Scholia-IliadΣχόλια εἰς Ἰλιάδα
Homer Commentary Scholia Iliad PDF
The Scholia to the Iliad (Σχόλια εἰς Ἰλιάδα) is a massive collection of ancient scholarly notes and commentary written in Greek to accompany Homer’s epic poem. It is not a single book by one author, but a compilation assembled over centuries, from the Hellenistic period (around the 3rd century BCE) through late antiquity (c. 5th–6th century CE). The notes were written by many different scholars, grammarians, and commentators, collectively known as scholiasts.
The scholia serve as a detailed guide to the Iliad, offering explanations of obscure words, mythological background, grammatical points, and literary analysis. They also preserve important work on textual criticism, including discussions of variant readings and lines that ancient editors considered possibly inauthentic. Modern scholars view this compilation as a crucial record of how Homer was studied and taught in antiquity, reflecting the work of major scholars from the great libraries of Alexandria and Pergamon. The primary audience was likely students and scholars engaged in advanced Greek education.
The text survives not as an independent work, but as thousands of individual notes (over 8,500 passages) copied into the margins of medieval manuscripts of the Iliad, especially from the 9th century CE onward. The original, full-length commentaries from the Hellenistic era are lost; what we have are condensed excerpts and summaries that were copied and recopied over time. The most important sources are manuscripts like the 10th-century Venetus A, which preserve different collections of these marginal notes.
| 1 t | ΣΧΟΛΙΑ ΠΑΛΑΙΑ ΤΩΝ ΠΑΝΥ ΔΟΚΙΜΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ὉΜΗΡΟΥ ΙΛΙΑΔΑ. Μῆνιν. |
| 1 1 [30] | Ὀργὴν, χόλον ἐπίμονον. ἐζήτηται δὲ εὐθὺς, διὰ τί ἀπὸ τῶν τελευταίων ἤρξατο τοῦ πολέμου ὁ Ποιητής. καὶ φαμὲν, ὅτι ἅπας μὲν χρόνος ὁ πρὸ τοῦ δεκάτου ἔτους, οὐκ ἔσχεν οὕτω συνεχεῖς τὰς μάχας, διὰ τὸ τοὺς Τρῶας φόβῳ τοῦ Ἀχιλλέως ἐντὸς κατακεκλεῖσθαι τοῦ τείχους. τὸ δὲ δέκατον ἔτος, πλείονας ἔσχε τὰς πράξεις, καὶ τοὺς πολέμους ἰσοπαλεῖς, τοῦ Ἀχιλλέως ὀργιζομένου. ὁ δὲ Ποιητὴς, οἰκονομικῶς κἀν τούτῳ ἤρξατο μὲν ἀπὸ τῶν τελευταίων. διὰ δὲ τῶν σποράδην αὐτῷ λεχθέντων, περιέλαβε καὶ τὰ πρὸ τούτων πραχθέντα. αὕτη γὰρ ἀρετὴ ποιήσεως, τὸ, ἀπὸ τῶν μέσων ἄρξασθαι, προϊόντα δὲ καὶ τὴν ἀρχὴν διηγεῖσθαι κατὰ μέρος. Ἄειδε. ᾆδε, λέγε. Θεά. Κοινῷ μὲν ὀνόματι προσαγορεύει τὴν Μοῦσαν. τῇ δὲ ἰδιότητι τῆς πράξεως, προεδήλωσεν ὡς οὐχ ἑτέραν λέγει θεάν. μόναι γὰρ ᾄδουσιν αἱ Μοῦσαι. οὐ προσέθηκε δὲ, οὐδὲ ὄνομα Μούσης, πάσας διὰ τῆς μιᾶς καλῶν. Θεά. Μοῦσα. λέγει δὲ τὴν Καλλιόπην. Πηληϊάδεω. Τοῦ Πηλέως παιδός. Ἀχιλῆος. Ἀναγνωστέον δι’ ἑνὸς λ, διὰ τὸ μέτρον. λέγεται δὲ Ἀχιλλεὺς, παρὰ τὸ ἄχος, τουτέστι λύπην ἐπενεγκεῖν τοῖς Ἰλιεῦσιν. οἱ δὲ, παρὰ τὸ μὴ θιγεῖν χείλεσι θηλῆς. ὅλως γὰρ οὐ μετέσχε γάλακτος. Οὐλομένην. |
| 1 2 [15] | Ὀλεθρίαν. Ἥ. Ἥτις ὀργή. Μυρία. Ἀορίστως, ἀντὶ τοῦ πολλά. Ἀχαιοῖς. Τοῖς Ἕλλησιν. Ξοῦθος ὁ Αἰόλου παῖς, ἀγόμενος Κρέουσαν τὴν Ἐρεχθέως θυγατέρα, ἔσχεν ἐξ αὐτῆς δύο παῖδας, Ἴωνα καὶ Ἀχαιόν. ὧν ὁ μὲν Ἴων ᾤκησεν Ἀθήνας. ὁ δὲ Ἀχαιὸς, φόνον ἐμφύλιον δράσας, παρεγένετο εἰς Θεσσαλίαν· καὶ κυριεύσας τῆς χώρας, τοὺς ὑποτεταγμένους ἀφ’ ἑαυτοῦ προσηγόρευσεν Ἀχαιούς. Ἕλληνες δὲ κοινῶς πάντες οἱ τῆς Ἑλλάδος ἐκλήθησαν, ἀπὸ Ἕλληνος τοῦ Διός. πρῶτοί τε οὕτως ἐλέγοντο οἱ ἐν Θεσσαλίᾳ ἄνθρωποι. οὐ μὴν ἅπαντες, ἀλλὰ μόνοι οἱ ἐν Ἑλλάδι τῇ πόλει. ἔπειτα μεγάλα δυνηθέντος τοῦ Ἕλληνος, καὶ τῶν τούτου παίδων, ἀπ’ αὐτοῦ πάντες ἐκλήθησαν Ἕλληνες. Ἄλγεα. Κακὰ, ἢ λύπας. Ἔθηκεν. Ἐποίησεν, εἰργάσατο. Πολλάς. |
| 1 3 | Παμπόλλους. Ἰφθίμους. Ἰσχυρὰς, γενναίας. Ἄϊδι. Τῷ ᾅδῃ. ἀπὸ εὐθείας τῆς ἄϊς, ὡς Πάρις. Προΐαψε. Πρὸ τῆς εἱμαρμένης ἔπεμψεν. Ἡρώων. |
| 1 4 [10] | Τῶν ἡμιθέων ἀνδρῶν. ἥρωας δέ φασι κληθῆναι, ἀπὸ τῆς ἀρετῆς· ἢ ἀπὸ τοῦ ἀέρος, ὥς φησιν Ἡσίοδος ἐν τοῖς ἔργοις καὶ ταῖς ἡμέραις· Ἠέρα ἑσσάμενοι πάντη φοιτῶσιν ἐπ’ αἶαν. ἢ ἀπὸ τῆς ἐράσεως, τουτέστι μίξεως τῶν θεῶν. οἱ γὰρ θεοὶ, θνηταῖς γυναιξὶ συνερχόμενοι, ἐποίουν τὸ τῶν Ἡρώων γένος. ἢ ἀπὸ τῆς ἔρας. ἔρα δὲ ἡ γῆ, κατὰ διάλεκτον. ἐκ δὲ τῆς γῆς ἐπλάσθη τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων. Αὐτοὺς δέ. Ἀντὶ τοῦ, τὰ δὲ σώματα αὐτῶν. Ἑλώρια. Ἑλκύσματα, σπαράγματα. Τεῦχε. Ἐποίει. Κύνεσσι. Κυσίν. Αἰολὶς ἡ διάλεκτος. Οἰωνοῖσι. |
| 1 5 [45] | Τοῖς σαρκοφάγοις ὄρνισι. λέγει δὲ γυψὶ καὶ κόραξι. Πᾶσιν. Ἅπασι. Διὸς δέ. Ἡ δὲ τοῦ Διός. Ἐτελείετο. Ἐτελειοῦτο, ἐπληροῦτο. Βουλή. Γνώμη. Διὸς δὲ τελείετο βουλή. Διὸς βουλὴν, οἱ μὲν τὴν εἱμαρμένην ἀπέδοσαν. ἄλλοι δὲ ἐξεδέξαντο, δρῦν ἱερὰν μαντικὴν τοῦ Διὸς ἐν Δωδωναίῳ ὄρει τῆς Θεσπρωτίας, ὡς αὐτὸς Ὅμηρος λέγει ἐν Ὀδυσσείᾳ· Τὸν δ’ ἐς Δωδώνην φάτο βήμεναι, ὄφρα θεοῖο Ἐκ δρυὸς ὑψικόμοιο, Διὸς βουλὴν ἐπακούσῃ. ἄλλοι δὲ ἀπὸ ἱστορίας τινὸς εἶπον εἰρηκέναι τὸν Ὅμηρον. φασὶ γὰρ τὴν γὴν βαρουμένην ὑπὸ ἀνθρώπων πολυπληθείας, μηδεμιᾶς ἀνθρώπων οὔσης εὐσεβείας, αἰτῆσαι τὸν Δία κουφισθῆναι τοῦ ἄχθους. τὸν δὲ Δία, πρῶτον μὲν εὐθὺς ποιῆσαι τὸν Θηβαϊκὸν πόλεμον, δι’ οὗ πολλοὺς πάνυ ἀπώλεσεν. ὕστερον δὲ πάλιν συμβούλῳ τῷ Μώμῳ ἐχρήσατο. ἣν Διὸς βουλὴν Ὅμηρός φησιν. ἐπειδὴ οἷός τε ἦν κεραυνοῖς ἢ κατακλυσμοῖς πάντας διαφθεῖραι, τοῦτο τοῦ Μώμου κωλύσαντος, ὑποθεμένου δὲ αὐτῷ γνώμας δύο, τὴν Θέτιδος θνητογαμίαν, καὶ θυγατρὸς καλὴν γένναν, ἐξ ὧν ἀμφοτέρων πόλεμος Ἕλλησί τε καὶ Βαρβάροις ἐγένετο, οὕτω συμβῆναι κουφισθῆναι τὴν γῆν, πολλῶν ἀναιρεθέντων. ἡ δὲ ἱστορία παρὰ Στασίνῳ τῷ τὰ Κύπρια πεποιηκότι, εἰπόντι οὕτως· Ἦν ὅτε μυρία φῦλα κατὰ χθόνα πλαζόμενα Βαθυστέρνου πλάτος αἴης. Ζεὺς δὲ ἰδὼν ἐλέησε, καὶ ἐν πυκιναῖς πραπίδεσσι Σύνθετο κουφίσαι, ἀνθρώπων παμβώτορα γαῖαν, Ῥιπίσας πολέμου μεγάλην ἔριν Ἰλιάκοιο· Ὄφρα κενώσειεν θανάτῳ βάρος· οἱ δ’ ἐνὶ Τροίῃ Ἥρωες κτείνοντο. Διὸς δὲ τελείετο βουλή. καὶ τὰ μὲν παρὰ τοῖς νεωτέροις ἱστορούμενα περὶ τῆς τοῦ Διὸς βουλῆς, ἐστὶ τάδε. ἡμεῖς δέ φαμεν κατὰ τὴν Ἀριστάρχου καὶ Ἀριστοφάνους δόξαν, τῆς Θέτιδος εἶναι βουλὴν, ἣν ἐν τοῖς ἑξῆς φησι λιτανεύουσαν τὸν Δία ἐκδικῆσαι τὴν τοῦ παιδὸς ἀτιμίαν. καθάπερ καὶ τὰ κεφάλαια ἐν τῷ προοιμίῳ κεῖται τῆς ποιήσεως. Ἐξ οὗ δή. |
| 1 6 | Ἀφ’ οὗ δὴ χρόνου. Τὰ πρῶτα. Τὸ πρῶτον, καὶ τὴν ἀρχήν. Διαστήτην. Διεχωρίσθησαν. Ἐρίσαντε. Φιλονεικήσαντες. Ἀτρείδης. |
| 1 7 [20] | Ὁ Ἀτρέως παῖς Ἀγαμέμνων δὲ, κατὰ μὲν Ὅμηρον, Ἀτρέως τοῦ Πέλοπος, μητρὸς δὲ Ἀερόπης. κατὰ δὲ Ἡσίοδον, Πλεισθένους, τὸ γένος, Μυκηναῖος. ὃς ἤγαγε ναῦς εἰς Ἴλιον. ἐκπορθήσας δὲ τὴν Ἴλιον, καὶ ὑποστρέψας οἴκαδε, ἀναιρεῖται ὑπὸ Αἰγίσθου τοῦ Θυέστου δόλῳ εὐωχίας ἔπι. οὗτος γὰρ παρὰ τὸν καιρὸν τῆς ἀποδημίας ἐμοίχευε τὴν Ἀγαμέμνονος γυναῖκα Κλυταιμνήστραν. κατὰ δὲ τοὺς τραγικοὺς, αὐτὴ ἡ Κλυταιμνήστρα ἀνεῖλεν αὐτὸν χιτῶνι μὴ ἔχοντι ἔνδυσιν τραχήλου. ἐξ αὐτῆς δὲ ἔσχεν υἱὸν τὸν Ὀρέστην, καὶ θυγατέρας τέσσαρας· Λαοδίκην, Χρυσόθεμιν, Ἰφιγένειαν, καὶ Ἠλέκτραν. Ἄναξ. Βασιλεύς. Δῖος. Θεῖος, εὐγενὴς, ἢ ἀπὸ Διὸς ἔχων τὸ γένος, ἔντιμος· ἀπὸ γὰρ Αἰγίνης τῆς Ἀσωποῦ τοῦ ποταμοῦ Θηβῶν, Αἰακός· Αἰακοῦ δὲ, Τελαμῶν καὶ Πηλεύς· Πηλέως δὲ, Ἀχιλλεύς. Τίς τ’ ἂρ σφῶε. |
| 1 8 [5] | Τίς δὴ αὐτοὺς τοὺς δύο, Ἀγαμέμνονα, καὶ Ἀχιλλέα. πάλιν δὲ, τοῦτο ὁ Ποιητὴς ἐρωτᾷ τὴν Μοῦσαν. Ἔριδι. Φιλονεικίᾳ. Ξυνέηκε. Συνέβαλε, συνέμιξε. Λητοῦς καὶ Διὸς υἱός. |
| 1 9 [15] | Ὁ τῆς Λητοῦς καὶ Διὸς παῖς Ἀπόλλων, πάλιν δὲ τοῦτο ὡς ἀπὸ τῆς Μούσης. Ζεὺς δὲ ἐρασθεὶς Λητοῦς τῆς Κοίου θυγατρὸς ἑνὸς τῶν Τιτάνων, καὶ Φοίβης, ἔγκυον αὐτὴν ἐποίησεν. ἥτις, δεκαμηνιαίου χρόνου διαγενομένου, ἠπείγετο διὰ θαλάσσης πρὸς Ἀστερίαν τὴν νῆσον, μίαν οὖσαν τῶν Κυκλάδων. ἐκεῖσε δὲ ἐλθοῦσα, δρεψαμένη δύο φυτῶν, ἐλαίας καὶ φοίνικος, διδύμους ἀπεκύησε παῖδας, Ἄρτεμιν καὶ Ἀπόλλωνα· καὶ τὴν νῆσον ἐκάλεσε Δῆλον, ὅτι ἐξ ἀδήλου βάσεως ἐῤῥιζώθη. Ὁ γάρ. Οὗτος γάρ. Βασιλῆϊ. Τῷ βασιλεῖ. Χολωθείς. Ὀργισθείς. Νοῦσον. |
| 1 10 [30] | Νόσον λοιμικήν. Ἀνὰ στρατόν. Κατὰ τὸ στρατόπεδον. Ὦρσε. Διήγειρεν, ἐνέβαλε. Κακήν. Κακωτικήν. Ὀλέκοντο. Ἀπώλλοντο. Λαοί. Ὄχλοι. λᾶες κατὰ διάλεκτον οἱ λίθοι λέγονται. Προμηθέως παῖς Δευκαλίων γίγνεται. οὗτος βασιλεύων τῶν περὶ τὴν Φθίαν τόπων, γαμεῖ Πύῤῥαν τὴν Ἐπιμηθέως καὶ Πανδώρης, ἣν ἔπλασαν οἱ θεοὶ πρώτην γυναῖκα. καὶ ἐπειδὴ Ζεὺς ἠθέλησε τὸ χαλκοῦν γένος ἀπολέσαι, ὑποθεμένου Προμηθέως, Δευκαλίων τεκτῃνάμενος λάρνακα, καὶ τὰ ἐπιτήδεια ἐνθέμενος, εἰς ταύτην μετὰ Πύῤῥας ἀνέβη. Ζεὺς δὲ πολὺν ὑετὸν ἀπ’ οὐρανοῦ χέας, τὰ πλεῖστα μέρη τῆς Ἑλλάδος κατέκλυσεν, ὥστε διαφθαρῆναι πάντας ἀνθρώπους, ὀλίγων χωρίς· οἵτινες συνέφυγον εἰς τὰ πλησίον ὑψηλὰ ὄρη. τότε δὲ καὶ τὰ κατὰ Θεσσαλίαν στενώματα καὶ τέμπη διέστη, καὶ τὰ ἐκτὸς Ἰσθμοῦ καὶ Πελοποννήσου συνεχύθη πάντα. Δευκαλίων δὲ ἐν τῇ λάρνακι διὰ τῆς θαλάσσης φερόμενος ἐφ’ ἡμέρας ἐννέα καὶ νύκτας ἴσας, τῷ Παρνασῷ περιΐσχει· κἀκεῖ τῶν ὄμβρων παῦλαν λαβόντων, ἐκβὰς, ἔθυσε Διῒ Φυξίῳ· Ζεὺς δὲ πέμψας Ἑρμῆν πρὸς αὐτὸν, ἐπέτρεψεν αἰτῆσαι ὅ, τι βούλεται. ὃ δὲ αἰτεῖται, ἀνθρώπους αὐτῷ γενέσθαι. καὶ Διὸς εἰπόντος, ὑπὲρ κεφαλὴν ἔβαλλεν αἴρων λάας, τουτέστι λίθους· καὶ οὗς μὲν ἔβαλλεν ὁ Δευκαλίων, ἄνδρες ἐγένοντο· οὓς δὲ ἡ Πύῤῥα, γυναῖκες. ἡ ἱστορία παρὰ Ἀπολλοδώρῳ. Οὕνεκα τὸν Χρύσην. |
| 1 11 | Ἕνεκα. ἐπειδὴ τὸν Χρύσην. Ἠτίμησεν. Ἀτίμως ὕβρισεν. Ἀρητῆρα. Ἱερέα. παρὰ τὸ ἀρᾶσθαι, ὅ ἐστιν εὔχεσθαι. Ὁ γάρ. |
| 1 12 [5] | Οὗτος γάρ. Ἦλθε. Παρεγένετο. Θοάς. Ταχείας. σημαίνει δὲ καὶ ὀξείας. ὡς ἐν ἐκείνοις· Ἔνθεν δ’ αὖ νήσοισιν ἐπὶ προέηκε θοῇσιν. Ἐπὶ νῆας. Ἐπὶ τὰς ναῦς, ὅ ἐστι τὰ πλοῖα. Λυσόμενος. |
| 1 13 [5] | Λυτρωσόμενος. Θύγατρα. Τὴν θυγατέρα. Φέρων. Κομίζων, ἄγων. Ἀπερείσια. Ἄπειρα τῷ πλήθει, πολλά. Ἄποινα. Δῶρα, λύτρα, ἄφοινα τινὰ ὄντα, τὰ ἕνεκεν φόνου διδόμενα. Στέμματα. |
| 1 14 [15] | Στεφανώματα. Λάδωνος τοῦ ἐν Ἀρκαδίᾳ ποταμοῦ, Δάφνη ὑπῆρχε θυγάτηρ εὐπρεπεστάτη. ἐρασθεὶς δὲ αὐτῆς Ἀπόλλων, καὶ βουλόμενος συγγενέσθαι, ἐδίωκε· καταλαμβανομένης δὲ αὐτῆς ὑπὸ τοῦ θεοῦ, φασὶν εὔξασθαι τῇ μητρὶ Γῇ, χάσματι αὐτὴν δεχθῆναι· γενομένου δὲ τούτου, καὶ τῆς γῆς ἀναδούσης ὁμώνυμον φυτὸν, Ἀπόλλων θεασάμενος, ἐξεπλάγη, καὶ τὸ μὲν δένδρον, ἀπὸ τῆς παρθένου Δάφνην προσηγόρευσεν ὁμωνύμως. λαβὼν δὲ κλάδον αὐτῆς, ἐστέψατο. Ἔχων. Κατέχων, κρατῶν. Ἐν χερσίν. Ἐν ταῖς χερσίν. Ἑκηβόλου. Ἕκαθεν, ὅ ἐστι πόῤῥωθεν βάλλοντος, εὐστόχου τοξότου. Χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ. |
| 1 15 [5] | Περὶ τῷ κεχρυσωμένῳ σκήπτρῳ, ὅ ἐστι τῇ χρυσῇ ῥάβδῳ τῇ βασιλικῇ. Ἐλίσσετο. Ἐλιτάνευε, παρεκάλει. Πάντας Ἀχαιούς. Πάντας τοὺς Ἕλληνας. Ἀτρείδα δὲ μάλιστα. |
| 1 16 [5] | Μάλιστα δὲ τοὺς Ἀτρέως παῖδας, Ἀγαμέμνονα καὶ Μενέλαον. Μάλιστα. Ἐξαιρέτως. Δύω. Δισσούς. Κοσμήτορε. Διατάκτορας, ἡγεμόνας. Λαῶν. Τῶν ὄχλων. Ἀτρεῖδαί τε. |
| 1 17 | Ὦ Ἀτρέως παῖδες, Ἀγάμεμνον, καὶ Μενέλαε. Ἄλλοι. Οἱ λοιποί. Ὑμῖν μὲν θεοὶ δοῖεν. |
| 1 18 [5] | Ὑμῖν μὲν οἱ θεοὶ παράσχοιεν. Ὀλύμπια δώματ’ ἔχοντες. Οἱ τὸν Ὄλυμπον κατοικοῦντες. Ὄλυμπος δὲ, κατὰ μὲν Ὅμηρον, ὄρος τῆς Μακεδονίας μέγιστον, ἱερὸν τῶν θεῶν. κατὰ δὲ ἀλληγορίαν, ὄλυμπός ἐστιν ὁ οὐρανός· παρὰ τὸ, ὁλολαμπὴς εἶναι. Ἐκπέρσαι. |
| 1 19 [10] | Ἐκπορθῆσαι, καταστρέψαι. Πριάμοιο πόλιν. Τὴν Ἴλιον. περιφραστικῶς. Εὖ δ’. Καλῶς δέ. διατί δὲ ὁ Χρύσης κατὰ τῶν οἰκείων ηὔχετο; λέγομεν, ὅτι πρῶτον μὲν ἔδει κολακεύειν τὸν τύραννον, καὶ ταῦτα λέγειν, ἅπερ ἐπεθύμει δρᾶσαι. δεύτερον δὲ, ὅτι διὰ τοὺς Τρῶας ἀπωλωλέκει τὴν θυγατέρα· ὅθεν εὐλόγως κέχρηται ταῖς ἀραῖς κατ’ αὐτῶν. Οἴκαδε. Εἰς τὰ οἰκεῖα. Ἱκέσθαι. Παραγενέσθαι. Παῖδα δέ μοι. |
| 1 20 | Τὴν θυγατέρα μου. Λύσατε. Λύτρα λαβόντες, ἀπόδοτε. Φίλην. Προσφιλεστάτην. Τὰ δ’ ἄποινα. Τάδε τὰ δῶρα. Δέχεσθε. Λαμβάνετε. Ἁζόμενοι. |
| 1 21 | Ἐντρεπόμενοι, σεβόμενοι. Διὸς υἱόν. Τὸν Διὸς παῖδα Ἀπόλλωνα. Ἔνθα. |
| 1 22 | Τότε· χρονικὸν ἐπίῤῥημα. ἐνταῦθα δὲ, τοπικόν. Ἐπευφήμησαν. Μετ’ εὐφημίας ἐβόησαν. Αἰδεῖσθαι. |
| 1 23 | Ἐντρέπεσθαι. Ἱερῆα. Τὸν ἱερέα. Ἀγλαά. Καλά. Δέχθαι. Δέχεσθαι, λαμβάνειν. Ἀλλ’ οὐκ Ἀτρείδῃ. |
| 1 24 | Ἀλλ’ οὐ τῷ Ἀτρέως παιδὶ Ἀγαμέμνονι. Ἥνδανε. Ἤρεσκε. Θυμῷ. Διὰ τὴν ὀργήν. Ἀλλὰ κακῶς. |
| 1 25 | Ἀλλὰ μεθ’ ὕβρεως. Ἀφίει. Ἀπέπεμπε. Κρατερόν. Ἰσχυρὸν, ἀπειλητικόν. Μῦθον. Λόγον. Ἔτελλεν. Ἐπέτελλεν, ἔλεγε. Μή σε, γέρον. |
| 1 26 | Μή σε, ὦ πρεσβύτα. Κοίλῃσι. Κοίλαις, βαθείαις. Παρὰ νηυσί. Παρὰ ταῖς ναυσί. Κιχείω. Καταλάβω. Ἢ νύν. |
| 1 27 | ἢ ἐν τῷ παρόντι καιρῷ. Δηθύνοντα. Ἐγχρονίζοντα. Ἢ ὕστερον. Ἢ ἐκ δευτέρου. Αὖτις. Πάλιν. Ἰόντα. Παραγενόμενον. Μὴ νύ τοι. |
| 1 28 | Μὴ οὐκ ἄν σοι. Οὐ χραίσμῃ. Οὐ βοηθήσῃ. Σκῆπτρον. Ἡ βασιλικὴ ῥάβδος. Στέμμα. Στεφάνωμα. Θεοῖο. Τοῦ θεοῦ. Τὴν δέ. |
| 1 29 | Ταύτην δέ. Οὐ λύσω. Οὐκ ἀπολύσω. Πρίν μιν. Πρὸ τοῦ αὐτήν. Γῆρας ἔπεισι. Τὸ γῆρας καταλάβῃ. Ἡμετέρῳ ἐνὶ οἴκῳ. |
| 1 30 [15] | Ἐν τῷ ἡμετέρῳ οἴκῳ. Ἐν Ἄργει. Ἐν τῷ Ἄργει. ὅ ἐστι, τῇ Πελοποννήσῳ νῦν καλουμένῃ. ὁ δὲ Ἀγαμέμνων, βασιλεὺς ἦν Μυκήνης πόλεως Ἀργολικῆς. Ἰστέον δὲ, ὅτι ἡ Πελοπόννησος τὸ ἀρχαῖον Αἰγιάλεια ἐκαλεῖτο, ἀπὸ Αἰγιαλέως τοῦ υἱοῦ Ἰνάχου, τοῦ ἐν Ἄργει ποταμοῦ, καὶ Μελίας, τῆς Ὠκεανοῦ. ὕστερον δὲ πάλιν, Ἀπία ἐκλήθη, ἀπὸ Ἀπίδος τοῦ Φορωνέως παιδός. εἶθ’ οὕτως Ἄργος, ἀπὸ Ἄργου τοῦ Πανόπτου. τελευταῖον δὲ πάντων, Πελοπόννησος, ἀπὸ τοῦ κρατῆσαι τῆς χώρας τὸν Ταντάλου υἱὸν Πέλοπα. Τηλόθι πάτρης. Πόῤῥω τῆς πατρίδος. Ἱστὸν ἐποιχομένην. |
| 1 31 [10] | Ἱστουργοῦσαν, καὶ ὑφαίνουσαν. διατί ἐπάγει τῇ γαμετῇ καὶ τοῖς τέκνοις τὴν αἰχμάλωτον; ῥητέον οὖν, ὅτι οὐ δι’ ἐπιθυμίαν αὐτὴν τοσοῦτον ἐπάγει, ἀλλὰ πρὸς στρατιωτικὴν ὕβριν· ἵνα ἅπερ Μενέλαος ἐπεπόνθει, ταῦτα καὶ αὐτὸς δράσῃ. ὡς καὶ ὁ Νέστωρ φησί· Τῷ μή τις πρὶν ἐπειγέσθω οἴκονδε νέεσθαι. Πρίν τινα πὰρ Τρώων ἀλόχῳ κατακοιμηθῆναι. Καὶ ἐμὸν λέχος ἀντιόωσαν. Καὶ τῆς ἐμῆς κοίτης ἀντιλαμβανομένην, καὶ μετέχουσαν. Ἀλλ’ ἴθι. |
| 1 32 | Ἀλλ’ ἄπιθι. Μή μ’ ἐρέθιζε. Μή με παρόξυνε. Σαώτερος. Σῶος, ὑγιής. Ὥς κε. Ὅπως ἄν. Νέηαι. Πορευθῇς, ἐπανέλθῃς. Ὣς ἔφατο. |
| 1 33 [5] | Οὕτως εἶπεν. Ἔδδεισεν. Ἐφοβήθη, εὐλαβήθη. Ὁ γέρων. Ὁ πρεσβύτης. Καὶ ἐπείθετο. Καὶ ἐπείσθη. Μύθῳ. τῷ λόγῳ. Βῆ δέ. |
| 1 34 [5] | Ἐπορεύθη δέ. τὸ σχῆμα ἀφαίρεσις. Ἀκέων. Ἡσυχάζων, σιωπῶν. Παρὰ θῖνα. Παρὰ τὸν αἰγιαλὸν τῆς θαλάσσης. ὃς οὕτω κέκληται ἀπὸ τοῦ θείνεσθαι, ὅ ἐστι τύπτεσθαι τῇ προσρήξει τῶν κυμάτων. Πολυφλοίσβοιο. Πολυήχου, πολυταράχου. Πολλά. |
| 1 35 [5] | Πλεῖστα. Ἔπειτα. Μεταταῦτα. Ἀπάνευθεν. Ἄπωθεν, χωρίς. Κιών. Παραγενόμενος, πορευθείς. Ἠρᾶτο. Ηὔχετο. Ὁ γεραιός. Ὁ πρεσβύτης. Ἄνακτι. |
| 1 36 [5] | Τῷ βασιλεῖ. νῦν δὲ θεῷ τῷ Ἀπόλλωνι. Τόν. Ὅντινα. Ἠΰκομος. Εὔκομος. ἀπὸ μέρους, καλή. Τέκεν. Ἔτεκεν, ἐγέννησεν. Λητώ. Λητὼ Κοίου καὶ Φοίβης θυγάτηρ. Κλῦθί μευ. |
| 1 37 [5] | Ἐπάκουσόν μου. Ἀργυρότοξε. Λαμπρότοξε, καλλίτοξε. Ὃς Χρύσην. Ὅστις τὴν Χρύσαν. Χρύσα δὲ πόλις Τρωϊκή. Ἀμφιβέβηκας. Περιβέβηκας, ὑπερμαχεῖς. Κίλλαν τε. |
| 1 38 [45] | Καὶ τὴν Κίλλαν. ἔστι δὲ πολίχνιον τῆς Τρωάδος. Ζαθέην. Ἄγαν θείαν, ὅ ἐστι πάνυ. Πέλοψ ὁ Ταντάλου κατὰ μισθὸν παιδικῆς ὥρας, λαβὼν παρὰ Ποσειδῶνος ἵππους ἀδαμάστους σὺν τῷ ὀχήματι, ἔσπευσεν εἰς Πίσαν τῆς Πελοποννήσου ἐπὶ τὸν Ἱπποδαμείας γάμον, τὸν μνηστηροκτόνον αὐτῆς πατέρα Οἰνόμαον καταγωνίσασθαι ἐπιθυμῶν. γενομένῳ δὲ αὐτῷ περὶ Λέσβον, Κίλλος ὁ ἡνίοχος τελευτᾷ τὸν βίον. ὃς καὶ καθ’ ὕπνον ἐπιστὰς τῷ Πέλοπι σφόδρα ὀδυνηρῶς ἐπ’ αὐτῷ ἔχοντι, ἀπωδύρετό τε τὴν αὐτοῦ ἀπώλειαν, καὶ περὶ κηδείας ἠξίου. διόπερ ἀναστὰς, ἐξερυπάρου τὸ εἴδωλον διὰ πυρός. εἴθ’ οὕτως ἔθαψε τὴν τέφραν, ἐπιφανῶς τοῦ Κίλλου ἠρίον ἐπ’ αὐτῷ ἐγείρας, καὶ πρὸς τῷ ἠρίῳ αὐτοῦ ἐδείματο ἱερὸν, Κιλλαίου Ἀπόλλωνος προσαγορεύσας, διὰ τὸ, αἰφνιδίως τὸν Κίλλον ἀποθανεῖν. οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ πόλιν κτίσας, Κίλλαν κέκληκεν. ὁ μέν τοι Κίλλος καὶ μετὰ θάνατον τῷ Πέλοπι δοκεῖ συλλαβέσθαι, ὅπως περιγένηται τοῦ Οἰνομάου ἐν τῷ ἀγῶνι. ἡ ἱστορία παρὰ Θεοπόμπῳ. Τενέδοιό τε. Καὶ τῆς Τενέδου. ἡ δὲ Τένεδος, νῆσός ἐστι πρὸ τῆς Τροίας κειμένη, οὔπω δὲ πρότερον τοῦτο εἶχε τὸ ὄνομα. Κύκνου γὰρ τοῦ Ποσειδῶνος Τέννης ἦν καὶ Λευκοθέα παῖδες, καὶ ἡ μὲν μήτηρ αὐτῶν οὐκ ἔτι ἦν. ἐπέγημε δὲ ὁ Κύκνος Φυλονόμην, ἢ, ὡς ἔνιοι, Πολύβοιαν. ἡ Φυλονόμη δὲ (καὶ γὰρ εἰς ἄνδρας ἐτέλει ἤδη ὁ Τέννης) ἐρασθεῖσα αὐτοῦ, λόγους περὶ συνουσίας ἠνέγκατο πρὸς αὐτόν. τοῦ δὲ τὰ πρὸς τὴν φύσιν δίκαια τηρήσαντος, κατηγορήσατο πρὸς τὸν πατέρα αὐτοῦ, ὅτι τεθελήκοι αὐτὴν βιάσασθαι. ὁ δὲ πιστεύσας τῇ κατηγορίᾳ, συλλαβὼν τὸν παῖδα, ἐνέβαλεν εἰς λάρνακα, καὶ ἔῤῥιψεν εἰς τὴν ὑποκειμένην θάλασσαν. ὃν διὰ σωφροσύνην, καὶ διὰ τὸ εἶναι υἱωνὸν, ἔσωσεν ὁ Ποσειδῶν. τὴν γὰρ λάρνακα προσενεχθῆναι τῇ Λευκόφρυϊ νήσῳ ἐποίησεν. ἣν οἱ ἐπιχώριοι θεασάμενοι, καὶ ἀφελόντες τὸ ἐπίθεμα, μαθόντες τὸ γεγονὸς, οὐ μόνον ἑαυτῶν βασιλέα τὸν Τέννην κατεστήσαντο, ἀλλὰ καὶ ἀπ’ αὐτοῦ Τένεδον τὴν νῆσον προσηγόρευσαν. |
| 1 38 (50) | Ἶφι. Ἰσχυρῶς, γενναίως. Ἀνάσσεις. Βασιλεύεις. Σμινθεῦ. |
| 1 39 [35] | Ὦ Σμίνθιε. ἔστι δὲ ἐπίθετον τοῦ Ἀπόλλωνος. Σμίνθος γὰρ τόπος τῆς Τρωάδος, ἐν ᾧ ἱερὸν Ἀπόλλωνος Σμινθίου, ἀπὸ αἰτίας τοιᾶσδε· ἐν Χρύσῃ πόλει τῆς Μυσίας Κρίνις τις ἱερεὺς ἦν τοῦ κεῖθι Ἀπόλλωνος. τούτῳ ὀργισθεὶς ὁ θεὸς, ἔπεμψεν αὐτοῦ τοῖς ἀγροῖς μύας, οἵτινες τοὺς καρποὺς ἐλυμαίνοντο. βουληθεὶς δέ ποτε ὁ θεὸς αὐτῷ καταλλαγῆναι, πρὸς Ὄρδην τὸν ἀρχιβούκολον αὐτοῦ παρεγένετο. παρ’ ᾧ ξενισθεὶς ὁ θεὸς, ὑπέσχετο κακῶν ἀπαλλάξαι. καὶ δὴ παραχρῆμα τοξεύσας τοὺς μῦς, διέφθειρεν. ἀπαλλασσόμενος οὖν, ἐνετείλατο τὴν ἐπιφάνειαν αὐτοῦ δηλῶσαι τῷ Κρίνιδι. οὗ γενομένου, Κρίνις ἱερὸν ἱδρύσατο τῷ θεῷ, Σμινθέως ἱερὸν αὐτὸ καλέσας. ἐπειδήπερ, κατὰ τὴν ἐγχώριον αὐτῶν διάλεκτον, οἱ μύες, σμίνθοι ἐκαλοῦντο. ἡ ἱστορία παρὰ Πολέμωνι. ἄλλοι δὲ οὕτως εἶπον, ὅτι Κρῆτες ἀποικίαν στέλλοντες, χρησμὸν ἔλαβον παρὰ τοῦ Ἀπόλλωνος, ὅπου αὐτοῖς ἐναντιωθῶσι γηγενεῖς, ἐκεῖ κτίσαι τὴν πόλιν. οἱ δὲ ἀπέστειλαν τοὺς ἀποίκους. ἐλθόντων δὲ εἰς τὸν Ἑλλήσποντον, καὶ νυκτὸς ἐπιγενομένης, μύες ἔκοψαν αὐτῶν τοὺς τελαμῶνας τῶν ὅπλων. πρωῒ δὲ ἀναστάντες, καὶ θεασάμενοι τοῦτο, σοφισάμενοί τε καθ’ ἑαυτοὺς, ἔκτισαν ἐκεῖ πόλιν, ἥντινα καὶ ἐκάλουν Σμινθίαν. οἱ γὰρ Κρῆτες τοὺς μύας, σμίνθους καλοῦσιν. ἐκ τούτου καὶ Ἀπόλλων Σμίνθιος ἐκλήθη, διὰ τὸ ὑπερασπίζειν αὐτῆς. Εἴ ποτέ τοι. Ἐάν ποτέ σοι. Χαρίεντα. Εὔχαριν, καλόν. Νηόν. Ναόν. Ἔρεψα. Ἐπέρεψα, ὠρόφωσα, ἐστεφάνωσα. Ἢ εἰ δή ποτέ τοι. |
| 1 40 | Ἢ εἴπω ποτέ σοι. Πίονα. Πιμελῆ, λιπαρά. Μηρία. Τὰ μηριαῖα ὀστᾶ. Ἔκῃα. Ἐπὶ τῷ βωμῷ ἔκαυσα, τουτέστιν ἐκάρπωσα. Ταύρων ἠδ’ αἰγῶν. |
| 1 41 | Ἤτοι, ταύρων καὶ αἰγῶν. Τόδε μοι. Τοῦτό μοι. Κρήηνον. Ἐπιτέλεσον. Ἐέλδωρ. Ἐπιθύμημα. Τίσειαν. |
| 1 42 [45] | Τιμωρίαν δοῖεν, ὅ ἐστι, παράσχοιεν. Δαναοί. Οἱ Ἕλληνες· ἀπὸ Δαναοῦ τοῦ Βήλου. Βῆλος δὲ Ἀγήνορος μὲν ἦν ἀδελφὸς, υἱὸς δὲ Ποσειδῶνος καὶ Λιβύης, ἀφ’ ἧς ἡ χώρα ὠνομάσθη Λιβύη. βασιλεύων δὲ Αἰγυπτίων, γαμεῖ Ἀγχινόην τὴν Νείλου θυγατέρα. καὶ γίγνονται παῖδες αὐτῷ δίδυμοι, Αἴγυπτος, καὶ Δαναός. Δαναὸν μὲν οὖν ὁ Βῆλος ἐν Λιβύῃ κατοικίζει, Αἴγυπτον δὲ ἐν Ἀῤῥαβίᾳ. ὃς καταστρεψάμενος τὴν Μελαμπόδων χώραν, ἀφ’ ἑαυτοῦ ὠνόμασεν Αἴγυπτον. γίγνονται δὲ ἐκ πολλῶν γυναικῶν, Αἰγύπτῳ μὲν πεντήκοντα παῖδες, Δαναῷ δὲ θυγατέρες πεντήκοντα. στασιασάντων δὲ πρὸς ἀλλήλους περὶ τῆς ἀρχῆς, ὕστερον Δαναὸς τοὺς τοῦ Αἰγύπτου παῖδας, πλὴν ἑνὸς ἢ δυεῖν, διὰ τῶν θυγατέρων ἀνεῖλε· δεδοικὼς, καθότι καὶ ἐκ χρησμοῦ ἠκηκόει, ὅτι φονευθήσεται ὑπὸ ἑνὸς αὐτῶν. καὶ ὑποθεμένης Ἀθηνᾶς αὐτῷ, ναῦν πρῶτος κατεσκεύασε τὴν κληθεῖσαν, ὡς ἀπὸ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν θυγατέρων αὐτοῦ, Πεντηκόντορον, ἐν ᾗ τὰς κόρας ἐνθέμενος ἔφυγε. προσχὼν δὲ Ῥόδῳ, τὸ τῆς Λινδίας Ἀθηνᾶς ἄγαλμα ἱδρύσατο. ἐντεῦθεν δὲ ἧκεν εἰς Ἄργος, καὶ τὴν βασιλείαν αὐτῷ παραδίδωσιν Ἑλάνωρ ὁ τότε βασιλεύων. αὐτὸς δὲ κρατήσας τῆς χώρας, ἀφ’ ἑαυτοῦ τοὺς ἐνοικοῦντας, Δαναοὺς ὠνόμασεν. ἱστορεῖ Ἀπολλόδωρος ἐν δευτέρῳ. Ἐμὰ δάκρυα σοῖσι βέλεσσιν. Ἀντὶ τοῦ, τῶν ἐμῶν δακρύων. Διατί δὲ ὁ Χρύσης, οὐ κατὰ Ἀγαμέμνονος ηὔχετο τοῦ ὑβρίσαντος αὐτὸν, ἀλλὰ κατὰ πάντων τῶν Ἑλλήνων; φαμὲν δὴ, ὅτι Ἀγαμέμνονος ἀποθανόντος ὁ στρατὸς ἐλύετο, καὶ Χρυσηῒς εἰς Ἑλλάδα ἀπήγετο. ἀναιρουμένων δὲ τῶν ὄχλων, ζήτησις ἦν τοῦ πάθους, ἀπόδοσις δὲ τῆς κόρης. καὶ ἀποθανὼν μὲν Ἀγαμέμνων, ἄλυπος ἦν· ζῶν δὲ, βασανίζεται, βλέπων ἅτε βασιλεὺς ἀπολλυμένους τοὺς ὄχλους. ἢ, ὅτι πᾶσιν ἠράσατο, ἀνθ’ ὧν πάντες ὁμοῦ γενόμενοι, οὐκ ἐπέσχον τὴν τοῦ βασιλέως ὕβριν. δικαίως οὖν αὐτοὶ ἔπαθον. καὶ γὰρ Ἡσίοδος φησί· Πολλάκι καὶ ξύμπασα πόλις κακοῦ ἀνδρὸς ἀπηύρα. Ὣς ἔφατο. |
| 1 43 [5] | Οὕτως εἶπεν. Τοῦ δ’ ἔκλυε. Τούτου δὲ ὑπήκουσε. Φοῖβος. Καθαρὸς, ἀμίαντος, ἢ μαντικός. Φοῖβον γὰρ τὸν καθαρόν. Ἡσίοδος δὲ, μετωνυμικῶς Φοῖβον αὐτὸν καλεῖ, ἀπὸ Φοίβης. Βῆ δὲ κατ’ οὐλύμποιο. |
| 1 44 [5] | Κατέβη δὲ ἀπὸ τῶν τοῦ ὀλύμπου ἐξοχῶν, ὅ ἐστιν ἀκρωτηρίων. Χωόμενος. Λυπούμενος, ὀργιζόμενος. Κῆρ. Περισπωμένως μὲν, ἡ ψυχή. Ὀξυτόνως δὲ, ἡ θανατηφόρος μοῖρα. Τόξ’ ὤμοισιν ἔχων. |
| 1 45 [5] | Ἀντὶ τοῦ, τὸ τόξον ἐπὶ τοῖς ὤμοις ἔχων. Ἀμφηρεφέα τε φαρέτρην. Τὴν ἑκατέρωθεν ἐσκεπασμένην φαρέτραν, ἤγουν βελοθήκην. Ἔκλαγξαν. |
| 1 46 | Ποιὸν ἦχον ἀπετέλεσαν. Ὀϊστοί. Τὰ βέλη. Ἐπ’ ὤμων. Ἐπὶ τῶν ὤμων. Χωομένοιο. Ὀργιζομένου. Αὐτοῦ κινηθέντος. |
| 1 47 | Κινηθέντος αὐτοῦ ἐπὶ τόπον. Ὁ δέ. Οὗτος δέ. Ἤϊε. Παρεγένετο. Νυκτὶ ἐοικώς. Σκότει παραπλήσιος, φοβερὸς καὶ ἀόρατος. Ἕζετο. |
| 1 48 [5] | Ἐκαθέζετο. Ἔπειτα. Μεταταῦτα. Ἀπάνευθεν. Ἄπωθεν, χωρίς. Νεῶν. Τῶν νηῶν, τῶν πλοίων. Μετὰ δέ. Μεταταῦτα δέ. Ἰόν. Βέλος. Ἕηκεν. Ἀφῆκεν, ἔπεμψε. Δεινὴ δὲ κλαγγή. |
| 1 49 | Φοβερὸς δὲ ἦχος. Γένετο. Ἐγένετο. Ἀργυρέοιο. Ἀργυροῦ, καλοῦ. Βιοῖο. Τῆς τοῦ τόξου νευρᾶς. Οὐρῆας. |
| 1 50 [40] | Ὀρεῖς, ὑποζύγια. Ἐπῴχετο. Ἐπῄει, ἐπήρχετο. Ἀργούς. Ταχεῖς, ἢ λευκούς. Διατί δὲ ἀπὸ τῶν κυνῶν, καὶ τῶν ἡμιόνων, ὁ λοιμὸς ἤρξατο, οὐκ ἀπὸ τῶν Ἑλλήνων δὲ, οὐδὲ ἀπ’ ἄλλου τινὸς ζώου; καὶ οἱ μὲν ῥητορικοὶ λύοντες, φασίν· ὅτι φιλάνθρωπον ὂν τὸ θεῖον, ἐβούλετο παιδεῦσαι τοὺς Ἕλληνας, καὶ μὴ παντάπασιν ἀπολέσαι. καὶ διὰ τοῦτο πρότερον ἀπὸ τῶν τοιούτων ζώων ἤρξατο, μετάνοιαν τοῖς ἁμαρτάνουσι διδούς. οἱ δὲ ἀληθέστερον καὶ φιλοσοφώτερον λύοντες, φασὶν, ὅτι ἅπας μὲν λοιμὸς ἀπὸ ἐκφλογώσεως γίγνεται, γῆθεν ἀναφερόμενος ἐξ ἀναθυμιάσεως. διὸ καὶ τὸν Ἀπόλλωνα φασὶν αἴτιον, ἐπεὶ ὁ αὐτὸς εἶναι λέγεται τῷ ἡλίῳ τῷ καταφλέγοντι τὴν γῆν. ἐκ γῆς δὲ γιγνομένης τῆς νόσου, ἀναγκαῖον τοὺς κύνας πρῶτον ᾐσθῆσθαι τῆς βλάβης, ὅτι τε καὶ αἰσθητικώτερά εἰσι τὰ ἄλογα ζῶα φύσει τῶν ἀνθρώπων, καὶ ὅτι κάτω νεύουσι πρὸς τὴν γῆν, καὶ ἀνιχνεύουσι. τοὺς δὲ ἡμιόνους οὐ διὰ τὸ κάτω νεύειν, ἀλλὰ τῷ ἐκ διαφόρων σωμάτων εἰλεχέναι τὴν γένεσιν. πᾶν γὰρ εὐδιάφθαρτον τὸ τοιοῦτον. δεκάτῃ δὲ ἡμέρᾳ φανερὸν γενέσθαι τὸ νοσῶδες, κατ’ αὐτὸν τὸν Ποιητὴν τὸ θεώρημα εὔλογον, τοῦ ἀέρος ἐν ταύτῃ πάντως καθισταμένου. ἡ Ἥρα, φησὶν, ἐπὶ φρεσὶ θῆκε τῷ Ἀχιλλεῖ. Ἀχιλλεὺς γὰρ Χείρωνος ὢν μαθητὴς, καὶ τὴν ἰατρικὴν τέχνην σαφῶς ἐπιστάμενος, ἐκ τῆς τοῦ ἀέρος καταστάσεως ἐπέγνω γινόμενον τὸ κακόν. τὸ γὰρ τῆς Ἥρας ὄνομα παρὰ τὸν ἀέρα πεποίηται. ἐπεὶ, τίνος ἕνεκεν Νέστωρ, ἢ Ὀδυσσεὺς, ἢ Μενέλαος, οὐδενὸς ἔλαττον τῶν Ἑλλήνων φροντίζοντες, οὐ ζητοῦσι τὸ αἴτιον τῆς νόσου; Αὐτὰρ ἔπειτα. |
| 1 51 [5] | Μεταταῦτα δέ. Αὐτοῖσιν. Αὐτοῖς, δηλονότι τοῖς Ἕλλησιν. Ἐχεπευχές. Ἔχον πικρίαν. ἀπὸ τῆς πεύκης ἡ μεταφορά. καὶ γὰρ ἡ πεύκη κοπεῖσα, οὐκ ἀνίησι βλαστόν. καὶ τὸ δάκρυον αὐτῆς ἐστι πικρὸν, ἡ πίσσα. Ἐφιείς. Ἐπιπέμπων. Βάλλεν. |
| 1 52 [35] | Ἔβαλλεν, ἐκ βολῆς ἀνῄρει, ἐτίτρωσκεν. Αἰεὶ δέ. Διαπαντὸς δέ. Πυραί. Πυρκαιαί. τὸ γὰρ παλαιὸν, τὰ σώματα τῶν θνησκόντων πρότερον ἐκαίετο, διὰ τὸ ἀπέριττα γίγνεσθαι. εἶθ’ οὕτως ἐθάπτετο ὑπὸ γῆν. ἡ δὲ αἰτία τοῦ καίεσθαι τὰ σώματα παρὰ τοῖς Ἕλλησιν αὕτη. πρῶτος, φασὶν, οὕτως ἐτάφη Ἀργεῖος ὁ Λικυμνίου δι’ ἀνάγκην ὑπὸ Ἡρακλέους. συναγαγὼν γὰρ στρατείαν ἐπὶ Ἴλιον Ἡρακλῆς, διὰ τὸ τὸν Λαομέδοντα παρὰ σύνταξιν ποιῆσαι αὐτῷ σώσαντι τοῦ κήτους τὴν θυγατέρα αὐτοῦ Ἡσιόνην, καὶ μὴ δοῦναι τοὺς ἵππους οὓς ὑποσχόμενος ἦν αὐτῷ, ὑπὲρ τῆς τοσαύτης εὐεργεσίας, ἐζήτει καὶ τὸν Ἀργεῖον ὡσανεῖ οἰκεῖον. Λικυμνίου δέ φασι τοῦ πατρὸς Ἀργείου φοβουμένου, ὅτι καὶ τὸν πρότερον αὐτοῦ υἱὸν ὀνόματι Οἰωνὸν ἀποστείλας εἰς Λακεδαίμονα μεθ’ Ἡρακλέους ἀπέβαλεν, καὶ μὴ διδόντος, Ἡρακλῆς ὤμοσεν ἀπάξειν πάλιν αὐτόν. τότε δ’ οὖν συμπεσούσης Ἀργείῳ τῆς τοῦ βίου τελευτῆς, διαπορηθεὶς ὁ Ἡρακλῆς πῶς ἂν διατηρήσοι τὸν ὅρκον, ἔκαυσεν αὐτόν. καὶ πρῶτόν φασι τοῦτον τοιαύτης ἐπιμελείας τυχεῖν. ἡ ἱστορία παρὰ Ἄνδρωνι. Νεκύων. Τῶν νεκρῶν. Καίοντο. Ἐκαίοντο. Θαμειαί. Πυκναὶ, συνεχεῖς. πῶς, φασὶν, ὁ Ποιητὴς ἐναντία ἑαυτῷ λέγει; πρῶτον γὰρ εἰπὼν, αὐτοὺς δ’ ἑλώρια τεῦχε κύνεσσι· νῦν ἐπάγει, αἰεὶ δὲ πυραὶ νεκύων καίοντο. ἐροῦμεν, ὅτι ὁ λοιμὸς ηὖξε τὴν μῆνιν· ἡ μῆνις δὲ τὰς μεταταῦτα μάχας· καὶ οἱ ἐν ταύταις πίπτοντες, ἑλώρια κυνῶν ἐγίγνοντο. οἱ δὲ, ὑπὸ τοῦ λοιμοῦ φθειρόμενοι ἐκαίοντο. Ἐννῆμαρ. |
| 1 53 | Ἐπὶ ἐννέα ἡμέρας. Ἀνὰ στρατόν. Κατὰ τὸ στρατόπεδον. Ὤιχετο. Ἐπῄει, ἐπήρχετο. Κῆλα. Βέλη. ὁτὲ δὲ σημεῖα. Τῇ δεκάτῃ δέ. |
| 1 54 | Προσυπακουστέον, ἡμέρᾳ. Ἀγορήν. Ἐκκλησίαν, συνέδριον. Καλέσσατο. Συνεκαλέσατο, συνήγαγε. Τῷ γάρ. |
| 1 55 [5] | Τούτῳ γάρ. Ἐπὶ φρεσὶ θῆκε. Κατὰ νοῦν ἐποίησε. Λευκώλενος. Λευκοβραχίων, ἀπὸ μέρους, καλή. ὁ δὲ τρόπος, σωματοποιΐα· ὠλέναι γὰρ αἱ χεῖρες. Ἥρη κήδετο. |
| 1 56 [10] | Ἐφρόντιζεν ἡ Ἥρα. εὐλόγως δὲ φροντίζει τῶν Ἑλλήνων ἡ Ἥρα, ὅτι τὸ Ἄργος ὅλον ἱερὸν αὐτῆς. ἄλλως τε, καὶ ἦν ὑβρισθεῖσα ὑπὸ Ἀλεξάνδρου, ὡς καὶ ἡ Ἀθηνᾶ, ἐν τῇ τοῦ μήλου κρίσει. ἤθελεν οὖν σώζεσθαι τοὺς Ἕλληνας, ἵνα γένηται τοῖς Τρωσὶν ὄλεθρος. Ὅτι ῥά. Ὅτι δή. Θνήσκοντας. Ἀποθνήσκοντας. Ὁρᾶτο. Ἑώρα, ἔβλεπεν. Οἱ δ’ ἐπεὶ οὖν. |
| 1 57 | Ἐπειδὴ δὲ οὗτοι. Ἤγερθεν. Συνηθροίσθησαν, Ὁμηγερέες. Ὁμοῦ κατὰ τὸ αὐτὸ ἐγένοντο. Τοῖσι δέ. |
| 1 58 [5] | Ἐν αὐτοῖς δέ. Ἀνιστάμενος. Ἀναστάς. τὸ γὰρ παλαιὸν, κἂν βασιλεὺς ἦν, κἂν ἄλλης οἵας δή ποτε τύχης, ἐδημηγόρει ὀρθὸς ἱστάμενος. Μετέφη. Ἐν αὐτοῖς εἶπεν, ἐδημηγόρησε. Πόδας ὠκύς. Ὁ ταχὺς τοῖς ποσί. διὰ δὲ τούτου δηλοῖ ἡμῖν τὸ εὐκίνητον τοῦ Ἥρωος. Νῦν. |
| 1 59 | Ἄρτι. χρονικὸν ἐπίῤῥημα. Ἄμμε. Ἡμᾶς, Αἰολικῶς. Παλιμπλαγχθέντας. Εἰς τοὐπίσω πλανηθέντας. Ὀΐω. Οἶμαι, ὑπολαμβάνω. Ἄψ. |
| 1 60 [5] | Πάλιν, εἰς τοὐπίσω. Ἀπονοστήσειν. Ἐπανελθεῖν, ὑποστρέψειν. νόστος γὰρ ἡ εἰς οἶκον ὑποστροφὴ, διὰ τὸ τῆς πατρίδος ἡδύ. Εἴ κεν. Ἐὰν τὸν θάνατον ὅλως διαφύγωμεν. Εἰ δὴ ὁμοῦ. |
| 1 61 | Ἐπειδὴ ὁμοῦ καὶ κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον καὶ καιρόν. Δαμᾷ. Δαμάζει, καταπονεῖ. Μάντιν ἐρείομεν. |
| 1 62 [5] | Ἀλλὰ δεῦρο μάντιν τινὰ ἐρωτήσωμεν. ἔστι γὰρ γένος τὶ μαντικῆς, διαιρούμενον εἰς εἴδη τρία. εἰς οἰωνοσκοπίαν, ἀεροσκοπίαν, καὶ τὴν διὰ τῶν ὀνειράτων μαντείαν. Ἐρείομεν. Ἐρωτήσωμεν. Ἱερῆα. Θύτην. Ὀνειροπόλον. |
| 1 63 | Τὸν δι’ ὀνείρων μαντευόμενον. Ὄναρ. Ὁ ὄνειρος, καὶ ἡ δι’ ὀνείρου ἀποκάλυψις. Ἐκ Διός. Ἀπὸ τοῦ Διός. Ὅς κ’ εἴποι. |
| 1 64 | Ὅστις ἂν ἡμῖν εἴποι. Ὅ τι τόσσον. Ὅ τι τοσοῦτον. Ἐχώσατο. Ὠργίσθη. Εἴ τ’ ἄρ. |
| 1 65 [5] | Εἴ τε δή. Ὅγε. Οὗτος. Εὐχωλῆς. Εὐχῆς, δεήσεως. Ἐπιμέμφεται. Ἐπαιτιᾶται, ἐπιζητεῖ. Ἑκατόμβης. Τελείας θυσίας, ἤτοι τῆς ἀπὸ τῶν ἑκατὸν βοῶν, ἢ τῆς ἀπὸ ἑκατὸν βάσεων. ὅ ἐστιν, ἐξ εἰκοσιπέντε ζώων. Αἴ κέν πως. |
| 1 66 [5] | Ἐάν πως. Κνίσσης. Ἐπίπλου, λίπους. ἀφ’ οὗ θυσίας. Αἰγῶν τε. Καὶ αἰγῶν. Τελείων. Ἤτοι τὴν ἡλικίαν ὁλοκλήρων· λελωβημένον γὰρ, οὐ θύεται. ἀλλ’ ὑγιὴς ἡ τῶν τελουμένων θυσία. Ἀντιάσας. |
| 1 67 [5] | Ἀπαντήσας, μετασχών. Ἡμῖν ἀπό. Ἀπὸ καὶ χωρὶς ἡμῶν ποιῆσαι τὸν λοιμόν. Λοιγόν. Ὄλεθρον. Ἀμῦναι. Ἀποστρέψαι, ἀπεῖρξαι. Ἤτοι ὅγ’ ὣς εἰπών. |
| 1 68 | Οὗτος μὲν οὕτως εἰπών. Κατ’ ἄρ’ ἕζετο. Ἐκαθέσθη. Τοῖσι δέ. Ἐν αὐτοῖς δέ. Ἀνέστη. Ὀρθὸς ἔστη. Θεστορίδης. |
| 1 69 [5] | Ὁ Θέστορος παῖς Κάλχας. ὁ δὲ τύπος, πατρωνιμικός. Οἰωνοπόλων. Ὀρνεοσκόπων, μάντεων. Ὄχ’ ἄριστος. Ἐξόχως ἄριστος. Ὃς ᾔδη. |
| 1 70 [5] | Ὅστις ἠπίστατο. Τά τ’ ἐόντα. Καὶ τὰ ἐνεστῶτα. Τά τ’ ἐσσόμενα. Καὶ τὰ γενησόμενα. Πρό τ’ ἐόντα. Καὶ τὰ προγεγονότα. ἔστι γὰρ τελείου μάντεως, τὸ ἐπίστασθαι τοὺς τρεῖς χρόνους ἀκριβῶς. Καὶ νήεσσι. |
| 1 71 | Καὶ ταῖς ναυσίν. Ἡγήσατο. Ἡγεμὼν ἐγένετο. Ἴλιον εἴσω. Εἰς τὴν Ἴλιον. Ἣν διὰ μαντοσύνην. |
| 1 72 | Διὰ τὴν ἰδίαν μαντείαν. Τήν οἱ. Ἥντινα αὐτῷ. Πόρε. Παρέσχεν, ἐδωρήσατο. Ὅς σφιν. |
| 1 73 | ὃς ἐν αὐτοῖς. Ἐϋφρονέων. Καλῶς νοῶν. Ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν. Ἐδημηγόρησε καὶ εἶπε. Κέλεαί με. |
| 1 74 | Κελεύεις με. Διῒ φίλε. Τῷ Διῒ προσφιλέστατε. Μυθήσασθαι. Εἰπεῖν, ἀπαγγεῖλαι. Μῆνιν Ἀπόλλωνος. |
| 1 75 [5] | Τὴν ὀργὴν τοῦ Ἀπόλλωνος. Ἑκατηβελέταο. Πόῤῥωθεν βάλλοντος, εὐστόχου τοξότου. Ἄνακτος. Βασιλέως. νῦν δὲ θεοῦ. Τοὶ γὰρ ἐγὼ ἐρέω. |
| 1 76 [5] | Ἐγὼ μὲν οὖν εἴπω. Σὺ δὲ σύνθεο. Σὺ δὲ σύνθου, καὶ κατάνευσον. κατὰ διάλυσιν. Καί μοι ὄμοσσον. Καὶ ὄμοσόν μοι. Ἦ μέν μοι. |
| 1 77 | Ὄντως δή μοι. Ἔπεσι καὶ χερσί. Λόγοις, καὶ ἔργοις. Ἀρήξειν. Βοηθήσειν. Ἦ γὰρ ὀΐομαι. |
| 1 78 | Ἀληθῶς ὑπολαμβάνω. Χολωσέμεν. Εἰς ὀργὴν ἐμβαλεῖν. Ὃς μέγα. Ὅστις μεγάλως. Ἀργείων. |
| 1 79 | Τῶν Ἑλλήνων. Κρατέει. Βασιλεύει. Καί οἱ πείθονται Ἀχαιοί. Καὶ αὐτῷ ὑπακούουσιν οἱ Ἕλληνες. Κρείσσων. |
| 1 80 | Ἐπικρατέστερος. Ὅτε χώσεται. Ὅταν ὀργισθῇ. Ἀνδρὶ χέρηϊ. Ἀνδρὶ χείρονι, ἐλάττονι. Εἴπερ γάρ τε. |
| 1 81 [5] | Ἐάνπερ γὰρ, ἢ ἵνα. Χόλον. Τὴν ὀργήν. Αὐτῆμαρ. Αὐθημερὸν, ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ. Καταπέψῃ. Κατάσχῃ, καταδαπανήσῃ. ἡ δὲ μεταφορὰ ἀπὸ τῶν ἐν γαστρὶ πλείονι χρόνῳ κατεχομένων σιτίων, διὰ τὴν πέψιν τὴν ἐν αὐτῇ γιγνομένην. Μετόπισθεν. |
| 1 82 | Μεταταῦτα, ἐκ δευτέρου. Ἔχει. Κατέχει, φυλάττει. Κότον. Ὀργήν. Ὄφρα τελέσσῃ. Ὅπως πληρώσῃ. Ἑοῖσιν. |
| 1 83 | Ἰδίοις. Φράσαι. Λόγισαι, σκέψαι. Εἴ με σαώσεις. Ὅπως με σώσῃς. Τὸν δέ. |
| 1 84 | Τοῦτον δέ. Ἀπαμειβόμενος. Ἐς ἀμοιβῆς ἀποκρινόμενος. Προσέφη. Προσεῖπεν. Πόδας ὠκύς. Ταχὺς ἐν τῷ τρέχειν. Θαρσήσας. |
| 1 85 [5] | Εὐθαρσὴς καὶ ἄφοβος γενόμενος. Μάλα. Λίαν, πάνυ. Θεοπρόπιον. Τὸ ἐκ θεῶν μάντευμα, ἢ τὸ τοῖς θεοῖς ἀρέσκον. οὗτοι γὰρ τὰ τοῖς θεοῖς ἀρέσκοντα λέγουσιν. Ὅ, τι οἶσθα. Ὅπερ ἐπίστασαι. Οὐ μὰ γάρ. |
| 1 86 [5] | Ὄμνυμι γάρ σοι· ἢ οὐκ ἀπωμοτικῶς. πεπλεόνακε γὰρ τὸ οὐ, κατὰ Ἀττικὴν συνήθειαν. Διῒ φίλον. Τὸν τῷ Διῒ προσφιλέστατον, ᾯτε σύ. ᾯτινι σὺ ὦ Κάλχαν. Θεοπροπίας. |
| 1 87 | Τὰς ἐκ Θεῶν μαντείας. Ἀναφαίνεις. Φανερὰς ποιεῖς, προσημαίνεις. Οὔτις. |
| 1 88 | Οὐδείς. Ἐμεῦ. Ἐμοῦ. Ἐπὶ χθονί. Ἐπὶ τῆς γῆς. Δερκομένοιο. Ὁρῶντος, ἢ ὁρωμένου. Σοὶ κοίλῃς. |
| 1 89 | Κοίλαις, βαθείαις. Βαρείας χεῖρας. Ὑβριστικὰς, φονικάς. Ἐποίσει. Ἐπιβαλεῖ, ἐπενέγξοι. Συμπάντων Δαναῶν. |
| 1 90 [5] | Ὁμοῦ πάντων τῶν Ἑλλήνων. Οὐδ’ ἢν Ἀγαμέμνονα εἴπῃς. Οὐδ’ ἂν αὐτὸν τὸν Ἀγαμέμνονα ὀνομάσῃς. ὁ δὲ τρόπος ἐξοχή. Νῦν. |
| 1 91 | Ἐν τῷ παρόντι καιρῷ. Πολλόν. Καταπολύ. Ἄριστος. Ἐξοχώτατος. Ἐνὶ στρατῷ. Ἐν τῷ στρατοπέδῳ. Εὔχεται. Καυχᾶται. Θάρσησε. |
| 1 92 | Ἐθάρσησεν, ἀνεζωπυρήθη. Καὶ ηὔδα. Καὶ εἶπεν. Ἀμύμων. Ἄμωμος, ἀγαθὸς καὶ ἄψογος. Οὔτ’ ἄρ’. |
| 1 93 | Οὔτε δή. Ὅγε. Οὗτος ὁ Ἀπόλλων. Εὐχωλῆς. Εὐχῆς, δεήσεως. Ἀρητῆρος. |
| 1 94 | Τοῦ ἱερέως. Οὐδ’ ἀπέλυσεν. |
| 1 95 | Οὐκ ἀπελυτρώσατο. Οὐκ ἀπεδέξατο. Οὐκ ἐδέξατο. Τοὔνεκα. |
| 1 96 | Τούτου ἕνεκα, τούτου χάριν. Ἄρ. Δή. Ἠδ’ ἔτι. Καὶ ἔτι. Δώσει. Παράσχῃ. Οὐδ’ ὅγε. |
| 1 97 | Οὐδὲ οὗτος. Πρίν. Πρότερον. Λοιμοῖο. Τοῦ λοιμοῦ. Βαρείας. Βλαβερὰς, κακωτικάς. Ἀφέξει. Ἐπίσχοι, παύσει. Πρίν γ’ ἀπό. |
| 1 98 [5] | Ὑπερβατόν. Φίλῳ. Προσφιλεῖ. Δόμεναι. Δοῦναι. Ἑλικώπιδα. Μελανόφθαλμον. ἀφ’ οὗ, εὐπρεπῆ. ἑλικὸν γὰρ κατὰ διάλεκτον καλεῖται τὸ μέλαν. Κούρην. Κόρην, θυγατέρα. Ἀπριάτην, ἀνάποινον. |
| 1 99 [5] | Ἄνευ πράσεως καὶ δώρων. ἐπιῤῥηματικῶς. Ἄγειν θ’. Καὶ ἀπάγειν. παράλειψις ὁ τρόπος. Ἱερήν. Εἰς τὴν ἱερὰν Χρύσαν. Ἑκατόμβην. Τελείαν θυσίαν. Τότε κέν μιν. |
| 1 100 | Τότε ἂν αὐτόν. Ἱλασσάμενοι. Ἐξιλεωσάμενοι, ἐξευμενίσαντες. Πεπίθοιμεν. Πείσοιμεν. Κατ’ ἄρ’ ἕζετο. |
| 1 101 | Ἐκαθέσθη. Εὐρυκρείων. |
| 1 102 | Μεγάλως κρατῶν καὶ βασιλεύων. Ἀχνύμενος. |
| 1 103 [5] | Λυπούμενος, ὀργιζόμενος. Μένεος. Ὀργῆς, θυμοῦ. Φρένες ἀμφιμέλαιναι. Αἱ ἐν βάθει κείμεναι καὶ συνεταὶ διάνοιαι αὐτοῦ. ἢ τεταραγμέναι, διὰ τὴν ὀργήν. Πίμπλαντο. |
| 1 104 | Ἐπληροῦντο. Ὄσσε. Ὄμματα. ὀφθαλμοί. Οἱ. Αὐτῷ. Πυρὶ λαμπετόωντι. Πυρὶ λάμποντι. Ἐΐκτην. Ὡμοίωντο. Πρώτιστα. |
| 1 105 | Πρὸ πάντων. Κάκ’ ὀσσόμενος. Δεινὸν καὶ ὀργίλον ὑποβλεπόμενος. Προσέειπε. Προσεῖπεν αὐτῷ. Μάντι κακῶν. |
| 1 106 [5] | Ὦ κακῶν μάντι. συντείνει δὲ τοῦτο εἰς τὸ δέκα ἔτη μαντεύσασθαι αὐτὸν ἐν Αὐλίδι τὸν πόλεμον, ὅσον ἀπὸ τοῦ συμβόλου τῶν στρουθῶν. Οὐ πώποτέ μοι. Οὐδέ ποτέ μοι. Τὸ κρήγυον. Τὸ ἀληθές. νῦν δὲ τὸ ἀγαθόν. Εἶπες. Εἶπας, ἔλεξας. Αἰεί τοι. |
| 1 107 | Ἀεί σοι, διὰ παντός. Τὰ κάκ’ ἐστὶ φίλα. Τὰ κακά ἐστι προσφιλῆ. Φρεσί. Ταῖς διανοίαις. Ἐσθλὸν δέ. |
| 1 108 | Ἀγαθὸν δέ. Οὐδέ τι πω. Οὐδέ ποτε. Ἔπος. Λόγον. Οὐδ’ ἐτέλεσσας. Οὐδ’ εἶπες, οὐδὲ ἐπλήρωσας. Νῦν. |
| 1 109 | Ἐν τῷ παρόντι καιρῷ. Ἐν Δαναοῖσιν. Ἐν τοῖς Ἕλλησιν. Θεοπροπέων. Μαντευόμενος. Ἀγορεύεις. Δημηγορεῖς, λέγεις. Ὡς δὴ τοῦδ’ ἕνεκα. |
| 1 110 | Ὡς ὅτι τούτου χάριν. Σφίν. Αὐτοῖς τοῖς Ἕλλησιν. Τεύχει. Παρέχει, ποιεῖ. Οὕνεκα. |
| 1 111 | Οὑ ἕνεκα, διότι. Οὐκ ἔθελον. |
| 1 112 | Οὐκ ἐβουλόμην. Δέξασθαι. Λαβεῖν. Οἴκοι ἔχειν. |
| 1 113 [5] | Ἐν τῷ οἴκῳ κατέχειν. Καὶ γάρ ῥα. Καὶ γὰρ δή. Κλυταιμνήστρης. Τῆς Κλυταιμνήστρας, γυναικός μου. ἡ δὲ Κλυταιμνήστρα Ἀγαμέμνονος γυνὴ, Τυνδάρεω δὲ καὶ Λήδας τῆς Θεστίου θυγάτηρ, Ἑλένης δὲ ἀδελφή. Προβέβουλα. Προκέκρικα, προτιμῶ. Κουριδίης ἀλόχου. |
| 1 114 [10] | Παρθενικῆς γυναικός. Διατί δὲ ὁ Ἀγαμέμνων τὴν αἰχμάλωτον τῆς γαμετῆς προκρίνει; λέγει γὰρ Κλυταιμνήστρης προβέβουλα. καὶ οἱ μέν φασιν, ὅτι ἕνεκεν τοῦ μὴ δοκεῖν τοῖς Ἕλλησιν ἐφ’ ὕβρει κατέχεσθαι τὴν κόρην. οἱ δὲ, ὅτι ἐπαινεῖ τὴν Χρυσηΐδα, ἵνα μὴ τὰ τυχόντα τοῖς Ἕλλησιν, ἀλλὰ τὰ μέγιστα δοκῇ χαρίζεσθαι. ἔνιοι δὲ ὅτι ψευδόμενον ἀποδείκνυσι τὸν Κάλχαντα. πῶς γὰρ ὀργίζοιτο ἂν ὁ θεὸς, τῆς αἰχμαλώτου μηδὲν ἐφύβριστον πασχούσης; Ἐπεὶ οὐ ἕθεν. Ἐπεὶ κατ’ οὐδὲν αὐτῆς. Χερείων. Χείρων. ἐλάσσων. Οὐ δέμας. |
| 1 115 [20] | Κατὰ τὸ σῶμα. δέμας δὲ ὁ Ποιητὴς τὸ ἔμψυχον εἴωθε λέγειν. παρὰ τὸ, δεδέσθαι καὶ συνεστηκέναι. οἷον, οὐ δέμας, οὐδὲ φυήν. καὶ πάλιν, δέμας δ’ ἤϊκτο γυναικὶ καλῇ τε μεγάλῃ τε. καὶ ἀλλαχοῦ, οὐδὲ ἔοικε θνητὰς ἀθανάτῃσι δέμας. σῶμα δὲ καλεῖ, τὸ ἄψυχον. ἐπεὶ σῆμά τι ἐστὶ τοῦ ποτε ζῶντος. οἷον· σῶμα δὲ οἴκαδ’ ἐμόν· καὶ ἐπὶ τοῦ Ἐλπήνορος πάλιν· σῶμα γὰρ ἐν Κίρκης κατελείπομεν. καὶ ἔτι· σώματ’ ἀκηδέα κεῖται. Εὐριπίδης μέν τοι ἐνηλλαγμένως λέγων· ἕκτον δὲ δὴ τόδ’ ἦμαρ, ἐξότου σφαγαῖς, Θανοῦσα μήτηρ πυρὶ καθήγνισται δέμας. Δεῖξαι γὰρ Ἀργείοισι σῶμ’ αἰσχύνομαι. Οὐδὲ φυήν. Οὐδὲ τὴν τοῦ σώματος εὐφυΐαν καὶ ἀρετήν. Οὔτ’ ἄρ’ φρένας. Οὔτε κατὰ τὰς φρένας. Οὔτε τι ἔργα. Οὔτε κατὰ τὰ ἔργα. Ἀλλὰ καὶ ὥς. |
| 1 116 | Ἀλλὰ καὶ ὅμως. Ἐθέλω. Θέλω, βούλομαι. Δόμεναι. Δοῦναι. Πάλιν. Εἰς τοὐπίσω. Εἰ τόγ’ ἄμεινον. Εἰ τοῦτο βέλτιον. Λαόν. |
| 1 117 [5] | Ὄχλον, πλῆθος. Σόον ἔμμεναι. Σῶον εἶναι, καὶ σώζεσθαι. ὁ δὲ λόγος, θέλω γάρ φησιν ἐγὼ τὸν ὄχλον μᾶλλον σώζεσθαι, καὶ αὐτὸς ἀπολέσθαι. ὁ γὰρ ἢ σύνδεσμος, ἀντὶ τοῦ καὶ, παρείληπται τῷ Ποιητῇ. Ἢ ἀπολέσθαι. Ἢ ἀπολέσθαι ἐμέ. Αὐτὰρ ἐμοί. |
| 1 118 [5] | Ἐμοὶ δέ. Γέρας. Τιμήν. Αὐτίκα. Παραχρῆμα, εὐθέως. Ἑτοιμάσατ’. Ἑτοιμάσατε, ἑτοίμην ποιήσατε. Ὄφρα μὴ οἶος. Ὅπως μὴ μόνος. Ἀργείων. |
| 1 119 [5] | Τῶν Ἑλλήνων. Ἀγέραστος. Ἄνευ γερῶν, ἄνευ τιμῆς. Ἔω. Ὑπάρχω. Ἐπεὶ οὐδὲ ἔοικεν. Οὐδὲ γὰρ πρέπει. Λεύσσετε. |
| 1 120 | Ὁρᾶτε, βλέπετε. Τόγε. Τοῦτο. Ὅ μοι. Ὅτι μοι. Ἔρχεται. Ἀπέρχεται. Ἄλλῃ. Ἀλλαχοῦ. Ἠμείβετο. |
| 1 121 [5] | Ἐξ ἀμοιβῆς ἀπεκρίνατο. Ἔπειτα. Μεταταῦτα. Ποδάρκης. Ἤτοι ὁ τοῖς ποσὶ ταχὺς, ἢ ὁ ἐπαρκεῖν τοῖς ποσὶ δυνάμενος, ἰσχυρός. Δῖος. Θεῖος, εὐγενής. Κύδιστε. |
| 1 122 | Ἐνδοξότατε. Φιλοκτεανώτατε. Φιλοχρηματώτατε. Πῶς γάρ τοι. |
| 1 123 [10] | Πῶς γάρ σοι. Μεγάθυμοι. Μεγαλόψυχοι, γενναῖοι. Ἀχαιοί. Οἱ Ἕλληνες. Ἀχαιοὺς δὲ, καὶ Δαναοὺς, καὶ Ἀργείους, ὁ Ποιητὴς καλεῖ τοὺς Ἕλληνας. Δαναοὺς μὲν, ἀπὸ Δαναοῦ τοῦ Βήλου τοῦ Ποσειδῶνος. Ἀχαιοὺς δὲ, ἀπὸ Ἀχαιοῦ τοῦ Ξούθου, καὶ Κρεούσης τῆς Ἐρεχθέως. Ἀργείους δὲ, ἀπὸ Ἄργου Ἀπίδος καὶ Νιόβης τῆς Φορωνέως. Ἕλληνας δὲ, ψιλῶς, καλεῖ τοὺς ὑπὸ τῷ Ἀχιλλεῖ, λέγων· Μυρμιδόνες δὲ καλοῦντο καὶ Ἕλληνες καὶ Ἀχαιοί. Οὐδέ τι πω ἴδμεν. |
| 1 124 | Οὐδὲ ἐπιστάμεθα. Ξυνήϊα. Κοινὰ χρήματα. Κείμενα. Ἀποκείμενα. Τά. |
| 1 125 | Ἅτινα. Πολίων. Πόλεων. Ἐξεπράθομεν. Ἐξεπορθήσαμεν. Τὰ δέδασται. Ταῦτα μεμέρισται. Λαοὺς δ’. |
| 1 126 [5] | Τοὺς ὄχλους δέ. Οὐκ ἐπέοικε. Οὐ προσῆκόν ἐστι. Παλίλλογα. Παλισύλλεκτα. ἀντὶ τοῦ, οὐ δικαιόν ἐστιν εἰς τὸ αὐτὸ πάλιν συναγαγεῖν τοὺς Ἕλληνας τὰ ἅπαξ φθάσαντα αὐτοῖς διαμερισθῆναι χρήματα. Ἐπαγείρειν. Ἐπισυναθροίζειν. Ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν. |
| 1 127 [5] | Ἀλλὰ σὺ ἐπὶ τοῦ παρόντος ὦ Ἀγάμεμνον. Πρόες. Πρόπεμψον. Θεῷ. Τῷ Ἀπόλλωνι. Αὐτὰρ Ἀχαιοί. Οἱ δὲ Ἕλληνες. Τριπλῇ τετραπλῇ τ’. |
| 1 128 | Τριπλασίονα καὶ τετραπλασίονα. Αἴ κέ ποθι Ζεύς. Ἐάν ποτε ὁ Ζεύς. Δῷσι. |
| 1 129 [5] | Παράσχῃ. τὸ, σι, ἐπέκτασις. Πόλιν Τροίην. Τρωϊκὴν πόλιν. λέγει δὲ τὴν Ἴλιον. Εὐτείχεον. Καλῶς τετειχισμένην. διὰ τὸ, ὑπὸ θεῶν τετειχίσθαι καθ’ Ὅμηρον Ποσειδῶνος καὶ Ἀπόλλωνος. Ἐξαλαπάξαι. Ἐκπορθῆσαι. Κρείων. |
| 1 130 | Βασιλεὺς, ἄναξ. Μηδ’ οὕτως. |
| 1 131 [5] | Μηδὲ οὕτως. Ἀγαθός περ ἐών. Καίτοι γενναῖος ὑπάρχων. Θεοείκελ’. Θεοῖς τὸ εἶδος ὅμοιε. ὅ ἐστι τὸ κάλλος. εὐειδὴς γὰρ παρὰ πάντας τοὺς ἥρωας Ἀχιλλεὺς, καὶ γυναικοπρόσωπος. ὡς καὶ ἐν τῷ Λυκομήδους παρθενῶνι ἀγνοηθῆναι ὅτι εἴη ἀνήρ. Κλέπτε νόῳ. |
| 1 132 [5] | Παραλογίζου τῇ διανοίᾳ. Ἐπεί. Ἐπειδή. Οὐ παρελεύσεαι. Οὐ παρέλθῃς, οὐ νικήσεις με. ἀπὸ μεταφορᾶς τοῦ δρόμου, ἐν ᾧ παρελθὼν νικᾷ. Ἢ ἐθέλεις. |
| 1 133 | Ἢ βούλει. Ὄφρ’ αὐτός. Ὅπως αὐτός. Γέρας. Τιμήν. Αὐτὰρ ἐμ’ αὕτως. Ἐμὲ δὲ ματαίως. Ἧσθαι. |
| 1 134 | Καθέζεσθαι. Δευόμενον. Ἐνδεόμενον, χρήζοντα. Κέλεαι δέ με. Κελεύεις δέ με. Ἀλλ’ εἰ μέν. |
| 1 135 | Ἀλλ’ ἐὰν μέν. Δώσουσι. Παράσχωσιν. Μεγάθυμοι. Μεγαλόψυχοι, γενναῖοι. Ἄρσαντες κατὰ θυμόν. |
| 1 136 [5] | Ἁρμόσαντες κατὰ τὴν ψυχήν. τουτέστιν, ἀρεστὸν καὶ θυμῆρες ποιήσαντες. Ἀντάξιον. Ἶσον τῇ τιμῇ, ἄξιον, ἰσότιμον. Ἔσται. Γένηται. Εἰ δέ κε μὴ δώωσιν. |
| 1 137 | Εἰ δὲ μὴ παράσχωσιν. Ἐγὼ δέ κεν. Ἐγὼ δ’ ἄν. Αὐτὸς ἕλωμαι. Αὐτὸς ἀφέλωμαι. Ἢ τεόν. |
| 1 138 [5] | Ἢ τὸ σὸν, ὅ ἐστι τὴν Βρισηΐδα. Ἢ Αἴαντος—γέρας. Τέκμησσαν λέγει τὴν Τελεύταντος θυγατέρα. Ἰών. Παραγενόμενος. Ἢ Ὀδυσῆος. Λαοδίκην λέγει τὴν Κύκνου θυγατέρα. ταῦτα δὲ αἰνιγματωδῶς φησι. τὸ δὲ ὅλον ἀποτείνεται πρὸς Ἀχιλλέα. Ἄξω. |
| 1 139 [5] | Ἀπάξω. Ἑλών. Λαβών. Ὁ δέ κεν. Οὗτος δὲ ἄν. Κεχολώσεται. Ὀργισθήσεται. Ὅν κεν ἵκωμαι. Ἐφ’ ὃν ἂν παραγένωμαι, ἐφ’ ὃν ἔλθω. Ἀλλ’ ἤτοι μὲν ταῦτα. |
| 1 140 [5] | Ἀλλὰ περὶ μὲν τούτων. Μεταφρασόμεσθα. Καὶ ἐν ὑστέρῳ βουλευσόμεθα. Καὶ αὖτις. Καὶ πάλιν. Νῦν δ’ ἄγε. |
| 1 141 [5] | Νῦν δὲ ἄγε δή. Νῆα. Ναῦν. Μέλαιναν. Βαθεῖαν, ἢ πίσσῃ κεχρισμένην, Ἐρύσσομεν. Καθελκύσωμεν, ἐμβάλωμεν. Εἰς ἅλα. Εἰς τὴν θάλασσαν. Δῖαν. Θείαν, ἢ θαυμαστήν. Ἐς δ’ ἐρέτας. |
| 1 142 | Εἰς αὐτὴν δὲ κωπηλάτας. Ἐπιτηδές. Ἐπιτηδείους. Ἀγείρομεν. Συναθροίσωμεν. Ἀν’ δ’ αὐτήν. |
| 1 143 | Καὶ αὐτὴν δέ. Καλλιπάρῃον. Καλὰς παρειὰς ἔχουσαν, ἀπὸ μέρους καλήν. Βήσομεν. |
| 1 144 | Ἀναβιβάσωμεν, ἐμβάλωμεν. Ἀρχός. Ἀρχηγὸς, ἡγεμών, νῦν δὲ, ναύαρχος. Βουληφόρος. Βουλευτής. Ἔστω. Γενέσθω. Ἠὲ σύ. |
| 1 146 | Ἢ σύ. Πηλείδη. Πηλέως παῖ Ἀχιλλεῦ. Ἐκπαγλότατε. Ἐκπληκτικώτατε, φοβερὲ, ἢ ἐξοχώτατε. Ὄφρ’ ἡμῖν. |
| 1 147 [5] | Ὅπως ἡμῖν. Ἑκάεργον. Πόῤῥωθον εἴργοντα, ἢ πόῤῥωθεν ἐργαζόμενον, τοξότην. Ἱλάσσεαι. Ἐξιλεώσῃς, λιτανεύσῃς. Ἱερά. Ἱερεῖα, θυσίας. Ῥέξας. Ἱερουργήσας, θύσας. Τὸν δ’ ἄρ’. |
| 1 148 | Τοῦτον δὲ δή. Ὑπόδρα ἰδών. Δεινὸν ὑποβλεψάμενος. Προσέφη. Προσεῖπε, προσεφθέγξατο. Ὤ μοι. |
| 1 149 [5] | Φεῦ μοι. ἔστι δὲ ἀναφώνημα, καὶ ἐπίῤῥημα λύπης δηλωτικόν. Ἀναιδείην. Ἀναισχυντίαν. Ἐπιειμένε. Ἠμφιεσμένε, περιβεβλημένε. Κερδαλεόφρον. Πανοῦργε τὸ φρόνημα, ἢ περικερδῆ τὸν νοῦν ἔχων, τουτέστι κερδαίνειν φρονῶν. Πῶς τίς τοι. |
| 1 150 | Πῶς τίς σοι. Πρόφρων. Προθύμως. Ἔπεσι. Λόγοις. Πείθηται. Πεισθείη. Ἢ ὁδόν. |
| 1 151 | Ἢ εἰς ὁδὸν παραγενέσθαι. ὅ ἐστιν εἰς ἐνέδραν κατελθεῖν. Ἶφι. Ἰσχυρῶς, γενναίως. Μάχεσθαι. Πολεμῆσαι. Οὐ γὰρ ἐγώ. |
| 1 152 | Οὐδαμῶς γὰρ ἐγώ. Τρώων ἕνεκεν. Ἕνεκα τῶν Τρώων. Ἤλυθον. Παρεγενόμην. Αἰχμητάων. Πολεμικῶν. Δεῦρο. |
| 1 153 | Ἐνταῦθα. Μαχησόμενος. Μαχούμενος, πολεμήσων. Ἐπεὶ οὔτι μοι αἴτιοί εἰσιν. Ἐπειδὴ οὐδαμῶς, καὶ κατ’ οὐδέν μοι αἴτιοι ὑπάρχουσιν. Οὐ γὰρ πώποτε. |
| 1 154 | Οὐδέ ποτε γάρ. Ἐμὰς βοῦς ἤλασαν. Τὰς ἐμὰς ἤλασαν βοῦς. Οὐδέ ποτε. |
| 1 155 [5] | Οὐδαμῶς, οὐδέποτε. Ἐν Φθίῃ. Φθία πόλις Θεσσαλίας παραθαλασσία, πατρὶς Ἀχιλλέως. Ἐριβώλακι. Μεγαλοβώλῳ, εὐγείῳ. Βωτιανείρῃ. Ἄνδρας βοσκούσῃ, ἢ τρεφούσῃ. Ἐδηλήσαντο. |
| 1 156 | Ἔβλαψαν. Ἐπειὴ μάλα. Ἐπειδὴ πάνυ. Μεταξύ. Ἀναμέσον. Οὔρεά τε. |
| 1 157 [5] | Καὶ ὄρη. Ἰὰς ἡ διάλεκτος. Σκιόεντα. Σύσκια, σκιὰν ἀποτελοῦντα. Ἠχήεσσα. Ἠχητικὴ, ἀπὸ τῆς τῶν κυμάτων κινήσεως ὁ δὲ λόγος, οὐδέποτε ἠδίκησάν με οἱ Τρῶες, ἐπειδὴ μεταξὺ Φθίας καὶ Ἰλίου, πολλά ἐστι μέγιστα ὄρη, καὶ πολλὴ θάλασσα, ὡς μὴ εἶναί με αὐτῶν ἀστυγείτονα. Ὦ μέγ’ ἀναιδές. |
| 1 158 | Ὦ μεγάλως ἀναιδέστατε. Ἅμ’ ἑσπόμεθα. Ὁμοῦ καὶ κατὰ τὸ αὐτὸ ἠκολουθήσαμεν. Ὄφρα σὺ χαίρῃς. Ὅπως σὺ εὐφραίνῃ. Τιμήν. |
| 1 159 | Τιμωρίαν τῶν Τρώων ὑπὲρ Μενελάου. Ἀρνύμενοι. Ἀντικαταλλασσόμενοι, λαμβάνοντες. Σοί τε κυνῶπα. Ἀντὶ τοῦ, ὑπὲρ σοῦ ὦ ἀναιδέστατε. Πρὸς Τρώων. |
| 1 160 [5] | Παρὰ τῶν Τρώων. Τῶν οὔτι. Ὧν, εὐεργεσιῶν δηλαδὴ, οὐδέν. Μετατρέπῃ. Ἐπιστροφὴν ποιῇ, ἢ φροντίζεις. Οὐδ’ ἀλεγίζεις. Οὐδὲ λόγον ποιῇ τινά. Ἀφαιρήσεσθαι. |
| 1 161 | Ἀφελέσθαι. Ἀπειλεῖς. Ὑπισχνῇ, λέγεις. ᾯ ἔπι. |
| 1 162 [5] | Ἐφ’ ᾧ. ἀναστροφὴ ὁ τρόπος. ἀναστροφὴ δέ ἐστι δύο λέξεων τάξις ἐνηλλαγμένη. οἷον· λέων ὣς, ὡς λέων. ὄρνιθες ὣς, ὡς ὄρνιθες· ᾧ ἔπι, ἐφ’ ᾧ. Ἐμόγησα. Ἐκοπίασα, ἐκακοπάθησα. Δόσαν δέ μοι. Παρέσχον δέ μοι αὐτό. Υἷες Ἀχαιῶν. Περιφραστικῶς, οἱ Ἕλληνες. Οὐ μὲν σοί ποτε. |
| 1 163 | Οὐδέποτε μέν σοι. Ἶσον. Ἐξίσου, ὅμοιον. Ὁππότ’ Ἀχαιοί. Ὁπόταν οἱ Ἕλληνες. Ἐκπέρσωσιν. |
| 1 164 | Ἐκπορθήσωσι, καταστρέψωσιν. Εὐναιόμενον. Καλῶς οἰκούμενον. Πτολίεθρον. Πόλισμα, πόλιν. Πλεῖον. |
| 1 165 | Πλεῖστον. Πολυάϊκος. Πολλὰς ὁρμὰς καὶ κινήσεις ἔχοντος, ἀστάτου. Πολέμοιο. Τοῦ πολέμου. Χεῖρες ἐμαὶ διέπουσιν. |
| 1 166 | Αἱ ἐμαὶ χεῖρες διοικοῦσιν. Δασμός. Μερισμὸς, τῶν λαφύρων δηλονότι. Ἵκηται. Παραγένηται. Πολὺ μεῖζον. |
| 1 167 | Καταπολὺ μεῖζον. Ὀλίγον τε φίλον τε. Ἐμοὶ ἐλάχιστόν τι ἔρχεται, καὶ τοῦτο προσφιλὲς ἡγοῦμαι. Ἐπὴν κεκάμω πολεμίζων. |
| 1 168 | Καὶ ταῦτα, ἐπειδὰν κακοπαθήσω πολεμῶν. Νῦν δ’ εἶμι Φθίηνδε. |
| 1 169 | Νῦν οὖν πορεύομαι εἰς τὴν Φθίαν. Ἐπειή. Ἐπειδή. Πολὺ φέρτερον. Κατὰ πολὺ κρεῖσσον, βέλτιον. Ἐστίν. Ὑπάρχει. Οἴκαδ’ ἴμεν. |
| 1 170 [5] | Εἰς τὸν οἶκον παραγενέσθαι. Σὺν νηυσί. Σὺν ταῖς ναυσί. Κορωνίσιν. Ἐπικαμπεῖς τὰς ἄκρας ἐχούσας. ὅ ἐστι τὰς πρύμνας. ἢ μελαίνας. κορὸν γὰρ, τὸ μέλαν. Οὐδέ ς’ ὀΐω. Οὐχ ὑπολαμβάνω δέ σε. Ἐνθάδ’ ἄτιμος ἐών. |
| 1 171 [10] | Ἐνταῦθα ἀτιμαζόμενος. ἐνήλλακται δὲ ἡ πτῶσις. ἀντὶ γὰρ γενικῆς, κέχρηται ὀνομαστικῇ. ὅ ἐστι σχῆμα. Ἄφενος. Πλοῦτον. κυρίως δὲ ἄφενος λέγεται, ἡ ἀφ’ ἑνὸς ἐνιαυτοῦ περιουσία. πλοῦτος δὲ, ἡ ἀπὸ πολλῶν. Ἀφύξειν. Ἀπαντλήσειν, περισωρεύσειν, τὸ δὲ ὅλον, οὐχ ὑπολαμβάνω δέ σε, φησὶν, ἐμοῦ ἀπόντος, καταστρέψαι τὴν Ἴλιον, καὶ πολὺν πλοῦτον λαβεῖν. Μάλα. |
| 1 173 [10] | Λίαν, πάνυ. Εἴ τοι θυμός. Εἰ ἡ ψυχή σου. τοῦτο δὲ τὸ ὄνομα παρὰ τῷ Ποιητῇ σημαίνει, πέντε. τὴν ὀργήν· ὡς τὸ, θυμὸς δὲ μέγας ἐστὶ διοτρεφέων βασιλήων. τὴν ψυχήν· ὡς ὅταν εἴπῃ, μελιηδέα θυμὸν ἀπηύρα· τὴν ἐπιθυμίαν· ὡς τὸ, ᾧ θυμῷ εἴξας μίγη φιλότητι καὶ εὐνῇ. τὸν ἐπιλογισμόν· ἕτερος δέ με θυμὸς ἀνῆκε. καὶ τὴν ὁμόνοιαν· ὡς ἐπὶ τοῦ, ἀλλ’ ἕνα θυμὸν ἔχοντε, νόῳ καὶ ἐπίφρονι βουλῇ. Ἐπέσσυται. Ἐφορεμᾶται, ἐπέρχεται, ἐπιθυμεῖ. Οὐδέ ς’ ἔγωγε. Οὐ γὰρ ἐγώ σε. Λίσσομαι. |
| 1 174 | Λιτανεύω, παρακαλῶ. Εἵνεκ’ ἐμεῖο. Ἕνεκα ἐμοῦ. Παρ’ ἐμοί γε. Πάρεισι γάρ μοι. Οἵ κέ με. |
| 1 175 [10] | Οἵ τινες ἂν ἐμέ. Τιμήσουσι. Τιμῆς ἀξιώσουσι. Μάλιστα δέ. Ἐξαιρέτως δέ. Μητίετα. Ἀντὶ τοῦ μητιέτης, ὅ ἐστι βουλευτικός. Βοιωτῶν δὲ καὶ Αἰολέων, ὁ τοιοῦτος τῶν ὀνομάτων μετασχηματισμός. οἷον· αὐτὰρ ὁ αὖτε Θυέστα. ἀντὶ τοῦ, ὁ Θυέστης. καὶ ἱππηλάτα, ἀντὶ τοῦ ἱππηλάτης. καὶ Νεφεληγερέτα, ἀντὶ τοῦ Νεφεληγερέτης. καὶ Κυανοχαίτα, ἀντὶ τοῦ Κυανοχαίτης. παρ’ ἡμῖν δὲ οὐδὲν ἀρσενικὸν ὄνομα, ἐπὶ τῆς εὐθείας εἰς α, λήγει. Ἔχθιστος. |
| 1 176 [10] | Ἐχθρότατος. Ἐσσί. Ὑπάρχεις. Διοτρεφέων. Τῶν σὺν Διὸς τῇ γνώμῃ τεθραμμένων. ἐπεὶ τῆς αὐτῆς σειρᾶς εἰσίν. ὡς καὶ Ἡσίοδός φησιν· Ἐκ γάρ τοι Μουσάων καὶ ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος Ἄνδρες ἀοιδοὶ ἔασιν ἐπὶ χθονὶ, καὶ κιθαρισταὶ, Ἐκ δὲ Διὸς βασιλῆες. Βασιλήων. Βασιλέων. Ἰὰς ἡ διάλεκτος. Αἰεὶ γάρ τοι. |
| 1 177 [5] | Διαπαντὸς γάρ σοι. Ἔρις τε. Φιλονεικία. Φίλη. Προσφιλής. Πόλεμοί τε. Καὶ οἱ πόλεμοι. εἴρηται δὲ πόλεμος, οἱονεὶ πολύαιμός τις ὤν. Μάχαι τε. Καὶ μάχαι. Εἰ μάλα. |
| 1 178 | Ἐὰν πάνυ. Καρτερός. Ἰσχυρὸς, γενναῖος. Θεός που σοί. Θεὸς δή σοι. Τόγ’ ἔδωκεν. Τοῦτο παρέσχεν. Οἴκαδ’ ἰών. |
| 1 179 [5] | Εἰς τὸν οἶκόν σου παραγενόμενος. Σὺν νηυσί τε σῇς. Σὺν ταῖς σαῖς ναῦσι. Σοῖς ἑτάροισι. Καὶ τοῖς σοῖς ἑταίροις τοῖς Μυρμιδόσι λέγει. Μυρμιδόνεσσιν ἄνασσε. |
| 1 180 [25] | Τῶν Μυρμιδόνων βασίλευε. Αἴγιναν τὴν τοῦ Ἀσωποῦ τοῦ ποταμοῦ Θηβῶν θυγατέρα ἁρπάσας ὁ Ζεὺς, κατῆλθεν εἰς Φλιοῦντα, καὶ φθείρας τὴν προειρημένην ἔγκυον ἐποίησεν. ἥτις Αἰακὸν ἐγέννησεν. Ἀσωπὸς δὲ τὴν θυγατέρα ζητῶν, ἔμαθε παρὰ Σισύφου καὶ τὸν ἁρπάσαντα, καὶ τὸν τόπον, εἰς ὃν κατεληλύθει· μὴ μελλήσας οὖν, ἔσπευσεν. μέλλων δὲ ὁ Ζεὺς ἐπ’ αὐτοφώρῳ καταλαμβάνεσθαι, τὴν μὲν Αἴγιναν μετεμόρφωσεν εἰς ὁμώνυμον νῆσον, αὐτὸς δὲ μετεβλήθη εἰς λίθον. ἐλθὼν δὲ ὁ Ἀσωπὸς, καὶ μὴ δ’ ὅντινα καταλαβὼν, ἔμπαλιν εἰς τὰς ἰδίας ὑπέστρεψε πηγάς. βουλόμενος δὲ ὁ Ζεὺς τιμωρῆσαι τὸν μηνύσαντα, ἠνάγκασεν αὐτὸν ἐν τοῖς ὑποχθονίοις τοσοῦτον μέγεθος πέτρον ἀνωθεῖν, εἰς ὅσον αὐτὸς μετεβλήθη. Αἰακοῦ δὲ ἐν τῇ νήσῳ μόνου ὄντος, ὁ Ζεὺς κατῳκτείρας, τοὺς αὐτόθι μύρμηκας μετέβαλεν εἰς ἀνθρώπους, ἀφ’ ἧς αἰτίας Μυρμιδόνες ἐκλήθησαν. Σέθεν δ’ ἐγώ. Σοῦ δὲ ἐγώ. Οὐκ ἀλεγίζω. Λόγον οὐ ποιοῦμαι, οὐ φροντίζω. Οὐδ’ ὄθομαι. |
| 1 181 | Οὐδὲ ἐπιστροφὴν ποιοῦμαι. Κοτέοντος. Ὀργιζομένου. Ἀπειλήσω δέ τοι. Ἀπειλήσω δέ σοι. Ὧδε. Οὕτως. Ὡς ἔμ’ ἀφαιρεῖται. |
| 1 182 | Ὥσπερ ἐμοῦ λαμβάνει. Τὴν μὲν ἐγώ. |
| 1 183 | Ταύτην μὲν ἐγώ. Σὺν νηΐ τ’ ἐμῇ. Σὺν τῇ ἐμῇ νηΐ. Πέμψω. |
| 1 184 | Ἀποπέμψω. Ἐγὼ δέ κ’ ἄγω. Ἐγὼ δὲ ἀπαγάγω. Αὐτὸς ἰών. |
| 1 185 [5] | Δι’ ἐμαυτοῦ παραγενόμενος. Κλισίηνδε. Εἰς τὴν σκηνήν. Τὸ σὸν γέρας. Τὴν σὴν τιμήν. Ὄφρ’ εὖ εἰδῇς. Ὅπως σαφῶς μάθῃς. Ὅσσον. |
| 1 186 | Ὁπόσον. Φέρτερος. Κρείσσων. Εἰμί. Ὑπάρχω. Σέθεν. Σοῦ. Στυγέῃ δέ. Μισήσῃ, εὐλαβηθῇ. Ἶσον ἐμοὶ φάσθαι. |
| 1 187 [5] | Ἰσηγορῆσαί μοι, τουτέστιν ἐξίσου πρὸς ἐμὲ λέγειν. Καὶ ὁμοιωθήμεναι. Καὶ ἐξισωθῆναι. Ἄντην. Ἐξεναντίας. Ὣς φάτο. |
| 1 188 | Οὕτως εἶπεν. Πηλείωνι. Τῷ Πηλέως παιδὶ Ἀχιλλεῖ. Ἄχος γένετο. Λύπη ἐγένετο. Ἐν δέ οἱ ἦτορ. Ἡ δὲ ψυχὴ αὐτοῦ. Στήθεσσι λασίοισιν. |
| 1 189 [5] | Ἐν τοῖς δασέσι καὶ συνετοῖς. νῦν δὲ περὶ τοῦ θυμοειδοῦς μέρους τῆς ψυχῆς φησι, ἀφ’ οὗ λέγει στήθεσιν. ὑπὸ γὰρ τὰ στέρνα κεῖται ἡ καρδία, ἐν ᾗ τὸ πυρῶδες καὶ θερμὸν καὶ μανικὸν τῆς ψυχῆς. Διάνδιχα. Διχῶς. Μερμήριξεν. Ἐμερίμνησεν, ἐνεθυμήθη. Ἢ ὅγε. |
| 1 190 | Ἤπερ οὗτος. Φάσγανον. Ξίφος. Ἐρυσσάμενος. Σπασάμενος, ἑλκύσας. Τοὺς μέν. |
| 1 191 | Ἀντὶ τοῦ, τοὺς μὲν Ἕλληνας. Ἀναστήσειεν. Ἀναστάτους, καὶ ἐν ταραχῇ ποιήσειε, τοῦτ’ ἔστι φυγάδας καταστήσειεν. Ἐναρίξοι. Φονεύσοι. Ἠὲ χόλον παύσειεν. |
| 1 192 | Ἢ τὴν μανίαν παύσειεν. Ἐρητύσειέ τε θυμόν. Καὶ ἐπίσχῃ τὴν ὀργήν. Ἕως ὅ. |
| 1 193 [5] | Ἕως οὗτος. Ὥρμαινε. Ἐνεθυμεῖτο, διενοεῖτο. Κατὰ φρένα. Κατὰ τὸν νοῦν. Καὶ κατὰ θυμόν. Καὶ κατὰ τὴν διάνοιαν. Ἕλκετο. |
| 1 194 | Εἷλκεν. Ἐκ κολεοῖο. Ἐκ τῆς ξιφοθήκης. Οὐρανόθεν. |
| 1 195 [10] | Ἐκ τοῦ οὐρανοῦ φησι παρεγένετο ἡ Ἀθηνᾶ· ὅ ἐστιν ἡ φρόνησις. δεῖ γὰρ οὕτως αὐτὴν καταβαίνειν. ὡς καὶ τῆς κόμης αὐτὸν κρατεῖ, καὶ οὐκ ἄλλου μέρους τοῦ σώματος, ἀλλ’ ἔνθα ἵδρυται τὸ λογικὸν τῆς ψυχῆς μέρος. εὐλόγως δὲ καὶ οἱ μυθογράφοι φασὶν, ὅτι ἔγκυος οὖσα ἡ μῆτις τὴν Ἀθηνᾶν κατεπόθη ὑπὸ τοῦ Διός. καὶ ἀπὸ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ τῷ ὡρισμένῳ τῆς ἀποκυήσεως χρόνῳ, ἐξέθορεν ἡ Θεὸς σὺν ὅπλοις. Ἀπολλόδωρος ἱστορεῖ Πρὸ γὰρ ἧκε. Προέπεμψε γὰρ αὐτήν. Ἄμφω. |
| 1 196 | Ἀμφοτέρους. Ὁμῶς. Ὁμοίως. Θυμῷ. Τῇ ψυχῇ. Φιλέουσα. Φιλοῦσα. Κηδομένη τε. Καὶ φροντίζουσα. Στῆ δέ. |
| 1 197 [5] | Ἔστη δέ. Ξανθῆς δέ. Καλῆς, πυῤῥᾶς. καὶ διὰ τούτου δέ φασιν αἰνίττεται τὸ θερμὸν καὶ ὀργίλον τοῦ ἥρωος. οἱ γὰρ ξανθότριχοι τοιοῦτοι. Κόμης. Τῆς τριχώσεως. εἴρηται δὲ παρὰ τὸ κόσμον εἶναι τοῦ σώματος. Ἕλε. Ἔλαβεν. Οἴῳ φαινομένη. |
| 1 198 [5] | Μόνῳ αὐτῷ φαινομένη, καὶ ὁρωμένη. μόνος γὰρ αὐτὸς τὸν οἰκεῖον δαίμονα, καὶ τὴν ἐν αὐτῷ φρόνησιν ἑώρα. Τῶν δ’ ἄλλων. Τῶν δὲ λοιπῶν. Οὔτις ὁρᾶτο. Οὐδεὶς ἑώρα καὶ ἔβλεπε. Θάμβησεν. |
| 1 199 | Ἐφοβήθη, ἐξεπλάγη. Μετὰ δ’ ἐτράπετο. Καὶ περιεστράφη. Αὐτίκα δ’ ἔγνω. Παραχρῆμα δὲ ἐπέγνω. Παλλάδα. |
| 1 200 [10] | Τὴν Ἀθηνᾶν ἐπιθετικῶς. ἤτοιγε ἀπὸ τοῦ πάλλειν, καὶ κραδαίνειν τὸ δόρυ· πολεμικὴ γὰρ ἡ Θεός· ἢ ὅτι Πάλλαντα ἕνα τῶν γιγάντων ἀπέκτεινεν. ἢ ἀπὸ τοῦ ἀναπαλθῆναι αὐτὴν ἐν τῇ κεφαλῇ τοῦ Διός· ἢ διὰ τὸ παλλομένην τὴν καρδίαν τοῦ Διονύσου προσκομίσαι τῷ Διΐ. Δεινὼ δέ οἱ. Φοβερὼ δὲ αὐτῷ· δυϊκῶς. Ὄσσε. Ὄμματα, ὀφθαλμοί. Φάανθεν. Ἐφάνησαν. Καί μιν. |
| 1 201 [5] | Καὶ αὐτήν. Φωνήσας. Προσειπὼν, καλέσας. Ἔπεα πτερόεντα. Λόγους ταχεῖς. λόγου γὰρ οὐδὲν ταχύτερον. Προσηύδα. Προσεῖπεν. Τίπτ’ αὖτ’. |
| 1 202 [5] | Τί δή ποτε. συγκοπὴ ὁ τρόπος. Αἰγιόχοιο. Αἰγίδα ἔχοντος. Αἰγὶς δέ ἐστιν ὅπλον Διὸς ἡφαιστότευκτον. Εἰλήλουθας. Ἐλήλυθας, παρεγένου. ἡ δὲ διάλεκτος Ἰώνων. Ἢ ἵνα. |
| 1 203 | Ἢ ὅπως. Ὕβριν. Νῦν τὸν φόνον, ἢ μᾶλλον τὴν ἀλαζονείαν. Ἀλλ’ ἔκ τοι ἐρέω. |
| 1 204 | Ἀλλ’ ἐρῶ δή σοι. Τὸ δὲ καὶ τετελέσθαι ὀΐω. Ὅπερ καὶ πληρωθήσεσθαι ὑπολαμβάνω. ᾟς ὑπεροπλείῃσι. |
| 1 205 | Ταῖς ἰδίαις ὑπερηφανίαις. Τάχ’ ἄν ποτε. Ταχέως ἄν ποτε. Ὀλέσσῃ. Ἀπολέσῃ. Τὸν δ’ αὖτε. |
| 1 206 [5] | Τοῦτον δὲ πάλιν. Προσέειπε. Προσεῖπεν. Γλαυκῶπις. Ἡ γλαυκόφθαλμος, ἡ γλαυκοὺς καὶ καταπληκτικοὺς ὦπας ἔχουσα. Ἦλθον. |
| 1 207 | Παρεγενόμην. Παύσουσα. Καταπαύσουσα. Τεὸν μένος. Τὴν σὴν ὀργήν. Αἴ κε πίθηαι. Ἐὰν πεισθῇς ἐμοί. Πρὸ δέ μ’ ἧκε. |
| 1 208 | Προέπεμψε δέ με. Ἄμφω ὁμῶς. |
| 1 209 | Ἀμφοτέρους ὁμοίως. Φιλέουσά τε. Φιλοῦσα. Κηδομένη τε. Καὶ φροντίζουσα. Ἀλλ’ ἄγε. |
| 1 210 [5] | Ἀλλὰ φέρε. ἔστι δὲ ἐπίῤῥημα παρακελεύσεως, ἢ ἐπιῤῥηματικὸν μόριον. Λῆγε. Παῦε. Ἔριδος. Φιλονεικίας. Ἕλκετο. Εἷλκεν. Ἀλλ’ ἤτοι ἔπεσιν μέν. |
| 1 211 | Διὰ μὲν λόγων. Ὀνείδισον. Ὕβρισον. Ὡς ἔσεταί περ. Ὥσπερ καὶ γενήσεται. Ὧδε γάρ. |
| 1 212 | Οὕτως γάρ. Ἐξερέω. Ἐρῶ, λέξω. Τὸ δὲ καὶ τετελεσμένον ἔσται. Ὅπερ καὶ τελειωθήσεται. Καί ποτέ τοι. |
| 1 213 [5] | Καί σοι ποτέ. προαναφώνησις ὁ τρόπος. Τρὶς τόσσα. Πολλάκις τοσαῦτα. οὐ γὰρ τριπλάσια αὐτῷ παρεσχέθη παρὰ Ἀγαμέμνονος, ἀλλὰ σὺν τῇ Βρισηΐδι πολλὰ ἄλλα, ὡς αὐτός φησιν ἐν τῇ ιʹ. Παρέσσεται. Δοθήσεται. Ἀγλαά. Καλά. Ὕβριος εἵνεκα τῆσδε. |
| 1 214 | Ὑπὲρ ταύτης τῆς ὕβρεως. ἡ διάλεκτος Ἰάς. Σὺ δ’ ἴσχεο. Σὺ δὲ παύου. Πείθεο δ’ ἡμῖν. Καὶ πείθου ἡμῖν. Πόδας ὠκύς. |
| 1 215 | Τοῖς ποσὶ ταχύς. Χρή. |
| 1 216 | Προσῆκόν ἐστι, πρέπει. Σφωΐτερον. Ὑμέτερον. Εἰρύσασθαι. Φυλάξαι. Καὶ μάλα. |
| 1 217 | Καὶ πάνυ. Κεχολωμένον. Ὠργισμένον. Ὣς γὰρ ἄμεινον. Οὕτω γὰρ βέλτιον. Ὅς κεν. |
| 1 218 | Ὃς ἄν. Ἐπιπείθηται. Πείθηται, ἀκούσῃ. Μάλα τ’ ἔκλυον αὐτοῦ. Λίαν ἐπακούουσιν αὐτοῦ. Ἦ. |
| 1 219 [5] | Ἔφη, εἶπεν. Ἀργυρέῃ. Ἀργυρᾷ, καλῇ. Κώπῃ. Τῇ λαβίδι τοῦ ξίφους. Σχέθε. Ἐπέσχεν, ἐπέβαλεν. Βαρεῖαν. Ἰσχυρὰν, μεγάλην. Ἄψ. |
| 1 220 | Πάλιν, εἰς τοὐπίσω. Κουλεόν. Τὴν ξιφοθήκην. Ὦσεν. Ἀπεώσατο, ἐνέβαλεν. Οὐδ’ ἀπίθησεν. Οὐδ’ ἠπείθησεν, ἀλλ’ ἐπείσθη. Μύθῳ. |
| 1 221 | Τῷ λόγῳ. Ἀθηναίης. Τῆς Ἀθηνᾶς. Ἡ δέ. Αὕτη δέ. Οὔλυμπόνδε. Εἰς τὸν ὄλυμπον. Βεβήκει. Ἀπεληλύθει, ἐπορεύθη. Μετὰ δαίμονας. |
| 1 222 [10] | Ἐπὶ τοὺς θεούς. Οὕτως δὲ δαίμονας καλεῖ τοὺς θεοὺς, ἤτοι δαήμονας· ἔμπειροι γὰρ καὶ ἴδριες πάντων αὐτοί εἰσιν, ἢ ὅτι διαιτηταί εἰσι καὶ διοικηταὶ τῶν ἀνθρώπων. Ἀλκμὰν ὁ λυρικός φησιν, ὃς ἕθεν πάλοις ἔπαλλε, δαήμονάς τ’ ἐδάσσατο, τοὺς μερισμοὺς τὰς διαιτήσεις αὐτῶν. Ἡσίοδος δὲ δαίμονάς φησι τοὺς ἐκ τοῦ ζῇν μεταστάντας· ὄντας δὲ ἐπὶ τῆς τοῦ Κρόνου βασιλείας τοῦ χρυσοῦ γένους, λέγων αὐτοὺς δαίμονας φύλακας θνητῶν ἀνθρώπων. Ἐξαῦτις. |
| 1 223 | Ἐκ δευτέρου, εὐθέως, παραυτά. Ἀταρτηροῖς. Ἀτηροῖς, χαλεποῖς. Ἐπέεσσιν. Ἔπεσι, λόγοις. Λῆγε. |
| 1 224 | Ἐπαύετο. Χόλοιο. Τῆς ὀργῆς. Οἰνοβαρές. |
| 1 225 [10] | Οἴνῳ βεβαρημένε, μέθυσε. Κυνὸς ὄμματ’ ἔχων. Ἀντὶ τοῦ, ἀναιδέστατε ὡς κύων. Κραδίην δ’ ἐλάφοιο. Τὴν δὲ καρδίαν ἐλάφου. τοῦτ’ ἔστι, δειλὲ ὡς ἔλαφος. Κραδίην. Καρδίαν. τὸ δὲ πάθος τῆς λέξεως, μετάθεσις. καὶ κραδίη δὲ ἐλελίχθη. εἴρηται δὲ ἀπὸ τοῦ κραδαίνεσθαι καὶ πάλλεσθαι ἀεὶ τὸ τῆς καρδίας σπλάγχνον. Ἅμα λαῷ. |
| 1 226 | Ἅμα τῷ ὄχλῳ. Θωρηχθῆναι. Καθοπλισθῆναι. Λόχον. |
| 1 227 | Ἐνέδραν. Ἰέναι. Παραγενέσθαι. Σὺν ἀριστήεσσι. Σὺν τοῖς ἀρίστοις ἡγεμόσι. Τέτληκας. |
| 1 228 [5] | Κεκαρτέρηκας, ὑπομεμένηκας. Θυμῷ. Τῇ ψυχῇ. Τὸ δέ τοι. Δεικτικώτερον, καὶ ἀναφορικώτερον. Κήρ. Θάνατος. τοῦτο γάρ φησι τὸ ἐν πολέμῳ ἢ λόχῳ εὑρεθῆναι, ὡς θάνατος μισητόν σοι φαίνεται. Εἴδεται. Φαίνεται, δοκεῖ. Ἦ πολὺ λώϊον. |
| 1 229 [5] | Ἀλλ’ ὄντως δή σοι τοῦτο καλὸν εἶναι νομίζεται. Κατὰ στρατόν. Κατὰ τὸ στρατόπεδον. Εὐρύν. Πλατὺν καὶ μέγιστον. Δῶρ’ ἀποαιρεῖσθαι. |
| 1 230 | Τὰ παρ’ ἄλλῳ τινὶ διδόμενα δῶρα ἀφαιρεῖσθαι. Ὅστις σέθεν. Ὅστις σοῦ. Ἀντίον. Ἐξ ἐναντίας. Δημοβόρος. |
| 1 231 | Ὁ τὰ δημόσια κατεσθίων. Οὐτιδανοῖσιν. Οὐδενὸς λόγου ἀξίοις, ἀσθενέσιν. Ἀνάσσεις. Βασιλεύεις. Ἦ γὰρ ἂν Ἀτρείδη. |
| 1 232 [5] | Ὄντως γὰρ δὴ υἱὲ τοῦ Ἀτρέως Ἀγάμεμνον. Ὕστατα λωβήσαιο. Ὑστάτην ἂν ταύτην τὴν ὕβριν εἰργάσω, φονευθεὶς ἐν αὐτῇ ὑπὸ πάντων, βλαβεὶς, ὑβρισθείς. Ἀλλ’ ἔκ τοι ἐρέω. |
| 1 233 [5] | Ἀλλ’ ἐρῶ δή σοι. Ὀμοῦμαι. Ὀμόσω. ἐπόμνυσθαί ἐστι, τὸ, ὑπισχνούμενον ὀμόσαι. ἀπομνύναι δὲ, τὸ ἀποφάσκειν. Ναὶ μὰ τόδε σκῆπτρον. |
| 1 234 [5] | Ναὶ μὰ τοῦτο τὸ σκῆπτρον. πεπλεόνακε τὸ μὰ ἀρνητικὸν, ἤγουν ἀπομοτικὸν μόριον κατὰ Ἀττικὸν ἔθος. ἤρκει γὰρ εἰπεῖν, νὴ τοῦτο τὸ σκῆπτρον. ἰστέον δὲ, ὅτι διὰ τοῦ σκήπτρου ὄμνυσιν αὐτὸν τὸν ἔφορον τῆς βασιλείας θεόν. Τὸ μὲν οὔ ποτε. Ὅπερ οὐδέ ποτε αὖ. παραβολὴ ὁ τρόπος. Ὄζους. Κλάδους. Φύσει. |
| 1 235 [5] | Ἀναβλαστήσει. Διατί ὁ Ἀχιλλεὺς σκῆπτρον ἔχει; καὶ λέγομεν, ὅτι εἰ καὶ μὴ πάντων τῶν Ἑλλήνων ἐβασίλευε, τῶν μέν τοι Μυρμιδόνων ἦρχεν. Ἐπειδὴ πρῶτα. Ἐπειδὴ ἅπαξ τὸ πρῶτον καὶ τὴν ἀρχήν. Τομὴν ἐν ὄρεσσι λέλοιπε. Τὴν τμῆσιν. ὅ ἐστι, τὴν ῥίζαν αὑτοῦ τμηθὲν ἐν τῷ ὄρει κατέλειψε. Οὐδ’ ἀναθηλήσει. |
| 1 236 | Οὐδ’ ἀναβλαστήσει. Περὶ γὰρ ῥά ἑ χαλκὸς ἔλεψε. Περιελέπισε γὰρ αὐτὸ ὁ σίδηρος, ὅ ἐστιν, ἔγλυψε. Φύλλα τε καὶ φλοιόν. |
| 1 237 [5] | Τά τε φύλλα καὶ τὸν φλοιόν. φλοιὸς δέ ἐστι τὸ καλούμενον λέπος. Νῦν αὖτέ μιν. Νῦν αὐτὸ πάλιν. Υἷες Ἀχαιῶν. Περιφραστικῶς οἱ Ἕλληνες. Ἐν παλάμῃς. |
| 1 238 [5] | Ἐν ταῖς χερσί. Φορέουσι. Φοροῦσι, βαστάζουσι. Δικασπόλοι. Οἱ περὶ τὰς δίκας ἀναστρεφόμενοι βασιλεῖς καὶ νόμους. Θέμιστας. Δικαιοσύνας νόμους. Πρὸς Διός. |
| 1 239 [5] | Παρὰ τοῦ Διός. Εἰρύαται. Ῥύονται, φυλάσσουσι. τὸ δὲ ὅλον, οἵτινες τὰς δίκας, καὶ τοὺς νόμους παραλαβόντες φυλάττουσιν. Ὁ δέ τοι. Οὗτος δέ σοι. Ἔσσεται. Γενήσεται. Ἦ ποτ’ Ἀχιλλῆος. |
| 1 240 | Ὄντως δή ποτε ἐμοῦ τοῦ Ἀχιλλέως. Ποθή. Πόθησις, ἐπιζήτησις. Ἵξεται. Παραγενήσεται. Ξύμπαντας. |
| 1 241 | Ὁμοῦ πάντας. Τοῖς δ’ οὔτι. Τούτοις δὲ οὐδέν. Δυνήσεαι. Δυνήσῃ. Ἀχνύμενός περ. Καίπερ λυπούμενος. Χραισμεῖν. |
| 1 242 [15] | Βοηθεῖν. Εὖτ’ ἄν. Ὁπότ’ ἄν. Πολλοί. Πλεῖστοι. Ὑφ’ Ἕκτορος. Ὑπὸ τοῦ Ἕκτορος. Ἀνδροφόνοιο. Ἀνδροφόνου, πολεμικοῦ. Διατί τὸν Ἕκτορα ἀνδροφόνον προσηγόρευσε, καὶ οὐ χαλκοκορυστὴν, ἢ ἱππόδαμον; ῥητέον, ὅτι ἀνδροφόνον αὐτὸν εἴρηκε, πρὸς κατάπληξιν τῶν ἀκουόντων. εἴωθε δὲ τηρεῖν τὰ ἐπίθετα εὐστόχως. καὶ ἄλλως ῥητέον ὅτι ἐν ᾧ τις ἐστὶ μέγας ἀεὶ καὶ εὐδοκιμῶν, ἐκ τούτου καὶ ἄλλους ἐπαινεῖ. καὶ γὰρ ὁ Ἀχιλλεὺς ἥδετο μὲν Διογενὴς καλούμενος. οὐχ ἧττον δὲ ἐπέχαιρε καὶ τῇ ἀνδροφονίᾳ. κἀκ τούτου λέγει τὸν Ἕκτορα ἀνδροφόνον. Θνήσκοντες. |
| 1 243 | Ἀποθνήσκοντες, πίπτοντες, νεκροί. Σὺ δ’ ἔνδοθι. Σὺ δὲ ἔσωθεν. Θυμόν. Τὴν ψυχήν. Ἀμύξεις. Σπαράξεις, πληγήσῃ. Χωόμενος. |
| 1 244 | Λυπούμενος, ὀργιζόμενος. Οὐδὲν ἔτισας. Κατ’ οὐδὲν ἐτίμησας. Ποτὶ δὲ σκῆπτρον βάλε γαίῃ. |
| 1 245 | Προσέβαλε δὲ καὶ προσέῤῥιψε τῇ γῇ τὸ σκῆπτρον διὰ τὴν ὀργήν. ἡ διάλεκτος Δωριέων. Χρυσείοις ἥλοισι πεπαρμένον. |
| 1 246 | Χρυσοῦς ἥλους ἔχον, καὶ διαπεπερονημένων αὐτῶν ἠσφαλισμένον. Ἕζετο. Ἐκαθέζετο. Ἑτέρωθεν. |
| 1 247 | Ἐκ τοῦ ἑτέρου μέρους, ἐξεναντίας. Ἐμήνιε. Ὠργίζετο. Ἡδυεπής. |
| 1 248 [20] | Ὁ ἡδὺς ἐν τῷ λέγειν. Ἀνόρουσεν. Ἀνώρμησεν, ἀνέστη. πῶς οὖν τὸ ἀνόρουσεν ἐπὶ τῷ Νέστορι ὁ Ποιητὴς τῷ ἐξώρῳ ἤδη ἐχρήσατο; ἐπὶ νεῶν γὰρ εἰκὸς ἦν τοῦτο λέγεσθαι. καὶ ῥητέον, ὅτι τὸ προνοητικὸν τῶν ὁμοφύλων, νεανικὴν αὐτῷ περιτίθησι κίνησιν. οὐδὲ γὰρ γέροντα κυβερνήτην μέμψοιτο ἄν τις, κινδυνεύοντος σκάφους ὑπὲρ τὸ δέον κινούμενον. καὶ ἄλλως ῥητέον, ὅτι εἴωθεν ἀεὶ ἡ τῆς τιμῆς προσθήκη μὴ μόνον τοὺς νέους, ἀλλὰ καὶ τοὺς γέροντας μεταπείθειν πρὸς τὸ καὶ παρὰ δύναμιν ἐγχειρεῖν τι ποιεῖν, μᾶλλον δὲ τὸν Νέστορα ἐν τῷ δημηγορεῖν διαφέροντα τῶν λοιπῶν, καὶ εἰδότα μὴ ἀπαρεσκομένους τοὺς Ἕλληνας πρὸς τὰ λεγόμενα. Λιγύς. Ἡδὺς, ἐν τῷ λέγειν ὀξύς. Πυλίων. Τῶν τὴν Πύλον κατοικούντων. ἔστι δὲ ὄνομα ἔθνους. Ἀγορητής. Δημηγόρος. Τοῦ καὶ ἀπὸ γλώσσης. |
| 1 249 [5] | Οὗτινος καὶ ἀπὸ τῆς γλώσσης. ἡ γλῶσσα σημαίνει γʹ. αὐτό γε τὸ σῶμα, καὶ τὴν διάλεκτον, καὶ τὸ ἀπεξενωμένον τῆς λέξεως. Γλυκίων. Ἡδίων, γλυκεῖα. Ῥέεν. Ἔῤῥει, ἐφέρετο. διὰ δὲ τοῦ εἰπεῖν, ῥέεν, ἐμφαίνει τὸ ῥητορικὸν τοῦ Νέστορος. Αὐδή. Φωνή. Τῷ δ’ ἤδη δύο μὲν γενεαὶ μερόπων ἀνθρώπων. |
| 1 250 [15] | Ἡρακλέους ἐς Πύλον στρατεύσαντος ἔτι νέου ὄντος τοῦ Νέστορος καὶ ἀποκτείναντος τοὺς πρεσβυτέρους μίαν ὄντας γενεάν. καὶ τοὺς τῆς μέσης ἡλικίας, ἄλλην ὄντας γενεὰν, ἧς καὶ ὁ Νέστωρ μόνος περισωθεὶς τῆς τρίτης γενεᾶς ἐβασίλευε, τῆς περὶ τοὺς παῖδας. ἰστέον ὅτι οἱ παλαιοὶ τὰς γενεὰς ἐψήφιζον ἕως ἐτῶν τριάκοντα. Μερόπων. Μεμερισμένην τὴν φωνὴν ἐχόντων. ὡς πρὸς σύγκρισιν τῶν ἄλλων ζώων. ὅ ἐστι, μεριζομένην εἰς συλλαβὰς, καὶ ἔναρθρον ἐχόντων τὴν ὄπα. τοῦτ’ ἔστι, τὴν φωνήν. Ἐφθίατο. |
| 1 251 [5] | Ἐφθαρμέναι ἦσαν. Οἵ οἱ πρόσθεν ἅμα τράφεν ἠδ’ ἐγένοντο. Τουτέστιν, οἱ πρὸ τούτου γενόμενοι, καὶ οἱ ἅμα αὐτῷ τραφέντες. Ἠδ’ ἐγένοντο. Καὶ ἐγένοντο. Ἠγαθέῃ. |
| 1 252 | Πάνυ θείᾳ. Ὅς σφιν. |
| 1 253 | Ὃς ἐν αὐτοῖς. Εὖ φρονέων. Καλῶς φρονῶν. Ἀγορήσατο. Ἐδημηγόρησε. Καὶ μετέειπε. Καὶ εἶπεν. Ὦ πόποι. |
| 1 254 [5] | Φεῦ παπαί. ἔστι δὲ σχετλιαστικὸν ἐπίῤῥημα. ὅ ἐστι λύπης δηλωτικόν. Ἦ μέγα πένθος. Ὄντως μεγάλη λύπη. Ἀχαιΐδα γαῖαν. Τὴν Ἑλληνικὴν γῆν, τοὺς Ἕλληνας. ἔστι δὲ μετωνυμία ὁ τρόπος. Ἦ κεν γηθήσαι. |
| 1 255 | Ὄντως ἂν χαρείη. Πριάμοιο τε παῖδες. Καὶ οἱ τοῦ Πριάμου παῖδες, ἅμα τοῖς λοιποῖς Τρωσί. Μέγα κεν. |
| 1 256 | Μεγάλως ἄν. Κεχαροίατο. Χαρεῖεν. Εἰ σφῶϊν. |
| 1 257 | Εἰ ὑμῶν. Τάδε πάντα. Ταῦτα πάντα. Πυθοίατο. Μάθοιεν. Μαρναμένοιϊν. Μαχομένοιν. Οἳ περὶ μὲν βουλῇ Δαναῶν. |
| 1 258 [5] | Ἀντὶ τοῦ· οἵτινες διαφέρετε τῶν Ἑλλήνων καὶ ἐν τῷ βουλεύεσθαι. Περὶ δ’ ἐστὲ μάχεσθαι. Περισσῶς δὲ καὶ ὑπερβαλόντως ἐστὲ καὶ ὑπερέχετε ἐν τῷ πολεμεῖν. Ἀλλὰ πίθεσθε. |
| 1 259 [5] | Ἀλλὰ πείσθητε. Ἄμφω δέ. Ἀμφότεροι δέ. Νεωτέρω. Νεώτεροι, δυϊκῶς. Ἐστόν. Ἐστὲ, ὑπάρχετε. Ἐμοῖο. Ἐμοῦ. Ἀρείοσι. |
| 1 260 | Βελτίοσι, κρείττοσιν. Ἠέπερ ὑμῖν. Ἢ ὑμῖν. Ὡμίλησα. |
| 1 261 | Συνανεστράφην. Καὶ οὔ ποτέ μοι. Καὶ οὐδέ ποτέ μοι. Ἀθέριζον. Ἠπείθουν, ἀπεδοκίμαζον. Οὐ γάρ πω. |
| 1 262 | Οὐδέποτε γάρ. Τοίους. Τοιούτους. Ἴδον. Ἐθεασάμην. Ἀνέρας. Ἄνδρας. Οὐδὲ ἴδωμαι. Οὐδὲ ἰδεῖν δυνήσομαι. Οἷον. |
| 1 263 [15] | Ὁποῖον. Πειρίθοον. Πειρίθουν. ὄνομα κύριον. Πειρίθους ὁ Ἰξίονος, γένει μὲν ἦν Ἀθηναῖος, ᾠκείωτο δὲ τοῖς Κενταύροις. πρὸς γάμον δὲ ἀγόμενος Ἱπποδάμειαν τὴν Βουτάδα, τοὺς Κενταύρους συνεκάλεσεν εἰς εὐωχίαν. οἵτινες οἰνωθέντες, ἐπεχείρουν ὑβρίζειν ὅσαι τῶν Ἑλληνίδων παρῆσαν γυναικῶν. ὅθεν οἱ Λαπίθαι συστάδην μαχεσάμενοι, διώκουσιν αὐτοὺς εἰς Μάλεον ὄρος τῆς Πελοποννήσου. ὁ δὲ Πειρίθους ὠνομάσθη οὕτως ἀπὸ τοῦ περιθεῖν ἵππῳ ὁμοιωθέντα τὸν Δία ἐν τῷ μίγνυσθαι τῇ μητρὶ αὐτοῦ. Δρύαντά τε. Καὶ τὸν Δρύαντα. Ποιμένα λαῶν. Βασιλέα ὄχλων. Καινέα τε. |
| 1 264 [25] | Καὶ τὸν Καινέα. ὁ δὲ Καινεὺς Ἐλάτου μὲν παῖς, Λαπίθων δὲ βασιλεὺς, πρότερον ἦν παρθένος εὐπρεπής. μιγέντος δὲ αὐτῇ Ποσειδῶνος, αἰτησαμένη μεταβαλεῖν εἰς ἄνδρα ἡ νεᾶνις, ἄτρωτος γίγνεται, γενναιότατος τῶν καθ’ αὑτὸν ὑπάρξας· καὶ δή ποτε πήξας ἀκόντιον ἐν τῷ μεσαιτάτῳ τῆς ἀγορὰς, θεοῖς τοῦτο προσέταξεν ἀριθμεῖν. δι’ ἣν αἰτίαν ἀγανακτήσας ὁ Ζεὺς, τιμωρίαν τῆς ἀσεβείας παρ’ αὐτοῦ εἰσεπράξατο. μαχόμενον γὰρ αὐτὸν τοῖς Κενταύροις καὶ ἄτρωτον ὄντα ὑποχείριον ἐποίησε. βάλλοντες γὰρ αὐτὸν οἱ προειρημένοι δρυσί τε καὶ ἐλάταις, ἤρεισαν εἰς γῆν. μέμνηται δὲ αὐτοῦ καὶ Ἀπολλώνιος ἐν τοῖς Ἀργοναυτικοῖς λέγων οὕτως· Καινέα γὰρ τὸν πρόσθεν ἐπικλείουσιν ἀοιδοὶ Κενταύροισιν ὀλέσθαι, ὅτε σφέας οἶος ἀπ’ ἄλλων Ἤλας’ ἀριστήων· οἱ δ’ ἔμπαλιν ὁρμηθέντες, Οὔτε μιν ἀγκλῖναι προτέρω σθένον, οὔτε δαΐξαι· Ἀλλ’ ἄῤῥηκτος, ἄκαμπτος ἐδύσσατο νειόθι γαίης, Θεινόμενος στιβαρῆσι καταΐγδην ἐλάτῃσιν. Ἐξάδιόν τε. Καὶ τὸν Ἐξάδιον. Ἀντίθεον. Ἰσόθεον. Κάρτιστοι. |
| 1 266 | Ἰσχυρότατοι, γενναῖοι. Κεῖνοι. Ἐκεῖνοι. Ἐπιχθονίων. Ἐπιγείων. Τράφεν. Ἐτράφησαν. Ἔσαν. |
| 1 267 | Ἦσαν, ὑπῆρχον. Φηρσί. |
| 1 268 [15] | Θηρσὶ, θηρίοις. λέγει δὲ τοῖς Κενταύροις. Ἰξίων ὁ Φλεγύου παῖς, Δίαν τὴν Δηϊονέως γήμας, ἐλθόντα τὸν κηδεστὴν ἐπὶ τὰ ἕδνα, δόλῳ καταπρήσας, μανεὶς, καὶ ὑπὸ θεῶν καθαρθεὶς τὸν φόνον Ἥρας ὕστερον ἠράσθη. Ζεὺς δὲ βουλόμενος αὐτὸν δοκιμάσαι ἐν τῷ ὄντι, τολμᾷ τοιοῦτόν τι, νεφέλην ἀπεικάσας Ἥρᾳ, παρέκλινεν αὐτῷ. ὁ δὲ μιγεὶς τῇ νεφέλῃ ὡσαννεὶ τῇ Ἥρᾳ, ἔσχε παῖδα Κένταυρον. ἀφ’ οὗ τὸ τῶν Κενταύρων γένος. μετὰ δὲ θάνατον ἔλαβε δίκας παρ’ αὐτοῦ ὁ Ζεὺς, ποιήσας αὐτὸν ἐν τοῖς καταχθονίοις στρέφεσθαι μετὰ πολλῆς βίας ἐπὶ τροχοῦ σιδηροῦ. Ὀρεσκῴοισι. Τοῖς ἐν ὄρεσι διαιτωμένοις. Ἐκπάγλως. Ἐκπληκτικῶς. ὅ ἐστι, κατὰ κράτος αὐτοὺς ἐξαπώλεσαν. Καὶ μὲν τοῖσιν ἐγώ. |
| 1 269 | Καὶ τούτοις μὲν ἐγὼ τοῖς περὶ τὸν Πειρίθουν. Μεθομίλεον. Συνανεστρεφόμην, συνεμαχόμην. Τηλόθεν. |
| 1 270 | Πόῤῥωθεν, μακρόθεν ὢν ἀπὸ τῆς Πύλου. Ἐξ Ἀπίης γαίης. Ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς, καὶ μακρὰν ἀπεχούσης γῆς. Καὶ μαχόμην. |
| 1 271 [5] | Καὶ ἐπολέμουν. Κατ’ ἐμαυτόν. Κατὰ τὴν ἐμαυτοῦ δύναμιν. Κείνοισι δ’ ἂν οὔτις. Πρὸς ἐκείνους δὲ οὐδεὶς ἴσχυε τῶν νῦν ὄντων ἀνθρώπων. Τῶν. |
| 1 272 [5] | Τούτων. Οἷοι. Ὁποῖοι. Βροτοί. Ἄνθρωποι φθαρτοί. ἡ μεταφορὰ ἀπὸ τῶν ἐδεσμάτων. Ἐπιχθόνιοι. Ἐπίγειοι. χθὼν γὰρ ἡ γῆ. Μαχέοιτο. Μάχοιτο. Καὶ μέν μευ. |
| 1 273 | Καὶ μὴν ἐμοῦ. Βουλέων. Συμβουλιῶν. Ξύνιον. Ἤκουον, ἐπείθοντο. Καὶ ὔμμες. |
| 1 274 | Καὶ ὑμεῖς. Αἰολὶς ἡ διάλεκτος. Ἀγαθός περ ἐών. |
| 1 275 [5] | Καίτοι βασιλεὺς ὑπάρχων. ἢ ἀγαθὸς τὴν γνώμην. ἀμείνων, κρείττων. Ἀποαίρεο. Ἀφαιροῦ. Κούρην. Κόρην. ἡ διάλεκτος Ἰώνων. Ἔα. |
| 1 276 | Συγχώρει. Ὥς οἱ πρῶτα. Ὡς αὐτῷ ἐξ ἀρχῆς. Δόσαν. Παρέσχον. Θέλε. |
| 1 277 | Βούλου. Ἐριζέμεναι. Ἐρίζειν, φιλονεικεῖν, ἐξισοῦσθαι. Ἀντιβίην. |
| 1 278 | Ἐξ ἐναντίας. Ὁμοίης. Ἴσης καὶ τῆς αὐτῆς. Ἔμμορε. Ἔλαχεν, ἔτυχεν. Σκηπτοῦχος. |
| 1 279 [15] | Σκηπτροφόρος. Πῶς τοῦτο ὁ Νέστωρ εἴρηκεν; ἄρα δύναταί τις βασιλεῦσαι χωρὶς τῆς τοῦ Θεοῦ βουλῆς; καὶ ῥητέον, ὅτι καλῶς τοῦτο εἴρηκεν· οὐ γὰρ ἅπαντες παρὰ τοῦ Διὸς ἔχουσι τὸ σκῆπτρον, οὐδὲ τὴν ἀρχὴν ταύτην. ἀλλὰ μόνοι οἱ ἀγαθοί. εὐλόγως οὖν εἶπεν ὅτι τὸ μὲν ἄρχειν ἀπὸ Θεοῦ ἐστιν. οὐ μέντοι καὶ πᾶς ἄρχων καταθύμιος Θεῷ, οὐδὲ ὁ βιαζόμενος τὴν ἀρχὴν θελητὸς τῷ Θεῷ, ὡς παραχρώμενος τῇ ἰδίᾳ ἐπιθυμίᾳ ἀπρεπῶς, τοῦ Θείου παραχωροῦντος αὐτῷ, καὶ ἀφροντιστοῦντος τοῦ τοιούτου. Ὧιτε Ζεύς. Καὶ ᾧτινι ὁ Ζεύς. Κῦδος. Δόξαν. Ἔδωκε. Παρέσχε. Καρτερός. |
| 1 280 [5] | Ἰσχυρός. Ἐσσί. Ὑπάρχεις. Θεὰ δέ σε. Καὶ Θεά σε. ὅτι τῆς Θέτιδος ἦν υἱὸς τῆς Νηρέως θυγατρός. αὐτὴ δὲ ἀθάνατος. Ἀλλ’ ὅγε. |
| 1 281 | Ἀλλ’ οὗτος. Φέρτερος. Κρείσσων. Πλεόνεσσι. Πλείοσιν, ὅτι πλείονες. Τεὸν μένος. |
| 1 282 | Τὴν σὴν ὀργήν. Αὐτὰρ ἔγωγε. Ἐγὼ δέ. Λίσσομαι. |
| 1 283 | Λιτανεύω, παρακαλῶ. Μεθέμεν. Μεθεῖναι, συγχωρῆσαι. Χόλον. Ὀργήν. Ὃς μέγα. Ὅστις μέγα. Ἕρκος. |
| 1 284 | Περίφραγμα, τεῖχος. Πέλεται. Γίγνεται, ἐστί. Πολέμοιο κακοῖο. Τοῦ κακωτικοῦ πολέμου. Κρείων. |
| 1 285 | Μεγάλως κρατῶν. Κατὰ μοῖραν. |
| 1 286 | Κατὰ τὸ προσῆκον, κατὰ τὸ πρέπον. Ἔειπες. Εἶπας, ἔλεξας. Ἀλλ’ ὅγε. |
| 1 287 | Ἀλλ’ οὗτος. Ἐθέλει. Βούλεται. Περὶ πάντων. Ὑπὲρ πάντας. Ἔμμεναι. Εἶναι. τουτέστι, πάντων θέλει ὑπερέχειν. Κρατέειν. |
| 1 288 | Κρατεῖν, βασιλεύειν. Πάντεσσι. Πᾶσι. Σημαίνειν. |
| 1 289 | Προστάσσειν. Ἅτιν’ οὐ πείσεσθαι. Πρὸς ἃ οὐ πεισθήσεσθαι. Ὀΐω. Οἶμαι, ὑπολαμβάνω. Εἰ δέ μιν. |
| 1 290 | Εἰ δὲ αὐτόν. Αἰχμητήν. Πολεμικόν. Ἔθεσαν. Ἐποίησαν. Αἰὲν ἐόντες. Διαπαντὸς ὄντες, ἀθάνατοι. Τοὔνεκά οἱ. |
| 1 291 [5] | Τούτου χάριν αὐτῷ. Προθέουσι. Προτρέχουσι, συνιᾶσιν. Ὀνείδεα. Ὀνείδη, ὕβρεις. Μυθήσασθαι. Εἰπεῖν. ὁ δὲ λόγος, εἰ πολεμιστής ἐστιν Ἀχιλλεὺς γνώμῃ τῶν Θεῶν, διὰ τοῦτο προπετής ἐστιν ἐπὶ τὸ ὀνειδίζειν, καὶ κακῶς λέγειν ἡμᾶς τοὺς βασιλεῖς; Τὸν δ’ ἄρ’. |
| 1 292 [5] | Τοῦτον δὲ δή. Ὑποβλήδην. Ὑποβαλὼν τὸν ἴδιον λόγον Ἀχιλλεὺς, καὶ μεσολαβήσας τὸν Ἀγαμέμνονος, πρὶν ἢ σιωπήσει αὐτὸς εἰπών. Ἠμείβετο. Ἐξ ἀμοιβῆς ἀπεκρίνατο. Ἦ γάρ κεν. |
| 1 293 | Ὄντως γὰρ ἄν. Δειλός. Ἀσθενής. Οὐτιδανός. Οὐδενὸς λόγου ἄξιος. Καλεοίμην. Κληθείην. Εἰ δή σοι. |
| 1 294 | Ἐὰν δή σοι. Πᾶν ἔργον. Εἰς πᾶν πρᾶγμα. Ὑπείξομαι. Ὑποχωρήσω. Ὅ ττι κεν. Ὅπερ ἄν. Ἐπιτέλλεο. |
| 1 295 | Ἐπιτέλλου, πρόστασσε. Μὴ γὰρ ἔμοιγε. Ἐμοὶ γὰρ μή. Σήμαινε. |
| 1 296 | Πρόστασσε. ἐγὼ γὰρ οὐ νομίζω πεισθῆναί σοι. Ἄλλο δέ τοι. |
| 1 297 | Ἄλλο δέ σοι. Ἐρέω. Ἐρῶ, λέξω. Βάλλεο. Ἐμβάλλου, ἔνθου. Σῇσι. Σαῖς. Μαχήσομαι. |
| 1 298 | Μαχοῦμαι. Οὔτέ τῳ. |
| 1 299 [15] | Οὔτέ τινι ἄλλῳ. τὸ τῷ σημαίνει πέντε· ὄνομα, ἄρθρον, ἀντωνυμίαν, σύνδεσμον αἰτιολογικὸν, ῥῆμα. ὄνομα μὲν οὕτως· οὔτε σοὶ, οὔτέ τῳ ἄλλῳ. ἔστι γὰρ, τινί. ῥῆμα δὲ, Κύκλωψ, τῇ, πίε οἶνον· ἔστι γὰρ τὸ τῇ, ἀντὶ τοῦ, λάβε. ἄρθρον δὲ οὕτως· ἤτοι μὲν τάγ’ ὄπισθε Μαχάονι πάντα ἔοικε, τῷ Ἀσκληπιάδῃ. ἀντωνυμίαν δὲ, ὡς ἐν τῷ, τῷ μιν ἐεισάμενος. σύνδεσμον αἰτιολογικὸν οὕτως, τῷ σε καὶ οὐ δύναμαι. ἔστι γὰρ, διό. ὅταν μέντοι ἄρθρον σημαίνει ἑνικὸν, μόνης δοτικῆς ἐστι πτώσεως, καὶ περισπᾶται. δυϊκὸν δὲ, εὐθείας καὶ αἰτιατικῆς· καὶ βαρύνεται. τὼ Αἴαντε. Ἐπεί μ’ ἀφέλεσθε. Ἐπειδὴ δεδωκότες μοι αὐτὴν ἀφείλεσθε, καὶ ὑβρίσατε ἑαυτούς γε, οὐκ ἐμέ. Τῶν δ’ ἄλλων. |
| 1 300 | Τῶν δὲ λοιπῶν. Ἅ μοι ἐστί. Ἅτινά μοι ὑπάρχει. Θοῇ νηΐ. Παρὰ τῇ ταχυτάτῃ νηΐ. Μελαίνῃ. Βαθείᾳ, ἢ τῇ πίσσῃ κεχρισμένῃ. Τῶν. |
| 1 301 [5] | Τούτων. Οὐκ ἄν τι. Οὐδαμῶς ἄν τι. Φέροις. Κομίσοις, λάβοις. Ἑλών. Λαβὼν, ἢ ἀφελόμενος. Ἀέκοντος. Ἄκοντος, καὶ μὴ βουλομένου. Ἐμεῖο. Ἐμοῦ. Εἰ δ’ ἄγε μήν. |
| 1 302 | Εἴ γε μὴν βούλει. Πείρησαι. Πειράθητι. Ἵνα γνώωσι καὶ οἵδε. Ὅπως ἂν μάθωσι καὶ οὗτοι. Αἶψά τοι. |
| 1 303 | Ταχέως σοι. Κελαινόν. Μέλαν. Ἐρωήσει περὶ δουρί. Περιῤῥυήσεται τῷ δόρατι. Ὣς τώγε. |
| 1 304 | Οὕτως οὗτοι. Ἀντιβίοις. Ἐναντίοις. ὅ ἐστι στασιαστικοῖς λόγοις. Μαχεσσαμένω. Μαχεσάμενοι. δυϊκῶς. Ἐπέεσσι. Λόγοις. Ἀνστήτην. |
| 1 305 | Ἀνέστησαν. Λῦσαν δέ. Ἔλυσαν δέ. Ἀγορήν. Ἐκκλησίαν, συνέδριον. Ἐπὶ κλισίας. |
| 1 306 | Ἐπὶ τὰς σκηνάς. Ἐΐσας. Ἰσοτοίχους. Ἤϊε. |
| 1 307 [5] | Παρεγένετο, ἐπορεύετο. Σύν τε Μενοιτιάδῃ. Σὺν τῷ Μενοιτίου υἱῷ Πατρόκλῳ, καὶ τοῖς Μυρμιδόσι. κεχώρικε τῶν λοιπῶν ἑταίρων τὸν Πάτροκλον, κατ’ ἐξοχήν. Ἑτάροισι. Τοῖς φίλοις. Ἄρα. |
| 1 308 | Δή. Νῆα. Ναῦν, πλοῖον. Ἅλαδε. Εἰς τὴν θάλασσαν. Προέρυσε. Καθείλκυσεν. Ἐς δ’ ἐρέτας. |
| 1 309 | Εἰς αὐτὴν δὲ καὶ κωπηλάτας. Ἔκρινεν. Κατηρίθμησεν, ἐπελέξατο. Ἐείκοσιν. Εἴκοσι. Βῆσεν. |
| 1 310 | Ἐνεβίβασε, ἐνέθηκεν. Ἐν δέ. Εἰς αὐτὴν δέ. Ἀνὰ δὲ Χρυσηΐδα καλλιπάρῃον. Ἀναγαγὼν δὲ καὶ τὴν καλοπρόσωπον Χρυσηΐδα εἰς τὴν ναῦν. Εἷσεν ἄγων. |
| 1 311 | Ἐκάθισεν ἄγων τῷ πατρί. Ἐν δ’ ἔβη. Ἀνέβη δέ. Ἀρχός. Ἡγεμὼν, ναύαρχος. Πολύμητις. Πολύβουλος, συνετός. Οἱ μέν. |
| 1 312 | Οὗτοι μέν. Ἀναβάντες. Ἀνελθόντες, ἐπιβάντες. Ἐπέπλεον. Ἔπλεον. Ὑγρὰ κέλευθα. Τὴν διὰ θαλάσσης ὁδόν. Ἀπολυμαίνεσθαι. |
| 1 313 | Ἀποκαθαίρεσθαι. Ἄνωγεν. Ἐκέλευσε, προσέταξεν. Οἱ δέ. |
| 1 314 [5] | Αὐτοὶ δέ. Ἀπελυμαίνοντο. Ἀπεκαθαίροντο. Καὶ εἰς ἅλα λύματ’ ἔβαλλον. Καὶ εἰς τὴν θάλασσαν τὰ καθάρσια ἔβαλλον. φύσει δὲ τὸ ὕδωρ τῆς θαλάσσης καθαρτικόν ἐστιν. Ἔρδον . |
| 1 315 | Ἐπετέλουν, ἔθυον. Τεληέσσας. Τελείας. Παρὰ θῖνα. |
| 1 316 | Παρὰ τὸν αἰγιαλὸν τῆς θαλάσσης. Ἀτρυγέτοιο. Ἀκαταπονήτου, πολλῆς, ἢ ὡς ἔνιοί φασι, τῆς ἀκάρπου. Κνίσση δέ. |
| 1 317 [5] | Ἡ δὲ κνίσσα, ὅ ἐστιν ἡ ἀναθυμίασις. ἡ δὲ λέξις τέσσαρα σημαίνει, ὡς τῷ Πορφυρίῳ δοκεῖ, αὐτό τε τὸ λίπος, καὶ τὸν ἐπίπλουν, καὶ τὸ κρέας, καὶ τὴν ἀναθυμίασιν. Ἧκεν. Παρεγένετο. Ἑλισσομένη. Παρειλουμένη τῷ καπνῷ. Ὣς οἱ μέν. |
| 1 318 | Οὕτως μὲν οὗτοι. Τά. Ταῦτα. Πένοντο. Ἐνήργουν, ἔπραττον. Κατὰ στρατόν. Κατὰ τὸ στρατόπεδον. Λῆγε. |
| 1 319 | Ἐπαύετο. Ἔριδος. Φιλονεικίας. Τὴν πρῶτον. Ἥντινα πρῶτον. λείπει ἡ κατά. Ἐπηπείλης’ Ἀχιλῆϊ. Τῷ Ἀχιλλεῖ ἠπείλησε. Ταλθύβιον καὶ Εὐρυβάτην. |
| 1 320 | Ὀνόματα κύρια τῶν κηρύκων. Τώ οἱ ἔσαν. |
| 1 321 | Οἵτινες αὐτῷ ἦσαν. Ὀτρηροί. Σπουδαῖοι. παρὰ τὸ ὀτρύνω. Θεράποντε. Ὑπηρέται. Ἔρχεσθον. |
| 1 322 | Ἀπέρχεσθε. δυϊκῶς. Κλισίην. Εἰς τὴν σκηνήν. Ἑλόντε. |
| 1 323 | Λαβόντες. Ἀγέμεν. Ἄγειν. Εἰ δέ κεν. |
| 1 324 | Ἐὰν δέ. Μὴ δώῃσι. Μὴ παράσχῃ. δεῖ λαμβάνειν δύο ἐπεκτάσεις. Ἕλωμαι. Ἀφέλωμαι, λάβω. Ἐλθὼν σὺν πλεόνεσσι. |
| 1 325 [5] | Τὸ δὲ σὺν πλεόνεσσιν, οὐ τῷ ἐλθὼν συντακτέον, ἀλλὰ τῷ ἕλωμαι. ἵν’ ᾖ, μετὰ πολλῶν καὶ ἄλλων κτημάτων αὐτὴν ἀφαιρήσομαι. Τό οἱ. Ὅπερ αὐτῷ. Ῥίγιον. Φρικωδέστερον, καὶ χαλεπώτερον. Ἔσται. Γενήσεται. Πρΐει. |
| 1 326 | Προέπεμπε. Κρατερόν. Ἰσχυρὸν, γενναῖον. Ἔτελλεν. Ἐπέτελλεν, ἔλεγεν. Τὼ δέ. |
| 1 327 | Οὗτοι δέ. δυϊκῶς. Ἀέκοντε. Ἄκοντες, καὶ μὴ βουλόμενοι. Βάτην. Ἔβησαν, ἐπορεύθησαν. Ἱκέσθην. |
| 1 328 | Ἀφίκοντο, παρεγένοντο. Εὗρον. |
| 1 329 | Κατέλαβον. Κλισίῃ. Παρὰ τῇ σκηνῇ. Ἥμενον. |
| 1 330 | Καθεζόμενον. Οὐδ’ ἄρα τώγε. Οὐδὲ δὴ τούτους. Ἰδών. Θεασάμενος. Γήθησεν. Ἐχάρη. Τὼ μέν. |
| 1 331 | Οὗτοι μέν. Ταρβήσαντε. Φοβηθέντες, δυϊκῶς, διὰ τὴν ξιφουλκίαν. Αἰδομένω. Αἰδεσθέντες. Στήτην. |
| 1 332 | Ἔστησαν. Οὐδέ τι μίν. Οὐδὲ αὐτόν τι. Προσεφώνεον. Προσεφθέγγοντο. Οὐδ’ ἐρέοντο. Οὐδὲ ἀνηρώτων. Αὐτὰρ ὁ. |
| 1 333 | Οὗτος δέ. Ἔγνω. Ἐστοχάσατο, ἐνόησεν. ᾟσιν ἐνὶ φρεσίν. Ἐν ταῖς ἑαυτοῦ διανοίαις. Φώνησέν τε. Ἐβόησε, καὶ εἶπεν. Διὸς ἄγγελοι, ἠδὲ καὶ ἀνδρῶν. |
| 1 334 [10] | Ἀνθρώπων κήρυκες, ἄξιοι καὶ θεῶν. ἄσυλον γὰρ καὶ θεῖον τὸ γένος τῶν κηρύκων. Ἑρμῆς γὰρ μιγεὶς Πανδρόσῳ τῇ Κέκροπος θυγατρὶ, ἔσχεν υἱὸν ὀνόματι Κήρυκα, ἀφ’ οὗ τὸ τῶν κηρύκων γένος, ὡς ἱστορεῖ Πτολεμαῖος. ἢ ὅτι τὰς ἑορτὰς τῶν Θεῶν ἀγγέλλουσιν. ἢ ὅτι ἀπὸ Ἑρμοῦ εἰσιν ὄντος ἀγγέλου Διός. Ἆσσον ἴτε. |
| 1 335 [5] | Ἐγγὺς παραγένεσθε. Οὔτι μοι ὔμμες. Κατ’ οὐδέν μοι ὑμεῖς. ψιλοῦται τὸ ὔμμες ὡς Αἰολικόν· αἴ κ’ ὔμμιν ὑπέρσχῃ χεῖρα Κρονίων. Ἐπαίτιοι. Αἴτιοι. πεπαιδευμένως δέ. οὐ γὰρ δεῖ τὰς αἰτίας ἐφ’ ἑτέρους μετάγειν, ὡς κύνα κατὰ τοῦ βεβλημένου λίθου. Ὃς σφῶϊ. |
| 1 336 | Ὃς ὑμᾶς. Προΐει. Ἔπεμπε. Διογενές. |
| 1 337 [5] | Εὐγενέστατε. Πατρόκλεις. Ἀντὶ τοῦ Πάτροκλε. ἐσχημάτισται γὰρ τὸ ὄνομα οὐκ ἀπὸ τῆς Πάτροκλος εὐθείας, ἀλλὰ ἀπὸ τῆς Πατροκλῆς· ὡς Ἡρακλῆς ὦ Ἥρακλες. Ἔξαγε. Ἔξω τῆς σκηνῆς κόμιζε. Καὶ σφῶϊν. |
| 1 338 [5] | Καὶ αὐτοῖς. Ἄγειν. Ἀπάγειν. Κούρην. Τὴν Βρισηΐδα. Τὼ δ’ αὐτώ. Οὗτοι δὲ αὐτοί. Μάρτυροι. Μάρτυρες. Ἰὰς ἡ διάλεκτος. Ἔστων. Ἔστωσαν, ὑπαρχέτωσαν. Πρός τε θεῶν. |
| 1 339 | Καὶ πρὸς τοὺς Θεούς. Μακάρων. Μακαρισμοῦ ἀξίων, εὐδαιμόνων. Ἀπηνέος. |
| 1 340 | Ἀπηνοῦς, χαλεποῦ, σκληροῦ. Εἴ ποτε δ’ αὖτε. Ἐάν ποτε πάλιν. Χρειώ. |
| 1 341 | Χρεία. Ἐμοῖο. Ἐμοῦ. Ἀεικέα. Αἰκιστικὸν, χαλεπόν. Λοιγόν. Ὄλεθρον. Ἀμῦναι. Ἀποσοβῆσαι, ἀποστρέψαι. Ἦ γὰρ ἄν. |
| 1 342 | Ὄντως γὰρ ἄν. Ὅγε. Οὗτος. Ὀλοῇσιν. Ὀλεθρίαις. Θύει. Ἐνθουσιωδῶς ὁρμᾷ. ὅ ἐστι. μαίνεται. Νοῆσαι. |
| 1 343 [5] | Προλογίσασθαι, ἐνθυμηθῆναι. Πρόσσω καὶ ὀπίσσω. Τὸ παρὸν καὶ τὸ μέλλον. τουτέστιν, οὐκ οἶδε προσκοπῆσαι καὶ τὴν ἀρχὴν καὶ τὴν ἀπόβασιν τοῦ πράγματος. Ὅπως οἱ. |
| 1 344 | Ὅπως αὐτῷ. Σόοι. Σῶοι, ὑγιεῖς. Μαχέοιντο. Μαχοῦνται, πολεμήσωσιν. Ἐπεπείθετο. |
| 1 345 | Ἐπείσθη. Ἐκ δ’ ἄγαγε. |
| 1 346 | Ἐξήγαγε δέ. Τὼ δ’ αὖτις. |
| 1 347 | Οὗτοι δὲ πάλιν. Ἴτην. Παρεγένοντο. Ἥδ’ ἀέκους’ ἅμα τοῖσι γυνὴ κίεν. |
| 1 348 | Ἡ Βρισηῒς ἄκουσα καὶ μὴ βουλομένη ὁμοῦ τοῖς κήρυξιν ἐπορεύετο. Ἄφαρ. |
| 1 349 | Εὐθέως, ταχέως. Ἑτάρων. Ἑταίρων, φίλων. Νόσφι. Χωρίς. Λιασθείς. Χωρισθείς. Θῖν’ ἐφ’ ἁλός. |
| 1 350 [5] | Ἐπὶ τὸν αἰγιαλὸν τῆς θαλάσσης. Πολιῆς. Λευκῆς, διὰ τὸν ἀφρόν. Ὁρόων. Ὁρῶν, βλέπων. Ἐπὶ οἴνοπα. Ἐπὶ τὸν μέλανα. Πόντον. Τὴν θάλασσαν. Ἠρήσατο. |
| 1 351 | Ηὔξατο. Ὀρεγνύς. Ἐκτείνας. Ἐπεί με. |
| 1 352 | Ἐπειδή με. Μινυνθάδιον. Ὀλιγοχρόνιον. Ἐόντα. Ὄντα, ὑπάρχοντα. Τιμήν περ μοι. |
| 1 353 [5] | Τὴν τιμὴν δή μοι. Ὄφελλεν. Ὤφειλεν. Ὀλύμπιος. Ὁ τὸν ὄλυμπον κατοικῶν Ζεύς. ὁ δὲ Ὄλυμπος ὄρος Μακεδονίας, ἱερὸν οἰκητήριον τῶν Θεῶν. ἀλληγορικῶς δὲ, ὁ οὐρανός. Ἐγγυαλίξαι. Ἐγχειρίσαι, παρασχεῖν. Ὑψιβρεμέτης. |
| 1 354 | Ὁ ἐν ὕψει ἠχῶν, ὅ ἐστι, βροντῶν. βρόμος δὲ κυρίως ὁ ἐκ τοῦ πυρὸς ἦχος. Οὐδέ με τιτθόν. Οὐδὲ ὀλίγον με. Ἔτισεν. Ἐτίμησεν. Ἦ γάρ μ’ Ἀτρείδης. |
| 1 355 | Ὁ Ἀγαμέμνων γάρ με. Ἑλὼν γάρ. |
| 1 356 | Ἀφελόμενος γὰρ τὴν τιμήν μου ἔχει. Ἀπούρας. Ἀφορίσας, ἀφελόμενος. Δακρυχέων. |
| 1 357 | Δάκρυα χέων, κλαίων. Πότνια. Σεβασμία, ἔντιμος. Ἡμένη. |
| 1 358 [5] | Καθεζομένη. Ἐν βένθεσσιν. Ἐν τοῖς βάθεσιν. Πατρὶ γέροντι. Τῷ Νηρεῖ. τὸν δὲ Νηρέα οἱ ποιηταὶ παριστῶσιν ἡμῖν δαίμονα θαλάσσιον. ἀφ’ οὗ, καὶ Δωρίδος τῆς Ὠκεανοῦ, αἱ Νηρηΐδες. Καρπαλίμως. |
| 1 359 | Ταχέως. Ἀνέδυ. Ἀνῆλθεν. Ἠΰτ’ ὀμίχλη. Καθάπερ, ὃν τρόπον ὀμίχλη. Ἔστι δὲ ὀμίχλη, ὁ παχὺς καὶ ὑγρότατος ἀήρ. Καί ῥα. |
| 1 360 | Καὶ δή. Πάροιθεν. Ἔμπροσθεν. Αὐτοῖο. Αὐτοῦ. Καθέζετο. Ἐκαθέζετο. Δακρυχέοντος. Δάκρυα χέοντος. Χειρί τέ μιν. |
| 1 361 | Καὶ τῇ χειρὶ αὐτόν. Κατέρεξε. Κατέψηξε, καθωμάλισεν. Ἔπος τ’ ἔφατ’, ἔκ τ’ ὀνόμαζε. Τόν τε λόγον εἶπε, καὶ τὰ μέρη αὐτοῦ διεξῆλθε. Ἵκετο. |
| 1 362 | Κατέλαβεν. Πένθος. Λύπη. Ἐξαύδα. |
| 1 363 [5] | Ἔξειπε, λέξον. Μὴ κεῦθε. Μὴ κρύπτε. Νόῳ. Τῇ διανοίᾳ. Εἴδομεν. Ἀντὶ τοῦ, εἰδῶμεν, μάθωμεν. Ἄμφω. Ἀμφότεροι, ἐγώ τε ἡ Θέτις, καὶ σὺ ὁ Ἀχιλλεύς. Βαρυστενάχων. |
| 1 364 | Βαρέως στενάζων. Οἶσθα. |
| 1 365 | Οἶδας, ἐπίστασαι. Τίη τοι. Τί δή σοι. Ἀγορεύω. Λέγω. ᾨχόμεθ’ ἐς Θήβην. |
| 1 366 [30] | Παρεγενόμεθα ἐν ταῖς Θήβαις. νῦν δὲ λέγει τὰς Ὑποπλακίους. ὧν ἐβασίλευεν Ἠετίων ὁ Ἀνδρομάχης πατήρ. Κίλικες ἔθνος βάρβαρον τῆς ὑπὸ τὸ Πλάκιον ὄρος Θήβης· τούτων ἦρχε τῶν Κιλίκων Ἠετίων, ἔχων υἱοὺς ἑπτὰ, θυγατέρα δὲ τὴν Ἀνδρομάχην τὴν γαμηθεῖσαν Ἕκτορι τῷ υἱῷ Πριάμου. κατὰ δὲ τοὺς Τρωϊκοὺς πολέμους, ἐπιστρατεύσας Ἀχιλλεὺς τῇ Θήβῃ, καὶ τὴν πόλιν πορθήσας, τόν τε Ἠετίωνα ἀνεῖλε σὺν τοῖς τέκνοις. μεθ’ οὓς Λυρνησὸν πορθήσας, καὶ τὴν πόλιν ἐξελὼν, αἰχμάλωτον ἦγεν, ἐκ Λυρνησοῦ μὲν, Βρισηΐδα, ἣν γέρας αὐτῷ ἐψηφίσαντο Ἕλληνες· ἀπὸ δὲ τῆς Χρύσης, Χρυσηΐδα τὴν Χρύσου τοῦ ἱερέως τοῦ Ἀπόλλωνος θυγατέρα· ἣν Ἀγαμέμνων κλήρῳ λαχὼν, τῷ πατρὶ δεομένῳ οὐκ ἀπέδωκεν. ἐξ οὗ ὀργισθεὶς ὁ Θεὸς, ἔπεμψε τοῖς Ἕλλησι λοιμὸν, ὅ ἐστι λοιμικὴν νόσον. ἔνιοι δέ φασιν, ὅτι ἡ Χρυσηῒς ἐκ Θηβῶν εἰλήφθη. τῆς γὰρ Χρύσης φασὶν οὔσης πολιχνίου ἀτειχίστου καὶ εὐτελοῦς, ὡς ἐν ἀσφαλεστάτῃ καὶ μείζονι τῇ Θήβῃ, οἱ ἀπ’ αὐτῆς προσεῤῥυηκότες ἦσαν διὰ τὸν πόλεμον. τρεῖς γάρ εἰσι Θῆβαι. αἱ Ὑποπλάκιοι, ὧν ἐνταῦθα μέμνηται καὶ ἐν τῇ ζʹ. καὶ αἱ Καδμεῖαι, ὧν μέμνηται ἐν τῇ δʹ. καὶ ἐν τῇ εʹ. καὶ αἱ τῆς Αἰγύπτου, ὧν μέμνηται ἐν τῇ ιʹ. Θῆβαι δὲ αὗταί εἰσι τὸ νῦν Ἀτραμύτιον καλούμενον. Ἱερήν. Ἱερὰν, μεγάλην, καὶ θαυμαστήν. Διεπράθομεν. |
| 1 367 | Ἐξεπορθήσαμεν. Καὶ ἤγομεν. Καὶ ἠγάγομεν. Καὶ τὰ μέν. |
| 1 368 | Καὶ ταῦτα μέν. Εὖ δάσσαντο. Καλῶς ἐμέρισαν. Μετὰ σφίσιν. Ἐν αὐτοῖς. Ἐκ δ’ ἕλον. |
| 1 369 | Ὡς ἐξαίρετον ἔλαβον, καὶ ἔδωκαν. Τοῖο. |
| 1 380 | Τούτου. Ἐπεὶ μάλα οἱ φίλος ἦεν. |
| 1 381 | Ἐπειδὴ πάνυ αὐτῷ προσφιλὴς ὑπῆρχεν. Ἧκεν. |
| 1 382 | Ἐφῆκεν, ἔπεμψεν. Οἱ δέ νυ λαοί. Οἱ δὲ δὴ ὄχλοι. Θνῆσκον. |
| 1 383 | Ἀπέθνησκον. Ἐπασσύτεροι. Ἐπάλληλοι, πυκνοί. Πάντῃ. |
| 1 384 | Πανταχοῦ, εἰς ὅλον τὸ στράτευμα. Ἄμμι δέ. Ἡμῖν δέ. Εὖ εἰδώς. |
| 1 385 | Ἀκριβῶς ἐπιστάμενος. Ἑκάτοιο. Ἀπόλλωνος, τοῦ μακρόθεν βάλλοντος, τοῦ τοξικοῦ. Κελόμην. |
| 1 386 | Ἐκέλευον. Ἱλάσκεσθαι. Ἐξιλεοῦσθαι, ἐξευμενίζεσθαι. Ἀτρείωνα. |
| 1 387 | Τὸν Ἀγαμέμνονα. Χόλος λάβεν. Ὀργὴ κατέλαβεν. Αἴψα δέ. Ταχέως δέ. Ἠπείλησεν. |
| 1 388 | Ἐπηγγείλατο. Ἑλίκωπες. |
| 1 389 [5] | Μελανόφθαλμοι. ἑλικὸν γὰρ κατὰ διάλεκτον τὸ μέλαν. ἢ οἱ ἑλικοειδῶς τοὺς ὦπας κινοῦντες. τουτέστιν, οἱ τοὺς ὀφθαλμοὺς εὐειδεῖς. Δῶρα. |
| 1 390 | Νῦν θυσίας. Νέον. |
| 1 391 | Νεωστί. Κλισίηθεν. Ἀπὸ τῆς σκηνῆς. Ἔβαν. Ἔβησαν, ἐπορεύθησαν. Ἄγοντες. Ἀποφέροντες. Τήν μοι. |
| 1 392 [5] | Ἥν τινά μοι. Κούρην Βρισῆος. Τὴν Βρισέως θυγατέρα Βρισηΐδα. ἔοικε δὲ πατρωνυμικῶς τὰ ὀνόματα αὐτῶν σχηματίζειν ὁ Ποιητὴς, καὶ οὐ κυρίως. ὡς γὰρ οἱ ἄλλοι ἀρχαῖοι ἱστοροῦσιν, ἡ μὲν, Ἀστυνόμη ἐκαλεῖτο, ἡ δὲ, Ἱπποδάμεια. Περίσχεο. |
| 1 393 | Περίσχου, φρόντισον. Ἑῆος. Ἀντὶ τοῦ, τοῦ σοῦ. οἱ δὲ, ἀγαθοῦ, προσηνοῦς, ἢ ἰδίου. Λίσαι. |
| 1 394 | Λιτάνευσον. Ἢ ἔπει. |
| 1 395 | Ἢ λόγῳ. Ὤνησας. Ὠφέλησας. Κραδίην Διός. Τὸν Δία. περιφραστικῶς. Ἠὲ καὶ ἔργῳ. Ἢ αὐτῷ τῷ ἔργῳ. Πολλάκι γὰρ σέο. |
| 1 396 [5] | Πολλάκις γάρ σου. Πατρὸς ἐνὶ μεγάροισιν. Ἐν τοῖς τοῦ πατρός μου Πηλέως οἴκοις. ἐν θαλάσσῃ γὰρ Πηλεὺς κατοικεῖν οὐκ ἠδύνατο. Ἄκουσα. Ἤκουσα. Εὐχομένης. |
| 1 397 [5] | Καυχωμένης. Ὅτ’ ἔφησθα. Ὅτε ἔλεγες. Κελαινεφέϊ. Τῷ τὰς νεφέλας μελαίνοντι, ὀμβροποιῷ. Κρονίωνι. Τῷ τοῦ Κρόνου παιδί. Οἴη. |
| 1 398 [5] | Μόνη. Ἐν ἀθανάτοισιν. Ἐν τοῖς Θεοῖς. Ἀεικέα. Ἀπεοικότα, χαλεπόν. Λοιγόν. Ὄλεθρον, φθοράν. Ἀμῦναι. Ἀποσοβῆσαι, ἀποστρέψαι. Ὁππότε μιν. |
| 1 399 [5] | Ὁπηνίκα αὐτόν. Ξυνδῆσαι. Συνδῆσαι. Ἰὰς ἡ διάλεκτος. Ὀλύμπιοι ἤθελον ἄλλοι. Οἱ Τιτᾶνες. καὶ γὰρ ἐν ἄλλοις φησί· μάλα γάρ κε μάχης ἐπύθοντο καὶ ἄλλοι, Οἵπερ νέρτεροί εἰσι Θεοὶ, Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες. Ἥρη τ’, ἠδὲ Ποσειδάων, καὶ Παλλὰς Ἀθήνη. |
| 1 400 [20] | Γράφεται, καὶ Φοῖβος Ἀπόλλων. Ζεὺς γὰρ παραλαβὼν τὴν ἐν οὐρανῷ διοίκησιν, περισσῶς τῇ παῤῥησίᾳ ἐχρῆτο, πολλὰ αὐθάδη διαπραττόμενος. Ποσειδῶν δὲ καὶ Ἥρα, καὶ Ἀπόλλων, καὶ Ἀθηνᾶ ἐβούλοντο αὐτὸν δήσαντες ὑποτάξαι. Θέτις δὲ ἀκούσασα παρὰ τοῦ πατρὸς Νηρέως, ἦν γὰρ μάντις, τὴν κατὰ Διὸς ἐπιβουλὴν, ἔσπευσε πρὸς αὐτὸν, ἐπαγομένη Αἰγαίωνα φόβητρον τῶν ἐπιβουλευόντων Θεῶν. ἦν δὲ θαλάσσιος δαίμων οὗτος, καὶ τὸν πατέρα Ποσειδῶνα κατεβράβευεν. ἀκούσας δὲ ὁ Ζεὺς Θέτιδος, τὴν μὲν Ἥραν ἐν τοῖς κατ’ αὐτοῦ δεσμοῖς ἐκρέμασε. Ποσειδῶνι δὲ καὶ Ἀπόλλωνι, τὴν παρὰ Λαομέδοντι θητείαν ἐψηφίσατο. τῇ δὲ Θέτιδι τὴν Ἀχιλλέως τιμὴν εἰς τὰ μεταταῦτα ἐταμιεύσατο. ἱστορεῖ Δίδυμος. Ὑπελύσαο. |
| 1 401 | Ἐξείλου, ἔλυσας. Ὦκα. |
| 1 402 [5] | Ταχέως, σπουδαίως. Ἑκατόγχειρον. Ἑκατοντάχειρα. Αἰολικῶς. τοὺς ἑκατοντάχειρας δὲ, γράφει Ἡσίοδος, οὐρανοῦ καὶ γῆς γένος. Μακρόν. Μέγαν. Ὃν Βριάρεων καλέουσι Θεοὶ, Ἄνδρες δέ τε πάντες Αἰγαίων’. |
| 1 403 [5] | Τὸ πλῆρες, Αἰγαίωνα. τῶν δὲ δυωνύμων τὸ μὲν πρότερον ὄνομα Ὅμηρος εἰς θεοὺς ἀναφέρει, τὸ δὲ δεύτερον εἰς ἀνθρώπους. ὡς καὶ τὸ, Χαλκίδα κικλήσκουσι Θεοὶ, ἄνδρες δὲ Κύμινδιν. καὶ περὶ τοῦ ποταμοῦ, ὃν Ξάνθον καλέουσι Θεοὶ, ἄνδρες δὲ Σκάμανδρον. Ὁ γὰρ αὖτε. |
| 1 404 | Οὗτος γὰρ δή. Βίῃ. Βίᾳ, δυνάμει. Οὗ πατρός. Τοῦ ἰδίου πατρός. Ἀμείνων. Ἰσχυρότερος, βελτίων. Ὅς ῥα. |
| 1 405 | Ὅστις δή. Κρονίωνι. Κρόνου παιδὶ, Διΐ. Κύδεϊ γαίων. Τῇ αὐτοῦ δόξῃ γαυριῶν, καὶ σεμνυνόμενος. Ὑπέδδεισαν. |
| 1 406 | Ἐφοβήθησαν. Οὐδ’ ἔτ’ ἔδησαν. Τὸ πλῆρες, οὐκ ἔτι ἔδησαν. Τῶν νῦν μιν. |
| 1 407 | Τούτων δὴ ἐπὶ τοῦ παρόντος αὐτόν. Μνήσασα. Ὑπομνήσασα. Παρέζεο. Παρακαθέζου. Καὶ λαβὲ γούνων. Τῶν γονάτων κράτησον. Αἴ κέν πως. |
| 1 408 | Ἐάν πως. Ἐθέλῃσι. Βουληθῇ, θελήσῃ. Ἐπὶ Τρώεσσιν ἀρῆξαι. Ἐπιβοηθῆσαι τοῖς Τρωσί. Τοὺς δέ. |
| 1 409 [5] | Τοὺς Ἕλληνας. Κατὰ πρύμνας. Τὰς ναῦς. ἀπὸ μέρους φησί. πρύμνα γὰρ μέρος τῆς νεὼς τὸ ἔσχατον. Καὶ ἀμφ’ ἅλα. Καὶ περὶ τὴν θάλασσαν. Ἔλσαι. Συνελάσαι, συγκλεῖσαι. Κτεινομένους. |
| 1 410 [5] | Ἀναιρουμένους, φονευομένους. Ἵνα πάντες ἐπαύρωνται βασιλῆος. Ἵν’ ἀπολαύσωσι πάντες τῆς ἀβουλίας τοῦ βασιλέως. τουτέστιν, ἵνα ἀπόλωνται δι’ αὐτόν. Γνῷ. |
| 1 411 | Γνωρίσῃ, μάθῃ. Ἣν ἄτην. |
| 1 412 [5] | Τὴν ἰδίαν ἀβουλίαν καὶ βλάβην. Ὅτ’ Ἄριστον. Ὅτι τὸν ἄριστον. ἀντὶ τοῦ, ἐμὲ τὸν Ἀχιλλέα. Οὐδὲν ἔτισε. Κατ’ οὐδὲν ἐτίμησεν. Ἠμείβετο. |
| 1 413 | Ἀπεκρίνατο. Δακρυχέουσα. Δακρύουσα, κλαίουσα. Τί νυ. |
| 1 414 | Διατί δή σε ἀνέτρεφον; Αἰνὰ τεκοῦσα. Ἐπὶ κακῷ γεννήσασα. Αἴθ’ ὄφελες. |
| 1 415 | Εἴθε ὄφελες. ἔστιν ἐπίῤῥημα εὐκτικόν. Ἀδάκρυτος. Ἄνευ δακρύων, ἄλυπος. Ἀπήμων. Ἀβλαβής. Ἐπεί νύ τοι. |
| 1 416 | Ἐπειδή σοι. Αἶσα. Εἱμαρμένη, μοῖρα. Μίνυνθα. Ἐπ’ ὀλίγον χρόνον. Ἅμα. |
| 1 417 | Ὁμοῦ. Ὠκύμορος. Ταχυθάνατος. Ὀϊζυρός. Ἐπίπονος, ταλαίπωρος, ἄθλιος. Περὶ πάντων. Ἀντὶ τοῦ, ὑπὲρ πάντας ἀνθρώπους. Ἔπλεο. |
| 1 418 [15] | Ἐγένου. Λέγεται γὰρ τὴν Θέτιν παρὰ Διὸς μαθεῖν τὰ περὶ Ἀχιλλέως. Ὅτι εἰ μὲν μείνῃ ἐν τῇ Φθίᾳ, μὴ συμπλεύσας τοῖς Ἕλλησιν εἰς τὴν Ἴλιον, πολλὴ μὲν ἔσται αὐτῷ ζωὴ, ἄδοξος δέ· εἰ δὲ συνέλθοι αὐτοῖς, ἔσται ὀλιγοχρόνιος μὲν, ἀλλὰ ἀοίδιμος, καὶ εὐκλεής. ὅθεν ὡς προειδυῖα ἡ Θέτις τοῦτο, ἦν αὐτὸν παραθεμένη εἰς τὸν Λυκομήδους παρθενῶνα ὡς κόρην ἐν τῇ Σκύρῳ. ἡ δὲ Σκύρος μία ἐστὶ τῶν Κυκλάδων. Τῷ σε. Διὸ δή σε. Κακῇ αἴσῃ. Κακῇ μοίρᾳ. Τέκον. Ἔτεκον, ἐγέννησα. Ἐν μεγάροισιν. Ἐν τοῖς οἴκοις. Ἐρέουσα. |
| 1 419 | Λέξουσα, ἀπαγγελοῦσα. Τερπικεραύνῳ. Τερπομένῳ κεραυνοῖς, ἢ καταγωνιζομένῳ τοὺς ἐναντίους, καὶ τρέποντι κεραυνοῖς. Εἶμι. |
| 1 420 [15] | Ἄπειμι, πορεύομαι. Προπερισπωμένως δὲ ἀναγνωστέον· εἰ δὲ ὀξυτόνως, δηλοῖ τὸ ὑπάρχω ἡ λέξις. Ἀγάννιφον. Τὸν λίαν νιφόμενον τὰ ὑπὸ τοῖς νέφεσι μέρη. τὰ γὰρ ἄκρα τοῦ Ὀλύμπου, ὡς ὑπερφερῆ, καὶ ὑπερνεφῆ, οὔτε νίφεται, οὔτε κατομβρεῖται, κατ’ αὐτὸν τὸν ποιητὴν λέγοντα· Οὔλυμπόν θ’, ὅν φασι Θεῶν ἕδος ἀσφαλὲς αἰεὶ Ἔμμεναι· οὔτ’ ἀνέμοισι τινάσσεται, οὔτέ ποτ’ ὄμβρῳ Δεύεται, οὔτε χιὼν ἐπιπίλναται· ἀλλὰ μάλ’ αἴθρη Πέπταται ἀνέφελος, λευκὴ δ’ ἐπιδέδρομεν αἴγλη. ἀγάννιφον οὖν ἤτοι τὸν πάνυ κατανιφόμενον, ἢ οὔθ’ ὅλως. Αἴκε πίθηται. Ἐὰν πεισθῇ. Ὠκυπόροισι. |
| 1 421 | Ταχέως πλεούσαις. Μήνιε. |
| 1 422 | Ὀργίζου. Πάμπαν. Παντελῶς, πάνυ. Ἐς Ὠκεανόν. |
| 1 423 [5] | Παρὰ τὸν Ὠκεανόν. ὁ δὲ Ὠκεανὸς, ποταμός ἐστι, καθ’ Ὅμηρον. Ἀμύμονας. Ἀμωμήτους, ἀγαυοὺς, ἢ ἀψόγους. Αἰθιοπῆας. Αἰθίοπας. Χθιζός. |
| 1 424 | Χθές. Μετὰ δαῖτα. Ἐπὶ εὐωχίαν. Ἕποντο. Ἠκολούθησαν. Ἐλεύσεται. |
| 1 425 | Παραγενήσεται, ἔλθῃ. Οὔλυμπόνδε. Εἰς τὸν Ὄλυμπον. Διὸς ποτί. |
