρατ’ ἀνδρὸς Οἰδίπου τόδ’ ἄθλιον |
| 110.1 | εἴδωλον· οὐ γὰρ δὴ τόδ’ ἀρχαῖον δέμας. |
| 110.2 | ΑΝ.Σίγα· πορεύονται γὰρ οἵδε δή τινες |
| 110.3 | χρόνῳ παλαιοὶ σῆς ἕδρας ἐπίσκοποι. |
| 110.4 | ΟΙ.Σιγήσομαί τε καὶ σύ μ’ ἐξ ὁδοῦ πόδα |
| 110.5 | κρύψον κατ’ ἄλσος, τῶνδ’ ἕως ἂν ἐκμάθω |
| 115 | τίνας λόγους ἐροῦσιν· ἐν γὰρ τῷ μαθεῖν |
| unit_31 | ἔνεστιν ηὑλάβεια τῶν ποιουμένων. |
| 118 | ΧΟΡΟΣ |
| 118.1 | Ὅρα· τίς ἄρ’ ἦν; ποῦ ναίει;Str. 1. |
| 118.2 | ποῦ κυρεῖ ἐκτόπιος συθείς, |
| 120.1 | ὁ πάντων, ὁ πάντων ἀκορέστατος; |
| 120.2 | προσδέρκου, λευστέον, |
| 120.3 | προσπεύθου πανταχῇ. |
| 124 | Πλανάτας, πλανάτας τις ὁ πρέσβυς, οὐδ’ |
| 125.1 | ἔγχωρος· προσέβα γὰρ οὐκ |
| 125.2 | ἄν ποτ’ ἀστιβὲς ἄλσος ἐς |
| 125.3 | τᾶνδ’ ἀμαιμακετᾶν κορᾶν, |
| 125.4 | ἃς τρέμομεν λέγειν, |
| 130.1 | καὶ παραμειβόμεσθ’ |
| 130.2 | ἀδέρκτως, ἀφώνως, ἀλόγως τὸ τᾶς |
| 130.3 | εὐφάμου στόμα φροντίδος |
| 130.4 | ἱέντες· τὰ δὲ νῦν τιν’ ἥ‐ |
| 130.5 | κειν λόγος οὐδὲν ἅζονθ’, |
| 135.1 | ὃν ἐγὼ λεύσσων περὶ πᾶν οὔπω |
| 135.2 | δύναμαι τέμενος |
| 135.3 | γνῶναι ποῦ μοί ποτε ναίει. |
| 137.1 | ΟΙ.Ὅδ’ ἐκεῖνος ἐγώ· φωνῇ γὰρ ὁρῶ, |
| 137.2 | τὸ φατιζόμενον. |
| 140.1 | ΧΟ.Ἰὼ ἰώ, |
| 140.2 | δεινὸς μὲν ὁρᾶν, δεινὸς δὲ κλύειν. |
| 140.3 | ΟΙ.Μή μ’, ἱκετεύω, προσίδητ’ ἄνομον. |
| 140.4 | ΧΟ.Ζεῦ Ἀλεξῆτορ, τίς ποθ’ ὁ πρέσβυς; |
| 140.5 | ΟΙ.Οὐ πάνυ μοίρας εὐδαιμονίσαι |
| 145.1 | πρώτης, ὦ τῆσδ’ ἔφοροι χώρας. |
| 145.2 | Δηλῶ δ’· οὐ γὰρ ἂν ὧδ’ ἀλλοτρίοις |
| 145.3 | ὄμμασιν εἷρπον, |
| 145.4 | κἀπὶ σμικροῖς μέγας ὥρμουν. |
| 148 | ΧΟ.Ἐή, ἀλαῶν ὀμμάτωνAnt. 1. |
| unit_43 | ἆρα καὶ ἦσθα φυτάλμιος; |
| 152.1 | δυσαίων μακραίων θ’, ὅς’ ἐπεικάσαι. |
| 152.2 | Ἀλλ’ οὐ μὰν ἔν γ’ ἐμοὶ |
| 152.3 | προσθήσεις τάσδ’ ἀράς. |
| 155.1 | Περᾷς γάρ, περᾷς· ἀλλ’ ἵνα τῷδ’ ἐν ἀ‐ |
| 155.2 | φθέγκτῳ μὴ προπέσῃς νάπει |
| 155.3 | ποιάεντι, κάθυδρος οὗ |
| 155.4 | κρατὴρ μειλιχίων ποτῶν |
| 160 | ῥεύματι συντρέχει· |
| 162.1 | τῶν, ξένε πάμμορ’, εὖ |
| 162.2 | φύλαξαι· μετάσταθ’, ἀπόβαθι. Πολ‐ |
| 162.3 | λὰ κέλευθος ἐρατύει· |
| 165.1 | κλύεις, ὦ πολύμοχθ’ ἀλᾶ‐ |
| 165.2 | τα; λόγον εἴ τιν’ οἴσεις |
| 165.3 | πρὸς ἐμὰν λέσχαν, ἀβάτων ἀποβάς, |
| 165.4 | ἵνα πᾶσι νόμος |
| 165.5 | φώνει· πρόσθεν δ’ ἀπερύκου. |
| 170.1 | ΟΙ.Θύγατερ, ποῖ τις φροντίδος ἔλθῃ; |
| 170.2 | ΑΝ.Ὦ πάτερ, ἀστοῖς ἴσα χρὴ μελετᾶν |
| 170.3 | εἴκοντας ἃ δεῖ κἀκούοντας. |
| 170.4 | ΟΙ.Πρόσθιγέ νύν μου. |
| 173.1 | ΑΝ.Ψαύω καὶ δή. |
| 173.2 | ΟΙ.Ὦ ξεῖνοι, μὴ δῆτ’ ἀδικηθῶ |
| 175.1 | σοὶ πιστεύσας καὶ μεταναστάς. |
| 175.2 | ΧΟ.Οὔ τοι μήποτέ ς’ ἐκ τῶνδ’ ἑδράνων, |
| 175.3 | ὦ γέρον, ἄκοντά τις ἄξει. |
| 177.1 | ΟΙ.Ἔτ’ οὖν; [ἔτι προβῶ;]Str. 2. |
| 177.2 | ΧΟ.Ἔτι βαῖνε πόρσω. |
| 180 | ΟΙ.Ἔτι; |
| 180.1 | ΧΟ.Προβίβαζε, κούρα, |
| 180.2 | πόρσω· σὺ γὰρ ἀΐεις. |
| 180.3 | ΑΝ.Ἕπεο μάν, ἕπε’ ὧδ’ ἀμαυρῷ— |
| 182.1 | ΟΙ.〈Ἰώ μοί μοι〉. |
| 182.2 | ΑΝ.κώλῳ, πάτερ, ᾇ ς’ ἄγω. |
| 183 | ⏑⏑⏑ –⏑⏑– ⏑– |
| 183 | –– –⏑⏑– ⏑– |
| 183.1 | ΟΙ.–– –⏑⏑– ⏓ |
| 183.2 | ΧΟ.Τόλμα ξεῖνος ἐπὶ ξένης, |
| 185.1 | ὦ τλάμων, ὅ τι καὶ πόλις |
| 185.2 | τέτροφεν ἄφιλον ἀποστυγεῖν |
| 185.3 | καὶ τὸ φίλον σέβεσθαι. |
| 187 | ΟΙ.Ἄγε νυν σύ με, παῖ, |
| unit_61 | ἵν’ ἂν εὐσεβίας ἐπιβαίνοντες |
| 190.1 | τὸ μὲν εἴποιμεν, τὸ δ’ ἀκούσαιμεν, |
| 190.2 | καὶ μὴ χρείᾳ πολεμῶμεν. |
| 190.3 | ΧΟ.Αὐτοῦ· μηκέτι τοῦδ’ ἀντιπέτρου |
| 190.4 | βήματος ἔξω πόδα κλίνῃς. |
| 193 | ΟΙ.Οὕτως;Ant. 2. |
| 194 | ΧΟ.Ἅλις, ὡς ἀκούεις. |
| 195 | ΟΙ.Ἦ ’σθῶ; |
| 195.1 | ΧΟ.Λέχριός γ’ ἐπ’ ἄκρου |
| 195.2 | λάου βραχὺς ὀκλάσας. |
| 195.3 | ΑΝ.Πάτερ, ἐμὸν τόδ’· ἐν ἁσυχαίᾳ— |
| 195.4 | ΟΙ.Ἰώ μοί μοι. |
| 195.5 | ΑΝ.βάσει βάσιν ἅρμοσαι, |
| unit_67.1 | γεραὸν ἐς χέρα σῶμα σὸν |
| unit_67.2 | προκλίνας φιλίαν ἐμάν. |
| unit_67.3 | ΟΙ.Ὤμοι δύσφρονος ἄτας. |
| unit_67.4 | ΧΟ.Ὦ τλάμων, ὅτε νῦν χαλᾷς, |
| unit_67.5 | αὔδασον, τίς ἔφυς βροτῶν; |
| 205 | τίς ὁ πολύπονος ἄγῃ; τίν’ ἂν |
| unit_69.1 | σοῦ πατρίδ’ ἐκπυθοίμαν; |
| unit_69.2 | ΟΙ.Ὦ ξένοι, ἀπόπτολις· ἀλλὰ μὴ—Epode. |
| unit_69.3 | ΧΟ.Τί τόδ’ ἀπεννέπεις, γέρον; |
| 210.1 | ΟΙ.μή, μή μ’ ἀνέρῃ τίς εἰμι, |
| 210.2 | μηδ’ ἐξετάσῃς πέρα ματεύων. |
| 210.3 | ΧΟ.Τί τόδ’; |
| 212 | ΟΙ.Αἰνὰ φύσις. |
| 212.1 | ΧΟ.Αὔδα. |
| 212.2 | ΟΙ.Τέκνον, ὤμοι, τί γεγώνω; |
| 212.3 | ΧΟ.Τίνος εἶ σπέρματος, 〈ὦ〉 |
| 215.1 | ξένε, φώνει, πατρόθεν; |
| 215.2 | ΟΙ.Ὤμοι ἐγώ, τί πάθω, τέκνον ἐμόν; |
| 215.3 | ΑΝ.Λέγ’, ἐπείπερ ἐπ’ ἔσχατα βαίνεις. |
| 215.4 | ΟΙ.Ἀλλ’ ἐρῶ· οὐ γὰρ ἔχω κατακρυφάν. |
| 215.5 | ΧΟ.Μακρὰ μέλλετον, ἀλλὰ τάχυνε. |
| 220 | ΟΙ.Λαΐου ἴστε τιν’ ἔκγονον; |
| 220.1 | ΧΟ.Ἰού. |
| 220.2 | ΟΙ.Τό τε Λαβδακιδᾶν γένος; |
| 221.1 | ΧΟ.Ὦ Ζεῦ. |
| 221.2 | ΟΙ.Ἄθλιον Οἰδιπόδαν; |
| 222.1 | ΧΟ.Σὺ γὰρ ὅδ’ εἶ; |
| 222.2 | ΟΙ.Δέος ἴσχετε μηδὲν ὅς’ αὐδῶ. |
| 222.3 | ΧΟ.Ἰώ, ὢ ὤ. |
| 224 | ΟΙ.Δύσμορος. |
| 224 | ΧΟ.Ὢ ὤ. |
| 225.1 | ΟΙ.Θύγατερ, τί ποτ’ αὐτίκα κύρσει; |
| 225.2 | ΧΟ.Ἔξω πόρσω βαίνετε χώρας. |
| 225.3 | ΟΙ.Ἃ δ’ ὑπέσχεο ποῖ καταθήσεις; |
| 225.4 | ΧΟ.Οὐδενὶ μοιριδία τίσις ἔρχεται |
| 225.5 | ὧν προπάθῃ τὸ τίνειν· ἀπάτα δ’ ἀπά‐ |
| 230.1 | ταις ἑτέραις ἑτέρα παραβαλλομέ‐ |
| 230.2 | να πόνον, οὐ χάριν, ἀντιδίδωσιν ἔ‐ |
| 230.3 | χειν. Σὺ δὲ τῶνδ’ ἑδράνων πάλιν ἔκτοπος |
| 230.4 | αὖθις ἄφορμος ἐμᾶς χθονὸς ἔκθορε, |
| 235.1 | μή τι πέρα χρέος |
| 235.2 | ἐμᾷ πόλει προσάψῃς. |
| 236.1 | ΑΝ.Ὦ ξένοι αἰδόφρονες, |
| 236.2 | ἀλλ’ ἐπεὶ γεραὸν πατέρα |
| 236.3 | τόνδ’ ἐμὸν οὐκ ἀνέτλατ’, ἔργων |
| 240.1 | ἀκόντων ἀΐοντες αὐδάν, |
| 240.2 | ἀλλ’ ἐμὲ τὰν μελέαν, ἱκετεύομεν, |
| 240.3 | ὦ ξένοι, οἰκτίραθ’, ἃ |
| 240.4 | πατρὸς ὑπὲρ τού〈του〉 μόνου ἄντομαι, |
| 240.5 | ἄντομαι οὐκ ἀλαοῖς προσορωμένα |
| 245.1 | ὄμμα σὸν ὄμμασιν, ὥς τις ἀφ’ αἵματος |
| 245.2 | ὑμετέρου προφανεῖσα, τὸν ἄθλιον |
| 245.3 | αἰδοῦς κῦρσαι· ἐν ὔμμι γὰρ ὡς θεῷ |
| 245.4 | κείμεθα τλάμονες· ἀλλ’ ἴτε, νεύσατε |
| unit_86 | τὰν ἀδόκητον χάριν. |
| unit_87.1 | Πρός ς’ ὅ τι σοι φίλον ἐκ σέθεν ἄντομαι, |
| unit_87.2 | ἢ τέκνον ἢ λέχος ἢ χρέος ἢ θεός· |
| unit_87.3 | οὐ γὰρ ἴδοις ἂν ἀθρῶν βροτὸν ὅστις ἄν, |
| unit_87.4 | εἰ θεὸς ἄγοι, |
| 253 | ἐκφυγεῖν δύναιτο. |
| 253 | ΧΟ.Ἀλλ’ ἴσθι, τέκνον Οἰδίπου, σέ τ’ ἐξ ἴσου |
| 255.1 | οἰκτίρομεν καὶ τόνδε συμφορᾶς χάριν· |
| 255.2 | τὰ δ’ ἐκ θεῶν τρέμοντες οὐ σθένοιμεν ἂν |
| 255.3 | φωνεῖν πέρα τῶν πρὸς σὲ νῦν εἰρημένων. |
| 255.4 | ΟΙ.Τί δῆτα δόξης, ἢ τί κληδόνος καλῆς |
| 255.5 | μάτην ῥεούσης ὠφέλημα γίγνεται, |
| 260.1 | εἰ τάς γ’ Ἀθήνας φασὶ θεοσεβεστάτας |
| 260.2 | εἶναι, μόνας δὲ τὸν κακούμενον ξένον |
| 260.3 | σῴζειν οἵας τε καὶ μόνας ἀρκεῖν ἔχειν, |
| 260.4 | κἀμοίγε ποῦ ταῦτ’ ἐστίν, οἵτινες βάθρων |
| 260.5 | ἐκ τῶνδέ μ’ ἐξάραντες εἶτ’ ἐλαύνετε, |
| 265.1 | ὄνομα μόνον δείσαντες; οὐ γὰρ δὴ τό γε |
| 265.2 | σῶμ’ οὐδὲ τἄργα τἄμ’, ἐπεὶ τά γ’ ἔργα μου |
| 265.3 | πεπονθότ’ ἐστὶ μᾶλλον ἢ δεδρακότα, |
| 265.4 | εἴ σοι τὰ μητρὸς καὶ πατρὸς χρείη λέγειν, |
| 265.5 | ὧν οὕνεκ’ ἐκφοβῇ με, τοῦτ’ ἐγὼ καλῶς |
| 270.1 | ἔξοιδα· καίτοι πῶς ἐγὼ κακὸς φύσιν, |
| 270.2 | ὅστις παθὼν μὲν ἀντέδρων, ὥστ’ εἰ φρονῶν |
| 270.3 | ἔπρασσον, οὐδ’ ἂν ὧδ’ ἐγιγνόμην κακός; |
| 270.4 | Νῦν δ’ οὐδὲν εἰδὼς ἱκόμην ἵν’ ἱκόμην, |
| 270.5 | ὑφ’ ὧν δ’ ἔπασχον εἰδότων ἀπωλλύμην. |
| 275.1 | Ἀνθ’ ὧν ἱκνοῦμαι πρὸς θεῶν ὑμᾶς, ξένοι, |
| 275.2 | ὥσπερ με κἀνεστήσαθ’, ὧδε σώσατε, |
| unit_95.1 | καὶ μὴ θεοὺς τιμῶντες εἶτα τοὺς θεοὺς |
| unit_95.2 | μοίραις ποιεῖσθ’ ἐν μηδαμαῖς, ἡγεῖσθε δὲ |
| unit_95.3 | βλέπειν μὲν αὐτοὺς πρὸς τὸν εὐσεβῆ βροτῶν, |
| 280.1 | βλέπειν δὲ πρὸς τοὺς δυσσεβεῖς, φυγὴν δέ που |
| 280.2 | μήπω γενέσθαι φωτὸς ἀνοσίου θεῶν. |
| 280.3 | Ξὺν οἷς σὺ μὴ κάλυπτε τὰς εὐδαίμονας |
| 280.4 | ἔργοις Ἀθήνας ἀνοσίοις ὑπηρετῶν, |
| 280.5 | ἀλλ’ ὥσπερ ἔλαβες τὸν ἱκέτην ἐχέγγυον, |
| 285.1 | ῥύου με κἀκφύλασσε· μηδέ μου κάρα |
| 285.2 | τὸ δυσπρόσοπτον εἰσορῶν ἀτιμάσῃς. |
| 285.3 | Ἥκω γὰρ ἱερὸς εὐσεβής τε καὶ φέρων |
| 285.4 | ὄνησιν ἀστοῖς τοῖσδ’· ὅταν δ’ ὁ κύριος |
| 285.5 | παρῇ τις, ὑμῶν ὅστις ἐστὶν ἡγεμών, |
| 290.1 | τότ’ εἰσακούων πάντ’ ἐπιστήσῃ· τὰ δὲ |
| 290.2 | μεταξὺ τούτου μηδαμῶς γίγνου κακός. |
| 290.3 | ΧΟ.Ταρβεῖν μέν, ὦ γεραιέ, τἀνθυμήματα |
| 290.4 | πολλή ’στ’ ἀνάγκη τἀπὸ σοῦ· λόγοισι γὰρ |
| 290.5 | οὐκ ὠνόμασται βραχέσι· τοὺς δὲ τῆσδε γῆς |
| 295.1 | ἄνακτας ἀρκεῖ ταῦτά μοι διειδέναι. |
| 295.2 | ΟΙ.Καὶ ποῦ ’σθ’ ὁ κραίνων τῆσδε τῆς χώρας, ξένοι; |
| 295.3 | ΧΟ.Πατρῷον ἄστυ γῆς ἔχει· σκοπὸς δέ νιν, |
| 295.4 | ὃς κἀμὲ δεῦρ’ ἔπεμψεν, οἴχεται στελῶν. |
| 295.5 | ΟΙ.Ἦ καὶ δοκεῖτε τοῦ τυφλοῦ τιν’ ἐντροπὴν |
| unit_100.1 | ἢ φροντίδ’ ἕξειν, αὐτὸν ὥστ’ ἐλθεῖν πέλας; |
| unit_100.2 | ΧΟ.Καὶ κάρθ’, ὅταν περ τοὔνομ’ αἴσθηται τὸ σόν. |
| unit_101.1 | ΟΙ.Τίς δ’ ἔσθ’ ὁ κείνῳ τοῦτο τοὔπος ἀγγελῶν; |
| unit_101.2 | ΧΟ.Μακρὰ κέλευθος· πολλὰ δ’ ἐμπόρων ἔπη |
| unit_101.3 | φιλεῖ πλανᾶσθαι, τῶν ἐκεῖνος ἀΐων, |
| 305.1 | θάρσει, παρέσται· πολὺ γάρ, ὦ γέρον, τὸ σὸν |
| 305.2 | ὄνομα διήκει πάντας, ὥστε κεἰ βραδὺς |
| 305.3 | εὕδει, κλύων σοῦ δεῦρ’ ἀφίξεται ταχύς. |
| 305.4 | ΟΙ.Ἀλλ’ εὐτυχὴς ἵκοιτο τῇ θ’ αὑτοῦ πόλει |
| 305.5 | ἐμοί τε· τίς γὰρ ἐσθλὸς οὐχ αὑτῷ φίλος; |
| 310.1 | ΑΝ.Ὦ Ζεῦ, τί λέξω; ποῖ φρενῶν ἔλθω, πάτερ; |
| 310.2 | ΟΙ.Τί δ’ ἔστι, τέκνον Ἀντιγόνη; |
| 311.1 | ΑΝ.Γυναῖχ’ ὁρῶ |
| 311.2 | στείχουσαν ἡμῶν ἆσσον, Αἰτναίας ἐπὶ |
| 311.3 | πώλου βεβῶσαν· κρατὶ δ’ ἡλιοστερὴς |
| 311.4 | κυνῆ πρόσωπα Θεσσαλίς νιν ἀμπέχει. |
| 315.1 | Τί φῶ; |
| 315.2 | ἆρ’ ἔστιν; ἆρ’ οὐκ ἔστιν; ἡ γνώμη πλανᾷ, |
| 315.3 | καὶ φημὶ κἀπόφημι, κοὐκ ἔχω τί φῶ. |
| 315.4 | Τάλαινα, |
| 315.5 | οὐκ ἔστιν ἄλλη· φαιδρὰ γοῦν ἀπ’ ὀμμάτων |
| 320.1 | σαίνει με προσστείχουσα, σημαίνει δέ τι· |
| 320.2 | μόνης τόδ’ ἐστί, δῆλον, Ἰσμήνης κάρα. |
| 320.3 | ΟΙ.Πῶς εἶπας, ὦ παῖ; |
| 322.1 | ΑΝ.Παῖδα σήν, ἐμὴν δ’ ὁρᾶν |
| 322.2 | ὅμαιμον· αὐδῇ δ’ αὐτίκ’ ἔξεστιν μαθεῖν. |
| 322.3 | ΙΣΜΗΝΗ |
| 324 | Ὦ δισσὰ πατρὸς καὶ κασιγνήτης ἐμοὶ |
| 325 | ἥδιστα προσφωνήμαθ’, ὡς ὑμᾶς μόλις |
| unit_110.1 | εὑροῦσα λύπῃ δεύτερον μόλις βλέπω. |
| unit_110.2 | ΟΙ.Ὦ τέκνον, ἥκεις; |
| 327 | ΙΣ.Ὦ πάτερ δύσμοιρ’ ὁρᾶν. |
| 329 | ΟΙ.Τέκνον, πέφηνας; |
| 329 | ΙΣ.Οὐκ ἄνευ μόχθου γέ μοι. |
| 330 | ΟΙ.Πρόσψαυσον, ὦ παῖ. |
| 330 | ΙΣ.Θιγγάνω δυοῖν ὁμοῦ. |
| 328 | ΟΙ.Ὦ σπέρμ’ ὅμαιμον. |
| 328 | ΙΣ.Ὦ δυσάθλιαι τροφαί. |
| 331 | ΟΙ.Ἦ τῆσδε κἀμοῦ; |
| 331.1 | ΙΣ.Δυσμόρου δ’ ἐμοῦ τρίτης. |
| 331.2 | ΟΙ.Τέκνον, τί δ’ ἦλθες; |
| 332.1 | ΙΣ.Σῇ, πάτερ, προμηθίᾳ. |
| 332.2 | ΟΙ.Πότερα πόθοισι; |
| 333.1 | ΙΣ.Καὶ λόγων γ’ αὐτάγγελος |
| 333.2 | ξὺν ᾧπερ εἶχον οἰκετῶν πιστῷ μόνῳ. |
| 335.1 | ΟΙ.Οἱ δ’ αὐθόμαιμοι ποῖ νεανίαι πονεῖν; |
| 335.2 | ΙΣ.Εἴς’ οὗπέρ εἰσι· δεινὰ δ’ ἐν κείνοις τὰ νῦν. |
