eul_wid: tqa-ap

Grammatical Fragment
Γραμματικὸν Ἀπόσπασμα

Greek Grammarian Anonymous Grammatical Fragment PDF

The Grammatical Fragment is a treatise on Greek grammar attributed to an anonymous grammarian and known only by its title. The work survives in a highly fragmentary state, with its original scope and length remaining unknown. The extant text consists of three brief passages. These passages likely survive through indirect transmission, such as quotation by another author or within a damaged manuscript fragment, as no direct manuscript tradition for the work is documented. As a representative of a common Hellenistic educational genre, the fragment's existence attests to the widespread proliferation of grammatical studies during the period, though its specific content and influence cannot be assessed due to the paucity of the surviving material.

[45] [Break in Text (point at which text breaks off for an unknown length)] [ ]σ̣τοι[χει ]στοι[χει ] . τη [ φάρ]υ̣νγος [ ]ουτο [ ] . ον [ ]δ̣ε̣ [ ]του [ ]ιστη‵ ν ′ [ ]ο̣λ̣ι̣ν̣ [ ]τ̣α̣ι̣ [ ... ]ν̣ι̣[ ..... ]θ[ .. ] . α̣ υ̣π̣ο̣[ . ]ω̣ . α̣[ ...... ]ε̣ι̣ ε̣σθαιτ̣[ . ]ο̣ν̣[ .... ]ο̣ σ̣τ̣ο̣ι̣χ̣ε̣ῖ̣α̣ μεν[ ... ] ὀ̣ν̣ο̣μ̣άζομεν [ .... ] τ . ουτο̣νπω . [ .... ] ⸏ [ . ]ι̣ κατ̣ὰ λό[γον .. ] [ .. ]τ[α]ξ[ ... ]τ̣α̣ [στοι]χ̣εῖα α̣ . [ . ]ι̣ν̣[ ... ]ο[ ...... ]ν ε̣υ̣σοφ . ἀ̣π̣ὸ τ[οῦ στε]ίχε̣ι̣ν̣ α̣λ̣λ̣ . μ̣[ ... ] . οις π̣α̣[ ..... ]κ̣ο̣[ .... ]η̣μέν[ω]ν αὐτῶν̣ ἐ̣ν̣ ταῖς συλλαβαῖς [ἁ]ρ[μο]γῆ̣[ς τιν]ο̣ς̣ καὶ ἀκολουθί̣α̣ς̣ ἧ̣ς̣ χωρὶς οὐ δυνατὸν ἐξ οἵων ποτὲ ἀτάκτως παραλαμβανομένων τὴν συλλαβὴν ἀποτελεῖ̣ν̣ τῇ φωνῇ διὰ τὸ ἀρχὰς [εἶναι] τ̣ῆ̣ς̣ ἐ̣νγραμμ̣[άτου] φωνῆ[ς] καὶ πᾶ(σαν) συλλαβὴν ἐξ αὐτῶν σ[υ]νεσ̣τ̣άναι καὶ εἰς αὐ⸏ τὰ ἀναλύεσθαι. κα[τὰ] τ̣ὸ̣ν δὴ λόγον κ̣αὶ τοῦ [σύ]μπα〈ν〉τος κόσμου σ̣το[ι][χεῖ]α ἀπέφηναν [ο]ἱ [σοφοὶ] [τὰ] πρῶτα καὶ [τὰ] ἀσ(ύ)ν[θε]τα ἐξ ὧν τὰ ὅλα δ[ο]κ̣ε̣ῖ̣ συνεστάναι καὶ εἰ[ς] αὐτὰ τὴν ἀνάλυσιν ἀναλαμβάνειν. γράμμα[τ]α δὲ διὰ τί ὠνομάσθη; διὰ τὸ τὴν καταγραφ̣ὴ̣ν̣ {φην} αὐτῶν γραμμ̣ῆς̣ π̣ο̣ι̣ή̣σ̣ε̣ι̣ [γί]νεσθαι, ὅπερ ἐστὶν ξυσμῆς.