| 1 426 | Πρὸς τὸ τοῦ Διός. Χαλκοβατές. Ἰσχυρῶς βεβηκὸς, στερεόν. Δῶ. Δῶμα, οἰκίαν. τὸ δὲ πάθος, ἀποκοπή. Γουνάσομαι. |
| 1 427 | Γονυπετήσω, λιτανεύσω. Πείσεσθαι. Πεισθῆναι. ὡς ἀμφίβολον δὲ αὐτό φησι, διότι ᾔδει τὸ αὐτοπαθὲς τῆς Ἥρας. Ὣς ἄρα. |
| 1 428 [5] | Οὕτως δή. Φωνήσασα. Εἰποῦσα. Ἀπεβήσατο. Ἀπέβη, ἀπῆλθεν. Ἔλιπε. Κατέλιπεν. Αὐτοῦ. Ἀντὶ τοῦ, αὐτόθι, ἐπὶ τὸν τόπον. Χωόμενον. |
| 1 429 | Λυπούμενον, ὀργιζόμενον. Ἐϋζώνοιο. Εὐζώστου, καλῆς καὶ εὐστόλου. ἀφ’ οὗ εὐειδοῦς, ἀπὸ μέρους. Τήν ῥα. |
| 1 430 [5] | Ἥντινα δή. Βίῃ. Βίᾳ, δυνάμει, μετὰ βίας. Ἀέκοντος. Ἄκοντος, μὴ βουλομένου. Ἀπηύρων. Ἀφείλοντο. Αὐτὰρ Ὀδυσσεύς. Ὁ δὲ Ὀδυσσεὺς ἐν τοσούτῳ. Ἐς Χρύσην. |
| 1 431 | Εἰς Χρύσαν. Ἵκανε. Παρεγένετο, ἔφθασεν. Ἱερήν. Ἱερὰν, μεγάλην. Οἱ δ’ ὅτε. |
| 1 432 | Οὗτοι δὲ ὁπότε. Λιμένος. Τοῦ αἰγιαλοῦ. Πολυβενθέος. Πολὺ βάθος ἔχοντος. βαθυτάτου. Ἱστία. |
| 1 433 [5] | Τῆς νηὸς ἡ ὀθόνη. ὅ ἐστι τὸ ἄρμενον, ἱστίον λέγεται· ἱστὸς δὲ, τὸ μέγα ξύλον τὸ κατάρτιον λεγόμενον ὑπὸ τῶν ναυτικῶν. Στείλαντο. Συνέστειλαν, καθεῖλον. Θέσαν. Ἔθηκαν. Ἱστοδόκῃ. |
| 1 434 [10] | Τῇ ὑποδεχομένῃ τὸν ἱστὸν ἱστοθήκῃ. λέγει δὲ τῷ κατὰ τὴν πρύμναν ἀνέχοντι ξύλῳ, καθ’ οὗ κλίνεται ὁ ἱστός. Πέλασαν. Προσεπέλασαν, προσήγαγον. μετωνυμία. τουτέστι, πελασθῆναι ἐποίησαν. Προτόνοισι. Τοῖς προτεταμένοις κάλοις, οἵτινες τὸν ἱστὸν περιτείνουσιν, ἵνα ᾖ ὀρθός. Ὑφέντες. Ἐνδόσαντες, χαλάσαντες. Καρπαλίμως. |
| 1 435 [5] | Ταχέως. Εἰς ὅρμον. Εἰς τὸν λιμένα. ἀπὸ τοῦ ὁρμεῖν καὶ ἵστασθαι ἐν αὐτῷ τὰς ναῦς. Προέρυσσαν. Προσείλκυσαν, προσήγαγον. Ἐρετμοῖς. Εἰρεσίαις, κωπηλασίαις. Ἐκ δ’ εὐνάς. |
| 1 436 [10] | Τὰς ἀγκύρας. νῦν λέγει τὰς σιδηρᾶς. παρὰ τὸ εὐνάζειν τὴν ναῦν χαλωμένας εἰς τὸ ὕδωρ, καὶ ποιεῖν ἵστασθαι. τρία δὲ σημαίνει ἡ λέξις παρὰ τῷ ποιητῇ. τὴν κοίτην, ὡς ὅταν λέγῃ, εὐνῇ ἐνὶ μαλακῇ. τὴν ἄγκυραν, ὡς νῦν, ἐκ δ’ εὐνὰς ἔβαλον. τὴν διατριβὴν, ὡς τὸ, ὅθι φασὶ Τυφωέως ἔμμεναι εὐνάς. Ἔβαλον. Ἐξέβαλον, καὶ καθῆκαν. Πρυμνήσια. Τὰ ἀπόγεια σχοινία, οἷς ἐκ τῆς πρύμνης προσδεσμεῖται ἡ ναῦς πρὸς τῇ γῇ. Ἐκ δὲ καὶ αὐτοὶ βαῖνον. |
| 1 437 | Ἐξέβαινον δὲ καὶ αὐτοί. Ἐπὶ ῥηγμῖνι. Ἐπὶ τῷ αἰγιαλῷ. οὕτως δὲ εἴρηται ἀπὸ τοῦ παραῤῥήσσεσθαι αὐτῷ τὰ κύματα. Ἐκ δὲ Χρυσηῒς νηὸς βῆ. |
| 1 439 | Ἐξέβη δὲ καὶ ἡ Χρυσηῒς τῆς νηός. Ποντοπόροιο. Τῆς τὸν πόντον περώσης, θαλασσοπλόου. Πολύμητις. |
| 1 440 | Πολύβουλος, συνετός. Ἐν χερσὶ τίθει. |
| 1 441 | Ἐν ταῖς χερσὶ τοῦ πατρὸς ἐδίδου. Καί μιν. Καὶ αὐτόν. Πρό μ’ ἔπεμψε. |
| 1 442 | Προέπεμψέ με. Ἄναξ ἀνδρῶν. Ὁ βασιλεὺς τῶν ἀνθρώπων. Παῖδά τε σοί. |
| 1 443 | Καὶ τὴν θυγατέρα σοι. Ἀγέμεν. Ἄγειν. Φοίβῳ θ’. Καὶ τῷ Ἀπόλλωνι. Ῥέξαι. |
| 1 444 | Ἐπιτελέσαι, θῦσαι, ἱερουργῆσαι. Ὄφρ’ ἱλασσώμεθα. Ὅπως ἐξιλεωσώμεθα. Ἄνακτα. Τὸν Ἀπόλλωνα νῦν. Πολύστονα. |
| 1 445 | Πολλῶν στεναγμῶν αἴτια. Κήδεα. Κακά. Ἐφῆκεν. Ἐπέπεμψε. Παῖδα φίλην. |
| 1 447 | Τὴν προσφιλῆ θυγατέρα. Ὦκα. Ταχέως. Κλειτήν. Ἔνδοξον. Ἑξείης. |
| 1 448 | Ἐφεξῆς. Ἐΰδμητον. Περὶ τὸν καλῶς ᾠκοδομημένον βωμόν. Χερνίψαντο. |
| 1 449 [10] | Τὰς χεῖρας ἐνίψαντο. Οὐλοχύτας. Οὐλάς. εἰσὶ δὲ κριθαὶ μετὰ ἁλῶν μεμιγμέναι, ἃς ἐπέχεον τοῖς ἱερουργουμένοις ζώοις πρὸ τοῦ θύεσθαι, ἤτοι πολυπληθείας χάριν, ἢ μνήμην ποιούμενοι τῆς ἀρχαίας βρώσεως. ὡς γάρ φησι Θεόφραστος ἐν τῷ περὶ εὑρημάτων, πρὶν ἢ μάθωσιν οἱ ἄνθρωποι ἀλεῖν τὸν Δημητριακὸν καρπὸν, οὕτω σώας αὐτὰς ἤσθιον. ὅθεν οὐλὰς αὐτάς φησιν ὁ Ποιητής. Μεγάλ’ εὔχετο. |
| 1 450 | Μεγάλως ηὔχετο. Ἀνασχών. Ἀνατείνας. Πάρος. |
| 1 453 | Ἔμπροσθεν. ἢ πρότερον. Ἐμεῦ. Ἐμοῦ. Ἔκλυες. Ἐπήκουες ἐμοῦ εὐχομένου. Τίμησας. |
| 1 454 | Τιμῆς ἠξίωσας, ἐτίμησας. Μέγα δ’ ἴψαο. Μεγάλως ἔβλαψας. Ἠδ’ ἔτι καὶ νῦν μοι. |
| 1 455 | Καὶ νῦν δή μοι. Ἐπικρῄῃνον Ἐπιτέλεσον. Ἐέλδωρ. Ἐπιθύμημα. Ἀεικέα λοιγόν. |
| 1 456 | Αἰκιστικὸν, ἀπρεπῆ, καὶ χαλεπὸν ὄλεθρον. Ἄμυνον. Ἀπόστρεψον, κατάπαυσον. Αὐτὰρ ἐπεί ῥ’. |
| 1 458 | Ἐπειδὴ δέ. Οὐλοχύτας. Νῦν τὰς κανᾶ. Προβάλοντο. Προήνεγκαν, ἐβάστασαν. Αὖ ἔρυσαν. |
| 1 459 [5] | Εἰς τοὐπίσω ἀνέκλασαν τὸν τράχηλον τοῦ θυομένου ἱερείου, ὡς προσέχειν εἰς οὐρανὸν τοῖς Θεοῖς, οἷς καὶ ἐθύοντο, ὡς καὶ αὐτῶν ὄντων ἐν οὐρανῷ. πάλιν δὲ τοῖς ἥρωσιν ὡς κατοιχομένοις ἔντομα ἔθυον, ἀποβλέποντα κάτω εἰς γῆν. Ἔδειραν. Ἐξέδειραν. Μηρούς. |
| 1 460 | Τὰ μηριαῖα ὀστᾶ. Ἐξέταμον. Ἐξέταμον, ἐξέκοψαν. Κατά τε κνίσσῃ ἐκάλυψαν. Καὶ ἐκάλυψαν τὰ μηρία τῷ λίπει. Δίπτυχα ποιήσαντες. |
| 1 461 [5] | Διπλώσαντες τὴν κνίσαν. νῦν δὲ λέγει τὸν ἐπίπλουν. Ἐπ’ αὐτῶν δ’ ὠμοθέτησαν. Ἀπ’ αὐτῶν δὲ ὠμῶν τῶν ἱερείων ἀπαρξάμενοι, ἔκοψαν μικρὸν ἀπὸ παντὸς μέρους, καὶ ἐπέθηκαν ἐπὶ τὰ μηρία, ὡς δοκεῖν ὅλα τὰ μέλη τοῦ ἱερείου καρποῦσθαι. Καῖε δ’. |
| 1 462 | Ἔκαιε δέ. Ἐπὶ σχίζῃς. Ἀντὶ τοῦ, ἐπὶ σχιζῶν. Αἴθοπα. Μέλανα, ἢ θερμόν. Λεῖβεν. |
| 1 463 | Ἐπέσπενδε. Νέοι. Νεανίσκοι. Ἔχον. Κατεῖχον, ἐκράτουν. Πεμπώβολα. Πέντε ὀβολοὺς ἔχοντα ἐκ μιᾶς λαβῆς κρατουμένης τριαινοειδῶς. Κατὰ μῆρ’ ἐκάη. |
| 1 464 | Κατεκάη τὰ μηριαῖα ὀστᾶ. Σπλάγχνα. Ἥπατα. Ἐπάσαντο. Ἐγεύσαντο. Μίστυλλον. |
| 1 465 [5] | Εἰς μικρὰ διέκοψαν. Τ’ ἄρα τἄλλα. Καὶ τὰ ἄλλα. Ἀμφ’ ὀβελοῖσιν ἔπειραν. Καὶ τοῖς ὀβελίσκοις περιέπειραν. Περιφραδέως. |
| 1 466 | Πάνυ ἐμπείρως, καὶ ἐντέχνως. Ἐρύσαντο. Εἰς τοὐπίσω εἵλκυσαν τοῦ πυρός. Πόνου. |
| 1 467 | Τῆς περὶ τὴν εὐωχίαν ἀσχολίας. Τετύκοντο. Κατεσκεύαζον, ηὐτρέπιζον. Δαῖτα. Εὐωχίαν. Δαίνυντο. |
| 1 468 | Εὐωχοῦντο. Ἐδεύετο. Ἐνδεὴς ἦν. Δαιτός. Εὐωχίας. Ἐΐσης. Ἴσης, πᾶσιν ὁμοίας, ἢ ἰσομοίρου καὶ μεριστῆς. Πόσιος. |
| 1 469 | Ποτοῦ. Ἐδητύος. Εὐωχίας, βρώσεως. Ἐξ ἔρον ἕντο. Ἐξέβαλον τὸν τῆς τροφῆς ἔρωτα. ὅ ἐστιν ἐκορέσθησαν. ἔρον δὲ τὸν ἔρωτα Αἰολικῶς λέγει. Κοῦροι. |
| 1 470 | Οἱ νέοι. Κρητῆρας. Τοὺς κρατῆρας. Ἐπεστέψαντο. Ἄχρι τῆς στεφάνης ἐπλήρωσαν. ὅ ἐστι μέχρι τέλους. Ποτοῖο. Ποτοῦ. Νώμησαν. |
| 1 471 [5] | Διεμέρισαν, διέδωκαν. Ἐπαρξάμενοι. Ἤτοι τοῦ πίνειν ἀρχὴν ποιήσαντες, καὶ ἀπαρξάμενοι, καὶ σπείσαντες τοῖς Θεοῖς. Δεπάεσσι. Ποτηρίοις, ἐκπώμασι. Πανημέριοι. |
| 1 472 | Δι’ ὅλης ἡμέρας. Μολπῇ. Ὕμνῳ, ᾠδῇ. Θεόν. Τὸν Ἀπόλλωνα. Ἱλάσκοντο. Ἐξευμενίζοντο, ἐξιλεοῦντο. Καλὸν ἀείδοντες. |
| 1 473 [5] | Ἤτοι καλὸν ᾄδοντες, ἢ καλῶς τὸν παιᾶνα. παιὰν δέ ἐστι ὕμνος εἰς Ἀπόλλωνα ἐπὶ ἀφέσει λοιμοῦ ᾀδόμενος. Παιήονα. Παιὰν, ᾠδῆς εἶδος. Κοῦροι. Νέοι. Μέλποντες. |
| 1 474 [5] | Ὑμνοῦντες. ἀπὸ δὲ τοῦ εἰπεῖν τὸν ποιητὴν τὸ, ὁ δὲ φρένα τέρπετ’ ἀκούων, διδασκόμεθα, ὅτι πλέον τῶν θυσιῶν τέρπονται οἱ Θεοὶ τοῖς οἰκείοις ἕκαστος ὕμνοις. Ἑκάεργον. Τὸν Ἀπόλλωνα, ἐπιθετικῶς. Ἦμος, Ἡνίκα, ὅτε. |
| 1 475 | Ἠέλιος. Ὁ ἥλιος. Καὶ ἐπὶ κνέφας ἦλθε. Καὶ τὸ σκότος ἐγένετο. ὅ ἐστι νύξ. Δὴ τότε. |
| 1 476 | Τότε δή. Κοιμήσαντο. Ἐκοιμήθησαν. Παρὰ πρυμνήσια. Παρὰ τὰ ἀπόγεια σχοινία. Ἠριγένεια. |
| 1 477 [5] | Ἤτοι ἡ τὸν ὄρθρον γεννῶσα ἡμέρα, ἢ ἡ ὑπὸ τοῦ ὄρθου γεννωμένη. Φάνη. Ἐφάνη. Ῥοδοδάκτυλος. Ῥοδόχρους, διαυγής. πυῤῥώδης γὰρ ὁ ἀὴρ ὄρθρου γίγνεται ἐν τῇ ἀνατολῇ, ἀπὸ δὲ τοῦ σχήματος τῶν τῆς χειρὸς δακτύλων, παρίστησι τὸ τῶν ἀκτίνων σχῆμα. Ἠώς. Ἡμέρα. Ἀνάγοντο. |
| 1 478 | Ἀνήγοντο, ἐπέπλεον. Μετὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶν. Ἐπὶ τὸ πλῆθος τῶν Ἑλλήνων. Ἴκμενον. |
| 1 479 [5] | Ἤτοι πορευτικὸν, παρὰ τὸ ἱκνεῖσθαι. ἢ ὑγρὸν, ἀπὸ τῆς ἰκμάδος. καὶ γὰρ ἐν ἄλλοις φησὶν, ἀνέμων μένος ὑγρὸν ἀέντων. Ἵει. Ἐφίει, ἐπέπεμπεν. Ἱστόν. |
| 1 480 [5] | Τὸ κατάρτιον. ἱστία δὲ πληθυντικῶς τὴν ὀθόνην. Στήσαν. Ἔστησαν. Ἀνά θ’ ἱστία λευκὰ πέτασαν. Ἀνελκύσαντες δὲ καὶ τὰ τῆς νεὼς ὀθόνια ἥπλωσαν. Πρῆσεν. |
| 1 481 | Ἐνέπρησεν, ἐφύσησε. Μέσον ἱστίον. Μέσην τὴν ὀθόνην. Ἀμφὶ δὲ κῦμα. Περὶ δὲ τὸ κῦμα. Στείρῃ. |
| 1 482 [5] | Τῇ τρόπιδι τῆς νεὼς, ἐπεὶ στερεωτέρα τῶν σανίδων ὑπάρχει. ἐπὶ γὰρ τῷ ξύλῳ τούτῳ ὥσπερ ἐπὶ θεμελίῳ τινὶ ἐποικοδομεῖται τὰ ἄλλα ξύλα τῆς νεώς. Πορφύρεον. Μέλαν. Μεγάλ’ ἴαχε. Μεγάλως ἤχει. Νηὸς ἰούσης. Τῆς νεὼς πορευομένης. ὅ ἐστι πλεούσης. Ἔθεεν. |
| 1 483 [5] | Ἔπλει, νῦν δὲ ἔτρεχε. Κατὰ κῦμα. Κατὰ τὴν θάλασσαν. Διαπρήσσουσα. Διαπερῶσα, διερχομένη. Κέλευθον. Πλοῦν. ἄλλοτε δὲ τὴν διὰ τῆς γῆς ὁδόν. Αὐτὰρ ἐπεί. |
| 1 484 | Ἐπειδὴ δέ. Ἵκοντο. Παρεγένοντο. Εὐρύν. Πλατὺν, μέγαν. Οἱ. |
| 1 485 | Οὗτοι. Ἐπ’ ἠπείροιο. Ἐπὶ τῆς γῆς. Ἔρυσσαν. Ἀνείλκυσαν. Ὑψοῦ. |
| 1 486 [5] | Ἐφ’ ὕψους. Ἐπὶ ψαμάθου. Ἐπὶ τῆς ψάμμου. Ὑπὸ δέ. Ὑποκάτω δέ. Ἕρματα. Ἐρείσματα, στηρίγματα. δασύνεται. τὰ γὰρ βραχέα πρὸ τοῦ ρ ἐπαγομένου τοῦ μ δασύνεται, πλὴν τοῦ ἄρμενον. Μακρά. Μεγάλα. Τάνυσσαν. Κατὰ μῆκος ὑπέθηκαν. Ἐσκίδναντο. |
| 1 487 | Ἐσκεδάννυντο, ἐσκορπίζοντο. Κλισίας. Σκηνάς. Νέας. Τὰς ναῦς. Αὐτὰρ ὁ. |
| 1 488 | Οὗτος δέ. Μήνιε. Ὠργίζετο. Παρήμενος. Παρακαθήμενος. Ὠκυπόροισι. Ταχείαις. Διογενής. |
| 1 489 | Εὐγενέστατος. Πωλέσκετο. |
| 1 490 | Ἀνεστρέφετο, παρεγένετο. Κυδιάνειραν. Ἐνδόξους ἄνδρας ἔχουσαν, ἢ ἐνδόξους τοὺς ἄνδρας ποιοῦσαν. Φθινύθεσκε. |
| 1 491 | Διέφθειρεν. Αὖθι. |
| 1 492 | Αὐτόθι, ἐπὶ τόπου. Ποθέεσκεν. Ἐπεπόθει, ἐπεζήτει. Ἀϋτήν. Βοήν. ἀπὸ δὲ τοῦ παρακολουθοῦντος φησὶ τὴν μάχην. Ἐκ τοῖο. |
| 1 493 | Ἐξ ἐκείνου τοῦ χρόνου. Δυωδεκάτη. Δωδεκάτη. Γένετο. Ἐγένετο. τὸ πάθος ἀφαίρεσις. Ἴσαν. |
| 1 494 | Ἐπορεύοντο. Αἰὲν ἐόντες. Οἱ διὰ παντὸς ὄντες, ἀθάνατοι. Ἅμα. |
| 1 495 | Ὁμοῦ, καὶ κατὰ τὸ αὐτό. Ἦρχεν. Ἡγεῖτο. Οὐ λήθετο. Οὐκ ἐπελάθετο. Ἐφετμέων. Ἐντολῶν. Παιδὸς ἑοῦ. |
| 1 496 | Τοῦ ἑαυτῆς υἱοῦ. Ἀλλ’ ἥγε. Ἀλλ’ αὕτη. Ἀνεδύσατο. Ἀνέδυ, ἀνῆλθεν. ἀπὸ τοῦ δύω ἐνεστῶτος. Ἠερίη. |
| 1 497 | Ἑωθινὴ, ὀρθρινή. Εὗρεν. |
| 1 498 [5] | Κατέλαβεν. Εὐρύοπα. Ἤτοι μεγαλόφθαλμον, παρὰ τοὺς ὦπας. ἢ μεγαλόφωνον, παρὰ τὴν ὄπα, ὅ ἐστι τὴν φωνήν. Κρονίδην. Κρόνου παῖδα, Δία. Ἄτερ. Χωρὶς τῶν ἄλλων. Ἥμενον. Καθήμενον. Ἀκροτάτῃ κορυφῇ. |
| 1 499 | Ἐπὶ τῆς ἀκρωρείας, ἐπὶ τῆς ὀξύτητος. Πολυδειράδος. Πολλὰς ἐξοχὰς ἔχοντος, πολυαυχένου. Οὐλύμποιο. Ὀλύμπου. Καί ῥα. |
| 1 500 | Καὶ δή. Πάροιθεν. Ἔμπροσθεν. Αὐτοῖο. Αὐτοῦ. Λάβεν. Ἐλάβετο, ἐκράτησε. Σκαιῇ. |
| 1 501 [5] | Ἀριστερᾷ. Δεξιτερῇ. Δεξιῇ Ἀνθερεῶνος. Τοῦ ὑπὸ τὸ γένειον τόπου. παρὰ τὴν ἐξάνθησιν τῶν τριχῶν. Ἑλοῦσα. Λαβομένη, κατέχουσα. Λισσομένη. |
| 1 502 | Παρακαλοῦσα. Εἴ ποτε δή σε. |
| 1 503 | Ἐάν ποτέ σε. Μετ’ ἀθανάτοισιν. Ἐν τοῖς Θεοῖς. Ὄνησα. Ὠφέλησα. Ἢ ἔπει. |
| 1 504 | Ἢ λόγῳ. Ὠκυμορώτατος. |
| 1 505 | Ταχυθάνατος. Ἔπλετο. |
| 1 506 | Ἐγένετο. Ἀτάρ μιν νῦν γε. Νῦν δὲ δὴ αὐτόν. Ἑλὼν γάρ. |
| 1 507 | Λαβὼν γὰρ ἔχει παρ’ ἑαυτῷ. Ἀπούρας. Ἀφελόμενος. Τῖσον. |
| 1 508 | Τιμῆς ἀξίωσον, δόξασον. Μητιέτα. Βουλευτικώτατε. Τόφρα. |
| 1 509 | Ἐπιτοσοῦτον. Τίθει. Πάρεχε. τὸ ἑξῆς, ἕως τούτου πάρεχε τοῖς Τρωσὶ δύναμιν. Ὄφρ’ ἂν Ἀχαιοί. Ἕως ἂν οἱ Ἕλληνες. Τίσωσι. |
| 1 510 | Τιμήσωσιν. Ὀφέλλωσιν. Αὐξήσωσιν. Ἕ. Αὐτόν. Οὔτι. |
| 1 511 | Οὐδέν. Νεφεληγερέτα. Νεφῶν ἀθροιστικός. Ἀκέων. |
| 1 512 | Ἡσυχάζων. Δήν. Ἐπὶ πολὺν χρόνον. Ἧστο. Ἐκαθέζετο. Ὥς. |
| 1 513 [5] | Οὕτως. Ἔχετο. Εἴχετο, ἐκράτει. τῷ παθητικῷ ἐχρήσατο ἀντὶ ἐνεργητικοῦ. Ἐμπεφυυῖα. Ἐμπλέξασα τὰς χεῖρας. ἰσχυρῶς κρατήσασα. Ἤρετο. Ἀνηρώτα. Δεύτερον αὖτις. Ἐκ δευτέρου πάλιν. Νημερτές. |
| 1 514 | Ἀληθές. Ὑπόσχεο, καὶ κατάνευσον. Δὶς τὸ αὐτὸ πέφρακεν, ἐπιτάσεως χάριν. ἀντὶ τοῦ, ὑπόσχου μοι. Ἢ ἀπόειπε. |
| 1 515 [5] | Ἢ ἀπάρνησαι, καὶ ἀπεῖπον. Ἐπεὶ οὔ τοι. Ἐπεὶ οὐδαμῶς σοι. Ἔπι. Ἔπεστι. Δέος. Φόβος. τουτέστιν ἐπειδὴ οὐ φοβῇ τῶν Θεῶν τινά. Ὄφρ’ εὖ εἰδῷ. Ὅπως καλῶς μάθῳ. Ὅσσον ἐγώ. |
| 1 516 | Ὁπόσον ἐγώ. Μετὰ πᾶσιν. Ἀντὶ τοῦ, ἐν ἅπασι τοῖς ἀνθρώποις. Ἀτιμοτάτη. Ἄτιμος ὑπάρχω. Μέγ’ ὀχθήσας. |
| 1 517 | Μέγα στενάξας, καὶ δεινοπαθήσας. Νεφεληγερέτα. Νεφεληγερέτης. ὅ ἐστι νεφῶν ἀθροιστικός. Ἦ δὴ λοίγια. |
| 1 518 | Ὄντως δὴ ὀλέθρια. Ἐχθοδοπῆσαι. Ἐχθρὸν καταστῆσαι. Ἐφήσεις. Ἐποτρυνεῖς, ἐφορμήσεις, ὅ ἐστιν, ἀναγκάσεις. Ἐρέθῃσιν. |
| 1 519 [20] | Ἐρεθίζει. ἐρεθίζειν δὲ, τὸ παροξύνειν. Ὀνειδείοις. Ὀνειδιστικοῖς, ὑβριστικοῖς. τὸ δὲ ὅλον, ὁπότ’ ἄν με ἡ Ἥρα, ὑπονοήσασά σοι παρέχειν χάριν, παροξύνῃ, χρωμένη λόγοις ἐρεθιστικοῖς. Ἥρη ὅταν μ’ ἐρέθῃσι. Ζεὺς ἐρασθεὶς Θέτιδος τῆς τοῦ Νηρέως, ἐδίωκεν αὐτὴν, βουλόμενος βιάσασθαι. γενόμενος δὲ ἐπὶ τὸ Καυκάσιον ὄρος, ἐκωλύθη ὑπὸ Προμηθέως, φήσαντος, τὸν ἐκ Θέτιδος γενόμενον ἀμείνονα ἔσεσθαι τοῦ ἰδίου πατρός. δείσας οὖν ὁ Ζεὺς περὶ τῆς ἐν οὐρανῷ ἐπικρατείας, αὐτὸς μὲν ἀπέσχετο τῆς προειρημένης. εἰς τιμὴν δὲ τοῦ παιδὸς Αἰακοῦ, ἔδωκεν αὐτὴν πρὸς γάμον Πηλεῖ. ἐξ ἧς ἐγένετο ὁ Ἀχιλλεύς. ὃς οὐ μόνον ὑπερέβαλλε τῇ ἀνδρείᾳ τὸν ἑαυτοῦ πατέρα, ἀλλὰ καὶ τοὺς κατ’ ἐκεῖνον γενομένους πάντας ἥρωας. Αὕτως. |
| 1 520 | Εἰκαίως, ματαίως. Αἰεί. Διαπαντός. Νεικεῖ. |
| 1 521 | Κακολογεῖ, λοιδορεῖ. Καί τέ με φησί. Καὶ ἐμὲ λέγει. Ἀρήγειν. Βοηθεῖν. Ἀπόστιχε. |
| 1 522 | Ἀπαλλάσσου, ἀναχώρει. Μή σε νοήσῃ. Μή σε θεάσηται. Μελήσεται. |
| 1 523 | Δι’ ἐπιμελείας γενήσεται. Τελέσσω. Τελειώσω, πληρώσω. Εἰ δ’ ἄγε τοι. |
| 1 524 | Ἰδοὺ δή σοι. Κατανεύσομαι. Ἐπινεύσω. Ὄφρα πεποίθῃς. Ὅπως ἀκριβῶς πιστεύσῃς μοι. Ἐξ ἐμέθεν. |
| 1 525 | Ἐξ ἐμοῦ. Τέκμωρ. |
| 1 526 [5] | Τέλος, τεκμήριον. Παλινάγρετον. Παλισύλλεκτον, εἰς τοὐπίσω ληπτόν. ἐξ οὗ, ψευδὲς, ἢ μεταμελητόν. Οὐδ’ ἀπατηλόν. Οὐδ’ ἀπατητικὸν καὶ ψευδές. Οὐδ’ ἀτελεύτητον. |
| 1 527 | Οὐδ’ ἀτελείωτον, ἀπλήρωτον. Ὅ τι κεν. Ὅπερ ἄν. Ἦ. |
| 1 528 [5] | Ἔφη, εἶπε. δηλοῖ δὲ καὶ τὸ ὄντως, ὡς τὸ, ἦ μυρί’ Ἀχαιοῖς. καὶ τὸ ἀληθῶς, ὡς ἐπὶ τοῦ, ἦ δὴ λοίγια ἔργα. τὸ γὰρ ὄντως ἐπὶ τοῦ ἀληθῶς λαμβάνεται. Κυανέῃσι. Κυαναῖς, μελαίναις. Ἐπ’ ὀφρύσι. Ταῖς ὀφρύσι. Νεῦσεν. Ἐπένευσεν. Ἀμβρόσιαι. |
| 1 529 | Θεῖαι. Χαῖται. Τρίχες. Ἐπεῤῥώσαντο. Ἐπεσείσθησαν. Κρατὸς ἀπ’ ἀθανάτοιο. |
| 1 530 | Ἀπὸ τῆς ἀθανάτου κεφαλῆς. Ἐλέλιξεν. Ἐκίνησεν, ἔσεισε. Τώ γ’ ὥς. |
| 1 531 | Οὗτοι μὲν δὴ οὕτως. Βουλεύσαντε. Βουλευσάμενοι. δυϊκῶς. Διέτμαγον. Διεχωρίσθησαν. Εἰς ἅλα ἆλτο. |
| 1 532 | Εἰς τὴν θάλασσαν καθήλατο, ἅτε δὴ οὖσα ἐνάλιος δαίμων. Αἰγλήεντος. Λαμπροῦ, παρὰ τὴν αἴγλην. Ἑόν. |
| 1 533 | Πρὸς τὸ ἴδιον. Δῶμα. Οἴκημα. Ἐξ ἑδέων. |
| 1 534 | Ἐκ τῶν καθεδρῶν. Σφοῦ. Ἰδίου. Ἐναντίον. Ἐξεναντίας. Ἔτλη. Ὑπέμεινεν. Ἐπερχόμενον. |
| 1 535 | Ἐρχόμενον, ἥκοντα. Ἀντίοι. Ἐξεναντίας. Ὣς ὁ μέν. |
| 1 536 | Οὕτως μὲν δὴ οὗτος. Θρόνου. Καθέδρας. Ἠγνοίησεν. |
| 1 537 | Ἠγνόησεν. Ὅτι οἱ. Ὅτι αὐτῷ. Συμφράσσατο. Συνεβουλεύσατο. Ἀργυρόπεζα. |
| 1 538 | Λαμπρόπους, ἀπὸ μέρους ὅλη καλή. πέζα γὰρ, ὁ πούς. Ἁλίοιο γέροντος. Τοῦ θαλασσίου Νηρέως. Αὐτίκα. |
| 1 539 | Παραχρῆμα, εὐθέως. Κερτομίοισιν. Ἐρεθιστικοῖς, χλευαστικοῖς. νῦν δὲ, τοῖς τὸ κέαρ, ὅ ἐστι τὴν ψυχὴν, τέμνουσι καὶ λυποῦσι λόγοις. Τίς δ’ αὖ τοι. |
| 1 540 | Τίς δή σοι. Δολομῆτα. Δόλια βουλευόμενε. Αἰεί τοι φίλον. |
| 1 541 | Διαπαντός σοι προσφιλές. Ἐμεῦ. Ἐμοῦ. Νόσφι. Χωρίς. Ἐόντα. Ὄντα, ὑπάρχοντα. Κρυπτάδια. |
| 1 542 [5] | Κρυφαῖα, λαθρίδια. Φρονέοντα. Διανοούμενον, φρονοῦντα. Δικαζέμεν. Δικάζειν. Οὐδέ τι πώ μοι. Οὐδέ ποτέ μοι. Πρόφρων. |
| 1 543 | Προθύμως. Τέτληκας. Ὑπομεμένηκας, κεκαρτέρηκας. Ὅ ττι νοήσῃς. Ὅπερ ἂν ἐνθυμηθῇς. Πατὴρ ἀνδρῶν τε Θεῶν τε. |
| 1 544 | Ὁ Ζεύς. Ἐπιέλπεο. |
| 1 545 | Ἔλπιζε. Μύθους. Λόγους. Εἰδήσειν. |
| 1 546 | Μαθήσεσθαι, γνῶναι. Χαλεποί τοι ἔσονται. Βλαβεροί σοι γενήσονται. Ἀλόχῳ. Γυναικί. Ἐούσῃ. Ὑπαρχούσῃ. Ἀλλ’ ὃν μέν. |
| 1 547 [5] | Ἀλλ’ ὅντινα μὲν λόγον προσήκει σὲ ἀκοῦσαι παρ’ ἐμοῦ, τοῦτον οὐδεὶς πρὸ σοῦ μάθῃ οὔτε Θεῶν οὔτε ἀνθρώπων. Ἐπιεικές. Πρέπον. Εἴσεται. |
| 1 548 | Γνώσεται, μάθῃ. Ὃν δέ κ’ ἐγών. |
| 1 549 | Ὅντινα δ’ ἂν ἐγώ. Ἀπάνευθεν. Ἄποθεν, χωρὶς, ἰδίως. Ἐθέλοιμι. Ἐθέλω. Νοῆσαι. Ἐνθυμηθῆναι. Μή τι σύ. |
| 1 550 | Μηδαμῶς σὺ ταῦτα. Διείρεο. Ἀνερώτα. Μετάλλα. Πολυπραγμόνει. Βοῶπις. |
| 1 551 | Εὐόφθαλμος, καλή. Πότνια. Σεβασμία, ἔντιμος. Αἰνότατε. |
| 1 552 | Δεινότατε, ἐπίφοβε. Μῦθον. Λόγον. Ἔειπας. Εἶπας, ἔλεξας. Καὶ λίην σε. |
| 1 553 | Καὶ πάνυ σε. Πάρος. Ἐν τῷ ἔμπροσθεν χρόνῳ. Οὔτ’ εἴρομαι. Οὔτε ἀνηρώτησα. Μεταλλῶ. Ἐπιζητῶ. Εὔκηλος. |
| 1 554 | Ἥσυχος. ἡ ευ πρὸ ἀφώνου ψιλοῦται, πλὴν τοῦ εὕδω. Φράζεαι. Διενοοῦ, ἐβουλεύου. Ἅσσα. Ἅτινα. Ἐθέλησθα. Ἤθελες. Αἰνῶς. |
| 1 555 | Δεινῶς, χαλεπῶς. Δείδοικα. Δέδοικα, εὐλαβοῦμαι. Ἠερίη. |
| 1 557 | Ὀρθρινή. Τῇ ς’ ὀΐω. |
| 1 558 | Ταύτῃ σε ὑπονοῶ. Κατανενευκέναι καὶ ὑποσχέσθαι. Ἐτήτυμον. Ἀληθές. Ὀλέσσῃς. |
| 1 559 | Ἀπολέσῃς. Πολέας. Πολλούς. Δαιμονίη. |
| 1 561 [5] | Νῦν, κακὴ κεφαλή. ὁτὲ δὲ εὐδαίμων, μακαρία. Αἰεὶ μὲν ὀΐεαι. Διαπαντὸς μέν με ὑπονοεῖς, ἅπαντα ὀργῇ πράσσουσα, καὶ οὐ λογιζομένη. Λήθω. Λανθάνω. Πρῆξαι. |
| 1 562 [5] | Πρᾶξαι δὲ οὐδὲν δύνασαι. Ἔμπης. Ὅμως. Οὔτι δυνήσεαι. Οὐδὲν δυνηθήσῃ. Ἀλλ’ ἀπὸ θυμοῦ μᾶλλον ἐμοὶ ἔσεαι. Ἀλλ’ ἀποθύμιός μοι πλέον καὶ ἐχθρὰ γενήσῃ. Ῥίγιον. |
| 1 563 | Φρικτὸν, φοβερόν. Εἰ δ’ οὕτω τοῦτ’ ἔστι. |
| 1 564 [5] | Καὶ τὰ ἑξῆς. εἰ δὲ τοῦθ’ οὕτως ἔχον ἐστὶν, ἔοικε κἀμοὶ προσφιλὲς εἶναι. λέγει δὲ, προϋπεσχῆσθαι Θέτιδι τὴν Ἀχιλλέως τιμήν. Μέλλει. Ἔοικεν. Ἀκέουσα. |
| 1 565 | Ἡσυχάζουσα, σιωπῶσα. Κάθησο. Καθέζου. Ἐπιπείθεο. Πείθου. Οὐ χραίσμωσιν. |
| 1 566 | Οὐκ ἐπιβοηθήσωσιν. Εἰς’ ἐν Ὀλύμπῳ. Ὑπάρχουσι. τὸ πλῆρες εἰσίν. Ἆσσον ἰόντε. |
| 1 567 [5] | Ἐγγὺς παραγενόμενοι. Ὅτε κέν τοι. Ὅτε ἄν σοι. Ἀάπτους. Ἀπροσίτους, ἀπροσπελάστους, διὰ μέγεθος. ἀπτοήτους, πρὸς δὲ καὶ ἀέπτους. ἵν’ ᾖ, ἀῤῥήτους ἢ αἷς οὐ δύναταί τις ἕπεσθαι. Ἐφείω. Ἐπιβάλω, ἐπενέγκω. Βοῶπις. |
| 1 568 | Εὐόφθαλμος, καλή. Καί ῥα. |
| 1 569 | Καὶ δή. Καθῆστο. Ἐκαθέζετο. Ἐπιγνάμψασα φίλον κῆρ. Ἐπικάμψασα τὴν αὐτῆς ψυχήν. ὅ ἐστι πραΰνασα. Ὤχθησαν. |
| 1 570 [5] | Ἀνεστέναξαν, ἐδεινοπάθησαν διὰ τὴν Ἥραν. Ἀνὰ δῶμα. Κατὰ τὴν οἰκίαν. τὸ ω μέγα διὰ τὸ μέτρον. Οὐρανίωνες. Οἱ ἐν οὐρανῷ κατοικοῦντες. Τοῖσι δ’ Ἥφαιστος. |
| 1 571 [5] | Ἐν τούτοις δὲ ὁ Ἥφαιστος. Κλυτοτέχνης. Ὁ περὶ τὴν χαλκευτικὴν ἔνδοξος. Ἦρχ’ ἀγορεύειν. Ἤρξατο λέγειν. Ἐπίηρα. |
| 1 572 | Τὴν μετ’ ἐπικουρίας χάριν. Λευκωλένῳ. Λευκοβραχίονι, εὐπρεπεστάτῃ. Ἦ δή. |
| 1 573 [5] | Ἀληθῶς δὴ, ὄντως δή. Λοίγια. Ὀλέθρια. Οὐδ’ ἔτ’ ἀνεκτά. Οὐ δὲ ἔτι ἀνασχετὰ, καὶ ὑπομονῆς ἄξια. Ἔσσεται. Γενήσεται. Εἰ δὴ σφώ. |
| 1 574 [5] | Ἐὰν δὴ ὑμεῖς οἱ Θεοί. Ἕνεκα θνητῶν. Χάριν τῶν φθαρτῶν ἀνθρώπων. Ἐριδαίνετον. Ἐρίζετε, φιλονεικεῖτε, τοῖς Θεοῖς θόρυβον ἐμποιεῖτε. Ὧδε. Οὕτως. Κολῳόν. |
| 1 575 [5] | Θόρυβον. ἡ μεταφορὰ ἀπὸ τοῦ κολοιοῦ, ὅ ἐστι θορυβῶδες καὶ κραυγαστικὸν ὄρνεον. κολῳὸς, παρὰ τὸ κολοιός. ὁ δὲ Φιλόξενος παρὰ τὸ κλῶ, τὸ κλάζω, κατὰ παραγωγήν. οὐδὲ προσγράφει τὸ ι. Ἐλαύνετον. Διεγείρετε, ἐλαύνετε. Δαιτός. Εὐωχίας. Ἐσθλῆς. |
| 1 576 | Ἀγαθῆς. Ἦδος. Ἡδονὴ, ὠφέλεια. Ἐπεὶ τὰ χερείονα νικᾶ. Ἐπειδὴ ὅλα τὰ χείρονα τῶν καλῶν πραγμάτων ἐπικρατέστερά ἐστι. Παράφημι. |
| 1 577 | Παραινῶ, συμβουλεύω. Νοεούσῃ. Ἐπισταμένῃ, φρονούσῃ. Ὄφρα μὴ αὖτε. |
| 1 578 | Ὅπως μὴ πάλιν. Νεικείῃσι. |
| 1 579 | Κακολογῇ, ὀνειδίζῃ. Σὺν δ’ ἡμῖν δαῖτα ταράξῃ. Παὶ συνταράξῃ ἡμῶν τὴν εὐωχίαν. Εἴπερ γὰρ καὶ ἐθέλῃσιν. |
| 1 580 | Ἐὰν γὰρ ὅλως βουληθῇ. Ἀστεροπητής. Ἀστραπτικὸς, ἀστραπὰς ποιῶν. Ἐξ ἑδέων. |
| 1 581 [5] | Ἐκ τῶν καθεδρῶν. Στυφελίξαι. Ἀποκινῆσαι, ἀναστρέψαι. Πολὺ φέρτερος. Καταπολὺ κρείττων, ἰσχυρότερος. Καθάπτεσθαι. |
| 1 582 | Καταπραΰειν, ἐπέχειν. Μαλακοῖσιν. Μαλακευτικοῖς, πραέσι. Αὐτίκα. |
| 1 583 | Παραχρῆμα, εὐθέως. Ἵλαος. Ἵλεως, εὐμενής. Ἀναΐξας. |
| 1 584 [5] | Ἀνορμήσας, ἀναστάς. Δέπας. Ἔκπωμα, ποτήριον. Ἀμφικύπελλον. Ἀμφοτέρωθεν κοῖλον καὶ περιφερές. ἢ χύπελον, ἔνθα ὁ πηλὸς χεῖται. Τίθει. |
| 1 585 | Ἐδίδου. Καί μιν. Καὶ αὐτήν. Τέτλαθι. |
| 1 586 | Καρτέρησον, ὑπόμεινον. Ἀνάσχεο. Ἀνάσχου, ὑπόμεινον. Κηδομένη περ. Καίπερ λυπουμένη. Ἐοῦσαν. |
| 1 587 | Οὖσαν. Ἴδωμαι. Θεάσωμαι. Θεινομένην. |
| 1 588 | Πληττομένην, τυπτομένην. Τότε δ’ οὔτι. Τότε δὲ οὐδέν. Ἀχνύμενός περ. Καίπερ λυπούμενος. Χραισμεῖν. |
| 1 589 [5] | Βοηθεῖν. Ἀργαλέος γάρ. Χαλεπὸς γάρ ἐστιν ὁ Ζεὺς τῷ βουλομένῳ αὐτῷ ἀντιφέρεσθαι. ὅ ἐστιν, ἐναντιοῦσθαι καὶ φιλονεικεῖν. Ἤδη γάρ με καὶ ἄλλοτ’ ἀλεξέμεναι μεμαῶτα. |
| 1 590 [25] | Εἰς ἀπόδειξιν τῆς ἰσχύος τοῦ Διὸς λέγει. Ἡρακλῆς ἀνακομιζόμενος μετὰ τὴν γενομένην ὑπ’ αὐτοῦ πόρθησιν τῆς Ἰλίου ἐπὶ τῇ τοῦ Λαομέδοντος ἀπάτῃ, παρ’ ὅσον αὐτῷ ἀντὶ τῶν ἀθανάτων ἵππων, οὓς ὑπέσχετο, ἀντέδωκε θνητοὺς ἀπατήσας, κατ’ ἐκεῖνο καιροῦ προσέσχε τῇ Κῷ τῆς Μεροπίδος χειμῶνι κατεχόμενος, κατὰ χόλον Ἥρας μισούσης τὸν ἥρωα, καὶ διατοῦτο πρότερον κατακοιμισάσης τὸν Δία. οἱ δὲ ἀπὸ τῆς Κῶ θεασάμενοι αὐτὸν, καὶ ὡς ἄγριον θῆρα φοβηθέντες, ἐξήλασαν ἀπὸ τῆς πόλεως. ἐφ’ ᾧ ἀγανακτήσας ὁ Ἡρακλῆς, ἐξεπόρθησε τὴν Κῶ. ἐπὶ δὲ τῇ τῆς Ἥρας κατακοιμίσει ὁ Ζεὺς ὀργισθεὶς, ἐν δεσμοῖς κατέσχε τὴν Ἥραν. ἣν ἐπειρᾶτο τηνικαῦτα ὁ Ἥφαιστος λύειν· καὶ φωραθεὶς, ἀπὸ τοῦ Ὀλύμπου ἐξεῤῥίφη, καὶ, εἰς Λῆμνον πρὸ τῆς Θρᾴκης νῆσον καταπεσὼν, χωλὸς ἐγένετο, ὥς φησιν ὁ Ποιητής. διὸ ἱερὰ τοῦ Θεοῦ ἡ Λῆμνος. Ἄλλοτε. Καὶ ἐν ἄλλῳ χρόνῳ. Ἀλεξέμεναι. Ἐπιβοηθεῖν. Μεμαῶτα. Προθυμούμενον. Ῥίψεν. |
| 1 591 [15] | Ἔῤῥιψε. Τεταγών. Ἐκτείνας. Ἀπὸ βηλοῦ. Ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ. ἀπὸ γὰρ τοῦ οὐρανοῦ ἐῤῥίφη. γίγνεται δὲ ἀπὸ τοῦ βεβηκέναι τοὺς Θεοὺς ἐπ’ αὐτῷ, καὶ τοὺς ἀστέρας κεῖθι βαίνειν εἴρηται. τῷ δὲ τόνῳ, καθάπερ οἱ Ἀριστάρχειοι, βηλὸν ὡς χωλὸν καὶ πηλὸν, ἀποδιδόντες τὸν τῶν Θεῶν βαθμόν. ἕτεροι δὲ βηλὸν εἶπον τὸν ἀνωτάτω πάγον, καὶ περιέχοντα τὸν πάντα ἀέρα. Ἄλλοι τὴν περίοδον τοῦ αἰθέρος καὶ τῶν ἄστρων· κοινῶς δὲ σημαίνει ὁ βηλὸς τὸν οὐδὸν τῆς θύρας, ὃν καλοῦσι φλιάν. ὁ δὲ ποιητὴς ὑποτίθεται τὸν οὐρανὸν πύλας ἔχοντα. Εἴρηται δὲ βηλὸς, ἀπὸ τοῦ βαίνεσθαι· ὡς καὶ ὁδὸς ἀπὸ τοῦ διοδεύεσθαι. Θεσπεσίοιο. Θείου, θαυμαστοῦ. Πᾶν δ’ ἦμαρ. |
| 1 592 [5] | Δι’ ὅλης δὲ τῆς ἡμέρας. Φερόμην. Δι’ ὅλης ἡμέρας ἐφερόμην, ἤτοι διὰ τοῦ οὐρανοῦ, ἢ διὰ τοῦ ἀέρος. Ἅμα δ’ ἠελίῳ καταδύντι. Ἅμα δὲ τῷ δῦναι τὸν ἥλιον. Κάππεσον. |
| 1 593 [5] | Κατηνέχθην, κατέπεσον ἐν τῇ Λήμνῳ. ἡ δὲ Λῆμνος, νῆσός ἐστι Θρᾴκης ἱερὰ Ἡφαίστου, ἔχουσα δύο πόλεις, Ἡφαιστιάδα καὶ Μύριναν. Ὀλίγος δ’ ἔτι θυμὸς ἐνῆεν. Ἐνῆν, ἀντὶ τοῦ, ἐλειποψύχουν, βραχείας μοι τῆς ψυχῆς γενομένης. Ἔνθα με. |
| 1 594 [5] | Τότε με. Σίντιες. Οἱ Λήμνιοι. ἀπὸ τοῦ σίνεσθαι καὶ βλάπτειν, ὄντες πειραταί. ἢ ὅτι δοκοῦσιν αὐτοὶ πρῶτοι ἐπινενοηκέναι τὰ πρὸς πόλεμον ὅπλα· ταῦτα γὰρ ὁμολογουμένως βλάπτει. Ἄφαρ. Εὐθέως, ταχέως. Κομίσαντο. Ἐπιμελείας ἠξίωσαν, καὶ ἀνείλοντο. Μείδησεν. |
| 1 595 | Ἐμειδίασεν, ἐγέλασε. Κύπελλον. |
| 1 596 | Ἔκπωμα, ποτήριον. παρὰ τὴν κοιλότητα. Ἐνδέξια. |
| 1 597 | Ἀντὶ τοῦ, ἀπὸ τῶν δεξιῶν μερῶν ἀρξάμενος. Ὠινοχόει. |
| 1 598 [5] | Ἀντὶ τοῦ, ἐνέχει τὸ νέκταρ, ἐκίρνα. νέκταρ δέ ἐστι τὸ τῶν Θεῶν πόμα. Ἀπὸ κρητῆρος. Ἀπὸ τοῦ κρατῆρος. Ἀφύσσων. Ἀρυόμενος, ἀπαντλῶν. Ἄσβεστος. |
| 1 599 | Ἀκατάπαυστος, πολύς. ἡ μεταφορὰ ἀπὸ τοῦ πυρός. Ἐνῶρτο. Διηγείρετο. Μακάρεσσι. Τοῖς μακαρισμοῦ ἀξίοις, ἀθανάτοις. Διὰ δώματα. |
| 1 600 | Διὰ τῶν οἴκων. Ποιπνύοντα. Ἐνεργοῦντα, διακονοῦντα. Πρόπαν ἦμαρ. |
| 1 601 | Δι’ ὅλης τῆς ἡμέρας. Ἐς ἠέλιον καταδύντα. Ἕως ἡλίου δυσμῶν. Δαίνυντο. |
| 1 602 | Εὐωχοῦντο. Φόρμιγγος. |
| 1 603 [5] | Κιθάρας. Περικαλλέος. Πάνυ καλῆς, ἐνδόξου. Ἔχεν. Εἶχε. τέσσαρες γὰρ τέχναι ἀνατίθενται τῷ Ἀπόλλωνι, μουσικὴ, τοξικὴ, ἰατρικὴ, μαντική. Μουσάων θ’. |
| 1 604 [5] | Μουσῶν τε. ὁ δὲ λόγος, ὥσπερ τῆς εὐωχίας ἐνδεεῖς οὐκ ἦσαν οἱ θεοὶ, οὔτε τῆς τοῦ Ἀπόλλωνος μουσικῆς, ὁμοίως οὔτε τῆς τῶν μουσῶν ᾠδῆς, αἵτινες καὶ αὗται Ἀπόλλωνος κιθαρίζοντος ἐκ διαδοχῆς παραμέρος ᾖδον. Ἄειδον. Αἵτινες ᾖδον. Ἀμειβόμεναι. Ἐξαμοιβῆς καὶ διαδοχῆς ᾄδουσαι. Ὀπί. Φωνῇ. Φάος ἡελίοιο. |
| 1 605 | Περιφραστικῶς, τὸ τοῦ ἡλίου φῶς. Κακκείοντες. |
| 1 606 [5] | Κατακοιμηθησόμενοι. Ἔβαν. Ἐπορεύθησαν. πρῶτος δὲ Ὅμηρος ἀφορμὴν ἔδωκε τοῖς ἀπὸ τῶν μαθημάτων εἰρηκόσιν, ἕκαστον θεὸν ἴδιον οἶκον ἔχειν. Ἧιχι. |
| 1 607 [10] | Ἔνθα, ὅπου. Περικλυτός. Ὁ πάνυ ἔνδοξος. Ἀμφιγυήεις. Ὁ ἀμφοτέροις τοῖς γυίοις, ὅ ἐστι τοῖς ποσὶ, χωλός. κλίνεται δὲ ὁ ἀμφιγυήεις, τοῦ ἀμφιγυήεντος· ὅτι τὰ εἰς εις λήγοντα ἀρσενικὰ, διὰ τοῦ εντος κλίνονται, οἷον τολμήεις τολμήεντος, τελήεις τελήεντος, χαρίεις χαρίεντος. οὕτως οὖν καὶ ἀμφιγυήεις ἀμφιγυήεντος. Εἰδυίῃσιν. |
| 1 608 | Ἐπιστήμοσιν, ἐμπείροις. Πραπίδεσσι. Φρεσὶ, διανοίαις. Πρὸς ὃν λέχος. |
| 1 609 [25] | Ὁ δὲ Ζεὺς, φησὶν, εἰς τὴν ἰδίαν κοίτην παρεγένετο. Κρόνου καὶ Ῥέας ἐγένοντο υἱοὶ ἄῤῥενες γʹ· Ζεὺς, Ποσειδὼν, καὶ Ἅιδης· θυγατέρες τρεῖς· Ἑστία, Δημήτηρ, καὶ Ἥρα. (λείπει.) Τούτων φασὶν ἐπὶ τῆς Κρόνου δυναστείας ἠράσθησαν. τὸν δὲ Δία καὶ Ἥραν ἐπὶ ἐνιαυτοὺς τριακοσίους, ὥς φησι Καλλίμαχος ἐν βʹ αἰτιῶν· ὥστε Ζεὺς ἐράτιζε τριηκοσίους ἐνιαυτούς. λάθρα δὲ τῶν γονέων ἀλλήλοις συνερχόμενοι, ἔσχον υἱὸν Ἥφαιστον, οὐχ’ ὁλόκληρον, ἑκατέρους δὲ τοὺς πόδας χωλὸν, ὥς φησιν αὐτὸν καὶ ἀμφιγυήεντα ὁ Ποιητής· ὅτι δὲ λάθρα τῶν γονέων συνήρχοντο ἀλλήλοις, μαρτυρεῖ καὶ ὁ Ποιητὴς, λέγων· εἰς εὐνὴν φοιτῶντε φίλους λήθοντο τοκῆας. μετὰ δὲ τὴν τῶν Τιτάνων ὑπὸ Διὸς καθαίρεσιν, καταταρταρωθέντος Κρόνου, Ζεὺς καὶ Ἥρα διαδεξάμενοι τὴν ἐν οὐρανῷ βασιλείαν, μέχρι τοῦ νῦν θεῶν τε καὶ ἀνθρώπων βασιλεύουσιν, ἀλλήλοις ἡρμοσμένοι, τῆς Ἥρας τελείας καὶ συζύγου προσαγορευομένης, παρ’ ὅσον ἀδελφὴ μόνη ἀνδρὸς ἔτυχεν τοιούτου. ἔσχε δὲ Ἥβην θυγατέρα, ἣν οἰνοχόον θεῶν παρίστησιν ὁ Ποιητής. Ἔνθα πάρος. |
| 1 610 | Ὅπου καὶ πρότερον. Κοιμᾶθ’. Ἐκοιμᾶτο. Ὅτε μιν. Ὅτε αὐτόν. Γλυκύς. Ἡδύς. Ἱκάνοι. Καταλάβοι. Ἔνθα. |
| 1 611 [10] | Ἐνταῦθα. τοπικὸν ἐπίῤῥημα. Καθεῦδεν. Ἐκοιμᾶτο. προπερισπαστέον δὲ, ὥστε μὴ προστακτικὸν εἶναι ἐνεργητικόν. Ἀναβάς. Ἀνελθών. Παρὰ δέ. Πάρ’ αὐτὸν δέ. Χρυσόθρονος. Χρυσοῦν θρόνον ἔχουσα, βασιλίς. μᾶλλον δὲ, ἐπειδὴ τὰ πρὸς τῷ αἰθέρι μέρη τοῦ ἀέρος γειτνιῶντα τῷ ἡλίῳ πυρώδη ἐστίν· ὁ γὰρ Ποιητὴς ἀλληγορῶν, τὸν χρυσὸν λαμβάνει ἀντὶ πυρός. Ἥρη. Ἥρα. Ἰστέον, ὅτι ἡ ῥαψῳδία αὕτη μόνη παραβολὴν οὐκ ἔχει. Ἄλλοι μέν ῥα. |
| 2 1 [5] | Οἱ μὲν δὴ λοιποί. Ἔστι δὲ σύνδεσμος παραπληρωματικός. Ἀνέρες. Ἄνδρες. Ἱπποκορυσταί. Ἐφ’ ἵππων ὁπλιζόμενοι, ἢ ἵππους κορύσσοντες. τοῦτ’ ἔστι, πολεμικοὶ, ἢ ἀφ’ ἵππων μαχόμενοι. Εὗδον. |
| 2 2 [5] | Ἐκάθευδον, ἐκοιμῶντο. Παννύχιοι. Δι’ ὅλης τῆς νυκτός. Πῶς ἐν τῇ Αʹ. εἰπὼν τὸν Δία καθεύδειν, νῦν φησι, Δία δ’ οὐκ ἔχε νήδυμος ὕπνος; Λέγομεν δὲ ἡμεῖς, ὅτι ἐκάθευδε μὲν, ἀλλ’ ἐπ’ ὀλίγον ἐκαθεύδησε, καὶ οὐ διὰ πάσης τῆς νυκτὸς, ὡς καὶ οἱ ἄλλοι καθεύδουσι. Δία δ’ οὐκ ἔχε. Τὸν δὲ Δία οὐκ εἶχε. Νήδυμος. Ἡδύς. Ἀλλ’ ὅγε. |
| 2 3 | Ἀλλ’ οὗτος ὁ Ζεύς. Μερμήριζεν. Ἐμερίμνα. Κατὰ φρένα. Κατὰ τὴν διάνοιαν. Ὡς Ἀχιλῆα. Ὅπως τὸν Ἀχιλλέα. Ὀλέσῃ. |
| 2 4 | Ἀπολέσῃ, ἀφανίσῃ. Πολέας. Πολλούς. Ἐπὶ νηυσίν. Ἐπὶ τοῖς πλοίοις. Ἥδε δέ οἱ. |
| 2 5 | Αὕτη δὲ αὐτῷ. Κατὰ θυμόν. Κατὰ τὴν ψυχήν. Ἀρίστη. Καλλίστη. Φαίνετο. Ἐφαίνετο, ἐδόκει. Πέμψαι ἐπ’ Ἀτρείδῃ. |
| 2 6 [10] | Πέμψαι τῷ υἱῷ τοῦ Ἀτρέως τῷ Ἀγαμέμνονι. Οὖλον Ὄνειρον. Νῦν τὸν ὀλέθριον. Δηλοῖ δὲ καὶ τὸν προσηνῆ, καὶ τὸν ὁλόκληρον, ὡς ἐν Ὀδυσσείᾳ φησίν· οὖλον ἄρτον ἑλών. Δηλοῖ δὲ καὶ τὴν τῶν τριχῶν διαστροφήν. Οὖλον δὲ Ὄνειρον, οὐκ αὐτὸν ὀλέθριον ὄντα, ἀλλὰ τὸν ἐπ’ ὀλέθρῳ πεμπόμενον. Ἢ, οὖλον, τὸν ὑγιῆ. ὥσπερ λέγεται, οὐλὴ τραύματος. Σημαίνει δὲ ἡ λέξις καὶ τὸ ὑγιαίνειν. ὡς ἐν ἐκείνῳ, οὖλέ τε, καὶ μάλα χαῖρε, Θεοὶ δέ τοι ὄλβια δοῖεν. Καί μιν φωνήσας. |
| 2 7 [5] | Καὶ αὐτὸν προσκαλεσάμενος. Ἔπεα πτερόεντα. Λόγους ταχεῖς. οὐδὲν γὰρ λόγου ταχύτερον. Προσηύδα. Προσεῖπε. Βάσκ’ ἴθι. |
| 2 8 | Πορεύου, καὶ ἄπιθι. ἔστι γὰρ ἐκ παραλλήλου τὸ αὐτό. Οὖλε. Ὀλέθριε. Θοάς. Ταχείας. Ἐλθὼν ἐς κλισίην. |
| 2 9 | Παραγενόμενος ἐς τὴν σκηνήν. Μάλα. |
| 2 10 | Λίαν, πάνυ. Ἀτρεκέως. Ἀληθῶς. Ἀγορευέμεν. Ἀγορεύειν, λέγειν. Ὡς ἐπιτέλλω. Ὡς προστάσσω. Θωρῆξαί ἑ. |
| 2 11 [10] | Καθοπλίσαι αὐτόν. Κέλευε. Παραίνει, πρόστασσε. Καρηκομόωντας. Τοὺς τὰς κεφαλὰς κομῶντας, ἀνδρείας χάριν. Τῶν Ἑλλήνων τοπαλαιὸν, ἀρετῆς ἕνεκα καὶ ἀνδρείας κομώντων τὰς κεφαλὰς, λόγος, πρῶτον Θησέα, ἀποκειράμενον τὴν ἐμπροσθίαν κόμην, εἰς Δῆλον ἀναθεῖναι τῷ Ἀπόλλωνι. Ἀπὸ δὲ τοῦ κομῶντας, ἐν διαιρέσει, κομόωντας. Πανσυδίῃ. |
| 2 12 | Πανστρατί. Νῦν γάρ κε. Νῦν γὰρ ἄν. Ἕλοι. Λάβοι, πορθήσοι. Εὐρυάγυιαν. Πλατυάμφοδον, μεγάλην. ἀγυιαὶ γὰρ, τὰ ἄμφοδα. Ἀμφὶς φράζονται. |
| 2 13 [5] | Χωρὶς ἀλλήλων βουλεύονται. διχογνωμοῦσι περὶ τῆς Ἰλίου. τοῦτ’ ἔστιν, οὐκ ἔτι γὰρ οἱ τὸν Ὄλυμπον κατοικοῦντες Θεοὶ διάφορα φρονοῦσιν, οἱ μὲν τὰ ὑπὲρ Τρώων, οἱ δὲ τὰ ὑπὲρ Ἑλλήνων. Ἐπέγναμψεν. |
| 2 14 | Ἐπέκαμψεν, ἔπεισεν. Ἥρη. |
| 2 15 [5] | Ἡ Ἥρα. Λισσομένη. Λιτανεύουσα, ἱκετεύουσα. Τρώεσσι δέ. Τοῖς δὲ Τρωσί. Κήδεα. Κακά. Ἐφῆπται. Ἐπήρτηται, ἐπικρέμαται. τοῦτ’ ἐστιν, ἐπίκειται. Ὣς φάτο. |
| 2 16 | Οὕτως εἶπε. Βῆ δ’ ἄρ’. Ἐπορεύθη δέ. Ἄκουσεν. Ἤκουσε. Καρπαλίμως. |
| 2 17 | Ταχέως. Ἵκανε. Παρεγένετο. Ἐκίχανε. |
| 2 18 | Κατέλαβεν. Εὕδοντ’ ἐν κλισίῃ. |
| 2 19 | Κοιμώμενον ἐν τῇ σκηνῇ. Περὶ δ’ ἀμβρόσιος κέχυθ’ ὕπνος. Περιεκέχυτο αὐτῷ ὁ θεῖος ὕπνος. Στῆ δ’ ἄρ’. |
| 2 20 [5] | Ἔστη δέ. τὸ ἡγεμονικὸν γὰρ, τὰς αἰσθήσεις ἀνειμένον ἐστὶν αὐτόθι. Νηληΐῳ υἷϊ ἐοικώς. Τῷ Νηλέως παιδὶ Νέστορι ὁμοιωθείς. ὁ δὲ τύπος πατρωνυμικός. Τόν ῥα. |
| 2 21 | Ὅντινα δὴ Νέστορα. Γερόντων. Ἐντίμων, πρεσβυτέρων. Τῖ’. Ἐτίμα. Τῷ. |
| 2 22 | Τούτῳ. Ἐεισάμενος προσεφώνεε. Ὁμοιωθεὶς προσεφθέγγετο. Θεῖος. Θαυμαστός. Εὕδει. |
| 2 23 | Καθεύδεις. Ἀτρέος υἱέ. Ὦ τοῦ Ἀτρέως παῖ Ἀγάμεμνον. Δαΐφρονος. Πολεμικὸν φρόνημα ἔχοντος. Ἱπποδάμοιο. Ἵππους δαμάζοντος, πολεμικοῦ. Οὐ χρή. |
| 2 24 | Οὐ προσῆκόν ἐστιν, οὐ δεῖ. Παννύχιον. Δι’ ὅλης τῆς νυκτός. Βουληφόρον. Βουλευτικόν. Ὧι. |
| 2 25 [5] | Ὧιτινι. Ἐπιτετράφαται. Ἐπιτετραμμένοι καὶ ὑποτεταγμένοι εἰσί. Καὶ τόσσα. Καὶ τοσαῦτα. Μέμηλε. Διὰ φροντίδος ἐστίν. Ἐμέθεν. |
| 2 26 [5] | Ἐμοῦ. Ξύνες. Σύνες, ἄκουσον. ἀντὶ τοῦ, τοῦτο τὸ παρ’ ἐμοῦ λεγόμενόν σοι νόησον. Ὦκα. Ταχέως. Διὸς δέ τοι ἄγγελός εἰμι. Ἀπὸ γὰρ τοῦ Διός σοι ἥκω φέρων τὰς ἀγγελίας. Ὅς σευ ἄνευθεν ἐών. |
| 2 27 | Ὅστις σοῦ ἄποθεν καὶ χωρὶς οἰκῶν. Μέγα. Μεγάλως. Κήδεται. Φροντίζει. Ἠδ’ ἐλεαίρει. Καὶ ἐλεεῖ. Σῇσι. |
| 2 33 | Ταῖς σαῖς. Φρεσί. Ταῖς διανοίαις. τουτέστι, τὸ λεχθέν σοι κατὰ νοῦν ἔχε, καὶ μέμνησο. Αἱρείτω. |
| 2 34 | Καταλαμβανέτω. Εὖτ’ ἄν σε. Ὁπόταν σέ. Μελίφρων. Ὁ ἡδύς. Ἀνήῃ. Καταλίπῃ, ἐάσῃ. Ὣς ἄρα φωνήσας. |
| 2 35 | Οὕτως δὴ εἰπών. Ἀπεβήσατο. Ἀπέβη, ἀνεχώρησε. Τὸν δ’ ἔλιπ’. Τοῦτον δὲ κατέλιπεν. Αὐτοῦ Ἀντὶ τοῦ, ἐπὶ τὸν αὐτὸν τόπον. Τὰ φρονέοντα. |
| 2 36 [5] | Ταῦτα λογιζόμενον. Θυμόν. Ψυχήν. Ἅ ῥ’. Ἅτινα δή. Οὐ τελέεσθαι. Οὐ τελειωθήσεσθαι, οὐ πληρωθήσεσθαι. Ἔμελλεν. Ἔμελλε, ἐῴκει. Φῆ. |
| 2 37 | Ἔφη, εἶπεν, ἐλογίσατο. Αἱρήσειν. Λαβεῖν, πορθήσειν. Ἤματι κείνῳ. Ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ. Νήπιος. |
| 2 38 | Ἄφρων, ἀνόητος. Οὐδὲ τά. Οὐδὲ ταῦτα. Ἤιδει Ἠπίστατο. Μήδετο. Ἐβουλεύετο. Θήσειν. |
| 2 39 | Ποιήσειν. Ἐπ’ ἄλγεα. Ἐπ’ αὐτοὺς κακά. Στοναχάς τε. Καὶ στεναγμούς. Κατὰ κρατερὰς ὑσμίνας. |
| 2 40 | Κατὰ τὰς ἰσχυρὰς μάχας. Ἔγρετο. |
| 2 41 [5] | Διηγέρθη, ἐγρηγόρησε. Θείη δέ μιν. Θεία δὲ αὐτὸν εἶχε κληδών. ὅ ἐστιν, ἀνεμνήσθη τὸ ὄναρ. Ἀμφέχυτο. Περὶ ἐκέχυτο. Ὀμφή. Θεία φήμη καὶ κληδὼν, ἡ τὸ ὂν φαίνουσα. Λέγει δὲ, ὅτι ἔναυλον εἶχε τὴν τοῦ ὀνείρου φωνήν. Ἐμφαντικὸν δὲ τὸ, ἀμφέχυτο, πρὸς τὸ μηδὲν αὐτῆς ἐπιλελῆσθαι. Ἕζετο δ’ ὀρθωθείς. |
| 2 42 [5] | Ἐκάθισε δὲ ἀναστάς. Μαλακόν. Ἁπαλόν. τρυφερόν. εἴρηται δὲ χιτὼν, τὸ ἱμάτιον, παρὰ τὸ οἱονεὶ περιχεῖσθαι αὐτὸ τῷ σώματι. ἰστέον δὲ, ὅτι ἐπὶ μὲν ἀνδρὸς χιτῶνα λέγει, ἐπὶ γυναικὸς σὲ πέπλον. Ἔνδυνε. Ἐνεδύσατο. Νηγάτεον. |
| 2 43 [5] | Νεωστὶ κατεσκευασμένον, ἢ νενησμένον. Γίγνεται δὲ παρὰ τὸ γίγνω γατὸν, νεήγατον· ὑπερθέσει τοῦ ε, νηγάτεον, ἢ ἀγένητον, ἢ λεπτὸν, ἢ νεήγατον, νεωστὶ γεγονός. Δηλοῖ δὲ ὁ χιτὼν παρ’ αὐτῷ καὶ τὸν σιδηροῦν. Περὶ δὲ βάλλετο. Περιεβάλλετο δέ. Φᾶρος. Ἱμάτιον. Λιπαροῖσι. |
| 2 44 [5] | Λευκοῖς, καὶ εὐτραφέσιν, ἢ προαλειφομένοις ἐν τῷ ὑποδεδέσθαι. Ἐδήσατο. Ὑπερβατόν. ἵν’ ᾖ, ὑπεδήσατο. Πέδιλα. Ὑποδήματα. παρὰ τὸ περιειλεῖσθαι αὐτὰ τοῖς ποσὶν, ὅ ἐστι περιτίθεσθαι. Ἀμφὶ δ’ ἄρ’ ὤμοισιν βάλετο. |
| 2 45 [5] | Περιετίθετο δὲ τοῖς ὤμοις. Ξίφος. Τὴν καλουμένην σπάθην. ἥτις εἴρηται παρὰ τὸ σπᾶσθαι αὐτὴν τῆς θήκης. Ἀργυρόηλον. Ἀργυροῖς ἥλοις διαπεπαρμένον. Εἵλετο δέ. |
| 2 46 [5] | Ἔλαβε δέ. Σκῆπτρον. Τὴν βασιλικὴν ῥάβδον. Πατρώϊον. Προγονικόν. Ἄφθιτον. Ἀδιάφθαρτον, αἰώνιον. ὅτι οὐκ ἐδόθη ἐκ τοῦ γένους ἑτέρῳ. Σὺν τῷ ἔβη. |
| 2 47 | Σὺν τούτῳ ἐπορεύθη. Χαλκοχιτώνων. Σιδηροθωράκων. Ἠὼς μέν ῥα. |
| 2 48 [5] | Ἡ ἡμέρα μὲν δή. Προσεβήσατο μακρὸν Ὄλυμπον. Προσῆλθε τῷ μεγάλῳ Ὀλύμπῳ. τοῦτ’ ἔστιν, ἀνέτειλεν. Μακρόν. Μέγιστον. Ζηνί. |
| 2 49 | Τῷ Διΐ. Φόως. Φῶς. Ἐρέουσα. Ἀπαγγελοῦσα, δείξουσα. Ἀθανάτοισι. Τοῖς θεοῖς. Αὐτὰρ ὅ. |
| 2 50 [5] | Οὗτος δὲ ὁ Ἀγαμέμνων. Κηρύκεσσι. Τοῖς κήρυξι. Λιγυφθόγγοισιν. Ἡδυφώνοις, ὀξυφώνοις. Κέλευε. Ἐκέλευσε. Κηρύσσειν. |
| 2 51 | Βοᾷν, συγκαλεῖν εἰς τὸν πόλεμον. νῦν δὲ, εἰς τὸ συνέδριον. Ἠγείροντο. |
| 2 52 | Συνηθροίζοντο. Μάλ’ ὦκα. Πάνυ σπουδαίως. Βουλὴν δέ. |
| 2 53 [5] | Ἐνταῦθα τὸ προβούλευμα. Μεγαθύμων. Μεγαλοψύχων. γενναίων. Ἷζεν. Ἐκάθισε, καθίδρυσε. Γερόντων. Ἐντίμων, πρεσβυτέρων. Νεστορέῃ παρὰ νηΐ. |
| 2 54 | Παρὰ τῇ τοῦ Νέστορος νηΐ. Πυλοιγενέος. Τοῦ ἐν τῇ Πύλῳ γεγενημένου. Πυκινήν. |
| 2 55 | Συνετὴν, σώφρονα. Ἠρτύνετο. Παρεσκεύασεν, ἐποίησε. Κλῦτε. |
| 2 56 | Ἀκούσατε. Θεῖος. Ἤτοι θαυμαστὸς, ἢ θεόπεμπτος. Ἐνύπνιον. Κατὰ τοὺς ὕπνους. Ἀμβροσίην διὰ νύκτα. |
| 2 57 [5] | Διὰ τῆς θείας νυκτός. Γίγνεται δὲ ἀπὸ τοῦ βροτὸς βροτίη. καὶ τροπῇ τοῦ τ εἰς ς, βροσίη. καὶ ἀμβροσίη, ἐν ᾗ βροτοὶ οὐ πορεύονται. Μάλιστα δέ. Ὑπερβαλλόντως, ἐξαιρέτως. Εἶδος. |
| 2 58 [5] | Τὸν τῆς ὄψεως χαρακτῆρα. Μέγεθος. Προσυπακουστέον τὸ, τοῦ σώματος. Φυήν. Φύσιν, τρόπον. Ἄγχιστα. Ἔγγιστα. Ἐῴκει. Ὡμοίωτο. Ὣς ὁ μέν. |
| 2 70 | Οὕτως μὲν δὴ οὗτος. Ὤιχετο. |
| 2 71 | Ἀπήρχετο. Ἀποπτάμενος. Ἀποπτὰς, ταχέως ἀπελθών. Γλυκύς. Γνήσιος, ἡδύς. Ἀνῆκε. Κατέλιπεν, ἀφῆκεν. Αἴ κέν πως. |
| 2 72 | Ὅπως ἄν. Θωρήξομεν. Ὁπλίσωμεν. Ἰώνων ἡ συστολή. Πειρήσομαι. |
| 2 73 [5] | Ἀπόπειραν λήψομαι. ἀπόπειραν δὲ τοῦ πλήθους λαμβάνει ὁ βασιλεὺς Ἀγαμέμνων, κατά τι παλαιὸν ἔθος βουλόμενος μαθεῖν, πότερον γνώμῃ οἰκείᾳ πολεμοῦσιν, ἢ ἀνάγκῃ. Ἧι θέμις ἐστίν. Ὡς νενόμισται, ὡς προσῆκόν ἐστι. Πολυκλήϊσι. |
| 2 74 | Πολυκαθέδροις. ἐξ οὗ πολυκώποις. κληΐδες γὰρ καλοῦνται αἱ τῶν ἐρεσσόντων καθέδραι. Ἄλλοθεν ἄλλος. |
| 2 75 | Ἄλλος ἀλλαχόθεν. Ἐρητύειν. Κατέχειν, κωλύειν. Ἦν. |
| 2 77 | Ὑπῆρχεν. Ἠμαθόεντος. Ψαμμώδους, τραχείας. ἄμαθος γὰρ ἡ ψάμμος. Ἡγήτορες. |
| 2 79 | Ἡγεμόνες. Ἠδὲ μέδοντες. Καὶ πρόβουλοι. Ἔνισπεν. |
| 2 80 | Εἶπεν, ἔλεξε. Ψεῦδός κε. |
| 2 81 | Ψεῦδος ἄν. Φαῖμεν. Λογιζοίμεθα, καὶ ὑπολάβοιμεν. Νοσφιζοίμεθα. Χωριζοίμεθα. Ἴδεν. |
| 2 82 | Ἐθεάσατο. Μέγ’ ἄριστος. Μεγάλως ἄριστος. Εὔχεται. Αὐχεῖται, καυχᾶται. Βουλῆς ἐξ ἦρχε. |
| 2 84 | Προηγεῖτο τῆς ἐκ τοῦ προβουλίου ἐξόδου. Νέεσθαι. Πορεύεσθαι. Ἐπανέστησαν. |
| 2 85 | Ὀρθοὶ ἔστησαν. Πείθοντό τε. Καὶ ἐπείθοντο. Ποιμένι. Βασιλεῖ. Σκηπτοῦχοι βασιλῆες. |
| 2 86 | Σκηπτροφόροι βασιλεῖς. Ἐπεσσεύοντο. Ἐπηκολούθουν. Ἤϋτε. |
| 2 87 [5] | Καθάπερ, ὃν τρόπον. Ἔθνεα. Ἔθνη, πλήθη. Πρώτη δὲ αὕτη παραβολὴ τῷ Ποιητῇ. Εἶσιν. Ἄπεισι, πορεύονται. Μελισσάων. Μελισσῶν. Ἔστι δὲ τὸ σχῆμα ἐπέκτασις. ἴδιον δὲ Ἰώνων. Ἀδινάων. Τῶν ἅδην καὶ ἀθρόως πετομένων. παρὰ τὸ ἅδην. διὸ καὶ δασύνεται. Πέτρης ἐκ γλαφυρῆς. |
| 2 88 | Ἐκ τῆς κοίλης πέτρας. Αἰεὶ νέον ἐρχομενάων. Νέᾳ τῇ πτήσει χρωμένων, ὡς νομίζειν, νεωστὶ ἀρχὴν πεποιηκέναι. Βοτρυδόν. |
| 2 89 | Συνεστραμμέναι καὶ συνηγμέναι ὡς ἐν βότρυος σχήματι. Ἐπ’ ἄνθεσιν εἰαρινοῖσιν. Ἐπὶ τοῖς ἄνθεσι τοῖς κατὰ τὸ ἔαρ γιγνομένοις. Αἱ μέν τ’ ἔνθα. |
| 2 90 [5] | Καὶ αἱ μὲν τῶν μελισσῶν ἐνταῦθα πέτονται, αἱ δὲ ἐκεῖσε καὶ ἀθρόως. Ἅλις. Δαψιλῶς, πολλαὶ, καὶ ἅμα. Πεποτήαται. Πέτονται. Νεῶν ἄπο. |
| 2 91 | Ἀπὸ τῶν νεῶν καὶ τῶν σκηνῶν. Ἠϊόνος. |
| 2 92 | Αἰγιαλοῦ. Προπάροιθεν. Ἔμπροσθεν. Ἐστιχόωντο. Ἐν τάξει παρεγένοντο. Ἰλαδόν. |
| 2 93 [5] | Τουτέστι, κατὰ ἴλας καὶ συστροφάς. Μετὰ δέ σφισιν. Ἐν αὐτοῖς δέ. Ὄσσα. Θεία φήμη καὶ κληδών. Δεδῄει. Ἐξῆπτο, διεγήγερτο. Ὀτρύνουσα. |
| 2 94 | Παρακελευομένη, παρορμῶσα. Ἰέναι. Παραγενέσθαι. Ἀγέροντο. Συνηθροίζοντο. Τετρήχει. |
| 2 95 | Ἐτετράχυτο ὑπὸ θορύβου. θορυβώδης ἦν. Ὑπὸ δὲ στοναχίζετο γαῖα. Ὑπέστενε δὲ ἡ γῆ, καὶ ἦχον ἀπετέλει. Ἱζόντων. |
| 2 96 | Καθιζόντων. Ὅμαδος δ’ ἦν. Θόρυβος δὲ ἦν. Ἐννέα δέ σφεας. Ἐννέα δὲ αὐτούς. Βοόωντες. |
| 2 97 | Βοῶντες. Ἐρήτυον. Κατεῖχον. Ἀϋτῆς. Βοῆς. Σχοίατο. |
| 2 98 | Ἀπόσχοιντο, παύσοιντο. Διοτρεφέων. Τῶν Διὸς γνώμῃ τεθραμμένων. Βασιλήων. Βασιλέων. Σπουδῇ. |
| 2 99 | Μόλις, δυσχερῶς. Ἐρήτυθεν. Κατεῖχον ἕκαστος τὰς ἑαυτοῦ καθέδρας. Κλαγγῆς. |
| 2 100 | Βοῆς, κραυγῆς. Ἀνὰ δ’ ἔστη. Ἀνέστη δέ. ἢ, ἀνέχων τὸ σκῆπτρον ἔστη. Κρείων. Βασιλεύς. Κάμε. |
| 2 101 | Ἔκαμε, κατεσκεύασε, καμὼν ἔτευξεν. ἀναστροφὴ δὲ ὁ τρόπος. Κρονίωνι. |
| 2 102 | Κρόνου παιδὶ Διΐ. Διακτόρῳ. |
| 2 103 [30] | Διάγοντι τὰς ἀγγελίας τὰς τῶν θεῶν· ἢ, διατόρῳ, καὶ σαφεῖ κατὰ τὸ λέγειν· ἢ, τῷ διαγγέλλοντι τὰς ἐργασίας, Ἀργειφόντῃ. Ἀργῷ καὶ καθαρῷ φόνου. εἰρηνικὸς γὰρ ὁ Θεός. Ἢ, ὥς τινες, κατ’ ἐπώνυμον. Ὅ ἐστιν ἐξ αἰτίας τοιᾶσδε· Ἰοῦς τῆς Ἰνάχου θυγατρὸς, τοῦ Ἀργείων βασιλέως, Ζεὺς ἐρασθεὶς, καὶ γνοὺς αὐτὴν, μετέβαλεν εἰς βοῦν, διὰ τὸν τῆς Ἥρας ζῆλον. Ἥρα δὲ αἰτησαμένη ὡς βοῦν, καὶ λαβοῦσα παρὰ τοῦ Διὸς, ἐπέστησεν αὐτῇ φύλακα Ἄργον τὸν πανόπτην καλούμενον, ὅτι κατὰ παντὸς τοῦ σώματος εἶχεν ὀφθαλμούς. Κελευσθεὶς δὲ ὁ Ἑρμῆς ὑπὸ τοῦ Διὸς κλέψαι τὴν βοῦν, ἐπειδὴ λαθεῖν οὐκ ἠδύνατο τὸν Ἄργον, λίθῳ βαλὼν ἀπέκτεινε. καὶ ἐντεῦθεν Ἀργειφόντης ἐκλήθη. Τῇ δὲ Ἰοῖ ἡ Ἥρα ὡσανεὶ βοῒ οἶστρον ἐμβάλλει. ἡ δὲ ἐκ τῆς ὀδύνης, πρῶτον ἦλθεν εἰς τὸν ἀπ’ ἐκείνης Ἰόνιον κόλπον κληθέντα. ἔπειτα διὰ τοῦ καλουμένου πρότερον Θρᾳκίου πόρου, νῦν δὲ ἀπ’ ἐκείνης Βοσπόρου, ἐλθοῦσα, καὶ ἄλλους δὲ διαφόρους τόπους πλανηθεῖσα, ἦλθεν εἰς Αἴγυπτον· ὅπου τὴν ἀρχαίαν μορφὴν ἀπολαβοῦσα, τίκτει παρὰ τῷ Νείλῳ ποταμῷ παῖδα Ἔπαφον. Ἡ δὲ ἱστορία πλατύτερον κεῖται παρὰ Ἀπολλοδώρῳ ἐν τῇ αʹ. Ἑρμείας δὲ ἄναξ δῶκε Πέλοπι πληξίππῳ. |
| 2 104 [30] | Ἵππους πλήττοντι. πολεμικῷ. Ἱπποδάμεια ἡ Οἰνομάου θυγάτηρ ἐρασθεῖσα Πέλοπος, Μυρτίλον τὸν Ἑρμοῦ υἱὸν, ἡνίοχον δὲ τοῦ ἑαυτῆς πατρὸς, ἔπεισε τῇ κατὰ τοῦ πατρὸς νίκῃ συνεργῆσαι, καὶ τοὺς ἵππους τῆς εἰς τὸ τρέχειν ὁρμῆς κατασχεῖν, βουλομένη τὸν Πέλοπα καὶ τοὺς ἵππους λαβεῖν, καὶ τὸν ἑαυτῆς γάμον. ἔκειτο γὰρ τῷ νικήσαντι ἔπαθλον ὁ ταύτης γάμος, τῷ δὲ νικηθέντι θάνατος. Ἀγωνιζομένων δὲ αὐτῶν ὁ Οἰνόμαος ἐκπίπτει τοῦ ἅρματος. οὐ γὰρ αἱ χοινικίδες τοὺς ἐμβόλους κατέσχον, τοῦτο πανουργήσαντος τοῦ Μυρτίλου. καὶ οὕτω νενίκηται καὶ ἀνῄρηται ὁ Οἰνόμαος, τῷ Μυρτίλῳ ἐπαρασάμενος, ὅπως ἀπόληται ὑπὸ Πέλοπος. ὃ καὶ ἐγένετο. Διαβαινόντων γὰρ αὐτῶν διὰ τοῦ Αἰγαίου πόντου, καὶ διψησάσης τῆς Ἱπποδαμείας, καταβὰς ἐκ τοῦ ἅρματος ὁ Πέλοψ, ἐζήτει ὕδωρ κατὰ τῆς ἐρήμου. Κατ’ ἐκεῖνο δὲ καιροῦ ἡ Ἱπποδάμεια, ἐρασθεῖσα Μυρτίλου, ἐδέετο μὴ ὑπεριδεῖν. ἀντειπόντος δὲ αὐτοῦ, καὶ τοῦ Πέλοπος παραγενομένου, φθάνει ἡ Ἱπποδάμεια, κατηγορήσασα τοῦ Μυρτίλου, ὡς βιάσασθαι βουληθέντος αὐτήν. καὶ Μυρτίλον Πέλοψ ἀπὸ τοῦ ἅρματος ὠθεῖ εἰς τὸ πέλαγος, αὐτὸς δὲ ἡνιοχεῖ. ὅθεν τὸ μὲν πέλαγος Μυρτῶον ἀπὸ τοῦ Μυρτίλου, ὁ Πέλοψ δὲ πλήξιππος ἔκτοτε ἐκλήθη, διὰ τὴν περὶ τοὺς ἵππους αὐτουργίαν. Αὐτὰρ ὁ αὖτε Πέλοψ. |
| 2 105 [20] | Ὁ δὲ Πέλοψ πάλιν ἔδωκεν αὐτὸ τῷ Ἀτρεῖ. Πέλοψ ἐκ προτέρας γυναικὸς ἔχων παῖδα Χρύσιππον, ἔγημεν Ἱπποδάμειαν τὴν Οἰνομάου. ἐξ ἧς ἱκανῶς ἐπαιδοποίησεν. Ἀγαπωμένου δὲ ὑπ’ αὐτοῦ σφόδρα τοῦ Χρυσίππου, ἐπιφθονήσαντες ἥ τε μητρυιὰ καὶ οἱ παῖδες, μή πως καὶ τὰ σκῆπτρα αὐτῷ καταλείψῃ, θάνατον ἐπεβούλευσαν Ἀτρεὺς καὶ Θυέστης οἱ πρεσβύτατοι τῶν παίδων αὐτῷ. Ἀναιρεθέντος οὖν τοῦ Χρυσίππου, Πέλοψ ἐπιγνοὺς, ἐφυγάδευσε τοὺς αὐτόχειρας τῆς σφαγῆς γενομένους παῖδας, ἐπαρασάμενος αὐτοῖς, καὶ τῷ γένει, δι’ αὑτῶν ἀναιρεθῆναι. Οἱ μὲν οὖν ἄλλοι ἀλλαχῆ ἐκπίπτουσι τῆς Πίσης. τελευτήσαντος δὲ τοῦ Πέλοπος, Ἀτρεὺς κατὰ τὸν πρεσβύτερον σὺν στρατῷ πολλῷ ἐλθὼν, ἐκράτησε τῶν τόπων. Ἱστορεῖ Ἑλλάνικος. Πολύαρνι. |
| 2 106 [25] | Πολυθρέμμονι, πλουσίῳ. Ἀτρεὺς ὁ Πέλοπος, βασιλεύων τῆς Πελοποννήσου, ηὔξατό ποτε, ὅ, τι ἂν κάλλιστον ἐν τοῖς ποιμνίοις αὐτοῦ γεννηθῇ, τοῦτο Ἀρτέμιδι θῦσαι. Γεννηθείσης δὲ αὐτῷ χρυσῆς ἀρνὸς, τῆς εὐχῆς μετημέλησεν, καὶ καθείρξας αὐτὴν εἰς λάρνακα ἐφύλαττε. Μέγα δέ τι φρονῶν ἐπὶ τῷ κτήματι, κομπάζει κατὰ τὴν ἀγοράν. Ἀνιώμενον δὲ ἐπὶ τουτῷ Θυέστην, ὑπελθόντα ὡς ἐρῶντα, πεῖσαι Ἀερόπην, ἐκδοῦναι αὐτῷ τὸ κτῆμα· λαβόντα δὲ, ἀντειπεῖν τῷ ἀδελφῷ, ὡς οὐ δεόντως περὶ τοῦ τοιούτου κομπάζει. Αὐτὸς δὲ ἔλεγεν ἐν τῷ πλήθει, δεῖν καὶ τὴν βασιλείαν ἔχειν τὸν τὴν χρυσῆν ἄρνα ἔχοντα. Τοῦτο δὲ ὁμολογοῦντος καὶ Ἀτρέως, Ζεὺς Ἑρμῆν πέμπει πρὸς Ἀτρέα, συνθέσθαι λέγων περὶ τῆς βασιλείας, καὶ δηλοῦν τὰ περὶ τῆς ἀνατολῆς, διότι μέλλει ποιεῖσθαι τὴν ἐναντίαν ὁδὸν ὁ ἥλιος. Συνθεμένου δὲ περὶ τούτων, ὁ ἥλιος τὴν δύσιν εἰς ἀνατολὰς ἐποιήσατο. Ὅθεν ἐκμαρτυρήσαντος τοῦ δαιμονίου τὴν Θυέστου πλεονεξίαν, τὴν βασιλείαν Ἀτρεὺς παρέλαβε, καὶ Θυέστην ἐφυγάδευσεν. Αὐτὰρ ὁ αὖτε Θυέστ’. |
| 2 107 [10] | Ἀντὶ τοῦ, Θυέστης δὲ κατέλιπε θνήσκων Ἀγαμέμνονι τὸ σκῆπτρον. Ἀτρεὺς, βασιλεύων τῆς Πελοποννήσου, ἔχων ἐκ Κρεούσης τῆς † , ἢ, ὥς τινες, Ἀερόπης τῆς Ἀτρέως, Ἀγαμέμνονα καὶ Μενέλαον. Μέλλων δὲ τελευτᾷν τὸν βίον, σπεισάμενος πρὸς τὸν ἀδελφὸν τὴν ἔχθραν, παραδίδωσιν αὐτῷ τὴν βασιλείαν, ἵνα Ἀγαμέμνονι ἀνδρωθέντι ἀποδῷ. ὁ δὲ πιστῶς ποιήσας ἀποδίδωσι. Φορῆναι. Φέρειν, βαστάζειν. Πολλῇσι. |
| 2 108 [5] | Πολλαῖς. Νήσοισι. Νήσοις. νῆσος δέ ἐστι γῆ περιστοιχισμένη ὑπὸ θαλάσσης πανταχόθεν. ἴσως δὲ εἴρηται ἀπὸ τοῦ ὀρνέου τῆς νήσσης, ἥτις καὶ αὐτὴ διαπαντὸς ἐπὶ τοῖς κύμασι τῶν ὑδάτων νήχεται. Ἄργεϊ παντί. Παντὸς Ἄργους, ὅλης τῆς Πελοποννήσου. Τῷ ὅγε. |
| 2 109 [5] | Τούτῳ τῷ σκήπτρῳ οὗτος, τουτέστιν, ὁ Ἀγαμέμνων. Ἐρεισάμενος. Ἐπερεισθείς. Ἔπεα. Λόγους. Μετηύδα. Ἐν αὐτοῖς εἶπεν. Ὦ φίλοι. |
| 2 110 | Ὦ προσφιλέστατοι. Θεράποντες Ἄρηος. Ὑπηρέται τοῦ Ἄρεος. πολεμικοί. Μέγα. |
| 2 111 | Μεγάλως. Ἄτῃ. Βλάβῃ. Ἐνέδησεν. Ἐνέβαλεν. Βαρείῃ. Μεγάλῃ, ἰσχυρᾷ. Σχέτλιος. |
| 2 112 [5] | Ὁ τοῦ σχετλιάζειν καὶ δυσφημεῖν τοῖς ἀνθρώποις αἴτιος. λύπας αὐτοῖς διδούς. ὁ γὰρ σχετλιασμὸς, ἐπίῤῥημα λύπης δηλωτικόν. Πρίν. Πρότερον. ὅτε ἐν τῇ Αὐλίδι, ὡς ἑξῆς ἐρεῖ. Ἐκπέρσαντα. |
| 2 113 | Ἐκπορθήσαντα. Εὐτείχεον. Καλῶς τετειχισμένην ὑπὸ Ἀπόλλωνος καὶ Ποσειδῶνος. Ἀπονέεσθαι. Ἀπαλλάττεσθαι, ὑποχωρεῖν. Ἀπάτην. |
| 2 114 | Πλάνην. Βουλεύσατο. Ἐβουλεύσατο, ἐσκέψατο. Δυσκλέα. |
| 2 115 [5] | Ἄδοξον εἰς Πελοπόννησον ἀπελθεῖν. Ἱκέσθαι. Παραγενέσθαι. Ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν. Διότι ἐν τῷ πολέμῳ πολὺν ὄχλον ἀπώλεσα. Οὕτω που. |
| 2 116 [5] | Οὕτω δή. Μέλλει. Ἀρέσκει, ἔοικε. Ὑπερμενέϊ. Τῷ ὑπερέχοντι τῇ δυνάμει πάντων θεῶν καὶ ἀνθρώπων. Φίλον. Προσφιλές. Πολλάων. |
| 2 117 | Πολλῶν. Ἔστι δὲ ὁ τρόπος ἐπέκτασις, ἴδιος Ἰώνων. Πολίων. Πόλεων. Κάρηνα. Ἀκροπόλεις. ἐξ οὗ, βασίλεια. Ἠδ’ ἔτι. |
| 2 118 | Καὶ ἔτι. Κράτος. Ἰσχὺς, δύναμις. Αἰσχρὸν γὰρ τόδε γ’ ἐστίν. |
| 2 119 | Ἀειδὲς γὰρ τοῦτό ἐστιν. Ἐσσομένοισι. Μεταγενεστέροις. Πυθέσθαι. Ἀκοῦσαι, μαθεῖν. Μάψ. |
| 2 120 | Μάτην. Τοιόνδε. Τοιοῦτον τῇ ἀρετῇ. Τοσόνδε. Καὶ τοσοῦτον πλήθει. Ἄπρηκτον. |
| 2 121 | Ἄπρακτον, ἀτέλεστον. Πολεμίζειν. Πολεμεῖν. Τὸ δὲ τοιοῦτον σχῆμα παρονομασία καλεῖται. Παυροτέροις. |
| 2 122 [5] | Ὀλιγωτέροις. οἱ μὲν Τρῶες χωρὶς τῶν ἐπικούρων ἦσαν ἀριθμῷ μυριάδες εʹ. Τῶν δὲ Ἑλλήνων τὸ πλῆθος, τινὲς μέν φασι, μυριάδες δώδεκα. ἄλλοι δὲ ιδʹ. Πέφανται. Ἐφάνη. Εἴπερ γάρ κε. |
| 2 123 | Ἐάνπερ γάρ. Ἐθέλοιμεν. Βουληθῶμεν. Ὅρκια πιστά. |
| 2 124 [5] | Πιστοὺς ὅρκους. Ταμόντες. Δι’ ἐντόμων ποιησάμενοι. Ἀριθμηθήμεναι. Ἀριθμηθῆναι ἀμφότεροι· οἱ Τρῶες καὶ οἱ Ἕλληνες. Λέξασθαι. |
| 2 125 [5] | Ἐπιλέξασθαι, ἢ καταριθμήσασθαι. Ἐφέστιοι. Ἔποικοι. ὅ ἐστιν, αὐτόχθονες, πολῖται. Ὅσσοι. Ὁπόσοι. Ἔασιν. Εἰσὶν, ὑπάρχουσι. Διακοσμηθῆμεν. |
| 2 126 | Διαταχθείημεν. Δεκάδας. Ἀνὰ δεκανίας. Ἑλοίμεθα. |
| 2 127 | Λάβοιμεν, Οἰνοχοεύειν. Οἰνοχοεῖν, κιρνᾷν. Πολλαί κεν. |
| 2 128 | Πολλαὶ ἄν. Δευοίατο. Ἐνδεεῖς γένοιντο. Οἰνοχόοιο. Οἰνοχόου. Τόσσον. |
| 2 129 | Τοσοῦτον. Φημί. Ὑπολαμβάνω. Πλέας. Πλείονας. Ἔμμεναι. Εἶναι. Οἳ ναίουσιν. |
| 2 130 | Οἵ τινες οἰκοῦσιν Ἴλιον. Ἐπίκουροι. Οἱ ἀπὸ ξένης χώρας σύμμαχοι τῶν πολεμουμένων, καὶ βοηθοί. Πολλέων ἐκ πολίων. |
| 2 131 [5] | Ἐκ πολλῶν πόλεων. Ἐγχέσπαλοι. Οἱ τὰ ἔγχη πάλλοντες, καὶ κινοῦντες τὰ δόρατα. πολεμικοί. Ἔσειον δὲ αὐτὰ πρὸ τῆς ἀφέσεως, μή ποτε ἄρα εἶεν κλασθέντα. Μέγα. |
| 2 132 [5] | Μεγάλως. συγκοπὴ ὁ τρόπος. Πλάζουσι. Πλανῶσι, καὶ ἀπείργουσι τῆς πολλῆς προθυμίας. Οὐκ εἰῶσιν. Οὐ συγχωροῦσι βουλόμενον. ὅ ἐστι, δυνάμενον. Ἰὰς ἡ διάλεκτος. Εὖ ναιόμενον. |
| 2 133 | Καλῶς οἰκούμενον. Πτολίεθρον. Πόλισμα, πόλιν. Βεβάασι. |
| 2 134 | Παραβεβήκασι, παρεληλύθασι. Δοῦρα. |
| 2 135 [5] | Δόρατα, ξύλα. Σέσηπε. Διασέσηπται ἐκ τοῦ χρόνου. Σπάρτα. Σπαρτία, σχοινία. Λέλυνται. Διαλέλυνται, σαπέντα δηλαδή. Ἄλοχοι. |
| 2 136 | Γυναῖκες. Νήπια. Μικρά. Εἵατ’. |
| 2 137 [5] | Καθέζονται. Ἐνὶ μεγάροισιν. Ἐν τοῖς οἴκοις. Ποτιδέγμεναι. Προσδεχόμεναι. ὀρθῶς κατ’ ἐπικράτησιν τοῦ θήλεος. Τὸ δὲ ποτὶ, Δωρικόν. Ἄμμι δέ. Ἐν ἡμῖν δέ. Αἰολικῶς. Ἔργον. Νῦν ὁ πόλεμος. Αὕτως. |
| 2 138 [5] | Ὡσαύτως, ὁμοίως, ἢ, ματαίως. Ἀκράαντον. Ἀτελείωτον, ἀπλήρωτον. Οὗ εἵνεκα. Οὗτινος χάριν. Δεῦρο. Ἐνταῦθα. Ἱκόμεσθα. Παρεγενόμεθα. Ἀλλ’ ἄγε. |
| 2 139 | Ἀλλὰ δεῦρο. Πειθώμεθα. Ἀντὶ τοῦ, πεισθῶμεν. Αἱρήσομεν. |
| 2 141 | Πορθήσωμεν, λάβωμεν. Ὤρινε. |
| 2 142 | Διετάραξε. Μετὰ πληθύν. |
| 2 143 | Ἐν τῷ πλήθει. Ὅσοι οὐ βουλῆς ἐπάκουσαν. Ὅσοι τοῦ προβουλεύματος οὐκ ἤκουσαν τῶν ἡγεμόνων. Κινήθη δ’ ἀγορὴ ὡς κύματα μακρά. |
| 2 144 [5] | Ἀντὶ τοῦ, μεγάλα. ἔστι δὲ παραβολὴ τὸ σχῆμα. παραβολὴ δέ ἐστιν, ὁμοιωματικὴ πράγματος τοῖς ὑποκειμένοις παράθεσις, πρὸς δήλωσιν ἐναργεστέραν. Κινήθη. Ἐκινήθη, ἐταράχθη. Πόντου Ἰκαρίοιο. |
| 2 145 [20] | Τοῦ Ἰκαρίου πελάγους. κεκλημένου οὕτως ἀπὸ Ἰκάρου τοῦ Δαιδάλου παιδὸς, πεσόντος εἰς αὐτὸ, καὶ ἀπολομένου οὕτως. Μετὰ τὴν Πασιφάης πρὸς τὸν ταῦρον μίξιν, Δαίδαλος, εὐλαβούμενος τὴν Μίνωος ὀργὴν, πτερωτὸς, σὺν Ἰκάρῳ τῷ υἱεῖ ἐκ Κρήτης ἐφέρετο. Καταπεσόντος δὲ τοῦ παιδὸς, τὸ ὑποκείμενον πέλαγος, Ἰκάριον μετωνομάσθη· ὁ μέντοι Δαίδαλος, διαπτὰς εἰς Κάμικον τῆς Σικελίας, καὶ τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἐκδεχόμενος, ἔμενε παρὰ ταῖς Κωκάλου θυγατράσιν. ὑφ’ ὧν ὁ Μίνως, ἥκων ἐπ’ ἀναζήτησιν τοῦ Δαιδάλου, ἀποθνήσκει, καταχυθέντος αὐτοῦ ζεστοῦ ὕδατος. Ἱστορεῖ Φιλοστέφανος, καὶ Καλλίμαχος ἐν Αἰτίοις. Εὖρος. Ὁ ἀπὸ ἀνατολῆς πνέων ἄνεμος, ὅστις καὶ ἀπηλιώτης καλεῖται. Νότος δὲ ὁ ἀπὸ μεσημβρίας. Ὤρορε. |
| 2 146 | Διήγειρε, διετάραξε. Ἐπαΐξας. Ἐφορμήσας. Νεφελάων. Νεφελῶν. Κινήσει. |
| 2 147 [5] | Φυσήσει. Ζέφυρος. Ὁ ἀπὸ δυσμῶν πνέων. ζόφος γὰρ καλεῖται ἡ δύσις. Βαθύ. Μέγα, εὔφορον. Λήϊον. Σιτοφόρον χωρίον. Λάβρος ἐπαιγίζων. |
| 2 148 | Σφοδρὸς πνέων, μέγας. Ἐπί τ’ ἠμύει ἀσταχύεσσι. Ἐπικατακλίνει τοὺς ἀστάχυας τοῖς στάχυσιν. Ὣς τῶν. |
| 2 149 | Οὕτως τούτων. Ἀλαλητῷ. Θορύβῳ. προσληπτέον τὴν, σὺν, ἵν’ ᾖ, σὺν θορύβῳ. Νῆας ἐπεσσεύοντο. |
| 2 150 | Ἐπήρχοντο, ἐπηκολούθουν. Ὑπένερθεν. Ὑποκάτωθεν. Κονίη. Κόνις. Ἵστατο. |
| 2 151 [5] | Ὑψοῦτο, ἠγείρετο. Ἀειρομένη. Εἰς ὕψος ἐπαιρομένη. Ἀλλήλοισι κέλευον. Ἀλλήλοις παρεκελεύοντο. τουτέστιν, εἷς ἕνα ἐπεσπούδαζον. Ἅπτεσθαι. |
| 2 152 | Λαμβάνεσθαι. Ἠδ’ ἑλκέμεν. Καὶ καθέλκειν. Δῖαν. Θείαν, φοβεράν. Ἐξεκάθαιρον. |
| 2 153 | Ἐξέσκαπτον. Οὐρούς. Ταφροειδῆ ὀρύγματα, δι’ ὧν αἱ νῆες καθέλκονται εἰς τὴν θάλασσαν. ἢ τὰς ἀντλίας. Οἴκαδ’ ἱεμένων. |
| 2 154 | Ὁρμωμένων, εἰς οἶκον ἀπιέναι προθυμουμένων. Ὑπὸ δ’ ᾕρεον. Ὑφῄρουν δέ. Ἔνθα κεν. |
| 2 155 [5] | Καὶ παρ’ ὀλίγον τότε ἄν. Ὑπέρμορα. Ὑπὲρ τὸ προσῆκον, ὑπὲρ τὸ εἰμαρμένον. Νόστος. Ἡ εἰς οἶκον ἀνακομιδή. παρὰ τὸ ἡδὺ, καὶ γνήσιον τῆς πατρίδος. ἡ δὲ μεταφορὰ ἀπὸ τῶν ἐδεσμάτων. Ἐτύχθη. Ἐγένετο. Πρὸς μῦθον ἔειπε. |
| 2 156 | Προσεῖπε λόγον. Ὦ πόποι. |
| 2 157 [10] | Φεῦ. παπαί. Ἔστι δὲ ἐπίῤῥημα σχετλιαστικὸν, καὶ λύπης δηλωτικόν. Αἰγιόχοιο. Τοῦ τὴν αἰγίδα ἔχοντος. Αἰγὶς δέ ἐστιν ὅπλον Διὸς ἡφαιστότευκτον. Ζεὺς, Κρόνου καὶ Ῥέας γενόμενος, ἐν Κρήτῃ ἐπεκλήθη Αἰγίοχος, διὰ τὸ αὐτόθι ὑπὸ αἰγὸς τραφῆναι. ἢ, ὥς τινές φασι, διὰ τὸ, αἶγα ἀνελόντα, τὴν μὲν δορὰν ἀμφιέσασθαι, τοῖς δὲ κέρασιν εἰς τόξον χρήσασθαι. ὅθεν καὶ Αἰγιδόκον τόπον τινὰ ἐν Κρήτῃ καλεῖσθαι. Ἱστορεῖ Εὐφορίων. Διὸς τέκος. Διὸς τέκνον. Ἀτρυτώνη. Ἄτρυτε, ἀκαταπόνητε. Ἐπ’ εὐρέα. |
| 2 159 [5] | Ἐπὶ τὰ πλατέα καὶ μεγάλα. Νῶτα θαλάσσης. Ἤτοι τὴν ἐπιφάνειαν τῆς θαλάσσης, ἢ τὰ μεγέθη. Ἰστέον δὲ, ὅτι οὐδετέρως τὸ νῶτον καὶ τὰ νῶτα λέγει ὁ ποιητὴς πανταχοῦ, καὶ Ἡσίοδος, καὶ οὐκ ἀῤῥενικῶς. Καδδέ κεν λίποιεν. |
| 2 160 | Τὸ ἑξῆς, καταλίποιεν δ’ ἂν καύχησιν οἱ Ἕλληνες τοῖς Τρωσὶ τὴν Ἑλένην ἐνταῦθα. Εὐχωλήν. Εὐχὴν, καύχησιν. Ἀργείην. |
| 2 161 | Τὴν Πελοποννησίαν. ἡ γὰρ Λακωνικὴ μέρος ἦν πέμπτον τῆς Πελοποννήσου. Ἧς εἵνεκα. Ἧς ἕνεκα, ἧς χάριν. Ἀπόλοντο. |
| 2 162 | Ἀπώλοντο, ἠφανίσθησαν. Φίλης ἄπο. Πόῤῥωθεν τῆς προσφιλεστάτης πατρῴας αὐτῶν γῆς. Ἀλλ’ ἴθι. |
| 2 163 | Ἀλλ’ ἄπιθι. Μετὰ λαόν. Ἐπὶ τὸν τῶν Ἑλλήνων ὄχλον. Ἀγανοῖς. |
| 2 164 | Προσηνέσι, πρᾴοις. Ἐρήτυε. Κώλυε, κάτεχε. Φῶτα. Ἄνδρα. Μηδὲ ἔα. |
| 2 165 [5] | Μὴ δὲ συγχώρει. Ἅλα δ’ ἑλκέμεν. Εἰς τὴν θάλασσαν καθέλκειν. Ἀμφιελίσσας. Ἀμφοτέρωθεν ταῖς κώπαις ἐλαυνομένας. ἢ εἰς ἑκάτερα τὰ πλευρὰ στρεφομένας. Οὐδ’ ἀπίθησε. |
| 2 166 | Οὐδὲ παρήκουσε. Γλαυκῶπις. Γλαυκόφθαλμος, καλὴ, φοβερά. ἢ καταπληκτικὴ τὴν πρόσοψιν. Ἀΐξασα. |
| 2 167 | Ὁρμήσασα. Καρήνων. Ἀκρωτηρίων. Εὗρεν. |
| 2 169 | Κατέλαβε. Διῒ μῆτιν ἀτάλαντον. Τῷ Διῒ τὴν εὐβουλίαν ἶσον. Ἔπειτα. Μεταταῦτα. Ἑσταότα. |
| 2 170 | Ἑστῶτα. Ἐϋσέλμοιο. Εὐκαθέδρου. σέλματα γὰρ, αἱ τῶν ἐρεσσόντων καθέδραι. Ἅπτετο. |
| 2 171 | Ἥπτετο. Ἐπεί μιν. Ἐπειδὴ αὐτόν. Ἄχος. Λύπη. Ἵκανε. Κατέλαβε. Ἀγχοῦ. |
| 2 172 | Ἐγγὺς, πλησίον. Ἱσταμένη. Στᾶσα. Διογενές. |
| 2 173 [5] | Ἀπὸ Διὸς ἔχων τὸ γένος. εὐγενέστατε. Λαερτιάδη. Λαέρτου παῖ Ὀδυσσεῦ. Πολυμήχανε. Πολύβουλε, συνετέ. Ἐν νήεσσι. |
| 2 175 | Ἐν ταῖς ναυσί. Πολυκλήϊσι. Πολυκαθέδροις. Πεσόντες. Ἐμπεσόντες, εἰσελθόντες. Μηδέ τ’ ἐρώει. |
| 2 179 | Μὴ δὲ συγχώρει, ἡσύχαζε, μένε. Ξυνέηκε. |
| 2 182 | Συνῆκεν, ἤκουσεν. Ὄπα. Φωνήν. Φωνησάσης. Εἰπούσης. Βῆ δὲ θέειν. |
| 2 183 [10] | Ὥρμησε δὲ τρέχειν. Ἀπὸ δὲ χλαῖναν. Ἀπεδύσατο δὲ τὴν χλανίδα, διὰ τὸ μὴ ἐμποδίζεσθαι αὐτὸν σπεύδοντα ὑπὸ τοῦ πλήθους τῶν ἱματίων. Ἐκόμισσεν. Ἐκόμισεν, ἐβάστασεν. Ἰστέον δὲ, ὅτι ἕτερος οὗτός ἐστιν Εὐρυβάτης, καὶ ἕτερος ὁ Ἀγαμέμνονος, οὗ ἐμνήσθη ἐν τῇ α. ἕκαστος γὰρ τῶν βασιλέων εἶχεν ἰδίους κήρυκας. Ὀπήδει. |
| 2 184 | Ἠκολούθει. Αὐτὸς δ’ Ἀτρείδεω Ἀγαμέμνονος ἀντίος ἐλθών. |
| 2 185 [5] | Ὁ Ὀδυσσεύς, φησι, παρὰ τοῦ Ἀγαμέμνονος λαμβάνει τὸ σκῆπτρον. οὐχ ἁπλῶς δὲ τοῦτο ποιεῖ, ἀλλ’ ἵνα δοκῇ, σὺν τῇ τοῦ βασιλέως γνώμῃ κρατεῖν αὐτούς. Ἀντίος. Ἐξεναντίας. Ἄφθιτον. |
| 2 186 | Ποιητικῶς τοῦτο πέπλασται. τὸ μὲν ἀθάνατον ἐπὶ ἐμψύχων οἱ φιλόσοφοι τάσσουσι· τὸ δὲ ἄφθιτον ἐπὶ ἀψύχων. Σὺν τῷ. |
| 2 187 | Σὺν τούτῳ, τῷ σκήπτρῳ δηλονότι. Ἔξοχον. |
| 2 188 | Ἐξέχοντα, βασιλέα. Κιχείη. Καταλάβοι. Ἀγανοῖς. |
| 2 189 | Προσηνέσι, πρᾴοις. Ἐρητύσασκε. Κατεῖχεν, ἐκώλυε. Δαιμόνι’. |
| 2 190 [10] | Αὕτη ἡ λέξις τῶν μέσων ἐστί. Δηλοῖ δὲ ἀμφότερα. Ὁτὲ μὲν ἐπὶ ἐπαίνῳ λεγομένη· οἷον, θεῖε, μακάριε, μέγιστε, ἢ, ἀγαθὲ, καὶ ἄριστε. ὁτὲ δ’ ἐπὶ ψόγῳ· οἷον, ἄφρον, καὶ μάταιε, ἢ χείριστε, καὶ φαῦλε. Ὅτε μὲν οὖν φησι θεῷ προσφερῆ, ἥσσονα λέγει ἢ κατὰ θεόν· ὅτε δὲ ἀνθρώπῳ, ὑπερέχοντα ἄνθρωπον. ὡς δηλοῦσθαι, ἥττονα μὲν θεοῦ, ὑπερέχοντα δὲ ἀνθρώπου. Οὔ σε ἔοικεν. Οὔ σε πρέπει, ὦ βέλτιστε. Κακὸν ὥς. Ὡς κακὸν καὶ ἄνανδρον. Δειδίσσεσθαι. Εὐλαβεῖσθαι, φοβεῖσθαι. Αὐτός. |
| 2 191 | Σύ. Κάθησο. Κάθου. Ἵδρυε. Καθέζεσθαι κέλευε. Σάφα. |
| 2 192 | Σαφῶς, ἀκριβῶς. Οἷος. Ὁποῖος. Νόος. Νοῦς, διάνοια. Ἀντὶ τοῦ, ἔτι οὐκ οἴδαμεν, τί βούλεται, περὶ φυγῆς ἡμῖν λέγων. Τάχα δ’. |
| 2 193 | Ταχέως δέ. Ἴψεται. Βλάψει. Ἀκούσαμεν. |
| 2 194 | Ἠκούσαμεν. Ῥέξῃ. |
| 2 195 | Ποιήσῃ, πράξῃ. Θυμός. |
| 2 196 | Νῦν ὀργή. Διοτρεφέων. Τῶν σὺν Διὸς τῇ γνώμῃ τεθραμμένων. Φιλεῖ δέ ἑ μητιέτα Ζεύς. |
| 2 197 | Φιλεῖ δὲ αὐτὸν ὁ βουλευτικώτατος Ζεύς. Ὃν δ’ αὖ. |
| 2 198 | Ὅντινα δὲ πάλιν. Δήμου. Δημοτικὸν, τοῦ πλήθους. Βοόωντα. Βοῶντα, κράζοντα. Ἐφεύροι. Καταλάβοι. Ἐλάσασκεν. |
| 2 199 | Ἔπληττεν. Ὁμοκλήσασκε. Καὶ ἠπείλησε μεθ’ ὕβρεως. Δαιμόνι’. |
| 2 200 | Ἐνταῦθα ἐφ’ ὕβρει, ἀντὶ τοῦ κακόδαιμον, φαυλότατε. Ἀτρέμας ἧσο. Μεθ’ ἡσυχίας καθέζου. Οἳ σέο. |
| 2 201 | Οἵτινές σου. Φέρτεροι. Κρείσσονες. Ἀπτόλεμος. Ἄπειρος πολέμου, ἄθλιος. Ἄναλκις. Ἀσθενὴς, ἀδύνατος. Ἐναρίθμιος. |
| 2 202 | Οὐ καταριθμούμενος. Βουλῇ. Τουτέστιν, ἐκκλησίᾳ. Οὐ μέν πως. |
| 2 203 | Οὐ μὴν, οὐδαμῶς πως. Οὐκ ἀγαθόν. Ἀντὶ τοῦ, οὐ καλόν. Πολυκοιρανίη. |
| 2 204 [15] | Πολυαρχία. Κοίρανος. Βασιλεὺς, ἡγεμών. οὕτω γοῦν, ὅτι ἡ Περσῶν ἀρχὴ διὰ τῆς μοναρχίας μεγάλη ἐστί. καὶ οἱ Ἀθηναῖοι δὲ, ὁπότε πλείονας παρεῖχον τῷ στρατεύματι ἡγεμόνας, ὡς ἐν Αἰγὸς ποταμοῖς τοὺς ἐννέα, ἡττῶντο· ὁπότε δὲ δι’ ἑνὸς ἐποιοῦντο τοὺς ἀγῶνας, ἐνίκων, ὥσπερ ἐν τῇ Κνίδῳ, ὁ Κόνων νικῶν τὸ τῶν Πελοποννησίων στρατόπεδον. Ὅπου γε καὶ τὰ σώματα ἡμῶν, εἰ ἦσαν ἐξ ἑνὸς στοιχείου, οὐδέ ποτε ἂν ἤλγουν. οὔτε γὰρ ἦν ὑφ’ οὗ ἀλγήσειαν ἓν ὄντα, ὥς φησιν ὁ θεῖος Ἱπποκράτης. καὶ ἐν ἑτέρῳ δὲ πάλιν ὁ αὐτὸς ἀνὴρ, πᾶν τὸ πολὺ τῇ φύσει πολέμιον. τὰ γὰρ πολλὰ ἀλλήλοις ἀνθιστάμενα, ὥσπερ πόλεμον ἐπιφέρει, ἀφ’ οὗ φθορά. Ἀγκυλομήτεω. |
| 2 205 [15] | Ἀγκυλομήτης ὁ Κρόνος ἐκλήθη. ἤτοι ἀγκύλα καὶ σκολιὰ βουλευσάμενος κατὰ τοῦ πατρὸς, καὶ τῶν παίδων, ὥς φησιν Ἡσίοδος. τοῦ μὲν γὰρ τὰ αἰδοῖα τῇ ἅρπῃ ἀπέτεμε, τοὺς δὲ κατέπιεν. ἢ, ὁ τὰ ἀγκύλα καὶ δυσχερῆ πράγματα τῇ μήτι περιλαμβάνων, κορόνους τὶς ὢν καὶ τέλειος νοῦς, ὥς φησι καὶ ἡ Δημώ. Ἀγκυλομήτης, ὁ ἐν τοῖς σκολιοῖς πράγμασιν εὐμήχανος. Δηλοῖ δὲ τὸ ἀγκύλον παρὰ τῷ Ποιητῇ τρία. τὸ σκολιὸν κατὰ βούλευσιν· ὡς ὅταν λέγῃ ἀγκυλομήτην τὸν Κρόνον. καὶ τὸ περιφερὲς κατὰ σχῆμα· ὡς τὸ, ἀγκύλα κύκλα. καὶ τὸ ἰσχυρόν· ὡς τὸ, ἀγκύλον ἅρμα. Ὣς ὅγε. |
| 2 207 | Οὕτως μὲν δὴ οὗτος. Κοιρανέων. Διατάσσων, διερχόμενος, καὶ τὸ τοῦ κοιράνου ἔργον ἐπιτελῶν. Δίεπε. Διέτασσε, διῴκει. Ἐπεσσεύοντο. |
| 2 208 | Ἤρχοντο, ἐπηκολούθουν. Ἀλαλητῷ. Σὺν θορύβῳ. Νεῶν ἄπο. Ἀπὸ τῶν πλοίων. Ἠχῇ. |
| 2 209 | Μετὰ ἤχου καὶ κραυγῆς. Ὡς ὅτε κῦμα. Τοῦτο πρὸς τὴν κίνησιν. τὸν δὲ βρόμον, πρὸς τὴν ἀπήχησιν. Βρέμεται. |
| 2 210 | Ἠχεῖ, κτυπεῖ. Σμαραγεῖ. Ἠχεῖ. Θερσίτης δέ τι μοῦνος. |
| 2 212 [30] | Ὁ δὲ Θερσίτης μόνος. Οἰνεῖ, ἀμελήσαντι τῆς Ἀρτέμιδος, θυσιῶν ἕνεκα ἡ θεὸς ὀργισθεῖσα, ἔπεμψε τῇ πόλει σῦν ἄγριον. ἐφ’ ὃν ἦλθε στρατιὰ τῶν ἀρίστων τῆς Ἑλλάδος, ἐπειδὴ ἐλυμαίνετο τὴν χώραν, ὥς φησιν αὐτὸς ὁ Ποιητὴς ἐν τῇ ιʹ. Μεθ’ ὧν ἦν καὶ ὁ Θερσίτης. Ὃς δειλωθεὶς κατέλειψε τὴν παραφυλακὴν ἐφ’ ἧς ἦν, καὶ ἀπῆλθεν ἐπί τινα τόπον ὑψηλὸν, τὴν σωτηρίαν θηρώμενος. Ὀνειδιζόμενος δὲ ὑπὸ Μελεάγρου, ἐδιώκετο. καὶ κατὰ κρημνῶν πεσὼν, τοιοῦτος ἐγένετο, οἷον Ὅμηρος αὐτὸν παρίστησιν. Ἱστορεῖ Εὐφορίων. Οἰνεὺς, καὶ Ἄγριος, ἀδελφοὶ, ὡς λέγει ὁ Ποιητὴς ἐν τῇ ξ. Ἀλλ’ ὁ μὲν Οἰνεὺς ἦν πατὴρ Μελεάγρου, ὁ δὲ Ἄγριος Θερσίτου. Μήτηρ δὲ Θερσίτου Δία. Ἐζήτηται δὲ, διὰ ποίαν αἰτίαν ὁ Θερσίτης ἐστράτευσεν εἰς Τροίαν, τοιοῦτος ὤν. Ῥητέον οὖν, ὅτι, ἤτοι στασιώδης ὢν, οὐκ ἀπελείφθη ἐπὶ τῆς πατρίδος. ἢ ὅτι κατ’ ἐπεισόδιον παρῆκται πρὸς τὸ ἐκ σκωποῦ πρὸς ἱλαρότητα τὰς ψυχὰς ἀνακαλέσασθαι τῶν Ἑλλήνων. ὥσπερ εἴληπται καὶ Ἥφαιστος γέλωτος χάριν παρὰ τοῖς θεοῖς ἐν τῇ αʹ. Λαμβάνεται δὲ πᾶν ἐπεισόδιον τῷ Ποιητῇ, ἢ πιθανότητος ἕνεκεν, ἢ χρείας, ὥσπερ τοῦτο νῦν, ἢ κόσμου καὶ ὑψώσεος χάριν. Ἀμετροεπής. Ἄμετρος ἐν τῷ λέγειν, φλύαρος. Ἐκολῴα. Ἐθορύβει. Ὅς. |
| 2 213 | Ὅστις. Ἧισι. Ταῖς ἰδίαις, ταῖς ἑαυτοῦ. Ἤιδη. Εἴδει, ἠπίστατο. Μάψ. |
| 2 214 | Μάτην. Οὐ κατὰ κόσμον. Οὐ κατὰ τὸ πρέπον, ἀτάκτως. τοῦτ’ ἔστιν, οὐ δικαίως ἐφιλονείκει τοῖς βασιλεῦσιν. Ἀλλ’ ὅ, τι οἱ εἴσαιτο γελοίϊον Ἀργείοισιν Ἔμμεναι. |
| 2 215 | Ἀλλ’ ὅπερ ἂν ἐνόμιζεν ὁ Θερσίτης ἀναγκαῖον εἶναι, τοῦτο γέλωτος πολλοῦ ἄξιον ἐφαίνετο τοῖς Ἕλλησιν. Αἴσχιστος. |
| 2 216 | Αἰσχρότατος. Ὑπὸ Ἴλιον. Εἰς τὴν Ἴλιον. Φολκός. |
| 2 217 [5] | Τὰς ὄψεις διάστροφος, στραβός. Ἔην. Ἦν, ὑπῆρχε. Χωλὸς δ’ ἕτερον πόδα. Χωλὸς δὲ ἦν τῷ ἑνὶ τοῦ ποδῶν. Τὼ δέ οἱ ὤμω. Οἱ δὲ ὦμοι αὐτοῦ. Κυρτώ. |
| 2 218 | Κυρτοί. δυϊκῶς. Συνοχωκότε. Συμπεπτωκότες, συνηγμένοι. Αὐτὰρ ὕπερθεν. Ὑπεράνωθεν δέ. Φοξός. |
| 2 219 [15] | Ὀξυκέφαλος. Ψεδνή. Ἀραιὰ, μαδαρά. Ἐπενήνοθεν. Ἐπήνθει, ἐπέκειτο. Λάχνη. Τρίχωσις. Ἰστέον δὲ, ὅτι ὁ Ἀχιλλεὺς αὐτὸν ἀναιρεῖ, ὡς ἱστορεῖ Κόϊντος ὁ ποιητὴς ἐν τοῖς μεθ’ Ὅμηρον. Φησὶ γὰρ, ὅτι, ἐν τῇ Ἀμαζονομαχίᾳ ἀνελὼν Ἀχιλλεὺς Πενθεσίλειαν τὴν τῶν Ἀμαζόνων βασιλείαν, εἶτα ἰδὼν τὸ σῶμα αὐτῆς εὐπρεπὲς πάνυ, εἰς ἔρωτα ἦλθε τῆς προειρημένης, βαρέως τε ἔφερεν ἐπὶ τῷ θανάτῳ αὐτῆς. Ὁρῶν δὲ δυσφοροῦντα αὐτὸν Θερσίτης, συνήθως ἐλοιδόρει. ἐφ’ ᾧ ὀργισθεὶς ὁ ἥρως, γρόνθῳ παίσας αὐτὸν ἀναιρεῖ, παραυτίκα τῶν ὀδόντων αὐτοῦ κατενεχθέντων χαμαί. Ἔχθιστος. |
| 2 220 | Ἐχθρότατος. Ἠδέ. Καί. σύνδεσμος συμπλεκτικός. Ἠδ’ Ὀδυσῆϊ. Καὶ τῷ Ὀδυσσεῖ. Τὼ γὰρ νεικείεσκε. |
| 2 221 | Τούτους γὰρ πρότερον ἐλοιδόρει κακολογῶν. εἶθ’ οὕτως τὸν Ἀγαμέμνονα. Ὀξέα. |
| 2 222 | Μεγάλα. Κεκληγώς. Κεκραγώς. ἐκβοῶν. Λέγε. Ἔλεγεν. Ὀνείδεα. Ὀνείδη, ὕβρεις. Τῷ δ’ ἄρ’. Τούτῳ δὲ δή. Ἐκπάγλως. |
| 2 223 | Ἐπληκτικῶς, μεγάλως. Κοτέοντο. Ὠργίζοντο. Νεμέσσηθεν. Ἐμέμφοντο. Μακρὰ βοῶν. |
| 2 224 | Ἀνατεταμένως καὶ μεγάλως κράζων. Νείκεε. Ἐκακολόγει. Τέο; Τίνος; Ἐπιμέμφεαι. |
| 2 225 | Ἐπιμέμφῃ, ἐπιζητεῖς. Χατίζεις. Χρήζεις. Πλεῖαι. |
| 2 226 [5] | Πλήρεις, γέμουσαι. Διατί δὲ ὑπὲρ τὴν ἄλλην ὕλην τοῦ χαλκοῦ ἐμνήσθη; Ὅτι παρὰ τοῖς ἀρχαίοις σφόδρα τίμιος ἦν ὁ χαλκός. Κλισίαι. Σκηναί. Ἐξαίρετοι. |
| 2 227 | Εὐειδεῖς, ἐπίλεκτοι. αἱ κατὰ τιμὴν διδόμεναι ἀπὸ τῶν αἰχμαλώτων. Πρωτίστῳ. |
| 2 228 | Πρώτῳ, ὡς βασιλεῖ. Ἐπιδεύεαι. |
| 2 229 | Ἐνδεὴς εἶ, χρήζεις. Ὅν κέ τις οἴσει. Ὅντινά σοι ἄν τις κομίσῃ τῶν Τρώων ἀπὸ τῆς Ἰλίου. Υἷος ἄποινα. |
| 2 230 | Προσληπτέον τὴν, ὑπὲρ, πρόθεσιν, ἵν’ ᾖ, ὑπὲρ υἱοῦ δῶρα. Ἢ ἄλλος Ἀχαιῶν. |
| 2 231 | Ἀπὸ κοινοῦ, τὸ, δήσας ἀγάγῃ. Νέην. |
| 2 232 | Νεωτέραν. Μίσγεαι. Μίσγῃ. Φιλότητι. Συνουσίᾳ. Ἥν τ’ αὐτός. |
| 2 233 | Ἥντινα αὐτός. Ἄπο νόσφι. Ἄποθεν καὶ χωρὶς, μόνος. Κατίσχεαι. Κατίσχῃς. Οὐ μὲν ἔοικεν. Οὐ μὲν οὖν πρέπει. Ἀρχὸν ἐόντα. |
| 2 234 | Ἡγεμόνα ὄντα. Κακῶν ἐπιβασκέμεν. Κακῶν ἐπιβαίνειν, κακοῖς ἐμβιβάζειν. Ὦ πέπονες. |
| 2 235 [5] | Ἔκλυτοι, καὶ ἀσθενεῖς. ὁτὲ δὲ ἥδιστοι. ἡ μεταφορὰ ἀπὸ τῶν ἀκμαίων πεπόνων, ἃ τῇ μὲν γεύσει ἐστὶν ἡδέα, τῇ δὲ θίξει καὶ τῇ ἁφῇ μαλακὰ καὶ εὐένδοτα. Κάκ’ ἐλέγχεα. Κακὰ ὀνείδη. Ἀχαιΐδες, οὐκ ἔτ’ Ἀχαιοί. Γυναῖκες, οὐκ ἔτι ἄνδρες. Νεώμεθα. |
| 2 236 | Πορευώμεθα. Τόνδε δ’ ἐῶμεν. Τοῦτον δέ. ὅ ἐστι, τὸν Ἀγαμέμνονα καταλείψωμεν. Γέρα πεσσέμεν. |
| 2 237 [5] | Τὰ γέρα, ὅ ἐστι, τὰς τιμὰς, κατέχειν. ἡ μεταφορὰ ἀπὸ τῶν ἐν γαστρὶ σιτίων. καὶ γὰρ αὐτὰ, ἂν μὴ κρατηθῇ τὸν ὡρισμένον χρόνον, ἀσθενούσης τῆς καθεκτικῆς δυνάμεως, οὐ πέπτεται. Ὄφρα ἴδηται. Ὅπως μάθῃ. Ἤ ῥά τι οἱ χ’ ἡμεῖς. |
| 2 238 | Ἢ ἄρα τὶ αὐτῷ καὶ ἡμεῖς. Προσαμύνομεν. Προσβοηθοῦμεν. Ἠὲ καὶ οὐκί. Ἢ καὶ οὐδαμῶς. Ἕο. |
| 2 239 | Ἑαυτοῦ. Μέγ’ ἀμείνονα. Μεγάλως βελτίονα. Φῶτα. Ἄνδρα. Ἀλλὰ μάλ’ οὐκ Ἀχιλῆϊ χόλος φρεσίν. |
| 2 241 | Ἀλλὰ πάνυ ὁ Ἀχιλλεὺς ἄχολος καὶ ἀόργητος ὑπάρχει. Μεθήμων. Ἀμελής. Νεικείων. |
| 2 243 | Ὀνειδίζων. Ἠνίπαπεν. |
| 2 245 | Ἐκακολόγησεν, ἐπέπληξεν. Ἀκριτόμυθε. |
| 2 246 [5] | Ἄκριτε περὶ τοὺς λόγους, καὶ ἄτακτε. Τοῦτο δέ φησι σαρκαστικῶς. Λιγύς περ ἐών. Καίτοι ἡδὺς ὑπάρχων. Ἀγορητής. Δημηγόρος. Ἴσχεο. |
| 2 247 | Πέπαυσο. Μηδ’ ἔθελε. Μὴ δὲ βούλου. Οἶος. Μόνος. Ἐριζέμεναι. Ἐρίζειν, φιλονικεῖν. Σέο. |
| 2 248 [5] | Σοῦ. ἐπέκτασις ὁ τρόπος. Χερειότερον. Χείρονα. Βροτόν. Φθαρτὸν ἄνθρωπον. Βρότος δὲ παροξυτόνως, τὸ μετὰ κόνεως μιγὲν τοῦ ἀνθρώπου αἷμα. Φημί. Ὑπονοῶ. Ἔμμεναι. |
| 2 249 [10] | Εἶναι. Ὅσσοι. Ὅσοι. Ἅμ’ Ἀτρείδῃσιν. Ἅμα τοῖς Ἀτρέως παισίν. Οὗτοι δὲ ἦσαν, κατὰ μὲν τὸ σύνηθες, Ἀερόπης καὶ Ἀτρέως παῖδες τοῦ Πέλοπος· τῇ δ’ ἀληθείᾳ, Πλεισθένους, ὥς φασιν ἄλλοι τε πολλοὶ, καὶ Πορφύριος ἐν τοῖς ζητήμασιν. ἀλλ’ ἐπειδὴ Πλεισθένης νέος τελευτᾷ, μηδὲν καταλείψας μνήμης ἄξιον, νέοι πάνυ ἀνατραφέντες ὑπὸ Ἀτρέως, αὐτοῦ παῖδες ἐκλήθησαν. Τῷ. |
| 2 250 [5] | Διὸ δή. Ἀνὰ στόμ’ ἔχων. Διὰ στόματος ἔχων, λοιδορῶν. διὸ οὐκ ἐχρῆν ἀεί σε τοὺς βασιλεῖς ἐπὶ στόματος ἔχειν, καὶ λοιδορεῖν. Ἀγορεύοις. Λέγοις. Καί σφιν. |
| 2 251 | Καὶ αὐτοῖς. Προφέροις. Ὀνειδίζοις. Νόστον τε φυλάσσοις. Καὶ ἐπιτηροίης τὸν καιρὸν τοῦ ἀπόπλου. Οὐ δέ τι πω. |
| 2 252 | Οὐδαμῶς δέ. Ἴδμεν. Ἐπιστάμεθα. Ἔσται. Γενήσεται. Τάδε ἔργα. Τὰ παρόντα ἔργα. Ἢ εὖ. |
| 2 253 | Ἢ καλῶς. Ἠὲ κακῶς. Ἢ κακῶς. Νοστήσομεν. Ἀναζεύξομεν, ὑποστρέψομεν. Ἧσαι ὀνειδίζων. |
| 2 255 | Καθέζῃ ὑβρίζων. Ὅτι οἱ. Ὅτι αὐτῷ. Μάλα πολλά. Πάνυ πολλά. Διδοῦσι. Διδόασι. Κερτομέων. |
| 2 256 | Ἐρεθίζων, χλευάζων. Ἐρέω. |
| 2 257 | Ἐρῶ, λέξω. Τὸ δὲ καὶ τετελεσμένον ἔσται. Ὅπερ καὶ γενήσεται. Εἴ κ’ ἔτι σε. |
| 2 258 | Ἐὰν ἔτι σε. Ἀφραίνοντα. Ἄφρονα ὄντα, ἀνοηταίνοντα. Κιχήσομαι. Καταλάβω. Ὥς νύ περ ὧδε. Οὕτως ὡς νῦν. Ὤμοισι. |
| 2 259 | Τοῖς ὤμοις. Κάρη. Κεφαλή. Ἐπείη. Ἐπῇ, ἐπιμένῃ. Κεκλημένος εἴην. |
| 2 260 [5] | Κληθείην τοῦ λοιποῦ. ἀντὶ τοῦ, τελευτήσαντος τοῦ Τηλεμάχου. τὴν γὰρ δευτέραν ἀρὰν κατ’ αὐτοῦ τοῦ παιδὸς ἐποιήσατο. Ἀπὸ μὲν φίλα εἵματα δύσω. |
| 2 261 | Εἰ μὴ ἀποδύσω σε τὰ προσφιλῆ ἱμάτια. Χλαῖνάν τ’ ἠδὲ χιτῶνα. |
| 2 262 | Τήν τε χλανίδα, καὶ τὸν χιτῶνα. Τά τ’ αἰδῶ ἀμφικαλύπτει. Ἅτινά σοι τὰ αἰδοῖα περικαλύπτει. Αὐτὸν δέ. |
| 2 263 | Ἀντὶ τοῦ σὲ δέ. Ἀφήσω. Ἀπολύσω, ἀποπέμψω. Πεπληγώς. |
| 2 264 [10] | Πλήξας. Διὰ ποίαν αἰτίαν εἰπὼν, εἴ κ’ ἔτι ς’ ἀφραίνοντα κιχήσομαι, καὶ τὰ ἑξῆς, εὐθὺς λέγει, σκήπτρῳ δὲ μετάφρενον ἠδὲ καὶ ὤμω πλῆξε; Λέγομεν δὲ ἡμεῖς, ὅτι εἵπετο τηνικαῦτα, ἀποδύειν, καὶ οὕτως τύπτειν γυμνόν· νῦν δὲ ἁπλῶς, ἔπληξεν. Ἀγορῆθεν. Ἀπὸ τῆς ἀγορᾶς, ὅ ἐστι, τῆς ἐκκλησίας. Ἀεικέσσιν. Αἰκιστικαῖς. Πληγῇσι. Πληγαῖς. Ὣς ἄρ’ ἔφη. |
| 2 265 | Οὕτως δὴ εἶπε. Μετάφρενον. Τὸν μεταξὺ τῶν ὤμων τόπον. Ἠδὲ καὶ ὤμω. Καὶ τοὺς ὤμους, δυϊκῶς. Ὁ δ’ ἰδνώθη. |
| 2 266 | Οὗτος δὲ ἀπὸ τῆς ὀδύνης συνεκάμφθη. Θαλερόν. Θερμὸν, ἀκμαῖον. Ἔκπεσεν. Ἐξέπεσε. Σμῶδιξ. |
| 2 267 | Ὁ ἐκ πληγῆς ὕφαιμος μώλωψ. Αἱματόεσσα. Αἱματώδης. Ἐξυπανέστη. Ἐξανέστη ἀπὸ τῆς πληγῆς τῆς χρυσῆς ῥάβδου. Ὁ δ’ ἄρ’ ἕζετο. |
| 2 268 | Ὁ δὲ Θερσίτης, φησὶν, ἐκαθέσθη ἄκων. Τάρβησέν τε. Καὶ ἐφοβήθη. Ἀλγήσας. |
| 2 269 | Ὀδυνηθείς. Ἀχρεῖον ἰδών. Ἀπρεπὲς καταστήσας τὸ πρόσωπον. Ἀπεμόρξατο. Ἀπεμάξατο, ἀπεψήσατο. Οἱ δὲ καὶ αὐτοί. |
| 2 270 [5] | Οἱ δὲ Ἕλληνες. Στικτέον δὲ μετὰ τὸ, ἀχνύμενοί περ. ἔπειτα ἀπὸ ἄλλης ἀρχῆς ἀναγνωστέον, ἵν’ ᾖ, οἱ δὲ Ἕλληνες, καίτοι λυπούμενοι διὰ τὴν ἀναβολὴν τῆς ἐπὶ τὸν οἶκον ἀνακομιδῆς, ἡδέως ἐγέλασαν ἐπὶ τῇ ὄψει τοῦ Θερσίτου. Ὧδε δέ. |
| 2 271 | Οὕτως δέ. Εἴπεσκεν. Εἶπεν. Ἰδὼν ἐς πλησίον ἄλλον. Ἄλλον τινὰ τὸν ἐγγὺς παρεστῶτα βλέψας. Ἦ δή. |
| 2 272 | Ἀληθῶς δή. Μυρία. Πάμπολλα ἀγαθά. Ἔοργεν. Εἴργασται. Βουλάς. |
| 2 273 | Συμβουλίας, γνώμας. Κορύσσων. Καθοπλίζων, παρασκευάζων. Αἰολικὸν ἀπὸ τοῦ κορύττω. Ἔρεξεν. |
| 2 274 | Ἔπραξε. Λωβητῆρα. |
| 2 275 [5] | Ὑβριστήν. Ἐπεσβόλον. Ἔπεσσιν, ὅ ἐστι, λόγοις, βάλλοντα. λοίδορον. Ἔσχεν. Ἐπέσχεν, ἐκώλυσεν. Ἀγοράων. Δημηγοριῶν, φλυαριῶν. Οὐ θήν μιν. |
| 2 276 [5] | Οὐκ ἂν δὴ ἐπιπολὺ αὐτόν. Πάλιν αὖτις. Ἐκ δευτέρου πάλιν. Ἀνήσει. Ἀναπείσει, παρορμήσει. Θυμός. Ψυχή. νῦν δὲ, ἄλογος προθυμία, καὶ ὁρμή. Ἀγήνωρ. Αὐθάδης, ὑβριστὴς, καὶ θρασύς. Ἔστι δὲ ὅτε δηλοῖ καὶ τὸν ἀνδρεῖον. Νεικείειν. |
| 2 277 | Κακολογεῖν, ὑβρίζειν. Ὀνειδείοις. Ὀνειδιστικοῖς, ὑβριστικοῖς. Ὣς φάσαν. |
| 2 278 [10] | Οὕτως εἶπον. Ἡ πληθύς. Τὸ πλῆθος. Ἀνὰ δ’ ὁ πτολίπορθος Ὀδυσσεὺς ἔστη. Τὸ ἑξῆς· ἀνέστη δὲ ὁ τὰς πόλεις πορθῶν, ὁ πολεμικῶς διακείμενος Ὀδυσσεύς. ἵν’ ᾖ ὑπερβατὸν ὁ τρόπος. προκατεσκεύασε δὲ αὐτῷ ὁ Ποιητὴς τὴν τῆς Ἰλίου πόρθησιν, ὡς ὀψέ ποτε τοῦ Ὀδυσσέως ἐπινοήσαντος τὴν τοῦ δουρείου ἵππου κατασκευὴν, οὗ εἰσαχθέντος, ἐπορθήθη ἡ Ἴλιος. ὡς καὶ ἀλλαχόθι τῆς ποιήσεώς φησι· Σῇ δ’ ἥλω βουλῇ ἄστυ Πριάμοιο ἄνακτος. Παρὰ δὲ. |
| 2 279 | Παρ’ αὐτὸν δέ. Εἰδομένη. |
| 2 280 | Ὁμοιωθεῖσα. Ἀνώγει. Ἐκέλευεν. Ὡς. |
| 2 281 | Ὅπως. ἵνα. Ἅμα. Ὁμοῦ, καὶ κατὰ τὸ αὐτό. Ἐπιφρασαίατο. |
| 2 282 | Ἐπισκέψαιντο, ἐπινοήσωσιν. Νῦν δή σε ἄναξ. |
| 2 284 | Ἐπὶ τοῦ παρόντος δὴ βούλονται, ὦ βασιλεῦ. Ἐλέγχιστον. |
| 2 285 [5] | Ἐπονείδιστον, ἐφύβριστον. Θέμεναι. Ποιῆσαι. Μερόπεσσι βροτοῖσιν. Ἀνθρώποις τοῖς μεμερισμένην καὶ ἔναρθρον ἔχουσι τὴν φωνὴν, ὡς πρὸς σύγκρισιν τῶν ἄλλων ζώων. Οὐδέ τοι. |
| 2 286 | Οὐδαμῶς δέ σοι. Ἐκτελέουσιν. Ἐκτελοῦσι, πληροῦσιν. Ὑπόσχεσιν. Σύνταξιν. Ἥνπερ ὑπέσταν. Ἥντινα ὑπέσχοντό σοι. Ἐνθάδε. |
| 2 287 | Ἐνταῦθα. Στείχοντες. Ἐν τάξει παραγενόμενοι. Ἱπποβότοιο. Ἱπποτρόφου. Ἀπὸ δὲ Ἀγήνορος ἵππων ὠνομάσθη τὸ Ἄργος ἱππόβοτον. Εὐτείχεον. |
| 2 288 | Καλῶς τετειχισμένην. Νεαροί. |
| 2 289 | Μικροί. Χῆραί τε γυναῖκες. Ἔρημοι καὶ ἀνδρῶν μονωθεῖσαι. Ἀλλήλοισιν ὀδύρονται. |
| 2 290 | Πρὸς ἀλλήλους θρηνοῦσιν. Οἶκόνδε νέεσθαι. Εἰς τὸν οἶκον πορεύεσθαι. Ἦ μὴν καὶ πόνος ἐστίν. |
| 2 291 | Ἔστι δὲ ὄντως καὶ πόνος. Ἀνιηθέντα. Τῇ ψυχῇ ὀδυνηθέντα, λυπηθέντα. Καὶ γάρ τίς θ’ ἕνα μῆνα μένων ἀπὸ ἧς ἀλόχοιο. |
| 2 292 [5] | Πόῤῥω, φησὶ, τῆς ἰδίας γυναικός. στικτέον δὲ, εἰς τὸ ἀσχαλάα· ἔπειτα ἀπὸ ἄλλης ἀρχῆς ἀναγνωστέον. Ἧς. Ἰδίας. Ἀλόχοιο. Γαμετῆς. Ἀσχαλάα. |
| 2 293 [5] | Λυπεῖται, ἀσχάλλει. Πολυζύγῳ. Πολυκαθέδρῳ. Ζυγὰ γὰρ, αἷ τῶν ἐρεσσόντων καθέδραι. Ἄελλαι. Αἱ τῶν ἀνέμων συστροφαί. Χειμέριαι. |
| 2 294 | Χειμεριναί. Εἰλέωσιν. Συνειλῶσι, συγκλείωσιν. Ὀρινομένη. Διεγειρομένη, ταρασσομένη. Εἴνατος. |
| 2 295 | Ἔνατος. Περιτροπέων. Περιτρεπόμενος, ὅ ἐστι περιερχόμενος, πάλιν ἐπὶ τὴν ἀρχὴν μέλλων τελειοῦσθαι. Μιμνόντεσσι. |
| 2 296 | Μένουσιν. Τῷ Διὸ δή. Οὐ νεμεσίζομαι. Οὐ μέμφομαι, εἰ οὕτω ῥαθυμοῦσιν. Ἔμπης. |
| 2 297 | Ὅμως. Αἰσχρόν. |
| 2 298 | Ἐφύβριστον, ἀηδές. Δηρόν. Ἐπὶ πολὺν χρόνον. Κενεόν. Κενὸν, ἄπρακτον. Τλῆτε. |
| 2 299 | Καρτερήσατε, καὶ ὑπομείνατε χρόνον ὀλίγον δή τινα. Δαῶμεν. Μάθωμεν. Εἰ ἐτεόν. |
| 2 300 | Εἰ ἀληθές. Ἠὲ καὶ οὐκί. Ἢ καὶ οὐδαμῶς. Ἴδμεν. |
| 2 301 | Ἴσμεν, οἴδαμεν. Μάρτυροι. |
| 2 302 | Μάρτυρες. Οὓς μὴ κῆρες ἔβαν θανάτοιο φέρουσαι. Ὅσους μὴ προκαθαρπάσας ὁ θάνατος ἀπῆλθε. κῆρες γὰρ αἱ θανατηφόροι μοῖραι. Χθιζά τε καὶ πρώϊζα. |
| 2 303 [5] | Χθὲς καὶ πρώην. Κατεσμίκρυνε δὲ τὸν ἐνναετῆ χρόνον, ἵνα μὴ διὰ τῆς ἀναμνήσεως πλέον ποιήσῃ ἀγωνιᾶσαι τοὺς Ἕλληνας. Αὐλίδα. Αὐλὶς πόλις Βοιωτίας, κεκλημένη ἀπὸ τοῦ αὐτόθι αὐλισθῆναι, ὅ ἐστιν, ἀθροισθῆναι τὸν Ἑλληνικὸν στρατόν. Ἠγερέθοντο. |
| 2 304 | Συνηθροίζοντο. Ἀμφὶ δὲ κρήνην. |
| 2 305 | Περὶ τὴν κρήνην. Ἔρδομεν. |
| 2 306 | Ἐπετελοῦμεν, ἐθύομεν. Τεληέσσας ἑκατόμβας. Τελείας θυσίας. Πλατανίστῳ. |
| 2 307 [5] | Ὑπὸ τῇ ἱερᾷ πλατάνῳ. Τῇ μέν τοι τάσει ἀναγνωστέον ὡς, κυπαρίσσῳ. Ῥέεν. Ἔῤῥει, ἐφέρετο. Ἀγλαόν. Καλόν. Ἔνθ’ ἐφάνη. |
| 2 308 [5] | Ὅπου ἡμῖν ὤφθη ὁ δράκων. οὗτινος δράκοντος τὸ ὄνομα ὁ Πορφύριος ἐν τοῖς ζητήμασί φησι, λέγων αὐτὸν Σθένιον. οὕτως γὰρ ἱστόρηται Διονυσίῳ, ἐν τῇ εʹ. τῶν ἀπόρων. Σῆμα. Σημεῖον ὑμῖν ἐφάνη ὑπὸ Διὸς πεμφθέν. Νῶτα δαφοινός. Πυῤῥὸς κατὰ τὰ νῶτα. ἢ ὁ ἄγαν φόνιος. Σμερδαλέος. |
| 2 309 | Καταπληκτικὸς, φοβερός. Ὀλύμπιος. Ὁ Ζεύς. Ἧκεν. Ἀφῆκεν, ἔπεμψε. Φόωσδε. Εἰς τὸ φῶς. Βωμοῦ δ’ ὑπαΐξας. |
| 2 310 | Τοῦ βωμοῦ ὑπεξελθών. Πρός ῥα πλατάνιστον. Πρὸς τὴν πλάτανον δή. Ὄρουσεν. Ἀνώρμησεν, ἀνῆλθεν. Ἔσαν. |
| 2 311 | Ἦσαν, ὑπῆρχον. Στρουθοῖο. Στρουθοῦ. Νεοσσοί. Πῶλοι. Νήπια. Μικρά. Ὄζῳ ἐπ’ ἀκροτάτῳ. |
| 2 312 | Ἐπὶ τῷ ὑψηλῷ ἀκροκλάδῳ. Πετάλοις. Φύλλοις. Ὑποπεπτηῶτες. Ὑποπεπτωκότες, ὑποκείμενοι. Ἐλεεινά. |
| 2 314 | Ἐλεεινῶς, οἰκτρῶς. Κατήσθιε. Κατηνήλισκε, κατέτρωγε. Τετριγῶτας. Τρίζοντας, κράζοντας, ποῖάν τινα φωνὴν ἀποτελοῦντας. Ἀμφεποτᾶτο. |
| 2 315 | Περὶ αὐτοὺς ἐπέτετο. Πτέρυγος. |
| 2 316 [5] | Παροξυτόνως. Καὶ ὁ μὲν κανὼν θέλει προπαροξυτόνως, ὡς ὄρτυγος. ἀλλ’ ἐπειδὴ οὕτως δοκεῖ στίζειν τῷ Ἀριστάρχῳ, πειθόμεθα αὐτῷ, ὡς πάνυ ἀρίστῳ γραμματικῷ. Λάβεν. Ἐκράτησεν. Ἀμφιαχυῖαν. Περὶ τὰ τέκνα αὐτῆς θρηνοῦσαν. Κατὰ τέκν’ ἔφαγε. |
| 2 317 | Κατέφαγε τὰ τέκνα. Καὶ αὐτήν. Τὴν στρουθὸν δηλονότι. Τὸν μέν. |
| 2 318 [5] | Τοῦτον μέν. Ἀρίζηλον. Διάδηλον, φανερόν. Θῆκεν. Ἔθηκε, ἐποίησε. Θεὸς, ὅσπερ ἔφηνε. Ὅστις αὐτὸν φανῆναι ἐποίησεν ὁ Ζεύς. Λᾶαν. |
| 2 319 | Λίθον. Ἑσταότες. |
| 2 320 | Ἑστηκότες. Θαυμάζομεν. Ἐξεπληττόμεθα. Οἷον ἐτύχθη. Οἷον ἐγένετο. Ὡς οὖν δεινά. |
| 2 321 | Ὡς οὖν φοβερά. Πέλωρα. Μέγιστα σημεῖα. Θεοπροπέων. |
| 2 322 | Μαντευόμενος. Τίπτε. |
| 2 323 | Τί δή ποτε. Ἄνεῳ. Ἄφωνοι. κατὰ στέρησιν τῆς ἰωῆς, ὅ ἐστι, τῆς φωνῆς. Ἡμῖν μέν. |
| 2 324 | Ἡμῖν μὲν οὖν. Τέρας. Σημεῖον. Ὄψιμον. |
| 2 325 [5] | Βραδυχρόνιον. Ὀψιτέλεστον. Ὀψὲ καὶ βραδέως τελεσθησόμενον. Ὅου κλέος. Οὗτινος ἡ δόξα. Οὔποτε. Οὐδέποτε, ἢ, οὐκ ἂν, ἡ δόξα ἀπολεῖται. Ὣς ἡμεῖς. |
| 2 328 | Οὕτως ἡμεῖς. Πτολεμίξομεν. Πολεμήσομεν. Αὖθι. Αὐτόθι ἐν τῇ Ἰλίῳ. Τῷ δεκάτῳ δέ. |
| 2 329 | Προσληπτέον, ἐνιαυτῷ. Αἱρήσομεν. Πορθήσομεν. Κεῖνος. |
| 2 330 | Ἐκεῖνος. Τὰ δὴ νῦν. Ταῦτα ἐπὶ τοῦ παρόντος. Τελεῖται. Τελειοῦται, πληροῦται. Μίμνετε. |
| 2 331 | Μένετε. Εἰσόκεν. |
| 2 332 | Ἕως ἄν. Ἄστυ. Πόλιν. Ὣς ἔφατ’. |
| 2 333 [5] | Ἀργεῖοι δὲ μέγ’ ἴαχον. Καὶ τὰ ἑξῆς. Τὸ ἑξῆς οὕτως· Ὣς ἔφατ’. Ἀργεῖοι δὲ μέγ’ ἴαχον, μῦθον ἐπαινήσαντες Ὀδυσσῆος θείοιο. Ἀμφὶ δὲ νῆες. Ἀμφοτέρωθεν αἱ νῆες, ὅ ἐστι, πᾶσαι. Σμερδαλέον. |
| 2 334 | Σμερδνὸν, καταπληκτικὸν, φοβερόν. Κονάβησαν. Ἤχησαν. Ἀϋσάντων. Βοησάντων. Ἐπαινήσαντες. |
| 2 335 | Ἐπαινέσαντες. Ὀδυσσῆος θείοιο. Τοῦ θείου καὶ θαυμαστοῦ Ὀδυσσέως. Γερήνιος. |
| 2 336 [20] | Ἔντιμος, παρὰ τὸ γέρας. Ἢ, ὁ ἐν Γερήνῃ κώμῃ τραφείς. Ἱππότα. Ἀντὶ τοῦ ἱππικός. νῦν δὲ, φυγάς. ὁ γὰρ Ποιητὴς νῦν, ἀντὶ τοῦ φυγάδος κέχρηται. Ἡρακλῆς ἐπιστρατεύσας τῇ Πύλῳ, διὰ τὸ μὴ καθαρθῆναι αὐτὸν ὑπὸ Νηλέως τὸν Ἰφίτου φόνον, καὶ διὰ τὴν τῶν Νηλεϊδῶν ἀφροσύνην, πολὺς ἦν πορθῶν τὴν πόλιν. καὶ ἐφ’ ὅσον μὲν Περικλύμενος ὁ Νηλέως ἔζη, δυσάλωτος ἦν ἡ πόλις. ἀμφίβιος γὰρ ἐγένετο ἐκεῖνος. καὶ δὴ γενόμενον αὐτὸν μέλισσαν, καὶ στάντα ἐπὶ τοῦ Ἡρακλέους ἅρματος, Ἀθηνᾶ εἰκάσασα Ἡρακλεῖ, ἐποίησεν ἀναιρεθῆναι. τότε Νέστωρ ἐν Γερήνοις τρεφόμενος, πορθηθείσης τῆς Πύλου, καὶ τῶν ἕνδεκα ἀδελφῶν αὐτοῦ ἀναιρεθέντων, μόνος περιελείφθη. διὸ καὶ Γερήνιος ὠνομάσθη. Ἱστορεῖ Ἡσίοδος ἐν καταλόγοις. Ἐοικότες. |
| 2 337 | Ὡμοιωμένοι. Ἀγοράασθε. Ἐκκλησιάζετε, δημηγορεῖτε. Νηπιάχοις. |
| 2 338 | Νηπίοις ἶσα φρονεῖτε. Οἷς οὔτι. Οἷς οὐδέν. Μέλει. Διὰ φροντίδος ἐστί. Πολεμήϊα ἔργα. Πολεμικὰ ἔργα. Ποῦ δή. |
| 2 339 [20] | Ἤτοι, Ποῦ δή. ἢ, Πῶς δή. Συνθεσίαι. Αἱ συνθῆκαι. Ὅρκια. Ὅρκοι. Βήσεται. Ἀντὶ τοῦ, ἔβησαν, ἐπορεύθησαν. ἢ ἀντὶ τοῦ, πῶς ἐκπληρώσομεν τοὺς ὅρκους, οὓς ἐποιησάμεθα περὶ Ἑλένης. Ποῦ δὴ συνθεσίαι τε. Ποῦ δὴ καὶ αἱ συνθῆκαι; Τῶν ἐκ τῆς Ἑλλάδος ἀρίστων ἐπὶ μνηστείαν τῆς Ἑλένης παρόντων διὰ γένος καὶ κάλλος, Τυνδάρεως ὁ πατὴρ αὐτῆς, ὥς τινες φασὶ, φυλασσόμενος, μή ποτε, ἕνα αὐτῶν προκρίνας, τοὺς ἄλλους ἐχθροὺς ποιήσηται, κοινὸν αὐτῶν ὅρκον ἔλαβεν, ἦ μὴν τῷ ληψομένῳ τὴν παῖδα, ἀδικουμένῳ περὶ αὐτὴν, σφόδρα ἐπαμυνεῖν. διόπερ Μενελάῳ αὐτὴν ἐκδίδωσι, καὶ μετ’ οὐ πολὺν χρόνον, ἁρπαχθείσης ὑπὸ Ἀλεξάνδρου, ἐκοινώνησαν τῆς στρατείας διὰ τοὺς γενομένους ὅρκους. Ἡ ἱστορία παρὰ Στησιχόρῳ. Βήσεται. Ἀποβήσεται. Ἐν πυρὶ δὴ βουλαί τε γενοίατο μήδεά τ’ ἀνδρῶν. |
| 2 340 [5] | Ὑπὸ τοῦ πυρὸς ἀφανισθεῖεν αἵ τε γνῶμαι ὑμῶν, καὶ τὰ βουλεύματα. Μήδεα. Βουλεύματα, σκέψεις. Γενοίατο. Γένοιντο. Σπονδαί τ’ ἄκρητοι. |
| 2 341 | Καὶ αἱ δι’ ἀκράτου οἴνου γενόμεναι θυσίαι. Δεξιαί. Δεξιώσεις, συνθῆκαι. Ἧις ἐπέπιθμεν. Αἷς ἐπεπιστεύκειμεν. Αὕτως. |
| 2 342 | Εἰκῇ, μάτην. Ἐπέεσσι. Λόγοις. Ἐριδαίνομεν. Ἐρίζομεν, φιλονεικοῦμεν. Μῆχος. Μηχάνημα, τέχνασμα. Εὑρέμεναι. |
| 2 343 | Εὑρεῖν. Ἐόντες. Ὄντες. ὑπάρχοντες. Ὡς πρίν. |
| 2 344 | Ὡς καὶ πρότερον. Ἀστεμφέα. Ἀσφαλῆ καὶ ἀμετακίνητον. Ἄρχευ Ἀργείοισιν. |
| 2 345 | Ἡγοῦ τῶν Ἑλλήνων. Κρατεράς. Ἰσχυράς. Ὑσμίνας. Μάχας. Τούσδε δ’ ἔα. |
| 2 346 [5] | Τούτους δὲ ἔα. Φθινύθειν. Φθείρεσθαι. Ἕνα καὶ δύο. Εὐφυέστερον αἰνίττεται Ἀχιλλέα καὶ Πάτροκλον. ἕτεροι δὲ, ἕνα καὶ δύο, ἀντὶ τοῦ, Θερσίτην καὶ ἕτερον τοιοῦτον. Οἵ κεν. Οἵτινες ἄν. Νόσφιν. |
| 2 347 [5] | Ἰδίᾳ, χωρίς. Ἄνυσις δ’ οὐκ ἔσσεται αὐτῶν. Ἐντελὴς δὲ πρᾶξις οὐ γενήσεται αὐτῶν, ὥστε πρὸ τοῦ δέοντος χρόνου πορευθῆναι ἡμᾶς εἰς τὴν Πελοπόννησον τῇ Διὸς γνώμῃ. Οὐκ ἔσσεται. Οὐ γενήσεται. Πρίν. |
| 2 348 | Πρότερον. Ἰέναι. Παραγενέσθαι. Γνώμεναι. |
| 2 349 | Γνῶναι. Ψεῦδος ὑπόσχεσις. Ψευδὴς ἡ ὑπόσχεσις. Ἠὲ καὶ οὐκί. Ἢ καὶ οὐδαμῶς. Φημὶ γὰρ οὖν. |
| 2 350 [5] | Ὑπολαμβάνω οὖν δή. Κατανεῦσαι. Ἐπινεῦσαι. Ὑπερμενέα. Ὑπερέχοντα τῇ δυνάμει πάντων. Κρονίωνα. Κρόνου παῖδα, Δία. εἰσὶ γὰρ καὶ ἕτεροι, ἄῤῥενες μὲν, Ποσειδῶν, Ἅιδης. θήλειαι δὲ, Ἐστία, Δημήτηρ, Ἥρα. Ἤματι τῷ. |
| 2 351 | Ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ. Ὠκυπόροισι. Ταχείαις. Ἔβαινον. Ἐνέβαινον, εἰσίεσαν. Φόνον καὶ κῆρα. |
| 2 352 | Θανατηφόρον εἱμαρμένην. Ἀστράπτων. |
| 2 353 [5] | Ἀστραπὰς ποιῶν. Ἐπιδέξια. Ἐπιδεξίως, αἰσίως. Ἐναίσιμα. Καθήκοντα, συμφέροντα, ἀγαθά. Σήματα. Σημεῖα. Φαίνων. Δεικνὺς, καὶ φανερὰ ποιῶν ἡμῖν. Τῷ, μή τις. |
| 2 354 | Διὸ μηδείς. Ἐπειγέσθω. Σπουδαζέτω, σπευδέτω. Πρίν. |
| 2 355 | Πρὶν ἄν. Πὰρ Τρώων ἀλόχῳ. Παρὰ Τρωϊκῇ γυναικί. Κατακοιμηθῆναι. Συγκοιμηθῆναι. Τίσασθαι δ’ Ἑλένης. |
| 2 356 [5] | Καὶ τὰ ἑξῆς. Πρὶν ἂν ἡμᾶς τιμωρίαν λαβεῖν, ἀντὶ τῶν γενομένων ἡμῖν δι’ Ἑλένην στεναγμῶν καὶ κακῶν. Τίσασθαι. Τιμωρήσασθαι. Ὁρμήματα. Ἐνθυμήματα. Στοναχάς τε. Καὶ στεναγμούς. Ἁπτέσθω. |
| 2 358 | Λαμβανέσθω. Ἧς νηός. Τῆς ἰδίας νηός. Μελαίνης. Βαθείας, σκοτεινῆς, ἢ πίσσῃ κεχρισμένης. Πρόσθ’ ἄλλων. |
| 2 359 [5] | Πρότερον τῶν λοιπῶν. ἢ, ἔμπροσθεν. Πότμον. Μόρον. ὅ ἐστιν, ἵν’ εὐθὺς πρὸ πάντων ἐκεῖνος ἐπὶ θάνατον ἔλθῃ, καὶ ἀναπληρώσῃ τὴν εἱμαρμένην. Ἐπίσπῃ. Ἐπιδιώξῃ, καταλάβῃ. Ἀλλ’ ἄναξ. |
| 2 360 [5] | Ἀλλ’, ὦ βασιλεῦ. Ἀποστρέφει δὲ τὸν λόγον ἀπὸ τῶν Ἑλλήνων πρὸς τὸν Ἀγαμέμνονα. καὶ καλεῖται τὸ σχῆμα ἀποστροφή. Εὖ μήδεο. Σὺ δὲ καλῶς βουλεύου. Πείθεό τ’ ἄλλῳ. Καὶ πείθου ἄλλῳ. λείπει δὲ, τῷ καλῶς σοι συμβουλεύοντι. Ἀπόβλητον. |
| 2 361 | Ἀποβολῆς ἄξιον, ἀδόκιμον. Ἔσσεται. Ἔσται, γενήσεται. Ὅ, ττι κεν εἴπω. Ὅ, τι ἂν εἴπω. Κρῖνε. |
| 2 362 | Διάκρινε, διαχώρησον. Κατὰ φῦλα. Κατὰ ἔθνη. ὅ ἐστιν, ἴδια πλήθη. Κατὰ φρήτρας. Κατὰ φρατρίας, ὅ ἐστι, συγγενείας. Ὡς φρήτρη φρήτρῃφιν ἀρήγῃ. |
| 2 363 | Ὅπως ἡ ἰδία φρατρία τῇ ἑαυτῆς φρατρίᾳ βοηθῇ. Φῦλα δὲ φύλοις. Τὰ δὲ ἔθνη τοῖς ἔθνεσιν. Ἔρξῃς. |
| 2 364 | Πράξῃς. Γνώσῃ. |
| 2 365 | Μάθῃς. Ὅς τε. Καὶ ὅστις. Κακός. Δειλὸς, ἀσθενής. Νύ. Δή. Ἠδ’ ὅσκε. |
| 2 366 [5] | Καὶ ὅστις. Ἐσθλός. Ἀγαθὸς, ἀνδρεῖος. Ἔῃσι. Ὑπάρχοι. Κατὰ σφέας. Καθ’ ἑαυτούς. ὑπὲρ ἑαυτῶν. Κατὰ σφέας γὰρ μαχέονται. Οὕτω γὰρ ἂν προθύμως κατὰ τὴν ἑαυτοῦ δύναμιν ἕκαστος μαχέσεται. Γνώσεαι εἰ καὶ θεσπεσίῃ πόλιν οὐκ ἀλαπάξεις. |
| 2 367 [5] | Ἐπιγνώσῃ, πότερον θεία γνώμη ἐστὶν ἡ ἐναντιουμένη σοι πρὸς τὸ ἑλεῖν τὴν Ἴλιον, ἢ ἡ τῶν ἀνδρῶν δειλία, καὶ ἀπόνοια τῶν πολεμικῶν ἔργων. Θεσπεσίῃ. Θείᾳ γνώμῃ. Οὐκ ἀλαπάξεις. Οὐκ ἐκπορθήσεις. Κακότητι. |
| 2 368 [5] | Κακίᾳ, δειλίᾳ. Ἀφραδίῃ. Ἀπειρίᾳ. Ἐζήτηται δὲ, διατί ταύτην τὴν τάξιν πρὸ πολλοῦ μὴ ὑπετίθετο ὁ Νέστωρ. ἦτοι ὅτι πάλαι μὲν Ἀχιλλεὺς, φίλος ὢν τῶν Ἑλλήνων, ἤρκει πρὸς τὸ συνέχειν τοὺς βαρβάρους· καὶ καλῶς ἐκείνῳ θαῤῥῶν, οὐκ ἐποίει τοῦτο. νῦν δὲ αὐτοῦ μηνίοντος, εἰκότως ἀσφαλεστέραν διάταξιν εἰσάγει. Ἦ μάν. |
| 2 370 | Ὄντως, ἀληθῶς δή. Ἀγορῇ. Δημηγορίᾳ, συμβουλίᾳ. Νικᾷς. Ὑπερβάλλεις. Αἲ γὰρ Ζεῦ τε πάτερ, καὶ Ἀθηναίη, καὶ Ἄπολλον. |
| 2 371 [5] | Εἴθε γάρ. ἔστι δὲ ἐπίῤῥημα εὐκτικόν. ἐντεῦθεν δέ τινες νομίζουσιν, Ἀθηναῖον γεγονέναι τὸν Ποιητήν. τὸ γὰρ Ἀθηναίη Ἀττικὸν, καὶ ἴδιον εἶναι τὸν ὅρκον Ἀθηναίοις. Συμφράδμονες. |
| 2 372 | Σύμβουλοι. Ἦεν. Ἦσαν, ὑπῆρχον. Τῷ κεν. |
| 2 373 | Οὕτως γ’ ἄν. Τάχα. Ταχέως. Ἠμύσειε. Κλιθείη, πέσοι. Χερσὶν ὑφ’ ἡμετέρῃσιν. |
| 2 374 [15] | Ὑπὸ τῶν ἡμετέρων χειρῶν. Ἁλοῦσα. Ληφθεῖσα. Περθομένη τε. Πορθηθεῖσα. Ἐζήτηται καὶ τοῦτο, διατί, Ὀδυσσέως κατασχόντος διὰ λόγων τοὺς ὄχλους, καὶ τοιοῦτο πρᾶγμα συνετὸν καὶ σπουδαῖον ποιήσαντος, ὁ βασιλεὺς νῦν δύναμιν ἐν τῷ λέγειν τῷ Νέστορι προσμαρτυρεῖ; ἤτοι, ὡς δυναμικωτέρῳ. προκατειλημμένων γὰρ τῶν ἐπιχειρημάτων Ἀθηνᾷ, καὶ Ὀδυσσεῖ, ὅμως ηὐπόρησε λόγων. ἢ, ὅτι ὁ μὲν μόνον ὠνείδισε, Νέστωρ δὲ, σὺν τῇ διατάξει καὶ συμβουλίᾳ, καὶ τοὺς τρόπους εἶπε, νίκης φῶς βεβαιότερον. Ἀπρήκτους. |
| 2 376 | Πρὸς ἀπράκτους, πρὸς ἃς οὐδέν ἐστι πρᾶξαι φιλονεικίας. Νείκεα. Κακολογίας. Βάλλει. Ἐμβάλλει. Μαχεσσάμεθα. |
| 2 377 | Ἐφιλονεικήσαμεν. Εἵνεκα. Ἕνεκα. Ἀντιβίοις. |
| 2 378 | Ἐναντίοις. Ἦρχον. Πρῶτος ἠρχόμην τῆς ὀργῆς. Χαλεπαίνων. Ὀργιζόμενος. Ἔς γε μίαν. |
| 2 379 | Εἰς μίαν καὶ τὴν αὐτὴν ἐκκλησίαν καὶ συμβουλίαν. Ἀνάβλησις. |
| 2 380 | Ἀναβολὴ, ὑπέρθεσις τοῦ κακοῦ. Οὐδ’ ἠβαιόν. Οὐδὲ τὸ ἐλάχιστον καὶ ὀλιγοχρόνιον. Δεῖπνον. |
| 2 381 [20] | Τὸ παρ’ ἡμῖν νῦν ἄριστον λεγόμενον, τὸ πρωϊνὸν ἔμβρωμα. Δόρπον δὲ, τὸ ἐν τῇ ἑσπέρᾳ, ὃ ἡμεῖς δεῖπνον λέγομεν. Δεῖπνον τὸ πρωϊνὸν, μεθ’ ὃ δεῖ πονεῖν, ὅ ἐστιν, ἐργάζεσθαι. δόρπον δὲ, ἡ ἑσπερινὴ τροφή· παρὰ τὸ οἱονεὶ παύεσθαι τὸ τηνικαῦτα λοιπὸν τοὺς πολεμοῦντας τοῦ δόρατος, ὅ ἐστι τοῦ πολέμου, καὶ ἡσυχάζειν. Ἄρηα. Νῦν τὸν πόλεμον. Τετραχῶς γὰρ τούτῳ τῷ ὀνόματι κέχρηται ὁ Ποιητής. ἐπὶ μὲν τοῦ πολέμου. ὡς ἐνταῦθα· Νῦν δ’ ἔρχεσθ’ ἐπὶ δεῖπνον, ἵνα ξυνάγωμεν Ἄρηα. ἐπὶ δὲ τοῦ σιδήρου. ὡς ἐκεῖ· Αἵματος ἆσαι Ἄρηα ταλαύρινον πολεμιστήν· καὶ, ἐνθάδ’ ἔπειτ’ ἀφίει μένος ὄμβριμον Ἄρης. ἐπὶ δὲ αὐτοῦ τοῦ θεοῦ οὕτως· Καὶ δ’ αὐτὴ κυνόμυια ἄγει βροτολοιγὸν Ἄρηα. καὶ πάλιν· ἐς δὲ Τρώας Ἄρης κορυθαίολος. ἐπὶ δὲ τῆς πληγῆς· ἔνθα μάλιστα Γίγνετ’ Ἄρης ἀλεγεινὸς ὀϊζυροῖσι βροτοῖσιν. Εὖ μέν τις. |
| 2 382 | Καλῶς μέν τις. Δόρυ. Ξίφος. Θηξάσθω. Ἀκονησάτω. Εὖ δ’ ἀσπίδα θέσθω. Καὶ εὐτρεπισάτω αὐτοῦ τὴν ἀσπίδα. Εὖ δέ τις. |
| 2 383 | Καλῶς δέ τις. Ἀμφὶς ἰδών. |
| 2 384 [5] | Περισκεψάμενος, καὶ ἀκριβῶς καταμαθών. Μεδέσθω. Ἐπιμέλειαν ποιείσθω. καλὸν γὰρ, δυσχερῆ ἐλπίζειν. ἢ γὰρ μὴ ἀποβάντων, ῥᾴδιον ἠχθέσθημεν. ἢ τελευτηθέντων, ὑπεράγαν ἐχάρημεν. Μεδέσθω. Φροντιζέτω. Ὥς κε. |
| 2 385 [5] | Ὅπως ἄν. Πανημέριοι. Δι’ ὅλης ἡμέρας. Στυγερῷ. Μισητῷ, φοβερῷ. Κρινώμεθα. Διακρινώμεθα, ἐνεργῶμεν. Ἄρηϊ. Πολέμῳ. Παυσωλή. |
| 2 386 | Κατάπαυσις. Οὐδ’ ἠβαιόν. Οὐδὲ τὸ ἐλάχιστον. Μετέσσεται. Ἐν ἡμῖν γενήσεται. Διακρινέει. |
| 2 387 | Διαχωρίσει. Μένος ἀνδρῶν. Περιφραστικῶς, ἄνδρας, τὴν ἑκάστου δύναμιν καὶ προθυμίαν. Ἱδρώσει. |
| 2 388 [5] | Ὑγρανθήσεται ὑπὸ τοῦ ἱδρῶτος τοῦ πολεμοῦντος. Τευ. Τινός. Τελαμών. Ὁ ἀναφορεύς. νῦν τῆς ἀσπίδος. ὅ ἐστι, πλατὺς ἱμὰς, ἀφ’ οὗ ἡ ἀσπὶς ἤρτηται. ἔστι δὲ καὶ ἕτερος τελαμὼν τοῦ ξίφους. Ἀμφὶ στήθεσσι. Περὶ τοῖς στήθεσιν. Ἀμφιβρότης. |
| 2 389 [5] | Τῆς πανταχόθεν τὸν βροτὸν, ὅ ἐστι, τὸν ἄνθρωπον, περιεχούσης καὶ σκεπούσης. ἀνδρομήκεσι γὰρ ἐχρῶντο ταῖς ἀσπίσιν οἱ παλαιοί. Περὶ δ’ ἔγχεϊ χεῖρα καμεῖται. Κοπιάσει δὲ καὶ ἡ χεὶρ αὐτοῦ βαστάζουσα τὸ δόρυ. Ἐΰξοον. |
| 2 390 | Τὸ καλῶς κατεσκευασμένον. Τιταίνων. Τείνων, ἕλκων. Ἀπάνευθεν. |
| 2 391 | Ἄποθεν, χωρίς. Ὃν δέ κ’ ἐγών. Ὃν δ’ ἂν ἐγώ. Ἐθέλοντα. Θέλοντα, βουλόμενον. Νοήσω. Θεάσομαι, ἴδω. Μιμνάζειν. |
| 2 392 | Μένειν. Κορωνίσι. Καμπυλοπρύμναις. Οὔ οἱ ἔπειτα. Οὐκ ἂν αὐτῷ εἰς τὸ μεταταῦτα. Ἄρκιον. |
| 2 393 [5] | Ἱκανόν. ὠφέλιμον. Ἐσσεῖται. Ἔσται, γενήσεται. Φυγέειν. Φυγεῖν. Ὁ δὲ λόγος· τῷ δὲ θέλοντι φεύγειν τὸν πόλεμον, οὐχ’ ἱκανὸν οὐδὲ αὔταρκες γενήσεται πρὸς τὸ μὴ ὑπὸ κυνῶν καὶ σαρκοφάγων ὀρνέων διασπασθῆναι. Ἴαχον. |
| 2 394 | Ἤχησαν, ἐβόησαν. Ἀκτῇ. |
| 2 395 | Ὁ παραθαλάσσιος καὶ πετρώδης τόπος. ἀπὸ τοῦ περὶ αὐτὸν ἄγεσθαι, ὅ ἐστι, ῥήσσεσθαι, καὶ περικλᾶσθαι, τὰ κύματα. Προβλῆτι. |
| 2 396 [5] | Προβεβλημένῳ, ἐκκειμένῳ. ὅ ἐστι, προέχοντι εἰς τὴν θάλασσαν. Σκοπέλῳ. Ὑψηλῷ τόπῳ. ἀφ’ οὗ περισκοπῆσαι καὶ ἀπιδεῖν ἐστι πάντα. Λείπει. Ἀπολείπει, ἐᾷ. Παντοίων. |
| 2 397 | Παντοδαπῶν. Ἀνστάντες. |
| 2 398 | Ἀναστάντες. Ὀρέοντο. Ὥρμων. Κεδασθέντες. Διαμερισθέντες, σκορπισθέντες. Κάπνισαν. |
| 2 399 | Πῦρ ἀνῆψαν, καὶ ὀψοποίησαν. Ἕλοντο. Ἔλαβον. Ἔρεζεν. |
| 2 400 | Ἐπετέλει, ἔθυεν. Αἰειγενετάων. Διαπαντὸς ὄντων, ἀθανάτων. Μῶλον. |
| 2 401 | Μολυσμὸν τὸν ἐν τῷ πολέμῳ, καὶ πόνον. Ἱέρευσεν. |
| 2 402 | Ἔσφαξεν. Πίονα. |
| 2 403 | Πιμελῆ, λιπαρόν. Πενταέτηρον. Πενταέτη. Κίκλησκεν. |
| 2 404 | Ἐκάλει. Γέροντας. Ἐντίμους βασιλεῖς. Ἀριστῆας. Τοὺς ἐν τῷ πολέμῳ ἀρίστους. Παναχαιῶν. Πάντων τῶν Ἑλλήνων. Ἰδομενῆα. |
| 2 405 | Τὸν Ἰδομενέα, καὶ τοὺς δύο Αἴαντας. Τυδέως υἱὸν τὸν Διομήδην. Διῒ μῆτιν ἀτάλαντον. |
| 2 407 | Τῷ Διῒ κατὰ τὴν βουλὴν ἶσον. Αὐτόματος. |
| 2 408 [5] | Ἄνευ τοῦ κληθῆναι. Βοὴν ἀγαθός. Ὁ ἐν τῷ πολέμῳ γενναῖος. Ἡ μὲν γὰρ δειλία θραύουσα τὸ πνεῦμα, βραχίστην ἀπεργάζεται τὴν φωνήν. Ἤιδεε. |
| 2 409 | Ἤιδει, ἠπίστατο. Κατὰ θυμόν. Κατὰ τὴν ψυχήν. Ἀδελφεόν. Ἀδελφόν. Ἐπονεῖτο. Ἐνήργει, ἔθυεν ὑπὲρ αὐτοῦ. Βοῦν δὲ περιστήσαντο. |
| 2 410 | Περὶ δὲ τὸν βοῦν κύκλῳ ἔστησαν. Οὐλοχύτας. Τὰς κριθάς. Ἀνέλοντο. Ἐβάστασαν, ἀνέλαβον. Κελαινεφές. |
| 2 412 [5] | Μελανονεφὲς, μέλανα νέφη συνάγων πρὸς κατάπληξιν. Αἰθέρι ναίων. Ὁ τὸν ὑπὲρ τὸν ἀέρα ὄντα αἰθέρα κατοικῶν. Ὁ γὰρ Ὅμηρος τοῦτο οἶδεν αἰθέρα. Κνέφας ἐλθεῖν. |
| 2 413 | Καὶ σκότος ἐπιγενέσθαι. Καταπρηνὲς βαλέειν. |
| 2 414 [5] | Καταβαλεῖν, ὥστε καὶ εἰς τὸ ἔμπροσθεν πεσεῖν. Μέλαθρον. Οἶκον. Ἀπὸ τοῦ ὑπὸ καπνοῦ μελαίνεσθαι. Ἀπὸ δὲ τούτου φησὶ τὸ βασίλειον. Αἰθαλόεν. |
| 2 415 | Τὸ κατῃθαλωμένον, καὶ κατακαυθῆναι δυνάμενον. Πρῆσαι. Ἐμπρῆσαι, καῦσαι. Δῄοιο. Καυστικοῦ, φθαρτικοῦ. Θύρετρα. Θύρας. Ἑκτόρεον δὲ χιτῶνα. |
| 2 416 | Τὸν δὲ τοῦ Ἕκτορος χιτῶνα. Περὶ στήθεσσι. Περὶ τὰ στήθη αὐτοῦ. Δαΐξαι. Διακόψαι. Χαλκῷ ῥωγαλέον. |
| 2 417 | Σιδήρῳ διακοφθησόμενον, ἢ διεσχισμένον. (Γέγονε δὲ παρὰ τὸ ῥήσσω.) Πολέες δέ. Πολλοὶ δέ. Ἀμφ’ αὐτόν. Περὶ αὐτόν. Πρηνέες. |
| 2 418 [5] | Πρηνεῖς, ἐπὶ πρόσωπον. Ἐν κονίῃσιν. Ἐν τῇ γῇ κείμενοι. Ὀδὰξ λαζοίατο γαῖαν. Τοῖς ὀδοῦσι τὴν γῆν δάκοιεν. Γίγνεται δὲ ἐκ τοῦ δάκω, δάξω, δάξ. Τοῦτο δὲ συμβαίνει αὐτοῖς ὀδυνωμένοις. Τὸ δὲ γαῖαν ἀντὶ τοῦ, γαίης. Οὐδ’ ἄρα πώ οἱ. |
| 2 419 | Οὐδέπω δὲ αὐτῷ. Ἐπεκραίαινεν. Ἐπετέλει. Δέκτο. |
| 2 420 | Ἐδέξατο. Ἱερά. Ἱερεῖα, θυσίας. Πόνον δέ. Κάματον δέ. Ἀμέγαρτον. Ἄφθονον, πολύν. Ὄφελλεν. Ηὔξανεν. Προβάλοντο. |
| 2 421 | Ἐπεβάλοντο. Κνίσσῃ. |
| 2 423 | Τῷ λίπει. Δίπτυχα. |
| 2 424 | Διπλᾶ. Ὠμοθέτησαν. Ὠμὰ τὰ κρέα τοῖς βωμοῖς ἀπὸ ἑκάστου μέρους λαβόντες ἐπέθηκαν. Σχίζῃσι. |
| 2 425 | Σχίζαις. Ἀφύλλοισι. Φύλλα μὴ ἐχούσαις. ξηραῖς. Πείραντες. |
| 2 426 | Διαπείραντες. Ὑπείρεχον. Ὑπεράνω εἶχον. Ἡφαίστοιο. Τοῦ πυρός. Δηθά. |
| 2 435 [5] | Ἐπὶ πολὺν χρόνον. Αὖθι. Ἐνταῦθα. Λεγώμεθα. Διαλεγώμεθα ἢ συναθροιζώμεθα. Στρατηγικὴ διδασκαλία, χρόνου φείδεσθαι. οὔτε γὰρ παρελθόντα ἀνακαλεῖσθαι, οὔτε αἰτήσαντες λαβεῖν αὐτὸν δυνάμεθα. ἐρωτηθεὶς γὰρ Ἀλέξανδρος, Πῶς τῆς Ἑλλάδος περιεγένου; Μηδὲν ἀναβαλλόμενος, εἶπεν. Ἀμβαλλώμεθα. |
| 2 436 | Ἀναβαλλώμεθα, ἀνατιθώμεθα. Ἔργον. Νῦν τὸν πόλεμον. Ὃ δή. Ὅπερ δή. Ἐγγυαλίξει. Ἐγχειρίσει, δώσει. Ἀγειρόντων. |
| 2 438 | Ἀθροιζόντων. Ἀθρόοι. |
| 2 439 | Συνηθροισμένοι, ὁμοῦ. Ἴομεν. |
| 2 440 | Ἀπίωμεν, ἀπερχώμεθα. Ὄφρα κε θᾶσσον. Ὅπως ἂν τάχιον. Ὀξὺν Ἄρηα. Διὰ τάχους πόλεμον. Κηρύκεσσι. |
| 2 442 | Τοῖς κήρυξι. Λιγυφθόγγοισιν. Ὀξυφώνοις, ἡδυφώνοις. Οἱ δ’ ἀμφ’ Ἀτρείωνα. |
| 2 445 | Οἱ δὲ περὶ τὸν Ἀτρέως παῖδα Ἀγαμέμνονα. Θῦνον. |
| 2 446 | Ὥρμων. Κρίνοντες. Διαχωρίζοντες. Μετὰ δέ. Ἐν αὐτοῖς δέ. Ἐρίτιμον. |
| 2 447 | Ἔντιμον, μεγαλότιμον. Ἀγήραον. Ἄφθαρτον. Θύσανοι. |