| 335.3 | ΟΙ.Ὦ πάντ’ ἐκείνω τοῖς ἐν Αἰγύπτῳ νόμοις |
| 335.4 | φύσιν κατεικασθέντε καὶ βίου τροφάς· |
| 335.5 | ἐκεῖ γὰρ οἱ μὲν ἄρσενες κατὰ στέγας |
| 340.1 | θακοῦσιν ἱστουργοῦντες, αἱ δὲ σύννομοι |
| 340.2 | τἄξω βίου τροφεῖα πορσύνους’ ἀεί. |
| 340.3 | Σφῷν δ’, ὦ τέκν’, οὓς μὲν εἰκὸς ἦν πονεῖν τάδε, |
| 340.4 | κατ’ οἶκον οἰκουροῦσιν ὥστε παρθένοι, |
| unit_124 | σφὼ δ’ ἀντ’ ἐκείνων τἀμὰ δυστήνου κακὰ |
| 345.1 | ὑπερπονεῖτον, ἡ μέν, ἐξ ὅτου νέας |
| 345.2 | τροφῆς ἔληξε καὶ κατίσχυσεν δέμας, |
| 345.3 | ἀεὶ μεθ’ ἡμῶν δύσμορος πλανωμένη |
| 345.4 | γερονταγωγεῖ, πολλὰ μὲν κατ’ ἀγρίαν |
| 345.5 | ὕλην ἄσιτος νηλίπους τ’ ἀλωμένη, |
| unit_126.1 | πολλοῖσι δ’ ὄμβροις ἡλίου τε καύμασι |
| unit_126.2 | μοχθοῦσα τλήμων δεύτερ’ ἡγεῖται τὰ τῆς |
| unit_126.3 | οἴκοι διαίτης, εἰ πατὴρ τροφὴν ἔχοι· |
| unit_126.4 | σὺ δ’, ὦ τέκνον, πρόσθεν μὲν ἐξίκου πατρὶ |
| unit_126.5 | μαντεῖ’ ἄγουσα πάντα, Καδμείων λάθρᾳ. |
| 355.1 | ἃ τοῦδ’ ἐχρήσθη σώματος, φύλαξ δέ μου |
| 355.2 | πιστὴ κατέστης, γῆς ὅτ’ ἐξηλαυνόμην. |
| 355.3 | Νῦν δ’ αὖ τίν’ ἥκεις μῦθον, Ἰσμήνη, πατρὶ |
| 355.4 | φέρουσα; τίς ς’ ἐξῆρεν οἴκοθεν στόλος; |
| 355.5 | ἥκεις γὰρ οὐ κενή γε, τοῦτ’ ἐγὼ σαφῶς |
| 360.1 | ἔξοιδα, μὴ οὐχὶ δεῖμ’ ἐμοὶ φέρουσά τι. |
| 360.2 | ΙΣ.Ἐγὼ τὰ μὲν παθήμαθ’ ἅπαθον, πάτερ, |
| 360.3 | ζητοῦσα τὴν σὴν ποῦ κατοικοίης τροφήν, |
| 360.4 | παρεῖς’ ἐάσω· δὶς γὰρ οὐχὶ βούλομαι |
| 360.5 | πονοῦσά τ’ ἀλγεῖν καὶ λέγους’ αὖθις πάλιν. |
| 365.1 | Ἃ δ’ ἀμφὶ τοῖν σοῖν δυσμόροιν παίδοιν κακὰ |
| 365.2 | νῦν ἐστι, ταῦτα σημανοῦς’ ἐλήλυθα. |
| 365.3 | Πρὶν μὲν γὰρ αὐτοῖς ἦν ἔρις Κρέοντί τε |
| 365.4 | θρόνους ἐᾶσθαι μηδὲ χραίνεσθαι πόλιν, |
| 365.5 | λόγῳ σκοποῦσι τὴν πάλαι γένους φθορὰν |
| 370.1 | οἵα κατέσχε τὸν σὸν ἄθλιον δόμον· |
| 370.2 | νῦν δ’ ἐκ θεῶν του κἀξ ἀλιτηροῦ φρενὸς |
| 370.3 | εἰσῆλθε τοῖν τρὶς ἀθλίοιν ἔρις κακὴ |
| 370.4 | ἀρχῆς λαβέσθαι καὶ κράτους τυραννικοῦ. |
| 370.5 | Χὠ μὲν νεάζων καὶ χρόνῳ μείων γεγὼς |
| 375.1 | τὸν πρόσθε γεννηθέντα Πολυνείκη θρόνων |
| 375.2 | ἀποστερίσκει κἀξελήλακεν πάτρας. |
| 375.3 | Ὁ δ’, ὡς καθ’ ἡμᾶς ἔσθ’ ὁ πληθύων λόγος, |
| 375.4 | τὸ κοῖλον Ἄργος βὰς φυγάς, προσλαμβάνει |
| 375.5 | κῆδός τε καινὸν καὶ ξυνασπιστὰς φίλους, |
| 380.1 | ὡς αὐτίκ’ Ἄργος ἢ τὸ Καδμείων πέδον |
| 380.2 | πάλῃ καθέξον ἢ πρὸς οὐρανὸν βιβῶν. |
| 380.3 | Ταῦτ’ οὐκ ἀριθμός ἐστιν, ὦ πάτερ, λόγων, |
| 380.4 | ἀλλ’ ἔργα δεινά· τοὺς δὲ σοὺς ὅποι θεοὶ |
| 380.5 | πόνους κατοικτιοῦσιν οὐκ ἔχω μαθεῖν. |
| 385.1 | ΟΙ.Ἤδη γὰρ ἔσχες ἐλπίδ’ ὡς ἐμοῦ θεοὺς |
| 385.2 | ὤραν τιν’ ἕξειν, ὥστε σωθῆναί ποτε; |
| 385.3 | ΙΣ.Ἔγωγε τοῖς νῦν γ’, ὦ πάτερ, μαντεύμασιν. |
| 385.4 | ΟΙ.Ποίοισι τούτοις; τί δὲ τεθέσπισται, τέκνον; |
| 385.5 | ΙΣ.Σὲ τοῖς ἐκεῖ ζητητὸν ἀνθρώποις ποτὲ |
| 390.1 | θανόντ’ ἔσεσθαι ζῶντά τ’ εὐσοίας χάριν. |
| 390.2 | ΟΙ.Τίς δ’ ἂν τοιοῦδ’ ὑπ’ ἀνδρὸς εὖ πράξειεν ἄν; |
| 390.3 | ΙΣ.Ἐν σοὶ τὰ κείνων φασὶ γίγνεσθαι κράτη. |
| 390.4 | ΟΙ.Ὅτ’ οὐκέτ’ εἰμί, τηνικαῦτ’ ἄρ’ εἴμ’ ἀνήρ; |
| 390.5 | ΙΣ.Νῦν γὰρ θεοί ς’ ὀρθοῦσι, πρόσθε δ’ ὤλλυσαν. |
| 395.1 | ΟΙ.Γέροντα δ’ ὀρθοῦν φλαῦρον ὃς νέος πέσῃ. |
| 395.2 | ΙΣ.Καὶ μὴν Κρέοντά γ’ ἴσθι σοι τούτων χάριν |
| 395.3 | ἥξοντα βαιοῦ κοὐχὶ μυρίου χρόνου. |
| 395.4 | ΟΙ.Ὅπως τί δράσῃ, θύγατερ; ἐρμήνευέ μοι. |
| 395.5 | ΙΣ.Ὥς ς’ ἄγχι γῆς στήσωσι Καδμείας, ὅπως |
| unit_136 | κρατῶσι μὲν σοῦ, γῆς δὲ μὴ ’μβαίνῃς ὅρων. |
| unit_137.1 | ΟΙ.Ἡ δ’ ὠφέλησις τίς θύρασι κειμένου; |
| unit_137.2 | ΙΣ.Κείνοις ὁ τύμβος δυστυχῶν ὁ σὸς βαρύς. |
| unit_137.3 | ΟΙ.Κἄνευ θεοῦ τις τοῦτό γ’ ἂν γνώμῃ μάθοι. |
| unit_137.4 | ΙΣ.Τούτου χάριν τοίνυν σε προσθέσθαι πέλας |
| 405.1 | χώρας θέλουσι, μηδ’ ἵν’ ἂν σαυτοῦ κρατοῖς. |
| 405.2 | ΟΙ.Ἦ καὶ κατασκιῶσι Θηβαίᾳ κόνει; |
| 405.3 | ΙΣ.Ἀλλ’ οὐκ ἐᾷ τοὔμφυλον αἷμά ς’, ὦ πάτερ. |
| 405.4 | ΟΙ.Οὐκ ἆρ’ ἐμοῦ γε μὴ κρατήσωσίν ποτε. |
| 405.5 | ΙΣ.Ἔσται ποτ’ ἆρα τοῦτο Καδμείοις βάρος. |
| 410.1 | ΟΙ.Ποίας φανείσης, ὦ τέκνον, συναλλαγῆς; |
| 410.2 | ΙΣ.Τῆς σῆς ὑπ’ ὀργῆς, σοῖς ὅταν στῶσιν τάφοις. |
| 410.3 | ΟΙ.Ἃ δ’ ἐννέπεις κλύουσα τοῦ λέγεις, τέκνον; |
| 410.4 | ΙΣ.Ἀνδρῶν θεωρῶν Δελφικῆς ἀφ’ ἑστίας. |
| 410.5 | ΟΙ.Καὶ ταῦτ’ ἐφ’ ἡμῖν Φοῖβος εἰρηκὼς κυρεῖ; |
| 415.1 | ΙΣ.Ὡς φασὶν οἱ μολόντες εἰς Θήβης πέδον. |
| 415.2 | ΟΙ.Παίδων τις οὖν ἤκουσε τῶν ἐμῶν τάδε; |
| 415.3 | ΙΣ.Ἄμφω γ’ ὁμοίως, κἀξεπίστασθον καλῶς. |
| 415.4 | ΟΙ.Κᾆθ’ οἱ κάκιστοι τῶνδ’ ἀκούσαντες πάρος |
| 415.5 | τοὐμοῦ πόθου προὔθεντο τὴν τυραννίδα; |
| 420.1 | ΙΣ.Ἀλγῶ κλύουσα ταῦτ’ ἐγώ, φέρω δ’ ὅμως. |
| 420.2 | ΟΙ.Ἀλλ’ οἱ θεοί σφιν μήτε τὴν πεπρωμένην |
| 420.3 | ἔριν κατασβέσειαν, ἐν δ’ ἐμοὶ τέλος |
| 420.4 | αὐτοῖν γένοιτο τῆσδε τῆς μάχης πέρι, |
| 420.5 | ἧς νῦν ἔχονται κἀπαναίρονται δόρυ· |
| 425.1 | ὡς οὔτ’ ἂν ὃς νῦν σκῆπτρα καὶ θρόνους ἔχει |
| 425.2 | μείνειεν, οὔτ’ ἂν οὑξεληλυθὼς πάλιν |
| 425.3 | ἔλθοι ποτ’ αὖθις· οἵ γε τὸν φύσαντ’ ἐμὲ |
| 425.4 | οὕτως ἀτίμως πατρίδος ἐξωθούμενον |
| 425.5 | οὐκ ἔσχον οὐδ’ ἤμυναν, ἀλλ’ ἀνάστατος |
| 430.1 | αὐτοῖν ἐπέμφθην κἀξεκηρύχθην φυγάς. |
| 430.2 | Εἴποις ἂν ὡς θέλοντι τοῦτ’ ἐμοὶ τότε |
| 430.3 | πόλις τὸ δῶρον εἰκότως κατῄνεσεν. |
| 430.4 | Οὐ δῆτ’, ἐπεί τοι τὴν μὲν αὐτίχ’ ἡμέραν, |
| 430.5 | ὁπηνίκ’ ἔζει θυμὸς, ἥδιστον δέ μοι |
| 435.1 | τὸ κατθανεῖν ἦν καὶ τὸ λευσθῆναι πέτροις, |
| 435.2 | οὐδεὶς ἐρῶντος τοῦδ’ ἐφαίνετ’ ὠφελῶν· |
| 435.3 | χρόνῳ δ’, ὅτ’ ἤδη πᾶς ὁ μόχθος ἦν πέπων, |
| 435.4 | κἀμάνθανον τὸν θυμὸν ἐκδραμόντα μοι |
| 435.5 | μείζω κολαστὴν τῶν πρὶν ἡμαρτημένων, |
| 440.1 | τὸ τηνίκ’ ἤδη τοῦτο μὲν πόλις βίᾳ |
| 440.2 | ἤλαυνέ μ’ ἐκ γῆς χρόνιον, οἱ δ’ ἐπωφελεῖν, |
| 440.3 | οἱ τοῦ πατρὸς τῷ πατρὶ δυνάμενοι τὸ δρᾶν |
| 440.4 | οὐκ ἠθέλησαν, ἀλλ’ ἔπους μικροῦ χάριν |
| 440.5 | φυγάς σφιν ἔξω πτωχὸς ἠλώμην ἀεί. |
| 445.1 | Ἐκ ταῖνδε δ’ οὔσαιν παρθένοιν, ὅσον φύσις |
| 445.2 | δίδωσιν αὐταῖν, καὶ τροφὰς ἔχω βίου |
| 445.3 | καὶ γῆς ἄδειαν καὶ γένους ἐπάρκεσιν· |
| 445.4 | τὼ δ’ ἀντὶ τοῦ φύσαντος εἱλέσθην θρόνους |
| 445.5 | καὶ σκῆπτρα κραίνειν καὶ τυραννεύειν χθονός. |
| unit_147 | Ἀλλ’ οὔ τι μὴ λάχωσι τοῦδε συμμάχου, |
| unit_148.1 | οὔτε σφιν ἀρχῆς τῆσδε Καδμείας ποτὲ |
| unit_148.2 | ὄνησις ἥξει· τοῦτ’ ἐγᾦδα, τῆσδέ τε |
| unit_148.3 | μαντεῖ’ ἀκούων, συννοῶν τε τἀξ ἐμοῦ |
| unit_148.4 | παλαίφαθ’ ἅ μοι Φοῖβος ἤνυσέν ποτε. |
| 455.1 | Πρὸς ταῦτα καὶ Κρέοντα πεμπόντων ἐμοῦ |
| 455.2 | μαστῆρα, κεἴ τις ἄλλος ἐν πόλει σθένει· |
| 455.3 | ἐὰν γὰρ ὑμεῖς, ὦ ξένοι, θέλητέ μου |
| 455.4 | σὺν ταῖσδε ταῖς σεμναῖσι δημούχοις θεαῖς |
| 455.5 | ἀλκὴν ποεῖσθαι, τῇδε μὲν πόλει μέγαν |
| 460.1 | σωτῆρ’ ἀρεῖσθε, τοῖς δ’ ἐμοῖς ἐχθροῖς πόνους. |
| 460.2 | ΧΟ.Ἐπάξιος μέν, Οἰδίπους, κατοικτίσαι, |
| 460.3 | αὐτός τε παῖδές θ’ αἵδ’· ἐπεὶ δὲ τῆσδε γῆς |
| 460.4 | σωτῆρα σαυτὸν τῷδ’ ἐπεμβάλλεις λόγῳ, |
| 460.5 | παραινέσαι σοι βούλομαι τὰ σύμφορα. |
| 465.1 | ΟΙ.Ὦ φίλταθ’, ὡς νῦν πᾶν τελοῦντι προξένει. |
| 465.2 | ΧΟ.Θοῦ νῦν καθαρμὸν τῶνδε δαιμόνων, ἐφ’ ἃς |
| 465.3 | τὸ πρῶτον ἵκου καὶ κατέστειψας πέδον. |
| 465.4 | ΟΙ.Τρόποισι ποίοις; ὦ ξένοι, διδάσκετε. |
| 465.5 | ΧΟ.Πρῶτον μὲν ἱρὰς ἐξ ἀειρύτου χοὰς |
| 470.1 | κρήνης ἐνεγκοῦ δι’ ὁσίων χειρῶν θιγών. |
| 470.2 | ΟΙ.Ὅταν δὲ τοῦτο χεῦμ’ ἀκήρατον λάβω; |
| 470.3 | ΧΟ.Κρατῆρές εἰσιν, ἀνδρὸς εὔχειρος τέχνη, |
| 470.4 | ὧν κρᾶτ’ ἔρεψον καὶ λαβὰς ἀμφιστόμους. |
| unit_153 | ΟΙ.Θαλλοῖσιν, ἢ κρόκαισιν, ἢ ποίῳ τρόπῳ; |
| 475.1 | ΧΟ.Οἰός 〈γε〉 νεαρᾶς νεοπόκῳ μαλλῷ λαβών. |
| 475.2 | ΟΙ.Εἶεν· τὸ δ’ ἔνθεν ποῖ τελευτῆσαί με χρή; |
| 475.3 | ΧΟ.Χοὰς χέασθαι στάντα πρὸς πρώτην ἕω. |
| 475.4 | ΟΙ.Ἦ τοῖσδε κρωσσοῖς οἷς λέγεις χέω τάδε; |
| 475.5 | ΧΟ.Τρισσάς γε πηγάς· τὸν τελευταῖον δ’ ὅλον. |
| 480.1 | ΟΙ.Τοῦ τόνδε πλήσας θῶ; δίδασκε καὶ τόδε. |
| 480.2 | ΧΟ.Ὕδατος, μελίσσης· μηδὲ προσφέρειν μέθυ. |
| 480.3 | ΟΙ.Ὅταν δὲ τούτων γῆ μελάμφυλλος τύχῃ; |
| 480.4 | ΧΟ.Τρὶς ἐννέ’ αὐτῇ κλῶνας ἐξ ἀμφοῖν χεροῖν |
| 480.5 | τιθεὶς ἐλαίας, τάσδ’ ἐπεύχεσθαι λιτάς— |
| 485.1 | ΟΙ.Τούτων ἀκοῦσαι βούλομαι· μέγιστα γάρ. |
| 485.2 | ΧΟ.Ὥς σφας καλοῦμεν Εὐμενίδας, ἐξ εὐμενῶν |
| 485.3 | στέρνων δέχεσθαι τὸν ἱκέτην σωτήριον |
| 485.4 | αἰτοῦ σύ τ’ αὐτὸς κεἴ τις ἄλλος ἀντὶ σοῦ, |
| 485.5 | ἄπυστα φωνῶν μηδὲ μηκύνων βοήν· |
| 490.1 | ἔπειτ’ ἀφέρπειν ἄστροφος. Καὶ ταῦτά σοι |
| 490.2 | δράσαντι θαρσῶν ἂν παρασταίην ἐγώ, |
| 490.3 | ἄλλως δὲ δειναίνοιμ’ ἄν, ὦ ξέν’, ἀμφὶ σοί. |
| 490.4 | ΟΙ.Ὦ παῖδε, κλύετον τῶνδε προσχώρων ξένων; |
| 490.5 | ΙΣ.Ἠκούσαμέν τε χὤ τι δεῖ πρόστασσε δρᾶν. |
| 495.1 | ΟΙ.Ἐμοὶ μὲν οὐχ ὁδωτά· λείπομαι γὰρ ἐν |
| 495.2 | τῷ μὴ δύνασθαι μήθ’ ὁρᾶν, δυοῖν κακοῖν· |
| 495.3 | σφῷν δ’ ἁτέρα μολοῦσα πραξάτω τάδε. |
| unit_159.1 | Ἀρκεῖν γὰρ οἶμαι κἀντὶ μυρίων μίαν |
| unit_159.2 | ψυχὴν τάδ’ ἐκτίνουσαν, ἢν εὔνους παρῇ. |
| unit_160.1 | Ἀλλ’ ἐν τάχει τι πράσσετον· μόνον δέ με |
| unit_160.2 | μὴ λείπετ’· οὐ γὰρ ἂν σθένοι τοὐμὸν δέμας |
| unit_160.3 | ἔρημον ἕρπειν οὐδ’ ὑφηγητοῦ δίχα. |
| unit_160.4 | ΙΣ.Ἀλλ’ εἶμ’ ἐγὼ τελοῦσα· τὸν τόπον δ’ ἵνα |
| unit_160.5 | χρἤσταί μ’ ἐφευρεῖν, τοῦτο βούλομαι μαθεῖν. |
| 505.1 | ΧΟ.Τοὐκεῖθεν ἄλσους, ὦ ξένη, τοῦδ’. Ἢν δέ του |
| 505.2 | σπάνιν τιν’ ἴσχῃς, ἔστ’ ἔποικος ὃς φράσει. |
| 505.3 | ΙΣ.Χωροῖμ’ ἂν ἐς τόδ’· Ἀντιγόνη, σὺ δ’ ἐνθάδε |
| 505.4 | φύλασσε πατέρα τόνδε· τοῖς τεκοῦσι γὰρ |
| 505.5 | οὐδ’ εἰ πονεῖ τις, δεῖ πόνου μνήμην ἔχειν. |
| 510.1 | ΧΟ.Δεινὸν μὲν τὸ πάλαι κείμενον ἤδηStr. 1. |
| 510.2 | κακόν, ὦ ξεῖν’, ἐπεγείρειν· |
| 510.3 | ὅμως δ’ ἔραμαί 〈τι〉 πυθέσθαι— |
| 512.1 | ΟΙ.Τί τοῦτο; |
| 512.2 | ΧΟ.τᾶς δειλαίας ἀπόρου φανείσας |
| 512.3 | ἀλγηδόνος, ᾇ ξυνέστας. |
| 515.1 | ΟΙ.Μὴ πρὸς ξενίας ἀνοίξῃς |
| 515.2 | τᾶς σᾶς· γέγον’ ἔργ’ ἀναιδῆ. |
| 515.3 | ΧΟ.Τό τοι πολὺ καὶ μηδαμὰ λῆγον |
| 515.4 | χρῄζω, ξεῖν’, ὀρθὸν ἄκουσμ’ ἀκοῦσαι. |
| 515.5 | ΟΙ.Ὤμοι. |
| 519 | ΧΟ.Στέρξον, ἱκετεύω. |
| 520 | ΟΙ.Φεῦ φεῦ. |
| 520.1 | ΧΟ.Πείθου· κἀγὼ γὰρ ὅσον σὺ προσχρῄζεις. |
| 520.2 | ΟΙ.Ἤνεγκον κακότατ’, ὦ ξένοι, ἤνεγκ’Ant. 1. |
| 520.3 | ἀέκων μέν, θεὸς ἴστω· |
| 520.4 | τούτων δ’ αὐθαίρετον οὐδέν. |
| 520.5 | ΧΟ.Ἀλλ’ ἐς τί; |
| 525.1 | ΟΙ.Κακᾷ μ’ εὐνᾷ πόλις οὐδὲν ἴδρις |
| 525.2 | γάμων ἐνέδησεν ἄτᾳ. |
| 525.3 | ΧΟ.Ἦ ματρόθεν, ὡς ἀκούω, |
| 525.4 | δυσώνυμα λέκτρ’ ἐπλήσω; |
| 525.5 | ΟΙ.Ὤμοι, θάνατος μὲν τάδ’ ἀκούειν, |
| 530.1 | ὦ ξεῖν’· αὗται δὲ δύ’ ἐξ ἐμοῦ 〈μὲν〉— |
| 530.2 | ΧΟ.Πῶς φῄς; |
| 531.1 | ΟΙ.παῖδε, δύο δ’ ἄτα— |
| 531.2 | ΧΟ.Ὦ Ζεῦ. |
| 531.3 | ΟΙ.ματρὸς κοινᾶς ἀπέβλαστον ὠδῖνος. |
| 533 | ΧΟ.Σαί τἄρ’ ἀπόγονοί τ’ εἰσὶ καὶ—Str. 2. |
| 535.1 | ΟΙ.Κοιναί γε πατρὸς ἀδελφεαί. |
| 535.2 | ΧΟ.Ἰώ. |
| 536.1 | ΟΙ.Ἰὼ δῆτα μυρίων γ’ ἐπιστροφαὶ κακῶν. |
| 536.2 | ΧΟ.Ἔπαθες— |
| unit_174.1 | ΟΙ.Ἔπαθον ἄλαστ’ ἔχειν. |
