eul_wid: rhg-ar

Περὶ μεγαλοπρεπείας
On Magnificence

Rhetorical Treatise Anonymous On Magnificence PDF

1t ΠΕΡΙ ΜΕΓΑΛΟΠΡΕΠΕΙΑΣ καὶ ἄλλοι τινὲς τὲ ἀξιώσοντι.
1 [10] καὶ αἴ κ’ ἐν τᾶι λέξει τᾶι 〈κατ’〉 ἀρχὰς τᾶν ἐφόδων **** καὶ μὴ γεγραμμέναις δοκῆι χρῆσθαί [τις], ἀλλὰ ἰδιωτικαῖς, [κα]ὶ μηδὲν ὡς ἀκρει〈βέως εἰ〉δὼς ἀλλ’ ὡς οἰόμε[ν]ος καὶ ἀκακοὼς λέγηι ἢ τῶν δικαστήρων ἢ ἄλλων τινῶν. ἐν μὲν τοῖς προοιμί[οι]ς ταῦτα χρήσιμα ἐς [ἐπ]ιείκειάν ἐντι, ἐν δὲ [τᾶι] διηγήσει τῶν πρα[γμ]άτων, ὥστε βέλτει[ον] καὶ μεγαλοπρεπέ[στε]ρον τὸ ἦθος φαί[νεσ]θαι, τάδε χρήσιμα· [μι]μήσασθαι δεῖ τὸν [ἔτι ν]έον. καὶ πρᾶτον [λέγεν] τὰν ἰσχὺν μικκὰν 〈ὡς ποτὶ τὸ μέγεθοσ〉 [τὸ τῶν] ἀδικημάτων [σαμαί]νω. ἐν τοῖς δι[καστ]ήρεσσι μὴ ἀφα[νιάζεν,] εἰ δὴ μόνως [ἐθέλε]ις με[γα]λοπρε[πεστέ]ρως λ̣[έγ]εν. καὶ ........... αλλον ..... τους αντιλε ... Desunt versus sex, sequentium sex versuum haec exstant initia ραδ .
2 [5] ........... περι .......... περιπ ..... .... παν ......... βα̣ι̣ων ........ ανωμ . δ̣υ̣ .... Deinde περὶ ὧν .. με ....... ρ .. τοις διαλέγεται. καὶ δ’ τι κ’ ἀξιῶντι, τοῦτο μέγα. οἷον ”[ο]ὐδ’ εἰ χρυσείη〈ι〉 Ἀφροδείτη〈ι〉 εἶδος ἐρίζοι”, “ο[ὐδ’ ὅσα λάινος οὐδὸς ἀφήτορος”, “οὐδ’ ὅσα Θήβαις Αἰγ[υπ]τία〈ι〉ς”, καὶ “ὅσα ψάμ[αθ]ός τε κόνις τε”. παραδείγματα δὲ οἷο[ν “οὐ]ρανῶ〈ι〉 ἐστή[ριξε κάρη] καὶ ἐπὶ χθο[νὶ βαίνει”,] καὶ Σοφοκλῆ[ς .... τέκ̣[νο]ν οὐδὲ .... α αφαν .......... α̣ παρα ..... .
3 [5] .......... ν̣η̣ ............. τ̣ον ...... [θα]υμάζομεν ....... περοιμαν ...... εις τε καὶ κλυ ... [μεγ]αλοπρεπέστε[ρα .... π]άντα φαινε ........ ε̣λ̣λ̣ω̣ν̣ δι ........ μενα τ . [ἔτι] δὲ μηδὲν αἰσχρὸν [μ]ηδὲ προπετὲς ἁδέ[ως] λέγε. καὶ γὰρ μικκ̣[ο]π[ρ]επὲς τὸ τοιοῦ[τον] κ[α]ὶ ἀκολάστω ἤθεος. τὸ δὲ φεύγεν τὰς αἰσχρολογίας μεγαλοπρεπὲς καὶ κόσμος λόγω. μετὰ δὲ ταῦτα πάντα, ὅ τι διαγα̣σ〈ῇ〉, μετά τινος ὑπο[θ]έσιος χρηστᾶς διά[γ]εο καὶ διανοίας, ἢ δι[ορθ]ώμενός τι ἢ οἰ[όμε]νος ἢ χρήιζω[ν] .... ω . μ̣ ...... sequentes versus sex evanidi. π̣ι̣νοις, τὼς δὲ πονηρὼς μεμφόμενος.
4 [10] ὁποίως γὰρ ἤ κ’ αἴ̣ρ̣[ηις] καὶ ἐπαινῆ[ις ἢ μέμ]φηι ἢ μισῆις ἢ ἀσπάζηι, εἰ χρή〈ι〉ζοι, τοιοῦτον τὲ ὑπολαμψοῦνται ἦμεν. οἱ γὰρ πολλοὶ τὼς ὁμοίως ἀποδέχονται. ὧ δὴ καὶ τῆνο ε[ἴ]ρητ[αι] “οὐ πώποτ’ ἠ[ρώτησα] γεινώσκων, [ὅτι τοι]οῦτός ἐστιν, [οἷσπερ] ἥδεται ξυνώ[ν]”. ..... α̣ε̣ . τούτοις ........ εστια και ....... μενεστ̣ ..... λέγεν ον ....... [ἐ]πιεικέω[ς μεγαλο]πρεπὲς φα̣[ίνεται,] κοινὸν δ’ ἐ[στὶ ποτὶ] πιθανότητ[α τοῦτο. οἷ]ον γὰρ μὴ ἐπιβε[βω]λευκῆμεν ἀλλ’ αὐτοσχεδιάζεν τὸ ἐπιλελᾶσθαι. ἔστι δ’ ὅκα † μιν τὰ τοιαῦτα ποτιποιωσο. σχεδ[ὸν] δὲ καὶ πᾶν τὸ εἰρ[ω]ν[ι]κὸν μεγαλ[οπρεπές].