| 2 448 | Κροσσοί. Παγχρύσεοι. Ὁλόχρυσοι. Ἠερέθοντο. Ἠιωροῦντο, ἐκρέμαντο. Ἐϋπλοκέες. |
| 2 449 [5] | Καλῶς πεπλεγμένοι. Ἑκατόμβιος. Ἑκατὸν βοῶν τιμῆς ἄξιος, ἢ ἑκατὸν χρυσῶν νομισμάτων. οἱ γὰρ ἀρχαῖοι, τιμῶντες τὸ ζῶον τὸν βοῦν, διὰ πολλὰ μὲν, καὶ ὅτι δὲ ἱερόν ἐστιν, ἐνεχάραττον, τῷ μὲν ἑνὶ μέρει τοῦ νομίσματος, βοῦν, τῷ δὲ ἑτέρῳ, τὸ τοῦ βασιλέως πρόσωπον. Σὺν τῇ. |
| 2 450 | Σὺν ταύτῃ τῇ αἰγίδι. Παιφάσσουσα. Ἐνθουσιῶσα, ὁρμῶσα. Διέσσυτο. Διῄει, διήρχετο. Ὀτρύνουσα. |
| 2 451 | Παρορμῶσα ἐς τὸν πόλεμον. Σθένος. Δύναμιν. Ἄληκτον. |
| 2 452 | Ἀκατάπαυστον. Τοῖσι δέ. |
| 2 453 | Τοῖς δὲ Ἕλλησιν. Ἄφαρ. Εὐθέως, ταχέως. Γλυκίων. Ἡδύτερος. Ἠὲ νέεσθαι. Ἤπερ πορεύεσθαι εἰς τὰς πατρίδας. Γλαφυρῇσι. |
| 2 454 | Κοίλαις, βαθείαις. Ἀΐδηλον. |
| 2 455 | Ἀδηλοποιὸν, ἀφανιστικόν. Ἐπιφλέγει. Καίει. Ἄσπετον. Πολλήν. Οὔρεος ἐν κορυφῇσι. |
| 2 456 | Ἐν ἀκρωρείαις. Ἕκαθεν. Πόῤῥωθεν. Αὐγή. Λαμπηδών. Ὣς τῶν. |
| 2 457 | Οὕτως τούτων. Θεσπεσίοιο. Θείου, θαυμαστοῦ. Αἴγλη. |
| 2 458 | Λαμπρότης. Ἧκε. Παρεγένετο. Δι’ αἰθέρος. Διὰ τοῦ ἀέρος. Πετεεινῶν. |
| 2 459 | Πετεινῶν. Ἔθνεα. Ἔθνη, πλήθη. Δουλιχοδείρων. |
| 2 460 | Μακροτραχήλων. Ἀσίω ἐν λειμῶνι. |
| 2 461 [20] | Ἐν τῷ τῆς Ἀσίας συμφύτῳ τόπῳ, ἢ ἐν τῷ ἰλυώδει τόπῳ. ἄσις γὰρ κατὰ διάλεκτον ἐστὶν ἡ ἰλύς. Ἄλλοι δὲ, Ἀσίω ὀνομαστικῶς, ἀπὸ Ἀσίου, τοῦ Λυδοῦ. Ἄλλοι παρὰ τὸ ἄσιν. Ἀλλὰ πιστότερον, τὸ κύριον αὐτῷ περιτιθέναι. Ἔστιν οὖν ἀπὸ Ἀσίου, ὃς ἦρξε Λυδίας. Κατὰ δὲ τὰς προχοὰς, πηλώδη τὸν τόπον ὁ Κάϋστρος ἐργάζεται. οὗ δὲ ὕδωρ, καὶ βοτάνη, ἀφθονία ὀρνέων. Τὸ Ἀσίω ἐνταῦθα γενικῆς πτώσεώς ἐστιν. ὅθεν οὐκ ἔχει τὸ ι. Ἦν γάρ τις Ἀσίας ἥρως, οὗ ὁμώνυμος Ἀσίας λειμών. εἶτα Ἀσίεω, ὡς Ἀτρείδεω, καὶ Ἀσίω, κατὰ συγκοπήν. ὡς, ἐϋμελίας, ἐϋμελίω Πριάμοιο. καὶ, Αἰνείω ἑτάρῳ. καὶ, βορέω ὑπ’ ἰωγῇ. Οὕτως Ὦρος ἐν τῇ Ὀρθογραφίᾳ. Καϋστρίου. Καΰστρου ποταμοῦ Λυδίας. Ἀμφὶ ῥέεθρα. Περὶ τὰ ῥεύματα. Ἔνθα καὶ ἔνθα. |
| 2 462 | Ἐνταῦθα, κἀκεῖσε. Ποτῶνται. Πέτονται. Ἀγαλλόμεναι. Χαίρουσαι. Πτερύγεσσι. Πτέρυξι. Κλαγγηδόν. |
| 2 463 [5] | Μετὰ βοῆς. Προκαθιζόντων. Τὰ συναγελαστικὰ τῶν ὀρνέων, ὅτ’ ἂν προλάβῃ τῇ πτήσει, ἀναμένειν εἴωθε τὰ ὑστεροῦντα. Σμαραγεῖ. Ἠχεῖ. Λειμών. Ὁ σύμφυτος καὶ ὑγρὸς τόπος. Σκαμάνδριον. |
| 2 465 [5] | Τὸ τῷ Σκαμάνδρῳ ποταμῷ παρακείμενον πεδίον. Ὁ δὲ Σκάμανδρος, καταφερόμενος ἀπὸ τῆς Ἴδης, καὶ μέσον τέμνων τὸ ὑπὸ τῇ Ἰλίῳ κείμενον πεδίον, καὶ ἐπὶ τὰ ἀριστερὰ ἐκδιδοὺς εἰς θάλασσαν. Καλεῖται δὲ Ξάνθος. Χθών. Ἡ γῆ. Σμερδαλέον. |
| 2 466 | Καταπληκτικόν. Κονάβιζεν. Ἤχει. Ὀνοματοποιΐα ὁ τρόπος. Ἔσταν. |
| 2 467 | Ἔστησαν. Ἀνθεμόεντι. Ἄνθη ἔχοντι, ἢ, ἄνθη φέροντι. Μυρίοι. |
| 2 468 | Πολλοί. Μυιάων. |
| 2 469 [5] | Μυιῶν. Βοιωτικὴ ἡ διάλεκτος. Ἠΰτε μυιάων. Καὶ ἑξῆς. Ἐπὶ τῷ, δεύει, ὑποστίζομεν τῆς ἀνταποδιδομένης, ἠΰτε, λέξεως, ἀνακολούθως ἐχούσης. ὡς ἐν τῇ θʹ τῆς Ἰλιάδος· ὡς δ’ ὅτ’ ἐν οὐρανῷ ἄστρα φαεινὴν ἀμφὶ σελήνην· εἶτα ἐπιφέρει, τόσσα μεσσηγὺ νεῶν. Ἀδινάων. Ἀθρόως πετομένων. Αἵτε. |
| 2 470 [5] | Αἵτινες. Κατὰ σταθμόν. Κατὰ τὴν ἔπαυλιν. Ποιμνήϊον. Ποιμενικόν. Ἠλάσκουσι. Περὶ τὸν αὐτὸν τόπον εἱλοῦνται. Ὥρῃ ἐν εἰαρινῇ. |
| 2 471 [5] | Ἐν ἔαρος ὥρᾳ. τοῦτό φησι κατ’ ἐξοχὴν τῶν ἄλλων ὡρῶν. Ὅτε. Ὁπότε. Γλάγος. Γάλα. Ἄγγεα. Τὰ γαλακτοδόχα ἀγγεῖα. Δεύει. Βρέχει. Τόσσοι. |
| 2 472 | Τοσοῦτοι. Ἵσταντο. |
| 2 473 | Εἱστήκεισαν. Διαῤῥαῖσαι. Διαφθεῖραι. Μεμαῶτες. Προθυμούμενοι. Αἰπόλια. |
| 2 474 [5] | Αἰγονόμια. Αἰπόλιον γὰρ λέγεται τὸ τῶν αἰγῶν πλῆθος. ποίμνιον δὲ τῶν προβάτων. συβόσιον, τὸ τῶν χοίρων. βουκόλιον, τὸ τῶν βοῶν. ἱπποφόρβιον, τὸ τῶν ἵππων. Πλατέα. Μεγάλα. ἢ ὅτι ἐν διαστήματι καὶ πλάτει πλείονι νέμονται αἱ αἶγες. Αἰπόλοι. Αἰγοβοσκοί. Ῥεῖα. |
| 2 475 | Ῥαδίως, εὐκόλως. Διακρινῶσιν. Διαχωρίσωσιν. Ἐπεί κε. Ἐπειδ’ ἂν, ὁπότ’ ἄν. Νομῷ. Ἐν τῇ βοσκῇ. Μιγέωσιν. Ἀναμιγῶσιν. Ὣς τούς. |
| 2 476 | Οὕτως καὶ τοὺς Ἕλληνας. Διεκόσμεον. Διέτασσον. Ὑσμίνηνδε. |
| 2 477 | Εἰς τὴν μάχην. Μετὰ δέ. Ἐν αὐτοῖς δέ. Κρείων. Βασιλεύς. Ἴκελος. |
| 2 478 | Ὅμοιος. Ἰστέον δὲ, ὅτι τὸ ὅμοιος καὶ τὸ ἶσος, καὶ τὸ ἴκελος, δοτικῇ συντάσσονται μόνα τῶν πρός τι. Ζώνην. |
| 2 479 | Τῷ Ἄρει. Ἤτοι τὸ κατὰ ζῶσμα μέρος, ἢ τὴν ὅπλισιν. ἀπὸ μέρους. Στέρνον. Στῆθος. Ποσειδάωνι Ποσειδῶνι. Ἠΰτε. |
| 2 480 [5] | Ὥσπερ, καθάπερ. Ἀγέλῃφι. Ἐν τῇ ἀγέλῃ. ἐν τῷ πλήθει. Τὸ γένος προσθεὶς, τὸ εἶδος ἐπήνεγκε. γενικὸν μὲν γὰρ ὁ βοῦς ἐστιν, ἰδικὸν δὲ ὁ ταῦρος. Ἔπλετο. Ἐγένετο. Μέγ’ ἔξοχος. Ἐξοχώτατος. Βόεσσι. |
| 2 481 | Βουσί. Μεταπρέπει. Διαπρέπει. Ἀγρομένῃσιν. Ἠθροισμέναις. Τοῖον. |
| 2 482 | Τοιοῦτον. Θῆκεν. Ἐποίησεν. Ἤματι κείνῳ. Ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ. Ἐκπρεπέα. |
| 2 483 | Ἐκπρεπῆ, διάδηλον. Ἔσπετε. |
| 2 484 | Λέγετέ μοι, ὦ Μοῦσαι. Διὸ τὸ ε ψιλωτέον. Ὁ δὲ λόγος· Εἴπατε νῦν μοι, Μοῦσαι, οἵτινες ἡγεμόνες. ἀρχοὺς γὰρ νηῶν ἐρέω. Πάρεστέ τε. |
| 2 485 | Ἐν τοῖς πράγμασιν ἐστέ. Ἴστε τε. Καὶ ἐπίστασθε. Κλέος οἶον. |
| 2 486 [5] | Ἤτοι, μόνην τὴν δόξαν τῶν ἀνδρῶν. ἢ, μόνον φήμην τινὰ ἀνδρῶν ἀκούομεν. Παρὰ τὸ κλύειν ῥῆμα, ὅ ἐστιν, ἀκούειν. Ἴδμεν. Ἐπιστάμεθα, οἴδαμεν. Ἡγεμόνες. |
| 2 487 | Βασιλεῖς. Πληθὺν δ’ οὐκ ἂν ἐγὼ μυθήσομαι. |
| 2 488 [5] | Τουτέστιν, εἴπω. οὐδ’ εἰ δεκαπλασίων ἐμαυτοῦ γένωμαι. ὑμῶν γάρ ἐστι τὸ ἔργον. Πληθύν. Τὸ πλῆθος. Μυθήσομαι. Μυθησαίμην, εἴποιμι. Φωνὴ δ’ ἄῤῥηκτος. |
| 2 490 [20] | Καὶ διὰ τούτου δηλοῖ, ὅτι σῶμα, ἡ φωνή. Ζητοῦσι δέ τινες, διὰ ποίαν αἰτίαν, τῆς μὲν ὅλης πραγματείας ἀρχόμενος ὁ Ποιητὴς, μίαν ἐπεκαλέσατο τῶν Μουσῶν· ἐπὶ δὲ τοῦ καταλόγου, τὰς πάσας. Λέγουσι δέ τινες τῶν γραμματικῶν, ἐπὶ τοῦ, Μῆνιν ἄειδε, τὸν τρόπον εἶναι συνεκδοχὴν, ὡς ἀπὸ μιᾶς, τῆς κυριωτάτης, νοεῖσθαι πάσας. Καὶ γὰρ Ἡσίοδος τὴν Καλλιόπην κυριωτάτην φησὶν οὕτως· Καλλιόπη θ’ ἡ προφερεστάτη ἐστὶν ἁπασέων. Ἄλλοι δὲ λέγουσιν, ὅτι, περὶ ἑνὸς προσώπου, καὶ τῆς ὀργῆς τούτου, τὸν λόγον ποιούμενος, δεόντως πρὸς μίαν τῶν Μουσῶν ἐποιήσατο τὸν λόγον. Μέλλων δὲ κατάλογον ἐρεῖν νεῶν καὶ βασιλέων, ἐθνῶν τε καὶ τόπων, πλήθους τε καὶ πραγμάτων, εὐλόγως πρὸς ἁπάσας τὰς Μούσας τὸν λόγον ἐπερείδεται. Ἄῤῥηκτος. Ἀδιάῤῥηκτος, στερεά. Εἶεν. Ὑπάρχοιεν. Χάλκεον. Στερεόν. Ἦτορ. Φωνὴ, ψυχή. Ἐνείη. Ἐνῆν. Εἰ μὴ Ὀλυμπιάδες. |
| 2 491 | Εἰ μὴ αἱ τὸν Ὄλυμπον κατοικοῦσαι Μοῦσαι. Μνησαίατο. |
| 2 492 | Ὑπομνήσειαν. Ὑπὸ Ἴλιον. Εἰς τὴν Ἴλιον. Ἀρχοὺς αὖ. |
| 2 493 | Τοὺς ἄρχοντας. ὅ ἐστι, τοὺς ἡγεμόνας. Προπάσας. Πάσας, ὅλας. Περισσὴ ἡ π ρο. Βοιωτῶν μὲν Πηνέλεως καὶ Λήϊτος ἦρχον. |
| 2 494 [45] | Ἄρξασθαι δέ φασί τινες ἀπὸ Βοιωτῶν τὸν Ὅμηρον τοῦ καταλόγου, χαριζόμενον ταῖς Μούσαις ἃς ἐπεκαλέσατο. Αὐτόθι γὰρ ἐν Βοιωτίᾳ εἶναι τὸν Ἑλικῶνα τὸ ὄρος, ὅπου σύνηθες αὐταῖς διατρίβειν. Οἱ δὲ, τῆς Φωκίδος, λέγουσιν, εἶναι τὸν Ἑλικῶνα. μὴ οὖν ἀπὸ Βοιωτῶν τὴν ἀρχὴν διὰ τοῦτο γεγενῆσθαι. Τινὲς δὲ, ἀνθ’ ὧν οὗτοι μόνοι πέντε εἶχον ἡγεμόνας. Ἄλλοι δέ φασιν, οὐ διὰ τοῦτο· ἀλλ’ ἐπεὶ πολλὰς πόλεις εἶχεν ἡ Βοιωτία, διὰ τοῦτο ἐντεῦθεν ἄρξασθαι αὐτὸν τοῦ καταλόγου. Οὐκ ἔστι δὲ οὐδὲ τοῦτο ὑγιές. Οὐ γὰρ ἀπὸ πλήθους πόλεων ὁ κατάλογος παραμεμέτρηται. Ἤρξατο γὰρ ἂν μᾶλλον ἀπὸ Κρητῶν, ἐχόντων ἑκατὸν πόλεις. Βέλτιον δὲ, λέγειν, αὐτὸν ἀπὸ Βοιωτῶν ἦρχθαι, ἐπείπερ ἐν Αὐλίδι, πόλει τῆς Βοιωτίας, συνήχθη ἅπαν τὸ πλῆθος, τὸ ἐπὶ τὴν Ἴλιον μέλλον στρατεύειν. Ἔχει δὲ αὕτη ἡ πόλις λιμένας, τοὺς μὲν βλέποντας ἐπὶ τὴν Ἴλιον, τοὺς δὲ καταγωγεῖς ἀπὸ τῆς Ἑλλάδος πάσης. Δι’ ἣν αἰτίαν συνηθροίσθησαν αὐτόθι, καὶ ἐντεῦθεν ἀπέπλευσαν. Ὁ δὲ Ἀρίσταρχός φησι, κατὰ ἐπιφορὰν αὐτὸν ἀπὸ Βοιωτῶν τὴν ἀρχὴν πεποιῆσθαι. Εἰ γὰρ καὶ ἀπ’ ἄλλου ἔθνους ἤρξατο, ἐζητοῦμεν ἂν τὴν αἰτίαν τῆς ἀρχῆς. Βοιωτῶν μὲν Πηνέλεως καὶ Λήϊτος ἦρχον. Οὗτοι μὲν οἱ πέντε Βοιωτῶν στρατηγοί. Ἰστέον δὲ, ὅτι ἐτίθεσαν πλεῖστοι τῶν παλαιῶν προληπτικῶς τὰς ὀνομασίας τοῖς παισὶν, ἀφ’ ὧν ἔμελλον οἱ παῖδες ἐπιτηδεύειν πραγμάτων. Σφόδρα δὲ αὐτοῖς ἔμελε τὰ τοῦ πολέμου. Διὸ Πηνέλεως μὲν ὠνομάσθη ἀπὸ τοῦ πένεσθαι περὶ τὸν λεὼν, ὅ ἐστι, πονεῖν καὶ ἐργάζεσθαι κατὰ τὸν ὄχλον. Λήϊτος δὲ ἀπὸ τοῦ λείαν ἄξειν. λεία δὲ, ἡ ἀπὸ πολέμου κτῆσις. Ἀρκεσίλαος δὲ ἀπὸ τοῦ ἐπαρκέσειν καὶ βοηθήσειν τοῖς λαοῖς, τουτέστι, τοῖς ὄχλοις. Προθοήνωρ δὲ, ὁ προθρέξων καὶ προδραμούμενος ἠνορέῃ, τουτέστιν, ἀνδρίᾳ. Κλονίος δὲ, ὁ γενναῖος καὶ μάχιμος γενησόμενος. Κλόνος γὰρ ἡ μάχη. Βοιωτῶν μὲν Πηνέλεως. Ἡ Βοιωτία τὸ πρότερον Ἀονία ἐκαλεῖτο, ἀπὸ τῶν κατοικούντων ἐν αὐτῇ Ἀόνων. |
| 2 494 (50) [90] | Μετωνομάσθη δὲ Βοιωτία κατὰ μέν τινας, ἀπὸ Βοιωτοῦ υἱοῦ Ἰτώνου, ἢ Ποσειδῶνος, καὶ Ἄρνης. Ἔτι δὲ Βοιωτοὶ τιμῶσι τὸν προπάτορα αὐτῶν, Βοιωτὸν, υἱὸν Ποσειδῶνος. Καθ’ ἑτέρους δὲ, ἀπὸ τῆς ἐλαθείσης κατὰ πυθόχρηστον ὑπὸ Κάδμου βοός. Εὐρώπης γὰρ τῆς Φοίνικος θυγατρὸς ἐκ Σιδῶνος ὑπὸ Διὸς ἁρπαγείσης, Κάδμος ὁ ἀδελφὸς αὐτῆς, κατὰ ζήτησιν πεμφθεὶς ὑπὸ τοῦ πατρὸς, ὡς οὐχ’ εὑρήκει αὐτὴν, ἧκεν εἰς Δελφοὺς πρὸς τὸν θεόν. Ὁ δὲ θεὸς εἶπεν αὐτῷ, περὶ μὲν Εὐρώπης μὴ πολυπραγμονεῖν, χρῆσθαι δὲ καθοδηγῷ βοΐ, καὶ πόλιν ἐκεῖ κτίζειν, ἔνθα ἂν αὐτὴ εἰς τὰ δεξιὰ πέσῃ καμοῦσα. Τοιοῦτον λαβὼν χρησμὸν, διὰ Φωκέων ἐπορεύετο. Εἶτα, βοῒ συντυχὼν παρὰ τοῖς Πελάγονος βουκολίοις, ταύτῃ πορευομένῃ κατόπιν εἵπετο. Ἡ δὲ διεξιοῦσα πᾶσαν Βοιωτίαν, ὀκνήσασα ἀνεκλίθη, ἔνθα νῦν ἡ πόλις εἰσὶ Θῆβαι. Βουλόμενος δὲ Ἀθηνᾷ τὴν βοῦν καταθῦσαι, πέμπει τινὰς τῶν μεθ’ ἑαυτοῦ ληψομένους χέρνιβα ἀπὸ τῆς Ἀρητιάδος κρήνης. Ὁ δὲ φρουρῶν τὴν κρήνην δράκων, ὃν Ἄρεος ἔλεγον εἶναι, τοὺς πλείονας τῶν πεμφθέντων διέφθειρεν. Ἀγανακτήσας δὲ Κάδμος, κτείνει τὸν δράκοντα· καὶ, τῆς Ἀθηνᾶς αὐτῷ ὑποθεμένης, τοὺς τούτου ὀδόντας σπείρει. ἀφ’ ὧν ἐγένοντο οἱ γηγενεῖς. Ὀργισθέντος δὲ Ἄρεος, καὶ μέλλοντος Κάδμον ἀναιρεῖν, ἐκώλυσεν ὁ Ζεύς. καὶ Ἁρμονίαν αὐτῷ συνῴκισε τὴν Ἄρεος καὶ Ἀφροδίτης. πρότερον δὲ ἐκέλευσεν αὐτὸν ἀντὶ τῆς ἀναιρέσεως τοῦ δράκοντος ἐνιαυτὸν θητεῦσαι. ἐν δὲ τῷ γάμῳ Μούσας ᾆσαι, καὶ τῶν θεῶν ἕκαστον Ἁρμονίᾳ δῶρον δοῦναι. Ἱστορεῖ Ἑλλάνικος ἐν Βοιωτιακοῖς, καὶ Ἀπολλόδωρος. Ἦρχον. Ἐβασίλευον, ἡγοῦντο. Οἵθ’ Ὑρίην. |
| 2 496 [10] | Τὸ πλῆρες, Οἵ τε Ὑρίαν. Ὑρία δὲ, χωρίον πλησίον τῆς Αὐλίδος, ὃ ἔκτισεν Ὑριεὺς ὁ Ποσειδῶνος καὶ Ἀλκυόνης. ἢ, ὥς τινες εἶπον, Βοιωτὸς ὁ Ὠρίονος πατήρ. Ἐνέμοντο. Κατῴκουν. Αὐλίδα. Αὐλὶς ὠνόμασται ἀπὸ Αὐλίδος τῆς εὐωνύμου τοῦ Κηφισσοῦ· ἢ ἀπὸ τοῦ αὐτόθι αὐλισθῆναι καὶ μεῖναι τοὺς Ἕλληνας. Πετρήεσσαν. Πετρώδη, τραχείαν. Σχοῖνον. |
| 2 497 [15] | Πόλιν Βοιωτίας, ἀπὸ Σχοινέως τοῦ Ἀθάμαντος τοῦ Ἀταλάντης πατρός. Σκῶλόν τε. Καὶ Σκῶλον. Ἔστι δὲ κώμη ἡ Σκῶλος ὑπὸ Κιθαιρῶνι ὄρει τῶν ἐν τῇ Βοιωτίᾳ Θηβῶν. οὕτω δὲ κέκληται διὰ τὸ δυσοίκητον τοῦ τόπου. Πολύκνημον. Πολλοὺς ἔχουσαν κνημούς. Κνημοὶ δὲ μεταφορικῶς ἀπὸ τῶν ἀνθρωπίνων κνημῶν. Λέγονται δὲ αἱ τῶν ὀρῶν προβάσεις. καὶ γὰρ αὗται ὅσον ἀπὸ κεφαλῆς πρὸ τῶν βάσεων εἰσὶν, ὅ ἐστι, πρὸ τῶν ποδῶν. Ἐτεωνόν. Ὠνόμασται ἀπὸ Ἐτεωνοῦ, ὃς ἦν ἀπόγονος Βοιωτοῦ. Καλεῖται δὲ νῦν Σκάρφη. Θέσπειαν. |
| 2 498 [5] | Τὰς νῦν πληθυντικῶς Θεσπιὰς καλουμένας. Γραῖαν. Τὴν νῦν Τάναγραν καλουμένην. Εὐρύχορον. Πλατεῖαν, μεγάλην. Μυκαλησσόν. Οὕτως κληθεῖσαν ἀπὸ Μυκάλης τῆς ἐν Καρίᾳ, Περσέως ἐν αὐτῇ ἱδρυσαμένου τὸ τοῦ Μυκαλέως Διὸς ἱερόν. Οἵ τε. |
| 2 499 [10] | Οἵτινες. Ἀμφ’ Ἅρμα. Περὶ τὸ Ἅρμα. Τὸ δὲ Ἅρμα, πόλις τῆς Βοιωτίας, ὀνομασθεῖσα ἀπὸ τοῦ αὐτόθι καταποθῆναι σὺν τοῖς ἵπποις τὸ Ἀμφιαράου τοῦ μάντεως ἅρμα σὺν αὐτῷ. Καὶ Εἰλέσιον, καὶ Ὕλην, καὶ Ἐλεῶν’. Τὸ πλῆρες Ἐλεῶνα. Εἰσὶ δὲ αὗται πόλεις Βοιωτίας. Καὶ οὕτω καλοῦνται, ἐπειδὴ ὑλώδεις οἱ τόποι. Ἐρυθραί. Βαρυτόνως μὲν, πόλις Βοιωτίας· ὀξυτόνως δὲ, πόλις Ἰωνίας. Ὠνομάσθησαν δὲ, ἤτοι ἀπὸ Ἐρυθροῦ τοῦ, Ποσειδῶνος, καὶ Ἀμφιμεδούσης τῆς Δαναοῦ· ἢ, ὡς ἕτεροι, ἀπὸ Ἐρυθρᾶς τῆς Πορφυρίωνος τοῦ Σερίφου. Εἶχον. |
| 2 500 | Κατῴκουν. Ὕλην. Τὸ υ ἐνταῦθα ἐπεκτεταμένως. ὡς τό· Ὕλῃ ἔνι οἰκία ναίων. Πετεῶνα. Ἀπὸ Πετεῶνος τοῦ Βοιωτοῦ. Ὠκαλέην. |
| 2 501 [5] | Ἀπὸ τοῦ παραῤῥέοντος ποταμοῦ. Καλεῖται δὲ νῦν Ὠκάλεια. Μεδεῶνά τ’. Καὶ τὸν Μεδεῶνα. Μεδεῶνα. Ἀπὸ Μεδεῶνος τοῦ Πυλάδου. Ἐϋκτίμενον. Καλῶς κεκτισμένον. Πτολίεθρον. Πόλιν. Κώπας. |
| 2 502 [5] | Πόλεις Βοιωτίας, ἀπὸ Κωπεῶνος τινὸς ἥρωος. παρ’ ἣν καὶ ἡ λίμνη Κωπαΐς. Πολυτρήρωνα. Πολλὰς περιστερὰς ἔχουσαν. Τρήρωνες δὲ καλοῦνται αἱ περιστεραὶ, ἀπὸ τοῦ τρεῖν, καὶ εὐλαβεῖσθαι. δειλὸν γὰρ τὸ ζῶον. Θίσβη. Αἱ νῦν πληθυντικῶς λεγόμεναι Θίσβαι. Κορώνειαν. |
| 2 503 [5] | Ἀπὸ Κορώνου τοῦ Θερσάνδρου. Ποιήεντα. Βοτανηφόρον, σύμφυτον. πόα γὰρ, ἡ βοτάνη. Διὰ τούτου δὲ τὸ εὔγειον παρίστησιν αὐτῆς. Πλάταιαν. |
| 2 504 | Τὰς Πλαταίας. ἀπὸ Πλάτης τῆς Ὀγχηστοῦ. Ἔχον. Εἶχον, ᾤκουν. Γλίσσαντα. Προπαροξυτόνως ὡς γίγαντα. Ὑποθήβας. |
| 2 505 [10] | Θῆβαι ἀπὸ Θήβης, τῆς Ἀσωποῦ, τοῦ ἐντοπίου ποταμοῦ. Ὑποθήβας οὖν τὰς ἐλάττω Θήβας, ἠλαττωμένας ὕστερον ἐπὶ τῶν ἐπιγόνων. ἐπόρθησαν γὰρ αὐτὰς οἱ τῶν ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας στρατευσάντων παῖδες, ἐκδικοῦντες πατρώαν ὕβριν. Ἕτεροι δέ φασιν, Ὑποθήβας λέγειν τὸν Ποιητὴν τὰς ὑποκειμένας ταῖς ἑπταπύλοις Θήβαις κώμας. αὗται γὰρ αἱ Θῆβαι ἐκπεπολιώρκηντο. Ὄγχηστον. |
| 2 506 [5] | Τόπος τῆς Βοιωτίας, ἱερὸς Ποσειδῶνος. Εἴρηται δὲ ἀπὸ Ὀγχηστοῦ τοῦ Βοιωτοῦ. Ποσιδήϊον. Ποσειδῶνος ἱερόν. Ἀγλαόν. Καλόν. Ἄλσος. Πᾶς τόπος σύνδενδρος, ὕδωρ ἔχων, καὶ θεοῖς ἀφιερωμένος, ἄλσος καλεῖται. Πολυστάφυλον. |
| 2 507 [5] | Πολυάμπελον. Ἄρνην. Πόλιν Βοιωτίας, ἀπὸ Ἄρνης, ἧς καὶ Ποσειδῶνος Βοιωτός. Οἱ δὲ, ὅτι οὐχ εὑρίσκεται κατὰ τοὺς Τρωϊκοὺς χρόνους Ἄρνη πόλις Βοιωτίας, ὅθεν ἔνιοι πιθανῶς μεταγράφουσι, οἵ τε πολυστάφυλον Τάρνην ἔχον. Νίσαν. |
| 2 508 [5] | Βοιωτίας, οὐ Μεγαρίδος. Ἔστι δὲ ἐν αὐτῇ Διονύσου ἐπιφανὲς ἱερόν. Ζαθέην. Ἄγαν θείαν. Ἀνθηδόνα. Ἀνθηδὼν πόλις Βοιωτίας. Ἐκ ταύτης ἦν Γλαῦκος θαλάσσιος. Ἐσχατόωσαν. Τὴν ἐν τοῖς ἐσχάτοις μέρεσι τῆς Βοιωτίας κειμένην. Τῶν μέν. |
| 2 509 | Τούτων μέν. Νέες. Πλοῖα. Βαῖνον. |
| 2 510 | Ἔβαινον. Ἀσπληδόνα. |
| 2 511 [10] | Ὠνόμασται ἀπὸ Ἀσπληδόνος τοῦ Πρέσβωνος. Ἔστι δὲ Βοιωτίας τῆς Ὀρχομενίων γῆς. Καλεῖται νῦν Εὐδείελος. Ναῖον. Ὤικουν. Ὀρχομενὸν Μινύειον. Τὸν ἐν τῇ Βοιωτίᾳ λέγει Ὀρχομενὸν, τὸν ὑπὸ Μινύου βασιλευθέντα, τὸν ὀνομασθέντα ἀπὸ Ὀρχομενοῦ τοῦ Διὸς υἱοῦ, καὶ Ἑρμίππης τῆς Βοιωτοῦ. Παραῤῥέει αὐτὸν ποταμὸς Μινύας, ἀφ’ οὗ Μινύαι ἐκλήθησαν οἱ τὴν χώραν κατοικοῦντες. Ἔστι δὲ καὶ ἕτερος Ὀρχομενὸς τῆς Ἀρκαδίας, ὃν πολύμηλον καλεῖ ὁ ποιητής. καὶ ἕτερος τῆς Θεσσαλίας. Υἷες Ἄρηος. |
| 2 512 | Παῖδες Ἄρεος. Δόμῳ. |
| 2 513 | Οἴκῳ. Ἀζείδαο. Ἀζέως παιδός. Παρθένος. |
| 2 514 [5] | Ἡ ἔτι παρθένος νομιζομένη τοῖς γονεῦσιν. Αἰδοίη. Αἰδοὺς ἀξία καὶ τιμῆς. Ὑπερῴϊον εἰσαναβᾶσα. Εἰς τὸ δίστεγον ἐλθοῦσα τὸ καλούμενον γυναικωνίτης. οἱ γὰρ ἀρχαῖοι ταῖς γυναιξὶν ὑπερῴους τοὺς θαλάμους κατεσκεύαζον, ὑπὲρ τοῦ δυσεντεύκτους αὐτὰς εἶναι. Παρελέξατο. |
| 2 515 | Παρεκοιμήθη, παρεκαθεύδησε. Λάθρη. Λαθραίως, κρυφίως. Ὁ δέ οἱ. Οὗτος δὲ αὐτῇ. Ὁ δὲ, ἀντὶ τοῦ, γάρ. Γλαφυραί. |
| 2 516 | Βαθεῖαι, κοῖλαι. Ἐστιχόωντο. Ἐν τάξει παρεγένοντο. Αὐτὰρ Φωκήων. |
| 2 517 [5] | Τῶν δὲ Φωκέων. Διχῶς δὲ γράφεται, Φωκήων, καὶ Φωκείων. Τοὺς δὲ Φωκεῖς οἱ μὲν ἀπὸ Φώκου τοῦ Ψαμάθης καὶ Αἰακοῦ, οἱ δὲ τοῦ Ποσειδῶνος καὶ Προνόης τῆς Ἀσωποῦ. Ἦρχον. Ἡγοῦντο. Υἷες Ἰφίτου. |
| 2 518 | Σχέδιος, καὶ Ἐπίστροφος. Ναυβολίδαο. Ναυβόλου, παιδὸς Ἰφίτου. Κυπάρισσον. |
| 2 519 [15] | Πόλιν Φωκίδος. Ὠνομάσθη δὲ ἀπὸ Κυπαρίσσου τοῦ Ὀρχομενοῦ ἀδελφοῦ. ἢ ἀπὸ τῶν ἐν αὐτῇ φυομένων κυπαρίσσων. Πυθών. Καὶ αὕτη πόλις Φωκίδος. Τὸ πρότερον δὲ ἐκαλεῖτο Παρνασία νάπη, ὡς ἀπὸ τοῦ παρακειμένου ὄρους. ἔπειτα Πυθών. ὕστερον δὲ Δελφοί. Καὶ Πυθὼν μὲν, ἐπεὶ κατεσάπει αὐτόθι ὁ δράκων, ὁ τὸ μαντεῖον πρότερον φυλάσσων, ὃν ἀπέκτεινε τοξεύσας ὁ Ἀπόλλων. πύθεσθαι γὰρ, τὸ σήπεσθαι. ὡς τό· σέο δ’ ὀστέα πύσει ἄρουρα. ἢ, ὡς ἔνιοί φασι, διὰ τὸ παραγενομένους αὐτόθι πυθέσθαι τοὺς ἀνθρώπους περὶ ὧν ἐθέλουσι. Κρίσσαν. |
| 2 520 [10] | Πεδίον ἐν Λοκρίδι, ἢ, ὡς οἱ πλείονές φασιν, ἐν Δελφοῖς, ὠνόμασται ἀπὸ Κρίσσου τοῦ τυράννου, καὶ Ἀστεροδίας τῆς Δηϊονέως. Δαυλίδα. Δαυλὶς, πόλις Φωκίδος, ἀπὸ Δαυλιέως ὀνομασθεῖσα τοῦ τυράννου, καὶ Κρηστώνης. ἢ διὰ τὸ σύμφυτον. δαυλὸν γὰρ τὸ δασὺ ἔλεγον οἱ ἀρχαῖοι. Πανοπῆα. Πόλις Φωκίδος, ῥηθεῖσα ἀπὸ Πανοπέως τοῦ Φώκου. Ἀνεμώριαν. |
| 2 521 [5] | Αὕτη μεταξὺ κεῖται Φωκίδος, καὶ Δελφῶν, ἐφ’ ὑψηλοῦ τόπου, ὅθεν οὕτως ὠνόμασται, παρὰ τὸ καταπνεῖσθαι αὐτὴν σφοδρῶς. Ὑάμπολιν. Οἵτινες ᾤκουν τὴν ὑπὸ Ὑάντων ἔθνους βαρβάρων οἰκισθεῖσαν πόλιν. Οἵ τ’ ἄρα πὰρ ποταμὸν Κηφισσόν. |
| 2 522 [5] | Οὗτοι Ἐπικηφίσιοι λέγονται, ὑπὸ δέ τινων παραποτάμιοι. Ὁ δὲ Κηφισσὸς ποταμός ἐστι τῆς Φωκίδος, ἔχων τὰς πηγὰς ἐκ Λιλαίας. ὥς φησιν Ἡσίοδος· Ὅς τε Λιλαίῃσι προρέει καλίῤῥοον ὕδωρ. Δῖον. Θαυμαστόν. Ἔναιον. Ὤικουν. Λίλαιαν. |
| 2 523 | Πόλις Φωκίδος, παρακειμένη ταῖς τοῦ Κηφισσοῦ πηγαῖς. Ἕποντο. |
| 2 524 | Ἠκολούθουν. Στίχες. |
| 2 525 | Τάξεις. Ἔστασαν. Εἱστήκεισαν. Ἀμφιέποντες. Περὶ αὐτὸν ἐνεργοῦντες, καὶ ἐπιμέλειαν ἔχοντες. Ἐπ’ ἀριστερά. |
| 2 526 | Ἐκ τοῦ ἀριστεροῦ μέρους. Ἔμπλην. Πλησίον. Θωρήσσοντο. Καθωπλίζοντο. Λοκρῶν δ’ ἡγεμόνευεν Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας. |
| 2 527 [5] | Λοκρῶν δὲ μέμνηται, τῶν Ἐπικνημιδίων καλουμένων. οὗτοι γὰρ ἀντικρὺ τῆς Εὐβοίας τὴν οἴκησιν πεποίηνται, οἱ ὑπὸ τῷ Αἴαντι ὄντες. Εἰσὶ δὲ καὶ ἕτεροι Λοκροὶ, ἐπικαλούμενοι Ὀζόλαι, περὶ τὴν Αἰτωλίαν, ἐπὶ τῆς ἑτέρας πλευρᾶς, οἰκοῦντες κατὰ τὸ Κρισσαῖον πεδίον· κεκλημένοι οὕτως ἀπὸ τοῦ αὐτόθι ῥέοντος Ὄζοντος ποταμοῦ, ὃν ἐποίησαν οἱ ἰχῶρες δυσώδη τοῦ κενταύρου τοῦ ὑπὸ Ἡρακλέους τρωθέντος, ὁπηνίκα διάγων Δηϊάνειραν τὴν Οἰνέως κατὰ τὸν Εὔηνον ποταμὸν ἐπιχείρει βιάζεσθαι· ἢ, ὅτι εἰσὶν αἰγονόμοι, καὶ τὰς δορὰς τῶν βοσκημάτων δυσώδεις οὔσας καὶ ἀβυρσεύτους ἀμφιέννυνται. Τούτων δὲ ἄποικοί εἰσιν ἕτεροι Λοκροὶ, οἱ Ἐπιζεφύριοι καλούμενοι, διὰ τὸ ἐπὶ Ζεφυρίῳ ὄρει τῆς Ἰταλίας παροικεῖν. Ἡγεμόνευεν. Ἡγεῖτο. Μείων, οὔτι τόσος γε ὅσος Τελαμώνιος Αἴας, Ἀλλὰ πολὺ μείων· ὀλίγος μὲν ἔην, λινοθώρηξ, Ἐγχείῃ δ’ ἐκέκαστο πανέλληνας καὶ Ἀχαιούς. |
| 2 528 [20] | Ἀθετοῦνται οἱ τρεῖς οὗτοι στίχοι, ὡς μὴ γνήσιοι τοῦ ποιητοῦ. Πρῶτον μὲν, ὅτι οὐκ ἦν μικρότερος ὁ Ὀϊλέως Αἴας τοῦ Τελαμῶνος. Φησὶ γὰρ ἐν ἑτέροις τῆς ποιήσεως· Αἴας δ’ οὐκέτι πάμπαν Ὀϊλῆος ταχὺς υἱὸς Ἵστατ’ ἀπ’ Αἴαντος Τελαμωνίου οὐδ’ ἠβαιόν. Ἀλλ’ ὥστ’ ἐν νειῷ βόε οἴνοπε πηκτὸν ἄροτρον Ἶσον θυμὸν ἔχοντε τιταίνετον. Ἔπειθ’, ὅτι οὐκ οἶδεν λινοῖς θώρηξι χρωμένους τοὺς Ἕλληνας ὁ ποιητής. Ψεῦδος δὲ καὶ τὸ, Ἐγχείῃ δ’ ἐκέκαστο πανέλληνας. Μείων. Μικρότερος, ἐλάττων. Οὔτι τόσος. Οὐ τηλικοῦτος τῷ μεγέθει τοῦ σώματος καὶ τῇ δυνάμει. Ὅσος. Ὁπόσος. Ὀλίγος. |
| 2 529 | Μικρός. ποσότης ἀντὶ πηλικότητος. Λινοθώρηξ. Λινοῦν θώρακας ἔχων. οἱ γὰρ τοξόται λινοὺς θώρακας φοροῦσιν. Ἐγχείῃ. |
| 2 530 | Τῇ διὰ δόρατος μάχῃ. Ἐκέκαστο. Ἐκεκόσμητο, ἐνίκα. Πανέλληνας. Ἀντὶ τοῦ, πάντας τοὺς Ἕλληνας. Κῦνον Ὀπόεντά τε. |
| 2 531 [5] | Κῦνος, καὶ Ὀποῦς, πόλις τῆς Λοκρίδος. Εἴρηται δὲ ἀπὸ Κύνου τοῦ Λοκροῦ. Καλλίαρόν τε. Ἀπὸ Καλλιάρου τοῦ Ὀποῦντος. Βῆσαν. |
| 2 532 [10] | Οὕτως ὠνόμασται, διὰ τὸ σύμφυτον εἶναι τὸ χωρίον. πάντες γὰρ οἱ σύνδενδροι τόποι, καὶ μάλιστα τῶν ὀρῶν, βῆσαι λέγονται. Σκάρφην. Οὕτως ὠνόμασται ἀπὸ Σκάρφης τῆς Αἴσονος μητρός. Αὐγειάς. Ἀπὸ Αὐγείας τινὸς, ἐγχωρίου νύμφης. οὐκέτι δὲ οἰκεῖται. Ἐρατεινάς. Ἐπεράστους, καλὰς, καὶ ἐπιθυμίας ἀξίας. Τάρφην. |
| 2 533 [5] | Οὕτως ὠνόμασται, διὰ τὴν δασύτητα τῆς ὕλης. ταρφέα γὰρ, τὰ συνεχῆ. Θρόνιον. Ἀπὸ Θρονίας νύμφης οὕτως ὠνόμασται. Βοαγρίου ἀμφὶ ῥέεθρα. Περὶ τὰ τοῦ Βοαγρίου ῥεύματα. Ὁ δὲ Βοάγριος, ποταμὸς τῆς Λοκρίδος. Πέρην. |
| 2 535 [5] | Πέραν. Εὔβοια. Νῆσος παρακειμένη τῇ Ἀττικῇ, καὶ Βοιωτίᾳ, καὶ Φωκίδι, καὶ Λοκρίδι. ἥτις καὶ Μάκρις ἐκαλεῖτο. ἤτοι διὰ τὸ εἰς μῆκος κεῖσθαι. ἢ ἀπὸ Μακρίδος νύμφης, τῆς τροφοῦ Ἥρας. Ὠνομάσθη δὲ Εὔβοια ἀπὸ Εὐβοίας τῆς Ἀσωποῦ. Μένεα πνείοντες. |
| 2 536 [5] | Θυμοῦ καὶ δυνάμεως πνείοντες, τουτέστι, γέμοντες. Θαρσαλέοι. Ἄβαντες δὲ, οἱ ἀπὸ Εὐβοίας, ἀπὸ Ἄβαντος, τοῦ, Ποσειδῶνος, βασιλέως αὐτῶν. Χαλκίδα. |
| 2 537 [5] | Χαλκὶς, πόλις Εὐβοίας. Εἰρέτριάν τε. Καὶ τὴν Ἐρέτριαν. Εἴρηται δὲ ἀπὸ Ἐρετριέως τοῦ Φαέθοντος. Ἱστίαιαν. Αὕτη πρότερον ἐκαλεῖτο Ταλαντία, ὕστερον δὲ οὕτω προσηγορεύθη ἀπὸ Ἱστιαίας, τῆς Ὑριέως. Κήρινθος. |
| 2 538 [5] | Πόλις Εὐβοίας ἐπιθαλάσσιος. Ἔφαλον. Παραθαλάσσιον. Δίου τ’ αἰπὺ πτολίεθρον. Τὸ ὑψηλὸν καὶ μέγιστον. Καλεῖται δὲ καὶ Δίων πληθυντικῶς. εἴρηται δὲ ἀπὸ Δίου τοῦ Πανδώρου. Κάρυστον. |
| 2 539 | Πόλιν Εὐβοίας. Ναιετάασκον. Ὤικουν. Ὄζος Ἄρηος. |
| 2 540 | Ἀπόγονος Ἄρεος. πολεμικός. Χαλκωδοντιάδης. |
| 2 541 [5] | Χαλκώδοντος παῖς Ἐλεφήνωρ. Εἴρηται δὲ προληπτικῶς τὸ ὄνομα, ὡς ἔθος τοῖς παλαιοῖς τιθέναι τοῖς παισὶ, παρὰ τὸ ἐλεφαίρεσθαι αὐτὸν, καὶ βλάπτειν, τοὺς ἐναντίους. Μεγαθύμων. Μεγαλοψύχων, γενναίων. Ἀρχός. Ἄρχων, ἡγεμών. Ὄπιθεν κομόωντες. |
| 2 542 [5] | Τὰ ὀπίσω μέρη τῆς κεφαλῆς κομῶντες, ἀνδρίας χάριν. Ἴδιον δὲ τοῦτο τῆς τῶν Εὐβοέων κουρᾶς τὰς ὄπισθεν τρίχας βαθείας ἔχειν. Αἰχμηταί. |
| 2 543 [5] | Πολεμικοὶ, μαχηταί. Μεμαῶτες. Προθυμούμενοι. Ὀρεκτῇσι μελίῃσι. Τοῖς ἐκ χειρῶν δόρασιν, οἷς ὀρέγδην ἐχρῶντο, συνιστάμενοι, καὶ ἐκτείνοντες αὐτά. ἐξ οὗ, θαρσαλέοι. ὀρέξασθαι γάρ ἐστι, τὸ ἐκ χειρὸς πατάξαι. Μελίῃσι. Δόρασιν, ἀπὸ μελίας ξύλου γενομένοις. Ῥήξειν. |
| 2 544 | Διαῤῥήξειν. Δηΐων. Πολεμίων. Ἀμφὶ στήθεσσι. Περὶ τοῖς στήθεσιν αὐτῶν. Οἳ δ’ ἄρ’ Ἀθήνας εἶχον. |
| 2 546 [5] | Ἀντὶ τοῦ, ᾤκουν. Ἀθήνας δὲ νῦν κέκληκε τὴν πόλιν. τοὺς δὲ δήμους παρέλιπε, διὰ τὸ πλῆθος, ἢ διὰ τὸ μὴ δύνασθαι πάντας εἰς μετροποιΐαν καταταγῆναι. Δῆμον. |
| 2 547 [15] | Ὄχλον. Ἐρεχθῆος. Τοῦ βασιλέως τῶν Ἀθηναίων, τοῦ καὶ Ἐριχθονίου καλουμένου, γεννηθέντος ἐκ τοῦ Ἡφαίστου. Οὗτος γὰρ ἐδίωκε τὴν Ἀθηνᾶν, ἐρῶν αὐτῆς· ἡ δὲ ἔφευγεν. Ὡς δὲ ἐγγὺς αὐτῆς ἐγένετο, πολλῇ ἀνάγκῃ (ἦν γὰρ χωλὸς) ἐπειρᾶτο συνελθεῖν. Ἡ δὲ, ὡς σώφρων, καὶ παρθένος, ὡς οὐκ ἠνείχετο, ἀπεσπέρμῃνεν εἰς τὸ σκέλος τῆς θεοῦ. Ἡ δὲ μυσαχθεῖσα, ἐρίῳ ἀπομάξασα τὸν γόνον, ἔῤῥιψεν εἰς γῆν. ὅθεν Ἐριχθόνιος, ὁ ἐκ τῆς γῆς ἀναδοθεὶς παῖς· κατά τινα ἐτυμολογίαν, ὡς ἀπὸ τοῦ ἐρίου, καὶ τῆς χθονός. Ἱστορεῖ Καλλίμαχος ἐν Ἑκάλῃ. Μεγαλήτορος. Μεγαλοψύχου, γενναίου. Ἀθήνη. Ἀθηνᾶ. Ζείδωρος. |
| 2 548 | Ἡ τὰ πρὸς ζωὴν δωρουμένη γῆ. Ἄρουρα. Ἡ γῆ. παρὰ τὸ ἀροτριᾶσθαι. Κὰδ δ’ ἐν Ἀθήνῃς’ εἷσε. |
| 2 549 [5] | Καθίδρυσε δὲ αὐτὸν Ἀθήνῃσιν ἐν τῷ ἰδίῳ αὐτῆς ἱερῷ ἡ θεὸς, καὶ ἔδωκε φυλάττειν ταῖς Κέκροπος θυγατράσιν. Ἑῷ ἐνί. Ἐν τῷ ἰδίῳ. Πίονι. Ἀντὶ τοῦ, πλουσίῳ, καὶ εὐδαίμονι. Νηῷ. Ναῷ. Ἔνθα. |
| 2 550 | Ἐκεῖ, ἐν ταῖς Ἀθήναις. Μίν. Αὐτὸν τὸν Ἐρεχθέα. Ἀρνειοῖς. Ἀρνοῖς, κριοῖς. Ἱλάονται. Ἐξευμενίζονται, ἐξιλεοῦνται. Κοῦροι Ἀθηναίων. |
| 2 551 | Οἱ Ἀθηναῖοι. περιφραστικῶς. Περιτελλομένων. Εἰς τὸ αὐτὸ κατὰ περίοδον περιερχομένων, καὶ τελειουμένων. Ἐπιχθόνιος. |
| 2 553 | Ἐπίγειος. Κοσμῆσαι. |
| 2 554 | Διατάξαι, καθοπλίσαι. Ἀσπιδιώτας. Ἐνόπλους. Οἶος. |
| 2 555 | Μόνος. Ἔριζεν. Ἐφιλονείκει, ἐξισοῦτο. Προγενέστερος ἦεν. Παλαιότερος ὑπῆρχεν. Ἐκ Σαλαμῖνος. |
| 2 557 | Σαλαμὶς, νῆσος πρὸ τῆς Ἀττικῆς. ὅθεν ἦν Αἴας ὁ Τελαμώνιος. Ἄγεν. Ἦγεν, ἔφερε. Φάλαγγες. |
| 2 558 | Τάξεις. Ἄργος. |
| 2 559 | Τὴν Πελοπόννησον. Τίρυνθα. Πόλιν Ἄργους. Τειχιόεσσαν. Τὴν καλῶς τετειχισμένην. ἐπεὶ δοκεῖ ὑπὸ Κυκλώπων τετειχίσθαι. Ἑρμιόνην, Ἀσίνην τε. |
| 2 560 [5] | Πόλεις τοῦ Ἄργους. Ἔστι δὲ ἡ Ἑρμιόνη ἱερὰ Περσεφόνης. Βαθὺν κατὰ κόλπον ἐχούσας. Τὰς βαθὺν κατεχούσας κόλπον. Κόλπος δέ ἐστι θάλασσα ὑπὸ ἀκρωτηρίων περιεχομένη. Τροιζῆνα. |
| 2 561 [5] | Τροιζὴν, ἀπὸ Τροιζῆνος υἱοῦ Πέλοπος. Ἠϊόνας τε. Οἱ παλαιοὶ ἑνικῶς. Ἀμπελόεντα. Πολυάμπελον, οἰνοφόρον. Ἐπίδαυρον. Πόλιν Ἄργους, ἐν τοῖς παραθαλασσίοις μέρεσι κειμένην. Αἴγιναν. |
| 2 562 | Νῆσον πρὸ τῆς Ἀττικῆς. Ἐκαλεῖτο δὲ πρότερον Οἰνώνη. ὕστερον δὲ Αἴγινα, ἀπὸ Αἰγίνης, τῆς Ἀσωποῦ μὲν θυγατρὸς, Αἰακοῦ δὲ μητρός. Ἀγακλειτοῦ. |
| 2 564 | Πάνυ ἐνδόξου. Κίεν. |
| 2 565 [15] | Ἐπορεύετο. Ἰσόθεος φώς. Ἰσόθεος ἀνήρ. Τὸ δὲ φὼς, ὀξυτονούμενον, τὸν ἄνθρωπον δηλοῖ. ὡς τὸ, ἰσόθεος φώς. καὶ, φῶτ’ Ἀσκληπιοῦ υἱόν. Περισπώμενον δὲ, τὸ φέγγος. καὶ, τροπικῶς, τὴν σωτηρίαν συνῃρημένον ἐκ τοῦ φάος. Εἰκότως οὖν περισπᾶται. Φάος δ’ ἑτάροισιν ἔθηκε. Καὶ, Χρύσεον λύχνον ἔχουσα, φάος περικαλλές. Ἐπεὶ τὸ, πῶς, καὶ τὸ, ποῦ, ἐπιῤῥήματά ἐστι πευστικά. οἷον, Πῶς ἔθαν’ Ἀτρείδης; ποῦ Μενέλαος ἔην; Ὀξυτονούμενα δὲ, καὶ ἐγκλιτικά ἐστιν. ὡς τὸ, Ἀλλ’ οὔ πως ἅπαντα θεοὶ δόσαν ἀνθρώποισιν. Ἀλλά που ἐν μεγάροισι Λυκάονος ἕνδεκα δίφροι. Μηκιστέως υἱός. |
| 2 566 | Εὐρύαλος. Ταλαϊονίδαο. Ταλαοῦ παιδὸς, Ἀδράστου. Ὀγδώκοντα. |
| 2 568 | Ὀγδοήκοντα. Μυκήνας. |
| 2 569 | Πόλιν Ἄργους, ἧς ἐβασίλευεν Ἀγαμέμνων. ἀπὸ Μυκήνης, νύμφης Λακωνικῆς. Ἀφνειόν. |
| 2 570 | Πλούσιον. Ἐϋκτιμένας. Καλῶς ἐκτισμένας. Ὀρνειάς. |
| 2 571 [5] | Κώμην Ἀργείας. Ἀραιθυρέην. Αὕτη ὕστερον Φλιοῦς προσηγορεύθη. ἀπὸ Φλιοῦντος τοῦ Διονύσου. Ἐρατεινήν. Ἐπιθυμητὴν, καλήν. Καὶ Σικυῶν’. |
| 2 572 | Τὸ πλῆρες Σικυῶνα. ἔστι δὲ αὕτη πόλις Ἄργους. Ὅθ’ ἄρ’. Ὅπου δή. Αἰπεινήν. |
| 2 573 | Ὑψηλήν. Γονόεσσαν. Γονοῦσαν. Ἔστι δὲ ἀκρωτήριον Πελλήνης. Πελλήνην. |
| 2 574 | Διαφέρει Πελλήνη Παλλήνης. Παλλήνη μὲν γὰρ πόλις Θρᾴκης· Πελλήνη δὲ πολίχνιον τῆς Ἀχαΐας, ἥ ἐστι Πελοπόννησος. Αἰγιαλόν. |
| 2 575 [5] | Οὕτως ἐκαλεῖτο παραθαλασσία χώρα, ἤτοι πλευρὰ τῆς Πελοποννήσου, ἡ παρατείνουσα ἀπὸ Σικυῶνος μέχρις Ἤλιδος. Αἰγιαλοὶ δὲ, τόποι πλεῖστοι. ὧν καὶ ὁ κατὰ Παφλαγωνίαν. Ἀμφ’ Ἑλίκην. Περὶ τὴν Ἑλίκην. Εὐρεῖαν. Πλατεῖαν. Τῶν ἑκατὸν νηῶν. |
| 2 576 | Ἀντὶ τοῦ, πάντων τῶν προειρημένων. Καὶ γὰρ ἑκατὸν νηῶν ἡγεμὼν ἦν ὁ Ἀγαμέμνων. Κρείων. Κρατῶν, ἄρχων. Ἐν δ’ αὐτὸς ἐδύσατο. |
| 2 578 | Ἐνεδύσατο δὲ αὐτός. Νώροπα. Λαμπρόν. ἀμαυροῦντα τοὺς ὦπας, ὅ ἐστι, τοὺς ὀφθαλμούς. Κυδιόων. |
| 2 579 | Γαυριῶν τῇ ἑαυτοῦ δόξῃ. Μετέπρεπε. Διέπρεπε, ἐκδηλότατος ἦν. Κοίλην Λακεδαίμονα. |
| 2 581 [10] | Τὴν ὑπὸ ὀρῶν περιεχομένην. διὰ τὸ περικεῖσθαι αὐτῇ κύκλῳ τὸ Τηύγετον ὄρος. Διὸ καὶ ἀτείχιστον αὐτὴν ᾤκισαν. Λακεδαίμονα δὲ, τὴν χώραν λέγουσι· τὴν δὲ πόλιν, Σπάρτην. Ἕτεροι δὲ καὶ αὐτῆς τῆς πόλεως τὸ μέν τοι Λακεδαίμονα, τὸ δὲ Σπάρτην καλοῦσι. Κητώεσσαν. Μεγάλην. παρὰ τὸ κῆτος. ὅπερ δοκεῖ πάντων μεῖζον εἶναι τῶν ἐνύδρων ζώων. Τινὲς δὲ γράφουσι, καιετάεσσαν, ἵν’ ᾖ, τὴν καλαμινθώδη. κατὰ γὰρ αὐτοὺς ἡ καλαμίνθη ἐστὶ πολλὴ ἐν Σπάρτῃ. Μέσσην. |
| 2 582 | Τὴν καλουμένην Μεσήνην. Βρυσιαί. |
| 2 583 | Πόλεις τῆς Λακωνικῆς. Ἕλος. |
| 2 584 | Πόλις τῆς Λακωνικῆς παραθαλάσσιος. ἧς οἱ πολῖται Εἵλωτες. Λάαν. |
| 2 585 [5] | Πόλιν Λακωνικῆς. ἣν οἱ Διόσκουροι πορθήσαντες, Λαπέρσαι ἐκλήθησαν. Διὰ δὲ τὸ μέτρον ἀναγνωστέον δισυλλάβως. χρὴ γὰρ λέγειν, μονοσυλλάβως, Λᾶν. Οἳ δ’ Οἴτυλον. Καὶ Οἴτυλον. Ἔστι δὲ καὶ αὕτη πόλις Λακεδαιμονίας. Ἀπάτερθεν. |
| 2 587 | Ἄποθεν, χωρίς. Κίεν. |
| 2 588 | Παρεγένετο. Ἧισι προθυμίῃσι. Ταῖς ἑαυτοῦ προθυμίαις. Πεποιθώς. Πεπιστευκώς. Ὀτρύνων. |
| 2 589 | Παρορμῶν. Ἵετο. Προεθυμεῖτο. Θυμῷ. Τῇ ψυχῇ. Τίσασθαι. |
| 2 590 | Τιμωρήσασθαι. Ὁρμήματα. Μεριμνήματα. Στοναχάς τε. Καὶ στεναγμούς. Πύλον. |
| 2 591 [5] | Πύλος, ὁ ὑπὸ Νέστορι, τῆς Μεσηνίας, τὸ καὶ Κορυφάσιον· ὁ δὲ τῆς Ἀρκαδίας, ἡ τοῦ Νέστορος πατρίς· ὁ δὲ τῆς Ἠλείας, παρὰ τὴν Ὠλενίαν πέτραν. Θρύον. |
| 2 592 [10] | Πόλιν τῆς Ἤλιδος, ἣν ἑτέρως Θρυόεσσαν λέγουσιν. Ἀλφειοῖο πόρον. Καθ’ Ὅμηρον ποσὶ διαβατός ἐστιν ὁ Ἀλφειὸς ποταμός. πόρον γὰρ, τὸ διαβατὸν αὐτοῦ μέρος φησίν. Ἔστι δὲ ὁ Ἀλφειὸς τῆς Ἠλίας χώρας. Αἶπυ. Βαρυτόνως λεκτέον. ὄνομα γὰρ ἐστὶ πόλεως. Τὸ δὲ ὀξυτονούμενον, ἐπίθετόν ἐστι, καὶ σημαίνει τὸ ὑψηλόν. Τῶν μέν τοι εἰς υ ληγόντων οὐδετέρων τριγενῶν τὰ θηλυκὰ εἰς α λήγει, τῇ ει διφθόγγῳ παραληγόμενα. οἷον· αἰπὺ, αἰπεῖα Κολώνη· ὀξὺ, ὀξεῖα· ταχὺ, ταχεῖα. Ἔνθα. |
| 2 594 | Ὅπου. ἐν τῷ Δωρίῳ. Ἔστι δὲ ὄνομα πόλεως. Ἀντόμεναι. |
| 2 595 [10] | Ἀπαντήσασαι. Θάμυριν. Οὗτος παῖς ἦν Φιλάμμωνος, καὶ Ἀρσίου τῆς νύμφης, τὸ γένος Θρᾴξ. Ὃς ἔσχεν αἰσχρὸν ἔρωτα, πρῶτος ἀρξάμενος ἐρᾷν ἀῤῥένων. Οὗτος, κάλλει πολλῷ διενεγκὼν, καὶ κιθαρῳδίᾳ, περὶ μουσικῆς ἐρίσας ταῖς Μούσαις, συνέθετο, ἂν μὲν κρείττων εὑρεθῇ, πλησιάσαι πάσαις· ἂν δὲ ἡττηθῇ, στερηθῆναι οὗ ἂν ἐκεῖναι θέλωσι. Καθυπέρτεραι δὲ αἱ Μοῦσαι γενόμεναι, τῶν ὀμμάτων αὐτὸν, καὶ τῆς κιθαρῳδίας, καὶ τοῦ νοῦ, ἐστέρησαν. Θρήϊκα. Θρᾷκα. Παῦσαν. Ἔπαυσαν, ἐπέσχον. Ἀοιδῆς. Τῆς ὠδῆς. Ἰόντα. |
| 2 596 | Πορευόμενον. Οἰχαλίηθεν. Ἀπὸ τῆς Οἰχαλίας, πόλεως τῆς Θεσσαλίας, ἧς ἐβασίλευσεν Εὔρυτος. Οἰχαλιῆος. Τοῦ ἀπὸ τῆς Οἰχαλίας. Στεῦτο. |
| 2 597 [5] | Διεβεβαιοῦτο. ἔλεγεν. Εὐχόμενος. Μεγαλαυχῶν. Νικησέμεν. Νικήσειν. Εἴπερ ἂν αὐταὶ Μοῦσαι ἀείδοιεν. Εἰ αὐταὶ ᾄδοιεν αἱ Μοῦσαι. Κοῦραι Διός. |
| 2 598 | Αἱ τοῦ Διὸς θυγατέρες. Χολωσάμεναι. |
| 2 599 [5] | Ὀργισθεῖσαι. Πηρὸν θέσαν. Ἤτοι, τῆς τέχνης ἔπαυσαν, καὶ ἔκφρονα αὐτὸν ἐποίησαν, ἢ περὶ τὴν φωνὴν ἔβλαψαν. Πηρὸς γὰρ καλεῖται, ὁ κατά τι μέρος τοῦ σώματος βεβλαμμένος. Θεσπεσίην. |
| 2 600 [5] | Θείαν, θαυμαστήν. Ἀφέλοντο. Ἀφείλοντο. Καὶ ἐκλέλαθον κιθαριστύν. Καὶ ἐπιλαθέσθαι ἐποίησαν τὴν κιθαρῳδίαν. Ὁ δὲ σχηματισμὸς τῆς λέξεως Αἰολικός. ὁμοίως δὲ τῷ κιθαριστὺν καὶ ὀρχηστύν. Ἱππότα. |
| 2 601 | Ἱππικός. Ἐστιχόωντο. |
| 2 602 | Κατὰ τάξιν ἐπορεύοντο. Κυλλήνης. |
| 2 603 [5] | Κυλλήνη, ὄρος ὑψηλὸν τῆς Ἀρκαδίας. καὶ πόλις οὖσα παρ’ αὐτῷ ὁμώνυμος. Ἐν ᾧ ὄρει δοκεῖ Ἑρμῆς γεγενῆσθαι ἐκ Μαίας τῆς Ἄτλαντος θυγατρὸς, καὶ Διός. ὅθεν καὶ Κυλλήνιον τὸν θεόν φασιν. Αἰπύ. Ὑψηλὸν, μέγα. Αἰπύτιον παρὰ τύμβον. |
| 2 604 [5] | Παρὰ τὸν τοῦ Αἰπύτου τάφον. Ὁ δὲ Αἴπυτος ἀρχαιότατος ἥρως, Ἀρκὰς τὸ γένος. Ἵνα. Ὅπου. Ἀνέρες ἀγχιμαχηταί. Οἱ ἐγγὺς καὶ συστάδην μαχόμενοι ἄνδρες. Προσληπτέον δὲ τὸ, εἰσί. Πολύμηλον. |
| 2 605 | Πολλὰ θρέμματα ἔχοντα. Ῥίπην τε, Στρατίην τε. |
| 2 606 | Πόλεις Ἀρκαδίας. Ἠνεμόεσσαν. Ὑπὸ ἀνέμου καταπνεομένην, ὑψηλήν. Καὶ Τεγέην. |
| 2 607 | Τέγεα, πόλις Ἀρκαδίας. Καὶ Μαντινέην. Καὶ Μαντίνειαν. Στύμφηλον. |
| 2 608 | Ἣν οἱ κατοικοῦντες Στυμφήλιοι λέγονται. Καὶ Παῤῥασίην. Πόλιν Ἀρκαδίας. Ἀγκαίοιο πάϊς. |
| 2 609 | Ἀγκαίου παῖς Ἀγαπήνωρ. Κρείων. Καρτερὸς, ἰσχυρός. Ἐπιστάμενοι. |
| 2 611 | Ἐπιστήμονες, εἰδότες. Αὐτὸς γάρ σφιν δῶκεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων. |
| 2 612 [5] | Τοῖς Ἀρκάσι, φησὶν, αὐτὸς ὁ βασιλεὺς Ἀγαμέμνων παρέσχε ναῦς, διὰ τὸ ἐν μεσογείῳ τῆς Πελοποννήσου αὐτοὺς οἰκοῦντας ἀπείρους εἶναι τῶν κατὰ θάλασσαν ἔργων. Ἐϋσέλμους. |
| 2 613 | Εὐκαθέδρους. Περάαν. Διαπερᾷν, διϊέναι. Ἐπὶ οἴνοπα. Μέλανα. Ἐπεὶ οὔ σφι θαλάσσια ἔργα μεμήλει. |
| 2 614 | Ἐπεὶ ἄπειροι ἦσαν τῶν κατὰ θάλασσαν ἔργων, καὶ οὐδαμῶς ἔμελεν αὐτοῖς τούτων. Βουπράσιον. |
| 2 615 | Πόλις τῆς Πελοποννήσου. Ἤλιδα. Πόλις ἐν Ἀρκαδίᾳ, καὶ αὕτη Πελοποννήσου. Δῖαν. Θαυμαστὴν, μεγάλην. Ἔναιον. Ὤικουν. Ὅσσον ἐφ’ Ὑρμίνῃ. |
| 2 616 [5] | Ἐφ’ ὅσον ἥτε Ὑρμίνη, καὶ ὁ Μύρσινος, καὶ τὸ Ἀλείσιον, καὶ ἡ Ὠλενία πέτρα, ἐντὸς συνεῖχον, τοῦ παντὸς οἱ Ἠλεῖοι ἐβασίλευον. Μύρσινος. Πόλις. Πέτρη Ὠλενίη. |
| 2 617 | Ὄρος τῆς Ἠλίας. Ἐντὸς ἐέργει. Ἐμπεριέχει, περιορίζει. Ἐπειοί. |
| 2 619 | Οἱ Ἠλεῖοι. Ἡγησάσθην. |
| 2 620 | Ἡγοῦντο. Υἷες, ὁ μὲν Κτεάτου, ὁ δ’ Εὐρύτου Ἀκτορίωνος. |
| 2 621 [5] | Ἄκτορος παῖδες Κτέατος, καὶ Εὔρυτος. Τετήρηκε δὲ τὴν σύνταξιν. Ἀμφίμαχος μὲν γὰρ ἦν Κτεάτου, Θάλπιος δὲ Εὐρύτου. Ἀμαρυγκείδης. |
| 2 622 | Ἀμαρυγκέως παῖς Διώρης. Θεοειδής. |
| 2 623 | Θεῷ τὸ εἶδος ὅμοιος. Υἱὸς Ἀγασθένεος. |
| 2 624 | Πολύξεινος. Αὐγηϊάδαο. Αὐγείου παιδὸς Ἀγασθένους. Δουλιχίοιο. |
| 2 625 [5] | Δουλιχίου. Ἔστι δὲ νῆσος πρὸ τῆς Κεφαλληνίας. Οἱ δ’ ἐκ Δουλιχίου, φησὶ, καὶ τῶν λοιπῶν ἱερῶν Ἐχινάδων νήσων. Αἱ δὲ Ἐχινάδες, νῆσοί εἰσι τῆς Ἀκαρνανίας παρὰ ταῖς ἐκβολαῖς τοῦ Ἀχελῴου ποταμοῦ, ἐν αἷς οἱ κατοικοῦντες καλοῦνται Ἐπειοί. Ἤλιδος ἄντα. |
| 2 626 | Ἐπὶ τὴν Ἤλιδα βλέπουσαι. Ἀτάλαντος. |
| 2 627 | Ἀντὶ τοῦ, ἶσος τῷ Ἄρει. πολεμικός. Φυλείδης. |
| 2 628 | Φυλέως παῖς Μέγης. Ὅς ποτε Δουλίχιόνδ’ ἀπενάσσατο, πατρὶ χολωθείς. |
| 2 629 [10] | Ὃς εἰς τὸ Δουλίχιον ποτὲ ἀπῳκίσθη, διὰ τὸ καταμαρτυρῆσαι τοῦ πατρὸς Αὐγείου πρὸς Ἡρακλέα περὶ τοῦ μισθοῦ, ὃν ὑπέσχετο παρέξειν τῷ Ἡρακλεῖ ὁ Αὐγείας, εἰ καθάροι αὐτοῦ τὰς ἐπαύλεις, μεστὰς οὔσας τῆς κόπρου τῶν βοῶν. Ἡ ἱστορία παρὰ Καλλιμάχῳ. Ἀπενάσσατο. Ἀπῳκίσθη. Πατρὶ χολωθείς. Μισηθεὶς ὑπὸ τοῦ πατρός. Νήριτον. |
| 2 632 | Ὄρος Ἰθάκης. Εἰνοσίφυλλον. Κινησίφυλλον, καὶ πολύδενδρον. Ἐξ οὗ, κατήνεμον καὶ ὑψηλόν. Ἔνοσις γὰρ ἡ κίνησις. Κροκύλει’, Αἰγίλιπα. |
| 2 633 | Πόλεις τῆς Κεφαλληνίας. Τρηχεῖαν. Τραχεῖαν. Ἠδ’ οἵ. |
| 2 634 | Καὶ οἵτινες. Σάμον ἀμφενέμοντο. Τὰ περὶ τὴν Σάμον ᾤκουν. Οἵ τ’ Ἤπειρον ἔχον. |
| 2 635 [5] | Καὶ γὰρ τινῶν χωρῶν, τῶν ἄντικρυς τῆς Ἠπείρου, ἐβασίλευεν ὁ Ὀδυσσεύς. Ἀντιπέραι’. Τὰ ἐξεναντίας τῆς Ἤλιδος κείμενα χωρία. Μῆτιν. |
| 2 636 | Βουλὴν, σύνεσιν. Μιλτοπάρῃοι. |
| 2 637 | Μίλτῳ τὰς πρώρας ἔχουσαι βεβαμμένας. Πλευρῶν’. |
| 2 639 | Τὸ πλῆρες, Πλευρῶνα. Αἰτωλίας ἐστὶ πόλις. Ὤλενος καὶ Πυλήνη. Πόλεις Αἰτωλίας. ὁμοίως δὲ καὶ ἡ Καλυδών. Οὐδ’ ἄρ’ ἔτ’ αὐτὸς ἔην. |
| 2 642 [5] | Ἐτετελευτήκει δὲ καὶ αὐτὸς, ἤτοι ὁ Οἰνεὺς, ἢ ὁ Μελέαγρος. δίληπτον γάρ. Κεχώρικε δὲ τῶν λοιπῶν τοῦ Οἰνέως παίδων τὸν Μελέαγρον κατ’ ἐξοχήν. Ξανθός. Καλός. ἢ, ὁ πυῤῥοκόμης. Μελέαγρος. Οἰνέως παῖς, βασιλεὺς Αἰτωλῶν. Θάνεν. Ἀπέθανεν, ἐτεθνήκει. Τῷδ’ ἐπὶ πάντ’ ἐτέταλτο. |
| 2 643 | Τούτῳ δὲ προσετέτακτο, ἐκεχείριστο, ἐπὶ τούτῳ δὲ ἦν τὸ πᾶν τῆς ἐξουσίας. Ἀνασσέμεν. Βασιλεύειν. Δουρικλυτός. |
| 2 645 | Ἔνδοξος περὶ τὸ δόρυ, πολεμικός. Κνωσσός. |
| 2 646 | Πόλις Κρήτης. Ἀργινόεντα. |
| 2 647 | Λευκόγειον. Λύκαστον. Πόλιν Κρήτης. Ἑκατόμπολιν. |
| 2 649 [10] | Διατί ἐνταῦθα μὲν ἑκατόμπολιν εἴρηκε τὴν Κρήτην, ἐν δὲ τῇ Ὀδυσσείᾳ ἐνενηκοντάπολιν; Ῥητέον οὖν, ἤτοι, ἑκατόν φησιν, οὐ τῷ ἀριθμῷ, ἀλλ’ ἀντὶ τοῦ, πολλάς. Ἢ, καὶ ἀληθέστερον, ὡς ἔχει, ὅ, τι ἐξ ἱστορίας λέγεται. Λεῦκος γὰρ, ὁ Κρητῶν ἐπικρατήσας, τὰς δέκα πόλεις ἐπόρθησε εἰς φόβον τῶν ἄλλων. Ὅθεν εὐλόγως ἐν τῇ Ὀδυσσείᾳ ἐνενήκοντα εἶπεν αὐτὴν ἔχειν. Ἐνυαλίῳ. |
| 2 651 | Τῷ Ἄρεϊ. Ἀνδρειφόντῃ. Ἄνδρας φονεύοντι. Ἡρακλείδης. |
| 2 653 | Ἡρακλέος παῖς Τληπόλεμος. Ἠΰς τε, μέγας τε. Πλατύς τε καὶ μέγας, ἀφ’ οὗ γενναῖος. Ἀγερώχων. |
| 2 654 | Νῦν αὐθαδῶν, ὑβριστῶν, καὶ θρασέων. Δηλοῖ δὲ καὶ, τῶν λίαν ἐνδόξων. Ῥόδος. |
| 2 655 | Νῆσος πρὸ τῆς Καρίας. Διάτριχα κοσμηθέντες. Τριχῶς διαταχθέντες. Ἀστυόχεια. |
| 2 658 | Ὄνομα κύριον. Βίῃ Ἡρακληείῃ. Περιφραστικῶς· τῷ Ἡρακλεῖ. Τὴν ἄγετ’. |
| 2 659 [5] | Ἥντινα πρὸς γάμον ἤγετο ἐξ Ἐφύρης. Ἔφυραν. Τινὲς τὴν Θεσπρωτίαν ἣ μετωνομάσθη Κέρκυρα. Οὕτως ἐκαλεῖτο καὶ ἡ νῦν καλουμένη Κόρινθος. Πέρσας. |
| 2 660 | Πορθήσας. Ἄστεα. Πόλεις. Διοτρεφέων. Τῶν ὑπὸ τοῦ Διὸς τραφέντων. Αἰζηῶν. Νεανιῶν. Ἐπεὶ οὖν. |
| 2 661 | Ἐπειδὴ οὖν. Τράφη. Ἀνετράφη. Ἐϋπήκτῳ. Καλῶς κατεσκευασμένῳ. Αὐτίκα πατρὸς ἑοῖο φίλον μήτρῳα κατέκτα. |
| 2 662 [10] | Ἱστόρηται, ὅτι Τληπόλεμος, θεασάμενος Λικύμνιον τὸν μήτρῳα, ἤδη γεραιὸν ὑπάρχοντα, ὑπό τινος τῶν οἰκείων ἀμελῶς χειραγωγούμενον, ἀφῆκε τὴν βακτηρίαν ἐπὶ τὸν οἰκέτην. Καὶ τούτου μὲν ἥμαρτε. πλήξας δὲ τὸν Λικύμνιον, ἀκουσίως ἀπέκτεινε. Διὸ ἠναγκάσθη γενέσθαι φυγὰς τῆς πατρίδος. Πατρὸς ἑοῖο. Τοῦ ἰδίου πατρός. Μήτρῳα. Μητρὸς ἀδελφόν. Κατέκτα. Ἀπέκτεινε. Γηράσκοντα. |
| 2 663 | Γεγηρακότα. Λικύμνιον. Τὸν ἀδελφὸν Ἀλκμήνης. Ὄζον Ἄρηος. Πολεμικόν. Νῆας ἔπηξε. |
| 2 664 | Ναῦς κατεσκεύασε. Ἀγείρας. Συναθροίσας. Υἱωνοί. |
| 2 666 | Οἱ τῶν υἱῶν υἱοί. ἔγγονοι. Ἷξε. |
| 2 667 | Παρεγένετο, ὥρμησεν. Ἀλώμενος. Πλανώμενος. Τριχθὰ δὲ ᾤκηθεν καταφυλαδόν. |
| 2 668 | Τριχῶς δὲ οἰκισθέντες, ταῖς πατρώαις ἐχρήσαντο φυλαῖς. Ἠδὲ φίληθεν. Καὶ ἐφιλήθησαν. Καί σφι θεσπέσιον πλοῦτον. |
| 2 670 [5] | Καὶ αὐτοῖς πολὺν καὶ ἀθρόον πλοῦτον κατέπεμψεν ὁ Ζεὺς, καὶ πάνυ πλουσίους αὐτοὺς ἐποίησεν. Ἱστόρηται γὰρ, ὅτι τοῖς Ῥοδίοις χρυσὸν ἔβρεξεν ὁ Ζεὺς, ἐπεὶ πρῶτοι γεννωμένῃ τῇ Ἀθηνᾷ ἔθυσαν. Νιρεὺς δ’ αὖ Σύμηθεν. |
| 2 671 [5] | Ἀπὸ Σύμης. Ἐνταῦθα δὲ τρὶς ὀνομάσας τὸν Νιρέα, οὐκ ἔτι αὐτοῦ ἐμνήσθη. καὶ τούτου αὐτὸς τὴν αἰτίαν παραδίδωσι, λέγων· Ἀλλ’ ἀλαπαδνὸς ἔην· παῦρος δέ οἱ εἵπετο λαός. Ἐΐσας. Ἰσοτοίχους. Χαρόποιο. |
| 2 672 | Τοῦ Χαρόπου. Ὑπὸ Ἴλιον. |
| 2 673 | Εἰς τὴν Ἴλιον. Ἀλαπαδνός. |
| 2 675 | Ἀσθενής. Παῦρος. Ὀλίγος. Εἵπετο. Ἠκολούθει. Κράπαθόν τε, Κάσον τε. |
| 2 676 | Κάρπαθος καὶ Κάσος νῆσοι περὶ τὴν Κῶν. Κράπαθον δὲ, κατὰ μετάθεσιν. Εὐρυπύλοιο πόλιν. |
| 2 677 | Τὴν Κῶν λέγει. ἐπεὶ Εὐρύπυλος ἦν Ἡρακλέους καὶ Χαλκιόπης παῖς, ὃς ἐβασίλευε τῆς Κῶ. Τῶν αὖ. |
| 2 678 | Τούτων δή. Θεσσαλοῦ. |
| 2 679 | Φείδιππος, καὶ Ἄντιφος. Ἡρακλείδαο. Ἡρακλέους παιδός. Τὸ Πελασγικὸν Ἄργος. |
| 2 681 | Τὸ Θεσσαλικόν. Πελασγία γὰρ πρότερον ἡ Θεσσαλία ἐκαλεῖτο. Τρηχῖνα. |
| 2 682 | Πόλις Θεσσαλίας. Ἑλλάς. |
| 2 683 | Ὄνομα πόλεως. Καλλιγύναικα. Καλὰς γυναῖκας ἔχουσαν. Ἐκαλεῦντο. |
| 2 684 | Ἐκαλοῦντο. Δυσηχέος. |
| 2 686 | Κακὸν ἦχον ἀποτελοῦντος. Ἐμνώοντο. Μνείαν ἐποιοῦντο. Ὅστις σφιν. |
| 2 687 | Ὅστις αὐτοῖς. Ἐπὶ στίχας. Ἐπὶ τὰς τάξεις. οὐκ ἦν γάρ, φησιν, ὁ καθηγησόμενος. Κεῖτο. |
| 2 688 [5] | Νῦν ἀργῶς διετέλει. Ἡ μεταφορὰ ἀπὸ τῶν ἐπὶ κλίνης ὄντων, καὶ ἀργῶς διατελούντων. Ποδάρκης. Ὁ τοῖς ποσὶ ταχὺς, καὶ ἐπαρκεῖν δυνάμενος. Ἐξείλετο. |
| 2 690 | Ὡς ἐξαίρετον ἔλαβε. Μογήσας. Κακοπαθήσας. Λυρνησόν. |
| 2 691 | Πόλις τῶν Ὑποπλακίων Θηβῶν. Κὰδ δὲ Μύνητ’ ἔβαλε. |
| 2 692 [5] | Κατέβαλε δὲ καὶ τὸν Μύνητα. ὅ ἐστιν, ἀπέκτεινεν. Ὁ δὲ Μύνης τῆς Βρισηΐδος ἦν ἀνήρ. Ἐγχεσιμώρους. Τοὺς περὶ τὰ ἔγχεα μεμορηκότας, καὶ ἠσχολημένους. πολεμικούς. Εὐηνοῖο. |
| 2 693 | Εὐήνου. Σεληπιάδαο. Σεληπίου παιδός. Τῆς ὅγε. |
| 2 694 | Ταύτης οὗτος. Ἀχέων. Λυπούμενος. Τάχα. Ταχέως. Ἀνστήσεσθαι. Ἀναστήσεσθαι. Φυλάκην. |
| 2 695 | Φυλάκη, πόλις Θεσσαλίας. Ἀνθεμόεντα. Ἄνθη φέροντα, φυτοῖς θαλερόν. Τέμενος. |
| 2 696 | Ἱερὸν χωρίον, ἀφωρισμένον θεῷ κατὰ τιμὴν, ἢ ἥρωϊ. Μητέρα μήλων. Τροφὸν προβάτων. Ἀγχίαλόν τ’ Ἀντρῶνα. |
| 2 697 [5] | Πόλιν Θεσσαλίας. Διάφοροι καὶ ἄριστοι ὄνοι ἐν Ἀντρῶνι τῆς Θεσσαλίας γίγνονται. ὅθεν εἰς παροιμίαν μετῆλθε. Λεχεποίην. Βαθείας βοτάνας ἔχουσαν, ἀφ’ ὧν ἦν καὶ λέχος καταστῆσαι, τοῦτ’ ἔστι, κοίτην. Ἀρήϊος. |
| 2 698 | Πολεμικός. Ἔχε. |
| 2 699 | Κατεῖχεν. Ἀμφιδρυφής. |
| 2 700 [5] | Ἀμφοτέρας τὰς παρειὰς κατεξεσμένη, διὰ τὸν τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς θάνατον. Ἄλοχος. Γαμετὴ, γυνή. Καὶ ἔστι κατ’ ἐπίτασιν τὸ α ἐνταῦθα· οἱονεὶ ὁμόλεχός τις οὖσα. Ἐλέλειπτο. Κατελέλειπτο. Δόμος. |
| 2 701 [15] | Ὁ οἶκος. Ἡμιτελής. Ἤτοι ἄτεκνος, ἢ ἀφῃρημένος τοῦ ἑτέρου τῶν δεσποτῶν. Ἢ ἀτελείωτος. Ἔθος γὰρ ἦν τοῖς γήμασι, θάλαμον οἰκοδομεῖσθαι. Διὸ οἱ πολλοί φασιν, οἰκοδομῶν θάλαμον ἑαυτῷ ὁ Πρωτεσίλαος ἀπέπλευσεν ἐπὶ τὸν πόλεμον. Βέλτιον δὲ, εἰρῆσθαι, ἡμιτελῆ, διὰ τὸ μὴ γεγενηκότα παῖδας πλεῦσαι. Οἱ δὲ ὅτι νεωστὶ καὶ οὐδέπω τελείως τὰ κατὰ τὸν γεγαμηκότα οἴκοι διεπράξατο, ἀλλὰ πρότερον ἐστράτευσε. Δάρδανος ἀνήρ. Οἱ μὲν τὸν Αἰνείαν ἀπέδοσαν, ὅτι βασιλεὺς ἦν Δαρδανίων· οἱ δὲ τὸν Εὔφορβον. ἕτεροι τὸν Ἕκτορα. τινὲς δὲ Ἀχάτην λέγουσιν, ἑταῖρον τοῦ Αἰνείου, φονέα Πρωτεσιλάου. Δύναται δὲ καὶ ἀνωνύμως ἕνα τῶν Δαρδανίων λέγειν. Πολὺ πρώτιστον. |
| 2 702 | Πάντων πρῶτον. Οὐδὲ μὲν οὐδ’ οἵ. |
| 2 703 | Οὐ μὲν οὐδὲ οὗτοι. Ἄναρχοι ἔσαν. Ἄνευ ἡγεμόνων ἦσαν. Πόθεον. Ἐπόθουν, ἐζήτουν. Ἀλλὰ σφέας. |
| 2 704 [5] | Ἀλλ’ αὐτούς. Κόσμησε. Διέταξε, καθώπλισε. Ποδάρκης. Νῦν ὄνομα κύριον τοῦ ἀδελφοῦ τοῦ Πρωτεσιλάου. Ὄζος Ἄρηος. Ἀπόγονος Ἄρεος, πολεμικός. Πολυμήλου. |
| 2 705 | Πολυπροβάτου, πλουσίου. Φυλακίδαο. Ἰφίτου, Φυλάκου παιδός. Αὐτοκασίγνητος. |
| 2 706 [5] | Ὁ ἀπ’ ἀμφοτέρων τῶν γονέων ἀδελφός. Κασίγνητος δὲ λέγεται ὁ καθ’ ἕτερον τῶν γονέων ἀδελφός. Μεγαθύμου. Μεγαλοψύχου, γενναίου. Ὁπλότερος. |
| 2 707 | Νεώτερος. Γενεῇ δέ. Τῇ ἡλικίᾳ, τῷ γένει. Δεύοντο. |
| 2 709 | Ἐνδεεῖς ὑπῆρχον. Ἐσθλόν. Ἀγαθὸν, γενναῖον. Φεραί. |
| 2 711 | Πόλις Θεσσαλίας. Βοιβηΐς. Λίμνη ἐν Θεσσαλίᾳ. Ἀδμήτοιο πάϊς. |
| 2 713 | Ἀδμήτου υἱὸς Εὔμηλος. Ἀδμήτῳ. |
| 2 714 [5] | Συγγενομένη Ἀδμήτῳ. Δῖα γυναικῶν. Ἀντὶ τοῦ ὑπερθετικοῦ, διοτάτη. ὅ ἐστι, θαυμαστὴ καὶ διαφέρουσα παρὰ πάσας τὰς γυναῖκας. Καλεῖται δῖα, καὶ δι’ εὐγένειαν, καὶ διὰ σωφροσύνην. Πελίας. |
| 2 715 [5] | Ποσειδῶνος καὶ Τυροῦς υἱὸς τῆς Σαλμονέως, Νηλέως ἀδελφὸς, βασιλεὺς Ἰωλκοῦ. Ἡ δὲ Ἰωλκὸς πόλις Θεσσαλίας. Θυγατρῶν. Θυγατέρων. Εἶδος ἀρίστη. Τὴν μορφὴν εὐειδὴς, καὶ καλή. Οἳ δ’ ἄρα. |
| 2 716 | Οἵτινες δή. Μηθώνη, καὶ Θαυμακία. Πόλεις Θεσσαλίας. ὅθεν ὁ Φιλοκτήτης ὁ Ποίαντος παῖς. Τόξων εὖ εἰδώς. |
| 2 718 | Τῆς τοξικῆς ἔμπειρος. Ἐρέται. |
| 2 719 | Κωπηλάται. Ἐμβέβασαν. |
| 2 720 | Ἐβήκεισαν. Ἀλλ’ ὁ μὲν ἐν νήσῳ κεῖτο κρατέρ’ ἄλγεα πάσχων. |
| 2 721 [5] | Ἱστόρηται, ὅτι Φιλοκτήτης ἐν Λήμνῳ καθαίρων τὸν βωμὸν τῆς χρυσῆς καλουμένης Ἀθηνᾶς, ἐδήχθη ὑπὸ ὕδρου, καὶ, ἀνιάτῳ τραύματι περιπεσὼν, κατελείφθη αὐτόθι ὑπὸ τῶν Ἑλλήνων. ᾔδεισαν γὰρ, τοὺς Ἡφαίστου ἱερεῖς θεραπεύειν τοὺς ὀφιοδήκτους. Ἠγαθέῃ. |
| 2 722 | Πάνυ θείᾳ. ὅτι ἱερὰ τοῦ Ἡφαίστου ἦν ἡ Λῆμνος. Ὅθι. Ἔνθα, ὅπου. Λίπον. Κατέλιπον. Ἕλκεϊ. |
| 2 723 | Τραύματι. Μοχθίζοντα. Πονοῦντα, κάμνοντα. Ὕδρου κακοῦ. Ὄφεως κακωτικοῦ. Ὀλοόφρονος. Ὀλεθρίου. Ἀχέων. |
| 2 724 [10] | Λυπούμενος. Τάχα δὲ μνήσεσθαι ἔμελλον. Ταχέως δὲ οἱ Ἕλληνες ἔμελλον μνημονεύειν, καὶ χρήζειν τοῦ Φιλοκτήτου· ἐπειδὴ εἵμαρτο, χωρὶς τῶν Ἡρακλέους τόξων μὴ ἁλῶναι τὴν Ἴλιον. Εἶχε δὲ ταῦτα ὁ Φιλοκτήτης, ἐαθέντα αὐτῷ ὑπὸ Ἡρακλέους, καθ’ ὃ, μηδενὸς θελήσαντος ἄλλου ὑφάψαι ἐν τῇ Οἴτῃ τὴν Ἡρακλέους πυρὰν ἐν τῇ τελευτῇ αὐτοῦ, ὑφῆψεν ὁ Φιλοκτήτης. Κόσμησε. |
| 2 727 | Διέταξεν. Ὀϊλῆος. Ὀϊλέος. Νόθος υἱός. Ὁ μὴ ἐκ νομίμης γυναικὸς γεννηθεὶς, ἀλλ’ ἐκ παλλακίδος. Τόν ῥ’ ἔτεκε Ῥήνη ὑπ’ Ὀϊλῆϊ. |
| 2 728 [5] | Ἡ Ῥήνη (τοῦτο δὲ ἦν ὄνομα τῆς Ὀϊλέως γυναικὸς) συγγενομένη, φησὶ, τῷ Ὀϊλεῖ. Πτολιπόρθῳ. Πόλεις πορθοῦντι, πολεμικῷ. Τρίκκη, καὶ Ἰθώμη. |
| 2 729 | Πόλεις Θεσσαλίας. Κλωμακόεσσαν. Τραχεῖαν, ὀρεινὴν, ἢ ἀποκλίματα ἔχουσα. Ἡγείσθην. |
| 2 731 | Ἡγοῦντο. δυϊκῶς. Ἰητῆρε ἀγαθώ. |
| 2 732 | Ἰατροὶ ἀγαθοὶ, ἀνδρεῖοι. Τιτάνοιό τε λευκὰ κάρηνα. |
| 2 735 [5] | Ἀντὶ τοῦ, λευκόγεων χωρίον. Τίτανος γὰρ, λευκή ἐστι γῆ. Τιτάνοιό τε. Τιτάνου ὄρους Θεσσαλίας. Κάρηνα. Ἀκρωτήρια. Ἄργισα καὶ Γυρτώνη. |
| 2 738 | Πόλεις Θεσσαλίας. Ὄρθην. |
| 2 739 | Βαρυτόνως ἀναγνωστέον· ἔστι γὰρ ὄνομα τόπου. Λευκήν. Λευκόγεων. ἢ, διὰ τὸ τιτάνῳ κεχρίσθαι τὰς οἰκίας. Μενεπτόλεμος. |
| 2 740 [5] | Ὑπομονητικὸς ἐν τῷ πολέμῳ. Ὁ δὲ Πολυποίτης ἦν τοῦ Πειρίθου παῖς, ὅν φασι Πολυποίτην ὠνομάσθαι ὑπὸ τοῦ πατρὸς, οἱονεὶ πολυποινίτην, κατὰ συγκοπὴν, διὰ τὸ πολλοῖς τῶν κενταύρων ἐπιθεῖναι ποινὴν, ὅ ἐστι τιμωρίαν, ὁπότε εἰς τοὺς γάμους τῆς μητρὸς αὐτοῦ Μελανίππης ὑβρίσαι ἐπεχείρησαν. Υἱὸς Πειριθόοιο. |
| 2 741 | Πειρίθου υἱὸς Πολυποίτης. Τέκετο. Ἐγέννησε. Κλυτός. |
| 2 742 | Ἐν σχήματι πέφρακεν, ἀντὶ τοῦ, κλυτὴ, ὅ ἐστιν ἐνδοξοτάτη. Ἱπποδάμεια. Πειρίθου γυνή. τὸ σχῆμα Ἀττικόν. Ἤματι τῷ. |
| 2 743 [5] | Ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ. Ὅτε φῆρας. Ὅτε τοὺς φῆρας. Λέγει δὲ τοὺς κενταύρους. Ἐτίσατο. Ἐτιμωρήσατο. Λαχνήεντας. Βαθύτριχας, δασεῖς. Πήλιον. |
| 2 744 [5] | Ὄρος Θεσσαλίας, ὅπου διῆγεν ὁ Χείρων. Ὦσεν. Ἐξέωσεν, ἐδίωξε. Καὶ Αἰθίκεσσι. Αἴθικες, ἔθνος Θετταλικὸν, ὑπερκείμενον τῆς Ἡπείρου, ἢ, ὥς τινες, τῆς Μακεδονίας. ἄλλοι δὲ εἶπον, Περαιβίας. Ἀντὶ τοῦ, εἰς Αἴθικας αὐτοὺς ἐδίωξε. Πέλασσε. Προσήγαγεν. Οὐκ οἶος. |
| 2 745 | Οὐ μόνος. Ἅμα τῷγε. Ἅμα αὐτῷ. Υἱὸς Κορώνου. |
| 2 746 | Λεοντεύς. Ὑπερθύμοιο. Μεγαλοψύχου, γενναίου. Καινείδαο. Καινέως, παιδὸς Κορώνου. Κύφος. |
| 2 748 | Πόλις περὶ τὴν Περαιβίαν. Αἰνιῆνες καὶ Περαιβοί. |
| 2 749 | Ἔθνη περὶ τὴν Δωδώνην. Δωδώνη. |
| 2 750 [5] | Χωρίον ἐν ὑπερβορέῳ τῆς Θεσπρωτίας, ἱερὸν Διός. ἔνθα τὸ ἐκ τῆς δρυὸς μαντεῖον τοῦ Δωδωναίου Διός. Δυσχείμερον. Κακὸν χειμῶνα ἔχουσαν. Οἰκί’ ἔθεντο. Τὴν οἴκησιν ἐποιήσαντο. Ἱμερτόν. |
| 2 751 | Ἐπιθυμητὸν, καλόν. Τιταρήσιον. Ποταμὸς Θεσσαλίας, ὃς ἀπὸ τῆς Στυγὸς ῥεῖν λέγεται. ἢ Ἠπείρου. Ἔργα. Νῦν τὰ γεώργια, ἵν’ ᾖ, ἐγεώργουν. Πηνειόν. |
| 2 752 [5] | Πηνειὸς, ποταμὸς Θεσσαλίας, πλησίον Φθίας, πάντας τοὺς ἐν αὐτῇ δεχόμενος ποταμοὺς εἰς θάλασσαν ἐμβάλλει. Προΐει. Προπέμπει, ἐκδίδωσι. Καλλίῤῥοον. Καλῶς ῥέον. Ἀργυροδίνῃ. |
| 2 753 | Λαμπρὰ καὶ καλὰ ῥεύματα ἔχοντι. δῖναι γὰρ, αἱ τῶν ὑδάτων συστροφαί. Καθύπερθεν. |
| 2 754 | Ἄνωθεν. Ὅρκου γὰρ δεινοῦ, Στυγὸς ὕδατος. |
| 2 755 | Ὅπερ ὅρκος θεῶν νομίζεται. Δεινοῦ. Φοβεροῦ. Στύξ. Κρήνη ἐν ᾅδου, ὅρκος θεῶν. Μαγνήτων. |
| 2 756 | Νῦν τῶν τὴν Θεσσαλικὴν Μαγνησίαν οἰκούντων. Πρόθοος θοός. |
| 2 758 | Τοῦτο τὸ σχῆμα, παρονομασία καλεῖται. Κοίρανοι. |
| 2 760 | Βασιλεῖς. Ἔννεπε. |
| 2 761 | Λέγε. Ἵπποι μὲν μέγ’ ἄρισται. |
| 2 763 [5] | Ἐξόχως καὶ μεγάλως ἄρισται, ὡς Θεσσαλικαί. Καὶ ὁ χρησμὸς φησίν· Ἵππον Θεσσαλικὸν, Λακεδαιμονίαν τε γυναῖκα, Ἄνδρας θ’ οἳ πίνους’ ἱερὰν πηγὴν Ἀρεθούσης. Φηρητιάδαο. Τοῦ Φέρητος, παιδὸς Ἀδμήτου. Εὔμηλος. |
| 2 764 | Παῖς Ἀδμήτου. Ἔλαυνεν. Ἤλαυνε. Ποδώκεας. Ταχύποδας. Ὄρνιθας ὥς. Καθάπερ ὄρνιθας. Ὄτριχας. |
| 2 765 [5] | Ὁμότριχας. Οἰέτεας. Ἰσοετεῖς. ὁμήλικας. Σταφύλῃ ἐπὶ νῶτον ἐΐσας. Οὕτως ἴσας καὶ ἀναλόγους τοῖς νώτοις ὥσπερ στάθμη. σταφύλη γὰρ, ὁ τεκτονικὸς διαβήτης. οἱ δὲ τὴν στάθμην λέγουσιν. ἔστι δὲ ἡ στάθμη, σχοινίον λεπτὸν χριόμενον μίλτῳ ἢ μέλανι, ᾧ σημειούμενοι, ἀπορθοῦσι τὰ ξύλα. Πιέρια. |
| 2 766 [5] | Πόλις Θεσσαλίας. Θρέψ’ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων. Τὰς Ἀδμήτου ἵππους. Ἐπεὶ νόμιος ὁ θεὸς ἐξ ἐκείνου, ἀφ’ οὗ ἐθήτευσε τῷ Ἀδμήτῳ. Ἤτοι, ὡς Καλλίμαχος· Ἠϊθέου ὑπ’ ἔρωτι κεκαυμένος Ἀδμήτοιο. Ἢ, ὡς Εὐριπίδης ἐν Ἀλκήστιδι, ἐξ ἀνάγκης τοῦ Διός· διὰ τὸ πεφονευκέναι αὐτὸν τοὺς κύκλωπας. Ἄμφω. |
| 2 767 | Ἀμφοτέρους. Φόβον Ἄρηος φορεούσας. Ἐπισταμένας, ὁτὲ μὲν φεύγειν, ὁτὲ δὲ διώκειν πολέμιον. Ἀνδρῶν αὖ. |
| 2 768 | Ἀνδρῶν δὲ δή. Ὄφρα. |
| 2 769 | Ἀντὶ τοῦ, μέχρις οὗ. Ἐμήνιεν. Ὠργίζετο. Πολὺ φέρτατος. Καταπολὺ κρείσσων. Ἦεν. Ἦν, ὑπῆρχε. Φορέεσκον. |
| 2 770 | Ἔφερον. Ποντοπόροισι. |
| 2 771 | Θαλασσοπλόοις. Ἀπομηνίσας. |
| 2 772 | Ἐπιμόνως ὀργισθείς. Παρὰ ῥηγμῖνι. |
| 2 773 | Παρὰ τῷ αἰγιαλῷ. Δίσκοισι. |
| 2 774 [5] | Δίσκος ἐστὶ βαρὺς λίθος, ὃν ἐῤῥίπτουν οἱ γυμναζόμενοι. Τὸν γὰρ σιδηροῦν, σόλον προσαγορεύουσι. Τέρποντο. Ἐτέρποντο, ἔπαιζον. Αἰγανέῃσιν. Ἀκοντίοις. ἤτοι παρὰ τὸ ἄγαν ἰέναι. ἢ παρὰ τὸ εὐθετεῖν αὐτὰς εἰς αἰγῶν ἄγραν. Ἱέντες. Ἀφιέντες, πέμποντες. Παρ’ ἅρμασιν οἷσιν. |
| 2 775 | Παρὰ τοῖς ἰδίοις ἅρμασι. Λωτόν. |
| 2 776 | Εἶδος βοτάνης. Ἐρεπτόμενοι. Ἐσθίοντες. Ἐλεόθρεπτον. Ἐν ἔλει τεθραμμένον, ὅ ἐστι φυόμενον. Πεπυκασμένα. |
| 2 777 | Ἐσκεπασμένα. Ἀνάκτων. Νῦν, δεσποτῶν. Ἀρηΐφιλον. |
| 2 778 | Πολεμικόν. Ποθέοντες. Ἐπιζητοῦντες. Φοίτων. |
| 2 779 | Περιήρχοντο. Οἱ δ’ ἄρ’. |
| 2 780 [5] | Οἵδε δὴ Ἕλληνες. Ἴσαν. Ἀπήεσαν. Ὡς εἴτε πυρὶ χθὼν πᾶσα νέμοιτο. Ὡς ἂν εἰ ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν νέμοιτο καὶ κατεσθίοι τὸ πῦρ. χθὼν γὰρ, ἡ γῆ. Νέμοιτο. Περιεβόσκετο. Ὑπεστενάχιζε. |
| 2 781 | Ὑπέστενε, ἤχει. Ἀμφὶ Τυφωέϊ. |
| 2 782 [5] | Περὶ τῷ Τυφῶνι. Τυφὼν δὲ εἷς τῶν γιγάντων, Γῆς ὢν καὶ Ταρτάρου, πολέμιος τοῖς θεοῖς, ὥς φησιν Ἡσίοδος. Ἱμάσσῃ. Μαστίζῃ. ὅ ἐστι, κεραυνοῖς πλήττῃ. Ἀρίμοις. |
| 2 783 | Τὰ Ἄριμα, οἱ μὲν ὄρος τῆς Κιλικίας φασὶν, οἱ δὲ, Λυδίας. Ἔμμεναι. Εἶναι, ὑπάρχειν. Εὐνάς. Κοίτας. ἐξ οὗ, διατριβάς. Πεδίοιο. |
| 2 785 | Διὰ τοῦ πεδίου. Ποδήνεμος. |
| 2 786 | Τοῖς ποσὶ ταχεῖα. Ὠκέα. Ταχεῖα. Πὰρ Διός. |
| 2 787 | Παρὰ τοῦ Διός. Ἀγγελίῃ. Ἐπὶ ἀγγελίᾳ. Ἀλεγεινῇ. Ἀλγεινῇ, χαλεπῇ, καὶ φροντίδος ἀξίᾳ. Ἀγοράς. |
| 2 788 | Νῦν ἀντὶ τοῦ, λόγους ἄκρους. Ἀγόρευον. Ἐν ἐκκλησίαις ἐδημηγόρουν, καὶ ἔλεγον. Ἐπί. Νῦν ἀντὶ τοῦ, παρά. Ὁμηγυρέες. |
| 2 789 | Ἐπὶ τὸ αὐτὸ συνηγμένοι. Ἀγχοῦ. |
| 2 790 | Ἐγγύς. Ἱσταμένη. Στᾶσα. Εἴσατο. |
| 2 791 | Ὡμοιώθη. Φθογγήν. Φωνήν. Σκοπός. |
| 2 792 | Κατάσκοπος. Ἷζεν. Ἐκάθητο. Ποδωκείῃσι. Τῇ τῶν ποδῶν ταχυτῆτι. Πεποιθώς. Πεπιστευκὼς, τεθαῤῥηκώς. Τύμβῳ ἐπ’ ἀκροτάτῳ. |
| 2 793 | Ἐπὶ τῷ ἄκρῳ τάφῳ. Αἰσυήταο. Αἰσυήτου. Δέγμενος. |
| 2 794 | Ἐκδεχόμενος, ἐπιτηρῶν. Ναῦφι. Ἀπὸ τῶν νεῶν. Ἐφορμηθεῖεν. Ἐφορμήσειαν. Τῷ. |
| 2 795 | Ἐκείνῳ. Ἐεισαμένη. Ὁμοιωθεῖσα. Ἄκριτοι. |
| 2 796 | Ἀδιάκριτοι. πολλοί. Ὥς ποτ’ ἐπ’ εἰρήνης. |
| 2 797 | Ὡς ἐν τῷ καιρῷ τῆς εἰρήνης. Ἀλίαστος. Ἀνέκκλιτος, πολύς. Ὄρωρε. Διήγερται. Ἦ μὲν δή. |
| 2 798 | Ὄντως μὲν δή. Ὄπωπα. |
| 2 799 | Ἑώρακα. Λίην. |
| 2 800 | Λίαν, πάνυ. Ψαμάθοισι. Ψάμμοις. Ἐοικότες. Ὡμοιωμένοι τῷ πλήθει. Πεδίοιο. |
| 2 801 | Διὰ τοῦ πεδίου. Περὶ ἄστυ. Περὶ τὴν πόλιν. Ἐπιτέλλομαι. |
| 2 802 | Ἐπιτέλλω, προστάσσω. Ῥέξαι. Πρᾶξαι. Ἐπίκουροι. |
| 2 803 | Οἱ τῶν πολεμουμένων βοηθοί. Σύμμαχοι δὲ οἱ τῶν πολεμούντων. Γλῶσσα. |
| 2 804 | Διάλεκτος, φωνή. Πολυσπερέων. Ἐπὶ πολλὰ μέρη τῆς γῆς διεσπαρμένων. πολυγενῶν, ἢ πολυεθνῶν. Σημαινέτω. |
| 2 805 | Προστασσέτω, κελευέτω. Οἷσίπερ ἄρχει. Ἀντὶ τοῦ, ὧν ἄρχει. Τῶν. |
| 2 806 | Τούτων. Ἐξηγείσθω. Ἀφηγείσθω. Κοσμησάμενος. Διατάξας. Πολιήτας. Πολίτας. Ἠγνοίησεν. |
| 2 807 | Ἀγνοηθῆναι ἐποίησεν. Αἶψα. |
| 2 808 | Ταχέως. Ἐπὶ τεύχεα. Ἐπὶ τὰ ὅπλα. Ἐσσεύοντο. Ὥρμων. Πᾶσαι. |
| 2 809 | Ἀντὶ τοῦ, ὅλαι. Μία γὰρ ἦν ἱππήλατος. Ὠΐγνυντο. Ἀνεώγνυντο. Ἐκ δ’ ἔσσυτο. Ἐξῄει δέ. Ὀρυμαγδός. |
| 2 810 | Θόρυβος. Ὠρώρει. Διεγήγερτο. Προπάροιθεν. |
| 2 811 | Ἔμπροσθεν. Αἰπεῖα. Ὑψηλή. Κολώνη. Τόπος εἰς ὕψος ἀνήκων, οὕτω καλούμενος. ἔστι γὰρ γεώλοφος ἐξοχή. Ἀπάνευθεν. |
| 2 812 [5] | Ἔξω τῆς πόλεως. Περίδρομος. Περιφερής. στρογγύλος. πανταχόθεν περιτρέχεσθαι δυνάμενος, ἔνθα καὶ ἔνθα, εἰς πλάτος καὶ εἰς μῆκος. Βατίεια. |
| 2 813 | Πόλις Τρωϊκή. παρὰ τῶν περὶ αὐτὴν βάτων. Κικλήσκουσιν. Ἀντὶ τοῦ, καλοῦσι. Σῆμα. |
| 2 814 [5] | Νῦν τάφον. ἄλλοτε δὲ σημεῖον. Πολυσκάρθμοιο. Πολυκινήτου, ταχείας. διὰ τὸ πολλὰ αὐτὴν ἐνεργεῖν ἐν τῷ πολέμῳ. σκαρθμὸς γὰρ, ἡ τῶν ποδῶν κίνησις. Μύρινα. Ὄνομα κύριον Ἀμαζόνος. Τρῶες. |
| 2 815 | Νῦν πάντες οἱ ἐν τῇ χώρᾳ Τρῶες. Διέκριθεν. Διεχωρίσθησαν, διετάχθησαν. Ἠδ’ ἐπίκουροι. Καὶ οἱ σύμμαχοι. Τρωσὶ μὲν ἡγεμόνευε. |
| 2 816 [5] | Ἀντὶ τοῦ, τῶν Τρώων ἡγεῖτο. Κορυθαίολος. Ὁ αἰόλλων τὴν περικεφαλαίαν, ὅ ἐστι, κινῶν, διὰ τὰς ἐν πολέμῳ συνεχεῖς καὶ σφοδρὰς ἐνεργείας. Ἢ, ὁ αἰόλον καὶ ποικίλην ἔχων τὴν περικεφαλαίαν. Ἢ, ὁ εὐκίνητος ἐν τοῖς πολέμοις. Μεμαότες. |
| 2 818 | Προθυμούμενοι. Ἐγχείῃσι. Τοῖς δόρασι. Δαρδανίων. |
| 2 819 | Τῶν τὴν Δαρδάνου πόλιν Τροίαν οἰκούντων. Ἐΰς. Πλατὺς, μέγας. ἀφ’ οὗ, ἰσχυρός. Ἀγχίσαο. Ἀγχίσου. Δῖα. |
| 2 820 | Θαυμαστὴ, θεία. Ἴδης. |
| 2 821 | Ὄρος Τροίας. Ἔστι δὲ καὶ ἑτέρα Ἴδη τῆς Κρήτης. Κνημοῖσι. Ταῖς προβάσεσι τῶν ὀρῶν. Ἀντήνορος υἷε. |
| 2 822 | Ἀρχέλοχος καὶ Ἀκάμας. Μάχης εὖ εἰδότε πάσης. |
| 2 823 | Πάσης μάχης ἐπιστήμονες. Βροτοί. Ἄνθρωποι. Ζέλεια. |
| 2 824 [5] | Πόλις ἐν μεθορίοις τῆς Τροίας, οὖσα ὑπὸ τῇ Ἴδῃ, πατρὶς Πανδάρου. Ὑπαὶ πόδα νείατον Ἴδης. Ὑπὸ τὰ ἔσχατα μέρη τῆς Ἴδης. πόδα γὰρ τὸ κατώτατον μέρος, μεταφορικῶς. τουτέστιν, ὃ καλοῦμεν ἡμεῖς ὑπόρειαν. Ἔναιον. Ὤικουν. Μέλαν. |
| 2 825 | Βαθύ. Αἰσήποιο. Ποταμὸς τῆς ὑπὸ τῇ Ἴδῃ Λυκίας. Τρῶες. |
| 2 826 | Οἱ ἀπὸ λυκίας, τῆς ἐν Τροίᾳ. οὗτοι Τρῶες ἐκαλοῦντο. Τόξον. |
| 2 827 | Τὴν τοξικὴν ἐμπειρίαν. Τὸ γὰρ τόξον αὐτὸς κατεσκεύασε. Τόξων εὖ εἰδώς. Ἀντὶ τοῦ, τὴν τοξικὴν ἀκριβῶς ἐπιστάμενος. Ἀδρήστειαν. |
| 2 828 | Ἀδράστειαν. Ἀπαισοῦ. Ὄνομα βασιλέως, ἀφ’ οὗ ἡ πόλις ὠνομάσθη Ἀπαισός. Τηρείης ὄρος αἰπύ. |
| 2 829 | Τήρεια, ὄρος Τροίας. Λινοθώρηξ. |
| 2 830 | Λινοῦν θώρακα ἔχων. Περκωσίου. |
| 2 831 | Τοῦ ἀπὸ Περικώτης, πόλεως Τροίας. Οἱ δέ φησιν, Ἑλλησπόντου. Περὶ πάντων. Ὑπὲρ πάντας. Ἤιδεε. |
| 2 832 | Ἤιδει. ἠπίστατο. Μαντοσύνας. Μαντείας. Οὐδὲ οὕς. Οὐδὲ τοὺς ἰδίους. Οὔτι. Οὐδέν. Εἴασκεν. Εἴα, συνεχώρει. Στείχειν. |
| 2 833 | Πορεύεσθαι. Φθισήνορα. Τὸν φθείροντα τοὺς ἄνδρας. Τὼ δέ οἱ. Οὗτοι δὲ αὐτῷ. Πειθέσθην. |
| 2 834 | Ἐπείθοντο. Κῆρες ἦγον. Ἀνάγκῃ γὰρ ἔφερον αὐτοὺς αἱ θανατηφόροι μοῖραι. Πράκτιον. |
| 2 835 | Πόλις Ἑλλησπόντου. Σηστὸς καὶ Ἄβυδος. |
| 2 836 [5] | Πόλεις περὶ τὸν Ἑλλήσποντον, καθ’ ἃς Ξέρξης ἐπιστρατεύων τῇ Ἑλλάδι, συνέδησε ναῦς, καὶ ἐπλήρωσεν αὐτὰς γῆς, ὡς ποιῆσαι αὐτὸν τὸ στράτευμα ὅλον πεζὸν παρελθεῖν τὸν στενὸν ἐκεῖνον τῆς θαλάσσης πόρον. Ἑλλήσποντος δὲ λέγεται ὁ διείργων τὴν Θράκην καὶ τὴν Τρωάδα πορθμός. Ὑρτακίδης. |
| 2 837 | Ὑρτάκου παῖς. Ὄρχαμος. Ἡγεμὼν, ἔξαρχος. Ἀρίσβηθεν. |
| 2 838 | Ἀπὸ Ἀρίσβης, πόλεως Ἑλλησπόντου. Ἐγχεσιμώρων. |
| 2 840 | Περὶ τὰ δόρατα μεμορημένων. Λάρισσα. |
| 2 841 | Πόλις Θετταλίας. Ἐριβώλακα. Εὔγειον, λιπαράν. Τευταμίδαο. |
| 2 843 | Τευτάμου παιδός. Λήθοιο. Λήθου. Πείροος. |
| 2 844 | Πείρους. Ὅσσους. |
| 2 845 | Ὁπόσους. Θρήϊκας. Θρᾷκας. Ἀγάῤῥοος. Σφοδρῶς ῥέων. Ἐντός. Ἔσωθεν αὐτοῦ. Ἐέργει. Περικλείει, συνέχει. Αἰχμητάων. |
| 2 846 | Πολεμικῶν. Τροιζήνοιο. |
| 2 847 | Τροιζήνου. Κεάδαο. Κεάδου παιδός. Παίονες. |
| 2 848 | Οὗτοι ὁμοροῦσι Θρᾳξί. Τούτων δὲ ἄποικοι Κίκονες ἔθνος Θρᾳκικόν. Ἀγκυλοτόξους. Ἐπικαμπῆ τόξα ἔχοντας. Ἀμυδῶν. |
| 2 849 | Πόλις Παιονίας. Ἄξιος. Ποταμὸς Παιονίας. Εὐρὺ ῥέοντος. Εἰς πλάτος ῥέοντος. Κάλλιστον. |
| 2 850 | Γονιμώτατον. Ἐπικίδναται. Ἐπικλύζει, ἐπιῤῥεῖ. Αἴα. Γῆ. ἢ, ὥς τινες εἶπον, κρήνη οὕτω λεγομένη, ἐκδιδοῦσα εἰς τὸν Ἄξιον ποταμόν. Παφλαγόνες. |
| 2 851 | Ἔθνος τοῦ Πόντου. Πυλαιμένεος λάσιον κῆρ. Περιφραστικῶς, ὁ Πυλαιμένης. Λάσιον. Πυκνὸν, συνετόν. Κῆρ. Ψυχή. Ἐνετῶν. |
| 2 852 [5] | Πόλεως Παφλαγονίας. Ὅθεν ἡμιόνων γένος ἀγροτεράων. Ὅπου τὸ τῶν ἡμιόνων γένος ἐπενοήθη πρῶτον, καὶ ἐξευρέθη. Ἀγροτεράων. Ἀγρίων καὶ δυσδαμάστων. Κύτωρον. |
| 2 853 | Χωρίον Παφλαγονίας. Παρθένιον. |
| 2 854 | Ποταμόν. Τοῦτον ἔνιοι λέγουσι διὰ τὴν πραότητα οὕτω προσαγορεύεσθαι. Ἢ, ἐπειδὴ παρθένος ἡ Ἄρτεμις οὖσα ἐν αὐτῷ ἐλούσατο. Αἰγιαλόν. |
| 2 855 | Πάντα τὸν παραθαλάσσιον τόπον τῆς Παφλαγονίας λέγει. Ἐρυθίνους. Ὄρη Παφλαγονίας, ἢ Πόντου. Ἁλιζώνων. |
| 2 856 | Ἔθνους τοῦ Πόντου. Εἰσὶ δὲ οὗτοι Βοιωτοί. (Βιθυνοὶ) οὕς τινας Οἴνοπάς φασιν· οἱ δὲ, ἔθνος Αἴα. (Θρακῶν.) Ἀλύβης. |
| 2 857 | Χωρίου Βιθυνίας. Ὅθεν ἀργύρου ἐστὶ γενέθλη. Ὅπου κάλλιστος ἄργυρος γεννᾶται. Γενέθλη γὰρ ἡ γέννησις. Οἰωνιστής. |
| 2 858 | Οἰωνοσκόπος. ὁ δι’ ὀρνίθων μαντευόμενος. Ἀλλ’ οὐκ οἰωνοῖσιν ἐρύσσατο κῆρα μέλαιναν. |
| 2 859 | Ἀλλ’ οὐκ ἐξέφυγε τὸν θάνατον διὰ τὴν οἰωνοσκοπίαν. Ἐρύσατο. Ἐφυλάξατο. Ἐδάμη. |
| 2 860 | Ἀνῃρέθη, ἐδαμάσθη. Ποδώκεος. Ταχύποδος. Αἰακίδαο. Ἀπογόνου Αἰακοῦ, Ἀχιλλέως. Ἐν ποταμῷ. |
| 2 861 [5] | Ἐν τῇ παρὰ τὸν Ξάνθον ποταμὸν μάχῃ. Ὅθι. Ὅπου. Κεράϊζε. Κατὰ κράτος ἠφάνιζε καὶ ἀνῄρει. Εἴρηται δὲ ἀπὸ τῶν τοῖς κεράτοις (κερατίοις) μαχομένων ζώων. Φόρκυς αὖ Φρύγας ἦγεν. |
| 2 862 [5] | Ὁ ποιητὴς διαστέλλει Φρύγας καὶ Τρῶας. οἱ νεώτεροι δὲ συγχέουσι τὴν Φρυγίαν, καὶ τὴν Τρῳάδα. Θεοειδής. Θεοῖς τὸ εἶδος ὅμοιος. Τῆλε. |
| 2 863 | Πόῤῥω, μακράν. Ἀσκανίη. Πόλις Φρυγίας, καὶ λίμνη, ὁμοίως. Μέμασαν. Προεθυμοῦντο. Ὑσμῖνι. Μάχῃ. Μῄοσι. |
| 2 864 | Ἢ τῶν Μῃώνων. Πυλαιμένεος . |
| 2 865 | Πυλαιμένους. Τώ. Οὕστινας. δυϊκῶς. Γυγαίη. Λίμνη Λυδίας. ὅπου καὶ Γυγαίης Ἀθηνᾶς ἱερόν. Μῄονες. |
| 2 866 | Λυδοί. Τμῶλος. Ὄρος Λυδίας, ἀφ’ οὗ καταφέρεται ὁ Πακτωλὸς ποταμός. Βαρβαροφώνων. |
| 2 867 | Ἀγριοφώνων, καὶ τὴν Ἑλλάδα φωνὴν ἠχρηστωκότων, ὅτι τὰ μὲν ἀῤῥενικὰ θηλυκῶς ἔλεγον, τὰ δὲ θηλυκὰ ἀῤῥενικῶς. Φθειρῶν ὄρος. |
| 2 868 [5] | Τῆς Καρίας, περὶ Μίλητον. Διὰ τὸ πολλὰς ἔχειν πίτυς. οἱ γὰρ τόποι τῶν πιτύων, φθεῖραι προσαγορεύονται. οἱ δὲ, ὅτι τὰ τῶν πιτύων μικρὰ στροβύλια οὕτως λέγονται, ἃ καὶ πιτυοκάμπας φασίν. Ἢ, ἀπὸ Φθείρωνος τοῦ Ἐνδυμίωνος. Ἢ, ὅτι τὰ ἐξανθήματα τῶν πιτύων ὅμοιά εἰσι φθειρσίν. Ἀκριτόφυλλον. Πολύφυλλον, σύνδενδρον. Μαίανδρος. |
| 2 869 [5] | Ποταμὸς, ἀρχόμενος ἀπὸ Φρυγίας, ῥέων δὲ διὰ Καρίας εἰς θάλασσαν, πλησίον Μιλήτου. Ῥοάς. Ῥεύματα. Μυκάλη. Ὄρος Πριήνης, ἀντικρὺ Σάμου τῆς νήσου. Αἰπεινὰ κάρηνα. Ἐπὶ τὰς ὑψηλὰς κορυφάς. Χρυσόν. |
| 2 872 | Νῦν χρυσοῦν κόσμον. Νήπιος. |
| 2 873 | Ἀνόητος καὶ ἄφρων. Ἐπήρκεσεν. Ἐβοήθησε. Λυγρόν. Χαλεπόν. Ὄλεθρον. Λοιγόν. Ἐκόμισσεν. |
| 2 875 | Ἐπορίσατο. Δαΐφρων. Πολεμικὸν φρόνημα ἔχων. Ἀμύμων. |
| 2 876 | Ἀμώμητος, ἀγαθὸς καὶ ἄψογος. Τηλόθεν ἐκ Λυκίης. |
| 2 877 [5] | Τῆς πόῤῥω διεστηκυίας, τῆς κατὰ Σαρπηδόνα. ἔστι γὰρ καὶ ἐγγὺς Τροίας Λυκία, ἧς ἦρχε Πάνδαρος. Ξάνθος. Ποταμὸς Λυκίας. Δινήεντος. Δίνας καὶ συστροφὰς ποιοῦντος ἐν τῷ καταφέρεσθαι. Αὐτὰρ ἐπεί. |
| 3 1 [20] | Ἐπειδὴ δέ. Ἀναστροφὴ ὁ τρόπος. Ὁ δὲ ἀτ α ρ σύνδεσμος συμπλεκτικὸς, ἰσοδυναμῶν τῷ δέ. ταύτῃ δὲ διαφέρων αὐτοῦ, ὅτι ὁ μὲν ἀτ α ρ προτάσσεται, ὁ δὲ, δὲ, ὑποτάσσεται. Ζητεῖται πρῶτον, πῶς δεῖ τὸν ἀτ α ρ σύνδεσμον προφέρεσθαι. ὀξυτόνως γὰρ ἀνεγνώκασί τινες, ὡς Καλλίμαχος. οἱ δὲ βαρυτόνως, λόγῳ τοιῷδε· Πᾶσα λέξις, εἰς αρ λήγουσα, βαρύνεται. οἷον, ἄφαρ, εἴθαρ, μάκαρ, στέαρ, οὖθαρ. Ῥητέον δὲ, ὅτι οὐδεὶς συμπλεκτικὸς ἢ περισπᾶται, ἢ βαρύνεται, πάντες δὲ ὀξύνονται. Κόσμηθεν. Διετάχθησαν, ἐκοσμήθησαν. Ὁ τρόπος μεταφορὰ, ἀπὸ τοῦ κόσμου. ὅθεν καὶ ἡ τοῦ κόσμου τάξις, κόσμος ὑπὸ Πυθαγόρου εἴρηται. Ἡ διάλεκτος Δωριέων. Ἅμ’ ἡγεμόνεσσιν. Ὑπὸ τῶν ἡγεμόνων, ἢ σὺν τοῖς ἡγεμόσιν. Ἕκαστοι δὲ, ἔν τε τοῖς Ἕλλησι δηλαδὴ, καὶ βαρβάροις, κατὰ ἔθνη καὶ πόλεις. Εὐταξίᾳ γὰρ μάλιστα πόλεμος κατορθοῦται. Κλαγγῇ. |
| 3 2 [5] | Βοῇ, ἤχῳ. Προσληπτέον δὲ τὸ σὺν, ἵν’ ᾖ, σὺν κλαγγῇ. Γίγνεται δὲ ἐκ τοῦ κλῶ, κλάξω, κλαγὴ, καὶ κατὰ πλεονασμὸν τοῦ γ, κλαγγή. Ἐνοπῇ. Κραυγῇ, φωνῇ. Καὶ εἴρηται παρὰ τὸ ἐνέπειν, ὅ ἐστι, λέγειν. Ἴσαν. Ἐπορεύοντο, ἀπῄεσαν. Ὄρνιθες ὥς. Ὡς ὄρνιθες. Ὁ δὲ τρόπος ἀναστροφή. Ἠΰτε. |
| 3 3 | Καθάπερ, ὃν τρόπον. Παραβολὴ τὸ σχῆμα. Πέλει. Ὑπάρχει. Οὐρανόθι πρό. Πρὸ τοῦ οὐρανοῦ. ὅ ἐστιν, ἐν τῷ ἀέρι. Αἵτ’ ἐπεὶ οὖν. |
| 3 4 | Αἵτινες ἐπειδή. Χειμῶνα. Χειμερινὸν τόπον. Λέγει δὲ τὴν Θρᾴκην, χειμερίαν οὖσαν. Φύγον. Ἔφυγον. Ἀθέσφατον. Πολύν. Κλαγγῇ. |
| 3 5 [5] | Μετὰ βοῆς. Ταίγε. Αὗται. Ἐπ’ Ὠκεανοῖο ῥοάων. Ἀντὶ τοῦ, ἐπὶ τὰς τοῦ Ὠκεανοῦ ῥοάς, καὶ τὰ Λιβύων κλίματα. οὐ γὰρ δὴ ἐν ὕδατι αἱ γέρανοι διάγουσι. Πυγμαίοισι. |
| 3 6 [10] | Πυγονιμαίοις, πηχυαίοις. ἤτοι ἀπὸ Πυγμαίου βασιλέως οὕτω κεκλημένοις. ἢ εἰς πυγόνος μέτρον συνεσταλμένοις. Πυγὼν δὲ καλεῖται ὁ πῆχυς, τὸ ἀπὸ ἀγκῶνος ἕως δακτύλων τῆς χειρὸς διάστημα. Ἔστι δὲ ἔθνος γεωργικὸν, ἀνθρώπων μικρῶν, κατοικούντων εἰς τὰ ἀνωτάτω μέρη τῆς Αἰγυπτιακῆς γῆς, πλησίον τοῦ Ὠκεανοῦ, ὅπερ πολεμεῖ ταῖς γεράνοις, φασὶ, βλαπτούσαις αὐτῶν τὰ σπέρματα, καὶ λιμὸν ποιούσαις τῇ χώρᾳ. Φόνον καὶ κῆρα φέρουσαι. Θάνατον ἐπιφέρουσαι. Ἠέριαι. |
| 3 7 | Ἐαριναί. Ἔριδα. Φιλονεικίαν. Προφέρονται. Ἐπιφέρουσιν. Οἱ δ’ ἄρ’. |
| 3 8 | Οἱ δὲ Ἕλληνες. Ἴσαν. Ἀπῄεσαν, ἐπορεύοντο. Σιγῇ. Σιωπῇ. Μένεα πνείοντες. Μετὰ πολλῆς δυνάμεως ἢ ὀργῆς. Ἐν θυμῷ. |
| 3 9 | Ἐν τῇ ψυχῇ. Μεμαῶτες. Προθυμούμενοι, σπουδάζοντες. Ἀλεξέμεναι. Ἐπιβοηθεῖν. Ἠΰτε. |
| 3 10 [5] | Καθάπερ, ὃν τρόπον. Ὄρεος κορυφῇσιν. Ἐπ’ ἀκρωρείᾳ ὄρους. Κατέχευεν. Κατέχεε, κατέβαλεν. Ὀμίχλην. Ὀμίχλη, ὁ παχὺς σκότος, καὶ ὑγρὸς ἀήρ. Ποιμέσιν οὔτι φίλην, κλέπτῃ δέ τε νυκτὸς ἀμείνω. |
| 3 11 [10] | Τὴν ὀμίχλην φησὶ τοῖς μὲν ποιμέσιν ἀσύμφορον εἶναι, τοῖς δὲ κλέπταις καὶ νυκτὸς ὠφελιμώτερον. ἐπεὶ, τῆς μὲν νυκτὸς ὡρισμένον ἐχούσης καιρὸν, ἐν ἀσφαλείᾳ φυλάττεται τὰ βοσκήματα· τῆς δὲ ἡμέρας ἐσκεδασμένοις τοῖσδε κατὰ τὰς νομὰς, ὁπόταν ἐξαίφνης ἐπέλθῃ ὀμίχλη, εὐκόλως αὐτὰ ἀφαιροῦνται. Οὔτι φίλην. Οὐδαμῶς προσφιλῆ. Τόσσον τίς τ’ ἐπιλεύσσει. |
| 3 12 [5] | Ἐπὶ τοσοῦτον γάρ τις βλέπει. Ὅσον τ’ ἐπὶ λᾶαν ἵησιν. Ὅσον ἐπὶ λίθου βολήν. Λᾶαν. Λίθον. Ἵησιν. Ἀφίησιν. Κονίσσαλος. |
| 3 13 | Κονιορτός. Ὤρνυτο. Διηγείρετο. Ἀελλής. Ἀελλώδης, κονιορτώδης. Διέπρησσον. |
| 3 14 | Διήνυον, διεπέρων. Πεδίοιο. Διὰ τῆς πεδιάδος. Οἱ δ’ ὅτε δή. |
| 3 15 | Οὗτοι δὲ ὁπότε. Σχεδόν. Πλησίον, ἐγγύς. Ἐπ’ ἀλλήλοισιν ἰόντες. Ἀλλήλοις ἐπερχόμενοι. Τρωσὶ μέν. |
| 3 16 [10] | Ἀντὶ τοῦ, τῶν Τρώων. Πτωτικὸν τὸ σχῆμα. Ταῖς δοτικαῖς ἀντὶ γενικῶν χρῶνται οἱ ποιηταί. ὅτι ἡ συγγένεια τῶν πτώσεων καὶ τὴν τοιαύτην ἐπιδέχεται σύνταξιν. οἷον, Τρῳσὶ μὲν προμάχιζεν, ἀντὶ τοῦ, τῶν Τρώων. Μυρμιδόνεσσιν ἄνασσεν, ἀντὶ τοῦ, τῶν Μυρμιδόνων. Πάντεσσι δ’ ἀνάσσειν, ἀντὶ τοῦ, πάντων. Προμάχιζε. Προεμάχει. Θεοειδής. Θεοῖς τὸ εἶδος ὅμοιος, εὐπρεπής. Παρδαλέην. |
| 3 17 | Παρδάλεως δέρμα. Καμπύλα τόξα. Ἀντὶ τοῦ, ἐπικαμπὲς τόξον. Δοῦρε δύω. |
| 3 18 [5] | Δόρατα. δυϊκῶς. Κεκορυθμένα. Ἐστομωμένα, ἠκονημένα. Χαλκῷ. Σιδήρῳ. ἀπὸ τοῦ ἀρχαίου μετάλλου. φασὶ γὰρ, πρῶτον χαλκὸν εὑρεθῆναι. Πάλλων. |
| 3 19 | Κινῶν, σείων. Προκαλίζετο. Προεκαλεῖτο. Ἀντίβιον. |
| 3 20 | Ἐξεναντίας. Αἰνῇ. Δεινῇ, χαλεπῇ. Δηϊοτῆτι. Μάχῃ. Παρὰ τὸ δηϊοῦσθαι ἐν αὐτῇ τοὺς τιτρωσκομένους. ὅ ἐστι, διακόπτεσθαι. Τόνδ’ ὡς οὖν. |
| 3 21 | Ὡς οὖν τοῦτον. Ἐνόησεν. Ἐθεάσατο. Ἀρηΐφιλος. Πολεμικός. Προπάροιθεν ὁμίλου. |
| 3 22 [15] | Ἔμπροσθεν τοῦ πλήθους. Ἐζήτηται δὲ, πῶς Ἀλέξανδρος προκαλεῖται τοὺς ἀρίστους τῶν Ἑλλήνων, δειλὸς ὢν τὰ πάντα, καὶ οὐδὲ ὁπλίτης, ἀλλὰ τοξότης. Ἔνιοι μὲν οὖν φασιν, ἀλαζονεύεσθαι αὐτὸν τὰ ἀδύνατα, φοβεῖσθαι δὲ τὰ τυχόντα. Οἱ δὲ, ὅτι, συγκεκλεισμένοι ὑπὸ Ἀχιλλέως, οἱ Τρῶες τοὺς τῶν Ἑλλήνων ἀρίστους οὐκ ᾔδεισαν. Καὶ ἐμοὶ μὲν δοκεῖ, ὅτι, κωμῳδεῖν ἐπανῃρημένος ὁ Ποιητὴς, καὶ σχῆμα τῆς ὁπλίσεως, καὶ θράσος ἀλλότριον τῶν ὅπλων αὐτοῦ προτέθεικε, ἵν’ ἐκ τοῦ μέλλοντος φόβου μείζονα προσοφλήσῃ τὸν γέλωτα. Ὥστε λέων. |
| 3 23 | Καθάπερ λέων. Μεγάλῳ ἐπὶ σώματι κύρσας. Μεγάλῳ ζώῳ ἐπιτυχών. νεκροῦ γάρ φασι σώματος μὴ ἅπτεσθαι λέοντα. Ἔλαφον κεραόν. |
| 3 24 [10] | Εὔκερων, μεγάλα κέρατα ἔχοντα, ἄῤῥενα. αἱ γὰρ θήλειαι τῶν ἐλάφων οὐ κερατοφυοῦσιν. Εἴρηται δὲ παρὰ τὸ, ἑλεῖν τοὺς ὄφεις, οἱονεὶ ἕλοφός τις ὤν. Τούτους γὰρ ἐσθίων, καθαίρεται φυσικῶς. Οὕτως γοῦν, ὅτε ἀφανεῖς ὦσιν οἱ ὄφεις, αὐτὸς τὸ κέρας αὐτοῦ προστρίβει εἰς πέτραν. θερμαινόμενον δὲ ποιεῖ τὴν ἀναθυμίασιν. ἧς μεταλαμβανόμενοι οἱ ὄφει, τῶν φωλεῶν ἐξιᾶσιν. Ἢ ἄγριον αἶγα. Σύνηθες γὰρ αὐτῷ, ταύτας θηρεύειν. Πεινάων. |
| 3 25 | Πεινῶν. Κατεσθίει. Κατατρώγει. Εἴπερ ἂν αὐτόν. Κἂν αὐτόν. Σεύωνται. |
| 3 26 | Διώκωσι. Θαλεροί. Ἀκμαῖοι. Παρὰ τὸ θάλλειν, ὅ ἐστιν, αὔξειν τῇ ἡλικίᾳ. Αἰζηοί. Νεανίαι. Ὀφθαλμοῖσιν ἰδών. |
| 3 28 [5] | Περισσὸν τὸ ὀφθαλμοῖς. ἤρκει γὰρ τὸ ἰδών. Φάτο. Ἐλογίσατο. Τίσασθαι. Τιμωρήσασθαι. Ἀλείτην. Ἁμαρτωλὸν, ἐχθρόν. Αὐτίκα. |
| 3 29 [5] | Παραχρῆμα, εὐθέως. Ἐξ ὀχέων. Ἐκ τῶν ἁρμάτων. Σὺν τεύχεσι. Σὺν τοῖς ὅπλοις. Ἆλτο. Καθήλατο. Χαμᾶζε. Χαμαί. εἰς τὴν γῆν. Ἐνόησεν. |
| 3 30 | Ἐθεάσατο. Ἐν προμάχοισιν. |
| 3 31 [5] | Ἐν τοῖς πρωταγωνισταῖς. Φανέντα. Ὀφθέντα. Κατεπλήγη. Ἐφοβήθη, ἐδειλώθη. Φίλον ἦτορ. Τὴν προσφιλεστάτην αὐτοῦ ψυχήν. Ἂψ δέ. |
| 3 32 | Πάλιν δέ. εἰς τοὐπίσω. Ἔθνος. Πλῆθος. Ἐχάζετο. Ἀνεχώρει. Κῆρ’ ἀλεείνων. Φυλασσόμενος, καὶ ἐκφεύγων τὴν θανατηφόρον μοῖραν. Δράκοντα. |
| 3 33 | Μέγαν ὄφιν. Παλίνορσος. Εἰς τοὐπίσω ληπτός. εἰς τοὐπίσω ὁρμήσας. Ἀπέστη. Ὑπεχώρησεν. Οὔρεος. |
| 3 34 | Ὄρους. Ἐν βήσσῃς. Τοῖς γονιμωτάτοις καὶ βασιμωτάτοις τόποις τῶν ὀρῶν. Τρόμος. Φόβος. Γυῖα. Γόνατα, μέλη. Ὦχρός τέ μιν. |
| 3 35 | Ὠχρίασις δὲ αὐτόν. Εἷλεν. Ἔλαβε. Παρειάς. Σιαγόνας. Ἀπὸ μέρους δ’ ἔφη ὅλον τὸ πρόσωπον. Ἔδυ. |
| 3 36 | Ὑπεισῆλθε. Μεταφορικῶς, ἀπὸ τῶν εἰς τοὺς φωλεοὺς καταδυνόντων ἑρπετῶν. Ἀγερώχων. Αὐθαδῶν. ὑβριστῶν. Δείσας. |
| 3 37 | Εὐλαβηθείς. Ἀτρέος υἱόν. Μενέλαον. Νείκεσσεν. |
| 3 38 | Ὕβρισεν, ἐκακολόγησεν. Αἰσχροῖς. Ὀνειδιστικοῖς. Δύσπαρι. |
| 3 39 [5] | Ἐπὶ κακῷ ὠνομασμένε Πάρι. κακὲ Πάρι. Εἶδος ἄριστε. Τὸ εἶδος βέλτιστε. Γυναιμανές. Ἤτοι, ἐπὶ γυναιξὶ μαινόμενε. ἢ, γυναῖκας εἰς μανίαν φέρων διὰ τὸ κάλλος. Ἠπεροπευτά. Ἀπατεὼν, ψεῦστα. Αἴθ’ ὄφελες. |
| 3 40 [5] | Εἴθε ὤφειλες. Ἔστι δὲ ἐπίῤῥημα εὐκτικόν. Ἄγονός τ’ ἔμμεναι. Μὴ γεγεννῆσθαι. Ἄγαμός τ’ ἀπολέσθαι. Ἢ γεννηθεὶς πρὸ γάμου ἀπολέσθαι. Καί κεν τὸ βουλοίμην. |
| 3 41 | Καὶ δὴ τοῦτο ἤθελον. Καί κεν πολὺ κέρδιον ἦεν. Καὶ γὰρ οὕτω πολὺ βέλτιον ἦν ἡμῖν. Ἦεν. Ἦν, ὑπῆρχεν. Λώβην. |
| 3 42 | Ὕβριν. Καὶ ὑπόψιον ἄλλων. Καὶ ἔμπροσθεν τῶν λοιπῶν ὑποβλεπόμενον διὰ μῖσος. Ἦπου. |
| 3 43 [5] | Ὄντως δή. Καγχαλόωσι. Χαίρουσιν, ὅ ἐστιν, ἐν χαλάσματι ποιοῦσι τὴν ψυχήν. Καρηκομόωντες. Τὰς κεφαλὰς κομῶντες, ἀνδρείας χάριν. Φάντες. |
| 3 44 | Ὑπολογισάμενοι, ὑπολαβόντες. Ἀριστῆα. Ἄριστον. Πρόμον. Πρόμαχον. Οὕνεκα. Διότι. Καλόν. Χαρίεν, ἔνδοξον. Εἶδος. |
| 3 45 [5] | Μορφή. Ἔπ’. Ἔπεστί σοι. Βίη. Δύναμις. Φρεσσί. Τῇ διανοίᾳ. τουτέστιν, οὐκ εἶ ἔμψυχος, οὐδὲ τὴν τυχοῦσαν ἔχεις δύναμιν. Ἀλκή. Ἡ τοῦ σώματος δύναμις. Ἦ, τοιόσδε ἐών. |
| 3 46 [5] | Ἦ, τοιοῦτος, φησὶν, ὢν ἐπονείδιστος, οἷόν σε ὁρῶμεν νῦν δειλόν. Ἐών. Ὢν, ὑπάρχων. Ποντοπόρῃσι. Ταῖς διὰ θαλάσσης τὴν πορείαν ποιουμέναις καὶ πλεούσαις. πόντος γὰρ, ἡ θάλασσα. Νέεσσι. Ναυσίν. Ἐπιπλώσας. |
| 3 47 [5] | Ἐπιπλεύσας. Ἑτάρους ἐρίηρας ἀγείρας. Ἄγαν εὐαρμόστους, ἢ ἐπεράστους φίλους, τουτέστιν, αὑτῷ ὁμοίους φίλους, καὶ ἅρπαγας, συναθροίσας. Ἀγείρας. Συναθροίσας. Μιχθείς. |
| 3 48 | Παραγενόμενος, μιγείς. Ἀλλοδαποῖσιν. Ἀλλοεθνέσι. ξένοις. Εὐειδέα. Εὐειδῆ, εὔμορφον. Ἀνῆγες. Διὰ θαλάσσης πλέων ἔφερες. Ἐξ Ἀπίης γαίης. |
| 3 49 [5] | Ἐκ τῆς ἀλλοδαπῆς καὶ μακρὰν ἀπεχούσης γῆς. ἢ, Ἀπίης τῆς Πελοποννήσου, οὕτω λεγομένης ἀπὸ Ἄπιδος τοῦ, Φορωνέως. Αἰχμητάων. Πολεμικῶν. Πῆμα. |
| 3 50 | Κακόν. Πόληΐ τε. Καὶ τῇ πόλει. Παντί τε δήμῳ. Καὶ ὅλῳ τῷ πλήθει τῶν Τρώων. Δυσμενέσσιν. |
| 3 51 | Ἐχθροῖς, πολεμίοις. Χάρμα. Γέλωτα, χαράν. Κατηφείην. Αἰσχύνην, ὄνειδος. Οἱ γὰρ αἰσχυνόμενοι, κατηφεῖς εἰσι. Μείνειας. |
| 3 52 | Ὑπομείνειας. Ἀρηΐφιλον. Πολεμικόν. Γνοίης κεν. |
| 3 53 | Μάθοις ἄν. Οἵου. Ὁποίου. Φωτός. Ἀνδρός. Θαλερήν. Ἀκμαίαν, νέαν. Παράκοιτιν. Γυναῖκα, γαμετήν. Οὐκ ἄν τοι χραίσμῃ. |
| 3 54 | Οὐκ ἄν σοι βοηθήσῃ. Κίθαρις. Ἡ κιθαρῳδία. Δῶρ’ Ἀφροδίτης. Ἡ Ἑλένη, ἢ ὅπερ ἔχεις κάλλος. Ὅτ’ ἐν κονίῃσι μιγείης. |
| 3 55 | Ὅτ’ ἂν ἀναιρεθῇς συστὰς εἰς μάχην τῷ Μενελάῳ. Κόνιν γὰρ ἔλεγον καὶ τὴν μάχην οἱ παλαιοί. Δειδήμονες. |
| 3 56 | Δειλοί. Ὡς πρὸς ἡμᾶς τοὺς βασιλέας. Ἦ τέ κεν ἤδη. Νῦν γὰρ εὐθέως ἄν. Λάϊνον. |
| 3 57 | Λίθινον. Λάϊνον ἕσσο χιτῶνα. Λιθόλευστος ἐγεγόνεις, λίθοις βληθεὶς ὑπὸ πάντων ἀπωλώλεις. Ἕσσο. Ἐνεδέδυσο. Ἔοργας. Εἰργάσω. Κατ’ αἶσαν. |
| 3 59 | Κατὰ τὸ προσῆκον. Ἐνείκεσας. Ὠνείδισας, ἐπέπληξας. Οὐδ’ ὑπὲρ αἶσαν. Οὐδ’ ὑπὲρ τὸ προσῆκον. Αἰεί τοι. |
| 3 60 | Διαπαντός σοι. Κραδίη. Ἡ καρδία. Ἡ ψυχή. Πέλεκυς ὥς. Ὡς πέλεκυς. Ἀτειρής. Ἀκαταπόνητος. Ὅστ’ εἶσιν. |
| 3 61 [5] | Ὅστις πέλεκυς εἰσέρχεται. Διὰ δουρός. Διὰ δόρατος, διὰ ξύλου. Ὑπ’ ἀνέρος. Ὑπ’ ἀνδρός. Προσληπτέον δὲ τὸ, καταφερόμενος. Ὅς ῥά τε τέχνῃ. Ὅστις μετὰ τέχνης. Νήϊον. |
| 3 62 [5] | Ξύλον πρὸς νηῶν κατασκευὴν ἐπιτήδειον. Ἐκτάμνῃσιν. Ἐκκόπτει. Ὀφέλλει δ’ ἀνδρὸς ἐρωήν. Αὔξει δὲ τὴν τοῦ ἀνδρὸς δύναμιν ὁ πέλεκυς, ὀξὺς ὑπάρχων καὶ διερχόμενος ἑτοίμως. ὥσπερ ὁ ἀμβλὺς τοὐναντίον ποιεῖ. Ὥς τοι. |
| 3 63 | Οὕτως σοι. Ἀτάρβητος. Ἀκαταπτόητος, ἄφοβος. Νόος. Νοῦς, ψυχή. Ἐρατά. |
| 3 64 [10] | Ἐπέραστα, καλά. Πρόφερε. Ὀνείδιζε. Χρυσῆς. Χρυσοφόρου, καλῆς. Ἑστιαία δὲ ἡ γραμματική φησιν, ὅτι πεδίον ἐστὶ χρυσοῦν καλούμενον, ἐν ᾧ χρυσῆν Ἀφροδίτην τιμᾶσθαι, καὶ εἶναι οὕτως χρυσῆς Ἀφροδίτης ἱερόν. καὶ οἱ μὲν, ἀπὸ τῆς Πάφου· οἱ δὲ, τὴν καλήν. Κλεάνθης δὲ, καὶ ἐν Λέσβῳ οὕτω τιμᾶσθαι Ἀφροδίτην χρυσῆν. Οὔτοι. |
| 3 65 [5] | Οὐδαμῶς σοι. Ἀπόβλητα. Ἀποβολῆς ἄξια. Τὰ ὑπὸ θεῶν, φησι, διδόμενα δῶρα οὐκ ἔστι μὲν ἀρνήσασθαι ὅταν εἰσί· μὴ διδόμενα δὲ παρ’ αὐτῶν ἀδύνατόν τινα λαβεῖν οἰκείᾳ σπουδῇ. Ἐρικυδέα. Μεγάλα, ἔνδοξα. Ὅσσα κεν. |
| 3 66 | Ὅσα ἄν. Ἑκὼν δέ. Βουλόμενος δέ. Οὐκ ἄν τις ἕλοιτο. Οὐκ ἄν τις λάβοι. Νῦν δ’ αὖ. |
| 3 67 | Νῦν δὲ δή. Κάθισον. Καθίδρυσον, καθεσθῆναι ποίησον. Αὐτὰρ ἐμέ. |
| 3 69 | Ἐμὲ δέ. Ἀμφ’ Ἑλένῃ καὶ κτήμασι. |
| 3 70 | Περὶ τῆς Ἑλένης, καὶ τῶν κτημάτων αὐτῆς. Ὁππότερος δέ κεν. |
| 3 71 | Ὁποῖος δέ. Ὁ τρόπος διπλασιασμός. ἡ διάλεκτος Αἰολίς. Κρείσσων τε γένηται. Ἰσχυρότερος, ἐπικρατέστερος φανῇ. Ἑλών. |
| 3 72 | Λαβών. Φιλότητα. |
| 3 73 | Φιλίαν. Καὶ ὅρκια πιστά. Καὶ ὅρκους πιστούς. Ταμόντες. Ὅ ἐστι δι’ ἐντόμων ποιήσαντες. Ναίοιτε. |
| 3 74 | Κατοικεῖτε. Ἐριβώλακα. Μεγαλόβωλον, εὔγειον. Τοὶ δέ. Οὗτοι δὲ οἱ Ἕλληνες. Νεέσθων. Πορευέσθωσαν. Ἄργος ἐς. |
| 3 75 [15] | Εἰς τὸ Ἄργος. Ἱππόβοτον. Ἱπποτρόφον. Ἰασὸς καὶ Πελασγὸς Τριόπα παῖδες, τελευτήσαντος αὐτοῖς τοῦ πατρὸς, διείλοντο τὴν βασιλείαν. Λαχὼν δὲ Πελασγὸς μὲν τὰ πρὸς Ἐρασῖνον ποταμὸν, ἔκτισε Λάρισσαν. Ἰασὸς δὲ τὰ πρὸς Ἦλιν. Τελευτησάντων δ’ αὐτῶν, νεώτατος ἀδελφὸς Ἀγήνωρ ἐπεστράτευε τῇ χώρᾳ, πολλὴν ἵππον ἐπαγόμενος. Ὅθεν ἐκλήθη Ἱππόβοτον μὲν τὸ Ἄργος, ἀπὸ τῆς Ἀγήνορος ἵππου· ἀπὸ δὲ Ἰασοῦ Ἴασον. Ἱστορεῖ Ἑλλάνικος ἐν Ἀργολικοῖς Ἴασον Ἄργος, Πελασγικὸν Ἄργος, Ἱππόβοτον Ἄργος. Ἀχαιΐδα. Τὴν Πελοπόννησον λέγει Ἀχαΐαν. Καλλιγύναικα. Καλὰς γυναῖκας ἔχουσαν. Ὣς ἔφατο. |
| 3 76 | Οὕτως εἶπεν. Ἕκτωρ δ’ αὖτ’ ἐχάρη μέγα, μῦθον ἀκούσας. Ἀντὶ τοῦ, μεγάλως ἐχάρη, τὸν λόγον τοῦτον τοῦ Ἀλεξάνδρου ἀκούσας. Ἰών. |
| 3 77 | Πορευθείς. Ἀνέεργεν. Ἀνεῖργεν, ἐκώλυε τοῦ πολέμου. Φάλαγγας. Τὰς στρατιωτικὰς τάξεις. Ἐπετοξάζοντο. |
| 3 79 | Ἐπ’ αὐτῷ τὰ τόξα ἔβαλλον. Ἰοῖσι. |
| 3 80 [5] | Βέλεσι. Τιτυσκόμενοι. Καταστοχαζόμενοι. Σημαίνει καὶ τὸ, ἑτοιμάζειν, ὡς ἐκεῖ· Ὣς εἰπὼν, ὑπ’ ὄχεσφι τιτύσκετο. Ἔνιοι δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ ψυχικῶς στοχάζεσθαι· Τιτύσκετο δὲ φρεσὶν ᾗσι. Λάεσσι. Λίθοις. Ἔβαλλον. Ἠκόντιζον. Αὐτὰρ ὁ. |
| 3 81 | Οὗτος δέ. Μακρόν. Μέγα. Ἄϋσεν. Ἐβόησεν. Ἴσχεσθε. |
| 3 82 | Παύεσθε. Κοῦροι Ἀχαιῶν. Περιφραστικῶς, οἱ Ἕλληνες. Στεῦται γάρ τι ἔπος. |
| 3 83 [5] | Διαβεβαιοῦται γὰρ, ὑπισχνεῖται λόγον. Ἐρέειν. Ἐρεῖν, λέξειν. Κορυθαίολος. Ὁ αἰόλλων καὶ κινῶν τὴν περικεφαλαίαν. ἐξ οὗ, πολεμικός. Ἔσχοντο. |
| 3 84 | Ἐπαύσαντο. Ἄνεῴ τ’ ἐγένοντο. Ἥσυχοι. ἄνευ ἰωῆς, τουτέστι, φωνῆς καὶ θορύβου. Ἐσσυμένως. |
| 3 85 [5] | Σπουδαίως. Ἕκτωρ δὲ μετ’ ἀμφοτέροισιν. Ἐν ἀμφοτέροις. Λέγω δὴ, Τρῳσὶ καὶ Ἕλλησιν. Ἡ, μετὰ, ἀντὶ τῆς, ἐν, πρὸς προθέσεως. Ἔειπεν. Ἔλεξε. Κέκλυτέ μευ. |
| 3 86 | Ἀκούσατέ μου. Τοῦ εἵνεκα. |
| 3 87 | Οὗτινος χάριν. Νεῖκος. Φιλονεικία. Ὄρωρε. Διεγήγερται. Κέλεται. |
| 3 88 | Κελεύει. Τεύχεα. |
| 3 89 | Ὅπλα. Ἐπὶ χθονί. Ἐπὶ τῇ γῇ. Πουλυβοτείρῃ. Τῇ πολλοὺς τρεφούσῃ. Ἐν μέσσῳ. |
| 3 90 | Τουτέστι, μεταξὺ Τρώων καὶ Ἀχαιῶν. Οἴους. |
| 3 91 | Μόνους. Ὁππότερος δέ. |
| 3 92 | Ὅστις δὲ πρότερος. Φιλότητα. |
| 3 94 | Φιλίαν. Τάμωμεν. Πιστωσώμεθα, ὅ ἐστι δι’ ἐντόμων ποιήσωμεν. Ἀκὴν ἐγένοντο σιωπῇ. |
| 3 95 | Ἐπ’ ἄκρας ἡσυχίας ἐγένοντο. Ἀκὴ γὰρ καλεῖται ἡ ὀξύτης. Κέκλυτε νῦν καὶ ἐμεῖο. |
| 3 97 [5] | Ἀκούσατε νῦν καὶ ἐμοῦ. Μάλιστα γάρ. Ἐξαιρέτως δέ. Ἄλγος. Λύπη. Ἱκάνει. Καταλαμβάνει. Φρονέω. |
| 3 98 | Φρονῶ, βουλεύομαι, Διακρινθήμεναι. Διαχωρισθῆναι. Πέποσθε. |
| 3 99 | Πεπόνθατε. Εἵνεκ’ ἐμῆς ἔριδος. |
| 3 100 | Ἕνεκα τῆς ἐμῆς φιλονεικίας, καὶ τῆς ὑπὸ Ἀλεξάνδρου γενομένης ἁρπαγῆς. αὕτη γὰρ ἀρχὴ κακῶν. Ἡμέων. |
| 3 101 | Ἡμῶν. Ὁπποτέρῳ. Ὁποίῳ. ᾧτινι. Θάνατος καὶ μοῖρα τέτυκται. Τουτέστι, θανεῖν εἵμαρται. Τεθναίη. |
| 3 102 | Ἀποθάνῃ. Διακρινθεῖτε. Διαχωρισθείητε. Τάχιστα. Διὰ τάχους, συντόμως. Οἴσετε. |
| 3 103 [5] | Κομίσετε, ἄγετε. Ἕτερον λευκὸν, ἑτέραν δὲ μέλαιναν. Τὰ οἰκεῖα ἑκάστῳ θεῷ ἱερουργούμενα εἰσάγει. τῷ μὲν γὰρ Ἡλίῳ, λαμπρῷ ὄντι, καὶ ἄῤῥενι, φησὶ λευκὸν ἱερουργηθῆναι ἄρνα. τῇ δὲ Γῇ μέλαιναν, καὶ θήλειαν. ἐπεὶ τοιαύτη ἡ θεός. Ἄρνε. Ἄρνας, δυϊκῶς. Διῒ δ’ ἡμεῖς οἴσομεν ἄλλον. |
| 3 104 | Τῷ δὲ Διῒ ἡμεῖς ἄλλον κομίσομεν ὡς ξένοι. ἐπεὶ καὶ Ξένιος προσαγορεύεται. Ἄξετε. |
| 3 105 [10] | Ἀγάγετε. Πριάμοιο βίην. Περιφραστικῶς τὸν Πρίαμον. Διατί, Διὸς ὑποσχομένου τὴν ἅλωσιν τῆς Ἰλίου, συνθήκας ποιεῖται πρὸς Τρῶας; Ῥητέον οὖν, ὅτι, κατ’ ἐνίους, οὐ πιστεύει τῷ ὀνείρῳ. κατὰ δὲ ἑτέρους, οὐδὲν διέφερε, καὶ δι’ ἑνὸς μονομαχίαν, ἢ παντὶ τῷ στρατῷ, νικῆσαι. ἄλλως δὲ καὶ προσετέτακτο αὐτῷ καθοπλίσαι τοὺς πάντας, οὐ μάχεσθαι. Ὄφρ’ ὅρκια. Ὅπως τοὺς ὅρκους. Ἐπεί οἱ παῖδες. |
| 3 106 | Ἐπειδὴ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ. Ὑπερφίαλοι. Ὑπερήφανοι, ἄθεοι, καὶ παραβαίνοντες τοὺς ὅρκους, καὶ τὰς σπονδὰς τὰς διὰ φιαλῶν γιγνομένας. Ὑπερβασίῃ. |
| 3 107 | Παραβάσει, ἀδικίᾳ. Διὸς ὅρκια. Τοὺς Διὸς ὅρκους. Δηλήσηται. Βλάψει τῷ παρελθεῖν αὐτούς. Ὁπλοτέρων. |
| 3 108 | Νεωτέρων. Ἠερέθονται. Ἀπαιωροῦνται, κρέμανται. οἷον οὐκ εἰσὶν σταθεραὶ, ἀλλ’ ἀβέβαιοι. Οἷς δ’ ὁ γέρων μετέῃσιν. |
| 3 109 | Ἐν οἷς δ’ ἂν ὁ γέρων παρῇ. Πρόσσω καὶ ὀπίσσω. Εἰς τὸ παρὸν, καὶ εἰς τὸ μέλλον. Λεύσσει. |
| 3 110 | Ὁρᾷ, βλέπει. Ὄχ’ ἄριστα. Ἐξόχως ἄριστα. Ἐλπόμενοι. |
| 3 112 | Ἐλπίζοντες. Ὀϊζυροῦ. Ἐπιμόνου, χαλεποῦ. Ἔρυξαν. |
| 3 113 | Κατέσχον. Ἐπὶ στίχας. Ἐπὶ τὰς τάξεις ἐφεξῆς. Ἐκ δ’ ἔβαν αὐτοί. Ἐξῆλθον δὲ καὶ αὐτοί. Τεύχεα. |
| 3 114 | Ὅπλα. Παρὰ τὸ τεύχεσθαι, ὅ ἐστι, κατασκευάζεσθαι. Ἐξεδύοντο. Ἀπεδύοντο, ἀπετίθεντο. Πλησίον. |
| 3 115 [5] | Ἐκ τοῦ σύνεγγυς. Ὀλίγη δ’ ἦν ἀμφὶς ἄρουρα. Βραχὺ δ’ ἦν τὸ μεταξὺ τῶν στρατευμάτων διεῖργον αὐτοὺς χωρίον. Ἄρουρα. Γῆ. Παρὰ τὸ ἀροτριοῦσθαι. Προτὶ ἄστυ. |
| 3 116 | Πρὸς τὴν πόλιν. Καρπαλίμως. |
| 3 117 | Ταχέως. Προΐει. |
| 3 118 | Προέπεμψεν. Γλαφυράς. |
| 3 119 | Κοίλας. Ἰέναι. Παραγενέσθαι. Οἰσέμεναι. |
| 3 120 | Οἴσειν, κομίσειν. Ἔλαβε δὲ ἀπαρέμφατον ἀντὶ προστακτικοῦ. Ἶρις δ’ αὖτε. |
| 3 121 [5] | Ἡ δὲ Ἶρις, ἡ τῶν θεῶν ἄγγελος. Σημαίνει δὲ δύο, αὐτὴν τὴν σωματοειδῆ θεὰν, καὶ τὸ νεφελῶδες σύστημα. οἷον· Ἴρισσιν ἐοικότες, ἅς τε Κρονίων Ἐν νέφεσι στήριξε, τέρας μερόπων ἀνθρώπων. Γαλόῳ. |
| 3 122 [5] | Γάλῳ. Γάλως, δέ ἐστιν ἀνδρὸς ἀδελφή. Ἀντηνορίδαο. Ἀντήνορος παιδὸς, Ἑλικάονος. Δάμαρτι. Γυναικί. Παρὰ τὸ δεδμῆσθαι, καὶ ὑποτετάχθαι τῷ ἀνδρί. Ἔχεν. |
| 3 123 | Εἶχεν, ἐγεγαμήκει. Κρείων. Βασιλεύς. Εἶδος ἀρίστην. |
| 3 124 | Τὴν μορφὴν καλήν. Τὴν δ’ εὗρε. |
| 3 125 | Ταύτην δὲ κατέλαβε. Δέον εἰπεῖν, ἣν, ἄρθρον προτακτικὸν ἀντὶ ὑποτακτικοῦ. Ἐν μεγάρῳ. Ἐν τῷ οἴκῳ. Δίπλακα. |
| 3 126 [5] | Διπλοΐδα, διπλοῦν ἱμάτιον, ὅ ἐστι, χλανίδα. Μαρμαρέην. Λαμπρὰν, λευκήν. Πολέας δέ. Πολλοὺς δέ. Ἐνέπασσεν. Ἐνεποίκιλλεν, ἐνέπλεκεν. Ὅθεν καὶ τὰ ποικίλα παραπετάσματα παστοὶ καλοῦνται. Ἀέθλους. Νῦν τοὺς κατὰ τὸν πόλεμον πόνους. Οὓς ἕθεν εἵνεκα. |
| 3 128 [5] | Οὕστινας ἕνεκα αὐτῆς. Ἔπασχον. Ὑπέμενον. Ὑπ’ Ἄρηος παλαμάων. Ὑπὸ τῶν τοῦ πολέμου χειρῶν. Ὁτὲ δὲ, μηχανῶν, ὡς ἐκεῖ· Ὡς δ’ ὅτ’ ἀνὴρ ἀπάλαμνος. Ἀγχοῦ. |
| 3 129 | Πλησίον. Ἱσταμένη. Στᾶσα. Προσέφη. Προσεῖπε. Πόδας ὠκέα. Τοῖς ποσὶ ταχεῖα. Νύμφα. |
| 3 130 | Νύμφη, Ἰωνικῶς. Θέσκελα. Θεῖα, θαυμαστά. Ἴδηαι. Θεάσῃ. Ἱπποδάμων. |
| 3 131 | Ἱππικῶν, πολεμικῶν. Χαλκοχιτώνων. Σιδηροθωράκων. Οἳ πρίν. |
| 3 132 [5] | Οἵτινες τὸ πρότερον. Ἐπ’ ἀλλήλοισι φέρον. Ἐπέφερον ἀλλήλοις. Πολύδακρυν. Πολλῶν δακρύων καὶ στεναγμῶν αἴτιον, διὰ τοὺς ἀναιρουμένους ὑπ’ αὐτοῦ. Ὀλοοῖο. |
| 3 133 | Ὀλεθρίου. Λιλαιόμενοι. Ἐπιθυμοῦντες. Ἕαται. |
| 3 134 | Καθέζονται. Σιγῇ. Σιωπῇ. Ἀσπίσι κεκλιμένοι. |
| 3 135 [5] | Ταῖς ἀσπίσιν ἐπικείμενοι. Παρὰ δ’ ἔγχεα μακρὰ πέπηγε. Παραπέπηγε δὲ αὐτοῖς, ὅ ἐστι, παράκειται τὰ μακρὰ δόρατα. Μακρῇς ἐγχείῃσι. |
| 3 137 | Τοῖς μακροῖς δόρασι. Τῷ δέ κε νικήσαντι. |
| 3 138 | Ἀντὶ τοῦ, τοῦ δὲ νικήσαντος. Κεκλήσῃ. Κληθήσῃ. Ἄκοιτις. Γυνὴ, γαμετή. Γλυκὺν ἵμερον. |
| 3 139 | Γλυκὺν πόθον, ἡδεῖαν ἐπιθυμίαν. Ἔμβαλεν. Ἐνέβαλε. Θυμῷ. Τῇ ψυχῇ. Ἀνδρός τε προτέροιο. |
| 3 140 [5] | Τοῦ πρώτου ἀνδρὸς, ἤγουν τοῦ Μενελάου. Καὶ ἄστεος. Καὶ τῆς πόλεως. Λέγει δὲ, τῆς Σπάρτης. Ἠδὲ τοκήων. Καὶ τῶν γονέων. Τυνδάρεω λέγει, καὶ Λήδας. Αὐτίκα. |
| 3 141 | Παραχρῆμα, εὐθέως. Ἀργεννῇσι. Λευκαῖς, λαμπραῖς. Καλυψαμένη. Σκεπασαμένη. Ὀθόνῃσιν. Ὀθόναις. Λέγει δὲ, ὑφάσμασι λινοῖς. Ὡρμᾶτ’. |
| 3 142 | Ὥρμα, ἐξῄει. Ἐκ θαλάμοιο. Ἐκ τοῦ κοιτῶνος, ἐκ τοῦ οἴκου. Τέρεν. Τρυφερόν. Ἀντὶ τοῦ, ὑγρόν. Δάκρυ χέουσα. Δακρύουσα, κλαίουσα. Οὐκ οἴη. |
| 3 143 | Οὐ μόνη. Ἅμα τῇγε. Σὺν αὐτῇ δέ. Ἀμφίπολοι. Θεράπαιναι, δουλίδες. Αἴθρη Πιτθῆος. |
| 3 144 [15] | Ἑτέρα τῆς Θησέως μητρός ἐστιν αὕτη ἡ Αἴθρα. Αἰσχρὸν γὰρ ὑπάρχει, θεραπαίνης τρόπῳ ἀκολουθεῖν τῇ Ἑλένῃ τὴν Αἴθραν, ἑκυρὰν νομισθεῖσαν. Ὡς γὰρ ἱστορεῖ Ἑλλάνικος, Πειρίθους καὶ Θησεὺς, ὁ μὲν Διὸς ὢν, ὁ δὲ Ποσειδῶνος, συνέθεντο γαμῆσαι Διὸς θυγατέρας. Καὶ ἁρπάσαντες τὴν Ἑλένην κομιδῇ νέαν, παρατίθενται εἰς Ἄφυδναν τῆς Ἀττικῆς Αἴθρῃ, τῇ Πιτθέως μὲν θυγατρὶ, μητρὶ δὲ Θησέως. Οὕτως εἰς ᾅδου παραγίγνονται ἐπὶ τὴν Περσεφόνην. Οἱ δὲ Διόσκουροι, μὴ ἀπολαμβάνοντες τὴν ἀδελφὴν, τὴν Ἀττικὴν σύμπασαν πορθοῦσιν, Αἴθραν δὲ αἰχμαλωτίζουσι. Πιτθῆος. Τοῦ Πιτθέως. Κλυμένη τε. Καὶ ἡ Κλυμένη. Βοῶπις. Εὐόφθαλμος, καλή. Αἶψα. |
| 3 145 [10] | Ταχέως, συντόμως. Ἵκανον. Παρεγένοντο. Ὅθι. Ἔνθα, ὅπου. Σκαιαὶ πύλαι. Αἱ τῆς Ἰλίου. Αὗται δὲ καὶ Δαρδάνειαι προσαγορεύονται, δι’ ὧν ἐξῄεσαν εἰς τὸ πεδίον οἱ Τρῶες. Σκαιαὶ δὲ εἴρηνται, ἤτοι ἀπὸ Σκαιοῦ τοῦ κατασκευάσαντος, ἢ ὅτι ἐν τοῖς σκαιοῖς καὶ ἀριστεροῖς μέρεσι τῆς πόλεως κεῖνται. Οἱ δέ φασιν, ὅτι ἀπὸ τοῦ, σκαιῶς βουλεύσασθαι τοὺς Τρῶας. τὸν γὰρ δούρειον ἵππον κατ’ αὐτὰς ἐδέξαντο τὰς πύλας. Οἱ δ’ ἀμφὶ Πρίαμον. |
| 3 146 | Οἱ δὲ περὶ τὸν Πρίαμον. Πάνθοον. Πάνθουν. Καὶ τὰ ἐφεξῆς δὲ ὁμοίως τούτοις εἰσὶν ὀνόματα κύρια. Ὄζον Ἄρηος. |
| 3 147 | Ἀπόγονον Ἄρεος. πολεμικόν. Πεπνυμένω ἄμφω. |
| 3 148 | Ἀμφότεροι φρόνιμοι καὶ συνετοί. Εἵατο. |
| 3 149 | Ἐκαθέζοντο. Δημογέροντες. Οἱ τοῦ δήμου ἔντιμοι παρὰ τὸ γῆρας. Γήραϊ δή. |
| 3 150 | Διὰ γῆρας. Ἀγορηταί. Δημηγόροι, σύμβουλοι. Ἐσθλοί. |
| 3 151 [10] | Ἀγαθοί. Τεττίγεσσιν ἐοικότες. Τέττιξι παραπλήσιοι. Τιθωνοῦ τοῦ Λαομέδοντος, Πριάμου δὲ ἀδελφοῦ, ἠράσθη ἡ Ἡμέρα. ἐξ οὗπερ ἔτεκεν υἱὸν τὸν Μέμνονα. Μακρῷ δὲ βίῳ δαπανηθέντος ἐκείνου, μετέβαλεν αὐτὸν εἰς τέττιγα ἡ θεός. Διὸ δὴ αὐτοῦ τοὺς συγγενεῖς δημογέροντας τέττιξιν εἰκάζει ὁ Ποιητής. Ἱστορεῖ Ἑλλάνικος. Ἐοικότες. Ὅμοιοι. Οἵτε καθ’ ὕλην. Οἵτινες κατὰ τὴν ὕλην. Δενδρέῳ. |
| 3 152 [5] | Δένδρῳ. Ἐφεζόμενοι. Ἐπικαθεζόμενοι. Ὄπα. Φωνήν. Λειριόεσσαν. Ἐπιθυμητὴν, ἡδεῖαν. ὅτι οἱ ἄῤῥενες τῶν τεττίγων ᾄδουσιν. Ἱεῖσιν. Ἀφιᾶσι. Τοῖοι ἄρα. |
| 3 153 | Τοιοῦτοι δή. Ἡγήτορες. Ἡγεμόνες. Ἧντο. Ἐκαθέζοντο. Ἐπὶ πύργῳ. Ἐπὶ τῷ τείχει. Εἶδον. |
| 3 154 | Ἐθεάσαντο. Ἰοῦσαν. Παραγενομένην, ἐρχομένην. Ἦκα. |
| 3 155 | Ἠρέμα, ἡσύχως. Πρὸς ἀλλήλους. Πρὸς ἑαυτούς. Ἀγόρευον. Ἔλεγον. Οὐ νέμεσις. |
| 3 156 | Οὐ μέμψις. Τοιῇδ’ ἀμφὶ γυναικί. |
| 3 157 | Περὶ τοιαύτης γυναικός. Αἰνῶς. |
| 3 158 | Λίαν, πάνυ. Θεῇς. Θεαῖς. Εἰς ὦπα. Τὴν πρόσοψιν. Ἔοικεν. Ὁμοία ἐστίν. Ἀλλὰ καὶ ὥς. |
| 3 159 | Ἀλλὰ καὶ οὕτως τοιαύτη εὐειδὴς ὑπάρχουσα. Νεέσθω. Σὺν τοῖς Ἕλλησι πορευέσθω. Τεκέεσσί τε. |
| 3 160 | Καὶ τοῖς τέκνοις. Πῆμα. Βλάβη, κακόν. Λίπηται. Καταλειφθείη. Ὣς ἄρ’ ἔφαν. |
| 3 161 | Οὕτως εἶπον. Ἐκαλέσσατο. Ἐκάλεσε. Πάροιθεν. |
| 3 162 | Τὸ ἑξῆς ἐστι· παρελθοῦσα ἐν πρόσω, δεῦρο. Ἵζευ. Καθέζου. Ὄφρα ἴδῃς. |
| 3 163 | Ὅπως θεάσῃ. Πρότερόν τε πόσιν. Τὸν πρότερόν σου ἄνδρα. Πηούς τε. Τοὺς κατ’ ἐπιγαμίαν συγγενεῖς. Οὔτι μοι αἰτίη ἐσσί. |
| 3 164 | Κατ’ οὐδέν μοι αἰτία ὑπάρχεις. Θεοί νύ μοι. Οἱ θεοὶ δή μοι Οἵ μοι. |
| 3 165 | Οἵτινές μοι. Ἐφώρμησαν. Ἐπελθεῖν καὶ ἐφορμῆσαι ἐποίησαν. Ὥς μοι. |
| 3 166 | Ὅπως μοι. Πελώριον. Μέγιστον. Ἐξονομῄνῃς. Ἐξ ὀνόματος εἴπῃς. Ἀχαιός. |
| 3 167 | Ἕλλην. Ἠΰς τε, μέγας τε. Πλατὺς, καὶ μέγας. Κεφαλῇ. |
| 3 168 | Τῷ εἰς ὕψος ἀναστήματι. Μείζονες. Ὑψηλότεροι. Ἔασιν. Εἰσὶν, ὑπάρχουσι. Γεραρόν. |
| 3 170 [20] | Ἔντιμον. Ἔοικεν. Ὅμοιός ἐστιν. Ἐζήτηται δὲ, πῶς ὁ Πρίαμος τῷ δεκάτῳ ἔτει πυνθάνεται περὶ τῶν ἀρίστων. Ἐπειδὴ πρότερον περὶ τὰς ἀστυγείτονας πόλεις ἐπλανῶντο· ὥς που καὶ ὁ Ποιητής φησι κατὰ Ληΐδα, ὅπη ἄρξειεν Ἀχιλλεύς. Νῦν δὲ προσκάθηνται τῇ Ἰλίῳ. Ἢ ὅτι πρότερον μὲν οὐκ ἦγε σχολὴν πυθέσθαι περὶ αὐτῶν, τοῦ Ἀχιλλέως ἰσχυρῶς αὐτοῖς ἐγκειμένου, καὶ μόνον ἑαυτὸν αὐτοῖς ἐπιδεικνύντος, καὶ τῷ φόβῳ κατακλείστους ποιοῦντος. Ἐφρόντιζε γὰρ τὸ τηνικαῦτα Πρίαμος οὐ περὶ τούτων, ἀλλὰ περὶ τοῦ σώζεσθαι τὴν πόλιν. Νῦν δὲ μηνίοντος ἐκείνου, καὶ ἰσοῤῥόπου τῆς μάχης γεγενημένης, ὡς καὶ τοῦ τείχους χωρὶς πολεμεῖν τοὺς Τρῶας, εἰκότως περὶ αὐτῶν πυνθάνεται. Ἕτεροι δέ φασιν, ὅτι ἀπὸ τῆς πανοπλίας, καὶ τῶν ἵππων, αὐτοὺς ἐγνώριζον· ὡς καὶ Πάνδαρον ἐπὶ τοῦ Διομήδους λέγειν· Ἀσπίδι γιγνώσκων, αὐλώπιδί τε τρυφαλείῃ. Πρότερον δὲ οὐκ ἐτεθέατο οὕτω πάντας ἀόπλους, ὡς νῦν. Αἰδοῖος. |
| 3 172 [5] | Αἰδοῦς καὶ τιμῆς ἄξιος. Ἐσσί. Εἶ, ὑπάρχεις. Ἑκυρέ. Πενθερέ. Ἑκυρὸς δὲ ἐκαλεῖτο καὶ παρὰ τοῖς ἀρχαίοις, ὁ τοῦ ἀνδρὸς πατήρ. Δεινός τε. Καὶ φοβερός. Ὡς ὄφελέν μοι. |
| 3 173 | Εἴθε ὄφειλέ μοι. Ἀδεῖν. Ἀρέσαι. Ὁππότε. Ὅτε. Δεῦρο. Ἐνταῦθα. Υἱέϊ σῷ. |
| 3 174 [5] | Ἅμα τῷ σῷ παιδί. Ἑπόμην. Ἠκολούθησα. Θάλαμον. Νῦν, τὸν οἶκον. περιφραστικῶς. Γνωτούς. Ἀδελφούς. Λέγει δὲ Κάστορα καὶ Πολυδεύκην. Λιποῦσα. Καταλιποῦσα. Παῖδά τε. |
| 3 175 [15] | Καὶ τὴν θυγατέρα. Λέγει δὲ τὴν Ἑρμιόνην. Ὁ δὲ Πορφύριος ἐν τοῖς Ὁμηρικοῖς ζητήμασιν οὕτως φησίν· Ἑλένης καὶ Μενελάου παῖδες Δίαιθος καὶ Μοῤῥαφίων, ἀφ’ οὗ τὸ τῶν Μοῤῥαφίων γένος ἐν Πέρσαις· Κιναίθων δέ, φησι Νικόστρατος, καὶ Αἰθιόλας, παρὰ Λακεδαιμονίοις Ἑλένης δύο παῖδες τιμῶνται. Τηλυγέτην. Ἀγαπητὴν, μονογενῆ. Καταχρηστικῶς δὲ εἶπε. Κυρίως γὰρ τηλυγέται καλοῦνται οἱ τηλοῦ τῆς γονῆς ὄντες παῖδες, ὅ ἐστιν ἐν γεροντικῇ ἡλικίᾳ σπαρέντες. Δοκεῖ γὰρ, τὰ μετὰ ἀπόγνωσιν τῆς παιδοποιΐας γεννώμενα μᾶλλον ἀγαπᾶσθαι. Καὶ ὁμηλικίην ἐρατεινήν. Καὶ τὰς ἐπεράστους μου ὁμήλικας. Ἀλλὰ τά γ’ οὐκ ἐγένοντο. |
| 3 176 | Ἀλλὰ ταῦτα οὐκ ἐγένοντο. Τὸ καὶ κλαίουσα τέτηκα. Διόπερ καὶ κλαίουσα ἐκτέτηκα. Ὅ μ’ ἀνείρεαι. |
| 3 177 | Ὅ με ἀνερωτᾷς. Ἠδὲ μεταλλᾷς. Καὶ πολυπραγμονεῖς, ἐπιζητεῖς. Ἀμφότερον. |
| 3 179 | Κατὰ ἀμφότερα. Ἀγαθός. Ἰσχυρὸς, γενναῖος. Αἰχμητής. Πολεμιστής. Δαήρ. |
| 3 180 [5] | Ἀνδρὸς ἀδελφός. Ἔσκεν. Ἦν. ὑπῆρχεν. Κυνώπιδος. Ἀναιδεστάτης ἐμοῦ, ὡς κύων. Εἴ ποτ’ ἔην γε. Ἐάν ποτε ἦν. Γέρων. |
| 3 181 | Ἀντὶ τοῦ, ὁ Πρίαμος. Ἠγάσσατο. Ἐθαύμασεν. Φώνησέν τε. Καὶ εἶπεν. Ὦ μάκαρ. |
| 3 182 [5] | Ὦ μακαριώτατε. Ἀτρείδη. Υἱὲ τοῦ Ἀτρέως. Μοιρηγενές. Ἀγαθῇ μοίρᾳ γεγεννημένε. Ὀλβιόδαιμον. Εὐδαιμονέστατε. Ἦ ῥά νύ τοι. |
| 3 183 | Εὐλόγως δή σοι. Δεδμήαται. Ὑποτεταγμένοι εἰσίν. Ἡ μεταφορὰ ἀπὸ τῶν ἀλόγων ζώων. δαμάζονται γὰρ κυρίως ταῦτα. Ἤδη καὶ Φρυγίην εἰσήλυθον ἀμπελόεσσαν. |
| 3 184 [5] | Πάλαι γὰρ εἰς τὴν Φρυγίαν παρεγενόμην, τὴν πολλὰς ἀμπέλους ἔχουσαν. Τοὺς δὲ περὶ Ἀπάμειαν τόπους λέγει. οὗτοι γὰρ πολυάμπελοι ἦσαν, τῆς λοιπῆς Φρυγίας μόνον σιτοφόρου οὔσης. Αἰολοπώλους. |
| 3 185 | Ποικίλως ἱππαζομένους, πολεμικοὺς, ἢ ταχεῖς ἵππους ἔχοντας. Λαοὺς Ὀτρῆος. |
| 3 186 | Ὀτρεὺς καὶ Μύγδων παραδίδονται ἡμῖν παῖδες Δείμαντος, ἀδελφοὶ τῆς Ἑκάβης, βασιλεῖς Φρυγίας. Οἵ ῥα. |
| 3 187 [5] | Οἵτινες δή. Ἐστρατόωντο. Ἐστρατοπέδευον. Παρ’ ὄχθας Σαγγαρίοιο. Παρὰ τὰ χείλη τοῦ Σαγγαρίου ποταμοῦ. Ὁ δὲ Σαγγάριος ποταμὸς, πρότερον μὲν ἦν Φρυγίας, νῦν δὲ Γαλατίας. Καὶ γὰρ ἐγὼν ἐπίκουρος ἐών. |
| 3 188 [20] | Ὢν, ὑπάρχων. Μελανίππη καὶ Ἱππολύτη, θυγατέρες Ἄρεος, τῶν Ἀμαζονίδων προηγούμεναι τῆς στρατιᾶς, αὗται πειρώμεναι τὴν Φρυγίαν ὑφ’ ἑαυτὰς ποιῆσαι, διὰ τὸ τὴν χώραν ἱπποτρόφον εἶναι καὶ ἀμπελώδη, παντὶ τῷ στρατεύματι παρασκευασθεῖσαι παρέτυχον εἰς τὴν προειρημένην χώραν, καὶ στρατόπεδον ἔθεντο πρὸς τὸν Σαγγάριον ποταμόν. Τῶν δὲ Φρυγῶν ὑπὸ τὸν αὐτὸν χρόνον ἡγεμόνες ἦσαν Μύγδων καὶ Ὀτρεύς. Οἵτινες τὴν σφῶν αὐτῶν στρατιὰν προσήνεγκαν, καὶ πρὸς τὸν αὐτὸν τόπον παρεγένοντο, πρὸς τὸ κωλύσαι αὐτὰς μὴ ἐπιβῆναι τοῖς αὐτῶν ὅροις. Καὶ ὁ Πρίαμος τῆς Τροίας βασιλεὺς ἐστρατεύσατο κατὰ τῶν Ἀμαζόνων σὺν αὐτοῖς κατ’ ἐκεῖνον τὸν χρόνον. Ἐπίκουρος. Ἀπὸ ξένης χώρας σύμμαχος. Ἐπίκουροι γὰρ λέγονται οἱ τοῖς πολεμουμένοις βοηθοῦντες. σύμμαχοι δὲ, οἱ τῶν πολεμούντων. Μετὰ τοῖσιν. Ἐν τούτοις. Ἐλέχθην. Συγκατηριθμήθην, κατετάγην. Ἤματι τῷ. |