| unit_174.2 | ΧΟ.Ἔρεξας— |
| 539 | ΟΙ.Οὐκ ἔρεξα. |
| 539 | ΧΟ.Τί γάρ; |
| 539 | ΟΙ.Ἐδεξάμην |
| 540.1 | δῶρον ὃ μήποτ’ ἐγὼ ταλακάρδιος |
| 540.2 | ἐπωφελήσας πόλεος ἐξελέσθαι. |
| 541.1 | ΧΟ.Δύστανε, τί γάρ; ἔθου φόνον—Ant. 2. |
| 541.2 | ΟΙ.Τί τοῦτο; τί δ’ ἐθέλεις μαθεῖν; |
| 541.3 | ΧΟ.πατρός; |
| 544 | ΟΙ.Παπαῖ, δευτέραν ἔπαισας, ἐπὶ νόσῳ νόσον. |
| 545 | ΧΟ.Ἔκανες— |
| 545.1 | ΟΙ.Ἔκανον. Ἔχει δέ μοι— |
| 545.2 | ΧΟ.Τί τοῦτο; |
| 546 | ΟΙ.πρὸς δίκας τι. |
| 546 | ΧΟ.Τί γάρ; |
| 546.1 | ΟΙ.Ἐγὼ φράσω· |
| 546.2 | καὶ γὰρ ἄνους ἐφόνευσα καὶ ὤλεσα· |
| 546.3 | νόμῳ δὲ καθαρός, ἄϊδρις ἐς τόδ’ ἦλθον. |
| 548 | ΧΟ.Καὶ μὴν ἄναξ ὅδ’ ἡμὶν Αἰγέως γόνος |
| unit_187.1 | Θησεὺς κατ’ ὀμφὴν σὴν ἀποσταλεὶς πάρα. |
| unit_187.2 | ΘΗΣΕΥΣ |
| 551.1 | Πολλῶν ἀκούων ἔν τε τῷ πάρος χρόνῳ |
| 551.2 | τὰς αἱματηρὰς ὀμμάτων διαφθορὰς |
| unit_189.1 | ἔγνωκά ς’, ὦ παῖ Λαΐου, τανῦν θ’ ὁδοῖς |
| unit_189.2 | ἐν ταῖσδ’ ἀκούων μᾶλλον ἐξεπίσταμαι. |
| 555.1 | Σκευή τε γάρ σε καὶ τὸ δύστηνον κάρα |
| 555.2 | δηλοῦτον ἡμῖν ὄνθ’ ὃς εἶ, καί ς’ οἰκτίσας |
| 555.3 | θέλω ’περέσθαι, δύσμορ’ Οἰδίπου, τίνα |
| 555.4 | πόλεως ἐπέστης προστροπὴν ἐμοῦ τ’ ἔχων. |
| 555.5 | αὐτός τε χἠ σὴ δύσμορος παραστάτις. |
| 560.1 | Δίδασκε· δεινὴν γάρ τιν’ ἂν πρᾶξιν τύχοις |
| 560.2 | λέξας ὁποίας ἐξαφισταίμην ἐγώ, |
| 560.3 | ὃς οἶδα καὐτὸς ὡς ἐπαιδεύθην ξένος, |
| 560.4 | ὥσπερ σύ, χὤς τις πλεῖστ’ ἀνὴρ ἐπὶ ξένης |
| 560.5 | ἤθλησα κινδυνεύματ’ ἐν τὠμῷ κάρᾳ· |
| 565.1 | ὥστε ξένον γ’ ἂν οὐδέν’ ὄνθ’, ὥσπερ σὺ νῦν, |
| 565.2 | ὑπεκτραποίμην μὴ οὐ συνεκσῴζειν· ἐπεὶ |
| 565.3 | ἔξοιδ’ ἀνὴρ ὢν χὤτι τῆς ἐς αὔριον |
| 565.4 | οὐδὲν πλέον μοι σοῦ μέτεστιν ἡμέρας. |
| 565.5 | ΟΙ.Θησεῦ, τὸ σὸν γενναῖον ἐν σμικρῷ λόγῳ |
| 570.1 | παρῆκεν ὥστε βραχέ’ ἐμοὶ δεῖσθαι φράσαι· |
| 570.2 | σὺ γάρ μ’ ὅς εἰμι κἀφ’ ὅτου πατρὸς γεγὼς |
| 570.3 | καὶ γῆς ὁποίας ἦλθον, εἰρηκὼς κυρεῖς· |
| 570.4 | ὥστ’ ἐστί μοι τὸ λοιπὸν οὐδὲν ἄλλο πλὴν |
| 570.5 | εἰπεῖν ἃ χρῄζω, χὠ λόγος διοίχεται. |
| 575.1 | ΘΗ.Τοῦτ’ αὐτὸ νῦν δίδασχ’, ὅπως ἂν ἐκμάθω. |
| 575.2 | ΟΙ.Δώσων ἱκάνω τοὐμὸν ἄθλιον δέμας |
| 575.3 | σοὶ δῶρον, οὐ σπουδαῖον εἰς ὄψιν· τὰ δὲ |
| unit_195.1 | κέρδη παρ’ αὐτοῦ κρείσσον’ ἢ μορφὴ καλή. |
| unit_195.2 | ΘΗ.Ποῖον δὲ κέρδος ἀξιοῖς ἥκειν φέρων; |
| 580.1 | ΟΙ.Χρόνῳ μάθοις ἄν, οὐχὶ τῷ παρόντι που. |
| 580.2 | ΘΗ.Ποίῳ γὰρ ἡ σὴ προσφορὰ δηλώσεται; |
| 580.3 | ΟΙ.Ὅταν θάνω ’γὼ καὶ σύ μου ταφεὺς γένῃ. |
| 580.4 | ΘΗ.Τὰ λοίσθι’ αἰτῇ τοῦ βίου, τὰ δ’ ἐν μέσῳ |
| 580.5 | ἢ λῆστιν ἴσχεις ἢ δι’ οὐδενὸς ποιῇ. |
| 585.1 | ΟΙ.Ἐνταῦθα γάρ μοι κεῖνα συγκομίζεται. |
| 585.2 | ΘΗ.Ἀλλ’ ἐν βραχεῖ δὴ τήνδε μ’ ἐξαιτῇ χάριν. |
| 585.3 | ΟΙ.Ὅρα γε μήν· οὐ σμικρός, οὔχ, ἁγὼν ὅδε. |
| 585.4 | ΘΗ.Πότερα τὰ τῶν σῶν ἐκγόνων ἢ ’μοῦ λέγεις; |
| 585.5 | ΟΙ.Κεῖνοι κομίζειν κεῖς’ ἀναγκάζουσί με. |
| 590.1 | ΘΗ.Ἀλλ’, εἰ θέλοντά γ’; οὐδὲ σοὶ φεύγειν καλόν. |
| 590.2 | ΟΙ.Ἀλλ’ οὐδ’, ὅτ’ αὐτὸς ἤθελον, παρίεσαν. |
| 590.3 | ΘΗ.Ὦ μῶρε, θυμὸς δ’ ἐν κακοῖς οὐ ξύμφορον. |
| 590.4 | ΟΙ.Ὅταν μάθῃς μου, νουθέτει· τανῦν δ’ ἔα. |
| 590.5 | ΘΗ.Δίδασκ’· ἄνευ γνώμης γὰρ οὔ με χρὴ λέγειν. |
| 595.1 | ΟΙ.Πέπονθα, Θησεῦ, δεινὰ πρὸς κακοῖς κακά. |
| 595.2 | ΘΗ.Ἦ τὴν παλαιὰν ξυμφορὰν γένους ἐρεῖς; |
| 595.3 | ΟΙ.Οὐ δῆτ’, ἐπεὶ πᾶς τοῦτό γ’ Ἑλλήνων θροεῖ. |
| 595.4 | ΘΗ.Τί γὰρ τὸ μεῖζον ἢ κατ’ ἄνθρωπον νοσεῖς; |
| 595.5 | ΟΙ.Οὕτως ἔχει μοι· γῆς ἐμῆς ἀπηλάθην |
| unit_200 | πρὸς τῶν ἐμαυτοῦ σπερμάτων· ἔστιν δέ μοι |
| unit_201.1 | πάλιν κατελθεῖν μήποθ’, ὡς πατροκτόνῳ. |
| unit_201.2 | ΘΗ.Πῶς δῆτά ς’ ἂν πεμψαίαθ’, ὥστ’ οἰκεῖν δίχα; |
| unit_201.3 | ΟΙ.Τὸ θεῖον αὐτοὺς ἐξαναγκάσει στόμα. |
| unit_201.4 | ΘΗ.Ποῖον πάθος δείσαντας ἐκ χρηστηρίων; |
| 605.1 | ΟΙ.Ὅτι σφ’ ἀνάγκη τῇδε πληγῆναι χθονί. |
| 605.2 | ΘΗ.Καὶ πῶς γένοιτ’ ἂν τἀμὰ κἀκείνων πικρά; |
| 605.3 | ΟΙ.Ὦ φίλτατ’ Αἰγέως παῖ, μόνοις οὐ γίγνεται |
| 605.4 | θεοῖσι γῆρας οὐδὲ κατθανεῖν ποτε, |
| 605.5 | τὰ δ’ ἄλλα συγχεῖ πάνθ’ ὁ παγκρατὴς χρόνος· |
| 610.1 | φθίνει μὲν ἰσχὺς γῆς, φθίνει δὲ σώματος. |
| 610.2 | θνῄσκει δὲ πίστις, βλαστάνει δ’ ἀπιστία, |
| 610.3 | καὶ πνεῦμα ταὐτὸν οὔποτ’ οὔτ’ ἐν ἀνδράσιν |
| 610.4 | Φίλοις βέβηκεν οὔτε πρὸς πόλιν πόλει· |
| 610.5 | τοῖς μὲν γὰρ ἤδη, τοῖς δ’ ἐν ὑστέρῳ χρόνῳ |
| 615.1 | τὰ τερπνὰ πικρὰ γίγνεται καὖθις φίλα. |
| 615.2 | Καὶ ταῖσι Θήβαις εἰ τανῦν εὐημερεῖ |
| 615.3 | καλῶς τὰ πρὸς σέ, μυρίας ὁ μυρίος |
| 615.4 | χρόνος τεκνοῦται νύκτας ἡμέρας τ’ ἰών. |
| 615.5 | ἐν αἷς τὰ νῦν ξύμφωνα δεξιώματα |
| 620.1 | δόρει διασκεδῶσιν ἐκ σμικροῦ λόγου· |
| 620.2 | ἵν’ οὑμὸς εὕδων καὶ κεκρυμμένος νέκυς |
| 620.3 | ψυχρός ποτ’ αὐτῶν θερμὸν αἷμα πίεται, |
| 620.4 | εἰ Ζεὺς ἔτι Ζεὺς χὠ Διὸς Φοῖβος σαφής. |
| 620.5 | Ἀλλ’ οὐ γὰρ αὐδᾶν ἡδὺ τἀκίνητ’ ἔπη, |
| 625.1 | ἔα μ’ ἐν οἷσιν ἠρξάμην, τὸ σὸν μόνον |
| 625.2 | πιστὸν φυλάσσων· κοὔποτ’ Οἰδίπουν ἐρεῖς |
| 625.3 | ἀχρεῖον οἰκητῆρα δέξασθαι τόπων |
| 625.4 | τῶν ἐνθάδ’, εἴπερ μὴ θεοὶ ψεύσουσί με. |
| 625.5 | ΧΟ.Ἄναξ, πάλαι καὶ ταῦτα καὶ τοιαῦτ’ ἔπη |
| 630.1 | γῇ τῇδ’ ὅδ’ ἁνὴρ ὡς τελῶν ἐφαίνετο. |
| 630.2 | ΘΗ.Τίς δῆτ’ ἂν ἀνδρὸς εὐμένειαν ἐκβάλοι |
| 630.3 | τοιοῦδ’; ὅτῳ πρῶτον μὲν ἡ δορύξενος |
| 630.4 | κοινὴ παρ’ ἡμῖν αἰέν ἐστιν ἑστία, |
| 630.5 | ἔπειτα δ’ ἱκέτης δαιμόνων ἀφιγμένος |
| 635.1 | γῇ τῇδε κἀμοὶ δασμὸν οὐ σμικρὸν τίνει. |
| 635.2 | Ἁγὼ σεβισθεὶς οὔποτ’ ἐκβαλῶ χάριν |
| 635.3 | τὴν τοῦδε, χώρᾳ δ’ ἔμπαλιν κατοικιῶ. |
| 635.4 | Εἰ δ’ ἐνθάδ’ ἡδὺ τῷ ξένῳ μίμνειν, σέ νιν |
| 635.5 | τάξω φυλάσσειν· εἰ δ’ ἐμοῦ στείχειν μέτα |
| 640.1 | τόδ’ ἡδὺ—τούτων, Οἰδίπου, δίδωμί σοι |
| 640.2 | κρίναντι χρῆσθαι· τῇδε γὰρ ξυνοίσομαι. |
| 640.3 | ΟΙ.Ὦ Ζεῦ, διδοίης τοῖσι τοιούτοισιν εὖ. |
| 640.4 | ΘΗ.Τί δῆτα χρῄζεις; ἦ δόμους στείχειν ἐμούς; |
| 640.5 | ΟΙ.Εἴ μοι θέμις γ’ ἦν· ἀλλ’ ὁ χῶρός ἐσθ’ ὅδε— |
| 645.1 | ΘΗ.Ἐν ᾧ τί πράξεις; οὐ γὰρ ἀντιστήσομαι· |
| 645.2 | ΟΙ.ἐν ᾧ κρατήσω τῶν ἔμ’ ἐκβεβληκότων— |
| 645.3 | ΘΗ.Μέγ’ ἂν λέγοις δώρημα τῆς ξυνουσίας. |
| 645.4 | ΟΙ.εἰ σοί γ’ ἅπερ φῂς ἐμμενεῖ τελοῦντί μοι. |
| unit_211 | ΘΗ.Θάρσει τὸ τοῦδέ γ’ ἀνδρός· οὔ σε μὴ προδῶ. |
| unit_212.1 | ΟΙ.Οὔτοι ς’ ὑφ’ ὅρκου γ’ ὡς κακὸν πιστώσομαι. |
| unit_212.2 | ΘΗ.Οὔκουν πέρα γ’ ἂν οὐδὲν ἢ λόγῳ φέροις. |
| unit_212.3 | ΟΙ.Πῶς οὖν ποιήσεις; |
| 652.1 | ΘΗ.Τοῦ μάλιστ’ ὄκνος ς’ ἔχει; |
| 652.2 | ΟΙ.Ἥξουσιν ἄνδρες— |
| 653.1 | ΘΗ.Ἀλλὰ τοῖσδ’ ἔσται μέλον. |
| 653.2 | ΟΙ.Ὅρα με λείπων— |
| 654 | ΘΗ.Μὴ δίδασχ’ ἃ χρή με δρᾶν. |
| 655 | ΟΙ.Ὀκνοῦντ’ ἀνάγκη— |
| 655.1 | ΘΗ.Τοὐμὸν οὐκ ὀκνεῖ κέαρ. |
| 655.2 | ΟΙ.Οὐκ οἶσθ’ ἀπειλάς— |
| 656.1 | ΘΗ.Οἶδ’ ἐγώ σε μή τινα |
| 656.2 | ἐνθένδ’ ἀπάξοντ’ ἄνδρα πρὸς βίαν ἐμοῦ. |
| 656.3 | Πολλαὶ δ’ ἀπειλαὶ πολλὰ δὴ μάτην ἔπη |
| 656.4 | θυμῷ κατηπείλησαν, ἀλλ’ ὁ νοῦς ὅταν |
| 660.1 | αὑτοῦ γένηται, φροῦδα τἀπειλήματα. |
| 660.2 | Κείνοις δ’ ἴσως κεἰ δείν’ ἐπερρώσθη λέγειν |
| 660.3 | τῆς σῆς ἀγωγῆς, οἶδ’ ἐγώ, φανήσεται |
| 660.4 | μακρὸν τὸ δεῦρο πέλαγος οὐδὲ πλώσιμον. |
| 660.5 | Θαρσεῖν μὲν οὖν ἔγωγε κἄνευ τῆς ἐμῆς |
| 665.1 | γνώμης ἐπαινῶ, Φοῖβος εἰ προὔπεμψέ σε· |
| 665.2 | ὅμως δὲ κἀμοῦ μὴ παρόντος οἶδ’ ὅτι |
| unit_221.1 | τοὐμὸν φυλάξει ς’ ὄνομα μὴ πάσχειν κακῶς. |
| unit_221.2 | ΧΟ.Εὐίππου, ξένε, τᾶσδε χώ‐Str. 1. |
| unit_221.3 | ρας ἵκου τὰ κράτιστα γᾶς ἔπαυλα, |
| 670.1 | τὸν ἀργῆτα Κολωνόν, ἔνθ’ |
| 670.2 | ἁ λίγεια μινύρεται |
| 670.3 | θαμίζουσα μάλιστ’ ἀη‐ |
| 670.4 | δὼν χλωραῖς ὑπὸ βάσσαις, |
| 670.5 | τὸν οἰνῶπα νέμουσα κισ‐ |
| 675.1 | σὸν καὶ τὰν ἄβατον θεοῦ |
| 675.2 | φυλλάδα μυριόκαρπον ἀνήλιον |
| 675.3 | ἀνήνεμόν τε πάντων |
| 675.4 | χειμώνων· ἵν’ ὁ Βακχιώ‐ |
| 675.5 | τας ἀεὶ Διόνυσος ἐμβατεύει |
| 680 | θείαις ἀμφιπολῶν τιθήναις. |
| 680.1 | Θάλλει δ’ οὐρανίας ὑπ’ ἄ‐Ant. 1. |
| 680.2 | χνας ὁ καλλίβοτρυς κατ’ ἦμαρ αἰεὶ |
| 680.3 | νάρκισσος, μεγάλαιν θεαῖν |
| 680.4 | ἀρχαῖον στεφάνωμ’, ὅ τε |
| 685.1 | χρυσαυγὴς κρόκος· οὐδ’ ἄυ‐ |
| 685.2 | πνοι κρῆναι μινύθουσιν |
| 685.3 | Κηφισοῦ νομάδες ῥεέ‐ |
| 685.4 | θρων, ἀλλ’ αἰὲν ἐπ’ ἤματι |
| 685.5 | ὠκυτόκος πεδίων ἐπινίσεται |
| 690.1 | ἀκηράτῳ σὺν ὄμβρῳ |
| 690.2 | στερνούχου χθονός· οὐδὲ Μου‐ |
| 690.3 | σᾶν χοροί νιν ἀπεστύγησαν, οὐδ’ αὖ |
| unit_228.1 | ἁ χρυσάνιος Ἀφροδίτα. |
| unit_228.2 | Ἔστιν δ’ οἷον ἐγὼ γᾶςStr. 2. |
| 695.1 | Ἀσίας οὐκ ἐπακούω, |
| 695.2 | οὐδ’ ἐν τᾷ μεγάλᾳ Δωρίδι νάσῳ |
| 695.3 | Πέλοπος πώποτε βλαστὸν |
| 695.4 | φύτευμ’ ἀχείρωτον αὐτοποιόν, |
| 695.5 | ἐγχέων φόβημα δαΐων, |
| unit_230.1 | ὃ τᾷδε θάλλει μέγιστα χώρᾳ, |
| unit_230.2 | γλαυκᾶς παιδοτρόφου φύλλον ἐλαίας· |
| unit_230.3 | τὸ μέν τις οὐ νεαρὸς οὔτε γήρᾳ |
| unit_230.4 | σημαίνων ἁλιώσει χερὶ πέρσας· |
| unit_230.5 | ὁ γὰρ αἰὲν ὁρῶν κύκλος |
| 705.1 | λεύσσει νιν Μορίου Διὸς |
| 705.2 | χἀ γλαυκῶπις Ἀθάνα. |
| 706.1 | Ἄλλον δ’ αἶνον ἔχω μα‐Ant. 2. |
| 706.2 | τροπόλει τᾷδε κράτιστον, |
| 706.3 | δῶρον τοῦ μεγάλου δαίμονος, εἰπεῖν, |
| 710.1 | 〈ἐμὸν〉 αὔχημα μέγιστον, |
| 710.2 | εὔιππον, εὔπωλον, εὐθάλασσον. |
| 710.3 | Ὦ παῖ Κρόνου, σὺ γάρ νιν εἰς |
| 710.4 | τόδ’ εἷσας αὔχημ’, ἄναξ Ποσειδάν, |
| 710.5 | ἵπποισιν τὸν ἀκεστῆρα χαλινὸν |
| 715.1 | πρώταισι ταῖσδε κτίσας ἀγυιαῖς· |
| 715.2 | ἁ δ’ εὐήρετμος ἔκπαγλ’ ἁλία χερ‐ |
| 715.3 | σὶ παραπτομένα πλάτα |
| 715.4 | θρῴσκει, τῶν ἑκατομπόδων |
| unit_235 | Νηρῄδων ἀκόλουθος. |
| 720.1 | ΑΝ.Ὦ πλεῖστ’ ἐπαίνοις εὐλογούμενον πέδον, |
| 720.2 | νῦν σὸν τὰ λαμπρὰ ταῦτα δὴ φαίνειν ἔπη. |
| 720.3 | ΟΙ.Τί δ’ ἔστιν, ὦ παῖ, καινόν; |
| 722.1 | ΑΝ.Ἆσσον ἔρχεται |
| 722.2 | Κρέων ὅδ’ ἡμῖν οὐκ ἄνευ πομπῶν, πάτερ. |
| 722.3 | ΟΙ.Ὦ φίλτατοι γέροντες, ἐξ ὑμῶν ἐμοὶ |
| 725.1 | φαίνοιτ’ ἂν ἤδη τέρμα τῆς σωτηρίας. |
| 725.2 | ΧΟ.Θάρσει, παρέσται. Καὶ γάρ, εἰ γέρων ἐγώ, |
| 725.3 | τὸ τῆσδε χώρας οὐ γεγήρακεν σθένος. |
| 725.4 | ΚΡΕΩΝ |
| 728.1 | Ἄνδρες χθονὸς τῆσδ’ εὐγενεῖς οἰκήτορες, |
| 728.2 | ὁρῶ τιν’ ὑμᾶς ὀμμάτων εἰληφότας |
| 730.1 | φόβον νεώρη τῆς ἐμῆς ἐπεισόδου· |
| 730.2 | ὃν μήτ’ ὀκνεῖτε μήτ’ ἀφῆτ’ ἔπος κακόν. |
| 730.3 | Ἥκω γὰρ οὐχ ὡς δρᾶν τι βουληθείς, ἐπεὶ |
| 730.4 | γέρων μέν εἰμι, πρὸς πόλιν δ’ ἐπίσταμαι |
| 730.5 | σθένουσαν ἥκων, εἴ τιν’ Ἑλλάδος, μέγα· |
| 735.1 | ἀλλ’ ἄνδρα τόνδε τηλικόσδ’ ἀπεστάλην |
| 735.2 | πείσων ἕπεσθαι πρὸς τὸ Καδμείων πέδον, |
| 735.3 | οὐκ ἐξ ἑνὸς στείλαντος ἀλλ’ ἀνδρῶν ὑπὸ |
| 735.4 | πάντων κελευσθείς, οὕνεχ’ ἧκέ μοι γένει |
| 735.5 | τὰ τοῦδε πενθεῖν πήματ’ εἰς πλεῖστον πόλεως. |
| 740.1 | Ἀλλ’, ὦ ταλαίπωρ’ Οἰδίπους, κλύων ἐμοῦ |
| 740.2 | ἱκοῦ πρὸς οἴκους· πᾶς σε Καδμείων λεὼς |
| 740.3 | καλεῖ δικαίως, ἐκ δὲ τῶν μάλιστ’ ἐγώ, |
| 740.4 | ὅσῳπερ, εἰ μὴ πλεῖστον ἀνθρώπων ἔφυν |
| unit_243 | κάκιστος, ἀλγῶ τοῖσι σοῖς κακοῖς, γέρον, |