(50) [95] ἔλεγον γὰρ [οἱ παλαιο]ὶ τὸ καταξῦ[σαι γράψαι]. τοῦτο δὲ καὶ [ὁ πο(ιητὴς) ἐμφαν]ὲς ἐποίησε̣ν. [ἐπὶ Μενελ]άου μὲν [γάρ φησι «ἀ]κ̣ρότατον [δ’ ἄρ’ ὀϊ]στὸς ἐπέγραψε [χρόα φω]τός». ἐπὶ δὲ Δι[ομήδους], τοῦ διασύρο̣ν[τος τὴν γ]ενομένην αὐ[τῷ] δ̣ι̣ὰ̣ τοῦ βέλους ὑπὸ [Ἀ]λ̣ε[ξάν]δρου τρῶσιν, [λέγ]ει [ὁ αὐ]τός «νῦν δέ μ’ ἐπιγράψας ταρσὸν ποδὸς εὔχε‵ αι ′ αὔτως», ὅπερ {ες} ἐστὶν ὁμοίως [λ]έ[γ]ον τῷ καταξῦσαι. [τ]ῶν δὲ κδ [σ]τοιχείων ἃ μέν ἐστιν [φ]ω̣ν̣ή̣ε̣ν̣τ̣α̣, ἃ δὲ σύμφωνα. καὶ φωνή[εν]τα̣ {ἃ δὲ σύμφωνα καὶ φων[ή]εντ[α]} μέν ἐστιν ζ , α , ε , η , ι , { ι }, ο , υ , ω . [σύ]μφωνα δὲ ιζ , β , γ , δ , ζ , θ , κ , λ , μ , ν , ξ , π , ρ , ς , τ , φ , χ , ψ . τῶν δὲ φ[ωνηέντων] μακρὰ μ[έν ἐστι β , η , ω .] βραχ̣έα δ[ὲ β , ε , ο . δίχρο]να δ̣ὲ̣ τρία, [ α , ι , υ . ὀνο]μάζ̣εται δ[ὲ ταῦτα] δίχρο̣να δ̣[ιότι καὶ] ἐκτείν[εται καὶ συστέλ]λεται, τὸ μ[ὲν α , οἷον] «Ἀπόλλωνι [ἄνακτι», τὸ] δὲ ι , « ἴομεν [ἠὲ τῷ εὖχοσ»?] τὸ δὲ υ , «ὕδατ[ι λευκῷ»? καὶ ὄ]νομα τίθετ[αι ἀμφίβολα, ὅπερ] ἐστὶν ὁμοῖ[ον τῷ δίχρονα, ἐκ] τ̣ῶ̣ν̣ δ̣ὲ̣ συνφ[ώνων ἡμί]φ̣ω̣ν̣α̣ μέν [ἐστιν η , λ, μ, ν,] ρ̣, ζ̣, ξ̣, ς, ψ. ἄ[φωνα δὲ θ ,] β̣, γ̣, δ, κ, π, τ, [θ, φ, χ. τῶν δὲ] σ̣υ̣ν̣φώνων [διπλᾶ μέν] ἐ̣σ̣τ̣ι̣ν̣ γ̣ , ζ, [ξ, ψ, διπλᾶ] δ̣ὲ̣ ε̣ἴ̣ρηται [ὅτι ἓν ἕκ]ασ[τον] α̣ὐ̣τῶν ἐκ β συ[μφών]ων σ̣ύ̣νκειται, τ[ὸ] μὲν ζ ἐκ τοῦ σ[καὶ δ], τὸ δὲ ξ ἐ[κ τ]οῦ ςκ , τὸ μὲν ψ ἐκ τ[οῦ] π καὶ ς̣ . ἄλλως τε κα[ὶ] ἐ̣ν τ̣οῖς μέτροις ἕκασ̣τ[ον] αὐτῶν πρὸς δύο̣ τῶν ἄλλων συνφώ̣ν̣ω̣ν̣ [μετ]ρικὴν ἔχει [ε]ἰσότητα.
(100) [ἀμε]τάβολα δέ ἐστιν δ̣ , ἃ κ̣αὶ κοινὰ καὶ ὑγρὰ καλ[εῖ]ται