| 3 189 [10] | Ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ. Ἀμαζόνες ἀντιάνειραι. Αἱ ἶσαι κατὰ δύναμιν ἀνδράσιν, ἢ αἱ ἐναντιούμεναι ἀνδράσιν. ἐξ οὗ, πολεμικαί. Αἱ δὲ Ἀμαζόνες, λέγονται εἶναι Ἄρεος καὶ Ἀφροδίτης θυγατέρες, τραφεῖσαι παρὰ Θερμώδοντι ποταμῷ τῆς Σκυθίας. Ἐκλήθησαν δὲ οὕτως, διὰ τὸ τὸν δεξιὸν μασθὸν ἐκτέμνεσθαι αὐταῖς, ὡς ἐμποδίζοντα ἐν τῷ τοξεύειν. Ἀλλ’ οὐδ’ οἵ. |
| 3 190 | Ἀλλ’ οὐδὲ οὗτοι. Τόσσοι. Τοσοῦτοι. Ὅσσοι. Ὁπόσοι. Ἑλίκωπες. Μελανόφθαλμοι, καλοί. Ἐρέεινεν. |
| 3 191 | Ἀνηρώτα. Εἴπ’ ἄγε μοι. |
| 3 192 | Ἄγε εἰπέ μοι. Μείων. |
| 3 193 | Μικρότερος. Εὐρύτερος. |
| 3 194 | Πλατύτερος. Ἠδὲ στέρνοισι. Καὶ τοῖς στέρνοις. Ἰδέσθαι. Ἐν τῷ ὁρᾶσθαι. Οἱ. |
| 3 195 | Αὐτῷ. Ἐπὶ χθονί. Ἐπὶ τῇ γῇ. Πουλυβοτείρῃ. Πολλοὺς τρεφούσῃ. Κτίλος ὥς. |
| 3 196 [5] | Ὡς πρᾶος καὶ χειροήθης κριὸς, ἀφηγούμενος τῆς ποίμνης. Εἴρηται δὲ κτίλος ἀπὸ τοῦ ἄγειν τὰ λοιπὰ θρέμματα· οἱονεὶ ἀκτίλος τὶς ὤν. παρὰ τὸ ἄγω. ἢ παρὰ τὸ κίω, τὸ πορεύομαι. Ἐπιπωλεῖται. Ἐπέρχεται. Στίχας. Τὰς στρατιωτικὰς τάξεις. Ἀρνειῷ. |
| 3 197 [5] | Κριῷ. Διὰ τούτου δὲ ἐπαινεῖ τὸ πρᾶον καὶ ἀτάραχον αὐτοῦ. Ἐΐσκω. Ὁμοιῶ, ἀπεικάζω. Πηγεσιμάλλῳ. Βαθυμάλλῳ, καλὸν ἔριον ἔχοντι, ἢ μέλανι, πηγὸν γὰρ τὸ μέλαν. Ὀΐων. |
| 3 198 [5] | Προβάτων. Πῶϋ. Ποίμνιον. Ἀργεννάων. Λαμπρῶν. Ἢ λευκῶν. Ἀπὸ δὲ τοῦ πλείονος εἶπεν. οὐ γὰρ πάντα τὰ πρόβατα λευκά εἰσι. Διὸς ἐκγεγαυῖα. |
| 3 199 | Ἡ ἐκ τοῦ Διὸς γεννηθεῖσα. Οὗτος δ’ αὖ. |
| 3 200 | Οὗτος δὲ πάλιν. Πολύμητις. Πολύβουλος, συνετός. Ὃς τράφη. |
| 3 201 [5] | Ὅστις ἀνετράφη. Ἐν δήμῳ Ἰθάκης. Περιφραστικῶς, ἐν τῇ Ἰθάκῃ. Ἔστι δὲ νῆσος περὶ τὴν Κεφαλληνίαν. Καὶ τόπος δέ ἐστιν ἐν Ἰθάκῃ, κυρίως Δῆμος λεγόμενος. Ὁτὲ δὲ ἡ λέξις δηλοῖ τὸ πολὺ σύστημα καὶ πλῆθος τῶν Ἑλλήνων, ἢ τῶν ἀνδρῶν. Κραναῆς περ ἐούσης. Καί τοι τραχείας ὑπαρχούσης. Εἰδώς. |
| 3 202 | Ἐπιστάμενος, ἔμπειρος ὤν. Παντοίους. Παντοδαπούς. Μήδεα. Βουλεύματα. Πυκνά. Πολλά. συνετά. Τὴν δ’ αὖτε. |
| 3 203 | Ταύτην δὲ δή. Ἦ μάλα. |
| 3 204 | Ὄντως δή. Νημερτές. Ἀληθές. Ἤλυθε. |
| 3 205 | Παρεγένετο. Σεῦ ἕνεκα. |
| 3 206 [5] | Σοῦ ἕνεκα, σοῦ χάριν. Πρὸ γὰρ τοῦ στρατεῦσαι τοὺς Ἕλληνας, εἰς Τροίαν ἦλθον πρέσβεις Ὀδυσσεὺς καὶ Μενέλαος, ἀπαιτοῦντες τὴν Ἑλένην. Οὓς τῶν ἄλλων αὐτοὺς μεθ’ ὕβρεως διωξάντων, μόνος Ἀντήνωρ ξενίζει φιλοφρόνως. Ἀγγελίης. Πρεσβευτὴς, ἄγγελος. Ἰὰς ἡ διάλεκτος. Ξείνισσα. |
| 3 207 | Ἐξενοδόχησα. Ἐν μεγάροισι. Ἐν τοῖς ἐμοῖς οἴκοις. Φίλησα. Μετὰ φιλοφροσύνης ἀπεδεξάμην. Φυήν. |
| 3 208 | Τὴν φύσιν. Ἐδάην. Ἔμαθον. Ἀγειρομένοισιν. |
| 3 209 | Ἀθροιζομένοις. Ἔμιχθεν. Ἐμίγησαν. Στάντων μέν. |
| 3 210 [5] | Ἱσταμένων ὀρθῶν. Ὑπείρεχεν. Ὑπερεῖχε. μακρότερος ἦν. Εὐρέας. Πλατεῖς. μεγάλους. Διὰ τούτου δηλοῖ περὶ τὴν διάπλασιν ὄντα ἀνάκωλον τὸν Μενέλαον. Ἄμφω δέ. |
| 3 211 | Ἀμφότεροι δὲ, τουτέστιν, ἀμφοτέρων δὲ ὁμοῦ καθεσθέντων. Γεραρώτερος. Ἐντιμότερος πρὸς ὄψιν. Ἦεν. Ἦν, ὑπῆρχεν. Ὕφαινον. |
| 3 212 | Φανερὰ ἐποίουν, ἔλεγον, ἔπλεκον. Ἐπιτροχάδην. |
| 3 213 [10] | Συντόμως, ἐσπευσμένως. Βραχυλόγοι γὰρ οἱ Λάκωνες ἀεί. Δηλοῖ δὲ εὐφυέστερον ἐπὶ Μενελάου μὲν τὸν παρὰ τοῖς ῥήτορσι καλούμενον ἄνετον τρόπον, ἐπὶ δὲ Ὀδυσσέως τὸν σύντονον. ἐπ’ ἐκείνου μὲν γὰρ εἶπε παῦρα μέν· ἐπὶ δὲ Ὀδυσσέως προσέθηκε τὸ, καὶ ἔπεα νιφάδεσσιν ἐοικότα, τουτέστι, πολλὰ καὶ πυκνά. Ἀγόρευεν. Ἔλεγε. Παῦρα μέν. |
| 3 214 | Ὀλίγα μέν. Λιγέως. Ἡδέως, ὀξέως. Ἐπεὶ οὐ πολύμυθος. Ἐπεὶ οὐκ ἦν πολλοῖς λόγοις χρώμενος. Οὐδ’ ἀφαμαρτοεπής. |
| 3 215 | Οὐδὲ ἀποτυγχάνων τοῦ σκοποῦ τῶν λόγων. Γένει. Τῇ ἡλικίᾳ. Ὕστερος ἦεν. Νεώτερος ἦν. Ἀλλ’ ὅτε δή. |
| 3 216 | Ὅτε δέ. Ἀναΐξειεν. Ἀνορμήσειεν ἀναστάς. Στάσκεν. |
| 3 217 | Εἱστήκει. Ὑπαὶ δὲ ἴδεσκεν. Ὑπ’ αἰδοῦς δὲ εἰς γῆν ἔβλεπε. Κατὰ χθονός. Κατὰ τῆς γῆς. Ὄμματα. Ὀφθαλμούς. Πήξας. Ἐρείσας. Σκῆπτρον. |
| 3 218 [5] | Σημειωτέον, ὅτι ἕκαστος τῶν ἡγεμόνων σκῆπτρον εἶχεν ἴδιον. ὡς καὶ Ἀχιλλεὺς ἐν τῇ α ὄμνυσι κατ’ αὐτοῦ. Προπρηνές. Εἰς τοὔμπροσθεν. Ἐνώμα. Ἐκίνει. Ἀστεμφές. |
| 3 219 [5] | Ἀσφαλὲς, καὶ ἀμετακίνητον. Ἔχεσκεν. Εἶχεν. Ἀΐδρι. Ἀπείρῳ, ἀπειρίαν λόγων προσποιουμένῳ, ἕνεκα τοῦ μὴ ἀπάτης ὑπόνοιαν ἐμποιῆσαι τοῖς Τρωσί. Φωτί. Ἀνδρί. Ἐοικώς. Ὅμοιος ὤν. Φαίης κεν. |
| 3 220 | Εἶπες ἂν, ἢ ὑπέλαβες. Ζάκοτον. Πάνυ ὀργίλον. Ἔμμεναι. Εἶναι, ὑπάρχειν. Αὕτως. Ὡσαύτως, ὁμοίως. Ὄπα. |
| 3 221 | Φωνήν. Ἐκ στήθεος. Ἀπὸ τοῦ στήθους. Ἵει. Ἀφίει, ἀπέπεμπε. Καὶ ἔπεα νιφάδεσσιν. |
| 3 222 [5] | Καὶ λόγους πολλοὺς καὶ πυκνούς. Τὴν γὰρ συνεχῆ καὶ σύντονον φράσιν τοῦ Ὀδυσσέως νιφάδων βολῇ εἰκάζει, διὰ τὸ πυκνὸν αὐτῶν. Ὁ δὲ τρόπος μεταφορά. Χειμερίῃσι. Χειμεριναῖς. Ἐρίσειε. |
| 3 223 | Φιλονεικήσειε, ἐξισωθείη. Βροτός. Ἄνθρωπος. Οὐ τότε γ’ ὧδ’ Ὀδυσῆος ἀγασσάμεθ’ εἶδος ἰδόντες. |
| 3 224 [5] | Οὐχ οὕτως τότε τοῦ Ὀδυσσέως ἐθαυμάσαμεν τὸ εἶδος ὡς τοὺς λόγους. Ἔστι δὲ σχῆμα. ἀπὸ γὰρ ἑνικοῦ μετῆλθεν εἰς πληθυντικόν. Τὸ τρίτον αὖτε. |
| 3 225 | Τὸ τρίτον δὲ δή. Ἠΰς. |
| 3 226 | Πλατὺς, μέγας. ἀφ’ οὗ, γενναῖος. Ἔξοχος. |
| 3 227 | Ἐξοχώτατος καὶ ὑπερέχων. Τανύπεπλος. |
| 3 228 | Περιτεταμένον ἔχουσα τὸν πέπλον ἕως ἄκρων ποδῶν καθειμένον, καὶ καθικνούμενον. μέγαν. Πέπλος δὲ, κυρίως, τὸ γυναικεῖον ἱμάτιον. Πελώριος. |
| 3 229 | Μέγας. Ἕρκος Ἀχαιῶν. Τὸ περίφραγμα καὶ τεῖχος τῶν Ἑλλήνων. Ἑτέρωθεν. |
| 3 230 | Ἐκ τοῦ ἑτέρου μέρους. Θεὸς ὥς. Ὡς θεός. ὁ τρόπος, ἀναστροφή. Ἐνὶ Κρήτεσσιν. Ἐν τοῖς Κρησὶν ἀνδράσιν. Ἀμφὶ δέ μιν. |
| 3 231 | Περὶ αὐτὸν δέ. Ἠγερέθοντο. Ἠθροίζοντο. Κρητῶν ἀγοί. Οἱ τῶν Κρητῶν ἡγεμόνες. Παρὰ τὸ ἄγειν τοὺς ὑποτεταγμένους. Πολλάκι μιν ξείνισσεν. |
| 3 232 | Ἐκ τούτου καὶ τοὺς λοιποὺς Ἕλληνας ἐπεγίγνωσκεν ἡ Ἑλένη, ἐκ τοῦ ξενίζεσθαι αὐτοὺς παρὰ Μενελάῳ. Οἴκῳ ἐν ἡμετέρῳ. |
| 3 233 | Ἐν τῇ Σπάρτῃ. Κρήτηθεν. Ἀπὸ τῆς Κρήτης. Ἵκοιτο. Παραγένοιτο. Νῦν. |
| 3 234 | Ἐπὶ τοῦ παρόντος. Ἔστι δὲ ἐπίῤῥημα χρόνου δηλωτικόν. Οὕς κεν. |
| 3 235 | Οὕστινας ἄν. Ἐῢ γνοίην. Ἀκριβῶς γνωρίσαιμι. Μυθησαίμην. Εἴποιμι. Ἰδέειν. |
| 3 236 | Θεάσασθαι. Ἱππόδαμον. |
| 3 237 [5] | Ἵππους δαμάζοντα. πολεμικόν. Πὺξ ἀγαθόν. Ἐν πυγμῇ ἀνδρεῖον καὶ γενναῖον. Οὗτος γὰρ καὶ τὸν ἀφόρητον πύκτην Ἄμυκον ἀναιρεῖ, ὡς Ἀπολλώνιός φησιν ἐν δευτέρῳ Ἀργοναυτικῶν. Ἐζήτηται δὲ, πῶς τοὺς ἀδελφοὺς πρῶτον οὐκ ἐπιζητεῖ ἡ Ἑλένη. Ῥητέον δὲ, ὅτι ἴσως μὲν ἐπεζήτησε. Εὐχερῶς δὲ, ὅτε ἔγραφεν Ὅμηρος, ἐπεμνήσθη. Αὐτοκασιγνήτω. |
| 3 238 [5] | Τοὺς ἐξ ἀμφοτέρων τῶν γονέων γνησίους ἀδελφούς. κασίγνητοι γὰρ λέγονται, οἱ καθ’ ἕτερον τῶν γονέων ἀδελφοί. Τώ μοι. Οὕστινάς μοι. Γείνατο. Ἐγέννησε. Οὐχ ἑσπέσθην. |
| 3 239 | Οὐκ ἐπηκολούθησαν τοῖς Ἕλλησι. Δεῦρο. |
| 3 240 | Ἐνθάδε. Ἕποντο. Ἠκολούθησαν. Νέεσς’ ἐνί. Ἐν ταῖς ναυσί. Ποντοπόροισι. Θαλασσοπλόοις. Νῦν αὖτε. |
| 3 241 | Νῦν δὲ δή. Πόνον. Περιφραστικῶς τὸν πόλεμον. Αἴσχεα. |
| 3 242 [15] | Αἰσχύνας, ὕβρεις. Ἑλένη, ἁρπαγεῖσα ὑπὸ Ἀλεξάνδρου, ἀγνοοῦσα τὸ συμβεβηκὸς μεταξὺ τοῖς ἀδελφοῖς Διοσκούροις κακὸν, ὑπολαμβάνει, δι’ αἰσχύνην αὐτῆς μὴ πορευθῆναι τούτους εἰς Ἴλιον, ἐπειδὴ πρότερον ὑπὸ Θησέως ἡρπάσθη, καθὼς προείρηται. Διὰ γὰρ τὴν τότε γενομένην ἁρπαγὴν Ἄφυδνα πόλις Ἀττικῆς πορθεῖται, καὶ τιτρώσκεται Κάστωρ ὑπὸ Ἀφύδνου, τοῦ τότε βασιλέως, κατὰ τὸν δεξιὸν μηρόν. Οἱ δὲ Διόσκουροι, Θησέως μὴ τυχόντες, λαφυραγωγοῦσι τὰς Ἀφύδνας. Ἡ ἱστορία παρὰ τοῖς Πολεμωνίοις, ἤτοι Κυκλικοῖς, καὶ ἀπὸ μέρους παρ’ Ἀλκμᾶνι τῷ Λυρικῷ. Πόλλ’ ἅ μοι ἐστί. Ἀντὶ τοῦ, πολλὰ ἐκεῖνα, ἃ δι’ ἐμὲ αὐτοῖς ἐστιν. Ὣς φάτο. |
| 3 243 [30] | τοὺς δ’ ἤδη κατέχεν αἶα. Οὗτοι δέ, φησιν, ἦσαν μεταστάντες ἐξ ἀνθρώπων, καὶ ὑπὸ γῆν διετέλουν. ὁτὲ μὲν ζῶντες, ὁτὲ δὲ τεθνηκότες, κατ’ αὐτὸν τὸν Ποιητὴν, λέγοντα· Ἄλλοτε μὲν ζώους’ ἑτερήμεροι, ἄλλοτε δ’ αὖτε Τεθνᾶσι, τιμὴν δὲ λελόγχασιν ἶσα θεοῖσι. Φυσίζωος. Ἤτοι ἡ τὰ πρὸς ζωὴν φύουσα καὶ δωρουμένη. ἢ ὅτι τῷ ὄντι λέγεται χώρα ἐν Λακεδαίμονι οὕτω φυσίζωος, ἐπεὶ ἐκεῖ δοκοῦσιν οἱ Διόσκουροι καταποθέντες πάλιν ἀναδοθῆναι. Ὣς φάτο. τοὺς δ’ ἤδη κατέχεν φυσίζοος αἶα. Ἴδας καὶ Λυγκεὺς, Ἀφαρέως παῖδες, γάμους θύοντες τῶν Λευκίππου θυγατέρων, Φοίβης καὶ Ἰλαείρας, ἐκάλεσαν τοὺς Διοσκούρους συγγενεῖς ὄντας. ὁ γὰρ Τυνδάρεως Ἀφαρέως ἀδελφὸς ἦν. Λέγεται δὲ, τοὺς Διοσκούρους ἐξαρπάσαι τὰς κόρας ἔτι παρθένους οὔσας. Μαχομένων δ’ αὐτῶν περὶ τοῦ γάμου καρτερῶς, ἀνῄρηται Κάστωρ. Ὅθεν ὁ Ζεὺς ὀργισθεὶς, κεραυνῷ βάλλει τὸν Ἴδαν. Παραμυθεῖται δὲ Πολυδεύκην, καὶ τίθεται αὐτῷ αἵρεσιν, πότερον θέλει ἀθάνατος εἶναι, ἢ σὺν τῷ ἀδελφῷ ἓξ μῆνας τελευτᾷν, καὶ τοὺς ἴσους ζῇν. Ὁ δὲ μᾶλλον αἱρεῖται μετὰ Κάστορος ἀποθανεῖν, καὶ ζῇν. Ἡ ἱστορία παρὰ Πινδάρῳ. Αἶα. Ἡ γῆ. Αὖθι. |
| 3 244 | Αὐτόθι. Φίλῃ ἐν πατρίδι γαίῃ. Ἐν τῇ προσφιλεστάτῃ πατρικῇ αὐτῶν γῇ. Ἀνὰ ἄστυ. |
| 3 245 | Ἀνὰ τὴν πόλιν. Ὅρκια πιστά. Τοὺς πιστοὺς ὅρκους τῶν θεῶν. Ἄρνε δύω. |
| 3 246 [5] | Δύο ἄρνας. Καὶ οἶνον ἐΰφρονα. Καὶ τὸν εὖ τὰς φρένας διατιθέντα οἶνον, τὸν εὐφραντικόν. Καρπὸν ἀρούρης. Τῆς γῆς καρπόν. Παρὰ τὸ ἀροῦσθαι αὐτήν. Ἀσκῷ ἐν αἰγείῳ. |
| 3 247 | Ἐν αἰγείῳ ἀσκῷ. Φέρεν. Ἔφερεν, ἐκόμιζε. Κρητῆρα. Κρατῆρα. Φαεινόν. Ἀργυροῦν, λαμπρόν. Ἠδὲ χρύσεια κύπελλα. |
| 3 248 | Καὶ χρυσᾶ ποτήρια περιφερῆ. Ὤτρυνεν. |
| 3 249 | Ἐσπούδαζε, παρώρμα. Παριστάμενος. Παραστάς. Λαομεδοντιάδη. |
| 3 250 [5] | Λαομέδοντος παῖ, Πρίαμε. Μήτηρ δὲ Πριάμου, ὥς φησι Πορφύριος ἐν τῷ περὶ τῶν παραλελειμμένων τῷ Ποιητῇ ὀνομάτων, κατὰ μὲν Ἀλκμᾶνα τὸν μελοποιὸν, Ζευξίππη· κατὰ δὲ Ἑλλάνικον, Τρυμώ. Στάμις δὲ ἐν τῷ περὶ Λέσβου φησὶ, Θόασαν τὴν Τεύκρου. Καλέουσι. Καλοῦσι. Καταβῆναι. |
| 3 252 | Κατελθεῖν. ἐφ’ ὕψους γάρ ἐστιν ἡ πόλις. Μακρῇς ἐγχείῃσι. |
| 3 254 | Τοῖς μακροῖς δόρασι. Μαχήσονται. Μαχοῦνται. Ἀμφὶ γυναικί. Περὶ τῆς γυναικός. Ῥίγησεν. |
| 3 259 | Ἐφοβήθη. Ἐκέλευσε. Προσέταξε. Ζευγνύμεναι. |
| 3 260 | Ὑπὸ ζυγὸν ἄγειν, ζευγνύειν. Ὀτραλέως. Σπουδαίως, ταχέως. Ἂν δ’ ἄρ’ ἔβη. |
| 3 261 | Ἀνέβη δέ. Κατὰ δ’ ἡνία τεῖνεν ὀπίσσω. Κατέτεινε δὲ τὰς ἡνίας ἐπὶ τὰ ὀπίσσω. Πὰρ δέ οἱ. |
| 3 262 [5] | Παρ’ αὐτὸν δέ. Περικαλλέα. Πάνυ καλόν. Βήσετο. Ἐπέβη, ἀνῆλθεν. Δίφρον. Τὸ ἅρμα. Δίφρος δὲ εἴρηται, ὅτι δίφορόν ἐστι. δύο γὰρ φέρει· τὸν ὁπλίτην, καὶ τὸν ἡνίοχον. Τὼ δέ. |
| 3 263 | Οὗτοι δέ. Πεδίονδε. Εἰς τὸ πεδίον. Ἔχον. Ἤλαυνον. Ὠκέας. Ταχεῖς. Ἵκοντο. |
| 3 264 | Παρεγένοντο. Μετὰ Τρῷας. Ἐπὶ τοὺς Τρῷας. Ὤρνυτο. |
| 3 267 | Διηγέρθη, ἀνέστη. Ἂν δ’ Ὀδυσεὺς πολύμητις. |
| 3 268 [5] | Ἀνέστη δὲ καὶ ὁ πολύβουλος καὶ συνετώτατος Ὀδυσσεύς. Ἀτὰρ κήρυκες. Καὶ οἱ κήρυκες. Ἀγαυοί. Νῦν, θαυμαστοί. Ὅρκια. |
| 3 269 [5] | Τὰ πρὸς τοὺς ὅρκους. Σύναγον. Συνῆγον, συνέφερον. Κρητῆρι δὲ οἶνον μίσγον. Ἀνεμίγνυον δὲ ἐς τὸν κρατῆρα τὸν κεκομισμένον οἶνον. Ἀτὰρ βασιλεῦσι. |
| 3 270 | Καὶ τοῖς βασιλεῦσιν. Ἔχευον. Ἐπέχεον, ἐπέβαλλον. Ἐρυσσάμενος. |
| 3 271 | Σπασάμενος. Μάχαιραν. Μάχαιραν νῦν τὸ παρὰ τὸ ξίφος μικρὸν μαχαίριον λέγει. Ἥ οἱ. |
| 3 272 | Ἥτις αὐτῷ. Πὰρ ξίφεος μέγα κουλεόν. Παρὰ τὴν τοῦ ξίφους θήκην. Αἰὲν ἄωρτο. Διαπαντὸς ἐκρέματο. Ἀρνῶν ἐκ κεφαλέων τάμνε τρίχας. |
| 3 273 | Ἀπέτεμνε τῶν ἀρνῶν τοὺς κορυφαίους μαλλούς. Νεῖμαν. |
| 3 274 | Ἔνειμαν, διέδωκαν. Μεγάλ’ εὔχετο. |
| 3 275 | Μεγάλως ηὔχετο. Χεῖρας ἀνασχών. Τὰς χεῖρας ἀνατείνας. Ἴδηθεν μεδέων. |
| 3 276 | Τῆς Ἴδης βασιλεύων. Ἢ ἐξ Ἴδης ὥς τινες. Τὸ γὰρ, θ ε ν, μόριον, ἤτοι παρέλκεται, ἢ ἀντὶ τοῦ τῆς ἐξ προθέσεως λαμβάνεται. Ἠέλιός τε. |
| 3 277 | Ἀντὶ τοῦ, καὶ σὺ, ὦ ἥλιε. Παράπτωσις. ὀρθὴ ἀντὶ κλητικῆς. Ἐφορᾷς. Ἐπιβλέπεις. Καὶ οἳ ὑπένερθε. |
| 3 278 [5] | Καὶ καταχθόνιοι δαίμονες. Λέγει δὲ Πλούτωνα, Περσεφόνην, καὶ τὰς Ἐριννῦς. Καμόντας. Τελευτήσαντας, ἀποθανόντας. Τίνυσθον. |
| 3 279 [5] | Τιμωρεῖσθε. Ὅστις κ’ ἐπίορκον ὀμόσσῃ. Ὅστις ἂν ἐπιορκήσῃ. Δυϊκῷ δὲ ἀριθμῷ κέχρηται, εἰπὼν, τίνυσθον. ἔστι γὰρ ὁ λόγος πρὸς Πλούτωνα, καὶ Περσεφόνην. ἀντὶ τοῦ, καὶ ὑμεῖς οἱ καταχθόνιοι δαίμονες, οἵτινες τοὺς ἐν τῷ ζῇν παρορκήσαντας τιμωρεῖσθε καὶ μετὰ θάνατον. Φυλάσσετε. |
| 3 280 | Τηρεῖτε. Εἰ μέν κεν. |
| 3 281 | Ἐὰν μέν. Καταπέφνῃ. Φονεύσῃ. Κτείνῃ. |
| 3 284 | Ἀποκτείνῃ. Τιμήν. |
| 3 286 | Πρόστιμον τοῦ πολέμου. Λέγει δὲ τὸ ἥμισυ τῶν ἐν τῇ πόλει κτημάτων. Ἀποτινέμεν. Ἀποδιδόναι. Ἥντιν’ ἔοικεν. Ἣν πρέπει, ἣν δεῖ. Ἥτε καὶ ἐσσομένοισι μετ’ ἀνθρώποισι. |
| 3 287 [5] | Ἥτις καὶ ἐν τοῖς μεταγενεστέροις, καὶ μετὰ ταῦτα ἐσομένοις ἀνθρώποις, φανερὰ γενήσεται, καὶ μενεῖ, καθάπερ νόμος. Πέληται. Γένηται. Τίνειν. |
| 3 289 | Ἐκτίνειν, ἀποδιδόναι. Πεσόντος. Ἀναιρεθέντος. Αὐτὰρ ἐγὼ καὶ ἔπειτα. |
| 3 290 | Ἐγὼ γὰρ μετὰ ταῦτα. Ποινῆς. Ἀντεκτίσεως, τιμωρίας. Αὖθι μένων. |
| 3 291 | Ἐνταῦθα μένων. Εἵως κεν. Ἕως ἄν. Κιχείω. Καταλάβω. Ἦ. |
| 3 292 [5] | Ἔφη, εἶπε. Στομάχους. Φάρυγγας, λαιμούς. ἐπεὶ συνέζευκται ὁ στόμαχος τῷ λαιμῷ. Τάμεν. Ἀπέκοψε. Νηλέϊ. Ἀνηλεεῖ, σκληρῷ. Χαλκῷ. Καταχρηστικῶς σιδήρῳ. ἐπεὶ πρότερος εὑρέθη ὁ χαλκὸς τοῦ σιδήρου. Ἀσπαίροντας. |
| 3 293 | Ψυχοῤῥαγοῦντας, σκαρίζοντας. Δευομένους. |
| 3 294 | Ἐνδεομένους καὶ χρῄζοντας τοῦ θυμοῦ. ὅ ἐστι τῆς ψυχῆς. τεθνηκότας. Ἀφυσσάμενοι. |
| 3 295 | Ἀπαντλήσαντες. Δεπάεσσι. Ποτηρίοις. Ἔκχεον. |
| 3 296 | Ἐξέχεον, ἔσπενδον. Ἠδ’ εὔχοντο. Καὶ ηὔχοντο. Αἰειγενέτῃσι. Διαπαντὸς οὖσιν. ἀθανάτοις. ἢ, τοῖς ἀεὶ ποιοῦσι καὶ ἐνεργοῦσιν. Ὁππότεροι. |
| 3 299 | Οἵτινες πρότεροι. Πημήνειαν. Βλάψειαν. διὰ τὸ παρελθεῖν αὐτούς. Ὧδέ σφ’ ἐγκέφαλος. |
| 3 300 | Οὕτως αὐτῶν ὁ ἐγκέφαλος. Χαμάδις. Ἐπὶ τῆς γῆς. Ὡς ὅδε οἶνος. Ὡς οὗτος ὁ οἶνος. Αὐτῶν, καὶ τεκέων. |
| 3 301 [5] | Αὐτῶν τῶν ἐπιορκησάντων, καὶ τῶν τέκνων. Ἄλοχοι δ’ ἄλλοισι μιγεῖεν. Καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν, αἰχμαλωτισθεῖσαι, ἄλλοις μιγῶσιν ἐν συνουσίᾳ. Οὐδ’ ἄρα πώ σφιν. |
| 3 302 | Οὐδέ πω δὲ αὐτοῖς. Ἐπεκραίαινεν. Ἐπετέλει. Δαρδανίδης. |
| 3 303 | Δαρδάνου ἀπόγονος, Πρίαμος. Ἦτοι ἐγών. |
| 3 305 [5] | Ἐγὼ μὲν οὖν. Εἶμι. Ἄπειμι, ἀπέρχομαι. Προτὶ Ἴλιον. Ἐπὶ τὴν ἴλιον. Ἠνεμόεσσαν. Ὑψηλὴν, καὶ ὑπὸ ἀνέμων καταπνεομένην. Ἐπεὶ οὔ πω. |
| 3 306 | Ἐπειδὴ οὐδαμῶς. Τλήσομαι. Καρτερήσω. ὑπομενῶ. Ὁρᾶσθαι. Ὁρᾷν. Παθητικὸν, ἀντὶ ἐνεργητικοῦ. Μαρνάμενον. |
| 3 307 | Μαχόμενον. Τόγε οἶδε. |
| 3 308 | Τοῦτο ἐπίσταται. Ὁπποτέρῳ θανάτοιο τέλος. |
| 3 309 | Ὁποίῳ αὐτῶν τοῦ θανάτου τέλος. Πεπρωμένον ἐστί. Ἀντὶ τοῦ, πέπρωται, εἵμαρται. Ἦ ῥα. |
| 3 310 | Ἔφη, εἶπε. Θέτο. Κατέθετο. Ἰσόθεος φώς. Ἰσόθεος ἀνήρ. Ἂν δ’ ἄρ’ ἔβαιν’ αὐτός. |
| 3 311 | Ἀνέβαινε δὲ καὶ αὐτός. Τὼ μέν. |
| 3 313 [10] | Οὗτοι μέν. Ἄψοῤῥοι. Εἰς τοὐπίσω ὁρμήσαντες. Ἀπονέοντο. Ἀπηλλάσσοντο, ἀνεχώρουν. Διατί χωρίζεται ὁ Πρίαμος; Καὶ οἱ μέν φασιν, ὅτι ἵνα ἀφ’ ὕψους κρεῖσσον θεωρήσῃ ἀπὸ τῆς πόλεως τὴν μονομαχίαν. Οἱ δὲ, ἵνα φυλάξῃ τὰ τείχη. Ἄλλοι δὲ τὴν Ὁμηρικὴν λύσιν παρίσχονται τὸ, Οὔπω τλήσομαι ὀφθαλμοῖσιν ὁρᾶσθαι. Ὅπερ ἄμεινον. Πριάμοιο πάϊς. |
| 3 314 [5] | Τοῦ Πριάμου παῖς. Πορφύριος δὲ ἐν τοῖς παραλελειμμένοις φησὶν, ὅτι τὴν Ἕκτορα Ἀπόλλωνος υἱὸν παραδίδωσιν Ἴβυκος, Ἀλέξανδρος, Εὐφορίων, καὶ Λυκόφρων. Χῶρον. |
| 3 315 [15] | Τὸν τόπον. Ἀναγκαίως δὲ διεμέτρουν πᾶν τὸ χωρίον, ἐν ᾧ ἔμελλον μονομαχήσειν, ὥστε μὴ μόνον τὸν διὰ τῶν ὅπλων ἡττηθέντα νενικῆσθαι, ἀλλὰ καὶ τὸν ἀπολιπόντα τὸ ἀποδεδειγμένον χωρίον. Ὅπερ γίγνεται καὶ ἐπὶ τῶν ἀθλητῶν. Ἄλλοι δέ φασιν, ὅτι, ἵνα μὴ πρὸς τὰ ἑαυτῶν πλήθη χωρισθῶσιν· ἀλλ’ ἵνα, ὥσπερ ἐν εἰρκτῇ, τῇ περιγραφῇ μένωσιν. Αὐτὰρ ἔπειτα κλήρους. Μετὰ δὲ ταῦτα δεόντως καὶ κλῆρον ἐποιήσαντο περὶ τῆς ἀφέσεως τοῦ δόρατος, ὥστε μὴ θόρυβον ἐμπεσεῖν, τοῦ ἑτέρου φθάσαντος διὰ τῆς πρώτης βολῆς ἀνελεῖν τὸν πολέμιον. Ἐν κυνέῃ. |
| 3 316 | Ἐν τῇ περικεφαλαίᾳ. Χαλκήρεϊ. Καλκῷ ἡρμοσμένῃ, χαλκῇ. Πάλλον. Ἐκίνουν, ἔσειον. Ἑλόντες. Λαβόντες. Ὁππότερος δὲ πρόσθεν. |
| 3 317 | Ὅστις δὴ πρῶτος. Ἠρήσαντο. |
| 3 318 | Ηὔξαντο. Ἀνέσχον. Ἀνέτειναν. Ζεῦ πάτερ Ἴδηθεν. |
| 3 320 [5] | Ὦ Ζεῦ, ὁ τῆς Ἴδης βασιλεύς. Τιμᾶται γὰρ ἐν τῷ ἀκρωτηρίῳ τῆς Ἴδης Ζεύς. καὶ βωμὸς αὐτοῦ ἐστιν. ὡς καὶ αὐτὸς ὁ Ποιητής φησι· Γάργαρον, ἔνθα δέ οἱ τέμενος, βωμός τε θυήεις. Τάδε ἔργα. |
| 3 321 | Ταῦτα τὰ ἔργα τοῦ πολέμου. Ἔθηκεν. Ἐποίησε. Τὸν δός. |
| 3 322 | Τοῦτον παράσχε. Ἀποφθίμενον. Ἀναιρεθέντα, φθαρέντα. Δῦναι. Καταδῦναι, κατελθεῖν. Δόμον Ἄϊδος. Περιφραστικῶς, ἔσω τοῦ ᾅδου. Φιλότητα. |
| 3 323 | Φιλίαν. Κορυθαίολος. |
| 3 324 [5] | Ἤτοι, ποικίλος τὸν ὁπλισμόν. ἀπὸ μέρους τὸ πᾶν. Ἢ, εὐκίνητος. ἀπὸ τοῦ παρεπομένου. Αἰόλλειν γὰρ, τὸ κινεῖν. Ἂψ ὁρόων. |
| 3 325 [15] | Εἰς τοὐπίσω βλέπων, ἵνα μὴ ἀντιπανουργεῖν δόξῃ. Πάριος. Ἴωνες οὕτως. ἡμεῖς δὲ, Πάριδος. Πάρις δὲ Ἀλέξανδρος ἐκλήθη, παρὰ τὸ ἐκτεθῆναι αὐτὸν ἐν τῇ Ἴδῃ εὐθὺς τεχθέντα, καὶ αὐξηθῆναι, καὶ παρελθεῖν τὸν μόρον. οὕτως κατὰ γαστρὸς αὐτὸν ἔχουσα ἡ Ἑκάβη, ἐνόμισε κατ’ ὄναρ καιόμενον δαλὸν τίκτειν, ὅστις κατέφλεξε πᾶσάν τε τὴν πόλιν, καὶ τὴν ἐν τῇ Ἴδῃ ὕλην ἑστῶσαν. Τοῦτο δὲ τὸ ἐνύπνιον ἀκούσαντες οἱ μάντεις, καὶ οἱ περὶ τοὺς ὀνείρους δεινοὶ, εἶπον, τὸ τεχθὲν παιδίον εὐθέως, μικρὸν ὂν, ῥιφῆναι θηρσὶ βοράν. Τεχθέντα δὲ τὸν Ἀλέξανδρον, ἐξέθηκαν ἐν τῇ Ἴδῃ. Ὃν ποιμὴν ἑωρακὼς, ὄντα εὐειδέστατον, ἀνελόμενος ἀνέθρεψε. Θοῶς. Ταχέως. Ἐκ κλῆρος ὄρουσεν. Ἐξεπήδησεν ὁ κλῆρος. Ἵζοντο. |
| 3 326 | Ἐκαθέζοντο. Κατὰ στίχας. Κατὰ τὰς τάξεις. Ἧχι. Ἔνθα. ὅπου. Ἀερσίποδες. |
| 3 327 [5] | Αἴροντες εἰς ὕψος τοὺς πόδας ταχεῖς. Ζωγραφικῶς δὲ ἐκτετύπωκε τοῦτο. Τοιοῦτον γὰρ οἱ κωλυόμενοι τρέχειν ἵπποι. Καὶ ἔστιν ἰδίωμα. Ἐδύσατο. |
| 3 328 | Ἐνεδύσατο. Περὶ κνήμῃσι. |
| 3 330 | Περὶ ταῖς κνήμαις. Ἔθηκεν. Παρέθηκεν, ἔβαλεν. Ἀργυρέοισιν. |
| 3 331 | Ἀργυροῖς. καλοῖς. Ἐπισφυρίοις. Τοῖς τῶν σφυρῶν καλύμμασιν. Ἀραρυίας. Ἡρμοσμένας. Ἔδυνεν. |
| 3 332 | Ἐνεδύσατο. Οἷο κασιγνήτοιο. |
| 3 333 | Τοῦ ἰδίου ἀδελφοῦ. Ἥρμοσεν. Ἵνα μὴ ἐμποδίζῃ. Βάλετο. |
| 3 334 | Ἐβάλετο. ἐπεὶ καὶ τὰς ἀσπίδας διὰ τελαμώνων ἐφόρουν, ὡς καὶ τὰ ξίφη. Σάκος. |
| 3 335 [5] | Τὴν ἀσπίδα. Εἴρηται δὲ σάκος, ἐπειδὴ παρὰ πρώτοις Σάκαις εὕρηται. Σάκαι δὲ ἔθνος Θρᾴκης. Στιβαρόν. Ἰσχυρόν. Κρατὶ δι’ ἐπί. |
| 3 336 | Ἐπὶ τῆς κεφαλῆς. Εὔτυκτον. Καλῶς κατεσκευασμένον. Ἔθηκεν. Ἐπέθηκεν. Ἵππουριν. |
| 3 337 [5] | Ἐξ ἱππείων τριχῶν τὸν λόφον ἔχουσαν. Λόφος. Τὸ προνεῦον τῆς περικεφαλαίας ἀνάστημα, κόσμου καὶ καταπλήξεως χάριν, ἱππείαις θριξὶν αὐτῷ ἐνιεμέναις. Καθύπερθεν. Ἄνωθεν. Ἔνευεν. Ἐσείετο. Εἵλετο. |
| 3 338 [5] | Ἔλαβεν. Ἄλκιμον. Ἰσχυρόν. Ὅ οἱ. Ὅπερ αὐτῷ. Παλάμῃφι. Τῇ χειρί. Ἡ λέξις παράγωγος. Αἰολικῶς. Ἀρήρει. Ἥρμοστο. Ὣς δ’ αὕτως. |
| 3 339 [5] | Ὁμοίως. Ἀρήϊος. Πολεμικός. Ἔντεα. Ὅπλα. Εἴρηται δὲ ἀπὸ τοῦ ἐντὸς περιέχειν καὶ σκέπτειν τὸ σῶμα. Λέγεται δὲ καὶ τὰ πρὸς τὴν εὐωχίαν σκεύη. ὡς ἐκεῖ· Μνηστῆρες δ’ ἀπεκόσμεον ἔντεα δαιτός. Ἔδυνεν. Ἐνεδύετο, ὡπλίζετο. Οἱ δ’ ἐπεὶ οὖν. |
| 3 340 | Ἐπειδὴ δὲ οὗτοι. Ἑκάτερθεν ὁμίλου. Ἐξ ἑκατέρου πλήθους. Θωρήχθησαν. Καθωπλίσθησαν. Δερκόμενοι. |
| 3 342 | Βλέποντες. Θάμβος ἔχεν. Ἔκπληξις εἶχεν. Εἰσορόωντας. Ὁρῶντας, βλέποντας. Στήτην. |
| 3 344 | Ἔστησαν. Δυϊκῶς. Διαμετρητῷ. Ἐν τῷ διαμεμετρημένῳ εἰς τὴν μονομαχίαν χωρίῳ. Σείοντες. |
| 3 345 | Κινοῦντες. Ἐγχείας. Τὰ δόρατα. Κοτέοντες. Ὀργιζόμενοι. Πρόσθεν. |
| 3 346 | Νῦν, πρῶτος. Προΐει. Προέπεμπε. Δολιχόσκιον. Μέγα, μακρὰν σκιὰν ἀποτελοῦν, ἢ μακρὰν πορευόμενον. Πάντοσε ἴσην. |
| 3 347 | Πανταχόθεν ἴσην, κυκλοτερῆ. κατὰ τοὺς γεωμέτρας κύκλου φανέντος ἀρχὴ οὐχ εὑρέθη. Οὐδ’ ἔῤῥηξεν. |
| 3 348 | Οὐδὲ διέκοψεν. Ἀνεγνάμφθη. Ἀνεκάμφθη. Αἰχμή. Ἡ ἐπιδορατίς. Ἀσπίδ’ ἐνὶ κρατερῇ. |
| 3 349 | Ἐν τῇ ἰσχυρᾷ ἀσπίδι. Ὤρνυτο χαλκῷ. Ὥρμα ἐπὶ τὸ ἀκοντίσαι. Ἐπευξάμενος. |
| 3 350 | Εὐξάμενος. Ἄνα. |
| 3 351 [5] | Βασιλεῦ. ἀποκοπὴ τὸ πάθος. Δός. Πάρασχε. Τίσασθαι. Τιμωρήσασθαι. Ὅς με. Ὅστις με. Πρότερος κάκ’ ἔοργε. Πρῶτος κακὰ εἰργάσατο. Καὶ ἐμῇς ὑπὸ χερσὶ δάμασσον. |
| 3 352 | Καὶ ὑπὸ τῶν ἐμῶν χειρῶν φονευθῆναι ποίησον. Ἐῤῥίγῃσιν. |
| 3 353 | Εὐλαβηθῇ, φοβηθῇ. Ὀψιγόνων. Τῶν βραδέως καὶ μεταταῦτα ἐσομένων ἀνθρώπων. Ξεινοδόκον. |
| 3 354 [5] | Ξενοδόχον. Κακὰ ῥέξαι. Κακὰ πρᾶξαι. Ὅ κεν. Ὅστις. Φιλότητα. Φιλίαν, ξενίαν. Ἀπελθόντα γὰρ ὡς πρέσβυν εἰς τὸ Ἄργος Ἀλέξανδρον, ἐξενοδόχησεν ὁ Μενέλαος, καὶ εὔχεται τῷ ξενίῳ Διῒ, τῷ ὑπ’ αὐτῷ καταφρονηθέντι. Ἀμπεπαλών. |
| 3 355 | Ἀνατείνας, ἀνασείσας. Πριαμίδαο. |
| 3 356 | Πριάμου παιδὸς Ἀλεξάνδρου. Διὰ μὲν ἀσπίδος ἦλθε. |
| 3 357 | Διῆλθε μὲν διὰ τῆς ἀσπίδος. Φαεινῆς. Λαμπρᾶς. Ὄμβριμον. Ἰσχυρόν. Πολυδαιδάλου. |
| 3 358 | Πολυκατασκευάστου, ποικίλου. Ἀντικρύ. |
| 3 359 [5] | Ἐξ ἐναντίας. Διαφέρει δὲ τὸ ἀντικρὺ, τοῦ ἄντικρυς προπαροξυτόνως. τὸ μὲν γὰρ ἀντικρὺ δηλοῖ τὸ ἐξ ἐναντίας· τὸ δὲ ἄντικρυς, τὸ φανερῶς. Παραὶ λαπάρην. Παρὰ τὴν λαγόνα. Διάμησε. Διέκοψε, διέτεμε. Χιτῶνα. Τὸν θώρακα. Ὁ δ’ ἐκλίνθη. |
| 3 360 | Ὁ δὲ ἀνέκλινε τὸ πλευρόν. Καὶ ἀλεύατο. Ἐξέκλινεν, ἐφυλάξατο. Κῆρα. Θάνατον. Ἀργυρόηλον. |
| 3 361 | Ἀργυροῖς ἥλοις διαπεπαρμένον. Ἀνασχόμενος. |
| 3 362 [10] | Ἀνατείνας. Κόρυθος φάλον. Τὸ προμετωπίδιον, τὸ ἀνάστημα τῆς περικεφαλαίας. Ἔστι δὲ προκόσμημα. Γίγνονται γὰρ ἐπὶ τῶν περικεφαλαιῶν λαμπρότατοί τινες ἧλοι ἕνεκα προκοσμήματος. Φάλιον δὲ, τὸ λαμπρόν. Ἐντεῦθεν δὲ καὶ φαλακρὸς, ὁ ἔχων φάλιον τὸ κάρα. καὶ φαληριῶσα πέτρα, καὶ φαληριόωντα κύματα. Ἀμφὶ δ’ ἄρ’ αὐτόν. Περὶ αὐτὸν δέ. Τριχθά τε καὶ τετραχθά. |
| 3 363 | Εἰς τρία καὶ τέσσαρα μέρη. Διατρυφθέν. Διακλασθέν. Ἔκπεσεν. Ἐξέπεσεν. Ὤιμωξεν. |
| 3 364 | Ἐστέναξεν. Οὔτις σεῖο. |
| 3 365 [5] | Οὐδείς σου. Ὀλοώτερος. Ὀλεθριώτερος ἐμοὶ, τῷ Μενελάῳ δηλαδή. Ἐνόμισαν γάρ τινες, διὰ τούτου βλασφημεῖν τὸν Μενέλαον. Ῥητέον οὖν, ὅτι οὐ βλασφημεῖ ὁ ἥρως, ἀλλὰ νεμεσσᾷ. ἀρετῇ γὰρ οἰκεία νέμεσις. οἶδέ τε πάσχειν ἅπερ οὐκ ἔδει. Καὶ νεμεσσᾷ δικαίως ἐπὶ τῷ παρ’ ἀξίαν σωζομένῳ. Ἦ τ’ ἐφάμην. |
| 3 366 | Ἐλογισάμην γὰρ δή. Τίσασθαι. Τιμωρήσασθαι. Κακότητος. Κακίας, ἀδικίας. Ἐάγη. |
| 3 367 | Κατεάγη, συνετρίβη. Ἠΐχθη. |
| 3 368 | Ἐξέδραμεν, ἠνέχθη. Παλάμῃφιν. Ἐκ τῆς χειρός. Ἐτώσιον. Μάταιον. Οὐδ’ ἔβαλόν μιν. Οὐδὲ ἀπέκτεινα αὐτόν. Ἦ. |
| 3 369 [10] | Ἔφη, εἶπεν. Ἐπαΐξας. Ἐπιδραμὼν, ἐφορμήσας. Κόρυθος. Τῆς περικεφαλαίας. Διατί φησιν ὁ Μενέλαος, συγκλασθέντος αὐτῷ τοῦ ξίφους, οὐκ ἐπεσπάσατο τὸ τοῦ Ἀλεξάνδρου; Ῥητέον οὖν, ὅτι ἢ ἔκφρων ἐγένετο τῷ κινδύνῳ, τὸν λογισμὸν ἐκκλαπεὶς, ἢ πάντως οὐκ ἠθέλησεν, αὔξων τὸ κατόρθωμα. Ἢ δι’ οἰκονομίαν ὁ Ποιητὴς ἐσεσώκει δι’ Ἀφροδίτης τὸν Πάριν. Ἐλέλυτο γὰρ τὰ τῆς ὑποθέσεως τῷ ἐκείνου θανάτῳ. Λάβεν. Ἔλαβεν, ἐκράτησε. Μετ’ Ἀχαιούς. |
| 3 370 | Ἐπὶ τοὺς Ἕλληνας. Ἄγχεν. |
| 3 371 [5] | Ἦγχεν, ἔπνιγε. Πολύκεστος. Πολυκέντητος, πολύῤῥαφος, ποικίλος. Ἐντεῦθεν καὶ ὁ τῆς Ἀφροδίτης ἱμὰς ὠνομάσθη κέστος. Ἱμάς. Λῶρος. Ἁπαλήν. Τρυφεράν. Αἰνίττεται δὲ διὰ τῆς λέξεως τὸ ἀσθενὲς τοῦ Ἀλεξάνδρου. Ὑπὸ δειρήν. Ὑπὸ τὸν τράχηλον. Ὅς οἱ. |
| 3 372 [5] | Ὅστις αὐτῷ. Ὑπ’ ἀνθερεῶνος. Ἀνθερεὼν, ὁ ὑπὸ τὸ γένειον τόπος. Εἴρηται δὲ ἀπὸ τοῦ ἐκεῖ πρότερον ἐξανθεῖν τὸ γένειον. Ὀχεύς. Ὁ συνέχων καὶ συσφίγγων τὴν περικεφαλαίαν ἱμάς. Τέτατο. Ὑπετέτατο, ἐσφίγκετο. Τρυφαλείης. Τῆς περικεφαλαίας, τρεῖς φάλους ἐχούσης. Καί νύ κεν. |
| 3 373 | Καὶ παρ’ ὀλίγον. Εἴρυσεν. Εἵλκυσε. Καὶ ἄσπετον. Καὶ πολύ. Ἤιρατο. Ἀπηνέγκατο, ἐκτήσατο. Κῦδος. Δόξαν. Εἰ μὴ ἄρ’. |
| 3 374 [5] | Εἰ μὴ δή. Ὀξὺ νόησεν. Ὀξέως καὶ ταχέως ἐθεάσατο. Ἰστέον δὲ, ὅτι, κατὰ μὲν Ἡσίοδον, ἡ Ἀφροδίτη γίγνεται ἐκ τοῦ Οὐρανοῦ τῶν αἰδοίων, καὶ τῆς θαλάσσης· κατὰ δὲ Ὅμηρον, ἐκ Διώνης καὶ Διός. Ἥ οἱ. |
| 3 375 [5] | Ἥτις αὐτῷ. Ἔῤῥηξεν. Διέῤῥηξεν, ἔκοψεν. Ἶφι κταμένοιο. Ἰσχυρῶς καὶ μετὰ βίας ἀναιρεθέντος. τουτέστι, σφαγέντος. τὰ γὰρ τῶν θνησιμαίων ζώων δέρματα ἀσθενῆ ἐστιν, ὡς ἂν προδιαφθαρέντα ὑπὸ τῆς νόσου. Κεινή. |
| 3 376 | Κενή. Ἰακῶς. Δίχα τῆς Ἀλεξάνδρου κεφαλῆς. Ἕσπετο. Ἠκολούθει. Παχείῃ. Ἰσχυρᾷ. Ῥίψεν. |
| 3 378 | Ἔῤῥιψεν. Ἐπιδινήσας. Δινήσας. ἐπιστρέψας. Κόμισαν. Ἦραν, ἐβάστασαν. Ἐρίηρες. Εὐάρμοστοι, σπουδαῖοι. Ἂψ ἀπόρουσεν. |
| 3 379 | Ἐκ δευτέρου ἐφόρμησε. Κατακτάμεναι. Ἀποκτεῖναι. Μενεαίνων. Προθυμούμενος. Ἐξήρπαξεν. |
| 3 380 | Ἀφανῆ ἐποίησε. Ῥεῖα. |
| 3 381 | Ῥᾳδίως, εὐκόλως. Ὥστε θεός. Ὡς θεός. Ἠέρι. Ἀορασίᾳ, σκοτίᾳ. Κὰδ δ’ εἷσεν. |
| 3 382 | Ἐκάθισε δέ. Εὐώδεϊ. Εὐόδμῳ. Κηώεντι. Τεθυμιασμένῳ. ἢ, πρὸς τὸ κεῖν, τουτέστι, κοιμᾶσθαι, εὐτρεπισμένῳ. Καλέουσα. |
| 3 383 | Ἀντὶ τοῦ, καλέσουσα, ἄξουσα. Ἴε. Παρεγένετο, ἐπορεύετο. Κίχανεν. Κατέλαβεν, εὗρε. Πύργῳ. |
| 3 384 | Ἐπὶ τῷ τείχει. Περὶ δέ. Περὶ αὐτὴν δέ. Τρῳαί. Τρῳϊκαὶ γυναῖκες. Ἅλις. Ὁμοῦ πολλαί. Νεκταρέου. |
| 3 385 | Θείου. Ἑανοῦ. Λεπτοῦ ἱματίου. Παρὰ τὸ ἔννυσθαι. Ἐτίναξεν. Ἔσεισε. Γρηΐ. |
| 3 386 | Γραΐδι. Μίν. Αὐτήν. Εἰκυῖα. Ὁμοιωθεῖσα. Παλαιγενέϊ. Πολλοῦ χρόνου γεγενημένῃ, πρεσβύτιδι. Εἰροκόμῳ. |
| 3 387 | Ἐρίων ἐπιμελουμένῃ, ἐριουργῷ. Εἴρια γὰρ, τὰ ἔρια. Ἥ οἱ. Ἥ τις αὐτῇ. Ναιεταώσῃ. Κατοικούσῃ. Ἤσκειν. |
| 3 388 | Εἰργάζετο. Καλά. Ἀντὶ τοῦ, καλῶς. Φιλέεσκεν. Ἐξαιρέτως δὲ αὐτὴν ἐφίλει. Τῇ μιν. |
| 3 389 | Ταύτῃ δὴ τῇ γραΐδι. Ἐεισαμένη. Ὡμοιωμένη. Δεῦρ’ ἴθι. |
| 3 390 | Δεῦρο ἄπιθι. Οἶκόνδε. Εἰς τὸν οἶκον. Κεῖνος. |
| 3 391 | Ἐκεῖνος. Δινωτοῖσιν. Ἤτοι, πεποικιλμένοις· ἢ, κατὰ συστροφὴν, τετορνευμένοις. Κάλλεϊ. |
| 3 392 | Κάλλει. Στίλβων. Λάμπων. Καὶ εἵμασι. Καὶ τοῖς ἱματίοις. Οὐδέ κε φαίης. Οὐδὲ ἂν εἴποις. Μαχεσσάμενον. |
| 3 393 | Μαχεσθέντα. Χορόνδε ἔρχεσθαι. Ἐς χορὸν ἀπέρχεσθαι. Ἠὲ χοροῖο. |
| 3 394 | Ἢ χοροῦ. Νέον. Νεωστί. Λήγοντα. Πεπαυμένον. Τῇ δ’ ἄρα. |
| 3 395 | Ταύτῃ δέ. Θυμόν. Τὴν ψυχήν. Ὄρινε. Διετάραξε. τουτέστιν, εἰς ἔρωτα αὐτὴν ἤγαγε. Τὸ ο μικρὸν διὰ τὸ μέτρον. Καί ῥ’ ὡς οὖν ἐνόησε. |
| 3 396 | Καὶ δὴ ὡς ἐθεάσατο. Περικαλλέα. Τὸν πάνυ καλόν. Δειρήν. Τράχηλον. Ἱμερόεντα. |
| 3 397 | Ἐπιθυμητὸν, ἐράσμιον. Μαρμαίροντα. Λάμποντα. Δαιμονίη. |
| 3 399 | Μακαρία. Λιλαίεαι. Ἐπιθυμεῖς. Ἠπεροπεύειν. Ἀπατᾷν. Ἢ πῆ με. |
| 3 400 | Ἢ πάλιν ποῦ ποτέ με. Προτέρω. Ποῤῥωτέρω, ἐσωτέρω. Εὖ ναιομενάων. Καλῶς οἰκουμένων. Ἄξεις. |
| 3 401 | Ἀπάξεις. Μηονίης. Λυδίας. Μηόνες γὰρ, ἐκαλοῦντο οἱ Λυδοὶ τὸ παλαιόν. Κἀκεῖθι. |
| 3 402 | Κἀκεῖ. Ἄγεσθαι. |
| 3 404 | Ἀπαγαγεῖν. Δολοφρονέουσα. |
| 3 405 | Δόλια φρονοῦσα. Ἧσο. |
| 3 406 [5] | Κάθησο. Παρ’ αὐτόν. Ἀντὶ τοῦ, ἐγγὺς αὐτοῦ. Ἰοῦσα. Πορευθεῖσα. Θεῶν δ’ ἀπόειπε κελεύθους. Ἀπάρνησαι δὲ καὶ ἐπιλάθου δι’ αὐτὸν, τὴν σὴν διαγωγὴν τῶν θεῶν. Κελεύθους. Τὰς ὁδούς. Μηδ’ ἔτι σοῖσι πόδεσσι. |
| 3 407 | Καὶ μηκέτι τοῖς ποσί σου ὑπόστρεφε εἰς τὸν Ὄλυμπον. Περὶ κεῖνον. |
| 3 408 | Περὶ ἐκεῖνον τὸν Ἀλέξανδρον. Ὀΐζυε. Κακοπάθει, ταλαιπώρει. Καί ἑ φύλασσε. Καὶ φύλασσε αὐτόν. Εἰσόκεν. |
| 3 409 | Ἕως ἄν. Κεῖσε δέ. |
| 3 410 [5] | Εἰς ἐκεῖνον δὲ τὸν τόπον, ὅπου ἐκεῖνός ἐστιν, οὐκ ἄπειμι. τὸ δὲ πάθος ἀποκοπή. Οὐκ εἶμι. Οὐ παραγίγνομαι. Νεμεσσητὸν δέ κεν εἴη. Μέμψεως γάρ μοι τοῦτο ἄξιον γενήσεται. Πορσυνέουσα. |
| 3 411 | Ἑτοιμάσουσα, παρασκευάσουσα. Ὀπίσσω. Εἰς τὸν μετὰ ταῦτα χρόνον. Πᾶσαι. |
| 3 412 | Ὅλαι. Μωμήσονται. Ψέξουσι, μέμψονται. Ἄχεα. Λύπας. Ἄκριτα. Ἀδιαχώριστα. πολλά. Μή μ’ ἔρεθε. |
| 3 414 [5] | Μή με παρόξυνε. Σχετλίη. Σχετλιασμοῦ καὶ μίσους ἀξία. Χωσαμένη. Ὀργισθεῖσα. Μεθείω. Ἀμελήσω, καταλείψω. Τὼς δέ σε. |
| 3 415 | Οὕτως δέ σε. Ἀπεχθήρω. Μισήσω. Ἔκπαγλα. Ἐκπληκτικῶς, ἐξόχως. Μητίσομαι. |
| 3 416 | Βουλεύσομαι, μηχανήσομαι. Ἔχθεα. Ἔχθρας, μίση. Λυγρά. Χαλεπά. Κακὸν οἶτον. |
| 3 417 | Κακὸν μόρον. Ὄληαι. Ἀπόλῃ. Κατασχομένη. |
| 3 419 | Κατακαλυψαμένη. Ἑανῷ. Λαμπρῷ ἱματίῳ. Ἀργῆτι. Λαμπρῷ, λευκῷ. Φαεινῷ. Στιλπνῷ. Τρῳάς. |
| 3 420 | Τρῳϊκάς. Λάθεν. Ἔλαθεν, ἀφαιρέσει τοῦ ε. Ἦρχε. Προηγεῖτο. Ἀμφίπολοι. |
| 3 422 | Θεραπαινίδες. Θοῶς. Ταχέως. Τράποντο. Ἐτράπησαν, ὥρμησαν. Ἐπὶ ἔργα. Ἐπὶ τὴν ἱστουργίαν. Ὑψόροφον. |
| 3 423 | Ὑψηλόν. Κίε. Ἐπορεύετο. Φιλομειδής. |
| 3 424 | Ἡ φιλόγελως, καὶ ἱλαρὰ, καθ’ Ὅμηρον. κατὰ δὲ Ἡσίοδον, ὅτι Μειδέων ἐξεφαάνθη. ὅ ἐστι, τῶν αἰδοίων. Ἀντία. |
| 3 425 | Ἐξ ἐναντίας. Κατέθηκεν. Ἔθηκε. Φέρουσα. Ἐνεγκοῦσα. ἔλαβε δὲ ἐνεστῶτα ἀντὶ παρεληλυθότος. Ὄσσε πάλιν κλίνασα. |
| 3 427 [5] | Εἰς τοὐπίσω ἀποκλίνασα, καὶ ἀποβλέψασα. Ὄσσε. Ὀφθαλμούς, δυϊκῶς. Πόσιν. Τὸν ἄνδρα. Ἠνίπαπε. Ἐκακολόγησεν. ὕβρισεν. Ἤλυθες. |
| 3 428 | Ἦλθες, παρεγένου. Ὡς ὤφελες. Εὐκτικῶς, εἴθ’ ὄφειλες. Αὐτόθι. Ἐκεῖσε. Ὀλέσθαι. Ἀποθανεῖν. Δαμείς. |
| 3 429 | Δαμασθεὶς, ἀναιρεθείς. Ἀνδρί. Ἀντὶ τοῦ, ὑπὸ ἀνδρός. Πρότερος. Πρότερός μου. Εὔχεο. |
| 3 430 | Ἐκαυχῶ. Σῇ τε βίῃ. |
| 3 431 | Τῇ σῇ δυνάμει. Ἐξαῦτις. |
| 3 433 | Ἐκ δευτέρου. Κέλομαι. |
| 3 434 | Κελεύω. Ἀντίβιον. |
| 3 435 | Ἐξ ἐναντίας. Ἀφραδέως. |
| 3 436 | Ἀπροόπτως, ἀπείρως. Δαμείῃς. Δαμασθῇς, ἀναιρεθῇς. Χαλεποῖσι. |
| 3 438 | Δεινοῖς. Ἔνισπε. Ἐπέπληττεν, ὀνείδιζε. Σὺν Ἀθήνῃ. |
| 3 439 | Σὺν τῇ γνώμῃ τῆς Ἀθηνᾶς. Παρὰ γὰρ θεοί εἰσι καὶ ἡμῖν. |
| 3 440 | Πάρεισι καὶ ἡμῖν θεοὶ συμμαχοῦντες καὶ συναγωνιζόμενοι. Φιλότητι τραπείομεν. |
| 3 441 | Εἰς εὐφροσύνην τραπῶμεν. Εὐνηθέντες. Κοιμηθέντες, κατακλιθέντες. Ἀμφεκάλυψε. |
| 3 442 | Περιέλαβε, κατέσχεν. Οὐδ’, ὅτε σε πρῶτον. |
| 3 443 [20] | Οὐδ’ ὁπότε σε τὴν ἀρχήν. Ἀλέξανδρος, υἱὸς Πριάμου, Τροίας βασιλέως, ὁ καὶ Πάρις ἐπικαλούμενος, Ἀφροδίτης ἐπιταγῇ ναυπηγήσαντος αὐτῷ ναῦς Ἁρμονίδου, ἢ, κατά τινας τῶν νεωτέρων, Φερέκλου τοῦ τέκτονος, μετὰ Ἀφροδίτης ἦλθεν, εἰς Λακεδαίμονα τὴν Μενελάου πόλιν. Ἐνταῦθα δὲ, τὴν Ἑλένην ὀφθαλμοβολήσας Ἀφροδίτης αἱρέσει, καὶ βληθεῖσαν δι’ ἀλληλομαχίαν ἔρωτος, ἀναλαβὼν σὺν τοῖς ἐν οἴκῳ χρήμασιν, ἦλθεν εἰς Σιδῶνα τῆς Φοινίκης. Κἀκεῖ γάμου κοινωνίαν ποιησάμενος, ἧκεν ἔχων αὐτὴν εἰς Ἴλιον. Μετρόπολις δὲ αὕτη Τροίας. Ἔκ τε τῆς ἐνταῦθα διὰ τῶν ὅρκων καὶ συνθηκῶν ἀδικίας, αὐτῆς πάλιν Ἀφροδίτης αἱρέσει, κομίσας οἴκαδε, συνεκοιμήθη ἀπροσδοκήτως, πάλιν σύνευνον παρειληφὼς, ὡς δηλοῖ ὁ Ποιητὴς, διὰ τῶν ἑαυτοῦ λόγων. Λακεδαίμονος. Ἐκ τῆς Λακεδαίμονος. Νήσῳ δ’ ἐν Κρανάῃ. |
| 3 445 [5] | Παροξυτόνως· ἵνα κύριον ὄνομα γένηται. Δοκεῖ δὲ ἡ νῆσος τῆς Ἀττικῆς εἶναι. ὅθεν καὶ οὕτως πρότερον ἐκαλεῖτο ἀπὸ Κραναοῦ, βασιλέως τῆς Ἀττικῆς. νῦν ἀπὸ τοιαύτης μίξεως Ἑλένη καλεῖται. Φιλότητι καὶ εὐνῇ. Φιλίᾳ, συνουσίᾳ. Ὡς σέο. |
| 3 446 | Ὡς σοῦ. Ἔραμαι. Ἐρῶ, ἐπιθυμῶ. Ἵμερος. Πόθος. Αἱρεῖ. Καταλαμβάνει, κρατεῖ. Ἄρχε λέχοσδε. |
| 3 447 | Προηγεῖτο τῆς ἐπὶ τὴν κοίτην ὁδοῦ. Εἵπετο. Ἠκολούθει. Ἄκοιτις. Γαμετὴ, παράκοιτις. Τρητοῖσι. |
| 3 448 | Τετρυπημένοις πρὸς τὴν τῶν σχοινίων δέσιν. Κατεύνασθεν. Κατεκοιμήθησαν. Ἀν’ ὅμιλον. |
| 3 449 [5] | Κατὰ τὸ πλῆθος. Ἐφοίτα. Ἐνθουσιαστικῶς περιήρχετο. Θηρὶ ἐοικώς. Λέοντι παραπλήσιος. κατ’ ἐξοχήν. Ἐσαθρήσειεν. |
| 3 450 | Ἴδοι, θεάσηται. Κλειτῶν. |
| 3 451 | Ἐνδόξων. Οὐ μὲν γὰρ φιλότητί γ’ ἐκεύθανον. |
| 3 453 | Οὐ γὰρ ἂν διὰ φιλίαν αὐτὸν ἔκρυπτον. Εἴ τις ἴδοιτο. Εἴ τις αὐτὸν ἐθεάσατο. Ἶσον γάρ σφιν πᾶσιν ἀπήχθετο κηρὶ μελαίνῃ. |
| 3 454 [5] | Πάντες καὶ αὐτὸν ἐμίσουν ὡς τὴν θανατηφόρον μοῖραν. Ἶσον. Ἐξίσης. Σφίν. Αὐτοῖς. Ἀπήχθετο. Ἐμισεῖτο. Ἔκδοτε. |
| 3 459 [5] | Ἀπόδοτε. Τιμήν. Πρόστιμον τοῦ πολέμου. ὅ ἐστι, φόρον τινὰ, καὶ συντέλειαν. Ἀποτινέμεν. Ἐκτιννύειν. ἀποδιδόναι. Ἥντιν’ ἔοικεν. Ἥντινα προσῆκε. Πέληται. |
| 3 460 | Γένηται. Ἐπὶ δ’ ἤνεον. |
| 3 461 | Ἐπῄνουν, καὶ συγκατετίθεντο τῇ γνώμῃ αὐτοῦ. Πὰρ Ζηνί. |
| 4 1 [5] | Παρὰ τῷ Διΐ. Παρεσχημάτισται δὲ ἀπὸ τοῦ Ζεὺς ὁ Ζήν. τὸ πάθος ἀποκοπή. Ἠγορόωντο. Διελέγοντο, ἐκκλησιάζοντο. Ἀπὸ τοῦ, ἀγορεύειν. Ἐξ οὗ, ἠθροίζοντο. Χρυσέῳ ἐν δαπέδῳ. |
| 4 2 [25] | Ἀντὶ τοῦ, ἐν τῷ κεχρυσωμένῳ καὶ καλῷ τόπῳ. Ἰστέον δὲ, ὅτι, ὅταν μὲν στερεὸν λέγειν βούληται, τότε πολύχαλκόν φησιν· ὅταν δὲ, καλὸν, χρυσοῦν λέγει οὐρανόν. Μετὰ δέ σφισιν. Ἐν αὐτοῖς δέ. Πότνια. Σεβασμία, ἔντιμος. Ἥβη. Ἥρας θυγάτηρ, Ἡρακλέους δὲ γυνή. Ἐζήτηται, δι’ ἣν αἰτίαν ὁ Γανυμήδης, οἰνοχόος ὢν τοῦ Διὸς, οὐ πᾶσιν ὑπηρετεῖ. Ἔνιοι μὲν οὖν φασιν, ὅτι Διὸς μόνον ἦν διάκονος, καὶ οὐκ ἐξῆν αὐτῷ πᾶσιν οἰνοχοεῖν. ἡ δὲ Ἥβη εὐλόγως, ὅτι κοινὴ πάντων ἐστίν. Ἄλλοι δὲ, ὅτι, σκέψεως περὶ τῆς Ἰλίου πορθήσεως γιγνομένης, εὐοικονομήτως ἄπεστι τοῦ συνεδρίου, ἵνα μηδὲν ἐναντίον γένηται, διὰ τὴν πρὸς αὐτὸν χάριν, ἢ μόνος δόξῃ τὶ οἰκτίζεσθαι. Διὰ τί μόνῳ τῷ Διῒ Γανυμήδης ὑπηρετεῖ; Ῥητέον, ὅτι ἅπασιν ἡ Ἥβη διακονεῖ, ἐπειδὴ τὸ θεῖον πᾶν ἀεὶ νεάζει τε καὶ ἡβᾷ. Τοῦτο γὰρ βούλεται αὐτοῖς ἥ τε ἀμβροσία, ἀβροσία τὶς οὖσα, καὶ τὸ νέκταρ, παρὰ τὸ νεάζειν, λεχθέν. Γαννυμήδης δὲ ὑπηρετεῖ μόνῳ τῷ Διῒ, ὅτι ὁ μὲν Ζεὺς πρῶτος ἐστὶ νοῦς, μόνος δὲ ὁ νοῦς ἔχει οἰκεῖον τὸ, τοῖς μήδεσι γάννυσθαι. τοῦτο γὰρ ὁ Γαννυμήδης. Νέκταρ. |
| 4 3 [5] | Τὸ τῶν θεῶν πόμα. Ἐῳνοχόει. Ἀντὶ τοῦ, ἐνέχει, ἐκίρνα. Ἔστι δὲ ὁ τρόπος κατάχρησις, κυρίως γὰρ τὸ οἰνοχοεῖν ἐπὶ οἴνου λεχθῆναί ἐστι. Τοὶ δέ. Οὗτοι δέ. Δεπάεσσιν. Ἐκπώμασι, ποτηρίοις. Δειδέχατο. |
| 4 4 | Ἐδεξιοῦντο. Τρῴων πόλιν. Τὴν Ἴλιον. Εἰσορόωντες. Ὁρῶντες, βλέποντες. Ἐπειρᾶτο. |
| 4 5 | Ἀπόπειραν ἐποιεῖτο. Ἐρεθιζέμεν. Ἐρεθίζειν, παροξύνειν. Κερτομίοις. |
| 4 6 [5] | Ἐρεθιστικοῖς, χλευαστικοῖς, ἢ ἀποτόμοις. τὸ κέαρ τέμνουσιν, ὅ ἐστι, τὴν ψυχήν. Παραβλήδην. Παραβολάδην. ἀπατητικῶς. ἢ, παραβαλὼν τὴν ἀρχὴν τοῦ λόγου, πρὶν ἐκεῖνον ἀποσιωπῆσαι. Δοιαί. |
| 4 7 | Δύο. Ἀρηγόνες. Βοηθοί. Θεάων. Τῶν θεῶν. Ἥρη τ’ Ἀργείη. |
| 4 8 [5] | Ἡ ἐν Ἄργει τῆς Πελοποννήσου πόλει τιμωμένη. Καὶ ἀλαλκομενηΐς. Ἡ ἀλάλκουσα τῷ μένει. ὅ ἐστι βοηθοῦσα. Ἢ, ἐν Ἀλαλκομεναῖς, πόλει τῆς Βοιωτίας, τιμωμένη, ἔνθα καὶ Ἀλαλκομένειον Ἀθηνᾶς ἱερόν. Ἢ, ἀπὸ τοῦ Ἀλαλκομενίου ὄρους τῆς Ἀττικῆς. Ἢ, ἡ παρὰ Ἀλαλκομένει τραφεῖσα τῷ Βοιωτῷ. Ἀλλ’ ἦτοι ταί. |
| 4 9 | Ἀλλὰ γὰρ αὗται μέν. Νόσφι. Χωρίς. Εἰσορόωσαι. Ὁρῶσαι, βλέπουσαι. Τέρπεσθον. |
| 4 10 [5] | Τέρπονται. δυϊκῶς. Τῷ δ’ αὖτε. Τούτῳ δὲ δή. Φιλομειδής. Καθ’ Ἡσίοδον, ὅτι μηδέων ἐξεφαάνθη. ἢ ἡ φιλόγελως. Παρμέμβλωκε. |
| 4 11 | Παραμένει, πάρεστιν. Ἀμύνει. Ἀποτρέπει, ἀποσοβεῖ. Ἐξεσάωσεν. |
| 4 12 | Ἔσωσεν. Ὀϊόμενον. Ὑπολαμβάνοντα, προσδοκοῦντα. Θανέεσθαι. Ἀποθανεῖν. Ἀλλ’ ἦτοι νίκη μέν. |
| 4 13 | Ἀλλ’ ἡ μὲν νίκη. Φραζώμεθα. |
| 4 14 | Βουλευώμεθα, σκεπτώμεθα. Ὅπως. Ὃν τρόπον. Ἤ ῥ’ αὖτις. |
| 4 15 | Ἢ ἐκ δευτέρου. Φύλοπιν. Μάχην τὴν κατὰ πλήθη. Αἰνήν. Δεινὴν, χαλεπήν. Ὄρσομεν. |
| 4 16 | Διεγείρωμεν, ἐμβαλοῦμεν. Μετ’ ἀμφοτέροισιν. Ἐν ἀμφοτέροις, Τρωσὶ καὶ Ἕλλησιν. Εἰ δ’ αὕτως. |
| 4 17 | Εἰ δὲ οὕτως. Ἦτοι μὲν οἰκέοιτο. |
| 4 18 | Ὄντως γὰρ οἰκοῖτο. Ἄγοιτο. |
| 4 19 | Ἐπαγάγοιτο. Ἐπέμυξαν. |
| 4 20 | Μεμυκόσι τοῖς χείλεσιν ἐπεστέναξαν. Ὃ πάσχουσιν οἱ ὀργιζόμενοι, καὶ μηδὲν ποιεῖν δυνάμενοι. Πλησίαι. |
| 4 21 | Ἐγγύς. Αἵγε. Αὗται. Ἥσθην. Ἐκαθέζοντο. δυϊκῶς. Μεδέσθην. Ἐβουλεύοντο, διενοοῦντο. Ἦ τοι Ἀθηναίη. |
| 4 22 [5] | Ἡ μὲν Ἀθηνᾶ. Ἀκέων. Ἀντὶ τοῦ ἀκέουσα. ἤγουν ἥσυχος ἦν. κεῖται δὲ ἀντὶ μεσότητος τῆς ἀκῆς. τίθησι γὰρ αὐτὸ καὶ ἐπὶ πληθυντικοῦ· ἀλλ’ ἀκέων δαίνυσθε καθήμενοι. Οὐδέ τι εἶπεν. Οὐδὲν ἐφθέγξατο. Σκυζομένη. |
| 4 23 | Ὀργιζομένη. Ἄγριος. Χαλεπὸς, ἀπηνής. Ἥιρει. Κατελάμβανεν. Οὐκ ἔχαδε. |
| 4 24 | Οὐκ ἐχώρησε. διὰ τὸ μέγεθος. Χόλον. Ἄγριον ὀργήν. Ἅλιον. |
| 4 26 | Μάταιον, ἄπρακτον. Θεῖναι. Ποιῆσαι. Πόνον. Κάματον. Ἠδ’ ἀτέλεστον. Καὶ ἀπλήρωτον. Ἱδρῶθ’. |
| 4 27 | Τὸ τέλειον, ἱδρῶτα. Μόγῳ. Ταλαιπωρία, καμάτῳ. Καμέτην. Ἐκοπίασαν. δυϊκῶς. Ἀγειρούσῃ. |
| 4 28 | Ἀθροιζούσῃ. Τοῖό τε παισί. Καὶ τοῖς τούτου παισίν. Ἔρδε. |
| 4 29 | Πράττε. Ἀτὰρ οὔ τοι πάντες ἐπαινέομεν θεοὶ ἄλλοι. Οὐ μὴν συναινοῦμέν σοι οἱ λοιποὶ θεοί. Ὅ ἐστιν, οὐκ ἐπαινοῦμέν σε τοῦτο ποιοῦντα. Ὀχθήσας. |
| 4 30 | Στενάξας. Τί νύ σε. |
| 4 31 | Τί δή σε. Τόσσα. |
| 4 32 | Τοσαῦτα. Ῥέζουσι. Πράττουσιν. Ὅτ’ ἀσπερχές. Ὅτι ἀδιαλείπτως. Μενεαίνεις. Προθυμῇ. Ὠμὸν βεβρώθοις. |
| 4 35 | Ὠμὸν φάγοις. Τότε κεν. |
| 4 36 | Τότε ἄν. Ἐξακέσαιο. Ἰάσαιο. Ἔρξον ὅπως ἐθέλεις. |
| 4 37 [5] | Πράξον ὅπως ἂν βούλῃ. Μὴ τοῦτό γε νεῖκος. Μὴ αὕτη ἡ φιλονεικία. Ὀπίσσω. Ἐν τῷ μεταταῦτα χρόνῳ. Τὸ δὲ ὅλον· μὴ αὕτη φημὶ ἡ ἔρις μεγάλης ἔχθρας ἐν ὑστέρῳ ἡμῖν αἰτία γένηται. Ὁππότε κεν. |
| 4 40 | Ὁπότε ἄν. Μεμαώς. Προθυμούμενος, θέλων. Ἐξαλαπάξαι. Ἐκπορθῆσαι, καταστρέψαι. Τὴν ἐθέλω. |
| 4 41 | Ἣν ἂν βουληθῶ. ἔλαβε δὲ ἄρθρον προστακτικὸν ἀντὶ ὑποτακτικοῦ. Ὅθι. Ἐνταῦθα, ὅπου. Ἐκγεγάασιν. Ἐκγεγένηνται, κατοικοῦσι. Μήτι. |
| 4 42 | Μηδαμῶς. Διατρίβειν. Παρέλκειν, ἀναβάλλεσθαι. Ἀλλά μ’ ἐᾶσαι. Ἀλλὰ συγχωρῆσαί με. Δῶκα ἑκών. |
| 4 43 [20] | Ἔδωκα θέλων. Δοκεῖ δέ πως ἐναντίον εἶναι τὸ ἑκὼν, τῷ, ἀέκοντί γε θυμῷ. Διὸ καλῶς ὁ Τρύφων, συναλείψας ἐν τῷ δῶκα, συνάπτει τὸ ἀέκων. Ἵν’ ᾖ, δῶκ’ ἀέκων, ἀέκοντί γε θυμῷ. Ἢ, ἑκὼν ἐγώ σοι ἔδωκα, ἀεκούσης μου τῆς διανοίας. ὅ ἐστι, καίπερ μὴ βουλόμενος. Καὶ γὰρ ἐγώ σοι δῶκα ἑκὼν, ἀέκοντί γε θυμῷ. Ζητεῖται, πῶς ὁ Ζεὺς ἅμα μὲν ἑκὼν λέγει τῇ Ἥρᾳ χαρίσασθαι, ἅμα δὲ ἄκων; Ἔστιν οὖν εἰπεῖν, ὅτι ἑκὼν μὲν δίδωσιν, ὡς ἂν ἀδελφῇ, καὶ γυναικί· ἄκων δὲ, ὅτι τοὺς φιλτάτους πρὸς ἀπώλειαν δίδωσιν. Καὶ γὰρ οἱ ἐν θαλάσσῃ πλέοντες, ὁπότ’ ἂν περιπέσωσι κινδύνῳ, ἐκβάλλουσι τὸν φόρτον εἰς τὴν θάλασσαν, ἑκόντες τε, καὶ ἄκοντες· ἑκόντες μὲν, ἵνα σωθῆναι δυνηθῶσιν· ἄκοντες δὲ, ὅτι τὸν φόρτον ἀπολλῦσιν, δι’ ὃν πλέουσιν. Αἳ γὰρ ὑπ’ ἠελίῳ τε καὶ οὐρανῷ ἀστερόεντι. |
| 4 44 | Ὅσαι γὰρ ὑπὸ τὸν ἥλιον, καὶ τὸν τοὺς ἀστέρας ἔχοντα οὐρανόν. Ναιετάουσι. |
| 4 45 | Κατοικοῦνται. ἐνεργητικὸν εἶπεν ἀντὶ παθητικοῦ. Τάων μοι. |
| 4 46 | Τούτων μοι. Περὶ κῆρι. Ἐκ ψυχῆς. Τιέσκετο. Ἐτιμᾶτο. Ἱρή. Ἱερὰ, μεγάλη. Ἐϋμελίω. |
| 4 47 | Τοῦ εὖ ποτε τῇ μελίᾳ χρησαμένου. πολεμικοῦ. Μελία δὲ εἶδος δένδρου εὐθέτου εἰς δόρατος κατασκευήν. Λοιβῆς. |
| 4 49 [5] | Σπονδῆς. Κυρίως δὲ τῆς ἀναφερομένης ἐκ τῶν θυμάτων ἀναθυμιάσεως. Τὸ γὰρ λάχομεν γέρας ἡμεῖς. Ταύτης γὰρ τῆς τιμῆς κατηξιώθημεν ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων. Βοῶπις. |
| 4 50 | Μελανόφθαλμος, καλή. Ἦτοι ἐμοί. |
| 4 51 | Ἐμοὶ μὲν δή. Πολὺ φίλταται. Προσφιλέσταται. Πόληες. Πόλεις. Τὸ λ η η διὰ τὸ μέτρον. Τάς. |
| 4 53 [5] | Ταύτας. Διαπέρσαι. Ἐκπόρθησον. Ἀπαρέμφατον ἀντὶ προστακτικοῦ. Ὅταν τοι. Ὅτ’ ἄν σοι. Ἀπέχθωνται. Μισηθῶσιν. Πρόσθ’ ἵσταμαι. |
| 4 54 | Προΐσταμαι, ὑπερμαχῶ. Οὐδὲ μεγαίρω. Οὐδὲ φθονῶ, οὐδὲ ἀντιπράττω. Οὐκ εἰῶ. |
| 4 55 | Οὐκ ἐῶ, οὐ συγχωρῶ. Οὐκ ἀνύω. |
| 4 56 | Οὐδὲν ὠφελῶ, οὐδέν σοι πράσσω. Ἐπειή. Ἐπειδή. Χρή. |
| 4 57 | Προσῆκόν ἐστι. Θέμεναι. Θεῖναι, ποιῆσαι. Οὐκ ἀτέλεστον. Οὐκ ἀπλήρωτον. Ἔνθεν. |
| 4 58 | Ἐντεῦθεν. Ὅθεν σοί. Τῶν αὐτῶν γονέων. Πρεσβυτάτην. |
| 4 59 [5] | Ἐντιμωτάτην. Τέκετο. Ἐγέννησεν. Ἀγκυλομήτης. Ἀγκύλα καὶ σκολιὰ βουλευόμενος. ἢ ὁ περὶ τῶν δυσευρέτων καὶ σκολιῶν εὐχερῶς δυνάμενος βουλεύσασθαι. συνετός. Ἀμφοτέρων. |
| 4 60 [5] | Κατὰ ἀμφότερα, διὰ τὸ καὶ ἀδελφὴν εἶναί σου, καὶ γυναῖκα. Γενεῇ. Τῇ γενεᾷ. Καὶ οὕνεκα. Καὶ ὅτι. Παράκοιτις. Γαμετή. Κέκλημαι. |
| 4 61 | Εἰμὶ, ὑπάρχω. Ἀλλ’ ἦ τοι. |
| 4 62 | Ἀλλὰ γάρ. Ὑποείξομεν. Εἴξομεν, συγχωρήσομεν. Ἐπὶ δ’ ἕψονται θεοὶ ἄλλοι. |
| 4 63 | Ἐπακολουθήσουσι δὲ τῇ ἡμῶν γνώμῃ καὶ οἱ λοιποὶ θεοί. Θᾶσσον. |
| 4 64 [5] | Τάχιον. Ἐπιτεῖλαι. Ἀντὶ τοῦ ἐπίτειλον. ὅ ἐστι, πρόσταξον. Διὸ περισπωμένως δεῖ ἀναγινώσκειν. ἔστι γὰρ ἀπαρέμφατον ἀντὶ προστακτικοῦ, ἐπίτειλον, καὶ πρόσταξον. Τὸ δὲ παροξυνόμενον ἐπιτεῖλαι, εὐκτικόν ἐστι, προσώπου τρίτου. Πειρᾷν. |
| 4 66 | Ἀπόπειραν λαβεῖν. Ὥς κεν. Ὅπως ἄν. Ὑπερκύδαντας. Ὑπεράραντας τῇ δόξῃ, διὰ τὴν Μενελάου νίκην. Ἄρξωσιν. |
| 4 67 | Ἄρξωσι, προλάβωσι. Δηλήσασθαι. Βλάψαι. Πάρος μεμαυῖαν. |
| 4 73 | Καὶ πρότερον προθυμουμένην. Ἀΐξασα. |
| 4 74 | Ὁρμήσασα. Οἷον δ’ ἀστέρα ἧκε. |
| 4 75 [5] | Τὸν λεγόμενον κομήτην. Ἀστὴρ δὲ ἄστρου διαφέρει. ὅτι ὁ μὲν ἀστὴρ ἕν τι ἐστί. τὸ δὲ ἄστρον ἐκ πολλῶν συνέστηκεν ἀστέρων, ζώδιον ὄν. ὃ καὶ ἀστροθέτημα καλεῖται. Ἧκεν. Ἔπεμψε. Τέρας. |
| 4 76 | Σημεῖον. Τοῦδέ τε. |
| 4 77 | Τούτου δὲ τοῦ ἀστέρος. Ἵενται. Ἀφίενται, ἀποπηδῶσιν. Εἰκυῖ’. |
| 4 78 | Ὁμοία. Ἄλλοι, ἰκέλη. Ἤϊξεν. Ὥρμησεν. Κὰδ’ δ’ ἔθορε. |
| 4 79 | Κατεπήδησε. Θάμβος. Ἔκπληξις, φόβος. Εἴπεσκεν. |
| 4 81 | Εἶπεν. Ἤ ῥ’ αὖτις. |
| 4 82 | Ἢ πάλιν. Τίθησι. |
| 4 83 | Ποιεῖ. Ταμίης. |
| 4 84 | Ταμίας, διατάκτωρ. ὅ ἐστι δεσπότης. Τέτυκται. Κατεσκεύασται, ὑπάρχει. Κατεδύσατο. |
| 4 86 | Κατῆλθεν. Ἀντηνορίδῃ. |
| 4 87 | Ἀντήνορος παιδὶ Λαοδόκῳ. Αἰχμητῇ. Πολεμιστῇ. Διζημένη. |
| 4 88 [15] | Ζητοῦσα. Ζητεῖν δὲ προσποιεῖται ἡ θεὸς τὸν Πάνδαρον, ἐπειδὴ μορφήν τε καὶ εἶδος ἀνθρώπου προσείληφεν. Εἴ που ἐφεύροι. Εἴπου εὕροι. Οὐκ ἀσέβει φησιν Πάνδαρος, εἰ ἡ Ἀθηνᾶ συνεβούλευσε, καὶ Ζεὺς ἀπέσταλκε; Ῥητέον οὖν, ὅτι ὁ μὲν Ζεὺς, εἰδὼς, οὐ καλῶς τοὺς ὅρκους γεγενημένους, (οὐδὲ γὰρ ἕτερον Τρῶες ἢ ἐπὶ τοῖς ἀλλοτρίοις ὤμοσαν,) διατοῦτο ἐσπούδασε λυθῆναι τὰς ἀδίκους συνθήκας. Ἀθηνᾶν δὲ νῦν ὑποληπτέον τὸν λογισμὸν αὐτοῦ τοῦ Πανδάρου. Καὶ αὐτὸς πρὸς ἑαυτὸν ταῦτα διελογίζετο. ἄπιστοι γὰρ Λυκάονες, καὶ Ἀριστοτέλης μαρτυρεῖ. Ἄλλοι δὲ, καὶ τοῖς Ὁμήρου λύοντες, φασὶ, προειρηκέναι τὸν Ποιητὴν, πειρᾷν, αἴκε θέλῃσιν οὐχὶ πείθειν. Εὗρε. |
| 4 89 | Κατέλαβε. Λυκάονος υἱόν. Τὸν Πάνδαρον. Ἀμύμονα. Ἀγαθὸν καὶ ἄψογον τῇ τοξικῇ. Ἑσταότα. |
| 4 90 | Ἑστηκότα. Κρατεραί. Ἰσχυραὶ, γενναῖαι. Ἀσπιστάων. Πεζῶν, ὁπλιτῶν. Ἕποντο. |
| 4 91 [5] | Ἠκολούθουν. Ἀπ’ Αἰσήποιο ῥοάων. Ἀπὸ τῶν τοῦ Αἰσήπου ῥευμάτων καὶ ῥείθρων. Ὁ δὲ Αἴσηπος, ποταμὸς τῆς ὑπὸ Ἴδην Λυκίας. Ἦ ῥα νύ μοι. |
| 4 93 [25] | Ἆρα ἄν μοι. Ἔστι δὲ ἐπίῤῥημα διαπορητικόν. Πίθοιο. Πεισθείης. Διατί δὲ ἡ Ἀθηνᾶ, εἰς σύγχυσιν τῶν ὅρκων, οὐ τῶν Τρώων τινὰ, ἀλλὰ τῶν ἐπικούρων, καί τοι κεχαρισμένος ἄν τις ἐγένετο Ἀλεξάνδρῳ μᾶλλον, εἰ τῶν οἰκείων ᾖ, καὶ διατί τῶν ἐπικούρων τὸν Πάνδαρον, ἐπελέξατο; Καί φησιν ὁ Ἀριστοτέλης, ὅτι τῶν μὲν Τρώων οὐδένα, διότι πάντες αὐτὸν ἐμίσουν, ὡς ὁ Ποιητής φησιν· Ἶσον γάρ σφιν πᾶσιν ἀπήχθετο κηρὶ μελαίνῃ. Τῶν δὲ ἐπικούρων τὸν Πάνδαρον ἐπελέξατο, ὡς φιλοχρήματον. Σημεῖον δὲ, ἡ τῶν ἵππων αὐτοῦ ἐπ’ οἴκου κατάλειψις, ἵνα μὴ δαπανᾷ, καὶ ὅτι φύσει ἐπίορκος. Τὸ γοῦν ἔθνος ἔτι καὶ νῦν δοκεῖ εἶναι, ὅθεν ἦν, ἐπίορκον. Οἱ δέ τινες οὕτως λύουσιν, ὅτι ἀρίστου ἦν χρεία, τοῦ δυναμένου τρῶσαι καὶ καταστοχάσασθαι. Οὐκ ἦν δὲ ἐν τῷ Τρωϊκῷ μέρει τὶς, ἢ Ἀλέξανδρος καὶ Πάνδαρος, εὐφυεῖς οὕτως, ὡς καὶ ἐπιφωνῆσαι τὸν Ποιητήν· Πάνδαρος, ᾧ καὶ τόξον Ἀπόλλων αὐτὸς ἔδωκεν. Ὃ σημαίνει τὴν τοξικήν. Καὶ ὡς ἄριστον αὐτὸν ἐπελέξατο τοξότην. Δαΐφρον. Πολεμικὸν φρόνημα ἔχων. Τλαίης κεν. |
| 4 94 [5] | Καρτερήσειας ἄν. ὑπομείνειας. Μενελάῳ ἐπιπροέμεν. Ἐπιπέμψαι τῷ Μενελάῳ. ἔστι δὲ ἀπαρέμφατον ἀντὶ προστακτικοῦ. Ταχύν. Τὸν ταχέως φερόμενον. Πᾶσι δέ κε Τρῴεσσιν. |
| 4 95 | Ἀντὶ τοῦ, παρὰ πάντων τῶν Τρώων. Κῦδος. Δόξαν. Ἄροιο. Κτήσοι, λάβοιο. Τοῦ κεν δὴ πάμπρωτα. |
| 4 97 [5] | Παρὰ τούτου δὴ πάντων πρῶτον. Πρόσκαιρον δὲ ἡ Ἀθηνᾶ βασιλέα κέκληκε τὸν Ἀλέξανδρον, ἕνεκα τοῦ πεῖσαι αὐτὸν τὸν Πάνδαρον ἐλπίδι μείζονος δωρεᾶς. Φέροιο. Ἀπενέγκοιο, λάβοις. Αἴ κεν ἴδῃ. |
| 4 98 | Ἐὰν θεάσηται. Δμηθέντα. |
| 4 99 [5] | Ἀναιρεθέντα, δαμασθέντα. Πυρῆς ἐπιβάντ’ ἀλεγεινῆς. Ἀλεγεινῆς, χαλεπῆς. Οἱ γὰρ ἀρχαῖοι τὰ σώματα οὐκ ἔθαπτον ἐπὶ γῆν, εἰ μὴ πρότερον ἔκαυσαν. Εἶθ’ οὕτως τὴν τέφραν σὺν τοῖς ὀστέοις ἐχώννυον, ἐν ἀγγείῳ τινὶ ἀποθέμενοι. Ἐπιβάντα. Ἐπιβιβασθέντα. ἐπιτεθέντα. Ὀΐστευσον. |
| 4 100 | Τόξευσον. Μενελάου. Ἀντὶ τοῦ, κατὰ τοῦ Μενελάου. Κυδαλίμοιο. Ἐνδόξου. Εὔχεο. |
| 4 101 [5] | Εὔχου. Λυκηγενέϊ. Τῷ ἐν Λυκίᾳ τιμωμένῳ, γεγενημένῳ. Φασὶ γὰρ, ὅτι λαθεῖν σπουδάζουσα ἡ Λητὼ τὴν Ἥρας ζηλοτυπίαν, εἰς Λυκίαν ἀπιοῦσα, ἐγέννησεν ἐκεῖ τὸν Ἀπόλλωνα. Κλυτοτόξῳ. Ἐνδόξῳ περὶ τὴν τοξικὴν τέχνην. Τεσσάρων γὰρ τεχνῶν ἔφορος ὁ θεός· τοξικῆς, ἰατρικῆς, μουσικῆς, καὶ μαντικῆς. Πρωτογόνων. |
| 4 102 | Πρωτογεννήτων, πρωΐμων. Ῥέξειν. Ἱερουργήσειν, θύσειν. Νοστήσας. |
| 4 103 [5] | Ὑποστρέψας, ἐπανελθὼν εἰς τὴν θαυμαστὴν Ζέλειαν. Ἡ γὰρ ὑπὸ τῇ Ἴδῃ Λυκία, Ζέλεια ἐκαλεῖτο, διὰ τὸ τὸν Ἀπόλλωνα ἐν αὐτῇ λίαν εὐσεβεῖσθαι. Ἄστυ. Πόλιν. Ἔνθα καὶ τὸν πολιτικὸν ἐφέστιον φαμέν. Ἄφρονι. |
| 4 104 | Ἀνοήτῳ, ἀσυνέτῳ. Ἐσύλα. |
| 4 105 [10] | Ἐγύμνου, ἐξέλαβε τῆς θήκης. Ἐΰξοον. Καλῶς ἐξεσμένον, ὅ ἐστι κατεσκευασμένον. Ἰξάλου. Ἤτοι τελείου, ἢ πηδητικοῦ καὶ ὁρμητικοῦ. Παρὰ τὸ ἱκνεῖσθαι. Ἢ, ὡς ὁ Πορφύριος λέγει, τὸν τομίαν. Συμβαίνει γὰρ πολλάκις, τῶν ἀγρίων αἰγῶν τοὺς τελείους, διωκομένους ἐν ταῖς θήραις, κατὰ παράτριψιν ἀποβάλλειν τὰ γεννητικὰ μόρια. Ὑπὸ στέρνοιο. |
| 4 106 | Ὑπὸ τὸ στῆθος. Ἐπιτυχὼν δὲ ἔβαλε. Δεδεγμένος. |
| 4 107 | Ἐπιτηρήσας. ἐκδεχόμενος. Ἐν προδοκῇσι. Τόποις πρὸς ἐνέδραν ἐπιτηδείοις προσκοπεῦσαι. Ἀπὸ τοῦ δοκεῖν. Κέρα. |
| 4 109 [5] | Κέρατα. Ἀποκοπὴ τὸ πάθος. Ἑκκαιδεκάδωρα. Ἑκκαίδεκα παλαιστῶν. Δῶρον γὰρ καλεῖται ἡ παλαιστή. ἥ ἐστιν ἔκτασις τῆς χειρὸς τῶν τεσσάρων δακτύλων. Οἱ δὲ, ἑκκαίδεκα ἐνιαυτῶν. ὧρος γὰρ, ὁ ἐνιαυτός. Ὅπερ ἄτοπον. Πεφύκει. Ἐβεβλαστήκει. Ἀσκήσας. |
| 4 110 [5] | Κοσμήσας. ἐργασάμενος. Κεραοξόος. Κερατουργὸς, κερατογλύφος. Ἤραρε. Προσήρμοσε. Τέκτων. Ὁ καλούμενος τοξοποιός. Ἢ κοινῶς, πᾶς τεχνίτης τέκτων λέγεται. Ἀπὸ τοῦ τεύχειν, ὅ ἐστι, κατασκευάζειν τί. Λειήνας. |
| 4 111 | Ξέσας, λεῖα ποιήσας. Κορώνην. Νῦν τὸ ἐπικαμπὲς ἄκρον τοῦ τόξου λέγει, ὅθεν ἀπήρτηται ἡ νευρά. Τανυσσάμενος. |
| 4 112 | Ἐκτείνας. Ποτὶ γαίῃ ἀγκλίνας. Πρὸς τῇ γῇ ἐπήρεισεν ἑαυτόν. δηλαδὴ ὥστε μὴ ὁρᾶσθαι ὑπὸ τῶν Ἑλλήνων. Πρόσθεν. |
| 4 113 | Ἔμπροσθεν αὐτοῦ. Σάκεα. Τὰς ἀσπίδας. Σχέθον. Ἔσχον. Μὴ πρίν. |
| 4 114 | Μὴ πρότερον. Ἀναΐξειαν. Ἀνορμήσειαν. Βλῆσθαι. |
| 4 115 | Βληθῆναι. Ἐσύλα πῶμα. |
| 4 116 | Ἀφῄρει τῆς βελοθήκης τὸ πῶμα. Ἕλετο. Εἵλετο, ἔλαβεν. Ἀβλῆτα. |
| 4 117 [5] | Μή πω ἐπιβεβλημένον. καινόν. Πτερόεντα. Ἐπτερωμένον , ἢ ταχέως φερόμενον. Μελαινάων. Εἰς βάθος διηκουσῶν, δεινῶν. Ἕρμ’ ὀδυνάων. Ἔρεισμα ἐνερεῖδον τὰς ὀδύνας. Κατεκόσμει. |
| 4 118 | Κατετίθει, κατέταττε, ἥρμοζε τῇ νευρᾷ. Πικρόν. Ὀδυνηρὸν, χαλεπόν. Γλυφίδας. |
| 4 122 | Τὰς παρὰ τοῖς πτεροῖς ἐντομὰς τοῦ βέλους. τὴν χηλὴν, ὅπου ἐντίθεται ἡ νευρά. Μαζῷ. |
| 4 123 | Τῷ μαστῷ. Πέλασσε. Προσήγαγε. Σίδηρον. Τὴν ἀκμὴν τοῦ βέλους. Κυκλοτερές. |
| 4 124 | Εὔκυκλον. Ἐπὶ τοσοῦτόν, φησιν, ἔτεινε τὸ τόξον, ὡς κυκλοτερὲς γενέσθαι. Λίγξε. |
| 4 125 | Ποιόν τινα ἦχον ἀπετέλεσε. Βιός. Ὀξυτόνως, τὸ τόξον. Ἴαχεν. Ἦχον ἀπετέλεσεν. Ἆλτο. Ἀφήλατο. Ὀξυβελής. |
| 4 126 [5] | Ἤτοι, ὁ ταχέως βάλλων. ἢ, ὁ ταχέως βαλλόμενος. Καθ’ ὅμιλον. Κατὰ τὸ πλῆθος. Ἐπιπτέσθαι. Ἐπιπετασθῆναι, ἐφάψασθαι. Μενεαίνων. Προθυμούμενος. Ὁ τρόπος μεταφορὰ, ἀπὸ ἐμψύχων ἐπὶ ἄψυχα. Οὐδὲ σέθεν, Μενέλαε, θεοὶ μάκαρες λελάθοντο. |
| 4 127 [5] | Σοῦ δὲ, ὦ Μενέλαε, οἱ θεοὶ, οἱ μακαρισμοῦ ἄξιοι, οὐκ ἐπελάθοντο. Καλεῖται δὲ ὁ τρόπος οὗτος ἀποστροφή. Ἀγελείη. |
| 4 128 | Ἡ Ἀθηνᾶ, ἡ ἄγουσα λείαν ἀπὸ τῶν πολεμίων. ὅ ἐστι, λαφυραγωγός. Ἥ τοι. |
| 4 129 | Ἥ τις σοι. Πρόσθεν στᾶσα. Προσταθεῖσά σοι, καὶ ὑπερασπίσασα. ἐξ οὗ, ῥυσαμένη. Τόσον. |
| 4 130 | Τοσοῦτον. Ἔεργεν. Ἀπεῖργεν, ἐκώλυεν. Ἀπὸ χροός. Ἀπὸ τοῦ χρωτὸς, ἀπὸ τοῦ σώματος. Ὡς ὅτε μήτηρ. Δίκην μητρός. Ἐέργει. |
| 4 131 | Ἀπείργει, κωλύει. Ὅτε. Ὁπότε. Ἡδέϊ λέξεται ὕπνῳ. Ὁπότ’ ἂν τῷ ἡδυτάτῳ ὕπνῳ κρατηθὲν ἀποκοιμηθῇ. Αὐτὴν δ’ αὖτε. |
| 4 132 | Αὐτὴ δὲ ἡ δαίμων. Ἴθυνεν. Ἐπ’ εὐθείας ἐνεχθῆναι ἐποίησε. Ζωστῆρος ὀχῆες. Οἱ συνέχοντες τὸν ζωστῆρα ἱμάντες. Χρύσειοι. |
| 4 133 | Χρυσοῖ. Σύνεχον. Συνεῖχον, ἔσφιγγον. Διπλόος. Διπλοῦς. Ἤντετο. Ἀπήντα, ὑπέκειτο. Ἐν δ’ ἔπεσεν. |
| 4 134 | Ἐνέπεσε δέ. Ἀρηρότι. Εὖ ἡρμοσμένῳ. Ἐλήλατο. |
| 4 135 | Διεληλύθει, ἐπέπηκτο. Δαιδαλέοιο. Πολυκατεργάστου, ποικίλου. Ἠρήρειστο. |
| 4 136 | Ἥρμοστο, ἐνεπάγη. Μίτρης. |
| 4 137 [5] | Ζώνης. Μίτρα δὲ ἐλέγετο τὸ ἐσώτερον τῆς λαγόνος εἵλημα. ἐρεοῦν χαλκῷ ἔξωθεν περιειλημένον. Ἔρυμα χροός. Φύλαγμα καὶ ἀσφάλεια τοῦ σώματος. Ἕρκος ἀκόντων. Τειχίον καὶ περίφραγμα τῶν ἀκοντίων. Ἥ οἱ. |
| 4 138 | Ἥτις αὐτῷ. Πλεῖστον ἔρυτο. Πολὺ ἐβοήθησε. Διὰ πρὸ δὲ εἴσατο καὶ τῆς. Διῆλθε δὲ καὶ διὰ ταύτης. Ἀκρότατον χρόα. |
| 4 139 | Τὴν ἐπιφάνειαν τοῦ σώματος. Ἐπέγραψεν. Ἐπέξεσεν. Ἔῤῥεεν. |
| 4 140 [5] | Ἔῤῥει, ἐφέρετο. Κελαινεφές. Μέλαν ὡς νέφος. Ἐξ ὠτειλῆς. Ἐκ τοῦ τραύματος. Ἀπὸ τοῦ οὐτᾶσθαι δὲ γίγνεται, ὅ ἐστι, τετρῶσθαι. Διαφέρει ὠτειλῆς οὐλή. Ὠτειλὴ μὲν λέγεται αὐτὸ τὸ τραῦμα. οὐλὴ δὲ ὁ τύλος τοῦ θεραπευθέντος τραύματος. Ἐλέφαντα. |
| 4 141 | Ἐλεφάντινον ὀστοῦν. Φοίνικι. Φοινικῷ χρώματι, ὅ ἐστιν, ἐρυθρῷ. Μιῄνῃ. Χρίσῃ, βάψῃ. Μῃονίς. |
| 4 142 [5] | Λυδή. Κάειρα. Καρίνη. ἀπὸ Καρίας, ὡς τῶν χωρίων τούτων τὸ παλαιὸν καλαῖς βαφαῖς χρωμένων. Παρήϊον. Παραγναθίδιον, τὸ νῦν χαλινάριον καλούμενον. Ἐν θαλάμῳ. |
| 4 143 | Ἐν τῷ οἴκῳ. Πολέες τέ μιν. Πολλοὶ δὲ αὐτόν. Ἠρήσαντο. Ηὔξαντο. Ἄγαλμα. |
| 4 144 | Καλώπισμα πᾶν, ἐφ’ ᾧ τις ἀγάλλεται καὶ χαίρει. Οἱ δὲ μεθ’ Ὅμηρον ποιηταὶ ἄγαλμα εἶπον τὸ ξόανον. Ἐλατῆρι. |
| 4 145 | Τῷ ἡνιόχῳ. Τοῖοί τοι. |
| 4 146 | Οὕτως σοι. Μιάνθην. Ἐμιάνθησαν, ἐμολύνθησαν. Εὐφυέες. |
| 4 147 [5] | Εὐφυεῖς, καλοί. Σφυρά. Τὰ ἀπολήγοντα μέρη πρὸς τῷ ἀστραγάλῳ, καὶ ἐκ πλαγίων ἐξέχοντα τῆς κνήμης καὶ τῆς πτέρνης. Εἴρηται δὲ μεταφορικῶς, ἀπὸ τῶν χαλκευτικῶν σφυρῶν. Ὑπένερθεν. Ὑποκάτωθεν. Ῥίγησεν. |
| 4 148 | Ἐφοβήθη, ἔφριξεν. Ὡς δ’ ἴδεν. |
| 4 149 | Ὡς ἐθεάσατο δέ. Νεῦρόν τε καὶ ὄγκους. |
| 4 151 [5] | Νεῦρον μὲν, ἐν ᾧ δέδεται τὸ σίδηρον τοῦ βέλους πρὸς τὸν κάλαμον. Ὄγκους δὲ τὰς ἀκίδας, καὶ ἐξοχὰς τοῦ βέλους. Ἐκτὸς ἐόντας. Ἔξωθεν τοῦ βέλους ὁρωμένας. Ἄψοῤῥόν οἱ θυμός. |
| 4 152 | Εἰς τοὐπίσω πάλιν αὐτῷ ἡ ψυχή. Ἀγέρθη. Τουτέστιν, ἐπισυνηθροίσθη, ἐπισυνήχθη. Βαρυστενάχων. |
| 4 153 | Μεγάλα στενάζων. Ἔχων. |
| 4 154 | Κρατῶν. Κασίγνητε. |
| 4 155 | Ἀδελφέ. Θάνατόν νύ τοι. Τὸν θάνατον δή σοι. Ὅρκι’ ἔταμνον. Ἀντὶ τοῦ, ἐπὶ τῷ σῷ θανάτῳ τοὺς ὅρκους ἐποίησα. Οἶον. |
| 4 156 | Μόνον σε περὶ τῶν. Ἑλλήνων μάχεσθαι προὔστησα. Ὡς ἔβαλον Τρῶες. |
| 4 157 | Ἀντὶ τοῦ, ὃν τρόπον σε οἱ Τρῶες καταφρονήσαντες τῶν ὅρκων. Οὐ μέν πως. |
| 4 158 | Οὐδαμῶς μέν. Ἅλιον. Μάταιον. Πέλει. Γενήσεται. Ἄκρητοι. |
| 4 159 | Ἀτέλεστοι, ἀπλήρωτοι. Ἢ, αἱ δι’ ἀκράτου οἴνου γιγνόμεναι. Δεξιαί. Δεξιώσεις, πίστεις. Ἧις ἐπέπιθμεν. Αἷς ἐπεπιστεύκειμεν. Οὐκ ἐτέλεσσε. |
| 4 160 | Οὐκ εἰς τέλος ἐπήγαγεν. οὐκ ἐπλήρωσεν. Ὀψέ. |
| 4 161 [5] | Μεταπολὺ, βραδέως. Τελεῖ. Τελειώσει. Σύν τε μεγάλῳ ἀπέτισαν. Ἀπέδωκαν. Λείπει δὲ τὸ, χόλῳ. ἵν’ ᾖ, σὺν μεγάλῳ χόλῳ, ἢ τόκῳ, ἤτοι ποινῇ, προστίμῳ. Σφῇσιν Ἰδίαις. |
| 4 162 | Γυναιξί τε, καὶ τεκέεσσιν. Ἀντὶ τοῦ, μετὰ γυναικῶν, καὶ τέκνων. Ἦμαρ. |
| 4 164 | Ἡμέρα. Σφίν. |
| 4 166 [5] | Αὐτοῖς. Ὑψίζυγος. Ὁ ἐπὶ ὑψηλοῦ θρόνου καθεζόμενος. ὁ τὴν ἀνωτάτω ἔχων καθέδραν. Ἡ μεταφορὰ ἀπὸ τῶν ἐν ναυσὶ ζυγῶν, ἐφ’ ὧν καθέζονται οἱ ἐρέσσοντες. Ἢ, ὁ ἐν ὕψει ζυγοστατῶν, καὶ ἀπονέμων ἑκάστῳ τὸ πεπρωμένον. Αἰθέρι ναίων. Ἐν τῷ αἰθέρι κατοικῶν. Ἐπισσείησι. |
| 4 167 | Ἐπισείει. Ἐρεμνήν. Σκοτεινὴν, φοβεράν. μετωνυμικῶς. Τῆσδ’ ἀπάτης. |
| 4 168 | Ὑπὲρ ταύτης τῆς πλάνης. Κοτέων. Ὀργιζόμενος. Οὐκ ἀτέλεστα. Οὐκ ἀπλήρωτα. Αἰνὸν ἄχος. |
| 4 169 | Δεινὴ λύπη. Αἴκε θάνῃς. |
| 4 170 | Ἐὰν ἀποθάνῃς. Μοῖραν. Τὴν πεπρωμένην. Ἀναπλήσεις. Ἀναπληρώσεις. Βιότοιο. Τοῦ βίου. τῆς ζωῆς. Καί κεν. |
| 4 171 [25] | Καὶ δὴ ἄν. Ἐλέγχιστος. Ἐπονείδιστος. ἐφύβριστος. Πολυδίψιον. Πολλοῖς ἔτεσι διψῆσαν. Ἄνυδρον γὰρ οὖσαν τὴν Πελοπόννησον, ἔνυδρον ἐποίησε Δαναὸς, ἐξελθὼν ἀπὸ τῆς Αἰγύπτου, καὶ οἰκήσας αὐτήν. Τῶν δὲ θυγατέρων αὐτοῦ ζητουσῶν ὑδρεύσασθαι, μιᾶς αὐτῶν, τῆς Ἀμυμώνης, ἠράσθη Ποσειδὼν, καὶ ἔδειξεν αὐτῇ, τριαίνῃ πλήξας τὰς ἐν Λέρνῃ πηγάς. Οἱ δὲ, ὅτι τὸ Ἄργος Ἀθηνᾶς ὑποθήκαις διὰ τῶν Δαναοῦ θυγατέρων ἔνυδρον ἐγένετο. Ἐκεῖναι γὰρ ὄρυξιν φρεάτων ἐπενόησαν. Παραγενομένῳ δὲ τῷ Αἰγύπτῳ ἐπὶ τὸν τῶν θυγατέρων Δαναοῦ γάμον, αἱ Δαναΐδες κατὰ τὰς τοῦ πατρὸς ὑποθήκας ἐδολοφόνησαν τοὺς νυμφίους. Ἐκεῖνος γὰρ αὐταῖς συνεβούλευσε, τοὺς τὴν παρθενίαν ἀφαιρουμένους ἀμύνασθαι. Ὑπερμνήστρα οὖν μόνη Λυγκέα περιέσωσεν. Ὅθεν καὶ γυναῖκα λαβὼν αὐτὴν ὕστερον, συνετήρησε. Πολυδίψιον οὖν, ἤτοι πολυδιάφθορον, διὰ πολέμους. Ἢ, πολυπόθητον. ἀπὸ τῶν διψώντων, μεταφορικῶς, καὶ ἐπιθυμούντων ποτόν. ἐξ οὗ ἄνυδρον. Ἢ βλαβερόν. ἀπὸ τοῦ, ἴψιον. Ἱκοίμην. Παραγενοίμην. Μνήσονται. |
| 4 172 | Μνείαν ποιήσονται. ὅ ἐστι, σοῦ τελευτήσαντος, εὐθὺς οἱ Ἕλληνες θελήσουσιν ἀπελθεῖν ἐπὶ τὰς πατρίδας. Πύσει. |
| 4 174 | Σήψει. Ἀτελευτήτῳ. |
| 4 175 | Ἀσυντελεύτῳ. ἀπληρώτῳ. Ἔργῳ. Πολέμῳ, νῦν. Καί κέ τις. |
| 4 176 | Καὶ δή τις. Ὑπερηνορεόντων. Ἤτοι, ὑπερεχόντων τῇ ἠνορέῃ. τοῦτ’ ἔστιν, ἀνδρείων. Νῦν δὲ, τῶν ὑπὲρ δύναμιν φρονούντων, ὑπερηφάνων. Τύμβῳ. |
| 4 177 | Τῷ τάφῳ. Ἐπιθρώσκων. Ἐφαλλόμενος, ἐπιπηδῶν. Αἴθ’ οὕτως. |
| 4 178 | Εἴθε οὕτως. ἐπίῤῥημα εὐκτικόν. Τελέσει. Πληρώσει. Ἅλιον. |
| 4 179 | Μάταιον. Κεινῇσι ναυσί. |
| 4 181 | Σὺν κεναῖς ναυσίν. Κεναῖς δὲ εἶπε διότι Μενέλαος, ἀποθανὼν, οὐκ ἔμελλε πλεῖν ἐν αὐταῖς. Ἐρέει. |
| 4 182 [5] | Λέξει. Τότε μοι χάνοι εὐρεῖα χθών. Τότε με γῆ χάσματι δεχθείη. Οὐ γὰρ ἐπιθετικῶς λέγει αὐτὴν εὐρεῖαν, ἀλλὰ τὴν εὐρὺ τῇ διαστάσει χάσμα ποιοῦσαν. Ἐπιθαρσύνων. |
| 4 183 | Εὐθαρσέστερον ποιῶν, εὔψυχον. Μηδέ τί πω. |
| 4 184 | Μηδέ πω. Δειδίσσεο. Εἰς δέος καὶ φόβον ἄγε. Οὐκ ἐν καιρίῳ. |
| 4 185 | Οὐκ ἐν τῷ πρὸς ἀναίρεσιν τόπῳ τοῦ σώματος. ὅ ἐστιν, οὐκ ἐν ἐπικινδύνῳ. Πάροιθεν. Ἔμπροσθεν. Εἰρύσατο. |
| 4 186 | Ἐφύλαξε. Παναίολος. Παμποίκιλος. Ζῶμα. |
| 4 187 [5] | Ὁ ζωστὸς χιτών. Μίτρη. Χαλκῆ λεπὶς, ἣν ζώννυνται περὶ τὸν κενεῶνα, χάριν πλείονος ἀσφαλείας. Κάμον. Ἔκαμον. κατεσκεύασαν. Αἲ γάρ. |
| 4 189 | Εἴθε γάρ. Φίλος. Ἀντὶ τοῦ, προσφιλέστατε. Ἕλκος. |
| 4 190 | Τραῦμα. Ἰητήρ. Ἰατρός. Ἐπιμάσσεται. Ἐφάψεται, ψηλαφήσει. Φάρμακα. |
| 4 191 [5] | Ἰάματα. Φάρμακα γὰρ κυρίως ἐκεῖνα λέγονται, τὰ οἱονεὶ ἐπιφέροντα ἄκος, ὅ ἐστιν, ἴασιν. Ἅ κεν. Ἅπερ δή. Παύσῃσι. Παύσῃ, θεραπεύσῃ. Ἦ. |
| 4 192 | Ἔφη. εἶπε. Θεῖον. Ἤτοι, ἐκ θεῶν τὸ γένος ἔχοντα. ἢ, θαυμαστόν. Ἡ δὲ τῶν κηρύκων ἱστορία προείρηται ἐν τῇ α . Ὁττιτάχιστα. |
| 4 193 [5] | Ὡς τάχος. Μαχάονα. Υἱὸν Ἀσκληπιοῦ καὶ Ἀρσινόης, ἢ Κορωνίδος· κατὰ δέ τινας Ἡσιόνης τῆς Μέροπος· κατὰ δὲ Ἡσίοδον, Ξανθινόης. Δεῦρο. Ἐνταῦθα, εἰς τοῦτον τὸν τόπον. Ἀσκληπιοῦ υἱόν. |
| 4 194 [5] | Ἀσκληπιοῦ παῖδα. Εἴρηται δὲ ἀπὸ τοῦ ἀσκεῖν, καὶ ἤπια τὰ μέλη ποιεῖν. Ἀμύμονος. Ἀγαθοῦ, ἀψόγου. Ἰητῆρος. Ἰατροῦ. ἀπὸ τοῦ ἰᾶσθαι τὰ πάθη. Παπταίνων. |
| 4 200 | Περιβλέπων, ἐρευνῶν. Ἐνόησεν. Ἐθεάσατο, εἶδεν. Ἑσταότα. |
| 4 201 | Ἑστῶτα. Ἀμφὶ δέ μιν. Περὶ αὐτὸν δέ. Κρατεραί. Ἰσχυραί. Στίχες. Τάξεις. Οἵ οἱ ἕποντο. |
| 4 202 | Οἵτινες αὐτῷ ἠκολούθουν. Τρίκης ἐξ. Ἀπὸ Τρίκης, πόλεως Θεσσαλίας. Ὄρσεο. |
| 4 204 | Διεγείρου, ἀνίστασο. Ἀσκληπιάδη. Ἀσκληπιοῦ παῖ, Μαχάων. Καλέει. Καλεῖ. Ὁ τρόπος διαίρεσις. Ὄφρα ἴδηαι. |
| 4 205 | Ὅπως θεάσῃ. Ὀϊστεύσας. |
| 4 206 | Τοξεύσας. Ἔβαλεν. Ἔτρωσε. Τόξων εὖ εἰδώς. Τῆς τοξικῆς ἔμπειρος. Ἄμμι δὲ πένθος. |
| 4 207 | Ἡμῖν δὲ λύπην. Ὄρινε. |
| 4 208 | Διετάραξε, διήγειρεν. ὁ τρόπος μεταφορὰ, ἀπὸ ἐμψύχων ἐπὶ ἄψυχα. Τὸ ο μικρὸν διὰ τὸ μέτρον. Βὰν δ’ ἰέναι. |
| 4 209 | Ἐπορεύθησαν δέ. Ἵκανον. |
| 4 210 | Παρεγένοντο. Βλήμενος. |
| 4 211 | Βεβλημένος. Ἀγηγέραθ’. Συνηθροισμένοι ἦσαν. Κυκλός’. |
| 4 212 | Ἐν κύκλῳ. πέριξ. Ἀρηρότος. |
| 4 213 | Εὐηρμοσμένου. Ἕλκεν. Ἔξω εἷλκεν. Τοῦ δ’ ἐξελκομένοιο. |
| 4 214 [5] | Τούτου δὲ ὀπίσω ἑλκομένου. Ἄγεν. Κατεάγησαν. συνετρίβησαν, αἱ γωνίαι. Ὀξέες. Ὀξεῖς. Ὄγκοι. Αἱ γωνίαι καὶ ἐξοχαὶ τῶν ἀκίδων τοῦ βέλους. Ἐκμυζήσας. |
| 4 218 | Ἐκπιέσας, ἐκθλίψας. Ἤπια. Τὸ ἑξῆς, ἐπέπασεν αὐτῷ πρᾶα καὶ προσηνῆ φάρμακα, παυστικὰ τῶν ὀδυνῶν. Τά οἱ. |
| 4 219 [5] | Ἅπερ αὐτῷ. Πόρε. Παρέσχεν, ἐδωρήσατο. Χείρων. Εἷς τῶν Κενταύρων, εὑρετὴς ἰατρικῆς καὶ λυρικῆς, υἱὸς Κρόνου καὶ Φιλύρας· ἢ, ὡς ἔνιοι, Ποσειδῶνος. Ὄφρα τοί. |
| 4 220 | Ἕως οὗτοι. Ἀμφεπένοντο. Περὶ τὸν Μενέλαον ἐνήργουν, καὶ ἠσχολοῦντο. Τόφρα δέ. |
| 4 221 | Ἐπὶ τοσούτῳ δέ. Καὶ ἔστιν ἀνταποδοτικὸν τοῦ ὄφρα. Ἐπὶ Τρώων στίχες. Τὸ ἑξῆς, ἐπῆλθον. Ἔδυν. |
| 4 222 [5] | Ἐνεδύσαντο. Μνήσαντο. Μνήμην ἐποιοῦντο. Χάρμης. Τοῦ πολέμου. Χάρμη γὰρ ἡ μάχη, ἤτοι κατὰ ἐναντιότητα, ἢ ἡ χαρὰν ἐμποιοῦσα τοῖς νικῶσιν. Ἔνθα. |
| 4 223 | Τότε. Βρίζοντα. Νυστάζοντα καὶ ἠρεμοῦντα. ἐξ οὗ ἀμελοῦντα. Βρίξαι γὰρ κυρίως ἐστὶ, μετὰ βάρους τροφῆς ἀπονυστάξαι. Καταπτώσσοντα. |
| 4 224 | Ἀποδειλιῶντα. Φεύγοντα. Εἴασε. |
| 4 226 | Κατέλειψε. Φυσιόωντας. |
| 4 227 | Πνευστιῶντας, ἀσθμαίνοντας. Παρασχέμεν. |
| 4 229 | Παρασχεῖν. Γυῖα. |
| 4 230 | Μέλη. Διακοιρανέοντα. Διατάσσοντα, ἐπερχόμενον. Ἐπεπωλεῖτο. |
| 4 231 | Ἐπήρχετο. Ἴδοι. |
| 4 232 | Θεάσοιτο. Ταχυπώλων. Ἱππικῶν, πολεμικῶν. Θαρσύνεσκεν. |
| 4 233 | Εὐθαρσεστέρους ἐποίει, προέτρεπε. Μεθίετε. |
| 4 234 | Ἀμελεῖτε. Θούριδος. Ὁρμητικῆς, πολεμικῆς. Ἀλκῆς. Δυνάμεως. Ἀρωγός. |
| 4 235 | Βοηθός. Ὁ δὲ νοῦς· οὐδὲ γὰρ ἐπιβοηθήσει ὁ Ζεὺς τοῖς ψεύσταις. Ἔδονται. |
| 4 237 | Φάγωσι. Μεθιέντας. |
| 4 240 | Ἀμελοῦντας. Στυγεροῦ. Μισητοῦ, φοβεροῦ. Νεικείεσκεν. |
| 4 241 | Ἐκακολόγει. Χολωτοῖσιν. Ὀργιστικοῖς. Ἰόμωροι. |
| 4 242 | Οἱ περὶ ἰοὺς καὶ τόξα μεμωρημένοι, ὅ ἐστι, κάμνοντες. Ἐλεγχέες. Ἐπονείδιστοι. Οὔ νυ σέβεσθε; Οὐκ ἐντρέπεσθε; Τίφθ’ οὕτως. |
| 4 243 | Τί δή ποτε οὕτως ἀργοί. Τεθηπότες. Ἐκπεπληγμένοι, δειλωθέντες. Νεβροί. Ἐλάφων βρέφη. Θέουσαι. |
| 4 244 | Τρέχουσαι. Οὐδ’ ἄρα τίς σφι μετὰ φρεσὶ γίγνεται ἀλκή. |
| 4 245 | Οὐδὲ μίαν ἔννοιαν ἀλκῆς καὶ σωτηρίας ποιοῦνται. δειλιῶσι. Ἀλκή. Δύναμις, ἀνδρεία. Μένετε. |
| 4 247 | Προσμένετε. Εἰρύαται. |
| 4 248 [5] | Εἱλκυσμέναι εἰσίν. Εὔπρυμνοι. Καλὰς πρύμνας ἔχουσαι. Πρύμναι δὲ καλοῦνται τὰ ὄπισθεν μέρη τῶν νεῶν. Ἐπὶ θινί. Ἐπὶ τῷ αἰγιαλῷ. Κιών. |
| 4 251 [5] | Παραγενόμενος. Ἀνὰ οὐλαμόν. Ἀνὰ τὸν θόρυβον, κατὰ τὴν συνέλευσιν καὶ ἄθροισιν τῶν ἀνδρῶν. Οὐλαμὸς δὲ τάξις συνεστηκυῖα ἐκ τεσσαράκοντα ἀνδρῶν. Ἡ δὲ φάλαγξ τάξις ἀπὸ ἑκατὸν εἴκοσιν ἀνδρῶν. Ἀμφ’ Ἰδομενῆα. |
| 4 252 | Περὶ τὸν Ἰδομενῆα. Πυμάτας. |
| 4 254 [5] | Ἐσχάτας. Ὤτρυνεν. Ἐσπούδαζε. παρώρμα. Φάλαγγας. Τάξεις στρατιωτῶν εἶπεν ὁ Ποιητὴς, ἐπειδὴ τὸ παλαιὸν ξύλοις ἐμάχοντο, φάλαγγας δὲ ξύλα ἐκάλουν οἱ ἀρχαῖοι. Ἔτι γοῦν καὶ ἡμεῖς τὰ ἐκ τῶν ξύλων οἰκοδομήματα φάλαγγας καλοῦμεν. Μειλιχίοισι. |
| 4 256 | Προσηνέσι, πράοις. Περὶ μέν σε τίω. |
| 4 257 | Περισσῶς μέν σε τιμῶ, ὅ ἐστιν ὑπὲρ πάντας. Ἀλλοίῳ. |
| 4 258 | Ἀλλὰ καὶ ἐν ἄλλῳ τῷ οἱῳδήποτε. Ἔργῳ. Πράξει. Λέγει δὲ, τῇ ἕδρᾳ. Γερούσιον. |
| 4 259 | Ἔντιμον, κατὰ τιμὴν διδόμενον γέρας. Αἴθοπα. Μέλανα. Κέρωνται. |
| 4 260 | Κιρνῶσι. Δαιτρόν. |
| 4 262 | Μεμερισμένον, διαιρετόν. Πλεῖον. Πλῆρες. Ἀνώγοι. |
| 4 263 | Κελεύοι. Ὄρσευ. |
| 4 264 | Διεγείρου. Πάρος. Πρότερον. Εὔχεο εἶναι. Ἀντὶ τοῦ, καυχᾶσαι ὑπάρχειν. Ἀγός. |
| 4 265 | Ἡγεμών. Παρὰ τὸ, ἄγω, ῥῆμα. Ἐρίηρος. |
| 4 266 | Ἄγαν εὐάρμοστος, ἐπιτήδειος. Ἔσσομαι. |
| 4 267 | Γενήσομαι. ἢ, εἰμί. Πρῶτα. Πρότερον. ἐξ ἀρχῆς. Ὑπέστην. Ὑπεσχόμην. Ὄτρυνε. |
| 4 268 | Προτρέπου, παρώρμα. Ἐπεὶ σὺν ὅρκι’ ἔχευσαν. |
| 4 269 | Ἐπειδὴ συνέχευαν τοὺς ὅρκους. ἐπιώρκησαν. Κήδεα. |
| 4 270 | Κακὰ, λῦπαι. Ὀπίσω. Μεταταῦτα. Παρῴχετο. |
| 4 272 | Παρῆλθεν. Γηθόσυνος κῆρ. Χαίρων τῇ ψυχῇ. Οὐλαμόν. |
| 4 273 | Τὸ πλῆθος. Τὼ δέ. |
| 4 274 [5] | Οὗτοι δέ. Κορυσσέσθην. Καθωπλίζοντο. Νέφος. Πύκνωμα, πλῆθος. Ὁ τρόπος μεταφορὰ, ἀπὸ τοῦ ἀθροίσματος τῶν νεφῶν. Εἵπετο. Ἠκολούθει. Ἀπὸ σκοπιῆς. |
| 4 275 | Ἀπὸ ὑψηλοῦ τόπου, ἀφ’ οὗ ἐστι περισκοπῆσαι καὶ ἰδεῖν. Νέφος. Ἀχλύν. Αἰπόλος. Αἰγονόμος. Κατὰ πόντον. |
| 4 276 [5] | Διὰ τῆς θαλάσσης. Ὑπὸ ζεφύροιο ἰωῆς. Ὑπὸ τῆς τοῦ ζεφύρου πνοῆς. Εἴρηται δὲ ζέφυρος, ὅτι ἀπὸ ζόφου πνεῖ. ζόφον δὲ τὴν δύσιν ἔλεγον οἱ ἀρχαῖοι. Τῷ δέ τ’ ἄνευθεν ἰόντι μελάντερον, ἠΰτε πίσσα, Φαίνετ’ ἰόν. |
| 4 277 [10] | Στικτέον μετὰ τὸ μελάντερον, ἔπειτα ἀπὸ ἄλλης ἀρχῆς ἀναγνωστέον· ἠΰτε πίσσα. ἵν’ ᾖ, τῷ πόῤῥω διατελοῦντι μελάντερον αὐτοῦ καταφαίνεται τὸ νέφος, καὶ ὅμοιον πίσσῃ. Ἄνευθεν ἰόντι. Πόῤῥωθεν ἐρχομένῳ, ἢ πορευομένῳ. Μελάντερον. Ἀντὶ τοῦ, μέλαν, συγκριτικὸν, ἀντὶ ὑπερθετικοῦ. Λαίλαπα. |
| 4 278 | Συστροφὴν ἀνέμου. καταφορὰν μετὰ ὄμβρου. Ῥίγησεν. |
| 4 279 | Ἐφοβήθη. Ὑπό τε σπέος. Ὑπὸ τὸ σπήλαιον. Ἤλασεν. Εἰσήλασεν, ἤγαγε. Μῆλα. Τὰ πρόβατα. Τοῖαι. |
| 4 280 | Τοσαῦται καὶ τοιαῦται. Ἅμ’ Αἰάντεσσιν. Ὁμοῦ τοῖς Αἴασιν. Αἰζηῶν. Νεανιῶν. Πυκιναί. |
| 4 281 | Πυκναὶ, πολλαί. Κίνυντο. Ἐκινοῦντο. Κυάνεαι. |
| 4 282 [5] | Μέλαιναι, κυανέῳ χρώματι παραπλήσιαι, ἢ πυκναί. Σάκεσι. Ταῖς ἀσπίσιν. Ἔγχεσι. Δόρασι. Πεφρικυῖαι. Τῇ ἀνατάσει τῶν δοράτων πεπυκνωμέναι. Τοὺς μέν. |
| 4 283 | Τούτους μέν. Καί σφεας. |
| 4 284 | Καὶ αὐτούς. Ἡγήτορε. |
| 4 285 | Ἡγεμόνες, διατάκται. Σφῶϊν. |
| 4 286 | Ὑμᾶς. Οὐ γὰρ ἔοικεν. Οὐ πρέπει γάρ. Ὀτρυνέμεν. Παρορμᾷν. Ὁ δὲ νοῦς· ὑμᾶς μὲν οὐ παρορμῶ. οὐδὲ γὰρ προσήκει. Ἀνώγετον. |
| 4 287 | Κελεύετε. Αἲ γὰρ Ζεῦ τε πάτερ. |
| 4 288 | Εἴθε γὰρ, ὦ Ζεῦ πάτερ. Ἔστι δὲ ἐπίῤῥημα εὐχῆς σημαντικόν. Τοῖος πᾶσι θυμός. |
| 4 289 | Τοιαύτη πᾶσι προθυμία. Τῷ κε. |
| 4 290 | Οὕτως ἂν ταχέως. Ἠμύσσειε. Κλιθείη, πορθηθείη. Ἁλοῦσα. |
| 4 291 | Ληφθεῖσα. Λίπεν. |
| 4 292 | Κατέλιπεν. Μετ’ ἄλλους. Πρὸς τοὺς ἄλλους. Ἔτετμεν. |
| 4 293 | Κατέλαβε. Λιγύν. Ἡδὺν, τὸν συμβουλεύειν προσηνῆ. Οὕς. |
| 4 294 | Τοὺς ἰδίους. Στέλλοντα. Ἑτοιμάζοντα, διατάσσοντα. Ἀμφὶ μέγαν Πελάγοντα, Ἀλάστορά τε, Χρόμιόν τε. |
| 4 295 | Οὗτοι ταξίαρχοι ὑπῆρχον. βασιλεὺς δὲ πάντων τῶν Πυλίων Νέστωρ. Ἱππῆας μὲν πρῶτα. |
| 4 297 [5] | Τοὺς μὲν ἱππέας ἐπὶ τοῦ δεξιοῦ μέρους. Ἱππῆας μὲν πρῶτα σὺν ἵπποισι καὶ ὄχεσφι. Πρώτως εἰκὸς, εἰρῆσθαι τοὺς ἐπὶ τοῦ δεξιοῦ κέρως ἑστῶτας. ὄπισθε δὲ, τοὺς ἐπὶ τοῦ ἀριστεροῦ. ὡς εἰκὸς, μεταξὺ τετάχθαι τοὺς δειλούς. Οὐ γὰρ λόγον ἕξει τὸ, Ὄφρα καὶ οὐκ ἐθέλων τις ἀναγκαίῃ πολεμίζοι. Πεζοὺς δ’ ἐξόπισθεν. |
| 4 298 | Τοὺς δὲ πεζοὺς ἐξ εὐωνύμων. Ἐσθλούς. Ἀγαθοὺς, γενναίους. Κακοὺς δ’ ἐς μέσσον ἔλασσε. |
| 4 299 [5] | Τοὺς δὲ ἀσθενεῖς καὶ δειλοὺς κατὰ τὸ μέσον συνέκλεισεν. ἐπὶ γὰρ μετώπου τάσσει τὴν φάλαγγα, οὐ καταβάθους. τουτέστι, μεταξὺ δύο ἀνδρείων ἕνα κακὸν ἔβαλλεν. Ἔλασσε. Συνέλασε, συνέκλεισεν. Ὄφρα καὶ οὐκ ἐθέλων τις ἀναγκαίῃ πολεμίζῃ. |
| 4 300 | Ὅπως καὶ μὴ βουλόμενός τις, τῇ ἀνάγκῃ προσέχων, πολεμῇ. Ἐπετέλλετο. |
| 4 301 | Προσέτασσεν. Ἀνώγει. Ἐκέλευε. Σφούς. |
| 4 302 | Τοὺς ἰδίους. Ἐχέμεν. Κατέχειν. Κλονέεσθαι. Ταράσσεσθαι. Ἱπποσύνῃ. |
| 4 303 | Τῇ ἱππικῇ ἀνδρείᾳ. Ἠνορέῃφι. Τῇ ἑαυτοῦ ἀνδρείᾳ. Πεποιθώς. Πεπιστευκὼς, τεθαῤῥηκώς. Πρόσθ’ ἄλλων. |
| 4 304 | Ἔμπροσθεν τῶν ἄλλων. Μεμάτω. Προθυμείτω. Ἀλαπαδνότεροι γὰρ ἔσεσθε. |
| 4 305 | Ἀσθενέστεροι γὰρ καὶ εὐχείρωτοι ἔσεσθε. Ἀπὸ ὧν ὀχέων. |
| 4 306 | Ἀπὸ τῶν ἰδίων ἁρμάτων. Ἕτερ’ ἅρμαθ’ ἵκηται. Εἰς ἑτέρου ἅρμα παραγένηται. Ἔγχει ὀρεξάσθω. |
| 4 307 [15] | Τῷ δόρατι ἐκτεινάτω, πολεμησάτω. Ὀρεξάσθω. Τοῦτο τὸ ῥῆμα κατὰ τὴν ἑρμηνείαν αὐτὴν ζητεῖται. Καὶ οἱ μὲν φασὶ, παραγγέλλειν αὐτὸν, ἵνα, ὃς ἂν πολεμίου ἅρματος ἐπιβῇ, μάχηται, καὶ μὴ ἐξελαύνειν σπουδάζῃ. Οἱ δὲ οὕτως· ὅστις δ’ ἂν, φησὶ, ἀποπέσῃ τοῦ ἰδίου ἅρματος, καὶ ἐπὶ τοῦ πλησίον παραγένηται, μὴ ἡνιοχείτω, διὰ τὸ εἶναι αὐτὸν ἐν ἀγνοίᾳ τοῦ ἤθους τῶν ἵππων· δόρατι δὲ μᾶλλον ἀμυνάσθω τοὺς πολεμίους, ὅ ἐστι, πολεμείτω. Ἐπειή. Ἐπειδή. Πολὺ φέρτερον. Κατὰ πολὺ κρεῖττον. Ὧδε. |
| 4 308 | Οὕτως. Καὶ οἱ πρότεροι. Καὶ οἱ προγενέστεροι, οἱ πρὸ ἡμῶν. Πόλιας. Πόλεις. Ἐπόρθουν. Κατέστρεφον. Τόνδε νόον. |
| 4 309 | Ταύτῃ τῇ διανοίᾳ χρώμενοι. Πάλαι πολέμων εὖ εἰδώς. |
| 4 310 | Ἐκ πολλοῦ χρόνου ἀσκηθεὶς τὸ πολεμεῖν. τουτέστι, πολλάκις πολεμήσας, καὶ τούτου πεῖραν ἱκανὴν ἔχων. Καὶ τὸν μέν. |
| 4 311 | Καὶ τοῦτον μέν. Εἴθ’ ὡς θυμός. |
| 4 313 | Εἴθέ σου τῇ τῆς ψυχῆς προθυμίᾳ ἐπήρκει ἡ τοῦ σώματος δύναμις. Ἕποιτο. |
| 4 314 | Ἀκολουθείη. Βίη. Δύναμις. Ἔμπεδος. Ἑδραία, ἀσφαλής. Εἴη. Ὑπάρχοι. Τείρει. |
| 4 315 [5] | Δαπανᾷ, καταπονεῖ. Ὁμοίϊον. Τὸ ὁμοίως πᾶσι χαλεπόν. Ἰστέον δὲ, ὅτι ὁ Ποιητὴς πανταχοῦ τὸ ὁμοίϊον ἐπὶ τοῦ φαύλου λαμβάνει. οἷον ὡς ἐνταῦθα· Ἀλλά σε γῆρας τείρει ὁμοίϊον. καί· Ἀλλ’ ἤτοι θάνατον μὲν ὁμοίϊον οὐδὲ θεοί περ. Καὶ φίλῳ ἀνδρὶ δύνανται ἀλαλκέμεν ὁππότ’ ἂν τέλος ἔλθῃ ὁμοίϊον πολέμοιο. Κουροτέροισι. |
| 4 316 | Νεωτέροις. Μετεῖναι. Συναναστρέφεσθαι. Ὣς ἔμεν. |
| 4 319 [15] | Οὕτως εἶναι, οὕτως ἀκμάζειν. Ὡς ὅτε δῖον Ἐρευθαλίωνα κατέκταν. Ἀπέκτεινα, ἐφόνευσα. Πύλιοι καὶ Ἀρκάδες περὶ γῆς ὅρων ἐπολέμουν περὶ τὸ καλούμενον ὄρος Ἀγκαῖον. Νέστωρ δὲ, μονομαχήσας ἐκ προκλήσεως, Ἐρευθαλίωνα τὸν Ἱππομέδοντος, ἢ, ὡς ἔνιοι Ἀφείδαντος, ἀνεῖλε. καὶ ὑπὸ χαρᾶς τὸ περιορισθὲν χωρίον παρεξῆλθεν. Οἱ δὲ Ἀρκάδες, ἔτι σκαρίζοντος τοῦ Ἐρευθαλίωνος, ἐφορμήσαντες, τοῖς Πυλίοις συνέβαλον, καὶ οὕτως ἐνίκησαν. Θάψαντες δὲ τοὺς νεκροὺς, καὶ τὸν Ἐρευθαλίωνα, ἐπέγραψαν· Ἐνθάδ’ Ἐρευθαλίωνα φίλους τ’ ἐπὶ τύμβον ἔθηκαν Ἀρκαδίης βασιλεῖς, γένος ἔξοχον Ἱππομέδοντος, Οἵ ποτε Νέστορα καὶ λαοὺς πολέμῳ δαμάσαντο. Ἀλλ’ οὔπως. |
| 4 320 | Ἀλλ’ οὐδαμῶς. Ἅμα πάντα. Πάντα ὁμοῦ. Δόσαν. Ἔδωκαν, παρέσχον. Κοῦρος. |
| 4 321 | Νέος. Ἔα. Ἀντὶ τοῦ, ἦν ἐγώ. Ἔλαβε δὲ ὑπερσυντελικὸν ἀντὶ παρατατικοῦ. Ἀλλὰ καὶ ὥς. |
| 4 322 [5] | Ἀλλὰ καὶ οὕτως. Ἱππεῦσι μετέσσομαι. Ἅμα τοῖς ἱππεῦσιν ἔσομαι. Ἠδὲ κελεύσω. Καὶ προστάξω. ὅ ἐστιν, ἀφηγήσομαι. Τὸ γὰρ γέρας ἐστὶ γερόντων. |
| 4 323 | Αὕτη γάρ ἐστιν ἡ τῶν πρεσβυτῶν γνώμη καὶ τιμὴ, τὸ καλῶς συμβουλεύειν. Αἰχμάς. |
| 4 324 | Ἀπὸ μέρους τὰ δόρατα. Αἰχμάσσουσιν. Ἀνακινήσουσιν. ὅ ἐστι πολεμήσουσιν. Οἵ περ ἐμοῖο. Οἵτινες ἐμοῦ. Ὁπλότεροι. |
| 4 325 | Νεώτεροι. ὅπλα φέρειν δυνάμενοι. Γεγάασι. Γεγένηνται. Παρῴχετο. |
| 4 326 | Παρῆλθεν. Εὗρ’ υἱὸν Πετεῶο. |
| 4 327 [10] | Ἰστέον, ὅτι τούτου τοῦ ὀνόματος ἡ ἀνάλογος εὐθεῖά ἐστιν ὁ Πετεὸς, τοῦ Πετεοῦ. ὡς ἐννεὸς, ἐννεοῦ. καὶ Ἀττικῶς, κατ’ ἐπέκτασιν τοῦ ο εἰς τὸ ω , γέγονε Πετεώς. Ὡς ἀπὸ τοῦ Μενέλαος, Μενέλεως, Μενέλεω, γίνεται κατὰ Ἀττικοὺς, καὶ ἀπὸ τοῦ λαὸς, λεώς. οὕτως καὶ ἀπὸ τοῦ Πετεὸς, Πετεώς. Εἶτα ἡ γενικὴ τοῦ Πετεῶ καὶ κατὰ πλεονασμὸν τοῦ ο , γέγονε Πετεῶο. Ἐξ οὗ καὶ τὸ, Εὗρ’ υἱὸν Πετεῶο. Μήστωρες ἀϋτῆς. |
| 4 328 | Δυνάμενοι κατὰ μάχην μήσασθαι. ὅ ἐστι, βουλεύσασθαι. ἐξ οὗ, ἐπιστήμονες μάχης. Ἀλαπαδναί. |
| 4 330 | Ἀσθενεῖς. Οὐ γάρ πώ σφιν ἀκούετο. |
| 4 331 [5] | Οὐδέ πω γὰρ ἤκουον τῆς κατὰ τὸν πόλεμον κραυγῆς. τοῦτ’ ἔστιν, οὐδέ πω ᾔδεισαν, διὰ τὸ πόῤῥω εἶναι, εἰ ὁ πόλεμος κεκίνηται. Ἀκούετο. Ἀντὶ τοῦ, ἤκουον. Νέον. |
| 4 332 | Νεωστί. Συνορινόμεναι. Συνταρασσόμεναι. Κίνυντο. Ἐκινοῦντο. Πύργος. |
| 4 334 | Τάξις. μεταφορά. Τρώων ὁρμήσειε. |
| 4 335 | Προσληπτέον τὸ, κατά. ἵν’ ᾖ, κατὰ Τρώων. Νείκεσσεν. |
| 4 336 | Ἐλοιδόρησεν, ἐπέπληξε. Κεκασμένε. |
| 4 339 | Κεκοσμημένε. Κερδαλεόφρον. Πανοῦργε, καὶ φιλοκερδέστατε. Ἀφέστατε. |
| 4 340 | Ἄποθεν καὶ χωρὶς ἑστήκατε. Μίμνετε. Περιμένετε. Σφῶϊν. |
| 4 341 | Ὑμῖν. Μετὰ πρώτοισιν ἐόντας. Ἐν πρώτοις ὄντας. Καυστειρῆς. |
| 4 342 | Δεινῆς, καυστικῆς, διαπύρου. Ἀντιβολῆσαι. Ἀπαντῆσαι, μετασχεῖν. Πρώτω. |
| 4 343 [5] | Πρῶτοι. δυϊκῶς. Καὶ δαιτὸς ἀκουάζεσθον ἐμεῖο. Καὶ ἐπὶ δαῖτα καλεῖσθε ἀπὸ τοῦ παρεπομένου. Ὁ τρόπος, συνεκδοχή. Ὁ δὲ λόγος· πρῶτοι γὰρ καὶ ἐπὶ εὐωχίαν καλεῖσθε ὑπ’ ἐμοῦ. Γέρουσι. |
| 4 344 | Τοῖς ἐντίμοις. Ἐφοπλίζοιμεν. Παρασκευάζοιμεν. Φίλα. |
| 4 345 | Προσφιλῶς. ἡδέως. Ὀπταλέα. Ὀπτά. Μελιηδέος. |
| 4 346 | Ἡδέος, καλοῦ. Ὄφρ’ ἐθέλητον. Ἕως οὗ θέλητε. Νῦν δὲ φίλως χ’ ὁρόῳτε. |
| 4 347 | Νῦν δὲ ἡδέως ἂν ἴδοιτε. Μαχοίατο. |
| 4 348 [5] | Μάχοιντο. Ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων; Ὁποῖον τοῦτον τὸν λόγον ἐτόλμησας τῷ στόματί σου εἰπεῖν; Ἕρκος γάρ φησι τὸ περίφραγμα τῶν ὀδόντων, τὰ χείλη. |
| 4 350 | περιφραστικῶς. Πῶς δὴ φῄς; Πῶς δὴ λέγεις τοιαῦτα; Μεθιέμεν. |
| 4 351 | Ἀμελεῖν. Ὀξύν. |
| 4 352 | Τὸν ταχὺν ἔχοντα τὴν ἐν τοῖς φόνοις κρίσιν. Ἄρηα. Νῦν, τὸν πόλεμον. Ὄψεαι. |
| 4 353 [5] | Ἴδῃς, θεάσῃ. Ἢν ἐθέλῃσθα. Ἐὰν βούλῃ. Καὶ αἴ κέν τοι τὰ μεμήλῃ. Καὶ ἐὰν ἐῶσί σε οἱ πολέμιοι περὶ τούτου ἀσχοληθῆναι. Μεμήλῃ. Διὰ φροντίδος ᾖ. Προμάχοισι μιγέντα. |
| 4 354 | Ἐν τοῖς πρωταγωνισταῖς γενόμενον. Ἀνεμώλια. |
| 4 355 | Ἀνεμόφθορα, μάταια, ἀνέμοις ἐοικότα. ἐξ οὗ, ἀφανῆ. Βάζεις. Λέγεις. Ἐπιμειδήσας. |
| 4 356 | Ἐπιμειδιάσας, γελάσας. Ὡς γνῶ χωομένοιο. |
| 4 357 [5] | Ὡς ἐπέγνω αὐτὸν ὀργισθέντα. Πάλιν δ’ ὅγε λάζετο μῦθον. Ἀντὶ τοῦ, εἰς τὸ ἐναντίον ἔτρεψε τὸν λόγον. Ψόγον γὰρ εἰπὼν, νῦν ἔπαινον λέγει. Πάλιν. Ἔμπαλιν, ἐκ δευτέρου. Λάζετο. Ἐπελάβετο, μετέστρεφε. Νεικείω. |
| 4 359 | Κακολογῶ. Περιώσιον. Περισσῶς. παρὰ τὸ προσῆκον. Ἤπια. |
| 4 361 | Πρᾶα, προσηνῆ. Δήνεα. Βουλεύματα. Ἅτ’ ἐγώ περ. Ἅπερ καὶ ἐγώ. Ὄπισθεν. |
| 4 362 | Ἐν τῷ μεταταῦτα χρόνῳ. Ἀρεσσόμεθα. Ἐξιλεωσόμεθα, θεραπεύσομεν. Μεταμώλια. |
| 4 363 | Μάταια. Θεῖεν. Ποιήσειαν. Μετ’ ἄλλους. |
| 4 364 | Ἐπὶ τοὺς ἄλλους. Ὑπέρθυμον. |
| 4 365 | Μεγαλόψυχον, ἀνδρεῖον. Κολλητοῖσι. |
| 4 366 | Καλῶς συνηρμοσμένοις, εὐσυμπήκτοις. Ὤ μοι. |
| 4 370 | Φεῦ μοι. Ἐπίῤῥημα λύπης δηλωτικόν. Τί. |
| 4 371 [5] | Ἐπίῤῥημα ἀποῤῥηματικόν. Πτώσσεις. Κατέπτηχας, ἀποδειλιᾷς. Ὀπιπτεύεις. Ἐπιτηρεῖς. περισκοπεῖς. Πολέμοιο γεφύρας. Τὰς διεξόδους τοῦ πολέμου. Μεταφορὰ ὁ τρόπος. Ὧδε. |
| 4 372 | Οὕτως. Πτωκαζέμεν. Καταπτώσσειν, δειλιᾷν. Πολύ. |
| 4 373 | Ἐπίῤῥημα, μεσότητος δηλωτικόν. Πρὸ φίλων. Ἔμπροσθεν τῶν προσφιλῶν ἑταίρων. Δηΐοισι. Πολεμίοις. Οἵ μιν ἴδοντο. |
| 4 374 | Οἵτινες αὐτὸν ἴδον. Πονεύμενον. Ἐπιπονοῦντα, μαχόμενον. Ἤντησα. |
| 4 375 | Συνέτυχον. Περὶ δ’ ἄλλων. Ἀντὶ τοῦ, ὑπὲρ δὲ τοὺς ἄλλους λέγουσιν αὐτὸν γεγονέναι ἀνδρεῖον. Ἄτερ πολέμου. |
| 4 376 [25] | Χωρὶς πολεμικῆς παρατάξεως. Οἰδίπους, ἀποβαλὼν Ἰοκάστην, ἐπέγημεν Ἀστυμέδουσαν. Ἥτις διέβαλε τοὺς προγόνους, ὡς πειράσαντας αὐτήν. Ἀγανακτήσας δὲ ἐκεῖνος, ἐπηράσατο, αὐτῶν δι’ αἵματος παραλαβεῖν τὴν χώραν. Καὶ παρέδωκε τὴν βασιλείαν τῷ Ἐτεοκλεῖ. ὃς ἐξέβαλε Πολυνείκην τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, ὡς πρεσβύτερος. Παραγενόμενος δὲ οὗτος εἰς Ἄργος, εὗρε Τυδέα φυγάδα. βοηθῶν γὰρ κἀκεῖνος τῷ πατρὶ, καὶ τὸν ἐναντιούμενον ἀποκτείνας ἀνεψιὸν, ἔφυγεν. Ἄδραστος δὲ, θεασάμενος αὐτοὺς ἠμφιεσμένους θηρῶν δοραῖς, Τυδέα μὲν συὸς, Πολυνείκην δὲ λέοντος, συνέβαλε τὸν χρησμόν. ἦν γὰρ αὐτῷ δεδομένος, κάπρῳ καὶ λέοντι ζεῦξαι τὰς θυγατέρας. Καὶ δίδωσι Τυδεῖ μὲν Διϊπύλην, Ἀργείαν δὲ Πολυνείκει. Πέμψας δὲ εἰς Μυκήνας, συμμαχίαν ᾔτει ἐπὶ Θηβαίους. Θυέστης μὲν οὖν ἑτοίμως ἐδίδου, σημεῖα δὲ αὐτὸν ἐκώλυσε φαῦλα. Ἐπελθόντες οὖν ἐς τὰς Θήβας Ἀργεῖοι, πέμπουσι πρεσβευτὴν Τυδέα. Ὃς καταλαβὼν γυμνικὸν ἀγῶνα, καὶ συμμαχούσης Ἀθηνᾶς, νικᾷ τὰ πάντα. Ὑποστρέφων δὲ, πεντήκοντα νεανίας, ἐνεδρεύοντας συλλαβεῖν αὐτὸν, ἀναιρεῖ. Ἀντιθέῳ. |
| 4 377 | Ἰσοθέῳ. Τότε. |
| 4 378 [5] | Ἐπίῤῥημα, χρόνου δηλωτικόν. Στρατόωντο. Ἐστρατοπεδεύοντο. Ἱερὰ πρὸς τείχεα Θήβης. Περιφραστικῶς, τὰς Θήβας. Θῆβαι δέ εἰσιν αἱ πᾶσαι τρεῖς, ὧν μέμνηται ὁ ποιητής. Μία, ἧς νῦν ποιεῖται λόγον. Καὶ αἱ Ὑποπλάκιοι, ὧν μέμνηται ἐν τῇ α καὶ ζ. Καὶ αἱ Αἰγύπτιαι, περὶ ὧν φησιν ἐν τῇ ι . Κλειτούς. |
| 4 379 | Ἐνδόξους. Ἐπικούρους. Βοηθοὺς, συμμάχους. Δόμεναι. |
| 4 380 | Δοῦναι. Ἐπῄνεον. Συγκατετίθεντο, συνῄνουν. Ἔτρεψεν. |
| 4 381 | Ἐκώλυσε. Παραίσια. Ἐναντία. παρεκτὸς τοῦ αἰσίου. ὅ ἐστιν, ἅπασι χαλεπά. Σήματα φαίνων. Σημεῖα φανερὰ ποιῶν. δεικνύς. Ὤιχοντο. |
| 4 382 | Ἐπορεύοντο. Ἰδὲ πρὸ ὁδοῦ ἐγένοντο. Καὶ προῆλθον τῆς ἐπὶ Θήβας ὁδοῦ. Ἀσωπόν. |
| 4 383 [5] | Ποταμὸς Βοιωτίας. Βαθύσχοινον. Βαθεῖαν σχοῖνον ἔχοντα. Λεχεποίην. Βαθείαν πόαν ἔχοντα, ἐξ ἧς ἐστι καὶ λέχος ποιῆσαι, ὅ ἐστι, κοίτην. Ἀγγελίην ἔπι Τυδῆ στεῖλαν. |
| 4 384 | Ἀντὶ τοῦ, τότε δὴ τὸν Τυδέα ἄγγελον, ὅ ἐστι, πρεσβευτὴν, ἔπεμψαν οἱ Ἕλληνες. Στεῖλαν. Ἀπέστειλαν. Κιχήσατο. |
| 4 385 | Κατέλαβε. Καδμείωνας. Τοὺς Θηβαίους. Ἀπὸ Κάδμου, τοῦ κτήσαντος τὰς Θήβας. Δαινυμένους. |
| 4 386 [5] | Εὐωχουμένους, ἑστιωμένους. Κατὰ δῶμα. Κατὰ τὴν οἰκίαν. Βίης Ἐτεοκλείης. Τοῦ Ἐτεοκλέους. περιφραστικῶς. Ξεῖνός περ ἐών. |
| 4 387 | Πολέμιος ὑπάρχων. Ἱππηλάτα. Ἀντὶ τοῦ, ἱππηλάτης. Τάρβει. |
| 4 388 | Ἐφοβεῖτο, εὐλαβεῖτο. Ἀεθλεύειν. |
| 4 389 | Ἀγωνίζεσθαι. Προκαλίζετο. Προεκαλεῖτο. Πάντα δ’ ἐνίκα. Ἀντὶ τοῦ, ἐν παντὶ ἀγωνίσματι. Ῥηϊδίως. |
| 4 390 | Εὐκόλως, ῥᾳδίως. Τοίη τοι. Τοιαύτη αὐτῷ. Ἐπίῤῥοθος. Βοηθός. Χολωσάμενοι. |
| 4 391 | Ὀργισθέντες. Κέντορες ἵππων. Ἵππους κεντοῦντες, ἱππικοί. Ἂψ ἀνερχομένῳ. |
| 4 392 [5] | Εἰς τοὐπίσω ἐρχομένῳ. Πυκινόν. Πυκνόν. Λόχον. Ἐνέδραν. Εἷσαν. Ἐκάθισαν λεληθότως. Ἄγοντες. Ἀγαγόντες. Ἔλαβε δὲ χρόνον ἀντὶ χρόνου. Μαίων. |
| 4 394 [5] | Τὸν Μαίονα τινὲς στοχάζονται κήρυκα γεγονέναι, διὰ τὸ μόνον αὐτὸν σωθῆναι. Ἱερὸν γὰρ ἦν τὸ γένος τῶν κηρύκων. Διὸ φορτικὸν ἦν, ὑβρίζειν αὐτούς. Ὅθεν καὶ παροιμία ἐλέχθη· τὸ, Πρέσβυς οὐ τύπτεται, οὐδὲ ὑβρίζεται. Αἱμονίδης. Αἵμονος παῖς. Ἐπιείκελος. Ὅμοιος. Μενεπτόλεμος. |
| 4 395 | Ὑπομονητικὸς ἐν τῷ πολέμῳ, γενναῖος. Ἀεικέα. |
| 4 396 | Αἰκιστικὸν, χαλεπόν. Πότμον. Μόρον, θάνατον. Ἐφῆκεν. Ἐπέβαλεν. Ἔπεφνεν. |
| 4 397 | Ἀνεῖλεν, ἐφόνευσεν. Ἵει. Ἐφίει, ἀπέλυσε. Θεῶν τεράεσσι πιθήσας. |
| 4 398 | Τοῖς τῶν θεῶν σημείοις πεισθείς. Τοῖος ἔην. |
| 4 399 | Τοιοῦτος ἦν. Αἰτώλιος. Ἀπὸ τῆς Αἰτωλίας. Ἀλλὰ τὸν υἱόν. Ἀλλὰ τὸν παῖδα. Γείνατο. |
| 4 400 [5] | Ἐγέννησεν. Εἷο. Ἑαυτοῦ. Χέρεια. Χείρονα. Μάχῃ. Ἐν τῷ πολέμῳ. Ἀγορῇ δέ. Ἐν δὲ τῷ δημηγορεῖν. Πάνυ γὰρ συνετὸν πανταχοῦ ὑποτίθεται τὸν Διομήδην ὁ Ποιητὴς ἐν τοῖς νέοις. Οὔτι. |
| 4 401 | Οὐδαμῶς. Ἐνιπήν. |
| 4 402 | Ἐπίπληξιν, μέμψιν. Αἰδοίοιο. Αἰδοῦς καὶ ἐντροπῆς ἀξίου. Υἱὸς Καπανῆος. |
| 4 403 | Ὁ Σθένελος. Μὴ ψεύδεο. |
| 4 404 | Μὴ ψευδοῦ. Ἐπιστάμενος. Εἰδὼς, δυνάμενος. Σάφα. Ἀκριβῶς, σαφῶς, Ἡμεῖς τοι πατέρων μέγ’ ἀμείνονες εὐχόμεθ’ εἶναι. |
| 4 405 [5] | Περὶ ἑαυτοῦ λέγει Σθένελος, Καὶ Διομήδους. οὗτοι γὰρ μόνοι τῶν Ἐπιγόνων ἐστρατεύκεισαν ἐπὶ Ἴλιον. Ἐπίγονοι δὲ ἐκλήθησαν τῶν ἐπὶ Θήβας στρατευσαμένων οἱ παῖδες. Μέγ’ ἀμείνονες. Καταπολὺ κρείσσονες, βελτίονες. Εὐχόμεθα. Καυχώμεθα. Θήβης ἕδος. |
| 4 406 | Περιφραστικῶς, τὰς Θήβας. Ἕδος δὲ ἵδρυμα, ἔδαφος. Εἵλομεν. Ἐλάβομεν. ἐπορθήσαμεν. Παυρότερον. |
| 4 407 | Ὀλιγώτερον. Ἄρειον. Ἄρεος ἱερόν. Τεράεσσι. |
| 4 408 | Σημείοις. Ἀρωγῇ. Βοηθείᾳ. Κεῖνοι δὲ σφετέρῃσιν ἀτασθαλίῃσιν ὄλοντο. |
| 4 409 | Ἐκεῖνοι, τὸ πάθος ἀφαίρεσις. Σφετέρῃσιν. Ἰδίαις ἁμαρτίαις. ἀνοίαις. Ὄλοντο. Ἀπώλοντο. Τῷ. |
| 4 410 | Διοδή. Ἔνθεο. Συγκαταρίθμει. Τέττα. |
| 4 412 [5] | Προσφώνησις τιμητικὴ νεωτέρου φίλου πρὸς παλαιότερον. Ἧσο. Καθέζου. Οὐκ ἔπρεπε δὲ εἰς πόλεμον προερχόμενον αὐτὸν καθέζεσθαι. Βέλτιον οὖν, λέγειν, τὸ, μετὰ σιωπῆς ἧσο, ἤτοι, μένε. Νεμεσῶ. |
| 4 413 | Μέμφομαι. Ἅμ’ ἕψεται. |
| 4 415 | Ἀκολουθήσει. Εἴ κεν. Ἐάν. Δῃώσωσι. |
| 4 416 | Φονεύσωσιν. Ἕλωσι. Λάβωσι, πορθήσωσι. Μέγα πένθος. |
| 4 417 | Μεγίστη λύπη. Δῃωθέντων. Φονευθέντων. Νῶϊ. |
| 4 418 | Ἡμεῖς. Μεδώμεθα. Φροντίδα ποιησώμεθα. Θούριδος ἀλκῆς. Τῆς ἐνθουσιαστικῆς καὶ ὁρμητικῆς δυνάμεως. Ἦ ῥα. |
| 4 419 [5] | Ἔφη δή. Καὶ ἔστιν ἀντὶ τοῦ, ἄρα. Ἐὰν δὲ ἓν μέρος λόγου ᾖ, δηλοῖ τὴν μετ’ ἐπικουρίας χάριν. Ὀχέων. Τῶν ἁρμάτων. Ἆλτο. Καθήλατο. Χαμᾶζε. Χαμαί. ἐπὶ γῆς. Δεινόν. |
| 4 420 | Ἐκπληκτικὸν, φρικτόν. Ἔβραχεν. Ἤχησεν. Ὀνοματοποΐα ὁ τρόπος. Χαλκός. Περιφραστικῶς, τὰ ὅπλα. Ὀρνυμένου. |
| 4 421 | Διεγειρομένου. Ὑπό κεν. Ὑφ’ οὗ ἂν ἤχου. Ταλασίφρονα. Καὶ τὸν πάνυ καρτερικὸν, γενναῖον. Δέος εἷλε. Φόβος ἔλαβε. Πολυηχέϊ. |
| 4 422 | Πολυταράχῳ. μεγάλως ἠχοῦντι. Ὄρνυται. |
| 4 423 | Διεγείρεται. ὁρμᾷ. Ἐπασσύτερον. Συνεχές. πυκνόν. Πρῶτα. |
| 4 424 | Τὸ πρῶτον καὶ τὴν ἀρχήν. Κορύσσεται. Κορυφοῦται, αὔξεται, εἰς ὕψος ἐπαίρεται. Χέρσῳ. |
| 4 425 [5] | Τῇ γῇ. Ῥηγνύμενον. Προσρησσόμενον. Βρέμει. Ἠχεῖ. Βρόμος δὲ κυρίως ὁ τοῦ πυρὸς ἦχος. Ἀμφὶ δέ τ’ ἄκρας. Περὶ δὲ τὰ ἀκρωτήρια. Κυρτόν. |
| 4 426 [5] | Μετέωρον, ὑψηλόν. Ἐόν. Ὄν. ὑπάρχον. Ἀποπτύει. Ἀποῤῥίπτει, ἐκβάλλει. Ὁ τρόπος μεταφορά. Ἁλὸς ἄχνην. Τὸ χορτῶδες τῆς θαλάσσης ἀπόβλημα. τὸν ἀφρόν. ὅπερ καὶ φῦκός φασι. Νωλεμέως. |
| 4 428 | Ἀδιαλείπτως. Κέλευεν. Ἐκέλευεν. Οἷσιν ἕκαστος. Ἕκαστος ἡμῶν τοῖς ἰδίοις. Ἀκὴν ἦσαν. |
| 4 429 | Ἡσύχως καὶ χωρὶς θορύβου παρεγένοντο. Φαίης. Ὑπολάβοις, εἴποις. Τόσσον. |
| 4 430 | Τοσοῦτον. Ἔχοντ’ ἐνὶ στήθεσιν αὐδήν. Κατέχοντες ἐν αὐτοῖς τὴν φωνήν. Ἐκ τούτου παρίστησιν αὐτῶν τὸ ἥσυχον. Σιγῇ. |
| 4 431 | Σιωπῇ. Δειδιότες. Φοβούμενοι. Σημάντορα. Τοὺς ἡγεμόνας. Ποικίλα. |
| 4 432 | Διάφορα, καὶ πολύχρωμα. Εἱμένοι. Ἐνδεδυμένοι, ἠμφιεσμένοι. Ὄϊες. |
| 4 433 [5] | Πρόβατα. Πολυπάμμονος. Πολυθρέμμονος, πλουσίου. Πάμματα γὰρ καλεῖται παρὰ Δωριεῦσι τὰ κτήματα. καὶ πάσασθαι, τὸ κτήσασθαι ἐκτεινομένου τοῦ α . Ἀζηχές. |
| 4 435 [5] | Ἀδιαλείπτως, συνεχῶς. Μεμακυῖαι. Μηκώμεναι. Μηκὴ γάρ ἐστιν ἡ αἰγῶν βοή. Ὅθεν καὶ τὸ, μηκάδας αἶγας. Βληχὴ δὲ ἡ τῶν προβάτων. Ἀλαλητός. |
| 4 436 | Θόρυβος. Κατ’ ἀντίφρασιν. Ὀρώρει. Διεγήγερτο. Τὸ ο μικρὸν διὰ τὸ μέτρον. Ὁμός. |
| 4 437 | Ὅμοιος, ὁ αὐτός. Θρόος. Θροῦς, θόρυβος. Οὐδ’ ἴα. Οὐδὲ μία καὶ αὐτή. Γῆρυς. Φωνή. Πολύκλητοι. |
| 4 438 | Οἱ ἐκ πολλῶν τόπων συγκεκλημένοι, ὅ ἐστι, συναλλαχθέντες. Ὦρσε. |
| 4 439 [5] | Διήγειρε. παρώρμα εἰς τὸ πολεμεῖν. Τὸ δὲ ἑξῆς οὕτως· ὦρσε δὲ τοὺς μὲν, Τρῶας δηλονότι, ὁ Ἄρης, τοὺς δὲ Ἕλληνας ἡ Ἀθηνᾶ. Ἄρης. Ἡ προθυμία τοῦ πολέμου. Ἢ, ὁ σωματοειδὴς θεός. Δεῖμός τ’, ἠδὲ Φόβος. |
| 4 440 [5] | Ἄρεος καὶ Ἀφροδίτης παῖδες. Κατὰ δέ τινας, οὐχ’ υἱοὶ, ἀλλ’ ἵπποι. Ἄμοτον. Ἀμότως, ἀπληρώτως. ἀφ’ οὗ καὶ μότα, τὰ ἐπιτιθέμενα τοῖς κοίλοις τραύμασιν ὀθόνια, πρὸς ἀναπλήρωσιν τῆς σαρκός. Κασιγνήτη. |
| 4 441 | Ἀδελφή. Ἑτάρη. Φίλη. Ἥ τε. |
| 4 442 [5] | Ἥτις Ἔρις. Ὀλίγη. Ἐξ ὀλίγου καὶ ἐκ μικροῦ πράγματος. μικρά. Καὶ ἔστι ποσότης ἀντὶ πηλικότητος. Πρῶτα. Τὴν ἀρχήν. Κορύσσεται. Μετεωρίζεται, αὔξεται. Ἡ μεταφορὰ ἀπὸ τῆς κόρυθος. Ἐστήριξε. |
| 4 443 | Προσεπέλασεν, ἤγγισε. Κάρη. Τὴν κεφαλήν. Ἥ σφιν. |
| 4 444 [5] | Ἥτις αὐτοῖς. Τότε. Κατ’ ἐκεῖνον τὸν χρόνον. Νεῖκος. Φιλονεικίαν. Ὁμοίϊον. Ὁμοίως πᾶσι χαλεπόν. Μέσσῳ. Μεταξὺ Τρώων καὶ Ἑλλήνων. Ὀφέλλουσα. |
| 4 445 | Αὔξουσα. Στόνον. Στεναγμὸν, λύπην. Ἐς χῶρον. |
| 4 446 | Εἰς τὸ ὡρισμένον χωρίον. Ξυνιόντες. Συνερχόμενοι. Σύν ῥ’ ἔβαλον. |
| 4 447 [5] | Συνέβαλον δή. ὁ δὲ, ρ α , σύνδεσμος, ἀντὶ τοῦ δή. Ῥινούς. Τὰς ἀσπίδας, τὰς βύρσας. Μένε’ ἀνδρῶν. Τὴν δύναμιν τῶν ἀνδρῶν. περιφραστικῶς. Ὀμφαλόεσσαι. |
| 4 448 | Ὀμφαλοὺς ἔχουσαι, περιφερεῖς. Ἔπληντο. |
| 4 449 | Ἐπλησίαζον, ἤγγιζον. Πολύς. Μέγας. Ὀρυμαγδός. Θόρυβος. Οἰμωγή. |
| 4 450 [5] | Στεναγμὸς, ὀλοφυρμὸς τῶν ἡττωμένων δηλονότι. Εὐχωλή. Καύχησις, δηλονότι τῶν νικώντων. Πέλεν. Ἐγένετο, τῶν τε φονευόντων, καὶ τῶν φονευομένων. Ῥέεν. |
| 4 451 | Ἀντὶ τοῦ, ἐχεῖτο. Ἔλαβε δὲ διάθεσιν ἐνεργητικήν. Χείμαῤῥοι. |
| 4 452 | Οἱ Χειμῶνος ῥέοντες ποταμοὶ, καὶ πληρούμενοι ἀπὸ μεγάλων ὄμβρων. Κατ’ ὄρεσφι. Κατὰ τῶν ὀρῶν. Ἐς μισγάγκειαν. |
| 4 453 [5] | Εἰς κοῖλον τόπον, ἔνθα ὁμοῦ συμμίσγεται τὸ ὕδωρ ἀπὸ διαφόρων τόπων. Συμβάλλετον. Συμβάλλουσι, συμμίσγουσιν. Ὄβριμον. Πολύχρονον, ἢ ἰσχυρόν. Κοίλης. |
| 4 454 [5] | Βαθείας. Ἔντοσθεν. Ἔσωθεν. Χαράδρης. Τῆς ἐγχαράξεως τοῦ ἐδάφους, γιγνομένης ἀπὸ τῶν καταφερομένων ὀμβρίων ὑδάτων. Εἴρηται δὲ ἀπὸ τοῦ οἱονεὶ ἐγκεχαράχθαι τῇ φορᾷ τοῦ ὕδατος. Τῶν δέ τε. |
| 4 455 | Τούτων δὲ τῶν ποταμῶν. Τηλόσε. Πόῤῥω. μακράν. Δοῦπον. Ἦχον, ψόφον. Ἔκλυεν. Ἤκουσε. Μισγομένων. |
| 4 456 | Συνερχομένων. Ἰαχή. Φωνὴ, βοή. Πρῶτος δ’ Ἀντίλοχος Τρώων ἕλεν ἄνδρα κορυστήν. |
| 4 457 [10] | Ἀντὶ τοῦ, ἐφόνευσε. Πῶς οὐκ Αἴας ἢ Διομήδης ἀριστεύει πρῶτος; Καί φασιν, ὅτι Πύλιοι πρῶτον συνέῤῥηξαν. Ἄλλοι δὲ, ὅτι, ἐπεὶ ὁ Ἀντίλοχος ἄλκιμός τε καὶ ταχὺς ὑπόκειται, εἰκότως καὶ φονεύει πρῶτος. Ἐμοὶ δὲ δοκεῖ, ἀπ’ ἐλάσσονος ἦρχθαι τὸν Ποιητὴν τὸ τῆς τύχης αἰνισσόμενον κράτος. Κορυστήν. Πολεμιστὴν, ἢ πεζὸν, καὶ ὁπλίτην. Ἐσθλόν. |
| 4 458 | Ἀγαθὸν, γενναῖον. Θαλυσιάδην. Θαλυσίου παῖδα. Ἐχέπωλον. Ὄνομα κύριον. Κόρυθος φάλον. |
| 4 459 | Εἰς τὸ ἀνάστημα τῆς περικεφαλαίας. Πῆξεν. |
| 4 460 | Ἐνήρεισε. Πέρησεν. Διεπέρασε, διῆλθεν. Ὀστέον εἴσω. Ἔνδοθεν τῶν ὀστέων. Ἤριπεν. |
| 4 462 | Ἔπεσεν. Ἔλαβε. |
| 4 463 | Κατείληφε. Χαλκωδοντιάδης. |
| 4 464 | Χαλκώδοντος παῖς. Μεγαθύμων. Μεγαλοψύχων, γενναίων. Ἀβάντων. Τῶν Εὐβοέων. Ὑπ’ ἐκ βελέων. |
| 4 465 [5] | Ἔξωθεν τῶν βελῶν. Βέλος δὲ καλεῖται τὸ ἐκ χειρὸς βαλλόμενον. Λελιημένος. Προθυμούμενος, ἐσπουδακώς. Τάχιστα. Ταχέως. Ὁ τρόπος ὑπερβολή. Συλήσειε. |
| 4 466 | Σκυλεύσει. ὅ ἐστι, τὰ ὅπλα ἀποδύσῃ. Μίνυνθα. ἐπ’ ὀλίγον. Ἐρύοντα. |
| 4 467 | Ἕλκοντα. Κύψαντι. |
| 4 468 | Ἐπινεύσαντι. Παρ’ ἀσπίδος. Ἐγγὺς τῆς ἀσπίδος. Ἐξεφαάνθη. Ἐξεφάνη. Οὔτησεν. |
| 4 469 | Ἐκ χειρὸς ἔτρωσε. Ξυστῷ. Ἐξεσμένῳ δόρατι. Χαλκήρεϊ. Σιδήρῳ ἡρμοσμένῳ. Λῦσε δέ. Λυθῆναι δὲ ἐποίησεν. Ἔργον. |
| 4 470 | Ἡ μάχη. Ἐτύχθη. Κατεσκευάσθη, ἐγένετο. Ἀργαλέον. |
| 4 471 | Χαλεπὸν, δεινόν. Οἱ δὲ λύκοι ὥς. Οἱ δὲ δίκην λύκων. Διὰ τὸ ἁρπακτικὸν τοῦ ζώου. Ὁ δὲ τρόπος ἀναστροφή. Ἀλλήλοις ἐπόρουσαν. |
| 4 472 | Ἐφώρμησαν ἀλλήλοις. Ἐδνοπάλιζεν. Ἀνῄρει, ἐφόνευεν. Ἠΐθεον. |
| 4 474 | Ἄγαν νέον. Θαλερόν. Ἀκμαῖον νέον. Σιμοείσιον. Τὸν Ἀνθεμίωνος παῖδα. Ἴδηθεν. |
| 4 475 [5] | Ἐκ τῆς Ἴδης. Ἴδη δὲ ὄρος ὑψηλότατον Τροίας. Ἔστι δὲ καὶ ἑτέρα Ἴδη τῆς Κρήτης. ἀπὸ τῆς διαθρεψάσης τὸν Δία νύμφης. Δίδυμος δὲ πάντα τὰ ὄρη Ἴδας λέγει. ἀπὸ τοῦ δύνασθαι ἀπ’ αὐτῶν πλεῖστα καθορᾷν. Κατιοῦσα. Κατερχομένη. Παρ’ ὄχθῃσι Σιμόεντος. Παρὰ ταῖς ὄχθαις, ὅ ἐστι, τοῖς χείλεσι τοῦ Σιμόεντος ποταμοῦ. Γείνατο. |
| 4 476 | Ἀπεκύησεν, ἔτεκεν. Ἐπεί ῥα. Ἐπεὶ δή. Τοκεῦσι. Γονεῦσι, πατράσιν. Ἕσπετο. Ἠκολούθει. Μῆλα. Πρόβατα. Ἰδέσθαι. Θεάσασθαι. Τοὔνεκά μιν. |
| 4 477 | Τούτου χάριν αὐτόν. Κάλεον. Ἐκάλουν. Θρέπτρα. |
| 4 478 | Τὰ ὑπὲρ τῆς ἀνατροφῆς χαριστήρια. Αἰών. Ὁ τοῦ ζῇν χρόνος. Ἔπλετο. |
| 4 479 | Ἐγένετο. Δαμέντι. Δαμασθέντι, ἀναιρεθέντι. Ἰόντα. |
| 4 480 | Ἐπιόντα. Ἀντικρύ. |
| 4 481 | Ἐξ ἐναντίας, διαμπάξ. Ἐν κονίῃσιν. |
| 4 482 [5] | Ἐν τῇ γῇ. Αἴγειρος ὥς. Ὡς αἴγειρος. Ἀναστροφὴ ὁ τρόπος. Ἔστι δὲ εἶδος δένδρου. Ὠνομάσθη δὲ ἀπὸ τῆς ἐγέρσεως αὐτῶν, καὶ ἀναδόσεως. Ἥ ῥα. |
| 4 483 [5] | Ἥτις δή. Ἐν εἰαμενῇ. Ἐν καθύδρῳ καὶ βοτανώδει τόπῳ. Ἔλεος. Ἔλους. Ἔλος δὲ καλεῖται ὁ ὁμαλὸς καὶ κάθυδρος τόπος. Πεφύκει. Ηὐξήθη, ἀναδίδοται. Λείη. |
| 4 484 | Λεία. ὁμαλή. Ἀτάρ τέ οἱ ὄζοι. Οἱ δὲ κλάδοι αὐτῆς. Πεφύασι. Πεφύκασιν. Ἁρματοπηγός. |
| 4 485 | Ἅρματα συμπηγνύων. τέκτων. Αἴθωνι. Λαμπρῷ. ὀξεῖ. Ἐπ’ ἂν γὰρ ὁ σίδηρος ὀξυνθῇ, λαμπρότερος γίγνεται. Ἐξέταμεν. |
| 4 486 [5] | Ἐξέτεμεν, ἔκοψεν. Ἴτυν. Ἀψίδα. Λέγει δὲ τὴν περιφέρειαν τοῦ τροχοῦ. Δίφρῳ. Τῷ ἅρματι. Περικαλλέϊ. Πάνυ καλῷ. Ἀζομένη. |
| 4 487 | Ξηραινομένη. Ψιλῶς ἀναγνωστέον· ἐσχημάτισται γὰρ παρὰ τὴν στέρησιν τοῦ ζῆν. Ἐξενάριξεν. |
| 4 488 | Ἐφόνευσεν. Αἰολοθώρηξ. |
| 4 489 | Ποικίλον θώρακα ἔχων. Πριαμίδης. |
| 4 490 | Πριάμου παῖς Ἄντιφος. Ἅμαρτ’. |
| 4 491 | Διήμαρτεν, ἀπέτυχεν. Λεῦκον. Νῦν προπερισπωμένως ἀναγνωστέον, ἵν’ ᾖ ὄνομα κύριον. Βεβλήκει. |
| 4 492 [5] | Σχῆμα χρονικόν. Ἔλαβε δὲ ὑπερσυντελικὸν ἀντὶ ὁριστικοῦ. Νέκυν. Νεκρόν. Εἴρηται δὲ παρὰ τὸ νήκηρος, ὁ μὴ ἔχων κέαρ, ὅ ἐστι, ψυχήν. Ἑτέρωσε. Εἰς τὸ ἕτερον μέρος. Ἐρύοντα. Ἕλκοντα. Ἤριπε. |
| 4 493 | Κατηνέχθε, ἔπεσεν. Ἔκπεσεν. Ἐξέπεσεν. Ἀποκταμένοιο. |
| 4 494 | Ἀναιρεθέντος. Χολώθη. Ἐλυπήθη, ὠργίσθη. Κεκορυθμένος. |
| 4 495 | Καθωπλισμένος. Ἀπὸ μέρους τὸ πᾶν. Αἴθοπι. Τῷ λαμπρῷ. Ἀμφί ἑ παπτῄνας. |
| 4 497 | Περὶ αὑτὸν περιβλεψάμενος. Κεκάδοντο. Ταρασσόμενοι ἐσκορπίζοντο, ἔφευγον. Οὐχ ἅλιον. |
| 4 498 | Οὐ μάταιον. Ἧκεν. Ἔπεμψε. Νόθον. |
| 4 499 [10] | Τὸν οὐ γνήσιον, ἀλλ’ ἐκ παλλακίδος ὄντα. Αἱ γὰρ παιδοποιΐαι παρὰ τῷ Ποιητῇ τετραχῶς λέγονται. ὁ μὲν γὰρ γνήσιος, ὁ δὲ νόθος καλεῖται παῖς· ὁ δὲ σκότιος, καὶ ἄλλος παρθένιος. Γνήσιος μὲν οὖν καλεῖται, ὁ ἐκ νομίμων γάμων. Νόθος δὲ, ὁ ἐκ παλλακίδος. Σκότιος, ὁ τὸν πατέρα ἀγνοῶν. Σκότιον δέ ἑ γείνατο μήτηρ. Παρθένιος δὲ, ὁ ἐκ παρθένου ἔτι νομιζομένης γενόμενος. ὡς τό· Παρθένιον τὸν ἔτικτε χορῷ καλὴ Πολυμήλη. Δημοκόωντα. Ὄνομα κύριον. Ὅς οἱ Ἀβυδόθεν ἦλθεν. |
| 4 500 [5] | Ὅστις αὐτῷ ἐκ τῆς Ἀβύδου παρεγεγόνει πόλεως Ἑλλησπόντου. Παρ’ ἵππων ὠκειάων. Ἐξ ἐκείνου τοῦ τόπου, ἐν ᾧ ἵπποι ἐγεννῶντο ταχεῖς. Εἶπε δὲ, ὅτι ἐκεῖ ἐτρέφοντο καὶ οἱ ἵπποι τοῦ Πριάμου. Κόρσην. |
| 4 502 | Τὸν κρόταφον. Πέρησε. Διεπέρασε, διῆλθεν. Αἰχμή. |
| 4 503 [5] | Ἡ ἐπιδορατίς. Τὸν δὲ σκότος ὄσς’ ἐκάλυψε. Σολοικισμὸς παρὰ τὰς πτώσεις, ἔδει γὰρ εἰπεῖν, τοῦ δὲ σκότος ὄσς’ ἐκάλυψε. τούτου δὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς τὸ σκότος ἐκάλυψεν. Ἀράβησε δέ. |
| 4 504 | Ἤχησε δέ. Τεύχεα. Τὰ ὅπλα. Χώρησαν. |