| 745.1 | ὁρῶν σε τὸν δύστηνον ὄντα μὲν ξένον, |
| 745.2 | ἀεὶ δ’ ἀλήτην κἀπὶ προσπόλου μιᾶς |
| 745.3 | βιοστερῆ χωροῦντα, τὴν ἐγὼ τάλας |
| 745.4 | οὐκ ἄν ποτ’ ἐς τοσοῦτον αἰκίας πεσεῖν |
| 745.5 | ἔδοξ’, ὅσον πέπτωκεν ἥδε δύσμορος, |
| unit_245.1 | ἀεί σε κηδεύουσα καὶ τὸ σὸν κάρα |
| unit_245.2 | πτωχῷ διαίτῃ, τηλικοῦτος, οὐ γάμων |
| unit_245.3 | ἔμπειρος, ἀλλὰ τοὐπιόντος ἁρπάσαι. |
| unit_245.4 | Ἆρ’ ἄθλιον τοὔνειδος, ὦ τάλας ἐγώ, |
| unit_245.5 | ὠνείδις’ εἰς σὲ κἀμὲ καὶ τὸ πᾶν γένος; |
| 755.1 | ἀλλ’, οὐ γὰρ ἔστι τἀμφανῆ κρύπτειν, σύ νυν |
| 755.2 | πρὸς θεῶν πατρῴων, Οἰδίπους, πεισθεὶς ἐμοὶ |
| 755.3 | κρύψον θελήσας ἄστυ καὶ δόμους μολεῖν |
| 755.4 | τοὺς σοὺς πατρῴους, τήνδε τὴν πόλιν φίλως |
| 755.5 | εἰπών· ἐπαξία γάρ· ἡ δ’ οἴκοι πλέον |
| 760.1 | δίκῃ σέβοιτ’ ἂν οὖσα σὴ πάλαι τροφός. |
| 760.2 | ΟΙ.Ὦ πάντα τολμῶν κἀπὸ παντὸς ἂν φέρων |
| 760.3 | λόγου δικαίου μηχάνημα ποικίλον, |
| 760.4 | τί ταῦτα πειρᾷ κἀμὲ δεύτερον θέλεις |
| 760.5 | ἑλεῖν ἐν οἷς μάλιστ’ ἂν ἀλγοίην ἁλούς; |
| 765.1 | Πρόσθεν τε γάρ με τοῖσιν οἰκείοις κακοῖς |
| 765.2 | νοσοῦνθ’, ὅτ’ ἦν μοι τέρψις ἐκπεσεῖν χθονός, |
| 765.3 | οὐκ ἤθελες θέλοντι προσθέσθαι χάριν, |
| 765.4 | ἀλλ’ ἡνίκ’ ἤδη μεστὸς ἦ θυμούμενος |
| 765.5 | καὶ τοὐν δόμοισιν ἦν διαιτᾶσθαι γλυκύ, |
| 770.1 | τότ’ ἐξεώθεις κἀξέβαλλες, οὐδέ σοι |
| 770.2 | τὸ συγγενὲς τοῦτ’ οὐδαμῶς τότ’ ἦν φίλον· |
| 770.3 | νῦν τ’ αὖθις, ἡνίκ’ εἰσορᾷς πόλιν τέ μοι |
| unit_250.1 | ξυνοῦσαν εὔνουν τήνδε καὶ γένος τὸ πᾶν, |
| unit_250.2 | πειρᾷ μετασπᾶν, σκληρὰ μαλθακῶς λέγων. |
| 775.1 | Καίτοι τίς αὕτη τέρψις ἄκοντας φιλεῖν; |
| 775.2 | ὥσπερ τις εἴ σοι λιπαροῦντι μὲν τυχεῖν |
| 775.3 | μηδὲν διδοίη μηδ’ ἐπαρκέσαι θέλοι, |
| 775.4 | πλήρη δ’ ἔχοντι θυμὸν ὧν χρῄζοις, τότε |
| 775.5 | δωροῖθ’, ὅτ’ οὐδὲν ἡ χάρις χάριν φέροι· |
| 780.1 | ἆρ’ ἂν ματαίου τῆσδ’ ἂν ἡδονῆς τύχοις; |
| 780.2 | τοιαῦτα μέντοι καὶ σὺ προσφέρεις ἐμοί, |
| 780.3 | λόγῳ μὲν ἐσθλά, τοῖσι δ’ ἔργοισιν κακά. |
| 780.4 | Φράσω δὲ καὶ τοῖσδ’, ὥς σε δηλώσω κακόν. |
| 780.5 | Ἥκεις ἔμ’ ἄξων, οὐχ ἵν’ ἐς δόμους ἄγῃς, |
| 785.1 | ἀλλ’ ὡς πάραυλον οἰκίσῃς, πόλις δέ σοι |
| 785.2 | κακῶν ἄνατος τῆσδ’ ἀπαλλαχθῇ χθονός. |
| 785.3 | Οὐκ ἔστι σοι ταῦτ’, ἀλλά σοι τάδ’ ἔστ’, ἐκεῖ |
| 785.4 | χώρας ἀλάστωρ οὑμὸς ἐνναίων ἀεί· |
| 785.5 | ἔστιν δὲ παισὶ τοῖς ἐμοῖσι τῆς ἐμῆς |
| 790.1 | χθονὸς λαχεῖν τοσοῦτον, ἐνθανεῖν μόνον. |
| 790.2 | Ἆρ’ οὐκ ἄμεινον ἢ σὺ τἀν Θήβαις φρονῶ; |
| 790.3 | πολλῷ γ’, ὅσῳπερ κἀκ σαφεστέρων κλύω, |
| 790.4 | Φοίβου τε καὐτοῦ Ζηνός, ὃς κείνου πατήρ. |
| 790.5 | Τὸ σὸν δ’ ἀφῖκται δεῦρ’ ὑπόβλητον στόμα, |
| 795.1 | πολλὴν ἔχον στόμωσιν· ἐν δὲ τῷ λέγειν |
| 795.2 | κάκ’ ἂν λάβοις τὰ πλείον’ ἢ σωτήρια. |
| 795.3 | Ἀλλ’ οἶδα γάρ σε ταῦτα μὴ πείθων, ἴθι, |
| 795.4 | ἡμᾶς δ’ ἔα ζῆν ἐνθάδ’· οὐ γὰρ ἂν κακῶς |
| 795.5 | οὐδ’ ὧδ’ ἔχοντες ζῷμεν, εἰ τερποίμεθα. |
| unit_256 | ΚΡ.Πότερα νομίζεις δυστυχεῖν ἔμ’ ἐς τὰ σὰ |
| unit_257.1 | ἢ ς’ εἰς τὰ σαυτοῦ μᾶλλον ἐν τῷ νῦν λόγῳ; |
| unit_257.2 | ΟΙ.Ἐμοὶ μέν ἐσθ’ ἥδιστον εἰ σὺ μήτ’ ἐμὲ |
| unit_257.3 | πείθειν οἷός τ’ εἶ μήτε τούσδε τοὺς πέλας. |
| unit_257.4 | ΚΡ.Ὦ δύσμορ’, οὐδὲ τῷ χρόνῳ φύσας φανῇ |
| 805.1 | φρένας ποτ’, ἀλλὰ λῦμα τῷ γήρᾳ τρέφῃ; |
| 805.2 | ΟΙ.Γλώσσῃ σὺ δεινός· ἄνδρα δ’ οὐδέν’ οἶδ’ ἐγὼ |
| 805.3 | δίκαιον ὅστις ἐξ ἅπαντος εὖ λέγει. |
| 805.4 | ΚΡ.Χωρὶς τό τ’ εἰπεῖν πολλὰ καὶ τὸ καίρια. |
| 805.5 | ΟΙ.Ὡς δὴ σὺ βραχέα, ταῦτα δ’ ἐν καιρῷ λέγεις. |
| 810.1 | ΚΡ.Οὐ δῆθ’ ὅτῳ γε νοῦς ἴσος καὶ σοὶ πάρα. |
| 810.2 | ΟΙ.Ἄπελθ’, ἐρῶ γὰρ καὶ πρὸ τῶνδε, μηδέ με |
| 810.3 | φύλασς’ ἐφορμῶν ἔνθα χρὴ ναίειν ἐμέ. |
| 810.4 | ΚΡ.Μαρτύρομαι τούσδ’, οὐ σέ. Πρὸς δὲ τοὺς φίλους |
| 810.5 | οἷ’ ἀνταμείβῃ ῥήματ’, ἤν ς’ ἕλω ποτέ— |
| 815.1 | ΟΙ.Τίς δ’ ἄν με τῶνδε συμμάχων ἕλοι βίᾳ; |
| 815.2 | ΚΡ.Ἦ μὴν σὺ κἄνευ τοῦδε λυπηθεὶς ἔσῃ. |
| 815.3 | ΟΙ.Ποίῳ σὺν ἔργῳ τοῦτ’ ἀπειλήσας ἔχεις; |
| 815.4 | ΚΡ.Παίδοιν δυοῖν σοι τὴν μὲν ἀρτίως ἐγὼ |
| 815.5 | ξυναρπάσας ἔπεμψα, τὴν δ’ ἄξω τάχα. |
| 820 | ΟΙ.Οἴμοι. |
| 820.1 | ΚΡ.Τάχ’ ἕξεις μᾶλλον οἰμώζειν τάδε. |
| 820.2 | ΟΙ.Τὴν παῖδ’ ἔχεις μου; |
| 821.1 | ΚΡ.Τήνδε τ’ οὐ μακροῦ χρόνου. |
| 821.2 | ΟΙ.Ἰὼ ξένοι, τί δράσετ’; ἦ προδώσετε, |
| 821.3 | κοὐκ ἐξελᾶτε τὸν ἀσεβῆ τῆσδε χθονός; |
| 821.4 | ΧΟ.Χώρει, ξέν’, ἔξω θᾶσσον· οὔτε γὰρ τὰ νῦν |
| 825.1 | δίκαια πράσσεις οὔθ’ ἃ πρόσθεν εἴργασαι. |
| 825.2 | ΚΡ.Ὑμῖν ἂν εἴη τήνδε καιρὸς ἐξάγειν |
| unit_265.1 | ἄκουσαν, εἰ θέλουσα μὴ πορεύσεται. |
| unit_265.2 | ΑΝ.Οἴμοι τάλαινα, ποῖ φύγω; ποίαν λάβω |
| unit_265.3 | θεῶν ἄρηξιν ἢ βροτῶν; |
| 829 | ΧΟ.Τί δρᾷς, ξένε· |
| 830.1 | ΚΡ.Οὐχ ἅψομαι τοῦδ’ ἀνδρός, ἀλλὰ τῆς ἐμῆς. |
| 830.2 | ΟΙ.Ὦ γῆς ἄνακτες. |
| 831.1 | ΧΟ.Ὦ ξέν’, οὐ δίκαια δρᾷς. |
| 831.2 | ΚΡ.Δίκαια. |
| 832 | ΧΟ.Πῶς δίκαια; |
| 832 | ΚΡ.Τοὺς ἐμοὺς ἄγω. |
| 832.1 | ΟΙ.Ἰὼ πόλις.Str. |
| 832.2 | ΧΟ.Τί δρᾷς, ὦ ξέν’; οὐκ ἀφήσεις; τάχ’ εἰς |
| 835.1 | βάσανον εἶ χερῶν. |
| 835.2 | ΚΡ.Εἴργου. |
| 836.1 | ΧΟ.Σοῦ μὲν οὔ, τάδε γε μωμένου. |
| 836.2 | ΚΡ.Πόλει μάχῃ γάρ, εἴ τι πημανεῖς ἐμέ. |
| 836.3 | ΟΙ.Οὐκ ἠγόρευον ταῦτ’ ἐγώ; |
| 838.1 | ΧΟ.Μέθες χεροῖν |
| 838.2 | τὴν παῖδα θᾶσσον. |
| 839 | ΚΡ.Μὴ ’πίτασς’ ἃ μὴ κρατεῖς. |
| 840 | ΧΟ.Χαλᾶν λέγω σοι. |
| 840.1 | ΚΡ.Σοὶ δ’ ἔγωγ’ ὁδοιπορεῖν. |
| 840.2 | ΧΟ.Πρόβαθ’ ὧδε, βᾶτε, βᾶτ’, ἔντοποι· |
| 840.3 | πόλις ἐναίρεται, πόλις ἐμά, σθένει· |
| unit_278.1 | πρόβαθ’ ὧδέ μοι. |
| unit_278.2 | ΑΝ.Ἀφέλκομαι δύστηνος, ὦ ξένοι, ξένοι. |
| 845 | ΟΙ.Ποῦ, τέκνον, εἶ μοι; |
| 845.1 | ΑΝ.Πρὸς βίαν πορεύομαι. |
| 845.2 | ΟΙ.Ὄρεξον, ὦ παῖ, χεῖρας. |
| 846.1 | ΑΝ.Ἀλλ’ οὐδὲν σθένω. |
| 846.2 | ΚΡ.Οὐκ ἄξεθ’ ὑμεῖς; |
| 847.1 | ΟΙ.Ὦ τάλας ἐγώ, τάλας. |
| 847.2 | ΚΡ.Οὔκουν ποτ’ ἐκ τούτοιν γε μὴ σκήπτροιν ἔτι |
| 847.3 | ὁδοιπορήσεις· ἀλλ’ ἐπεὶ νικᾶν θέλεις |
| unit_283.1 | πατρίδα 〈τε〉 τὴν σὴν καὶ φίλους, ὑφ’ ὧν ἐγὼ |
| unit_283.2 | ταχθεὶς τάδ’ ἔρδω καὶ τύραννος ὢν ὅμως, |
| unit_283.3 | νίκα· χρόνῳ γάρ, οἶδ’ ἐγώ, γνώσῃ τάδε, |
| unit_283.4 | ὁθούνεκ’ αὐτὸς αὐτὸν οὔτε νῦν καλὰ |
| unit_283.5 | δρᾷς οὔτε πρόσθεν εἰργάσω βίᾳ φίλων, |
| 855.1 | ὀργῇ χάριν δοὺς ἥ ς’ ἀεὶ λυμαίνεται. |
| 855.2 | ΧΟ.Ἐπίσχες αὐτοῦ, ξεῖνε. |
| 856.1 | ΚΡ.Μὴ ψαύειν λέγω. |
| 856.2 | ΧΟ.Οὔτοι ς’ ἀφήσω, τῶνδέ γ’ ἐστερημένος. |
| 856.3 | ΚΡ.Καὶ μεῖζον ἆρα ῥύσιον πόλει τάχα |
| 856.4 | θήσεις· ἐφάψομαι γὰρ οὐ ταύταιν μόναιν. |
| 860 | ΧΟ.Ἀλλ’ ἐς τί τρέψῃ; |
| 860.1 | ΚΡ.Τόνδ’ ἀπάξομαι λαβών. |
| 860.2 | ΧΟ.Δεινὸν λέγεις 〈σύ〉. |
| 861 | ΚΡ.Τοῦτο νῦν πεπράξεται, |
| unit_289.1 | ἢν μή μ’ ὁ κραίνων τῆσδε γῆς ἀπειργάθῃ. |
| unit_289.2 | ΟΙ.Ὦ φθέγμ’ ἀναιδές, ἦ σὺ γὰρ ψαύεις ἐμοῦ; |
| unit_289.3 | ΚΡ.Αὐδῶ σιωπᾶν. |
| 864 | ΟΙ.Μὴ γὰρ αἵδε δαίμονες |
| 865.1 | θεῖέν μ’ ἄφωνον τῆσδε τῆς ἀρᾶς ἔτι, |
| 865.2 | ὅς μ’, ὦ κάκιστε, ψιλὸν ὄμμ’ ἀποσπάσας |
| 865.3 | πρὸς ὄμμασιν τοῖς πρόσθεν ἐξοίχῃ βίᾳ. |
| 865.4 | Τοιγὰρ σὲ καὐτὸν καὶ γένος τὸ σὸν θεῶν |
| 865.5 | ὁ πάντα λεύσσων Ἥλιος δοίη βίον |
| 870.1 | τοιοῦτον οἷον κἀμὲ γηρᾶναί ποτε. |
| 870.2 | ΚΡ.Ὁρᾶτε ταῦτα, τῆσδε γῆς ἐγχώριοι; |
| 870.3 | ΟΙ.Ὁρῶσι κἀμὲ καὶ σέ, καὶ φρονοῦς’ ὅτι |
| 870.4 | ἔργοις πεπονθὼς ῥήμασίν ς’ ἀμύνομαι. |
| 870.5 | ΚΡ.Οὔτοι καθέξω θυμόν, ἀλλ’ ἄξω βίᾳ. |
| 875 | κεἰ μοῦνός εἰμι, τόνδε, καὶ γήρᾳ βαρύς. |
| 875.1 | ΟΙ.Ἰὼ τάλας.Ant. |
| 875.2 | ΧΟ.Ὅσον λῆμ’ ἔχων ἀφίκου, ξέν’, εἰ |
| 875.3 | τάδε δοκεῖς τελεῖν. |
| 875.4 | ΚΡ.Δοκῶ. |
| 879 | ΧΟ.Τάνδ’ ἄρ’ οὐκέτι νεμῶ πόλιν. |
| 880.1 | ΚΡ.Τοῖς τοι δικαίοις χὠ βραχὺς νικᾷ μέγαν. |
| 880.2 | ΟΙ.Ἀκούεθ’ οἷα φθέγγεται; |
| 881.1 | ΧΟ.Τά γ’ οὐ τελεῖ, |
| 881.2 | 〈σαφῶς ἐγᾦδα〉. |
| 882.1 | ΚΡ.Ζεύς γ’ ἂν εἰδείη, σὺ δ’ οὔ. |
| 882.2 | ΧΟ.Ἆρ’ οὐχ ὕβρις τάδ’; |
| 883.1 | ΚΡ.Ὕβρις, ἀλλ’ ἀνεκτέα. |
| 883.2 | ΧΟ.Ἰὼ πᾶς λεώς, ἰὼ γᾶς πρόμοι, |
| 885.1 | μόλετε σὺν τάχει, μόλετ’· ἐπεὶ πέραν |
| 885.2 | περῶς’ οἵδε δή. |
| 886.1 | ΘΗ.Τίς ποθ’ ἡ βοή; τί τοὔργον; ἐκ τίνος φόβου ποτὲ |
| 886.2 | βουθυτοῦντά μ’ ἀμφὶ βωμὸν ἔσχετ’ ἐναλίῳ θεῷ |
| 886.3 | τοῦδ’ ἐπιστάτῃ Κολωνοῦ; Λέξαθ’, ὡς εἰδῶ τὸ πᾶν, |
| 890.1 | οὗ χάριν δεῦρ’ ᾖξα θᾶσσον ἢ καθ’ ἡδονὴν ποδός. |
| 890.2 | ΟΙ.Ὦ φίλτατ’, ἔγνων γὰρ τὸ προσφώνημά σου, |
| 890.3 | πέπονθα δεινὰ τοῦδ’ ὑπ’ ἀνδρὸς ἀρτίως. |
| 890.4 | ΘΗ.Τὰ ποῖα ταῦτα; τίς δ’ ὁ πημήνας; λέγε. |
| 890.5 | ΟΙ.Κρέων ὅδ’ ὃν δέδορκας οἴχεται τέκνων |
| 895.1 | ἀποσπάσας μου τὴν μόνην ξυνωρίδα. |
| 895.2 | ΘΗ.Πῶς εἶπας; |
| 896.1 | ΟΙ.Οἷά περ πέπονθ’ ἀκήκοας. |
| 896.2 | ΘΗ.Οὔκουν τις ὡς τάχιστα προσπόλων μολὼν |
| 896.3 | πρὸς τούσδε βωμοὺς πάντ’ ἀναγκάσει λεὼν |
| 896.4 | ἄνιππον ἱππότην τε θυμάτων ἄπο |
| unit_305.1 | σπεύδειν ἀπὸ ῥυτῆρος, ἔνθα δίστομοι |
| unit_305.2 | μάλιστα συμβάλλουσιν ἐμπόρων ὁδοί, |
| unit_305.3 | ὡς μὴ παρέλθως’ αἱ κόραι, γέλως δ’ ἐγὼ |
| unit_305.4 | ξένῳ γένωμαι τῷδε χειρωθεὶς βίᾳ; |
| unit_305.5 | ἴθ’, ὡς ἄνωγα, σὺν τάχει. Τοῦτον δ’ ἐγώ, |
| 905.1 | εἰ μὲν δι’ ὀργῆς ἧκον ἧς ὅδ’ ἄξιος, |
| 905.2 | ἄτρωτον οὐ μεθῆκ’ ἂν ἐξ ἐμῆς χερός· |
| unit_307.1 | νῦν δ’ οὕσπερ αὐτὸς τοὺς νόμους εἰσῆλθ’ ἔχων, |
| unit_307.2 | τούτοισι κοὐκ ἄλλοισιν ἁρμοσθήσεται. |
| unit_307.3 | Οὐ γάρ ποτ’ ἔξει τῆσδε τῆς χώρας, πρὶν ἂν |
| 910.1 | κείνας ἐναργεῖς δεῦρό μοι στήσῃς ἄγων· |
| 910.2 | ἐπεὶ δέδρακας οὔτ’ ἐμοῦ καταξίως |
| 910.3 | οὔθ’ ὧν πέφυκας αὐτὸς οὔτε σῆς χθονός, |
| 910.4 | ὅστις δίκαι’ ἀσκοῦσαν εἰσελθὼν πόλιν |
| 910.5 | κἄνευ νόμου κραίνουσαν οὐδέν, εἶτ’ ἀφεὶς |
| 915.1 | τὰ τῆσδε τῆς γῆς κύρι’ ὧδ’ ἐπεισπεσὼν |
| 915.2 | ἄγεις θ’ ἃ χρῄζεις καὶ παρίστασαι βίᾳ· |
| 915.3 | καί μοι πόλιν κένανδρον ἢ δούλην τινὰ |
| 915.4 | ἔδοξας εἶναι, κἄμ’ ἴσον τῷ μηδενί. |
| 915.5 | Καίτοι σε Θῆβαί γ’ οὐκ ἐπαίδευσαν κακόν· |
| 920.1 | οὐ γὰρ φιλοῦσιν ἄνδρας ἐκδίκους τρέφειν, |
| 920.2 | οὐδ’ ἄν ς’ ἐπαινέσειαν, εἰ πυθοίατο |
| 920.3 | συλῶντα τἀμὰ καὶ τὰ τῶν θεῶν, βίᾳ |
| 920.4 | ἄγοντα φωτῶν ἀθλίων ἱκτήρια. |
| 920.5 | Οὔκουν ἔγωγ’ ἄν, σῆς ἐπεμβαίνων χθονός, |
| 925.1 | οὐδ’ εἰ τὰ πάντων εἶχον ἐνδικώτατα, |
| 925.2 | ἄνευ γε τοῦ κραίνοντος, ὅστις ἦν, χθονὸς |
| 925.3 | οὔθ’ εἷλκον οὔτ’ ἂν ἦγον, ἀλλ’ ἠπιστάμην |
| 925.4 | ξένον παρ’ ἀστοῖς ὡς διαιτᾶσθαι χρεών. |
| 925.5 | Σὺ δ’ ἀξίαν οὐκ οὖσαν αἰσχύνεις πόλιν |
| 930.1 | τὴν αὐτὸς αὐτοῦ, καί ς’ ὁ πληθύων χρόνος |
| 930.2 | γέρονθ’ ὁμοῦ τίθησι καὶ τοῦ νοῦ κενόν. |
| 930.3 | Εἶπον μὲν οὖν καὶ πρόσθεν, ἐννέπω δὲ νῦν, |
| 930.4 | τὰς παῖδας ὡς τάχιστα δεῦρ’ ἄγειν τινά, |
| 930.5 | εἰ μὴ μέτοικος τῆσδε τῆς χώρας θέλεις |
| 935 | εἶναι βίᾳ τε κοὐχ ἑκών· καὶ ταῦτά σοι |
| unit_314.1 | τῷ νῷ θ’ ὁμοίως κἀπὸ τῆς γλώσσης λέγω. |
| unit_314.2 | ΧΟ.Ὁρᾷς ἵν’ ἥκεις, ὦ ξέν’; ὡς ἀφ’ ὧν μὲν εἶ |
| unit_314.3 | φαίνῃ δίκαιος, δρῶν δ’ ἐφευρίσκῃ κακά. |
