Grammatical FragmentΓραμματικὸν Ἀπόσπασμα
Greek Grammarian Anonymous Grammatical Fragment PDF
The Grammatical Fragment is an anonymous, fragmentary treatise on Greek grammar. The surviving text consists of two discrete passages identified and excerpted by modern editors from a larger source, likely preserved within later manuscripts, scholia, or Byzantine anthologies. The work belongs to the broad corpus of ancient Greek technical writings on language. Its content is dedicated to grammatical theory and the systematic description of the Greek language, as evidenced by its discussion defining a sentence and enumerating the nine parts of speech: noun, appellative, participle, pronoun, article, verb, preposition, adverb, and conjunction. While the direct influence of this specific fragment is untraceable, such anonymous works collectively illustrate the diversity and development of grammatical thought in antiquity. They form part of the foundational corpus that informed later Byzantine and Renaissance linguistic scholarship.
| [45] | [λόγος δ’ ἐστὶν π]εζὴ λέξεων σύν̣[θεσις] [διάνοιαν αὐτο]τελῆ δηλοῦσα. τού̣τ̣ο̣υ̣ [δὲ μέρη ἐστὶ]ν ἐννέα, ὄνομα, προσ̣η̣[γορία, μετοχή], ἀντονομασία{ι}, ἄρ̣θ̣ρ̣ον, [ῥῆμα, πρόθεσι]ς, ἐπί〈ρ〉ρημα, σύνδε[σμο]ν [ .... ὄνομα μ]ὲν οὖν ἐστιν λέξις [οὐ][σίαν ἰδίαν σώ]ματ̣ο̣ς̣ ἢ πράγματ̣ο̣ς̣ [σημαίνουσα, χ]ωρὶς χρόνου πτώσε[ων ἐπιδεκτι]κ̣ή, οἷον Ὅμηρος, Πά̣ρ̣ι̣ς̣. [προσηγορία δ’] ἐστὶν λέξις ἐ{ι}πὶ πολ[λῶν σωμάτων συ]ν̣τ〈ε〉ίνουσα, χωρὶς [προσώπου καὶ χρό]νου, οἷον ποιητής, [ἄνθρωπος. μ]ετοχὴ δ’ ἐστὶν λέξις ἄ〈ρ〉θρα [καὶ πτώσεις ἐπι]δεχομένη καὶ χρόνω〈ν〉 [διαφορὰς ἔχο]υ̣σα, οἷον λέγων, φρο[νούμενος, διὰ] τοῦτο καὶ μ[ε]το[χὴ λέγεται διὰ τ]ὸ μετέχ〈ε〉ιν [καὶ ὀνόματος κ]αὶ ῥήματος. [ἀντονομασία] δ’ ἐστὶν λέξις ἀντ’ ὀ[νόματος τιθ]ε̣μένη μετὰ δ〈ε〉ί[ξεώς τινος συντ]ά̣ττουσα τὴν [ἐν τοῖς προσώπ]ο̣ις συζυγίαν, [οἷον ἐγώ, οὗτος.] ἄρθ〈ρ〉ον δ’ ἐστὶν λέξις {ι} [πτωτική, προ]τακτικὴ ἢ ὑποτακτικὴ [τῶν ἐπιδεχομ]έ̣νων πτώσ〈ε〉ις καὶ τὴν [γενῶν διαφοράν], κατὰ τὴν ὀρθὴν [πτῶσιν ἔχουσ]α̣{ν} οἷον ὁ , ἡ , τό . [ῥῆμα δ’ ἐστὶν λ]έξις πρᾶξιν ἢ πάθος [σὺν χρόνῳ καὶ] π̣ροσώπῳ δηλοῦσα{ν}, [οἷον λέγω, γρά]φ̣εται. πρόθε̣σ̣ις [δ’ ἐστὶν λέξις κ]α̣θ’ ἕνα σχηματισμὸν [ἐκφερομένη, π]ροτακτικὴ τ[ῶ]ν τοῦ [λόγου μερῶν με]τ̣ὰ συνπλοκῆ̣[ς] {ι}. αἱ [μὲν οὖν προθέσε]ις εἰσὶν αὗτ̣[αι,] [ἀνά, κατά, διά, μ]ετά, παρά, ἀν[τί,] [ἀ]μφί, ὑπ[έ]ρ, ἀπό, περί, ἐν, εἰς, πρό, πρός. ἐπί〈ρ〉ρημα δ’ ἐστὶν λέξι{ι}ς κ̣ατὰ μίαν ἐκφορὰν δ[η]λουμένη, προτακτικὴ ἢ ὑποτακτικὴ ῥήματος ἀσυν[θ]έτως σημαίνουσα ποσότητα ἢ ποιότητα ἢ χρόνον ἢ τόπον ἢ ἄρνησιν ἢ συνκατάθεσιν ἢ ἀπαγ̣όρευσιν ἢ ἐπικέλευσιν ἢ ἐρώτησιν ἢ εὐχὴ[ν] ἢ παραβολὴν ἢ διστα〈σ〉μόν. ποσότητος μὲν οου ἐστιν δηλωτικὰ τὰ το̣ι̣αῦτα, πολλάκις, ὀλιγάκις. ποιώτητος δ ⟦ . ⟧ έ, εὖ, καλῶς. χρόνου δέ, νῦν, ἐκθές, αὔριον. τόπου δέ, ἐνθαῦθα, ἐ̣κ̣〈ε〉ῖ̣, ἔξω. ἀρνήσεος δέ, οὐ. συνκαταθέσεος δέ, ναί. |
| (50) [60] | ἀπαγορεύσεος δέ, μή̣. ἐπικελεύσεος δέ, τι, πάλιν. ἐρωτήσεος δέ, ποῦ. εὐχῆς δέ, α̣ἴ̣θε. παραβ̣[ο]λῆς δέ, ὡς. δισ{σ}τασμοῦ δέ, σχεδόν, {ε}ἴσος. σύνδεσμος δ’ ἐστὶν λέξις συνάπτουσ̣α τὰ μέρη τῆς ἑρμεν〈ε〉ίας. παραλαμβάνεται δὲ ἤτοι χάρις συνπλοκῆς ἢ διαζεύξεος ἢ αἰτίας ἢ συλλογισμοῦ ἢ ἀπορίας ἢ ἀκ〈ο〉λουθίας ἢ τοῦ μὴ κεχηνέναι τὴν σύνθεσις. συνπ〈λ〉οκῆς μὲν οὖν εἰσιν οἱ τυοῦτοι δηλωτικοὶ σύνδεσμοι, ἀλλά , μέ [ν], τέ, κέ , ἰδέ , ἠδέ , καί , ἤτοι , ἠ̣μέν , ἄν. δ[ι]αζεύξεος |