| 4 505 | Ὑπεχώρησαν, ἔφυγον. Πρόμαχοι. Πρωταγωνισταί. Φαίδιμος. Ἐπιφανὴς, λαμπρὸς ἐν ταῖς πράξεσι. Μέγ’ ἴαχον. |
| 4 506 | Μέγα ἐβόησαν. Ἐῤῥύσαντο. Εἵλκυσαν. Ἴθυσαν. |
| 4 507 | Ἐπ’ εὐθείας ὥρμησαν. Νεμέσησεν. Ἐφθόνησεν, ἐβάσκῃνε. Περγάμου ἐκκατιδών. |
| 4 508 [10] | Ἐκ τῆς ἀκροπόλεως προσχών. Ὅμηρος δὲ μόνην τὴν Ἰλίου ἀκρόπολιν, Πέργαμον καλεῖ· οἱ δὲ νεώτεροι πάσας τὰς ἀκροπόλεις. Ἰστέον δὲ, ὅτι οἱ παλαιοὶ οἱ κτίζοντες τὰς πόλεις, ἐν τοῖς ὑψηλοτέροις τόποις ἀκροπόλεις ἐποίουν, διὰ τὸ ἐκεῖσε προσφεύγειν ἀπὸ τῶν κοιλοτέρων τόπων τοὺς ἐνοικοῦντας ἐν τοῖς κατακλυσμοῖς. Κέκλετο. Παρεκελεύσατο. Ἀΰσας. Βοήσας. Ὄρνυσθε. |
| 4 509 [5] | Ὁρμᾶτε, διεγείρεσθε. Μὴ δ’ εἴκετε. Μὴ δὲ ὑποχωρεῖτε. Χάρμης. Μάχης. κατὰ ἀντίφρασιν. οὐδεὶς γὰρ ἐν αὐτῇ χαίρει. Λίθος χρώς. |
| 4 510 | Τὸ σῶμα ἀναίσθητος. Μεταφορά. Ἀνασχέσθαι. |
| 4 511 | Ἀναδέξασθαι, ὑπομεῖναι. Ταμεσίχροα. Τέμνοντα τὸν χρῶτα. Οὐ μάν. |
| 4 512 | Οὐ μὲν οὖν. Ἠϋκόμοιο. Εὐκόμου. Μάρναται. |
| 4 513 | Μάχεται. Θυμαλγέα. Τὸν τὴν ψυχὴν ἀλγοῦντα. Πέσσει. Καταδαπανᾷ, ἢ πραΰνει. Ὁ τρόπος μεταφορά. Δεινός. |
| 4 514 | Φρικτὸς, φοβερός. Κυδίστη. |
| 4 515 [5] | Ἐνδοξοτάτη. Τριτογένεια. Ἡ Ἀθηνᾶ, ἡ τὸ τρεῖν καὶ φοβεῖσθαι γεννῶσα τοῖς πολεμίοις. ἢ ἡ ἐπὶ τῷ Τρίτωνι ποταμῷ τῆς Λιβύης γεννηθεῖσα. Ἀμαρυγκείδην. |
| 4 517 | Ἀμαρυγκέως παῖδα Διώρην. Ἐπέδησεν. Κατέσχε. Χερμαδίῳ. |
| 4 518 | Χειροπλήθει λίθῳ. Βλῆτο. Ἐβέβλητο. Ὀκρυόεντι. Τραχεῖ. Δεξιτερήν. |
| 4 519 | Δεξιάν. Ἀγός. Ἡγεμών. Ἰμβρασίδης. |
| 4 520 | Ἰμβράσου παῖς Πείρως. Αἰνόθεν. Ἀπὸ Αἴνου πόλεως Θρᾴκης. Εἰληλούθει. Παρεγεγόνει, ἐληλύθει. Ἀμφοτέρω δὲ τένοντε. |
| 4 521 | Ἀμφότερα δὲ αὐτοῦ τὰ κατατείνοντα νεῦρα. Λᾶας. Λίθος. Ἀναιδής. Ὁ ταχύς. Ἄχρις. |
| 4 522 | Ἕως. Ἀπηλοίησεν. Ἀπέκοψε. Κάππεσε. |
| 4 523 | Κατέπεσεν. Ἄμφω χεῖρε. Ἀμφοτέρας τὰς χεῖρας. Πετάσσας. Ἐκπετάσας. ἐκτείνας. Θυμὸν ἀποπνείων. |
| 4 524 | Περιφραστικῶς, τὴν ψυχὴν ἐκπνέων. Ὅς ῥα. Ὅστις δέ. Οὖτα. |
| 4 525 | Ἔτρωσε. Χύντο. |
| 4 526 [10] | Ἀθρόως ἐξεχύθησαν. Χολάδες. Τὰ ἔντερα. ἐπειδὴ εἰς αὐτὰ συῤῥεῖ ἡ ξανθὴ χολή· τοῦτο μηχανησαμένης τῆς φύσεως πρὸς τὸ διαθερμαίνεσθαι, καὶ ἐρεθίζεσθαι αὐτὰ τῇ δριμύτητι αὐτῆς πρὸς τὴν διάκρισιν τῶν περιττῶν. ἔμελλε γὰρ, ψυχρὰ ὄντα τῇ κράσει, ἀργὰ μένειν, καὶ μηδέποτε ποιεῖν τὴν ἀπόκρισιν. τοιαῦτα γὰρ τὰ νευρώδη πάντα. Οἱ δὲ ἠτυμολόγησαν παρὰ τὸ χεῖσθαι. οὐ καλῶς. Ἀπεσσύμενον. |
| 4 527 | Ἀπαλλασσόμενον. ἀπερχόμενον. Πάγη. |
| 4 528 | Ἐνεπάγη, εἰσῆλθεν. Ἀγχίμολον. |
| 4 529 | Ἐκ τοῦ σύνεγγυς. μετ’ οὐ πολύ. Τύψε. |
| 4 531 | Ἐπέπληξεν. Ἐκ δ’ αἴνυτο. Ἀφῃρεῖτο δέ. Οὐκ ἀπέδυσεν. |
| 4 532 | Οὐκ ἐσκύλευσε. Περίστησαν. Περιέστησαν κύκλῳ. Ἀκρόκομοι. |
| 4 533 [5] | Ἤτοι, ἄκρως κομῶντες. Ἢ, οἱ μὴ κομῶντες ἄγαν, μήτε πάλιν ἐψιλωμένοι τὴν κεφαλήν. Δολίχ’ ἔγχεα. Τὰ μακρὰ δόρατα. Οἵ ἑ. |
| 4 534 | Οἵτινες αὐτόν. Μέγαν περ’ ἐόντα. Ἰσχυρόν περ ὑπάρχοντα. Ἴφθιμον. Ἰσχυρόν. Ἀγαυόν. Λαμπρόν. Ὦσαν. |
| 4 535 | Ἀπώσαντο, ἀπέκρουσαν. Ἀπὸ σφείων. Ἀφ’ ἑαυτῶν. Χασσάμενος. Ἀναχωρήσας. Πελεμίχθη. Διεσείσθη, ἀνεκινήθη. Ὣς τώγε. |
| 4 536 | Οὕτως οὗτοι. Παρ’ ἀλλήλοισι τετάσθην. Ἐγγὺς ἀλλήλων ἔκειντο ἐκτεταμένοι. Ἐπειῶν. |
| 4 537 | Ἠλείων. Ἀπὸ Ἐπειοῦ τοῦ Ἠλείου, βασιλέως αὐτῶν. Περικτείνοντο. |
| 4 538 | Περὶ αὐτοὺς ἀνῃροῦντο. Ἔνθα. |
| 4 539 | Τότε. Ἔργον. Νῦν, τὸν πόλεμον. Ὀνόσαιτο. Ἐκφαυλίσειε, μέμψαιτο. Μετελθών. Εἰς αὐτοὺς παραγενόμενος. Ἄβλητος καὶ ἀνούτατος. |
| 4 540 [5] | Ἄβλητος καὶ ἀνούτατος λέγεται, ὁ ἔτι μήτε ἀπὸ διαστήματος τρωθεὶς δόρατι ἢ ὀϊστῷ, μήτε δὲ ἐκ τοῦ ἐγγὺς ξίφει. Τοῦτο γὰρ διαφέρει βολὴ τρώσεως. Δινεύοι. |
| 4 541 | Περὶ αὐτοὺς ἀναστρέφοιτο. Ὅθεν καὶ αἱ συστροφαὶ τῶν ἀνέμων, δῖναι λέγονται. Ἀπερύκοι. |
| 4 542 | Ἀπείργοι, κωλύοι. Ἐρωήν. Ὁρμήν. Ἤματι κείνῳ. |
| 4 543 | Ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ. Πρηνέες. |
| 4 544 | Πρηνεῖς, ἐπὶ πρόσωπον, ἀπὸ τοῦ πρόσω νενευκέναι. Τέταντο. Ἐκτεταμένοι ἦσαν, ἀνῄρηντο. Ἔνθ’ αὖ. |
| 5 1 [5] | Τότε δή. Ἐπίῤῥημα χρονικόν. ἄλλως δὲ, ἐνταῦθα, τοπικόν. Παλλάς. Εὐκίνητος, πολεμική. Παρὰ τὸ πάλλεσθαι, ὅ ἐστι, κινεῖσθαι. Ἢ παρὰ τὰς αἰτίας, ἃς εἶπον ἐν τῇ α . Δῶκεν. |
| 5 2 [20] | Ἔδωκε, παρέσχε. Μένος. Δύναμιν. Δῶκε μένος καὶ θάρσος. Τὸ μένος ἐστὶ τοῦ σώματος, τὸ δὲ θάρσος τῆς ψυχῆς. Ἵνα οὖν καὶ δύνηται, καὶ θαῤῥῇ, ἀμφότερα αὐτῷ ἔδωκε. Πολλοὶ γὰρ δύνανται μὲν, οὐ θαῤῥοῦσι δέ. Θάρσος δέ ἐστι, κατὰ μὲν τοὺς Στωϊκοὺς φιλοσόφους, τὸ ἀσφαλῶς πεποιθέναι αὑτῷ, ὅτι οὐδενὶ ἂν δεινῷ περιπέσοιε. Κατὰ δὲ τοὺς ἐξ Ἀκαδημίας, καὶ τοὺς Ἐρετρικοὺς, ἐπίτασις θαῤῥαλέα. Κατὰ δὲ τοὺς Κυρηναϊκοὺς, καὶ Ἐπικουρείους, εὐσταθεῖν κατὰ διάνοιαν καὶ λόγον ἐν δεινῶν ὑπομοναῖς, ὥς φησιν ὁ Ποιητής· Καί οἱ μυίης θάρσος ἐνὶ στήθεσσιν ἔθηκε. Θάρσος οὖν ἐστι τὸ εὔλογον παράστημα τῆς ψυχῆς· θράσος δὲ, τοὐναντίον. Θάρσος. Ψυχῆς ἀνδρία, πεποίθησις. Ἔκδηλος. Διάδηλος, φανερός. Μετὰ πᾶσιν. Ἐν πᾶσιν. Ἡ γὰρ, μετὰ, πρόθεσις ἀντὶ τῆς, ἐν, κεῖται. Κλέος ἐσθλόν. |
| 5 3 | Δόξαν ἀγαθήν. Ἄροιτο. Ἀπενέγκοιτο. λάβοι. Δαῖέ οἱ. |
| 5 4 [15] | Ἔκαιεν, ἔλαμπεν. Ἐκ κόρυθός τε καὶ ἀσπίδος. Ἀντὶ τοῦ, φαντασίαν πυρὸς ἀπὸ τῶν ὅπλων ἐποίει φαίνεσθαι, ὥστε πλέον αὐτὸν εἶναι ἐπίφοβον τοῖς Τρωσίν. Ἀκάματον. Πολύ. Ζωΐλος δὲ ὁ Ἐφέσιος κατηγορεῖ τοῦ τόπου τούτου, καὶ μέμφεται τὸν Ποιητὴν, ὅτι λίαν γελοίως πεποίηκεν ἐκ τῶν ὤμων τοῦ Διομήδους καιόμενον πῦρ. ἐκινδύνευε γὰρ καταφλεχθῆναι ὁ ἥρως. Ἔνιοι μὲν οὖν παρειλῆφθαί φασι τὸ ὡς, κατὰ συνήθειαν τῷ Ποιητῇ. ὡς καὶ ἐν ἑτέροις. Ὥς οἱ μὲν μάρναντο δέμας πυρός. ὡς πυρὸς φαντασίαν, οὐκ εἰδικῶς πῦρ. Ἀστέρ’ ὀπωρινῷ. |
| 5 5 [15] | Τῷ κατὰ τὸν καιρὸν τῆς ὀπώρας ἀνατέλλοντι ἀστέρι. Λέγει δὲ τῷ κυνὶ, ἢ θερινῷ, καὶ ὀπώρας κατασκευαστικῷ. Ὀπώρα δὲ καλεῖται ὁ μεταξὺ θέρους καὶ φθινοπώρου καιρός. Ἰστέον, ὅτι, διαφέρει ἀστὴρ ἄστρου ταύτῃ· Ὅτι, ὁ μὲν ἀστήρ ἐστιν ἓν σῶμα φύσεως, θειωτέρας ἐννοίας ποιούμενον, ἄστρον δὲ, τὸ ἐκ πολλῶν ἀστέρων συγκείμενον ἀστροθέτημα, ὅ περ μιᾷ φαντασίᾳ ὄψεως ὑποπίπτει, μετά τινος ἱστορίας τὴν ἀπόδοσιν ἔχον. Οἷα τὰ ἐν τῷ ζωδιακῷ, δράκων, αἱ δύο ἄρκτοι, καὶ τὰ λοιπά. Ταῦτα δὲ κεῖται ἐν τῷ ἀρκτικῷ, ὃς καὶ βόρειος καὶ ἀειφανὴς προσαγορεύεται. Ὁ δὲ ἀντικείμενος τούτῳ κύκλος, ἀνταρκτικὸς καὶ ἀφανὴς καὶ νότιος λέγεται. Ἐναλίγκιον. Παραπλήσιον, ὅμοιον τῇ αὐγῇ. Παμφαίνῃσι. |
| 5 6 [5] | Πανταχοῦ φαίνει. Λελουμένος Ὠκεανοῖο. Νεωστὶ ἀνατέλλων ἐξ Ὠκεανοῦ. Τὰς γὰρ ἀνατολὰς τῶν ἄστρων ἐντεῦθεν ὁ Ποιητὴς συνιστᾷ. Ὠκεανὸς δὲ ποταμὸς, καθ’ Ὅμηρον, περιῤῥέων κύκλῳ τὴν γῆν, ποταμῶν πάντων πατὴρ ὤν. Τοῖόν οἱ πῦρ δαῖε. |
| 5 7 [10] | Τοιοῦτον αὐτοῦ πῦρ ἀνῆπτο. Ἀπὸ δὲ τούτων, ὅ ἐστι τῆς περικεφαλαίας καὶ τῆς ἀσπίδος, ὡς προεῖπε, τὴν τῶν ὅπλων στιλπνότητα δηλοῖ. Οὐ γὰρ δὴ πυρὶ ὡμοίωσεν αὐτοῦ τὸ σῶμα, οὐδὲ ὕλῃ τινὶ καιομένῃ, ἀλλὰ λαμπρῷ ἀστέρι, οὗ αἱ αὐγαί εἰσι πυρώδεις. Φησὶ γάρ· Ἀστέρ’ ὀπωρινῷ ἐναλίγκιον, ὅστε μάλιστα Λαμπρὸν παμφαίνῃσιν. Ὦρσε δέ μιν. |
| 5 8 | Διήγειρε δὲ αὐτόν. Κατὰ μέσσον. Κατὰ τὸ μέσον τῆς μάχης. Κλονέοντο. Διεταράσσοντο. Ἦν δέ τις ἐν Τρώεσσι Δάρης. |
| 5 9 [5] | Τοῦτο τὸ εἶδος, διήγησις. Τρεῖς γὰρ ἀρεταὶ διηγήσεως, σαφήνεια, συντομία, καὶ πιθανότης. ἅπερ ἐνέθηκε τὸ ἔθνος, τὸ ὄνομα, τὴν τύχην, τὸν τρόπον, τὴν ἀρχὴν, τῶν παίδων τὰ ὀνόματα καὶ τὴν ἀρετήν. Δάρης. Ὄνομα κύριον. Ἀφνειός. Πλούσιος. Οἷον ἀπενεὸς, ὁ μὴ πενόμενος. Ἱρεύς. |
| 5 10 | Ἱερεὺς, θύτης. Ἤστην. Ἦσαν. δυϊκῶς. Μάχης εὖ εἰδότε πάσης. |
| 5 11 | Πάσης μάχης ἐπιστήμονες. Τώ οἱ. |
| 5 12 [5] | Οἵτινες αὐτῷ. Ἀποκρινθέντε. Ἀποχωρισθέντες· τοῦ οἰκείου πλήθους δηλονότι. Ἀντίον. Ἐξεναντίας. Ἄλλοις δυϊκῶς, ἐναντίω. Ὡρμηθήτην. Ὡρμήθησαν. Τὼ μέν. |
| 5 13 | Οὗτοι μέν. Ἀφ’ ἵπποιϊν. Ἀπὸ τῶν ἵππων. Ὤρνυτο. Ὥρμησεν. Οἱ δ’ ὅτε δή. |
| 5 14 | Ἐπειδὴ δὲ οὗτοι. Σχεδόν. Ἐγγύς. Ἐπ’ ἀλλήλοισιν ἰόντες. Ἀλλήλοις ἐπερχόμενοι. Προΐει. |
| 5 15 | Προέπεμπεν. Ἀκωκή. |
| 5 16 | Ἡ ἐπιδορατίς. Ἔγχος. |
| 5 17 | Τὸ δόρυ. Ὕστερος. Δεύτερος. Οὐχ’ ἅλιον. |
| 5 18 | Οὐ μάταιον. Ἔκφυγεν. Ἐξεπέμφθη, ἐξέπτη. Μεταμάζιον. |
| 5 19 | Μεταξὺ τῶν μαζῶν. Ὦσεν. Ἀπώσατο, κατέβαλεν. Ἀφ’ ἵππων. Ἀπὸ τοῦ ἅρματος. Ἰδαῖος δ’ ἀπόρουσεν. |
| 5 20 [20] | Ἀφώρμησε. Κατηγορεῖ καὶ τούτου τοῦ τόπου Ζωΐλος. ὅτι λίαν, φησὶ, γελοίως πεποίηκεν ὁ Ποιητὴς τὸν Ἰδαῖον, ἀπολιπόντα τοὺς ἵππους καὶ τὸ ἅρμα, φεύγειν. Ἐδύνατο γὰρ μᾶλλον ἐπὶ τοῖς ἵπποις φυγεῖν. Ἀλλὰ ῥητέον, ὅτι κατέθορε μὲν τοῦ ἅρματος, ὡς ὑπερασπίσων τοῦ ἀδελφοῦ. Εὐλαβηθεὶς δὲ τὸν πόλεμον, εἰς φυγὴν ὥρμησεν. Οἱ δὲ λέγουσιν, ὅτι, εἰδὼς τὸ Διομήδους φίλιππον, διὰ τοῦτο ἐᾷ τοὺς ἵππους, ὅπως περὶ αὐτοὺς γένηται. Ἢ, ὅτι οὐκ ἐπέστησε τῷ συμφέροντι. Αἱ γὰρ φρένες ταραχθεῖσαι παρέπλαγξαν καὶ σοφόν. Τοιοῦτος εὑρίσκεται παρ’ αὐτῷ καὶ Ἀλέξανδρος, ἑλκόμενος ὑπὸ τοῦ ἐχθροῦ, καὶ ἀγχόμενος ὑπὸ τῆς κόρυθος, καὶ τῆς παρούσης συμφορᾶς, καὶ ἀγνοῶν χρήσασθαι τῷ παρόντι ξίφει κατὰ τοῦ πολεμίου. Λιπών. Καταλιπών. Δίφρον. Τὸ ἅρμα. Οὐδ’ ἔτλη. |
| 5 21 | Οὐδὲ ἐκαρτέρησε. Περιβῆναι. Ὑπερμαχῆσαι. Ἀδελφειοῦ. Ἀδελφοῦ. Κταμένοιο. Ἀναιρεθέντος. Οὐδὲ γὰρ οὐδέ κεν αὐτός. |
| 5 22 [5] | Οὐδὲ γὰρ δὴ ἂν αὐτός. Ἡ μία περισσὴ ἀπόφασις. Οὐδὲ γὰρ οὐδὲ βίη. Οὐδὲ γὰρ οὐδὲ Δρύαντος. Καὶ ἔστι μία μὲν ἐπὶ τοῦ πράγματος, θατέρα δὲ ἐπὶ τοῦ προσώπου. Ὑπέκφυγεν. Ἐξέφυγε. Κῆρα μέλαιναν. Τὴν θανατηφόρον μοῖραν. Ἔρυτο. |
| 5 23 | Ἐρύσατο, ἐφύλαξε. Νυκτί. Σκότει. Καλύψας. Περιβαλὼν, σκεπάσας. Ὡς δή οἱ μὴ πάγχυ γέρων. |
| 5 24 [5] | Ὅπως μὴ αὐτῷ παντελῶς ὁ πρεσβύτης. Ἀκαχημένος εἴη. Λυπηθείη. Ὡς, τιθήμενος, ὀνήμενος, ἀκαχήμενος. Αἰολικῶς. Κατάγειν. |
| 5 26 | Ἄγειν. Διὰ τοῦτο ἐμφαίνει, ὅτι ἐν κοιλοτέρῳ τόπῳ ἦν τὸ ναύσταθμον. Υἷε Δάρητος. |
| 5 27 | Ἀντὶ τοῦ, τὼ υἱὼ Δάρητος. Ἐπιφέρει γὰρ, τὸν μέν. Ἀλευάμενον. |
| 5 28 | Ἐκκλίνοντα, φεύγοντα. Κτάμενον. Ἀνῃρημένον. Παρ’ ὄχεσφι. Παρὰ τοῖς ἅρμασι. Πᾶσιν. |
| 5 29 | Ἀντὶ τοῦ, πάντων. Πτωτικὸν τὸ σχῆμα. συνήθως γὰρ τῇ δοτικῇ ἀντὶ γενικῆς χρῆται ὁ Ποιητής. Ὠρίνθη. Διεταράχθη. Ἑλοῦσα. |
| 5 30 | Λαβοῦσα, κρατήσασα. Θοῦρον. Ἐνθουσιαστικὸν, εὐκίνητον ἐν τῷ πολέμῳ. Ἆρες Ἄρες. |
| 5 31 [5] | Ἀντὶ τοῦ Ἄρη. Τοῦτο δὲ τὸ σχῆμα παλιλλογία καλεῖται. Βροτολοιγέ. Ἀνθρωποφθόρε. Μιαιφόνε. Μιαινόμενε φόνοις. Τειχεσιπλῆτα. Τοῖς τείχεσι προσπελάζων, πορθητά. Ἐὰν δὲ διὰ τοῦ β. γράφηται, ὁ τὰ τείχη καταβάλλων. Ἐάσαιμεν. |
| 5 32 | Ἐάσωμεν. Μάρνασθαι. |
| 5 33 [5] | Μάχεσθαι. Ὁπποτέροισιν. Ὁποίοις αὐτῶν. Ὀρέξῃ. Δώσει. παράσχοι. Ἔστι δὲ κυρίως, ἐκτείνειν. ἀφ’ οὗ καὶ ὀργυιὰ ἐκλήθη ἡ ἀφ’ ἑκατέρων τῶν χειρῶν αὐτῶν ἔκτασις. Νῶϊ. |
| 5 34 | Ἡμεῖς οἱ δύο. Χαζώμεσθα. Ἐκφύγωμεν. Καθεῖσε. |
| 5 36 | Καθεσθῆναι ἐποίησε, καθίδρυσεν. Ἐπ’ ἠϊόεντι. Ἐπὶ τῷ αἰγιαλοὺς καὶ ὄχθας ἔχοντι. Ἔκλιναν. |
| 5 37 | Ἐς φυγὴν ἔτρεψαν. Ἕλεν. Νῦν, ἀνεῖλεν. Ἁλιζώνων. |
| 5 39 | Ἔθνους Θρᾳκῶν. Ἄλλοι δὲ εἶπον, αὐτὸ ἓν εἶναι τῶν περὶ τὴν Καρικὴν θάλασσαν οἰκούντων ἐθνῶν. Στραφθέντι. |
| 5 40 | Εἰς φυγὴν τραπέντι, φεύγοντι. Μεταφρένῳ. Νώτῳ. Μεσσηγύς. |
| 5 41 | Ἀναμέσον, μεταξύ. Ἔλασσε. Διήλασεν, ἔπληξεν. Ἐνῄρατο. |
| 5 43 | Ἐφόνευσε. Μῄονος. Λυδοῦ. Ἔστι δὲ τὸ ὄνομα ἐθνικόν. Τάρνης. |
| 5 44 | Τάρνη, πόλις Λυδίας, ἡ νῦν Σάρδις λεγομένη. Νύξεν. |
| 5 46 | Ἔνυξεν, ἔπληξε. Στυγερός. |
| 5 47 | Μισητὸς, φρικτός. Εἷλεν. Ἔλαβεν. Ἐσύλευον. |
| 5 48 | Ἐσύλουν, ἐσκύλευον, ἐγύμνουν. Αἵμονα θήρης. |
| 5 49 | Ἐπιστήμονα κυνηγετικῆς. Ὀξυόεντι. |
| 5 50 | Ὀξεῖ. Ἢ ἀπὸ ὀξύας, εἴδους δένδρου, κατεσκευασμένῳ. Θηρητῆρα. |
| 5 51 | Θηρευτήν. κυνηγόν. Ἄγρια. |
| 5 52 | Θηρία. Χραῖσμεν. |
| 5 53 | Ἐβοήθησεν. Ἰοχέαιρα. Ἡ ἰοῖς καὶ βέλεσι χαίρουσα, τοξότις. Ἑκηβολίαι. |
| 5 54 | Εὐστοχίαι. Ἧισιν. Αἷς. Ἐκέκαστο. Ἐκεκόσμητο. Δουρικλυτός. |
| 5 55 | Περὶ τὸ δόρυ ἔνδοξος. πολεμικός. Πρόσθεν ἕθεν. |
| 5 56 | Ἔμπροσθεν αὐτοῦ. Διὰ δὲ στήθεσφι. |
| 5 57 | Διὰ τοῦ στήθους. Ἤριπεν. |
| 5 58 | Ἔπεσε. Πρηνής. Ἐπὶ στόμα, ἐπὶ πρόσωπον. Ἀράβησεν. Ἤχησεν. Ὀνοματοποιΐα ὁ τρόπος. Ἁρμονίδεω. |
| 5 60 | Ἁρμονίδου παιδός. Οἰκεῖον δὲ ὄνομα τέκτονος. παρὰ τὸ συναρμόζειν. Δαίδαλα. Ποικίλα. Τεύχειν. |
| 5 61 | Κατασκευάζειν, ποιεῖν. Ἔξοχα. Ἐξόχως, ὑπερβαλλόντως. Φίλατο. Ἐφίλησε. Τεκτήνατο. |
| 5 62 | Κατεσκεύασεν. Ἀρχεκάκους. |
| 5 63 | Ἀρχὴν τῶν κακῶν παρασχούσας. Ἐγένοντο. Πέλοντο. Οἷ τ’ αὐτῷ. |
| 5 64 [25] | Καὶ αὐτῷ ἐκείνῳ τῷ κατασκευάσαντι. δηλονότι, Φερέκλῳ. Ἐπεὶ οὔτι θεῶν ἐκθέσφατα ᾔδη. Λακεδαιμόνιοι λιμῷ κρατηθέντες, ἐμαντεύοντο περὶ ἀπαλλαγῆς. Ὁ δὲ θεὸς αὐτοῖς ἔχρησεν, ἐξιλάσκεσθαι τοὺς Τεύκρων δαίμονας. Οὕτως δὲ πρότερον οἱ Ἰλιεῖς ἐκαλοῦντο. Μενέλαος οὖν ἀφικόμενος εἰς Ἴλιον, τὸ προσταχθὲν ἔπρασσε. Κἀκεῖθεν εἰς Δελφοὺς παρεγένετο, περὶ παίδων γενέσεως χρησμὸν ληψόμενος. Συνείπετο δὲ αὐτῷ καὶ Ἀλέξανδρος, περὶ γυναικὸς μαντευσόμενος. Γενομένων οὖν ἀμφοτέρων ἐπὶ τὸ μαντεῖον, λέγεται χρῆσαι τὴν Πυθίαν τάδε· Τίπτε δύω βασιλῆες, ὁ μὲν Τρώων, ὁ δ’ Ἀχαιῶν, Οὐκ ἔθ’ ὁμοφρονέοντες, ἐμὸν δόμον εἰσανέβητε; Ἤ τοι ὁ μὲν πώλοιο γόνον διζήμενος εὑρεῖν. Αὐτὰρ ὁ πῶλον ἑλεῖν. τί νυ μήσεαι, ὦ μεγάλε Ζεῦ; Τοὺς δὲ μὴ νοήσαντας τὸ λόγιον, χωρισθῆναι. Ὁ δὲ λόγος, ἐπεὶ οὐκ ᾔδῃ τὰ ἐκ θεῶν μαντεύματα. Ἑλλάνικος δέ φησι, χρησμὸν δοθῆναι τοῖς Τρῳσὶν, ἀπέχεσθαι μὲν ναυτιλίας, γεωργίᾳ δὲ προσανέχειν· μὴ, τῇ θαλάσσῃ χρώμενοι, ἀπολέσωσιν αὐτοὺς καὶ τὴν πόλιν. Οὔτοι. Οὐδαμῶς. Θέσφατα. Θεόφατα. τὰ ἐκ θεῶν μαντευόμενα. Κατέμαρπτε. |
| 5 65 | Κατελάμβανε. Γλουτόν. |
| 5 66 | Γλουτὸς, τὸ περὶ τοῖς σφαιρώμασιν ἰσχίον, ἡ κοτύλη. Κατὰ κύστιν. |
| 5 67 | Κατὰ τὴν φύσκαν. ὅπέρ ἐστιν οὐροδόχον ἀγγεῖον. Γνὺξ ἐριπών. |
| 5 68 | Ἐπὶ γόνυ πεσών. Οἰμώξας. Στενάξας, βοήσας. Θάνατος δέ μιν ἀμφεκάλυψε. Περιφραστικῶς, ἀπέθανεν. Ἔπεφνεν. |
| 5 69 | Ἐφόνευσε. Νόθος. |
| 5 70 | Ὁ μὴ ἐκ νομίμης γυναικὸς ὤν. Πύκα. Ἐπιμελῶς. Ἶσα φίλοισι τέκεσσι. |
| 5 71 | Ἐπίσης τοῖς προσφιλεστάτοις τέκνοις. Χαριζομένη. Χάριν ποιοῦσα. Πόσεϊ ᾧ. Τῷ ἰδίῳ ἀνδρί. Φυλείδης. |
| 5 72 | Ὁ Φυλέως παῖς Μέγης. Ἐγγύθεν ἐλθών. Ἐγγὺς παραγενόμενος. Ἰνίον. |
| 5 73 [5] | Τὸ κοῖλον τοῦ τένοντος. Κέκληται δὲ οὕτως διὰ τὸ νευρῶδες εἶναι. Ἢ, πλατὺ καὶ παχὺ νεῦρον, τὸ καθῆκον ἀπὸ τῆς κεφαλῆς ἐπὶ τὸν αὐχένα. Ἀν’ ὀδόντας. |
| 5 74 | Κατὰ τῶν ὀδόντων. Τάμεν. Ἀπέτεμεν. Ψυχρὸν δ’ ἕλε χαλκὸν ὀδοῦσιν. |
| 5 75 [5] | Ἤτοι κυρίως, διὰ τὸ ψυχρὸν καὶ ἄθερμον εἶναι τὸν σίδηρον· ἢ τὸν τοῦ ψύχους ποιητικὸν, διὰ τὸ ἀποψύχεσθαι τοὺς ἀναιρουμένους ὑπ’ αὐτοῦ. Τὸν γοῦν ψυχροποιὸν σίδηρον τοῖς ὀδοῦσιν ἔλαβεν. Εὐαιμονίδης. |
| 5 76 | Εὐαίμονος παῖς Εὐρύπυλος. Ἀρητήρ. |
| 5 78 | Ἱερεύς. Ἐτέτυκτο. Κατεσκεύαστο. ἦν. Θεὸς δ’ ὥς. Ὡς θεός. Ὁ τρόπος ἀναστροφή. Τίετο. Ἐτιμᾶτο. Μεταδρομάδην. |
| 5 80 | Ἐπιδραμών. ἐπιδιώξας. Ἔλασεν. Ἔπληξε. Φασγάνῳ. |
| 5 81 | Τῷ ξίφει. Ἀΐξας. Ὁρμήσας. Ἀπὸ δ’ ἔξεσεν. Ἀπέξεσεν, ἀπέκοψε. Πορφύρεος. |
| 5 83 | Μέλας. ἢ, ὁ δι’ αἵματος. Κραταιή. Ἰσχυρά. Πονέοντο. |
| 5 84 | Ἐνήργουν. Γνοίης. |
| 5 85 | Ἐπέγνως. Ποτέροισι μετείη. Ἐν ποτέροις ᾖ, ἐν ποίοις ὑπάρχοι. Ὁμιλέοι. |
| 5 86 | Ἀναστρέφοιτο. Θῦνε. |
| 5 87 | Ἐμμανῶς ὥρμα. Ἂμ πεδίον. Διὰ τοῦ πεδίου. Πλήθοντι. Πεπληρωμένῳ. πλημμυροῦντι. Χειμάῤῥῳ. |
| 5 88 [5] | Χείμαῤῥοι λέγονται οἱ μὴ ἀέναον τὸ ὕδωρ ἔχοντες, ἀλλὰ χειμῶνος πληρούμενοι ὑπὸ τῶν συνεχῶν ὄμβρων. Ὦκα. Ὀξέως. Ἐκέδασσε. Ἐσκέδασσε, διεσκόρπισε. Γεφύρας. Τὰς διαβάσεις τῶν ποταμῶν. Ἐεργμέναι. |
| 5 89 | Περιπεφραγμέναι, ἠσφαλισμέναι. Ἰσχανόωσιν. Ἐπέχουσι, λύουσιν. Ἀλωάων. |
| 5 90 [5] | Χωρίων ἀμπελοφύτων, ἢ δενδροφύτων. Σημαίνει δὲ καὶ τὴν ἅλων, ἐν ᾗ ὁ σῖτος· ἔνιοι δὲ κήπων, ἀρουρῶν. Ἐριθηλέων. Μεγάλως θαλλουσῶν, αὐξανομένων. Ἐξαπίνης. |
| 5 91 | Ἐξαίφνης. Ἐπιβρίσει. Ἐπιβαρήσει, ἢ σφοδρὸς ἐπέλθῃ. Ὄμβρος. Μέγας ὑετός. βροχή. Ἔργα. |
| 5 92 | Νῦν τὰ γεώργια. Κατήριπε. Κατέβαλεν. Αἰζηῶν. Νέων. Μίμνον. |
| 5 94 | Ἔμενον. Θύνοντα. |
| 5 96 | Ἐνθουσιωδῶς ὁρμῶντα. Πρόσθεν. Πρὸ αὐτοῦ. Κλονέοντα. Ταράσσοντα, πορθοῦντα τὰς πρὸ αὐτοῦ τάξεις. Ἐτιταίνετο. |
| 5 97 | Ἔτεινεν, εἷλκε. Καμπύλα. Ἐπικαμπῆ. Ἐπαΐσσοντα. |
| 5 98 | Ἐφορμῶντα. Πάϊσμα γὰρ ἡ τῶν ποδῶν βάσις. Τυχών. Ἐπιτυχών. Θώρηκος γύαλον. |
| 5 99 [5] | Κατὰ τὸ κοῖλον τοῦ θώρακος. Διὰ δ’ ἔπτατο. Διέπτη δέ. ὅ ἐστι, διῆλθε. Πικρὸς ὀϊστός. Τὸ πικροποιὸν καὶ ἐπίπονον βέλος. Διέσχε. |
| 5 100 | Διῆλθε. Παλάσσετο. Ἐβρέχετο, ἐμολύνετο. Ἀφ’ οὗ καὶ πηλὸς, ἡ βεβρεγμένη γῆ. Μακρὸν ἄϋσε. |
| 5 101 | Μέγα ἀνέκραγεν. Ὄρνυσθε. |
| 5 102 | Ὁρμᾶτε, διεγείρεσθε. Κέντορες ἵππων. Ἱππικοὶ, ἵππους πλήσσοντες. Βέβληται. |
| 5 103 | Τέτρωται παρὰ τὸ βέλος. Οὐδέ ἑ φημί. Οὐδὲ ὑπολαμβάνω, αὐτόν. Δῆθα. |
| 5 104 | Ἐπιπολύ. Ἀνσχήσεσθαι. Ἀνθέξειν πρὸς τὴν βολήν. Εἰ ἐτεόν. Εἰ ἀληθῶς. Ὦρσεν. |
| 5 105 [5] | Ἐφώρμησε, διήγειρεν. Ἀπορνύμενον. Ἀφορμῶντα. Λυκίηθεν. Τῆς Λυκίας χώρας. ἧς ἐβασίλευε Σαρπηδών. Ἔστι δὲ καὶ ἑτέρα τῆς Τρῳάδος πόλις. ἧς ἐβασίλευε Πάνδαρος. Εὐχόμενος. |
| 5 106 | Αὐχῶν. Ἀναχωρήσας. |
| 5 107 | Εἰς τοὐπίσω ἀναπηδήσας. Πρόσθ’ ἵπποιϊν καὶ ὄχεσφιν. Ἔμπροσθεν τῶν ἵππων, καὶ τῶν ἁρμάτων. Καπανήϊον. |
| 5 108 | Τὸν Καπανέως παῖδα, Σθένελον. Ὄρσο. |
| 5 109 | Διεγείρου. Πέπον. Προσφιλέστατε, νῦν. Καταβήσεο. Κατάβηθι. Ἐρύσῃς. |
| 5 110 | Ἑλκύσῃς. Ἐξ ὤμοιϊν. Ἐκ τῶν ὤμων. Καθ’ ἵππων. |
| 5 111 | Ἀπὸ τοῦ ἅρματος. Ἆλτο χαμᾶζε. Καθήλατο εἰς τὴν γῆν. Πὰρ δὲ στάς. |
| 5 112 | Παραστὰς δέ. Διαμπερές. Διαμπὰξ, διόλου. Ἀνηκόντιζε. |
| 5 113 | Ἀθρόως ἀνεφέρετο. Στρεπτοῖο χιτῶνος. Τοῦ ἀλυσειδωτοῦ σιδήρου. Δή. |
| 5 114 | Ἀντὶ τοῦ, καί. Ἀτρυτώνη. |
| 5 115 | Ἀκαταπόνητε. Φίλα φρονέουσα. |
| 5 116 | Ἀγαθὰ φρονοῦσα. Δηΐῳ. |
| 5 117 | Καυστικῷ. φθαρτικῷ. Φίλεε. Ἀντὶ τοῦ, φίλησον. Ἑλεῖν. |
| 5 118 | Ἐν χερσὶν ἔχειν. Ἐπιφέρει γὰρ τὸ, Εἰς ὁρμὴν ἔγχεος ἐλθεῖν. Φθάμενος. |
| 5 119 | Φθάσας. Καὶ ἐπεύχεται. Καὶ μεγαλαυχεῖ. Δηρόν. |
| 5 120 | Ἐπιπολύ. Φάος. Φῶς. Ὁ τρόπος διαίρεσις. Γυῖα. |
| 5 122 | Μέλη. Ἐλαφρά. Κοῦφα, εὐκίνητα. Μάχεσθαι. |
| 5 124 | Μάχου. Μένος. |
| 5 125 | Δύναμιν. Πατρώϊον. Πατρικόν. Ἧκα. Ἐνέθηκα, ἐνέβαλον. Ἄτρομον. |
| 5 126 [15] | Ἀδεὲς, ἄφοβον. Σακέσπαλος. Πολεμικός. Ἀπὸ τοῦ πάλλειν τὸ σάκος, καὶ κινεῖν. Εἴρηται δὲ, ἐπειδὴ παρὰ πρώτοις εὑρέθη Σάκαις. Σάκαι δέ εἰσιν οἱ Θρᾷκες. Ἄτρομον, οἷον ἔχεσκε. Τυδεὺς ὁ Οἰνέως ἐν τῷ Θηβαϊκῷ πολέμῳ ὑπὸ Μελανίππου τοῦ Ἀστακοῦ ἐτρώθη. Ἀμφιάρεως δὲ κτείνας τὸν Μελάνιππον, τὴν κεφαλὴν ἐκόμισε. καὶ, ἀνοίξας αὐτὴν ὁ Τυδεὺς, τὸν ἐγκέφαλον ἐῤῥόφει ὑπὸ θυμοῦ. Ἀθηνᾶ δὲ κομίζουσα Τυδεῖ ἀθανασίαν, ἰδοῦσα τὸ μίασμα, ἀπεστράφη αὐτόν. Τυδεὺς δὲ γνοὺς, ἐδεήθη τῆς θεοῦ, ἵνα κἂν τῷ παιδὶ αὐτοῦ παράσχῃ τὴν ἀθανασίαν. Ἀχλὺν δ’ αὖ τοι ἀπ’ ὀφθαλμῶν ἕλον. |
| 5 127 [10] | Καὶ τὴν ἀορασίαν δή σου τῶν ὀφθαλμῶν ἀφειλόμην. Πῶς οὖν φησιν ἐν τοῖς ἑξῆς ἀγνοεῖ τὸν Γλαῦκον ὁ Διομήδης, λέγων Τίς δὲ σύ ἐσσι, φέριστε; Καὶ φαμὲν, ὅτι πρὸς καιρὸν ἀφῄρηται τὴν ἀχλὺν ὑπὸ τῆς Ἀθηνᾶς, ἵνα τρώσῃ τὴν Ἀφροδίτην, καὶ Ἄρεα. Τρωθέντων δὲ τούτων, πάλιν κατὰ τὰ σιωπώμενα ἀποδίδοται ἡ οἰκεία ἀχλύς. Δι’ ἣν αἰτίαν ἀγνοεῖ καὶ τὸν Γλαῦκον. Ἐπῆεν. Ἐπῆν, ἐπέκειτο. Γιγνώσκοις. |
| 5 128 | Ἐπιγιγνώσκοις. Ἠμὲν θεὸν ἠδὲ καὶ ἄνδρα. Τόν τε αὐτοπρόσωπον θεὸν, καὶ μεταβαλλόμενον εἰς ἄνδρα τὴν ἰδέαν. Πειρώμενος. |
| 5 129 | Ἀπόπειραν ποιούμενος. Ἢ, πειρώμενος λανθάνειν ἐν ἀνθρώπου μορφῇ. Αὐτὰρ εἴ κε. |
| 5 131 [5] | Ἐὰν δέ. Μόνην βούλεται τρωθῆναι τὴν Ἀφροδίτην, διὰ τὸ προειρηκέναι τὸν Δία. Τῷ δ’ αὖτε φιλομειδὴς Ἀφροδίτη Αἰεὶ παρμέμβλωκε, καὶ αὐτοῦ κῆρας ἀμύνει. Ἔλθῃσιν. |
| 5 132 [5] | Ἔλθῃ. Ὑποτακτικὸν ῥῆμα. Τήνγ’ οὐτάμεναι. Ταύτην τρῶσαι. Διὰ τί κατὰ τῆς χειρὸς τιτρώσκεται ἡ Ἀφροδίτη; Ὅτι χειρὶ λαβομένη παρῄνει τῇ Ἑλένῃ, καὶ κακῶς ἠρέθισεν, αὐτῆς ἀκοῦσαι. Ἀπέβη. |
| 5 133 | Ἀπῆλθεν, ἐχωρίσθη. Ἐξαῦτις. |
| 5 134 | Ἐκ δευτέρου. Ἰών. Πορευθείς. Καὶ πρίν περ. |
| 5 135 | Καί περ τὸ πρότερον. Τρὶς τόσσον. |
| 5 136 | Τρὶς τοσοῦτον. Ἕλε. Νῦν, ἔλαβεν. Ὅν ῥα. |
| 5 137 | Ὅντινα δή. Ἀγρῷ. Ἀγροικίᾳ. Εἰροπόκοις. Ἔρια ἐχούσαις. Ὀΐεσσι. Προβάτοις. Χραύσῃ. |
| 5 138 | Ἀμύξῃ ἐπ’ ὀλίγον, τὸν χρῶτα ἐπιξύσῃ. Ὑπεράλμενον. Ὑπεραλλόμενον. Οὐ προσαμύνει. |
| 5 139 | Οὐ προσβοηθεῖ. Σταθμούς. |
| 5 140 [10] | Τὰς ἐπαύλεις. Δύεται. Κρύπτεται. Τὰ δ’ ἔρημα φοβεῖται. Τὰ δὲ βοσκήματα, ἠρημωμένα τῆς τοῦ ποιμένος βοηθείας, φεύγει. Τινὲς δὲ, ὅπέρ ἐστι βέλτιον, ἐπὶ τοῦ ποιμένος τοῦτο νοοῦσιν. Ὅτι καταδύεται εἰς τὴν ἔπαυλιν φοβούμενος τὴν ἐρημίαν. Οὐδέ ποτε γὰρ ὁ Ποιητὴς οὐδετέρως λέγει τὰ πρόβατα, εἰ μὴ ἀναφέροιτο ἐπὶ τὰ μῆλα ἢ θρέμματα. Ἀγχιστῖναι. |
| 5 141 | Ἐπάλληλοι, πυκναὶ, πλησίον, ἅμα ἀλλήλοις. Κέχυνται. Κεῖνται ἀθρόαι. Βαθέης ἐξάλλεται αὐλῆς. |
| 5 142 | Ἀντὶ τοῦ εἰσάλλεται εἰς τὴν βαθείαν ἔπαυλιν ἔνδον, ἤτοι ὑπεράλλεται. Μεμαώς. |
| 5 143 | Προθυμούμενος. Κληῖδα. |
| 5 146 [5] | Τὴν κατακλεῖδα. Παρὰ τὸ κατακλείεσθαι ὑπ’ αὐτῆς τόν τε αὐχένα, καὶ τὸν ὦμον. Καὶ Δημοσθένης φησί· τὴν κλεῖν κατεαγότα. Ἐέργαθεν. |
| 5 147 | Ἐχώρισεν, ἀπέκοψε. Μετῴχετο. |
| 5 148 | Μετήρχετο, ἐπορεύετο. Ὀνειροπόλοιο. |
| 5 149 | Ὀνειροκρίτου, περὶ τὴν ὀνειράτων κρίσιν ἀναστρεφομένου. Οὐκ ἐρχομένοις. |
| 5 150 [10] | Οὐχ’ ὑποστρέφουσιν. Τὸ δὲ ὅλον· οἷστισι μὴ ἐπανιοῦσι τοῦ πολέμου ὁ γέρων ἔκρινε τοὺς ὀνείρους. Ἔστι γὰρ ἕν τι τῶν ἀμφιβόλων. Ἤτοι γε ἐμαντεύσατο ὡς οὐκ ἐπανερχομένοις. ἢ ἐν ἤθει λέλεκται, καὶ οὐ προεῖπε διὰ τῶν ὀνείρων ὅτι ἀναιρεθήσονται. οὐχ’ ὅτι οὐδαμῶς ἔκρινεν αὐτοῖς ἐρχομένοις ὁ πατὴρ τοὺς ὀνείρους, καὶ τὰ συμβησόμενα ἐμαντεύσατο· ἀλλ’, ὅτι οὐκ ἐπανήξουσιν ἀπὸ τοῦ πολέμου, ἔκρινεν αὐτοῖς τοὺς ὀνείρους. Ὀνείρους. Ἐνύπνια. Σφέας. |
| 5 151 | Αὐτούς. Μετὰ Ξάνθον. |
| 5 152 | Ἐπὶ τὸν Ξάνθον. Ἄμφω. |
| 5 153 | Ἀμφότεροι. Τηλυγέτω. Μονογενεῖς, ἀγαπητοί. Τείρετο. Κατεπονεῖτο. Λυγρῷ. Χαλεπῷ. Ἐπὶ κτεάτεσσιν. |
| 5 154 | Ἐπὶ τοῖς κτήμασι. Λιπέσθαι. Καταλιπεῖν. Ἐξαίνυτο. |
| 5 155 | Ἀφείλετο. Πατέρι δέ. |
| 5 156 | Τῷ δὲ πατρί. Γόον. Θρῆνον. Λεῖπε. |
| 5 157 | Κατέλιπε. Ζώοντε. Ζῶντας. Χηρωσταί. |
| 5 158 [5] | Οἱ χήρου καὶ ἄπαιδος κληρονόμοι. Οἱ κατ’ οὐδένα τρόπον προσήκοντες τῷ γένει. Διὰ κτῆσιν δατέοντο. Διαμερίζονται τὴν οὐσίαν. Ἐόντας. |
| 5 160 | Ὄντας. Θορών. |
| 5 161 | Ἐφορμήσας. Ἐάξει. Κατεάξει, συντρίψει. Πόρτιος. |
| 5 162 [5] | Δαμάλεως, μόσχου. Προτάξας τὸ εἶδος, γένος ἐπήγαγε. Ξύλοχον κάτα. Κατά τινα ὑλώδη καὶ σύνδενδρον τόπον. Βοσκομενάων. Βοσκομένων. Ὁ τρόπος ἐπέκτασις. Βῆσε. |
| 5 164 | Κατεβίβασεν. Ἐσύλα. Ἐσκύλευε. Μετὰ νῆας. |
| 5 165 | Ἐπὶ τὰς ναῦς. Ἀλαπάζοντα. |
| 5 166 | Κενοῦντα, πορθοῦντα, φθείροντα. κυρίως δὲ κενοῦντα. Διὸ καὶ Ἀθηναῖοι τὰ κενώματα λάπαθα καλοῦσιν. Ἄν τε μάχην. |
| 5 167 | Κατὰ τὴν μάχην. Ἀνὰ κλόνον. Κατὰ τὸν θόρυβον, καὶ κατὰ τὴν ταραχήν. Ἐγχειάων. Δοράτων. Πρόσθ’ αὐτοῖο. |
| 5 170 | Ἔμπροσθεν αὐτοῦ. Ἀντίον. Ἐξ ἐναντίας. Ποῦ τοι τόξον. |
| 5 171 | Ποῦ σοι ἡ διὰ τῶν τόξων τέχνη. Ἰδὲ πτερόεντες ὀϊστοί. Καὶ τὰ ταχέα ἤτοι ἐπτερωμένα βέλη. Ἐρίζεται. |
| 5 172 | Ἐρίζει, ἁμιλλᾶται. Σέο. |
| 5 173 | Σοῦ. Εὔχεται. Καυχᾶται. Ἄφες. |
| 5 174 | Ἐπίπεμψον. Διῒ χεῖρας ἀνασχών. Εὐξάμενος τῷ Διΐ. Ὅστις ὅδε. |
| 5 175 | Ὅστις ποτέ ἐστιν οὗτος. Κρατέει. Κρατεῖ, ἄρχει. Ἐπεί. |
| 5 176 | Σύνδεσμος παραπληρωματικὸς, δηλῶν τὸ ἐπειδή. Γούνατ’ ἔλυσε. Περιφραστικῶς, ἀνεῖλε. Κοτεσσάμενος. |
| 5 177 | Ὀργισθείς. Ἱρῶν. |
| 5 178 | Ἱερείων, θυσιῶν. Μηνίσας. Ὀργισθείς. Ἐπιμῆνις. Ἐπίμονος ὀργή. Ἡ ἐπὶ περισσὴ, ὡς τὸ, Βοῶν ἐπιβουκόλος ἀνήρ. Ἐΐσκω. |
| 5 181 | Εἰκάζω, ὁμοιῶ. Ἀσπίδι γιγνώσκων. |
| 5 182 [5] | Ἀπὸ τῆς ἀσπίδος γνωρίζων. Αὐλώπιδι. Αὐλίσκον ἐχούσῃ, καθ’ οὗ πήγνυται ὁ λόφος. Ἵν’ ᾖ περικεφαλαίας εἶδος, λόφον εἰς ὀξὺ ἀνατεταμένον ἐχούσης. Τρυφαλείῃ. Φαλοὺς ἐχούσῃ τρεῖς. Φαλοὶ δέ εἰσιν οἱ κατὰ τὸ μέτωπον τῆς περικεφαλαίας χρυσοῖ ἧλοι, ἢ ἀστερίσκοι. Σάφα. |
| 5 183 | Σαφῶς, ἀληθῶς, ἀσφαλῶς. Εἰ δ’ ὅγ’ ἀνήρ. |
| 5 184 | Εἰ δὲ οὗτός ἐστιν ὁ ἀνήρ. Ὅν φημι. Ὃν ἐγὼ ἀπεικάζω. Οὐχ ὅγε. |
| 5 185 | Οὐχ οὗτος. Τάδε. Ταῦτα. Ἄγχι. Ἐγγύς. Εἰλυμένος. |
| 5 186 | Κεκαλυμμένος, περιβεβλημένος. Κιχήμενον. |
| 5 187 | Καταλαμβάνοντα, ἢ ὡρμημένον. Ἔτραπεν. Ἔτρεψεν. Ἄλλῃ. Ἀλλαχόσε. Ἐφῆκα. |
| 5 188 | Ἐπέπεμψα. Διὰ θώρηκος γυάλοιο. |
| 5 189 | Διὰ τοῦ κοίλου θώρακος. Ἐφάμην. |
| 5 190 | Ἐλογισάμην. Ἀϊδωνῆϊ. Τῷ Ἅιδῃ. Θεός νύ τις. |
| 5 191 | Θεὸς δή τις. Κοτήεις. Ὀργιζόμενος. Οὐ παρέασιν. |
| 5 192 | Οὐ πάρεισιν. Ὧν κ’ ἐπιβαίην. Ὧν ἂν ἐπιβῶ. Ἐν μεγάροισιν. |
| 5 193 | Ἐν τοῖς οἴκοις. Πρωτοπαγεῖς. |
| 5 194 [5] | Πρώτως πεπηγότες, νεοκατασκεύαστοι. Ἀμφὶ δὲ πέπλοι. Περὶ αὐτοὺς δὲ πέπλοι. Πέπλοι δὲ, λεπτὰ ὑφάσματα, ἢ σινδόνες. Ἔστι δὲ γυναικεῖον ἱμάτιον. ὡς ἐκεῖ· Πέπλον μὲν κατέχευεν ἐανὸν πατρὸς ἐπ’ οὔδει. καί· Πέπλος ὅστις τοι χαριέστατος ἠδὲ μέγιστος. Πέπτανται. |
| 5 195 [5] | Περιβέβληνται, ἤπλωνται. Παρὰ δέ σφιν ἑκάστῳ. Περὶ ἑνὶ δὲ ἑκάστῳ αὐτῶν. Δίζυγες. Διττοὶ ἀνὰ δύο ἐζευγμένοι. Κρῖ. |
| 5 196 [5] | Κριθάς. Ἀποκοπὴ, τὸ πάθος. Ἐρεπτόμενοι. Κυρίως μὲν, ἐσθίοντες ἐκ τῆς ἔρας, ὅ ἐστι, τῆς γῆς ἀναιρόμενοι. νῦν δὲ καταχρηστικῶς ἁπλῶς ἐσθίοντες. Ὀλύρας. Εἶδος κριθώδους καρποῦ. Αἰχμητά. |
| 5 197 | Αἰχμητὴς, πολεμικός. Ἐπέτελλε. |
| 5 198 | Προσέτασσε. Ποιητοῖσι. Καλῶς κατεσκευασμένοις. Ἐμβεβαῶτα. |
| 5 199 | Ἐμβεβηκότα. Ἀρχεύειν Τρώεσσιν. |
| 5 200 | Ἡγεῖσθαι τῶν Τρώων. Λέγει δὲ τοὺς τὴν Ζέλειαν πόλιν Τροίαν κατοικοῦντας. Οὐ πιθόμην. |
| 5 201 | Οὐκ ἐπείσθην. Πολὺ κέρδιον ἦεν. Καταπολὺ κρεῖττον ἂν ἦν. Δευοίατο. |
| 5 202 | Ἐνδεεῖς γένοιντο. Φορβῆς. Τροφῆς. Εἰωθότες. |
| 5 203 | Εἰθισμένοι. Ἔδμεναι. Ἐσθίειν. Ἄδδην. Δαψιλῶς. Αἰολὶς ἡ διάλεκτος. Ὣς λίπον. |
| 5 204 | Οὕτως κατέλιπον. ἢ, διὰ τοῦτο. Πεζός. Ὁ ἐκ ποδῶν μαχόμενος. Πεζὰ γὰρ, τὰ κάτω τοῦ ποδὸς, διὸ καὶ ἀργυρόπεζα. Πίσυνος. |
| 5 205 | Πεπιστευκὼς, τεθαῤῥηκώς. Τὰ δέ με. Ταῦτα δέ με. Οὐκ ἄρα. Οὐ δή. Ὀνήσειν. Ὠφελήσειν. Δοιοῖσι. |
| 5 206 | Δύο. Ἀριστήεσσι. Προμάχοις. Ἐφῆκα. Ἔπεμψα. Ἀμφοτέροιϊν. |
| 5 207 | Ἀμφοτέρων. Ἔσσευα. |
| 5 208 | Ῥυῆναι ἐποίησα. Ἤγειρα. Παρώρμησα, προέτρεψα. Κακῇ αἴσῃ. |
| 5 209 | Κακῇ μοίρᾳ. Πασσάλου. Πάσσαλος, ξύλον ἐπίμηκες, ἐμπηγνύμενον πρὸς τὸ κρεμᾶσαι ὅπερ δεῖ. Ἀγκύλα. Ἐπικαμπῆ. Ἑλόμην. |
| 5 210 | Ἀνελαβόμην. Ἐρατεινήν. Ἐπέραστον, καλήν. Ἡγεόμην Τρώεσσιν. |
| 5 211 | Ἡγούμην Τρώων. Χάριν. Χάριτα, βοήθειαν. Ἐσόψομαι. |
| 5 212 | Ἐσίδω, θεάσομαι. Ὑψηρεφές. |
| 5 213 | Ὑψηλόν. μέγα. Ἀλλότριος φῶς. |
| 5 214 | Πολέμιος ἀνήρ. Φαεινῷ. |
| 5 215 | Λαμπρῷ. Ἐν πυρὶ θείην. Ἐν πυρὶ βαλῶ. Εὐκτικὸν ἀντὶ ἐνεργητικοῦ. Ἀνεμώλια. |
| 5 216 | Μάταια. Ὀπηδεῖ. Ἕπεται, ἀκολουθεῖ. Μηδ’ οὕτως ἀγόρευε. |
| 5 218 | Μὴ δὲ οὕτως λέγε. Πάρος δ’ οὐκ ἔσσεται ἄλλως. Πρὸς τὸ παρὸν οὐ πράξομεν ἄλλως. Πρίν γ’ ἐπὶ νῲ τῷδ’ ἀνδρί. |
| 5 219 | Πρὶν ἡμᾶς κατὰ τοῦδε τοῦ ἀνδρός. Ἐλθόντε. |
| 5 220 | Ἀπαντήσαντες, συνελθόντες. Σὺν ἔντεσι. Σὺν τοῖς ὅπλοις. Πειρηθῆναι. Ἀπόπειραν λαβεῖν. Ὀχέων. |
| 5 221 | Ἁρμάτων. Ἐπιβήσεο. Ἐπίβηθι. Ὄφρα ἴδηαι. Ὅπως μάθῃς. Τρώϊοι. |
| 5 222 | Ἀπόγονοι τῶν Τρωὸς ἵππων. ἢ, οἱ τῷ Τρωῒ χεχαρισμένοι, ἀντὶ τῆς ἁρπαγῆς Γανυμήδους. Κραιπνά. |
| 5 223 | Κραιπνῶς, ταχέως. Ἔνθα καὶ ἔνθα. Ἔνθα κἀκεῖσε. Διωκέμεν ἠδὲ φέβεσθαι. Διώκειν καὶ φεύγειν. Σαώσετον. |
| 5 224 | Σώσουσιν. Εἴπερ ἂν αὖτε. Εἴπερ δὴ πάλιν. Ἐπὶ Τυδείδῃ Διομήδεϊ κῦδος ὀρέξῃ. |
| 5 225 | Ἐὰν ἡμῖν ὁ Ζεὺς δόξαν παράσχῃ ἐπὶ τῷ Τυδέως παιδὶ Διομήδει. Σιγαλόεντα. |
| 5 226 [5] | Ἤτοι εὐδιάσειστα, ἢ λαμπρὰ καὶ ποικίλα τῇ κατασκευῇ, ἢ τὰ μεγάλως καὶ ποικίλως κατεσκευασμένα. τὰ θαυμαστὰ, καὶ σιωπὴν ἐκ τοῦ θαύματος, ἐντιθέμενα, οἱονεὶ σιγαλόεντά τινα ὄντα. Δέδεξο. |
| 5 228 | Προσδέχου, ἐπιτήρησον. Μελήσουσι. Δι’ ἐπιμελείας ἔσονται. Τεὼ ἵππω. |
| 5 230 | Τοὺς σοὺς ἵππους. Ἡνιόχῳ εἰωθότι. |
| 5 231 | Τῷ συνήθει. τῷ ἐθίσαντι αὐτοὺς ἡνιοχεῖν. Οἴσετον. |
| 5 232 | Οἴσουσι, κομίσουσι. Φεβώμεθα. Φεύγωμεν. Μὴ τὼ μέν. |
| 5 233 | Μὴ οὗτοι μέν. Δείσαντε. Φοβηθέντες. Ματήσετον. Ματαιοπραγήσωσι. ματαίαν ἔχωσι τὴν προθυμίαν. Οὐδ’ ἐθέλητον. Οὐδὲ βουληθῶσιν. Ἐκφερέμεν. |
| 5 234 | Ἐκφέρειν. Ἀπερέμφατον ἀντὶ ἐνεργητικοῦ. Τεὸν φθόγγον ποθέοντες. Τὴν σὴν φωνὴν ποθοῦντες. Νῶϊ δ’ ἐπαΐξας. |
| 5 235 | Ἡμᾶς δὲ ἐφορμήσας. Αὐτώ τε. |
| 5 236 | Ἀντὶ τοῦ, ἡμᾶς αὐτούς. δυϊκῶς. Ἐλάσσῃ. Ἀπελάσῃ. Μώνυχας. Μονώνυχας. Τεὰ ἅρματα. |
| 5 237 | Τὰ σὰ ἅρματα. Ἐπιόντα. |
| 5 238 | Ἐπερχόμενον. Δεδέξομαι. Ὑποδέξομαι, ἐπιτηρήσω. Ἔχον. |
| 5 240 | Ἤλαυνον. Ἐμῷ κεχαρισμένε θυμῷ. |
| 5 243 | Τῇ ἐμῇ ψυχῇ προσφιλέστατε. Ὁρόω. |
| 5 244 | Ὁρῶ. Ἐπὶ σοὶ μεμαῶτε. Κατὰ σοῦ προθυμουμένους. Ἶν’ ἀπέλεθρον. |
| 5 245 [5] | Δύναμιν ἀμέτρητον. Πέλεθρον, τὸ καὶ πλέθρον, μέτρον γῆς, ἔχον πήχεις ξϛʹ. δίμοιρον. Ἶνα δὲ εἴρηται ἀπὸ τῆς ὀρθῆς ἴς. Τόξων εὖ εἰδώς. Τῆς τοξικῆς ἐπιστήμων. Μεγαλήτορος. |
| 5 247 | Μεγαλοψύχου. Ἐκγεγάμεν. |
| 5 248 | Ἐκγεγεννῆσθαι. Χαζώμεθ’ ἐφ’ ἵππων. |
| 5 249 | Ἀναχωρῶμεν ὄντες ἐπὶ τῶν ἵππων. Φίλον ἦτορ. |
| 5 250 | Τὴν προσφιλεστάτην ψυχήν. Ὀλέσσῃς. Ἀπολέσῃς. Μήτε φόβονδ’ ἀγόρευε. |
| 5 252 | Μηδαμῶς περὶ φυγῆς λέγε. Πεισέμεν. Πείσειν. Οἴω. Οἶμαι, ὑπολαμβάνω. Γενναῖον. |
| 5 253 | Ἤτοι εὐγενὲς, ἢ ἐκ γένους παρεπόμενον. Ἀλυσκάζοντι. Ἐκκλίνοντι, φεύγοντι. Καταπτώσσειν. |
| 5 254 | Δειλιᾷν. Ἔμπεδον. Ἑδραῖον, βέβαιον. Ὀκνείω. |
| 5 255 | Ὀκνῶ. Ἐπιβαινέμεν. Ἐπιβαίνειν. Ἀλλὰ καὶ αὕτως. Ἀλλὰ καὶ οὕτως. Ἀντίον εἶμ’ αὐτῶν. |
| 5 256 [5] | Ἐξ ἐναντίας αὐτῶν ἄπειμι. Τρεῖν. Εὐλαβεῖσθαι, φοβεῖσθαι. Οὐκ ἔα. Οὐκ ἀφίησιν, οὐ συγχωρεῖ κατὰ διάλυσιν Ὁμηρικῷ ἔθει κατὰ ἀποκοπὴν, ἀπὸ τοῦ οὐκ ἐάα. Τούτω δέ. |
| 5 257 | Τούτους δέ. δυϊκῶς. Πάλιν. Εἰς τοὐπίσω. Ἀποίσετον. Ἀποίσουσιν, ἀποκομίσουσιν. Ἄμφω. |
| 5 258 | Ἀμφοτέρους. Ἀφ’ ἡμείων. Ἀφ’ ἡμῶν. Εἰ γοῦν ἕτερός γε φύγῃσιν. Εἰ μήτι ἂν τῶν δύο ὁ ἕτερος διαφύγῃ. Πολύβουλος. |
| 5 260 | Πολυγνώμων, συνετή. Ἐρυκακέειν. |
| 5 262 [5] | Κατέχειν. Ἐξ ἄντυγος ἡνία τείνας. Ἐξ ἄρας τὰς ἡνίας τῆς τοῦ ἅρματος περιφερείας. Λέγει δὲ, τοῦ κύκλου, τοῦ παραπεπηγότος ἐν τῷ ἅρματι πρὸς τὸ ἀνατείνειν τῷ ἐπιβάτῃ. Αἰνείαο δέ. |
| 5 263 | Αἰνείου δέ. Ἐπαΐξαι. Ἐφορμῆσαι. Ἐκ δ’ ἐλάσαι. |
| 5 264 | Ἐξελάσαι δέ. Μετά. Ἀντὶ τοῦ, πρός. Εὐρύοπα. |
| 5 265 | Μεγαλόφωνος. Ποινήν. |
| 5 266 | Ἀντέκτισιν. δωρεάν. Ὑπ’ ἠώ τ’ ἠέλιόν τε. |
| 5 267 | Περιφραστικῶς, ὑπὸ τὸ φῶς τοῦ κόσμου τούτου. Γενεῆς. |
| 5 268 | Γενεᾶς, γένους. Ἔκλεψεν. Ἐνοσφίσατο. Ὑποσχών. |
| 5 269 | Ὑποβαλών. Θήλεας. Θηλείας. Γενέθλη. |
| 5 270 | Γέννα. Ἀτίταλλεν. |
| 5 271 | Ἀνέτρεφε. Μήστωρε φόβοιο. |
| 5 272 | Ἐπιστήμονας καὶ ἐμπείρους· ὅ ἐστι, πολεμικοὺς, γενναίους. ἢ, φυγὴν ἐμποιοῦντας τοῖς πολεμίοις. Ἀροίμεθα κέ. |
| 5 273 | Κτησαίμεθα ἄν. Τάχα. |
| 5 275 | Ταχέως. Καρτερόθυμε δαΐφρον. |
| 5 277 | Δυναμικώτατε, ἀνδρειότατε. Ταῦτα δέ φησιν ἐν εἰρωνείᾳ. Ἀγαυοῦ. Ἀγαθοῦ, λαμπροῦ. Δαμάσσατο. |
| 5 278 | Ἐδάμασεν. ἀνεῖλε. Πικρός. Πικροποιὸς, ἐπίπονος. Αἴκε τύχοιμι. |
| 5 279 | Ἐὰν ἐπιτύχοιμι. Ἦ ῥα. |
| 5 280 | Οὕτως εἶπεν. Ἀμπεπαλών. Ἀνατείνας, ἀνασείσας. Προΐει. Προέπεμψε. Δολιχόσκιον. Μακρόν. Πταμένη. |
| 5 282 | Πτᾶσα. Πελάσθη. Προσεπελάσθη, προσήγγισε. Μακρόν. |
| 5 283 | Ἐξάκουστον. μέγα. Ἄϋσεν. Ἐβόησε. Βέβληαι. |
| 5 284 | Τέτρωσαι. Κενεῶνα. Τὸν ὑπὸ τῆς πλευρᾶς τόπον. τὸν λαγόνα. Παρὰ τὸ κενὸν αὐτὸν εἶναι ὀστέων. Διαμπερές. Διαμπὰξ, διόλου. Ἀνσχήσεσθαι. |
| 5 285 | Ἀνασχέσθαι, ὑπομεῖναι. Μέγ’ εὖχος. Μεγάλην δόξαν, καὶ καύχημα. Οὐ ταρβήσας. |
| 5 286 | Οὐ καταπλαγεὶς, οὐ φοβηθείς. Ἤμβροτες. |
| 5 287 | Ἥμαρτες, ἀπέτυχες. Τὸ αὐτὸ σημαίνει καὶ τὸ, οὐκ ἔτυχες. Ἀτὰρ οὐ μὲν σφῶΐ γ’ ὀΐω. Οὐ μὴν ὑμᾶς ὑπονοῶ. Πρίν γ’ ἀποπαύσεσθαι. |
| 5 288 | Πρότερον ἢ παύσασθαι. Ἆσαι. |
| 5 289 | Κορέσαι, πληρῶσαι. Ταλαύρινον. Ὑπομονητικόν. Ὣς φάμενος. |
| 5 290 [20] | Οὕτως εἰπών. Ἴθυνεν. Ἔτρεψε. κατεύθυνεν, ἐνεχθῆναι ἐποίησε. Βέλος δὲ ἴθυνεν Ἀθήνη Ῥῖνα παρ’ ὀφθαλμόν. Καὶ τὰ ἑξῆς. Ζητεῖται, πῶς, Διομήδους ἀκοντίσαντος πεζοῦ, Πανδάρου δὲ ἐπὶ ἅρματος ὄντος, ἐκ τοῦ κοιλοτέρου φερόμενον τὸ δόρυ κατωφερῆ πεποίηκε τὴν τρῶσιν. Ἔστι δὲ λέγειν, ὅτι πρῶτον μὲν Ἀθηνᾶ ἦν ἡ κατευθύνουσα αὐτὸ, ᾗ δυνατὸν ἦν τοῦτο ποιῆσαι. Ἔπειθ’, ὅτι προσεπινεύσας ὁ Πάνδαρος ἕνεκα τοῦ θεάσασθαι εἰ καιρίως ἐτρώθη ὁ Διομήδης, οὕτως ἐβλήθη διὰ τῆς ῥινὸς τὴν γλῶσσαν. Οἱ δὲ, ὅτι, ἐν ἀνωμάλοις τόποις μαχομένων, εἰκὸς, τὰ μὲν ἅρματα ἐν χθαμαλωτέροις τόποις τρέχειν, τοὺς δὲ πεζοὺς ἐνίοτε ἀπὸ μετεώρου μάχεσθαι, ὥστε καὶ τὸν Διομήδην ἀφ’ ὕψους βεβληκέναι. Ἢ, ὅτι δειλωθεὶς τὴν ὁρμὴν τοῦ ἥρωος ὁ Πάνδαρος, συνεκάθισε. Ῥῖνα παρ’ ὀφθαλμόν. |
| 5 291 | Κατὰ τοῦ μυκτῆρος παρὰ τὸν ὀφθαλμόν. Ἐπέρησε. Διεπέρασε, διῆλθε. Πρυμνήν. |
| 5 292 | Ἐσχάτην. Ἐξέκοψε δὲ αὐτοῦ τὴν γλῶσσαν, δι’ ἧς ἐπιώρκησεν. Ἐξελύθη. |
| 5 293 | Ἐξώρμησε, διῆλθε. Νείατον. Ἔσχατον, κατώτατον. Ἤριπεν. |
| 5 294 | Ἔπεσεν. Ἀράβησεν. Ἤχησεν. Αἰόλα. |
| 5 295 | Ποικίλα. Παμφανόωντα. Πάνυ λάμποντα. Παρέτρεσαν. Διὰ δέος ἔφυγον. Ὠκύποδες. |
| 5 296 | Ταχεῖς. Αὖθι. Ἐπὶ τόπον αὐτόθι. Λύθη. Ἐλύθη. Ψυχή τε μένος τε. Περιφραστικῶς, ἀπέθανεν. Ἀπόρουσεν. |
| 5 297 | Ἀφώρμησεν. Ἐρυσαίατο. |
| 5 298 | Ἑλκύσειαν. Ἀμφὶ δ’ ἄρ’ αὐτῷ βαῖνε. |
| 5 299 [5] | Περιέβαινε δὲ αὐτῷ, καὶ ὑπερεμάχει. Λέων ὥς. Ὡς λέων. Ἀλκὶ πεποιθώς. Τῇ δυνάμει τεθαῤῥηκώς. Εἴρηται δὲ ἀπὸ ὀρθῆς, τῆς ἂλξ, ὡς ἀπὸ τῆς πλάξ. Ὅστις τοῦγε. |
| 5 301 | Ὅστις τούτου. Σμερδαλέα. |
| 5 302 | Καταπληκτικὰ, φοβερά. Ἰάχων. Ἐκβοῶν, κράζων. Χερμάδιον. Χειροπληθῆ λίθον. Μέγα ἔργον. |
| 5 303 | Μέγα βάρος. Φέροιεν. Κομίζοιεν. Οἷοι. |
| 5 304 | Ὁποῖοι. Ῥέα. Ῥᾳδίως, εὐκόλως. Πάλλεν. Ἐκίνει, ἔπαλλεν. Οἶος. Μόνος. Ἰσχίον. |
| 5 305 [5] | Τὸ ὑπὸ τὴν ὀσφὺν ὀστέον, εἰς ὃ ἔγκειται τὸ ἱερὸν ὀστοῦν, ὅπερ καὶ γλουτὸς καλεῖται, καὶ κοτύλη, παρὰ τὴν κοιλότητα. Ἐνστρέφεται. Ἔνδον στρέφεται. Κοτύλη δὲ, αἱ ἐν τοῖς ἰσχίοις κοιλότητες, εἰς ἃς αἱ κεφαλαὶ τῶν μηρῶν ἁρμόζονται. Θλάσε. |
| 5 307 | Περιέθραυσε. Πρὸς δ’ ἄμφω ῥῆξε τένοντε. Πρὸς δὲ καὶ ἀμφότερα ἀπέῤῥηξε τὰ κατατεινόμενα νεῦρα. Ὦσεν. |
| 5 308 | Ἀπώσατο, ἀπέσυρε. Ῥινόν. Τὸ δέρμα. Τρηχύς. Τραχύς. Γνύξ. |
| 5 309 | Ἐπὶ γόνυ. Ἐριπών. Πεσών. Ἐρείσατο. Ἐπερείσθη. Παχείῃ. Ἰσχυρᾷ. Κελαινή. |
| 5 310 | Σκοτεινὴ, φοβερά. Καί νύ κεν. |
| 5 311 | Καὶ δὴ ἄν. Ἔνθ’ ἀπόλοιτο. Τότε ἀπώλετο, ἠφάνιστο. Εἰ μὴ ἄρ’. |
| 5 312 | Εἰ μὴ δή. Ὀξὺ νόησεν. Ὀξέως καὶ ταχέως ἐθεάσατο. Ἥ μιν. |
| 5 313 | Ἥτις αὐτόν. Ὑπ’ Ἀγχίσῃ. Συγγενομένη τῷ Ἀγχίσῃ. Βουκολέοντι. Βοῦς νέμοντι. Ἀμφὶ δὲ ἑὸν φίλον υἱὸν ἐχεύατο πήχεε λευκώ. |
| 5 314 [5] | Περιέθηκε δὲ τῷ ἑαυτῆς παιδὶ τοὺς λευκοὺς πήχεις. τουτέστι, περιεπτύξατο καὶ ἐνηγκαλίσατο αὐτόν. Ἑόν. Ἴδιον. Ἐχεύατο. Περιεπτύξατο, περιέλαβε. Πήχεε λευκώ. Τοῖς λευκοῖς πήχεσι. λέγει δὲ ταῖς χερσὶν, ἀπὸ μέρους. Πρόσθεν δέ οἱ. |
| 5 315 [5] | Ἔμπροσθεν δὲ αὐτοῦ. Οὐχ ὡς ἄτρωτον δὲ περιβάλλει αὐτῷ τὸν πέπλον, ἀλλ’ ἵνα κρύψῃ αὐτόν. Φαεινοῦ. Λαμπροῦ. Πτύγμ’ ἐκάλυψεν. Ἀντὶ τοῦ, διπλῷ τῷ πέπλῳ. Ἕρκος. |
| 5 316 | Περίφραγμα, τειχίον. Ἔμεν. Ὑπάρχειν, εἶναι. Ταχυπώλων. Ἱππικῶν, πολεμικῶν. Ἕλοιτο. |
| 5 317 | Ἀφέλοιτο. Ὑπεξέφερεν. |
| 5 318 | Ἠρέμα ἐξέφερεν. Ἐλήθετο. |
| 5 319 | Ἐπελάθετο. Συνθεσιάων. Συνθηκῶν, ἐντολῶν. Τάων. |
| 5 320 | Τούτων. Ἐπέτελλε. Προσέταττεν. Ἠρύκακε. |
| 5 321 | Κατέσχε. Νόσφι. |
| 5 322 | Χωρὶς, πόῤῥω. Φλοίσβου. Ταραχῆς, θορύβου. Ἐπαΐξας. |
| 5 323 | Ἐφορμήσας. Ἐξέλασεν. |
| 5 324 | Ἐξήγαγεν, ἤλασεν. Ὃν περὶ πάσης τῖεν ὁμηλικίης. |
| 5 325 | Ὃν ὑπὲρ πάντας ἐτίμα τοὺς ὁμήλικας. Ὅτι οἱ. |
| 5 326 | Ὅτι αὐτῷ. Ἄρτια. Ὑγιῆ, ἡρμοσμένα. Ὧν ἵππων. |
| 5 328 | Τῶν ἰδίων ἁρμάτων. Μέθεπε. |
| 5 329 | Κατόπιν Ἀφροδίτης ἐδίωκε. Κρατερώνυχας. Ἰσχυροὺς ὄνυχας ἔχοντας. Ἐμμεμαώς. |
| 5 330 [5] | Προθυμούμενος. Ὅδε Κύπριν ἐπῴχετο. Ἐπὶ Ἀφροδίτην ὥρμα. Οὕτως γὰρ ἐκλήθη ἡ θεὸς, παρόσον ἐν τῇ Κύπρῳ μεγάλως τιμᾶται. Νηλέϊ. Ἀνηλεεῖ, σκληρῷ. Γιγνώσκων. |
| 5 331 | Ἐπιστάμενος. Ἄναλκις. Ἀσθενής. Θεάων. Τῶν θεῶν. θηλυκῶς. Ἡ διάλεκτος Βοιωτῶν. Τάων. |
| 5 332 | Τούτων. Αἵ. Αἵτινες. Κοιρανέουσι. Διατάσσουσι. Πτολίπορθος. |
| 5 333 [5] | Πόλεις πορθοῦσα, πολεμική. Ἡ γὰρ αὐτὴ Ἐνυὼ, δαίμων ἐστὶ πολεμική. ἧς οἱ νεώτεροι Ποιηταὶ υἱὸν εἶναι φασὶ τὸν Ἄρεα. καὶ διὰ τοῦτο καλεῖσθαι Ἐνυάλιον, μητρωνυμικῶς. Ὅμιλον. |
| 5 334 [10] | Πλῆθος, θόρυβον. Ἀπὸ τῆς παρακολουθούσης ἐν ὄχλῳ ὁμιλίας. Ὀπάζων. Νῦν κατόπιν διώκων. Ἡ γὰρ λέξις αὕτη πλείονα σημαίνει. ποτὲ μὲν τὸ περιποιεῖν καὶ διδόναι. ὡς ἐκεῖ· Τρωσὶ μὲν καὶ Ἕκτορι κῦδος ὀπάζει. ποτὲ δὲ τὸ καταφέρεσθαι. ὡς ἐν ἐκείνοις· Χειμάῤῥους κατ’ ὄρεσφιν ὀπαζόμενος Διὸς ὄμβρῳ. ποτὲ δὲ, τὸ ἐπιλέγεσθαι· ὡς ἐκεῖ· Ἢ καὶ νεώτερον υἱὸν ὀπάσσατο. Κυδαλίμοιο. ποτὲ δὲ τὸ διώκειν. ὡς ἐνθάδε· Ἀλλ’ ὅτε δή ῥ’ ἐκίχανε πολὺν καθ’ ὅμιλον ὀπάζων. Ἄκρην οὔτασε χεῖρα. |
| 5 336 | Ἐκ τοῦ σύνεγγυς ἄκραν τὴν χεῖρα αὐτῆς ἔτρωσε. Μετάλμενος. Ἐφαλλόμενος. Ἀβληχρήν. |
| 5 337 | Ἀσθενῆ, ἁπαλήν. Εἶθαρ. Εὐθέως, καὶ παραχρῆμα. Ἀντετόρησε. Διῆλθε, διέτρησεν. Ἀμβροσίου. |
| 5 338 | Θείου. Ὅν οἱ. Ὅνπερ αὐτῇ. Κάμον. Ἔκαμον κατασκευάζουσαι. Πρυμνόν. |
| 5 339 [5] | Τὸ ἔσχατον. Ὑπὲρ τὸ κοῖλον τῆς χειρός. Λέγει δὲ τὸ μεταξὺ τοῦ λιχανοῦ δακτύλου καὶ τοῦ μεγάλου. τὸ σαρκῶδες καὶ κοῖλον τῆς χειρός. Ῥέεν. Ἔῤῥει, ἐφέρετο. Ἄμβροτον. Θεῖον, οὗ οὐ μετέχουσιν οἱ ἄνθρωποι. Ἰχώρ. |
| 5 340 | Ὑγρασία τὶς διεφθαρμένης σαρκὸς ὕφαιμος. Οἷος. Ὁποῖος. Μακάρεσσι. Τοῖς μακαρισμοῦ ἀξίοις θεοῖς. Οὐ γὰρ σῖτον ἔδουσιν. |
| 5 341 [10] | Οὐ διὰ τὸ μὴ ἄρτον αὐτοὺς ἐσθίειν, μήτε οἶνον πίνειν, θεοὶ ὑπάρχουσιν, ἀλλὰ διὰ τὸ ἀθανάτους εἶναι τῶν τοιούτων τροφῶν ἀπέχονται. Οὐ γὰρ σῖτον ἔδουσι. Καὶ μὴν πολλὰ τῶν ζώων οὐ σῖτον ἔδουσιν, οὐκ οἶνον πίνουσι, καὶ οὔτε ἄναιμα, οὔτε ἀθάνατά εἰσι. Τοίνυν προσυπακουστέον τὸ, οὐκ ἔδουσι σῖτον, ἀλλ’ ἀμβροσίαν. οὐ πίνουσιν αἴθοπα οἶνον, ἀλλὰ νέκταρ. Ἔδουσιν. Ἐσθίουσιν. Αἴθοπα. Μέλανα. Τοὔνεκα. |
| 5 342 [5] | Τούτου χάριν. Ἀναίμονες. Ἄνευ αἵματος. Ἀναίμονες μὲν, ἐπεὶ οὐ τρέφονται· ἀθάνατοι δὲ, ὅτι ἀναίμονες. Ὁ γὰρ θάνατος ψύξει τοῦ θερμοῦ γίγνεται. Ἰάχουσα. |
| 5 343 | Βοήσασα, κράξασα. Κάββαλε. Κατέβαλε. Μετὰ χερσί. |
| 5 344 | Διὰ τῶν ἑαυτοῦ χειρῶν. Ἐρύσατο. Ἐφύλαξεν, ἔσωσε. Κυανέῃ νεφέλῃ. |
| 5 345 | Μελαίνῃ νεφέλῃ. Λέγει δὲ, τῇ ἀορασίᾳ. Τῇ δ’ ἐπί. |
| 5 347 | Ἐπὶ ταύτῃ δέ. Εἶκε. |
| 5 348 | Ὑποχώρει. Δηϊοτῆτος. Τῆς μάχης. Παρὰ τὸ ἐν αὐτῇ πολλοὺς δῃοῦσθαι, ὅ ἐστι, κόπτεσθαι. Ἢ οὐχ ἅλις. |
| 5 349 | Ἢ οὐχ αὔταρκες. Ἀνάλκιδας. Ἀσθενεῖς. Ἠπεροπεύεις. Ἀπατᾷς διὰ τοῦ ἔρωτος τοὺς ἄνδρας. Πωλήσεαι. |
| 5 350 | Φοιτήσεις, παραγενήσῃ, ἢ ἀναστραφήσῃ. Ῥιγήσειν. |
| 5 351 [5] | Φρίξειν, εὐλαβηθῆναι. Ἑτέρωθι. Ἀλλαχόσε. Πύθηαι. Ἀκούσῃς, γνῷς. Ὁ δὲ λόγος· ἐὰν πάλιν ἔλθῃς εἰς πόλεμον, τηνικαῦτα σε κακῶς διάθωμαι, ὡς καὶ ἄλλοθί που πόλεμον ἀκούσασαν εὐλαβηθῆναι. Ἀλύουσα. |
| 5 352 | Ἀδημονοῦσα, καὶ οἷον λύσιν μὴ εὑρίσκουσα τῶν κακῶν. Αἰνῶς. Δεινῶς, χαλεπῶς. Ἑλοῦσα. |
| 5 353 | Λαβομένη. Ποδήνεμος. Τοῖς ποσὶ ταχεῖα. Ἔξαγ’ ὁμίλου. Ἐξήγαγε τοῦ πλήθους. Ἀχθομένην. |
| 5 354 [5] | Ὀδυνωμένην, βαρουμένην. Ὀδύνῃσιν. Ὀδύναις. Μελαίνετο δὲ χρόα καλόν. Μέλαν τὸ σῶμα αὐτῆς ἐγίγνετο, ὅ ἐστιν, ἐπελιδνοῦτο τὸ καλὸν αὐτῆς σῶμα. Ἐπ’ ἀριστερά. |
| 5 355 | Ἐπὶ τὸ ἀριστερὸν τῆς μάχης μέρος. Θοῦρον. Τὸν ὁρμητικὸν καὶ πολεμιστήν. Ἠέρι δ’ ἔγχος ἐκέκλιτο, καὶ ταχέ’ ἵππω. |
| 5 356 [5] | Ἀντὶ τοῦ, ὁμίχλῃ δὲ αὐτοῦ ἐκεκάλυπτο τὸ δόρυ καὶ οἱ ἵπποι. ὅ ἐστιν, ἀόρατος ἦν. Ἐκέκλιτο. Περιεκέκλιτο, περιέκειτο. Καὶ ταχέ’. Ἀντὶ τοῦ, οἱ ταχεῖς. Γνύξ. |
| 5 357 | Ἀντὶ τοῦ, ἐπὶ γόνυ. Ἐριποῦσα. Πεσοῦσα. Χρυσάμπυκας. |
| 5 358 [5] | Χρυσοχαλίνους, ἀπὸ μέρους, ἢ, χρυσοκόμους. Κυρίως γὰρ ἄμπυξ καλεῖται σειρὰ κατάχρυσος, ἡ ἀπὸ μετώπου τεινομένη, ᾗ συνδοῦνται αἱ τρίχες. Ἤιτεεν. Ἤιτει. Φίλε. |
| 5 359 [5] | Προσφιλέστατε. Κασίγνητε. Ἀδελφέ. Ἐκκόμισαι. Ἐπιμελείας καταξίωσον, περίσωσον. Ὅθεν ἱπποκόμοι, οἱ ἐπιμελούμενοι τῶν ἵππων. Ἵνα. |
| 5 360 | Ὅπου. Ἕδος. Ἕδρασμα, κάθισμα, οἶκος. Λίην. |
| 5 361 | Λίαν, πάνυ. Ἄχθομαι. Βαροῦμαι ὑπὸ τοῦ τραύματος. Ὃς νῦν γε καὶ ἂν Διῒ πατρὶ μάχοιτο. |
| 5 362 | Ὃς οὐκ ἂν ἀπόσχοιτο οὔτε τῆς πρὸς τὸν Δία μάχης. Ἀκηχεμένη. |
| 5 364 | Λυπουμένη. Πὰρ δέ οἱ. |
| 5 365 | Πὰρ αὐτὴν δέ. Λάζετο. Ἐλάμβανε. Μάστιξεν. |
| 5 366 | Ἔπληξεν. Ἐλάαν. Ἐλαύνειν. Οὐκ ἄκοντε. Οὐκ ἀπροθύμως, ἀλλὰ προθύμως. Πετέσθην. Ἔτρεχον. ὑπερβολικῶς. Αἰπύν. |
| 5 367 | Ὑψηλόν. Ποδήνεμος. |
| 5 368 | Τοῖς ποσὶ ταχεῖα. Παρὰ δ’ ἀμβρόσιον βάλεν εἶδαρ. |
| 5 369 | Παρέβαλε δὲ αὐτοῖς τὸ θεῖον ἔδεσμα. Ὅ ἐστι, τροφήν. Ἀγκάς. |
| 5 371 | Εἰς τὰς ἀγκάλας. Ἐλάζετο. Ἐλάμβανε. Θυγατέρα ἥν. Τὴν ἑαυτῆς θυγατέρα. Τίς νύ σε. |
| 5 373 [5] | Τίς δή σε. Τοιάδ’ ἔρεξε. Τοιαῦτα εἰργάσατο, ἢ ἔδρασεν. Οὐρανιώνων. Τῶν ἐν οὐρανῷ οἰκούντων θεῶν, ἢ ἀπὸ τοῦ Οὐρανοῦ τὸ γένος ἐχόντων. Μαψιδίως. |
| 5 374 | Ματαίως. Ῥέζουσαν. Πράττουσαν. Ἐνωπῇ. Ἐν ὄψει, φανερῶς. Οὖτά με. |
| 5 376 | Ἔτρωσέ με. Ὑπέρθυμος. Μεγαλόψυχος, γενναῖος. Ὑπεξέφερον. |
| 5 377 | Ὑπεκόμιζον, ἐξέφερον. Ἐστίν. |
| 5 378 | Ὑπάρχει. Οὐ γὰρ ἔτι Τρώων καὶ Ἀχαιῶν φύλοπις αἰνή. |
| 5 379 | Δεινὴ μάχη. Προσληπτέον δὲ τὸ, ἐστί. Τέτλαθι. |
| 5 382 | Καρτέρησον. ὑπόμεινον. Ἀνάσχεο. Ἀνάσχου. Κηδομένη περ. Καίπερ λυπουμένη. Τλῆμεν. |
| 5 383 | Ἐκαρτερήσαμεν, ὑπεμείναμεν. Ἐξ ἀνδρῶν, χαλεπ’ ἄλγε’ ἐπ’ ἀλλήλοισι τιθέντες. |
| 5 384 | Ὑπὸ ἀνθρώπων, ἀλλήλους κακῶς πράσσοντες. Τλῆ μὲν Ἄρης, ὅτε μιν Ὦτος κρατερός τ’ Ἐφιάλτης. |
| 5 385 [45] | Ἐκαρτέρησε μὲν ὁ Ἄρης, καὶ ὑπέμεινεν. Ὦτος δὲ καὶ Ἐφιάλτης, Ἀλωέως παῖδες, καὶ Ἰφιμεδείας, κατ’ ἐπίκλησιν δὲ Ποσειδῶνος, μέγιστοι καὶ ἰσχυροὶ γενόμενοι, ἔπαυσαν τοὺς πολέμους. Διὸ ἐμυθεύθη, ὅτι ἔδησαν τὸν Ἄρην. Τλῆ μὲν Ἄρης. Ἀρίσταρχος ἀξιοῖ τὰ φραζόμενα ὑπὸ τοῦ Ποιητοῦ μυθικώτερον ἐκδέχεσθαι, κατὰ τὴν Ποιητικὴν ἐξουσίαν, μηδὲν ἔξω τῶν φραζομένων ὑπὸ τοῦ Ποιητοῦ περιεργαζομένους. Ὦτος οὖν καὶ Ἐφιάλτης γόνῳ μὲν ἦσαν Ποσειδῶνος, ἐπίκλησιν δὲ Ἀλωέως. Οὗτοι, ὑπερφυεῖς κατὰ μέγεθος γενόμενοι, τὸν Ἄρην παρ’ αὑτοῖς ἔδησαν. Χρόνου δὲ διελθόντος, ἡ Ἐρίβοια, μητρυιὰ μὲν τούτων, γυνὴ δὲ Ἀλωέως, ἔπεισε τὸν Ἑρμῆν, ὅπως κλέψῃ τὸν Ἄρην, κἀκείνους αὐτοὺς, ἀντὶ τῶν δεσμῶν, εἰσπράξηται τιμωρίαν. Ὁ δὲ, πεισθεὶς, τοῦτο ἐποίησεν. Οἱ δὲ οὐδὲ τότε τῆς ὑπερηφάνου ἀδικίας ἐπαύσαντο, ἀλλὰ Ἥραν καὶ Ἄρτεμιν ἐπείραζον. Ἀγανακτήσασα δὲ Ἄρτεμις, κυνηγετοῦσιν αὐτοῖς ἔπεμψεν ἔλαφον, ἥτις μεταξὺ τῶν δύο εἰσελθοῦσα, παραιτία τελευτῆς αὐτοῖς ἐγένετο. Προϊέμενοι γὰρ ὡς ἐπ’ αὐτὴν τὰ δόρατα ἀμφότεροι, τῆς μὲν ἀπέτυχον, ἀλλήλους δὲ πλήξαντες, ἀπέθανον. Ἄλλοι δὲ πιθανώτερον ἐξηγούμενοι τὰ Ὁμήρου, τοὺς Ἀλωείδας τούτους φασὶ γενέσθαι βασιλεῖς τῆς Ἑλλάδος. Πολλῆς δὲ καὶ βαρβάρου γῆς ἐπικρατήσαντας, καταπαῦσαι τὸν πόλεμον, καὶ τὰς εἰς αὐτὸν παρασκευὰς, καὶ ἐν εἰρήνῃ ποιῆσαι βιοτεύειν τοὺς ἀνθρώπους. Διὰ τούτου ἔδοξαν δῆσαι τὸν Ἄρην, τουτέστι, τὸν πόλεμον. Οἱ νεώτεροι δὲ ἱστοροῦσι ποιηταὶ, μόνον τὸν Ἄρην ἀπολειφθέντα τῶν ἄλλων θεῶν ἐν τοῖς Ὑπερβορέοις μέρεσι συλληφθῆναι, καὶ συνδεθῆναι ὑπὸ τῶν Ἀλωειδῶν, καὶ διατεθῆναι εἰς Κέραμον, πόλιν τῆς Καρίας καὶ ἐνταῦθα βασανισθῆναι μησὶ τρισκαίδεκα, μέχρις οὗ ἡ Ἐρίβοια, ἡ τῶν Ἀλωειδῶν μητρυιὰ, ἐμήνυσε τῷ Ἑρμῇ, ὁ δὲ ἐξέκλεψεν αὐτόν. Οἱ δέ φασιν, ἐν τῇδε τῇ ἱστορίᾳ περὶ τῶν μετεώρων διαλέγεσθαι τὸν Ὅμηρον, μαθηματικὸν ὄντα. |
| 5 385 (50) [95] | Ἐπεὶ γὰρ ὁ Ἄρεος ἀστὴρ, ὁ Σιδήρειος καλούμενος, ἐν τῷ Λέοντι γιγνόμενος, ὀκτὼ μησὶ στηρίζει, κατὰ τοῦτο λέγειν τὸν Ποιητήν· Χαλκέῳ δ’ ἐν κεράμῳ δέδετο τρισκαίδεκα μῆνας· τῷ πλείονι ἀριθμῷ χρησάμενον διὰ τὸ ἄστρον. Χάλκεον δὲ πίθον λέγει τὸν λέοντα. Ἐν γὰρ τῷ ζωδίῳ τούτῳ γενόμενος ὁ ἥλιος, ἔξοπτα ποιεῖ, καὶ μεγάλα καύματα, ὥς φησι καὶ Ἄρατος· Ἔνθα μὲν ἠελίοιο θερείτατοί εἰσι κέλευθοι. Αἱ δέ που ἀσταχύων κενεαὶ φαίνονται ἄρουραι· Ἠελίου τὰ πρῶτα συνερχομένοιο λέοντι. Βέλτιον λέγειν δὲ, ὅτι φιλοσοφεῖν βούλεται διὰ τῆσδε τῆς ῥαψῳδίας, ὡς καὶ δι’ ὅλης τῆς ποιήσεως. Ἄρην οὖν ὀνομάζει τὸν θυμὸν, Ὦτον δὲ καὶ Ἐφιάλτην, τοὺς ἐν παιδείᾳ λόγους. τούτῳ γὰρ ὁ μέν τις ἐκ μαθήσεως καὶ διδασκαλίας κινεῖται· ὁ δὲ ἕτερός ἐστιν ἐνδιάθετος, καὶ ἐκ φύσεως παρεπόμενος τοῖς ἀνθρώποις. Τὸν μὲν οὖν διὰ τῆς μαθήσεως διδασκόμενον λόγον, Ὦτον προσηγόρευσεν, ὅτι διὰ τῶν ὤτων αὐτὸν καὶ τῆς ἀκοῆς ἐκμανθάνομεν παιδευόμενοι. Τὸν δὲ ἐνδιάθετον, καὶ ἐκ φύσεως παρεπόμενον τοῖς ἀνθρώποις, Ἐφιάλτην ὠνόμασεν, οἷον τὸν αὐτομάτως ἐφαλλόμενον, ἤτ’ οὖν ἐπερχόμενον ταῖς διανοίαις ἡμῶν. Ὑπὸ τούτων δὲ ἀμφοτέρων φησὶ δεθῆναι τὸν Ἄρην, τουτέστι, τὸν θυμὸν, καὶ ἐπὶ πολὺ βασανισθῆναι. ἐπειδὴ οἱ ἐν παιδείᾳ λόγοι ἐκπαιδεύουσι καὶ διδάσκουσι τοὺς ἀνθρώπους, κατέχειν μὲν τὴν ὀργὴν καὶ ἐπιθυμίαν, ἥκιστα δὲ θυμῷ χρῆσθαι. ὅπερ φησὶν Ὅμηρος· κατέχεσθαι μὲν τὸν θυμὸν ἐπὶ τῶν λόγων τούτων, ἐπεὶ πάντοτε οἱ τῆς παιδείας λόγοι, ἐκπαιδεύουσι καὶ ἀναγκάζουσι τοὺς ἀνθρώπους μετὰ γνώμης ἅπαντα πράττειν, καὶ μὴ πολλάκις ὀργῇ χρωμένους κατὰ τῶν φίλων ἀνήκεστόν τι πράττειν. Ἐκδιδάσκουσι δὲ καὶ, ὃν τρόπον δεῖ γονέων ἐπιμελεῖσθαι, καὶ φίλων καὶ ἀδελφῶν μήδεσθαι, καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων. Αὖτις δὲ λυθῆναι αὐτὸν ὑπὸ Ἑρμοῦ, ἢ Ἐριβοίας, τοῦτο μηνυούσης. Ἑρμῆ πάλιν ὀνομάζων τὸν λόγον, ὅτι ἑρμηνεὺς γίγνεται πάντων ὁ λόγος. Ἐρίβοιαν δὲ ὀνομάζει τὴν στάσιν, παρὰ τὸ, μεγίστῃ φωνῇ χρῆσθαι τὰ στασιάζοντα πλήθη ἐν ταῖς πόλεσιν. |
| 5 385 (100) [110] | ἐπειδὴ πολλάκις ὁ λόγος ἐξουσίαν δίδωσι τῷ θυμῷ, χρῆσθαι τῇ οἰκείᾳ ῥώμῃ, ὅτ’ ἂν ὑπὲρ πατρίδος δέοι, καὶ ὑπὲρ παίδων, καὶ γονέων, καὶ κτημάτων, καὶ πολιτείας, πρὸς πολεμίους ἀγωνίζεσθαι. τότε γὰρ ὁ λόγος οὐκ ἔτι κατέχει τὸν θυμὸν, οὐδὲ εἴργει χρῆσθαι τῇ οἰκείᾳ δυνάμει. ἀλλὰ τοὐναντίον αὐτὸν παρακελεύεται καὶ προτρέπεται χρῆσθαι κατὰ τῶν μὴ οἰκείων, μᾶλλον δὲ τῶν ἐχθίστων, ἵνα μὴ ὑπὸ τῶν πολεμίων ληφθέντες κακῶς πάθωμεν. Ἀλωῆος. |
| 5 386 | Ἀλωέως. Κρατερῷ. Ἰσχυρῷ. Χαλκέῳ δ’ ἐν κεράμῳ. |
| 5 387 | Χαλκῷ ἀγγείῳ, πίθῳ, ἢ δεσμῳτηρίῳ. οἱ γὰρ Κύπριοι τὸ δεσμωτήριον κέραμον καλοῦσι. Καί νύ κε. |
| 5 388 | Καὶ δὴ ἄν. Ἔνθα. Τότε. Ἆτος πολέμοιο. Ὁ ἀπλήρωτος καὶ ἀκόρεστος τοῦ πολέμου. Εἰ μὴ μητρυιή. |
| 5 389 [5] | Ἐὰν μὴ ἡ τοῦ Ἑρμοῦ μητρυιὰ ἡ Ἐρίβοια ἀπήγγειλε τῷ Ἑρμῇ, ἵνα ἐκκλέψῃ τὸν Ἄρην τοῦ δεσμοῦ. Ἐρίβοια δὲ, ἡ ἀέρια καὶ μεγάλα βοῶσα. Ἀντίμαχος δὲ ὁ Κολοφώνιος τὴν Ἐρίβοιαν μητρυιὰν Ὤτου καὶ Ἐφιάλτου παραδίδωσι. Περικαλλής. Πάνυ καλή. Ἐξήγγειλε. |
| 5 390 | Παρεκάλεσεν, ἐδεήθη. Ἤδη. |
| 5 391 | Εὐθέως. Ἐπίῤῥημα χρόνου δηλωτικόν. Τειρόμενον. Καταπονούμενον. Ἕ. Αὐτόν. Ἐδάμνα. Ἐδάμαζε, κατεπόνει. Τλῆ δ’ Ἥρη. |
| 5 392 [30] | Ἐκαρτέρησε δὲ καὶ ἡ Ἥρα. Παῖς Ἀμφιτρύωνος. Ὁ Ἡρακλῆς. Ἑκατέραις γὰρ γενεαλογίας καλεῖ αὐτὸν ὁ Ποιητὴς, ὁτὲ μὲν Διὸς υἱὸν λέγων, ὁτὲ δὲ Ἀμφιτρύωνος. Τλῆ δ’ Ἥρη. Εὔρυτος ὁ Οἰχαλίας τῆς ἐν Βοιωτίᾳ βασιλεὺς, προέθηκε τὸν τῆς θυγατρὸς Ἰόλης γάμον, τῷ κατὰ τὴν τοξικὴν αὐτὸν νικῆσαι δυναμένῳ, ἢ, ὥς τινες, τοὺς παῖδας. Παρὰ γὰρ Ἀπόλλωνος εἰλήφει τὴν τοξικήν. Ἡρακλέους δὲ διαγωνισαμένου, ἀγανακτήσας ὁ Εὔρυτος, οὐκ ἀπεδίδου τὴν κόρην. Ὀργισθεὶς δὲ Ἡρακλῆς, ἐπόρθησε τὴν Οἰχαλίαν, τὴν δὲ Ἰόλην αἰχμάλωτον ἤγαγεν. Οὐδὲ τῆς ὀργῆς ἐπαύσατο. ἀλλὰ καὶ Ἴφιτον τὸν Εὐρύτου, εἰς Τίρυνθα παραγενόμενον ἐπὶ ζήτησιν ἵππων, ξενίσας, ἀπέκτεινε. Φεύγων δὲ τὸ τοῦ φόνου μῦσος, παρεγένετο πρὸς Νηλέα, καθάρσεως τευξόμενος. Τῶν δὲ παίδων αὐτοῦ μὴ βουλομένων ὑποδέξασθαι, ὁ Νηλεὺς ἐξέβαλεν αὐτόν. Ἡρακλῆς δὲ ἐκεῖθεν χωρισθεὶς, ἐπεξενώθη Δηϊφόβῳ τῷ τῶν Ἀρκάδων βασιλεῖ. καὶ οὕτως ἐκαθάρθη τοῦ φόνου. Καὶ ὕστερον ἐπιστρατεύσας Νηλεῖ, οὐ μόνον τὴν Πύλον ἐπόρθησεν ἀλλὰ καὶ Ἥραν, Νηλεῖ συμμαχοῦσαν, ἔτρωσεν, αὐτόν τε Νηλέα τοῖς παισὶν ἅμα κτείνει, δίχα τοῦ νεωτέρου Νέστορος. Οὗτος γὰρ ἐν Γερήνοις ἀνετρέφετο, διόπερ ἐσώθη. Ὅθεν αὐτὸν Γερήνιον ὁ Ποιητὴς προσηγόρευσε. Δεξιτερὸν κατὰ μαζόν. |
| 5 393 | Κατὰ τὸν δεξιὸν μαζόν. Τριγλώχινι. Τρεῖς ἀκίδας ἔχοντι. τριγώνῳ. Βεβλήκει. |
| 5 394 | Ἀντὶ τοῦ, ἔβαλε. Τότε κέν μιν. Τότε ἂν αὐτήν. Ἀνήκεστον. Ἀνίατον, ἀθεράπευτον. Ἄλγος. Κακόν. Ἀΐδης. |
| 5 395 | Ἅιδης. Πελώριος. Μέγας. Ὡὐτός. |
| 5 396 | Ὁ αὐτὸς ἀνήρ. Δισυλλάβως δὲ ἀναγνωστέον. Υἱὸς Διὸς Αἰγιόχοιο. Ὁ Ἡρακλῆς. Ἐν πύλῳ ἐν νεκύεσσι. |
| 5 397 [10] | Ὁ μὲν Ἀρίσταρχος τὸν πύλον ἀκούει κατὰ μεταπλασμὸν, ἀντὶ τοῦ, Πύλην, ὡς ἀπὸ τοῦ πολύαρνι, πολυάρνῳ. Καὶ τὸ, ἐν νεκύεσσι, κυρίως ἀκούει, ἔνθα αἱ τῶν τελευτώντων ἀναχωροῦσι ψυχαί. Ἐν πύλῳ ἐν νεκύεσσι. Ἀντὶ τοῦ, ἐν πύλῃ, πρὸς τῇ πύλῃ. Οὐ γὰρ ἐν τῇ πύλῃ τῶν πυλίων λέγει, ἀλλ’ ἐν τῇ πύλῃ τῶν νεκρῶν, κατὰ τὴν τοῦ Κερβέρου ἀναγωγήν. Ὀδύνῃσιν ἔδωκεν. Εἰς ὀδύνας ἔδωκε λυπούμενον. Πεπαρμένος. |
| 5 399 | Διαπεπερονημένος. Ἠλήλατο. |
| 5 400 | Ἐνελήλατο, ἐνήρειστο, ὑπέκειτο. Κῆδε. Ἐλύπει, ἠνία, ἐκάκου. Παιήων. |
| 5 401 | Ὁ τῶν θεῶν ἰατρός. Ὀδυνήφατα. Τὰς ὀδύνας καταπαύοντα καὶ φθείροντα. Πάσσων. Ἐπιβάλλων. Ἠκέσατο. |
| 5 402 | Ἐθεράπευσε. Σχέτλιος. |
| 5 403 [15] | Ἀγνώμων, ἄδικος. Ὀβριμοεργός. Μεγάλοις ἔργοις ἐπιτιθέμενος, καὶ ἰσχυρὰ διαπραττόμενος. Ἰσχυροπράγμων. Ἰσχυρὸς ἐν τῷ ἐργάζεσθαι, ἰσχυρὰ ἐργαζόμενος. Οὐκ ὄθεται. Οὐκ ἐπιστρέφεται. Αἴσυλα. Ἁμαρτωλὰ, παράνομα. Ὁ δὲ Ἀππίων, ἐτυμολογῶν τὴν λέξιν, φησὶ, τὰ σεσυλημένα τῆς αἴσης. τουτέστιν, ἁμαρτωλά. Βέλτιον δὲ τὸ, μὴ δοκεῖν ἐγκεῖσθαι τὰ σεσυλημένα. Οὐκ ἔτι γὰρ ἡ αἴσα φανήσεται ἐγκειμένη. Ἔστιν οὖν αἴσυλα, κατὰ παράλειψιν ἑτέρου α , δηλοῦντος κειμένην, ἀαίσυλα, ἐστερημένα τῆς αἴσης, τουτέστι, τοῦ καθήκοντος. Ἔκηδε. |
| 5 404 | Ἐκάκου, ἐλύπει, κατεπόνει. Ἀνῆκεν. |
| 5 405 | Ἀνέπεισε. Νήπιος. |
| 5 406 | Ἄφρων. Δηναιός. |
| 5 407 | Πολυχρόνιος. Γούνασι. |
| 5 408 | Γόνασιν. Παππάζουσι. Πάππα φωνοῦσι. πατέρα καλοῦσιν. Ἐτυμολογεῖ τὰς τῶν παίδων φωνάς. Αἰγιάλεια. |
| 5 412 [35] | Γυνὴ Διομήδους. Περίφρων. Περισσόφρων, ἄγαν συνετὴ, περισσῶς φρονοῦσα. Ἀδρηστίνη. Ἡ Ἀδράστου θυγάτηρ. Μὴ δὴν Αἰγιάλεια περίφρων Ἀδρηστίνη. Διομήδους γυνὴ Αἰγιάλεια, ἡ νεωτάτη τῶν Ἀδράστου θυγατέρων. Τρεῖς γὰρ ἔσχε θυγατέρας ὁ Ἄδραστος· ταύτην, καὶ Ἀργείαν τὴν Πολυνείκους, καὶ Δηϊπύλην τὴν Τυδέως. Τῆς οὖν μητρὸς αὐτοῦ ἀδελφὴ ἦν. Ὁ δὲ, στρατεύσας ἐς Ἴλιον, κατέλιπε τῆς ἀρχῆς καὶ τῆς οἰκίας ἐπίτροπον τὸν Σθενέλου Κομήτην. Κατέχει δὲ ὁ λόγος· τρωθεῖσαν τὴν Ἀφροδίτην ὑπὸ Διομήδους, αὐτῷ μὲν μὴ μνησικακῆσαι, διὰ τὴν τῆς Ἀθηνᾶς ἐπικουρίαν, τὴν δὲ τούτου γυναῖκα ἐκμῆναι περὶ πορνείαν, ὡς περὶ πᾶσαν τὴν τῶν νέων ἡλικίαν συγχορεύειν ἀσελγαίνουσαν· τῷ δὲ Κομήτῃ καὶ ἔρωτα τῆς Αἰγιαλείας ἐμποιῆσαι. παραγενόμενον δὲ τὸν Διομήδην ἐξ Ἰλίου, διώκειν μετὰ δορυφόρων, ἀποκτεῖναι βουλόμενον· τὸν δὲ λοιπὸν, τοῖς ἀσθενέσι βοηθήμασι χρώμενον, καταφυγεῖν ἐπὶ τὸν Ἤρας βωμόν. Μετὰ ταῦτα δὲ ἀπῇρεν εἰς Ἑσπερίαν, καὶ παραλαβεῖν λέγεται παρὰ Δαύνου [τόπους] τινὰς εἰς κατοικισμόν. Καὶ τέλος, ἀπορούντων αὐτοῦ τῶν ἑταίρων, καὶ λιμωττόντων, τούτους μὲν τὴν Ἀθηνᾶν εἰς ἐρωδιοὺς ἀπορνεῶσαι, τὸν Διομήδην δὲ ἐνταῦθα καταστρέψαι τὸν βίον. Ἡ δὲ ἱστορία παρὰ Λυκόφρονι. Ταύτην δὲ τὴν ἱστορίαν ὁ Ποιητὴς οὐ λέγει. ἀλλὰ τοῦτο λέγει, μὴ, μαχεσθέντος αὐτῷ τινὸς τῶν ἰσχυροτέρων θεῶν, ἀποθάνῃ, εἶτα τὸν θάνατον αὐτοῦ ἡ γυνὴ, μαθοῦσα, ἅμα τοῖς οἰκείοις αὐτοῦ θρηνήσῃ. Γοόωσα. |
| 5 413 | Θρηνοῦσα. Οἰκῆας. Οἰκείους, οἰκέτας. Ἐγείρῃ. Διϋπνίσῃ. Κουρίδιον. |
| 5 414 | Τὸν ἐκ παρθενίας ἄνδρα γεγαμηκότα αὐτήν. Ποθέουσα. Ποθοῦσα. Ἰχῶρ’. |
| 5 416 | Ἰχῶρα. Λέγει δὲ θεῖον αἷμα. Ἡ ὑγρὰ θεῶν οὐσία ἰχὼρ καλεῖται. Ἀπεμόργνυ. Ἀπέψα, ἀπέμασσεν. Ἄλθετο. |
| 5 417 | Ἐθεραπεύετο, ἀφυγιάζετο, ὑγιὴς ἐγίγνετο. Κατηπιόωντο. Κατεπραΰνοντο. Κερτομίοις. |
| 5 419 | Ἐρεθιστικοῖς. Ἐρέθιζον. Παρώξυνον, ἐκίνουν. Κεχολώσεαι. |
| 5 421 | Ὀργισθήσῃ. Κύπρις. |
| 5 422 [45] | Τὸ ἐπίθετον Ἀφροδίτης. Ὃ οὐκ ἐνόησαν οἱ πρὸ ἡμῶν, τί σημαίνει. Συμπλανηθέντες γὰρ τῷ Ἡσιόδῳ, ἔδοξαν, ὅτι Κύπρις λέγεται, ὥς φησιν Ἡσίοδος, Κυπρογένεια, διότι γεννᾶται Περικλύστῳ ἐνὶ Κύπρῳ. ὥσπερ καὶ τὴν φιλομειδῆ, ὅτι Μειδέων ἐξεφαάνθη. Ὅμηρος δ’ οὐκ εἶπεν οὕτως. ἀλλὰ, τὴν μειδιάματα φιλοῦσαν, οἷον ἱλαρὰν, διὰ τὴν ἐγκειμένην αὐτῇ δύναμιν ἀπὸ τῆς συνουσίας. Ὥσπερ γοῦν τὸ πῦρ Ἥφαιστον λέγει ὁμωνύμως τῷ εὑρόντι, οὕτω καὶ Ἀφροδίτην ποτὲ τὴν ἀνδρὸς πρὸς γυναῖκα συνουσίαν, ἡνίκα ἂν περὶ τῶν μνηστήρων λέγει· Καὶ ἐκλελάθοντ’ Ἀφροδίτης, Ἣν ἄρ’ ὑπὸ μνηστῆρσιν ἔχον. μίσγοντο δὲ λάθρῃ. Τὸ οὖν ἐπίθετον τὸ διὰ τοῦ Κύπρις σημαινόμενον, ἀπὸ τῆς περὶ αὐτὴν δυνάμεως Ὁμήρῳ παρείληπται. Ἔστιν οὖν κατὰ συγκοπὴν Κύπρις, οἱονεὶ κυόπορις, ἡ τὸ κύειν πορίζουσα. Ἴδιον γὰρ Ἀφροδίτης τοῦτο. Οὐ γὰρ κυΐσκουσιν αἱ γυναῖκες χωρὶς τῆς ἀφροδισιακῆς συνηθείας. Τὸ δὲ πλανῆσαν τὸν Ἡσίοδον, καὶ τοὺς ἄλλους, ἐστὶ τὸ ἐν τῇ Θ ῥαψῳδίᾳ λεγόμενον· Ἡ δ’ ἄρα Κύπρον ἵκανε φιλομμειδὴς Ἀφροδίτη Ἐς Πάφον. ἔνθα δέ οἱ τέμενος βωμός τε θυήεις. Οὐκ, εἴτις δ’ ἔν τινι τόπῳ γεγέννηται, ἐκεῖθεν καὶ τετίμηται, καὶ διὰ τοῦτο τῷ ἐπιθέτῳ κοσμεῖται. Οὐδέποτε γοῦν Δήλιος ὁ Ἀπόλλων παρ’ Ὁμήρῳ, οὐδὲ Πύθιος. Καίτοι γε καὶ ἑκάτερον τῶν ἱερῶν οἶδε. Δι’ ὧν φησι ποτὲ μέν· Δήλῳ δήποτε τοῖον Ἀπόλλωνος παρὰ βωμῷ Φοίνικος νέον ἔρνος ἀνερχόμενον ἐνόησα. Ποτὲ δέ· Οὐδ’ ὅσα λάϊνος οὐδὸς ἀφήτορος ἐντὸς ἐέργει, Φοίβου Ἀπόλλωνος, Πυθοῖ ἐνὶ πετρηέσσῃ. Οὐδ’ ἐπεί φησιν· Ἵκετο δ’ εἰς Αἰγὰς, ὅθι οἱ κλυτὰ δώματ’ ἔασιν. Αἰγαῖός ποτε εἴρηται ὁ Ποσειδῶν παρ’ Ὁμήρῳ. Καὶ ἡ Κυθέρεια δὲ, καθ’ Ὅμηρον, οὐχ ὅτι προσέκυρσε Κυθήροις. Οἶδε μὲν γὰρ τὰ Κύθηρα. Οὐκ ἀπὸ τούτου δὲ εἴρηται. Κυθέρεια δὲ, ἡ κευθόμενον ἔχουσα ἐν ἑαυτῇ τὸν πᾶσι τῆς ἐρωτικῆς φιλίας ἐξηρτημένον ἱμάντα, οἷον τὸν ἔρωτα, ὃν πᾶσι τοῖς νέοις ἀφίησι. Διὰ γὰρ τοῦ κεστοῦ ταῦτα παρέπεται· Ἔνθ’ ἔνι μὲν φιλότης, ἐν δ’ ἵμερος, ἐν δ’ ὀαριστὺς, Πάρφασις, ἥτ’ ἔκλεψε νόον πύκα περ φρονεόντων. |
| 5 422 (50) [95] | Ἐπεί τοι καὶ ἀλαλκομενηῒς Ἀθήνη παρὰ τοῖς εὖ λογιζομένοις, ἀπὸ τῆς ἐνεργείας, ἡ ἀπαλάλκουσα τῷ ἰδίῳ μένει τοὺς ἐναντίους. Οὐ γὰρ πειθόμεθα τοῖς νεωτέροις, οἵ φασιν, ἀπὸ Ἀλαλκομενοῦ τινὸς εἰρῆσθαι. Οὐδ’, ὡς Ἐρατοσθένης παρήκουσεν Ὁμήρου, εἰπόντος, Ἑρμείας ἀκάκητα· ὁ ἀπὸ Ἀκακησίου ὄρους. ἀλλὰ, ὁ μηδενὸς κακοῦ μεταδοτικός. Ἐπεὶ καὶ δοτὴρ ἐάων. Πάντ’ οὖν ἀπὸ τῶν παρεπομένων τοῖς θεοῖς. Καὶ γὰρ ἡ Γλαυκῶπις οὐκ ἀπὸ τοῦ, Ἥτ’ ἄκρης θῖνα Γλαυκώπιον ἵζει· ἀλλ’ ἀπὸ τῆς περὶ τὴν πρόσοψιν τῶν ὀφθαλμῶν καταπλήξεως. Καί τ’ ἄλλα δὲ τῶν ἐπιθέτων ἐπιοῦσιν ἡμῖν πάρεστιν ὁρᾷν, οὐκ ἀπὸ τῶν ἱερῶν τόπων ὠνομασμένα, ἀπὸ δὲ τῶν ἐνεργειῶν τῶν ψυχικῶν, ἢ νὴ Δία συμβεβηκότων περὶ τὸ σῶμα. Ὡς, λευκώλενος Ἥρη, καὶ ἀργυρόπεζα Θέτις, καὶ, Φοῖβος Ἀπόλλων, καὶ, ἀκερσεκόμης. Καὶ πάλιν ἀπὸ πράξεων. Ὡς, ἕκατος, καὶ, ἑκατηβελέτης, καὶ, ἑκηβόλος. Ἄρτεμις δὲ καὶ, ἀγροτέρη, καὶ, ἰοχέαιρα. Καὶ πάντα τὰ παραπλήσια. Καὶ γὰρ, εἰ σπανίως, Ἑλικώνιον τὸν Ποσειδῶνα εἴρηκεν, ἀπὸ Ἑλικῶνος, ὡς Ἀρίσταρχος βούλεται. Ἐπεὶ ἡ Βοιωτία ὅλη ἱερὰ Ποσειδῶνος. Οὐ γὰρ ἀρέσκει ἀπὸ Ἑλίκης. ἐπεί φησιν· Οἱ δέ τοι εἰς Ἑλίκην τε καὶ Αἰγὰς δῶρ’ ἀνάγουσιν. Ἑλικήϊον γὰρ ἂν εἶπε, συγχωροῦντος τοῦ μέτρου. Δύναται Ἑλικώνιος λέγεσθαι, διὰ τὸ, ἕλικας καὶ περιφερεῖς εἶναι τὰς δίνας τῆς θαλάσσης. Ἔτι δ’, εἴπερ ἦν ἡ Κύπρις ἀπὸ τῆς Κύπρου, πολλῷ μᾶλλον ἀπὸ τῆς Πάφου, ἐν ᾗ βωμός τε θυήεις αὐτῆς, Παφίη ἐλέγετο. Ἀλλ’ οὐδέποτε Παφίην εἶπε τὴν Ἀφροδίτην Ὅμηρος, ὡς οἱ νεώτεροι. Καὶ γὰρ, εἴ ποτε σπανίως ἐπίθετα ἐξενήνοχε τοπικὰ, ἐξ ἡρωϊκοῦ προσώπου κατὰ τὸ εἰκὸς αὐτὰ λέγει. Ἀχιλλεὺς μὲν γὰρ Θεσσαλὸς ὢν, φησί· Ζεῦ, ἄνα Δωδωναῖε, Πελασγικὲ, τηλόθι ναίων. Καὶ Ἑκάβη· Ἀλλ’ εὔχου σύγ’ ἔπειτα κελαινεφέϊ Κρονίωνι, Ἰδαίῳ, ὅστε Τροίην κατὰ πᾶσαν ὁρᾶται. Ἡ γὰρ Ἴδη τῆς Τροίας, οἰκείως τε ἡ Ἑκάβη ἔσχηκε παρωνομάσαι τὸν Δία Ἰδαῖον. |
| 5 422 (100) [105] | Ὁ δ’ Ὅμηρος οὐκ ἂν εἴποι ἀπὸ τῆς Κύπρου τὸ ἐπίθετον, ἐξ ἰδίου προσώπου λέγων· Ὁ δὲ Κύπριν ἐπῴχετο νηλέϊ χαλκῷ. Ἀχαιϊάδων. Τῶν Ἑλληνίδων γυναικῶν. Ἀνιεῖσα. Ἀναπείθουσα. Ἕπεσθαι. |
| 5 423 | Ἀκολουθῆσαι. Ἔκπαγλα. Ἐξόχως. Καῤῥέζουσα. |
| 5 424 | Καταρέζουσα, πλησίον παρακαθίζουσα, καταψῶσα τῇ χειρί. Ἐϋπέπλων. Ἐστολισμένων, εὐστόλων. Περόνη. |
| 5 425 | Πόρπη ἐν τῇ περιβολῇ. Κατεμύξατο. Κατεξέσθη. Ἀραιήν. Ἀσθενῆ. Σημαίνει δὲ καὶ λεπτήν. Χρυσῆν Ἀφροδίτην. |
| 5 427 | Καλὴν λέγει νῦν. Οὔ τοι. |
| 5 428 | Οὔ σοι. οὐδαμῶς σοι. Ἱμερόεντα. |
| 5 429 | Ἐπέραστα, θαυμαστά. Ἐπόρουσεν. |
| 5 432 | Ἐφώρμησεν. Ὑπείρεχεν. |
| 5 433 | Ὑπερεῖχε, προεβέβλητο, ὑπερεμάχετο. Ἅζετο. |
| 5 434 | Ἐσέβετο. Ἵετο. Προεθυμεῖτο. Δῦσαι. |
| 5 435 | Ἀποδῦσαι. Ἐστυφέλιξε. |
| 5 437 | Διέσεισε, διεκίνησε. Φαεινήν. Λαμπράν. Ἐπέσσυτο. |
| 5 438 | Ἐφώρμησε. Δαίμονι ἶσος. Θεῷ ὅμοιος, καὶ παραπλήσιος. Ὁμοκλήσας. |
| 5 439 | Ἐπαπειλήσας, ἐπιτιμητικῶς βοήσας. Φράζεο. |
| 5 440 | Σκέπτου, διαλογίζου. Φράζεο, καὶ χάζεο. Διαλογιζόμενος ἀναχώρει. Φῦλον. |
| 5 441 | Ἔθνος. Χαμαὶ ἐρχομένων. |
| 5 442 | Ἀντὶ τοῦ, ἀποθνησκόντων. ἢ, ἐπὶ γῆς βαδιζόντων. ἢ, χαμαιῤῥιφῶν. ἢ, φθαρτῶν. Ἀνεχάζετο. |
| 5 443 | Ἀνεχώρει. Τυτθόν. Μικρόν. ὀλίγον. Ἀλευάμενος. |
| 5 444 | Ἐκκλίνας. Ἀπάτερθεν. |
| 5 445 | Ἄπωθεν. Περγάμῳ. |
| 5 446 | Τῇ ἀκροπόλει τῶν Τρώων τῆς Ἰλίου οὕτω καλουμένῃ. Ἰοχέαιρα. |
| 5 447 | Ἡ ἰοῖς, ὅ ἐστι, βέλεσι, χαίρουσα. τοῦτ’ ἔστι, τοξική. Ἀδύτῳ. |
| 5 448 [5] | Ναῷ. Ἄδυτα γὰρ καλοῦνται οἱ τόποι τῶν ἱερῶν, εἰς οὓς οὐκ ἔξεστιν εἰσιέναι πᾶσιν. Ἀκέοντο. Ἐθεράπευον, νῦν. ἢ, ἐπεμελοῦντο. ἢ, παρεμυθοῦντο. Κύδαινον. Ἐδόξαζον, πρὸς δόξαν προετρέποντο. Ἴκελον. |
| 5 450 | Ὅμοιον. Τοῖον. Τοιοῦτον. Δῄουν. |
| 5 452 | Διέκοπτον. Βοείας. Τὰς ἀσπίδας τὰς ἐκ βοείων βυρσῶν. Εὐκύκλους. |
| 5 453 [5] | Περιφερεῖς. Εὖ ἐχούσας ἐν τῇ περιφερείᾳ. Λαισήϊα. Βαρβαρικὰ ὅπλα, ἢ βέλη. ἢ, μικρὰ ἀσπιδίσκια, ὠμοβύρσινα σάκη, ὅπλα κοῦφα· παρὰ τὸ, ἐν τῇ λαιᾷ χειρὶ βαστάζεσθαι. Θοῦρον. |
| 5 454 | Ὁρμητικὸν ἐν τῷ πολέμῳ. Βροτολοιγέ. |
| 5 455 | Ἀνδροφόνε. Ἐρύσαιο. |
| 5 456 | Ἑλκύσειας. Χεῖρ’ ἐπὶ καρπῷ. |
| 5 458 | Ἐπὶ τὸν καρπὸν τῆς χειρός. Ἐπέσσυτο. |
| 5 459 | Ἐφώρμησεν. Ἄκρῃ. |
| 5 460 | Ἀκροπόλει. Τρώων δὲ στίχας. |
| 5 461 | Τοὺς δὲ Τρῶας εἰς τάξεις. Οὖλος. Ὀλέθριος. Ὤτρυνε. Παρώξυνεν. Εἰδόμενος. |
| 5 462 | Ὁμοιωθείς. Ἀκάμαντι. Ὄνομα κύριον. Ἡγήτορι. Ἡγεμόνι. Ἐς τί ἔτι. |
| 5 465 | Μέχρι τίνος. Εἰσόκεν. |
| 5 466 | Ἕως ἂν, μέχρις ἄν. Εὖ ποιητῇσιν. Εὖ πεποιημέναις, εὖ καὶ καλῶς κατεσκευασμέναις. Ἶσον. |
| 5 467 | Ἐπίσης. ὁμοίως. Ἐτίομεν. Ἐτιμῶμεν. Ἐκ φλοίσβοιο. |
| 5 469 | Ἐκ ταραχῆς. Σαώσομεν. Σώσωμεν. Νείκεσεν. |
| 5 471 | Ὠνείδισε. Πῆ δή τοι. |
| 5 472 | Ποῦ δή σοι. Οἴχεται. Πεπόρευται. Ἔχεσκες. Εἶχες. Φῆς. |
| 5 473 | Ἔλεγες. Που. Ἀντὶ τοῦ, δή. Ἄτερ. Χωρίς. Ἑξέμεν. Ἕξειν, συνέξειν, συνεκσώσειν, φυλάξειν. Γαμβροῖσιν. |
| 5 474 | Οἱ ἄνδρες τῶν θυγατέρων. Γαμβρὸς καλεῖται ὁ γῆμας ὑπὸ τῶν οἰκείων τῆς γαμηθείσης. Ἰδέειν. |
| 5 475 | Ἰδεῖν. Νοῆσαι. Θεάσασθαι. Καταπτώσσουσι. |
| 5 476 | Δειλιῶσιν. Ἔνειμεν. |
| 5 477 | Εἰμὲν, ἐσμὲν, ὑπάρχομεν. Ἥκω. |
| 5 478 | Παραγέγονα. Τηλοῦ. |
| 5 479 | Μακρόθεν. Δινήεντι. Δίνας ἔχοντι. Δῖναι δέ εἰσιν αἱ τῶν ὑδάτων συστροφαί. Ἔλδεται. |
| 5 481 | Ἐπιθυμεῖ. Ἐπιδευής. Ἐνδεής. Τύνη. |
| 5 485 | Σὺ Δωρικῶς, ἀπὸ τοῦ τ υ , ἐν παραγωγῇ τύνη. ὡς, ἀπὸ τοῦ ἐγὼν, ἐγώνη. Μενέμεν. |
| 5 486 [5] | Ὑπομένειν, προθυμεῖσθαι. Ὤρεσσι. Ταῖς γυναιξί. Παρὰ τὸ συνεζεῦχθαι τοῖς ἀνδράσιν. ἔνθεν καὶ συνωρὶς, τὸ συνεζευγμένον τῶν ἵππων ὄχημα. Ἁψῖσιν. |
| 5 487 | Ἅμμασι, συναφαῖς. Λίνου. Δικτύου. Ἁλόντε. Ληφθέντες. Πανάγρου. Τοῦ πάντα ἀγρεύοντος. Ἕλωρ. |
| 5 488 [5] | Ἕλκυσμα, ἕλασμα, καὶ ἀναίρεμα. Ἐσχημάτισται δὲ παρὰ τὸ ἑλεῖν. Κύρμα. Ἐγκύρημα, ἔντευγμα· οἷον, ἐπίτευγμα, εὐτύχημα. Λέγει δὲ τῶν ἐχθρῶν. Ὑμήν. |
| 5 489 | Ὑμετέρην. Λισσομένῳ. |
| 5 491 | Δεομένῳ. Νωλεμέως. |
| 5 492 | Ἀδιαλείπτως, συνεχῶς. Ἐχέμεν. Συνέχειν, ἢ ἀντέχειν, πρὸς τὴν μάχην, καὶ μὴ ἐνδιδόναι. Ἐνιπήν. Ἐπίπληξιν. Δάκε. |
| 5 493 | Καθίκετο, καθήψατο. Ἆλτο. |
| 5 494 | Καθήλατο. Πάλλων. |
| 5 495 | Κινῶν. Πάντῃ. Πανταχοῦ. Ἐλελίχθησαν. |
| 5 497 | Συνεστράφησαν, μεταβαλλόμενοι εἰλήθησαν. Ἀολλέες. |
| 5 498 | Συνεσταλμένοι, ἀθρόοι, συνηγμένοι. Φόβηθεν. Ἐφοβήθησαν. Ἄχνας. |
| 5 499 [10] | Τὰ λεπτὰ τῶν ἀχύρων, ἢ τὰ ἄχυρα. Ἄχνη δὲ καλεῖται καὶ ὁ ἐπιπολάζων τῷ κύματι ἀφρός. Φορέει. Φέρει, διασκορπίζει, σκεδάζει. Ἀλωάς. Ἀλωνείας. Νῦν δὲ τοὺς τόπους, ὅπου ὁ πυρὸς πατεῖται, τουτέστιν, ἀλοᾶται. Σημαίνει δὲ καὶ τὴν δενδροφόρον γῆν, καὶ ἐν ᾗ ἀπὸ τοῦ σίτου τὰ ἄχυρα διαιρεῖται. Λικμᾷν γάρ ἐστι τὸ χωρίζειν ἀπὸ τοῦ σίτου τὸ ἄχυρον τοῖς πτύοις. Ξανθὴ Δημήτηρ. |
| 5 500 | Ὁ πυρός. Ὁ δὲ τρόπος μετωνυμία. Ἢ αὐτὴ ἡ θεὸς, ἡ γεωργικὴ ἐπιστήμη. Κρίνη. |
| 5 501 | Διαχωρίζει. Ἐπειγομένων. Ἀντὶ τοῦ, ἐπειγόντων, καὶ συνεχῶς καὶ μετὰ βίας πνεόντων. Ἀχυρμιαί. |
| 5 502 | Ἀχυροθῆκαι. οἱ τόποι, εἰς οὓς χωριζόμενα τοῦ σίτου τὰ ἄχυρα ἐκπίπτει. Ὕπερθεν. |
| 5 503 | Ὑπεράνωθεν. Κονισσάλῳ. Τῷ κονιορτῷ. Πολύχαλκον. |
| 5 504 [5] | Στερεὸν, λίαν ἰσχυρόν. Ἐπέπληγον. Πλήσσοντες σφοδρῶς καὶ εὐτόνως ἤγειρον καὶ ἀνέπαλλον καὶ ἀνεκίνουν. Ἂψ ἐπιμισγομένων. |
| 5 505 | Ἐξ ὑποστροφῆς ἐμβαλλόντων. Ὑπὸ δ’ ἔστρεφον. Ὑπέστρεφον δέ. Ἡνιοχῆες. Ἡνίοχοι. Ἡ εὐθεῖα, ὁ ἡνιοχεύς. Μένος χειρῶν ἰθὺς φέρον. |
| 5 506 | Τὴν διὰ τῶν χειρῶν δύναμιν ἐναντίον ἔφερον ἀλλήλων. Ἰθύς. Ἐπ’ εὐθείας. Νύκτα. Ἀχλύν. Ἀρήγων. |
| 5 507 | Βοηθῶν. Πάντοσε. |
| 5 508 | Πανταχοῦ, πανταχόσε. Ἐπεκραίαινεν. Ἐπετέλει. Ἐφετμάς. Ἐντολάς. Χρυσαόρου. |
| 5 509 | Χρυσοφασγάνου, χρυσοῦν ξίφος ἔχοντος. Οἱ δὲ νεώτεροι, ὡς χρυσῆν κιθάραν ἔχοντος, ἀποδιδόασι τὴν λέξιν. Πέλεν. |
| 5 511 | Ἐγένετο, ἦν. Πίονος. |
| 5 512 | Νῦν, πλουσίου, ἢ, λιπαροῦ, εὐδαίμονος. Ἀδύτοιο. Ναοῦ, ὃν εἰσελθεῖν οὐ ῥᾴδιον. Ἧκεν. |
| 5 513 | Ἀφῆκε. Μεθίστατο. |
| 5 514 | Ἐν αὐτοῖς ἔστη. Ἑτάροισι μεθίστατο. Ἐν τοῖς ἑταίροις ἵστατο. Ἀρτεμέα. |
| 5 515 | Ὑγιῆ. Μετάλλησαν. |
| 5 516 | Ἐπεζήτησαν. Οὔτι. Οὐδέν. Ἔα. |
| 5 517 | Ἀντὶ τοῦ, εἴα. Πόνος. Ἐνέργεια. Δηλοῖ δὲ νῦν κακοπάθειαν. Ἄμοτον. |
| 5 518 | Ἀπλήρωτον. Ἰωκάς. |
| 5 521 | Κραυγὰς, ἀπειλὰς, ἢ τὰς ἐν τῷ πολέμῳ διώξεις. Νηνεμίης. |
| 5 523 | Ἐπὶ νηνεμίας. Ἀκροπόλοισιν. Ὧν περὶ τὰ ἄκρα πολοῦνται, ὅ ἐστιν, ἀναστρέφονται. Ἀτρέμας. |
| 5 524 | Ἐφ’ ἡσυχίας, ἄνευ τινὸς κινήσεως. Ὄφρ’ εὕδῃσι. Ὅτ’ ἂν ἠρεμῇ. Ζαχρειῶν. |
| 5 525 | Ἄγαν χρειωδῶν, μεγάλως πνεόντων. Σκιόεντα. Μελαίνας σκιὰς ποιοῦντα. Λιγυρῇσι. |
| 5 526 | Λιγυραῖς, ἡδείαις, ἢ ὀξείαις, σφοδραῖς. Διασκιδνᾶσι. Διασκορπίζουσιν. Ἀέντες. Πνέοντες. Ἐφοίτα. |
| 5 528 | Ἐπορεύετο. Ἀνέρες. |
| 5 529 | Νῦν ἀντὶ τοῦ ἀνδρεῖοι. Ἄλκιμον. Ἰσχυρόν. Ἕλεσθε. Ἀναλάβετε. Αἰδομένων. |
| 5 531 [5] | Αἰσχυνομένων. Σόοι. Σῶοι, ὑγιεῖς. Τὸ ς ο μικρὸν, διὰ τὸ μέτρον. Πέφανται. Πεφονευμένοι εἰσὶν, ἢ, ἀναιροῦνται. Σημαίνει δὲ καὶ τὸ, γεγένηνται φανεροὶ, φονεύονται. Αἰνείεω ἕταρον. |
| 5 534 | Αἰνείεω Ἰωνικῶς. καὶ κατὰ συναλοιφὴν Αἰνείω. Αἰνείου. Περγασίδην. |
| 5 535 | Περγάσου υἱόν. Τῖον. |
| 5 536 | Ἐτίμων. Θοός. Ταχὺς, πολεμικός. Ἔρυτο. |
| 5 538 | Ὑπέμεινεν, ἐκώλυσεν, ἐφύλαξεν. Εἴσατο. Διῆλθε. Νειαίρῃ. |
| 5 539 | Τῇ νεάτῃ. Λέγει δὲ τὸ ἔσχατον μέρος τῆς γαστρός. Ἔναιε. |
| 5 543 | Κατῴκει. Ἐϋκτιμένῃ. Καλῶς κατεσκευασμένῃ. Βιότοιο. |
| 5 544 | Νῦν, τοῦ πρὸς τὸ ζῇν ἐπιτηδείου. Ἀλφειοῦ. |
| 5 545 | Ἀλφειὸς, ποταμὸς ἐν Ἤλιδι. Εὐρὺ ῥέει. Ἀντὶ τοῦ, εὐρέως, πλατέως. Διδυμάονε. |
| 5 548 [5] | Διδυμάονες διδύμων διαφέρουσι. καθότι οὗτοι μὲν ἀδελφοὺς δηλοῦσιν, οἱ δὲ δίδυμοι οὐκ ἐξ ἀνάγκης. κεῖται γὰρ ἡ λέξις καὶ ἐπὶ ἁπλῶς δυάδος. Τὸ ο μικρὸν, διὰ τὸ μέτρον. Γενέσθην. Ἐγεννήθησαν. Ἡβήσαντε. |
| 5 550 | Ἀκμάσαντες. δυϊκῶς. Εὔπωλον. |
| 5 551 | Καλοὺς ἵππους ἔχουσαν, εὔιππον. Ἢ, ἐν ᾗ ἐστι καλῶς ἀναστραφῆναι. Ἀρνυμένω. |
| 5 553 | Ἀντικαταλλασσομένω. Τάρφεσι. |
| 5 555 | Πυκνώμασι, συνεχέσι τόποις. Ὕλης. Συμφύτου τόπου. Ἴφια. |
| 5 556 | Ἤτοι εὐτραφῆ, ἢ, κατ’ εὐφημισμὸν, ἀσθενῆ, ἢ ἰσχυροποιὰ τῶν ἐσθιόντων. Σταθμούς. |
| 5 557 | Τὰς ἐπαύλεις. Κεραΐζετον. Πορθοῦσι, κενοῦσιν. Ἐν παλάμῃσιν. |
| 5 558 | Ἀντὶ τοῦ, ἐν ταῖς χερσί. Καππεσέτην. |
| 5 560 | Κατέπεσον. δυϊκῶς. Ἐλάτῃσιν. Ἐλάτη, εἶδος δένδρου. Σείων. |
| 5 563 | Κινῶν. Δαμείῃ. |
| 5 564 | Φονευθῇ. Περὶ γὰρ δίε. |
| 5 566 | Περισσὼς γὰρ ἐφοβεῖτο. Μέγα δέ σφεας. |
| 5 567 [5] | Μεγάλως. συσταλτέον διὰ τὸ μέτρον. Ἀποσφήλειε πόνοιο. Ἀποσφαλῆναι καὶ ἀποτυχεῖν ποιήσει τοῦ ἔργου. Πόνοιο. Τοῦ προκειμένου ἔργου. Μένοντε. |
| 5 572 | Παραμένοντας, παρεστῶτας. Δειλώ. |
| 5 574 | Δειλαίους, δυϊκῶς. ἀσθενεῖς, ἀθλίους. Βαλέτην. Ἐνεχείρισαν, ἔθηκαν. Μετὰ πρώτοισιν. |
| 5 575 | Ἐν τοῖς προμαχομένοις. Ἀτάλαντον. |
| 5 576 | Ἶσον. Τυχήσας. |
| 5 579 | Ἐπιτυχών. Ἀτυμνιάδην. |
| 5 581 | Ἀτυμνίου υἱόν. Λεύκ’ ἐλέφαντι. |
| 5 583 | Λευκὰ ὡς ἐλέφαντος. Ἤλασεν. |
| 5 584 | Ἔκοψε. Κόρσην. Κεφαλὴν, κρόταφον. Ἀσθμαίνων. |
| 5 585 | Πνευστιῶν, σφοδρῶς ἀναπνέων. Εὐεργέος. Εὖ πεποιημένου, καὶ καλῶς κατεσκευασμένου. Κύμβαχος. |
| 5 586 | Ἐπὶ κεφαλὴν κυβιστῶν. Ἐπὶ βρεχμόν. Ἐπὶ τὸ βρέγμα τῆς κεφαλῆς. Ἀμάθοιο. |
| 5 587 | Ἄμαθος, ἡ κατὰ τὸ πεδίον ἄμμος. ψάμμος δὲ ἡ κατὰ τὴν θάλασσαν κόνις. Βάλον. |
| 5 588 | Κατέβαλον. Ἵμασεν. |
| 5 589 | Ἐμάστιξεν, ἐδίωξεν. Ἐνόησεν. |
| 5 590 | Ἐθεάσατο. Κεκληγώς. |
| 5 591 | Κραυγάζων, βοῶν. Εἵποντο. Ἠκολούθουν. Ἐνυώ. |
| 5 592 | Πολεμικὴ θεός. Κυδοιμόν. |
| 5 593 | Τὴν ταραχὴν, τὸν θόρυβον, ἢ πόλεμον. Ἐνώμα. |
| 5 594 | Διέφερεν, ἐκίνει, μετέφερε. Φοίτα. |
| 5 595 | Ἀνεστρέφετο. Ἀπάλαμνος. |
| 5 597 | Ἀσθενὴς, ἄπειρος, μηδὲν μηχανήσασθαι δυνάμενος. Πολέως. Πολλοῦ. Ὠκυρόῳ. |
| 5 598 | Ταχέα ῥεύματα ἔχοντι, ταχέως ῥέοντι. Ἅλαδε προρέοντι. Εἰς τὴν θάλασσαν ἐμβάλλοντι. Μορμύροντα. |
| 5 599 | Ὠνοματοπεποίηται ἡ λέξις ἀπὸ τοῦ ψόφου, τοῦ ἐν τοῖς ὕδασι γιγνομένου. Ἀνεχάζετο. |
| 5 600 | Ἀνεχώρει. Οἷον δή. |
| 5 601 | Ἀντὶ τοῦ, οἷον ἄρα δή. Θαυμάζομεν. Ἐκπληττόμεθα. Πάρα. |
| 5 603 | Πάρεστι. Πρὸς Τρῶας τετραμμένοι. |
| 5 605 | Τοὺς Τρῶας βλέποντες. Εἴκετε. |
| 5 606 | Πράως ἀποχωρεῖτε. Μενεαινέμεν. Προθυμεῖσθαι. Εἰδότε χάρμης. |
| 5 608 | Ἐπισταμένους μάχεσθαι. Παισσῷ. |
| 5 612 | Παισσὸς, πόλις Τροίας, ἣν ἐν ἄλλοις Ἀπαισσὸν, μετὰ τοῦ α , προσηγόρευσε. Πολυκτήμων. |
| 5 613 [5] | Πολλὰ κτήματα ἔχων. Πολυλήϊος. Πολλὰ λήϊα ἔχων, ἢ πολλὰ θρέμματα ἔχων, πολυθρέμμων. Λεία δὲ λέγεται καὶ τὰ ἐκ πολέμου λάφυρα, ἢ τὰ ἀπὸ λῃστείας. Ἐπικουρήσοντα. |
| 5 614 | Βοηθήσοντα. Νειαίρῃ. |
| 5 616 | Κατωτάτῃ. Δούπησεν. |
| 5 617 | Ἐψόφησεν. Ἔχευαν. |
| 5 618 | Δαψιλῶς ἐπέπεμψαν, ἐπέχευαν ἀθρόως. Ἡ μεταφορὰ ἀπὸ τῶν ὑγρῶν. Ἔχευαν. Ἐξηκόντισαν. Παμφανόωντα. |
| 5 619 | Λάμποντα. Σάκος. Ἀσπὶς, ὅπλον. Ἀνεδέξατο. Ἀνέλαβε. Προσβάς. |
| 5 620 | Ἐνθορὼν, ἐμβάς. Ἐσπάσατο. |
| 5 621 | Ἀνείλκυσεν. Ἐπείγετο. |
| 5 622 | Κατεπονεῖτο. Ἀμφίβασιν. |
| 5 623 [5] | Τὴν ὑπερμάχησιν. ἢ, τὸν περιβάντα τῶν νεκρῶν ὑπέρμαχον. Ἀγερώχων. Ἄγαν ἐντίμων. ἢ καὶ, ἄγαν ὑβριστῶν. Ἀγαυόν. |
| 5 625 | Ἐπιφανῆ, ἔνδοξον. Ὦσαν. |
| 5 626 [5] | Ἀπώσαντο, ἀπέβαλλον. Ἀπὸ σφείων. Ἀφ’ ἑαυτῶν. Χασσάμενος. Ἀναχωρήσας. Πελεμίχθη. Διεσείσθη, ἀπεσείσατο τὰ ἐμπεπηγότα τῇ ἀσπίδι. Χασσάμενος πελεμίχθη. Κατὰ ἀναστροφὴν εἴρηται, ἀντὶ τοῦ, πελεμιχθεὶς ἀνεχάσατο. Πονέοντο. |
| 5 627 | Ἐνήργουν. Ἡρακλείδην. |
| 5 628 | Ἡρακλέους παῖδα. Ἠΰν. Ἀγαθὸν, γενναῖον. Ὦρσεν ἐπ’ ἀντιθέῳ Σαρπηδόνι μοῖρα κραταιή. |
| 5 629 [10] | Ἀπότομος, ἰσχυρά. Φασὶν, Εὐρώπῃ τῇ Φοίνικος ἀνθολογούσῃ φανῆναι τὸν Δία ἐν σχήματι ταύρου, κρόκον ἐκ τῶν ῥινῶν βλαστάνοντος. Ἐπικαθεσθεῖσαν δὲ τοῖς νώτοις τὴν κόρην πρὸς ἀπανθισμὸν, ἁρπάσας εἰς Κρήτην ἐκόμισεν. Ἐξ ἧς φασι Σαρπηδόνα γενέσθαι, καὶ Μίνωα, καὶ Ῥαδάμανθυν. Υἱωνός. |
| 5 631 | Υἱὸς υἱοῦ. ἔγγονος. Ἀδαήμονι. |
| 5 634 | Ἀπείρῳ, ἀμαθεῖ. Γόνον. |
| 5 635 | Υἱόν. Ἐπιδεύεαι. |
| 5 636 | Ἐνδεὴς εἶ. Θρασυμέμνονα. |
| 5 639 | Τολμηρὸν, θρασὺν ἐν τῷ μένειν, ἢ θρασέως ὑπομένοντα ἐν τῇ μάχῃ. Θυμολέοντα. Λεοντόψυχον, γενναῖον. Οἴῃς. |
| 5 641 | Οἴαις, μόναις. Χήρωσεν. |
| 5 642 | Ἐκένωσεν, ἠρήμωσεν, ἐρήμους ἐποίησεν, ἐχώρισεν ἀπὸ τῶν οἰκείων. Ἀγυιάς. Ὁδούς. Κακός. |
| 5 643 | Δειλὸς, ἀσθενής. Ἀποφθινύθουσιν. Ἀποφθείρονται. Ἄλκαρ. |
| 5 644 | Ἴαμα, ἀλέξημα, βοήθημα. Πύλας ἀΐδαο περήσειν. |
| 5 646 | Εἰς ᾅδου κατελθεῖν. Ἀφραδίῃσιν. |
| 5 649 | Ἀνοίαις. Εὖ ἔρξαντα. |
| 5 650 | Εὖ ποιήσαντα. Ἠνίπαπεν. Ἐπέπληξεν. Ἐξ ἐμέθεν. |
| 5 653 | Ἐξ ἐμοῦ. Τεύξεσθαι. Γενήσεσθαι. Δαμέντα. Δαμασθέντα, φονευθέντα, ἀναιρεθέντα. Εὖχος. |
| 5 654 [5] | Καύχημα, δόξαν. Κλυτοπώλῳ. Ἐνδόξους ἵππους ἔχοντι. οὗ κλυτή ἐστιν ἡ ἐπιπώλευσις. οἷον ἀκουστὴ, διὰ τὰς ἐπὶ τοῖς ἀποθανοῦσιν οἰμωγάς. Ἢ ἔοικε, τῷ ἐπιθέτῳ καὶ κατ’ αὐτοῦ κεχρῆσθαι, διὰ τὴν τῆς Περσεφόνης ἁρπαγήν. κλυτοπώλῳ, τῷ ἱππικῷ. Ἀνέσχετο. |
| 5 655 | Ἀνέτεινε. Μείλινον. Μελέϊνον, ἐκ μελίνου ξύλου κατεσκευασμένον. Μελία δὲ, εἶδος δένδρου. ἢ μακρόν. Ὁμαρτῆ. |
| 5 656 | Ὁμοῦ καὶ κατὰ ταὐτὸν ἄφεσις καὶ συντυχία. Διαμπερές. |
| 5 658 | Διαμπὰξ, διόλου. Ἀλεγεινή. Ἀλγεινὴ, ἐπίπονος. Ἐρεβεννή. |
| 5 659 | Σκοτεινή. Διέσσυτο. |
| 5 661 [5] | Διῆλθε. Μαιμώωσα. Ἐνθουσιῶσα, καὶ ὀξέως ὁρμῶσα. Ἢ, τοῦ αἵματος γευστικῶς ἔχουσα. Καὶ ἔστιν αἱμώωσα, καὶ ἐν πλεονασμῷ τοῦ μ, μαιμώωσα. Ἐγχριμφθεῖσα. |
| 5 662 | Ἐμπαγεῖσα, ἐμπελασθεῖσα. Λοιγόν. Ὄλεθρον. Ἄμυνεν. Ἀπέστρεψεν, ἀπεκώλυσεν. Ἑλκόμενον. |
| 5 665 | Ἀπαιωρούμενον. Ἐπεφράσατο. Ἐνενόησεν, ἐνεθυμήθη. Ἐξερύσαι. |
| 5 666 | Ἐξελκῦσαι. Τλήμονα. |
| 5 670 | Εὔτολμον, ὑπομονητικόν. Μαίμησεν. Ἐταράχθη, ἢ, ἐνεθουσίασε. Μερμήριξεν. |
| 5 671 | Ἐνενόησε. Προτέρω. |
| 5 672 | Πρότερον, εἰς τοὔμπροσθεν. Ἐριγδούποιο. Μεγαλοήχου, μεγαλοψόφου. Μόρσιμον. |
| 5 674 | Πεπρωμένον, εἱμαρμένον. Τῷ ῥα. |
| 5 676 | Διὸ δή. Κατὰ πληθύν. Εἰς τὸ πλῆθος. Τράπεν. Ἔτρεψεν, ἔβαλεν. Ὀξὺ νόησε. |
| 5 680 | Ταχέως ἐνόησεν, ἐθεάσατο. Κεκορυθμένος. |
| 5 681 | Καθωπλισμένος. Δεῖμα. |
| 5 682 | Φόβον, εὐλάβειαν. Προσιόντι. Προσελθόντι. Ὀλοφυδνόν. |
| 5 683 | Οἰκτρὸν, θρηνῶδες. Αἰών. |
| 5 685 | Ὁ τοῦ ἀνθρώπου βίος. Ἔμελλον. |
| 5 686 | Ἐῴκειν. Νοστήσας. |
| 5 687 | Ἀνακομισθείς. Εὐφρανέειν. |
| 5 688 | Εὐφρανεῖν. Παρήϊξε. |
| 5 690 | Παρέδραμε, παρῆλθε. Λελιημένος. Προθυμούμενος. Ὤσαιτο. |
| 5 691 | Ἀποδιώξειε. Εἷσαν. |
| 5 693 | Ἐκάθισαν, καθεσθῆναι ἐποίησαν. Φηγῷ. Δρυὶ ἱερᾷ Διός. Ὦσεν. |
| 5 694 | Ἀπεώσατο. Θύραζε. Ἔξω. Κυρίως μὲν, ἔξω τῆς θύρας· νῦν δὲ κεῖται ἀντὶ τοῦ, ἔξω. Ἔλιπε ψυχή. |
| 5 696 | Ἐλιποψύχησεν. Ἀμπνύνθη. |
| 5 697 | Ἀνέπνευσεν, ἀνέλαβεν ἑαυτόν. Ζώγρει. |
| 5 698 [5] | Ἀνεζωπύρει, εἰς τὸ ζῇν ἦγεν. Ἐπιπνείουσα. Ἐπιπνέουσα. Κεκαφηότα. Ἐκπεπνευκότα. Κάφος γὰρ, τὸ πνεῦμα. Ὅθεν καὶ κῆπος, ὁ περιπνεόμενος τόπος. Χαλκοκορυστῇ. |
| 5 699 | Χαλκῷ καθωπλισμένῳ. Προτρέποντο. |
| 5 700 [5] | Προτροπάδην ἔφευγον. ὅ ἐστι, μὴ συστραφέντες, μὴ στρεφόμενοι νῦν. Προτραπῆναι γάρ ἐστι, τὸ μεταστραφέντα ἐκφεύγειν. Ἐπὶ νηῶν. Ἀντὶ τοῦ, ὡς ἐπὶ τὰς ναῦς. Ἀντεφέροντο. |
| 5 701 | Ἐξ ἐναντίας ἐφέροντο. Αἰέν. Διαπαντός. Χάλκεος Ἄρης. |
| 5 704 | Ἤτοι, ἰσχυρὸς, ἢ πολύχαλκος. διὰ τὸν ὁπλισμόν. Αἰολομίτρην. |
| 5 707 | Ποικίλην μίτραν ἔχοντα. Ὕλῃ. |
| 5 708 | Πόλις Βοιωτίας. Μέγα πλούτοιο μεμηλώς. Πάνυ πεφροντικὼς τοῦ πλούτου. Μεμηλώς. Μεμεληκώς. ἐπιμέλειαν ἔχων. Κεκλιμένος. |
| 5 709 | Παρακείμενος, γειτνιῶν, περιεχόμενος. Λίμνῃ Κηφισίδι. Τῷ Κηφισσῷ ποταμῷ. Πίονα δῆμον. |
| 5 710 | Εὐδαίμονα δῆμον. Ἀτρυτώνη. |
| 5 714 | Ἀκαταπόνητε. Ὑπέστημεν. |
| 5 715 | Ὑπεσχόμεθα. Μεδώμεθα. |
| 5 718 | Φροντίσωμεν. Ἔντυε. |
| 5 720 | Κατεσκεύαζεν. Πρέσβα. |
| 5 721 | Πρεσβυτάτη. ἔντιμος. Ὀχέεσσιν. |
| 5 722 | Ὀχήμασιν, ἅρμασιν. Καμπύλα. Ἐπικαμπῆ. Κύκλα. Ἰωνικῶς. Κύκλους. τοὺς τροχούς. Ὀκτάκνημα. |
| 5 723 [5] | Ὀκτάραβδα, ὀκτὼ κνήμας ἔχοντα. Ἄξονι. Ἄξων, ὁ εἰς τὰς χονικίδας ἐμβαλλόμενος ἑκατέρου τροχοῦ. Ἀμφίς. Νῦν ἀντὶ τοῦ ἑκατέρωθεν. Ἴτυς. |
| 5 724 [5] | Ἡ περιφέρεια τοῦ ὀχήματος. ἀψίδες δὲ, ἐξ ὧν ἡ περιφέρεια γίγνεται τοῦ τροχοῦ. ἢ ἀψὶς, εἰς ἣν αἱ κνῆμαι ἀπὸ τῆς χοινικίδος ἐμπήγνυνται. Ἐπίσωτρα. |
| 5 725 [5] | Τὰ ἐπάνω τῶν τροχῶν σιδηρᾶ, ἢ χαλκᾶ, ἃ καὶ κανθοὶ καλοῦνται. ὁ ἔξωθεν τὸν τροχὸν κατέχων σίδηρος. οἱ σιδηροῖ ἢ χαλκοῖ κύκλοι τῶν τροχῶν. Προσαρηρότα. Προσηρμοσμένα. Πλῆμναι. |
| 5 726 | Αἱ χοινικίδες τῶν τροχῶν, δι’ ὧν ὁ ἄξων στρέφεται. Περίδρομοι. Στρογγύλαι, περιφερεῖς. Ἄντυγες. |
| 5 728 [5] | Αἱ περιφέρειαι τοῦ ἅρματος αἱ παραπεπηγυῖαι. τὰ ἐπὶ τοῦ δίφρου ἡμικύκλια, ὅθεν καὶ τὰ ἡνία ἐξάπτονται. αἱ περιφέρειαι τοῦ ἁρματίου δίφρου. Ὁμοίως δὲ καὶ ἡ τῆς ἀσπίδος περιφέρεια, ἄντυξ καλεῖται. Ῥυμός. |
| 5 729 [5] | Τὸ μέσον τῶν ἵππων ξύλον, ᾧ συνδέδεται ὁ ζυγός. Ῥυμὸς, ὁ προσηρτημένος τῷ ζυγῷ κανὼν, εἰς ὀξὺ λῆγον, τὸ μέσον ξύλον. Πέλεν. Ἦν, ὑπῆρχε. Ζυγόν. |
| 5 730 | Τὸ ἐπιτιθέμενον ξύλον τοῖς τραχήλοις τῶν ἵππων. Λέπαδνα. Τὰ περὶ τὰ στήθη τῶν ἵππων. οἱ ἱμάντες. Πέπλον. |
| 5 734 [10] | Γυναικεῖον ἔνδυμα. τοῦτ’ ἔστι, χιτὼν, ὃν οὐκ ἐνεδύοντο, ἀλλ’ ἐνεπερονῶντο. Κατέχευε. Καταχυθῆναι ἐποίησε, τὰς περόνας λυσαμένη. Διὰ τοῦτο δηλοῖ, ὅτι οὐκ ἐνεδύοντο τὸν πέπλον, ἀλλ’ ἐπερονῶντο. Ἀρθεισῶν γὰρ τῶν περονῶν, καταῤῥέων φαίνεται ὁ πέπλος εἰς τὸ ἔδαφος. Ἑανόν. Ἰσχυρὸν, ἢ τρυφερόν. Ἐπ’ οὔδει. Ἐπὶ τῷ ἑδάφει. Δακρυόεντα. |
| 5 737 | Δακρύων παραίτιον. Θυσσανόεσσαν. |
| 5 738 | Κροσσοὺς ἔχουσαν πανταχοῦ. Ἐστεφάνωται. |
| 5 739 | Κύκλῳ περιέκειτο. Ὀκρυόεσσα. |
| 5 740 | Φρικτή. Ἰωκή. Δίωξις. Γοργείη κεφαλή. |
| 5 741 | Γοργότητος εἰκών. τοῦτ’ ἔστι, κατάπληξις, καὶ φόβος. Πελώρου. Μεγάλου τέρατος. Σμερδνή. |
| 5 742 | Καταπληκτικὴ, φοβερά. Ἀμφίφαλον. |
| 5 743 | Φαλοὺς περὶ αὐτὴν ἔχουσαν. Φαλοὶ δέ εἰσιν οἱ κατὰ τὸ μέτωπον τῆς περικεφαλαίας ἀσπιδίσκοι. Τετραφάληρον. Τέσσαρας φαλοὺς ἔχουσαν. Ἑκατὸν πόλεων πρυλέεσς’ ἀραρυῖαν. |
| 5 744 | Πολλῶν πόλεων πολλοῖς ὄχλοις, ἁρμόσαι δυναμένην. Πρυλέεσσι. Πεζοῖς ὁπλίταις. Φλόγεα. |
| 5 745 | Λαμπρὰ, ἢ διάπυρα. Βριθύ. |
| 5 746 | Βαρὺ, καὶ καταπληκτικόν. Στιβαρόν. Ἰσχυρόν. Δάμνησι. Δαμάζει, ἀναιρεῖ, ὑποτάσσεται. Κοτέσσεται. |
| 5 747 | Ὀργισθήσεται. Ὀβριμοπάτρη. Ὄμβριμον καὶ ἰσχυρὸν πατέρα ἔχουσα. Ἐπεμαίετο. |
| 5 748 | Ἐφήπτετο, ἐπέψαυεν, ἐπεθύμει. Αὐτόματοι. |
| 5 749 | Ἀφ’ ἑαυτῶν. Μύκον. Ἤχησαν. ἀνεῴχθησαν· ἀπὸ τοῦ παρακολουθοῦντος. Ἔχον. Νῦν ἀντὶ τοῦ, ἐφύλασσον. Ἐπιτέτραπται. |
| 5 750 | Ἐγκεχείρισται, ἢ ἐξουσίᾳ δέδοται. Ἀνακλῖναι. |
| 5 751 | Διαστεῖλαι, ἀναζυγῶσαι, ἀναστεῖλαι. Ἐπιθεῖναι. Ἐπικλῖναι, ἐπιπτύξαι. Κεντρηνεκέας. |
| 5 752 | Τοὺς τοῖς κέντροις, ὅ ἐστι, μάστιξι, κεντουμένους. Ἔχον. Ἤλαυνον. Ὕπατον. |
| 5 756 | Βασιλέα, ἡγεμόνα. Ἐξείρετο. Ἐξειρώτα. Ὁσσάτιον. |
| 5 758 | Ὅσον. Οὐ κατὰ κόσμον. |
| 5 759 | Οὐ κατὰ τὸ προσῆκον. Ἕκηλοι. Ἥσυχοι. Τέρπονται. |
| 5 760 | Ἥδονται. Ἄφρονα. |
| 5 761 | Ἀνόητον, ἀσύνετον. Ἀνέντες. Ἀναπείσαντες. Θέμιστα. Δικαιοσύνην. Πεπληγυῖα. |
| 5 763 | Πλήξασα. Ἐξαποδίωμαι. Ἀποδιώξω, ἐλάσω. Ἄγρει μάν. |
| 5 765 | Ἄγε δή. Πελάζειν. |
| 5 766 | Προσπελάζειν. Μεσσηγύς. |
| 5 769 | Ἀνὰ μέσον. Ἠεροειδές. |
| 5 770 | Ἀναπεπταμένου τοῦ μεταξὺ ἀέρος. καὶ μηδενὸς ἐμποδίζοντος. ἢ, ἀερῶδες. Ἥμενος. |
| 5 771 | Καθεζόμενος. Σκοπιῇ. Ὑψηλῷ καὶ ἀποσκόπῳ. Λεύσσων. Βλέπων. Ἐπιθρώσκουσιν. |
| 5 772 | Ἐπιπηδῶσιν. Ὑψηχέες. Ὧν ὁ ἦχος εἰς ὕψος ἀνέρχεται. Ἢ, ὑψαύχενες. Ἷξον. |
| 5 773 | Παρεγένοντο. Ἧχι ῥοὰς Σιμόεις συμβάλλετον ἠδὲ Σκάμανδρος. |
| 5 774 | Ὅπου τὰ ῥεύματα ὁ Σιμόεις καὶ ὁ Σκάμανδρος συμβάλλουσιν. Ἀμβροσίην. |
| 5 777 [5] | Τὴν τῶν θεῶν τροφήν. Ἢ, πόαν τινὰ, νῦν, ἣν οἱ τῶν θεῶν ἵπποι ἐσθίουσιν. Ἀνέτειλεν. Ἀνέσχεν, ἀνεφύησεν, ἀνέδωκε. Νέμεσθαι. Ἐσθίειν. Τρήρωσι. |
| 5 778 [5] | Δειλαῖς. ἐπιθετικῶς. Παρὰ τὸ τρεῖν. Δειλὸν γὰρ τὸ ζῶον. Τὸ γὰρ τρεῖν, σημαίνει τὸ φοβεῖσθαι. Πελειάσι. Περιστεραῖς. Ἴθματα. Ἴχνη, βήματα, ὁρμήματα. Ἀλεξέμεναι. |
| 5 779 | Βοηθεῖν. Εἰλόμενοι. |
| 5 782 | Εἱλούμενοι, συναθροιζόμενοι, κατὰ τὴν μάχην συνηλεγμένοι. Λείουσιν. Λέουσιν. Ἀλαπαδνόν. |
| 5 783 | Ἀσθενές. Ἤϋσεν. |
| 5 784 | Ἐφώνησε. Στέντορι. |
| 5 785 [5] | Οὐδὲν οὐδαμοῦ περὶ τούτου διεξῆλθεν ἔργον πεποιηκότος. Εἰσαμένη. Εἰκασθεῖσα, ὁμοιωθεῖσα. Χαλκεοφώνῳ. Ἀντὶ τοῦ, εὐφώνῳ. Αὐδήσασκεν. |
| 5 786 | Ἐφώνει. ἐβόα. Αἰδώς. |
| 5 787 | Αἰσχύνη, ὄνειδος. Κάκ’ ἐλέγχεα. Ἐπονείδιστα, κακὰ ὀνείδη. Εἶδος ἀγητοί. Εὐμορφίᾳ θαυμαστοί. Πωλέσκετο. |
| 5 788 | Ἐφοίτα, ἀνεστρέφετο. Τὸ ω μέγα, διὰ τὸ μέτρον. Ἴχνεσκον. |
| 5 790 | Ἐπορεύοντο, προσίεσαν. Ἐδείδισαν. Ἐφοβοῦντο. Ἀναψύχοντα. |
| 5 795 | Καταπνεόμενον. Ἔτειρεν. |
| 5 796 | Κατεπόνει. Τελαμῶνος. Τοῦ ἀναφορέως. Ἂν δ’ ἴσχων. |
| 5 798 [5] | Ἀνέχων καὶ ἀνατείνων. ὅπέρ ἐστιν, ἄνω ἔχων, καὶ μετεωρίζων. Κελαινεφές. Μέλαν. παραγώγως. Οὐ γὰρ ἔγκειται τὸ νέφος. Ἀπεμόργνυ. Ἀπέψα, ἀπέμασσεν. Ὀλίγον. |
| 5 800 | Ἀντὶ τοῦ, οὐδὲ ὀλίγον, οὐδὲ ὅλως. Οἱ ἐοικότα. Ἑαυτῷ ὅμοιον. Γείνατο. Ἐγέννησεν. Εἴασκον. |
| 5 802 | Εἴων. Ἐκπαιφάσσειν. |
| 5 803 | Ἐνθουσιᾷν. Ἄγγελος. |
| 5 804 | Λαφυραγωγός. Δαίνυσθαι. |
| 5 805 | Εὐωχεῖσθαι. Ἕκηλον. Ἥσυχον. Προκαλίζετο. |
| 5 807 | Προεκαλεῖτο. Ἐπιτάῤῥοθος. |
| 5 808 | Βοηθός. Ἦα. Ἦν, ὑπῆρχον. Προφρονέως. |
| 5 810 | Προθύμως. Κέλομαι. Κελεύω. Πολυάϊξ. |
| 5 811 | Πολυόρμητος. Δέδυκεν. Ὑπεισῆλθεν, ἐκρύβη. Ἀκήριον. |
| 5 812 | Ἀψυχοποιὸν, εἰς ἀψυχίαν ἄγον. Ἔκγονος. |
| 5 813 | Παῖς, υἱὸς, ἤγουν ἀπόγονος. Ἐσσί. Ὑπάρχεις. Οἰνείδαο. Πατρωνυμικῶς, τοῦ Τυδέως. Ἐπικεύσω. |
| 5 816 | Ἐπικρύψομαι. Ἐφετμέων. |
| 5 818 | Ἐντολῶν. Οὔ μ’ εἴας. |
| 5 819 | Οὐ συνεχώρεις μοι. Ἀτὰρ εἴ κεν. |
| 5 820 | Ἐὰν δέ. Ἀναχάζομαι. |
| 5 822 | Ἀναχωρῶ. Ἀλήμεναι. |
| 5 823 | Ἀθροισθῆναι, συστραφῆναι. Ἀνὰ κοιρανέοντα. |
| 5 824 | Διατάσσοντα. Αἱ προθέσεις, ἀντιλαμβανόμεναι ἀλλήλων, τοὺς οἰκείους τόπους τηροῦσι. Δείδιθι. |
| 5 827 | Φοβοῦ. Σχεδίην. |
| 5 830 | Ἐκ τοῦ σύνεγγυς. Ἅζευ. Φοβοῦ, σέβου. Τυκτόν. |
| 5 831 | Κατασκευαστόν. Ἀλλοπρόσαλλον. Ἄλλοτε ἄλλῳ φίλον. Στεῦτο. |
| 5 832 | Ἐβεβαιοῦτο, διωρίζετο. Ὁμιλεῖ. |
| 5 834 | Ἀναστρέφεται, μάχεται. Λέλασται. Ἐπιλέλησται. Πάλιν. |
| 5 836 | Νῦν ἀντὶ τοῦ εἰς τοὐπίσω. Ἐρύσασα. Ἑλκύσασα. Ἐμμαπέως. Ἐνεργῶς, ταχέως, ἑτοίμως, προθύμως, σπουδαίως, μετὰ σπουδῆς. Ἔβραχεν. |
| 5 838 | Ἤχησε. Φήγινος. Δρύϊνος. Βριθοσύνῃ. |
| 5 839 | Βαρύτητι, τῷ βάρει. Λάζετο. |
| 5 840 | Ἐλάμβανε. Δῦν’. |
| 5 845 [5] | Ἔδυνεν, ἐνεδύσατο. Ἄϊδος κυνέην. Νέφος τι, καὶ ἀορασίαν. Ἢ, ἀντὶ τοῦ, τὸ πρόσωπον ἔκρυψεν ὑπὸ τὴν περικεφαλαίαν. Κυνέην. Τὴν περικεφαλαίαν. Ἔασε. |
| 5 847 | Κατέθετο, ἀφῆκεν. Ἐξαίνυτο. |
| 5 848 | Ἐξείλκυσεν. Ἰθύς. |
| 5 849 | Ἐπ’ εὐθείας. Ὠρέξατο. |
| 5 851 | Ἐπέτεινε. Μεμαώς. |
| 5 852 | Προθυμούμενος. Ἐτώσιον. |
| 5 854 | Ἅλιον, μάταιον. Ἀϊχθῆναι. Ὁρμηθῆναι. Ἐπέρεισεν. |
| 5 856 | Ἐπήρεισεν, ἐπεστήριξε. Νείατον. |
| 5 857 | Ἔσχατον. Κενεῶνα. Κενεών ἐστι τόπος κενὸς ὀστέου. ἡ λαπάρα. ἣ καὶ λαγὼν λέγεται. Ἔδαψε. |
| 5 858 | Διῆλθε, διέκοψεν, ἔτεμεν. Ἔβραχεν. |
| 5 859 | Ἤχησεν. Ἐννεάχιλοι. |
| 5 860 | Ἐννακισχίλιοι. Δεκάχιλοι. Μύριοι. Ἆτος. |
| 5 863 | Ἀκόρεστος. Οἵη. |
| 5 864 | Ὁποία. Ἐρεβεννή. Σκοτεινή. Καύματος ἐξ ἀνέμοιο. |
| 5 865 [5] | Ὅπέρ ἐστιν ἐξ ἀνέμου. Ὅταν γὰρ καυματώδους οὔσης τῆς ἡμέρας, πρὸς ἀνατολὴν ἢ δύσιν ὁ ἀὴρ μέλας δοκῇ, προσδοκῶσιν ἄνεμον. Τὸ δὲ ἑξῆς· ἐκ καύματος ἀνέμου ὁρμήσαντος δυσαέος. Ἡ ἐξ, ἀντὶ τῆς μετά. Δυσαέος. Χαλεπῶς πνέοντος, δυσπνόου. Ὀρνυμένοιο. Διεγειρομένου. Φαίνεθ’ ὁμοῦ νεφέεσσιν ἰὼν εἰς οὐρανὸν εὐρύν. |
| 5 867 [5] | Εἰς τὸ νεφέεσσι, διαστολή. ἵν’ ᾖ· ἐγγὺς τῶν νεφῶν. Δημοσθένης· Ἀθηναίοις δέ εἰσιν ὁμοῦ δισμύριοι. Οἱ δὲ συνάπτουσιν ὅλον ἀντὶ τοῦ, ὑπὸ νεφῶν κεκαλυμμένος, καὶ εἰς οὐρανὸν ἀνιών. Ἕδος. |
| 5 868 | Ἕδρασμα. Ἀχεύων. |
| 5 869 | Λυπούμενος. Ἐξ ὠτειλῆς. |
| 5 870 | Ἐκ τοῦ τραύματος. Ὀλοφυρόμενος. |
| 5 871 | Οἰκτιζόμενος. Νεμεσίζῃ. |
| 5 872 | Μέμφῃ. Ῥίγιστα. |
| 5 873 | Φρικτά. Τετληότες. Ὑπομεμενηκότες. Εἰμέν. Ἐσμέν. Ἰότητι. |
| 5 874 | Γνώμῃ, βουλήσει. Χάριν δ’ ἄνδρεσσι φέροντες. Ἀντὶ τοῦ, ἀνθρώποις χαριζόμενοι. Σοὶ πάντες μαχόμεσθα. |
| 5 875 | Οὐχὶ σοί φησιν εἰς μάχην καθιστάμεθα. Σοί. Ἀντὶ τοῦ, διὰ σέ. Ἄφρονα. Ἀνόητον, ἀσύνετον. Ἀήσυλα. |
| 5 876 | Ἄδικα, ἁμαρτωλά. Ἐκ τοῦ ἥδω, ἥσω, ἤσυλα, καὶ ἀήσυλα. τὰ μὴ πρέποντα, ἢ, μὴ εὐφραίνοντα. Δεδμήμεσθα. |
| 5 878 | Ὑποτετάγμεθα. Προτιβάλλεαι. |
| 5 879 | Ἐπιστρέφεις, σωφρονίζεις, ἐπιπλήσσεις. Ἀνιεῖς. |
| 5 880 | Ἀφίεις. Ἐγείναο. Ἐγέννησας. Παῖδ’ ἀΐδηλον. Ἐπιβλαβῆ, ἀδηλοποιὸν, ἢ ἀφανῆ γενησομένην. Μαργαίνειν. |
| 5 882 | Μαίνεσθαι, ἐνθουσιᾷν, ἀκρατῶς ὁρμᾷν. Ὑπήνεικαν. |
| 5 885 | Ἐξήνεγκαν, ἐξήγαγον. Δηρόν. Ἐπὶ πολὺν χρόνον. Νεκάδεσσι. |
| 5 886 | Ταῖς τῶν νεκρῶν τάξεσιν. Ἤ κεν ζώς. |
| 5 887 [5] | Ἢν ζῶ ἄν. Ζώς. Ζῶν. Ζωὸς, ἡ γενικὴ Ζωοῦ. Ἀπὸ γὰρ τοῦ Ζωός ἐστιν ἡ συναίρεσις. διὸ ὀξύνεται. Ἀμενηνός. Ἀσθενὴς, οὐκ ἔχων μένος. Τυπῇσι. Τραύμασι, πληγαῖς, τρώσεσι. Μινύριζε. |
| 5 889 | Θρήνει. εἴτ’ οὖν, ἀποδύρου. ἢ ἠρέμα θρήνει. Ἀάσχετον. |
| 5 892 | Ἀνυπομόνητον, ὃ οὐχ οἷόν τε ἐπισχεθῆναι. Οὐκ ἐπιεικτόν. Οὐκ εὐκατάπληκτον, οὐχ ὑποχωρητικὸν, οὐκ εὐένδοτον. Σπουδῇ. |
| 5 893 | Μόγις. Δάμνημι. Δαμάζω. Ἐννεσίῃσι. |
| 5 894 | Βουλήσεσι, βουλαῖς, ἐννοίαις. Εἰ δέ τευ. |
| 5 897 | Εἰ δέ τινος. Γένευ. Ἐγένου. Ἀΐδηλος. Ἀφανιστικός. Ἐνέρτερος. |
| 5 898 | Κατώτερος. Οὐρανιώνων. Τῶν Τιτάνων, νῦν. Ἰήσασθαι. |
| 5 899 | Ἰάσασθαι, θεραπεῦσαι. Παιήων. |
| 5 900 | Ἰατρὸς θεῶν. Ὀδυνήφατα. Τὰ τὰς ὀδύνας φθείροντα καὶ παύοντα. Ὀπός. |
| 5 902 | Τὸ γαλακτῶδες τῆς συκῆς. Ἐπειγόμενος. Ταρασσόμενος. Περιστρέφεται. |
| 5 903 | Περιπήγνυται. Ὅθεν καὶ ἡ τροφαλίς. Κυκόωντι. Κινοῦντι, ταράσσοντι. Ἕσσε. |
| 5 905 | Περιέβαλεν, ἠμφίασε. Κύδεϊ γαίων. |
| 5 906 | Τῇ δόξῃ γαυριῶν. Ἀλαλκομενηΐς. |
| 5 908 | Κατὰ δύναμιν βοηθοῦσα. Ἀνδροκτασιάων. |
| 5 909 | Ἀνδροφονιῶν, ἀνδρῶν ἀναιρέσεων. Οἰώθη. |
| 6 1 | Ἐμονώθη τῆς τῶν θεῶν συμμαχίας, χωρὶς θεῶν ἐγένετο. Φύλοπις. Ἡ μάχη. Ἀπὸ τοῦ κατὰ φῦλα μάχεσθαι συνερχομένους. Ἔνθα καὶ ἔνθα. |
| 6 2 [5] | Ἐνταῦθα κἀκεῖσε, εἰς ἀμφότερα τὰ μέρη. Ἴθυσε μάχη. Ἐπ’ εὐθείας ἐφέρετο ἡ μάχη· ὁτὲ μὲν τῶν Ἀχαιῶν τρεπόντων τοὺς Τρῶας, ὁτὲ δὲ ἀνατρεπομένων ὑπ’ αὐτῶν. Ἀλλήλων ἰθυνομένων. |
| 6 3 | Ἀντὶ τοῦ, ἐπ’ ἀλλήλους ἰθυνόντων, τοῦτ’ ἔστιν, ἐπ’ εὐθείας βαλλόντων. Χαλκήρεα. Χαλκῷ ἢ σιδήρῳ ἡρμοσμένα. Μεσσηγύς. |
| 6 4 | Ἀνὰ μέσον. Σιμόεντος ἠδὲ Ξάνθοιο. Σιμόεις καὶ Ξάνθος ποταμοὶ Τρωάδος. Ἕρκος Ἀχαιῶν, Τρώων ῥῆξε φάλαγγα, φόως δ’ ἑτάροισιν ἔθηκε. |
| 6 5 [10] | Τρισὶ μεταφοραῖς κέχρηται, ἐπιφαίνων τὴν ὁμοιότητα. Ὃ γὰρ δύναται πρὸς ἀσφάλειαν πόλεως τεῖχος, τοῦτο πρὸς σωτηρίαν στρατοῦ γενναῖος ἀνήρ. Καὶ πάλιν, ὃ δύναται ῥῆξις ἐσθῆτος, τὴν σκέπην ἀναιροῦσα, τοῦτο ἠδυνήθη τὴν φάλαγγα ῥήξας. Καὶ πάλιν, ὡς ὀνίνησι φῶς τοὺς σκότῳ κατεχομένους, οὕτω τοῖς νικωμένοις ὑπὸ τῆς τοῦ Ἄρεως ἀχλύος, ἐπέλαμψεν ἡ Αἴαντος βοήθεια. Φόως. |
| 6 6 | Φῶς, χαρὰν, σωτηρίαν. Ἱπποδασείης. |
| 6 9 | Ἱππολόφου. Ἐν δὲ μετώπῳ πῆξε. |
| 6 10 | Τινὲς, δυϊκῶς. Οὐ γὰρ ἐμῆς κόρυθος λεύσσουσι μέτωπα. Πέρησε. Διεπερόνησε. Τευθρανίδην. |
| 6 13 | Τεύθραντος παῖδα. Φιλέεσκεν. |
| 6 15 | Ἐξένιζεν. Ὁδῷ ἔπι. Ἐφόδῳ, παρόδῳ. Ἤρκεσεν. |
| 6 16 | Ἐβοήθησεν. Ὑπαντιάσας. |
| 6 17 | Ὑπαντήσας. Ἀπηύρα. Ἐστέρησεν. Ἔσκεν. |
| 6 19 | Ἦν. Ὑφηνίοχος. Ἀντὶ τοῦ, ἡνίοχος. Νύμφη. |
| 6 21 | Τοῦτο γενικόν ἐστι τὸ ὄνομα. Καλοῦνται δὲ αἱ νύμφαι ναΐδες, ἐκ τῶν ναμάτων, καὶ ἄλλαι διαφόρως. Νηΐς. |
| 6 22 | Ναΐδες, εἶδος νυμφῶν. Ἀβαρβαρέη. Ὄνομα κύριον νύμφης. Σκότιον. |
| 6 24 | Ἐκ λαθραίας μίξεως τὸν λάθρα γεγεννημένον, καὶ οὐκ ἐκ τῆς κατὰ νόμον γαμηθείσης. τὸν ἐξ ἀδᾳδουχήτων γάμων. Ἐπ’ ὄεσσιν. |
| 6 25 | Ἐν τῷ τῶν προβάτων τόπῳ. Ὑποκυσσαμένη. |
| 6 26 | Ὑπ’ αὐτοῦ κυήσασα, γεννήσασα. Ἐνῄρατο. |
| 6 32 | Ἐφόνευσε. Σατνιόεντος. |
| 6 34 | Ὄνομα ποταμοῦ, καὶ κύριον. Πήδασον. |
| 6 35 [20] | Πόλις Φρυγίας ἡ Πήδασος. Πήδασον αἰπεινήν. Ἀχιλλεὺς, ὑπὸ τὸν Τρωϊκὸν πόλεμον πορθῶν τὰς περιοίκους τῆς Ἰλίου πόλεις, ἀφίκετο εἰς τὴν πάλαι μὲν Μονηΐαν, νῦν δὲ Πήδασον καλουμένην, βουλόμενος ὁμοῦ ταῖς ἄλλαις καὶ ταύτην ἑλεῖν. Ἀπογνόντος δὲ αὐτοῦ τὴν εἰς τέλος πολιορκίαν, διὰ τὴν ὀχυρότητα τοῦ τόπου, καὶ μέλλοντος ἤδη ἀναχωρεῖν, φασὶν, εἴσω τῶν τειχῶν οὖσαν παρθένον ἐρασθῆναι τοῦ Ἀχιλλέως· καὶ λαβοῦσαν μῆλον, ἐπιγράψαι, καὶ αὐτὸ ῥῖψαι εἰς μέσον τῶν Ἀχαιῶν. Ἦν δὲ ἐν αὐτῷ γεγραμμένα· Μὴ σπεῦδ’, Ἀχιλλεῦ, πρὶν Μονηΐαν ἕλῃς. Ὕδωρ γὰρ οὐκ ἔνεστι· διψῶσι κακῶς. Τὸν δὲ Ἀχιλλέα, ἐπιμείναντα, οὕτω λαβεῖν τὴν πόλιν, τῇ τοῦ ὕδατος σπάνει. Ἡ ἱστορία παρὰ Δημητρίῳ καὶ Ἡσιόδῳ. Αἰπεινήν. Ὑψηλήν. Ἀτυζομένω. |