| unit_314.4 | ΚΡ.Ἐγὼ οὔτ’ ἄνανδρον τήνδε τὴν πόλιν λέγω, |
| 940.1 | ὦ τέκνον Αἰγέως, οὔτ’ ἄβουλον, ὡς σὺ φῄς, |
| 940.2 | τοὔργον τόδ’ ἐξέπραξα, γιγνώσκων δ’ ὅτι |
| 940.3 | οὐδείς ποτ’ αὐτοὺς τῶν ἐμῶν ἂν ἐμπέσοι |
| 940.4 | ζῆλος ξυναίμων, ὥστ’ ἐμοῦ τρέφειν βίᾳ. |
| 940.5 | Ἤιδη δ’ ὁθούνεκ’ ἄνδρα καὶ πατροκτόνον |
| 945.1 | κἄναγνον οὐ δεξοίατ’, οὐδ’ ὅτῳ γάμοι |
| 945.2 | ξυνόντες ηὑρέθησαν ἀνόσιοι τέκνων. |
| 945.3 | Τοιοῦτον αὐτοῖς Ἄρεος εὔβουλον πάγον |
| 945.4 | ἐγὼ ξυνῄδη χθόνιον ὄνθ’, ὃς οὐκ ἐᾷ |
| 945.5 | τοιούσδ’ ἀλήτας τῇδ’ ὁμοῦ ναίειν πόλει· |
| unit_317.1 | ᾧ πίστιν ἴσχων τήνδ’ ἐχειρούμην ἄγραν. |
| unit_317.2 | Καὶ ταῦτ’ ἂν οὐκ ἔπρασσον, εἰ μή μοι πικρὰς |
| unit_317.3 | αὐτῷ τ’ ἀρὰς ἠρᾶτο καὶ τὠμῷ γένει· |
| unit_317.4 | ἀνθ’ ὧν πεπονθὼς ἠξίουν τάδ’ ἀντιδρᾶν· |
| unit_317.5 | θυμοῦ γὰρ οὐδέν ἐστι γῆρας ἄλλο πλὴν |
| 955.1 | θανεῖν· θανόντων δ’ οὐδὲν ἄλγος ἅπτεται. |
| 955.2 | Πρὸς ταῦτα πράξεις οἷον ἂν θέλῃς· ἐπεὶ |
| 955.3 | ἐρημία με, κεἰ δίκαι’ ὅμως λέγω, |
| 955.4 | σμικρὸν τίθησι· πρὸς δὲ τὰς πράξεις ὅμως, |
| 955.5 | καὶ τηλικόσδ’ ὤν, ἀντιδρᾶν πειράσομαι. |
| 960.1 | ΟΙ.Ὦ λῆμ’ ἀναιδές, τοῦ καθυβρίζειν δοκεῖς, |
| 960.2 | πότερον ἐμοῦ γέροντος ἢ σαυτοῦ, τόδε; |
| 960.3 | ὅστις φόνους μοι καὶ γάμους καὶ συμφορὰς |
| unit_320.1 | τοῦ σοῦ διῆκας στόματος, ἃς ἐγὼ τάλας |
| unit_320.2 | ἤνεγκον ἄκων· θεοῖς γὰρ ἦν οὕτω φίλον, |
| 965.1 | τάχ’ ἄν τι μηνίουσιν εἰς γένος πάλαι. |
| 965.2 | Ἐπεὶ καθ’ αὑτόν γ’ οὐκ ἂν ἐξεύροις ἐμοὶ |
| 965.3 | ἁμαρτίας ὄνειδος οὐδὲν ἀνθ’ ὅτου |
| 965.4 | τάδ’ εἰς ἐμαυτὸν τοὺς ἐμούς θ’ ἡμάρτανον. |
| 965.5 | Ἐπεὶ δίδαξον, εἴ τι θέσφατον πατρὶ |
| 970.1 | χρησμοῖσιν ἱκνεῖθ’ ὥστε πρὸς παίδων θανεῖν, |
| 970.2 | πῶς ἂν δικαίως τοῦτ’ ὀνειδίζοις ἐμοί, |
| 970.3 | ὃς οὔτε βλάστας πω γενεθλίους πατρός, |
| 970.4 | οὐ μητρὸς εἶχον, ἀλλ’ ἀγέννητος τότ’ ἦ; |
| 970.5 | Εἰ δ’ αὖ φανεὶς δύστηνος, ὡς ἐγὼ ’φάνην, |
| 975.1 | ἐς χεῖρας ἦλθον πατρὶ καὶ κατέκτανον, |
| 975.2 | μηδὲν ξυνιεὶς ὧν ἔδρων εἰς οὕς τ’ ἔδρων, |
| 975.3 | πῶς ἂν τό γ’ ἆκον πρᾶγμ’ ἂν εἰκότως ψέγοις; |
| 975.4 | Μητρὸς δέ, τλῆμον, οὐκ ἐπαισχύνῃ γάμους |
| 975.5 | οὔσης ὁμαίμου σῆς μ’ ἀναγκάζων λέγειν |
| 980.1 | οἵους ἐρῶ τάχ’· οὐ γὰρ οὖν σιγήσομαι, |
| 980.2 | σοῦ γ’ εἰς τόδ’ ἐξελθόντος ἀνόσιον στόμα. |
| 980.3 | Ἔτικτε γάρ μ’ ἔτικτεν, ὤμοι μοι κακῶν, |
| 980.4 | οὐκ εἰδότ’ οὐκ εἰδυῖα, καὶ τεκοῦσά με |
| 980.5 | αὑτῆς ὄνειδος παῖδας ἐξέφυσέ μοι. |
| 985.1 | Ἀλλ’ ἓν γὰρ οὖν ἔξοιδα, σὲ μὲν ἑκόντ’ ἐμὲ |
| 985.2 | κείνην τε ταῦτα δυσστομεῖν· ἐγὼ δέ νιν |
| 985.3 | ἄκων ἔγημα, φθέγγομαί τ’ ἄκων τάδε. |
| 985.4 | Ἀλλ’ οὐ γὰρ οὔτ’ ἐν τοῖσδ’ ἀκούσομαι κακὸς |
| unit_326 | γάμοισιν οὔθ’ οὓς αἰὲν ἐμφέρεις σύ μοι |
| 990.1 | φόνους πατρῴους ἐξονειδίζων πικρῶς. |
| 990.2 | Ἓν γάρ μ’ ἄμειψαι μοῦνον ὧν ς’ ἀνιστορῶ· |
| 990.3 | εἴ τίς σε τὸν δίκαιον αὐτίκ’ ἐνθάδε |
| 990.4 | κτείνοι παραστάς, πότερα πυνθάνοι’ ἂν εἰ |
| 990.5 | πατήρ ς’ ὁ καίνων, ἢ τίνοι’ ἂν εὐθέως; |
| 995.1 | Δοκῶ μέν, εἴπερ ζῆν φιλεῖς, τὸν αἴτιον |
| 995.2 | τίνοι’ ἄν, οὐδὲ τοὔνδικον περιβλέποις. |
| 995.3 | Τοιαῦτα μέντοι καὐτὸς εἰσέβην κακά, |
| 995.4 | θεῶν ἀγόντων· οἷς ἐγὼ οὐδὲ τὴν πατρὸς |
| 995.5 | ψυχὴν ἂν οἶμαι ζῶσαν ἀντειπεῖν ἐμοί. |
| unit_329.1 | Σὺ δ’, εἶ γὰρ οὐ δίκαιος, ἀλλ’ ἅπαν καλὸν |
| unit_329.2 | λέγειν νομίζων, ῥητὸν ἄρρητόν τ’ ἔπος, |
| unit_329.3 | τοιαῦτ’ ὀνειδίζεις με τῶνδ’ ἐναντίον. |
| unit_329.4 | Καί σοι τὸ Θησέως ὄνομα θωπεῦσαι καλόν, |
| unit_329.5 | καὶ τὰς Ἀθήνας, ὡς κατῴκηνται καλῶς· |
| 1005.1 | κᾆθ’ ὧδ’ ἐπαινῶν πολλὰ τοῦδ’ ἐκλανθάνῃ, |
| 1005.2 | ὁθούνεκ’ εἴ τις γῆ θεοὺς ἐπίσταται |
| 1005.3 | τιμαῖς σεβίζειν, ἥδε τοῦθ’ ὑπερφέρει· |
| 1005.4 | ἀφ’ ἧς σὺ κλέψας τὸν ἱκέτην γέροντ’ ἐμὲ |
| 1005.5 | αὐτόν τ’ ἐχειροῦ τὰς κόρας τ’ οἴχῃ λαβών. |
| 1010.1 | Ἀνθ’ ὧν ἐγὼ νῦν τάσδε τὰς θεὰς ἐμοὶ |
| 1010.2 | καλῶν ἱκνοῦμαι καὶ κατασκήπτω λιταῖς |
| 1010.3 | ἐλθεῖν ἀρωγοὺς ξυμμάχους 〈θ’〉, ἵν’ ἐκμάθῃς |
| 1010.4 | οἵων ὑπ’ ἀνδρῶν ἥδε φρουρεῖται πόλις. |
| 1010.5 | ΧΟ.Ὁ ξεῖνος, ὦναξ, χρηστός· αἱ δὲ συμφοραὶ |
| 1015.1 | αὐτοῦ πανώλεις, ἄξιαι δ’ ἀμυναθεῖν. |
| 1015.2 | ΘΗ.Ἅλις λόγων· ὡς οἱ μὲν ἐξηρπασμένοι |
| unit_333.1 | σπεύδουσιν, ἡμεῖς δ’ οἱ παθόντες ἕσταμεν. |
| unit_333.2 | ΚΡ.Τί δῆτ’ ἀμαυρῷ φωτὶ προστάσσεις ποεῖν; |
| unit_333.3 | ΘΗ.Ὁδοῦ κατάρχειν τῆς ἐκεῖ, πομπὸν δέ με |
| 1020.1 | χωρεῖν, ἵν’ εἰ μὲν ἐν τόποισι τοῖσδ’ ἔχεις |
| 1020.2 | τὰς παῖδας ἡμῶν, αὐτὸς ἐκδείξῃς ἐμοί· |
| 1020.3 | εἰ δ’ ἐγκρατεῖς φεύγουσιν, οὐδὲν δεῖ πονεῖν· |
| 1020.4 | ἄλλοι γὰρ οἱ σπεύδοντες, οὓς οὐ μή ποτε |
| 1020.5 | χώρας φυγόντες τῆσδ’ ἐπεύξωνται θεοῖς. |
| 1025.1 | Ἀλλ’ ἐξυφηγοῦ· γνῶθι δ’ ὡς ἔχων ἔχῃ |
| 1025.2 | καί ς’ εἷλε θηρῶνθ’ ἡ Τύχη· τὰ γὰρ δόλῳ |
| 1025.3 | τῷ μὴ δικαίῳ κτήματ’ οὐχὶ σῴζεται. |
| 1025.4 | Κοὐκ ἄλλον ἕξεις εἰς τόδ’· ὡς ἔξοιδά σε |
| 1025.5 | οὐ ψιλὸν οὐδ’ ἄσκευον ἐς τοσήνδ’ ὕβριν |
| 1030.1 | ἥκοντα τόλμης τῆς παρεστώσης τανῦν, |
| 1030.2 | ἀλλ’ ἔσθ’ ὅτῳ σὺ πιστὸς ὢν ἔδρας τάδε· |
| 1030.3 | ἃ δεῖ μ’ ἀθρῆσαι, μηδὲ τήνδε τὴν πόλιν |
| 1030.4 | ἑνὸς ποῆσαι φωτὸς ἀσθενεστέραν. |
| 1030.5 | Νοεῖς τι τούτων, ἢ μάτην τὰ νῦν τέ σοι |
| 1035.1 | δοκεῖ λελέχθαι χὤτε ταῦτ’ ἐμηχανῶ; |
| 1035.2 | ΚΡ.Οὐδὲν σὺ μεμπτὸν ἐνθάδ’ ὢν ἐρεῖς ἐμοί· |
| 1035.3 | οἴκοι δὲ χἠμεῖς εἰσόμεσθ’ ἃ χρὴ ποεῖν. |
| 1035.4 | ΘΗ.Χωρῶν ἀπείλει νῦν· σὺ δ’ ἡμίν, Οἰδίπους, |
| 1035.5 | ἕκηλος αὐτοῦ μίμνε, πιστωθεὶς ὅτι, |
| 1040.1 | ἢν μὴ θάνω ’γὼ πρόσθεν, οὐχὶ παύσομαι |
| 1040.2 | πρὶν ἄν σε τῶν σῶν κύριον στήσω τέκνων. |
| 1040.3 | ΟΙ.Ὄναιο, Θησεῦ, τοῦ τε γενναίου χάριν |
| unit_339.1 | καὶ τῆς πρὸς ἡμᾶς ἐνδίκου προμηθίας. |
| unit_339.2 | ΧΟ.Εἴην ὅθι δαΐωνStr. 1. |
| 1045.1 | ἀνδρῶν τάχ’ ἐπιστροφαὶ |
| 1045.2 | τὸν χαλκοβόαν Ἄρη |
| 1045.3 | μείξουσιν, ἢ πρὸς Πυθίαις, |
| 1045.4 | ἢ λαμπάσιν ἀκταῖς, |
| unit_341.1 | οὗ πότνιαι σεμνὰ τιθηνοῦνται τέλη |
| unit_341.2 | θνατοῖσιν ὧν καὶ χρυσέα |
| unit_341.3 | κλῂς ἐπὶ γλώσσᾳ βέβα‐ |
| unit_341.4 | κε προσπόλων Εὐμολπιδᾶν· |
| unit_341.5 | ἔνθ’ οἶμαι τὸν ἐγρεμάχαν |
| 1055.1 | Θησέα καὶ τὰς διστόλους |
| 1055.2 | ἀδμῆτας ἀδελφὰς |
| 1055.3 | αὐτάρκει τάχ’ ἐμμείξειν βοᾷ |
| 1055.4 | τούσδ’ ἀνὰ χώρους· |
| 1058 | ἤ που τὸν ἐφέσπερονAnt. 1. |
| 1060.1 | πέτρας νιφάδος πελῶς’ |
| 1060.2 | Οἰάτιδος ἐκ νομοῦ |
| 1060.3 | πώλοισιν ἢ ῥιμφαρμάτοις |
| 1060.4 | φεύγοντες ἁμίλλαις; |
| 1065.1 | Ἁλώσεται· δεινὸς ὁ προσχωρῶν Ἄρης, |
| 1065.2 | δεινὰ δὲ Θησειδᾶν ἀκμά. |
| 1065.3 | Πᾶς γὰρ ἀστράπτει χαλι‐ |
| 1065.4 | νός, πᾶσα δ’ ὁρμᾶται κατὰ |
| 1065.5 | ἀμπυκτήρια 〈νεαρῶν〉 |
| 1070.1 | ἄμβασις οἳ τὰν ἱππίαν |
| 1070.2 | τιμῶσιν Ἀθάναν |
| 1070.3 | καὶ τὸν πόντιον γαιάοχον |
| unit_347.1 | Ῥέας φίλον υἱόν. |
| unit_347.2 | Ἔρδους’ ἢ μέλλουσιν; ὡςStr. 2. |
| 1075.1 | προμνᾶταί τί μοι |
| 1075.2 | γνώμα τάχ’ ἀνσώσειν |
| 1075.3 | τὰν δεινὰ τλᾶσαν, δεινὰ δ’ εὑροῦ‐ |
| 1075.4 | σαν πρὸς αὐθαίμων πάθη. |
| 1075.5 | Τελεῖ, τελεῖ Ζεύς τι κατ’ ἆμαρ· |
| 1080.1 | μάντις εἴμ’ ἐσθλῶν ἀγώνων. |
| 1080.2 | Εἴθ’ ἀελλαία ταχύρρωστος πελειὰς |
| 1080.3 | αἰθερίας νεφέλας |
| 1080.4 | κύρσαιμι τῶνδ’ ἀγώνων |
| 1080.5 | θεωρὸν θεῖσα τοὐμὸν ὄμμα. |
| 1085.1 | Ἰὼ Ζεῦ, πάνταρχε θεῶν,Ant. 2. |
| 1085.2 | παντόπτ’, ὤ, πόροις |
| 1085.3 | γᾶς τᾶσδε δαμούχοις |
| 1085.4 | σθένει ’πινικείῳ τὸν εὔ‐ |
| 1085.5 | αγρον τελειῶσαι λόχον, |
| 1090.1 | σεμνά τε παῖς Παλλὰς Ἀθάνα. |
| 1090.2 | Καὶ τὸν ἀγρευτὰν Ἀπόλλω, |
| 1090.3 | καὶ κασιγνήταν πυκνοστίκτων ὀπαδὸν |
| 1090.4 | ὠκυπόδων ἐλάφων, |
| 1090.5 | στέργω διπλᾶς ἀρωγὰς |
| 1095 | μολεῖν γᾷ τᾷδε καὶ πολίταις. |
| 1095.1 | Ὦ ξεῖν’ ἀλῆτα, τῷ σκοπῷ μὲν οὐκ ἐρεῖς |
| 1095.2 | ὡς ψευδόμαντις· τὰς κόρας γὰρ εἰσορῶ |
| unit_354.1 | τάσδ’ ἆσσον αὖθις ὧδε προσπολουμένας. |
| unit_354.2 | ΟΙ.Ποῦ ποῦ; τί φῄς; πῶς εἶπας; |
| 1099 | ΑΝ.Ὦ πάτερ, πάτερ, |
| unit_356.1 | τίς ἂν θεῶν σοι τόνδ’ ἄριστον ἄνδρ’ ἰδεῖν |
| unit_356.2 | δοίη, τὸν ἡμᾶς δεῦρο προσπέμψαντά σοι; |
| unit_356.3 | ΟΙ.Ὦ τέκνον, ἦ πάρεστον; |
| 1102.1 | ΑΝ.Αἵδε γὰρ χέρες |
| 1102.2 | Θησέως ἔσωσαν φιλτάτων τ’ ὀπαόνων. |
| 1102.3 | ΟΙ.Προσέλθετ’, ὦ παῖ, πατρί, καὶ τὸ μηδαμὰ |
| 1105.1 | ἐλπισθὲν ἥξειν σῶμα βαστάσαι δότε. |
| 1105.2 | ΑΝ.Αἰτεῖς ἃ τεύξῃ· σὺν πόθῳ γὰρ ἡ χάρις. |
| 1105.3 | ΟΙ.Ποῦ δῆτα, ποῦ ’στόν; |
| 1107.1 | ΑΝ.Αἵδ’ ὁμοῦ πελάζομεν. |
| 1107.2 | ΟΙ.Ὦ φίλτατ’ ἔρνη. |
| 1108.1 | ΑΝ.Τῷ τεκόντι πᾶν φίλον. |
| 1108.2 | ΟΙ.Ὦ σκῆπτρα φωτός. |
| 1109 | ΑΝ.Δυσμόρου γε δύσμορα. |
| 1110.1 | ΟΙ.Ἔχω τὰ φίλτατ’, οὐδ’ ἔτ’ ἂν πανάθλιος |
| 1110.2 | θανὼν ἂν εἴην σφῷν παρεστώσαιν ἐμοί. |
| 1110.3 | Ἐρείσατ’, ὦ παῖ, πλευρὸν ἀμφιδέξιον |
| 1110.4 | ἐμφύντε τῷ φύσαντι, κἀναπαύσατον |
| 1110.5 | τοῦ πρόσθ’ ἐρήμου τοῦδε δυστήνου πλάνου. |
| 1115 | Καί μοι τὰ πραχθέντ’ εἴπαθ’ ὡς βράχιστ’, ἐπεὶ |
| unit_364.1 | ταῖς τηλικαῖσδε σμικρὸς ἐξαρκεῖ λόγος. |
| unit_364.2 | ΑΝ.Ὅδ’ ἔσθ’ ὁ σώσας· τοῦδε χρὴ κλύειν, πάτερ, |
| unit_364.3 | καὶ σοί γε τοὔργον τοὐμὸν εἶτ’ ἔσται βραχύ. |
| unit_364.4 | ΟΙ.Ὦ ξεῖνε, μὴ θαύμαζε πρὸς τὸ λιπαρές, |
| 1120.1 | τέκν’ εἰ φανέντ’ ἄελπτα μηκύνω λόγον· |
| 1120.2 | ἐπίσταμαι γὰρ τήνδε τὴν ἐς τάσδε μοι |
| 1120.3 | τέρψιν παρ’ ἄλλου μηδενὸς πεφασμένην. |
| 1120.4 | Σὺ γάρ νιν ἐξέσωσας, οὐκ ἄλλος βροτῶν, |
| 1120.5 | καὶ σοὶ θεοὶ πόροιεν ὡς ἐγὼ θέλω, |
| 1125.1 | αὐτῷ τε καὶ γῇ τῇδ’· ἐπεὶ τό γ’ εὐσεβὲς |
| 1125.2 | μόνοις παρ’ ὑμῖν ηὗρον ἀνθρώπων ἐγὼ |
| 1125.3 | καὶ τοὐπιεικὲς καὶ τὸ μὴ ψευδοστομεῖν· |
| 1125.4 | εἰδὼς δ’ ἀμύνω τοῖσδε τοῖς λόγοις τάδε· |
| 1125.5 | ἔχω γὰρ ἅχω διὰ σὲ κοὐκ ἄλλον βροτῶν, |
| 1130.1 | καί μοι χέρ’, ὦναξ, δεξιάν τ’ ὄρεξον ὡς |
| 1130.2 | ψαύσω φιλήσω τ’, εἰ θέμις, τὸ σὸν κάρα. |
| 1130.3 | Καίτοι τί φωνῶ; πῶς ς’ ἂν ἄθλιος γεγὼς |
| 1130.4 | θιγεῖν θελήσαιμ’ ἀνδρός, ᾧ τίς οὐκ ἔνι |
| 1130.5 | κηλὶς κακῶν ξύνοικος; οὐκ ἔγωγέ σε, |
| 1135.1 | οὐδ’ οὖν ἐάσω· τοῖς γὰρ ἐμπείροις βροτῶν |
| 1135.2 | μόνοις οἷόν τε συνταλαιπωρεῖν τάδε. |
| 1135.3 | Σὺ δ’ αὐτόθεν μοι χαῖρε, καὶ τὰ λοιπά μου |
| 1135.4 | μέλου δικαίως, ὥσπερ ἐς τόδ’ ἡμέρας. |
| 1135.5 | ΘΗ.Οὔτ’ εἴ τι μῆκος τῶν λόγων ἔθου πλέον, |
| 1140.1 | τέκνοισι τερφθεὶς τοῖσδε θαυμάσας ἔχω, |
| 1140.2 | οὐδ’ εἰ πρὸ τοὐμοῦ προὔλαβες τὰ τῶνδ’ ἔπη· |
| 1140.3 | βάρος γὰρ ἡμᾶς οὐδὲν ἐκ τούτων ἔχει· |
| 1140.4 | οὐ γὰρ λόγοισι τὸν βίον σπουδάζομεν |
| 1140.5 | λαμπρὸν ποιεῖσθαι μᾶλλον ἢ τοῖς δρωμένοις. |
| 1145.1 | Δείκνυμι δ’· ὧν γὰρ ὤμος’ οὐκ ἐψευσάμην |
| 1145.2 | οὐδέν σε, πρέσβυ· τάσδε γὰρ πάρειμ’ ἄγων |
| 1145.3 | ζώσας, ἀκραιφνεῖς τῶν κατηπειλημένων. |
| 1145.4 | Χὤπως μὲν ἁγὼν οὗτος ᾑρέθη, τί δεῖ |
| 1145.5 | κομπεῖν ἅ γ’ εἴσῃ καὐτὸς ἐκ ταύταιν ξυνών; |