| 6 38 | Ταρασσόμενοι. Καταπλησσόμενοι, καὶ φοβούμενοι. Ὄζῳ ἐνὶ βλαφθέντε. |
| 6 39 | Ὑπὸ τοῦ ὄζου ἐπισχεθέντες. ὑπὸ τοῦ κλάδου ἐμποδισθέντες. Μυρικίνῳ. Τῷ τῆς μυρίκης. Εἶδος δένδρου. Δοτικὴ ἑνικῶν. Ἄξαντε. |
| 6 40 [10] | Θραύσαντες. Ἐν πρώτῳ ῥυμῷ. Ἐν τῷ ἄκρῳ τοῦ ῥυμοῦ. Πρώτῳ. Ἄκρῳ. Αὐτὼ μὲν ἐβήτην. Γραφικῶς οἱ μὲν ἵπποι φεύγουσιν, ἐπικειμένου τοῦ ζυγοῦ· τὸ δὲ ἅρμα ἐπιπλέκεται μυρίκης κλάδῳ· ὁ δὲ Ἄδραστος, κυλισθεὶς ἐκ τοῦ ἅρματος, κεῖται παρὰ τὸν τροχὸν ἐπὶ πρόσωπον· ὁ δὲ Μενέλαος ἀνατετακὼς τὸ δόρυ ἐφέστηκεν αὐτῷ. Ἀτυζόμενοι. |
| 6 41 | Ταραττόμενοι. Φοβέοντο. Ἔφευγον. Πρηνής. |
| 6 43 | Ἐπὶ πρόσωπον. Ἐπὶ στόμα. Δηλωτικὸν τοῦ πρηνής. Δολιχόσκιον ἔγχος. |
| 6 44 [5] | Τὸ εἰς δολιχὸν διάστημα κίειν δυνάμενον. πλεονάσαντος τοῦ ς, ὡς καὶ ἐν τῷ θεόσδοτος. Ἢ, τὸ μακρὸν, οὗ ἡ σκιὰ δολιχή. Τοῦτο δὲ ἐκ τοῦ παρακολουθοῦντος. Ἢ, ὅπερ, διὰ τὸ σκιᾷ ἐντραφῆναι, δολιχὸν γέγονε. Ζώγρει. |
| 6 46 | Ζῶντα ἄγε. Κειμήλια. |
| 6 47 | Τὰ ἀργὰ καὶ ἀπόθετα χρήματα. Πολύκμητος. |
| 6 48 | Μετὰ πολλοῦ καμάτου γενόμενος. Ἢ, ὁ πολὺν κάματον παρεχόμενος. Καταξέμεν. |
| 6 53 | Κατάξειν. Ὑψηλὴ γὰρ καὶ ἀνεμόεσσα ἡ Ἴλιος. Ὁμοκλήσας. |
| 6 54 | Ἀπειλήσας. Αἰπύν. |
| 6 57 | Χαλεπόν. Ἀκήδεστοι. |
| 6 60 | Ἀφρόντιστοι, κηδεμόνα μὴ ἔχοντες. Ἄφαντοι. Ἀνώνυμοι, ἀφανεῖς. Ἔτρεψε. |
| 6 61 | Παρέτρεψε, παρέπεισεν. Αἴσιμα. |
| 6 62 | Καθήκοντα. Παρειπών. Παραμυθησάμενος. Ὤσατο. Ἀπώσατο, ἀπέβαλε. Λαπάρην. |
| 6 64 | Λαγόνα. Ἀνετράπετο. Ἀνετράπη. εἰς τοὐπίσω ἔπεσεν ὕπτιος. Λάξ. |
| 6 65 | Τῷ πλάτει τοῦ ποδός. Ἐκέκλετο. |
| 6 66 | Παρεκελεύετο. Ἐνάρων. |
| 6 68 | Τῶν σκύλων. Ἐπιβαλλόμενος. Ἐπιθυμῶν, ἀντιποιούμενος, ἐπιβολὴν ποιούμενος εἰς ἀναίρεσιν. βέλτιον δὲ, ἐπιθυμῶν. Ἀναλκίῃσιν. |
| 6 74 | Ἀνανδρείαις. Ἐγκέκλιται. |
| 6 78 | Ἐπίκειται, ἐπήρεισται, ἔγκειται. ἐν τῇ ὑμετέρᾳ φροντίδι περικέκλεισται ἡ σωτηρία τῶν πραγμάτων. Ἰθύν. |
| 6 79 [5] | Ὁρμὴν, ὀρθότητα. Πᾶσαν ἐπ’ ἰθύν ἐστε μάχεσθαί τε φρονέειν τε. Κατὰ πάντα τὰ μέρη τῆς μάχης καὶ τῆς φρονήσεως ὑμεῖς διαφέρετε. Ἐρυκάκετε. |
| 6 80 | Κωλύετε, κατέχετε. Ἐποιχόμενοι. |
| 6 81 | Ἐπιπορευόμενοι. Δηΐοισι. |
| 6 82 | Τοῖς ἐχθροῖς. Χάρμα. Χαρά. Ἀναγκαίη. |
| 6 85 | Ἀνάγκη. Ἐπείγει. Καταπονεῖ. Ξυνάγουσα. |
| 6 87 | Συνάγουσα. Γεραιάς. Ἐντίμους γυναῖκας. Ἐν πόλει ἄκρῃ. |
| 6 88 | Ἐν τῇ ἀκροπόλει. Διάλυσις, ἢ μετατύπωσις, ὁ τρόπος. Οἴξασα. |
| 6 89 | Ἀνοίξασα. Κληῗδι. Κατὰ διαίρεσιν, καὶ μεταποίησιν. Κλεὶς γὰρ, κλειδός. Ὅς οἱ. |
| 6 90 | Ὅστις αὐτῇ. Ἐπὶ γούνασιν. |
| 6 92 | Ἀντὶ τοῦ, παρὰ τοῖς γόνασι, παρὰ τοὺς πόδας. Ὀρθὸν γὰρ τὸ Παλλάδιον. Ἤνις. |
| 6 94 | Ἐνιαυσιαίους. Ἠκέστας. Ἀκεντήτους, ἀδαμάστους. Ἀπόσχῃ. |
| 6 96 | Ἀποδιώξῃ. Ἄγριον αἰχμητήν. |
| 6 97 [5] | Ἄγριον ἐν τῷ αἰχμάζειν· ὑφ’ ἓν ἀμφότερα. Λέγει δὲ, χαλεπὸν ἐν τῷ μάχεσθαι. Κρατερόν. Ἰσχυρόν. Μήστωρα. Ἐπιστήμονα. Φόβοιο. Φυγῆς. Μήστωρα φόβοιο. Τὸν δυνάμενον φυγὴν μήσασθαι τοῖς ἐναντίοις. ὅ ἐστιν, ἐργάσασθαι. Ὄρχαμον. |
| 6 99 | Ἡγεμόνα. Ἰσοφαρίζειν. |
| 6 101 | Ἐξισοῦσθαι. Ἐλελίχθησαν. |
| 6 106 | Συνεστράφησαν. Λῆξαν. |
| 6 107 | Ἔπαυσαν. Φάν. |
| 6 108 | Ὠιήθησαν. Ἀλεξήσοντα. |
| 6 109 | Βοηθήσοντα. Ἀνέρες. |
| 6 112 | Νῦν, ἀνδρεῖοι. Ἐστέ. Γίγνεσθε. Βείω. |
| 6 113 | Βῶ. κατὰ διαίρεσιν, βέω· καὶ κατὰ πλεονασμὸν τοῦ ι, βείω. ὅ ἐστι πορευθῶ. Βουλευτῇσι. |
| 6 114 | Βουληφόροις. Ἀρήσασθαι. |
| 6 115 | Εὔχεσθαι. Ἄντυξ. |
| 6 118 | Νῦν, ἡ περιφέρεια τῆς ἀσπίδος. Πυμάτη. Ἐσχάτη. Θέεν. Περιέτρεχε. Συνίτην. |
| 6 120 | Συνήρχοντο. Ὄπωπα. |
| 6 124 | Ἑώρακα. Προβέβηκας. |
| 6 125 | Προελήλυθας, ὑπερεμάχησας, ὑπερβέβηκας. Δυστήνων. |
| 6 127 | Δυστυχῶν, ἀθλίων. Οὐδὲ γὰρ οὐδὲ Δρύαντος υἱὸς κρατερὸς Λυκόοργος. |
| 6 130 [20] | Διόνυσος, ὁ Διὸς καὶ Σεμέλης παῖς, ἐν Κυβέλοις τῆς Φρυγίας ὑπὸ τῆς Ῥέας τυχὼν καθαρμῶν, καὶ διαθεὶς τὰς τελετὰς, καὶ λαβὼν παρὰ τῆς θεᾶς τὴν διασκευὴν, ἀνὰ πᾶσαν ἐφέρετο τὴν γῆν, χορειῶν τε καὶ τιμῶν ἐτύγχανε, προηγουμένων τῶν ἀνθρώπων. Παραγενόμενον δὲ αὐτὸν εἰς τὴν Θρᾴκην, Λυκοῦργος ὁ Δρύαντος λυπήσας, Ἥρας μίσει, μύωπι ἀπελαύνει τῆς γῆς. καὶ καθάπτεται αὐτοῦ καὶ τῶν τούτου τιθηνῶν. ἐτύγχανον γὰρ αὐτῷ συνοργιάζουσαι. Θεηλάτῳ δ’ ἐπελαυνόμενος μάστιγι, τὸν θεὸν ἔσπευδε τιμωρήσασθαι. Ὁ δὲ ὑπὸ δέους εἰς τὴν θάλασσαν καταδύνει, καὶ ὑπὸ Θέτιδος καὶ Εὐρυνόμης ὑπολαμβάνεται. Ὁ οὖν Λυκοῦργος οὐκ ἀμισθὶ δυσσεβήσας, ἔδωκε τὴν ἐξ ἀνθρώπων δίκην. ἀφῃρέθη γὰρ πρὸς τοῦ Διὸς τοὺς ὀφθαλμούς. Τῆς ἱστορίας πολλοὶ ἐμνήσθησαν, προηγουμένως δὲ ὁ τὴν Εὐρωπίαν πεποιηκὼς Εὔμηλος. Μαινομένοιο. |
| 6 132 | Μανιοποιοῦ. διὰ τὴν μέθην. ὡς, τὸ χλωρὸν δέος, τὸ χλωροποιόν. Τιθήνας. Τροφούς. Σεῦε. |
| 6 133 [10] | Ἐδίωκεν. Ἠγάθεον. Ἄγαν θεῖον. Νυσσήϊον. Τὴν λεγομένην Νύσσαν. Ὄρος δὲ λέγει τῆς Θρᾴκης νῦν. Ἐν ἄλλοις· Νυσσήϊον, ἡ Διονύσου διατριβή. Ἡ δὲ Νύσσα ἐν μέν τισι χώραις ὄρος, ὡς ἐν Βοιωτίᾳ καὶ Θρᾴκῃ, καὶ Ἀραβίᾳ, καὶ Ἰνδικῇ, καὶ Λιβύῃ, καὶ Νάξῳ. ὅπου δὲ πόλις, ὡς ἐν Καρίᾳ, καὶ ἐν τῷ Καυκασίῳ ὄρει. ὅπου δὲ νῆσος, ὡς ἐν Νείλῳ τῷ ποταμῷ. Οὐ δεδήλωκε δὲ ὁ Ποιητὴς, ἐν ποίᾳ Νύσσῃ τὰ περὶ τὴν Λυκούργου δίωξιν ἐγένετο. Θύσθλα. |
| 6 134 [5] | Οἱ μὲν τοὺς κλάδους, οἱ δὲ τοὺς θύρσους, τοῦτ’ ἔστι, βακχικὰς δράκας, ὅ ἐστι, Διονυσιακὰ μυστήρια. ἔνιοι δὲ πάντα κοινῶς τὰ πρὸς τὴν τελετήν. Βουπλῆγι. |
| 6 135 | Τῷ πελέκει· ὅτι αὐτῷ τυπτόμενοι οἱ βόες ἀναιροῦνται. οἱ δὲ μάστιγι, ἐπεὶ ἐκ βύρσης γίγνεται. Φοβηθείς. Εἰς φυγὴν τραπείς. Ὁμοκλῇ. |
| 6 137 | Ἀπειλῇ. Ὀδύσαντο. |
| 6 138 | Ὠργίσθησαν, ἐχολώθησαν. Ῥεῖα ζώοντες. Ῥᾳδίως καὶ ἀπόνως ζῶντες. Ἀπήχθετο. |
| 6 140 | Ἐμισεῖτο. Ἔδουσιν. |
| 6 142 | Ἐσθίουσι. Θᾶσσον. |
| 6 143 | Ταχύτερον. Πείρατα. Πέρατα. Γενεήν. |
| 6 145 | Νῦν, γένος. Ἐρεείνεις. Ἐρωτᾷς. Χαμάδις. |
| 6 147 | Χαμαί. Τηλεθόωσα. |
| 6 148 | Θάλλουσα, εὐθαλὴς δένδρεσιν οὖσα. Φύει. Αὔξει. Δαήμεναι. |
| 6 150 | Μαθεῖν. Ἴσασι. |
| 6 151 | Γιγνώσκουσιν. Ἐφύρη. |
| 6 152 [5] | Οὕτω τὸ πρότερον ἐκαλεῖτο ἡ Κόρινθος. Ἔστι δὲ καὶ Θεσπρωτίας Ἔφυρα. Μυχῷ Ἄργεος. Τῷ ἐσωτάτῳ τόπῳ τῆς Πελοποννήσου. Ἱπποβότοιο. Ἱπποτρόφου. Ἔσκεν. |
| 6 153 [20] | Ἐγενήθη, ὑπῆρχε. Κέρδιστος. Συνετώτατος. Ἔνθα δὲ Σίσυφος ἔσκεν. Διὸς τὴν Ἀσωποῦ θυγατέρα Αἴγειναν ἀπὸ Φλιοῦντος εἰς Οἰνώνην διὰ τῆς Κορίνθου μεταβιβάσαντος, Σίσυφος ζητοῦντι τῷ Ἀσωπῷ τὴν ἁρπαγὴν ἐπιδεικνύει. Καὶ διὰ τοῦτο ἐπεσπάσατο εἰς ὀργὴν καθ’ ἑαυτοῦ τὸν Δία. Ἐπιπέμπει οὖν αὐτῷ τὸν Θάνατον. Τοῦτον δὲ κρατεροῖς δεσμοῖς δήσαντος τοῦ Σισύφου, συνέβαινεν οὐδένα ἀποθνήσκειν, ἕως λύει τὸν Θάνατον ὁ Ἄρης, καὶ αὐτῷ τὸν Σίσυφον παραδίδωσιν. Ὁ δὲ πρὶν ἢ ἀποθανεῖν ἐντέλλεται τῇ γυναικὶ Μερόπῃ, τὰ νενομισμένα αὐτῷ πέμπειν εἰς Ἅιδην. Καὶ μετὰ τὸν χρόνον οὐκ ἀποδιδούσης τῷ Σισύφῳ τῆς γυναικὸς, ὁ Ἅιδης, πυθόμενος, μεθίησιν αὐτὸν ὡς τῇ γυναικὶ μεμψόμενον. Ὁ δὲ εἰς Κόρινθον ἀφικόμενος, οὐκ ἔτι ὀπίσσω ἄγει. Καὶ γηραιὸν αὐτὸν ἀποθανόντα κυλινδεῖν ἠνάγκασεν εἰς Ἅιδου λίθον, πρὸς τὸ μὴ πάλιν ἀποδράναι. Ἡ ἱστορία παρὰ Φερεκύδῃ. Αὐτὰρ Γλαῦκος ἔτικτεν ἀμύμονα Βελλεροφόντην. |
| 6 155 [45] | Οὗτος πρότερον ἐκαλεῖτο Ἱππόνους. Ἀνελὼν δὲ Βέλλερον τὸν Κορινθίων δυνάστην, Βελλεροφόντης ἐκλήθη. Ἦν δὲ Φύσει μὲν παῖς Ποσειδῶνος, ἐπικλήσει δὲ, Γλαύκου. Λαβὼν οὖν παρὰ Ποσειδῶνος τὸν Μεδούσης τῆς Γοργόνος Πήγασον πτερωτὸν ἵππον, (διὰ γὰρ τοῦτο ἔσχε καὶ τὴν προσηγορίαν, ὅτι ἐκπεπηδήκει ἐκ τοῦ τῆς Γοργόνος τραχήλου,) τούτῳ ἐπῳχεῖτο· καὶ δράσας ἐμφύλιον φόνον, Βέλλερον γάρ τινα, ὡς ἔφην, τῶν πολιτῶν ἀποκτείνας, φεύγει εἰς Ἄργος. Τυχὼν δὲ παρὰ Προίτου καθαρσίων τοῦ βασιλέως, μετ’ αὐτοῦ διέτριβεν. Ἄντεια δὲ ἡ Προίτου γυνὴ, ἐρασθεῖσα τοῦ Βελλεροφόντου, ἐδέετο ὅπως συνευνασθῆ. Ὁ δὲ δεξιούμενος τὸ ὅσιον, ἀντέλεγεν. Ἡ δὲ Ἄντεια, δείσασα μὴ τῷ Προίτῳ προλαβὼν ἐξείποι τοὺς αὐτῆς ἔρωτας, ἔφθασε, τοῦ Βελλεροφόντου κατειποῦσα, ὡς ἄρα βουληθείη βιάσασθαι αὐτήν. Ὁ δὲ Προῖτος αὐτόχειρ μὲν οὐκ ἐβουλήθη ἀποκτεῖναι τὸν Βελλεροφόντην, πέμπει δὲ αὐτὸν εἰς Λυκίαν πρὸς τὸν πενθερὸν Ἰοβάτην, ἀδοκήτως καθ’ ἑαυτοῦ κομίζοντα γράμματα. Ὁ δὲ πολλοῖς αὐτὸν ἐγγυμνάσας ἄθλοις, ὡς οὐχ ἑώρα φθειρόμενον, ὑπετόπησε, κατ’ αὐτοῦ στρατεῦσαι τὴν δεινὴν διαβολήν. Οὐ γὰρ ἂν τοσούτων κακῶν ὄχλον, μὴ ἀθῶος ὢν, τῇ δυνάμει κατηγωνίσατο. Ἔδωκέ τε αὐτῷ τὴν ἰδίαν θυγατέρα εἰς γάμον, Κασάνδραν, καὶ τῆς βασιλείας μοῖράν τινα. Λέγεται δὲ, αὐτὸν ἐπαρθέντα ἐφ’ οἷς ἔπραξε, θελῆσαι μετὰ τοῦ Πηγάσου τὸν οὐρανὸν κατοπτεῦσαι. Τὰ γὰρ νῶτα, ὡς ἔφαμεν, πτερωτὰ εἶχεν ὁ ἵππος. Τὸν δὲ Δία μηνίσαντα, οἶστρον ἐμβαλεῖν τῷ Πηγάσῳ. Ὅθεν ἐκπεσεῖν μὲν τὸν Βελλεροφόντην· κατενεχθῆναί τε εἰς τὸ τῆς Λυκίας πεδίον, τὸ ἀπ’ αὐτοῦ καλούμενον Ἀλήϊον πεδίον· ἀλᾶσθαι δὲ κατὰ τοῦτο πηρωθέντα· τὸν δὲ ἵππον λαβεῖν τὴν Ἠῶ, δεηθεῖσαν τοῦ Διὸς, δῶρον πρὸς τὸ ἀκόπως περιϊέναι τὰς τοῦ κόσμου περιόδους. Ἡ ἱστορία παρὰ Ἀσκληπιάδῃ ἐν τραγῳδουμένοις. Ἠνορέην. |
| 6 156 | Ἀνδρίαν. Ἐρατεινήν. Ἐπέραστον, καλήν. Ὤπασαν. |
| 6 157 | Ἔδωκαν, περιεποίησαν. Ἐμήσατο. Ἐβουλεύσατο, νῦν δὲ, εἰργάσατο. Ἔλασσεν. |
| 6 158 | Ἐξήλασεν, ἐφυγάδευσεν. Ἐπεμῄνατο. |
| 6 160 | Ἐμάνη. Δῖα. Ἤτοι, κρατίστη, εὐγενεστάτη, εἰρωνικῶς. Κρυπταδίῃ. |
| 6 161 | Λαθραίᾳ καὶ μοιχικῇ. Μιγήμεναι. Μιγῆναι, συνελθεῖν. Κάκτανε. |
| 6 164 | Κατάκτεινε. Ἥν. |
| 6 192 | Τὴν ἑαυτοῦ. Τιμῆς βασιληΐδος. |
| 6 193 | Τῆς βασιλείου. Τέμενος. |
| 6 194 | Ἀποτετμημένη γῆ κατὰ τιμὴν δενδροφόρου γῆς, ἢ ἀμπελοφόρου. Τέμενος τάμον. Ἀπέτεμον τόπον τινά. Φυταλιῆς. |
| 6 195 | Δενδροφόρου γῆς, ἢ ἀμπελοφόρου. Ἀρούρης. Σπορίμου γῆς, καὶ σιτοφόρου. Παρελέξατο. |
| 6 198 | Παρεκοιμήθη. Χαλκοκορυστήν. |
| 6 199 | Χαλκῷ καθωπλισμένον. Ἀπήχθετο. |
| 6 200 | Ἐμισεῖτο. Καππεδίον. |
| 6 201 [5] | Κατὰ τὸ πεδίον. Ἀλήϊον. Οὕτω πεδίον τῆς Κιλικίας καλούμενον ἀπὸ τῆς τοῦ Βελλεροφόντου ἄλης, τουτέστι, πλάνης. Ἀλᾶτο. Ἐπλανᾶτο. Κατέδων. |
| 6 202 | Κατεσθίων. Πάτον. Τὴν πεπατημένην ὁδὸν, γῆν πατουμένην ὑπὸ ἀνθρώπων. τοῦτ’ ἔστι, τὴν κοινὴν καὶ λεωφόρον. Χρυσήνιος. |
| 6 205 | Χρυσᾶς ἡνίας ἔχουσα, ὡς ἐφ’ ἅρματος ὀχουμένη. Ὑπείροχον. |
| 6 208 | Ὑπερέχοντα. Αἵματος. |
| 6 211 | Νῦν γένους, οἱονεὶ γονέων καὶ ἀδελφῶν. Γένος γὰρ τὸ πρὸ τούτων. Πατρώϊος. |
| 6 215 | Ἀντὶ τοῦ, πατρικός. Ἐρύξας. |
| 6 217 | Κατασχών. Πόρον. |
| 6 218 | Παρέσχον. Ξεινήϊα. Ξένια. Φοίνικι φαεινόν. |
| 6 219 | Φοινικῷ ἄνθει βεβαμμένον. Τυτθόν. |
| 6 222 | Ὀλίγον, μικρόν. Τῷ. |
| 6 224 | Διό. Ἔγχεσι δ’ ἀλλήλων ἀλεώμεθα. |
| 6 226 | Ἐκκλίνωμεν ἀλλήλοις ἐφιέναι τὰ δόρατα. Πόρῃ. |
| 6 228 | Περιποιήσῃ, παράσχῃ. Ἐπαμείψομεν. |
| 6 230 | Ἀντὶ τοῦ, ἀμείψωμεν, καταλλάξωμεν. Πιστώσαντο. |
| 6 233 | Πίστεις ἐποιήσαντο ἀλλήλοις. Ἑκατόμβοια. |
| 6 236 [5] | Ἑκατὸν βοῶν ἄξια. Οὐ γὰρ νομίσμασιν ἐχρῶντο. Ὅθεν καὶ ἀλφεσίβοιαι. Ἐννεαβοίων. Ἐννέα βοῶν ἄξια. Κεκώλυται δὲ ὑπὸ τοῦ μέτρου εἰπεῖν, δεκαβοίων. Σκαιάς. |
| 6 237 | Σκαιαὶ πύλαι τῆς Ἰλίου, οὕτω καλούμεναι. Εἰρόμεναι. |
| 6 239 | Ἐρωτῶσαι. Παῖδας. Ἀντὶ τοῦ, ὑπὲρ παίδων. Ἔτας. Ἑταίρους, συνήθεις, φίλους. Πολλῇσι δὲ κήδε’ ἐφῆπτο. |
| 6 241 | Πολλαῖς δὲ κακὰ ἐξῆπτο. τοῦτ’ ἔστι, πολλαὶ αὐτῶν ἐν κακώσει ἐγένοντο. Ξεστῇς. |
| 6 243 [5] | Εὖ ἐξεσμέναις, εὖ κατεσκευασμέναις. Αἰθούσῃσι. Στοαῖς ταῖς καταλαμπομέναις ὑπὸ τοῦ ἡλίου. Ἢ, αἴθουσαι, διὰ τὸ αἴθεσθαι ἐν αὐταῖς φῶς τοῦ χειμῶνος. Ἢ διὰ τὴν τοῦ ἡλίου βολήν. Τετυγμένον. Κατεσκευασμένον. Δεδμημένοι. |
| 6 245 | Ὠικοδομημένοι. Σημαίνει δὲ καὶ, δεδαμασμένοι. Μνηστῇς’. |
| 6 246 | Ταῖς ἐκ μνηστείας γεγαμημέναις. Τέγεοι. |
| 6 248 | Ὑπερῶοι. Ἠπιόδωρος. |
| 6 251 | Ἤπια καὶ πρᾶα, τοῦτ’ ἔστι, πραυντικὰ δωρουμένη κατὰ τὴν παιδοτροφίαν, ἢ λαβοῦσα, ὡς πολύδωρος. Λαοδίκην ἐσάγουσα. |
| 6 252 | Ἀντὶ τοῦ πρὸς Λαοδίκην πορευομένη. Ἔτυχε γὰρ πρὸς αὐτὴν εἰσελθεῖν βουλομένη. Ἐσάγουσα. Πορευομένη. Τείρουσι. |
| 6 255 | Καταπονοῦσι. Δυσώνυμοι. Κακώνυμοι. Ἀνῆκεν. |
| 6 256 | Ἀνέπεισεν. Ἐξ ἄκρης πόλιος. |
| 6 257 | Ἐκ τῆς ἀκροπόλεως. Χεῖρας ἀνασχεῖν. Εὔξασθαι. Μελιηδέα. |
| 6 258 | Τὸν ἡδύν. Ὀνήσεαι. |
| 6 260 | Ὠφεληθήσῃ. Κεκμηῶτι. |
| 6 261 | Κεκοπιακότι. Ἀέξει. Αὔξει. Ἔτῃσι. |
| 6 262 | Πολίταις. Ἄειρε. |
| 6 264 [45] | Πρόσφερε. Μή μοι οἶνον ἄειρε μελίφρονα, πότνια μῆτερ. Μή μ’ ἀπογυιώσῃς. Ζητεῖται, πῶς ποτε ἐναντία ἑαυτῷ ὁ Ποιητὴς λέγει. Προειπὼν γὰρ, Ἀνδρὶ δὲ κεκμηῶτι μένος μέγα οἶνος ἀέξει· νῦν ἐπάγει, Μή μ’ ἀπογυιώσῃς, μένεος δ’ ἀλκῆς τε λάθωμαι. Ἡ μὲν οὖν ὑπὸ πολλῶν λεγομένη λύσις τοῦ ζητήματος, τοιαύτη· ὅτι ἕτερόν ἐστι τὸ πρόσωπον τῆς Ἑκάβης, τὸ λέγον, ὠφέλιμον εἶναι τὸν οἶνον· ἕτερον δὲ τὸ τοῦ Ἕκτορος, τὸ ἀρνούμενον. Οὐδὲν δὲ θαυμαστὸν, εἰ παρὰ τῷ Ποιητῇ ἐναντίοι λέγονται λόγοι ὑπὸ διαφόρων φωνῶν. Ὅσα μὲν γὰρ αὐτὸς ἀφ’ ἑαυτοῦ καὶ ἐξ ἰδίου προσώπου λέγει ὁ Ποιητὴς, ταῦτα δεῖ ἀκόλουθα εἶναι ἀλλήλοις, καὶ μὴ ἐναντία. ὅσα δὲ προσώποις περιτίθησιν, οὐκ αὐτοῦ ἐστιν, ἀλλὰ τῶν λεγόντων νοεῖται. Ὅθεν καὶ ἐπιδέχεται πολλάκις διαφωνίαν, ὥσπερ καὶ ἐν τούτοις. Ἡ μὲν γὰρ οὐκ εἰδυῖα τὸν κάματον τῶν ἀνδρῶν, ταύτης ἐστὶ τῆς γνώμης. ὁ δὲ μάλιστα ἐπιστάμενος, ἀντιλέγει. Ἐπεὶ καὶ ἡ μὲν πρεσβύτις ἦν. Χαίρει δὲ τῷ οἴνῳ ἡ ἡλικία αὕτη. Ἐπωφελὴς γὰρ αὐτῇ ἐστι, θερμὸς ὢν καὶ ὑγρὸς, ψυχρᾷ οὔσῃ καὶ ξηρᾷ, καὶ ἀναῤῥώννυσιν αὐτήν. Ὁ δὲ Ἕκτωρ νέος ἦν, καὶ ἀκμαῖος. Ἄμεινον δέ ἐστιν, ἐκεῖνο λέγειν, καὶ δεικνύειν, ἑκάτερον τῶν εἰρημένων ἔχεσθαι λόγου, καὶ μὴ εἶναι ἐναντία τὰ περὶ τοῦ οἴνου λεγόμενα, ἐὰν σκοπῇ τις, ὅτι ἐπὶ παντὸς πράγματος ὁ καιρὸς καὶ τὸ μέτρον πολὺ διαλλάττει. Οὕτως οὖν καὶ ἐπὶ τούτου. Τῷ μὲν γὰρ μέτρια πεπονηκότι, πρὸς ἰσχὺν ὁ οἶνος συμφέρει· τὸν δὲ πάνυ κεκμηκότα σφάλλει. Ὅπερ συμβέβηκε τῷ Ἕκτορι, οὐ μόνον ὑπὸ τοῦ πολέμου, ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τοῦ δρόμου τοῦ ἐπὶ τὴν πόλιν. Ἄλλως τε καὶ οὐδὲ σιτίου οὐδενός πω ἐγέγευτο. Ἡ γὰρ τροφὴ σὺν τῷ οἴνῳ τὸ πλεῖστον εἰς δύναμιν συμβάλλεται. Ὥσπερ καὶ ἀλλαχοῦ εἶπεν ὁ Ποιητής· Ὃς δέ κ’ ἀνὴρ οἴνοιο κορεσσάμενος καὶ ἐδωδῆς, Ἀνδράσι δυσμενέεσσι πανημέριος πολεμίζει, καὶ τὰ λοιπά. Ἔστι δὲ καὶ ἑτέρα λύσις τοῦ ζητήματος, καθ’ ὑπερβατὸν ἐξηγουμένων τινῶν οὕτως· Μή μοι οἶνον ἄειρε μελίφρονα, πότνια μῆτερ. |
| 6 264 (50) [65] | Χερσὶ δ’ ἀνίπτοισι Διῒ λείβειν αἴθοπα οἶνον Ἅζομαι. Οὐδέ πή ἐστι κελαινεφέϊ Κρονίωνι Αἵματι καὶ λύθρῳ πεπαλαγμένον εὐχετάασθαι. Μή μ’ ἀπογυιώσῃς, μένεός τ’ ἀλκῆς τε λάθωμαι. Ἵνα, ὡς μὴ καθαρὸς τὰς χεῖρας, τὸν οἶνον σπένδειν θεοῖς παραιτῇται, μὴ ὀργήν τινα λάβοι παρὰ θεῶν διὰ τοῦτο. Δυνατὸν δὲ, καὶ οὕτως λύειν τὸ προκείμενον· ὅτι τὸ μένος διχῶς νοεῖται· καὶ ἐπὶ θυμοῦ καὶ ὀργῆς, καὶ ἐπὶ δυνάμεως. Ἡ μὲν οὖν Ἑκάβη φύσει τὴν δύναμιν τοῦ πιόντος τὸν οἶνον αὔξειν λέγει· ὁ δὲ μαραίνεσθαι τὴν ὀργὴν καὶ τὸν θυμὸν τοῦ πιόντος, λέγει, ὑπὸ τοῦ οἴνου, ὥστε μὴ κινεῖσθαι ἐναντίως. Ἀπογυιώσῃς. |
| 6 265 | Βλάψῃς μου τὰ μέλη. ἀποχωλώσῃς. οἷον ἐκλύσῃς μου τὰ μέλη. Ἔρχεο. |
| 6 270 | Ἀπέρχου. Σὺν θυέεσσι. Θυμιάμασι. Μετὰ θυσιῶν. Ἀολλίσασα. Ἀθροίσασα. Γεραιάς. Τὰς ἐντίμους. Χαριέστατος. |
| 6 271 | Εὐειδέστατος. Ὑποσχέσθαι. |
| 6 274 | Ἀντὶ τοῦ, ὑπόσχου, καὶ ὁμολόγησον. Πάριν μετελεύσομαι. |
| 6 280 | Πρὸς Πάριν ἀπελεύσομαι. Γαῖα χάνοι. |
| 6 282 | Ἡ γῆ, ὡς χάσματος γενομένου καταποθῆναι, καταπίοι ἡ γῆ. Ἔτρεφεν. Ἀνέτρεφε. Τοῖο. |
| 6 283 | Τούτου. Ἄϊδος εἴσω. |
| 6 284 | Εἰς ᾅδου. Ὀϊζύος ἐκλελαθέσθαι. |
| 6 285 [10] | Μόχθου, καὶ κακοπαθείας. Εἰ θεασαίμην αὐτὸν νεκρὸν, ὑπολάβοιμι ἂν, αὐτὸν ἐκεῖνον ἔξω πάσης ταλαιπωρίας εἶναι. Καὶ γὰρ κατείληπται ὅτι μισεῖται. Ὀϊζύος ἐκλελαθέσθαι. Ἤτοι, τὴν ἐμὴν φρένα τῆς ἀτέρπου ὀϊζύος ἐπιλαθέσθαι. Ἀπὸ εὐθείας, τῆς, ἡ ἄτερπος ὀϊζύς. Ἢ εἴποιμι ἂν τὴν ἐμὴν φρένα ἄτερ ὀϊζύος εἶναι, καὶ ἐπιλελῆσθαι πάσης ταλαιπωρίας. Ἀτέρ που. Ἄτερ δή. χωρὶς δή. Ἀτέρπου. Ἀηδοῦς. τέρψιν οὐκ ἐχούσης. Μολοῦσα. |
| 6 286 | Ἐλθοῦσα, πορευθεῖσα. Ἀμφιπόλοισι. Δούλαις. Ἐς θάλαμον κηώεντα. |
| 6 288 | Εἰς τὸν θάλαμον τὸν τεθυμιωμένον. Εἴρηται δὲ παρὰ τὸ κῆαι, ὅ ἐστι καῦσαι τὰ θυμιάματα. Ἤγαγε Σιδονίηθεν ἐπιπλώς. |
| 6 291 [5] | Ἐκ τῆς Σιδῶνος ἤγαγεν ἐπιπλεύσας. Κλέψας γὰρ τὴν Ἑλένην ἀπὸ Λακεδαίμονος, οὐχ’ ἣν ἦλθεν ὁδὸν, οὐδὲ τὸν κατ’ εὐθεῖαν πλοῦν ἐπορεύθη, ἵνα μὴ διωχθεὶς καταληφθῇ· ἀλλ’ ἔπλευσε διὰ τῆς Αἰγύπτου καὶ Φοινίκης. Παριὼν οὖν διὰ τῆς Σιδῶνος, κἀκεῖθι γυναῖκας ἔξω τοῦ ἄστεος εὑρὼν, ἔλαβε τρόπῳ λῃστρικῷ. Ἀνήγαγε. |
| 6 292 | Τὸν εἰς τὴν Ἴλιον πλοῦν, ἀνάπλουν καὶ ἀναγωγὴν εἴρηκεν ὁ Ποιητής. Εὐπατέρειαν. Ἔνδοξον κατὰ πατέρα. Διὸς γὰρ ἦν θυγάτηρ ἡ Ἑλένη. Ἀειραμένη. |
| 6 293 | Ἀείρασα. Ποικίλμασι. |
| 6 294 | Τοῖς ἐνυφασμένοις ποικίλμασι. Νείατος. |
| 6 295 | Ἔσχατος. Μετεσσεύαντο. |
| 6 296 | Μετ’ αὐτὴν ὥρμων. Ὤϊξεν. |
| 6 298 | Ἀνέῳξε. Κισσηΐς. |
| 6 299 | Κισσέως θυγάτηρ Θεανώ. Ὀλολυγῇ. |
| 6 301 | Μετὰ ὀλολυγμοῦ. Φωνὴ δὲ αὕτη γυναικῶν, εὐχομένων θεοῖς. Ἐρυσίπτολι. |
| 6 305 | Φυλάσσουσα τὴν πόλιν. Ἐρύειν γὰρ, τὸ φυλάσσειν. Πόρκης. |
| 6 320 [5] | Κρίκος ὁ συνέχων τὸν σίδηρον πρὸς τὸ ξύλον τοῦ δόρατος. Θέε πόρκης. Κύκλῳ περιέκειτο. Περὶ δὲ χρύσεος θέε πόρκης. Περιεῖχέ φησι χρυσοῦς πόρκης τὸ δόρυ. Πόρκης δέ ἐστιν ὁ δακτύλιος τοῦ δόρατος, ὁ συνέχων τὸν σίδηρον πρὸς τὸ ξύλον. Τεύχε’ ἕποντα. |
| 6 321 | Ἐπιμελούμενον τῶν ὅπλων. Καλά. |
| 6 322 | Καλῶς. Ἁφόωντα. Ψηλαφῶντα, ἢ λαμπρύνοντα. Οὐ μὲν καλὰ χόλον τόνδ’ ἔνθεο θυμῷ. |
| 6 326 [5] | Ἤτοι οὐ καλῶς νῦν τὴν ὀργὴν κατὰ τῶν Τρώων ἔχεις, ὅτι, πρὸς σὲ λυπούμενοι, παραδοῦναι τῷ Μενελάῳ ἐβούλοντο ἅπερ ἔλαβες. Οὐδὲ ἐν καιρῷ ταύτην ποιῇ. ἢ οὐ καλῶς νῦν ὀργίζῃ, ἡγούμενος, τοὺς Τρῶας ἀγανακτεῖν κατὰ σοῦ. Μεθιέντα. |
| 6 330 | Ἀμελοῦντα. Στυγεροῦ. Φρικτοῦ. Ἀλλ’ ἄνα. |
| 6 331 | Ἀλλ’ ἀνάστηθι. Δηΐοιο. Καυστικοῦ. Θέρηται. Θερμαίνηται. νῦν δὲ ἀντὶ τοῦ καίηται. Χόλῳ. |
| 6 335 | Ὀργῇ. Νεμέσσει. Μέμψει. μεμφόμενός τι, ἢ ἐγκαλῶν. Ἄχεϊ. |
| 6 336 [10] | Ἀνίᾳ καὶ συμφορᾷ. Ἔθελον δ’ ἄχεϊ προτραπέσθαι. Διὰ τὴν λύπην τοῦ δυσημερήματος ἤθελον ἀποτραπῆναι μικρὸν τῆς μάχης. Ἔνιοι δὲ, εἶξαι. Ἢ, ἐβουλόμην, φησὶ, τὴν ἀπὸ τοῦ δυσημερήματος παρηγορήσασθαι καὶ παραμυθήσασθαι λύπην. Ἢ, ἐβουλόμην διὰ τὴν ἀθυμίαν ὀλίγον ἀποτραπῆναι τῆς μάχης. Ἢ, ἤθελον, διὰ τὴν ἧτταν λυπούμενος, μεῖναι καὶ κατακλινθῆναι. Ἤ, ἐβουλόμην ὑπὸ τῆς συμβάσης μοι λύπης ἐκ τῆς ἥττης παρατροπήν τινα, καὶ ψυχαγωγίαν, καὶ παραμυθίαν εὑρεῖν. Ἀπαμείβεται. |
| 6 339 | Ἐξ ἀμοιβῆς παραγίγνεται. Μέτειμι. |
| 6 341 | Μετελεύσομαι. Κιχήσεσθαι. Καταλήψεσθαι. Δᾶερ. |
| 6 344 [5] | Δαὴρ, ἀνδρὸς ἀδελφός. Ἐμοῖο. Ἐμοῦ. Κυνός. Ἀναιδοῦς. Ὀκρυοέσσης. Τραχείας καὶ φρικτῆς. Καταστρέφει δὲ εἰς τὸ κακῆς καὶ ταλαιπώρου. Προφέρουσα. |
| 6 346 | Πόῤῥω φέρουσα. Θύελλα. Ἀνέμου συστροφή. Ἀπόερσεν. |
| 6 348 | Ἀπέπνιξε τῷ ὕδατι. Αὐτὰρ ἐπεὶ τάδε γ’ ὧδε. |
| 6 349 | Ἐπειδὴ δὲ ταῦτα οὕτως. Τεκμῄραντο. Ἐβουλεύσαντο, ἢ ἐτελείωσαν, ἢ, εἰς τέλος ἤγαγον. Ὤφελλον. |
| 6 350 | Ὤφειλον. Αἴσχεα. |
| 6 351 | Αἴσχη, ὀνείδους ἄξια. Ἔμπεδοι. |
| 6 352 | Ἀσφαλεῖς, βέβαιοι. Ἐπαυρήσασθαι. |
| 6 353 | Ἐπιτυχεῖν, ἀπολαῦσαι, ἢ μεταλήψεσθαι. Ἀοίδιμοι. |
| 6 358 | Μετ’ ᾠδῆς μνημονευόμενοι, διαβόητοι, καὶ οἷον ἀειδόμενοι καὶ θαυμαζόμενοι. Ποθή. |
| 6 362 | Ἐπιζήτησις. Ὄρνυθι. |
| 6 363 | Παρόρμα. Καταμάρψῃ. |
| 6 364 | Καταλάβῃ. κατάσχῃ. Οἰκῆας. |
| 6 366 | Νῦν ἀντὶ τοῦ οἰκείους, τοὺς κατὰ τὴν οἰκίαν. Ὑπότροπος. |
| 6 367 | Ἐς ὑποστροφῆς ἀνεληλυθώς. Ἵξομαι. Παραγενήσομαι. Δαμόωσι. |
| 6 368 | Δαμάσωσι. Γοόωσα. |
| 6 373 | Θρηνοῦσα. Μυρομένη. Ὀδυρομένη, θρηνοῦσα. Τέτμε. |
| 6 374 | Κατέλαβεν, εὗρεν. Οὐδόν. |
| 6 375 | Βατῆρα, βαθμόν. Σημαίνει δὲ καὶ τὴν ὁδόν. Δμωῇσι. Δούλαις. Εἰ δ’ ἄγε. |
| 6 376 | Ἄγε δή. Γαλόων. |
| 6 378 [5] | Ἀνδρὸς ἀδελφῶν. Ὁμοίως δὲ καὶ ἀδελφοῦ γυνὴ, γάλως λέγεται. Εἰνατέρων. Εἰνάτερες καλοῦνται αἱ τῶν ἀδελφῶν γυναῖκες πρὸς ἀλλήλας, οἷον Ἑλένη πρὸς Ἀνδρομάχην. Ὀτρηρή. |
| 6 381 | Δραστικὴ, συνεργός. Ἀφικάνει. |
| 6 388 | Παραγίγνεται, ἢ παραλαμβάνει. Ταμίη. |
| 6 390 | Προστάτις. Διεξιέναι. |
| 6 393 | Διεξελθεῖν. Πολύδωρος. |
| 6 394 | Ἤτοι πολλὰ δῶρα λαβοῦσα παρὰ τοῦ μνηστευσαμένου. ἢ, πολλὰ δῶρα ἐπενεγκαμένη τῷ τοῦ ἀνδρὸς οἴκῳ. Ἠετίων, ὃς ἔναιεν Ὑποπλάκῳ ὑληέσσῃ. |
| 6 396 [15] | Γρανικὸς, οἱ δὲ Ἀτράμους, Πελασγὸς τὸ γένος, ἀφίκετο ποτὲ ὑπὸ τὴν ἐν Λυκίᾳ Ἴδην· καὶ πόλιν κτίσας ἐνταῦθα, ἀφ’ ἑαυτοῦ προσηγόρευσεν Ἀτραμύτειον. Γεννήσας δὲ θυγατέρα Θήβην τὸ ὄνομα, περὶ τὴν ἀκμὴν τοῦ γάμου ἔθετο γυμνικὸν ἀγῶνα, καὶ τὸν ταύτης γάμον τῷ ἀριστεύσαντι. Ἡρακλῆς δὲ κατ’ ἐκεῖνο καιροῦ φανεὶς, ἔλαβε τὴν Θήβην γυναῖκα, καὶ κτίσας πόλιν ὑπὸ τὸ Πλάκιον καλούμενον ὄρος τῆς Κιλικίας, Πλακίαν Θήβην αὐτὴν ἀπὸ τῆς γυναικὸς ἐκάλεσεν. Ἡ ἱστορία παρὰ Δικαιάρχῳ. Ὑποπλάκῳ. Ὑπὸ Πλακίῳ ὄρει τῆς Κιλικίας. Ὑληέσσῃ. Ὕλην ἐχούσῃ, συμφύτῳ τόπῳ, συνδένδρῳ. Ἐμφαίνει δὲ, ὅτι πλούσιος ἦν Ἠετίων, διὰ τοῦ ἐπιθέτου, εἰπὼν ὑληέσσῃ. Κιλίκεσσι. |
| 6 397 | Κίλικας λέγει τοὺς τὰς Ὑποπλακίους Θήβας οἰκοῦντας. Ἔχετο. |
| 6 398 | Ἐγαμεῖτο. Χαλκοκορυστῇ. Χαλκῷ καθωπλισμένῳ. Ἤντησεν. |
| 6 399 | Ἀπήντησεν. Ἀταλάφρονα. |
| 6 400 | Ἁπαλόφρονα. Ἁπαλὰ φρονοῦντα, τοῦτ’ ἔστι, νήπιον, ἀνόητον, ἢ μὴ δυνάμενον τλῆναι κακοπάθειαν. Ἑκτορίδην. |
| 6 401 | Ἕκτορος υἱὸν Ἀστυάνακτα. Ἀγαπητόν. Μονογενῆ. Ἀλίγκιον. Ὅμοιον. Ἐρύετο. |
| 6 403 | Ἔσωζεν, ἐφύλαττε. Δαιμόνιε. |
| 6 407 [5] | Νῦν, γενναῖε, μακάριε. Ἢ κατ’ εὐφημισμὸν (κακόδαιμον). Φθίσει. Φονεύσει, διαφθερεῖ. Μένος. Νῦν, ἡ δύναμις. Οὐδ’ ἐλεαίρεις. Οὐδ’ ἐλεεῖς. Νηπίαχον. |
| 6 408 [5] | Νήπιον. Ἄμμορον. Δύσμορον, κακόμορον. Χήρη. Ἔρημος. Ἰδίως δὲ τάσσεται ἐπὶ τῆς τὸν ἄνδρα ἀποβεβληκυίας, ἀνάνδρου. Ἀφαμαρτούσῃ. |
| 6 411 | Ἀποτυχούσῃ, ἀφαιρεθείσῃ. Χθόνα δύμεναι. Ἀποθανεῖν. Χθόνα. Τὴν γῆν. Δύμεναι. Κατελθεῖν. Θαλπωρή. |
| 6 412 | Χαρὰ, ἡδονὴ, παραμυθία. Ἀμόν. |
| 6 414 | Ἡμέτερον. Κατέκηε. |
| 6 418 | Κατέκαυσεν. Ἔντεσιν. Ὅπλοις. Δαιδαλέοισι. Ποικίλοις, εὖ πεποικιλμένοις. Σῆμα. |
| 6 419 | Τάφον. Πτελέας. Πτελέα, εἶδος δένδρου. Ὀρεστιάδες. |
| 6 420 | Αἱ ἐν τοῖς ὄρεσι διατρίβουσαι. Ἰῷ ἤματι. |
| 6 422 | Ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ. Εἰλιπόδεσσιν. |
| 6 424 | Εἰλίποδας, ἐπιθετικῶς λέγει τὰς βοῦς, ὅτι ἑλίσσουσι τοὺς πόδας κατὰ τὴν πορείαν. Κτεάτεσσι. |
| 6 426 | Κτήμασι. Παρακοίτης. |
| 6 430 | Ἀνήρ. Ὀρφανικόν. |
| 6 432 | Ὀρφανόν. Ἐρινεόν. |
| 6 433 | Ἀγρίαν συκῆν. Ἄμβατος. |
| 6 434 [5] | Ἀνάβασιν ἔχουσα ὁδός. Ἐπίδρομον. Ἐξ ἐπιδρομῆς, καθ’ ὅ ἐστιν ἐπιδραμεῖν τὴν ὁδὸν κατερχόμενον τὴν ἀπὸ τοῦ τείχους, καὶ ἀναβῆναι τὴν αὐτήν. Ἑλκεσιπέπλους. |
| 6 442 | Τὰς ἐφελκομένας τοὺς πέπλους, διὰ περιουσίαν, καὶ διὰ τὸ ἄχρι τῶν ποδῶν διήκειν, καὶ ἐπὶ βάθους. Κακὸς ὥς. |
| 6 443 | Ὡς κακός. Ἀλυσκάζω. Ἐκκλίνω, ἐκφεύγω. Ὀλώλῃ. |
| 6 448 | Ἀπόληται. Πρὸς ἄλλης. |
| 6 456 | Ἐπ’ ἄλλης. Τοῦτ’ ἔστιν, ἐπὶ δεσποίνῃ. Φορέοις. |
| 6 457 [5] | Φέροις. Μεσσηΐδος. Μεσσηῒς, κρήνη Θετταλική. Ὑπερείης. Ὑπέρεια, κρήνη Ἄργους. Μεσσηΐδος ἢ Ὑπερείης. Μεσσηῒς, καὶ Ὑπέρεια, κρῆναι τῆς Πελοποννήσου. οἱ δὲ τῆς Λακωνικῆς. Ἀεκαζομένη. |
| 6 458 | Ἄκουσα, καὶ μὴ βουλομένη. οὐχ’ ἑκοῦσα, ἀλλ’ ἀναγκαζομένη. Καί ποτέ τις εἴπῃσιν. |
| 6 459 | Ἀντὶ τοῦ, εἴποι τὶς ἄν. Χήτει. |
| 6 463 | Στερήσει. σπάνει. Δούλειον ἦμαρ. Τὸν τῆς δουλείας χρόνον. Χυτή. |
| 6 464 | Ἡ ἐπιχεομένη τοῖς νεκροῖς γῆ. Ἑλκηθμοῖο. |
| 6 465 | Ἑλκυσμοῦ, ἀνδραποδισμοῦ, τοῦτ’ ἔστιν, αἰχμαλωσίας. Πυθέσθαι. Ἀκοῦσαι, αἰσθέσθαι. Ὀρέξατο. |
| 6 466 | Ἐξέτεινε τὰς χεῖρας. ἢ, ἐλάβετο. Ἰάχων. |
| 6 468 | Κράζων. Ἀτυχθείς. Ἐκπλαγεὶς, ἢ ταραχθεὶς, ἢ ἀηδισθείς. Ἱππιοχαίτην. |
| 6 469 | Ἱππείας ἔχοντα τρίχας. Ὃν. |
| 6 474 | Τὸν ἑαυτοῦ. Κύσε. Κατεφίλησε. Πῆλε. Ἀνέπαλλε, καὶ ἀνέσειεν. Ἀριπρεπέα. |
| 6 477 | Ἐκπρεπῆ, ἐπίσημον. Ἔναρα. |
| 6 480 [5] | Τὰ ἀπὸ πολέμου λάφυρα. Ἐναρίζειν γάρ ἐστι τὸ φονεύειν. Διατοῦτο καὶ οἱ νεκροὶ ἔνεροι λέγονται. Βροτόεντα. Ἡμαγμένα. Βρότος γὰρ τὸ ἀπὸ τοῦ φόνου αἷμα. Ἢ ἡματωμένα. Κηώδει. |
| 6 483 | Εὐώδει. Δακρυόεν γελάσασα. |
| 6 484 | Μετὰ δακρύων γελάσασα. Ἀκαχίζεο. |
| 6 486 | Ἄχθου, λυποῦ. Ὑπὲρ αἶσαν. |
| 6 487 | Παρὰ τὴν εἱμαρμένην. Προϊάψει. Προδιαφθερεῖ. Πεφυγμένον. |
| 6 488 | Πεφευγότα. Κόμιζε. |
| 6 490 | Ἐν ἐπιμελείᾳ ἔχε. Ἠλακάτην. |
| 6 491 [5] | Τὸ τῶν γυναικῶν ἐργαλεῖον, ᾧ περιελίσσουσι τὸ ἔριον. Λέγει δέ ποτε οὕτως καὶ τὸ βέλος, ἐν τῷ συνθέτῳ ὀνόματι χρυσηλάκατος. σημαίνει γὰρ καὶ τὴν χρυσᾶ βέλη ἔχουσαν Ἄρτεμιν. Ἐντροπαλιζομένη. |
| 6 496 | Κατ’ ὀλίγον καὶ συνεχῶς ἐπιστρεφομένη. Θαλερόν. Θᾶλλον, δίϋγρον, ἀκμαῖον. Ναιετάοντας. |
| 6 497 | Κατοικοῦντας. Γόον. |
| 6 500 | Ἐγόων, ἐθρήνουν. Προφυγόντα. |
| 6 502 | Ἀντὶ τοῦ, ἀποφυγόντα. Δήθυνεν. |
| 6 503 | Ἐχρόνισεν, ἐβράδυνε. Σεύατο. |
| 6 505 | Ὥρμησεν, ἢ ὥρμα. Κραιπνοῖσι. Ταχέσι. Στατός. |
| 6 506 [5] | Ὁ ἑστὼς ἐπὶ πολὺν χρόνον. Ἀκοστήσας. Ἄκος τῆς στάσεως λαβών. τουτέστιν, ἴαμα. Κυρίως δὲ πᾶσαι αἱ τροφαὶ ἀκοσταὶ καλοῦνται. Παρὰ τὸ ἵστασθαι τὰ σώματα τρεφόμενα ἐν ἄλλῳ καιρῷ. Βέλτιον δὲ, δυσχεράνας ἐπὶ τῇ τῆς φάτνης στάσει. Πεδίοιο. |
| 6 507 | Λείπει ἡ διά. ἵν’ ᾖ, διὰ πεδίου. Κροαίνων. Ἐπικρούων τοῖς ποσὶν, ἢ ἐπιθυμῶν, ἢ χρεμετίζων. Ἐϋρεῖος ποταμοῖο. |
| 6 508 | Λείπει, ὕδατι. ἢ ποταμὸν εἴρηκε τὸ τοῦ ποταμοῦ ὕδωρ. Κυδιόων. |
| 6 509 | Γαυριῶν, ἐπαιρόμενος. Ὑψοῦ. Ἐν ὕψει. Ἀΐσσονται. |
| 6 510 | Ὁρμῶνται, ἕπονται. Ἀγλαΐῃφι. Τῷ κάλλει τοῦ σώματος. Ῥίμφα. |
| 6 511 | Ῥᾳδίως, ταχέως. Γοῦνα. Γόνατα. Ἤθεα. Τοὺ συνήθεις τόπους. Νομόν. Τὴν νομήν. διὰ τὸ νέμεσθαι. Περγάμου ἄκρης. |
| 6 512 | Τῆς ἀκροπόλεως τῆς Ἰλίου, ἣ ἐπεκαλεῖτο Πέργαμος. Ἠλέκτωρ. |
| 6 513 | Ὁ ἥλιος. ἐπιθετικῶς. ὅτι ἀλέκτρους ἡμᾶς ποιεῖ ἀνισταμένους ἐκ τῆς κοίτης. Ἢ ὅτι λαμπρός. παρὰ τὸ ἤλεκτρον. Καγχαλόων. |
| 6 514 | Χαίρων. Εὖτε. |
| 6 515 | Ἡνίκα. Στρέψεσθαι. |
| 6 516 | Στραφήσεσθαι. Χώρης. Τοῦ τόπου. Ὀάριζεν. Ὠμίλει. Ὄαρος γὰρ, ἡ ὁμιλία. Ἠθεῖε. |
| 6 518 [5] | Προσφώνησις νεωτέρου ἀδελφοῦ φιλοφρονητικὴ πρὸς πρεσβύτερον κατὰ τιμήν. Ταῦτα τινὲς προσαγορευτικά. Οὐδέποτε δὲ περί τινος αὐτά φησιν ἀλλὰ πρός τινα τέττα φίλου· ἄττα τροφέως· πάππα πατρός· ἠθεῖε ἀδελφοῦ. Ἐσσύμενον. Προθυμούμενον. Κατερύκω. Κατέχω. Ἐναίσιμον. |
| 6 519 | Καθῆκον. Κεῖται δὲ ἀντὶ τοῦ ἐναισίμως, καθηκόντως. Μεθίεις. |
| 6 523 | Μεθητικῶς καὶ ἀμελῶς διάκεισαι. Ὄπισθεν. |
| 6 526 | Μετὰ ταῦτα. Κρητῆρα στήσασθαι ἐλεύθερον. |
| 6 528 | Ὃν εἰώθασι τῷ Διῒ ὑπὲρ ἐλευθερίας ἱστάναι κρατῆρα οἱ τοὺς πολεμίους ἀπωσάμενοι. Ἐξέσσυτο. |
| 7 1 | Ἐξώρμησε. Φαίδιμος. Ὁ λαμπρὸς, ὁ φαιδρὸς κατὰ τὴν τάξιν, ἢ τῇ τῶν ὅπλων φαντασίᾳ. Μέμασαν. |
| 7 3 | Προεθυμοῦντο. Ἐελδομένοισιν. |
| 7 4 | Ἐπιθυμοῦσιν. Ἐϋξέστῃς’. |
| 7 5 | Εὖ ἐξεσμέναις, εὖ κατεσκευασμέναις. Ἐλάτῃσι. Ταῖς κώπαις. ὅτι ἐξ ἐλατίνων ξύλων κατεσκευάζοντο. Καμάτῳ. |
| 7 6 | Κόπῳ. Φανήτην. |
| 7 7 | Ἐφάνησαν. δυϊκῶς. Ἑλέτην. |
| 7 8 | Εἷλον, ἀπέκτειναν. Ἄρνη. |
| 7 9 [15] | Πόλις Βοιωτίας. Ἔστι δὲ καὶ Θετταλίας. Κορυνήτης. Ἐπιθετικῶς. Ὁ Ἀρηΐθοος, ὁ τῇ κορύνῃ μαχόμενος, τοῦτ’ ἔστι, ῥοπάλῳ. Ἔστι δὲ ἐπίθετον Ἀρηϊθόου. Ὃν κορυνήτης Γείνατ’ Ἀρηΐθοος καὶ Φιλομέδουσα βοῶπις. Ἀρηΐθοος ὁ Βοιωτὸς, ἄριστος τῶν κατ’ αὐτὸν ἀνθρώπων, διαβὰς εἰς Ἀρκαδίαν, ἦν γὰρ ἁψιμαχία τὶς ἐκεῖ Ἀρκάσι καὶ Βοιωτοῖς τοῖς αὐτοῦ πολίταις περὶ ὅρων γῆς, πλείστην ἐντεῦθεν κατεσύρατο λείαν. Καταφρόνησιν δὲ αὐτοῦ μεγάλην ἐμβαλόντος τοῖς Ἀρκάσιν, Λυκοῦργος, ὁ τῶν ἐνταῦθα κράτιστος ἀνὴρ, λόχον καθίσας, αὐτόν τε ἀνεῖλε, καὶ τὴν παντευχίαν αὐτοῦ μετὰ τῆς κορύνης ἔλαβε, καὶ τὴν λείαν ἐπανεσώσατο. Ἡ ἱστορία παρὰ Φερεκύδῃ. Στεφάνης. |
| 7 12 [5] | Στεφάνη, εἶδος περικεφαλαίας. Ἔστι δὲ καὶ κόσμος γυναικεῖος. Τίθεται δὲ καὶ ἐπὶ ὄρους ἐξοχῆς· Ὅν τε κατὰ στεφάνης ποταμὸς χειμάῤῥοος ὤσει. Δεξιάδην. |
| 7 15 | Δεξιοῦ υἱόν. Ἢ, ἐκ δεξιῶν. Ἐπιάλμενον. Ἐφαλλόμενον. Φηγῷ. |
| 7 22 | Δρυΐ. Μεμαυῖα. |
| 7 24 | Προθυμουμένη. Ἀνῆκεν. |
| 7 25 | Ἀνέπεισεν. Ἑτεραλκέα. |
| 7 26 [5] | Ἑτεραλκῆ. Οὕτως ἡ νίκη λέγεται, ὅτ’ ἂν οἱ νικῶντες νικῶνται. ἢ ἀνάπαλιν τὴν τοῖς ἑτέροις τὴν ἀλκὴν καὶ δύναμιν παρέχουσαν. Τέκμωρ. |
| 7 30 | Τέλος. Διαπραθέειν. |
| 7 32 | Διαπορθῆσαι. Ὧδ’ ἔστω. |
| 7 34 | Οὕτως γενέσθω. Μέμονας. |
| 7 36 | Προθυμῇ. Ὄρσωμεν. |
| 7 38 | Παρορμήσωμεν. Οἰόθεν οἶος. |
| 7 32 | Μόνος πρὸς μόνον. Ἐπόρσειαν. |
| 7 42 | Ἐφορμήσειαν. Τῶνδ’ Ἕλενος Πριάμοιο φίλος παῖς. |
| 7 44 [15] | Μυθεύεται, τῶν ἐξ Ἑκάβης γεγονότων Πριάμῳ παίδων Ἕλενον καὶ Κασάνδραν διδύμους γεγεννῆσθαι. Τῶν δὲ γενεθλίων αὐτοῖς τελουμένων ἐν τῷ τοῦ Θυμβραίου Ἀπόλλωνος ἱερῷ, λέγεται, τὸν Ἕλενον καὶ τὴν Κασάνδραν ἐν τῷ ναῷ παίζοντας κατακοιμηθῆναι. Ὑπὸ δὲ μέθης τῶν περὶ τοὺς παίδας ἐκλαθομένων ἐκείνων, οἴκαδε χωρισθῆναι. Τῇ δ’ ὑστεραίᾳ ἐλθόντας εἰς τὸ ἱερὸν θεάσασθαι τοὺς παῖδας ταῖς τῶν ὄφεων γλώτταις τοὺς πόρους τῶν αἰσθητηρίων καθαιρομένους. Ὡς οὖν διὰ τὸ παράδοξον αἱ γυναῖκες ἀνέκραγον, συνέβη ἀπαλλαγῆναι τοὺς ὄφεις, καὶ καταδῦναι ἐν ταῖς παρακειμέναις δάφναις, τοὺς δὲ παῖδας ἀμφοτέρους τῆς μαντικῆς οὕτως μεταλαβεῖν. Ἱστορεῖ Ἀντικλείδης. Σύνθετο. Συνῆκεν, ἐνόησεν. Μητιόωσι. |
| 7 45 | Βουλευομένοις. Πότμον ἐπισπεῖν. |
| 7 52 | Τὸ μοιρίδιον ἐπισπάσασθαι. Μέσσου δουρὸς ἑλών. |
| 7 56 | Ἐκ μέσου κρατῶν τὸ δόρυ. Σημεῖον ἡσυχίας πολέμου. Ἱδρύνθησαν. Ἐκάθισαν, ἐκαθέσθησαν. Ἐοικότες. |
| 7 59 | Ὁμοιούμενοι. Αἰγυπιοῖσιν. Οἱ μὲν εἶδος ἀετοῦ, οἱ δὲ τοὺς γύπας ἐδέξαντο. Εἵατο. |
| 7 61 | Ἐκάθηντο. Πεφρικυῖαι. |
| 7 62 [5] | Συνεσταλμέναι. Φρὶξ γὰρ, ἡ ἐπανάστασις τῶν κυμάτων. Φρίσσει τὶς φόβῳ, ἢ ψύχει, ἢ ὀργῇ. Ἐμψύχως οὖν τὰς φάλαγγας φρίσσειν φησί. Φρίξ. |
| 7 63 [5] | Ἡ ἐξ ἐπιπολῆς κίνησις τοῦ ὕδατος, ὅ ἐστι, τοῦ κύματος ἀρχομένου. ἢ, τὸ ἐπιπολάζον τῷ κύματι ἀφρῶδες, ὅτ’ ἂν ἄνεμος ἄρχηται πνεῖν. ἢ, ἡ πρώτη ἔγερσις τῶν κυμάτων. Ὀρνυμένοιο. |
| 7 64 | Ὁρμωμένου. Νέον. Νεωστί. Μελάνει. Μελανίζει, ἢ, μελαίνεται. Τεκμαίρεται. |
| 7 70 | Βουλεύεται ἢ τελειοῖ, ἢ ἐπὶ τέλος ἄγει. Ἔασιν. |
| 7 73 | Ἔνεισιν, ὑπάρχουσι. Πρόμος. |
| 7 75 | Πρόμαχος. Ταναηκέϊ. |
| 7 77 | Ἐπιμήκει, καὶ τεταμένην ἔχοντι τὴν ἀκμὴν, τουτέστιν, ἠκονημένην τὴν ἀρχήν. Λελάχωσι. |
| 7 80 | Λαχεῖν ποιήσωσιν, οἱονεὶ μεταλαβεῖν. Κρεμόω. |
| 7 83 | Κρεμάσω. Ταρχύσωσι. |
| 7 85 | Θάψωσι. Τάρχαι δὲ, τὰ ἀπονενομισμένα τοῖς νεκροῖς πρὸς κηδείαν. ἀπὸ τῆς ταραχῆς. Σῆμά τέ οἱ χεύσωσιν ἐπὶ πλατεῖ Ἑλλησπόντῳ. |
| 7 86 [55] | Ἀθάμας, Αἰόλου παῖς, βασιλεὺς δὲ Θηβῶν, γήμας τὴν Κάδμου παῖδα Ἰνὼ, παῖδας ἔσχε δύο, Κλέαρχον καὶ Μελικέρτην. Κατὰ Ἥρας δὲ πρόσταγμα, ἀποπεμψάμενος τὴν Ἰνὼ, καὶ ἐπιγήμας Νεφέλην, ἔσχεν ἐξ αὐτῆς δύο παῖδας, Ἕλλην τε καὶ Φρύξον. Μιγνύμενον δὲ αὐτὸν λάθρα τῇ Ἰνοῖ κατοπτεύσασα ἡ Νεφέλη, ᾤχετο. Πάλιν δὲ τῆς οἰκίας ἐπικρατήσασα ἡ Ἰνὼ, ἐπεβούλευσε τοῖς τῆς Νεφέλης παισίν. Εὑροῦσα δέ τινα μηχανὴν, ἔφρυγε τὰ σπέρματα. Καὶ δὲ πολλῆς οὔσης ἀκαρπίας ἐν τῇ χώρᾳ, ἔπεμπεν ὁ Ἀθάμας εἰς Πυθῶ θεοπρόπους. Ἡ δὲ Ἰνὼ συνέπεισε τούτους, τεχνάσασά τινα χρησμὸν κατὰ τοῦ Φρύξου, ὡς θῦμα τῆς αὐτοῦ γονῆς προσενεγκὼν, ἀπαλλαγήσεται τοῦ δεινοῦ. Πυθόμενος οὖν παρὰ τῶν θεοπρόπων ὁ Ἀθάμας τὸ λόγιον, μεταπέμπεται ἐκ τῶν ἀγρῶν τὸν Φρύξον. Πρόφασιν δὲ αὐτὸν ἐκέλευσεν ἄγειν ὅ, τι κάλλιστον πρόβατον ἐν τοῖς θρέμμασιν εἰς ἱερουργίαν ὑπάρχει. Μυθολογεῖται δὲ, παραγιγνομένῳ τῷ Φρύξῳ μετὰ τῆς ἀδελφῆς, κατά τινος δαίμονος ἐπιφάνειαν, ἀνθρωπίνῃ φωνῇ λαλῆσαι τὸν κριὸν, καὶ πᾶσαν αὐτῷ τὴν ἐπιβουλὴν ἀναγγεῖλαι· κελεῦσαί τε αὐτῷ, μετὰ τῆς ἀδελφῆς ἐπικαθίσαι τῷ νότῳ, ὅπως τὸν ἐπικείμενον κίνδυνον ἐκφυγεῖν δυνηθῶσιν. Οὗ καὶ γενομένου, λέγεται, τὸν κριὸν μετὰ πολλῆς βίας διὰ μέσου τοῦ ἀέρος ποιήσασθαι τὴν πορείαν· τὴν δὲ Ἕλλην, μὴ δυναμένην ἀντέχειν, καταπεσεῖν εἰς τὸ ὑποκείμενον πέλαγος· προσαγορευθῆναι δὲ τοῦτο, διὰ τὴν προειρημένην, Ἑλλήσποντον. τὸν δὲ κριὸν, κομίσαντα εἰς Κόλχους ἐκ τοῦ Πόντου τὸν Φρύξον, τελευτῆσαι. Ἐπὶ τοῦτο λέγεται τὸ δέρας τοὺς Ἀργοναύτας ἀποσταλῆναι μετὰ τοῦ Ἰάσονος. Τὸν δὲ Ἀθάμαντά, φασι, μαθόντα ἕκαστα τῶν συντεθέντων ὑπὸ τῆς Ἰνοῦς, μὴ φείσασθαι, μὴ δὲ τῶν ἐξ αὐτοῦ γενομένων αὐτῇ παίδων, ἀλλ’ αὐτοχειρίᾳ μὲν ἀποκτεῖναι Κλέαρχον, ἐπιδιῶξαι δὲ μετὰ ξίφους καὶ τὴν Ἰνώ. Τὴν δὲ καταλαμβανομένην, σωτηρίαν ἐπισπάσασθαι ἑαυτῇ τε καὶ τῷ υἱεῖ, ῥίψασαν ἑαυτὴν εἰς τὴν θάλασσαν, καὶ τυχεῖν ἐκ τῶν θεῶν τῶν ἐναλίων τιμῶν· ὕστερον δὲ καὶ προσαγορευθῆναι αὐτὴν, διὰ τὸν ἐκ τῆς θαλάσσης ἀφρὸν, Λευκοθέαν· τὸν δὲ Μελικέρτην, Παλαίμονα· εἶναι δὲ αὐτὸν σωτῆρα τῶν τὸ πέλαγος πλεόντων ἀνθρώπων. |
| 7 86 (50) [65] | Ἡ ἱστορία παρὰ Φιλοστεφάνῳ. Χεύσωσι. Χώσωσι. Χέειν, τὸ τὴν γῆν ἐπιχέαι τοῖς τεθνεῶσι. Σῆμά τέ οἱ χεῦσαι. Ἀπὸ τούτου τὸ, χυτὴ, οὐ κοινῶς ἡ γῆ, ἀλλ’ ἡ ἐπιχεομένη τοῖς νεκροῖς. Πλατεῖ Ἑλλησπόντῳ. Ἤτοι κατὰ ἀντίφρασιν. στενὸς γὰρ ὁ Ἑλλήσποντος. Ἢ τῷ κατ’ ἐκεῖνο τὸ μέρος αὐτοῦ πεπλατυσμένῳ. Ὀψιγόνων. |
| 7 87 | Τῶν ὕστερον γενησομένων. Οἴνοπα. |
| 7 88 | Ὡς οἶνος τῇ χροίᾳ. μέλανα. Αἴδεσθεν μὲν ἀνῄνασθαι, δεῖσαν δ’ ὑποδέχθαι. |
| 7 93 [20] | Αἴδεσθεν ἀνῄνασθαι, δειλῶν γάρ. Δεῖσαν δὲ διὰ τὰς σπονδάς· ἢ περιμένοντες κέλευσιν, ὡς δῆλον ἀπὸ τῶν ἑξῆς· ἢ ὑπὸ θεοῦ ὡρμῆσθαι αὐτὸν ὑπονοοῦντες· ἢ διὰ τὸ, Νὺξ δ’ ἤδη τελέθει. Καὶ παροιμία, ὅτι θρασὺς πρὸς ἔργον, ἐκ πολλοῦ κακός. Ἐπίχαρμος δὲ, ὅτι κακὸς θαῤῥεῖ μάλ’ αὐτόθεν, ἔπειτα φεύγει. Ἔστι δὲ τὸ ἔπος ἰσόκωλον. ὅ περ ἐστὶ φράσις δύο ἢ πλειόνων κώλων, ἀποκρινομένων ἀλλήλοις πρὸς ἀντίστροφον ἐμφέρειαν. Δεύτερον· Χρὴ ξεῖνον παρεόντα φιλεῖν, ἐθέλοντα δὲ πέμπειν. Τρίτον ὁμοιόπτωτον καὶ ὁμότονον· Ὕλλῳ ἐπ’ ἰχθυόεντι, καὶ Ἕρμῳ δινήεντι. Τινὲς δέ· δείσαντες τὸν Ἀγαμέμνονα, ὡς καὶ σιγῇ δειδιότες. Ἀνῄνασθαι. Ἀρνήσασθαι. Ὑποδέχθαι. Ἀναδέξασθαι τὸν λόγον. Στεναχίζετο. |
| 7 95 | Ἔστενεν, ἐκακοπάθει. Ἀπειλητῆρες. |
| 7 96 | Καυχηταί. ἀπειλεῖν εἰδότες, ἐπαγγέλλεσθαι. Τοὺς δὲ τοιούτους καὶ καυχηματίας λέγουσιν. Αἰνόθεν αἰνῶς. |
| 7 97 | Ἐκ δεινοῦ δεινὰ, ἢ καὶ, τῶν δεινῶν δεινότερα. Ὕδωρ καὶ γαῖα γένοισθε. |
| 7 99 [10] | Ἀναλυθείητε, εἰς ὕδωρ καὶ γῆν διαλυθείητε καὶ ἀποθάνοιτε. Βέλτιον δὲ ἀκούειν, ἐξ ὧν ἐγένεσθε, εἰς ταῦτα πάλιν ἀναστοιχειωθείητε. Τῶν στοιχείων ἀὴρ καὶ γῆ κατὰ φύσι ἀκίνητα, τὰ δὲ ἄλλα κινητά. Ταῦτα οὖν φησι, τὴν ἀκινησίαν ὀνειδίζων. Καὶ Ξενοφάνης· Πάντες γὰρ γαίης τε καὶ ὕδατος ἐκγενόμεσθα. Ἐκ γῆς γὰρ πάντα καὶ εἰς γῆν τελευτᾷ. Ἢ, ὅτι τὸ ὕδωρ τὰς ψυχὰς διαφθείρει. Αὖθι. |
| 7 100 | Αὐτόθι. Ἀκήριοι. Ἄψυχοι. Ἀκλεές. Ἀκλεεῖς, ἄδοξοι καὶ ἀνωνόμαστοι. Ὕπερθεν. |
| 7 101 | Ὑπεράνω. Πείρατα. |
| 7 102 | Πέρατα, τέλη. Ἀφραίνεις. |
| 7 109 | Παραφρονεῖς, μωραίνεις, ἀσυνετεῖς. Ἀνὰ δ’ ἴσχεο. |
| 7 110 | Ἀνάσχου δέ. Στυγέουσι. |
| 7 112 | Φοβοῦνται, μισοῦσιν. Ἔῤῥιγ’. |
| 7 114 | Φοβεῖται. Ἀντιβολῆσαι. Ὑπαντῆσαι, συναντῆσαι. Ἀδειής. |
| 7 117 [5] | Ἄφοβος, ἀδεής. Μόθου. Μάχης. Οἱονεὶ μότου. παρὰ τὸ τάχιστα πληροῦσθαι τὴν ἐπιθυμίαν. Ἀκόρητος. Ἀπλήρωτος. Ἀσπασίως. |
| 7 118 | Χαριέντως, ἀσμένως, ἡδέως. Γόνυ κάμψειν. Ἀναπαύσεσθαι. ἢ συγκάμψειν τὰ γόνατα, διὰ τὸ κεκοπῶσθαι ἐν τῷ διώκεσθαι. Δηΐου. |
| 7 119 | Καυστικοῦ, διακοπτικοῦ. Γηθόσυνοι. |
| 7 122 | Χαίροντες. Εἰρόμενος. |
| 7 127 | Ἐρωτῶν. Ἐρέων. |
| 7 128 | Ἐρευνῶν, ζητῶν. Γενεήν τε τόκον τε. Πατέρα καὶ παῖδα. Ἡβῷμι. |
| 7 133 [5] | Ἀκμάζοιμι. Κελάδοντι. Διὰ τὸν ἦχον τοῦ ῥεύματος οὕτως εἶπε τὸν Ἰάρδανον, ὅς ἐστι ποταμὸς Ἀρκαδίας. Ἐν ἄλλῳ· Κελάδων, ποταμὸς Ἀρκαδίας. Σημαίνει δὲ ἡ λέξις καὶ τὸν μετὰ ἤχου ῥέοντα. Φειᾶς. |
| 7 135 | Φειὰ δὲ πόλις τῆς Ἤλιδος. Οἱ δὲ, τῆς Ἀρκαδίας. Παρ’ ἣν ὁ Ἰάρδανος ῥεῖ. Ἰάρδανος δὲ ποταμὸς ἐν Ἤλιδι. Ἐν ἄλλῳ· ποταμὸς ἐν Ἀρκαδίᾳ. Κορύνῃ. |
| 7 141 | Ῥοπάλῳ. Ῥόπαλον δέ ἐστιν ἀμυντήριον ἑτεροῤῥεπὲς, ἐξ ἑνὸς μέρους ῥοπὴν ἔχον καὶ βάρος. Κράτεϊ. |
| 7 142 | Κράτει, ἰσχύϊ. Στεινωπῷ. |
| 7 143 | Στενῷ τόπῳ, στενῇ ὁδῷ. Ὑποφθάς. |
| 7 144 | Προφθάσας, προλαβών. Περόνησε. |
| 7 145 | Διεπέρασε, διῆλθε, διέτρησεν. Οὔδει. Τῷ ἐδάφει, τῇ γῇ. Πολυτλήμων. |
| 7 152 | Πολλὰ ὑπομένων. Ἔσκον. |
| 7 153 | Ἦν, ὑπῆρχον. Πολλός. |
| 7 156 [5] | Ἀντὶ τοῦ, μέγας. Παρῄορος. Παρῃωρημένος τῷ σώματι. τοῦτ’ ἔστιν, ἐκλελυμένος. Ἐν ἄλλῳ. Νῦν ἀντὶ τοῦ, μέγας, παραιωρούμενος καὶ εἰς μῆκος ἐκτεταμένος. Λέγει δὲ οὕτως ποτὲ καὶ τὸν παρεζευγμένον ἐκτὸς τοῦ ζυγοῦ ἵππον· καὶ τὸν ἄφρονα. Ἔνθα καὶ ἔνθα. Κατὰ πλάτος, καὶ κατὰ μῆκος. Ἡβώοιμι. |
| 7 157 | Ἀκμάζοιμι. Προφρονέως. |
| 7 160 | Προθύμως. Ὀπάων. |
| 7 165 | Ἀκόλουθος ἢ θεράπων. Ἀνδρειφόντῃ. |
| 7 166 | Ἀνδροφόνῳ. Πεπάλαχθε. |
| 7 171 [10] | Κληρώθητε. Ὁ γὰρ κλῆρος, πάλος. Κλήρῳ νῦν πεπάλαχθε διαμπερὲς, ὅς κε λάχῃσιν. Ἐπὶ τὸ τέλος τοῦ στίχου στικτέον τὸ, διαμπερὲς, ὅς κε λάχῃσι. ἵν’ ᾖ, τοῦ κλήρου διὰ παντὸς ἐλθόντος, ὃς ἂν λάχῃ. Οἱ δὲ οὕτω διέστειλαν· ὅς κε λάχῃσιν, οὗτος γὰρ ὀνήσει διαμπερές. οὐ παρ’ αὐτὸν, διὰ τὸν ὑπερβιβασμὸν τοῦ αἰτιώδους συνδέσμου, Ὁμηρικὸν γάρ. Διαμπερές. Ἄντικρυς, καὶ φανερῶς. Λάχῃσι. Λάχῃ, ἐπιτύχῃ. Ἐσημῄναντο. |
| 7 175 | Ἐσημειώσαντο. Ἐξ οὗ δηλοῖ, ὅτι οὐ γράμματα ᾔδεισαν οἱ ἥρωες. Κυνέῃ. |
| 7 176 | Περικεφαλαίᾳ. Πάλλεν. |
| 7 181 | Ἔσειεν. Ἐκ δ’ ἔθορεν. |
| 7 182 | Ἐξώρμησεν, ἐξεπήδησεν. Ἐνδέξια. |
| 7 184 | Ἐπιδεξίως. Ἀπηνῄναντο. |
| 7 185 | Ἀπηρνήσαντο. Ὅμιλον. |
| 7 186 | Τὸ ἄθροισμα. Ἐπιγράψας. |
| 7 187 | Γραμμαῖς τισιν σημειωσάμενος. Ὑπέσχεθεν. |
| 7 188 | Ὑπέσχεν, ὑπέβαλε. Γνῶ. |
| 7 189 | Ἐπέγνω. Σῆμα. Νῦν, σημεῖον. Ὄφρ’ ἄν. |
| 7 193 | Ἕως ἄν. Τόφρα. |
| 7 194 | Ἐν τοσούτῳ. Ἐφ’ ὑμείων. |
| 7 195 | Ἐφ’ ὑμῶν αὐτῶν. τοῦτ’ ἔστι, καθ’ αὑτῶν. Πύθωνται. Αἴσθωνται, ἀκούσωσιν. Ἀμφαδίην. |
| 7 196 | Φανερῶς. Δείδιμεν. Δεδοίκαμεν, φοβούμεθα. Ἔμπης. Ὅμως. Δίηται. |
| 7 197 | Ἐκφοβήσει, διώξει. Ἀϊδρείῃ. |
| 7 198 | Ἀπειρίᾳ. Νήϊδα. Ἄπειρον. Ἔλπομαι. |
| 7 199 | Ἐλπίζω. Γενέσθαι. Γεννηθῆναι. Εὖχος. |
| 7 203 | Καύχημα. Ἀρέσθαι. Λαβεῖν. Ὄπασσον. |
| 7 205 | Περιποίει. Κορύσσετο. |
| 7 206 | Καθωπλίζετο. Νώροπι. Λαμπρῷ. Χροΐ. |
| 7 207 | Χρωτί. Ἕσσατο. Περιεβάλετο, περιέθετο. Σεύατο. |
| 7 208 | Ὥρμησεν. Πελώριος. Μέγας. Θυμοβόρου. |
| 7 210 | Τῆς τὴν ψυχὴν ἐσθιούσης. Τοῖος. |
| 7 211 | Τοιοῦτος. Βλοσυροῖσι. |
| 7 212 | Καταπληκτικοῖς. Προσώπασι. Προσώποις. Νέρθεν. Κάτωθεν. Ἤϊεν. |
| 7 213 | Ἐπορεύετο. Μακρά. Μεγάλα. Βιβάς. Βαίνων, διαβαίνων. Κραδάων. Κραδαίνων, σείων. Πάτασσεν. |
| 7 216 | Ἐπέπαλλεν, ἐπήδα, ἐν παλμῷ καὶ κινήσει ἦν. Ὑποτρέσαι. |
| 7 217 | Ὑποχωρῆσαι, ἐκφυγεῖν ἢ ὑποφυγεῖν διὰ δέος. Ἀναδῦναι. Ἀναστρέψαι, ὑπεξελθεῖν. Ἄψ. |
| 7 218 | Πάλιν, καὶ ὀπίσω. Ἑπταβόειον. |
| 7 220 | Ἑπτάπτυχον, ἑπτάβυρσον. Σκυτοτόμων. |
| 7 221 | Σκυτέων. Αἰόλον. |
| 7 222 | Ποικίλον. Ζατρεφέων. |
| 7 223 | Ἄγαν καὶ ἐπιμελῶς τεθραμμένων, ἄγαν εὐτραφῶν. μεγάλως τεθραμμένων. Εἴσεαι. |
| 7 226 | Γνώσῃ. Οἰόθεν οἶος. Μόνος πρὸς μόνον. Ῥηξήνορα. |
| 7 228 | Τὸν ῥηγνύντα τῇ ἠνορέῃ, τοῦτ’ ἔστι, τῇ ἀνδρείᾳ. ἢ, ἀνδρεῖον. ἢ, τὸν ῥέξαι τὶ καὶ πρᾶξαι τῇ ἠνορέῃ δυνάμενον. Ἀντιάσαιμεν. |
| 7 231 | Ὑπαντήσαιμεν. Ἀφαυροῦ. |
| 7 235 | Ἀσθενοῦς. Πειρήτιζε. Διάπειραν λάμβανε. Νωμῆσαι. |
| 7 238 | Διακινεῖν, βαστάσαι. Βῶν. Βοῦν. Δωρικῶς, τὴν ἀσπίδα. ὅτι ἐκ βοείων ἐστὶ δερμάτων. Συνεκδοχικῶς, τὸ ὅπλον. Ἀζαλέην. |
| 7 239 [5] | Ξηράν. Τό μοι. Δι’ ὅ μοι. Ἢ, ὅπερ μοι τὸ ὅπλον, μεταληπτικῶς εἰς τὸ συνώνυμον. Ἐστί. Πάρεστιν. ὑπάρχει. Ταλαύρινον πολεμίζειν. Πληκτικῶς καὶ ὑπομονητικῶς πολεμεῖν. Σταδίῃ. |
| 7 240 | Τῇ συστάδην μάχῃ. Μέλπεσθαι. Κυρίως μὲν παίζειν, ἢ τέρπεσθαι. νῦν δὲ, οἷον κινεῖσθαι εὐχερῶς καὶ ἐμπείρως κατὰ τὴν μάχην. Ὀπιπτεύσας. |
| 7 243 | Περιβλεψάμενος. Ἀμφαδόν. Φανερῶς. Τύχοιμι. Ἐπιτύχω. Δαΐζων. |
| 7 247 | Διακόπτων. Ῥινῷ. |
| 7 248 | Τῇ βύρσῃ τοῦ δέρματος. Εἴσχετο. Ἐπεσχέθη. ἐκωλύθη. Διάμησε. |
| 7 253 | Διέσχισεν. Οὐκ ἀλαπαδνόν. |
| 7 257 | Οὐκ ἀσθενές. Ἀνεγνάμφθη. |
| 7 259 | Ἀνεκάμφθη. Ἐπάλμενος. |
| 7 260 | Ἐφαλλόμενος. Στυφέλιξεν. |
| 7 261 | Ἔσεισε. Τμήδην. |
| 7 262 | Τμητικῶς. ὅσον ἐπιτεμεῖν, καὶ οὐκ εἰς βάθος τρῶσαι. Ἀνεκήκιεν. Ἀνέβαλλεν, ἀνίει. Ἀναχασσάμενος. |
| 7 264 | Ἀναχωρήσας. Ἐπομφάλιον. |
| 7 267 | Τὸ ἐπικείμενον τῷ τῆς ἀσπίδος ὀμφαλῷ. Ἀείρας. |
| 7 268 | Ἐπάρας, βαστάσας. Ἐπιδινήσας. |
| 7 269 | Ἐπιστρέψας. Ἐπέρεισεν. Ἐπεβάρησεν. Ἶνα. Ἰσχὺν, δύναμιν. Ἀπέλεθρον. Ἀμέτρητον, μεγάλην. Μυλοειδέϊ. |
| 7 270 | Στρογγύλῳ, ἢ τραχεῖ. Πέτρῳ. Λίθῳ. Ἐξετανύσθη. |
| 7 271 | Ἐξετάθη. Ἐγχριμφθείς. |
| 7 272 | Προσπελασθεὶς, ἐγγίσας. Αὐτοσχεδόν. |
| 7 273 | Σύνεγγυς. Σχέθον. |
| 7 277 | Ἐπέσχον. Τελέθει. |
| 7 282 | Γίγνεται. Πινυτήν. |
| 7 289 | Σωφροσύνην, φρόνησιν. Ἐϋφρήνῃς. |
| 7 294 | Εὐφρανεῖς. Ἔασιν. |
| 7 295 | Εἰσίν. Θεῖον ἀγῶνα. |
| 7 298 | Τὸ τῶν θεῶν ἄθροισμα. Θεῖον δύσονται ἀγῶνα. Εἰς τὸ τῶν θεῶν ἄθροισμα εἰσελεύσονται. Λέγει δὲ τὰ ἱερά. Περικλυτά. |
| 7 299 | Περισσῶς ἔνδοξα. Θυμοβόροιο. |
| 7 301 | Τῆς τὴν ψυχὴν ἐσθιούσης. Διέτμαγον. |
| 7 302 | Διεχωρίσθησαν. Ἀρθμήσαντε. Ἀρθμήσαντες, φιλιωθέντες. Δυϊκῶς. Ἀρθμὸν γὰρ τὴν φιλίαν φησί. Ἀρτεμέα. |
| 7 308 | Ἄρτιον, ὑγιῆ. Προσιόντα. Προσανερχόμενον. Ἀέλποντες. |
| 7 310 | Ἀελπίζοντες. οὐκ ἐλπίζοντες. Σόον. Σῶον, ὑγιῆ. Δέρον. |
| 7 316 [5] | Ἔδερον, ἐξέδερον. Ἀμφί θ’ ἕπον. Καὶ περιεῖπον. ὅ ἐστιν, ἐνήργουν. Διέχευαν ἅπαντα. Διεμέρισαν, ἢ κατὰ μέρη διεῖλον. Ἢ, ἀνήπλωσαν, ἀνέπτυξαν. διεῖλον. Τὸ γὰρ εἰς μικρὰ διελεῖν, μιστύλλειν λέγεται. Διέχευαν. Διέχεαν, ἐμέρισαν. μεταφορικῶς ἀπὸ τῶν ὑγρῶν. Πεῖραν. |
| 7 317 | Διεπέρασαν, διεπερόνησαν. Ὀβελοῖσι. Τοῖς ὀβελίσκοις. Δαίνυντο. |
| 7 320 | Ἤσθιον. Δαὶς γὰρ, ἡ τροφή. Νώτοισι. |
| 7 321 | Τοῖς νωτιαίοις μέρεσι. Διηνεκέεσσιν. Ἐπιμήκεσιν. Ἢ, ἐπὶ πολὺ διήκουσιν, ἢ διηνεκῶς, ὅ ἐστι, συνεχῶς. Γέραιρεν. Ἐτίμα. Ἐσκέδασεν. |
| 7 330 | Ἐσκόρπισεν. Ἠοῖ. |
| 7 331 | Ἡμέρᾳ. Κυκλήσομεν. |
| 7 332 | Ἐφ’ ἁμαξῶν οἴσομεν. Κύκλα γὰρ, οἱ τροχοί. Κατακήομεν. |
| 7 333 | Κατακαύσωμεν. Ἄκριτον. |
| 7 337 | Ἀδιαχώριστον. Δείμομεν. Οἰκοδομήσωμεν. Εἶλαρ. |
| 7 338 | Ἔρεισμα, φύλαγμα, ἀσφάλειαν. Ἱππηλασίῃ. |
| 7 340 | Πλατείᾳ, ἵππων ἐλασίᾳ. Τάφρον. |
| 7 341 | Τὸ περὶ τεῖχος ὄρυγμα. Ἐρυκάκοι. |
| 7 342 | Κατέχοι, κωλύοι. Ἀμφὶς ἐοῦσα. Περὶ αὐτοὺς οὖσα τοὺς πύργους. Ἐπιβρίσῃ. |
| 7 343 | Ἐπιβαρήσῃ. Ἐπῄνησαν. |
| 7 344 | Συγκατέθεντο. Πόλει ἄκρῃ. |
| 7 345 | Τῇ ἀκροπόλει. Τετρηχυῖα. |
| 7 346 | Τραχεῖα καὶ βαρβαρώδης, ἢ τετραχυμμένη ὑπὸ τοῦ θορύβου. Πεπνυμένος. |
| 7 347 | Σώφρων, συνετός. Δεῦτ’ ἄγε. |
| 7 350 | Τὸ αὐτὸ ἐκ παραλλήλου. Ἵνα μὴ ῥέξομεν. |
| 7 353 | Ἀντὶ τοῦ, ἐὰν μὴ ῥέξωμεν. Ῥέξομεν. Πράξωμεν. Ἐτεόν. |
| 7 359 | Ἀληθές. Ἀπὸ σπουδῆς. Ἀπὸ φροντίδος, καὶ ἐπιμελῶς λέγεις. Ἀπόφημι. |
| 7 362 | Ἀποφαίνω, ἀπολέγω, ἀποκρίνομαι. Θεόφιν. |
| 7 366 | Θεοῖς. Θεόφιν μήστωρ ἀτάλαντος. Ἶσος θεοῖς κατὰ τὴν βουλήν. Ἐγρήγορθε. |
| 7 371 | Γρηγορεῖτε. Ἴτω. |
| 7 372 | Πορευέσθω. Δυσηχέος. |
| 7 376 | Κακοήχου, διὰ τὰς οἰμωγάς. κακοὺς ἤχους ἔχοντος, διὰ τὰς τῶν ἀποθνησκόντων φωνάς. Κῄομεν. |
| 7 377 | Καύσωμεν. Πρύμνῃ. |
| 7 383 | Ἐσχάτῃ. Νηῒ παρὰ πρύμνῃ. Παρὰ τῇ τῆς νεὼς πρύμνῃ. Ἠπύτα. |
| 7 384 | Ἀντὶ τοῦ, ἠπύτης. ὅ ἐστι, φωνητικὸς, καὶ κρακτικός. μεγαλόφωνος, εὔφωνος. Γνωτόν. |
| 7 401 | Γνώριμον. φανερόν. ἔστι δὲ καὶ ἀδελφός. Ὑποκρίνονται. |
| 7 407 | Ἀντὶ τοῦ, ἀποκρίνονται. Οὕτως οἱ Ἀττικοὶ λέγουσιν. Ἐπιανδάνει. Ἐπαρέσκει. Ἀμφὶ δὲ. |
| 7 408 | Περὶ δὲ τῶν νεκρῶν. Κατακῃέμεν. Ἀντὶ τοῦ, κατακηέμεναι. ὅ ἐστι, κατακαίειν. Μεγαίρω. Φθονῶ. Φειδώ. |
| 7 409 | Φροντὶς, ὥστε μὴ ἀναλωθῆναι. Βέλτιον δὲ ἀκούειν, τὸ περὶ τῆς ταφῆς φείσασθαι. Πυρὸς μειλισσέμεν. |
| 7 410 | Διὰ πυρὸς μειλίσσειν. Λέγει δὲ κηδεύειν, καὶ ταφῆς μεταδιδόναι, ἢ διὰ πυρὸς θάπτεσθαι. Ἐρίγδουπος. |
| 7 411 | Μεγάλους ψόφους ποιῶν, διὰ τῶν βροντῶν· μεγαλόηχος, διὰ τὰς βροντάς. Πλεονάζει δὲ τὸ τέταρτον στοιχεῖον. Ἀνέσχετο. |
| 7 412 | Ἀνέσχεν. ἀνέτεινεν. Ἕατο. |
| 7 414 | Ἐκάθηντο. Δαρδανίωνες. Οἱ ἀπὸ Δαρδάνου πόλεως Τρωϊκῆς. Ὡπλίζοντο. |
| 7 417 | Παρεσκευάζοντο. Μεθ’ ὕλην. |
| 7 418 | Ἐπὶ ξύλα. Ὕλη δὲ, ἡ σώρευσις τῶν ξύλων. Ἀκαλαῤῥείταο. |
| 7 422 | Ἡσύχως καὶ πράως ῥέοντος. Ἀκαλὸν γὰρ, τὸ ἥσυχον λέγουσι. Βαθυῤῥόου. Ἐπὶ βάθος τὸν ῥοῦν ἔχοντος. Ἤντεον. |
| 7 423 | Ἀπήντων, συνήντων. Χαλεπῶς. |
| 7 424 | Δυσκόλως. Νίζοντες. |
| 7 425 | Νίπτοντες. Βρότον. Τὸ μετὰ ἱδρῶτος καὶ κόνεως αἷμα. Ὀξυτόνως δὲ, τὸν ἄνθρωπον. Ἀμαξάων ἐπάειραν. |
| 7 426 | Ταῖς ἁμάξαις ἐπετίθεσαν. Ἐπάειραν. Ἐπετίθεσαν. Πυρκαϊῆς. |
| 7 428 | Πυρᾶς. Ἐπενήνεον. Ἐπεσώρευον. Ἐν δὲ πυρὶ πρήσαντες. |
| 7 429 | Ἐμπρήσαντες δὲ τῷ πυρί. τοῦτ’ ἔστι, καύσαντες. Ἀμφιλύκη νύξ. |
| 7 433 [5] | Τὸ καλούμενον λυκόφως, τὸ πρὸς ὄρθρον. τοῦτ’ ἔστιν, ὁ βαθὺς ὄρθρος πρὸς τὴν λύγην, ὅ ἐστι, σκοτίαν· οἱονεὶ λυκόφως τὶς ὂν, τὸ μὴ καθαρὸν φῶς, ἀλλ’ ἔτι σκοτῶδες. Τῆμος. |
| 7 434 | Τηνικαῦτα, τότε. Κριτός. Ἔκκριτος, ἐξειλεγμένος εἰς τὸ ἔργον. Ἐξαγαγόντες. |
| 7 435 | Ἔξω προελθόντες. Σκόλοπας. |
| 7 441 | Ὀξέα ξύλα, ἅπερ ἐπήγνυον τῷ τείχει. Θηεῦντο. |
| 7 444 | Ἐθεῶντο, ἐθαύμαζον. Ἐνίψει. |
| 7 447 | Κυρίως μὲν, ἐπιπλήξει διὰ λόγων. νῦν δὲ ἀντὶ τοῦ, ἐρεῖ, καὶ λέξει. Ἤλασαν. |
| 7 450 | Ἔσκαψαν, ὤρυξαν. Πολίσσαμεν. |
| 7 453 | Τὴν πόλιν ἐτειχίσαμεν. Ἀθλήσαντε. Κακοπαθήσαντες, κοπιάσαντες. Δυϊκῶς. Ἐννοσίγαιε. |
| 7 455 | Σείων καὶ κινῶν τὴν γῆν. Εὐρυσθενές. Μεγαλοσθενές. Δείσειε. |
| 7 456 | Φοβηθείη. Ἄγρει. |
| 7 459 | Ἄγε δή. Ἀμαλδύνηται. |
| 7 463 | Ἀφανίζηται. Βουφόνεον. |
| 7 466 | Βοῦς ἔθυον. Νῆες δ’ ἐκ Λήμνοιο παρέστασαν. |
| 7 467 [15] | Λήμνιοι, τὰς ἐξ ἔθους θυσίας τῇ Ἀφροδίτῃ μὴ ἀποδιδόντες, καθ’ ἑαυτῶν θάνατον ἐνομοθέτησαν. Τὴν γὰρ θεὸν ὀργισθεῖσαν λέγεται τοῖς ἀνδράσιν ἵμερόν τινα τῶν Θρᾳκίων ἐμβαλεῖν γυναικῶν, τῶν δὲ ἰδίων ἀμελῆσαι, καὶ καθέζεσθαι ἐφ’ ἡσυχίας. Διέβαινον οὖν εἰς τὴν Θρᾴκην, περιέποντες καὶ συμμιγνύμενοι ταῖς ἐνταῦθα. Ταῖς δὲ γυναιξὶ τῶν Λημνίων, ἔκτοπον λύσσαν ἐμπεσεῖν, ὥστε ψηφίσασθαι πάσας ἀνδροκτονεῖν. καὶ δὴ τῆς ἐπιβουλῆς ταύτης ἐπιτυχεῖν. Γενομένου δὲ τούτου τοῦ ἀτυχήματος περὶ τοὺς ἄνδρας, φασὶ, τὸν Ἰάσονα μετὰ τῆς Ἀργοῦς ἐξωκείλαντα εἰς τὴν νῆσον, τῇ κρατίστῃ πασῶν Ὑψιπύλῃ μιγῆναι. ἐξ ἧς γενέσθαι τὸν Εὔνηον. Ἡ ἱστορία παρὰ Ἀσκληπιάδῃ ἐν τραγῳδουμένοις. Μέθυ. |
| 7 471 | Οἶνον. Χίλια μέτρα. Ἤτοι, οἴνου χίλια κεράμια, ἢ, χιλίους χοέας. Οἰνίζοντο. |
| 7 472 | Οἶνον ὠνοῦντο. Αὐτῇσι βόεσσι. |
| 7 474 | Αὐταῖς ταῖς βουσίν. Ὁπόταν δὲ περὶ πλήθους θρεμμάτων διαλέγωνται οἱ Ποιηταὶ, κατὰ τὸ θηλυκὸν προφέρονται. Ἀνδραπόδεσσι. |
| 7 475 | Δούλοις. Τίθεντο. Παρεσκευάζοντο. Θάλειαν. Θάλλουσαν τοῖς ἀγαθοῖς. Κτυπέων. |
| 7 479 | Βροντῶν. Χλωρόν. Ἀντὶ τοῦ, χλωροποιόν. Σημαίνει δὲ καὶ τὸ νέον. Ἥιρει. Κατελάμβανε. Λεῖψαι. |
| 7 481 | Σπεῖσαι. Ὕπνου δῶρον. |
| 7 482 | Περιφραστικῶς, τὸν ὕπνον. Ἠώς. |
| 8 1 [15] | Ἡ ἡμέρα. Σημαίνει δὲ πολλά. ὁτὲ μὲν τὸ κατάστημα τῆς ἡμέρας. ὡς ἔχει ἐνταῦθα. ὁτὲ δὲ τὴν σωματικὴν θεόν. ὡς ἔχει ἐπὶ τοῦ, Ἠὼς δ’ ἐκ λεχέων. ὁτὲ δὲ τὸ ἀπὸ ἀνατολῆς ἕως μεσημβρίας τοῦ ἡλίου διάστημα. ὡς ἐν τῷ, Ὄφρα μὲν ἠὼς ἦν, καὶ ἀέξετο ἱερὸν ἦμαρ. ὁτὲ δὲ τὸ νυκτὸς καὶ ἡμέρας διάστημα. ὡς ἐν τῷ, Ἠὼς δέ μοι ἐστὶν Ἥδε δυωδεκάτη, ὅτ’ ἐς Ἴλιον εἰλήλουθα. Κροκόπεπλος. Κροκωτὸν ἱμάτιον ἔχουσα. κροκοείμων, καὶ διαυγής. Ἀπὸ τῆς κατὰ τὴν ἀνατολὴν χροιᾶς τοῦ ἡλίου γιγνομένης ἐρυθρᾶς. Τοῦτο δὲ εἶπεν ὡς ἐπὶ σωματοειδοῦς θεᾶς ποιούμενος τὸν λόγον. Ἐκίδνατο. Ἐσκεδάννυτο, ἐσκορπίζετο. Πᾶσαν ἐπ’ αἶαν. Ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν. Τερπικέραυνος. |
| 8 2 | Ὁ τερπόμενος τοῖς κεραυνοῖς. Ἢ, ὁ τρέπων τοὺς ἐναντίους κεραυνοῖς. τοῦτ’ ἔστι, καταγωνιζόμενος. Ἀκροτάτῃ κορυφῇ. |
| 8 3 | Τῇ ἀκρωρείᾳ. Πολυδειράδος. Πολλὰς ἀνατάσεις ἔχοντος, καὶ ἐξοχάς. Αὐτὸς δέ σφιν. |
| 8 4 | Αὐτὸς δὲ αὐτοῖς. Διακέρσαι. |
| 8 8 | Διακόψαι, ἀνατρέψαι. Αἰνεῖτε. |
| 8 9 | Συγκατατίθεσθε. Τελευτήσω. Εἰς τέλος ἄξω, πληρώσω. Οὐ κατὰ κόσμον. |
| 8 12 | Οὐ κατὰ τὸ πρέπον, οὐκ ἐν τάξει. Ἤ μιν. |
| 8 13 [10] | Ἢ αὐτόν. Ἑλών. Λαβών. Τάρταρον. Τὸ ὑπὸ τὴν γῆν ἐσκοτισμένον μέρος κατώτατον τοῦ ᾅδου, καὶ ἐν βαθυτάτῳ κείμενον τόπῳ. Ἢ τὸν χαλεπὸν καὶ δυσχερῆ λέγει. Ὠνόμασται δὲ διὰ τὸ ἐκτεταράχθαι καὶ συγκεχῦσθαι ἐν αὐτῷ πάντα. Οἱ δὲ τὸ ἀφώτιστον μέρος τῆς οἰκουμένης ἀπεδέξαντο. Ἠερόεντα. Τὸν ὁμιχλώδη, καὶ σκοτεινόν. Τῆλε. |
| 8 14 | Πόῤῥω. Βάθιστον. Βαθύτατον. Βέρεθρον. Βάθος. Σιδήρειαι. |
| 8 15 | Σιδηραῖ. Χάλκεος οὐδός. Χαλκῆ εἴσοδος, ἢ ἡ σκληρὰ καὶ ἰσχυρά. Τόσσον ἔνερθ’ ἀΐδεω. |
| 8 16 [10] | Κατωτάτω τοῦ ᾅδου. Τοσοῦτόν φησι τὸν τάρταρον ἀφεστᾶναι τοῦ ᾅδου, ὅσον ὁ οὐρανὸς ἀπὸ τῆς γῆς. Διὰ δὲ τούτου σφαιροειδῆ τὸν κόσμον συνίστησι, κέντρου λόγον ἐπέχουσαν εἰσάγων τὴν γῆν, καὶ τὰς ἀπ’ αὐτῆς ἐκβαλλομένας εὐθείας εἰς ἑκάτερα τὰ πέρατα ἴσας λέγων εἶναι. Τόσσον ἔνερθ’ ἀΐδεω. Ὡς τὰ οὐράνια τρία διαστήματα ἔχει, ἀέρα μέχρι νεφελῶν, εἶτα αἰθέρα μέχρι τῶν φαινομένων· οὕτω καὶ ἀπὸ γῆς εἰς ᾅδου, εἰς τάρταρον. Δῆλον δὲ, ὡς οὕτω σφαιροειδὴς ἡ γῆ. Κάρτιστος. |
| 8 17 | Γενναιότατος, ἰσχυρός. Πειρήσασθε. |
| 8 18 | Πεῖραν λάβετε. Σειρὴν χρυσείην. |
| 8 19 [10] | Ἅλυσιν. Χρυσῆν δὲ προσέθηκε, βουλόμενος τὸ πρᾶγμα ποιητικῶς δεῖξαι. Καὶ οἱ μὲν κυρίως οὕτως. οἱ δὲ ἀλληγορικῶς, τὸν ἥλιον. Σειρὴν ἐξ οὐρανόθεν κρεμάσαντες. καὶ τὰ ἑξῆς. Κατὰ τὸν μῦθον ὁ Ζεὺς ἑαυτὸν τάσσει ἐπὶ τοῦ οὐρανοῦ, ὃν κλήρῳ λαχὼν, στοιχεῖον εἶχε· τοὺς δὲ λοιποὺς θεοὺς ἐπὶ τῆς γῆς, ὡς αὐτῆς κοινῆς ὑπαρχούσης, ὥστε αὐτὸν καθελκυσθῆναι ὑπ’ αὐτῶν. Ἐξ οὐρανόθεν. Περισσὸν τὸ ἐξ. Ἐξάπτεσθε. |
| 8 20 | Ἐξαρτᾶσθε, ἐπιλαμβάνεσθε. Οὐκ ἂν ἐρύσητε. |
| 8 21 | Οὐκ ἂν ἑλκύσητε. Ὕπατον. |
| 8 22 | Μέγιστον, βασιλέα. Μήστωρα. Ἱκανὸν ἐργάσασθαι. βουλευτικόν. Πρόφρων. |
| 8 23 | Μετὰ προθυμίας. Αὐτῇ κε γαίῃ. |
| 8 24 | Σὺν αὐτῇ τῇ γῇ. σὺν τοῖς ἀνθρώποις. Ἐρύσαιμι. Ἑλκύσαιμι. Σειρὴν μέν κεν ἔπειτα. |
| 8 25 [10] | Ἐνταῦθα οἱ μέν φασι τὸν Ὅμηρον αἰνίττεσθαι μοναρχίαν, καὶ δηλοῦν, ὡς ἑνὸς ἐξῆπται τὰ πάντα. Οἱ δὲ ζητοῦσι, πῶς πάντων περιγίνεται ὁ Ζεὺς, ὁ ὑπὸ τριῶν μόνων δεθεὶς, καθά φησιν ἐν τῇ α . Ῥητέον οὖν, ὅτι ἐκεῖ μὲν ἐπιβουλῆς ἡ ἰσχύς· ἐνταῦθα δὲ ἐκ τοῦ φανεροῦ τὸ κρατεῖν. Περὶ ῥίον. Περὶ τὸ ἄκρον. Ἢ, ῥίον, ἀπὸ τοῦ περιῤῥεῖσθαι τοῖς ὄμβροις. Δησαίμην. |
| 8 26 | Δήσαιμι. Μετήορα. Μετέωρα. ἐφ’ ὕψους. Περί τ’ εἰμί. |
| 8 27 | Διαφέρω τῇ δυνάμει. Ἀγασσάμενοι. |
| 8 29 | Θαυμάσαντες. Κρατερῶς. Ἰσχυρῶς, ἀποτόμως. Ὦ πάτερ ἡμέτερε. |
| 8 31 [5] | Αἱ τοιαῦται προσφωνήσεις σημαίνουσι, τὴν Ἀθηνᾶν ἐκ μόνου Διὸς γεγεννῆσθαι. Καὶ γὰρ οὔτε Ὅμηρος, οὔτε Ἡσίοδος, μητέρα αὐτῆς παραδίδωσιν. Ὕπατε κρειόντων. Βασιλεῦ βασιλέων. Εὖ νυ καὶ ἡμεῖς. |
| 8 32 [5] | Σαφῶς ἤδη καὶ ἡμεῖς. Ἴδμεν. Οἴδαμεν. Ὅτι τοι. Ὅτι σοι. ὁπόσον σοι. Σθένος. Δύναμις. Οὐκ ἐπιεικτόν. Οὐκ εὐσυγχώρητον. ἀνύπεικτον. Ὀλοφυρόμεθα. |
| 8 33 | Λυπούμεθα, θρηνοῦμεν. Οἶτον. |
| 8 34 | Μόρον, θάνατον. Ἀναπλήσαντες. Ἀναπληρώσαντες. Ἀφεξόμεθα. |
| 8 35 | Παυσόμεθα. Ὑποθησόμεθα. |
| 8 36 | Ὑποδείξωμεν, συμβουλεύσωμεν. Ὀνήσει. Ὠφελήσει. Ὀδυσσαμένοιο τεοῖο. |
| 8 37 | Ὀργισθέντος σου. Τριτογένεια. |
| 8 39 [5] | Ὅμηρος μὲν, τὴν τὸ τρεῖν καὶ εὐλαβεῖσθαι γεννῶσαν τοῖς ἀνθρώποις. πολεμικὴ γὰρ ἡ θεός. Οἱ δὲ νεώτεροι, τὴν παρὰ τῷ Τρίτωνι ποταμῷ γεννηθεῖσαν. ὅς ἐστι τῆς Λιβύης. Πρόφρονι. |
| 8 40 | Τῷ ἐκ φρονήσεως, καὶ διαθέσεως. Μυθέομαι. Λέγω. Ἤπιος. Πρᾶος, προσηνής. Τιτύσκετο. |
| 8 41 | Ὑπεζεύγνυε τῷ ἅρματι. ἡτοίμαζε. Χαλκόποδας. Στερεόποδας. Ὠκυπέτα. |
| 8 42 [5] | Ὠκυπέτας, ταχεῖς. τοῦτ’ ἔστι, τρέχοντας. ὑπερβολικῶς. Ἐθείρῃσι. Κόμαις, ταῖς ἐξ ἔθους ἐπιμελείας ἀξιουμέναις θριξίν. Χρυσὸν δ’ αὐτὸς ἔδυνεν. |
| 8 43 | Ἀντὶ τοῦ, χρυσῆν πανοπλίαν ἐνεδύσατο. Γέντο. Ἔλαβεν. Ἱμάσθλην. Μάστιγα. Μεσσηγύς. |
| 8 46 | Μεταξὺ οὐρανοῦ καὶ γῆς. ὅ ἐστι, δι’ ἀέρος. Πολυπίδακα. |
| 8 47 | Πολλὰς πηγὰς ἔχουσαν. κάθυγρον. Μητέρα θηρῶν. Πολλὰ θηρία ἔχουσαν. θηροτρόφον. Γάργαρον. |
| 8 48 [10] | Τὸ ἀκρωτήριον τῆς Ἴδης. Ἤτοι ἀπὸ τοῦ γαργαρίζειν καὶ ἀναδιδόναι τὰ ὕδατα. Ἢ ἀπὸ μεταφορᾶς τοῦ ἐν τοῖς σώμασιν ἡμῶν γαργαρεῶνος, τῆς λεγομένης σταφυλῆς. Καὶ γὰρ ἡ σταφυλὴ ἀπὸ παχέος εἰς λεπτὸν καὶ ὀξὺ λήγει. Τρία δέ εἰσιν ἀκρωτήρια τῆς Ἴδης· Λεκτὸν, Γάργαρον, Φαλάκρη. Τέμενος. Τόπος ἱερὸς, εἰς τιμὴν ἀποτετμημένος. Θυήεις. Ἐφ’ οὗ θύουσιν. ἢ, τεθυμιαμένος. Ἠέρα. |
| 8 50 | Ἀορασίαν, σκότος. Ἔχευε. Περιέχεεν, ἔβαλε. Ῥίμφα. |
| 8 54 | Ταχέως. Ἀπὸ δ’ αὐτοῦ. Ἀπὸ δὲ τούτου. Παυρότεροι. |
| 8 56 | Ὀλιγότεροι. Καὶ ὥς. Καὶ ὅμως. Χρειοῖ ἀναγκαίῃ. |
| 8 57 | Διὰ χρείαν, ἀνάγκην ἐπιφέρουσαν, καὶ ἐπείγουσαν. Πρό τε παίδων. Ἀντὶ τοῦ, καὶ ὑπὲρ τέκνων. Ὠΐγνυντο. |
| 8 58 | Ἀνεῴγνυντο. Ἐκ δ’ ἔσσυτο. Ἐξῄει δέ. Ἕνα. |
| 8 60 | Τὸν αὐτόν. Ξυνιόντες. Συνερχόμενοι ὁμοῦ. Ἔπληντο. |
| 8 63 | Ἐπλησίαζον, ἤγγιζον. Ὄφρα μὲν ἠὼς ἦν. |
| 8 66 [5] | Νῦν, τὸ ἑωθινὸν κατάστημα ἕως μεσημβρίας. Ἀέξετο ἱερὸν ἦμαρ. Αὔξησιν ἐλάμβανεν ἡ ἡμέρα. ὅ ἐστιν, ἕως οὗ ὑψοῦτο ὁ ἥλιος ὁ τὴν ἡμέραν ποιῶν. Τόφρα. |
| 8 67 | Ἕως τότε. Βέλεα. Βέλη. Πᾶν τὸ ἀπὸ διαστήματος πεμπόμενον, βέλος καλεῖται. Ἥπτετο. Καθήπτετο. Ἦμος. |
| 8 68 | Ἡνίκα, ὅτε. Μέσον οὐρανὸν ἀμφιβεβήκει. Περὶ τὸν οὐρανόν. ὅ ἐστιν, ἐν μεσουρανήσει. Ἐτίταινεν. |
| 8 69 | Ἔτεινεν, εἷλκε. Τάλαντα. Λέγει δὲ τὴν τοῦ Διὸς διάνοιαν. Τανηλεγέος. |
| 8 70 | Μακροκοιμήτου. ἢ, μακρὰν ἀφροντισίαν παρέχοντος. Ῥέπε. |
| 8 72 | Κατέῤῥεπε, κατεβάρει, καθείλκετο. Αἴσιμον ἦμαρ. Εἱμαρμένη ἡμέρα, καὶ πεπρωμένη. Κῆρες. |
| 8 73 | Νῦν, μοῖραι. Ἑζέσθην. |
| 8 74 | Κατεπαύθησαν, ἱδρύνθησαν. Ἄερθεν. Ἤρθησαν, ἠνεώχθησαν. Ἔκτυπεν. |
| 8 75 | Ἐκτύπησεν, ἐβρόντισε. Δαιόμενον σέλας. Τὸ καιόμενον καὶ κεραύνιον πῦρ. Οἱ δὲ, τὴν ἀστραπήν. Θάμβησαν. |
| 8 77 | Ἐξεπλάγησαν, ἐφοβήθησαν. Χλωρὸν δέος. Ὁ χλωροποιὸς φόβος. Οὐκ ἔτλη. |
| 8 78 | Οὐκ ἐκαρτέρησεν, οὐχ ὑπέμεινε. Μενέτην. |
| 8 79 | Ἔμειναν. δυϊκῶς. Οἶος. |
| 8 80 | Μόνος. Οὖρος. Φύλαξ. Οὔτι ἑκών. |
| 8 81 | Οὐχ ἑκουσίᾳ γνώμῃ. οὐ βουλῇ. Ἐτείρετο. Κατεπονεῖτο. Ἄκρην κακκορυφήν. |
| 8 83 | Κατὰ τῆς κεφαλῆς. Πρῶται τρίχες. Πρώτας τρίχας λέγει τὸ καλούμενον προκόμιον. Ἐμπεφύασι. |
| 8 84 [5] | Πεφύκασι. Μάλιστα δὲ καίριόν ἐστιν. Εὔκαιρον δὲ πρὸς θάνατόν ἐστι τοῖς ἵπποις τὸ μέρος τοῦτο, ἐπικίνδυνον ὄν. Ἀνέπαλτο. |
| 8 85 | Ἀνεχαιτίσθη, ἀνήλατο. Βέλος δέ. Ἀντὶ τοῦ, τὸ βέλος γάρ. Δῦ. Ἔδυ, κατῆλθε. Κυλινδόμενος περὶ χαλκῷ. |
| 8 86 | Περὶ τῷ σιδήρῳ τῶν ἐπισώτρων, ὅ ἐστι, τῶν κανθῶν. Παρηορίας. |
| 8 87 [10] | Τὰς τοῦ παρηόρου ἵππου ἡνίας, τὰς παραζεύξεις, ὅ ἐστι, τοὺς ἔξωθεν παρατεταμένους ἱμάντας. Ἀπέταμνεν. Ἀπέκοπτεν. Δεινός ἐστιν Ὅμηρος, καὶ διὰ μιᾶς λέξεως ὅλον τὸν ἄνδρα σημαίνειν. Διὰ γὰρ τοῦ ἀπέτεμνε, τὴν ἀσθένειαν τοῦ γέροντος δηλοῖ, καὶ ἐντεῦθεν τὸ βραδὺ τῆς ἐνεργείας. Προσηκόντως οὖν ἐπὶ τοῦ πρεσβύτου ἐχρήσατο τῷ παρατατικῷ χρόνῳ, εἰπὼν τὸ ἀΐσσων. Ἐπὶ δὲ τοῦ νέου Αὐτομέδοντος τῷ συντελικῷ, εἰπὼν, ἄϊξε καὶ ἀπέκοψε, συντόμως τὸ πρᾶγμα ἐδήλωσεν. Ἀΐσσων. |
| 8 88 | Ὁρμῶν, τέμνων. Ἀν’ ἰωχμόν. |
| 8 89 | Ἀνὰ τὸν θόρυβον, ὅ ἐστι, τὴν δίωξιν. Ἡνιόχον. Τὸν ἐπιβάτην, τὸν δεσπότην. Ὀξύ. |
| 8 91 | Ὀξέως. Ὄνομα ἔλαβεν ἀντὶ ἐπιῤῥήματος. Πῆ. |
| 8 94 | Ποῦ. Μετὰ νῶτα βαλών. Μεταβαλὼν τὰ νῶτα, καὶ τρέψας πρὸς τοὺς πολεμίους. Ἀπώσομεν. |
| 8 96 | Ἀποδιώξωμεν. Ἄγριον. Φρικτὸν, φοβερόν. Οὐδ’ ἐσάκουσεν. |
| 8 97 [10] | Οὐδὲ ἤκουσεν. Ἐζήτηται δὲ, πότερον ἄρα οὔδ’ ὅλως ἤκουσεν ὁ Ὀδυσσεὺς, ἢ οὐκ ἐπείσθη. Ῥητέον, ὅτι οἱ λέγοντες, ὅτι ἀκούσας οὐκ ἐπείσθη, δειλίαν κατηγοροῦσι τοῦ ἥρωος, ἀγνοοῦντες τὸ, οὐδ’ ἐσάκουσεν. Οὐ γὰρ τὸ παρακοῦσαι, ἀλλὰ τὸ μὴ αἰσθέσθαι, τελείως δηλοῖ. Καὶ γὰρ οὐκ ἦν δειλὸς τῶν ἄλλων ἔσχατος φεύγων, καὶ τῇ βραδυτῆτι τὸ φιλοκίνδυνον ἐπιδεικνύμενος. Παρήϊξε. |
| 8 98 | Παρέδραμεν. Αὐτός περ ἐών. |
| 8 99 | Καίπερ μόνος ὤν. Ἦ μάλα. |
| 8 102 | Ὄντως δή σε. Νέοι τείρουσι μαχηταί. Νέοι καταπονοῦσι πολεμισταί. Σὴ δὲ βίη λέλυται. |
| 8 103 [5] | Ἐξησθένησέ σου ἡ δύναμις, καὶ παρείθη. Χαλεπόν. Κακὸν, δεινόν. Ὀπάζει. Κατόπιν διώκει, συνελαύνει. Ἠπεδανός. |
| 8 104 [5] | Ἀσθενὴς, ἢ ἄτεχνος. οἱονεὶ ἀπεδανὸς, ὁ μὴ δυνάμενος δι’ ὑπερβολὴν ἀσθενείας ἐν τῷ πεδίῳ, ὅ ἐστιν ἐν τῷ ἐδάφει, στῆναι. Ἔμπεδος γὰρ λέγεται, ὁ ἐν τῷ πεδίῳ δι’ ἰσχὺν ἑστὼς βεβαίως. Ἐπιβήσεο. |
| 8 105 | Ἐπίβηθι. Κραιπνά. |
| 8 107 | Κραιπνῶς, ταχέως. Φέβεσθαι. Φεύγειν. Ἑλόμην. |
| 8 108 | Ἀφειλόμην, ἔλαβον. Κομείτων. |
| 8 109 | Κομείτωσαν, θεραπευέτωσαν. Τώδε δέ. Οὕτοι δὲ οἱ Διομήδους. Ἰθύνομεν. |
| 8 110 | Ἐπ’ εὐθείας ἐλαύνομεν. Ὄφρα καὶ Ἕκτωρ εἴσεται. Ὅπως καὶ Ἕκτωρ μάθῃ. Εἰ καὶ ἐμὸν δόρυ μαίνεται. |
| 8 111 | Εἰ καὶ τὸ ἐμὸν δόρυ ἐνθουσιᾷ. Νεστορέας. |
| 8 113 | Τὰς τοῦ Νέστορος. Ἀγαπήνωρ. |
| 8 114 | Ὁ ἀγαπῶν τὴν ἠνορέην, ἤγουν τὴν ἀνδρίαν. Ἀφάμαρτεν. |
| 8 119 | Ἀπέτυχεν. Ὑπερώησαν. |
| 8 122 | Ὑπεχώρησαν, παρωρμήθησαν. Πύκασε. |
| 8 124 | Περιεκάλυψεν, ἐσκέπασε. Μέθεπεν. |
| 8 126 | Ἐπῄει, ἐδίωκεν, ἐζήτει. Δευέσθην. |
| 8 127 | Ἐνδεεῖς ἦσαν. Σημάντορος. Τοῦ ἡνιοχήσοντος. Ἐπέβησεν. |
| 8 129 | Ἐπιβῆναι ἐποίησε. Λοιγός. |
| 8 130 | Ὄλεθρος. Ἀμήχανα. Πρὸς ἃ οὐκ ἄν τις σχοίη μηχανὴν εὑρεῖν. ἐξ οὗ, δεινὰ, καὶ χαλεπά. Σήκασθεν. |
| 8 131 [5] | Ὡς εἰς σηκὸν κατεκλείσθησαν. Σηκὸς δὲ εἴρηται οἱονεὶ ἱστηκός τις ὤν· ἀπὸ τοῦ, ἵστασθαι αὐτοῦ τὰ θρέμματα. Ἔνθεν καὶ οἱ νεώτεροι τῶν ποιητῶν σηκὸν λέγουσι τὸν ναόν· ἀπὸ τοῦ, ἵστασθαι ἐν αὐτῷ τὰ ἀγάλματα. Ἀργῆτα. |
| 8 133 | Λαμπρόν. Θεείου. |
| 8 135 | Θείου. Προσληπτέον δὲ, κεραυνοῦ. Ὅπου γὰρ ἂν κεραυνὸς πέσῃ, ὡς θεῖον ὄζει ἐν ἐκείνῳ τῷ τόπῳ. Καταπτήτην. |
| 8 136 | Κατέπτηξαν, ἐφοβήθησαν. Σιγαλόεντα. |
| 8 137 | Ἀνθηρὰ, λαμπρά. Φόβονδ’ ἔχε. |
| 8 139 | Εἰς φυγὴν ἔλαυνε. Ἀλκή. |
| 8 140 | Νῦν, ἀλέξησις, καὶ βοήθεια. Ὀπάζει. |
| 8 141 | Περιποιεῖ, παρέχει. Εἰρύσσαιτο. |
| 8 143 | Κατάσχῃ, κρατήσειε. Φοβεύμενος. |
| 8 149 | Διωκόμενος, φεύγων. Ἀπειλήσει. |
| 8 150 [5] | Καυχήσεται, κομπάσει. Σημαίνει δὲ ἡ λέξις πλείονα. ἐπὶ καυχήσεως μὲν, ὡς νῦν. ἐπὶ δ’ εὐχῆς, ὡς ἐν ἐκείνοις, Οὐδ’ ἠπείλησεν ἄνακτι. ἐπὶ δὲ ὀργῆς, ὡς ἐν τῷ, Ἠπείλει κἀκεῖνος ἐναντίβιον πολεμίζων Ἐνθάδ’ ἐλεύσεσθαι. Τότε μοι χάνοι εὐρεῖα χθών. Πρότερον θάνοιμι. Ὅ ἐστι, γῆς χάσμα δεχθείη με. Τάων. |
| 8 156 | Ὧντινων. Βάλες. Κατέβαλες. Φύγαδ’ ἔτραπεν. |
| 8 157 | Εἰς φύγην ἔτρεψεν. Ἀν’ ἰωχμόν. |
| 8 158 | Κατὰ τὸ πλῆθος. Στονόεντα. |
| 8 159 | Πολλῶν στεναγμῶν αἴτια. Χέοντο. Ἐπέχεον, ὅ ἐστι, πυκνῶς καὶ ἀθρόως ἐπέχεον. Τίον. |
| 8 161 | Ἐτίμων. Ἕδρῃ. |
| 8 162 | Προεδρίᾳ, καθέδρᾳ. Πλείοις. Πεπληρωμένοις, γέμουσι. Γυναικὸς ἄρ’ ἀντετέτυξο. |
| 8 163 | Ἀντὶ γυναικὸς ἐγένου. ἐπίσης γυναικὸς ἐτετίμησο. Ἔῤῥε κακὴ γλήνη. |
| 8 164 | Φθείρου, ἀσθενὴς κόρη. ἢ κακὸν θέαμα. Γλήνη γὰρ καλεῖται ἡ τοῦ ὀφθαλμοῦ κόρη. Εἴξαντος. Ὑποχωρήσαντος, φυγόντος. Οὐδὲ γυναῖκας ἄξεις ἐν νήεσσιν. |
| 8 165 | Οὐδὲ τὰς ἡμετέρας γαμετὰς αἰχμαλώτους λαβὼν ἄξεις ταῖς ναυσί. Πάρος τοι δαίμονα δώσω. |
| 8 166 | Προσληπτέον τὸ κακὸν, ἵν’ ᾖ, πρότερον γάρ σοι κακὸν θάνατον καὶ κακὴν εἱμαρμένην δώσω. Ἀπ’ Ἰδαίων ὀρέων. |
| 8 170 | Ἀπὸ τῶν τῆς ἴδης ὀρῶν. Κτύπεν. Ἤχησεν, ἐβρόντησε. Τιθείς. |
| 8 171 | Παρέχων. Ἑτεραλκέα. Ἑτεροκλινῆ. τὴν τοῖς ἐναντίοις ἀλκὴν καὶ δύναμιν περιποιοῦσαν. Ἀγχιμαχηταί. |
| 8 173 | Συστάδην καὶ ἐκ τοῦ σύνεγγυς μαχόμενοι. Μηχανόωντο. |
| 8 177 | Ἐμηχανήσαντο. Ἀβλῆχρα. |
| 8 178 [5] | Ἀσθενῆ. Οὐδενόσωρα. Οὐδὲ μιᾶς φροντίδος ἄξια. Ἀπὸ τῶν ὡρῶν. Ὥρα γὰρ, ἡ φροντίς. Μένος ἀμόν. Τὴν ἐμὴν δύναμιν. Δωρικῶς. Ἐρύξει. Καθέξει, ἐπισχήσει. Ῥέα. |
| 8 179 | Ῥᾳδίως, εὐκόλως. Ὑπερθορέονται. Ὑπερπηδήσουσιν, ὑπεραλοῦνται. Μνημοσύνη. |
| 8 181 | Ὑπόμνησις. Ἐνιπρήσω. |
| 8 182 | Ἐμπρήσω, καύσω. Ἐκέκλετο. |
| 8 184 | Ἐκέλευσε. Ξάνθε τε, καὶ σὺ Πόδαργε, καὶ Αἴθων, Λάμπε τε δῖε. |
| 8 185 [5] | Τὰ δύο μέρη τοῦ λόγου, ταῦτα ἐπίθετα τῶν ἵππων. Νοητέον δὲ, ὀνόματα κύρια, Ξάνθον, καὶ Λάμπον, ὡς τὸ δυϊκὸν, οὕτως ὀρθῶς ἐπιφέρεσθαι, Ἀλλ’ ἐφομαρτεῖτον. Κομιδήν. |
| 8 186 | Ἐπιμέλειαν, θεραπείαν. Ἀποτίνετον. Ἐκτίνετε, ἀποδίδοτε. Πυρόν. |
| 8 188 [5] | Κριθήν. Σῖτον, ἐνταῦθα, καταχρηστικῶς. Ἔθηκε. Παρέθηκε, παρέβαλε. Μελίφρονα, Ἡδύν. Ὑμῖν πὰρ προτέροισι μελίφρονα πυρὸν ἔθηκε. Τὸ ἑξῆς, τοῦτό ἐστι. Οἶνον ἐγκεράσασα πιεῖν ὅτε θυμὸς ἀνώγοι, Ἢ ἐμοὶ, ὅς πέρ οἱ θαλερὸς πόσις εὔχομαι εἶναι. |
| 8 189 [5] | Ἐγκεράσασα εἰς κέρας. Πρὸ τοῦ γὰρ εὑρεθῆναι τὴν τῶν ποτηρίων χρῆσιν, εἰς κέρας ἔπινον. Ἐφομαρτεῖτον. |
| 8 191 | Ἐπακολουθεῖτον, ὁμοῦ σπεύδετον. Ἀσπίδα Νεστορέην. |
| 8 192 | Αὐτὸν τὸν Νέστορα. περιφραστικῶς. Ἔνιοι δὲ, τὸ ὅπλον. Ἡφαιστότευκτον γὰρ ἦν. Κανόνας. |
| 8 193 [5] | Ῥάβδους, αἷς ἐκράτουν τὰς ἀσπίδας. Οὔπω γὰρ ἐχρῶντο τοῖς πόρπαξιν, οὓς ὄχανα ἐκάλουν. Ὕστερον γὰρ οὗτοι ἐπενοήθησαν ὑπὸ Καρῶν. Ὡς καὶ Ἀνακρέων φησί· Καριοεργέος ὀχάνοιο. Ἐελποίμην. |
| 8 196 | Ἐλπίσαιμι ἄν. Αὐτονυχί. |
| 8 197 | Αὐτῇ τῇ νυκτί. Ἐπιβησέμεν. Ἐπιβῆναι ποιῆσαι. Νεμέσσησεν. |
| 8 198 | Ἐβάσκηνεν, ὠργίσθη ἐφ’ οἷς ἀναξίως εἶπε. Σείσατο. |
| 8 199 | Διεκινήθη, ἐταράχθη. Ἐλέλιξεν. Ἐκίνησεν. Εὐρυσθενές. |
| 8 201 | Μεγάλην δύναμιν ἔχων. Ὀλοφύρεται. |
| 8 202 | Οἰκτείρει, ἐλεεῖ. Ἑλίκην τε, καὶ Αἰγάς. |
| 8 203 | Πόλεις ἱερὰς Ποσειδῶνος. Αἰγὰς δὲ λέγει τὰς ἐν Πελοποννήσῳ. Χαρίεντα. |
| 8 204 | Ἐπιτερπῆ, ἡδέα. Σὺ δέ σφι βούλεο νίκην. Σὺ δὲ αὐτοῖς βοηθὸς γενοῦ, καὶ περιποίησαι τὴν νίκην. Ἐρυκέμεν. |
| 8 206 | Κατέχειν, κωλύειν. Ζῆν’. Ζῆνα, τὸν Δία. Ἀκάχοιτο. |
| 8 207 | Λυποῖτο. Ἀπτοεπές. |
| 8 209 | Ἀπτόητε. ἐν τῷ λέγειν θρασεῖα. Ἔνιοι δὲ δασέως ἀναγινώσκουσιν, ἵν’ ᾖ, καθαπτομένη λόγοις. Τῶν δ’ ὅσον ἐκ νηῶν ἄπο πύργου τάφρος ἔεργεν. |
| 8 213 [10] | Ὅσον ἀπὸ τῶν νηῶν διάστημα ἦν ἐπὶ τὸ τεῖχος, καὶ ἀπὸ τοῦ τείχους ἐπὶ τὴν τάφρον, ἐπληροῦτο τοῦ ὄχλου. Ἄλλως· Ὅσον ἡ τάφρος ἀπέχει τοῦ τείχους καὶ τῶν νεῶν, τοῦτο πλῆρες ἦν πεζῶν καὶ ἵππων. Ἀμφότερα οὖν τὰ διαστήματα ἑκατέρωθεν τοῦ τείχους, τὸ μὲν πρὸς τὴν τάφρον, τὸ δὲ πρὸς τὰς ναῦς, ἐπεπλήρωτο. Ἔεργεν. Ἀπεχώριζε. Πλῆθεν. |
| 8 214 | Ἐπληρώθησαν. Εἱλομένων. |
| 8 215 | Συναθροιζομένων. Εἵλει. Συνήθροιζε, συνέκλειε. Κηλέῳ. |
| 8 217 | Καυστικῷ, διαπύρῳ. Ποιπνύσαντι. |
| 8 219 | Ἐνεργήσαντι. Πορφύρεον μέγα φᾶρος ἔχων ἐν χειρὶ παχείῃ. |
| 8 221 [5] | Πορφυροῦν ἱμάτιον μεταχειρίζεται ὁ βασιλεὺς, ἕνεκα τοῦ εὐχερῶς ἑαυτὸν σημᾶναι τοῖς Ἕλλησιν, ἐπεὶ ἀδύνατον ἦν διὰ βοῆς αὐτοὺς καταστεῖλαι. Μεγακήτεϊ. |
| 8 222 | Μεγάλῃ. Παρὰ τὸ κῆτος. Ἢ, πλατείᾳ καὶ εὐρυχώρῳ. Ἐν μεσσάτῳ. |
| 8 223 | Ἐν τῷ μεσωτάτῳ τόπῳ. Ἔσκεν. Ἦν, ὑπῆρχε. Γεγωνέμεν. Βοᾷν. Διαπρύσιον. |
| 8 227 | Διάδηλον, μέγα, ἐξάκουστον. Γεγωνώς. Ἐκβοῶν, κράζων. Αἰδὼς Ἀργεῖοι. |
| 8 228 | Αἰδεῖσθε, ὦ Ἕλληνες. Εἶδος ἀγητοί. Τῷ ὁραθῆναι μόνον θαυμαστοὶ, καὶ οὐκ ἐπὶ ἔργῳ. Ἃς ὁπότ’ ἐν Λήμνῳ κενεαυχέες. |
| 8 230 [5] | Τὸ ὁπότε ἐστὶν, ἀντὶ τοῦ ὅτε. Καὶ ἀποτελεῖ ἀνταποδοτικὴν περίοδον. Οὐκ ἔστι δὲ ἀνταπόδοσις. Ὁ γὰρ λόγος, Ὅτε ἐν Λήμνῳ ἐκαυχᾶσθε. Κενεαυχέες. Κενὰ καὶ μάταια καυχώμενοι. Ἠγοράασθε. Ἐλέγετε. ἅς τινας ποτὲ ἐν Λήμνῳ ἐλέγετε καυχώμενοι, πίνοντες οἶνον πλεῖστον καὶ κάλλιστον. Ἔσθοντες. |
| 8 231 | Ἐσθίοντες. Ὀρθοκραιράων. Ὀρθὰ κέρατα ἐχόντων. Ἐπιστεφέας. |
| 8 232 | Πλήρεις, ὁ τρόπος μεταφορά. Ἀνθ’ ἑκατόν. |
| 8 233 | Ἀντὶ τοῦ, κατέναντι ἑκατόν. Στήσεσθαι. |
| 8 234 | Μαχήσεσθαι. Εἰμέν. Ἐσμέν. Ἐνιπρήσει. |
| 8 235 | Καύσει. Ὑπερμενέων. |
| 8 236 | Ὑπὲρ τὸ δέον βιαίων. ὑπερεχόντων τῇ δυνάμει. Ἄασας. |
| 8 237 | Ἔβλαψας. Τεόν. |
| 8 238 | Τὸν σόν. Ἔῤῥων. |
| 8 239 | Ἐπὶ φθορὰν παραγενόμενος. Ἱέμενος. |
| 8 241 | Ἐπιθυμῶν, προθυμούμενος. Αὐτοὺς δή περ. |
| 8 243 | Ἡμᾶς αὐτούς. Ἀλύξαι. Ἐκκλῖναι. Ὀλοφύρατο. |
| 8 245 | Κατῴκτισεν, ἠλέησε. Νεῦσεν. |
| 8 246 | Ὑπέσχετο, ἐσήμανε. Τελειότατον. |
| 8 247 [10] | Ἤτοι μέγιστον, ἢ ἐντελῆ σημεῖα φαίνοντα. ἐπιτελεστικώτατον. Λέγεται δὲ, κατὰ τὴν Διὸς γένεσιν τὸν ἀετὸν γεννηθῆναι, ἔν τε τῇ πρὸς τοὺς Γίγαντας μάχῃ παραπτῆναι. Διόπερ ἐν τῇ διανεμήσει τῶν πτηνῶν Ζεὺς ἀετὸν εἵλετο, ᾧ καὶ προστάσσει, καὶ ἀγγέλῳ αὐτῷ χρᾶται πρὸς ἐκείνους, οὓς ἐπιφανείας ἀξιοῖ. Ὅθεν καὶ ἀετὸς ἐκλήθη, οὐχ, ὥς τινες, παρὰ τὸ ἀΐσσειν, ἀλλὰ παρὰ τὸ ἐτεὸν δηλοῦν, ὅ ἐστιν, ἀληθές. Νεβρόν. |
| 8 248 | Ἐλάφου γέννημα. Πανομφαίῳ. |
| 8 250 | Πάσης φήμης καὶ κληδόνος. Ὀμφὴ γὰρ, ἡ θεία κληδών. Θόρον. |
| 8 252 | Ἀφώρμησαν. Εὔξατο. |
| 8 254 | Ἐκαυχήσατο, ἐδεήθη. Πάρος σχέμεν. Ἔμπροσθεν σχεῖν. Φραδμονίδην. |
| 8 257 | Φράδμονος παῖδα Ἀγέλαον. Ἔλασσε. |
| 8 259 | Διήλασεν. Ἀράβησεν. |
| 8 260 | Ἐψόφησεν, ἤχησεν. Ὀνοματοποιΐα ὁ τρόπος. Τὸν δὲ μέτα. |
| 8 261 | Μετὰ δὲ τοῦτον. Ὀπάων. |
| 8 263 | Ἀκόλουθος. Ἀτάλαντος Ἐνυαλίῳ. |
| 8 264 | Πολεμικὸς, ἶσος τῷ Ἄρει. Παλίντονα. |
| 8 266 | Εἰς τουπίσω τεινόμενα. Τιταίνων. Ἐντείνων, ἕλκων. Ὑπεξέφερεν. |
| 8 268 | Ἔξω αὐτὸ τοῦ Τεύκρου ἐποίει. Παπτήνας. |
| 8 269 | Περιβλεψάμενος. Ἐπιάρτιν. Ἤ τοι ὄνομα κύριον, ὁ Ἐπιάρτις. Ἢ, ἀντὶ τοῦ, Ἐπί τινα δή. Ὀϊστεύσας. Τοξεύσας. Δύσκεν. |
| 8 271 | Ἐπεδύετο, ὑπεισῄει. Κρύπτασκεν. |
| 8 272 | Ἔκρυπτε. Κοίρανε λαῶν. |
| 8 281 | Βασιλεῦ ὄχλων. Φόως. |
| 8 282 | Φῶς, σωτηρία. Σημαίνει δὲ τὸ κυρίως φῶς. Καί σε νόθον περ ἐόντα. |
| 8 284 [25] | Ἡρακλῆς, πορθήσας Ἴλιον, Ἡσιόνην τὴν Λαομέδοντος θυγατέρα, Πριάμου δὲ ἀδελφὴν, ἔλαβεν αἰχμάλωτον, καὶ ἔδωκεν αὐτὴν γέρας Τελαμῶνι, ὡς συστρατεύσαντι αὐτῷ. Ἀφ’ ἧς ἔσχε Τεῦκρον ὁ Τελαμών. Ὡς οὖν ἀπὸ Τρωϊκῆς γυναικὸς τεχθέντα τὸν παῖδα, Τεῦκρον ἐκάλεσαν, προαναπέμψαντες τὸν τόνον, καὶ ποιήσαντες κύριον. Τευκροὶ γὰρ οἱ Τρῶες, ἀπὸ τοῦ βασιλεύσαντος αὐτῶν Τεύκρου. Ἡ δὲ ἱστορία ἀκριβέστερον εἴρηται παρά τε ἄλλοις πολλοῖς, καὶ παρὰ Ἀπολλωνίῳ τῷ γραμματικῷ ἐν καταλόγῳ νεῶν. Ἐζήτηται δὲ πῶς ἐξ ἁπάντων ἐπαινέσας τὸν Τεῦκρον, νῦν ἐπιφέρει νόθον. Ἡμεῖς δέ φαμεν, τοῦτο μὴ εἶναι πρὸς αἰσχύνην, διὰ τὸ παρὰ τοῖς παλαιοῖς ἔθος κρατοῦν. Ἐτίμων γὰρ τοὺς νόθους ἐπίσης τοῖς γνησίοις. Ἄλλως τε, εἰ καὶ αἰχμάλωτος Ἡσιόνη, ἀλλὰ βασιλίς. Ἔτι καὶ αὐξήσεως ἕνεκεν τοῦτ’ εἰρῆσθαι φαμὲν, ὅτι τῇ ἀρετῇ καὶ τοὺς γνησίους ὑπερέβαλε. Κομίσσατο. Ἐπιμελείας ἠξίωσεν ὡς γνήσιον. Εὐκλείης ἐπίβησον. |
| 8 285 | Δόξης ἐπιβῆναι ποίησον. Πρεσβήϊον. |
| 8 289 | Πρεσβεῖον, ἀριστεῖον. Λέγει δὲ τὸ ὑπὲρ τιμῆς διδόμενον δῶρον. Τρίποδα. |
| 8 290 | Λέβητα, ἔχοντα αὐτοφυεῖς πόδας. Αὐτοῖσιν ὄχεσφιν. Σὺν τοῖς ἅρμασιν. Ὁμὸν λέχος εἰσαναβαίνοι. |
| 8 291 | Ἥτις τῆς αὐτῆς κοίτης κοινωνήσει. Σπεύδοντα. |
| 8 293 | Ἐσπουδακότα. Ὠσάμεθα. |
| 8 295 | Ἀπεωσάμεθα. Ἐκ τοῦ δή. |
| 8 296 | Ἐξ ἐκείνου τοῦ χρόνου. Δεδεγμένος. Ἐπιτηρῶν, ἢ προσδεχόμενος. Τανυγλώχινας. |
| 8 297 | Μακρὰς καὶ ὀξείας γωνιώσεις ἔχοντας. ὅ ἐστιν, ἀκίδας. Πῆχθεν. |
| 8 298 | Ἐνεπάγησαν. Ἀρηϊθόων. Πολεμικῶν. Λυσσητῆρα. |
| 8 299 | Μανιώδη, λυσσώδη. Ἴαλλεν. |
| 8 300 | Ἐφίει, ἔπεμπεν. Ἵετο. |
| 8 301 | Προεθυμεῖτο, ὥρμα. Αἰσύμηθεν. |
| 8 304 | Ἀπὸ Αἰσύμης πόλεως. Ὀπυομένη. Μεμνηστευμένη, γεγαμημένη. Μήκων δ’ ὥς. |
| 8 306 [10] | Ὡς μήκων. Ὁ τρόπος ἀναστροφή. Μήκων δ’ ὣς ἑτέρωσε κάρη βάλεν, ἥτ’ ἐνὶ κήπῳ. Ἤτοι τὸ η μετὰ τοῦ τ ε περιττεύει, ἱν’ ᾖ, ὡς μήκων ἑτέρωσε κάρη βάλεν. ἢ τῷ βριθομένη λείπει ῥῆμα. καὶ ἔστι μετοχὴ ἀντὶ ῥήματος. Κάρη βάλεν. Ἀπέκλινε τὴν κεφαλήν. Ἥτ’ ἐνὶ κήπῳ. Σημειωτέον ὅτι θηλυκῶς εἶπε τὴν μήκωνα. Βριθομένη. |
| 8 307 [5] | Βριθομένη ἀντὶ τοῦ, βρίθεται, ὅ ἐστι βαρεῖται. Καὶ οὐχ’ ὥς τινες εἶπον Βαρουμένη. Κέχρηται γὰρ τῇ μετοχῇ ἀντὶ ῥήματος. καὶ ἔστι τὸ σχῆμα ἴδιον Αἰολέων. Νοτίῃσί τε εἰαρινῇσι. Δρόσοις ἢ ψεκάσιν ἐαριναῖς. Ἤμυσεν. |
| 8 308 | Ἐπέκλινε. Πήληκι βαρυνθέν. Τῇ περικεφαλαίᾳ βαρυνθέν. Παρέσφηλε. |
| 8 311 | Σφαλῆναι καὶ ἀποτυχεῖν ἐποίησεν. Ἱέμενον. |
| 8 313 | Ὁρμῶντα. Ὑπερώησαν. |
| 8 314 | Ὑπεχώρησαν. Πύκασε. |
| 8 316 | Συνέσχεν, ἐκάλυψε. Θόρε. |
| 8 320 | Κατεπήδησεν. Αὖ ἐρύοντα. |
| 8 325 | Εἰς τοὐπίσω ἕλκοντα. Κληΐς. Κατακλείς. Ἀποέργει. Ἀπείργει. Νάρκησεν. |
| 8 328 | Ἐνάρκησεν, ἐλύθη. Γνύξ. |
| 8 329 | Ἐπὶ γόνυ. Ἐριπών. Πεσών. Οὐκ ἀμέλησεν. |
| 8 330 | Ἐφρόντισεν. Ὁ τρόπος, ἀντίφρασις. Περίβη. |
| 8 331 | Περιέβη. Ὑποδύντε. |
| 8 332 | Ὑπεισελθόντες. Σθένεϊ βλεμεαίνων. |
| 8 337 | Σφοδρῶς ἐπιῤῥωννύμενος. Ἔνιοι δὲ, τῷ βλέμματι φοβῶν, οἷον τὴν δύναμιν διὰ τοῦ βλέμματος ἐνδεικνύμενος. Συὸς ἀγρίου. |
| 8 338 | Συάγρου. Σημειωτέον δὲ, ὅτι τὰ τοιαῦτα ὀνόματα διῃρημένως λέγεται, ὡς τὸ, ἄγριον αἶγα. Ἑλισσόμενος. |
| 8 340 | Συστρεφόμενος. Δοκεύει. Ἐπιτηρεῖ. Ὤπαζε. |
| 8 341 | Κατόπιν ἐδίωκε, κατέπειγε. Τὸν ὀπίστατον. |
| 8 342 | Τὸν τελευταῖον. Σκόλοπες. |
| 8 343 | Τὰ ἀποξυσμένα ξύλα. Δάμεν. |
| 8 344 | Ἀνῃρέθησαν. Ἐρητύοντο. |
| 8 345 | Κατείχοντο. Κεκλόμενοι. |
| 8 346 | Ἐγκελευόμενοι. Ἀμφιπεριστρώφα. |
| 8 348 | Πανταχοῦ περιεστρέφετο. ὅ ἐστιν, ἐνεργῶν περιήλαυνε. Γοργοῦς ὄμματ’ ἔχων. |
| 8 349 [5] | Γοργότητος. Ἢ ἀντὶ τοῦ, Γοργόνος. ὅ ἐστι, φοβερά. Ἀπὸ εὐθείας τῆς Γοργὼ εἶπε τὴν γενικήν. Ἢ οἴματα, ἀντὶ τοῦ ὁρμήματα. Νῶϊ. |
| 8 352 [5] | Ἡμεῖς. Κοινὴ ἡ διάλεκτος. Δωριεῖς δέ φασιν, ἄμμες. Αἰολεῖς, ἄμμε. Ἀττικοὶ δὲ, νῶϊ. Ἴωνες, ἡμέες. Ἔστι δὲ ἀντωνυμία δυϊκὴ ὀρθῆς καὶ αἰτιατικῆς πτώσεως. Ἐὰν δὲ σὺν τῷ ν , ἡμῶν καὶ ἡμῖν. Οὐκέτι νῶϊ. Καὶ τὰ ἑξῆς. Οὐκ ἔτι σώους θῶμεν τοὺς Ἕλληνας; οὐ κηδεμονίαν καὶ φροντίδα ποιησόμεθα ἐξ ὑστέρου; Κεκαδησόμεθα. |
| 8 353 | Λυπησόμεθα, φροντιοῦμεν. Ὑστάτιον. Ἐξ ὑστέρου. Οἶτον. |
| 8 354 | Μόρον. Ῥιπῇ. |
| 8 355 | Τῇ φορᾷ. Ἀνεκτῶς. Ἀνασχετῶς. Καὶ λίην οὗτός γε. |
| 8 358 | Καὶ λίαν οὗτος. Ὁὐμός. |
| 8 360 | Ὁ ἐμός. Σχέτλιος. |
| 8 361 [5] | Νῦν ἐπισχετικῶς. Ἀλιτρός. Ἁμαρτωλὸς, ἄδικος. Ἐμῶν μενέων ἀπερωεύς. Τῆς ἐμῆς δυνάμεως καὶ προθυμίας κωλυτής. Σώεσκον. |
| 8 363 [5] | Ἔσωζον. Εὐρυσθῆος. Εὐρυσθέως τοῦ Ἀργείων βασιλέως, τοῦ ἐπιτάττοντος Ἡρακλεῖ τοὺς ἄθλους. Ἀέθλων. Ἄθλων, κακοπαθειῶν. Ἀπαλεξήσουσαν. |
| 8 365 | Ἐπικουρήσουσαν, βοηθήσουσαν. Προΐαλλε. Προέπεμπεν. Ἤιδεα. |
| 8 366 | Ἤιδην, ἠπιστάμην. Πευκαλίμῃσι. Συνεταῖς, ἢ πικραῖς. Παρὰ τὴν πεύκην. Εὖτέ μιν. |
| 8 367 | Ὁπότε αὐτόν. Πυλάρταο. Ἰσχυρῶς συναρμόζοντος καὶ κλείοντος τὰς πύλας, διὰ τὸ, μηδένα ὑποστρέφειν ἐξ ᾅδου. Ἐξ Ἐρέβευς. |
| 8 368 [30] | Ἐκ τοῦ ἐρέβους, ὅ ἐστι, σκότους. Ἔστι δὲ ὁ πρὸ τοῦ Ταρτάρου τόπος. Κύνα Ἀΐδαο. Τὸν Κέρβερον. Τελεσθέντων τῶν τοῦ Ἡρακλέους ἄθλων ἐν μηνὶ καὶ ἔτεσιν ὀκτὼ, μὴ προσδεχόμενος Εὐρυσθεὺς τόν τε τῶν Αὐγείου βοσκημάτων ἆθλον καὶ τὸν ὕδρας, ἐνδέκατον ἐπέταξεν ἆθλον αὐτῷ, τὸν Κέρβερον ἐξ ᾅδου κομίζειν. Εἶχε δὲ οὗτος τρεῖς μὲν κυνῶν κεφαλὰς, τὴν δὲ οὐρὰν δράκοντος. Μέλλων οὖν ἐπὶ τοῦτον ἀπιέναι, ἦλθε πρὸς Εὔμολπον εἰς Ἐλευσῖνα, βουλόμενος μυηθῆναι. Ἦν δὲ οὐκ ἐξὸν ξένοις τότε μυεῖσθαι. δι’ ὃ γίγνεται Πυλίου θετὸς υἱός. καὶ παραγενόμενος ἐμυεῖτο. Μὴ δυνάμενος οὖν ἰδεῖν τὰ μυστήρια, ἐπεί περ οὐχ ἡγνίσθη τοῦ τῶν Κενταύρων φόνου, ἁγνισθεὶς ὑπὸ Εὐμόλπου τότε ἐμυήθη. Καὶ παραγενόμενος ἐπὶ τὸ Ταίναρον τῆς Λακωνικῆς ἀκρωτήριον, ὃ τῆς ᾅδου καταβάσεώς ἐστι στόμιον, διὰ τούτου κατήει. Ὡς δὲ εἶδον αὐτὸν αἱ ψυχαὶ, χωρὶς Μελεάγρου καὶ Μεδούσης τῆς Γοργόνος, εὐθὺς ἔφυγον. Ἐπὶ δὲ τὴν Γοργόνα τὸ ξίφος ὡς ζῶσαν ἕλκει. καὶ παρὰ Ἑρμοῦ μανθάνει, ὅτι ἔστι κενὸν εἴδωλον. Πλησίον δὲ τῶν τοῦ Ἅιδου πυλῶν γενόμενος, Θησέα ἐγείρει, καθήμενον ἐπὶ ἀκινήτου θρόνου. Ὁμοίως δὲ καὶ Πειρίθουν ἐβουλήθη. Καὶ τῆς γῆς πολὺ σειομένης, οὐκ ἠδυνήθη. Ἀπεκύλισε δὲ καὶ τὸν Ἀσκαλάφου πέτρον. Βουλόμενος δὲ αἷμα ταῖς ψυχαῖς παρασχέσθαι, μίαν τῶν Ἅιδου βοῶν ἀπέσφαξεν. Αἰπά. |
| 8 369 [5] | Ὑψηλά. ἐξ οὗ καὶ χαλεπά. Στυγός. Στὺξ, μία τῶν Ὠκεανοῦ θυγατέρων, ἣν ὁ Ζεὺς φρικωδέστατον ὅρκον τῶν θεῶν ἐποίησε, τιμήσας αὐτὴν, ὥς φησιν Ἡσίοδος ἐν θεογονίᾳ. Ἔστι δὲ καὶ κρήνη ἐν Ἅιδου. Ἐξήνυσεν. |
| 8 370 | Ἐτέλεσεν, ἐπλήρωσε. Γούνατ’ ἔκυσσεν. |
| 8 371 | Ἐγονυπέτησεν. Ἔκυσσε. Προσεκύνησεν, ἐφίλησεν. Ἔσται μάν. |
| 8 373 | Ἔσται μὴν καιρός. Ἐπέντυνε. |
| 8 374 | Ἡτοίμαζε, παρασκεύαζε. Καταδῦσα. |
| 8 375 | Εἰσελθοῦσα. Μεταφορὰ, ὁ τρόπος. Πάϊς. |
| 8 377 | Παῖς. Προφανείσας. |
| 8 378 | Φανείσας. ὀφθείσας. Κορέει. |
| 8 379 | Κορέσει. Δημῷ. |
| 8 380 | Τῇ πιμελῇ, τῷ λίπει. Λάζετο. |
| 8 389 | Ἔλαβεν. Ἐπεμαίετο. |
| 8 392 | Ἔπλησσε. Μύκον. |
| 8 393 | Ἠνοίγησαν, ἤχησαν. Ὀνοματοποιΐα, ὁ τρόπος. Πάλιν τρέπεν. |
| 8 399 | Εἰς τοὐπίσω ἔτρεπεν. Ἄντην. Ἐξ ἐναντίας. Συνοισόμεθα. |
| 8 400 | Συναχθησόμεθα, συμβαλοῦμεν. Γυιώσω. |
| 8 402 | Χωλώσω. Ἄξω. |
| 8 403 | Κατάξω, συντρίψω. Δεκάτους. |
| 8 404 | Δέκα. Περιτελλομένους. Περιερχομένους, πληρουμένους. Ἐπαλθήσεσθον. |
| 8 405 | Ἰαθήσεσθε. Δυϊκῶς. Μάρπτῃσι. Καταλάβῃ, κατάσχῃ. Νεμεσίζομαι. |
| 8 407 | Μέμφομαι. Οὐδὲ χολοῦμαι. Οὐδὲ ὀργίζομαι. Ἔωθεν. |
| 8 408 | Ἐξ ἔθους ἔχει. Ἐνικλᾷν. Ἐμποδίζειν. Ἀελλόπος. |
| 8 409 | Ταχύπους παρὰ τὰς ἀέλλας, ὅ ἐστιν, ἀνέμους. Πολυπτύχου. |
| 8 411 | Πολλὰ ἀποκλίματα ἔχοντος, καὶ ἐξοχάς. Ἀντομένη. |
| 8 412 [5] | Ἀπαντήσασα. Κατέρυκε. Κατέσχεν. Ἔννεπεν. Εἶπεν, ἔλεγε. Διὸς δέ σφ’ ἔννεπε μῦθον. Τὸν δὲ τοῦ Διὸς λόγον αὐταῖς ἀπήγγειλε. Πῆ μέματον; Ποῦ προθυμεῖσθον; Εἰ τελέει περ. |
| 8 415 | Εἴπερ εἰς τέλος ἄξει, πληρώσει. Κύον. |
| 8 423 | Ἀναιδεστάτη. Ἀδδεές. Ἄφοβε. Τολμήσεις. |
| 8 424 | Ὑπομενεῖς, καρτερήσεις. Ἄντα. Ἐξεναντίας. Ἀεῖραι. Ἆραι. Ἀποφθίσθω. |
| 8 429 | Ἀποφθαρήτω. Βιώτω. Ζησάτω. Ὡς ἐπιεικές. |
| 8 431 | Ὡς πρέπει καὶ ἐγχωρεῖ. Πάλιν τρέπεν. |
| 8 432 | Εἰς τοὐπίσω ἀπέτρεπε. Μώνυχας. Μονώνυχας. Πρὸς σύγκρισιν τῶν βοῶν, τῶν προβάτων, καὶ τῶν λοιπῶν τῶν ἐχόντων χηλάς. Κάπῃσι. |
| 8 434 | Φάτναις. Παρὰ τὸ ἐν αὐταῖς ἱσταμένους τοὺς ἵππους κάπτειν, ὅ ἐστιν, ἐσθίειν. Πρὸς ἐνώπια. |
| 8 435 | Πρὸς τοὺς ἐξ ἐναντίας τῶν εἰσόδων τοίχους. Διὰ τὸ φωτίζεσθαι ὑπὸ τῶν θυρῶν. Παμφανόωντα. Φαίνοντα, λάμποντα. Κλισμοῖσι. |
| 8 436 | Θρόνοις ἔχουσιν ἀνακλίσεις. Μίγδ’ ἄλλοισι. |
| 8 437 | Ἀναμεμιγμέναι τοῖς λοιποῖς. Τετιημέναι. Τεταλαιπωρημέναι, τετιμωρημέναι. Δίωκεν. |
| 8 439 | Ἤλαυνεν. Ἐξίκετο. Κατέλαβε. Θώκους. Τὰ συνέδρια, τὰς καθέδρας. Ἂμ βωμοῖσι. |
| 8 441 | Περὶ τοῖς βωμοῖς. Κατὰ λῖτα πετάσας. Καταπετάσας λινοῦν ἱμάτιον. ἁπλώσας. Πελεμίζετο. |
| 8 443 | Ἐκινεῖτο. Διὸς ἀμφίς. |
| 8 444 | Τοῦ Διὸς χωρίς. Ἥσθην. |
| 8 445 | Ἐκαθέσθησαν. Τετίησθον. |
| 8 447 | Τεταλαιπώρησθε. Οὐ μὲν θήν. |
| 8 448 | Οὐ μὲν δή. Κάμετον. Κεκμήκατε, κεκοπιάκατε. Πάντως οἷον ἐμόν γε μένος. |
| 8 450 [5] | Καὶ τὰ ἑξῆς. Ἡ δὲ τοῦ πάντων μείζονος θεοῦ δύναμις, φησὶ, τηλικαύτη ὑπάρχει, ὡς μὴ δὲ ὑπὸ πάντων θεῶν δύνασθαι καταγωνισθῆναι. Τρέψειαν. |
| 8 451 | Μετατρέψειαν, κωλύσειαν. Μέρμερα. |
| 8 453 | Μερίμνης ἄξια, χαλεπά. Πληγέντε. |
| 8 455 | Ἀντὶ τοῦ, πληγεῖσαι. Ἐπέμυξαν. |
| 8 457 | Μεμυκόσι τοῖς χείλεσιν ἐπεστέναξαν, ἐγόγγυσαν. Ἀκέων. |
| 8 459 | Ἀντὶ τοῦ ἀκῆν. ἡσυχάζουσα. Ἄγριος. |
| 8 460 | Ἀνήμερος, χαλεπός. Οὐκ ἐπιεικτόν. |
| 8 463 | Οὐκ εὔεικτον, οὐκ εὐσυγχώρητον. Ἠοῦς. |
| 8 470 | Ἕωθεν, ὄρθρου. τῇ ἐπιούσῃ ἡμέρᾳ. Ὦρθαι. |
| 8 474 | Διεγερθῆναι. Παρὰ ναῦφι. Παρὰ ταῖς ναυσί. Στείνει. |
| 8 476 | Στενώματι. Στεῖνος γὰρ εἴωθε λέγειν τὴν στενὴν ὁδόν. Λέγει δὲ τὴν ὑπὸ πολλοῦ πλήθους στενοχωρίαν. Αἰνοτάτῳ. Τῷ χαλεπῷ, διὰ τὸν φόβον. Θέσφατον. |
| 8 477 | Θεόλεκτον, μεμοιραμένον. Οὐδ’ εἴ κεν. |
| 8 478 | Οὐδὲ ἐάν. Νείατα. Κατώτατα, ἔσχατα. Ἵκηαι. Παραγενήσῃ, ἀπέλθῃς. Γαίης καὶ πόντοιο ἵν’ Ἰαπετός τε Κρόνος τε. |
| 8 479 [15] | Διὸς μεταστήσαντος τὸν πατέρα Κρόνον τῆς βασιλείας, καὶ τὴν τῶν θεῶν ἀρχὴν παραλαβόντος, Γίγαντες, οἱ Γῆς παῖδες, ἀγανακτήσαντες, ἐν Ταρτησῷ (πόλις δέ ἐστιν αὕτη παρὰ τῷ Ὠκεανῷ) μέγαν κατὰ Διὸς πόλεμον παρεσκεύαζον. Ζεὺς δὲ συναντήσας αὐτοῖς, καταγωνίζεται πάντας. Καὶ μεταστήσας αὐτοὺς εἰς Ἔρεβος, τῷ πατρὶ Κρόνῳ τὴν τούτων βασιλείαν παραδίδωσιν. Ὀφίωνα δὲ, τὸν δοκοῦντα πάντων ὑπερέχειν, κατηγωνίσατο, ὄρος ἐπιθεὶς αὐτῷ τὸ ἀπ’ αὐτοῦ Ὀφιώνιον. Ἰαπετός. Οὐρανοῦ παῖς, εἷς τῶν Τιτάνων. Ὑπερίονος. |
| 8 480 [5] | Τοῦ ἡλίου. Ἤτοι ὅτι Ὑπερίονός ἐστι καὶ Θείας παῖς, ὡς Ἡσίοδος. ἐντεῦθεν γὰρ αὐτὸν πατρωνυμικῶς Ὑπεριονίδην καλεῖ. Ἢ ὑπερίων, ὁ ὑπεράνω ἡμῶν ὢν, καὶ περιπολῶν τὸν κόσμον. διὰ τούτου γὰρ τὰ ὅλα συνέχεται. Ἔνθα. |
| 8 482 | Ὅπου. Ἀλωμένη. Πλανωμένη. Ἀλέγω. |
| 8 483 | Λόγον οὐκ ἔχω, οὐ φροντίζω. Κύντερον. Χαλεπώτερον, δεινότερον. Ἀέκουσιν. |
| 8 487 | Ἄκουσι, καὶ μὴ βουλομένοις. Ἀσπασίη. |
| 8 488 | Ἀσπαστὴ, εὐκταία. Τρίλλιστος. Πολυλιτάνευτος. Ἐρεβεννή. Σκοτεινή. Ὅθι δὴ νεκύων διεφαίνετο χῶρος. |
| 8 491 [5] | Ἔξωθεν δεῖ λαβεῖν τὴν ἀπὸ πρόθεσιν. Ἵν’ ᾖ, ὅπου καθαρὸς καὶ διαφανὴς ἦν ὁ τόπος ἀπὸ τῶν νεκρῶν. Πόρκης. |
| 8 495 | Δακτύλιος. Ἐφάμην. |
| 8 498 | Ἐλογισάμην. Κνέφας. |
| 8 500 | Σκότος. Ἐφοπλισόμεσθα. |
| 8 503 | Ἑτοιμάσωμεν. Ἐδωδήν. |
| 8 504 | Τροφήν. Οἰνίζεσθε. |
| 8 506 | Οἶνον ἀγοράζετε. Λέγεσθε. |
| 8 507 | Συλλέξατε, συναγάγετε. Μέσφ’ ἠοῦς. |
| 8 508 | Μέχρι τῆς ἡμέρας. Ἠριγενείης. Ἤτοι, τὸν ὄρθρον γεννώσης. ἢ, ὑπὸ τοῦ ὄρθρου γεννωμένης. Σέλας. |
| 8 509 | Πυρὸς λαμπηδών. Ἵκῃ. Παραγένηται. Διὰ νύκτα. |
| 8 510 | Ἀντὶ τοῦ, διὰ νυκτός. Μὴ μάν. |
| 8 512 | Μὴ μὲν δή. Ἀσπουδεί γε. Ἄνευ κακοπαθείας, χωρὶς πόνου. Βέλος. |
| 8 513 | Νῦν, τὸ βεβλημένον μέρος, τὸ τραῦμα. Πέσσῃ. Συνέχῃ, θεραπεύῃ. Ἀγγελλόντων Ἀγγελλέτωσαν. |
| 8 518 [5] | Παῖδας πρωθήβας. Πρώτως ἡβῶντας, νέους τοὺς ὄντας ἀπὸ τῆς ἀκμῆς, ὅ ἐστιν, ἡλικίας. Πολιοκροτάφους. Πεπολιωμένους. ἀπὸ μέρους. Ἤτοι συνεκδοχή. Θεοδμήτων. |
| 8 519 | Ὑπὸ θεῶν ᾠκοδομημένων. καθότι Ποσειδῶν καὶ Ἀπόλλων ᾠκοδόμησαν αὐτούς. Θηλύτεραι. |
| 8 520 [5] | Αἱ πρὸς τὰ ἀφροδίσια καταφορώτεραι, ὡς πρὸς σύγκρισιν τῶν ἀλόγων ζώων. Τὰ μὲν γὰρ ἄλογα, ὡρισμένον ἔχει καιρὸν, ἐν ᾧ μίγνυνται. αὗται δὲ διηνεκῶς πλησιάζουσι. Καιόντων. |
| 8 521 | Ἀντὶ τοῦ, καιέτωσαν. Λόχος. |
| 8 522 | Ἐνέδρα. Ὅθεν καὶ λοχαγοὶ, οἱ ταξίαρχοι. Ἀπεόντων. Ἀπόντων. Ὧδ’ ἔστω. |
| 8 523 | Οὕτως γενέσθω. Μῦθος δ’ ὃς μὲν νῦν. |
| 8 524 | Οὗτος μὲν δὴ ὁ λόγος. Ἐλπόμενος. |
| 8 526 | Δι’ ἐλπίδος ἀγόμενος. Κηρεσσιφορήτους. |
| 8 527 | Τοὺς ὑπὸ εἱμαρμένης ἠγμένους, μοιροφορήτους. ἢ, οὓς αἱ μοῖραι ἀποίσουσιν. Ἐπὶ νυκτί. |
| 8 529 | Διὰ τῆς νυκτός. Ὑπ’ ἠοῖοι. |
| 8 530 | Ὑπὸ τὸν ἕω. ὑπὸ τὸν ὄρθρον. Εἴσομαι. |
| 8 532 | Γνώσομαι. Δῃώσας. |
| 8 534 | Φονεύσας. Διαείσεται. |
| 8 535 | Γνωρίσει. διαγνώσεται. Οὐτηθείς. |
| 8 537 | Τρωθείς. Ἠελίου ἀνιόντος ἐς αὔριον. |
| 8 538 | Ἅμα τῷ τὸν ἥλιον ἀνίσχειν αὔριον. Κελάδησαν. |
| 8 542 | Ἐβόησαν μετὰ θορύβου. Ἴφια μῆλα. |
| 8 545 | Εὐτραφῆ. Μετάληψις, ὁ τρόπος. Εἵατο. |
| 8 550 | Ἐκαθέζοντο. Φαεινὴν ἀμφὶ σελήνην. |
| 8 551 | Τὴν Φύσει λαμπράν. Τοῦτο δὲ καθόλου τῆς σελήνης ἐπιθετικόν ἐστι, κἂν μὴ πανσέληνος ᾖ. Ἀριπρεπέα. |
| 8 552 | Πάνυ εὐπρεπῆ, διάδηλα. Ἔπλετο. Ἐγένετο, ἦν. Νήνεμος. Χωρὶς ἀνέμου. Σκοπιαί. |
| 8 553 | Σκοποὶ, ὑψηλοὶ τόποι. Πρώονες. Οἱ προνενευκότες τῶν ὀρῶν τόποι, καὶ προβεβλημένοι, παρὰ τὸ ἐξέχειν. Εἴδεται. |
| 8 555 [5] | Φαίνεται. Γέγηθέ τε φρένα ποιμήν. Ποιμὴν, εἶπεν, ἀντὶ τοῦ, βουκόλος. Διὰ νυκτὸς γὰρ οἱ βόες νέμονται. Κατάχρησις, ὁ τρόπος. Μεσσηγύ. |
| 8 556 | Ἀναμέσον. Ἰλιόθι πρό. |
| 8 557 | Πρὸ τῆς Ἰλίου. Πὰρ δὲ ἑκάστῳ εἵατο πεντήκοντα σέλᾳ πυρὸς αἰθομένοιο. |
| 8 558 [5] | Τῷ ἑκάστῳ, συναπτέον τὸ, σέλᾳ. ἵν’ ᾖ, παρ’ ἑκάστῳ σέλαϊ καὶ φωτὶ τοῦ πυρὸς, τοῦτ’ ἔστι, παρ’ ἑκάστῃ πυρᾷ. Ἐκ τούτων δ’ ἄν τις καταμάθοι τὸ πλῆθος τῶν Τρώων, ὅτι εʹ μυριάδες ἦσαν οἱ πολῖται. Εἵατο. |
| 8 559 | Ἐκαθέζετο. Σέλᾳ. Φωτὶ, πυρᾷ. Ὅθεν καὶ ἡ τὸ φῶς ἡμῖν παρέχουσα, σελήνη εἴρηται. Κρῖ. |
| 8 560 | Κριθάς. Ἀποκοπὴ ὁ τρόπος. Ὀλύρας. Εἶδος σπέρματος παραπλησίου κριθῇ. Ἐΰθρονον. |
| 8 561 | Καλὸν θρόνον ἔχουσα. βασιλικὸν ἢ καλὸν ἅρμα. μεταληπτικῶς. Μίμνον. Ἔμενον. Φυλακὰς ἔχον. |
| 9 1 [5] | Ἐφύλασσον. Καλῶς δὲ εἶπεν. οἱ μὲν γὰρ Τρῶες τὰς φυλακὰς εἶχον, ἵνα μὴ φύγωσιν οἱ Ἕλληνες διὰ νυκτός. οἱ δὲ Ἕλληνες εἴχοντο ὑπὸ τοῦ δέους. Θεσπεσίη. |
| 9 2 [5] | Θεία, πολλή. Ἰδίως μὲν, διὰ τοὺς Τρῶας. ἰδίως δὲ, διὰ τὸν πεσόντα κεραυνόν. Ἔχε. Εἶχεν, ἐκράτει. Φύζα. Ἡ μετὰ δέους φυγή. Κρυόεντος. Φρικτοῦ, φοβεροῦ. Σημαίνει γὰρ, τοὺς φοβουμένους συγκρούειν τοὺς ὀδόντας. Ἑταίρη. Συνεργὸς, φίλη. Σημειωτέον δὲ, ὅτι τὴν φυγὴν ὁ Ποιητὴς τοῦ φόβου εἴρηκεν ἑταίραν. Ἀτλήτῳ. |
| 9 3 | Ἀνυπομονήτῳ, ἀφορήτῳ. Βεβολήατο. Τὴν ψυχὴν τετρωμένοι ἦσαν. ἐλυποῦντο. Ὡς δ’ ἄνεμοι δύο. |
| 9 4 [5] | Καλῶς δύο ἀνέμους παρέλαβε ταράσσοντας τὸ πέλαγος, ἵνα καὶ δύο πάθη ψυχῆς παραστήσῃ. Ὥσπερ, φησὶν, εἰώθασι δύο ἄνεμοι ταράσσειν τὴν θάλασσαν ἐκ βυθοῦ· οὕτω καὶ οἱ Ἕλληνες ἐταράσσοντο ὑπὸ τῶν δύο χαλεπωτάτων παθῶν, λύπης τε, καὶ φόβου. Ὀρίνετον. Ταράσσουσι. Δυϊκῶς. Βορέης καὶ Ζέφυρος, τώ τε Θρήκηθεν ἄητον. |
| 9 5 [10] | Πῶς ἀμφοτέρους ἐκ Θράκης φησὶ πνεῖν, τοῦ μὲν Βορέου ἐξ Ἄρκτου, τοῦ δὲ Ζεφύρου ἐκ Δύσεως πνέοντος; Ῥητέον οὖν, ὅτι ἡ τῶν Θρᾳκῶν γῆ ἐπιπολὺ διήκει, καὶ σιγματοειδὴς κεῖται τῇ θέᾳ μέχρι τῆς δύσεως. Ἀφ’ ἑκατέρου οὖν μέρους τῶν ἀνέμων ἔχει ἑκάτερον. Οἱ δέ φασιν, ὅτι συλληπτικῶς πέφρακε. Μόνος γὰρ ὁ Βορέας ἀπὸ Θρᾴκης πνεῖ. Τώ τε Θρήκηθεν ἄητον. Οἵ τινες ἀπὸ Θράκης πνέουσιν. Ἄμυδις. |
| 9 6 | Ὁμοῦ, ἐξαίφνης. Κελαινόν. Μέλαν. ἐξ οὗ, φρικτόν. Κορθύεται. |
| 9 7 [5] | Κορυφοῦται, αὔξεται. Ἔνιοι δὲ ἐπὶ τοῦ σωρεύεσθαι ἤκουσαν. κόρθυς γὰρ, ἡ σωρός. Παρὲξ ἅλα. Ἔξω παρὰ τὴν θάλασσαν. Φῦκος. Τὸ χορτῶδες τῆς θαλάσσης ἀπόβλημα. Οἱ δὲ φυκία φασὶ βοτάνην τὴν ἐν τῷ βυθῷ τῆς θαλάσσης γιγνομένην. Ἔχευαν. Ἔξω ἔβαλον. Ἐδαΐζετο. |
| 9 8 | Ἐταράσσετο, διεκόπτετο. Ἄχεϊ μεγάλῳ. |
| 9 9 | Μεγάλῃ λύπῃ. Βεβλημένος ἦτορ. Ὥσπερ τὴν ψυχὴν βεβλημένος, καὶ ἐκπεπληγμένος. Φοίτα. |
| 9 10 | Παρεγίγνετο, περιῄει. Κλήδην. |
| 9 11 | Καλοῦντας, κηρύσσοντας. Μὴ δὲ βοᾷν. |
| 9 12 | Μηδὲ βοῶντας. Νυκτὸς γὰρ οὔσης, καὶ πλησίον ὄντων τῶν πολεμίων, οὐ πάντας καλεῖ, ἵνα μή τις ταραχὴ γένηται. Πονεῖτο. Ἐνήργει. Μελάνυδρος. |
| 9 14 | Πολύυδρος. Φύσει γὰρ μέλαν τὸ ὕδωρ. Ἀλλὰ λαμπρύνεται ταῖς ἡλιακαῖς αὐγαῖς. Ἢ βαθεῖα. τοῦ γὰρ μελαίνεσθαι αἴτιον τὸ βάθος. Αἰγίλιπος. |
| 9 15 [5] | Ὑψηλῆς. ἣν ἂν καὶ αἲξ ἀπολίπῃ διὰ τὸ ἄγαν ὑψηλὸν καὶ δύσβατον. ἐν γὰρ τοῖς κρημνοῖς αἱ αἶγες ὡς ἐπίπαν νέμονται. Ἡ δὲ παραβολὴ πρός τε τὸ πλῆθος τῶν δακρύων εἴληπται καὶ τῶν στεναγμῶν. Δνοφερόν. Μέλαν. Χέει. Χεῖ, πέμπει. Ἐνέδησεν. |
| 9 18 | Ἐνέβαλε. Δήν. |
| 9 30 | Πολλῷ χρόνῳ, ἐπιπολύ. Ἄνεῳ. Ἄφωνοι, ἥσυχοι. Τετιηότες. Τετιμωρημένοι, λυπούμενοι. Σοὶ πρῶτα μαχήσομαι. |
| 9 32 | Ἀντὶ τοῦ, τῷ λόγῳ σου. Ἀφραδέοντι. Ἀσυνετοῦντι. Ἧι θέμις ἐστὶν, ἄναξ, ἀγορῇ. |
| 9 33 | Ὡς νόμος ἐστὶν ἐν ἐκκλησίαις τὸν βουλόμενον λέγειν ἀκωλύτως, ὥσπερ ἐν δημοκρατείᾳ. Ἀλκὴν μέν μοι πρῶτος ὀνείδισας ἐν Δαναοῖσι. |
| 9 34 [5] | Ἰσχύν μοι πρῶτος ὀνείδισας ἐν τοῖς Ἕλλησιν ὡς ἀνάνδρου. Ἤτοι δὲ, ἐν ἤθει λέγει. Τὴν μέν τοι ἀναφορὰν ἔχει ταῦτα ἐπὶ τὰ ῥηθέντα ὑπὸ Ἀγαμέμνονος ἐν τῇ Δ. ῥαψῳδίᾳ· Ὤμοι Τυδέως υἱὲ δαΐφρονος ἱπποδάμοιο, Τί πτώσσεις, τί δ’ ὀπιπτεύεις ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας; καὶ τὰ ἑξῆς. Φάς. |
| 9 35 | Φήσας, εἰπών. Ἀπτόλεμον. Ἄπειρον πολέμου, ἄμαχον. Ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες. |
| 9 36 | Γέροντας εἶπε, διὰ τὸν Νέστορα, ἐπεὶ μικρῷ πρότερον αὐτὸν ἐσεσώκει ἐν τῷ πολέμῳ. Διάνδιχα δῶκε. |
| 9 37 | Τοῖν δυοῖν ἕτερον ἔδωκε. Περί. |
| 9 38 | Περισσῶς, πάνυ. Ὅ, τε κράτος ἐστὶ μέγιστον. |
| 9 39 | Ὃ κράτιστόν ἐστιν. Ὡς ἀγορεύεις. |
| 9 41 | Ὡς λέγεις. Ἐπέσσυται. |
| 9 42 | Ἐφορμᾷ. Πάρ τοι ὁδός. |
| 9 43 [5] | Πάρεστί σοι τὰ πρὸς τὴν ὁδὸν ἡτοιμασμένα, εἰ βούλει ἀπαλάττεσθαι. Νῆες δέ τοι ἄγχι θαλάσσης. Αἱ δὲ νῆές σου ἐγγὺς τῆς θαλάσσης εἰσί. Διὰ δὲ τοῦ πλήθους τῶν νεῶν δειλίαν αὐτοῦ κατηγορεῖ. Εἰ δὲ καὶ αὐτοὶ φευγόντων. |
| 9 46 | Προσληπτέον τὸ, βούλονται. ἵν’ ᾖ, ἐὰν δὲ καὶ αὐτοὶ βούλωνται, φευγέτωσαν, ἔστωσαν τῶν φευγόντων. Ἀγασσάμενοι. |
| 9 51 | Θαυμάσαντες. Ὁμήλικας. |
| 9 54 | Συνήλικας. τῆς αὐτῆς ἡλικίας. Ἔπλευ. Ἐγένου. Οὔτις τοι τὸν μῦθον ὀνόσσεται. |
| 9 55 [10] | Οὐδεὶς ἄν σου τὸν λόγον ἐκφαυλίσῃ, καὶ μέμψηται. Πῶς δὲ ὁ Νέστωρ, τὸ τέλειον ἀποδοὺς τῷ Διομήδους λόγῳ, λέγειν αὐτὸς ἐπιχειρεῖ; Ῥητέον, ὅτι τῆς ὕβρεως τὴν μνήμην καὶ Διομήδης πεποίηται, καὶ Νέστωρ αὐτῷ τελείως γεγενῆσθαι μαρτυρεῖ. Ὅπερ δὲ δεῖ πράσσειν ἐν καιρῷ Διομήδης μὲν παρέλιπεν, ἐκεῖνος δ’ εἰσηγεῖται. Οὐδὲ πάλιν ἐρέει. |