| unit_371.1 | Λόγος δ’ ὃς ἐμπέπτωκεν ἀρτίως ἐμοὶ |
| unit_371.2 | στείχοντι δεῦρο, συμβαλοῦ γνώμην, ἐπεὶ |
| unit_371.3 | σμικρὸς μὲν εἰπεῖν, ἄξιος δὲ θαυμάσαι· |
| unit_371.4 | πρᾶγος δ’ ἀτίζειν οὐδὲν ἄνθρωπον χρεών. |
| unit_371.5 | ΟΙ.Τί δ’ ἔστι, τέκνον Αἰγέως; δίδασκέ με, |
| 1155.1 | ὡς μὴ εἰδότ’ αὐτὸν μηδὲν ὧν σὺ πυνθάνῃ. |
| 1155.2 | ΘΗ.Φασίν τιν’ ἡμῖν ἄνδρα, σοὶ μὲν ἔμπολιν |
| 1155.3 | οὐκ ὄντα, συγγενῆ δέ, προσπεσόντα πως |
| 1155.4 | βωμῷ καθῆσθαι τῷ Ποσειδῶνος, παρ’ ᾧ |
| 1155.5 | θύων ἔκυρον, ἡνίχ’ ὡρμώμην ἐγώ. |
| 1160.1 | ΟΙ.Ποδαπόν; τί προσχρῄζοντα τῷ θακήματι; |
| 1160.2 | ΘΗ.Οὐκ οἶδα πλὴν ἕν· σοῦ γάρ, ὡς λέγουσί μοι, |
| 1160.3 | βραχύν τιν’ αἰτεῖ μῦθον οὐκ ὄγκου πλέων. |
| 1160.4 | ΟΙ.Ποῖόν τιν’; οὐ γὰρ ἥδ’ ἕδρα σμικροῦ λόγου. |
| 1160.5 | ΘΗ.Σοὶ φασὶν αὐτὸν ἐς λόγους ἐλθεῖν μολόντ’ |
| 1165.1 | αἰτεῖν ἀπελθεῖν 〈τ’〉 ἀσφαλῶς τῆς δεῦρ’ ὁδοῦ. |
| 1165.2 | ΟΙ.Τίς δῆτ’ ἂν εἴη τήνδ’ ὁ προσθακῶν ἕδραν; |
| 1165.3 | ΘΗ.Ὅρα κατ’ Ἄργος εἴ τις ὑμὶν ἐγγενὴς |
| 1165.4 | ἔσθ’, ὅστις ἄν σου τοῦτο προσχρῄζοι τυχεῖν. |
| 1165.5 | ΟΙ.Ὦ φίλτατε, σχὲς οὗπερ εἶ. |
| 1169 | ΘΗ.Τί δ’ ἔστι σοι; |
| 1170 | ΟΙ.Μή μου δεηθῇς— |
| 1170.1 | ΘΗ.Πράγματος ποίου; λέγε. |
| 1170.2 | ΟΙ.Ἔξοιδ’ ἀκούων τῶνδ’ ὅς ἐσθ’ ὁ προστάτης. |
| 1170.3 | ΘΗ.Καὶ τίς ποτ’ ἐστίν, ὅν γ’ ἐγὼ ψέξαιμί τι; |
| 1170.4 | ΟΙ.Παῖς οὑμός, ὦναξ, στυγνός, οὗ λόγων ἐγὼ |
| 1170.5 | ἄλγιστ’ ἂν ἀνδρῶν ἐξανασχοίμην κλύων. |
| 1175.1 | ΘΗ.Τί δ’; οὐκ ἀκούειν ἔστι, καὶ μὴ δρᾶν ἃ μὴ |
| 1175.2 | χρῄζεις; τί σοι τοῦτ’ ἐστὶ λυπηρὸν κλύειν; |
| 1175.3 | ΟΙ.Ἔχθιστον, ὦναξ, φθέγμα τοῦθ’ ἥκει πατρί· |
| 1175.4 | καὶ μή μ’ ἀνάγκῃ προσβάλῃς τάδ’ εἰκαθεῖν. |
| 1175.5 | ΘΗ.Ἀλλ’ εἰ τὸ θάκημ’ ἐξαναγκάζει, σκόπει, |
| 1180.1 | μή σοι πρόνοι’ ᾖ τοῦ θεοῦ φυλακτέα. |
| 1180.2 | ΑΝ.Πάτερ, πιθοῦ μοι, κεἰ νέα παραινέσω. |
| 1180.3 | Τὸν ἄνδρ’ ἔασον τόνδε τῇ θ’ αὑτοῦ φρενὶ |
| 1180.4 | χάριν παρασχεῖν τῷ θεῷ θ’ ἃ βούλεται, |
| 1180.5 | καὶ νῷν ὕπεικε τὸν κασίγνητον μολεῖν. |
| 1185.1 | Οὐ γάρ σε, θάρσει, πρὸς βίαν παρασπάσει |
| 1185.2 | γνώμης, ἃ μή σοι συμφέροντα λέξεται. |
| unit_381.1 | Λόγων δ’ ἀκοῦσαι τίς βλάβη; τά τοι κακῶς |
| unit_381.2 | ηὑρημέν’ ἔργα τῷ λόγῳ μηνύεται. |
| unit_381.3 | Ἔφυσας αὐτόν· ὥστε μηδὲ δρῶντά σε |
| 1190.1 | τὰ τῶν κακίστων δυσσεβέστατ’, ὦ πάτερ, |
| 1190.2 | θέμις σέ γ’ εἶναι κεῖνον ἀντιδρᾶν κακῶς. |
| 1190.3 | Ἄλλαι γονεῦσι χἀτέροις γοναὶ κακαὶ |
| 1190.4 | καὶ θυμὸς ὀξύς, ἀλλὰ νουθετούμενοι |
| 1190.5 | φίλων ἐπῳδαῖς ἐξεπᾴδονται φύσιν. |
| 1195.1 | Σὺ δ’ εἰς ἐκεῖνα, μὴ τὰ νῦν, ἀποσκόπει, |
| 1195.2 | πατρῷα καὶ μητρῷα πήμαθ’ ἅπαθες· |
| 1195.3 | κἂν κεῖνα λεύσσῃς, οἶδ’ ἐγώ, γνώσῃ κακοῦ |
| 1195.4 | θυμοῦ τελευτὴν ὡς κακὴ προσγίγνεται. |
| 1195.5 | Ἔχεις γὰρ οὐχὶ βαιὰ τἀνθυμήματα, |
| unit_384.1 | τῶν σῶν ἀδέρκτων ὀμμάτων τητώμενος. |
| unit_384.2 | Ἀλλ’ ἡμὶν εἶκε· λιπαρεῖν γὰρ οὐ καλὸν |
| unit_384.3 | δίκαια προσχρῄζουσιν, οὐδ’ αὐτὸν μὲν εὖ |
| unit_384.4 | πάσχειν, παθόντα δ’ οὐκ ἐπίστασθαι τίνειν. |
| unit_384.5 | ΟΙ.Τέκνον, βαρεῖαν ἡδονὴν νικᾶτέ με |
| 1205.1 | λέγοντες· ἔστω δ’ οὖν ὅπως ὑμῖν φίλον. |
| 1205.2 | Μόνον, ξέν’, εἴπερ κεῖνος ὧδ’ ἐλεύσεται, |
| 1205.3 | μηδεὶς κρατείτω τῆς ἐμῆς ψυχῆς ποτε. |
| 1205.4 | ΘΗ.Ἅπαξ τὰ τοιαῦτ’, οὐχὶ δὶς χρῄζω κλύειν, |
| 1205.5 | ὦ πρέσβυ. Κομπεῖν δ’ οὐχὶ βούλομαι· σὺ δ’ ὢν |
| 1210.1 | σῶς ἴσθ’, ἐάν περ κἀμέ τις σῴζῃ θεῶν. |
| 1210.2 | ΧΟ.Ὅστις τοῦ πλέονος μέρουςStr. |
| 1210.3 | χρῄζει τοῦ μετρίου παρεὶς |
| 1210.4 | ζώειν, σκαιοσύναν φυλάσ‐ |
| 1210.5 | σων ἐν ἐμοὶ κατάδηλος ἔσται. |
| 1215.1 | Ἐπεὶ πολλὰ μὲν αἱ μακραὶ |
| 1215.2 | ἁμέραι κατέθεντο δὴ |
| 1215.3 | λύπας ἐγγυτέρω, τὰ τέρ‐ |
| 1215.4 | ποντα δ’ οὐκ ἂν ἴδοις ὅπου, |
| 1215.5 | ὅταν τις ἐς πλέον πέσῃ |
| 1220.1 | τοῦ δέοντος· ὁ δ’ ἐπίκουρος ἰσοτέλεστος, |
| 1220.2 | Ἄϊδος ὅτε Μοῖρ’ ἀνυμέναιος |
| 1220.3 | ἄλυρος ἄχορος ἀναπέφηνε, |
| 1220.4 | θάνατος ἐς τελευτάν. |
| 1223 | Μὴ φῦναι τὸν ἅπαντα νι‐Ant. |
| 1225.1 | κᾷ λόγον· τὸ δ’, ἐπεὶ φανῇ, |
| 1225.2 | βῆναι κεῖθεν ὅθεν περ ἥ‐ |
| 1225.3 | κει, πολὺ δεύτερον, ὡς τάχιστα. |
| 1229 | Ὡς εὖτ’ ἂν τὸ νέον παρῇ |
| 1230.1 | κούφας ἀφροσύνας φέρον, |
| 1230.2 | τίς πλάγχθη πολὺ μόχθος ἔ‐ |
| 1230.3 | ξω; τίς οὐ καμάτων ἔνι; |
| 1234 | φόνοι, στάσεις, ἔρις, μάχαι |
| 1235.1 | καὶ φθόνος· τό τε κατάμεμπτον ἐπιλέλογχε |
| 1235.2 | πύματον ἀκρατὲς ἀπροσόμιλον |
| 1235.3 | γῆρας ἄφιλον, ἵνα πρόπαντα |
| unit_395.1 | κακὰ κακῶν ξυνοικεῖ. |
| unit_395.2 | Ἐν ᾧ τλάμων ὅδ’, οὐκ ἐγὼ μόνος,Ep. |
| 1240.1 | πάντοθεν βόρειος ὥς τις ἀκτὰ |
| 1240.2 | κυματοπλὴξ χειμερία κλονεῖται, |
| 1240.3 | ὣς καὶ τόνδε κατ’ ἄκρας |
| 1240.4 | δειναὶ κυματοαγεῖς |
| 1240.5 | ἆται κλονέουσιν ἀεὶ ξυνοῦσαι, |
| 1245.1 | αἱ μὲν ἀπ’ ἀελίου δυσμᾶν, |
| 1245.2 | αἱ δ’ ἀνατέλλοντος, |
| 1245.3 | αἱ δ’ ἀνὰ μέσσαν ἀκτῖν’, |
| 1245.4 | αἱ δ’ ἐννυχιᾶν ἀπὸ Ῥιπᾶν. |
| 1248 | ΑΝ.Καὶ μὴν ὅδ’ ἡμῖν, ὡς ἔοικεν, ὁ ξένος |
| unit_399.1 | ἀνδρῶν γε μοῦνος, ὦ πάτερ, δι’ ὄμματος |
| unit_399.2 | ἀστακτὶ λείβων δάκρυον ὧδ’ ὁδοιπορεῖ. |
| unit_399.3 | ΟΙ.Τίς οὗτος; |
| 1252.1 | ΑΝ.Ὅνπερ καὶ πάλαι κατείχομεν |
| 1252.2 | γνώμῃ, πάρεστι δεῦρο Πολυνείκης ὅδε. |
| 1252.3 | ΠΟΛΥΝΕΙΚΗΣ |
| 1254 | Οἴμοι, τί δράσω; πότερα τἀμαυτοῦ κακὰ |
| 1255.1 | πρόσθεν δακρύσω, παῖδες, ἢ τὰ τοῦδ’ ὁρῶν |
| 1255.2 | πατρὸς γέροντος; ὃν ξένης ἐπὶ χθονὸς |
| 1255.3 | σὺν σφῷν ἐφηύρηκ’ ἐνθάδ’ ἐκβεβλημένον |
| 1255.4 | ἐσθῆτι σὺν τοιᾷδε, τῆς ὁ δυσφιλὴς |
| 1255.5 | γέρων γέροντι συγκατῴκηκεν πίνος |
| 1260 | πλευρὰν μαραίνων, κρατὶ δ’ ὀμματοστερεῖ |
| unit_404.1 | κόμη δι’ αὔρας ἀκτένιστος ᾄσσεται· |
| unit_404.2 | ἀδελφὰ δ’, ὡς ἔοικε, τούτοισιν φορεῖ |
| unit_404.3 | τὰ τῆς ταλαίνης νηδύος θρεπτήρια. |
| unit_404.4 | Ἁγὼ πανώλης ὄψ’ ἄγαν ἐκμανθάνω· |
| 1265.1 | καὶ μαρτυρῶ κάκιστος ἀνθρώπων τροφαῖς |
| 1265.2 | ταῖς σαῖσιν ἥκειν· τἀμὰ μὴ ’ξ ἄλλων πύθῃ. |
| 1265.3 | Ἀλλ’ ἔστι γὰρ καὶ Ζηνὶ σύνθακος θρόνων |
| 1265.4 | Αἰδὼς ἐπ’ ἔργοις πᾶσι, καὶ πρὸς σοί, πάτερ, |
| 1265.5 | παρασταθήτω· τῶν γὰρ ἡμαρτημένων |
| 1270.1 | ἄκη μὲν ἔστι, προσφορὰ δ’ οὐκ ἔστ’ ἔτι. |
| 1270.2 | Τί σιγᾷς; |
| 1270.3 | Φώνησον, ὦ πάτερ, τι· μή μ’ ἀποστραφῇς· |
| 1270.4 | οὐδ’ ἀνταμείβῃ μ’ οὐδέν, ἀλλ’ ἀτιμάσας |
| 1270.5 | πέμψεις ἄναυδος, οὐδ’ ἃ μηνίεις φράσας; |
| 1275.1 | Ὦ σπέρματ’ ἀνδρὸς τοῦδ’, ἐμαὶ δ’ ὁμαίμονες, |
| 1275.2 | πειράσατ’ ἀλλ’ ὑμεῖς γε κινῆσαι πατρὸς |
| 1275.3 | τὸ δυσπρόσοιστον κἀπροσήγορον στόμα, |
| 1275.4 | ὡς μή μ’ ἄτιμον, τοῦ θεοῦ γε προστάτην, |
| 1275.5 | οὕτως ἀφῇ με μηδὲν ἀντειπὼν ἔπος. |
| 1280.1 | ΑΝ.Λέγ’, ὦ ταλαίπωρ’, αὐτὸς ὧν χρείᾳ πάρει· |
| 1280.2 | τὰ πολλὰ γάρ τοι ῥήματ’ ἢ τέρψαντά τι |
| 1280.3 | ἢ δυσχεράναντ’ ἢ κατοικτίσαντά πως |
| 1280.4 | παρέσχε φωνὴν τοῖς ἀφωνήτοις τινά. |
| 1280.5 | ΠΟ.Ἀλλ’ ἐξερῶ· καλῶς γὰρ ἐξηγῇ σύ μοι· |
| 1285.1 | πρῶτον μὲν αὐτὸν τὸν θεὸν ποιούμενος |
| 1285.2 | ἀρωγόν, ἔνθεν μ’ ὧδ’ ἀνέστησεν μολεῖν |
| 1285.3 | ὁ τῆσδε τῆς γῆς κοίρανος, διδοὺς ἐμοὶ |
| 1285.4 | λέξαι τ’ ἀκοῦσαί τ’ ἀσφαλεῖ σὺν ἐξόδῳ. |
| 1285.5 | Καὶ ταῦτ’ ἀφ’ ὑμῶν, ὦ ξένοι, βουλήσομαι |
| 1290.1 | καὶ ταῖνδ’ ἀδελφαῖν καὶ πατρὸς κυρεῖν ἐμοί· |
| 1290.2 | ἃ δ’ ἦλθον ἤδη σοι θέλω λέξαι, πάτερ. |
| 1290.3 | Γῆς ἐκ πατρῴας ἐξελήλαμαι φυγάς, |
| 1290.4 | τοῖς σοῖς πανάρχοις οὕνεκ’ ἐνθακεῖν θρόνοις |
| 1290.5 | γονῇ πεφυκὼς ἠξίουν γεραιτέρᾳ. |
| 1295.1 | Ἀνθ’ ὧν μ’ Ἐτεοκλῆς, ὢν φύσει νεώτερος, |
| 1295.2 | γῆς ἐξέωσεν, οὔτε νικήσας λόγῳ, |
| 1295.3 | οὔτ’ εἰς ἔλεγχον χειρὸς οὐδ’ ἔργου μολών, |
| 1295.4 | πόλιν δὲ πείσας· ὧν ἐγὼ μάλιστα μὲν |
| 1295.5 | τὴν σὴν Ἐρινὺν αἰτίαν εἶναι λέγω· |
| unit_412.1 | ἔπειτα κἀπὸ μάντεων ταύτῃ κλύω. |
| unit_412.2 | Ἐπεὶ γὰρ ἦλθον Ἄργος ἐς τὸ Δωρικόν, |
| unit_412.3 | λαβὼν Ἄδραστον πενθερόν, ξυνωμότας |
| unit_412.4 | ἔστης’ ἐμαυτῷ γῆς ὅσοιπερ Ἀπίας |
| unit_412.5 | πρῶτοι καλοῦνται καὶ τετίμηνται δορί, |
| 1305.1 | ὅπως τὸν ἑπτάλογχον ἐς Θήβας στόλον |
| 1305.2 | ξὺν τοῖσδ’ ἀγείρας ἢ θάνοιμι πανδίκως |
| 1305.3 | ἢ τοὺς τάδ’ ἐκπράξαντας ἐκβάλοιμι γῆς. |
| 1305.4 | Εἶεν· τί δῆτα νῦν ἀφιγμένος κυρῶ; |
| 1305.5 | σοὶ προστροπαίους, ὦ πάτερ, λιτὰς ἔχων |
| 1310.1 | αὐτός τ’ ἐμαυτοῦ ξυμμάχων τε τῶν ἐμῶν, |
| 1310.2 | οἳ νῦν σὺν ἑπτὰ τάξεσιν σὺν ἑπτά τε |
| 1310.3 | λόγχαις τὸ Θήβης πεδίον ἀμφεστᾶσι πᾶν· |
| 1310.4 | οἷος δορυσσοῦς Ἀμφιάρεως, τὰ πρῶτα μὲν |
| 1310.5 | δόρει κρατύνων, πρῶτα δ’ οἰωνῶν ὁδοῖς· |
| 1315.1 | ὁ δεύτερος δ’ Αἰτωλός, Οἰνέως τόκος, |
| 1315.2 | Τυδεύς· τρίτος δ’ Ἐτέοκλος, Ἀργεῖος γεγώς· |
| 1315.3 | τέταρτον Ἱππομέδοντ’ ἀπέστειλεν πατὴρ |
| 1315.4 | Ταλαός· ὁ πέμπτος δ’ εὔχεται κατασκαφῇ |
| unit_416 | Καπανεὺς τὸ Θήβης ἄστυ δῃώσειν πυρί· |
| 1320.1 | ἕκτος δὲ Παρθενοπαῖος Ἀρκὰς ὄρνυται, |
| 1320.2 | ἐπώνυμος τῆς πρόσθεν ἀδμήτης χρόνῳ |
| 1320.3 | μητρὸς λοχευθείς, πιστὸς Ἀταλάντης γόνος· |
| 1320.4 | ἐγὼ δὲ σός, κεἰ μὴ σός, ἀλλὰ τοῦ κακοῦ |
| 1320.5 | πότμου φυτευθείς, σός γέ τοι καλούμενος, |
| 1325.1 | ἄγω τὸν Ἄργους ἄφοβον ἐς Θήβας στρατόν. |
| 1325.2 | Οἵ ς’ ἀντὶ παίδων τῶνδε καὶ ψυχῆς, πάτερ, |
| 1325.3 | ἱκετεύομεν ξύμπαντες, ἐξαιτούμενοι |
| 1325.4 | μῆνιν βαρεῖαν εἰκαθεῖν ὁρμωμένῳ |
| 1325.5 | τῷδ’ ἀνδρὶ τοὐμοῦ πρὸς κασιγνήτου τίσιν, |
| 1330.1 | ὅς μ’ ἐξέωσεν κἀπεσύλησεν πάτρας. |
| 1330.2 | Εἰ γάρ τι πιστόν ἐστιν ἐκ χρηστηρίων, |
| 1330.3 | οἷς ἂν σὺ προσθῇ, τοῖσδ’ ἔφασκ’ εἶναι κράτος. |
| 1330.4 | Πρός νύν σε κρηνῶν, πρὸς θεῶν ὁμογνίων |
| 1330.5 | αἰτῶ πιθέσθαι καὶ παρεικαθεῖν, ἐπεὶ |
| 1335.1 | πτωχοὶ μὲν ἡμεῖς καὶ ξένοι, ξένος δὲ σύ· |
| 1335.2 | ἄλλους δὲ θωπεύοντες οἰκοῦμεν σύ τε |
| 1335.3 | κἀγώ, τὸν αὐτὸν δαίμον’ ἐξειληχότες. |
| 1335.4 | Ὁ δ’ ἐν δόμοις τύραννος, ὦ τάλας ἐγώ, |
| 1335.5 | κοινῇ καθ’ ἡμῶν ἐγγελῶν ἁβρύνεται· |
| 1340.1 | ὅν, εἰ σὺ τἠμῇ ξυμπαραστήσῃ φρενί, |
| 1340.2 | βραχεῖ σὺν ὄγκῳ καὶ χρόνῳ διασκεδῶ. |
| 1340.3 | Ὥστ’ ἐν δόμοισι τοῖσι σοῖς στήσω ς’ ἄγων, |
| 1340.4 | στήσω δ’ ἐμαυτόν, κεῖνον ἐκβαλὼν βίᾳ. |
| 1340.5 | Καὶ ταῦτα σοῦ μὲν ξυνθέλοντος ἔστι μοι |
| 1345.1 | κομπεῖν, ἄνευ σοῦ δ’ οὐδὲ σωθῆναι σθένω. |
| 1345.2 | ΧΟ.Τὸν ἄνδρα, τοῦ πέμψαντος οὕνεκ’, Οἰδίπους, |
| unit_423.1 | εἰπὼν ὁποῖα ξύμφορ’ ἔκπεμψαι πάλιν. |
| unit_423.2 | ΟΙ.Ἀλλ’ εἰ μέν, ἄνδρες τῆσδε δημοῦχοι χθονός, |
| unit_423.3 | μὴ ’τύγχαν’ αὐτὸν δεῦρο προσπέμψας ἐμοὶ |
| unit_424.1 | Θησεύς, δικαιῶν ὥστ’ ἐμοῦ κλύειν λόγους, |
| unit_424.2 | οὔ τἄν ποτ’ ὀμφῆς τῆς ἐμῆς ἐπῄσθετο· |
| unit_424.3 | νῦν δ’ ἀξιωθεὶς εἶσι κἀκούσας γ’ ἐμοῦ |
| unit_424.4 | τοιαῦθ’ ἃ τὸν τοῦδ’ οὔποτ’ εὐφρανεῖ βίον· |
| unit_424.5 | ὅς γ’, ὦ κάκιστε, σκῆπτρα καὶ θρόνους ἔχων, |
| 1355.1 | ἃ νῦν ὁ σὸς ξύναιμος ἐν Θήβαις ἔχει, |