| 9 56 [5] | Οὐδὲ τὰ ἐναντία σοι ἐρεῖ. Ἀτὰρ οὐ τέλος ἵκεο μύθων. Οὐ μὴν τέλος ἐπέθηκας τῷ λόγῳ σου. τὰ μὲν γὰρ πρὸς τὸν βασιλέα δεόντως φησὶν εἰρῆσθαι. ἐλλείπειν δὲ τὰ τῆς συμβουλῆς καὶ παρὰ φυλακῆς ἅτινα αὐτὸς ἀνεπλήρωσεν. Ἦ μὴν καὶ νέος ἐσσί. |
| 9 57 [5] | Νέος μὲν δὴ ὑπάρχεις. Ἐμὸς δέ κε καὶ πάϊς εἴης Ὁπλότερος γενεῇφιν. Ἐμὸς δ’ ἂν καὶ παῖς νομισθείης, καὶ τῶν παίδων μου ὁ νεώτατος. Ἀτάρ. |
| 9 58 | Καὶ δή. Πεπνυμένα βάζεις Ἀργείων βασιλῆας. Συνετῶς δὲ λέγεις παρὰ πάντας τοὺς βασιλεῖς τῶν Ἑλλήνων. Γεραίτερος. |
| 9 60 | Παλαιότερος, πρεσβύτερος. Διΐξομαι. |
| 9 61 | Διελεύσομαι, πληρώσω. Ἀφρήτωρ. |
| 9 63 | Ὁ φρατρίαν καὶ συγγένειαν μὴ ἔχων. Φρατρία δὲ κυρίως ἐστὶ, τρίτον μέρος τῆς φυλῆς. Ἀθέμιστος. Ἄδικος ἄνθρωπος. Ὃς πολέμου ἔραται. |
| 9 64 [5] | Ὅστις πολέμου ἐρᾷ. Ἐπιδημίου. Τοῦ ἐμφυλίου, τοῦ μὴ πρὸς πολεμίους, ἀλλὰ πρὸς οἰκείους γιγνομένου. Λέγει δὲ τοῦτο, αἰνιττόμενος τὸν Ἀχιλλέα. Φυλακτῆρες. |
| 9 66 | Ἀντὶ τοῦ, φύλακες. ἀπὸ ὀρθῆς τοῦ, φυλακτήρ. Λεξάσθων. |
| 9 67 | Λεξάσθωσαν, συναριθμηθήτωσαν, κατακλινθήτωσαν. Ἄρχε. |
| 9 69 | Ἡγοῦ, ἡγεμόνευε. Δαίνυ δαῖτα γέρουσιν. |
| 9 70 | Ἐπὶ ἑστίασιν κάλει τοὺς ἐντίμους. Ἔοικέ τοι. Πρέπον σοι ἐστίν. Οὔ τοι ἀεικές. Οὐκ ἔστι σοι ἀπρεπές. Ἠμάτιαι. |
| 9 72 | Καθ’ ἑκάστην ἡμέραν. Πᾶσά τοι ἔσθ’ ὑποδεξείη. |
| 9 73 | Πάρεστί σοι ἀφθόνως ἡ πρὸς ὑποδοχὴν δαψίλεια. Ἀγρομένων. |
| 9 74 | Ἀθροισθέντων, συνελθόντων. Τῷ πείσεαι. Τούτῳ πεισθήσῃ. Βουλὴν βουλεύσῃ. |
| 9 75 | Τὸ σχῆμα, παρωνομασία. Πυκινῆς. |
| 9 76 | Πυκνῆς, συνετῆς. Τίς ἂν τάδε γηθήσειε; Προσληπτέον τὸ, ἰδών. |
| 9 77 | τίς ἂν χαρείη, βλέπων ταῦτα οὕτω πρασσόμενα. Νὺξ ἥδε. |
| 9 78 | Αὕτη δὲ ἡ νύξ. Διαῤῥαίσει. Διαφθερεῖ. Ἐσσεύοντο. |
| 9 80 | Ἐξῄεσαν, ἐξώρμων. Ἀμφί. |
| 9 81 | Περί. Θρασυμήδεα. Θρασυμήδην. Ὁ δὲ τρόπος, ἔκτασις. τὸ ἔθος Ἰώνων. Πῦρ κῄαντο. |
| 9 88 | Πῦρ ἀνῆψαν. Ἀολλέας. |
| 9 89 | Ἀθρόους. Μενοεικέα. |
| 9 90 | Τῷ μένει εἴκουσαν, αὐτάρκη. Οἱ δ’ ἐπ’ ὀνείαθ’ ἑτοῖμα. |
| 9 91 [5] | Οἱ δὲ ἐπὶ τὰ ἑτοῖμα βρώματα ἐξέτειναν τὰς χεῖρας, καὶ ἤσθιον. Ὀνείατα. Βρώματα τὴν ὄνησιν παρέχοντα. Ἴαλλον. Ἔπεμπον, ἐξέτεινον. Ὑφαίνειν. |
| 9 93 | Κατασκευάζειν. μεταφορικῶς. Ἐν σοὶ μὲν λήξω, σέο δ’ ἄρξομαι. |
| 9 97 | Σύ μοι καὶ ἀρχὴ καὶ τέλος ἔσῃ τῶν λόγων. Ἐγγυάλιξεν. |
| 9 98 | Ἐνεχείρησεν, ἔδωκε. Πέρι μὲν φάσθαι. |
| 9 100 | Περισσῶς μὲν βουλεύεσθαι, ὑπὲρ πάντας λέγειν. Κρῃῆναι. |
| 9 101 | Ἐπιτελέσαι, ἐπιτρέψαι, ἢ πεισθῆναί σε, καὶ εἰς τέλος ἀγαγεῖν καὶ τὸ ὑπὸ ἄλλου καλῶς λεγόμενον. Σέο δ’ ἕξεται. |
| 9 102 [5] | Ἤτοι, ἐν τῇ σῇ ἐξουσίᾳ ἔσται τοῦτο τὸ ἔργον δοκιμάσαι. Ἤτοι, τὸ τῶν λόγων κατόρθωμα σὸν ἔσται. εἰς σὲ γὰρ ἀνενεχθήσεται, εἴτε εἰς ἀγαθὸν, ἢ ἀγαθὴν εἰσενέγκασθαι γνώμην. Ὅ, ττι κεν ἄρχῃ. Ὅτι ἂν κρατῇ, καὶ συμφέρῃ. Νόον. |
| 9 104 | Νοῦν, γνώμην. Ἐξέτι τοῦ. |
| 9 106 [5] | Ἀπ’ ἐκείνου τοῦ χρόνου, ἕως τοῦ νῦν. Διογενεῦς. Περισπωμένως ἀναγνῶμεν. συναίρεσιν γὰρ ἔπαθεν. ἐπεὶ τὸ ἐντελές ἐστι, Διογενέος, τοῦ ἀπὸ Διὸς τὸ γένος ἔχοντος. Οὔτι καθ’ ἡμέτερόν γε νόον. |
| 9 108 | Οὐ κατὰ τὴν ἡμετέραν γνώμην. Ἀπεμυθεόμην. |
| 9 109 [5] | Ἀπηγόρευον, ἐκώλυον. Γράφεται δὲ καὶ, Ἀπεμυθευόμην. ἵν’ ᾖ, ἀπελογιζόμην. Μεγαλήτορι. Γενναίῳ. Θυμῷ εἴξας. Νικηθεὶς ὑπὸ τῆς ὀργῆς. Ἀρεσσάμενοι. |
| 9 112 | Φιλοφρονησάμενοι. Οὔτι ψεῦδος ἐμὰς ἄτας κατέλεξας. |
| 9 115 | Οὐδὲ ψευσάμενος, τὰς ἐμὰς ἄτας εἶπας. Ἀασάμην. |
| 9 116 | Ἐβλάβην. Ἀναίνομαι. Ἀρνοῦμαι. Ἀντί νυ πολλῶν. Ἀντάξιος πολλῶν ἐστὶν ὁ ὑπὸ Διὸς φιλούμενος ἀνήρ. Λευγαλέῃσι. |
| 9 119 | Δειναῖς, ὀλεθρίαις. Ἀρέσαι. |
| 9 120 | Εἰς ἀρέσκειαν ἐλθεῖν φιλοφρόνως. Ἀπύρους. |
| 9 122 [20] | Τοὺς μὴ εἰς πῦρ χρησίμους, ἀλλ’ ἀναθεματικούς. καινουργεῖς. τοὺς κόσμου χάριν τιθεμένους ἐν τῷ οἴκῳ. Τάλαντα. Τάλαντον τοὺς ἑξακισχιλίους νῦν παρ’ Ἀθηναίοις στατῆρας. Διαφόρως δὲ νοεῖται. ἦν γὰρ καὶ βραχύ τι παρὰ τοῖς ἀρχαίοις. Καὶ ὁ Ποιητὴς δὲ τοῦτο δῆλον ἡμῖν ποιεῖ, ἐν τῷ ἐπιταφίῳ τοῦ Πατρόκλου λέγων· Ἱππεῦσιν μὲν πρῶτα ποδώκεσιν ἀγλα’ ἄεθλα Θῆκε γυναῖκα ἄγεσθαι ἀμύμονα ἔργ’ εἰδυῖαν, Καὶ τρίποδ’ ὠτώεντα δύω καὶ εἰκοσίμετρον Τῷ πρώτῳ. ἀτὰρ αὖ τῷ δευτέρῳ ἵππον ἔθηκεν Ἑξέτε’, ἀδμήτην, βρέφος ἡμίονον κυέουσαν. Αὐτὰρ τῷ τριτάτῳ ἄπυρον κατέθηκε λέβητα, Καλὸν, τέσσαρα μέτρα κεχανδότα, λευκὸν ἔτ’ αὕτως. Τῷ δὲ τετάρτῳ θῆκε δύο χρυσοῖο τάλαντα. Εἰ γὰρ περὶ τοῦ ταλάντου τῶν Ἑλλήνων, βραχύ τι τὸ τάλαντον τοῦ χρυσίου ἐστὶ παρ’ αὐτοῖς, ὡς καὶ Δίφιλος ἐν ἀργύρῳ βραχύ τι τὸ τάλαντόν φησι. Τάλαντον δὲ, οὐ τάλαντα. ταῦτα δέ ἐστι χρυσίου τάλαντον. Αἴθωνας. |
| 9 123 | Τοὺς πρὸς πῦρ ἐπιτηδείους, τοὺς καλουμένους ἐμπυριβήτας, παρὰ τὸ αἴθεσθαι. Πηγούς. |
| 9 124 | Εὐτραφεῖς, εὐπαγεῖς. ἀφ’ οὗ, γενναίους. Ἀθλοφόρους. Γενναίους. Ἀέθλια. Ἔπαθλα, θέματα. Ἄροντο. Ἀπηνέγκαντο, ἐκτήσαντο. Οὔ κεν. |
| 9 125 | Οὐκ ἄν. Ἀλήϊος. Ὁ ἄνευ λείας. ἐλλιπὴς βοσκημάτων. Λεία γὰρ κυρίως ἡ τῶν τετραπόδων κτῆσις. Ἀκτήμων. |
| 9 126 | Ἀνενδεής. Ἐριτίμοιο. Μεγαλοτίμου, ἐνδόξου. Ἠνείκαντο. |
| 9 127 | Περιεποιήσαντο. Ἀμύμονας. |
| 9 128 | Ἀμωμήτους, εὐειδεῖς. Ἐξελόμην. |
| 9 130 [5] | Ὡς ἐξαίρετον ἔλαβον. Λεσβίδας, αἳ κάλλει ἐνίκων. Παρὰ Λεσβίοις ἀγὼν ἄγεται κάλλους γυναικῶν ἐν τῷ τῆς Ἥρας τεμένει, λεγόμενος Καλλιστεῖα. Ἡ δὲ Λέσβος νῆσός ἐστιν ἐν τῷ Αἰγαίῳ πελάγει, πόλεις ἔχουσα πέντε, Ἄντισσαν, Ἐρεσσὸν, Μήθυμναν, Πύῤῥαν, Μιτυλήνην. Μετὰ δ’ ἔσσεται. |
| 9 131 | Ἐν αὐταῖς δὲ ἔσται καὶ ἡ Βρισηΐς. Μήποτε τῆς εὐνῆς. |
| 9 133 | Ὀμόσει, φησὶ, τὸ μηδέποτε αὐτῇ συγκεκοιμῆσθαι, ὅ ἐστι, μεμίχθαι. Ἧι θέμις. |
| 9 134 | Ὡς θέμις. Πέλει. Γίγνεται. Παρέσσεται. |
| 9 135 | Παρέσται, δοθήσεται. Ἅλις. |
| 9 137 | Δαψιλῶς, ἱκανῶς. Νηησάσθω. Πληρωσάτω, σωρευσάτω. Δατεώμεθα. |
| 9 138 | Μεριζώμεθα. Ληΐδα. Τὴν λείαν. τὰ λάφυρα. Οὖθαρ ἀρούρης. |
| 9 141 | Τὸ γονιμώτατον καὶ κάλλιστον τῆς γῆς, καὶ κάρπιμον. Τηλύγετος. |
| 9 143 [5] | Ἀγαπητὸς, μονογενής. Μόνος γὰρ Ὀρέστης ἄρσην ἐγένετο τῷ Ἀγαμέμνονι ἐκ Κλυταιμνήστρας. Θαλίῃ ἐνὶ πολλῇ. Ἐν πολλῇ εὐωχίᾳ, ἐν πολλοῖς ἀγαθοῖς. Εἴρηται δὲ παρὰ τὸ, θάλλειν τοὺς εὐωχουμένους. Ἐϋπήκτῳ. |
| 9 144 | Καλῶς κατεσκευασμένῳ. Λαοδίκη. |
| 9 145 [5] | Μία τῶν Ἀγαμέμνονος θυγατρῶν, ἣν οἱ τραγικοὶ Ἠλέκτραν εἶπον· ὡς καὶ τὴν Ἰφιάνασσαν, Ἰφιγένειάν φησιν ὁ Εὐριπίδης. Ἀνάεδνον. |
| 9 146 | Ἄνευ ἕδνων. Ἕδνα δέ εἰσι, τὰ πρὸ τῶν γάμων ὑπὸ τοῦ νυμφίου διδόμενα δῶρα τῇ νύμφῃ. Ἐπὶ μείλια δώσω. |
| 9 147 [5] | Τὸ ἑξῆς, ἐπιδώσω μείλια. Μείλια δέ εἰσιν, οἷς μειλίσσονται τοὺς ἄνδρας. Τὴν προῖκα δὲ λέγει, τὴν ἡδέως διατιθεμένην τὰ κατὰ τὴν ψυχήν. Ποιήεσσαν. |
| 9 150 | Βοτανώδη. Ζαθέας. |
| 9 151 | Μεγάλας, θείας. Βαθύλειμον. Βαθεῖς λειμῶνας ἔχουσαν. Νέαται. |
| 9 153 | Ἤτοι ἔσχαται. ἢ κατῳκισμέναι εἰσίν. Ἠμαθόεντος. Ἀμμώδους. Πολύῤῥηνες. |
| 9 154 | Πολυθρέμματοι, πλούσιοι. Ῥῆνες γὰρ, οἱ ἄρνες. Πολυβοῦται. Πολλὰς βοῦς ἔχοντες. Δωτίνῃσι. |
| 9 155 | Δωρεαῖς. Λιπαρὰς τελέουσι θέμιστας. |
| 9 156 [5] | Ὅσα δεῖ βασιλέα λαμβάνειν παρὰ τῶν ὑπηκόων, εὐκόλως δώσουσι. τοῦτ’ ἔστι καὶ ὑποταγέντες αὐτῷ κατὰ τὸ δίκαιον, λαμπροὺς τελέσουσι φόρους. Λιπαράς. Πλουσίας. Ταῦτά κέ οἱ. |
| 9 157 | Ταῦτα ἂν αὐτῷ. Μεταλλήξαντι. Λήξαντι, παυσαμένῳ. Χόλοιο. Τῆς ὀργῆς. Δμηθήτω. |
| 9 158 [5] | Δαμασθήτω. τοῦτ’ ἔστι, πρᾶος καὶ ἐπιεικὴς γενέσθω. Ἀμείλιχος. Ἀμείλικτος, ἀσυμπαθὴς, καὶ ἀπηνής. Ἀδάμαστος. Ὑποταγῆναι μὴ δυνάμενος. Ὑποστήτω. |
| 9 160 | Παραχωρησάτω, ὑπειξάτω. Βασιλεύτερος. Βασιλικώτερος. Οὐκ ἔτ’ ὀνοστά. |
| 9 164 | Οὐ μεμπτά. Κλητούς. |
| 9 165 | Ἐξ ὀνόματος κεκλημένους, ἐπιλέκτους. Ἐπιόψομαι. |
| 9 167 [10] | Ἐπικρινῶ, ἐπιλέξω. Πιθέσθων. Πειθέσθωσαν. Ἐζήτηται δὲ, πῶς μᾶλλον ὁ Νέστωρ οὐ πρεσβεύει, ὡς συνετώτερος. Ἔστι δὲ λέγειν, ὅτι κατ’ οἰκονομίαν ὑπελείφθη, ἵν’, ἂν ἀποτύχωσιν οἱ περὶ Ὀδυσσέα, αὐτὸς ὕστερον πείσῃ. Ἄτοπον γὰρ ἦν, νῦν πρεσβεύειν τὸν Νέστορα, ὅτε ἔδει πάντως τὸν Ἀχιλλέα μὴ πεισθῆναι. Ἀδοξία δὲ ἦν, Νέστορα μὴ δυνηθῆναι πεῖσαι. Οἱ δέ φασιν, ὅτι ἐπειδὴ ἐχθρὸς ἦν Ἀχιλλέως, λοιδορήσας αὐτὸν πρὸς Ἀγαμέμνονα, τούσδε δ’ ἔα φθινύθειν ἕνα καὶ δύο. Φοῖνιξ μὲν πρώτιστα Διῒ φίλος ἡγησάσθω. |
| 9 168 | Ἀπελθέτω. διὰ τὸ τροφέα αὐτὸν εἶναι Ἀχιλλέως. Φέρτε. |
| 9 171 | Φέρετε. Κέλεσθε. Κελεύσατε. Ἐαδότα. |
| 9 173 | Ἀρέσκοντα. Ἐπαρξάμενοι. |
| 9 176 | Ἐπιχέαντες. Δενδίλλων. |
| 9 180 | Τοῖς ὄμμασι διανεύων, ἢ περιβλέπων. Ἀπὸ τοῦ διειλεῖν τοὺς ὀφθαλμούς. Πειρᾷν. |
| 9 181 | Πειράζειν ὡς πείσειεν Ἀχιλλέα. Πεπίθοιε. Πείσειν δυνηθῆναι. Τὼ δὲ βάτην παρὰ θῖνα. |
| 9 182 [15] | Ζητοῦμεν, εἰ καὶ Φοῖνιξ ἐστὶ πρεσβευτής. Καὶ οἱ μέν φασι, δύο πρεσβεύειν, Αἴαντα καὶ Ὀδυσσέα, Φοίνικος προεληλυθότος, οὐκ εἰς τὸ πρεσβεύειν, ἀλλ’ εἰς τὸ συλλαβέσθαι. Καὶ διὰ τοῦτο ὁ Ποιητὴς δυϊκῶς κέχρηται τῷ, χαίρετον ὦ φίλω. Ἔνιοι δὲ λέγουσι, συμπρεσβευκέναι καὶ Φοίνικα. καὶ οὐδὲ εἶναι τεκμήριον τὸν παρὰ τῷ Ποιητῇ ἀριθμόν. πολλάκις δὲ καὶ ἐπὶ πλειόνων αὐτὸν τετάχθαι. ὡς καὶ ἐπὶ τοῦ, Μὴ νύ τοι οὐ χραίσμωσιν ὅσοι θεοὶ εἶς’ ἐν ὀλύμπῳ Ἆσσον ἰόντε. καὶ ὡς ἐπὶ τοῦ, Τὼ κούρω κριθέντε δύο καὶ πεντήκοντα. Γαιηόχῳ. |
| 9 183 | Τῷ τὴν γῆν ὀχοῦντι, ὅ ἐστι, βαστάζοντι. Ἐπὶ θαλάσσης γὰρ βέβηκεν ἡ γῆ. Φόρμιγγι. |
| 9 186 | Κιθάρᾳ. Λιγείῃ. Εὐήχῳ. Ζυγός. |
| 9 187 [5] | Ὁ πῆχυς τῆς κιθάρας, ᾧ ἔγκεινται οἱ κόλλαβοι. Οὕτω δὲ λέγονται οἱ πάσσαλοι, ὧν ἐξάπτονται αἱ χορδαί. Παρὰ τὸ κεκολλῆσθαι. Τὴν ἄρετ’ ἐξ ἐνάρων. |
| 9 188 | Πιθανῶς ἐκ λαφύρων κεκτῆσθαι ἔφη τὴν κιθάραν. Εὑρόντα οὖν, φησι, παρελθεῖν ὡς ἄμουσον, ἀπρεπὲς ἦν. Κλέα. |
| 9 189 | Δόξας. Παρὰ τὸ κλείω. Ἀοιδῇσι κλείουσαι. Ἧστο. |
| 9 190 | Ἐκαθέζετο. Δέγμενος. |
| 9 191 | Ἐκδεχόμενος. Αἰακίδην. Τὸν Ἀχιλλέα. παππωνυμικῶς. Λήξειεν. Παύσοιτο. Προτέρω. |
| 9 192 | Προσωτέρω, ἐνδοτέρω. Ταφών. |
| 9 193 [5] | Ἐκπλαγεὶς, θαυμάσας. Ἡ μεταφορὰ ἐκ τῶν τάφων. καὶ γὰρ ἡμεῖς ὁρῶντες ἐκπληττόμεθα τὸ μέλλον δεινόν. Ἀνόρουσεν. Ἀνώρμησεν, ἀνέστη. Αὐτῇ σὺν φόρμιγγι, λιπὼν ἕδος. |
| 9 194 [10] | Καθέδραν. Στικτέον δὲ μετὰ τὸ φόρμιγγι. ὡς ἔκπληξιν τοῦ Ἀχιλλέως ὁρᾶσθαι ἀναπεπηδηκότος σὺν τῇ κιθάρᾳ. Αὐτῇ σὺν φόρμιγγι, τὸ ἡμιστίχιον, δύναται καὶ τοῖς ἄνω καὶ τοῖς ἑξῆς ἀποδίδοσθαι. Τότε ἀναπηδήσας σὺν αὐτῇ τῇ κιθάρᾳ. καὶ ἀπολιπόντα τὴν κιθάραν καὶ τὴν καθέδραν συναντῆσαι. Βέλτιον δὲ τὸ πρότερον, ὥστε τοῖς ἄνω συνάπτειν. Θάασσεν. Ἐκαθέζετο. Ὡς δ’ αὕτως. |
| 9 195 | Παραπλησίως δὲ, ὁμοίως. Δεικνύμενος. |
| 9 196 | Δεξιούμενος, φιλοφρονούμενος. Ἦ φίλοι. |
| 9 197 | Φίλοι δή. Ἀττικοὶ ἐν προφωνήσει τιθέασι τὸν σύνδεσμον. Ἱκάνετον. Παραγίγνεσθε. Σκυζομένῳ. |
| 9 198 | Ὀργιζομένῳ. Κλισμοῖσι. |
| 9 200 | Καθέδραις ἀνακλίσεις ἐχούσαις. Τάπησι. Μαλλωτοῖς ὑφάσμασιν. Καθίστα. |
| 9 202 | Εὐτρέπιζε, ἑτοίμαζε. Ζωρότερον. |
| 9 203 | Ζωτικώτερον. Παρὰ τὴν ζέσιν. Κέραιρε. Κίρνα. Δέπας. Ποτήριον. Ἔντυνον. Παρασκεύασον, εὐτρέπισον. Ὑπέασσιν. |
| 9 204 | Ὑπεληλύθασιν, ἔνδον εἰσί. Μελάθρῳ. Τῷ οἴκῳ. Ἀπὸ τοῦ μελαίνεσθαι ὑπὸ τοῦ καπνοῦ. Κρεῖον. |
| 9 206 | Κρεωδόχον ἀγγεῖον. Κάββαλε. Κατέβαλε, κατέθηκεν. Ἐν πυρὸς αὐγῇ. Περιφραστικῶς, ἐν τῷ πυρί. Νῶτον. |
| 9 207 | Ψόαν, νωτιαῖον κρέας. Πίονος. Λιπαροῦ, ἢ τελείου. Συός. |
| 9 208 [5] | Χοίρου. Σιάλοιο. Εὐτραφοῦς, λιπαροῦ. Ῥάχιν. Νῶτον, ψόαν. ἐπεὶ κατὰ τοῦτο τὸ μέρος ῥαχίζονται. Τεθαλυῖαν. Θάλλουσαν, ἀκμάζουσαν. Ἀλοιφῇ. Τῷ λίπει. Ἔχεν. |
| 9 209 | Ἐκράτει. Φώς. |
| 9 211 | Ἀνήρ. Στορέσας. |
| 9 213 | Καταστρώσας. Ἐφύπερθε τάνυσσεν. Ὑπερήπλωσε. Πάσσε δ’ ἁλὸς θείοιο. |
| 9 214 [5] | Ἔπασσε δὲ τὰ κρέα ἁλσί. Θείους δὲ κέκληκε τοὺς ἅλας. διὰ ἄσηπτα τηρεῖν τὰ πασθέντα. Κρατευτάων. Τῶν βάσεων, ὅ ἐστι, τῶν λίθων, ἐφ’ ὧν οἱ ὀβελίσκοι τίθενται, ὀπτωμένων τῶν κρεῶν. Οἱ δὲ, τῶν λαβῶν τῶν ὀβελίσκων, εἶπον κακῶς. Ἐπαείρας. Ἐπάρας, σηκώσας. Εἰν ἑλεοῖσιν. |
| 9 215 [5] | Ἐπὶ τῶν μαγειρικῶν τραπεζίων. Δασυντέον, ἀπὸ τοῦ ἑλεῖν. Ἢ, ὅτι ἐξ ἑλείων ῥάβδων ἦσαν πεπλεγμέναι αἱ μαγειρικαὶ τράπεζαι. Ἔχευεν. Ἀπὸ τῶν ὀβελίσκων εἵλκυσεν. Ἐπένειμεν. |
| 9 216 | Ἐπεμέρισεν, ἐπέθηκε. Κανέοισι. |
| 9 217 | Πλεκτοῖς κανισκίοις. Νεῖμεν. Ἐπένειμεν, ἐπέδωκε. Θῦσαι. |
| 9 219 | Θυμιᾶσαι, ἀπάρξασθαι. Θυηλάς. |
| 9 220 | Τὰς ἀπαρχάς. Νεῦς’ Αἴας. |
| 9 223 [10] | Διενεύσατο, φησὶν, ὁ Αἴας τῷ Φοίνικι, εἰ καιρός ἐστι τῶν πρὸς Ἀχιλλέα λόγων. Νόησε δ’ Ὀδυσσεύς. Ζητεῖται δὲ, διατί προαρπάζει τὸν λόγον ὁ Ὀδυσσεύς. Ῥητέον δὲ, ὅτι καὶ μάλα εἰκότως. Οὐδὲ μία γὰρ ἦν ἐλπὶς, προαποτυχόντων τῶν οἰκείων αὐτοῦ. Ἐβούλετο δὲ, προεκκενώσας τὴν ὀργὴν, ἀναγκάσαι τοῖς οἰκείοις πεισθῆναι τὸν Ἀχιλλέα. Πλησάμενος. |
| 9 224 | Πληρώσας, γεμίσας. Δείδεκτο. Ἐδεξιοῦτο. Ἐΐσης. |
| 9 225 | Τῆς ἰσομοίρου. Οὐκ ἐπιδευεῖς. Οὐκ ἐνδεεῖς. Ἠμὲν ἐνὶ κλισίῃ Ἀγαμέμνονος. |
| 9 226 [10] | Διατί τὸν ἐχθρὸν οὕτως ὠνόμασε προπετῶς, οὐ προθεραπεύσας; Ῥητέον οὖν, ὅτε εἴτε ἐνδεικνύμενος Ἀχιλλεῖ, ὅτι πρότερον ὑβρίσας ἱκέτης καθέστηκεν. Ἢ πάνυ ῥητορικὸς ἀνὴρ εἰς φιλίαν ἀμφοτέρους ἄγει. καὶ τῇ τραπέζῃ δυσωπῶν, καὶ μόνον οὐ τοῦτο λέγων· ὡς· Ὁμόσιτος αὐτῷ δι’ ἡμῶν γεγένησαι. καὶ γὰρ ἐκείνου καὶ σοῦ μετεσχήκαμεν τραπέζης. Πάρα γάρ. |
| 9 227 | Πάρεστι γάρ. Μενοεικέα. Τῷ μένει εἴκοντα, αὐτάρκη. Ἐπηράτου. |
| 9 228 | Ἐπεράστου, καλῆς. ἡδείας. Ἐν δοιῇ. |
| 9 230 | Ἐν δισταγμῷ, ἐν διχοστασίᾳ. Δύσεαι ἀλκήν. |
| 9 231 | Ἀναλάβῃς τὴν δύναμίν σου, καὶ κατέλθῃς εἰς τὸν πόλεμον βοηθήσων. Αὖλιν ἔθεντο. |
| 9 232 | Τὸν αὐλισμὸν ἐποιήσαντο, ἐστρατοπέδευσαν. Κῃάμενοι. |
| 9 234 | Καύσαντες. Σχήσεσθαι. |
| 9 235 | Ἀνθέξειν, ἀντιστῆναι. Πεσέεσθαι. Ἐμπεσεῖν. Ἐνδέξια. |
| 9 236 | Ἀγαθά. Φαίνων. Φανεροποιῶν, δεικνύς. Βλεμεαίνων. |
| 9 237 | Διὰ τοῦ βλέμματος αὐτοῦ προθυμίαν ἐπιδεικνύμενος. Πίσυνος Διΐ. |
| 9 238 | Πεποιθὼς τῷ Διΐ. θαῤῥῶν. Οὐδέ τι τίει. Οὐ τιμᾷ, λόγον οὐ ποιεῖται. Λύσσα. |
| 9 239 | Μανία. Δέδυκεν. Ὑπεισῆλθεν, ἔχει. Ἀρᾶται. |
| 9 240 | Εὔχεται. Στεῦται. |
| 9 241 [5] | Διαβεβαιοῦται, ὑπισχνεῖται. Ἄκρα κόρυμβα. Τὰ τῶν νεῶν ἀκροστόλια. Διατί δέ φησι πρῶτον ἀποκόπτει, εἶθ’ οὕτως τὸ πῦρ ἐμβάλλει; Ἐπειδὴ ἐπὶ τῶν ἀκροστολίων ἦσαν ἀγάλματα καὶ εἰκόνες τῶν θεῶν. Ἐκκλίνων οὖν τὴν τῶν θεῶν ὀργὴν, τοῦτο ποιεῖ. Ἐμπρήσειν. |
| 9 242 | Καύσειν. Μαλεροῦ. Μαραντικοῦ, φθαρτικοῦ. Δῃώσειν. |
| 9 243 | Ἀνελεῖν, φονεύσειν. Ἀτυζομένους. Ἐκπεπληγμένους, τεταραγμένους. Αἴσιμον. |
| 9 245 | Πεπρωμένον, εἱμαρμένον. Φθίσθαι. |
| 9 246 | Διαφθαρῆναι. Ἄλλ’ ἄνα. |
| 9 247 | Ἀλλὰ ἀνάστηθι. Ἀποκοπὴ ὁ τρόπος. Εἰ μέμονας. Εἰ προθυμῇ. Ἐρύεσθαι. |
| 9 248 | Ῥύεσθαι, σώζειν. Μῆχος. |
| 9 249 [5] | Μηχάνημα, τέχνασμα. Οὐδέ τι μῆχος Ῥεχθέντος γε κακοῦ ἔστ’ ἄκος εὑρεῖν. Ἀμήχανον δὲ λοιπὸν, μετὰ τὸ πραχθῆναι τὸ κακὸν, θεραπείαν εὑρεῖν αὐτοῦ. Ἄκος. |
| 9 250 | Ἴαμα. Ἀλεξήσεις. |
| 9 251 | Βοηθήσεις. Τέκνον ἐμόν. |
| 9 254 | Προσληπτέον· τάδε λέγων. Κάρτος. Δύναμιν. Ἴσχειν. |
| 9 256 | Ἐπέχειν, παύειν. Φιλοφροσύνη. Φιλοφρόνησις, φιλία. Ληγέμεναι. |
| 9 257 | Λήγειν, παύεσθαι. Κακομηχάνου. Κακὰ ἐργαζομένης. Θυμαλγέα. |
| 9 260 | Τὸν τὴν ψυχὴν λυποῦντα. χαλεπόν. Μεταλλήξαντι χόλοιο. |
| 9 261 | Παυσαμένῳ τῆς ὀργῆς. Καταλέξω. |
| 9 262 | Καταριθμήσω. Ἀπήχθετο. |
| 9 300 | Ἐμισήθη. Κηρόθι. Ἐκ ψυχῆς. Παναχαιούς. |
| 9 301 | Πάντας τοὺς Ἕλληνας. Ἀπηλεγέως. |
| 9 309 | Ἀποτόμως, σκληρῶς, ἢ ἀπαγορευτικῶς, κεκριμένως. Ἀποειπεῖν. Ἀπαρνήσασθαι. Ἧπερ. |
| 9 310 | Ὡς, καθάπερ. Ἧπερ δὴ φρονέω τε. Γράφεται καὶ, κρανέω. ἵν’ ᾖ, τελειώσω. Τρύζητε. |
| 9 311 | Πολυλογεῖτε, γογγύζητε. Ἀπὸ τῆς τρυγόνος ἡ μεταφορά. Ὁμῶς. |
| 9 312 | Ὁμοίως, ἴσως. Ἀΐδαο πύλῃσι. Τῷ θανάτῳ. Περιφραστικῶς. Κεύθει. |
| 9 313 | Κρύπτει. νῦν δὲ, ἐνθυμεῖται. Νωλεμές. |
| 9 317 | Ἀδιαλείπτως. Ἐν δὲ ἰῇ. |
| 9 319 | Ἐν μιᾷ καὶ αὐτῇ. Κάτθανε. |
| 9 320 | Τέθνηκεν. Ἀεργός. Ἀργὸς, ἄπρακτος. Ἐωργώς. Εἰργασμένος. Περίκειται. |
| 9 321 | Περισσόν τί ἐστιν, ἢ περίεστιν. Αἰὲν ἐμὴν ψυχὴν παραβαλλόμενος. |
| 9 322 | Τῆς ἐμῆς ψυχῆς ἐν τοῖς κινδύνοις καταφρονῶν. Ἀπτῆσιν. |
| 9 323 | Ἵπτασθαι μὴ δυναμένοις, μικροῖς. Μάστακα. |
| 9 324 | Τροφήν. Ἀΰπνους νύκτας ἴαυον. |
| 9 325 | Διὰ νυκτὸς ἄγρυπνος διετέλουν πολλάκις. Διέπρησσον. |
| 9 326 | Διήνυον, διετέλουν. Ὀάρων. |
| 9 327 | Γυναικῶν. Σφετεράων. Τῶν ἰδίων. Ἐξελόμην. |
| 9 331 | Ἐξαίρετα ἔλαβον. Δόσκον. Ἐδίδων. Διὰ παῦρα δασάσκετο. |
| 9 333 | Ὅλα δὲ λαμβάνων, ὀλίγα διένειμε καὶ ἐδίδου. Ἔμπεδα. |
| 9 335 | Ἑδραῖα, βέβαια, καὶ ἀσφαλῆ. Πέδον γὰρ, ἡ γῆ. Θυμαρέα. |
| 9 336 | Τῇ ψυχῇ ἀρέσκουσαν. Παριαύων. Συναναπαυόμενος, συγκαθεύδων. Ἦ μοῦνοι φιλέους’ ἀλόχους μερόπων ἀνθρώπων Ἀτρεῖδαι. |
| 9 340 | Δυσκόλου τῆς ἐρωτήσεως οὔσης, αὐτὸς ἐπιφέρεται. Ἐχέφρων. |
| 9 341 | Συνετὸς, σώφρων. Τὴν αὐτοῦ φιλέει. |
| 9 342 | Προσυπακουστέον, γαμετήν. Κήδεται. Φροντίζει. Δουρικτητήν. |
| 9 343 | Δορυάλωτον, αἰχμάλωτον. Ἔδειμε. |
| 9 349 | Κατεσκεύασεν, ᾠκοδόμησεν. Ἤλασσε. Κατὰ μῆκος ἔσκαψε, καὶ παρέτεινε τῷ τείχει. Ἐπ’ αὐτῷ. Παρ’ αὐτῷ. Σκόλοπας. |
| 9 350 | Ἀποξυσμένα ξύλα. Ἴσχειν. |
| 9 352 | Ἐπέχειν, κωλύειν. Οὐκ ἐθέλεσκεν. |
| 9 353 | Οὐκ ἠδύνατο. Ὀρνύμεναι. Παρορμᾷν. Φηγόν. |
| 9 354 | Δρῦν. Οἶον ἔμιμνεν. |
| 9 355 | Ἅπαξ ἔμεινεν. ἱρά. |
| 9 357 | Ἱερεῖα, θυσίας. Νηήσας. |
| 9 358 | Σωρεύσας, πληρώσας. Προερύσσω. Καθελκύσω. Ἦρι μάλα. |
| 9 360 [5] | Ὄρθρου πάνυ. Ὅθεν καὶ ἠριγένεια. Ἑλλήσποντον. Ἀντὶ τοῦ, δι’ Ἑλλησπόντου. Ἑλλήσποντος δέ ἐστιν ἡ ἐν τοῖ στενοῖς θάλασσα, παρακειμένη τῇ Τροίᾳ, οὕτως προσαγορευθεῖσα ἀπὸ Ἕλλης τῆς Φρύξου ἀδελφῆς. Ἐρεσσέμεναι. |
| 9 361 | Ἐρέσσειν, κωπηλατεῖν. Εὐπλοίην. |
| 9 362 | Εὔπλοιαν, γαλήνην. Ἔῤῥων. |
| 9 364 | Ἐπὶ φθορὰν παραγενόμενος, διὰ τὰ ἐπισυμβαίνοντα. Πολιόν. |
| 9 366 | Λαμπρόν. Ὀξυνθεὶς γὰρ ὁ σίδηρος, λαμπρότερος γίγνεται. Ἄξομαι. |
| 9 367 | Ἀπαγάγω. Ἅσσα. Ἅτινα. Ἢ, ὅσσα. Ἐφυβρίζων ἕλετο. |
| 9 368 | Ἀφείλετο μεθ’ ὕβρεως. Ἀμφαδόν. |
| 9 370 | Ἀναφανδὸν, φανερῶς. Ἐπισκύζωνται. Ὀργίζωνται. Κύνεός περ ἐών. |
| 9 373 | Καίπερ ἄφρων καὶ ἀναιδὴς ὤν. Εἰς ὦπα ἰδέσθαι. Εἰς ὄψιν ἐλθεῖν. Ἤλιτεν. |
| 9 375 | Ἥμαρτεν. Ἐξαπάφοιτο. |
| 9 376 | Ἐξαπατήσοι. Οἱ. Αὐτῷ. Ἐν καρὸς αἴσῃ. |
| 9 378 [5] | Ἐν μοίρᾳ θανάτου, ὡς θάνατον. περιφραστικῶς. Τινὲς μετατρέπουσι τὸ α εἰς η. ἵν’ ᾖ, κατὰ κηρός· ἀκούοντες, κατὰ θανάτου. Ἢ, ὡς ἔνιοι, ἐν τάξει μισθοφόρου. Πρῶτοι γὰρ Κάρες ἐπολέμησαν ἐπὶ μισθῷ, καὶ ἔδοξαν εἶναι ἀτιμότατοι. Ποτινίσσεται. |
| 9 381 | Προσοδεύεται, προσέρχεται. ὅ ἐστιν ἀνάκειται. Θήβας Αἰγυπτίας. Τὰς νῦν καλουμένας Διόσπολιν. Ἐξοιχνεῦσιν. |
| 9 384 | Ἔξεισιν, ἐξέρχονται. Ὅσα ψάμαθός τε κόνις τε. |
| 9 385 | Ἀντὶ τοῦ, ἀναρίθμητα, καὶ πολλὰ τῷ πλήθει. Λώβην. |
| 9 387 | Ὕβριν. Ἰσοφαρίζοι. |
| 9 390 | Ἐξισοῖτο, καὶ ἐρίζοι. Τὸ αὐτὸ δέ ἐστιν ἐκ παραλλήλου. Γαμέσσεται. |
| 9 394 | Πρὸς γάμον λήψεται. Ἀν’ Ἑλλάδα τε, Φθίην τε. |
| 9 395 [5] | Ἀρίσταρχος παρ’ Ὁμήρῳ Θεσσαλίαν μόνην τὴν Ἑλλάδα φησὶν εἶναι, καὶ Ἕλληνας τοὺς Θετταλοὺς, παρακολουθῶν Θουκυδίδῃ. Καὶ ἀθετεῖ τὸν στίχον τοῦτον· Ἐγχείῃ δ’ ἐκέκαστο Πανέλληνας καὶ Ἀχαίους. Καὶ ἐκεῖ δὲ πάλιν τὴν Θετταλίαν ἀκούει· Φεῦγον ἔπειτ’ ἀπάνευθε δι’ Ἑλλάδος εὐρυχόροιο. Ῥύονται. |
| 9 396 | Φυλάττουσι, σώζουσιν. Ἐπέσσυτο. |
| 9 398 | Ἐφορμᾷν θέλει. Ἀγήνωρ. Νῦν ἄγαν ἀνδρεῖος. Ὁτὲ δὲ ὁ αὐθάδης, καὶ ὑπερήφανος. Μνηστήν. |
| 9 399 | Εἰς μνηστείαν δοθεῖσαν, νόμιμον. Εἰκυῖαν ἄκοιτιν. Ἐμοὶ πρέπουσαν γαμετήν. Γέρων. |
| 9 400 [5] | Εἴρηται ἤτοι παρὰ τὸ περὶ τὸ γῆρας εἶναι, ἵν’ ᾖ παρώνυμον τὸ ὄνομα. Ἢ, παρὰ τὸ ἕτοιμον ἤδη εἰς τιμήν. Ἢ, ὁ εἰς γῆν ὁρῶν, ὁ ἐγγὺς τοῦ θανάτου. Λάϊνος. |
| 9 404 [5] | Λίθινος. Οὐδός. Ὁ βαθμὸς, ἡ φλιά. Ἀφήτορος. Τοῦ Ἀπόλλωνος. Ἤτοι, ὁμοφήτορος, ὁμοίως πᾶσι προφητεύοντος καὶ μαντευομένου τῷ τε πένητι, καὶ τῷ πλουσίῳ. Ἢ, τοξικοῦ. ἀπὸ τῆς τῶν βελῶν ἀφέσεως. Ἐντὸς ἐέργει. Ἔσωθεν αὐτοῦ κατέχει. Πυθοῖ ἔνι. |
| 9 405 [5] | Πυθὼ, πόλις Φωκίδος. ἧς οἱ οἰκήτορες Δελφοί. Ἔστι δὲ ἱερὰ Ἀπόλλωνος. Καὶ κέκληται ἤτοι ἀπὸ τοῦ πυνθάνεσθαι τῆς Πυθίας τοὺς μαντευομένους· ἢ ἀπὸ τοῦ, τοξευθέντα τὸν τοῦ χρηστηρίου φύλακα δράκοντα ὑπὸ Ἀπόλλωνος αὐτόθι πυθῆναι, ὅ ἐστι, σαπῆναι. Πετρηέσσῃ. Πετρώδει, τραχείᾳ. Ληϊστοί. |
| 9 406 | Οἱ ἐκ λείας, καὶ ληστείας. Ἴφια μῆλα. Ἀπὸ κοινοῦ, ληϊστά. Ξανθὰ κάρηνα. |
| 9 407 | Πυῤῥά. Λέγει δὲ ἀπὸ μέρους τοὺς ἵππους. Ληϊστή. |
| 9 408 | Ἐκ λείας λαμβανομένη. κτητή. Οὔθ’ ἑλετή. |
| 9 409 [5] | Οὔτε πάλιν ληπτή. Ἐπεὶ ἄρ κεν ἀμείψεται ἕρκος ὀδόντων. Ἐπεὶ δ’ ἄν, φησιν, ἅπαξ φθάσῃ παρελθεῖν τὸν περίβολον τῶν ὀδόντων. Διὰ γὰρ τοῦ στόματος ἔξεισι τὸ ψυχικὸν πνεῦμα. Ἀργυρόπεζα. |
| 9 410 | Εὔπους, καλή. ἀπὸ μέρους. Διχθαδίας κῆρας. |
| 9 411 | Δύο μοίρας. Φερέμεν. Φέρειν, ἔχειν. Θανάτοιο τέλοσδε. Εἰς θάνατον. περιφραστικῶς. Κλέος ἄφθιτον. |
| 9 413 | Ἀθάνατος δόξα, καὶ φήμη. Δηρόν. |
| 9 415 | Ἐπὶ πολὺν χρόνον. Παραμυθησαίμην. |
| 9 417 | Παραινέσαιμι. Δῄετε. |
| 9 418 | Εὑρήσετε. Τέκμωρ. Τέλος. Μάλα γὰρ ἕθεν. |
| 9 419 | Σφόδρα γὰρ αὐτῆς. Ἀγγελίην. |
| 9 422 | Πρεσβείαν. Ἀπόφασθε. Ἀπαγγείλατε. Φράζωνται. |
| 9 423 | Σκέπτωνται. Μῆτιν. Βουλὴν, γνώμην. Σόῃ. |
| 9 424 | Σώζῃ. Ἑτοίμη. |
| 9 425 [5] | Εὔληπτος, φανερὰ, ἕτοιμος. Λέγει δὲ τοῦτο, ὅτι, Ματαία ἐστὶν αὕτη ἡ γνώμη, ἣν ἐποιήσαντο οἱ Ἕλληνες, πέμψαντες ὑμᾶς πρέσβεις πρός με, ὡς δυναμένους πεῖσαι. Ἐφράσσαντο. |
| 9 426 | Ἐλογίσαντο, ἐσκέψαντο. Ἀπομηνίσαντος. Σφόδρα ὀργισθέντος. Μένων κατά. |
| 9 427 | Καταμένων. Ἀνάγκῃ δ’ οὔτι μιν ἄξω. |
| 9 429 | Ἀντὶ τοῦ, οὐκ ἀναγκάσω. Ἀγασσάμενοι. |
| 9 431 | Θαυμάσαντες. Ἀπέειπεν. Ἀπηρνήσατο, ἀπεῖπεν. Ἀναπρήσας. |
| 9 433 | Ἀναφυσήσας, ἢ ἀθρόον ἀναβαλών. Πέρι γὰρ δίε. Περισσῶς γὰρ ἐφοβεῖτο. Μετὰ φρεσὶ βάλλεαι. |
| 9 434 | Κατὰ νοῦν ἔχεις. Αὖθι λιποίμην. |
| 9 437 | Ἀπολειφθείην. Σοὶ δέ μ’ ἔπεμπεν. |
| 9 438 | Ἀντὶ τοῦ, συνέπεμπέ με σοί. Ὁμοιΐου πτολέμοιο. |
| 9 440 | Τοῦ ὁμοίως πᾶσι χαλεποῦ. Ἀγορέων. |
| 9 441 | Δημηγοριῶν, ῥήσεων, ἢ ἐκκλησιῶν. Ἀριπρεπέες. Διαπρέποντες, ἔκδηλοι. Τελέθουσιν. Ὑπάρχουσι, γίγνονται. Μύθων τε ῥητῆρ’ ἔμμεναι. |
| 9 443 [5] | Ἀντὶ τοῦ, διδάσκαλον ἐσόμενον λόγων, ὧν δεῖ λέγειν. Πρηκτῆρά τε. Καὶ δραστικὸν ἔργων, ἃ δεῖ πράσσειν. Ὡς ἂν ἔπειτ’ ἀπὸ σεῖο, φίλον τέκος, οὐκ ἐθέλοιμι Λείπεσθαι. |
| 9 444 | Διὸ οὐκ ἀπολειφθήσομαί σου. Ὑποσταίῃ. |
| 9 445 | Ὑπόσχοιτο. Ἀποξύσας. |
| 9 446 | Ἀφελών. Νέον ἡβώωντα. Ἀκμάζοντα, σώζοντα. Νείκεα. |
| 9 448 [15] | Φιλονεικίας, ἀπειλάς. Φεύγων νείκεα πατρὸς Ἀμύντορος. Φοῖνιξ, ὁ Ἀμύντορος, ὃς ἐξέπεσε τῆς οἰκίας γῆς διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν. Τοῦ πατρὸς αὐτοῦ παλλακίδα μὲν ὀνόματι Κλυτίαν ἀγαπῶντος, Ἱπποδάμειαν δὲ, ἐξ ἧς τὸν Φοίνικα ἔτεκε, στυγοῦντος, δεηθείσης τῆς μητρὸς, τῇ παλλακίδι τοῦ πατρὸς Κλυτίᾳ ἐμίγη. Γνοὺς δὲ Ἀμύντωρ, ἐπηράσατο τῷ παιδὶ δυστυχίαν περὶ τέκνων γονήν. Δείσας δὲ Φοῖνιξ τὸν πατέρα, καὶ τὰς ὑπ’ αὐτοῦ γενομένας ἀρὰς, φεύγει πρὸς Πηλέα. Ὃς ὑποδεξάμενος αὐτὸν, διὰ τὴν συγγένειαν, δίδωσιν αὐτῷ τὴν Δολοπίαν χώραν· καὶ Ἀχιλλέα τὸν υἱὸν, μικρὸν ὄντα, εἰς ἀνατροφὴν παραδίδωσιν. Ὀρμενίδαο. Ὀρμένου παιδός. Περιχώσατο. |
| 9 449 | Περισσῶς ὠργίσθη. Ἀτιμάζεσκεν. |
| 9 450 | Ἠτίμαζε. Προμιγῆναι. |
| 9 452 | Συνελθεῖν, μιγῆναι. Ἐχθήρειε. Μισήσειεν. Πιθόμην. |
| 9 453 | Ἐπείσθην. Ὀϊσθείς. Ὑπονοήσας. Στυγεράς. |
| 9 454 [5] | Μισητὰς, φρικτάς. Ἐπεκέκλετο. Ἐπεκαλεῖτο. Ἐριννῦς. Καταχθόνιοι δαίμονες, τιμωρητικοὶ τῶν πατρικῶν ἀσεβημάτων. ὧν τὰ ὀνόματα, Ἀλεκτὼ, Τισιφόνη, Μεγαίρα. Ἐφέσσεσθαι. |
| 9 455 | Ἐπικαθεσθῆναι. Γεγαῶτα. |
| 9 456 | Γεγεννημένον. Θεοὶ δ’ ἐτέλειον ἐπαράς. Ἐπετέλουν δὲ οἱ θεοὶ τὰς κατάρας αὐτοῦ. Ζεύς τε καταχθόνιος. |
| 9 457 [5] | Ὁ Πλούτων. Καὶ ἐπαινή. Ἐπίφοβος, δεινή. Αἰνὸν γὰρ, τὸ δεινόν. Ἢ, ἣν οὐκ ἄν τις ἐπαινέσειεν· Ἀντίφρασις, ὁ τρόπος. Ἢ, ὑπερβολικῶς, ἣν ἄν τις, φησὶν, ἐπαινεῖν παραιτήσαιτο. Ἐρητύετο. |
| 9 458 | Ἠρεμίᾳ κατείχετο. Στρωφᾶσθαι. |
| 9 459 | Ἀναστρέφεσθαι. διάγειν. Ἔται. |
| 9 460 [5] | Ἑταῖροι, πολῖται. Ἀνεψιοί. Ἀδελφῶν υἱοὶ, ὡς Ἀχιλλεὺς, καὶ Αἴας. Ἀδελφιδοὶ δὲ, οἱ ἀδελφῶν παῖδες. ὡς Ὀρέστης Μενελάου. Ἀμφὶς ἐόντες. Περὶ ἐμὲ ὄντες, παρόντες. Ἴφια. |
| 9 462 | Ἰσχυρὰ, εὐτραφῆ. Ἕλικας. Μέλανας, ἢ ἑλικοειδῆ τὰ κέρατα ἔχοντας. Εὑόμενοι. |
| 9 464 | Φλογιζόμενοι, ὀπτώμενοι. Τανύοντο. Ἐξετείνοντο. Κεράμων. |
| 9 465 | Πίθων. Μέθυ. Οἶνος. Εἰνάνυχες. |
| 9 466 | Ἐπὶ ἐννέα νύκτας. Ἀμειβόμενοι. |
| 9 467 | Ἐξ ἀμοιβῆς φυλάσσοντες. ὅ ἐστιν, ἐκ διαδοχῆς. Ἔσβη. Ἐπαύσατο, ἐσβέσθη. Αἰθούσῃ. |
| 9 468 | Αἴθουσαι αἱ ὑπὸ τοῦ ἡλίου καταυγαζόμεναι στοαί. Παρὰ τὸ αἴθεσθαι. Εὐερκέος. Ἀσφαλῆ περίβολον ἐχούσης. Προδόμῳ. |
| 9 469 [5] | Τῷ προστόῳ τοῦ θαλάμου. Διέχεε τὴν τάξιν. θάλαμος μὲν γὰρ, ὁ ἔσω οἶκος τῆς αὐλῆς· τὸ δὲ πρὸ αὐτοῦ, πρόδομος. Αἴθουσα δὲ περίστυλον, τοῦτ’ ἔστι, πρὸς ἥλιον τετραμμένη στοά· παρὰ τὸ αἴθεσθαι, ὅ ἐστι, φλέγεσθαι. Πυκινῶς. |
| 9 471 | Ἐπιμελῶς, ἀσφαλῶς. Ὑπέρθορον. |
| 9 472 | Ὑπερηλάμην, ἐξέφυγον. Ἑλλάδος. |
| 9 474 | Ἑλλὰς καὶ Φθία, πόλεις τῆς Θετταλίας. Ἐς Πηλῆα ἄνακτα. |
| 9 476 | Ἀντὶ τοῦ, πρὸς τὸν Πηλέα ἱκέτης παρεγενόμην, καὶ ἱκέτευσα. Ὤπασε. |
| 9 479 | Παρέσχεν, ἔδωκε. Ἐσχατιήν. |
| 9 480 | Τὰ ἔσχατα μέρη. Τοσοῦτον ἔθηκα. |
| 9 481 | Τηλικοῦτον ἐποίησα. Ἔστι δὲ ποσότης ἀντὶ πηλικότητος. Ἐπιείκελε. Ἐφόμοιε. Πάσασθαι. |
| 9 483 | Γεύσασθαι. Ὄψου. |
| 9 485 [5] | Προσοψήματος, προσφαγίου. Ἄσαιμι. Πληρώσαιμι, κορέσαιμι. Προταμών. Ἤτοι, ἀποκόψας. ἢ, τὸ σκληρὸν τῆς τροφῆς προκατεργασάμενος. Κατέδευσας. |
| 9 486 | Διάβροχον ἐποίησας, κατέβρεξας. Ἀποβλύζων. |
| 9 487 [5] | Ἀπεμῶν, ἐκβάλλων. Ὀνοματοποιΐα, ὁ τρόπος. Ἐν νηπιέῃ ἀλεγεινῇ. Ἐν τῇ χαλεπῇ παιδοτροφίᾳ. Ἀλεγεινῇ. Ἀλγεινῇ. Ἐκ τοῦ, ποιεῖν ἀλγεῖν τὴν ψυχήν. Ἐξετέλειον. |
| 9 489 | Ἔδωκαν. Δάμασον. |
| 9 492 | Καταπράϋνον. Νηλεές. |
| 9 493 [5] | Ἀπηνὲς, ἀπότομον. Στρεπτοί. Εὐμετάστρεπτοι, εὐμετάβλητοι, εὔπιστοι. Ἐναντίον τὸ, Στρεπτοὶ δέ τε καὶ θεοὶ αὐτοί· τῷ, Οὐ γὰρ αἶψα θεῶν τρέπεται νόος. Λύοιτο δ’ ἂν προσώπῳ· ὅτι τὸ μὲν ὁ Ποιητής φησιν· ἐκεῖνο δὲ ὁ Φοῖνιξ λέγει, ἐν καιρῷ ὀργιζομένου Ἀχιλλέως, εἰκότως, καὶ τοὺς θεοὺς πείθεσθαι. Θυέεσσι. |
| 9 495 | Θυμιάμασι, θυσίαις. Εὐχωλῇς. Εὐχαῖς, εὐχωλαῖς. Ἀγανῇσι. Προσηνέσι, πράοις. Παρατρωπῶσι. |
| 9 496 | Περιτρέπουσι, πείθουσιν. Ὑπερβήῃ. |
| 9 497 | Παρέλθῃ. Λιταί. |
| 9 498 [10] | Θεαὶ, οὕτως ἐπικαλούμεναι. Καὶ γάρ τε Λιταί εἰσι Διὸς κοῦραι. Ἀνειδωλοποιεῖ τὰς Λιτὰς ὡς δαίμονάς τινας. Χωλὰς μὲν οὖν αὐτὰς κέκληκε, διὰ τὸ βραδέως καὶ μόλις προσιέναι, καὶ γονυκλινεῖς λιτανεύειν τούτους, οὓς ἂν προηδικηκότες ὦσι. Ῥυσὰς καὶ διαστρόφους τὰς ὄψεις, ἐπεὶ βαρέως καὶ οὐ γεγηθότι τῷ προσώπῳ, οὐδὲ ὀρθῷ τῷ βλέμματι, προσορᾷν δύνανται τοὺς προηδικημένους· παρ’ ὧν αἰτοῦνται συγγνώμην. Διὸς δὲ θυγατέρας γενεαλογεῖ, ὥστε σεβασμιωτέρας φαίνεσθαι. Χωλαί. |
| 9 499 [5] | Χωλοποιοί. Ῥυσαί. Ῥυτίδας ἔχουσαι. Ῥυτίδες δὲ καλοῦνται αἱ ἐπὶ τοῦ μετώπου τοῦ δέρματος συστροφαί. Παραβλῶπες. Παρηγμέναι, διάστροφοι τοὺς ὀφθαλμούς. Ἐπειδὴ οἱ ἱκετεύοντες, ὑπὲρ τοῦ ἐλεεινὸν φαίνεσθαι, προσίασιν οἰκτροὶ τὰ σχήματα αὐτῶν καὶ τὰς θέας ἔχοντες. Μετόπισθ’. |
| 9 500 | Ἐξόπισθεν, ἐξ ὑστέρου. Ἀλέγουσι. Φροντίζουσι. Κιοῦσαι. Ἐλθοῦσαι. Σθεναρή. |
| 9 501 | Ἰσχυρά. Ἀρτίπος. Ἄρτιος καὶ ὑγιὴς τοῖς ποσίν. ὁλόκληρος. Οὕνεκα. Διότι. Ὑπεκπροθέει. |
| 9 502 | Ὑπεραίρει, προλαμβάνει. Φθάνει. Προήκει. προλαμβάνει. Ἐξακέονται. |
| 9 503 | Ἰῶνται, ἀποθεραπεύσουσι. Αἰδέσσεται. |
| 9 504 | Αἰδεσθῇ. Στερεῶς. |
| 9 506 | Ἰσχυρῶς, σκληρῶς. Ἀποείπῃ. Ἀπαρνήσηται, ἀπείπῃ. Ἀποτίσῃ. |
| 9 508 | Δίκην ἀποδῷ. ὅ ἐστι, τιμωρίαν. Ἐπιγνάμπτει. |
| 9 510 | Πραΰνει. Ἐπιζαφελῶς. |
| 9 512 | Ἐπιμόνως, ηὐξημένως, ἢ ἐξημμένως. Ἀπὸ τοῦ φλέγω. Ἀποῤῥίψαντα. |
| 9 513 | Ἀποβαλόντα. Κελοίμην. Κελεύσοιμι. Χατέουσι. |
| 9 514 | Χρήζουσι. Ὑπέστη. |
| 9 515 | Ὑπέσχετο. Κρινάμενος. |
| 9 517 | Ἐπιλεξάμενος. Μῦθον ἐλέγξῃς. |
| 9 518 | Διό, φησι, μὴ ἀτιμάσῃς ἡμῶν τὸν ὑπὲρ τῆς ἀξιώσεως λόγον καὶ πρεσβείας. Μὴ δὲ πόδας. |
| 9 519 | Μηδὲ τὴν ἐνθάδε ἄφιξιν. Πρὶν δ’ οὔτι νεμεσητὸν κεχολῶσθαι. Πρότερον δὲ οὐ μεμπτὸς ὑπῆρχες ὀργιζόμενος. Τῶν πρόσθεν. |
| 9 520 | Τῶν πρὸ ἡμῶν. Ἐπευθόμεθα. Ἠκούομεν. Δωρητοί. |
| 9 522 | Δώροις πειθόμενοι. Πάλαι. |
| 9 523 | Πρὸ πολλοῦ. Ἐπίῤῥημα χρόνου δηλωτικόν. Οὔτι νέον γε. Οὐ νεωστί. Ὡς ἦν. |
| 9 524 | Ὡς ἐγένετο. Κουρῆτες. |
| 9 525 [40] | Ἀκαρνᾶνες, οἱ ἐν Πλευρῶνι πόλει τῆς Αἰτωλίας οἰκοῦντες. Ὠνομάσθησαν δὲ οὕτως, παρὰ τὸ μὴ κείρεσθαι τὰς κάρας. Αἰτωλοί. Οἱ Καλυδώνιοι. ἐπεὶ καὶ οἱ Κουρῆτες Αἰτωλοὶ ὑπῆρχον, ἐμφυλίου ὄντος τοῦ πολέμου. Ἡ οὖν Καλυδὼν πρώτη πόλις τῆς Αἰτωλίας. Κουρῆτές τε μάχοντο, καὶ Αἰτωλοί. Οἰνεὺς, Αἰτωλίας δυνάστης, τὰς ἀπαρχὰς τῶν ἐτησίων καρπῶν τοῖς θεοῖς θύων, Ἄρτεμιν μόνην κατέλιπεν. Ἡ δὲ θεὸς ὀργισθεῖσα, μέγα τοῖς Αἰτωλοῖς συὸς χρῆμα ἔπεμψεν· ὃς οὐ μόνον τὴν χώραν, ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐνοικοῦντας διέφθειρε. Καλυδώνιοι δὲ καὶ Πλευρώνιοι προῆλθον ἐπὶ τοῦτον. Μελέαγρος δὲ ὁ Οἰνέως πρῶτος ἐπιτυχὼν, γέρας τε τοῦ συὸς ἀκροθίνια λαβὼν, τὴν κεφαλὴν καὶ τὸ δέρας Ἀταλάντῃ δι’ ἔρωτα δωρεῖται. καὶ αὐτὴ γὰρ συνεξῆλθεν αὐτοῖς ἐπὶ κυνηγίαν. Οἱ δὲ Θεστίου μὲν παῖδες, ἀδελφοὶ δὲ τῆς Μελεάγρου μητρὸς Ἀλθαίας, ὀργίλως ἐπὶ τούτῳ διατεθέντες, ἐπεβούλευον τῷ Μελεάγρῳ. Ὁ δὲ προγνοὺς, οὓς μὲν ἀπέκτεινεν, οὓς δὲ εἰς φυγὴν τραπῆναι ἐποίησε. Διόπερ Πλευρώνιοι τοῖς Καλυδωνίοις ἐπεστράτευον· Μελέαγρος δὲ, κατ’ ἀρχὰς τῇ μητρὶ μηνιῶν, οὐκ ἐβοήθει τῇ πατρίδι. Πορθουμένης δὲ ἤδη τῆς πόλεως, πεισθεὶς ὑπὸ Κλεοπάτρας τῆς γυναικὸς, προσελθὼν, οὓς μὲν ἀνεῖλεν, οὓς δὲ ἠνάγκασε διώκων κατὰ κρημνῶν ἐνεχθῆναι. Ἀλθαία δὲ μηνιῶσα τῷ παιδὶ, τὴν ὑπὸ Μοιρῶν δεδομένην δᾷδα κατέφλεξεν. ἦν δὲ πεπρωμένον· ἐκείνης κατακαείσης, καὶ τὸν Μελέαγρον ἀποθανεῖν. φθαρέντος δὲ τοῦ παιδὸς, Ἀλθαία μετανοήσασα, ἑαυτὴν ἀναιρεῖ. Μενεχάρμαι. Ὑπομονητικοὶ ἐν μάχαις. πολεμικοί. Ἐνάριζον. |
| 9 526 | Ἐφόνευον. Θαλύσια. |
| 9 530 [5] | Τὰς ὑπὲρ εὐθαλείας καὶ εὐφορίας τῶν καρπῶν διδομένας θυσίας, μετὰ τὴν συγκομιδὴν τῶν καρπῶν, τοῖς τε ἄλλοις καὶ τῇ Δήμητρι. Γουνῷ ἀλωῆς. Ἐν τῷ γονιμωτάτῳ καὶ καρπίμῳ χωρίῳ τῆς γῆς. Ἔῤῥεξεν. |
| 9 532 | Ἐτέλεσεν. Ἢ λάθετ’, ἢ οὐκ ἐνόησεν. |
| 9 533 | Ἤτοι, ἐννοήσας θῦσαι, ἐπελάθετο. ἢ οὐδ’ ὅλως ἐπενόησεν. Ἀάσσατο δὲ μέγα. Ἐβλάβη δὲ μεγάλως. Δῖον γένος. |
| 9 534 | Διὸς θυγάτηρ. Ἰοχέαιρα. Βέλεσι χαίρουσα, τοξότις. Χλούνην. |
| 9 535 [5] | Κατὰ τὸ ἔτυμον, χλοεύνην, τὸν ἐν τῇ χλόῃ εὐναζόμενον. εὐτραφῆ. Ἢ, τὸν ἀφριστήν. Οἱ δὲ, τὸν τομίαν. Ἄλλοι δὲ, τὸν ἐπὶ Χλούνῃ, χωρίῳ οὕτως καλουμένῳ, ἐνδιατρίβοντα. Ἀργιόδοντα. Λευκοὺς ὀδόντας ἔχοντα. Ἔρδεσκεν. |
| 9 536 | Εἰργάζετο, ἔπραττεν. Ἔθων. Ἐξ ἔθους κατατρέχων, καὶ βλάπτων. Ἀλωήν. Κοινῶς, τὴν καρποφόρον χώραν. Προθέλυμνα. |
| 9 537 | Πρόῤῥιζα. ἐπάλληλα, καὶ πυκνά. Ἄνθεσι μήλων. |
| 9 538 | Τοῖς καρποῖς. Θηρήτορας. |
| 9 540 | Κυνηγέτας. Τόσσος ἔην. |
| 9 542 | Τηλικοῦτος ἦν. Πυρῆς ἐπέβησεν. Ἀντὶ τοῦ, πυρὸς ἐπεβίβασεν. ἀνεῖλεν αὐτούς. Κέλαδον. |
| 9 543 | Ταραχὴν, θόρυβον. Ἀμφὶ συὸς κεφαλῇ καὶ δέρματι. |
| 9 544 [15] | Ὡς καὶ τῆς κεφαλῆς τῷ δέρματι προσεχομένης. Ταῦτα δὲ συνέκειτο δοθῆναι ἀριστεῖα τῷ πρώτως βαλόντι τὸν σῦν. Λαβὼν δὲ αὐτὰ ὁ Μελέαγρος, ἐδωρήσατο Ἀταλάντῃ τῇ Ἰάσου, Ἀρκάδι τὸ γένος. Λοχίσαντες δὲ αὐτὴν οἱ μήτρωες τοῦ Μελεάγρου, ἀφείλοντο τὸ γέρας τῆς κόρης. Ἐφ’ ᾧ ὀργισθεὶς ὁ Μελέαγρος, διεχρήσατο αὐτούς. Λυπηθεῖσα δὲ ἐπὶ τοῖς ἀδελφοῖς ἡ Ἀλθαία, ἡ τοῦ Μελεάγρου μήτηρ, κατέφλεξε τὸν ὑπὸ Μοιρῶν αὐτῇ δοθέντα δαλὸν, ὄντα συνεκτικὸν τῆς Μελεάγρου ζωῆς, ᾧ συνδιεφθάρη καὶ ὁ Μελέαγρος. Λαχνήεντι. Δασεῖ. Ἔκτοσθεν. |
| 9 548 | Ἀντὶ τοῦ, ἐκτὸς, ἔξω. Ἔδυ. |
| 9 549 | Ὑπεισῆλθεν, ἔλασεν. Οἰδαίνει. |
| 9 550 | Εἰς ὕψος αἴρεσθαι ποιεῖ, ἐμπίπρησι. Πύκα περ φρονεόντων. Σωφρονούντων, συνετῶν. Ἀλθαίῃ. |
| 9 551 | Ἀλθαία ἡ μήτηρ τοῦ Μελεάγρου. Ἡ δὲ Κλεοπάτρα, Ἴδου, καὶ Μαρπίσσης τῆς Εὐήνου θυγατρὸς, Μελεάγρου δὲ γυνή. Κεῖτο. |
| 9 552 | Ἀργὸς διετέλει. Κούρῃ Μαρπίσσης. |
| 9 553 [25] | Καὶ τὰ ἑξῆς. Εὔηνος, Ἄρεος παῖς, βασιλεὺς Αἰτωλίας, ἔχων θυγατέρα εὐπρεπεστάτην, Μάρπισσαν τοὔνομα, τοὺς μνηστευομένους αὐτὴν προεκαλεῖτο εἰς ἁρματηλασίας ἀγῶνα, λέγων ἐκδώσειν τῷ διαφυγόντι αὐτὸν διώκοντα· τοὺς δὲ ληφθέντας καρατομῶν, ἐπετίθει τὰς κεφαλὰς ἐπὶ τοῦ τοίχου τῆς οἰκίας, εἰς κατάπληξιν τῶν λοιπῶν. Πολλῶν τοίνυν ἤδη ἀνῃρημένων, Ἴδας, λόγῳ μὲν Ἀφαρέως υἱὸς, τῇ δὲ ἀληθείᾳ Ποσειδῶνος, τελευταῖος λαβὼν παρὰ τοῦ πατρὸς ἵππους ποδωκεστάτους, ἥρπασε τὴν κόρην, χορεύουσαν ἐν Ἀρτέμιδος. Εὔηνος δὲ, ὡς οὐκ ἠδύνατο καταλαβεῖν, ἀποσφάξας τοὺς ἵππους οὓς εἶχεν, ἑαυτὸν ἔῤῥιψεν εἰς τὸν Λυκόρμαν ποταμόν· ὃς ἀπ’ αὐτοῦ Εὔηνος προσηγορεύθη. Διαπεφευγότι δὲ τῷ Ἴδᾳ τὸν κίνδυνον, Ἀπόλλων ἠναντιοῦτο περὶ τῆς κόρης, βουλόμενος ἀφαρπάζειν αὐτήν. Προϊόντων δὲ αὐτῶν εἰς μάχην, Ζεὺς πέμψας Ἑρμῆν, ἐπέτρεψε τῇ κόρῃ ἑλέσθαι ὃν ἂν βούληται. Ἡ δὲ εἵλετο τὸν Ἴδαν, εὐλαβηθεῖσα μὴ γηράσασαν αὐτὴν ἀπολίπῃ Ἀπόλλων. Εὐηνίνης. Τῆς Εὐήνου θυγατρός. Ἴδεώ τε. |
| 9 554 | Τοῦ Ἴδου τοῦ Ἀφαρέως παιδός. Καλλισφύρου. |
| 9 556 | Εὐπρεποῦς, καλῆς. ἀπὸ μέρους. Ἀλκυόνην καλέεσκον. |
| 9 558 [25] | Κύηξ ὁ Φωσφόρου τοῦ ἀστέρος, γήμας Ἀλκυόνην τὴν Αἰόλου, μέγα φρονήσας ἐφ’ ἑαυτῷ, θεὸς ἐβούλετο νομίζεσθαι. Διόπερ ἥτε γαμετὴ διαπαντὸς αὐτὸν ἐκάλει Διὰ, κἀκεῖνος Ἥραν τὴν γυναῖκα. Ζεὺς δὲ, ἀγανακτήσας, μετέβαλεν αὐτοὺς εἰς ὄρνεα χωρὶς ἀλλήλων βιοῦντα. Ἐκλήθη δὲ, ἡ μὲν, Ἀλκυόνη, ὁ δὲ, Κύηξ. Παρὰ δὲ τοῖς αἰγιαλοῖς, τῆς Ἀλκυόνος τικτούσης, συμβαίνει, ἐπελθόντα τὰ κύματα τὰ ἔγγονα αὐτῆς κατασύρειν. Ζεὺς δὲ, θεασάμενος αὐτὴν κλαίουσαν, κατελεήσας, ἐπέταξε τοῖς ἀνέμοις, καθ’ ὃν ἂν καιρὸν ἣ ἀλκυόνη τίκτει, μὴ πνεῖν, μέχρι τεσσαρεσκαίδεκα ἡμερῶν τοῦ χειμῶνος αὐξανομένου. Εἴρηται δὲ ἀλκυὼν παρὰ τὸ ἐν ἁλὶ κύειν. Οἱ οὖν γονεῖς ἀπὸ τῶν αὐτῇ συμβεβηκότων οὕτως ἐκάλουν αὐτὴν τὴν Κλεοπάτραν. ὡς, Μεγαπένθην, καὶ, Εὐρυσάκην, καὶ Νεοπτόλεμον. Ἔκλαιεν οὖν τὸν ἄνδρα Ἴδαν, ὅτε αὐτὴν ἥρπασεν Ἀπόλλων. Ἐπώνυμον. Ἀντὶ τοῦ, φερώνυμον, καὶ ἀπὸ συμβεβηκότος οἰκείως κείμενον. Τὴν Κλεοπάτραν οὖν, φησι, φερωνύμως καὶ Ἀλκυόνην ἐκάλουν, διὰ τὸ τὴν μητέρα Μάρπισσαν δίκην Ἀλκυόνος κλαῦσαι, ὅτε ἀφῃρεῖτο αὐτὴν Ἀπόλλων. Πολυπενθέος. |
| 9 559 | Ἐπιπολὺ πενθούσης. Οἶτον. Μόρον, συμφοράν. Παρκατέλεκτο. |
| 9 561 | Παρέκειτο. Πέσσων. Πεπαίνων, παρηγορῶν, ἢ, συνέχων. Ἐξ ἀρέων μητρὸς κεχολωμένος. |
| 9 562 | Διὰ τὰς τῆς μητρὸς κατάρας ὠργισμένος. Ἀχέουσα. |
| 9 563 [5] | Λυπουμένη. Κασιγνήτοιο φόνοιο. Διὰ τὸν φόνον τῶν ἀδελφῶν. Ἀπέκτεινε μὲν γὰρ Μελέαγρος τοὺς μήτρωας. Ἢ ἀντὶ τοῦ, ὑπὲρ κασιγνητικοῦ φόνου. οὐ γὰρ εἷς ἦν ὁ ἀνῃρημένος τῆς Ἀλθαίας ἀδελφὸς, ἀλλὰ πλείους, Ἴφικλος, Πολυφάντης, Φάνης, Εὐρύπυλος, Πλήξιππος. Πολυφόρβην. |
| 9 564 [10] | Πολλοὺς τρέφουσαν. Ὅθεν καὶ ἱπποφόρβια καλεῖται τὰ ἵππους τρέφοντα χωρία. Χερσὶν ἀλοία. Ταῖς χερσὶν ἔτυπτεν. Ὅθεν καὶ πατραλοίας, ὁ τὸν πατέρα τύπτων. Εὔχονται δὲ οἱ ἥρωες, τοῖς μὲν οὐρανίοις θεοῖς ἄνω τὰς χεῖρας ἀνίσχοντες· Μεγάλ’ εὐχετόωντο ἕκαστος. τοῖς δὲ θαλασσίοις· Πολλὰ δὲ μητρὶ φίλῃ ἠρήσατο χεῖρας ὀρεγνύς. εἰς θάλασσαν δηλονότι. τοῖς καταχθονίοις δὲ κόπτοντες τὴν γῆν, ὡς ἐνθάδε φησί. Κικλήσκουσα. |
| 9 565 | Ἐπικαλουμένη. Ἐπαινήν. Φοβεράν. Πρόχνυ. |
| 9 566 | Εἰς γόνατα. Δεύοντο. Ἐβρέχοντο. Ἠεροφοῖτις Ἐριννύς. |
| 9 567 [5] | Ἐκ τοῦ σκότους ἐρχομένη, ἀόρατος. Εἴρηται δὲ Ἐριννὺς, ἤτοι παρὰ τὸ ἐν τῇ ἔρᾳ ναίειν καὶ οἰκεῖν, ὅ ἐστι τῇ γῇ. καταχθονία γὰρ ἡ δαίμων. ἢ οἱονεὶ ἀρανύς τις οὖσα, καὶ τὰ αἴσια ἀνύουσα καὶ ἐκτελοῦσα. Ἐξ Ἐρέβευσφιν. |
| 9 568 | Ἐκ τοῦ σκότους. Ἀμείλιχον. Ἀπηνὲς, σκληρόν. Πιότατον. |
| 9 573 | Λιπαρώτατον, εὐγειότατον. Πεντηκοντόγυον. |
| 9 575 | Πεντήκοντα γυιῶν. ὅ ἐστι πλέθρων. Γυίης γὰρ μέτρον γῆς. Οἱ δὲ, πεντήκοντα ζευγῶν. Οἰνοπέδοιο. Ἀμπελοφύτου χωρίου. Ψιλὴν ἄροσιν. |
| 9 576 | Τὴν ἄδενδρον χώραν, τὴν πρὸς τὸ σπείρεσθαι ἐπιτηδείαν. Ταμέσθαι. Ἀποτεμεῖσθαι. εἰς τιμὴν λαβεῖν. Ἐπεμβεβαώς. |
| 9 578 | Ἐπιβεβηκώς. Σείων. |
| 9 579 | Τινάσσων, κινῶν. Κολλητὰς σανίδας. Περιφραστικῶς, τὰς θύρας. Ἀπὸ τοῦ καλῶς συνηρμόσθαι. Γουνούμενος. Ἱκετεύων. Κασίγνηται. |
| 9 580 | Ἀδελφαί. Κεδνότατοι. |
| 9 582 | Κηδεμονικώτατοι, προσφιλέστατοι. Πύκα. |
| 9 584 | Συνεχῶς, πυκνῶς, ἢ ἐπιμελῶς. Ἐνέπρηθον. |
| 9 585 | Ἐνεπύριζον, ἔκαιον. Κήδε’. |
| 9 588 | Τὸ τέλειον, κήδεα, ὅ ἐστι, κακά. Ἁλῴη. Ληφθείη, πορθηθείη. Ἀμαθύνει. |
| 9 589 | Κατὰ μικρὸν δαπανᾷ. ὅ ἐστιν, ἄμαθον καὶ κόνιν ποιεῖ. Ὠρίνετο. |
| 9 591 | Ἀντὶ τοῦ, ὠρίνθη, διεταράχθη. Κακὰ ἔργα. Τὰ πολέμιά φησι κακὰ ἔργα. Βῆ δ’ ἰέναι. |
| 9 592 | Ἐφορμήσας ἐπῆλθεν. Εἴξας ᾧ θυμῷ. |
| 9 594 | Νικηθεὶς ὑπὸ ἰδίας ἐπιθυμίας. Φίλος. |
| 9 597 | Φίλε. Ἀττικῶς. Κάκιον. Ἀντὶ τοῦ, κακόν. Φθισήνορα. |
| 9 600 | Τὸν φθαρτικὸν τῶν ἀνδρῶν. Δύῃς. Κατέλθῃς. Τιμῆς ἔσεαι. |
| 9 601 | Τιμηθήσῃ, ἢ τίμιος ἔσῃ. Ἀλαλκών. Βοηθήσας, ἐπαμύνας. Ἄττα. |
| 9 603 [5] | Τροφέ. Θετταλῶν ἡ φωνή. Καὶ ἔστι προσφώνησις νεωτέρου πρὸς πρεσβύτερον. Τοῦτο δὲ ὑπερβιβάσαντες, τέττα λέγουσιν, ὅ ἐστιν, ἑταῖρε. Οὔτοι με ταύτης Χρεὼ τιμῆς. Οὐ χρείαν ἔχω τῆς τε τῶν Ἑλλήνων καὶ τῆς Ἀγαμέμνονος τιμῆς. Καὶ ἔστι σολοικισμὸς παρὰ τὰς πτώσεις. Φρονέω. |
| 9 604 | Φρονῶ, βουλεύομαι. Διὸς αἴσῃ. Τῇ τοῦ Διὸς βουλήσει. Ἀϋτμή. |
| 9 605 | Ἀναπνοὴ, ζωή. Ὀρώρῃ. |
| 9 606 | Κινεῖται. Σύγχει. |
| 9 608 | Τάραττε, λύπει. Ἀχεύων. Λυπούμενος. Ἀπέχθηαι. |
| 9 610 | Ἐχθρὸς γενήσῃ. Κήδειν. |
| 9 611 | Λυπεῖν, βλάπτειν. Ἶσον. |
| 9 612 | Ὁμοίως. Μείρεο. Μερίζου. Οὗτοι δ’ ἀγγελέουσι. |
| 9 613 [5] | Διατί τὸν Φοίνικα οὐκ ἀπολύει ὁ Ἀχιλλεύς; Ὅτι γνοὺς, παρακεκλῆσθαι αὐτὸν ἡγήσασθαι τῇ πρεσβείᾳ, ἐφοβήθη μὴ μετὰ μείζονος δεήσεως πάλιν ἐκπεμφθῇ, καὶ δὶς ἀτιμάζειν ἀνάγκην ἕξῃ. Οἱ δὲ ὡς ὁμολογούμενον αὐτὸ λαμβάνουσιν, ὅτι ὡς τροφέα αὐτὸν κατέχει. Λέξεο. Κατακλίθητι. Μαλακῇ. |
| 9 614 | Ἁπαλῇ. Ἐφ’ ἡμέτερα. |
| 9 615 | Ἀντὶ τοῦ, εἰς τὰ ἡμέτερα. Στορέσαι. |
| 9 617 | Στρῶσαι. Πυκινόν. Πυκνὸν ἱμάτιον. Μεδοίατο. |
| 9 618 | Πρόνοιαν ποιήσαιντο, φροντίσαιεν. Μύθοιο τελευτή. |
| 9 621 | Τὸ τέλος τοῦ λόγου. Κρανέεσθαι. |
| 9 622 | Τέλος λήψεσθαι, τελειωθήσεσθαι. Μετατρέπεται. |
| 9 626 | Ἐπιστροφὴν ποιεῖται, φροντίζει. Νηλής. |
| 9 628 | Ἀνηλεὴς, σκληρός. Ποινήν. |
| 9 629 | Ἀντέκτισιν, τιμωρίαν ἔλαβε τὶς ὑπὲρ ἀδελφικοῦ φόνου. Ἄλληκτον. |
| 9 632 | Ἀκατάπαυστον, ἀθεράπευτον. Εἵνεκα κούρης Οἴης. |
| 9 633 | Ἤτοι, ὁποίας. εἰρωνικῶς. Ἢ, μιᾶς κόρης. Ἐπὶ τῇσι. |
| 9 635 | Πρὸς ταύταις. Ἵλαον. Ἵλεων. εὐμενῆ. Ἔνθεο. Ποίησον. Αἴδεσσαι. |
| 9 636 | Αἰδέσθητι. Μέλαθρον. Συνεκδοχικῶς, οἰκίαν. Ὑπωρόφιοι. Ὑπὸ τὴν αὐτὴν στέγην. Κήδιστοι. |
| 9 638 | Οἰκειότατοι, φροντιστικώτατοι. Πάντα τι μοὶ κατὰ θυμὸν ἐείσω. |
| 9 641 | Ἅπαντά μοι καθηκόντως ἔδοξας εἰρηκέναι. Οἰδάνεται. |
| 9 642 | Πληροῦται ὑπὸ ὀργῆς. Ἐκ μεταφορᾶς τῆς φλεγμονῆς, ἢ καλεῖται οἴδημα. Ἀσύφηλον. |
| 9 643 | Ἀδόκιμον, ἀμαθῆ. Οἱ δὲ ἀντὶ τοῦ, ἀσυφήλως, ὅ ἐστιν, ὑβριστικῶς. Ἀτίμητον. |
| 9 644 [5] | Ἄτιμον, ἢ τὸν ἐν τιμήματι πολιτείας οὐ συναριθμούμενον. Τιμητικοὶ γὰρ ἐκαλοῦντο οἱ ἐν ταῖς πολιτείαις. Μετανάστην. Μέτοικον, φυγάδα. Ἀπόφασθε. |
| 9 645 | Ἀπαγγείλατε. Μεδήσομαι. |
| 9 646 | Πρόνοιαν ποιήσομαι. Κατά τε σμύξαι. |
| 9 649 | Κατακαῦσαι. Σχήσεσθαι. |
| 9 651 | Ἀποσχεθῆναι. Κώεα. |
| 9 657 [5] | Κώδια. ὅ ἐστι προβάτων δέρματα. Καὶ εἴρηται ἀπὸ τοῦ ἐγκεῖσθαι. ὅ ἐστιν, ἐγκοιμᾶσθαι. Ῥῆγος. Τὸ βεβαμμένον ἱμάτιον. Καὶ ῥηγεῖς, οἱ βαφεῖς. Λίνοιό τε λεπτὸν ἄωτον. Περιφραστικῶς, λινοῦν περιβόλαιον. Μυχῷ κλισίης. |
| 9 659 | Ἐν τῷ ἐνδοτάτῳ τόπῳ τῆς σκηνῆς. Παρκατέλεκτο. |
| 9 660 | Παρεκοιμήθη, παρεκλίθη. Λεσβόθεν. Λέσβος, νῆσος, πλησίον Ἀσίας. Σκῦρον. |
| 9 664 [5] | Σκῦρος, πόλις τῆς νῦν μὲν Φρυγίας, πρότερον δὲ Κιλικίας. Ἔστι καὶ νῆσος τῶν Κυκλάδων. ἣν, οὐ πορθήσας, ἀλλ’ εἰρηνικῶς καταδραμὼν, ἐλαφυραγώγησεν. Αἰπεῖαν. Ὑψηλήν. Ἐνυῆος πτολίεθρον. Ὑπὸ Ἐνυέος βασιλευθεῖσαν. Ἦν δὲ οὗτος υἱὸς Διονύσου. Κυπέλλοις. |
| 9 666 | Ποτηρίοις. Παρὰ τὴν κοιλότητα. Ἀνασταδόν. |
| 9 667 | Ἀναστάντες. Πολύαινε. |
| 9 669 | Πολλοῦ ἐπαίνου ἄξιε. Ἀπέειπεν. |
| 9 671 | Ἀπηγόρευσε. Σβέσαι. |
| 9 674 | Καταπαῦσαι. Ἡ μεταφορὰ ἀπὸ τοῦ πυρός. Πιμπλάνεται μένεος. |
| 9 675 [10] | Πληροῦται ὀργῆς. Σὲ δ’ ἀναίνεται. Σὲ δὲ παραιτεῖται ἐκφαυλίζων. Οὐ παραπρεσβεύει δὲ Ὀδυσσεύς· ἀλλ’ ἃ πρὸς αὐτὸν εἶπεν ὁ Ἀχιλλεὺς, ταῦτα ἀναγγέλλει. Ζητεῖται δὲ, διατί καὶ τὴν πρὸς Αἴαντα Ἀχιλλέως ἀπόκρισιν Ὀδυσσεὺς οὐ λέγει. Ῥητέον οὖν, ὅτι σκληρῶς αὐτῷ ἀπεκρίνατο. Λεκτέον δὲ καὶ πρὸς τοὺς ζητοῦντας, τίνος ἕνεκεν ἄλλοι τινὲς οὐκ ἐπρέσβευσαν, ἀλλ’ οὗτοι· ὡς, Οἰκειότεροι τῶν ἄλλων καὶ φρονιμώτεροι, καὶ ἱκανοὶ τὸ δυσπειθὲς ἴσως πεῖσαι τοῦ ἥρωος. Ἠπείλησε. |
| 9 678 | Διωρίσατο. εἶπε. Δήετον. |
| 9 681 [5] | Εὑρήσετε. ἐξ οὗ τινὲς καὶ τὴν Δήμητρα Δηὼ λέγουσι. διὰ τὸ τοὺς ἐντυγχάνοντας αὐτῇ ζητούσῃ τὴν θυγατέρα λέγειν δῄεις, ὅ ἐστιν εὑρήσεις. Χεῖρα ἑὴν ὑπερέσχεν. |
| 9 683 | Ὑπερασπίζει αὐτῆς. Αἴας, καὶ κήρυκε δύω. |
| 9 685 | Θέλων, τὸν Ἀγαμέμνονα σκέψασθαι περὶ τῶν πρακτέων, ἐνεχείρησε τὸν Αἴαντα σιωπᾷν. Τετιηότες. |
| 9 691 | Τετιμωρημένοι. Μὴ ὄφελες. |
| 9 694 | Ἀντὶ τοῦ, μὴ ὤφειλες. Ἀεὶ δὲ ἀντιστασιώτης τοῦ Ἀχιλλέως ὁ Διομήδης εὑρίσκεται. Ἀγήνωρ. |
| 9 695 | Ἄγαν αὐθάδης, καὶ ὑπερόπτης, ὑβριστής. Ἢ, ὁ ἀγαπῶν τὴν ἠνορέην, ἤγουν τὴν ἀνδρείαν. Ἀγηνορίῃσιν ἐνῆκας. |
| 9 696 | Αὐθάδη νῦν ἐποίησας αὐτὸν πλέον, καὶ ὑπερήφανον. Ἴῃσιν. |
| 9 697 | Ἀπέλθῃ. Ἤ κε μένῃ. |
| 9 698 | Ἐὰν μένῃ. Τότε δ’ αὖτε μαχήσεται. Εἰκὸς, Αἴαντος αὐτῷ νεύσαντος, ὅτι μένει δευτερεύοντα προσθεῖναι αὐτά. Τεταρπόμενοι. |
| 9 701 | Εἰς τέρψιν ἐληλυθότες, κεκορεσμένοι. Τὸ γὰρ, μένος ἐστὶ καὶ ἀλκή. |
| 9 702 | Τοῦτο γὰρ δυνάμεώς ἐστιν. Ὕπνου δῶρον. |
| 9 709 | Ἀνάπαυσιν τοῦ ὕπνου. περιφραστικῶς. Παναχαιῶν. |
| 10 1 | Πάντων τῶν Ἑλλήνων. Παννύχιοι. |
| 10 2 [5] | Νῦν τὸ, παννύχιοι, οὐ σημαίνει τὸ δι’ ὅλης νυκτὸς, ἀλλὰ, τὸ πλεῖστον μέρος τῆς νυκτός. Μαλακῷ. Προσηνεῖ, ἡδεῖ. Δεδμημένοι. Κατεχόμενοι. Ἔχε. |
| 10 4 | Κατεῖχεν. Ὁρμαίνοντα. Ἐν νῷ ἔχοντα, βουλευόμενον. Τεύχων ἢ πολὺν ὄμβρον ἀθέσφατον. |
| 10 6 [5] | Τῷ, πολὺν, ἐπήνεγκε τὸ ἀθέσφατον, αὐξήσεως χάριν. Ἔνιοι δὲ, στίζοντες μετὰ τὸν ὄμβρον, ἀπὸ ἄλλης ἀρχῆς ἀναγινώσκουσιν, ἵν’ ᾖ πολλὴν χάλαζαν. Ἐπάλυνεν. |
| 10 7 | Ἐλεύκανεν. ὡς παλὴ καταπασθεῖσα. Οὕτως γὰρ ὀξυτόνως καλεῖται τὸ ἐκπασσόμενον λεπτομερέστατον τοῦ ἀλεύρου. Ποθί. |
| 10 8 [5] | Δή. Πτολέμοιο μέγα στόμα. Ἤτοι μεταφορικῶς, τὴν ἀρχὴν τοῦ πολέμου. Ἢ περιφραστικῶς, ὅλον αὐτόν. διότι πάντων δαπανητικός. Πευκεδανοῖο. Πικροῦ, ὀλεθρίου. Ἀπὸ τῆς πεύκης ἡ μεταφορά. Καὶ γὰρ ἡ πεύκη κοπεῖσα, οὐκ ἀνίησι βλαστούς. καὶ τὸ δάκρυον αὐτῆς πικρότερόν ἐστιν ἢ πίσσα. Πυκινά. |
| 10 9 | Πυκνῶς, συνεχῶς. Νειόθεν. |
| 10 10 | Ἐκ βάθους. κάτωθεν. Κραδίης. Ψυχῆς. Ἀθρήσειεν. |
| 10 11 | Ἀπίδοι. Θαύμαζε πυρὰ πολλά. |
| 10 12 [5] | Πῶς φησιν ὁ Ἀγαμέμνων, ἐντὸς τοῦ τείχους ὑπάρχων, ἐθαύμαζε τὰ πυρὰ, τὴν ἀρχὴν μὴ δὲ βλέπων αὐτὰ διὰ τοῦ τείχους; Καὶ ῥητέον, ὅτι ὡς βασιλεὺς ὑψηλὴν εἶχε σκηνὴν, ἵν’ εὐχερῶς δύνηται πάντα θεωρεῖν. Αὐλῶν συρίγγων τ’ ἐνοπήν. |
| 10 13 [5] | Ἦχον. Προσληπτέον, τὸ, ἀκούων. Ἐσημειώσατο δὲ διὰ τοῦ ἤχου, ὅτι παρὰ τοῖς βαρβάροις ἐγιγνώσκετο τὰ ὄργανα ταῦτα. Ὅμαδόν τ’ ἀνθρώπων. Καὶ ἐνταῦθα σκώπτει τὸ θορυβῶδες τῶν βαρβάρων. Προθελύμνους. |
| 10 15 | Ἐπ’ ἀλλήλους. Ἢ, προῤῥίζους. Θέλυμνα δὲ κυρίως, οἱ θεμέλιοι. Ὑψόθ’ ἐόντι Διΐ. |
| 10 16 | Λείπει τὸ, ἀποδυρόμενος. Κυδάλιμον. Συνετὸν, ἔνδοξον. Νέστορ’ ἐπὶ πρῶτον. |
| 10 18 | Πρῶτον ἐπὶ τὸν Νέστορα. Συμμῆτιν. |
| 10 19 | Συμβουλήν. Ἀμύμονα. Ἀγαθήν. Τεκτῄναιτο. Συγκατασκευάσοι, ὑπόθοιτο. Ἀλεξίκακος. |
| 10 20 | Ἀποτρεπτικὸς τῶν κακῶν. Πέδιλα. |
| 10 22 | Τὰ ὑποδήματα. Παρὰ τὸ, τοῖς ποσὶν εἱλεῖσθαι. Δαφοινόν. |
| 10 23 [5] | Ἀντὶ τοῦ, δαφοινοῦ. φονευτικοῦ. Κατὰ ἀναφορὰν τὴν ἐπὶ τὸ ζῶον. ὡς ἐπὶ ζῶντα γὰρ τὸν λέοντα τὴν ἀναφορὰν ἔχει τὸ ἐπίθετον. Ἑέσσατο. Περιέθετο. ἠμφιέσατο. Αἴθωνος. |
| 10 24 | Τοῦ θερμοῦ καὶ διαπύρου τὴν φύσιν. Ποδηνεκές. Μέχρι ποδῶν διῆκον. μέγα. Ὕπνος ἐπὶ βλεφάροισιν ἐφίζανεν. |
| 10 26 | Ὁ ὕπνος ἐν τοῖς βλεφάροις κατελάμβανε. Τοὶ δὴ ἕθεν εἵνεκα. |
| 10 27 | Οἵτινες ἕνεκα αὐτοῦ ἦλθον. Πουλὺν ἐφ’ ὑγρήν. Ἐπὶ πολλὴν θάλασσαν. Ἀττικῶς. Ὁρμαίνοντες. |
| 10 28 | Ἐνθυμούμενοι, ὁρμὴν ἔχοντες. Στεφάνην. |
| 10 30 | Περικεφαλαίαν. Παχείῃ. |
| 10 31 | Ἰσχυρᾷ. Δήμῳ. |
| 10 33 | Τῷ ἀθροίσματι τῶν Ἑλλήνων. Ἀμφ’ ὤμοισι τιθήμενον. |
| 10 34 | Περὶ τοῖς ὤμοις θέμενον. Νηῒ παρὰ πρύμνῃ. |
| 10 35 | Παρὰ τῇ τῆς νεὼς πρύμνῃ. Ἀσπάσιος. Εὐκταῖος, ἡδύς. Ἠθεῖε. |
| 10 37 | Ἠθικὴ προσφώνησις νεωτέρου πρὸς πρεσβύτερον. Ἐπίσκοπον. |
| 10 38 | Κατάσκοπον. Δείδω. |
| 10 39 | Δέδοικα, φοβοῦμαι. Σκοπιαζέμεν. |
| 10 40 | Σκοπεῖν. Νύκτα δι’ ἀμβροσίην. |
| 10 41 | Ἀνὰ τὴν νύκτα, ἐν ᾗ οἱ βροτοὶ οὐ προΐασιν. Ὅθεν καὶ ἀβρότη ἡ νύξ. Θρασυκάρδιος. Εὔτολμος. χρεὼ βουλῆς ἐμὲ καὶ σέ. |
| 10 43 | Χρεία συμβουλῆς ἐμοὶ καὶ σοί. Ἔστι δὲ σολοικισμὸς παρὰ τὰς πτώσεις. ἀντὶ τοῦ, ἐμοὶ καὶ σοί. Κερδαλέης. |
| 10 44 | Συνετῆς, ὠφελίμου, ἢ πανούργου. Παρὰ τὴν κερδὼ, ἤγουν τὴν ἀλώπεκα. Ἐρύσσεται. Ῥύσεται, φυλάξει. Ἐπεὶ Διὸς ἐτράπετο φρήν. |
| 10 45 | Ἐπεὶ ὁ Ζεὺς μετετέθη τῇ γνώμῃ, καὶ τοῖς Τρωσὶ βοηθεῖ, πλέον δὲ ταῖς τοῦ Ἕκτορος ἐθεραπεύθη θυσίαις. Αὐδήσαντος. |
| 10 47 | Εἰπόντος. Μέρμερα. |
| 10 48 | Μερίμνης ἄξια, χαλεπά. Ἐν ἤματι. Ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ. Μητίσασθαι. Ἐργάσασθαι νῦν. Οὔτε θεᾶς υἱός. |
| 10 50 | Προσληπτέον, τὸ, ὤν. Δηθά τε καὶ δολιχόν. |
| 10 52 | Ἐπὶ πολὺν καὶ μακρὸν χρόνον. Μήσατο. Εἰργάσατο. Ῥίμφα. |
| 10 54 | Ταχέως. Ἐπὶ νῆας. Ἐπὶ τὰς ἐκείνων ναῦς. Ὀτρυνέω. |
| 10 55 | Διὰ παρακλήσεως παρορμῶ. Ἱερὸν τέλος. |
| 10 56 [15] | Ἤτοι μέγα, ἢ ἀπηλλαγμένον τῶν λοιπῶν ἔργων. Τέλος δὲ καὶ τὸ τάγμα. Σημαίνει πολλὰ ἡ λέξις. ποτὲ μὲν γὰρ τὸ τάγμα, ὡς ἐνταῦθα. ποτὲ δὲ τὸ τοῦ συμπεπληρωμένου πράγματος ἢ ἔργου τέλος. ποτὲ δὲ τὴν ἐκ τῶν ἐπεισαγομένων ὠνίων φοιτῶσαν ταῖς πόλεσι πρόσοδον. ποτὲ δὲ τὰς ἀρχὰς καὶ τὰ ἀξιώματα, ὡς ἔνεστιν εὑρεῖν παρά τε Θουκυδίδῃ, καὶ Ξενοφῶντι. ποτὲ δὲ τὸ δαπάνημα. [ὡς Εὐριπίδης ἐν Πολυείδῳ· Μάτην γὰρ οἴκῳ σὸν τόδ’ ἐκκαίει τέλος. καὶ Δημοσθένης ἐν τοῖς Φιλιππικοῖς· Χερόνησον δὲ ἐν τοῖς αὐτοῦ τέλεσι διορύξει. ποτὲ δὲ τὴν ἑορτὴν, ὡς Εὐριπίδης ἐν Μηδείᾳ· Σεμνὴν ἑορτὴν καὶ τέλος προσάψομαι.] Πυθοίατο. |
| 10 57 | Πεισθεῖεν. Τοῖο γάρ. Τούτου γάρ. Σημαίνει. |
| 10 58 | Προστάσσει, ἄρχει. Ἐπετράπομεν. |
| 10 59 | Ἐπετρέψαμεν. ἐξουσίαν δεδώκαμεν. Δεδεγμένος. |
| 10 62 | Περιμένων. Μετά ς’ αὖτις. |
| 10 63 | Ἐπὶ σὲ πάλιν εὐθέως ἔλθω. Ἐπὴν εὖ τοῖς ἐπιτείλω. Ἐπειδ’ ἂν αὐτοῖς καλῶς προστάξω. Ἀβροτάξομεν. |
| 10 65 | Διαμαρτήσομεν, ἀλλήλων ἀποτύχομεν. ὃ τινὲς διαμφοδίσαι φασίν. Ἧι κεν ἴησθα. |
| 10 67 | Ἐὰν πορευθῇς. Ἐγρήγορθαι. Ἐγρηγορέναι. Ἄνωχθι. Κέλευε. Πατρόθεν ἐκ γενεῆς. |
| 10 68 | Ἐκ πατρῴου γένους. ἢ, ἀπὸ προγόνων. Μὴ δὲ μεγαλίζεο θυμῷ. |
| 10 69 | Μὴ δὲ ἐπαίρου τῇ διανοίᾳ δι’ ὑπερηφανίαν. Πονεώμεθα. |
| 10 70 | Κακοπαθῶμεν, ἐνεργῶμεν. Ἐπιγεινομένοισι. |
| 10 71 | Γεννωμένοις. Ἵει. Ἔπεμπε. Κακότητα. Κακοπάθειαν, δυστυχίαν, βλάβην. Ἔντεα. |
| 10 75 | Ὅπλα. Παρὰ τὸ, ἐντὸς αὐτῶν εἶναι τὸν φοροῦντα. Ἐπεὶ οὔ μιν ἐπέτρεπε γήραϊ λυγρῷ. |
| 10 79 | Ἐπεὶ ἡ πολλὴ αὐτοῦ προθυμία οὐδὲ τῷ γήρᾳ ἄνεσιν ἐδίδου. τοῦτ’ ἔστιν, οὐδὲ ὑπὸ τοῦ γήρως ἐνικᾶτο. Ἐξερεείνετο. |
| 10 81 | Ἀνηρώτα. Ὀρφναίην. |
| 10 83 | Σκοτεινήν. Οὐρήων. |
| 10 84 | Ἡμιόνων. νῦν δὲ, φυλάκων. Ζεὺς ἐνέηκε πόνοισι διαμπερές. |
| 10 89 [5] | Ὁ Ζεὺς τῇ κακοπαθείᾳ ἐνέβαλε μέχρι τέλους. Εἰσόκ’ ἀϋτμή. Ἕως οὗ ἡ πνοὴ, ὅ ἐστιν, ἡ ζωὴ, καὶ τὰ γόνατά μου ἰσχύῃ, καὶ ἔῤῥωται. Πλάζομαι. |
| 10 91 | Οὐδὲ ἑστηκὼς διανοοῦμαι. πλανῶμαι κατὰ τὴν γνώμην. Οἱονεὶ, ἀπορῶ ὅπως χρήσομαι τοῖς παροῦσι πράγμασιν. Ἱζάνει. |
| 10 92 | Ἐμπίπτει. Ἀλαλύκτημαι. |
| 10 94 | Τεθορύβημαι, ἠπόρημαι. Ἐκθρώσκει. |
| 10 95 | Ἐξάλλεται, ἐκπηδᾷ. Δραίνεις. |
| 10 96 | Ἐπινοεῖς, δρᾶσαι δύνασαι. Καταβείομεν. |
| 10 97 | Κατέλθωμεν. Καμάτῳ ἀδηκότες. |
| 10 98 | Ὑπὸ τοῦ κόπου ἀηδῶς διακείμενοι, ὀκνήσαντες. Ἠδὲ καὶ ὕπνῳ. Καὶ τῇ ἀγρυπνίᾳ. Ἐπιπάγχυ λάθωνται. |
| 10 99 | Παντελῶς ληθαργήσουσι. Δυσμενέες. |
| 10 100 [5] | Πολέμιοι. Σχεδὸν εἵαται. Πλησίον κάθηνται, ἐγγύς εἰσι. Οὐδέ τι ἴδμεν, Μήπως καὶ διὰ νύκτα μενοινήσωσι μάχεσθαι. Τοῦτο προσκαίρως εἴρηκεν ὁ Ἀγαμέμνων ἕνεκα τοῦ ἐκπλῆξαι τὸν Νέστορα, ἐπεί τοι οὐκ ἦν ἔθος αὐτοῖς νυκτὸς πολεμεῖν. Μενοινήσωσι. |
| 10 101 | Προθυμηθῶσιν. Οὔθην. |
| 10 104 | Οὐδαμῶς. Ἐέλπεται. |
| 10 105 | Ἐλπίζει. Μοχθήσειν. |
| 10 106 | Ταλαιπωρήσειν, κακοπαθήσειν. Ποτὶ δ’ αὖ καὶ ἐγείρομεν ἄλλους. |
| 10 108 | Πρὸς δὲ καὶ τοὺς ἄλλους ἐγείρωμεν. Δουρικλυτόν. |
| 10 109 | Ἔνδοξον περὶ τῷ δόρατι. Αἴαντα ταχύν. |
| 10 110 [5] | Τὸν Ὀϊλέως. Καὶ γὰρ ἐν ἄλλοις φησί· Πλείστους δ’ ἄνδρας εἷλεν Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας. Φυλέος υἱόν. Τὸν Μέγητα. Τὸ ο ς μικρὸν, διὰ τὸ μέτρον. Μετοιχόμενος. |
| 10 111 | Ἐπ’ αὐτοὺ ἐπελθών. Ἀντίθεόν τ’ Αἴαντα. |
| 10 112 | Τὸν Τελαμῶνος. Ἑκαστάτω. |
| 10 113 | Ποῤῥωτάτω. Νεικέσω. |
| 10 115 | Κακολογήσω. Οὐδ’ ἐπικεύσω. Καὶ οὐκ ἀποκρύψω. Ὡς εὕδει. |
| 10 116 | Ὅτι καθεύδει. Ἐπέτρεψεν. Ἐπίστευσε. Πονέεσθαι. Κάμνειν. Ὄφελεν. |
| 10 117 | Ὤφειλεν. ἔπρεπεν. Οὐκέτ’ ἀνεκτός. |
| 10 118 | Ἀνυπομόνητος. Ἄλλοτε. |
| 10 120 | Ἐν ἄλλῳ καιρῷ. Αἰτιάασθαι. Μέμφεσθαι. Μεθίει. |
| 10 121 | Ἀμελεῖ. Ὄκνῳ. |
| 10 122 | Ῥαθυμίᾳ, φόβῳ. Ὄκνῳ εἴκων. Ὀκνῶν. Οὔτ’ ἀφραδίῃσι νόοιο. Οὔτε ἀσθενείᾳ λογισμοῦ, ὅ ἐστιν, οὔτε ἀσύνετός ἐστιν. Ἐμέο. |
| 10 124 | Ἐμοῦ. Ἐπέγρετο. Ἐπηγέρθη, διΰπνισε. Καλήμεναι. |
| 10 125 | Καλεῖν. Μεταλλᾷς. Ἐπιζητεῖς. Ἵνα γάρ σφιν. |
| 10 127 | Ἐκεῖ γὰρ αὐτοῖς. Ἐπέφραδον. Εἶπον. Περονήσατο. |
| 10 133 | Πόρπῃ συνέλαβεν, ἐνεπορπώσατο. Φοινικόεσσαν. Πυῤῥὰν τῷ χρώματι. Διπλῆν, ἐκταδίην. |
| 10 134 [5] | Τὴν μεγάλην. ὥστε καὶ διπλῇ αὐτῇ χρώμενον ἔχειν ἐκτεταμένην. Οὔλη. Τρυφερὰ, ἢ ἁπαλή. Ἐπενήνοθεν. Ἐπήνθεν, ἐπέκειτο. Λάχνη. Ἡ δασύτης, ἡ κροκύς. Ἄλκιμον. |
| 10 135 | Ἰσχυρὸν, εὔτονον, ἢ πρὸς τὸ ἀλέξασθαι πεποιημένον. Πρῶτον ἔπειτ’ Ὀδυσῆα. |
| 10 137 | Πρῶτον μεταταῦτα τὸν Ὀδυσσέα. Περὶ φρένας ἤλυθ’ ἰωή. |
| 10 139 | Οἱονεὶ ᾔσθετο τῆς φωνῆς. ἤκουσεν. Ἐκ δ’ ἦλθε κλισίης. |
| 10 140 | Ἔξωθεν ἦλθε τῆς σκηνῆς. Ἀλᾶσθε. |
| 10 141 | Πλανᾶσθε. Ὅ τι δὴ χρειὼ τόσον ἵκει. |
| 10 142 | Ὅ τι τοσαύτη χρεία κατέλαβεν. Ἵκει. Καταλαμβάνει. Βεβίηκε. |
| 10 145 | Βεβίασται, συγκροτεῖ. Μετ’ αὐτούς. |
| 10 149 | Σὺν αὐτοῖς. Ἐκίχανον. |
| 10 150 | Κατελάμβανον. Ὑπὸ κρασίν. |
| 10 152 | Ὑπὸ ταῖς κεφαλαῖς. Ὄρθ’ ἐπὶ σαυρωτῆρος. |
| 10 153 | Ὀρθὰ ἐπὶ τοῦ κρόσφου. Οὕτω γὰρ καλεῖται τὸ ἀντικείμενον τῆς ἐπιδορατίδος σιδήριον. Ἐλήλατο. Ἐπεπήγει, ἵστατο εἰς τὴν γῆν. Ὑπαὶ δ’ ἔστρωτο. |
| 10 155 | Ὑπέστρωτο δέ. Ῥινόν. Βύρσαν. Ἀγραύλοιο. Τοῦ ἐν ἀγρῷ αὐλιζομένου. Ὑπὸ κράτεσφιν. |
| 10 156 | Ὑπὸ τῇ κεφαλῇ. Τετάνυστο. Ὑπέκειτο. Λὰξ ποδὶ κινήσας. |
| 10 158 [5] | Εὐτόνως τῷ μεγάλῳ δακτύλῳ τοῦ ποδὸς τοῦ κοίλου μέρους ἁψάμενος τοῦ Διομήδους ποδός· ὡς δῆλον ἐκ τῶν ἐπιφερομένων, Ὄτρυνέ τε, νείκεσέ τ’ ἄντην. Ὕπνον ἀωτεῖς. |
| 10 159 | Ἀπανθίζῃ τὸν ὕπνον. Ἐκ δὲ τούτου, καθεύδεις. Οὐκ ἀΐεις. |
| 10 160 [5] | Οὐκ αἰσθάνῃ, οὐκ ἀκούεις. Ἐπὶ θρωσμῷ πεδίοιο. Τόπος ἐστὶν ὑψηλὸς ἐν τῷ πεδίῳ πρὸ τῆς Ἰλίου, ὃ ὀνομαστικῶς καλεῖται Θρωσμός. ὡς καὶ ἕτερος Καλλικολώνη· ᾧ στρατοπέδῳ ἐχρῶντο οἱ Τρῶες, εἴποτε τῆς πόλεως ἔξω τάσσοιντο. Ὀλίγος χῶρος. |
| 10 161 | Μικρὸν διάστημα. Ἐρύκει. Διείργει, κωλύει. Σχέτλιος. |
| 10 164 | Δεινὸς, ἢ σχετλιασμοῦ ἄξιος. ἀγνώμων. καρτερικώτατος. Ἀμήχανος. |
| 10 167 | Ἀπροσμηχάνητος. πρὸς ὃν μηχανὴν οὐκ ἔστιν εὑρεῖν. Ἢ, ἀκοπίαστος, καὶ πρὸς πάντας οὐχ ἕτοιμος. Κατὰ μοῖραν. |
| 10 169 | Κατὰ τὸ προσῆκον, κατὰ τὸ πρέπον. Ἐπὶ ξυροῦ ἵσταται ἀκμῆς. |
| 10 173 [5] | Ἀντὶ τοῦ, τὰ πράγματα ἡμῶν τριχὸς ἤρτηται. ὅ ἐστιν, ἐν ἐσχάτῳ κινδύνῳ ἐστὶ, καὶ ἐπὶ ὀξύτητος κινδύνου. Μεταφορά. Βιῶναι. |
| 10 174 | Σωθῆναι, ζῆσαι. Ἐγρηγορτί. |
| 10 182 | Ἐγρηγόρως. Δυσωρήσονται. |
| 10 183 | Δυσφυλακτήσουσι, κακὴν φυλακὴν καὶ νύκτα διαγάγωσι. Θηρός. |
| 10 184 | Λέοντος. Ἀκούσαντες. Αἰσθόμενοι. Λείπει, φωνῆς. Κρατερόφρονος. Ἰσχυροῦ, τολμηροῦ. Νύκτα. |
| 10 188 | Ἀντὶ τοῦ, διὰ νυκτός. Φυλασσομένοισιν. Ἀντὶ τοῦ, φυλασσόντων. Τέτραπτο. |
| 10 189 | Τετραμμένοι ἦσαν, καὶ ἀπέβλεπον εἰς τὸ πεδίον. Ἐπὶ Τρώων ἀΐοιεν ἰόντων. Ὅπως ἂν ἐπιόντων τῶν Τρώων ἀκούσειαν. Ὅσοι κεκλήατο βουλῇ. |
| 10 195 | Ὅσοι κεκλημένοι ἦσαν εἰς τὸ συμβούλιον. Ἤϊσαν. |
| 10 197 | Ἐπορεύοντο, ἤρχοντο. Συμμητιάασθαι. Κοινῇ γνώμῃ σκέψασθαι. Τάφρον δ’ ἐκδιαβάντες. |
| 10 198 [5] | Διὰ τῶν προθέσεων δηλοῖ τὸ δυσδιάβατον τοῦ ὀρύγματος. Διατί δέ φησιν, οἱ ἡγεμόνες, τὴν τάφρον διαβάντες, βουλεύονται; Φαμὲν, ὅτι τοῦτο ποιοῦσιν εἰς παραμυθίαν τῶν κατασκόπων, ἵνα προθυμότεροι γένωνται, ἐγγὺς αὐτῶν ὄντων. Ἑδριόωντο. Ἐκαθέζοντο. Πίφαυσκον. |
| 10 202 | Ἐνεφάνιζον, ἔλεγον. Πεπίθοιτο. |
| 10 204 | Πεισθείῃ. Ἑῷ αὐτοῦ. Τῷ ἰδίῳ θυμῷ. Ὅμηρος δὲ οὐδέποτε σύνθετον ἀντωνυμίαν παραλαμβάνει. Τολμήεντι. |
| 10 205 | Καρτερικῷ. Ἐσχατόωντα. |
| 10 206 | Ἔσχατον, ὑπολειπόμενον, πεπλανημένον, καὶ περὶ τὰ ἔσχατα μέρη διατρίβοντα. Φῆμιν. |
| 10 207 [10] | Κληδόνα. Πύθοιτο. Ἀκούσοι, μάθοι. Εἴ τινά που καὶ φῆμιν ἐνὶ Τρώεσσι πύθοιτο. Εἰώθασιν οἱ πολεμούμενοι φήμας τινὰς λέγειν ἐν ἑαυτοῖς. Οἷον, Λακεδαιμονίων βουλευομένων, ποῖον χωρίον ἐπιτειχίσωσι τῆς Ἀττικῆς, Ἀλκιβιάδης συνεβούλευσε πέμπειν εἰς Ἀθήνας κατασκόπους. οἵτινες παραγενόμενοι, ἤκουσαν αὐτῶν τῶν Ἀθηναίων διαλεγομένων, ὅτι τὴν Δεκέλειαν μέλλουσιν ἐπιτειχίζειν, οἱ πολέμιοι. καὶ οὕτως Λακεδαιμόνιοι ἐπετείχισαν τὴν Δεκέλειαν. Ἅσσα. |
| 10 208 | Ἅτινα δή. Μεμάασιν. Προτεθύμηνται. Αὖθι. |
| 10 209 | Αὐτόθι. Ἀπόπροθεν. Πόῤῥωθεν. Ἀσκηθής. |
| 10 212 | Ἀβλαβὴς, ὑγιής. Ἐπουράνιον. Ἕως οὐρανοῦ ἐξικνούμενον. Πάντας ἐπ’ ἀνθρώπους. |
| 10 213 | Διὰ πάντων τῶν ἀνθρώπων. Δόσις. Δωρεά. Ἐπικρατέουσιν. |
| 10 214 | Ἄρχουσιν. Ὑπόῤῥηνον. |
| 10 216 [5] | Ὕπαρνον, ἔγκυον. Ῥῆνες γὰρ, οἱ ἄρνες. Τῇ μὲν κτέρας οὐδὲν ὁμοῖον. Ἧς οὐδὲν κτῆμα ὅμοιον διὰ τὴν πρᾶξιν. Διατί μέλαινα καὶ ὑπόῤῥηνα τὰ πρόβατα ἐπαγγέλλεται; Καὶ ῥητέον, ὅτι μέλαινα μὲν, ἐπεὶ νυκτὸς ἐπορεύοντο. ὑπόῤῥηνα δὲ, συμβόλῳ τινὶ αἰσίῳ, ἵνα ἔγκαρπον τὴν πορείαν ποιήσωνται. Δαίτῃσιν. |
| 10 217 | Εὐωχίαις. Εἰλαπίνῃσιν. Ἑορταῖς, ὅτε κατὰ ἴλας πίνωσιν. Εἴρηται δὲ παρὰ τὸ, ἔλασσον ἅζεσθαι τοὺς εὐωχοῦντας, ὅ ἐστι, ταράσσεσθαι. Ἀγήνωρ. |
| 10 220 | Ἄγαν ἀνδρεῖος. Θαλπωρή. |
| 10 223 | Ἡδονὴ, θάλψις. Θαρσαλεώτερον. Εὐθαρσέστερον, τολμηρότερον. Ξύν τε δύ’ ἐρχομένω, καί τε πρὸ ὃ τοῦ ἐνόησε. |
| 10 224 | Συνερχομένων γὰρ δύο ὁμοῦ, καὶ κοινῶς, ὁ ἕτερος πρὸ τοῦ ἑτέρου ἐπενόησέ τι κοινωφελὲς καὶ συμφέρον. Κέρδος. |
| 10 225 | Ὠφέλειαν. Βράσσων. |
| 10 226 | Βραδύτερος, ἐλάσσων. Ἢ, ταρασσόμενος καὶ ἀκαταστατῶν. Μεταφορικῶς. Δουρικλητός. |
| 10 230 | Ἔνδοξος πάνυ ἐν τῷ δόρατι. Αἱρήσεαι ὅν κ’ ἐθέλησθα. |
| 10 235 | Ἑταῖρον καὶ συνεργὸν ἐπίλεξαι, ὃν ἂν ἐθέλῃς. Ὀπάσσεαι. |
| 10 238 | Πρὸς τὸ συνεργεῖν ἀκόλουθον προσλαβοῦ. Αἰδοῖ εἴκων. Νικώμενος ὑπὸ τῆς αἰδοῦς. Γενεὴν ὁρόων. |
| 10 239 | Ἀντὶ τοῦ, εἰς τὴν εὐγένειαν ἀφορῶν. Βασιλεύτερος. Βασιλικώτερος. Ἔδδεισεν. |
| 10 240 | Ἐφοβήθη. Αὐτὸν ἑλέσθαι. |
| 10 242 | Εἰ θέλετε ἐπιλέξασθαι ἐμέ. Πῶς ἄν. |
| 10 243 | Πῶς δή. Πρόφρων. |
| 10 244 | Πρόθυμος, ἢ προορατικός. Τούτου γ’ ἑσπομένοιο, καὶ ἐκ πυρὸς αἰθομένοιο. |
| 10 246 | Ἀντὶ τοῦ, αἴθοντος, ὅ ἐστι, καίοντος. Ἐκ τοῦ φανεροῦ. Μήτ’ ἄρ’. |
| 10 249 [10] | Μήτε δή. Αἴνεε. Ἐπαίνει. Νείκει. Κακολόγει, ψέγε. Μήτ’ ἄρ με μάλ’ αἴνεε, μήτε τι νείκει. Δῆλός ἐστιν ὁ Ποιητὴς, ἀρχὴν τοῦ ἀποφθέγματος τῷ σοφῷ Πιττακῷ δεδωκὼς, εἰπόντι τὸ, Μηδὲν ἄγαν. Ἄλλο γὰρ οὐδὲν δηλοῖ τὸ τοῦ Ποιητοῦ, ἢ τοῦτο. Ζητεῖται δὲ πῶς Ὀδυσσεὺς νῦν ἐπαινούμενος ἄχθεται, παρὰ δὲ τοῖς Φαίαξι φίλαυχός ἐστι. Ῥητέον δὲ, ὅτι ἐνταῦθα μὲν παραιτεῖται τὸν ἔπαινον, ἐπεὶ προείληφεν ἡ γνῶσις. παρὰ δὲ τοῖς Φαίαξιν οὐδαμῶς ἀρνεῖται, ἵνα γνωσθεὶς μᾶλλον τῆς ἐπανόδου τύχῃ. Ἄνεται. |
| 10 251 | Ἀνύεται, τελειοῦται. Ἄστρα δὲ δὴ προβέβηκε· παρῴχηκε δὲ πλέων νὺξ Τῶν δύο μοιράων. |
| 10 252 [45] | Κατὰ τὸ ἔτυμον, οἷον ἄστατα. Ὅθεν καὶ ἀστὴρ κέκληται, παρὰ τὸ μὴ στηρίζεσθαι. Ὁ δὲ λόγος· Παρελήλυθε δὲ ἡ τῶν δύο μοιρῶν πλείων νύξ. Ἢ ἐν ὑπερβατῷ· ἄστρα δὲ δὴ προβέβηκε τῶν δύο μοιράων, παρῴχηκεν δὲ πλέων νύξ. τριτάτη δ’ ἔτι μοῖρα λέλειπται. Δηλονότι τὸ τρίτον μέρος ὅλον. Ὡς γὰρ πρὸς τὸ ὑπολειπόμενον τῆς τρίτης μοίρας, φησὶ, τὸ πλέων. Ἔνιοι δὲ γράφουσι, πλέη. ἀντὶ τοῦ, πλήρης τῶν δύο μοιρῶν παρῴχηκε. τριφύλακτον γὰρ θέλει εἶναι τὴν νύκτα. Ζητεῖται δὲ, τί τὸ προβέβηκε δηλοῖ, καὶ, ποῖα τὰ ἄστρα, ἐξ ὧν στοχάζεται τὴν ὥραν Ὀδυσσεύς. Τὸ γὰρ τῆς ἄρκτου τοὺς ἀστέρας ἀκούειν, ἁμάρτημα, οὐκ ἐκ τῶν ἀεὶ φανερῶν, ἀλλ’ ἐκ τῶν ἀνατελλόντων καὶ δυομένων, τῆς ὥρας τεκμηριουμένης, καὶ νοουμένης. Ἔνιοι μὲν οὖν Πληϊάδας φασὶ, καὶ Ὑάδας, καὶ τὸν Ὠρίωνα, καὶ τὸ, προβεβηκέναι, τὴν ἀνατολὴν ἑώαν ποιεῖσθαι. Ἕτεροι δὲ τὸν Ἕσπερον καὶ τὸν Κύνα, καὶ τὸ, προβεβηκέναι, ἑώαν ποιεῖσθαι τὴν δύσιν. Ἄμεινον δὲ, λέγειν, ὅτι ἐκ τοῦ κύκλου τοῦ ζωδιακοῦ τὴν ὥραν κατέμαθε. Τούτου γὰρ εἰς δώδεκα διῃρημένου, ἓξ μὲν εὐθέως καταδύοντος ἡλίου βλέπεται. νυκτὸς δὲ προβαινούσης, τὰ λοιπὰ, οὐ τὰ αὐτὰ μὲν ὁρώμενα, τὸν δὲ ἀριθμὸν τὸν ἓξ φυλάττοντα. Ἐκ τῶν ζωδίων οὖν τῶν ἐπιφερομένων τῷ δωδεκατημορίῳ τούτῳ, ἐν ᾧ ὁ ἥλιος ἔδυ, τὴν ὥραν στοχάζεται ὁ Ὀδυσσεύς. Ἢ ἁπλῶς φησι, πάντα τὰ ἄστρα συγκαταδυόμενα τῷ ἡλίῳ, καὶ συνανατέλλοντα κατὰ τὸ δεύτερον. Τὸ δὲ, προβέβηκε, δηλοῖ, προκεχώρηκεν εἰς δύσιν. Ὥσπερ καὶ ἡμεῖς, λέγοντες, τὸ πολὺ προῆλθε τῆς ἡμέρας, τὸ εἰς δύσιν προελθεῖν λέγομεν. Εἰ δέ τις ἐπιζητεῖ, πῶς οὐκ ὠνόμασε τὰ ἄστρα, ἴστω, ὅτι τῷ ἐπειγομένῳ ἐπὶ ἔργον οὐχ’ ἥρμοζεν ἀδολεσχεῖν. Φαίνεται δὲ ἐκ τούτων Ὅμηρος καὶ σφαιροειδῆ τὸν κόσμον εἰδώς. Οὐ γὰρ οἷόν τε, τὰ μὲν δύνειν, τὰ δὲ ἀνατέλλειν, μὴ οὐχὶ ὑπὸ γῆν τοῦ ἡλίου φερομένου, καὶ ὑπὲρ γῆν ἀνίσχοντος. Εἰδὼς δὲ καὶ ἡμερῶν καὶ νυκτῶν μέγεθος, καὶ ἡλίου κίνησιν οἶδεν ἀκριβῶς, ὅτι κατὰ τὰς τούτου δύσεις καὶ ἀνατολὰς, καὶ ἡ νὺξ ὁρίζεται, καὶ ἡ ἡμέρα κατὰ τὴν ἡμέραν. |
| 10 252 (50) [95] | Παρῴχηκε δὲ πλέω νὺξ Τῶν δύο μοιράων, τριτάτη δ’ ἔτι μοῖρα λέλειπται. Ὥσπερ τὴν ἡμέραν εἰς τρία μέρη διεῖλεν, ἐν οἷς, φησιν, Ἔσσεται ἢ ἠὼς, ἢ δείλη, ἢ μέσον ἦμαρ· οὕτως καὶ τὴν νύκτα εἰς τρία διεῖλεν. Εἰ δὲ τριμερὴς ἔσται ἡ νὺξ, καὶ πλεῖον τῶν δύο μοιρῶν παρῆλθε, πῶς δύναται ὅλη ἡ τρίτη λείπεσθαι; Ἀλλὰ λέγομεν, ὅτι τετελεσμένων τῶν δύο, λειπομένης δὲ τῆς τρίτης, εἰκότως φησὶν, ὡς παρῆλθε τὸ πλεῖον, ἡ νὺξ οὖσα μοιρῶν δύο. πλεῖον γὰρ μέρος εἰσὶ τῆς ὅλης νυκτὸς αἱ δύο, εἴγε τὰ δύο τοῦ ἑνὸς πλείονα. Ἢ κἀκεῖνο ῥητέον, ὡς, τὸ μέρος ὁμοίως ἐξήνεγκε τῷ ὅλῳ, τὴν τρίτην λείπεσθαι εἰπὼν, οὐ λειπομένην ὅλην· ὁμοίως τῷ, Ὣς τότε μὲν πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα. καὶ, Πᾶν δ’ ἦμαρ μάρναντο ἐπὶ Σκαιῇσι πύλῃσιν. Οὔτε γὰρ ἅμα ἕω ἀρξάμενοι ἔπινον, καὶ βραχὺς ἦν ὁ ἀναλωθεὶς χρόνος εἰς τὴν μάχην τὴν περὶ ταῖς πύλαις. Κἀκεῖνο ὅμοιον· Περιπλομένου δ’ ἐνιαυτοῦ Τέξεις ἀγλαὰ τέκνα. Εἰς γὰρ ἀποκύησιν οὐ πληροῦται ὅλον ἔτος, ἀλλὰ διακόσιαι καὶ ἑβδομήκοντα καὶ τρεῖς ἡμέραι. Καὶ ἡμεῖς ἐν τῷ συνήθει περὶ τοῦ τὸν δολιχὸν τρέχοντος, ἀρξαμένου τὸ τελευταῖον στάδιον τρέχειν, στάδιον αὐτῷ περιλείπεσθαι φαμέν. Καὶ περὶ τοῦ τὸν ἔσχατον μῆνα ἄρχοντος, ὅτι τῆς ἀρχῆς αὐτῷ περιλείπεται μείς. Ἢ, ὅτι αὐτῶν τῶν δύο τὸ πλεῖον μέρος ἀναλῶσθαι λέγεται. ὥς τε καὶ τῆς δευτέρας εἶναί τι, καὶ τὴν τρίτην ὅλην καταλείπεσθαι. Τὸ δὲ, πλείων, δύναται μὲν ὡς πληθυντικὸν οὐδέτερον παρειλῆφθαι· τὰ πλείονα ἐκ τῶν δύο μοιρῶν παρηλλάχθαι. Ἢ, πλείονα παρὰ τὰς μοίρας τὰς δύο, ὥς που καὶ Θουκυδίδης λέγει· Ἀλλὰ καὶ ταύτην τὴν στρατιὰν θαλάσσῃ ἤδη πλείω χρώμενοι συνῆλθον. Δύναται δὲ καὶ θηλυκὸν ἑνικὸν εἶναι, πτῶσιν αἰτιατικὴν προβάλλον· ἡ νὺξ παρῆλθεν εἰς πλείονα μοῖραν τῶν μοιρῶν τῶν δύο. Δεινοῖσι. |
| 10 254 | Δέος ἐμποιοῦσι, φοβεροῖς. Ἄμφηκες. |
| 10 256 | Ἀμφοτέρωθεν ἠκονημένον. Τὸ δ’ ἑόν. Τὸ δὲ ἴδιον αὐτοῦ. Ταυρείην. |
| 10 258 [5] | Δερματίνην. Ἄφαλόν τε, καὶ ἄλοφον. Οὔτε λόφον, οὔτε προμετωπίδιον ἔχουσαν. Καταῖτυξ. Εἶδος περικεφαλαίας. Ἀπὸ τοῦ κάτω τετύχθαι, καὶ μὴ ἔχειν λόφον, ἀλλὰ κοίλην εἶναι. Κέκληται. |
| 10 259 | Καλεῖται, λέγεται. Ῥύεται δὲ κάρη. Σώζει δὲ τὰς κεφαλὰς τῶν νέων. Ῥινοῦ ποιητήν. |
| 10 262 | Ἐκ δέρματος γεγονυῖαν, ἐσχοινοῤῥαφημένην. Ἀργιόδοντος. |
| 10 264 | Λευκοὺς ὀδόντας ἔχοντος. Θαμέες. Πυκνοί. Ἐπάλληλοι. Πῖλος. |
| 10 265 | Τὸ πεπιλημένον ἔριον. Ἀρήρει. Ἐνέκειτο. Ἐλεῶνος. |
| 10 266 | Ἐλεὼν, πόλις Βοιωτίας. Ὀρμενίδαο. Ὀρμένου παιδός. Ἐξέλετο. |
| 10 267 | Ὡς ἐξαίρετον ἔλαβεν. ὑφείλετο. Πυκινόν. Πυκνόν. ἰσχυρόν. Ἀντιτορήσας. Ἀντὶ τοῦ, διατρήσας. τοιχωρυχήσας, διορύξας. Σκάνδειαν δ’ ἄρα δῶκεν. |
| 10 268 [5] | Ἀντὶ τοῦ, Ἐν Σκανδείᾳ δὲ αὐτὴν ἔδωκε τῷ Ἀμφιδάμαντι. Ἡ δὲ Σκάνδεια, πόλις Κυθήρων. Κύθηρα δὲ, νῆσος τῆς Λακεδαίμονος. Κυθηρίῳ. Τῷ ἀπὸ Κυθήρων. Πύκασε κάρη. |
| 10 271 | Ἐσκέπασε τὴν κεφαλὴν ἁρμόσασα. Κατ’ αὐτόθι. |
| 10 273 | Κατ’ αὐτοῦ. Ἐρωδιόν. |
| 10 274 [5] | Ἐρωδιὸς, εἶδος ὀρνέου. Διατί φησιν, οὐκ εἶπε τὴν γλαῦκα, οὖσαν ἱερὰν τῆς Ἀθηνᾶς; Λυτέον οὖν τὸ ἄπορον καιρῷ, καὶ τόπῳ. διατρίβει γὰρ τὸ ὄρνεον περὶ τοὺς ἑλώδεις τόπους, καὶ θηρευτικὸν τὸ ζῶον. Ὀρφναίην. |
| 10 276 | Σκοτεινήν. Κλάγξαντος. Φωνήσαντος, φθεγξαμένου. Τῷ ὄρνιθι. |
| 10 277 | Ἐπὶ τῷ ὄρνιθι, ἐπὶ τῷ οἰωνῷ. Κινύμενος. |
| 10 280 | Κινούμενος, ἐπὶ πρᾶξιν ὁρμῶν. Δός. |
| 10 281 | Πάρασχε, ποίησον. Ἐϋκλείας. Εὐκλεεῖς, ἐνδόξους. Μέγα ἔργον. |
| 10 282 | Μεγάλην πρᾶξιν. Ἀρίσταρχος δέ φησι, τὸ φονεῦσαι Ἕκτορα. Σπεῖο. |
| 10 285 | Ἕπου, συνακολούθησον. Πρὸ Ἀχαιῶν. |
| 10 286 | Πρὸ τῶν λοιπῶν Ἑλλήνων. ἢ ὑπέρ. Ἀσωπῷ. |
| 10 287 | Ἀσωπὸς, ποταμὸς Βοιωτείας, πλησίον Θηβῶν. Αὐτὰρ ὁ μειλίχιον. |
| 10 288 | Ὁ δὲ Τυδεύς, φησι, προσηνῆ καὶ πρᾷον λόγον ἔφερε τοῖς Θηβαίοις. ἀπῄει γὰρ προκηρυκευσόμενος περὶ διαλύσεων καὶ εἰρήνης. Ἂψ ἀπιών. |
| 10 289 | Ἀνερχόμενος, ἐπιστρέφων. Μήσατο. Ἐβουλεύσατο, διεπράξατο. Πρόφρασσα. |
| 10 290 | Πρόφρων, πρόθυμος. ἢ, ἡ πειρῶσα προφράζεσθαι τὸ μέλλον. Ῥέξω. |
| 10 292 | Ἱερουργήσω, θύσω. Ἦνιν. Ἐνιαυσιαίαν, νέαν. Ἔνος γὰρ, ὁ ἐνιαυτός. Ἀδμήτην. |
| 10 293 | Ἀδάμαστον, νέαν, ἄζευκτον. Περιχεύας. |
| 10 294 | Περιχέας, περιθείς. Ἂμ φόνον, ἂν νέκυας. |
| 10 298 | Διὰ τοῦ φόνου, καὶ τῶν νεκρῶν. Διά τ’ ἔντεα, καὶ μέλαν αἷμα. Διὰ τῶν ἐντέων, ἤγουν τῶν ὅπλων, καὶ μέλανος αἵματος. Οὐδὲ μέν. |
| 10 299 | Οὐ μὴν δέ. Ἄμυδις. |
| 10 300 | Ὁμοῦ, εἰς τὸ αὐτό. Ἄρκιος. |
| 10 304 | Αὐτάρκης, ἱκανός. Ἐριαύχενας. |
| 10 305 [5] | Μεγαλοτραχήλους, στολίους, ἀπὸ μέρους. Τὸ ἐρ ι γὰρ μόριον ἐπὶ τοῦ μεγάλου τίθεται. ὡς καὶ τὸ ζ α . Καὶ ἐνταῦθα δὲ τὸ ἀσύνετον τοῦ Ἕκτορος φαίνεται, ὑπισχνουμένου τοὺς τοῦ Ἀχιλλέως ἵππους, οὓς οὐκ ἦν ἐπ’ αὐτῷ λαβεῖν. Φύξιν βουλεύουσι. |
| 10 311 | Περὶ φυγῆς σκέπτονται. Φυλασσέμεναι. |
| 10 312 | Φυλάσσειν. Ἀδδηκότες. Τεταλαιπωρηκότες. ἢ, ἀηδῶς διακείμενοι. φυλάσσοντες. Ἦν δέ τις ἐν Τρώεσσι Δόλων. |
| 10 314 [5] | Διατί κήρυκα πλούσιον εἴρηκε τὸν Δόλωνα; Κήρυκα μὲν οὖν, εἰς τὸ εὐχερῶς ὑπακούειν. Πλούσιον δὲ, εἰς τὸ δυνηθῆναι ἑαυτὸν λυτρώσασθαι. Ποδώκην δὲ, ἐπ’ ἐλπίδι τοῦ φυγεῖν τοὺς διώκοντας. Εἶδος μὲν ἔην κακός. |
| 10 316 | Ἀηδὴς ἦν τῷ προσώπῳ. Ἀλλὰ ποδώκης. Ἀλλ’ ὀξύς. Μοῦνος ἔην μετὰ πέντε κασιγνήτῃσιν. |
| 10 317 | Ἀντὶ τοῦ, μόνος ἦν ἄῤῥην. Ἦ μέν. |
| 10 322 | Ἦ μήν. ὄντως δή. Σκοπός. |
| 10 324 | Κατάσκοπος. Οὐδ’ ἀπὸ δόξης. Οὐδ’ ἀπὸ δοκήσεως, καὶ εἰκασμοῦ. Τόφρα γάρ. |
| 10 325 | Ἕως τούτου γάρ. Διαμπερές. Μέχρι τέλους. Μέλλουσιν. |
| 10 326 | Ἐοίκασιν. Ἴστω. |
| 10 329 | Γιγνωσκέτω, μάρτυς ἔστω. Μὴ μὲν τοῖς. |
| 10 330 | Ἀντὶ τοῦ, οὐκ ἂν τούτοις. Ἐποχήσεται. Ἐπιβῇ τῶν ὀχημάτων. Ἀγλαϊεῖσθαι. |
| 10 331 | Καλλωπισθῆναι. Ἐπίορκον ἀπώμοσεν. |
| 10 332 | Ἐπιώρκησεν. Ὀρόθυνε. Προέτρεψε, παρώρμησε. Πολιοῖο λύκοιο. |
| 10 334 [10] | Λευκοῦ, τεφρώδους. διὰ τὴν τῆς χροιᾶς ἰδιότητα. Καὶ γὰρ Πελίαν φασὶν ἔνθεν ὠνομάσθαι. Τυρὼ γὰρ ἡ Σαλμωνέως, γεννήσασα δύο παῖδας ἐκ Ποσειδῶνος, παρὰ τοῖς Ἐνιπέως τοῦ ποταμοῦ ῥείθροις κατέλειπε. Τὸν μὲν οὖν ἕνα κύων, ἀφαιρεθέντων αὐτῆς τῶν τέκνων, παρέχουσα θηλὴν, ἔτρεφε. τὸν δὲ ἕτερον ἵππος κατὰ τὸ μέτωπον ἐπάτησεν. Ἐπελθόντες οὖν οἱ ἱπποφορβοὶ, ἀνελόμενοί τε τὰ παιδία, ἔτρεφον, καὶ ὠνόμασαν, τὸν μὲν, ἐπεὶ ἐκ συνδρομῆς αἵματος ἐπελιώθη, Πελίαν· τὸν δὲ ἕτερον, ἐπεὶ κύων κατηλέησε, Νηλέα. Κρατὶ δ’ ἐπὶ κτιδέην. |
| 10 335 [15] | Ἀπὸ τοῦ κ ἡ ἀρχή. Ἐπεὶ ἐν ἑτέροις καὶ, ἰκτιδέην. Τοῦτο δὲ κατὰ ἀφαίρεσιν τοῦ ι λέγεται παρὰ τῷ Ποιητῇ. Ἴκτις γάρ ἐστιν. ὡς Νίκανδρος· Ἴκτιδος ἤϋτ’ ὄρνισι. Τὸ γὰρ μονοσύλλαβον οὐ δύναται κατὰ ἔκτασιν, οὔτε κατὰ συστολὴν λέγεσθαι. Οὐ γὰρ ἐκτείνεται ὡς κρηπῖδος, ψηφῖδος Ταῦτα γὰρ ὑπὲρ μίαν συλλαβὴν οὔτε συστέλλεται. Ἀρκεῖ γὰρ τὸ τίς. Κτιδέην. Ἐξ ἴκτιδος δέρματος πεποιημένην. Ἴκτις δὲ ζῶον ὀρνιθοφάγον, καὶ πανοῦργον, μεῖζον γαλῆς, καὶ δασύτερον, ἄλλως δὲ παραπλήσιον. Οἱ δὲ τὴν ἀγρίαν γαλῆν εἶπον. Κάλλιφ’. |
| 10 338 | Κατέλιπεν. Φράσσατο. |
| 10 339 | Εἶδεν, ἐνόησε. Κατάχρησις, ὁ τρόπος. Τυτθόν. |
| 10 345 | Μικρόν. Κυρίως δὲ ἡ λέξις τίθεται ἐπὶ τῶν βρεφῶν, οἱονεὶ τίτθιον. Παραφθαίησι. |
| 10 346 | Παραδράμοι, φθάσοι τῇ ταχυτῆτι τῶν ποδῶν. Προτιειλεῖν. |
| 10 347 | Συνελαύνειν, συνδιώκειν. Ἀλύξῃ. |
| 10 348 | Ἐκκλίνῃ, ἐκφύγῃ. Πάρεξ ὁδοῦ. |
| 10 349 | Ἔξω τῆς ὁδοῦ. Κλινθήτην. |
| 10 350 | Κατεκλίθησαν, ἐκρύβησαν. Ἀφραδίῃσιν. Ἀβουλίαις, ἀνοίαις. Ἀλλ’ ὅτε δή ῥ’ ἀπέην ὅσσον τ’ ἐπίουρα πέλονται Ἡμιόνων. |
| 10 351 [15] | Ὁπότ’ ἄν, φησι, τηλικοῦτον αὐτῶν διειστήκει, ὅσον γίγνεται διάστημα ἡμιόνων ἐν ἐπιστροφῇ ἀρουρῶν. Οἱ γὰρ ἀροῦντες τοῖς μὲν ἰσχυροτέροις ζεύγεσι μεγάλας ποιοῦσι τὰς ἁμαξικὰς, φθάνουσι δὲ ὡς ὀξύτεροι αἱ ἡμίονοι τοὺς βόας ἐν ἀρότρῳ. Ἐπίουρα. Ὅρια, ὁρμήματα. Ἀρίσταρχος οὕτως ἐξηγήσατο. Ὅσον, φησὶν, ὑφ’ ἓν καὶ ὁμοῦ ὑπό τινος ἀφεθέντος καὶ ἀπολυθέντος ζεύγους ἡμιόνων, καὶ ζεύγους ἄλλου βοῶν, φθάσωσι καὶ προλάβωσι τοὺς βοῦς αἱ ἡμίονοι, (ταχύτεραι γάρ εἰσι τῶν βοῶν,) τοσοῦτόν, φησι, ἐάσαντες διάστημα παρελθεῖν τὸν Δόλωνα, μεταστραφέντες ἐδίωξαν. Προφερέστεραι. |
| 10 352 | Ταχύτεραι, κρείσσονες ἐν τῷ ἀροτριᾷν. Νειοῖο. |
| 10 353 [5] | Διὰ νειοῦ. Νειὸς δέ ἐστιν ἡ νεωστὶ ἠροτριασμένη γῆ. Πηκτὸν ἄροτρον. Τὸ τὸν γύην προσπεπηγότα ἔχοντα. Αὐτόγυον δὲ, τὸ ἐξ αὐτοῦ μονόξυλον. Καὶ Ἡσίοδός φησι· Δοιὰ δὲ θέσθαι ἄροτρα πονησάμενος κατὰ οἶκον· Αὐτόγυον, καὶ πηκτόν. Ἔλπετο γὰρ κατὰ θυμὸν ἀποστρέψοντας ἑταίρους Ἐκ Τρώων ἰέναι πάλιν Ἕκτορος ὀτρύναντος. |
| 10 355 [5] | Στικτέον μετὰ τὸ ἐκ Τρώων. Ἔστι γὰρ ὁ λόγος· Ἤλπιζε γὰρ ὁ Δόλων, ἑταίρους αὐτῷ ἐκ Τρώων ὑπάρχειν, ὡς, κελεύσαντος τοῦ Ἕκτορος, εἰς τοὐπίσω αὐτὸν ἀποστρέψαι. Ἀποστρέψοντας γὰρ, ὀπίσω καλέσοντας. Δουρηνεκές. |
| 10 357 | Δόρατος βολὴν, δόρατος μῆκος. Δηΐους. |
| 10 358 | Πολεμίους. Λαιψηρά. Ταχέα. Ἐνώμα. Ἐκίνει πρὸς φυγήν. Φευγέμεναι. |
| 10 359 | Φεύγειν. Καρχαρόδοντε. |
| 10 360 | Ἐπικαμπεῖς ὀδόντας ἔχοντες, ἢ τραχεῖς. Καρχαρὸν γὰρ, τὸ τραχύ. Εἰδότε θήρης. Ἔμπειροι θηρατικῆς. Κεμάδα. |
| 10 361 | Νεωγνὸν ἔλαφον, ἢ δορκάδα. Ἐπείγετον. Θορυβοῦσι διώκοντες. Ἀποτμήξαντε. |
| 10 364 [15] | Ἀποταμόντες, χωρίσαντες. Λαοῦ ἀποτμήξαντε, διώκετον. Τοῦ Τρωϊκοῦ ὄχλου χωρίσαντες, αὐτὸν ἐδίωκον. Τρία δὲ ῥήματά εἰσι παρὰ τῷ Ποιητῇ, τὸ τοῦ παρῳχημένου δυϊκὸν τρίτον εἰς ον λῆγον ἔχοντα παραλόγως. Τοῦτο, καὶ τό· Ἀνδράσιν ἡρώεσσι τετεύχατον. Καὶ τό· Ἔγκατα καὶ μέλαν αἷμα λαφύσσετον. Οὐκ ἔστι μέν τοι Ἀττικῆς δυϊκῆς σημασίας. Ἀναθεώρησιν γὰρ ἔχει πληθυντικήν. Τὸ γὰρ διώκετον, ἀντὶ τοῦ ἐδίωκον κεῖται. Καὶ τὸ, Ἀνδράσιν ἡρώεσσι τετεύχατον, ἀντὶ τοῦ, ἔτευχον. Καὶ τὸ λαφύσσετον, ἀντὶ τοῦ, ἐλάφυσσον. Ἐμμενές. Ἀδιαλείπτως, ἐπιμόνως. Φθαίῃ. |
| 10 368 | Φθάσειε. Δουρὶ δ’ ἐπαΐσσων. |
| 10 369 | Σὺν τῷ δόρατι ἐφορμῶν. ὅ ἐστιν, ἐπισείων αὐτῷ τὸ δόρυ πρὸς κατάπληξιν. Ἀλύξειν. |
| 10 371 | Διαφεύξεσθαι. Αἰπὺν ὄλεθρον. Μέγαν. ἐξ οὗ, δεινόν. Βαμβαίνων. |
| 10 375 [5] | Τρέμων. Ὀνοματοποιΐα, ὁ τρόπος. Ἢ, ἀσαφῆ φωνὴν προϊέμενος ἀπὸ τοῦ φόβου. Ἄραβος. Ἦχος τῶν ὀδόντων. Διὰ στόμα. Κατὰ τὸ στόμα. Ἐνήλλακται δὲ ἡ πτῶσις. ἵν’ ᾖ, διὰ στόματος. Ὑπαὶ δείους. |
| 10 376 | Ὑπὸ δέους, ὑπὸ φόβου. Ἁψάσθην. |
| 10 377 | Ἐλάβοντο. Ζωγρεῖτε. |
| 10 378 | Ζῶντά με φυλάττετε. Ἐμὲ λύσομαι. Ἀντὶ τοῦ, ἐμ’ αὐτὸν λυτρώσομαι. Πολύκμητος. |
| 10 379 | Ὁ πολλὰ κάμνων. Ἢ, δι’ οὗ πολλὰ κατασκευάζεται. Πεπύθοιτο. |
| 10 381 | Ἀκούσοι. Καταθύμιος. |
| 10 383 | Κατὰ τὴν ψυχὴν, κατὰ τὸν νοῦν. Θοήν. |
| 10 394 | Τὴν ταχέως ἐπιλαμβάνουσαν τὴν γῆν. Ἐπεμαίετο. |
| 10 401 | Ἐπεζήτει, ἐπεθύμει. Ἀλεγεινοί. |
| 10 402 | Ἀλγεῖν παρέχοντες, ἢ, πρὸς τὸ κτήσασθαι ἀδύνατοι. Ὀχέεσθαι. |
| 10 403 | Ἐποχηθῆναι, ἐπιβῆναι. Πῶς δ’ αἱ τῶν ἄλλων Τρώων. |
| 10 408 | Πῶς δ’ αἱ τῶν λοιπῶν Τρώων. Ἅσσα τε. |
| 10 409 | Ἅτινα δή. Αὖθι. |
| 10 410 | Αὐτόθι, αὐτοῦ. Βουλὰς βουλεύει. |
| 10 415 | Τὸ σχῆμα, παρονομασία. Σήματι. Τάφῳ. Ἴλλου. Ὁ δὲ Ἴλλος Τρωὸς παῖς. ἀφ’ οὗ Ἴλιος ἐκλήθη. Φλοίσβου. |
| 10 416 | Ἤχου, θορύβου. Φυλακὰς δ’, ἃς εἴρεαι, ἥρως. Περὶ δὲ τῶν φυλακῶν, ὧν ἐρωτᾷς με, ὦ γενναιότατε. Κεκριμένη. |
| 10 417 | Ἐπιλελεγμένη. Ἐσχάραι. |
| 10 418 [5] | Πυραί. Δηλοῖ δὲ ἡ λέξις καὶ τὴν ἑστίαν, καὶ τὸ ῥυπαρὸν καὶ καυθὲν ἕλκος, καὶ τὸν βωμόν. ὡς παρ’ Εὐριπίδῃ ἐν Ἡρακλεῖ. καὶ τὴν κυρίως λεγομένην ἐσχάραν, τὴν μὴ ἔχουσαν ὕψη, ἀλλ’ ἐπὶ γῆς οὖσαν, ἢ κοίλην. ὅθεν καὶ τὰ ἐν σώματι κοῖλα ἕλκη ἐσχάραι παρ’ ἰατροῖς. Ἐγρηγόρθασιν. |
| 10 419 | Ἐγρηγοροῦσιν. Φυλασσέμεναι. Φυλάσσειν. Ἐπιτραπέουσιν. |
| 10 421 | Ἐπιτρέπουσιν, ἐγχειρίζουσιν. Εἵαται. |
| 10 422 | Εἰσίν. Ἢ ἀπάνευθεν. |
| 10 425 | Ἢ ἄποθεν, καὶ χωρίς. Δίειπέ μοι. Ἀκριβῶς διασάφησον, εἰπέ. Δαείω. Μάθω. Πρὸς μὲν ἁλός. |
| 10 428 [5] | Τῷ πρὸς τὴν θάλασσαν μέρει. Προσληπτέον δὲ τὸ, ἔλαχον διατελεῖν. Παίονες. Ἔθνος Θρᾳκικόν. Τινὲς δέ φασι, τοὺς νῦν καλουμένους Παννονίους. ἕτεροι δὲ, Μακεδόνας. Ἀγκυλότοξοι. Ἐπικαμπῆ τόξα ἔχοντες. Λέλεγες. |
| 10 429 [10] | Ἔθνος Καρικόν. Λέγει δὲ τοὺς ἐν Πηγάσῳ πόλει Καρίας οἰκοῦντας. Καύκωνες. Ἔθνος Παφλαγωνίας. οἱ δὲ, Σκυθίας, οἱ δὲ, τοὺς λεγομένους Καυνίους εἶπον. Πελασγοί. Οἱ τὸ παράλιον μέρος τῆς Καρίας ἔχοντες. Ἄμεινον δὲ, λέγειν αὐτοὺς γένος τι πολυπλανὲς, οἰκῆσαν ἐν τῇ Ἀσίᾳ καὶ Εὐρώπῃ, νῦν δὲ τῆς Τρωάδος πλησίον, ἔνθα αἱ Τράλλεις. Πρὸς Θύμβρης. |
| 10 430 [5] | Πρὸς τὸ Θυμβραῖον πεδίον. Θύμβρα γὰρ τόπος ἐστὶ τῆς Τροίας, ἔνθα καὶ Θυμβραίου Ἀπόλλωνος ἱερὸν ἐπιφανές. Ἔλαχον. Κλήρῳ ἔλαβον. Ἀγέρωχοι. Αὐθάδεις, θρασεῖς. Ἔστι δὲ, ὅτε δηλοῖ ἡ λέξις καὶ τοὺς ἄγαν ἀνδρείους καὶ ἐντίμους. παρὰ τὸ ἄγαν αὐτοὺς ἐπὶ τοῦ γέρως ὀχεῖσθαι. Μῄονες. |
| 10 431 | Λυδοί. Διεξερέεσθε. |
| 10 432 | Ἐρωτᾶτε. Νεήλυδες. |
| 10 434 | Νεωστὶ ἐληλυθότες. Ἐν δέ σφι Ῥῆσος βασιλεύς. |
| 10 435 [30] | Ῥῆσος γένει μὲν ἦν Θρὰξ, υἱὸς δὲ Στρυμόνος τοῦ αὐτόθι ποταμοῦ, καὶ Εὐτέρπης, μιᾶς τῶν Μουσῶν. Διάφορος δὲ τῶν καθ’ αὑτὸν γενόμενος ἐν πολεμικοῖς ἔργοις, ἐπῆλθε τοῖς Ἕλλησιν, ὅπως Τρωσὶ συμμαχήσῃ. Καὶ μίαν ἡμέραν συμβαλὼν, πολλοὺς τῶν Ἑλλήνων ἀπέκτεινε. Δείσασα δὲ Ἥρα περὶ τῶν Ἑλλήνων, Ἀθηνᾶν ἐπὶ τὴν τούτου διαφθορὰν πέμπει. Κατελθοῦσα δὲ ἡ θεὸς, Ὀδυσσέα καὶ Διομήδην ἐπὶ τὴν κατοσκοπὴν ἐποίησε προελθεῖν. Ἐπιστάντες δὲ ἐκεῖνοι κοιμωμένῳ Ῥήσῳ, αὐτόν τε καὶ ἑταίρους αὐτοῦ κτείνουσι, ὡς ἱστορεῖ Πίνδαρος. Ἔνιοι δὲ λέγουσι, νυκτὸς παραγεγονέναι τὸν Ῥῆσον εἰς τὴν Τροίαν. Καὶ πρὶν γεύσασθαι αὐτὸν τοῦ ὕδατος τῆς χώρας, φονευθῆναι. Χρησμὸς γὰρ ἐδέδοτο αὐτῷ, φασιν, ὅτι, εἰ αὐτὸς γεύσεται τοῦ ὕδατος, καὶ οἱ ἵπποι αὐτοῦ τοῦ Σκαμάνδρου πίωσι, καὶ τῆς αὐτόθι νομῆς, ἀκαταμάχητος ἔσται εἰς τὸ παντελές. Ἐν δέ σφι Ῥῆσος βασιλεύς. Ὅσοι ἐκ Μουσῶν τίκτονται· Ὀρφεὺς ἐκ Καλλιόπης, ἢ Κλειοῦς· Λῖνος Τερψιχόρης, ἢ, ὥς τινες, Εὐτέρπης· Ῥῆσος Τερψιχόρης καὶ αὐτὸς, ἢ Εὐτέρπης· Θαλείας Παλαίφατος· Ἐρατοῦς Θάμυρις ὁ Θρᾷξ· Μελπομένης καὶ Ἀχελώου Σειρῆνες· Πολυμνείας Τριπτόλεμος. Λευκότεροι χιόνος, θείειν δ’ ἀνέμοισιν ὁμοῖοι. |
| 10 437 [20] | Τοῦτο καλεῖται ὑπερβολή. ὁ γὰρ νοῦς· λευκότεροι μὲν χιόνος τῇ χροιᾷ, τῷ δὲ τάχει ἶσοι τοῖς ἀνέμοις. Ἰστέον δὲ, ὅτι ἐμείωσε τὴν ὑπερβολὴν ἐκ τοῦ μὴ εἰπεῖν, αὐτοὺς καὶ τῶν ἀνέμων ταχυτέρους. Λευκότεροι χιόνος, θείειν δ’ ἀνέμοισιν ὁμοῖοι. Δύο ὑπερβολὰς ἐπέθηκεν ἐντέχνως. τὴν μὲν ἐξ ὑπερθέσεως· τὴν δὲ ἐξ ὁμοιώσεως. καὶ ἐφ’ ἑκατέρας παρέλαβε τὸ οἰκεῖον. Χιόνος μὲν γὰρ δύναταί τι λευκότερον γενέσθαι, ἀνέμου δὲ θᾶσσον οὐδέν. Καλῶς οὖν τῷ μὲν ἀδυνάτῳ εἴκασε, τοῦ δὲ δυνατοῦ μεῖζον ἀπέφηνεν. Ἐπαινετὸν δὲ, ὅτι κατ’ αἰτιατικὴν δυνάμενος εἰπεῖν, Λευκοτέρους χιόνος, θείειν δ’ ἀνέμοισιν ὁμοίους (καὶ ὣς γὰρ ἐπέτρεπε τὸ μέτρον) μετεμόρφωσε τὸν λόγον, θαυμαστικῶς ἀναφωνήσας τὸν ἔπαινον αὐτῶν. Πελώρια. |
| 10 439 | Οὐ κατὰ τὸ μέγεθος, νῦν, μεγάλα, ἀλλὰ κατὰ τὸ κάλλος τεράστια. Νηυσὶ πελάσσετον. |
| 10 442 | Ἐπὶ τὰς ναῦς ἀγάγετε. Νηλέϊ. |
| 10 443 | Ἀνηλεεῖ, σφοδρῷ. Πειρηθῆτον. |
| 10 444 | Πεῖραν λάβητε. Ἀμάς. |
| 10 448 | Εἰς τὰς ἡμετέρας. Ἀπολύσομεν. |
| 10 449 | Λύτρα λαβόντες ἀποπέμψομεν. Ἠὲ μεθῶμεν. Ἢ ἐάσομεν ἄνευ δώρων. Εἶσθα. |
| 10 450 | Ἥξεις, παραγενήσῃ, ἐλεύσῃ. Διοπτεύσων. |
| 10 451 | Κατασκοπεύσων. Ἐμῇς ὑπὸ χερσίν. |
| 10 452 | Ὑπὸ τῶν ἐμῶν χειρῶν. Ἀπέκερσεν. |
| 10 456 | Ἀπέκοψεν, ἀπέτεμε. Τένοντε. Τοὺς αὐχένας λέγει. Φθεγγομένου. |
| 10 457 | Τὸ στόμα εἰς τὸ φθέγξασθαι κινοῦντος. Προὔλαβεν οὖν ἡ φωνὴ τὴν πληγήν. Λυκέην. |
| 10 459 | Λύκου δοράν. Παλίντονα. Εἰς τοὐπίσω ἑλκόμενα. Καὶ δόρυ μακρόν. Ὃ ἀνωτέρω ἄκοντα εἶπε. Ληΐτιδι. |
| 10 460 | Λαφυραγωγῷ, πολεμικῇ. Τοῖσδεσσιν. |
| 10 462 | Ἐν τούτοις. Ἐπιβωσόμεθα. |
| 10 463 | Ἐπὶ βοήθειαν καλεσόμεθα. Γράφεται δὲ καὶ, ἐπιδωσόμεθα. ἵν’ ᾖ, δώροις τιμήσομεν. Ἀνὰ μυρίκην. |
| 10 466 | Μυρίκη, θαμνῶδες φυτόν. Δέελον. Εὔγνωστον, εὔδηλον. Συμμάρψας. |
| 10 467 | Συλλαβὼν, κλάσας. Δόνακας. Καλάμους. Ἀπὸ τοῦ δονεῖσθαι. Ἐριθηλέας. Ἄγαν θάλλοντας, εὐθαλεῖς. Ἷξον. |
| 10 470 | Παρεγένοντο. Τριστοιχεί. |
| 10 473 | Ἐπὶ τρεῖς στίχας καὶ τάξεις. Δίζυγες. Δύο ἵπποι ὑπὸ ζυγὸν ἀγόμενοι. Ἐξ ἐπιδιφριάδος πυμάτης. |
| 10 475 | Ἐκ τοῦ ἐσχάτου μέρους τοῦ ἁρματείου δίφρου τῆς περιφερείας. ὃ καὶ ἄντυξ καὶ ἐπιδιφριὰς καλεῖται. Προπάροιθεν ἰδών. |
| 10 476 | Πρότερος ἰδών. Πίφαυσκε. |
| 10 478 | Προεσήμαινεν, ἔλεγε. Πρόφερε. |
| 10 479 | Φανερὸν ποίει. Μέλεον. |
| 10 480 | Μελαίως. ματαίως, ἢ μάταιον. Ἔναιρε. |
| 10 481 | Φόνευε. Ἐπιστροφάδην. |
| 10 483 | Ἐνεργῶς, εὐτόνως. ἢ, ἄλλοτε εἰς ἄλλον ἐπιστρεφόμενος. σπουδαίως. Στόνος. Στεναγμός. Ἀεικής. Χαλεπός. Ἄορι θεινομένων. |
| 10 484 | Τῷ ξίφει πληττομένων. Ἐρυθαίνετο. Ἐρυθρὰ ἐγίγνετο, ἐφοινίσσετο. Ἀσημάντοισιν. |
| 10 485 | Ἀφυλάκτοις, ἀφροντίστοις, μὴ ἔχουσι ποιμένα. Ἐνορούσῃ. |
| 10 486 | Ἐπιπηδήσῃ, ἐφορμήσῃ. Ἐπῴχετο. |
| 10 487 | Ἐπήρχετο. Ἐξερύσασκε. |
| 10 490 | Μεθεῖλκε. Τρομεοίατο. |
| 10 492 | Φοβοῖντο. Ἀήθεσσον. |
| 10 493 | Ἀσυνήθεις ἦσαν. Κακὸν γὰρ ὄναρ. |
| 10 496 | Κακὸς ὄνειρος. Ὁ Διομήδης ἐπέστη αὐτῷ, ὅτι νυκτὸς καθεύδοντα αὐτὸν ἀνεῖλεν. Οἰνείδαο πάϊς. |
| 10 497 | Ὁ Διομήδης, Οἰνέως ἔκγονος. Τυδεὺς γὰρ Οἰνέως ἦν υἱός. Μῆτιν. Βουλήν. Τλήμων. |
| 10 498 | Καρτερικός. Σὺν δ’ ἤειρε. |
| 10 499 | Συνέδησε δέ. Ἐπιπλήσσων. |
| 10 500 | Πλήσσων, ἐλαύνων. Μάστιγα φαεινήν. Ἤτοι στιλπνήν. ἢ, τὴν φανερῶς κειμένην. Ῥοίζησεν. |
| 10 502 | Ἀνάρθρως ἐφώνησεν. ὃ ἡμεῖς συρίζειν λέγομεν. Πιφαύσκων. Φανεροποιῶν, σημαίνων. Κύντατον. |
| 10 503 | Χαλεπώτατον, δεινότατον. Νόστου. |
| 10 509 | Τῆς ἀνακομιδῆς. Πεφοβημένος. |
| 10 510 | Φεύγων μετὰ φόβου. Θεὸς ἄλλος. |
| 10 511 | Ὁ ἡμῖν ἐναντίος. Κόψεν. |
| 10 513 | Ἔπληξεν. Ἐπέτοντο. |
| 10 514 | Ἔτρεχον. Καθ’ ὑπερβολήν. Ἀλαοσκοπίην. |
| 10 515 | Μάταιον σκοπόν. Ὅ ἐστιν, Οὐκ ἔλαθεν αὐτόν. Ἕπουσαν. |
| 10 516 | Ἤτοι, ἑπομένην αὐτῷ, συνεργοῦσαν. Ἔρημον. |
| 10 520 | Ἠρημωμένον, μονήρη. Ἀσπαίροντας. |
| 10 521 | Ψυχοραγοῦντας. Φονῇσι. Τοῖς τόποις ἐν οἷς ἔκειντο οἱ νεκροί. Ὀνόμῃνεν. |
| 10 522 | Ἐξ ὀνόματος ἐκάλεσε. Κυδοιμός. |
| 10 523 | Ταραχὴ, θόρυβος. Ἄμυδις. |
| 10 524 | Ὁμοῦ καὶ εἰς τὸν αὐτὸν τόπον τρεχόντων. Θηεῦντο. Μετὰ θαύματος ἐθεώρουν. Σκοπόν. |
| 10 526 | Κατάσκοπον. Ἔρυξε. |
| 10 527 | Κατέσχε. Χαμᾶζε θορών. |
| 10 528 [5] | Χαμαὶ ἁλλόμενος. Ἔναρα βροτόεντα. Περιεκτικῶς, τὰ τόξα καὶ τὸ δόρυ. Κυρίως δὲ ἔναρα λέγονται, ὅσα ἤραρε καὶ συνήρμοσται, θώραξ, κυνέη, καὶ κνημῖδες. Πρῶτος κτύπον ἄϊε. |
| 10 532 [5] | Πρῶτος τοῦ ψόφου τῶν ποδῶν τῶν ἵππων ᾔσθετο ἀγωνιῶν, διὰ τὸ αὐτὸν εἰσηγητὴν γεγονέναι τῆς κατασκοπῆς. Ὡς οὖν γνώμην δοὺς εἰς τὸ ἐκπεμφθῆναι τοὺς ἄνδρας, οὐ μόνον ἠγωνία περὶ αὐτῶν, ἀλλὰ καὶ τῇ ψυχῇ συνεπεδήμει αὐτοῖς. Ἔτυμον. |
| 10 534 [5] | Ἀληθές. Ψεύσομαι, ἢ ἔτυμον ἐρέω; κέλεται δέ με θυμός. Κἄν τε ψεύδεσθαί, φησιν, ἔνι, κἄν τε ἀληθεύειν με, ὁπωσοῦν ἀπαγγελῶ καὶ λέξω, διὰ τὸ προθυμεῖσθαί με. Ἵππων μ’ ὠκυπόδων ἀμφὶ κτύπος οὔατα βάλλει. |
| 10 535 | Ἀντὶ τοῦ, ἵππων ψόφου ἀκούω. Ἐλασαίατο. |
| 10 537 | Ἀπηλακότες εἶεν. Πολύαινε. |
| 10 544 | Ὑπὸ πολλῶν ἐπαινούμενε. ἢ, πολλοῦ αἴνου ἄξιε. Τούσδ’ ἵππους λάβετον. |
| 10 545 | Τούτους τοὺς ἵππους ἐλάβετε. Ἤ τις σφῶε πόρεν. |
| 10 546 | Ἢ τίς ὑμῖν αὐτοὺς παρέσχεν. Ἀντιβολήσας. Ἀπαντήσας, περιτυχών. Αἰνῶς. |
| 10 547 | Λίαν πάνυ. Ἀκτίνεσσιν. Ἀκτῖσιν. Ἐπιμίσγομαι. |
| 10 548 | Ἐν τῇ μάχῃ σύνειμι. Ἀλλά τιν’ ὔμμ’ ὀΐω δόμεναι θεὸν ἀντιάσαντα. |
| 10 551 | Ἀλλὰ ὑπολαμβάνω ὑμῖν τινὰ τῶν θεῶν αὐτοὺς δεδωκέναι. Ἠέ περ οἵδε. |
| 10 556 | Ἢ ὡς οὗτοι οἱ ἵπποι. Νεήλυδες. |
| 10 558 | Νεωστὶ παραγενόμενοι. Ἐρεείνεις. Ἐρωτᾷς. Πὰρ δέ. |
| 10 560 [5] | Παρ’ αὐτὸν δέ. Ἑταίρους δυοκαίδεκα. Πῶς δέ φησιν ιδ. Φονεύσας τρισκαιδέκατον λέγει Δόλωνα. Ῥητέον οὖν, ὅτι Ὅμηρος ἀεὶ τοὺς βασιλεῖς τῶν στρατιωτῶν χωρίζει κατ’ ἐξοχήν. Ἔθει οὖν κεχώρισται κατὰ τὸν ἀριθμὸν ὁ Ῥῆσος, ὡς ἐπὶ τοῦ· Ζεὺς δ’ ἐπεὶ οὖν Τρῶάς τε καὶ Ἕκτορα νηυσὶ πέλασσε. Διοπτῆρα. |
| 10 562 | Κατάσκοπον. Ἀγαυοί. |
| 10 563 | Νῦν ἐν εἰρωνείας μέρει κεῖται. Οὐ γὰρ ἐπαινεῖν πρέπει τοὺς πολεμίους. Καγχαλόων. |
| 10 565 | Χαίρων. Ἱππείῃ. |
| 10 568 | Τῇ τῶν ἵππων. Νηῒ ἐνὶ πρύμνῃ. |
| 10 570 | Ἀντὶ τοῦ, ἐν νεὼς πρύμνῃ. Ὄφρ’ ἱρόν. |
| 10 571 | Περὶ θυσίας σαφῶς λέγει, περὶ ἧς ἐσιώπησεν. Ἱρόν. Ἰερεῖον, σφάγιον. Ἀμφί τε μηρούς. |
| 10 573 | Καὶ ἀμφοτέρους τοὺς μηρούς. Σφίν. |
| 10 574 | Ἀντὶ τοῦ, σφέων, ὅ ἐστιν, αὐτῶν. Ἀνέψυχθεν. |
| 10 575 | Ἀνεκτήσαντο. Ἀσαμίνθους. |
| 10 576 | Πυέλους, σκάφας. Παρὰ τὴν ἄσιν, τὸν ῥύπον, μινύθειν. ὅ ἐστιν, ἐλαττοῦν, καὶ μειοῦν. Ἐϋξέστας. Καλῶς ἐξεσμένας. Λίπα. |
| 10 577 | Λιπαρῶς, ἢ εὐέκτως. Ἐφιζανέτην. |
| 10 578 | Παρεκάθηντο. Πλείου. |
| 10 579 | Γέμοντος. Ἀφυσσάμενοι. Ἀπαντλήσαντες, ἀρυσάμενοι. Ἠὼς δ’ ἐκ λεχέων παρ’ ἀγαυοῦ Τιθωνοῖο Ὤρνυτο. |
| 11 1 [20] | Μυθεύεται, ὅτι Τιθωνὸν τὸν Λαομέδοντος, εὐπρεπέστατον τῶν καθ’ αὐτὸν, ἐν Ἰλίῳ γενόμενον, ἐρασθεῖσα ἀνήρπασεν ἡ Ἡμέρα, καὶ τῆς τούτου μετέλαβε κοίτης. Αἰτησαμένῳ δὲ αὐτῷ παρέσχεν ἀθανασίαν. Ὁ δὲ γέρων γενόμενος, διὰ γὰρ ἄγνοιαν οὐκ ᾐτήσατο ἀθανασίαν σὺν ἀγηρασίᾳ, ἀχθόμενος ὡς τῶν ἐν βίῳ μεταλαμβάνειν οὐ δυνάμενος, ἐκάλεσε τὴν θεὸν, ὅπως αὐτὸν τοῦ ζῇν ἀπαλλάξῃ. Ἡ δὲ, οὐ δὲ γὰρ ἦν δυνατὸν ἀποθανεῖν αὐτὸν, μετέβαλεν εἰς τέττιγα, τὸν μουσικώτατον τῶν πτηνῶν, ὅπως καὶ διὰ τῆς φωνῆς αὐτοῦ τέρπηται. Γίγνεται δὲ ἐξ αὐτῶν παῖς Μέμνων, ὁ τῶν Αἰθιόπων βασιλεύς. Ἐκ λεχέων. Ἐκ τῆς κοίτης. Ἀγαυοῦ. Ἄγαν ἐνδόξου, καλοῦ. Τιθωνοῖο. Τιθωνοῦ. Τιθωνὸς δέ ἐστι Λαομέδοντος μὲν παῖς, ἀδελφὸς δὲ Πριάμου, Ἡμέρας σύνευνος. Προΐαλλε. |
| 11 3 | Προέπεμπεν, ἀπέστελλεν, ἐξέπεμπεν. Ἀργαλέην. |
| 11 4 | Ἄλγη ἐπιφέρουσαν. Τέρας. Σημεῖον. Πολέμοιο τέρας. Περιφραστικῶς, τὸν πόλεμον. Μεσσάτῳ. |
| 11 6 | Μεσαιτάτῳ. Γεγωνέμεν. Βοᾷν. Εἴρυσαν. |
| 11 9 | Ἀνείλκυσαν. Κάρτεϊ. Ἰσχύϊ. Ὄρθια. |
| 11 11 | Ὀρθῶς. ἀνατεταμένως, μεγάλως. Ζώννυσθαι. |
| 11 15 | Καθοπλίζεσθαι. Συνεκδοχικῶς, ἀπὸ μέρους. Νώροπα. |
| 11 16 | Λαμπρόν. Ξεινήϊον. |
| 11 20 | Ξένιον. Πεύθετο. |
| 11 21 | Ἠκούετο. Κύπρονδε. Ἕως εἰς Κύπρον. Ἠκούετο δὲ ἕως εἰς Κύπρον. Κλέος. Φήμη. Οὕνεκα. Νῦν ἀντὶ τοῦ, ὅτι. Οἶμοι. |
| 11 24 | Ὁδοί. στίχοι. Μεταληπτικῶς, ἀντὶ τοῦ, ῥάβδοι. Κυάνοιο. Χρώματι κυανῷ εἰκασμένου. Κυάνεοι. |
| 11 26 | Μέλανες. Ὀρωρέχατο. Ἐξέτατο. διεγηγερμένοι ἦσαν. ἐκτεταμένοι. Ἴρισσιν. |
| 11 27 [5] | Ταῖς ἐν οὐρανῷ ἴρισι φαινομέναις. Ἴρις δέ ἐστι πάθος περὶ τὸν ἀέρα, ἐν νέφει συνεκτεταμένον ἐξ ἡλιακῆς ἀκτῖνος. Στήριξεν. |
| 11 28 | Ἔστησεν, ἥδρασεν. Ἀορτήρεσσι. |
| 11 31 | Τοῖς ἀπαιωροῦσι τὸ ξίφος ἱμάσι. Πολυδαίδαλον. |
| 11 32 | Πολλὰς κατασκευὰς ἔχουσαν. Θοῦριν. Ἤτοι, πολεμικήν· ἢ, εὐκίνητον καὶ κούφην τῷ φοροῦντι. Γοργώ. |
| 11 36 [5] | Γοργότητος καὶ δέους παρασκευαστικὴ, καὶ φυγῆς τῶν ὁρώντων. Βλοσυρῶπις. Φοβερὰ καὶ καταπληκτικὴ τὴν πρόσοψιν. Ἐστεφάνωτο. Περιεῖχε, περιέκειτο. Δερκομένη. |
| 11 37 | Βλέπουσα. Τελαμών. |
| 11 38 | Ἀναφορεύς. Ἀμφιστρεφέες. |
| 11 40 | Ἐξ ἑνὸς στόματος τοῦ δράκοντος τρεῖς ἐπεφύκεισαν κεφαλαὶ, ἀλλήλαις συμπεπλεγμέναι. Ἀμφίφαλον. |
| 11 41 | Ἀμφοτέρωθεν φαλοὺς ἔχουσαν. Ἀπ’ αὐτόφιν. |
| 11 44 | Ἀπ’ αὐτῶν. Ἐπὶ δ’ ἐγδούπησαν. |
| 11 45 | Ἐπεκτύπησαν, ἐπεβρόντησαν. Πρυλέες. |
| 11 49 | Πεζοὶ ὁπλῖται. Ῥώοντο. |
| 11 50 | Ὥρμων. Ἠῶθι πρό. Πρὸ τῆς ἀνατολῆς, πρὸ ἡμέρας. Φθάν. |
| 11 51 [5] | Ἔφθασαν. Φθὰν δὲ μέγ’ ἱππήων ἐπὶ τάφρον κοσμηθέντες. Τινὲς ὑπερβατὸν τοῦτο νοοῦσι, μεγάλως κοσμηθέντες ἔφθασαν. τὸ οὖν μέγα, τῷ κοσμηθέντες συντάττεται. Φθὰν δὲ μέγα. Μεγάλως ἔφθασαν. Μετεκίαθον. |
| 11 52 | Μετ’ αὐτοὺς ἦλθον. Ὀλίγον μετεκίαθον. Μετ’ ὀλίγον ἐκεῖ ἐπορεύοντο. Κυδοιμόν. Θόρυβον. Ἐέρσας. |
| 11 53 | Δρόσους. Μυδαλέας. |
| 11 54 [5] | Διαβρόχους, διΰγρους. Ἐζήτηται, πῶς ἐνεδέχετο, αἷμα ἔχειν τὰς νεφέλας. Καὶ λέγουσιν οἱ λύοντες τὸ ἀμφίβολον, ὡς, ἐπὶ μεγίστῳ πολέμῳ πολλῶν ἀναιρουμένων, τὸ αἷμα τούτων ἐπλήρου τοὺς πλησίον ποταμούς. ἀφ’ ὧν αἱ νεφέλαι λαμβάνουσαι τὸ ὕδωρ, αἱματώδεις δρόσους ἔπεμπον. Θρωσμῷ. |
| 11 56 | Τόπῳ ὑψηλῷ ἐν τῷ πεδίῳ, ἀφ’ οὗ ἦν καθορᾷν. Οὔλιος. |
| 11 62 | Ὀλέθριος. Λέγει δὲ τὸν Κύνα. Περὶ οὗ καὶ ἀλλαχόθι φησὶν ὁ Ποιητής· Καί τε φέρει πολὺν πυρετὸν δειλοῖσι βροτοῖσι. Σκιόεντα. |
| 11 63 | Σκιὰν παρέχοντα. Ταῦτα γὰρ συσκιάζει τὸν ἀέρα. Φάνεσκεν. |
| 11 64 | Ἐφαίνετο. Πυμάτοισιν. |
| 11 65 | Ἐσχάτοις. Στεροπή. |
| 11 66 | Ἀστραπή. Ἀμητῆρες. |
| 11 67 | Θερισταί. Ἐναντίοι ἀλλήλοισιν. Ἐρίζοντες ἀλλήλοις. Ὄγμον. |
| 11 68 | Τὸ ἐπίστιχον ἔργον τῶν θεριζόντων. Ἐλαύνωσι. Θερίζωσι σπουδαίως. Μάκαρος. Πλουσίου. Ταρφέα. |
| 11 69 | Συνεχῆ, πυκνά. Θορῶντες. |
| 11 70 | Ἐφορμήσαντες. Δῄουν. |
| 11 71 | Ἐτίτρωσκον, διέκοπτον. Μνώοντο. Μνείαν ἐποιοῦντο. Ἴσας δ’ ὑσμίνῃ κεφαλὰς ἔχον. |
| 11 72 | Κατὰ μίαν εὐθείαν εἶχον τὰς κεφαλάς· ὅ ἐστιν, ἐξίσωτο αὐτοῖς ἡ μάχη. Θῦνον. |
| 11 73 | Ἐνθουσιωδῶς ὥρμων. Παρετύγχανε. |
| 11 74 | Παρῆν. Ὀρέξαι. |
| 11 79 | Παρασχεῖν. Οὐκ ἀλέγιζεν. |
| 11 80 | Οὐκ ἐφρόντιζε. Στεροπήν. |
| 11 83 | Λαμπηδόνα. Δρυτόμος. |
| 11 86 | Ὑλοτόμος, ξυλοτόμος. Δρῦν γὰρ ἐκάλουν οἱ παλαιοὶ πᾶν δένδρον, ἀπὸ τοῦ ἀρχαιοτέρου. Ὡπλίσσατο. Παρεσκευάσατο. Ἡτοίμασεν. Ἐκορέσσατο χεῖρας. |
| 11 87 | Ἀντὶ τοῦ, ἔκαμεν, ἐκοπίασεν. Ἄδος. |
| 11 88 | Κόρος. Ἵμερος. |
| 11 89 | Ἐπιθυμία, ἔρως. Τῆμος. |
| 11 90 | Τηνικαῦτα. καθ’ ἣν ὥραν. τότε. Σφῇ. Τῇ ἑαυτῶν. Κεκλόμενοι. |
| 11 91 | Παρακελευόμενοι. Κατεπάλμενος. |
| 11 94 | Καθαλλόμενος, καθορμήσας. Μετώπιον. |
| 11 95 | Τὸ μεταξὺ τῶν ὤπων, τὸ μεσόφρυον. Σχέθεν. |
| 11 96 | Ἀντέσχε. Χαλκοβάρεια. Τῷ χαλκῷ βαρουμένη. ὅ ἐστιν, ἰσχυρά. Πεπάλακτο. |