| 1355.2 | τὸν αὐτὸς αὐτοῦ πατέρα τόνδ’ ἀπήλασας, |
| 1355.3 | κἄθηκας ἄπολιν καὶ στολὰς ταύτας φορεῖν, |
| 1355.4 | ἃς νῦν δακρύεις εἰσορῶν, ὅτ’ ἐν πόνῳ |
| 1355.5 | ταὐτῷ βεβηκὼς τυγχάνεις ἄκων ἐμοί. |
| 1360.1 | Οὐ κλαυστὰ δ’ ἐστίν, ἀλλ’ ἐμοὶ μὲν οἰστέα |
| 1360.2 | τάδ’, ἕωσπερ ἂν ζῶ, σοῦ φονέως μεμνημένος· |
| 1360.3 | σὺ γάρ με μόχθῳ τῷδ’ ἔθηκας ἔντροφον, |
| 1360.4 | σύ μ’ ἐξέωσας, ἐκ σέθεν δ’ ἀλώμενος |
| 1360.5 | ἄλλους ἐπαιτῶ τὸν καθ’ ἡμέραν βίον. |
| 1365.1 | Εἰ δ’ ἐξέφυσα τάσδε μὴ ’μαυτῷ τροφοὺς |
| 1365.2 | τὰς παῖδας, ἦ τἂν οὐκ ἂν ἦ, τὸ σὸν μέρος· |
| 1365.3 | νῦν δ’ αἵδε μ’ ἐκσῴζουσιν, αἵδ’ ἐμαὶ τροφοί, |
| 1365.4 | αἵδ’ ἄνδρες, οὐ γυναῖκες, εἰς τὸ συμπονεῖν· |
| 1365.5 | ὑμεῖς δ’ ἀπ’ ἄλλου κοὐκ ἐμοῦ πεφύκατον. |
| 1370.1 | Τοιγάρ ς’ ὁ δαίμων εἰσορᾷ μέν, —οὔ τί πω |
| 1370.2 | ὡς αὐτίκ’, εἴπερ οἵδε κινοῦνται λόχοι |
| 1370.3 | πρὸς ἄστυ Θήβης. Οὐ γὰρ ἔσθ’ ὅπως πόλιν |
| unit_429.1 | κείνην ἐρείψεις, ἀλλὰ πρόσθεν αἵματι |
| unit_429.2 | πεσῇ μιανθεὶς χὠ ξύναιμος ἐξ ἴσου. |
| 1375.1 | Τοιάσδ’ Ἀρὰς σφῷν πρόσθε τ’ ἐξανῆκ’ ἐγώ, |
| 1375.2 | νῦν τ’ ἀνακαλοῦμαι ξυμμάχους ἐλθεῖν ἐμοί, |
| 1375.3 | ἵν’ ἀξιῶτον τοὺς φυτεύσαντας σέβειν, |
| 1375.4 | καὶ μὴ ’ξατιμάζητον, εἰ τυφλοῦ πατρὸς |
| 1375.5 | τοιώδ’ ἔφυτον· αἵδε γὰρ τάδ’ οὐκ ἔδρων. |
| 1380.1 | Τοιγὰρ τὸ σὸν θάκημα καὶ τοὺς σοὺς θρόνους |
| 1380.2 | κρατοῦσιν, εἴπερ ἐστὶν ἡ παλαίφατος |
| 1380.3 | Δίκη ξύνεδρος Ζηνὸς ἀρχαίοις νόμοις. |
| 1380.4 | Σὺ δ’ ἔρρ’ ἀπόπτυστός τε κἀπάτωρ ἐμοῦ, |
| 1380.5 | κακῶν κάκιστε, τάσδε συλλαβὼν Ἀράς, |
| 1385.1 | ἅς σοι καλοῦμαι, μήτε γῆς ἐμφυλίου |
| 1385.2 | δόρει κρατῆσαι μήτε νοστῆσαί ποτε |
| 1385.3 | τὸ κοῖλον Ἄργος, ἀλλὰ συγγενεῖ χερὶ |
| 1385.4 | θανεῖν κτανεῖν θ’ ὑφ’ οὗπερ ἐξελήλασαι. |
| 1385.5 | Τοιαῦτ’ ἀρῶμαι, καὶ καλῶ τοῦ Ταρτάρου |
| 1390.1 | στυγνὸν τὸ πρῶτον ἔρεβος, ὥς ς’ ἀποικίσῃ, |
| 1390.2 | καλῶ δὲ τάσδε δαίμονας, καλῶ δ’ Ἄρη |
| 1390.3 | τὸν σφῷν τὸ δεινὸν μῖσος ἐμβεβληκότα. |
| 1390.4 | Καὶ ταῦτ’ ἀκούσας στεῖχε κἀξάγγελλ’ ἰὼν |
| 1390.5 | καὶ πᾶσι Καδμείοισι τοῖς σαυτοῦ θ’ ἅμα |
| 1395.1 | πιστοῖσι συμμάχοισιν, οὕνεκ’ Οἰδίπους |
| 1395.2 | τοιαῦτ’ ἔνειμε παισὶ τοῖς αὑτοῦ γέρα. |
| 1395.3 | ΧΟ.Πολύνεικες, οὔτε ταῖς παρελθούσαις ὁδοῖς |
| 1395.4 | ξυνήδομαί σοι, νῦν τ’ ἴθ’ ὡς τάχος πάλιν. |
| 1395.5 | ΠΟ.Οἴμοι κελεύθου τῆς τ’ ἐμῆς δυσπραξίας, |
| unit_435.1 | οἴμοι δ’ ἑταίρων· οἷον ἆρ’ ὁδοῦ τέλος |
| unit_435.2 | Ἄργους ἀφωρμήθημεν, ὦ τάλας ἐγώ, |
| unit_435.3 | τοιοῦτον οἷον οὐδὲ φωνῆσαί τινι |
| unit_435.4 | ἔξεσθ’ ἑταίρων, οὐδ’ ἀποστρέψαι πάλιν, |
| unit_435.5 | ἀλλ’ ὄντ’ ἄναυδον τῇδε συγκῦρσαι τύχῃ. |
| 1405.1 | Ὦ τοῦδ’ ὅμαιμοι παῖδες, ἀλλ’ ὑμεῖς, ἐπεὶ |
| 1405.2 | τὰ σκληρὰ πατρὸς κλύετε τοῦδ’ ἀρωμένου, |
| 1405.3 | μή τοί με πρὸς θεῶν σφώ γ’, ἐὰν αἱ τοῦδ’ ἀραὶ |
| 1405.4 | πατρὸς τελῶνται καί τις ὑμὶν ἐς δόμους |
| 1405.5 | νόστος γένηται, μή μ’ ἀτιμάσητέ γε, |
| 1410.1 | ἀλλ’ ἐν τάφοισι θέσθε κἀν κτερίσμασιν. |
| 1410.2 | Καὶ σφῷν ὁ νῦν ἔπαινος, ὃν κομίζετον |
| 1410.3 | τοῦδ’ ἀνδρὸς οἷς πονεῖτον, οὐκ ἐλάσσονα |
| 1410.4 | ἔτ’ ἄλλον οἴσει τῆς ἐμῆς ὑπουργίας. |
| 1410.5 | ΑΝ.Πολύνεικες, ἱκετεύω σε πεισθῆναί τί μοι. |
| 1415.1 | ΠΟ.Ὦ φιλτάτη, τὸ ποῖον, Ἀντιγόνη; λέγε. |
| 1415.2 | ΑΝ.Στρέψαι στράτευμ’ ἐς Ἄργος ὡς τάχιστά γε, |
| 1415.3 | καὶ μὴ σέ τ’ αὐτὸν καὶ πόλιν διεργάσῃ. |
| 1415.4 | ΠΟ.Ἀλλ’ οὐχ οἷόν τε· πῶς γὰρ αὖθις ἂν πάλιν |
| 1415.5 | στράτευμ’ ἄγοιμι ταὐτὸν εἰσάπαξ τρέσας; |
| 1420.1 | ΑΝ.Τί δ’ αὖθις, ὦ παῖ, δεῖ σε θυμοῦσθαι; τί σοι |
| 1420.2 | πάτραν κατασκάψαντι κέρδος ἔρχεται; |
| 1420.3 | ΠΟ.Αἰσχρὸν τὸ φεύγειν καὶ τὸ πρεσβεύοντ’ ἐμὲ |
| 1420.4 | οὕτω γελᾶσθαι τοῦ κασιγνήτου πάρα. |
| 1420.5 | ΑΝ.Ὁρᾷς τὰ τοῦδ’ οὖν ὥς 〈σ’〉 ἐς ὀρθὸν ἐκφέρει |
| 1425 | μαντεύμαθ’ ὃς σφῷν θάνατον ἐξ ἀμφοῖν θροεῖ; |
| unit_441.1 | ΠΟ.Χρῄζει γάρ· ἡμῖν δ’ οὐχὶ συγχωρητέα. |
| unit_441.2 | ΑΝ.Οἴμοι τάλαινα· τίς δὲ τολμήσει κλύων |
| unit_441.3 | τὰ τοῦδ’ ἕπεσθαι τἀνδρός, οἷ’ ἐθέσπισεν; |
| unit_441.4 | ΠΟ.Οὐδ’ ἀγγελοῦμεν φλαῦρ’· ἐπεὶ στρατηλάτου |
| 1430.1 | χρηστοῦ τὰ κρείσσω μηδὲ τἀνδεᾶ λέγειν. |
| 1430.2 | ΑΝ.Οὕτως ἄρ’, ὦ παῖ, ταῦτά σοι δεδογμένα; |
| 1430.3 | ΠΟ.Καὶ μή μ’ ἐπίσχῃς γ’· ἀλλ’ ἐμοὶ μὲν ἥδ’ ὁδὸς |
| 1430.4 | ἔσται μέλουσα δύσποτμός τε καὶ κακὴ |
| 1430.5 | πρὸς τοῦδε πατρὸς τῶν τε τοῦδ’ Ἐρινύων. |
| 1435.1 | Σφῷν δ’ εὐοδοίη Ζεύς, τάδ’ εἰ θανόντι μοι |
| 1435.2 | τελεῖτ’, ἐπεὶ οὔ μοι ζῶντί γ’ αὖθις ἕξετον. |
| 1435.3 | Μέθεσθε δ’ ἤδη, χαίρετόν τ’· οὐ γάρ μ’ ἔτι |
| 1435.4 | βλέποντ’ ἐσόψεσθ’ αὖθις. |
| 1438.1 | ΑΝ.Ὦ τάλαιν’ ἐγώ. |
| 1438.2 | ΠΟ.Μή τοί μ’ ὀδύρου. |
| 1439 | ΑΝ.Καὶ τίς ἄν ς’ ὁρμώμενον |
| 1440.1 | εἰς προὖπτον Ἅιδην οὐ καταστένοι, κάσι; |
| 1440.2 | ΠΟ.Εἰ χρή, θανοῦμαι. |
| 1441.1 | ΑΝ.Μὴ σύ γ’, ἀλλ’ ἐμοὶ πιθοῦ. |
| 1441.2 | ΠΟ.Μὴ πεῖθ’ ἃ μὴ δεῖ. |
| 1442.1 | ΑΝ.Δυστάλαινά τἄρ’ ἐγώ, |
| 1442.2 | εἴ σου στερηθῶ. |
| 1443.1 | ΠΟ.Ταῦτα δ’ ἐν τῷ δαίμονι |
| 1443.2 | καὶ τῇδε φῦναι χἀτέρᾳ. Σφῷν δ’ οὖν ἐγὼ |
| 1445 | θεοῖς ἀρῶμαι μή ποτ’ ἀντῆσαι κακῶν· |
| unit_451 | ἀνάξιαι γὰρ πᾶσίν ἐστε δυστυχεῖν. |
| 1448.1 | ΧΟ.Νέα τάδε νεόθεν ἦλθέ μοιStr. 1. |
| 1448.2 | βαρύποτμά 〈τινα〉 κακὰ παρ’ ἀλαοῦ ξένου, |
| unit_453.1 | εἴ τι μοῖρα μὴ κιγχάνει. |
| unit_453.2 | Ματᾶν γὰρ οὐδὲν ἀξίω‐ |
| unit_453.3 | μα δαιμόνων ἔχω φράσαι. |
| unit_453.4 | Ὁρᾷ, ὁρᾷ ταῦτ’ ἀεὶ |
| unit_453.5 | Χρόνος, ἐπ’ 〈ἔτ〉ει μὲν ἕτερα, |
| 1455.1 | τὰ δὲ π〈αρ〉’ ἦμαρ αὖθις αὔξων ἄνω. |
| 1455.2 | Ἔκτυπεν αἰθήρ, ὦ Ζεῦ. |
| 1455.3 | ΟΙ.Ὦ τέκνα, τέκνα, πῶς ἄν, εἴ τις ἔντοπος, |
| 1455.4 | τὸν πάντ’ ἄριστον δεῦρο Θησέα πόροι; |
| 1455.5 | ΑΝ.Πάτερ, τί δ’ ἐστὶ τἀξίωμ’ ἐφ’ ᾧ καλεῖς; |
| 1460.1 | ΟΙ.Διὸς πτερωτὸς ἥδε μ’ αὐτίκ’ ἄξεται |
| 1460.2 | βροντὴ πρὸς Ἅιδην· ἀλλὰ πέμψαθ’ ὡς τάχος. |
| 1461.1 | ΧΟ.Ἴδε μάλα μέγας ἐρείπεταιAnt. 1. |
| 1461.2 | κτύπος ἄφατος ὅδε διόβολος· ἐς δ’ ἄκραν |
| 1465.1 | δεῖμ’ ὑπῆλθε κρατὸς φόβαν. |
| 1465.2 | Ἔπτηξα θυμόν· οὐράνια |
| 1465.3 | γὰρ ἀστραπὰ φλέγει πάλιν. |
| 1465.4 | Τί μὰν ἀφήσει τέλος; |
| 1465.5 | δέδια τόδ’· οὐ γὰρ ἅλιον |
| 1470.1 | ἀφορμᾷ ποτ’, οὐκ ἄνευ ξυμφορᾶς. |
| 1470.2 | Ὦ μέγας αἰθήρ, ὦ Ζεῦ. |
| 1470.3 | ΟΙ.Ὦ παῖδες, ἥκει τῷδ’ ἐπ’ ἀνδρὶ θέσφατος |
| unit_459.1 | βίου τελευτή, κοὐκέτ’ ἔστ’ ἀποστροφή. |
| unit_459.2 | ΑΝ.Πῶς οἶσθα; τῷ δὲ τοῦτο συμβαλὼν ἔχεις; |
| 1475.1 | ΟΙ.Καλῶς κάτοιδ’· ἀλλ’ ὡς τάχιστά μοι μολὼν |
| 1475.2 | ἄνακτα χώρας τῆσδέ τις πορευσάτω. |
| 1478.1 | ΧΟ.Ἔα ἔα, ἰδοὺ μάλ’ αὖθις ἀμφίσταταιStr. 2. |
| 1478.2 | διαπρύσιος ὄτοβος. |
| 1480.1 | Ἵλαος, ὦ δαίμων, ἵλαος, εἴ τι γᾷ |
| 1480.2 | ματέρι τυγχάνεις ἀφεγγὲς φέρων. |
| 1480.3 | Ἐναισίου δὲ σοῦ τύχοι‐ |
| 1480.4 | μι, μηδ’ ἄλαστον ἄνδρ’ ἰδὼν |
| 1480.5 | ἀκερδῆ χάριν μετάσχοιμί πως· |
| 1485.1 | Ζεῦ ἄνα, σοὶ φωνῶ. |
| 1485.2 | ΟΙ.Ἆρ’ ἐγγὺς ἁνήρ; ἆρ’ ἔτ’ ἐμψύχου, τέκνα, |
| 1485.3 | κιχήσεταί μου καὶ κατορθοῦντος φρένα; |
| 1485.4 | ΑΝ.Τί δ’ ἂν θέλοις τὸ πιστὸν ἐμφῦσαι φρενί; |
| 1485.5 | ΟΙ.Ἀνθ’ ὧν ἔπασχον εὖ, τελεσφόρον χάριν |
| 1490 | δοῦναί σφιν ἥνπερ τυγχάνων ὑπεσχόμην. |
| 1490.1 | ΧΟ.Ἰὼ 〈ἰώ〉, παῖ, βᾶθι, βᾶθ’, ⏓ – – ⏑ –Ant. 2. |
| 1490.2 | εἴτ’ ἄκρον ἐπὶ γύαλον |
| 1494 | ἐναλίῳ Ποσειδαονίῳ θεῷ |
| 1495.1 | βούθυτον ἑστίαν ἁγίζων, ἱκοῦ. |
| 1495.2 | Ὁ γὰρ ξένος σε καὶ πόλισ‐ |
| 1495.3 | μα καὶ φίλους ἐπαξιοῖ |
| 1495.4 | δικαίαν χάριν παρασχεῖν παθών. |
| 1495.5 | 〈Σπεῦσον〉, ἄϊσς’, ὦναξ. |
| unit_468.1 | ΘΗ.Τίς αὖ παρ’ ὑμῶν κοινὸς ἠχεῖται κτύπος |
| unit_468.2 | σαφὴς μὲν αὐτῶν, ἐμφανὴς δὲ τοῦ ξένου; |
| unit_468.3 | μή τις Διὸς κεραυνός, ἤ τις ὀμβρία |
| unit_468.4 | χάλαζ’ ἐπιρράξασα; πάντα γὰρ θεοῦ |
| unit_468.5 | τοιαῦτα χειμάζοντος εἰκάσαι πάρα. |
| 1505.1 | ΟΙ.Ἄναξ, ποθοῦντι προὐφάνης, καί σοι θεῶν |
| 1505.2 | τύχην τις ἐσθλὴν τῆσδ’ ἔθηκε τῆς ὁδοῦ. |
| 1505.3 | ΘΗ.Τί δ’ ἐστίν, ὦ παῖ Λαΐου, νέορτον αὖ; |
| 1505.4 | ΟΙ.Ῥοπὴ βίου μοι· καί ς’ ἅπερ ξυνῄνεσα |
| 1505.5 | θέλω πόλιν τε τήνδε μὴ ψεύσας θανεῖν. |
| 1510.1 | ΘΗ.Ἐν τῷ δὲ κεῖσαι τοῦ μόρου τεκμηρίῳ; |
| 1510.2 | ΟΙ.Αὐτοὶ θεοὶ κήρυκες ἀγγέλλουσί μοι, |
| 1510.3 | ψεύδοντες οὐδὲν σημάτων προκειμένων. |
| 1510.4 | ΘΗ.Πῶς εἶπας, ὦ γεραιέ, δηλοῦσθαι τάδε; |
| 1510.5 | ΟΙ.Αἱ πολλὰ βρονταὶ διατελεῖς τὰ πολλά τε |
| 1515.1 | στράψαντα χειρὸς τῆς ἀνικήτου βέλη. |
| 1515.2 | ΘΗ.Πείθεις με· πολλὰ γάρ σε θεσπίζονθ’ ὁρῶ |
| 1515.3 | κοὐ ψευδόφημα· χὤ τι χρὴ ποεῖν λέγε. |
| 1515.4 | ΟΙ.Ἐγὼ διδάξω, τέκνον Αἰγέως, ἃ σοὶ |
| 1515.5 | γήρως ἄλυπα σῇ τε κείσεται πόλει. |
| 1520 | Χῶρον μὲν αὐτὸς αὐτίκ’ ἐξηγήσομαι, |
| unit_473.1 | ἄθικτος ἡγητῆρος, οὗ με χρὴ θανεῖν. |
| unit_473.2 | Τοῦτον δὲ φράζε μή ποτ’ ἀνθρώπων τινὶ |
| unit_473.3 | μήθ’ οὗ κέκευθε μήτ’ ἐν οἷς κεῖται τόποις, |
| unit_473.4 | ὥς σοι πρὸ πολλῶν ἀσπίδων ἀλκὴν ὅδε |
| 1525.1 | δορός τ’ ἐπακτοῦ γειτόνων ἀεὶ τιθῇ. |
| 1525.2 | Ἃ δ’ ἐξάγιστα μηδὲ κινεῖται λόγῳ |
| 1525.3 | αὐτὸς μαθήσῃ, κεῖς’ ὅταν μόλῃς, μόνος· |
| 1525.4 | ὡς οὔτ’ ἂν ἀστῶν τῶνδ’ ἂν ἐξείποιμί τῳ, |
| 1525.5 | οὔτ’ ἂν τέκνοισι τοῖς ἐμοῖς στέργων ὅμως. |
| 1530.1 | Ἀλλ’ αὐτὸς αἰεὶ σῷζε, χὤταν εἰς τέλος |
| 1530.2 | τοῦ ζῆν ἀφικνῇ, τῷ προφερτάτῳ μόνῳ |
| 1530.3 | σήμαιν’, ὃ δ’ αἰεὶ τὠπιόντι δεικνύτω. |
| 1530.4 | Χοὔτως ἀδῇον τήνδ’ ἐνοικήσεις πόλιν |
| 1530.5 | σπαρτῶν ἀπ’ ἀνδρῶν· αἱ δὲ μυρίαι πόλεις, |
| 1535.1 | κἂν εὖ τις οἰκῇ, ῥᾳδίως καθύβρισαν· |
| 1535.2 | θεοὶ γὰρ εὖ μέν, ὀψὲ δ’ εἰσορῶς’, ὅταν |
| 1535.3 | τὰ θεῖ’ ἀφείς τις εἰς τὸ μαίνεσθαι τραπῇ· |
| 1535.4 | ὃ μὴ σύ, τέκνον Αἰγέως, βούλου παθεῖν. |
| 1535.5 | Τὰ μὲν τοιαῦτ’ οὖν εἰδότ’ ἐκδιδάσκομεν. |
| 1540.1 | Χῶρον δ’, ἐπείγει γάρ με τοὐκ θεοῦ παρόν, |
| 1540.2 | στείχωμεν ἤδη, μηδ’ ἔτ’ ἐντρεπώμεθα. |
| 1540.3 | Ὦ παῖδες, ὧδ’ ἕπεσθ’· ἐγὼ γὰρ ἡγεμὼν |
| 1540.4 | σφῷν αὖ πέφασμαι καινός, ὥσπερ σφὼ πατρί. |
| 1540.5 | Χωρεῖτε, καὶ μὴ ψαύετ’, ἀλλ’ ἐᾶτέ με |
| 1545.1 | αὐτὸν τὸν ἱερὸν τύμβον ἐξευρεῖν ἵνα |
| 1545.2 | μοῖρ’ ἀνδρὶ τῷδε τῇδε κρυφθῆναι χθονί. |
| 1545.3 | Τῇδ’, ὧδε, τῇδε βᾶτε· τῇδε γάρ μ’ ἄγει |
| unit_479.1 | Ἑρμῆς ὁ πομπὸς ἥ τε νερτέρα θεός. |
| unit_479.2 | Ὦ φῶς ἀφεγγές, πρόσθε πού ποτ’ ἦσθ’ ἐμόν, |
| unit_480.1 | νῦν δ’ ἔσχατόν σου τοὐμὸν ἅπτεται δέμας· |
| unit_480.2 | ἤδη γὰρ ἕρπω τὸν τελευταῖον βίον |
| unit_480.3 | κρύψων παρ’ Ἅιδην. Ἀλλά, φίλτατε ξένων, |
| unit_480.4 | αὐτός τε χώρα θ’ ἥδε πρόσπολοί τε σοὶ |
| unit_480.5 | εὐδαίμονες γένοισθε, κἀπ’ εὐπραξίᾳ |
| 1555 | μέμνησθέ μου θανόντος εὐτυχεῖς ἀεί. |
| 1555.1 | ΧΟ.Εἰ θέμις ἐστί μοι τὰν ἀφανῆ θεὸνStr. |
| 1555.2 | καὶ σὲ λιταῖς σεβίζειν, |
| 1555.3 | ἐννυχίων ἄναξ, |
| 1555.4 | Αἰδωνεῦ Αἰδωνεῦ, λίσσομαι |
| 1560.1 | μὴ ’πιπόνῳ μήτ’ ἐπὶ βαρυαχεῖ |
| 1560.2 | ξένον ἐξανύσαι |
| 1560.3 | μόρῳ τὰν παγκευ‐ |
| 1560.4 | θῆ κάτω νεκρῶν πλάκα |
| 1560.5 | καὶ Στύγιον δόμον. |
| 1565.1 | Πολλῶν γὰρ ἂν καὶ μάταν |
| 1565.2 | πημάτων ἱκνουμένων |
| 1565.3 | πάλιν σφε δαίμων δίκαιος αὔξοι. |
| 1567.1 | Ὦ χθόνιαι θεαὶ σῶμά τ’ ἀνικάτουAnt. |
| 1567.2 | θηρὸς ὃν ἐν πύλαισι |
| 1570.1 | 〈ταῖσδε〉 πολυξένοις |
| 1570.2 | εὐνᾶσθαι κνυζεῖσθαί τ’ ἐξ ἄντρων |
| 1570.3 | ἀδάματον φύλακα παρ’ Ἀΐδᾳ |
| unit_487.1 | λόγος αἰὲν ἔχει· |
| unit_487.2 | ὃν, ὦ Γᾶς παῖ καὶ |
| 1574 | Ταρτάρου, κατεύχομαι, |
| 1575.1 | ἐν καθαρῷ βῆναι |
| 1575.2 | ὁρμωμένῳ νερτέρας |
| 1575.3 | τῷ ξένῳ νεκρῶν πλάκας· |
| 1575.4 | σέ τοι κικλήσκω τὸν αἰένυπνον. |
| 1578 | ΑΓΓΕΛΟΣ |
| 1579 | Ἄνδρες πολῖται, ξυντομωτάτως μὲν ἂν |
| 1580.1 | τύχοιμι λέξας Οἰδίπουν ὀλωλότα· |
| 1580.2 | ἃ δ’ ἦν τὰ πραχθέντ’ οὔθ’ ὁ μῦθος ἐν βραχεῖ |
| 1580.3 | φράσαι πάρεστιν, οὔτε τἄργ’ ὅς’ ἦν ἐκεῖ. |
| 1580.4 | ΧΟ.Ὄλωλε γὰρ δύστηνος; |
| 1583.1 | ΑΓ.Ὡς λελογχότα |
| 1583.2 | κεῖνον τὸν αἰεὶ βίοτον ἐξεπίστασο. |
| 1585.1 | ΧΟ.Πῶς; ἆρα θείᾳ κἀπόνῳ τάλας τύχῃ; |
| 1585.2 | ΑΓ.Τοῦτ’ ἐστὶν ἤδη κἀποθαυμάσαι πρέπον. |
| 1585.3 | Ὡς μὲν γὰρ ἐνθένδ’ εἷρπε, καὶ σύ που παρὼν |
| 1585.4 | ἔξοισθ’, ὑφηγητῆρος οὐδενὸς φίλων, |
| 1585.5 | ἀλλ’ αὐτὸς ἡμῖν πᾶσιν ἐξηγούμενος· |
| 1590.1 | ἐπεὶ δ’ ἀφῖκτο τὸν καταρράκτην ὀδὸν |
| 1590.2 | χαλκοῖς βάθροισι γῆθεν ἐρριζωμένον, |
| 1590.3 | ἔστη κελεύθων ἐν πολυσχίστων μιᾷ, |
| 1590.4 | κοίλου πέλας κρατῆρος, οὗ τὰ Θησέως |
| unit_496 | Περίθου τε κεῖται πίστ’ ἀεὶ ξυνθήματα· |
| 1595.1 | ἀφ’ οὗ μέσος στὰς τοῦ τε Θορικίου πέτρου |
| 1595.2 | κοίλης τ’ ἀχέρδου κἀπὸ λαΐνου τάφου, |
| 1595.3 | καθέζετ’· εἶτ’ ἔλυσε δυσπινεῖς στολάς, |
| 1595.4 | κἄπειτ’ ἀΰσας παῖδας ἠνώγει ῥυτῶν |
| 1595.5 | ὑδάτων ἐνεγκεῖν λουτρὰ καὶ χοάς ποθεν. |
| unit_498.1 | Τὼ δ’, εὐχλόου Δήμητρος εἰς προσόψιον |
| unit_498.2 | πάγον μολοῦσαι, τάσδ’ ἐπιστολὰς πατρὶ |
| unit_498.3 | ταχεῖ ’πόρευσαν σὺν χρόνῳ λουτροῖς τέ νιν |
| unit_498.4 | ἐσθῆτί τ’ ἐξήσκησαν ᾗ νομίζεται. |
| unit_498.5 | Ἐπεὶ δὲ παντὸς εἶχε δρῶντος ἡδονὴν |
| 1605.1 | κοὐκ ἦν ἔτ’ ἀργὸν οὐδὲν ὧν ἐφίετο, |
| 1605.2 | κτύπησε μὲν Ζεὺς Χθόνιος, αἱ δὲ παρθένοι |
| 1605.3 | ῥίγησαν, ὡς ἤκουσαν· ἐς δὲ γούνατα |
| 1605.4 | πατρὸς πεσοῦσαι κλαῖον, οὐδ’ ἀνίεσαν |
| 1605.5 | στέρνων ἀραγμοὺς οὐδὲ παμμήκεις γόους. |
| 1610.1 | Ὁ δ’ ὡς ἀκούει φθόγγον ἐξαίφνης πικρόν, |
| 1610.2 | πτύξας ἐπ’ αὐταῖς χεῖρας εἶπεν· «Ὦ τέκνα, |
| 1610.3 | οὐκ ἔστ’ ἔθ’ ὑμῖν τῇδ’ ἐν ἡμέρᾳ πατήρ. |
| 1610.4 | Ὄλωλε γὰρ δὴ πάντα τἀμὰ κοὐκέτι |
| 1610.5 | τὴν δυσπόνητον ἕξετ’ ἀμφ’ ἐμοὶ τροφήν· |
| 1615.1 | σκληρὰν μέν, οἶδα, παῖδες· ἀλλ’ ἓν γὰρ μόνον |
| 1615.2 | τὰ πάντα λύει ταῦτ’ ἔπος μοχθήματα· |
| 1615.3 | τὸ γὰρ φιλεῖν οὐκ ἔστιν ἐξ ὅτου πλέον |
| 1615.4 | ἢ τοῦδε τἀνδρὸς ἔσχεθ’, οὗ τητώμεναι |
| unit_502 | τὸ λοιπὸν ἤδη τοῦ βίου διάξετον.» |
| 1620.1 | Τοιαῦτ’ ἐπ’ ἀλλήλοισιν ἀμφικείμενοι |
| 1620.2 | λύγδην ἔκλαιον πάντες· ὡς δὲ πρὸς τέλος |
| 1620.3 | γόων ἀφίκοντ’ οὐδ’ ἔτ’ ὠρώρει βοή, |
| 1620.4 | ἦν μὲν σιωπή, φθέγμα δ’ ἐξαίφνης τινὸς |
| 1620.5 | θώϋξεν αὐτόν, ὥστε πάντας ὀρθίας |
| 1625.1 | στῆσαι φόβῳ δείσαντας ἐξαίφνης τρίχας. |
| 1625.2 | Καλεῖ γὰρ αὐτὸν πολλὰ πολλαχῇ θεός· |
| 1625.3 | «Ὦ οὗτος οὗτος, Οἰδίπους, τί μέλλομεν |
| 1625.4 | χωρεῖν; πάλαι δὴ τἀπὸ σοῦ βραδύνεται.» |
| 1625.5 | Ὁ δ’ ὡς ἐπῄσθετ’ ἐκ θεοῦ καλούμενος, |
| 1630.1 | αὐδᾷ μολεῖν οἱ γῆς ἄνακτα Θησέα· |
| 1630.2 | κἀπεὶ προσῆλθεν, εἶπεν· «Ὦ φίλον κάρα, |
| 1630.3 | δός μοι χερὸς σῆς πίστιν ἀρχαίαν τέκνοις, |
| 1630.4 | ὑμεῖς τε, παῖδες, τῷδε· καὶ καταίνεσον |
| 1630.5 | μήποτε προδώσειν τάσδ’ ἑκών, τελεῖν δ’ ὅς’ ἂν |
| 1635.1 | μέλλῃς φρονῶν εὖ ξυμφέροντ’ αὐταῖς ἀεί.» |
| 1635.2 | Ὁ δ’, ὡς ἀνὴρ γενναῖος, οὐκ οἴκτου μέτα |
| 1635.3 | κατῄνεσεν τάδ’ ὅρκιος δράσειν ξένῳ. |
| 1635.4 | Ὅπως δὲ ταῦτ’ ἔδρασεν, εὐθὺς Οἰδίπους |
| 1635.5 | ψαύσας ἀμαυραῖς χερσὶν ὧν παίδων λέγει· |
| 1640.1 | «Ὦ παῖδε, τλάσας χρὴ τὸ γενναῖον φρενὶ |
| 1640.2 | χωρεῖν τόπων ἐκ τῶνδε, μηδ’ ἃ μὴ θέμις |
| 1640.3 | λεύσσειν δικαιοῦν, μηδὲ φωνούντων κλύειν. |
| 1640.4 | Ἀλλ’ ἕρπεθ’ ὡς τάχιστα· πλὴν ὁ κύριος |
| 1640.5 | Θησεὺς παρέστω μανθάνων τὰ δρώμενα.» |
| 1645.1 | Τοσαῦτα φωνήσαντος εἰσηκούσαμεν |
| 1645.2 | ξύμπαντες· ἀστακτὶ δὲ σὺν ταῖς παρθένοις |
| 1645.3 | στένοντες ὡμαρτοῦμεν· ὡς δ’ ἀπήλθομεν, |
| 1645.4 | χρόνῳ βραχεῖ στραφέντες, ἐξαπείδομεν |
| 1645.5 | τὸν ἄνδρα τὸν μὲν οὐδαμοῦ παρόντ’ ἔτι, |
| unit_509.1 | ἄνακτα δ’ αὐτὸν ὀμμάτων ἐπίσκιον |
| unit_509.2 | χεῖρ’ ἀντέχοντα κρατός, ὡς δεινοῦ τινος |
| unit_509.3 | φόβου φανέντος οὐδ’ ἀνασχετοῦ βλέπειν. |
| unit_509.4 | Ἔπειτα μέντοι βαιὸν οὐδὲ σὺν χρόνῳ |
| unit_509.5 | ὁρῶμεν αὐτὸν Γῆν τε προσκυνοῦνθ’ ἅμα |
| 1655.1 | καὶ τὸν θεῶν Ὄλυμπον ἐν ταὐτῷ λόγῳ. |
| 1655.2 | Μόρῳ δ’ ὁποίῳ κεῖνος ὤλετ’ οὐδ’ ἂν εἷς |
| 1655.3 | θνητῶν φράσειε, πλὴν τὸ Θησέως κάρα· |
| 1655.4 | οὐ γάρ τις αὐτὸν οὔτε πυρφόρος θεοῦ |
| 1655.5 | κεραυνὸς ἐξέπραξεν οὔτε ποντία |
| 1660.1 | θύελλα κινηθεῖσα τῷ τότ’ ἐν χρόνῳ, |
| 1660.2 | ἀλλ’ ἤ τις ἐκ θεῶν πομπός, ἢ τὸ νερτέρων |
| 1660.3 | εὔνουν διαστὰν γῆς ἀλάμπετον βάθρον. |
| 1660.4 | Ἀνὴρ γὰρ οὐ στενακτὸς οὐδὲ σὺν νόσοις |
| 1660.5 | ἀλγεινὸς ἐξεπέμπετ’, ἀλλ’ εἴ τις βροτῶν |
| 1665.1 | θαυμαστός. Εἰ δὲ μὴ δοκῶ φρονῶν λέγειν, |
| 1665.2 | οὐκ ἂν παρείμην οἷσι μὴ δοκῶ φρονεῖν. |
| 1665.3 | ΧΟ.Ποῦ δ’ αἵ τε παῖδες χοἰ προπέμψαντες φίλων; |
| 1665.4 | ΑΓ.Αἵδ’ οὐχ ἑκάς· γόων γὰρ οὐκ ἀσήμονες |
| unit_513 | φθόγγοι σφε σημαίνουσι δεῦρ’ ὁρμωμένας. |
| 1670.1 | ΑΝ.Αἰαῖ, φεῦ, ἔστιν ἔστι νῷν δὴStr. 1. |
| 1670.2 | οὐ τὸ μέν, ἄλλο δὲ μή, πατρὸς ἔμφυτον |
| 1670.3 | ἄλαστον αἷμα δυσμόροιν στενάζειν, |
| 1670.4 | ᾧ τινι τὸν πολὺν |
| 1670.5 | ἄλλοτε μὲν πόνον ἔμπεδον εἴχομεν, |
| 1675.1 | ἐν πυμάτῳ δ’ ἀλόγιστα παροίσομεν |
| 1675.2 | ἰδόντε καὶ παθούσα. |
| 1675.3 | ΧΟ.Τί δ’ ἔστιν; |
| 1677.1 | ΑΝ.Ἔστιν μὲν εἰκάσαι, φίλοι. |
| 1677.2 | ΧΟ.Βέβηκεν; |
| 1678.1 | ΑΝ.Ὡς μάλιστ’ ἂν ἐν πόθῳ λάβοις. |
| 1678.2 | Τί γάρ; ὅτῳ μήτ’ Ἄρης |
| 1680.1 | μήτε πόντος ἀντέκυρσεν, |
| 1680.2 | ἄσκοποι δὲ πλάκες ἔμαρψαν |
| 1680.3 | ἐν ἀφανεῖ τινι μόρῳ |
| 1680.4 | φερόμενον· τάλαινα, νῷν δ’ ὀλεθρία |
| 1680.5 | νὺξ ἐπ’ ὄμμασιν βέβακε· |
| 1685.1 | πῶς γὰρ ἤ τιν’ ἀπίαν |
| 1685.2 | γᾶν ἢ πόντιον κλύ‐ |
| 1686.1 | δων’ ἀλώμεναι βίου δύσ‐ |
| 1686.2 | οιστον ἕξομεν τροφάν; |
| 1686.3 | ΙΣ.Οὐ κάτοιδα. Κατά με φόνιος |
| 1686.4 | Ἀΐδας ἕλοι πατρὶ |
| 1690.1 | ξυνθανεῖν γεραιῷ |
| 1690.2 | τάλαιναν, ὡς ἔμοιγ’ ὁ μέλ‐ |
| unit_522.1 | λων βίος οὐ βιωτός. |
| unit_522.2 | ΧΟ.Ὦ διδύμα τέκνων ἀρίσ‐ |
| unit_522.3 | τα, τὸ φέρον καλῶς φέρειν, |
| 1695.1 | μηδ〈έ γ’〉 ἄγαν φλέγεσθον; οὔ |
| 1695.2 | τοι κατάμεμπτ’ ἔβητον. |
| 1696.1 | ΑΝ.Πόθος 〈τοι〉 καὶ κακῶν ἄρ’ ἦν τις·Ant. 1. |
| 1696.2 | καὶ γὰρ ὃ μηδαμὰ δὴ τὸ φίλον, φίλον, |
| 1696.3 | ὁπότε γε καὶ τὸν ἐν χεροῖν κατεῖχον. |
| unit_525.1 | Ὦ πάτερ, ὦ φίλος, |
| unit_525.2 | ὦ τὸν ἀεὶ κατὰ γᾶς σκότον εἱμένος, |
| unit_525.3 | οὐδὲ γὰρ ὣς ἀφίλητος ἐμοί ποτε |
| unit_525.4 | καὶ τᾷδε μὴ κυρήσῃς. |
| unit_525.5 | ΧΟ.Ἔπραξεν— |
| 1704 | ΑΝ.Ἔπραξεν οἷον ἤθελεν. |
| 1705 | ΧΟ.Τὸ ποῖον; |
| 1705.1 | ΑΝ.Ἇς ἔχρῃζε γᾶς ἐπὶ ξένας |
| 1705.2 | ἔθανε· κοίταν δ’ ἔχει |
| 1705.3 | νέρθεν εὐσκίαστον αἰέν, |
| 1705.4 | οὐδὲ πένθος ἔλιπ’ ἄκλαυτον. |
| 1705.5 | Ἀνὰ γὰρ ὄμμα σε τόδ’, ὦ |
| 1710.1 | πάτερ, ἐμὸν στένει δακρῦον, οὐδ’ ἔχω |
| 1710.2 | πῶς με χρὴ τὸ σὸν τάλαιναν |
| 1710.3 | ἀφανίσαι τοσόνδ’ ἄχος. |
| 1710.4 | Ὤμοι, γᾶς ἐπὶ ξέ‐ |
| 1710.5 | νας θανεῖν ἔχρῃζες· ἀλλ’ ἔ‐ |
| 1714 | ρημος ἔθανες ὧδέ μοι. |
| 1715.1 | ΙΣ.Ὦ τάλαινα, τίς ἄρα με πότμος |
| 1715.2 | ἐπιμένει σέ τ’, ὦ φίλα, |
| 1715.3 | πατρὸς ὧδ’ ἐρήμας; |
| 1715.4 | ⏑ – ⏑ – ⏑ – ⏑ – |
| 1715.5 | – ⏑ ⏑ – ⏑ – – |
| 1720.1 | ΧΟ.Ἀλλ’ ἐπεὶ ὀλβίως γ’ ἔλυ‐ |
| 1720.2 | σεν τὸ τέλος, φίλαι, βίου, |
| 1720.3 | λήγετε τοῦδ’ ἄχους· κακῶν |
| 1720.4 | γὰρ δυσάλωτος οὐδείς. |
| 1723 | ΑΝ.Πάλιν, φίλα, συθῶμεν.Str. 2. |
| 1724 | ΙΣ.Ὡς τί ῥέξομεν; |
| 1725 | ΑΝ.Ἵμερος ἔχει με— |
| 1725.1 | ΙΣ.Τίς; |
| 1725.2 | ΑΝ.τὰν χθόνιον ἑστίαν ἰδεῖν— |
| 1725.3 | ΙΣ.Τίνος; |
| 1727.1 | ΑΝ.πατρός, τάλαιν’ ἐγώ. |
| 1727.2 | ΙΣ.Θέμις δὲ πῶς τάδ’ ἐστί; μῶν |
| 1727.3 | οὐχ ὁρᾷς; |
| 1730.1 | ΑΝ.Τί τόδ’ ἐπέπληξας; |
| 1730.2 | ΙΣ.Καὶ τόδ’, ὡς— |
| 1731 | ΑΝ.Τί τόδε μάλ’ αὖθις; |
| unit_540.1 | ΙΣ.ἄταφος ἔπιτνε δίχα τε παντός. |
| unit_540.2 | ΑΝ.Ἄγε με, καὶ τότ’ 〈ἐπ〉ενάριξον. |
| unit_540.3 | ΙΣ.– – |
| 1734 | ΑΝ.– – ⏑ – ⏑ |
| 1734 | ΙΣ.Αἰαῖ, δυστάλαινα, |
| 1735.1 | ποῖ δῆτ’ αὖθις ὧδ’ ἔρημος ἄπορος |
| 1735.2 | αἰῶνα τλάμον’ ἕξω; |
| 1736 | ΧΟ.Φίλαι, τρέσητε μηδέν.Ant. 2. |
| 1737.1 | ΑΝ.Ἀλλὰ ποῖ φύγω; |
| 1737.2 | ΧΟ.Καὶ πάρος ἀπέφυγε— |
| 1737.3 | ΑΝ.Τί; |
| 1740.1 | ΧΟ.〈τὰ〉 σφῷν τὸ μὴ πίτνειν κακῶς. |
| 1740.2 | ΑΝ.Φρονῶ— |
| 1741.1 | ΧΟ.Τί δῆθ’ ὑπερνοεῖς; |
| 1741.2 | ΑΝ.Ὅπως μολούμεθ’ ἐς δόμους, |
| 1741.3 | οὐκ ἔχω. |
| 1743.1 | ΧΟ.Μηδέ γε μάτευε. |
| 1743.2 | ΑΝ.Μόγος ἔχει. |
| 1744 | ΧΟ.Καὶ πάρος ἐπεῖ〈χεν〉. |
| 1745.1 | ΑΝ.Τοτὲ μὲν ἄπορα, τοτὲ δ’ ὕπερθεν. |
| 1745.2 | ΧΟ.Μέγ’ ἄρα πέλαγος ἐλάχετόν τι. |
| 1745.3 | ΑΝ.Ναὶ ναί. |
| 1747.1 | ΧΟ.Ξύμφημι καὐτός. |
| 1747.2 | ΑΝ.Φεῦ φεῦ, ποῖ μόλωμεν, |
| 1747.3 | ὦ Ζεῦ; ἐλπίδων γὰρ ἐς τί〈ν’ ἔτι〉 με |
| unit_552.1 | δαίμων τανῦν γ’ ἐλαύνει; |
| unit_552.2 | ΘΗ.Παύετε θρῆνον, παῖδες· ἐν οἷς γὰρ |
| unit_552.3 | χάρις ἡ χθονία ξύν’ ἀπόκειται |
| unit_552.4 | πενθεῖν οὐ χρή· νέμεσις γάρ. |
| unit_552.5 | ΑΝ.Ὦ τέκνον Αἰγέως, προσπίτνομέν σοι. |
| 1755.1 | ΘΗ.Τίνος, ὦ παῖδες, χρείας ἀνύσαι; |
| 1755.2 | ΑΝ.Τύμβον θέλομεν |
| 1755.3 | προσιδεῖν αὐταὶ πατρὸς ἡμετέρου. |
| 1755.4 | ΘΗ.Ἀλλ’ οὐ θεμιτὸν κεῖς’ ἔ〈στι〉 μολεῖν. |
| 1755.5 | ΑΝ.Πῶς εἶπας, ἄναξ, κοίραν’ Ἀθηνῶν; |
| 1760.1 | ΘΗ.Ὦ παῖδες, ἀπεῖπεν ἐμοὶ κεῖνος |
| 1760.2 | μήτε πελάζειν ἐς τούσδε τόπους |
| 1760.3 | μήτ’ ἐπιφωνεῖν μηδένα θνητῶν |
| 1760.4 | θήκην ἱερὰν ἣν κεῖνος ἔχει. |
| 1760.5 | Καὶ ταῦτά μ’ ἔφη πράσσοντα καλῶς |
| 1765.1 | χώραν ἕξειν αἰὲν ἄλυπον. |
| 1765.2 | Ταῦτ’ οὖν ἔκλυεν δαίμων ἡμῶν |
| 1765.3 | χὠ πάντ’ ἀΐων Διὸς Ὅρκος. |
| 1765.4 | ΑΝ.Ἀλλ’ εἰ τάδ’ ἔχει κατὰ νοῦν κείνῳ, |
| 1765.5 | ταῦτ’ ἂν ἀπαρκοῖ· Θήβας δ’ ἡμᾶς |
| 1770.1 | τὰς ὠγυγίους πέμψον, ἐάν πως |
| 1770.2 | διακωλύσωμεν ἰόντα φόνον |
| unit_557.1 | τοῖσιν ὁμαίμοις. |
| unit_557.2 | ΘΗ.Δράσω καὶ τάδε, καὶ πάνθ’ 〈ὁπ〉ός’ ἂν |
| unit_557.3 | μέλλω πράσσειν πρόσφορά θ’ ὑμῖν |
| 1775.1 | καὶ τῷ κατὰ γῆς ὃς νέον ἔρρει |
| 1775.2 | πρὸς χάριν, οὐ δεῖ μ’ ἀποκάμνειν. |
| 1775.3 | ΧΟ.Ἀλλ’ ἀποπαύετε μηδ’ ἐπὶ πλείω |
| 1775.4 | θρῆνον ἐγείρετε· |
| unit_559 | πάντως γὰρ ἔχει τάδε κῦρος. |