| 11 98 | Ἐφύρετο, ἐμολύνετο. Στήθεσι παμφαίνοντας, ἐπεὶ περίδυσε χιτῶνας. |
| 11 100 [5] | Ἐπειδή, φησι, τοὺς ἐν τοῖς στήθεσιν αὐτῶν χιτῶνας ἀφείλετο, καὶ γυμνοὺς φαινομένους τοὺς νεκροὺς κατέλιπε. Βῆ Ῥῆσόν τε καὶ Ἄντιφον. |
| 11 101 | Ἔβη ἐπὶ τὸν Ῥῆσον καὶ Ἄντιφον. Παραίβασκε. |
| 11 104 | Παραιβάτης ἦν. Ὥ ποτε. Οὕς ποτε. Δυϊκῶς. Κνημοῖσι. |
| 11 105 | Ταῖς προβάσεσι. Δείδη. Ἔδησε. Μόσχοισι λύγοισιν. Ἁπαλοῖς λύγοις. Ἐπ’ ὄεσσιν. |
| 11 106 | Ἐπὶ τοῖς ποιμνίοις. Ἔλυσεν ἀποίνων. Λύτρα δεξάμενος ἀπέδωκεν. Ἔλασεν. |
| 11 109 | Ἔπληξε. Σπερχόμενος. |
| 11 110 | Κατεπειγόμενος, σπεύδων. Ἀπὸ τοῖϊν. Ἀπ’ αὐτῶν. Δυϊκῶς. Ξυνέαξε. |
| 11 114 | Συνέτριψεν. Ἁπαλόν. |
| 11 115 | Νέον. Δρυμά. |
| 11 118 | Δρυμῶνας. συνδένδρους τόπους. Φεύοντο. |
| 11 121 | Ἔφευγον. Μενεχάρμην. |
| 11 122 | Ὑπομένοντα τὴν μάχην, πολεμικόν. Ἀλεξάνδροιο. |
| 11 124 | Παρὰ Ἀλεξάνδρου. Κυκηθήτην. |
| 11 129 | Ἐταράχθησαν. Γουναζέσθην. |
| 11 130 | Τῶν γονάτων ἥπτοντο. ἱκέτευον. Προσαυδήτην. |
| 11 136 | Προσεφώνουν. προσεφθέγγοντο. Ἀμείλικτον. |
| 11 137 | Ἀηδῆ, σκληράν. Ἀγγελίην. |
| 11 140 [5] | Ἀντὶ τοῦ εἰς πρεσβείαν. δύο δὲ σημαίνει ἀγγελία. παράγγελμα ὡς ἐν τῷ· Ἀγγελίην εἴποιμι περίφρονι Πηνελοπείῃ. καὶ τὸν ἄγγελον, ἤτοι τὸν πρέσβιν. ὡς ἐνταῦθα· Ἀγγελίην ἐλθόντα σὺν ἀντιθέῳ Ὀδυσῆι. Ἐξέμεν. |
| 11 141 | Ἐξεῶσαι, ἐκπέμψαι. Ἀεικέα. |
| 11 142 | Χαλεπόν. Οὔδει ἐρείσθη. |
| 11 144 | Πρὸς τῇ γῇ ἠρείσθη, ἐστηρίχθη. Ὅλμον δ’ ὣς, ἔσσευε. |
| 11 147 | Ὅλμου δὲ δίκην αὐτὸν ῥίψας κυλίεσθαι. Ὅλμος δέ ἐστι κοῖλος λίθος, εἰς ὃν κόπτεται ὄσπρια, καὶ ἄλλα τινά. Ὄλεκον. |
| 11 150 | Ἀνῄρουν. Τὸ ο μικρὸν, διὰ τὸ μέτρον. Ὦρσαν. |
| 11 152 | Διήγειραν. Χαλκῷ δηϊόωντες. |
| 11 153 [5] | Ἤτοι, τοῖς ἐπισώτροις κόπτοντες. Ἢ οὕτω συντακτέον· Πεζοὶ μὲν πεζοὺς ὄλεκον, ἱππεῖς δ’ ἱππῆας. οὐ γὰρ οἱ τῶν ἵππων πόδες χαλκῷ ἐτίτρωσκον. Ἀξύλῳ. |
| 11 155 | Καταξύλῳ. Πολυξύλῳ. Τὸ γὰρ α νῦν, οὐ κατὰ στέρησιν, ἀλλὰ κατ’ ἐπίτασιν. Εἰλυφόων. |
| 11 156 [5] | Εἰλῶν, ταράσσων. Οἱ δέ τε θάμνοι. Καὶ οἱ σύμφυτοι τόποι. Παρὰ τὸ θαμὰ πεφυτεῦσθαι αὐτοὺς, ὅ ἐστι, πυκνῶς. Οἱ δὲ, τὰ χαμαίζηλα καὶ πολύκλαδα φυτά. Πρόῤῥιζοι. |
| 11 157 | Μέχρι τῶν ῥιζῶν. Τῶν γὰρ κάτω γῆς τὸ πῦρ οὐχ’ ἅπτεται. Πυρὸς ὁρμῇ. Τῷ πυρί. Περιφραστικῶς. Κάρηνα. |
| 11 158 | Ἀπὸ μέρους, ἄνθρωποι. Οἱ δὲ, ἀκρωτήρια. Κείν’ ὄχεα. |
| 11 160 | Κενὰ τὰ ἅρματα. Κροτάλιζον. Ἀντὶ τοῦ, ἕλκοντες ἠχὴν ἐποίουν. Κείατο. |
| 11 162 | Ἔκειντο. Πολὺ φίλτεροι. Πολὺ προσφιλέστεροι. Ὕπαγεν. |
| 11 163 | Ὑπεξῆγεν, ὑπεξέφερε. Κονίης. Τοῦ ἐν τῷ πολέμῳ κονιορτοῦ. Αἵματος. |
| 11 164 | Φόνου. Κυδοιμοῦ. Θορύβου, κραυγῆς. Σφεδανόν. |
| 11 165 | Ἐπεικτικόν. σφοδρόν. ἢ καταπληκτικόν. Κελεύων. Παρακελευόμενος. Ἐρινεόν. |
| 11 167 | Ἀγρίαν συκῆν. Ἱέμενοι πόλεως. |
| 11 168 | Ἐπιθυμοῦντες ἀνελθεῖν ἐπὶ τὴν πόλιν. Νυκτὸς ἀμολγῷ. |
| 11 173 | Τῷ καιρῷ ἐν ᾧ συμβέβηκεν ἀμέλγεσθαι τὰ θρέμματα. Τινὲς δὲ, τὸ μεσονύκτιον, ὅταν οὐδεὶς μολίσκει, οὐδὲ πρόεισι. Τῇ δέ τ’ ἰῇ. |
| 11 174 | Μιᾷ δέ τινι αὐτῶν. Ἀναφαίνεται. Ἐπέρχεται. Αἰπύς. Ὑψηλός. ἐξ οὗ, μέγας, καὶ ὀλέθριος. Ἔγκατα. |
| 11 176 | Ἐντοσθίδια. Λαφύσσει. Μετὰ ποιοῦ ἤχου ἀναῤῥοφεῖ, ἢ κενοῖ ἐσθίων. Παρὰ τὸ, γλαφυρὸν ποιεῖν, ὅ ἐστι κοῖλον. Ἔφεπε. |
| 11 177 | Κατόπιν ἐδίωκεν. Ὀπίστατον. |
| 11 178 | Τὸν ἔσχατον. Περὶ πρὸ γὰρ ἔγχεϊ θῦεν. |
| 11 180 | Περισσῶς γὰρ καὶ ἐνθουσιωδῶς εἰς τοὔμπροσθεν ὥρμα. Ἵν’ ᾖ, κατεπολέμει αὐτοὺς τῷ δόρατι. Ἔνισπεν. |
| 11 186 | Εἶπεν. Ἀνώχθω. |
| 11 189 | Κελευέτω. Τυπείς. |
| 11 191 | Πληγείς. Βλήμενος. Βληθείς. Εἰς ἵππους ἅλεται. |
| 11 192 | Εἰς τὸ ἅρμα ἀνέλθῃ. Ποδήνεμος. |
| 11 195 | Ἴση ἀνέμοις κατὰ τὸ τάχος. Ἱρήν. |
| 11 196 | Ἱερὰν, μεγάλην. Τεΐν. |
| 11 201 | Σοί. Δωρικῶς. Ὑπόεικε. |
| 11 204 | Ὑποχώρει. Ἀρτύνθη. |
| 11 216 | Παρεσκευάσθη, ἡτοιμάσθη. Κλειτῶν. |
| 11 220 | Ἐνδόξων, ὀνομαστῶν. Ἀντηνορίδης. |
| 11 221 | Ἀντήνορος παῖς Ἰφιδάμας. Κισσῆς. |
| 11 223 | Κισσεύς. Μητροπάτωρ. |
| 11 224 | Ὁ τῆς μητρὸς πατήρ. Ἐρικυδέος. |
| 11 225 | Τῆς μεγάλως ἐνδόξου. Ἐκ θαλάμοιο. |
| 11 227 [5] | Ἀντὶ τοῦ, γεγαμημένος νεωστί. Μετὰ κλέος ἵκετ’ Ἀχαιῶν. Μετὰ τὴν ἀκοὴν τῆς ἐπιστρατείας τῶν Ἑλλήνων κληδόνα ἢ φήμην ἀκούσας, ὅτι ἐπεστράτευσαν τῇ Τροίᾳ. Τὰς μὲν ἔπειτ’ ἐν Περκώτῃ λίπεν. |
| 11 229 [5] | Ἐθαλασσοκράτουν γὰρ οἱ Ἕλληνες, διὸ τὰς ναῦς καταλιπὼν, πεζὸς ἦλθεν εἰς Τροίαν. ἡ δὲ Περκώτη πόλις Ἑλλησπόντου. Ἀτρείδης μὲν ἅμαρτεν. |
| 11 233 [5] | Ἀπέτυχε. Νῦν μὲν ὁ πρότερος νικᾷ, καὶ δεύτερον ἀφείς. ἐν δὲ ταῖς ἄλλαις μονομαχίαις τετήρηται, ὅτι ὁ πρότερος ἀφεὶς νικᾶται. Οὐδ’ ἔτορεν. |
| 11 236 | Οὐδὲ διέκοψεν. Ἀντομένη. |
| 11 237 | Συντυχοῦσα, ὑπαντήσασα. Ἐτράπετο. Εἰς τοὐπίσω ἀνετράπη. Οἰκτρός. |
| 11 242 | Οἴκτου καὶ ἐλέους ἄξιος. Ἀστοῖσι. Τοῖς ἰδίοις πολίταις. Ἧς οὔτι χάριν. |
| 11 243 | Παρ’ ἧς οὐδὲν αὐτῷ χαρίεν, οὐδὲ ἡδὺ ἐγένετο. Πολλὰ δ’ ἔδωκε. Προσληπτέον τὸ ἕδνα. Ἄσπετα. |
| 11 245 | Ἀπαρακολούθητα. πολλά. Ἐξενάριξεν. |
| 11 246 | Ἀπέκτεινεν, ἐσκύλευσεν. Ἀριδείκετος. |
| 11 248 | Πάνυ ἔνδοξος, εὐπρεπέστατος. Εὐράξ. |
| 11 251 | Ἐκ πλαγίου. Διέσχε. |
| 11 253 | Διεξῆλθεν. Ἀνεμοτρεφές. |
| 11 256 | Ἤτοι κοῦφον, καὶ εὐκίνητον, ἢ στερεόν. τὰ γὰρ ἐν ἀνέμῳ πλέον γυμναζόμενα δένδρα, στερεά. Ὄπατρον. |
| 11 257 | Ὁμόπατρον. Ἀΰτει. |
| 11 258 | Ἐβόα, ἐκάλει. Τοῖο δέ. |
| 11 261 [5] | Τούτου δέ. Ἐπ’ Ἰφιδάμαντι. Ὡς ἐπιξήνῳ χρησάμενος τῷ τοῦ Ἰφιδάμαντος σώματι. Ἐπίξηνον δὲ, τὸ ἐπίκοπον, ὅτι ἐπ’ αὐτοῦ ξαίνεται τὰ κρέα. Ἀνήνοθεν. |
| 11 266 | Ἀνεφέρετο. Ἐτέρσετο. |
| 11 267 | Ἐξηραίνετο τῆς ἐκ τοῦ αἵματος νοτίδος. Ὀξεῖαι. |
| 11 268 | Δριμεῖαι, σφοδραί. Δῦνον μένος Ἀτρείδαο. Τὸν Ἀγαμέμνονα κατέσχον. Βέλος ὀξύ. |
| 11 269 | Ἡ σφοδρὰ ὀδύνη. οἷον ἡ τιτρώσκουσα. Προϊεῖσι. |
| 11 270 | Προπέμπουσι. Μογοστόκοι. Αἱ τοὺς μόγους κουφίζουσαι τῶν τικτουσῶν. Εἰλείθυιαι. Θεαὶ τῶν τικτουσῶν ἔφοροι, Διὸς καὶ Ἥρας θυγατέρες. Δῦνον. |
| 11 272 | Κατεδύοντο, ὑπεισῆλθον. Ἤχθετο. |
| 11 274 | Ἐβαρεῖτο, ἐλυπεῖτο. Γεγωνώς. |
| 11 275 | Παρακελευόμενος, βοῶν. Ἄφρεον. |
| 11 282 | Ἀφροῦ ἐπληροῦντο, ἵδρουν. Οἴχεται. |
| 11 288 | Πορεύεται. Ὤριστος. Ἄριστος, ἰσχυρός. Ὑπέρτερον εὖχος. |
| 11 290 | Μεγάλως τῇ δόξῃ ὑπερέχον. Θηρητήρ. |
| 11 292 | Κυνηγέτης. Σεύῃ. |
| 11 293 [5] | Ἐπισεύει, ἐφορμᾷ. Ἀγροτέρῳ συΐ. Ἀγρίῳ χοίρῳ. τῷ κάπρῳ. Ἀεὶ δὲ διῃρημένως ὁ Ποιητὴς λέγει. παρὰ μέν τοι τῷ κωμικῷ λέγεται ὑφ’ ἓν, σύαγρος. Ὑπεραέϊ. |
| 11 297 | Ἐπὶ ὕψους καὶ ὑπὲρ ὑμᾶς φερομένῃ. Ἀέλλῃ. Συστροφῇ ἀνέμου. Καθαλλομένη. |
| 11 298 | Καταπνέουσα. Ἰοειδέα. Μέλανα. διὰ τὸ βάθος. Κλυτίδην. |
| 11 302 | Κλυτίου παῖδα. Στυφελίξῃ. |
| 11 305 | Διασείσῃ, πλήξῃ. Ἀργέσταο νότοιο. |
| 11 306 [5] | Τοῦ λευκοτάτου, ἢ, τοῦ ταχέως. Ὁ γὰρ Ὅμηρος τέσσαρας ἀνέμους μόνους οἶδε. Βαθείῃ. Ἀντὶ τοῦ, μεγάλῃ, ἰσχυρᾷ. Λαίλαπι. Τῷ μετὰ ὄμβρου ἀνέμῳ. Τρόφι κῦμα. |
| 11 307 | Εὐτραφὲς, εὐπαγές. Ἄχνη. Ὁ ἀφρός. Ἐξ ἀνέμοιο. |
| 11 308 | Ἀπὸ ἀνέμου. Πολυπλάγκτοιο. Πολυπλανήτου. Ἰωῆς. Πνοῆς. Ἀμήχανα. |
| 11 310 [5] | Χαλεπά. Ἔργα γένοντο. Ἀρχαϊκώτερον συντέτακται. Καὶ πολύ ἐστι παρ’ αὐτῷ τὸ εἶδος. Ἡ μέν τοι συνήθεια τοῖς πληθυντικοῖς οὐδετέροις ἑνικὰ συντάσσει ῥήματα. Κέκλετο. |
| 11 312 | Παρεκελεύετο. Λελάσμεθα. |
| 11 313 | Ἐπιλελήσμεθα. Ἔλεγχος. |
| 11 314 | Αἰσχύνη, ὄνειδος. Ἦδος. |
| 11 318 | Ὠφέλεια. Ἐθέλει. |
| 11 319 | Βούλεται. Κυδοίμεον. |
| 11 324 | Ἐθορύβουν, ἐτάρασσον. Θηρευτῇσι. |
| 11 325 | Θηρατικοῖς. Πέσητον. Ἐμπέσωσιν. Ὄλεκον. |
| 11 326 | Ἀνῄρουν. Τὸ ο μικρὸν διὰ τὸ μέτρον. Παλινορμένω. Ἐκ τῆς φυγῆς ἐπιστραφέντες, εἰς τοὐπίσω ὁρμήσαντες. Δήμου ἀρίστω. |
| 11 328 | Δημότας ἀρίστους. Περκωσίου. |
| 11 329 | Ἀπὸ Περκώτης πόλεως Ἑλλησπόντου. Ἔασκεν. |
| 11 330 | Εἴα. συνεχώρει. Στείχειν. |
| 11 331 | Παραγίγνεσθαι. Κῆρες γὰρ ἄγον. |
| 11 332 | Ἰσχυροτέρα γὰρ ἡ μοῖρα τῆς μαντικῆς. Κεκαδών. |
| 11 334 | Χωρίσας, στερήσας. Παιονίδην. |
| 11 339 | Παίονος παῖδα. Κυλίνδεται. |
| 11 347 | Ἐπιφέρεται, ἐπέρχεται. Ἀλεξώμεσθα. |
| 11 348 | Ἀμυνώμεθα. Τιτυσκόμενος. |
| 11 350 | Καταστοχαζόμενος. Πλάγχθη δ’ ἀπὸ χαλκόφι χαλκός. |
| 11 351 | Ὑπὸ τοῦ τῆς περικεφαλαίας χαλκοῦ ἀπεκρούσθη τὸ δόρυ. Οὐδὲ ἵκετο. |
| 11 352 | Οὐδὲ ἀφίκετο. Αὐλῶπις. |
| 11 353 | Τὸν ἐπ’ αὐτῇ λόφον ἀνατεταμένον ἔχουσα, εἰς ὃν οἱ αὐλοὶ κατακλείονται. Αὐλοὶ δέ εἰσιν αἱ περόναι. Ἀπέλεθρον. |
| 11 354 | Ὃ οὐκ ἔστι πλέθρῳ μετρῆσαι. Θέλει δὲ λέγειν, ὅτι ἀπὸ τοῦ δέους μεγάλως ἥλατο. Παχείῃ. |
| 11 355 | Ἰσχυρᾷ. Μετὰ δούρατος ἐρωήν. |
| 11 357 | Ὁρμήν. Δηλοῖ καὶ τὴν ὑποχώρησιν. Ὤιχετο. Ἐπορεύετο. Καταείσατο. |
| 11 358 | Κατηνέχθη. Ἄμπνυτο. |
| 11 359 | Ἀνεσωφρονίσθη, ἀνεκτίσθη. Ἐπαΐσσων. |
| 11 361 | Ἐπισείων, ἐφορμῶν. Κύον. |
| 11 362 | Ἀναιδέστατε. Ἦ θήν σε. |
| 11 365 | Πάνυ δή σε. Ἐξανύω. Ἐπὶ τέλος ἄξω. φονεύσω. Ἐπείσομαι. |
| 11 367 | Ἐπελεύσομαι. Τιταίνετο. |
| 11 370 | Ἔτεινε. Στήλῃ κεκλιμένος. |
| 11 371 [5] | Τὴν ἐπὶ τοῦ τάφου στήλην προβεβλημένος ἀντὶ ἀσπίδος, ὡς δειλὸς, καὶ γυναιμανής. Ἀνδροκμήτῳ. Ἐφ’ ᾧ ἀνὴρ κεκμηκὼς ἔκειτο. ὅ ἐστι νεκρός. Ἢ, ὑπὸ ἀνδρὸς κατεσκευασμένῳ. Ἢ, ἐπὶ ἀνδρὶ κεκμηκότι κατεσκευασμένῳ. Αἴνυτο. |
| 11 374 | Ἀφηρεῖτο, ἐλάμβανε. Βριαρήν. |
| 11 375 [5] | Ἰσχυράν. Τόξου πῆχυν. Τὸ τόξον. Περιφραστικῶς. Τὸ γὰρ ὅλον τόξον ἐκ δύο κεράτων σύγκειται, ὧν ἑκάτερον πῆχυς καλεῖται. Μετεχειρίζετο οὖν, φησι, τὸ τόξον. Ταρσόν. |
| 11 377 | Τὸ πλατὺ τοῦ ποδός. Πεφρίκασι. |
| 11 383 | Φοβοῦνται. Μηκάδες. Μηκητικαί. Τοξότα λωβητήρ. |
| 11 385 [5] | Διὰ τόξων λωβώμενε καὶ βλάπτων. ἐξ οὗ, δειλέ. Κέρα ἀγλαέ. Καλλωπιζόμενε τῇ τοξικῇ, ἢ τῇ τριχώσει. Κέρας γὰρ οἱ παλαιοὶ καὶ τὴν τρίχωσιν ἐκάλουν. Παρθενοπῖπα. Παρθένους ἐπιτηρῶν, γυναιμανὲς, ἢ, γυναικιζόμενε, ἐπὶ γυναιξὶ μαινόμενε. Πειρηθείης. |
| 11 286 | Πεῖραν λάβῃς. Χραίσμῃσι. |
| 11 387 | Βοηθήσῃ. Ταρφέες. Πολλοὶ, πυκνοί. Ἐπιγράψας. |
| 11 388 | Ἐπιξέσας ἁπλῶς. Οὐκ ἀλέγω. |
| 11 389 | Οὐ φροντίζω. Κωφόν. |
| 11 390 | Ἀμβλὺ εἰς ἀλγηδόνα. Ἀνάλκιδος. Ἀνάνδρου, ἀσθενοῦς. Ἦτ’ ἄλλως ὑπ’ ἐμεῖο. |
| 11 391 | Ἀντὶ τοῦ, ἄλλως ὑπ’ ἐμοῦ πέμπεται. Ἐπαύρῃ. Ἐπιψαύσῃ, τρώσῃ, ἐφάψηται. Ἀκήριον. |
| 11 392 | Ἄψυχον, νεκρόν. Ἀμφίδρυφοι. |
| 11 393 | Ἀμφοτέρωθεν ἐσπαραγμέναι διὰ τὸ πένθος. Ἐρεύθων. |
| 11 394 | Ἐρυθραίνων. φοινίσσων. Πύθεται. |
| 11 395 [5] | Σήπεται. Περιπλέες. Περὶ αὐτὸν πλείονες. Ἄμεινον, καθ’ αὑτὴν ποιεῖν τὴν, πέρι. Τὸ γὰρ, πλέες, συγκοπή ἐστι τοῦ, πλείονες. Εὐθεῖαν γὰρ ἀναπλάττειν μὴ εἰρημένην, εὔηθες. Καθεζόμενος. |
| 11 397 | Ἀντὶ τοῦ, κύψας. Ἀνόρουσεν. |
| 11 399 | Ἀνεπήδησεν, ἀνέστη. Ἐπέτελλεν. Ἐπέταττεν. Οἰώθη. |
| 11 401 | Ἐμονώθη. Ὀχθήσας. |
| 11 403 | Λυπηθείς. Αἴ κε φέβωμαι. |
| 11 404 | Ἐὰν φύγω. Ἁλώω. |
| 11 405 | Ληφθῶ, συσχεθῶ. Διελέξατο. |
| 11 407 | Διελογίσατο, ἐνεθυμήθη. Μετὰ σφίσι πῆμα τιθέντες. |
| 11 413 | Ἐπὶ τῷ ἰδίῳ κακῷ τοῦτο πράξαντες. Ξυλόχοιο. |
| 11 415 | Ὕλης ξυλώδους. Θήγων. |
| 11 416 | Ἀκονῶν. Γναμπτῇσιν. Ἐπικαμπέσι. Γένυσι. Σιαγόσιν. Ἀμφὶ δέ τ’ ἀΐσσονται. |
| 11 417 | Ἐπ’ αὐτὸν ὁρμῶσιν. Ὑπαὶ δέ. Ὑπὸ δέ. Κόμπος. Ψόφος. Ἐσσεύοντο. |
| 11 419 | Ὥρμησαν. Πρότμησιν. |
| 11 424 | Τὸν κατὰ τὴν λαγόνα τόπον, κατὰ τὸν ὀμφαλόν. διὰ τὸ πρῶτον αὐτὸν τέμνεσθαι, τὸν τεχθέντα παῖδα. Ἕλεν. |
| 11 425 | Ἔπληξεν. ἔλαβεν. Ἀγοστῷ. Τῷ ἀγκῶνι. Αὐτοκασίγνητον εὐηγενέος Σώκοιο. |
| 11 427 | Ἐκ τριῶν μερῶν λόγου ὅλος ὁ στίχος. Εὐηγενέος. Εὐγενοῦς. Πολύαινε. |
| 11 430 | Νῦν, μυθολόγε, φλύαρε. Πάντα δ’ ἀπὸ πλευρῶν χρόα ἔργαθεν. |
| 11 437 [5] | Ὅλην τὴν ἐπιφάνειαν αὐτοῦ τῶν πλευρῶν εἶρξεν καὶ ἐχώρισε τῶν μελῶν. Ἢ ὅτι οὐκ ἐποίησεν εἰς βάθος καιρίαν αὐτὸν πληγῆναι. Ἔγκασι. |
| 11 438 | Τοῖς ἐντέροις. Ἆ δεῖλε. |
| 11 441 | Ὦ δειλὲ, καὶ ἄθλιε. Κλυτοπώλῳ. |
| 11 445 | Τῷ ἰσχυροὺς καὶ ὀνομαστοὺς ἵππους ἔχοντι. Ὅτι οὐδεὶς τὸν θάνατον διαφυγεῖν δύναται. Δούπησεν. |
| 11 449 | Ἀπέθανε. Φθῆ. |
| 11 451 | Προέλαβεν, ἔφθασε. Κιχήμενον. Καταλαμβανόμενον. Ὄσσε καθαιρήσουσι. |
| 11 453 | Τοὺς ὀφθαλμοὺς κατακαλύψουσι. Ὠμησταί. |
| 11 454 | Ὠμὰ κρέα ἐσθίοντες. Κτεριοῦσι. |
| 11 455 | Θάψουσι. Σώκοιο. |
| 11 456 | Τὸ ὑπὸ Σώκου ἀκοντισθὲν δόρυ. Ἐνέκειτο γὰρ τῇ τοῦ Ὀδυσσέως πλευρᾷ. Ἀνέσσυτο. |
| 11 458 | Ἀνηκόντισε. Κῆδε. Ἐλύπει. Αὖεν. |
| 11 461 | Ἐβόα. Χάδεν. |
| 11 462 | Ἐχώρει. Βιώατο. |
| 11 467 | Βιάζοιντο. Ἀποτμήξαντες. |
| 11 468 | Χωρίσαντες τοῦ οἰκείου στρατοῦ. Δαφοινοί. |
| 11 474 | Φόνιοι. ἢ πυῤῥοί. Θῶες. Πανθήρια. Πάρισον δὲ καὶ ὁμοιοκατάληκτον εἶπε θῶες τῷ Τρῶες. Ἤλυξεν. |
| 11 476 | Ἐξέφυγε τὸν βαλόντα κυνηγέτην. Λιαρόν. |
| 11 477 | Χλιαρὸν, θερμόν. Ὀρώρῃ. Ἰσχύῃ, κινεῖται. Δαρδάπτουσι. |
| 11 479 | Κατεσθίουσι. Νέμεϊ. |
| 11 480 | Νέμει, συνδένδρῳ τόπῳ. Σκιερῷ. Τῷ σκιαζομένῳ ὑπὸ πλήθους τῶν δένδρων. Λῖν’. Τὸ πλῆρες, λῖνα. ὅ ἐστι, λέοντα. Δωρικῶς. Σίντην. |
| 11 481 | Βλαπτικόν. Διέτρεσαν. Σὺν δέει ἔφυγον. Δάπτει. Καταναλίσκει ἐσθίων. Ἕπον. |
| 11 483 | Περιεῖπον. Νηλεὲς ἦμαρ. |
| 11 484 | Τὴν ἀνηλεῆ ἡμέραν. τουτέστι, τὸν θάνατον. Στῆ δὲ παρέξ. |
| 11 486 | Ἔστη δὲ παρ’ αὐτόν. Ἄλλυδις ἄλλος. Ἄλλος ἀλλαχοῦ. Εἵως. |
| 11 488 | Ἕως. Πριαμίδην νόθον υἱόν. |
| 11 490 [5] | Περισσὸν τὸ, υἱόν. κτητικῶς μὲν γὰρ προστίθεται τὸ ὑπὸ τὴν κτῆσιν πεσεῖν δυνάμενον· πατρωνυμικῶς δὲ ἐμπεριέχεται. Πλήθων. |
| 11 492 | Πεπληρωμένος. Ὀπαζόμενος. |
| 11 493 | Κατεπειγόμενος. ἀφ’ οὗ, πληρούμενος. Ἀζαλέας. |
| 11 494 | Ξηράς. Εἰσφέρεται. |
| 11 495 | Εἰς αὐτὸν φέρει. Ἀφυσγετόν. Ἰλυῶδες, συρφετόν. Πεύθετο. |
| 11 498 | Ἐπέπυστο, εἴδει, ἤκουσε. Νέων ἀλάπαζε. |
| 11 503 | Τὰς τῶν νεανίσκων ἐπόρθει τάξεις. Οὐδ’ ἄν. |
| 11 504 | Οὐκ ἂν δή. Μετακλινθέντος. |
| 11 509 | Κλίσιν καὶ προτροπὴν λαβόντος. τουτέστιν, ἐπικρατεστέρων τῶν ἐναντίων γενομένων. Ἄγρει. |
| 11 512 | Ἄγε δή. Ἔχε. |
| 11 513 | Ἔλαυνε. Πολλῶν ἀντάξιος ἄλλων. |
| 11 514 | Ἀντὶ πολλῶν ἄλλων τοῦ σώζεσθαι ἄξιος. Τῇ γάρ. |
| 11 520 | Ἐκεῖσε γάρ. Δυσηχέος. |
| 11 524 | Κακὸν ἦχον ἀποτελοῦντος. Ἐπιμίξ. |
| 11 525 | Ἀναμεμιγμένοι. Ἰθύνομεν. |
| 11 528 | Ἐπ’ εὐθείας ἐλαύνωμεν. Κακὴν ἔριδα προβαλόντες. |
| 11 529 | Φιλονείκως ἐρίσαντες. Λιγυρῇ. |
| 11 532 | Λιγεῖς καὶ ὀξεῖς τοὺς ἵππους ποιούσῃ κατὰ τὸν δρόμον. ἤτοι, ὀξὺν ἦχον ἀποτελούσῃ. Ἀΐοντες. Αἰσθόμενοι, ἀκούσαντες. Στείβοντες. |
| 11 534 | Πατοῦντες, βαροῦντες. Ὅθεν καὶ ἡ πεπιλημένη ὁδὸς, στίβος λέγεται. Ἃς ἄρ’ ἀφ’ ἱππείων ὁπλέων ῥαθάμιγγες ἔβαλλον. |
| 11 536 [5] | Ἃς αἱ ἀποπίπτουσαι τῶν ἱππείων ὀνύχων ῥανίδες ἔβαλλον. Ὁπλὴ γὰρ, ἡ τοῦ ἵππου ὄνυξ. Ῥαθάμιγγες. Ῥανίδες. Ἀνδρόμεον. |
| 11 538 | Τὸν τῶν ἀνδρῶν. Μίνυνθα δὲ χάζετο δουρός. |
| 11 539 | Ὀλίγον ὑπεχώρει, ἵνα εὐκόλως τῷ δόρατι χρῷτο. Ἀλέεινεν. |
| 11 542 | Ἔκκλινε. Τρέσσε. |
| 11 545 | Διὰ δέος ὑπεχώρησε. Παπτῄνας. Περιβλεψάμενος. Ἐντροπαλιζόμενος. |
| 11 546 | Παραλλάσσων, ἐπιστρεφόμενος. Ὀλίγον. Κατ’ ὀλίγον, κατὰ μικρόν. Ἀμείβων. Ἀλλάσσων. Ὡς δ’ αἴθωνα λέοντα βοῶν ἀπὸ μεσσαύλοιο. |
| 11 547 [10] | Διατί ὁτὲ μὲν λέοντι παραβάλλει τὸν Αἴαντα, ὁτὲ δὲ ὄνῳ; Ὅτι αἱ μὲν παραβολαὶ τριῶν ἕνεκα γίγνονται· αὐξήσεως, ἐνεργείας, σαφηνείας. Εἰς τὸ πρόσφορον δὲ ἓν ἑκάτερον ἐτήρησεν ὁ Ποιητὴς, εἰπὼν, τὸν Αἴαντα καὶ φονεύοντα λέοντος δίκην, καὶ τῶν πολεμίων ἀναχωρεῖν ὡς ὄνον. Ταῖς γὰρ φύσεσι τῶν ζώων, καὶ τὸ ὀκνηρὸν πρὸς φυγὴν, καὶ τὸ ταχὺ πρὸς μάχην τοῦ ἥρωος δεδήλωκεν. Ἀπὸ μεσσαύλοιο. Ἀπὸ τῆς ἐπαύλεως. Ἐσσεύοντο. |
| 11 548 | Ἐδίωκον. Βοῶν ἐκ πῖαρ ἑλέσθαι. |
| 11 549 | Ἐξαρπάσαι τὴν λιπαρωτάτην καὶ καλλίστην τῶν βοῶν. Ἐγρήσσοντες. |
| 11 550 | Ἐγρηγορότες. Ἐρατίζων. Ἐρῶν, Ἐπιθυμῶν. Ἰθύει. |
| 11 551 | Ἐπ’ εὐθείας ὁρμᾷ. Πρήσσει. Ἀνύει, πράσσει. Ἄκοντες. Ἀκόντια, δόρατα. Ἀντίον. |
| 11 552 | Κατὰ πρόσωπον. Ἀΐσσουσιν. Ὁρμῶσι, φέρονται. Θρασειάων. Ἰσχυρῶν, τολμηρῶν. Δεταί. |
| 11 553 | Λαμπάδες, δᾷδες. Παρὰ τὸ δαίεσθαι, ὅ ἐστι, καίεσθαι. Τρεῖ. Φοβεῖται, τρέμει. Ἐσσύμενός περ. Καί τοι προθυμούμενος. Ἠῶθεν. |
| 11 554 | Ἕωθεν, ὄρθρου. Ἀπὸ νόσφιν ἔβη. Ἐχωρίσθη. Τετιηότι. Λελυπημένῳ. Πόλλ’ ἀέκων. |
| 11 556 | Πάνυ ἄκων. Παρ’ ἄρουραν ἰών. |
| 11 557 | Τὸ ἑξῆς, παριὼν ἀρόσιμον χώραν. Ἐβιήσατο. Τῇ βίᾳ ἐνίκησε. Παῖδας. Τὰ μικρὰ παιδία, νῦν. Νωθής. |
| 11 558 [5] | Βραδὺς, ἀργός. Ῥόπαλα. Ξύλα. Ἀπὸ τοῦ ῥαπίζειν, ἢ τῇ ῥοπῇ, ὅ ἐστι, τῇ φορᾷ, ἀλοᾷν καὶ συντρίβειν. Στίφη δὲ πληγῶν θέλει αὐτὸν παραστῆσαι φέροντα, ἵνα δείξῃ αὐτοῦ τὸ γενναῖον. Ἀμφὶς ἐάγη. Περιεκλάσθη. Κείρει. |
| 11 559 | Κόπτει τοῖς ὀδοῦσιν. ἐσθίει. μεταφορικῶς. Σπουδῇ. |
| 11 561 | Μόλις, δυσχερῶς. Ἐπεί τε. Ἐπειδ’ ἂν, ἐπ’ ἂν, ἀφ’ οὗ. Φορβῆς. Τροφῆς. Τρωπάσκετο. |
| 11 567 | Ἐτρέπετο. Πάντας δὲ προέεργε. |
| 11 568 | Πάντας, φησὶ, τοὺς Τρῶας, ἐπὶ τὰς ναῦς ὁρμῶντας, Αἴας ἀντιτασσόμενος ἐκώλυεν. Ὅρμενα πρόσσω. |
| 11 571 | Ὁρμῶντα ἐπὶ τὸ ἔμπροσθεν. Ἐπαυρεῖν. |
| 11 572 | Ἐφάψασθαι, ἐπιθίγειν. Ἆσαι. |
| 11 573 | Κορεσθῆναι, πληρωθῆναι. Βιαζόμενον. |
| 11 575 | Καταπονούμενον. Ἧπαρ ὑπὸ πραπίδων. |
| 11 578 [10] | Τὸ ἧπαρ ἔτρωσε κάτω ὑπὸ τὰς φρένας. Φρένας δὲ ὁ Ποιητὴς καὶ πάντες οἱ παλαιοὶ ἐκάλουν τὸ διάφραγμα, παρ’ ὅσον, φλεγμαῖνον τοῦτο, ὡς νευρῶδες, ἔχει συμπάσχοντα τὸν ἐγκέφαλον, καὶ παρακολουθοῦσι μέγισται παραφρονήσεις. Πηγὴ δὲ ὅλου τοῦ νευρώδους γένους ὁ ἐγκέφαλος· ὥσπερ ἀρτηριῶν καρδία, καὶ φλεβῶν ἧπαρ. Αἴνυτο. |
| 11 579 | Ἀφῃρεῖτο. Ἀπαινύμενον. |
| 11 581 | Ἀφαιρούμενον. Δόναξ. |
| 11 583 | Ὁ κλάδος. Δυσηχέος. |
| 11 589 | Κακοήχου, λυπηροῦ. Σάκε’ ὤμοισι κλίναντες. |
| 11 592 | Ἐρείσαντες τοὺς ὤμους ταῖς ἀσπίσιν. Ὣς οἱ μὲν μάρναντο δέμας πυρός. |
| 11 595 | Οὕτως οὖν οὗτοι ἐμάχοντο θερμῶς, δίκην πυρός. Ἱδρῶσαι. |
| 11 597 | Ἱδρῶτι καταῤῥεόμεναι. Ἐπὶ πρύμνῃ. |
| 11 599 | Παρὰ τῇ πρύμνῃ. Ἰῶκά τε. |
| 11 600 | Καὶ τὴν δίωξιν. ὅ ἐστι, τὴν φυγὴν, τὴν πολλῶν δακρύων αἰτίαν, καὶ λυπηράν. Ἔκμολεν. |
| 11 603 | Ἐξέμολεν, ἐξῆλθεν. Οὐκ ἔτ’ ἀνεκτός. |
| 11 609 | Οἷον ἀκαρτέρητος, καὶ δεινή. Ἔρειο. |
| 11 610 | Ἐρώτησον. Τά γ’ ὄπισθε. |
| 11 612 | Τὰ ὀπίσω τοῦ σώματος. τὴν ἀποστροφήν. Παρήϊξαν. |
| 11 614 | Παρέδραμον. Ἀπεψύχοντο. |
| 11 620 | Πρὸς ἄνεμον ἐπιστραφέντες τὸν ἱδρῶτα ἐξηραίνοντο. Ποτὶ πνοιήν. |
| 11 621 | Πρὸς τὴν πνοὴν, πρὸς τὴν αὖραν. Τεῦχε. |
| 11 623 | Κατεσκεύαζε. Κυκειῶ. Κυκεῶνα. Ἔστι δὲ δίψους ἴαμα ὁ κυκεὼν, ἐκ διαφόρων εἰδῶν σκευαζόμενος. Ἔξελον. |
| 11 626 | Ἐξαίρετον ἔδωκαν. Ἐπιπροΐηλεν. |
| 11 627 | Ἐπ’ αὐτῷ παρέθηκε. Κυανόπεζαν. |
| 11 628 | Κυανῷ τοὺς πόδας κεχρισμένην. μελανόπουν. Κρόμυον πότῳ ὄψον. |
| 11 629 [5] | Ποτικὸν ὄψον. ὅ ἐστι προσφάγιον, δίψους παρασκευαστικόν. Πᾶν δὲ τὸ μετὰ ἄρτου ἐσθιόμενον, ὄψον καλεῖται. Ἔστι δὲ τὸ κρόμυον καὶ πρὸς τὰ μὴ καλὰ ἁρμόζον ὕδατα, ὡς ἀλεξιφάρμακον. Μέλι χλωρόν. |
| 11 630 [15] | Πρόσφατον, νέον. Οὕτω γὰρ καὶ ἡμεῖς χλωρὸν τυρὸν λέγομεν τὸν νέον. Διατί δὲ τὸν Πάτροκλον ὁ Ἀχιλλεὺς πέμπει; Ῥητέον, ὅτι κατ’ οἰκονομίαν. Ἐπειδὴ γὰρ ἄπρακτος ἡ πρεσβεία γεγένηται, διὰ Πατρόκλου βούλεται Νέστορα τοῦτο κατορθῶσαι, ὅπερ οὐκ ἐποίησαν οἱ πρέσβεις. Ὥστε προῳκονόμησε τοῦτο ὁ Ποιητὴς οὕτως, ἵνα καὶ Νέστορος τὴν τῶν λόγων δύναμιν παραστήσῃ, καὶ Ἀχιλλέα δόξῃ μετ’ εὐλόγου προφάσεως εἰς τὸν πόλεμον ἐξάγειν. Ἀλφίτου ἱεροῦ ἀκτήν. Ἤτοι ἄλφιτα, περιφραστικῶς, ἀπὸ τοῦ κατασκευάσματος. ὅ ἐστιν ἄλευρον. Δηλοῖ δὲ ἡ λέξις ὁτὲ μὲν τὸ ἄλευρον, ἀπὸ τοῦ κατάγνυσθαι καὶ ἀλεῖσθαι τὸν σῖτον. Ὁτὲ δὲ αἰγιαλὸν, ἀπὸ τοῦ περικατάσσεσθαι, ἢ κατάγνυσθαι τὰ κύματα. Ἀμφὶς ἕκαστον. |
| 11 633 | Περὶ ἕκαστον. Νεμέθοντο. |
| 11 634 [5] | Νεμομέναις, τουτέστι ζώσαις, ἐῴκεισαν αἱ πέλειαι. Δύω δ’ ὑπὸ πυθμένες ἦσαν. Ἤτοι, ὅτι διπλοῦς ἦν αὐτῷ ὁ πυθμήν. ἢ, ὅτι ἦν ἀμφίθετον· ὅπερ καὶ κύμβαλόν φασι τοῦτο, καὶ ἀμφικύπελλον. Ἄλλος μὲν μογέων. |
| 11 635 [5] | Προσληπτέον τὸ πρεσβύτης. ἵν’ ᾖ, οὐ ῥαδίως οὐδὲ εὐχερῶς αὐτὸ ἐκίνει τῆς τραπέζης τὶς τῶν λοιπῶν γερόντων. Ἀλλὰ μογέων, ὅ ἐστιν, ὀκνῶν. ἢ, ἄλλως μὲν κάμνων. Ἵνα δηλοῖ τὸν Μαχάονα, διότι ἐτέτρωτο. Κύκησε. |
| 11 637 | Τὸν κυκεῶνα ἐποίησεν, ἐτάραξε. Πραμνείῳ. |
| 11 638 [5] | Ἤτοι τῷ πραϋντικῷ. τουτέστι, τῷ πραΰνοντι τὰς φρένας. Ἢ, παλαιῷ. ἀπὸ τοῦ παραμεμενηκέναι. Ἢ, ἀπὸ εἴδους ἀμπέλου οὕτω καλουμένης, τὸν ἀπὸ τῶν ἀναδενδράδων εἶπεν. Πρέμνον γὰρ τὸν ὑφέτην καλοῦσιν. Ἄλλοι δὲ ἀπὸ Πράμνης εἶπον. Πράμνη δὲ ὄρος ἐν τῇ Ἰκαρίᾳ οἰνοφόρον. Κνήστι. |
| 11 639 | Μαχαιρίῳ τυροτόμῳ. Πάλυνε. Κατέπασσεν ἐπὶ τῷ κυκεῶνι. Καὶ γὰρ μετ’ οἴνου καὶ μετὰ ζωμοῦ αὐτὰ ἐσθίουσιν. Ὥπλισσεν. |
| 11 640 | Ἡτοίμασε. Πολυκαγκέα. |
| 11 641 | Ξηραντικήν. Ἐνέποντες. |
| 11 642 | Ἐπαγγέλλοντες, λέγοντες. Εἰς δ’ ἄγε. |
| 11 645 | Εἰσήγαγε δέ. Κατὰ δ’ ἑδριάασθαι. Καθέζεσθαι. Ἀναίνετο. |
| 11 646 | Ἀπηρνεῖτο. Εἴρηται παρὰ τὸ ἀνανεύειν. Οὐχ ἕδος. |
| 11 647 | Οὐκ ἔστι καιρός μοι νῦν τοῦ καθέζεσθαι. Ἕδος γὰρ ἡ καθέδρα, νῦν. Νεμεσητός. |
| 11 648 | Φιλομεμφὴς, ἢ μεμψίμοιρος. Ὅ με. Ὅστις με. Πάλιν ἄγγελος. |
| 11 651 | Εἰς τοὐπίσω ἄγγελος. Ἀναίτιον αἰτιόῳτο. |
| 11 653 | Καὶ τὸν μὴ αἴτιον ὡς αἴτιον μέμψοιτο ἄν. Ὀλοφύρεται. |
| 11 655 | Οἰκτείρει, ἐλεεῖ. Κέαται. |
| 11 658 | Κεῖνται. Ἀέκητι. |
| 11 666 | Ἀκόντων, μὴ βουλομένων. Ἐπισχερῴ. |
| 11 667 | Ἐφεξῆς. Ἴς. Δύναμις. Γναμπτοῖσι. |
| 11 668 | Τοῖς καμπτομένοις. Νεῖκος. |
| 11 670 | Φιλονεικία. Ἐτύχθη. Κατεσκευάσθη, ἐγένετο. Ἀμφὶ βοηλασίης. |
| 11 671 [10] | Περὶ βοῶν ἀπελασίας. Ὅτ’ ἐγὼ κτάνον Ἰτυμονῆα. Νηλεὺς ὁ Ποσειδῶνος, ἱππικώτατος τῶν καθ’ αὑτὸν γενόμενος, ἔπεμψεν εἰς Ἦλιν ἵππους ἐς τὸν ὑπ’ Αὐγέου συντελούμενον ἀγῶνα. Νικησάντων δὲ τούτων, φθονήσας Αὐγέας, ἀπέσπασε τούτους, καὶ τοὺς ἡνιόχους ἀφῆκεν ἀπράκτους. Νηλεὺς δὲ γνοὺς, ἡσυχίαν ἦγε. Νέστωρ δὲ, ὁ τῶν παίδων αὐτοῦ νεώτατος, στρατὸν ἀθροίσας, ἐπῆλθεν Ἤλιδι. καὶ πολλοὺς ἀποκτείνας, ἀπέλαβε τοὺς ἵππους. καὶ οὐκ ὀλίγην τῶν πολεμίων ἀπέσυραν λείαν. Ἡ ἱστορία παρὰ Φερεκύδῃ. Ὑπειροχίδην. |
| 11 672 | Ὑπειρόχου παῖδα. Ῥύσι’ ἐλαυνόμενος. |
| 11 673 | Ἀντὶ τοῦ, ῥυσιάζων. ὅ ἐστιν, ἐνέχυρα λαμβάνων. Ῥύσιον δὲ, τὸ ἐνέχυρόν φησι. Περὶ τρέσαν. |
| 11 675 | Οἱ περὶ αὐτὸν διὰ δέος ἔφυγον. Ἀγροιῶται. Ἀγροῖκοι, ἀγρῶται. Ἤλιθα πολλήν. |
| 11 676 | Πάνυ πολλήν. Πώεα. |
| 11 677 | Ποίμνια. Συβόσια. |
| 11 678 | Τὰ χοιροτροφεῖα. Νηλήϊον. |
| 11 681 | Τὴν τοῦ Νηλέως. Ἐννύχιοι. |
| 11 682 | Διὰ τῆς νυκτός. Λίγαινον. |
| 11 684 | Ἐβόων, ὀξέως ἐκήρυσσον. Τοὺς ἴμεν. |
| 11 685 [5] | Τούτους συνέρχεσθαι. Χρεῖος. Χρέος, δάνειον. Ὠφείλετο. Ἐχρεωστεῖτο. Δίῃ. Θαυμαστῇ, ἱερᾷ. Ἐν αὐτῇ γὰρ ἐτιμᾶτο Ὀλύμπιος Ζεύς. οὗ καὶ πανήγυρις κατὰ τετραετῆ χρόνον ἤγετο, τὰ Ὀλύμπια, ἔνθα ἠγωνίζοντο οἱ ἀπὸ τῆς Ἑλλάδος πάντες. Ἔστι δὲ καὶ πόλις Πελοποννήσου. Δαίτρευον. |
| 11 687 [5] | Ἐμέριζον. Ἐπειοί. Οἱ Ἠλεῖοι. ἀπὸ Ἐπειοῦ βασιλέως. Οὗτος Ποσειδῶνος καὶ Εὐρυπύλης τῆς Ἐνδυμίωνος παῖς. Οὗ Ἠλεῖος, ὁ κτίσας Ἤλιδα. Ἠλείου δὲ Ἄλεξις καὶ Ἐπειός. ἀφ’ οὗ Ἐπειοὶ, ὥς φησιν Ἀριστοτέλης ἐν τῷ Πέπλῳ. Κεκακωμένοι. |
| 11 688 | Κακῶς διατεθειμένοι, βεβλαμμένοι. Ἐλθὼν γὰρ ἐκάκωσε βίη Ἡρακληείη. |
| 11 689 [5] | Ἡρακλῆς παρεγένετο εἰς Πύλον, χρήζων καθαρσίων. Οἱ δὲ Πύλιοι, ἀποκλείσαντες τὰς πύλας, οὐκ εἰσεδέξαντο αὐτόν. Ἐφ’ ᾧ ὀργισθεὶς ὁ ἥρως, ἐπόρθησε Πύλον. Συνεμάχουν δὲ τῷ Νηλεῖ τρεῖς θεοὶ, Ποσειδῶν, Ἥρα, Ἀϊδωνεύς. ὡς καὶ ἐν τῇ Ε φησί. Τῶν προτέρων ἐτέων. |
| 11 690 | Ἐν τῷ φθάσαντι χρόνῳ. Δώδεκα γὰρ Νηλῆος ἀμύμονος υἱέες ἦμεν, Τῶν οἶος λιπόμην. |
| 11 691 [5] | Τὸν Νέστορά φησι μόνον περιλειφθῆναι τῶν τοῦ Νηλέως παίδων· ἤτοι ὅτι νέος ὑπάρχων ἔξω ἐτρέφετο παρὰ τοῖς Γερήνοις· ἢ ἐπεὶ συνεβούλευσεν εἰσαχθῆναι τὸν Ἡρακλέα, ὥς τινές φασιν. Ὑπερηφανέοντες. |
| 11 693 | Ὑπερηφανοῦντες, καταφρονοῦντες. Ἀτάσθαλα. |
| 11 694 | Ὑβριστικὰ, ἄδικα. Κρινάμενος. |
| 11 696 | Διαχωρίσας, ἄρας. Καὶ γὰρ τῷ χρεῖος μέγ’ ὀφείλετο. |
| 11 697 [15] | Ἡρακλῆς, προστάξαντος Εὐρυσθέως, ἀνεκάθηρε τὴν Αὐγέου κόπρον. Ἀπαιτοῦντι δὲ αὐτῷ τὸν μισθὸν, οὐκ ἀπεδίδου, λέγων, ἐξ ἐπιταγῆς αὐτὸν πεποιηκέναι. Φυλεὺς δὲ ὁ τούτου παῖς, κριτὴς γενόμενος, κατέκρινε τὸν πατέρα. Ὁ δὲ ἀγανακτήσας, ἐξέβαλεν αὐτὸν τῆς χώρας. Ἡρακλῆς δὲ, ἐπιστρατευσάμενος, Ἦλιν ἐπόρθησε. καὶ, μεταπεμψάμενος τὸν Φυλέα ἐκ Δουλιχίου, παραδίδωσιν αὐτῷ τὴν βασιλείαν. Ὀλιγανδρίας δὲ οὔσης, διὰ τὸ πολλοὺς ἐν τῷ πολέμῳ συνεφθάρθαι, Ἡρακλῆς συγκατέκλινε τὰς τῶν τετελευτηκότων γυναῖκας τῷ στρατῷ. Οὕτως τε πολλῶν γεννηθέντων, ἔθηκε Διῒ τὸν Ὀλυμπιακὸν ἀγῶνα. Καὶ αὐτὸς πρῶτος τῶν ἀγώνων ἥψατο. Ἡ ἱστορία παρὰ Καλλιμάχῳ. Τέσσαρες ἵπποι. |
| 11 698 [5] | Αἱ δύο ξυνωρίδες. Ὅπερ καὶ τέτρωρον λέγεται. Καὶ αὐτὸς δὲ ἐν Ὁδυσσείᾳ· Ἠδ’ ὥς τ’ ἐν πεδίῳ τετράοροι ἄρσενες ἵπποι. Θεύσεσθαι. |
| 11 700 | Δραμεῖσθαι. Κάσχεθε. |
| 11 701 | Κατέσχεν. Ἐλατῆρα. Τὸν ἡνίοχον. Ἀκαχήμενον ἵππων. Λείπει ἡ, ὑπὲρ, πρόθεσις, ἀντὶ τοῦ, ὑπὲρ τῶν ἵππων. Τῶν ἐπέων κεχολωμένος. |
| 11 702 | Ὡς καὶ βλάσφημά τινα εἰρηκότος αὐτοῦ ἐς τὸν Νηλέα. Ἄσπετα. |
| 11 703 | Πολλά. Μή τις οἱ ἀτεμβόμενος κίοι ἴσης. |
| 11 704 | Ὅπως μηδεὶς ἀπέλθοι, στερηθεὶς τῆς ὁμοίας καὶ ἴσης τιμῆς. Ἴσης γὰρ, τῆς τὸ δίκαιον καὶ ἶσον ἐχούσης. Τὰ ἕκαστα διείπομεν. |
| 11 705 | Περὶ πάντα εἴπομεν σπουδαίως. Μετὰ δέ σφι Μολίονε. |
| 11 708 [15] | Κτέατος καὶ Εὔρυτος παῖδες μὲν ἦσαν Ποσειδῶνος καὶ Μολιόνης τοῦ Μόλου, ἐπίκλησιν δὲ Ἄκτορος. Οὗτοι παρηλλαγμένην φύσιν τῶν λοιπῶν ἔσχον ἀνθρώπων. διφυεῖς γὰρ ἦσαν, ἔχοντες ἑκάτερος δύο κεφαλὰς, τέσσαρας δὲ χεῖρας, πόδας τοὺς ἴσους, ἓν δὲ σῶμα. Διὰ τοῦτο τοὺς πολεμικοὺς καὶ γυμνικοὺς ἐνίκων ἀγῶνας. Ἡρακλῆς δὲ πολεμῶν, καὶ μὴ δυνάμενος κατὰ τοὐμφανὲς αὐτῶν περιγενέσθαι, συμμαχοῦντος Αὐγέου, λοχήσας ἀνεῖλεν αὐτοὺς, καὶ οὕτως ἐπόρθησε τὴν Ἦλιν. Ἡ ἱστορία παρὰ Φερεκύδῃ. Θρυόεσσα. |
| 11 710 | Πόλις ἐστὶ μεταξὺ Ἤλιδος καὶ Πύλου. Ταύτην ἐν τῷ καταλόγῳ Θρύον εἶπε. Πόλις, αἰπεῖα κολώνη. Πόλις ὑψηλὴ, ἄκρα. Μετεκίασθον. |
| 11 713 | Διεληλύθεισαν, παρεγένοντο. Ἔννυχος. |
| 11 715 | Ἐν νυκτί. Ἀρήνης. |
| 11 722 | Ἀρήνη, πόλις τῆς Πύλου. Ἀλφειοῖο. |
| 11 725 | Ἀλφειὸς, ποταμὸς μεταξὺ Ἤλιδος καὶ Πύλου. Εὖτε. |
| 11 734 | Ὁπότε. Ὑπερέσχεθεν. Ὑπὲρ γῆν ἦν. Συμφερόμεσθα. |
| 11 735 | Συνήχθημεν, συνεβάλομεν εἰς μάχην. Μούλιον. |
| 11 738 | Ὄνομα κύριον. Εἶχεν. |
| 11 739 | Ἐγεγαμήκει. Ἣ τόσα φάρμακα ᾔδῃ. |
| 11 740 [20] | Ἠπίστατο. Μήδεια ἐγένετο Αἰήτου μὲν θυγάτηρ, Ἰάσονος δὲ γυνή. Αὕτη, μετὰ τὴν ἀποτελεσθεῖσαν ἐν Κορίνθῳ τεκνοφονείαν, φυγὰς εἰς Ἀθήνας ἀφίκετο, καὶ ἐγαμήθη Αἰγεῖ τῷ Πανδίονος. Κἀκεῖ Θησέα τὸν ἐξ Αἴθρας γενόμενον τῷ Αἰγεῖ, ἐπὶ τὸν τοῦ πατρὸς γνωρισμὸν ἐκ Τροιζῆνος ἀφικόμενον, πείθει τὸν Αἰγέα φαρμάκῳ ἀνελεῖν, ἐπίβουλον αὐτοῦ τῆς βασιλείας εἰποῦσα παραγενέσθαι. Πεισθεὶς δὲ Αἰγεὺς, φάρμακον ἔδωκε. Μέλλοντος δὲ αὐτὸ καταπίνειν ἐκείνου, ἐπιγνοὺς τό τε ξίφος καὶ τὰ ὑποδήματα, (ταῦτα γὰρ ἐν Τροιζῆνι γνωρίσματα κατέλιπε,) τὸ μὲν φάρμακον ἀφείλετο, τὴν δὲ Μήδειαν τῆς Ἀττικῆς ἐξέβαλεν. Οἰκίσασα δὲ αὕτη τὴν πλησίον Ἤλιδος Ἐφύραν, πολυφάρμακον ἐποίησεν αὐτὴν ὀνομασθῆναι. Ἡ ἱστορία παρὰ Κράτητι. Τρέφει. Γεννᾷ, φύει. Ὀδὰξ ἕλον οὖδας. |
| 11 748 | Τοῖς ὀδοῦσι τὴν γῆν ἔδακον θνήσκοντες. Ἀκτορίωνε Μολίονε. |
| 11 749 [5] | Ἄκτορος καὶ Μολιόνης παῖδες Κτέατος καὶ Εὔρυτος. Κατά τινας δὲ, Μολιόνης καὶ Ποσειδῶνος. Ἴσως δὲ μᾶλλον Μολίονας αὐτοὺς εἶπε πολεμικοὺς, ἀπὸ τῆς κατὰ τὴν μάχην μολύνσεως· οὐχ ὡς οἱ νεώτεροι, ὅτι ἡ μήτηρ αὐτῶν ἐκαλεῖτο Μολιόνη. ἀπὸ μητρὸς γὰρ Ὅμηρος οὐδένα σημαίνει. Εἰ μή σφωε πατὴρ Ἐνοσίχθων ἐσάωσεν. |
| 11 750 | Εἰ μὴ ἔσωσεν αὐτοὺς ὁ ταῖς ἀληθείαις αὐτῶν πατὴρ Ποσειδῶν. Δι’ ἀσπιδέος πεδίοιο. |
| 11 753 [5] | Ἤτοι ἐπιμήκους καὶ μακροῦ· ἢ πλατέος καὶ περιφεροῦς. ἀπὸ μεταφορᾶς τῆς ἀσπίδος. Ἢ ἐν ᾧ τῶν ἀνῃρημένων αἱ ἀσπίδες ἔκειντο. Λέγοντες. |
| 11 754 | Συλλέγοντες, συνάγοντες. Βουπρασίου. |
| 11 755 | Βουπράσιον καὶ Ἀλείσιον πόλεις τῆς Ἤλιδος. ἡ δὲ Ὠλενία πέτρα τῆς αὐτῆς χώρας μεγίστη. Ἀπέτραπεν. |
| 11 757 | Ἀπέτρεπεν. Ὣς ἔον. |
| 11 761 | Τοιοῦτος ἦν. Ἀπονήσεται. |
| 11 762 | Ὄνησιν ἕξει, ἐν ἀπολαύσει γενήσεται. Μετακλαύσασθαι. |
| 11 763 | Ὕστερον ἀπολλυμένων ὄχλων μεταμελήσεσθαι. Αὐλῆς ἐν χόρτῳ. |
| 11 773 | Ἐν τῷ περιφράγματι τῆς αὐλῆς. Χόρτοι δὲ οἱ τρόχαλοι. Ἄλεισον. Ἔκπωμα, ποτήριον. Αἰθομένοις. |
| 11 774 | Καιομένοις. Σφῶϊ. |
| 11 775 | Ὑμεῖς. Ἕπετον. Περὶ αὐτὸν ἠσχολεῖσθε καὶ ἐνηργεῖτε. Τάρπημεν. |
| 11 779 | Ἐκορέσθημεν. ῎Υ μμε. |
| 11 780 | Ὑμᾶς. Γενεῇ ὑπέρτερος. |
| 11 785 | Τῷ τοῦ γένους ἀξιώματι κρείσσων. Ἢ, νεώτερος. Ἴωνες γὰρ ὑπέρτερον, τὸν νεώτερον. Ὑποθέσθαι. |
| 11 787 | Ὑποδεῖξαι, συμβουλεῦσαι. Παραίφασις. |
| 11 792 | Συμβουλία, παραίνεσις. Ἑταίρου. Προσυπακουστέον, ἀγαθοῦ φίλου. Ἐπέφραδεν. |
| 11 794 | Εἶπε. Προέτω. |
| 11 795 | Προπεμψάτω. Ἴσκοντες. |
| 11 798 | Ὁμοιοῦντες. Ἀκμῆτες. |
| 11 801 | Ἀκοπίαστοι. Ἵνα σφ’ ἀγορή τε θέμις τε. |
| 11 806 | Ὅπου αὐτοῖς τά τε ὤνια ἐπιπράσκετο, καὶ τὰ δικαστήρια ἐγίγνετο. Τῇ δὴ καί σφι θεῶν ἐτετεύχατο βωμοί. |
| 11 807 | Ὅπου καὶ τῶν πλευσάντων ἑκάστων πατρώων θεῶν βωμοὶ κατεσκευασμένοι ἦσαν. Ἀντεβόλησε. |
| 11 808 | Συνέτυχε. Σκάζων. |
| 11 810 | Χωλεύων. Νότιος. Ὑγρός. Ἢ, πολύς. Ἐκ τοῦ νοσεῖν τὸ σῶμα γιγνόμενος. Κελάρυζε. |
| 11 812 | Μετὰ ἤχου ἐφέρετο. ὅ ἐστι, ποιῶς ἀναφερόμενος ἤχει. Ἄσειν. |
| 11 817 | Κορέσειν, πληρώσειν. Ἀργέτι δημῷ. Τῷ λευκῷ λίπει. Σχήσωσιν. |
| 11 819 | Ἐπίσχωσι, κωλύσωσιν. Φθίσονται. |
| 11 820 | Ἀναιρεθήσονται, φθαρήσονται. Ἄλκαρ. |
| 11 822 | Ἀλέξημα, βοήθημα. Ὄρνυται. |
| 11 826 | Διεγείρεται, αὔξεται. Λιαρῷ. |
| 11 829 | Εὐκράτῳ. χλιαρῷ. Δικαιότατος Κενταύρων. |
| 11 831 [5] | Τὸ ὑπερθετικὸν κεῖται ἀντὶ ἀπολύτου, ὅ ἐστιν, ὁ μόνος ἐν Κενταύροις δίκαιος. Ὅμοιον δὲ τούτῳ τὸ, Μελάντερος ἠΰτε πίσσα. Ἰητροὶ μὲν γάρ. |
| 11 832 | Ἀντὶ τοῦ, ἰατρῶν μὲν γάρ. Ὀρθὴ ἀντὶ γενικῆς. Χρηΐζοντα. |
| 11 834 | Χρήζοντα. Πῶς τ’ ἄρ’ ἔοι. |
| 11 837 | Πῶς τοῦτο γένοιτ’ ἄν. Μεθήσω. |
| 11 840 | Ἀμελήσω. Ὑπέχευεν. |
| 11 842 | Ὑπέβαλλεν, ὑπέστρωσε. Βοείας. Δέρματα βοῶν. βύρσας. Ἐκτανύσας. |
| 11 843 | Ἐκτείνας, ἁπλώσας. Περιπευκές. |
| 11 844 | Περισσῶς καὶ πάνυ πικρόν. Ἐπὶ δὲ ῥίζαν βάλε πικρήν. |
| 11 845 [10] | Ἐπέβαλεν, ἐπέπασσεν. Πρὸς δὲ τοὺς ζητοῦντας, πόθεν εἶχε τὴν ῥίζαν ὁ Πάτροκλος, ἔστι λέγειν, ὅτι, Ἤτοι, κατὰ τὸ σιωπώμενον, μεταπέμπεται αὐτήν. ἡ γὰρ ἀρχαία ἰατρικὴ ἐν βοτάναις ἦν. Ἤτοι, εἰκὸς, αὐτὸν ὡς ἰατρὸν ἐπιφέρεσθαι πρὸς τὰς ἐπικαίρους χρείας. Ἢ ὅτι ἐκ τοῦ πεδίου ἀνείλετο αὐτήν. Ἐζήτηται δὲ καὶ τὸ, ὁποία ἦν ὅλως ἡ ῥίζα, ἧς αὐτὸν κατέπασσε. Καὶ λέγουσιν, αὐτὴν εἶναι τὴν καλουμένην ἀριστολοχίαν, ἣν καὶ ἴσχαιμον καλοῦσι. Διατρίψας. |
| 11 846 | Τρίψας, λύσας. Ὀδυνήφατον. Ὀδυνῶν παυστικήν. Ἔσχεν. |
| 11 847 | Ἐπέσχεν, ἔπαυσεν. Ἐτέρσετο Ἐξηραίνετο. Ὣς ὁ μὲν ἐν κλισίῃσι Μενοιτίου ἄλκιμος υἱός. |
| 12 1 [10] | Πάτροκλος, ὁ Μενοιτίου, τρεφόμενος ἐν Ὀποῦντι τῆς Λοκρίδος, περιέπεσεν ἀκουσίῳ πταίσματι. Παῖδα γὰρ ἡλικιώτην Ἀμφιδάμαντος οὐκ ἀσήμου Κλησώνυμον, ἢ, ὥσπερ τινες, Αἰάνην, περὶ ἀστραγάλων ὀργισθεὶς, ἀπέκτεινεν. Ἐπὶ τούτῳ δὲ φυγὼν, εἰς Φθίαν ἀφίκετο, κἀκεῖ, κατὰ συγγένειαν Πηλέως, Ἀχιλλεῖ συνῆν. Φιλίαν δ’ ὑπερβάλλουσαν πρὸς ἀλλήλους φυλάξαντες, ὁμοῦ ἐπὶ Ἴλιον ἐστράτευσαν. Ἡ ἱστορία παρὰ Ἑλλανίκῳ. Ὁμιλαδόν. |
| 12 3 | Ἀθρόοι. οἷον κατὰ πλῆθος καὶ συστροφήν. Τάφρος ἔτι σχήσειν Δαναῶν καὶ τεῖχος ὕπερθεν. |
| 12 4 [5] | Ἔπλασε τεῖχος ὁ Ποιητὴς εἰς τιμὴν τοῦ Ἀχιλλέως. κἄπειτα ἀπολλύμενον αὐτὸ εἰσάγει, ἵνα μὴ ἐλέγχηται αὐτοῦ τὸ ψεῦδος ὡς μὴ γενομένου ὑπὸ τῶν μεταγενεστέρων, καὶ τὴν ἀπώλειαν αὐτοῦ εἶπε. Σχήσειν. Ἀνθέξειν, κωλύσειν. Νεῶν ὕπερ. |
| 12 5 | Ἀντὶ τοῦ, πρὸ τῶν νεῶν, ἢ, ὑπὲρ ἀσφαλείας. Ἀμφὶ δὲ τάφρον Ἤλασαν. Πέριξ δὲ τοῦ τείχους ὤρυξαν τάφρον. Ληΐδα. |
| 12 7 | Λείαν, λάφυρα. Ῥύοιτο. |
| 12 8 | Φυλάσσοι. Τέτυκτο. Κατεσκεύαστο. Τῷ καὶ οὔτοι. |
| 12 9 | Ἀντὶ τοῦ, διὸ οὐδαμῶς. Ἔμπεδον. Ἑδραῖον, βέβαιον. Ὄφρα μὲν Ἕκτωρ. |
| 12 10 | Καὶ τὰ ἑξῆς. Προαναφωνεῖ ταῦτα, καὶ λεληθότως λέγει τὴν πόρθησιν τῆς Ἰλίου. Τόφρα. |
| 12 12 | Τηνικαῦτα. Μητιόωντο. |
| 12 17 | Ἐβουλεύοντο. Ἀμαλδῦναι. |
| 12 18 | Ἀφανίσαι. Ποταμῶν μένος. Περιφραστικῶς, ποταμούς. Βοάγρια. |
| 12 22 | Τὰ τῶν βοῶν ἀγρεύματα. τοῦτ’ ἔστι τὰς ἐκ, βυρσῶν κατεσκευασμένας ἀσπίδας. Ἡμιθέων. |
| 12 23 | Ἡμίθεοι, οἱ ἕνα θεὸν ἔχοντες γονέα, καὶ ἕνα ἄνθρωπον. Ὁμόσε. |
| 12 24 | Ὁμοῦ, εἰς τὸ αὐτό. Ἐννῆμαρ δ’ ἐς τεῖχος. |
| 12 25 [10] | Ἐπὶ ἐννέα ἡμέρας. Ἔνιοι δὲ δασέως, καὶ διὰ τοῦ ἑνὸς ν, ἀναγιγνώσκουσιν, ἑνῆμαρ, ἵν’ ᾖ, μιᾷ ἡμέρᾳ. ὥστε μὴ μειοῦσθαι τὴν τῶν θεῶν δύναμιν, μὴ δυνηθέντων καταστρέψαι λόγῳ, θᾶττον δὲ ὑπὸ τῶν Ἑλλήνων, ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ γεγονός. Οἱ δέ φασι τέσσαρας. διὰ τοῦτο ποταμοὺς εἰσάγει, καὶ θεοὺς παρίστησιν, οὐχ ἵνα μόνον ἀφανίσῃ τὸ τεῖχος, ἀλλὰ καὶ τὸν τόπον, διὰ τὸ μηδὲ ἴχνος φανῆναι. Ὗεν. Ἔβρεχε. Συνεχές. |
| 12 26 | Συνεχῶς, ἐπιμόνως. Ἁλίπλοα. Τῇ θαλάσσῃ ἐπιπλέοντα. Θείη. Ποιήσῃ. Θεμείλια. |
| 12 28 | Θεμέλια. Ἰὰς ἡ διάλεκτος. Φιτρῶν. |
| 12 29 | Κορμῶν. Λάων. Λίθων. Ἀγάῤῥοον. |
| 12 30 | Ἄγαν ῥοώδη. ὅ ἐστι, σφοδρὰ ῥεύματα ἔχοντα. Ἠϊόνα. |
| 12 31 | Αἰγιαλόν. Οὕτω δὲ καλεῖται ὁ παραθαλάσσιος καὶ ὁδεύσιμος τόπος. παρὰ τὸ ἰέναι. Κὰρ ῥόον. |
| 12 33 | Κατὰ τὸν ῥοῦν. Ἵεν. Ἀφίεσαν. Δεδῄει. |
| 12 35 | Ἐξῆπτο, διεγήγερτο. Κανάχιζεν. |
| 12 36 [5] | Ἤχει. Δούρατα πύργων Βαλλόμενα. Ἤτοι, τὰ δόρατα ἤχει τὰ ἐπὶ τοὺς πύργους ἀκοντιζόμενα. ἢ, τὰ ἐνῳκοδομημένα τοῖς πύργοις ξύλα ἤχει τοῖς δόρασι βαλλόμενα. Διὸς μάστιγι. |
| 12 37 | Τῇ Διὸς γνώμῃ τὰς ψυχὰς κεκακωμένοι. Μάστιγι δὲ, τῷ κεραυνῷ. Ἐελμένοι. |
| 12 38 | Συγκεκλεισμένοι. Ἰσχανόωντο. Κατείχοντο. ἐπείθοντο. Βλεμεαίνων. |
| 12 42 | Ἐπιῤῥωννύμενος. Πυργηδόν. |
| 12 43 | Πύργου δίκην ἐν τάξει. Ἀρτύναντες. Παρασκευάσαντες, ἑτοιμάσαντες. Θαμειάς. |
| 12 44 | Συνεχεῖς, πυκνάς. Ἀγηνορίη. |
| 12 46 | Ἡ ἄγαν προθυμία, ἀνδρεία. Ταρφέα. |
| 12 47 | Πυκνά. Ὅππη τ’ ἰθύσῃ. |
| 12 48 | Ὅπου δ’ ἂν ἐνορμήσῃ. Τῇ τ’ εἴκουσι. Κατὰ τοῦτο εἴκουσιν, ὅ ἐστιν, ὑποχωροῦσιν. Εἱλίσσετο. |
| 12 49 | Ἐστρέφετο. Χρεμέτιζον. |
| 12 51 | Ἰδιάζουσαν φωνὴν ἀπετέλουν. Ἀπὸ γὰρ δειδίσσετο. |
| 12 52 | Ἀντὶ τοῦ, εἰς δέος ἦγε καὶ φόβον. Ὑπερθορέειν. |
| 12 53 | Ὑπερπηδῆσαι. Ῥηϊδίη. |
| 12 54 | Ῥαδίως, εὐκόλως. Κρημνοί. Αἱ ὄχθαι. Ἐπηρεφέες. Ὑψηλοὶ, μεγάλοι. Ἠρήρει. |
| 12 56 | Ἐπεπύκνωτο. ἥρμοστο. Ἀλεωρήν. |
| 12 57 | Φυλακὴν, ἔκκλισιν, ἀποφυγήν. Μενοίνεον. |
| 12 59 | Προεθυμοῦντο, ἐνήργουν. Εἰ τελέουσιν. Εἰ τελέσουσιν. Ὅ ἐστι, παρέλθοιεν. Εἶπε. |
| 12 60 | Προσεφθέγξατο. Ἀφραδέως. |
| 12 62 | Ἀπρονοήτως, ἀπείρως. Στεῖνος. |
| 12 66 | Στένωμα. Τρώσεσθαι. Ἡττηθήσεσθαι. Τρῶμα γὰρ, ἡ ἧττα. Ἀλαπάζει. |
| 12 67 | Κενοῖ, πορθεῖ. Νωνύμνους. |
| 12 70 | Ἀνωνύμους. Παλίωξις. |
| 12 71 | Πάλιν δίωξις. Οὕτω γὰρ καλεῖται ἡ τῶν διωκόντων φυγή. Ἐνιπλήξωμεν. |
| 12 72 | Ἐμπέσωμεν. Ἄψοῤῥον. |
| 12 74 | Εἰς τοὐπίσω ὁρμήσαντα. Ἑλιχθέντων. Ὑποστραφέντων. Ἐρυκόντων. |
| 12 76 | Ἀντὶ τοῦ, ἐρυκέτωσαν. ὅ ἐστι, κατεχέτωσαν. Πρυλέες. |
| 12 77 | Πεζοὶ ὁπλῖται. Ἅδε. |
| 12 80 | Ἤρεσκεν. Ἀπήμων. Ἄλυπος. Ἠερέθοντο. |
| 12 82 | Ἀπαιωροῦντο, ἐκρέμαντο. Ἀρτύναντες. |
| 12 86 | Παρασκευάσαντες, τάξαντες. Πένταχα. |
| 12 87 | Εἰς πέντε τάξεις. Πάρις. |
| 12 93 [10] | Ὁ Ἀλέξανδρος. Κατὰ γαστρὸς ἔχουσα ἡ Ἑκάβη, ὄναρ ἐθεάσατο, ὅτι ἔτεκε δαλὸν, ἀφ’ οὗ κατεφλέχθη πᾶσα ἡ πόλις. Τὸ οὖν τεχθὲν, οὐ γνώμῃ τῶν μάντεων ἐξετέθη, ἀλλὰ γνώμῃ θεῶν. Ὃ ὑπὸ τοῦ εὑρόντος ἐτράφη βουκόλου. Ἄρκτον γὰρ αὐτῷ γάλα ἐπισχοῦσαν θεασάμενος, ἀνέθρεψεν. Ἐκλήθη οὖν Πάρις, οὐχ ὅτι, ὥς τινές φασι, ἐν πήρᾳ ἐτράφη, ἀλλ’ ὅτι τὸν μόρον παρῆλθεν. Ὕστερον δὲ Ἀλέξανδρος, ὅτι τῇ πατρίδι ἠλέξησεν, ὅ ἐστιν, ἐβοήθησε, πολέμου ἐπελθόντος. Πρὸς δ’ ἕλετο. |
| 12 102 | Προσέλαβε δέ. Εἴσαντο. |
| 12 103 | Ἔδοξαν, κατεφάνησαν. Διακριδόν. Ὥστε διακεκρίσθαι καὶ φανερὸν εἶναι πᾶσιν. Ἔπρεπε. |
| 12 104 | Διέπρεπεν. Ἄραρον. |
| 12 105 [5] | Ἠσφαλίσαντο, ἥρμοσαν. Τυκτῇσι βόεσσι. Ταῖς εἰργασμέναις βύρσαις. Λέγει δὲ, ταῖς ἀσπίσιν. Οὐ δέ ποτε δὲ βοῦν ἁπλῶς λέγει τὴν ἀσπίδα, ἀλλὰ μετά τινος. ἐξ οὗ γνωρίζεται βῶν ἀζαλέην. Λελιημένοι. |
| 12 106 | Παρωρμημένοι, ἔνθερμοι. Σχήσεσθαι. |
| 12 107 | Σχεθῆναι, κωλυθῆναι. Πέλασσε. |
| 12 112 | Προσήγγισε, προσῆλθεν. Ἀλύξας. |
| 12 113 | Διαφυγών. Δυσώνυμος. |
| 12 116 | Χαλεπή. Δευκαλίδαο. |
| 12 117 [5] | Δευκαλίωνος παιδός. Γίγνονται δὲ ἐκ Πύῤῥας καὶ Δευκαλίωνος, ὥς φησιν Ἀπολλόδωρος, παῖδες· Ἕλλην μὲν πρῶτος, ὃν ἐκ Διὸς ἔνιοι γεγεννῆσθαι λέγουσι. Δεύτερος δὲ Ἀμφικτύων, ὁ μετὰ Κραναὸν βασιλεύσας τῆς Ἀττικῆς. Θυγάτηρ δὲ, Πρωτογένεια. Εἴσατο. |
| 12 118 [5] | Ὥρμησε. Σημαίνει δὲ τρία. Εἴσατο, ἀντὶ τοῦ, Ὥρμησεν· Εἴσατο γὰρ νηῶν ἐπ’ ἀριστερά. Εἴσατο, ἀντὶ τοῦ, ἐφάνη· Εἴσατο δ’ ὥστε ῥινόν. Εἴσατο, ἔγνω· Εἴσομαι, εἴ κέ μ’ Ὀδυσσεύς. Ὀχῆα. |
| 12 121 | Τὸν συνεκτικὸν τῆς θύρας μοχλόν. Ἰθύς. |
| 12 124 | Ἐπ’ εὐθείας. Ἕποντο. Παρεγένοντο. Κεκληγότες. |
| 12 125 | Κεκραγότες. Λαπιθάων. |
| 12 128 | Λαπίθαι, ἥρωες Ἀχαιοὶ, ἀπὸ Λαπίθου τοῦ Ἀπόλλωνος καὶ Στίλβης νύμφης τὸ γένος ἔχοντες. Ὑψικάρηνοι. |
| 12 132 | Μακραί. Διηνεκέεσσιν. |
| 12 134 | Ἐπιμήκεσιν. Ἀραρυῖαι. Ἡρμοσμέναι, βέβαιαι. Ἐφέβοντο. |
| 12 136 | Ἔφευγον. Βόας αὔας. |
| 12 137 | Βύρσας ξηρὰς, τοῦτ’ ἔστιν, ἀσπίδας. Ἔκιον. |
| 12 138 | Ἐπῄεσαν. Εἵως. |
| 12 141 | Ἕως. πρὶν ἐλθεῖν τοὺς βαρβάρους. Ἔνδον. |
| 12 142 | Ἔσω τειχῶν. Ἐκ δὲ τὼ ἀΐξαντε. |
| 12 145 | Ἐξελθόντες δὲ αὐτοί. Δέχαται. |
| 12 147 | Ἐκδέχονται. Κολοσυρτόν. Παρὰ τὸ τὰ κῶλα ἐπισύρειν. Ἢ τὸν κολῳὸν, ἤγουν τὸν συριγμόν. Ἰόντα. Ἐπερχόμενον. Δοχμώ τ’ ἀΐσσοντε. |
| 12 148 | Εἰς πλάγιον ὁρμῶντες. Ἄγνυτον. Κατακλῶσιν, κατάσσουσι. Πρύμνην. |
| 12 149 | Ἐκ ῥιζῶν, ἐσχάτην. Ὑπαὶ δέ. Ὑπὸ δὲ τῶν ὀδόντων. Κόμπος. Ψόφος. Λαοῖσι καθύπερθε πεποιθότες. |
| 12 153 | Τοῖς ἀπὸ τοῦ τείχους ὄχλοις θαῤῥοῦντες. Καθύπερθεν. Ἔμπροσθεν. Ἔραζε. |
| 12 156 | Εἰς τὴν γῆν. Ζαής. |
| 12 157 | Μεγάλως πνέων, βίαιος. Κόρυθες δ’ ἀμφ’ αὖον ἀΰτευν. |
| 12 160 | Αἱ περικεφαλαῖαι δὲ αὐτῶν ξηρὸν ἦχον ἀπετέλουν. περιήχουν. Αὖον. Ξηρόν. Μυλάκεσσι. |
| 12 161 | Τραχέσι λίθοις. Ἀλαστήσας. |
| 12 163 | Δεινοπαθήσας. Φιλοψευδής. |
| 12 164 | Ψεύστης. Σχήσειν. |
| 12 166 | Ἐπισχεῖν. Μέσον αἰόλοι. |
| 12 167 [5] | Ποικίλοι τὰ μέσα τοῦ σώματος. Εἰσὶ γὰρ ἐπτερωμένοι καὶ ξανθοί· ἀφ’ οὗ εὐκίνητοι. ὡς καὶ ἀλλαχοῦ φησι· Αἰόλον ἵππον. Ἄμεινον δὲ ἀκούειν, τοὺς εὐκινήτους. Οἰκία. |
| 12 168 | Νῦν φωλεούς. Καὶ κοῖλον δόμον τὴν σφηκίαν φησί. Ὁδῷ ἔπι. Ἀντὶ τοῦ, παρὰ τὴν ὁδόν. Παιπαλοέσσῃ. Τῇ πολλὰς ἐκτομὰς ἐχούσῃ, τῇ τραχείᾳ. Θηρητῆρας. |
| 12 170 | Τοὺς ἐρεθίζοντας. Χάσσασθαι. |
| 12 172 | Χωρισθῆναι. Θεσπιδαές. |
| 12 177 | Θεῖον. τὸ ὑπὸ θεῶν ἀναπτόμενον. Ἀκαχήατο. |
| 12 179 | Ἐλελύπηντο. Χαλκοπαρῄου. |
| 12 183 | Χαλκᾶς παραγναθίδας ἐχούσης. Ἔσχεθεν. |
| 12 184 | Ἐπέσχεν, ἐκώλυσε. Τυχήσας. |
| 12 189 | Ἐπιτυχών. Αὐτοσχεδίην. |
| 12 192 | Ἐκ τοῦ πλησίον, ἐκ χειρός. Ἐπασσυτέρους. |
| 12 194 | Ἐπ’ ἀλλήλους. Ὑψιπέτης. |
| 12 201 [15] | Εἰς ὕψος πετόμενος. Τῷ δὲ τόνῳ ἀναγνωστέον, ὡς νεφεληγερέτης. Ὑψιπετὴς δὲ, ἀπὸ ὕψους πεπτωκώς. Ἐέργων. Ἀφορίζων, ὥστε φαίνεσθαι μέσον αὐτῶν. Ἐπ’ ἀριστερὰ λαὸν ἐέργων. Ὑποχωρῆσαι συμφέρον προσημαίνων. Ἀριστερὰ γὰρ σημεῖα τὰ ἀπαίσια· δεξιὰ δὲ τὰ συμφέροντα. Ζητεῖται δὲ, πῶς ὁ Ζεὺς ἐπικρατεστέρους θέλων ποιῆσαι τοὺς Τρῶας, σημεῖον αὐτοῖς κωλυτικὸν ἀποπέμπει. Φησὶ γάρ· Ὄρνις γάρ σφιν ἐπῆλθε περησέμεναι μεμαῶσι. Καὶ ῥητέον, ὅτι νίκην μὲν ἐβούλετο τοῖς Τρωσὶν, ἐξελεῖν δὲ τὸ δέος τῶν Ἑλλήνων. Οὐ γὰρ κατὰ προαίρεσιν αὐτοὺς ἐμίσει, ἀλλὰ χαριζόμενος Θέτιδι. Φοινήεντα. |
| 12 202 | Φονευτικόν. ἢ πυῤῥόν. Κόψεν. |
| 12 204 | Ἔδακεν, ἔπληξεν. Ἔχοντα. Κρατοῦντα. Ἰδνωθείς. |
| 12 205 | Συνειλήσας ἑαυτόν. καμφθείς. Ἀπὸ ἕθεν. Ἀπὸ ἑαυτοῦ. Κλάγξας. |
| 12 207 | Βοήσας. Αἰόλον ὄφιν. |
| 12 208 | Τὸν ποικίλον καὶ πολύστικτον. Πέπονθε δὲ ἐπὶ τέλους ὁ στίχος, ἔχων τὸν ἐκ δύο βραχειῶν πυῤῥίχιον. καὶ καλεῖται μείουρος. Ἐσθλὰ φραζομένῳ. |
| 12 212 | Τὰ ἀγαθὰ συμβουλεύοντι. Δῆμον. |
| 12 213 | Νῦν, τὸν δημότην. Παρέξ. Ἔξω τοῦ δέοντος δημηγορεῖν. Ἀέξειν. |
| 12 214 | Αὔξειν. Μὴ ἴομεν. |
| 12 216 | Μὴ ἀπέλθωμεν. Ῥηξόμεθα. |
| 12 224 | Διαῤῥήξωμεν. Οὐ κόσμῳ. |
| 12 225 | Οὐ κατὰ τὸ δέον. Αὐτὰ κέλευθα. Τὰς αὐτὰς ὁδούς. Ὑποκρίναιτο. |
| 12 228 [5] | Ἀντὶ τοῦ, ἀποκρίναιτο ἐξηγούμενος τὸ σημεῖον. Θεοπρόπος. Ὁ ἐκ θείας ἐπιπνοίας μαντευόμενος. ὁ χρησμῳδός. Νῦν δὲ, οἰωνιστής. Εἰδείη τεράων. |
| 12 229 | Ἐπιστήμων εἴη παρατηρήσεως σημείων. Πουλυδάμα, σὺ μὲν οὐκ ἔτ’ ἐμοὶ φίλα ταῦτ’ ἀγορεύεις. |
| 12 231 [10] | Ἡρακλέους πορθήσαντος Ἴλιον, Πρίαμος ὁ Λαομέδοντος, παραλαβὼν τὴν βασιλείαν, ἔπεμψεν εἰς Δελφοὺς, μαντευσόμενος περὶ τῶν ἐνεστώτων. Οἱ δὲ πορευθέντες, χρησμόν τε λαμβάνουσι, καὶ Πάνθουν, ἕνα τῶν Δελφῶν, ἄγουσι, ὅπως κατὰ τὸ συνεχὲς μαντεύηται Πριάμῳ. Γήμας δὲ οὗτος θυγατέρα Κλυτίου Προνόμην, Πολυδάμαντα γεννᾷ, τήν τε μαντικὴν ἀναδιδάσκει. λέγεται δὲ, μιᾷ νυκτὶ τοῦτόν τε καὶ τὸν Ἕκτορα γεννηθῆναι. Ἀπὸ σπουδῆς. |
| 12 233 | Ἀπὸ κρίσεως. Ἐξ ἄρα ὤλεσαν. |
| 12 234 | Ἐξώλεσαν δή. Τανυπτερύγεσσι. |
| 12 237 | Ἐπιμήκεις πτέρυγας ἔχουσι. Εἴτ’ ἐπὶ δέξι’ ἴωσι πρὸς ἠῶ τ’ ἠέλιόν τε. |
| 12 239 | Δεξιὰ, τὰ ἀνατολικὰ καλεῖ· ἀριστερὰ δὲ, τὰ δυτικά. Πρὸς ἠῶ. Πρὸς ἀνατολήν. Ποτὶ ζόφον. |
| 12 240 | Πρὸς δυσμάς. Μενεδήϊος. |
| 12 247 | Μένων τοὺς πολεμίους ἐν τῇ μάχῃ. πολεμικός. Παρφάμενος. |
| 12 249 | Παραλογισάμενος, πείσας. Δαμείς. |
| 12 250 | Πληγείς. Θέλγεν. |
| 12 255 | Ἠπάτα. ἔβλαπτε. Πειρήτιζον. |
| 12 257 | Διάπειραν ἐποιοῦντο. Κρόσσας. |
| 12 258 [5] | Τὰς ὑποκρόσους κλίμακας. Πύργων ἔρυον. Ἀντὶ τοῦ, ἐπὶ τοὺς πύργους εἷλκον, παρετίθεσαν. Ἔρειπον. Κατέβαλλον, κατέστρεφον. Ἐπάλξεις. Τοὺς προμαχῶνας τῶν τειχῶν. Στήλας. |
| 12 259 [5] | Ὀρθοὺς λίθους. Παρὰ τὸ ἵστασθαι. Λέγει δὲ τοὺς θεμελιαίους. ὅθεν καὶ προβλῆτας αὐτούς φησι, παρὰ τὸ προβεβλῆσθαι. Ἐμόχλευον. Διὰ μοχλῶν ἐκίνουν. Ἔχματα. |
| 12 260 | Ἐρείσματα. Αὖ ἔρυον. |
| 12 261 | Ἐξέβαλλον. Κελευτιόωντο. |
| 12 265 | Παρεκελεύοντο. Φοιτήτην. |
| 12 266 | Ἐμμανῶς ἐπήρχοντο. Στερεοῖς. |
| 12 267 | Ἐπιτεταμένοις, σκληροῖς. Μεσήεις. |
| 12 269 | Μέσος κατὰ δύναμιν. Τετράφθω. |
| 12 273 | Τραπέσθω. Ὁμοκλητῆρος. Τοῦ ἐγκελευομένου. τοῦ ἀπειλοῦντος. Πρόσω ἴεσθε. |
| 12 274 | Εἰς τοὔμπροσθεν ἔρχεσθε καὶ ὁρμᾶτε. Δίεσθαι. |
| 12 276 | Διῶξαι. Προβοῶντε. |
| 12 277 | Ἔμπροσθεν τῶν λοιπῶν βοῶντες ἢ προμαχόμενοι. Βοὴ γὰρ ἡ μάχη, ἀπὸ τοῦ παρακολουθοῦντος. Ὤρετο. |
| 12 279 | Ὥρμησε. προεθυμήθη. Πιφαυσκόμενος. |
| 12 280 | Φανεροποιῶν, ἐμφανιζόμενος. Τὰ ἃ κῆλα. Τὰ αὐτοῦ σημεῖα καὶ βέλη, ἃ ἐπιπέμπει κατὰ χόλον. Βέλος δὲ νῦν εἴρηκε τὸν χειμῶνα. Πρώονας. |
| 12 282 | Προβολὰς ὀρῶν, ἐξοχάς. Λωτεῦντα. |
| 12 283 | Ἀνθοῦντα. Πίονα ἔργα. Νῦν, γεώργια. Προσπλάζον. |
| 12 285 | Προσερχόμενον. προσρηγνύμενον. Ἐρύκεται. Ἀντὶ τοῦ, ἐρύκει, κατέχει. Εἰλύαται. |
| 12 286 | Κεκάλυπται. Ἐπιβρίσῃ. Ἐπιβαρήσῃ, πολὺς καὶ μέγας ἐπέλθῃ. Διὸς ὄμβρος. Ἡ χιὼν, νῦν. Πωτῶντο. |
| 12 287 | Ἐπέτοντο, ἐφέροντο. Λίθοι θαμειαί. Πυκναὶ λίθοι. Θηλυκῶς δέ φησιν. Ἕλιξιν. |
| 12 293 | Μέλασιν. Ἢ, εἰλοῦσι τοὺς πόδας ἐν τῇ πορείᾳ. Ἐξήλατον. |
| 12 295 | Ἐξ ἐλασμάτων κατασκευασθεῖσαν. ἐξάπτυχον. Ἤλασε. |
| 12 296 [5] | Κατεσκεύασεν. Ἔντοσθεν. Ἔσωθεν. Βοείας. Βύρσας. Ἔντοσθε δὲ βοείας ῥάψε θαμειὰς χρυσείοις ῥάβδοισιν. Ἐπεὶ τῶν πτυχῶν, αἱ μὲν ἐκ χαλκοῦ ὑπῆρχον, αἱ δὲ ἐκ βύρσης, διατοῦτο ἔῤῥαψεν αὐτὰς ταῖς ῥάβδοις. Ῥάβδοισι. |
| 12 297 | Τοῖς κανόσιν, οἷς εἴχοντο αἱ ἀσπίδες. Περὶ κύκλον. Ὥστε ἐκ τῆς ῥαφῆς κύκλον ἀποτελεῖσθαι. Κέλεται. |
| 12 300 | Ἀναγκάζει. Πειρήσοντα. |
| 12 301 | Πεῖραν ληψόμενον. Πυκινὸν δόμον. Ἀσφαλῇ. Λέγει δὲ τὴν ἔπαυλιν. Παρ’ αὐτόφι. |
| 12 302 | Παρ’ αὐτοῖς. Βώτορας. Βοσκήτορας, βουκόλους. Δούρεσσι. |
| 12 303 | Δόρασιν. Ἀπὸ ὀνομαστικῆς τῆς δόρυ, ἡ γενικὴ δόρυος καὶ δουρός· ἀπὸ δὲ τοῦ δόρατος, καὶ δόρασι, πληθυντικῶς. Ἀπείρητος. |
| 12 304 | Ἄνευ ἐπιβολῆς. Ἄπειρος. Μέμονε. Προεθυμεῖτο. Δίεσθαι. Διωχθῆναι. Ἕδρῃ. |
| 12 311 | Προεδρίᾳ, τιμῇ. Φυταλιῆς. |
| 12 314 | Ἀμπελοφύτου γῆς. Καυστειρῆς. |
| 12 316 | Ἐμπύρου, θερμῆς. Διὰ τὸ θερμὸν τῶν ἀγωνιζομένων. Πύκα θωρηκτάων. |
| 12 317 | Ἐπιμελῶς τεθωρακισμένων. πολεμικῶν. Ἔξαιτον. |
| 12 320 | Ἐξαίρετον. Στέλλοιμι. |
| 12 325 | Παρασκευάζοιμι, πέμποιμι. Ἠέ τῳ. |
| 12 328 | Ἢ τινί. Κῦδος. Δόξαν, τιμήν. Ὀρέξομεν. Περιποιήσωμεν, παράσχωμεν. Πάπτῃνε. |
| 12 333 | Περιεβλέψατο. Ἀρήν. |
| 12 334 | Βλάβην. Ὀξυτόνως. Ἀμύναι. Ἀμύνῃ. Ἀποστρέψῃ. Ἀκορήτω. |
| 12 335 | Ἀπλήστους. Οὔπως οἱ ἔην. |
| 12 337 | Οὐδέπω ἦν αὐτῷ δυνατόν. Βώσαντι γεγωνεῖν. Βοήσαντι ἀκουσθῆναι. Ἱπποκόμων. |
| 12 339 | Ἐχουσῶν κόμας ἐξ ἱππείων τριχῶν. Ἐπῴχατο. |
| 12 340 | Ἐπικεκλιμέναι ἦσαν. Θοώτην. |
| 12 342 | Ὄνομα κύριον. Ἔβρισαν. |
| 12 346 | Ἐπεβάρησαν. Ζαχρηεῖς. |
| 12 347 | Ἄγαν βίαιοι, καὶ μεγάλοι. Τελέθουσι. Διατελοῦσιν. Εἶθαρ. |
| 12 353 | Εὐθέως. Ἀντιάσητον. |
| 12 356 | Ἀπαντήσητε, μετάσχητε. Ἀντιόω. |
| 12 368 | Ἀπαντήσω, μετάσχω. Ἦιε. |
| 12 371 | Ἀπῄει, ἀπήρχετο. Ὄπατρος. Ὁμόπατρος. Ἐπειγομένοισιν. |
| 12 374 | Ἐσπουδασμένοις. Ἐρεμνῇ. |
| 12 375 | Σκοτεινῇ. Μαρμάρῳ ὀκριόεντι. |
| 12 380 | Λίθῳ τραχεῖ. Ὑπέρτατος. |
| 12 381 | Ἀνώτατος. Ἡβῶν. |
| 12 382 | Ἀκμάζων. Σὺν δ’ ὀστέ’ ἄραξε. |
| 12 384 | Συνέτριψε δὲ τὰ ὀστᾶ αὐτοῦ. τὸ σῶμα, συνεκδοχικῶς. Ἄμυδις. |
| 12 385 [5] | Ὁμοῦ. Ἀρνευτῆρι. Κυβιστῇ, ἢ δύτῃ. Καὶ οὗτοι γὰρ ἐπὶ κεφαλὴν ἑαυτοὺς ῥίπτουσι. Παρὰ τοὺς ἄρνας. οὗτοι γὰρ κυβιστῶσιν, ὥσπερ τὸν ἀέρα κυρίττοντες. Τινὲς δὲ τῷ δελφῖνι· οἱ γὰρ ἄρσενες ἐπὶ κεφαλὴν ἵενται, ὅταν γαλήνη γένηται. Ἐπεσσύμενον. |
| 12 388 | Ἐφορμῶντα. Ἧ ῥ’ ἴδε γυμνωθέντα βραχίονα. |
| 12 389 | Καθ’ ὃ μέρος ἐθεάσατο αὐτοῦ τὸν βραχίονα γεγυμνωμένον. Ἆλτο. |
| 12 390 | Καθήλατο. Ἀθρήσειε. |
| 12 391 | Θεάσοιτο. Εὐχετόῳτο. Καυχῷτο. Ἑσπόμενος. |
| 12 395 | Ἀκολουθήσας. Σαρπηδὼν δ’ ἄρ’ ἔπαλξιν ἑλών. |
| 12 397 [10] | Εὐρώπην τὴν Φοίνικος Ζεὺς θεασάμενος ἔν τινι λειμῶνι μετὰ νυμφῶν ἄνθη ἀναλέγουσαν, ἠράσθη, καὶ κατελθὼν, ἤλλαξεν αὑτὸν εἰς ταῦρον, ὅστις, ἀπὸ τοῦ στόματος κρόκον πνέων, τὴν Εὐρώπην, ἀπατήσας, ἐβάστασε. καὶ διαπορθμεύσας εἰς Κρήτην, ἐμίγη. Εἶθ’ οὕτως συνῴκισεν αὐτὴν Ἁστερίωνι τῷ Κρητῶν βασιλεῖ. Γενομένη δὲ ἔγκυος ἐκείνη, τρεῖς παῖδας ἐγέννησε· Μίνωα, Σαρπηδόνα, καὶ Ῥαδάμανθυν. Ἱστορεῖ Ἡσίοδος καὶ Βακχυλίδης. Διαμπερές. |
| 12 398 | Διηνεκῶς. Ὁμαρτήσαντε. |
| 12 400 | Ὁμοῦ καὶ ὑπὸ τὸν αὐτὸν καιρὸν ἀφιέντες τὰ δόρατα, καὶ ἐπιτυχόντες. Στυφέλιξεν. |
| 12 405 | Ἀπετίναξεν. Ἀρέσθαι. |
| 12 407 | Ἀπενέγκασθαι, κτήσασθαι. Ἑλιξάμενος. |
| 12 408 | Ἐπιστραφείς. Τί δ’ ἄρ’. |
| 12 409 | Τί δή. Θούριδος. Ὀξυκινήτου, ταχείας. Ἀργαλέον. |
| 12 410 | Χαλεπὸν, ἀδύνατον. Ἐφομαρτεῖτον. |
| 12 412 | Ἀκολουθεῖτε. Μᾶλλον. |
| 12 414 | Ἢ τὸ πρότερον. Ἐπέβρισαν. Βαρεῖς ἐπῆλθον τοῖς Ἀχαιοῖς. Ἐκαρτύναντο. |
| 12 415 | Ἰσχυροποίησαν, γενναίως συνετάξαντο. Ἂψ ὤσασθαι. |
| 12 420 | Εἰς τοὐπίσω ἀπώσασθαι. Πέλασθε. Προσεπελάσθησαν, προσῆλθον. Ἀμφ’ οὔροισι. |
| 12 421 | Περὶ ὅρων γῆς. Δηριάασθον. Φιλονεικοῦσιν. Ἐπιξύνῳ. |
| 12 422 | Ἐπικοίνῳ καὶ ὁμόρῳ χωρίῳ. Περὶ ἴσης. |
| 12 423 | Περὶ τοῦ ἴσου. Διέεργον. |
| 12 424 | Διεχώριζον, διΐστων. Δῄουν. |
| 12 425 | Διέκοπτον. Λαισήϊα. |
| 12 426 | Μικρὰ ἀσπιδίσκια. Οἱ δὲ, ὅπλου εἶδος ἐπαιρομένου καὶ κούφου. Ἐῤῥάδαται. |
| 12 431 | Ἐῤῥαμμένοι ἦσαν. Φόβον. |
| 12 432 | Πανταχοῦ ὁ Ποιητὴς τὴν φυγὴν φόβον φησί. Τάλαντα. |
| 12 433 [5] | Παρὰ τὸ ταλαὸν καὶ ὑπομονητικὸν τοῦ βάρους. Χερνῆτις. Ἡ ἀπὸ τῶν ἔργων τῶν ἰδίων χειρῶν ζῶσα. ὅ ἐστι, μισθοῦ ἄλλοις ἐργαζομένη. Ἀληθής. Δικαία, καὶ ἀκριβής. Ἀμφίς. |
| 12 434 | Ἑκατέρωθεν. Ἰσάζουσα. |
| 12 435 | Ἐξισοῦσα. Ἀεικέα. Τὸν εὐτελῆ καὶ οἰκτρόν. Ἄρηται. Κτήσηται, λάβῃ. Ἐπὶ ἶσα μάχη τέτατο. |
| 12 436 | Ἰσόῤῥοπος καὶ ὁμοία ἦν ἡ μάχη αὐτοῖς. Ὑπέρτερον. |
| 12 437 | Μέγα. Ἐσήλατο. |
| 12 438 | Ἐὰν μὲν δασέως, εἰσῆλθεν. Ἐὰν δὲ ψιλῶς, ἐσάλευσεν. Ἐνίετε. |
| 12 441 | Ἐμβάλλετε. Κροσσάων. |
| 12 444 | Ὑποτρόχων κλιμάκων πρὸς τειχομαχίαν ἐπιτηδείων. Πρυμνός. |
| 12 446 | Παχὺς κατὰ τὸ ἔσχατον μέρος. Παχύς. Ἑτεροβαρής. Ἀπ’ οὔδεος ὀχλίσειαν. |
| 12 448 | Ἀποκινήσειαν τοῦ ἐδάφους. Πάλλεν. |
| 12 449 | Ἀνέπαλλεν, ἐκίνει. Ὀλίγον ἄχθος. |
| 12 452 | Ὡς κοῦφον βάρος. Ἐπείγει. Βαρεῖ. Σανίδων. |
| 12 453 | Τῶν θυρῶν. Ἀείρας. Ἐπάρας, βαστάσας. Δικλίδας. |
| 12 455 | Διθύρους. Ὀχῆες. Οἱ μοχλοί. Ἀπὸ τοῦ συνέχειν τὰς θύρας. Εἶχον. |
| 12 456 [5] | Κατεῖχον. Ἐπημοιβοί. Ἐπ’ ἀμοιβῆς ἀλλήλοις ἐπικείμενοι. εἷς ἐφ’ ἕνα. Κληΐς. Κλείς. Ἐπαρήρει. Ἐφήρμοστο, ἐπέκειτο. Ἐρεισάμενος. |
| 12 457 | Μετὰ πολλῆς δυνάμεως ἐπερεισθείς. Εὖ διαβάς. |
| 12 458 | Ἰσχυρῶς στάς. Ἀφαυρότατον. Ἀντὶ τοῦ, ἄφαυρον καὶ ἀσθενές. Ἔστι δὲ ὑπερθετικὸν ἀντὶ τοῦ ἀπολύτου. Θαιρούς. |
| 12 459 | Τοὺς στρόφιγγας. Βριθοσύνῃ. |
| 12 460 | Τῷ βάρει. Ἐσχεθέτην. |
| 12 461 | Ἐπέσχον. Διέτμαγον. Διεσχίσθησαν, διεχωρίσθησαν. Λᾶος ὑπαὶ ῥιπῆς. |
| 12 462 | Ὑπὸ τῆς τοῦ λίθου φορᾶς. Ἔσθορεν. Εἰσεπήδησε. Νυκτὶ θοῇ. |
| 12 463 [5] | Ἤτοι, τῇ ταχέως ἐπιλαμβανούσῃ τὴν γῆν. Ἢ, ἐπεὶ δοκεῖ ταχέως παριέναι, ὡς πρὸς τὴν ἡμέραν, κοιμωμένων ἡμῶν. Ὑπώπια. Τὴν πρόσοψιν. Ἀπὸ μέρους τὸ ὅλον. Τὸν ἕεστο. |
| 12 464 | Ὃν ἠμφίεστο. Ἑλιξάμενος. |
| 12 467 | Ἐπιστραφείς. Ὑπέρβασαν. |
| 12 469 | Ὑπερέβησαν. Ἐσέχυντο. |
| 12 470 | Εἰσεχύθησαν, εἰσῆλθον. Τροπικῶς, ἀπὸ τῶν ὑδάτων. Ἐφόβηθεν. Εἰς φυγὴν ἐτράπησαν. Ἀλίαστος. |
| 12 471 | Ἀμετάτρεπτος, ἄπαυστος. Ἐτύχθη. Ἐγένετο. Ζεὺς δ’ ἐπεὶ οὖν Τρῶάς τε καὶ Ἕκτορα. |
| 13 1 [15] | Κεχώρικε τῶν λοιπῶν Τρώων τὸν Ἕκτορα κατ’ ἐξοχήν. Μετὰ τὴν Ἰλίου πόρθησιν Ἕκτωρ ὁ Πριάμου, καὶ μετὰ θάνατον, τὴν ἀπὸ θεῶν εὐτύχησε τιμήν. Οἱ γὰρ ἐν Βοιωτίᾳ Θηβαῖοι, πιεζόμενοι κακοῖς, ἐμαντεύοντο περὶ ἀπαλλαγῆς. Χρησμὸς δὲ αὐτοῖς ἐδόθη, παύσεσθαι τὰ δεινὰ, ἐὰν ἐξ Ἀφνείου τῆς Τρωάδος τὰ Ἕκτορος ὀστᾶ διακομισθῶσιν ἐς τὸν παρ’ αὐτοῖς καλούμενον τόπον Διὸς γονάς. Οἱ δὲ τοῦτο ποιήσαντες, καὶ τῶν κακῶν ἀπαλλαγέντες, διὰ τιμῆς ἔσχον Ἕκτορα. Κατά τε τοὺς ἐπείγοντας καιροὺς ἐπικαλοῦνται τὴν ἐπιφάνειαν αὐτοῦ. Ἡ ἱστορία παρ’ Ἀριστοδήμῳ. Ἐπεὶ οὖν. Ἐπειδή. Πέλασσε. Προσεπέλασεν. ἐγγίσαι ἐποίησε. Παρὰ τῇσι. |
| 13 2 | Παρὰ ταύταις. Πόνον. Τὴν κατὰ τὸν πόλεμον ταλαιπωρίαν. Ὀϊζύν. Ταλαιπωρίαν. Νωλεμέως. |
| 13 3 [10] | Ἀδιαλείπτως. Πάλιν τρέπε. Τὴν ἀπὸ τοῦ εὐθέος μεταστροφὴν δηλοῖ· Ὄσσε πάλιν κλίνασα. Οἱ δὲ ἀνὰ μέρος· Μυσίαν καὶ Θρᾴκην ὁρῶν. Ἔστι δὲ καὶ τοῦτο σύνηθες Ὁμήρῳ. Πάλιν ποίησε γέροντα. Καί· Εἰς τοὐπίσω πάλιν ἐρύσασα. Καί· Ἐναντίον οὐδὲ πάλιν ἐρέει. Ὄσσε φαεινώ. Ὀφθαλμοὺς παρεχομένους τὸ φῶς. ἢ, στιλπνούς. Ἱπποπόλων. |
| 13 4 | Περὶ ἵππους πολούντων. ἐξ οὗ, πολεμικῶν. Αἶαν. Γῆν. Ἀγχεμάχων. |
| 13 5 [10] | Τῶν συστάδην καὶ ἐκ τοῦ πλησίον μαχομένων. Ἀγαυῶν. Λαμπρῶν, καὶ ἐνδόξων. Ἢ ὄνομα ἔθνους οὕτω καλουμένων, Ἀγαυῶν. Ἱππημολγῶν. Ἵππους ἀμελγόντων. γαλακτοφάγοι γάρ εἰσιν. ὅθεν καὶ γαλακτοφάγους αὐτοὺς εἶπεν. ἢ, οἱ ἀρκούμενοι γάλακτι καὶ λιτῇ διαίτῃ. Καλῶς εἴρηται δικαιότατοι. ἐπιθυμίᾳ γὰρ πλειόνων, ἐπ’ ἀδικίαν ἄγει. Τοῦτο συνιδὼν καὶ Λυκοῦργος, κοινὴν καὶ οὐ περιττὴν Λακεδαιμονίοις δίαιταν εἰσήνεγκεν. Ἀβίων. |
| 13 6 [5] | Ἤτοι, βιοῖς μὴ χρωμένων, ὅ ἐστι, τόξοις. Ἢ, τὸ α, κατ’ ἐπίτασιν, ἵν’ ᾖ, πολυβίων καὶ πολυετῶν. Ἢ, τῶν ἥμερον βίον μὴ ἐγνωκότων. Ἐπιφέρει γὰρ, δικαιοτάτων ἀνθρώπων. Ἢ, μὴ βιαζομένων. Ἔστι δὲ καὶ ἔθνος ἐν Σκυθίᾳ Ἄβιοι, οἱ καὶ Ἁμαξόβιοι, καὶ Νομάδες ὀνομαζόμενοι. Ἀλαοσκοπιήν. |
| 13 10 | Ματαίαν τὴν κατασκοπήν. ὅ ἐστιν, ἐπιμελῶς ἐσκόπει. Ἀλαὸς γὰρ, ὁ τυφλός. Θαυμάζων. |
| 13 11 | Θεώμενος, καθορῶν. Ὑψοῦ ἀπ’ ἀκροτάτης κορυφῆς Σάμου ὑληέσσης. |
| 13 12 [10] | Σάμιοι οἱ ἐν Ἰωνίᾳ, μετὰ διακοσιοστὸν καὶ ἔνατον ἔτος τῶν Τρωϊκῶν, χρησμὸν ἔλαβον παρὰ τοῦ Πυθίου, εἰς τὴν ἐν Τρωάδι Θρᾴκην μετοικῆσαι. ἀφ’ ὧν ἡ Σαμοθρᾴκη προσηγορεύθη. Ἡ ἱστορία παρὰ Ἀπολλοδώρῳ. Σάμου Θρηϊκίης. Τῆς Σαμοθρᾴκης. Τὸ μέν τοι ἐν αὐτῇ ὄρος, Σαώκη καλεῖται. Ἐνεμέσσα. |
| 13 16 | Ἐμέμφετο. Παιπαλόεντος. |
| 13 17 | Τραχέος. Κραιπνά. |
| 13 18 | Κραιπνῶς, ταχέως. Προβιβάς. Ἡρέμα προβαίνων. Ὀρέξατο. |
| 13 20 | Ἐξέτεινε. διέβη. Τὸ δὲ τέτρατον. Προσληπτέον, ὀρεξάμενος. Αἰγάς. |
| 13 21 [15] | ἔνθα δέ οἱ κλυτὰ δώματα. Αἰγαὶ, πόλις Ἀχαΐας ἐν Πελοποννήσῳ. Ἔνθα τιμᾶται ὁ Ποσειδῶν. Ἄγεται δὲ καὶ Διονύσῳ ἑορτή. Ἐν ᾗ ἐπειδ’ ἂν ὁ χορὸς συστὰς τὰς τοῦ δαίμονος τελετὰς ὀργιάζῃ, καὶ θαυμάσιον ἐπιτελεῖσθαί φασιν ἔργον. Ἄμπελοι γὰρ, ἃς καλοῦσιν ἐφημέρους, ἀνισχούσης ἡμέρας, καρπὸν βλαστάνουσιν· ἄχρι δὲ τῆς ἑσπέρας οἶνον ἄφθονον ἔχουσιν. Ἡ ἱστορία παρὰ Εὐφορίωνι. Ἐζήτηται δὲ, διατί εὐθέως οὐ πορεύεται ὁ Ποσειδῶν εἰς Τροίαν, ἀλλὰ τὸν χρόνον δαπανᾷ, πορευθεὶς εἰς Αἰγάς. Ῥητέον, ὅτι δυεῖν ἕνεκα πραγμάτων μεμηχάνηται ἡ ἀποδημία. πρῶτον μὲν, ἵνα ἀποπλανήσῃ τὸν Δία ὡς ἀπολελοιπὼς τὸν πόλεμον. δεύτερον δὲ, ἵνα καθοπλισθῇ εἰς τὸν Διὸς πόλεμον, ἐὰν ἄρα φωραθεὶς εἰς τὴν συμμαχίαν κινδυνεύσῃ. Ὑπ’ ὄχεσφι τιτύσκετο. |
| 13 23 | Ὑπεζεύγνυε τῷ ὀχήματι τοὺς ἵππους. Ὠκυπέτα χρυσέῃσιν ἐθείρῃσιν κομόωντε. |
| 13 24 [5] | Χρυσῷ κεκοσμημέναις, ἢ καλαῖς. Ἔθειραι δὲ εἴρηνται παρὰ τὸ ἐξ ἔθους εἴρεσθαι, ὅ ἐστι, πλέκεσθαι. Ὠκυπέτα. Ταχέως τρέχοντας. Ἱμάσθλην. |
| 13 25 | Μάστιγα. Ἄταλλεν. |
| 13 27 | Ἐν νεότητι κατὰ διάθεσιν ἐγίγνετο. ὅ ἐστιν, ἐσκίρτα, καὶ ἔχαιρεν. Ὑπ’ αὐτῷ. Ἀντὶ τοῦ, δι’ αὐτόν. Πάντοθεν ἐκ κευθμώνων. |
| 13 28 | Ἐκ τῶν καταδύσεων καὶ φωλεῶν. Γηθοσύνῃ. |
| 13 29 | Τῇ χαρᾷ. Διαίνετο. |
| 13 30 | Διάβροχος ἐγίγνετο. Ἐΰσκαρθμοι. |
| 13 31 | Εὐσκάριστοι. Ὅ ἐστιν, εὐκίνητοι, ταχεῖς. Σκαρθμὸς γὰρ, κατὰ διάλεκτον, ὁ πούς. Ἔστι δέ τι σπέος εὐρύ. |
| 13 32 | Ἀφώτιστον οἴκημα πλατύ. παρὰ τὴν σβέσιν τοῦ φωτός. Λίμνης. Νῦν θαλάσσης. Τενέδοιο καὶ Ἴμβρου. |
| 13 33 [5] | Νῆσοι πλησίον Τροίας κείμεναι. Καὶ ἡ μὲν Τένεδος κεῖται μέση τριῶν πελάγων, Αἰγαίου, Ἑλλησπόντου, Μέλανος κόλπου. Διὸ καὶ Τρίοδος ὑπ’ ἐνίων καλεῖται. Ἡ δὲ Ἴμβρος ἐστὶν ἐν τῷ Μέλανι κόλπῳ. Εἶδαρ. |
| 13 35 | Ἔδεσμα. τροφήν. Ἔδμεναι. |
| 13 36 | Ἐσθίειν. Πέδας. Δεσμούς. Ἤτοι παρὰ τὸ πιέζειν εἴρηνται, ἢ παρὰ τοὺς πόδας. Ὥσπερ παρὰ τὸν ὀβολὸν, τὸ ἡμιωβόλιον. Ἀλύτους. |
| 13 37 | Δυσλύτους. Ἄμοτον. |
| 13 40 | Ἀντὶ, ἀμότως, καὶ ἀπληρώτως. Ἄβρομοι, αὐίαχοι. |
| 13 41 [5] | Ἀντὶ τοῦ, πολύβρομοι, καὶ πολύηχοι. Ἑκάστοτε θορυβώδεις τοὺς Τρῶας παρίστησιν. Αὐίαχοι. Ἀντὶ τοῦ, ἀνίαχοι. τοῦ γὰρ ν ἐξαιρεθέντος, ὑπεισῆλθε τὸ υ, ὡς καὶ ὅτε τὸ ἀγανθοὶ, ἀγαυοί. Χρύσιππος δὲ ὁ Στωϊκὸς, καὶ Διονύσιος ὁ Θρᾷξ ψιλοῖ τὸ αὐίαχοι, ἵν’ ᾖ ξηρόφωνοι. Γαιήοχος, ἐννοσίγαιος. |
| 13 43 [5] | Ἐπίθετα Ποσειδῶνος. Καὶ τὸ μὲν ἓν δηλοῖ, ὁ τὴν γῆν συνέχων. τὸ δὲ ἕτερον, ὁ κινῶν αὐτήν. Καὶ γὰρ, περὶ ἰατρὸν, δύο ἐστὶν ὧν χρὴ προΐστασθαι, καὶ τὰ νοσερὰ διορθοῦσθαι, καὶ τὰ ὑγιεινὰ προφυλάσσειν. Κρυεροῖο. |
| 13 48 | Φρικτοῦ, φοβεροῦ. Ἄλλῃ. |
| 13 49 | Ἀλλαχοῦ, κατ’ ἄλλο μέρος. Ὑπερκατέβησαν. |
| 13 50 | Ὑπερέβησαν. Ἕξουσιν. |
| 13 51 | Ἐφέξουσι, κωλύσουσιν. Ἧι ῥ’ ὅγε. |
| 13 53 | Καθ’ ὃ μέρος οὗτος. Ὁ λυσσώδης. Ὁ μεμηνώς. Ἐρωήσαιτ’ ἀπὸ νηῶν. |
| 13 57 | Ἀποστρέψοιτε καὶ ἀπελάσοιτε τῶν νηῶν. Σκηπανίῳ. |
| 13 59 | Σκήπτρῳ. Ἀπὸ τοῦ σκηρίπτεσθαι, ὅ ἐστιν, ἐπερείδεσθαι. Κεκοπώς. |
| 13 60 | Πλήξας. Ἴρηξ. |
| 13 62 | Ἱέραξ. Αἰγίλιπος. |
| 13 63 | Ὑψηλῆς. Περιμήκεος. Λίαν μεγάλης, ὑπερμεγέθους. Ἀρθείς. Ἐπαρθεὶς, ἀποπτάς. Πεδίοιο. |
| 13 64 | Διὰ τοῦ πεδίου. Ὄρνεον ἄλλο. Ἀντὶ τοῦ, ἀλλόφυλον. Τοῖϊν δέ. |
| 13 66 [25] | Τούτων δέ. Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας. Αἴας Λοκρὸς μὲν ἦν τὸ γένος, ἀπὸ πόλεως Ὀποῦντος, πατρὸς δὲ Ὀϊλέως. Οὗτος, μετὰ τὴν τῆς Ἰλίου πόρθησιν, αἴτιος τοῖς Ἕλλησιν ἀπωλείας ἐγένετο. Κασάνδραν γὰρ τὴν Πριάμου, ἱκέτιν οὖσαν Ἀθηνᾶς, ἐν τῷ τῆς θεᾶς σηκῷ κατήσχυνεν, ὥστε τὴν θεὰν τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ ξοάνου εἰς τὴν ὀροφὴν τρέψαι. Τοῖς δὲ Ἕλλησιν ὑποστρέφουσι, καὶ κατὰ τὴν Εὔβοιαν γενομένοις, χειμῶνας διήγειρε μεγάλους, ὥστε πολλοὺς αὐτῶν διαφθαρῆναι. Διανηξάμενος δὲ Αἴας εἰς τὰς Γυράδας καλουμένας πέτρας, ἔλεγε, χωρὶς θεῶν γνώμης, διασωθῆναι. Ποσειδῶν δὲ, ἀγανακτήσας, διέσχισε τὴν πέτραν, καὶ τὸν Αἴαντα τῷ κλύδωνι παρέδωκεν. Ἐκριφέντα δὲ αὐτὸν, κατάδηλον νεκρὸν, Θέτις, ἐλεήσασα, θάπτει. Ἀθηνᾶ δὲ οὐδὲ οὕτως τῆς ὀργῆς ἐπαύσατο, ἀλλὰ καὶ τοὺς Λοκροὺς ἠνάγκασεν ἐπὶ χίλια ἔτη εἰς Ἴλιον ἐκ κλήρου παρθένους πέμπειν. Ἡ ἱστορία παρὰ Καλλιμάχῳ ἐν Αἰτίοις. καὶ παρ’ αὐτῷ τῷ Ποιητῇ ἐν Δ Ὀδυσσείας, παχυμερῶς. Οἰωνιστής. |
| 13 70 | Οἰωνοσκόπος. Πῶς δέ φησιν ὁ Ποσειδῶν οὐκ ἔλαθε τὸν Αἴαντα; Καὶ ῥητέον, ὅτι φαντασίαν παρέχει τὸ θεῖον ἑαυτοῦ. Ἴχνια. |
| 13 71 | Ἴχνη, πατήματα. Ἀρίγνωτοι. |
| 13 72 | Εὐδιάγνωστοι. Μαιμώωσι. |
| 13 75 | Μετὰ προθυμίας ὁρμῶσιν. Ὤρορε. |
| 13 78 | Ὥρμηται. Ὑπερβιβασμὸς χρόνου. Ἔσσυμαι. |
| 13 79 | Ὥρμηκα, ἐσπούδακα. Χάρμῃ γηθόσυνοι. |
| 13 82 | Χαίροντες τῇ ψυχῇ. Ἔστι δὲ ὅτε δηλοῖ ἡ λέξις καὶ τὴν μάχην. Ἀνέψυχον. |
| 13 84 | Ἀνεκτῶντο, ἀνέπαυον. Δάκρυα λεῖβον. |
| 13 88 [5] | Ἐστέναζον, ἐδάκρυον. Ὑπ’ ὀφρύσι δάκρυα λεῖβον. Οἱ γὰρ ὀφθαλμοὶ καθ’ Ὅμηρον ὑπὸ ταῖς ὀφρύσι· Κοίμισόν μοι Ζηνὸς ὑπ’ ὀφρύσιν ὄσσε φαεινώ. Διὰ δὲ τούτων, ἐδάκρυον. Ἕτεροι δὲ ἤκουσαν, λεληθότως ἔκλαιον. Μετεισάμενος. |
| 13 90 | Πρὸς αὐτοὺς ἀφικόμενος, μετελθὼν, ἢ μεταβληθείς. Αἰδώς. |
| 13 95 | Αἰδέσθητε. Ἁμάς. |
| 13 69 | Ἡμετέρας. Λευγαλέοιο. |
| 13 97 | Ὀλεθρίου. Νῦν δὴ εἴδεται ἦμαρ, ὑπὸ Τρώεσσι δαμῆναι. |
| 13 98 | Νῦν ἀνεφάνη ἡ ἡμέρα ἐν ᾗ ὑπὸ τῶν Τρώων ἀναιρεθήσεσθε. Εἴδεται. Φαίνεται. Ἔφασκον. |
| 13 100 | Ὑπελάμβανον, ἔλεγον. Φυζακινῇς. |
| 13 102 | Φευκτικαῖς, δειλαῖς. Θώων. |
| 13 103 [10] | Πανθηρίων. Ὁ θὼς, ζῶον ἄλκιμον καὶ εὐκίνητον. Ἔνιοι δὲ, παραπλήσιον ὑαίνῃ. Παρδαλίων. Παρδάλεων. Ἤϊα. Βρώματα. Κυρίως δὲ, τὰ ἐν τῇ ὁδῷ ἐπιτήδεια. ἐφόδια. Λύκων τ’ ἤϊα πέλονται. Βρώματα, οὐ τὰ ἐν οἴκῳ δὲ ἐσθιόμενα, ἀλλὰ τὰ ἐν ὁδῷ. Δεῦτε, φίλοι, ἤϊα φερώμεθα, Σιμωνίδης φησί. καὶ τὰ ἄχυρα δὲ ἤϊα λέγεται. Ὡς τό· Ὡς δ’ ἄνεμος ζαὴς, ἠΐων θημῶνα τινάξῃ. Τάχα δὲ τὰ φερόμενα, παρὰ τὸ ἰέναι. Γενηθέντος γὰρ ἀνέμου, δεῦρο κἀκεῖσε φέρονται. Ἠλάσκουσαι. |
| 13 104 | Ἐκκλίνουσαι, πλανώμεναι. Οὐκ ἐθέλεσκον. |
| 13 106 | Οὐκ ἠδύναντο. Ἑκάθε. |
| 13 107 | Πόῤῥωθεν. Κακότητι. |
| 13 108 | Κακίᾳ, δειλίᾳ. Μεθημοσύνῃσι. Ταῖς ἀμελείαις. Ἀλλ’ ἀκεώμεθα θᾶσσον. |
| 13 115 [5] | Ἀλλ’ ἰασώμεθα διὰ τάχους τὸ γεγονὸς ἁμάρτημα. Ἀκεσταί. Εὐθεράπευτοι, εὐΐατοι. Ὁ δὲ λόγος· αἱ τῶν ἀγαθῶν φρένες ῥᾳδίως πρὸς τὸ κρεῖττον μετατίθενται, εὐθεράπευτοι οὖσαι. Ἢ, θεραπευτικαί εἰσιν. Οὐ καλά. |
| 13 116 | Οὐ καλῶς. Λυγρός. |
| 13 119 | Χαλεπὸς, ἄδοξος. Νεμεσσῶμαι. Μέμφομαι. Περὶ κῆρι. Ἐκ ψυχῆς. Κελευτιόων. |
| 13 125 [5] | Παρακελευόμενος, παρορμῶν. Γαιήοχος. Ἤτοι ὁ ἐπὶ γῆς ὀχούμενος. Ἢ, ὁ χαίρων τοῖς ἅρμασιν. Ἵππιος γὰρ ὁ θεός. Ἢ, ὁ συνέχων καὶ βαστάζων τὴν γῆν. Φασὶ γὰρ, αὐτὴν ἐπὶ ὕδατος ἐστηρίχθαι. Ἐννοσίγαιος δὲ ὁ κινῶν τὴν γῆν. Τῇ τοῦ ὕδατος γὰρ παρὰ χρόνον τινὰ μεταστάσει γίγνεται ὁ σεισμός. Ὀνόσαιτο. |
| 13 127 | Μέμψαιτο. Λαοσσόος. |
| 13 128 | Ἡ τοὺς λαοὺς σεύουσα, τουτέστιν, εἰς φυγὴν ἄγουσα, ἢ σώζουσα. Κρινθέντες. |
| 13 129 | Διαταχθέντες. Προθελύμνω. |
| 13 130 [5] | Ἐπάλληλοι. πυκνοί. Ἀνδρόμαχος ἐν ἐτυμολογικοῖς φησι, κυρίως λέγεσθαι τὰ ἐπαλλήλους κλάδους ἔχοντα δένδρα, διὰ τὸ θηλυμανεῖν. Ψαῦον. |
| 13 132 | Ἠρέμα ἥπτοντο. Ἐπτύσσοντο. |
| 13 134 | Εἰς τὸ αὐτὸ συνήγετο, καὶ ἐκάμπτετο κραδαινόμενα. Προὔτυψαν. |
| 13 136 | Προέβαλον, προέκρουσαν. Ὀλοοίτροχος. |
| 13 137 [5] | Λίθος περιφερὴς, στρογγύλος, ὁ ἐν τῷ τρέχειν ὀλοὸς, τουτέστιν, ὀλέθριος, ἐπεὶ καταφερόμενος πᾶν τὸ ἐμπίπτον βλάπτει. Στεφάνης. |
| 13 138 | Περικεφαλαίας. Ἢ ὄρους ἐξοχῆς. Νῦν δὲ, λείας πέτρας. Ἀσπέτῳ. |
| 13 139 | Πολλῷ. Ἀναιδέος. Τραχείας. Ὕψι. |
| 13 140 | Ἐφ’ ὕψους. Ἀναθρώσκων. Ἀναβαλλόμενος, ἀναπηδῶν. Πέτεται. Ταχέως φέρεται. Ἀσφαλέως. |
| 13 141 | Παραμόνως. Ἰσόπεδον. |
| 13 142 | Ἰσώμαλον τόπον. Ἐσσύμενός περ. Καίπερ ὁρμῇ πολλῇ χρώμενος. Ἀπείλει. |
| 13 143 | Ἠπείλει, ὑπισχνεῖτο. Ὁτὲ δὲ τὸ καυχᾶται καὶ ἐπιπλήσσει δηλοῖ. Πυκινῇς φάλαγξι. |
| 13 145 | Ταῖς πυκναῖς τάξεσιν. Ἐνέκυρσεν. Ἐνέτυχεν. Ἐγχριμφθείς. |
| 13 146 | Ἐνερείσας. Ἀμφιγύοισιν. |
| 13 147 | Ἑκατέρωθεν ἠκονημένοις, καὶ βλάπτειν δυναμένοις. Ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον. |
| 13 149 [5] | Διὰ παντὸς τοῦ πέρατος ἀκουσθῆναι δυνάμενον. Ἢ, διαπεράσιμον εἰς ἀκοάς. Ἢ, διαπρύσιον διαφανὲς, καὶ σημαντικόν. Δάρδανοι. |
| 13 150 | Οἱ ἐν Δαρδάνῳ πόλει τῆς Τροίας οἰκοῦντες. Σχήσουσιν. |
| 13 151 | Ἐφέξουσι, κωλύσουσι. Πυργηδόν. |
| 13 152 | Δίκην πύργου. ἐν τάξει. Ἔστι δὲ ἐπίῤῥημα παραβολοειδὲς, ὅμοιον τῷ σφαιρηδόν. Κοῦφα ποσὶ προβιβάς. |
| 13 158 [10] | Ἤτοι, μετέωρα καὶ ὑψηλὰ προβαίνων. Ἢ, ἐπ’ ἄκρων τῶν ποδῶν βαδίζων, οἱονεὶ ἀκροβηματίζων. Ὑπασπίδια προποδίζων. Ὑπὸ τῇ ἀσπίδι ἠρέμα καὶ εὐρύθμως βαίνων. Ἢ, ὑπὸ τὴν ἀσπίδα τοὺς πόδας τιθείς. τουτέστι, περικαλύπτων αὐτοὺς τῇ ἀσπίδι κατὰ τὴν πορείαν. Ἐξ οὗ πρόδηλον, ὅτι οὐκ εἶχεν ὁ Δηΐφοβος ἀμφιβρότην ἀσπίδα, οὐδὲ ὅπλα, ἐπεὶ ἂν αὐτὴν ἐκράτει. Αὐτοῖο τιτύσκετο. |
| 13 159 | Κατ’ αὐτοῦ ἐστοχάζετο. Καυλῷ. |
| 13 162 | Καυλὸς, τὸ ἄκρον τοῦ δόρατος, τὸ ἐμβαλλόμενον εἰς τὴν ἐπιδορατίδα. Ἐάγη. Κατεάγη, ἐκλάσθη. Χώσατο δ’ αἰνῶς. |
| 13 165 | Ἐλυπήθη γὰρ κατ’ ἀμφότερα, ἐπί τε τῷ τὴν νίκην ἀφῃρῆσθαι, καὶ ἐπὶ τῷ κεκλάσθαι τὸ δόρυ. Οἰσόμενος. |
| 13 168 [5] | Κομίσων, οἴσων. Διαφέρει δὲ τὸ οἴσων, καὶ τὸ οἰσόμενος. Οἴσων μὲν γὰρ ἑτέρῳ· Οἶσε θέειον, γρηῢ, κακῶν ἄκος (καὶ) Οἴσετε δ’ ἄρνα Λευκόν. Οἰσόμενος δὲ ἑαυτῷ. Πήδασον. |
| 13 172 | Πήδασος, πόλις Καρίας. Μελίη ὥς. |
| 13 178 | Ὡς μελία. Ἔστι δὲ εἶδος δένδρου. Κορυφῇ. |
| 13 179 | Ἐξοχῇ. Ἕκαθεν περιφαινομένοιο. Πόῤῥωθεν ὁρωμένου, περιόπτου. Τέρενα. |
| 13 180 | Τρυφερὰ, ἁπαλὰ, ῥᾳδίως δυνάμενα τείρεσθαι. Ἔτι δὲ, χλωρά. Ἔοικε δὲ ὥσπερ συναλγῶν τῷ δένδρῳ τοιαῦτα εἰρηκέναι. Βράχε τεύχεα. |
| 13 181 | Ὠνοματοπεποίηκεν. Ἐντεῦθεν δὲ ἀπὸ τοῦ ἤχου τῶν ὑδάτων καὶ τὸ βρέχειν ὠνόμασται. Ὁ δὲ λόγος· τὰ περὶ αὐτῶν τεύχεα ἔβραχεν. Νισσόμενον. |
| 13 186 | Παραγιγνόμενον. Ὀρέξατο. |
| 13 190 | Ἐξέτεινε. Χροὸς εἴσατο. |
| 13 191 | Διὰ τοῦ χρωτὸς διῆλθε. Καρχαροδόντων. |
| 13 198 | Ὀξεῖς καὶ ἐπικαμπεῖς ὀδόντας ἐχόντων. Ῥωπήϊα. |
| 13 199 | Οἱ τόποι ἐν οἷς ῥῶπες φύονται. Ῥῶπες δὲ πολύφυλλα καὶ ἱμαντώδη φυτὰ δρυῶν. Ὑψοῦ. |
| 13 200 | Ἐν ὕψει. Γαμφηλῇσι. Γομφοῖς. Σιαγόσι. Παρὰ τὸ κεκάμφθαι. Κορυστά. |
| 13 201 | Κορυσταί. Ὁπλῖται. Συλήτην. |
| 13 202 | Ἢ Δώριόν ἐστιν, ἢ παρὰ τὸ συλησάτην. Σφαιρηδόν. |
| 13 204 | Δίκην σφαίρας. Ἑλιξάμενος. Ἐπιστραφείς. Υἱωνοῖο. |
| 13 207 | Ἐκγόνου. Ἰγνύην. |
| 13 212 | Ἀγκύλην. Ἢ, τὸ ὄπισθεν τοῦ γόνατος. Ἔνεικαν. |
| 13 213 | Ἐκόμισαν. Μενοίνα. |
| 13 214 | Ἐνεθυμεῖτο. Ἀντιάαν. |
| 13 215 | Μεταλαμβάνειν, ἐφάπτεσθαι. Εἰσάμενος. |
| 13 216 | Ὁμοιωθείς. Πλευρῶνι καὶ Καλυδῶνι. |
| 13 217 | Ἀντὶ τοῦ Πλευρῶνος καὶ Καλυδῶνος. εἰσὶ δὲ πόλεις Αἰτωλίας. Αἰτωλοῖσιν ἄνασσεν. |
| 13 218 [5] | Αἰτωλὸς παῖς μὲν ἦν Ἐνδυμίωνος. Ὃς ἀκούσιον φόνον δράσας, ἔφυγεν εἰς τὴν ἀπ’ αὐτοῦ προσαγορευθεῖσαν Αἰτωλίαν, κἀκεῖ τεκνοῦται Πλευρῶνα. Ἀφ’ οὗ ἡ ἐν Αἰτωλίᾳ πόλις Πλευρὼν ἐκλήθη. Τούτου δὲ γίγνονται δύο παῖδες, Κούρης καὶ Καλυδών. Ἀφ’ ὧν ἄλλαι δύο πόλεις ἐν Αἰτωλίᾳ προσηγορεύθησαν. Ποῦ τοι ἀπειλαί. |
| 13 219 | Λείπει τὸ εἰσίν. ἔπειτα ἀπὸ ἄλλης διανοίας, Οἴχονται τὰς Τρωσὶν ἀπείλεον υἷες Ἀχαιῶν. Ὅσσον ἔγωγε Γιγνώσκω. |
| 13 222 | Ὅσον ἐγὼ γνωρίζω. Ἐπιστάμεθα. |
| 13 223 | Δυνάμεθα, ἐμπείρως ἔχομεν. Ἴσχει. |
| 13 224 | Ἐπέχει. Ἀκήριον. Ἀψυχοποιόν. Ἀνδύεται. |
| 13 225 | Ἀναδύεται. Μέλλει. |
| 13 226 | Ἔοικε. Μενεδήϊος. |
| 13 228 | Ὑπομονητικὸς ἐν τῇ μάχῃ. Μέλπηθρα. |
| 13 233 | Ἐμπαίγματα, παίγνια. Εἰώθασι γὰρ οἱ κύνες κορεσθέντες τοῖς λειψάνοις ἐμπαίζειν. λέων δὲ τὸ πᾶν ἐσθίει. Σπεύδειν. |
| 13 236 | Κακοπαθεῖν, ἐνεργεῖν. Συμφερτὴ δ’ ἀρετὴ πέλει ἀνδρῶν καὶ μάλα λυγρῶν. |
| 13 237 [10] | Ἀντὶ τοῦ, συμφορητή. Τὸ δὲ ὅλον· καὶ ἡ τῶν δειλῶν καὶ ἀνάνδρων καὶ μάλα λυγρῶν δύναμις, εἰς ταὐτὸ συνελθοῦσα, ἀρετὴν γεννᾷ. οὐδεμία πρόφασις λείπει τοῖς ἀνδρείοις, εἴγε καὶ δειλοὶ ἀλλήλοις συνιόντες, ἐνάρετα δρῶσι. καὶ μάλα λυγρῶν ἀνδρῶν συμφερτὴ γίγνεται ἀρετή· πόσῳ μᾶλλον, ὅτε καὶ ἀγαθοῖς ἡμεῖς δυνάμεθα μάχεσθαι; Νῶϊ δὲ καί κ’ ἀγαθοῖσιν ἐπιστάμεθα μάχεσθαι. |
| 13 238 | Ἡμεῖς δὲ καὶ ἀνδρείοις δυνάμεθα μάχεσθαι. Ἐπιστάμεθα γὰρ, τὸ δυνάμεθα. Ἀμπόνον. |
| 13 239 | Ἐπὶ τὸν πόλεμον. Ἐναλίγκιος. |
| 13 242 | Ὅμοιος. Αἰγλήεντος. |
| 13 243 | Λαμπροῦ. Ἀρίζηλοι. |
| 13 244 | Μεγάλως ἔκδηλοι. Μετὰ γὰρ δόρυ χάλκεον ἤει Οἰσόμενος. |
| 13 247 | Ἀπῄει γὰρ δόρυ κομίσων. Μηριόνη, Μόλου υἱὲ, πόδας ταχὺ, φίλταθ’ ἑταίρων. |
| 13 249 [5] | Δι’ ἑνὸς στίχου καὶ τῆς συγγενείας ὑπέμνησε, καὶ τὴν τῶν ποδῶν ῥώμην ἐμαρτύρησε, καὶ τὸ ὑπερβάλλον αὐτοῦ τῆς φιλοστοργίας ἐνεδείξατο. Ἠέ τι βέβληαι. |
| 13 251 | Ἢ τετρῶσαί τι μέρος τοῦ σώματος. Ἠέ τευ ἀγγελίης μετ’ ἐμ’ ἤλυθες. |
| 13 252 | Ἢ περί τινος ἀγγελείας πρὸς ἐμὲ παραγέγονας. Τό νυ γάρ. |
| 13 257 | Ἐκεῖνο γὰρ δή. Δήεις. |
| 13 260 | Εὑρήσεις. Ἐνώπια. |
| 13 261 [5] | Οἱ ἐναντίοι κατὰ τὰς εἰσόδους τοῖχοι. Ἵν’ ᾖ, δούρατα παμφανόωντα δηλονότι. Καὶ ἐν τῇ Θ οὕτως· Ἅρματα δ’ ἔκλινεν πρὸς ἐνώπια παμφανόωντα. Κταμένων. |
| 13 262 | Ἀναιρουμένων. Ἀποαίνυμαι. Ἀφαιροῦμαι. Ἑκάς. |
| 13 263 | Μακρὰν, πόῤῥω. Γανόωντες. |
| 13 265 | Λαμπρυνόμενοι, στίλβοντες. Καί τοι ἐμοί. |
| 13 267 | Καὶ ἐμοὶ δή. Ἀλλ’ οὐ σχεδόν ἐστιν ἑλέσθαι. |
| 13 268 | Ἀλλ’ οὐκ ἔστι μοι ἐγγὺς ὥστε λαβεῖν. Τί σε χρὴ ταῦτα λέγεσθαι. |
| 13 275 | Οἷον, οὐ χρή σε περὶ τούτων λέγειν τί. Εἰ γὰρ δὴ παρὰ νηυσὶ λεγοίμεθα. |
| 13 276 [5] | Τὸ Ἑξῆς· εἰ γὰρ νῦν παρὰ νηυσὶ λεγοίμεθα εἰς λόχον, οὐδέ κεν ἔνθα τεὸν μένος. Τὰ δὲ λοιπὰ διαμέσου, πρὸς τὸ, δυσυπομόνητον εἶναι καὶ τοῖς ἀνδρειοτάτοις τὴν ἐνέδραν. Λεγοίμεθα. Καταριθμοίμεθα. Διαείδεται. |
| 13 277 | Δείκνυται, φαίνεται. Τρέπεται. |
| 13 279 | Μετατρέπεται, μεταβάλλεται. Ἄλλυδις ἄλλῃ. Ἀπ’ ἄλλου εἰς ἄλλο κατάστημα. Ἐρητύεται. |
| 13 280 | Κατέχεται. Μετοκλάζει. |
| 13 281 | Μετακαθίζει ἐπ’ ἀμφοτέρους πόδας. Ὀκλὰξ γάρ ἐστι τὸ, ἐπὶ γόνυ. Ὅ ἐστιν, ἐγκλίνει τὰ γόνατα, διὰ δειλίαν μετακαθίζων. Πατάσσει. |
| 13 282 | Κτυπεῖ, ἢ, κινεῖται μείζονι παλμῷ ἀπὸ τοῦ πολλοῦ φόβου. Κῆρας ὀϊομένῳ. |
| 13 283 | Θάνατον προσδοκῶντι. Πάταγος. Κτύπος. Ταρβεῖ. |
| 13 285 | Φοβεῖται. Ἐπειδὰν πρῶτον ἐσίζηται λόχον ἀνδρῶν. Ἐπ’ ἂν ἅπαξ καθεσθῇ ἐν τῇ ἐνέδρᾳ τῶν ἀνδρῶν. Ἀρᾶται δὲ τάχιστα μιγήμεναι ἐν δαῒ λυγρῇ. |
| 13 286 [5] | Εὔχεται δὲ ὁ γενναῖος ἀνὴρ τὴν ταχίστην συμβαλεῖν τοῖς πολεμίοις. Δαῒ λυγρῇ. Τῇ χαλεπῇ μάχῃ. Οὐδέ κεν ἔνθα τεόν γε μένος καὶ χεῖρας ὄνοιτο. |
| 13 287 | Οὐδ’ ἂν ἐνταῦθά τις καταμέμψοιτό σου τὴν δύναμιν καὶ τὴν προθυμίαν. Βλεῖο. |
| 13 288 | Βληθείης. Πονεύμενος. Ἐνεργῶν, πολεμῶν. Τυπείης. Ἐκ χειρὸς τρωθείης. Στέρνων. |
| 13 290 | Στηθῶν. Νηδύος. Τῆς γαστρός. Ἀντιάσειεν. Ἀπαντήσοι, ἔλθοι. Πρόσσω ἱεμένοιο. |
| 13 291 | Ἔμπροσθεν ὁρμῶντος. Μετὰ προμάχων ὀαριστύν. Ἐν τῇ τῶν πρωταγωνιστῶν ὁμιλίᾳ καὶ συναναστροφῇ. Λεγώμεθα. |
| 13 292 | Διαλεγώμεθα, ὁμιλῶμεν. Νηπύτιοι ὥς. Ὡς νήπιοι, καὶ ἄφρονες. Ὑπερφιάλως. |
| 13 293 | Ὑπερηφάνως, μεγάλως. Μέγα πτολέμοιο μεμηλώς. |
| 13 297 | Μεγάλως τοῦ πολέμου ἐπιμέλειαν καὶ φροντίδα ποιούμενος. Πόλεμόνδε μέτεισιν. |
| 13 298 | Εἰς τὸν πόλεμον παραγίγνεται. Ἀταρβής. |
| 13 299 | Ἄφοβος. Ταλάφρονα. |
| 13 300 | Καρτερικὸν καὶ ὑπομονητικὸν φρόνημα ἔχοντα. ἀνδρεῖον. Ἐφύρους. |
| 13 301 [5] | Ἐπὶ τοὺς Ἐφυραίους πάλαι καλουμένους. νῦν δὲ Κραννωνίους. Ἰστέον δὲ, ὅτι Ἐφύραι εἰσὶ τέσσαρες. μία μὲν ἡ κατὰ Θεσσαλίαν. δευτέρα δὲ ἡ κατὰ τὴν Ἤπειρον. τρίτη δὲ ἡ τῆς Ἤλιδος. καὶ τετάρτη ἡ νῦν καλουμένη Κόρινθος. Νῦν οὖν λέγει τοὺς καλουμένους Κραννωνίους ἐν Θεσσαλίᾳ. Ὡς Ἀπολλόδωρος ἱστορεῖ. Φλέγυας. |
| 13 302 [20] | Τοὺς ἐν Φωκίδι ἀθέους Γορτυνίους καλουμένους. οἳ ἐνέπρησαν τὸν ἐν Δελφοῖς ναὸν τοῦ Ἀπόλλωνος. Ἠὲ μετὰ Φλέγυας μεγαλήτορας. Φλέγυες, Γόρτυναν κατοικοῦντες, παρανομώτατον καὶ λῃστρικὸν διῆγον βίον, καὶ κατατρέχοντες τοὺς περιοίκους, χαλεπῶς ἠδίκουν. Θηβαῖοι δὲ, πλησιόχωροι ὄντες, ἐδεδοίκεισαν καὶ μέχρι πολλοῦ, εἰ μὴ Ἀμφίων καὶ Ζῆθος, οἱ Διὸς καὶ Ἀντιόπης, ἐτείχισαν τὰς Θήβας. Εἶχε γὰρ Ἀμφίων λύραν, παρὰ μουσῶν αὐτῷ δεδομένην. δι’ ἧς κατέθελγε καὶ τοὺς λίθους, ὥστε καὶ πρὸς τὴν τειχοδομίαν αὐτομάτως ἐπέρχεσθαι. Τούτων μὲν οὖν ζώντων, οὐδὲν οἱ Φλέγυες τοὺς Θηβαίους ἠδύναντο διαθεῖναι κακόν. Θανόντων δὲ αὐτῶν, ἐπελθόντες, σὺν Εὐρυμάχῳ τῷ βασιλεῖ τὰς Θήβας εἷλον. Πλείονα δὲ τολμῶντες ἀδικήματα, κατὰ Διὸς προαίρεσιν, ὑπὸ Ἀπόλλωνος διεφθάρησαν, ὡς ἱστορεῖ Φερεκύδης. Δεύεσθαι. |
| 13 310 | Προσδεῖσθαι. Ἄδην ἐλόωσιν. |
| 13 315 | Εἰς κόρον ἔλωσιν. ὅ ἐστι, πολέμου κορεσθῆναι ποιήσωσιν. Αἰπύ. |
| 13 317 | Μέγα, φοβερόν. Ἐσσεῖται. Γενήσεται. Δαλόν. |
| 13 320 | Δαυλὸν, κεκαυμένον ξύλον. Ἔδοι. |
| 13 322 | Ἐσθίοι. Δημήτερος ἀκτήν. Τὸν σῖτον. ἐπεὶ κατασσόμενος, καὶ ἀλούμενος, ἄρτος γίγνεται. Χαλκῷ τε ῥηκτός. |
| 13 323 | Σιδηρότρωτος. Ῥηξήνορι. |
| 13 324 | Ἀνδρείῳ. Παρὰ τὸ ῥέζειν. Χωρήσειε. Παραχωρήσειεν. Ἔν γ’ αὐτοσταδίῃ. |
| 13 325 | Ἐν τῇ συστάδην μάχῃ. Εἴδομεν. |
| 13 327 | Ἀντὶ τοῦ, ἴδωμεν. θεασώμεθα. Ἠέ τῳ. Ἢ τινί. Ὀρέξομεν. Παράσχωμεν. Ὁμόν. |
| 13 333 | Ὅμοιον, ἰσοῤῥεπές. Λιγέων ἀνέμων. |
| 13 334 | Τῶν κατὰ τὸν ἦχον ὀξέων. Ἄμυδις. |
| 13 336 | Ὁμόσε, ὁμοῦ, εἰς τὸν αὐτὸν τόπον. Ἔφριξε δὲ μάχη. |
| 13 339 | Ἐπυκνώθη δὲ ἡ μάχη τῇ τῶν δοράτων ἀνατάσει. Φρίσσειν γὰρ, τὸ, ὀρθοῦσθαι πυκνῶς. Ταμεσίχροας. |
| 13 340 | Τμητικὰς τοῦ χρωτός. Παρὰ τὸ, ταμῶ, ῥῆμα. οὗ ὁ μέλλων ταμέσω. Ἄμερδεν. Ἐστέρησεν, ἠμαύρου. Οὐδ’ ἀκάχοιτο. |
| 13 344 | Οὐδὲ λυπηθείη ἄν. Ἀμφὶς φρονέοντε. |
| 13 345 | Διάφορα καὶ κεχωρισμένα φρονοῦντες. δυϊκῶς. Τετεύχατον. |
| 13 346 | Ἔτευχον, κατεσκεύαζον. Ὀρόθυνεν. |
| 13 351 | Εἰς ὁρμὴν ἤγαγε. Μετελθών. Ἐπ’ αὐτοὺς παραγενόμενος. Ἤχθετο. |
| 13 352 | Ἐβαρεῖτο, ἐλυπεῖτο. Ἦ μάν. |
| 13 354 | Ὄντως δὴ, ἀληθῶς δή. Ἠδ’ ἴα. Τὸ πλῆρες, ἠδὲ ἴα. ἵνα ᾖ, καὶ μόνη. Πάτρη. Ἐκ τοῦ αὐτοῦ πατρός. γένος, ἡ πατρίς. Ἀμφαδίην. |
| 13 356 | Φανερῶς. Τὼ δ’ ἔριδος κρατερῆς καὶ ὁμοιΐου πτολέμοιο Πεῖραρ ἐπαλλάξαντες, ἐπ’ ἀμφοτέροισι τάνυσσαν. |
| 13 358 [15] | Ὁ δὲ Ζεὺς, καὶ ὁ Ποσειδῶν, τὰ πέρατα τῆς μάχης καὶ τοῦ πολέμου τείναντες κατὰ ἀμφοτέρων τῶν στρατῶν, ἔδησαν ἰσχυρῷ δεσμῷ. Ὃς δεσμὸς πολλοῖς αἴτιος ἀπωλείας ἐγένετο. Τέλος γὰρ ἀποτίθεται ἀλληγορικῶς, τὰς ἑκατέρωθεν ἐξοχὰς ἐπιπεπλεγμένως, μίαν μὲν Τρώων, μίαν δὲ Ἑλλήνων, κατὰ Ποσειδῶνος καὶ Διὸς γνώμην, τῶν ἐγκαταπεπλεγμένων κτεινομένων ἀπὸ τῶν ἐξοχῶν, τῶν μὴ δυναμένων, μήτε ῥαγῆναι, μήτε λυθῆναι. Ταῦτα οὖν ἀλληγορεῖ εἰς τὸ ἰσόῤῥοπον αὐτῶν τὴν ἰσχὺν συστῆναι, διὰ τὰς τῶν θεῶν βοηθείας. Πεῖραρ. |
| 13 359 | Πέρας, τέλος. Ἐπαλλάξαντες. Ἐπιπλέξαντες τὰς κῆρας, καὶ οἱονεὶ δήσαντες. Ἄλυτον. |
| 13 360 | Ἀντὶ τοῦ, δύσλυτον. Μεσαιπόλιος. |
| 13 361 | Ὁ λεγόμενος σπαρτοπόλιος, ᾧ διεσπαρμέναι εἰσὶν αἱ πολιαί. ὁ μεσήλιξ. Ἐν φόβον ὦρσεν. |
| 13 362 | Ἐνέβαλλε φυγήν. Καβησόθεν ἔνδον ἐόντα. |
| 13 363 | Ἀπὸ Καβησοῦ πόλεως ἐνδεδημηκότα. Ἔστι δὲ πόλις Θρᾴκης. Μετὰ κλέος εἰληλούθει. |
| 13 364 | Ἐπὶ τὴν τοῦ πολέμου δόξαν παρεγεγόνει. Ἀνάεδνον. |
| 13 366 | Ἄνευ τῶν πρὸ γάμου διδομένων δώρων. Ὑποσχεσίῃσι πιθήσας. |
| 13 369 | Ταῖς ὑποσχέσεσι πιστεύσας. Ὕψι βιβάντα. |
| 13 371 | Ὑψηλὰ διαβαίνοντα. Αἰνίζομαι. |
| 13 374 | Ἐπαινῶ. Συνώμεθα. |
| 13 381 | Συνθήκην ποιησώμεθα. Ἀμφὶ γάμῳ. |
| 13 382 | Περὶ γάμου. Ἐεδνωταί. Προικοδόται. Ἀμύντωρ. |
| 13 384 | Βοηθός. Πνείοντε κατ’ ὤμων. |
| 13 385 | Καταπνέοντες αὐτοῦ τὸ μετάφρενον. Ἵετο. |
| 13 386 | Προεθυμεῖτο. Διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσε. |
| 13 388 | Διήλασε δὲ, ὅ ἐστι, διεπέρασε, τὸν σίδηρον. Ἀχερωΐς. |
| 13 389 [5] | Ἡ λεύκη. παρὰ τὸ ἐκ τοῦ Ἀχέροντος ποταμοῦ τῶν καταχθονίων κομισθῆναι αὐτὴν ὑπὸ Ἡρακλέους, στεψαμένου αὐτῇ ἐπὶ τῇ τοῦ Κερβέρου νίκῃ. Βλωθρή. |
| 13 390 | Μακρά. Παρὰ τὸ βλώσκειν, ὅ ἐστι, βαίνειν. ἐναυξὴς γάρ. Νεήκεσι. |
| 13 391 | Νεωστὶ ἠκονημένοις. Βεβρυχώς. |
| 13 393 [5] | Βρυχόμενος, σπώμενος. συντρίβων τοὺς ὀδόντας, ἢ δάκνων. Μεμίμηται δὲ τὸ γιγνόμενον πάθος περὶ τοὺς βιοθανατοῦντας. εἰώθασι γὰρ τοὺς ὀδόντας βρύχειν. Ἐκ δέ οἱ ἡνίοχος πλήγη φρένας. |
| 13 394 | Ἐξεπλάγη δὲ, καὶ ἔκφρων ἐγένετο ὁ αὐτοῦ ἡνίοχος. Εὐεργέος. |
| 13 399 | Ἐπιμελῶς κατεσκευασμένου. Ἀσίου ἀχνύμενος. |
| 13 403 | Ὑπὲρ Ἀσίου λελυπημένος. Δινωτήν. |
| 13 407 | Εὖ περιδεδινημένην, καὶ κυκλοτερῆ. Ἑάλη. |
| 13 408 | Συνεστάλη. Καρφαλέον. |
| 13 409 | Ξηρόν. Ὅθεν καὶ ὁ καρπὸς, καὶ τὸ κάρφος. Ἐπιθρέξαντος. Ἐπιψαύσαντος, ἢ ἐπελθόντος. Ἄϋσεν. Ἤχησε. Ἄτιτος. |
| 13 414 | Ἀτιμώρητος. Πυλάρταο. |
| 13 415 | Τοῦ τὰς πύλας ἰσχυρῶς ἐφαρμόζοντος. Πομπόν. |
| 13 416 | Σύνοδον. Ἐρεβεννῇ. |
| 13 425 | Σκοτεινῇ. Ὤπυιεν. |
| 13 429 | Ἐγεγαμήκει. Πᾶσαν γὰρ ὁμηλικίην ἐκέκαστο. |
| 13 431 | Πασῶν γὰρ τῶν ὁμηλίκων τῷ κάλλει διέφερε. Θέλξας. |
| 13 435 | Ἀπατήσας, ἀμαυρώσας. Οὔτ’ ἀλέασθαι. |
| 13 436 | Οὔτε ἐκκλῖναι καὶ φυγεῖν. Ὑψιπέτηλον. |
| 13 437 | Ἐφ’ ὕψους τὰ φύλλα ἔχον. Ἤρκει. |
| 13 440 | Ἀπῆργεν, ἐκώλυεν. Αὖον. |
| 13 441 | Ξηρὸν, ὀξύ. Ἄϋσεν. Ἐβόησεν. Ἐρεικόμενος. Σχιζόμενος, διακοπτόμενος ὁ χιτών. Δούπησεν. |
| 13 442 | Ἐψόφησεν, ἀπέθανεν. ἐκ τοῦ παρακολουθοῦντος. Ἀσπαίρουσα. |
| 13 443 [5] | Κινουμένη, πάλλουσα. Οὐρίαχον. Τὸν σαυρωτῆρα τοῦ δόρατος. τουτέστι, τὸ ὄπισθεν μέρος. ὃ καὶ γρόσφον καὶ στόρθυγκά φασι. Πελέμιξεν. Ἐδόνησε, διέσεισεν. Ἔνθα δ’ ἔπειτ’ ἀφίει μένος ὄβριμος Ἄρης. |
| 13 444 [5] | Καθ’ ὃ μέρος ἐκλύεται ἡ τοῦ δόρατος κίνησις. Ἢ ἄρα δή τι ἐΐσκομεν ἄξιον εἶναι Τρεῖς ἑνὸς ἀντιπεφάσθαι; Ἄρα ἀξίως καὶ δεόντως δοκοῦμέν σοι αὐχεῖν, τρεῖς ἀνθ’ ἑνὸς πεφονευκότες; Ἐπίουρον. |
| 13 450 | Φύλακα. Τῷ τόνῳ δὲ ἀναγνωστέον προπαροξυτόνως, ὡς ἐπίκουρον. Ἑταρίσσαιτο. |
| 13 456 | Ἑταῖρον καὶ συνεργὸν λάβοι. Δοάσσατο. |
| 13 458 | Ἔδοξε. Βῆναι ἐπ’ Αἰνείαν. |
| 13 459 [15] | Τροίας ἁλούσης, Αἰνείας, Ἀγχίσην παραλαβὼν τὸν πατέρα, ἔφυγε. Ναυαγίῳ δὲ περιπεσὼν περὶ τὸν Ἄθω, ἀνῄει σὺν τῷ πατρί. Καὶ Ἀγχίσης μὲν πρὸς τῷ Καλαύρῳ ὄρει, πλησίον Ἀνθέμου ποταμοῦ, τελευτᾷ. Θάψας δὲ αὐτὸν Αἰνείας, ὅπου καὶ νῦν τάφος ἐστὶν Ἀγχίσου λεγόμενος ἐν Πυάνῃ, κατὰ βούλησιν τῆς μητρὸς Ἀφροδίτης, πόλιν ἔκτισε τὴν ἀπ’ αὐτοῦ Αἰνειάδα προσαγορευθεῖσαν. Τελευτήσαντος δὲ τούτου, ὁ ἐξ αὐτῆς γενόμενος παῖς, λάθρα ἐπὶ τὴν πατρῴαν παραγενόμενος, καὶ πόλιν ἀναστήσας, παραλαβών τε τὸν στρατὸν, μετῴκισεν εἰς Ἰταλίαν. Ἐπεμήνιεν. |
| 13 460 | Ἐπιμόνως ὠργίζετο. Οὔτι τίεσκεν. |
| 13 461 | Οὐδαμῶς ἐτίμα. Κῆδος. |
| 13 464 | Συγγένεια. Ὁτὲ δὲ, λύπη. Μεμηλώς. |
| 13 469 | Ἐπιμέλειαν καὶ φροντίδα ποιούμενος. Τηλύγετον ὥς. |
| 13 470 | Παῖδα μονογενῆ. Οἰοπόλῳ. |
| 13 473 [5] | Ἤτοι ἐν ᾧ ὀΐες ἀναστρέφονται, ὅ ἐστι, πρόβατα· πολεῖν γὰρ τὸ, ἀναστρέφεσθαι. Ἢ ἐν ᾧ οἶός τις καὶ μόνος πολεῖται. ἐξ οὗ δηλοῖ, τῷ ἐρήμῳ. Φρίσσει. Ἵστησι. Θήγει. |
| 13 475 | Ἀκονᾷ. Ἀσκάλαφον. |
| 13 478 | Ἀσκάλαφος, ὁ λίαν σκληρός. παρὰ τὸ ἀσκαλὲς τῆς ἁφῆς. Ἥβης ἄνθος. |
| 13 484 | Τὸ ἀκρότατον τῆς ἀκμῆς. Ὁμηλικίῃ. |
| 13 485 | Ἀντὶ τοῦ, ὁμήλικες. Ἕνα φρεσὶ θυμὸν ἔχοντες. |
| 13 487 | Ἓν καὶ τὸ αὐτὸ φρονοῦντες. Κτίλον. |
| 13 492 | Κριόν. Πιόμενα. |
| 13 493 | Πιούμενα. Ἐκ βοτάνης. Ἀντὶ τοῦ, μετὰ τὴν βοτάνην καὶ νομήν. Γάνυται. Διαχεῖται, χαίρει. Ξυστοῖσι. |
| 13 497 | Τοῖς ἐξεσμένοι δόρασιν. Ἴεντο. |
| 13 501 | Προεθυμοῦντο. Θώρηκος γύαλον. |
| 13 507 [5] | Τὸ κοῖλον τοῦ θώρακος. Διὰ δ’ ἔντερα χαλκὸς Ἤφυσε. Διήντλησε δὲ καὶ διέκοψε τὰ ἔντερα αὐτοῦ τὸ δόρυ. Μεθ’ ἑόν. |
| 13 513 | Ἐπὶ τὸ ἴδιον. Τρέσσαι. |
| 13 515 | Διαφυγεῖν μετὰ δέους. Βάδην ἀπιόντος. |
| 13 516 | Ἠρέμα ἀπερχομένου. Δὴ γάρ οἱ ἔχεν κότον ἐμμενὲς αἰεί. |
| 13 517 | Ἐπιμόνως γὰρ αὐτῷ ὠργίζετο. Ἔσχε. |
| 13 520 | Διέσχε, διῆλθεν. Οὐδ’ ἄρα πώ τι πέπυστο. |
| 13 521 [10] | Οὐδέ πω ἐμεμαθήκει. Ἐζήτηται δὲ, πῶς, θεὸς ὢν ὁ Ἄρης οὐκ ἤδει περὶ τοῦ υἱοῦ; Ῥητέον οὖν, ὅτι παρὰ τῷ ποιητῇ οἱ θεοὶ, σωματικῶς λαμβανόμενοι, ἀνθρωποειδῶς ἐπίστανται, καὶ ἀθανασίᾳ μόνον διαφέροντες ἀνθρώπων, τοῖς αὐτοῖς ἐνέχονται πάθεσι. Βριήπυος. Μέγα καὶ βαρὺ βοῶν. Παρὰ τὸ ἠπύειν, ὅ ἐστι, φωνεῖν. Ἐελμένος. |
| 13 524 | Συγκεκλεισμένος. Ἐεργόμενοι. |
| 13 525 | Εἰργόμενοι, κωλυόμενοι. Πήληκα. |
| 13 527 | Περικεφαλαίαν, λόφον. Βόμβησεν. |
| 13 530 | Ἤχησε. Πρυμνοῖο βραχίονος. |
| 13 532 | Τοῦ ἐσχάτην ἔχοντος ἀπὸ τῆς ἐκφύσεως τὴν ἀρχὴν ἐπὶ τὸν νῶτον. Περὶ μέσσω χεῖρε τιτήνας. |
| 13 534 | Περὶ τὰ μέσα αὐτοῦ τὰς χεῖρας διατείνας, καὶ συλλαβών. Δυσηχέος. |
| 13 535 | Κακὸν ἦχον φέροντος. Νεουτάτου. |
| 13 539 | Νεοτρώτου. Λαιμόν. |
| 13 542 | Τὸν βρόγχον. Ἐπὶ δ’ ἀσπὶς ἑάφθη. |
| 13 543 | Ἐπικατήχθη δὲ αὐτῷ ἡ ἀσπίς. ὅ ἐστιν, ἐπικατηνέχθη. Παρὰ τὸ ἕπεσθαι. Θυμοραϊστής. |
| 13 544 | Ὁ τὴν ψυχὴν φθείρων. Ἀπὸ δὲ φλέβα πᾶσαν ἔκερσεν. |
| 13 546 | Ὅλην δὲ ἀπέτεμε τὴν νωτιαίαν φλέβα. Ἔκερσεν. Ἔτεμεν, ἔκειρεν. Ἀνὰ νῶτα θέουσα. |
| 13 547 | Κατὰ τὰ νῶτα τεταμένη. Περισταδόν. |
| 13 551 | Περιϊστάμενοι. Στρωφᾶτο. |
| 13 557 | Ἀνεστρέφετο. Σειόμενον. |
| 13 558 | Κινούμενον. Ἐλέλικτο. Εἰλεῖτο. ἐστρέφετο. Ἤ τευ. |
| 13 559 | Ἢ τινός. Ἀμενήνωσεν. |
| 13 562 | Ἀσθενῆ γενέσθαι ἐποίησε. Βιότοιο μεγήρας. |
| 13 563 | Φθονήσας τοῦ βίου. ὅ ἐστι, τῆς ζωῆς. Σκῶλος. |
| 13 564 | Ἀκάνθης εἶδος, ἣ πυρωθεῖσα εὐτονωτέρα γίγνεται. Πυρίκαυστος. Περικεκαυμένος, ἡμίφλεκτος. Μετασπόμενος. |
| 13 567 | Ἐπιδιώξας, ἐπακολουθήσας. Ἔνθα μάλιστα Γίγνετ’ ἄρης ἀλεγεινός. |
| 13 568 | Ὅπου ἀλγεινὴ καὶ δεινὴ γίγνεται ἡ τρῶσις. Ἑσπόμενος περὶ δουρί. |
| 13 570 | Κατασχεθεὶς, περιπαρεὶς τῷ δόρατι. Ἰλλάσι. |
| 13 572 | Τοῖς ἐξ ἱμάντων πεπλεγμένοις δεσμοῖς. Ἤσπαιρεν. |
| 13 573 | Ἐσκάριζεν, ἐκινεῖτο. Ἀπὸ δὲ τρυφάλειαν ἄραξεν. |
| 13 577 | Ἀπέκοψε δὲ τὴν περικεφαλαίαν. Ἀποπλαγχθεῖσα. |
| 13 578 | Ἀποκρουσθεῖσα. Ὁμαρτήτην. |
| 13 584 | Ὁμοῦ ἀφῆκαν. Πτυόφιν. |
| 13 588 | Πτύου. Πτύον δέ ἐστιν, ἐν ᾧ τὰ ἠλοημένα γεννήματα ἀναβάλλουσι, χωρίζοντες τοῦ ἀχύρου. Ὁ δὲ τύπος, παραγωγή. Θρώσκουσιν. |
| 13 589 | Ἀποπηδῶσιν. Λιγυρῇ. |
| 13 590 | Ὀξέως πνεούσῃ. αὔρᾳ. Ἐλήλατο. |
| 13 595 | Ἐνεπάγη. Ἐϋστρόφῳ οἰὸς ἀώτῳ. |
| 13 599 | Καλῶς περιεστραμμένῳ ἐρίῳ. τουτέστιν, ἐρίᾳ σφενδόνῃ. Οἰὸς γὰρ ἀώτῳ, προβάτου ἄνθει, ὅ ἐστιν, ἐρίῳ. Ἔσχετο. |
| 13 608 | Ἐπεκώλυσεν. Ἐλαΐνῳ ἀμφὶ πελέκκῳ. |
| 13 612 | Τῷ τοῦ πελέκεως στειλειῷ. Παρὰ τὸ πεπελεκῆσθαι. Περὶ οὖν τῷ ἐλαΐνῳ στειλῷ φησιν. Ἅμα δ’ ἀλλήλων ἐφίκοντο. |
| 13 613 | Ὑπὸ τὸ αὐτὸ ἔτυχον ἀλλήλων. Λόφον. |
| 13 615 | Χαίτην. Ῥινὸς ὑπὲρ πυμάτης. |
| 13 616 [5] | Τὸν ὑπὲρ τὴν ῥῖνα τόπον, τὸ μέτωπον. Λάκεν. Ἐσχίσθη. Ὀνοματοποιΐα, ὁ τρόπος. Τὼ δέ οἱ ὄσσε Πὰρ ποσὶν αἱματόεντα. Τὸ δὲ ὑγρὸν τὸ κατὰ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐξεῤῥύη αὐτοῦ μετὰ τοῦ αἵματος. Λείψετε δή. |
| 13 620 | Καταλείψετε δή. Ἄλλης λώβης. |
| 13 622 | Ἄλλης ὕβρεως. Οὐκ ἐπιδευεῖς. Οὐκ ἐνδεεῖς, ἀλλὰ πλήρεις ἐστέ. Ἐριβρεμέτεω. |
| 13 624 | Μεγάλως ἠχοῦντος. Διαφθέρσει. |
| 13 625 | Διαφθερεῖ, ἀπολέσει. Ἐπεὶ φιλέεσθε. |
| 13 627 | Ὅτι φιλοφροσύνης καὶ ξενίας ἐτύχετε. Ἀλλά ποθι σχήσεσθε. |
| 13 630 | Ἀλλὰ φεύξεσθε δήπου. Ἀλλὰ πόθι, σύνδεσμος παραπληρωματικός. Τουτέστι, πόῤῥω κρατηθήσεσθε. Περὶ φρένας ἔμμεναι ἄλλων. |
| 13 631 | Φρονήσει διαφέρειν τῶν λοιπῶν θεῶν. Σέο δ’ ἐκ τάδε πάντα πέλονται. |
| 13 632 | Ἐκ σοῦ δὲ πάντα ταῦτα γίγνονται. Ἀτάσθαλον. |
| 13 634 | Ἄδικον. Ἐξ ἔρον εἷναι. |
| 13 638 | Προέσθαι τὴν ἐπιθυμίαν, κορεσθῆναι. Ἀμφεπένοντο. |
| 13 656 | Περὶ αὐτὸν ἠσχολοῦντο. Ἀνέσαντες. |
| 13 657 | Ἀναθέντες, ἀναβιβάσαντες. Μετὰ δέ σφι πατὴρ κίε δάκρυα λείβων. |
| 13 658 [10] | Μετ’ αὐτῶν δὲ ὁ πατὴρ ἐπορεύετο δάκρυσι καταῤῥεόμενος. Ζητεῖται δὲ, πῶς ἀνωτέρω ἀνῃρημένος ὑπὸ Μενελάου ὁ Πυλαιμένης, τὰ νῦν δύναται ἀκολουθεῖν τῷ παιδὶ, καὶ κλαίειν. Ἔστι δὲ λέγειν, ὅτι δύο Πυλαιμένεις Παφλαγόνων ἡγεμόνας συνίστησιν ὁ Ποιητής. ὡς Αἴαντας δύο, καὶ Εὐρυβάτας δύο κήρυκας, τὸν μὲν Ἀγαμέμνονος, τὸν δὲ Ὀδυσσέως. Ἔνιοι δὲ πιθανῶς μεταγράφουσι· Μετὰ δ’ οὔ σφισι πατὴρ κίε δάκρυα λείβων. Ποινὴ δ’ οὔτις παιδὸς ἐγίγνετο τεθνειῶτος. |
| 13 659 [5] | Ἐπεὶ οὐχ’ ὁ πατὴρ τιμωρεῖ αὐτῷ, ἀλλ’ ὁ Ἀλέξανδρος, χαλεπήνας ὑπὲρ τοῦ ἀνῃρημένου, Εὐχήνορα τὸν Κορίνθιον ἀναιρεῖ. Κορινθόθι οἰκία ναίων. |
| 13 664 | Ἐν Κορίνθῳ κατοικῶν, τὴν οἰκίαν ἔχων. Θωήν. |
| 13 669 | Τὴν ζημίαν. Λέγει δὲ τὸ τῆς στρατείας ἐπιζήμιον. Πρὸς δὲ σθένει αὐτὸς ἄμυνε. |
| 13 678 | Προσεβοήθησε δὲ καὶ αὐτὸς τῇ δυνάμει αὐτοῦ. Χθαμαλώτατον. |
| 13 683 | Κοιλότατον. Ἰάονες. |
| 13 685 [5] | Ἴωνες. Λέγει δὲ τοὺς Ἀθηναίους. ἀπὸ Ἴωνος τῆς Κρεούσης τῆς Ἐρεχθέως καὶ Ξάνθου τοῦ Ἕλληνος. Ἑλκεχίτωνες. Βαθεῖς χιτῶνας ἔχοντες. ἄζωστοι. Φθῖοι. |
| 13 686 [5] | Οἱ τὴν ὑπὸ Πρωτεσιλάου Φθίαν πόλιν Θεσσαλίας οἰκοῦντες. Οἱ δὲ τὴν ὑπὸ Ἀχιλλέως, Φθιῶται καλοῦνται. Φαιδιμόεντες. Ἐπιφανεῖς καὶ λαμπροὶ ταῖς πράξεσι. Προλελεγμένοι. |
| 13 689 | Προκατηριθμημένοι. Ἣν ἔχ’ Ὀϊλεύς. |
| 13 697 | Ἣν ἐγεγαμήκει Ὀϊλεύς. Πρὸ Φθίων. |
| 13 699 | Πρὸ τῶν Φθίων. Ναῦφι. |
| 13 700 | Ὑπὲρ τῶν νεῶν. Βόε οἴνοπε. |
| 13 703 | Ἤτοι μέλανες, ἢ ξανθοί. Τιταίνετον. |
| 13 704 | Τείνουσιν, ἕλκουσι. Πρυμνοῖσι κεράεσσι. |
| 13 705 | Τοῖς ἐσχάτοις μέρεσι τῶν κεράτων. τοῖς πρὸς τὴν ἔκφυσιν. Ἀνακηκίει. Ἀναφέρεται. Ἀμφὶς ἐέργει. |
| 13 706 | Διείργει, χωρίζει. Ὦλκα. |
| 13 707 | Τὴν αὔλακα. Τέμνει δέ τε τέλσον ἀρούρης. Τέμνεται δὲ εἰς βάθος γῆς. Τέλσον. Τέλος. Ἐξεδέχοντο. |
| 13 710 | Διεδέχοντο. Οὐ γάρ σφι σταδίῃ ὑσμίνῃ μίμνε φίλον κῆρ. |
| 13 713 | Οὐ γὰρ ὑπέμενον τὴν συστάδην μάχην. Συνεκλονέοντο. |
| 13 722 | Συνεταράσσοντο. Λευγαλέως. |
| 13 723 | Ὀλεθρίως, ἀδόξως. Παραῤῥητοῖσι. |
| 13 726 | Παραμυθητικοῖς, παραινετικοῖς. Περιΐδμεναι. |
| 13 728 | Περισσῶς εἰδέναι. Ἅμα. |
| 13 729 | Νῦν, ἐπίῤῥημα χρόνου δηλωτικόν. Ἐπαυρίσκονται. |
| 13 733 | Ἐπαπολαύουσιν. Μάλιστα δέ κ’ αὐτὸς ἀνέγνω. |
| 13 734 | Ἐξαιρέτως δὲ καὶ αὐτὸς ἐγνώρισε τὸ τῆς συνέσεως ἀγαθόν. Πάντη γάρ σε πέρι στέφανος πολέμοιο δέδῃε. |
| 13 736 | Πανταχόθεν γάρ σε περιεκυκλώσαντο οἱ πολέμιοι. Ἐπιφρασσαίμεθα. |
| 13 741 | Ἐπινοήσαιμεν. Πέσωμεν. |
| 13 742 | Ἐμπέσωμεν, εἰσέλθωμεν. Μὴ τὸ χθιζὸν ἀποτίσωνται Ἀχαιοὶ Χρεῖος. |
| 13 745 [5] | Μή πως τὴν χθεσινὴν ἧτταν ἀποδώσουσιν ἡμῖν οἱ Ἕλληνες, ὥσπερ σταθμῷ δεδανεικότες. Μηδέπω γὰρ νομισμάτων ὑπαρχόντων, σταθμῷ ἐδάνειζον οἱ ἀρχαῖοι χρυσίον καὶ ἀργύριον, καὶ τὰ παραπλήσια. Χρεῖος. |
| 13 746 | Δάνειον. Σχήσεσθαι. |
| 13 747 | Ἀποπαύσασθαι. Ἅδε. |
| 13 748 | Ἤρεσκεν. Ἀντιόω. |
| 13 752 | Ἀπαντήσω, μεταλήψομαι. Ἀγαπήνορα. |
| 13 756 | Ἀγαπῶντα τὴν ἀνδρίαν. πολεμικόν. Ἀπήμονας. |
| 13 761 [5] | Ἀβλαβεῖς, ἀσινεῖς. Τοὺς δ’ εὗρ’ οὐκέτι πάμπαν ἀπήμονας, οὐδ’ ἀνολέθρους. Συλληπτικῶς πέφρακεν, ἀντὶ τοῦ· τοὺς μὲν οὐκ ἀπήμονας, τοὺς τετρωμένους· τοὺς δὲ οὐκ ἀνωλέθρους, τοὺς ἀνῃρημένους. Βεβλημένοι, οὐτάμενοί τε. |
| 13 764 | Ἀντὶ τοῦ· οἱ μὲν ἀπὸ μήκους βεβλημένοι δόρατι ἢ ἰῷ· οἱ δὲ ἐκ τοῦ ἐγγὺς τετρωμένοι ξίφει, ἤ τινι τοιούτῳ. Θαρσύνοντα. |
| 13 767 | Παρορμῶντα. Νῦν τοι σῶς ὄλεθρος. |
| 13 773 | Νῦν οὐδὲν ἐλλείπει σοι πρὸς ἀπώλειαν. Ἄλλοτε. |
| 13 776 | Ἐν Ἄλλῳ καιρῷ. Ἐρωῆσαι πτολέμοιο Μέλλω. Ἔοικα ἠμεληκέναι τοῦ πολέμου. Ἀνάλκιδα. |
| 13 777 | Ἀσθενῆ. Τετυμμένω. |
| 13 782 | Τετρωμένω ἐκ χειρός. Ἀσκανίης. |
| 13 793 [15] | Ἀσκανία, πόλις Φρυγίας. Ἀμοιβοί. Ἤτοι, ἐξ ἀμοιβῆς καὶ ἐναλλάξεως παραγεγονότες συμμαχῆσαι τοῖς Τρωσὶν, ἀντὶ τοῦ τῶν πρότερον συνεργούντων αὐτοῖς πολιτῶν. Διὰ γὰρ τὸ ἐπὶ δέκα ἔτη τὸν πόλεμον ἀνύεσθαι, οἱ πρῶτοι κεκμηκότες κατὰ μάχην, ἰσαρίθμων αὐτοῖς ἄλλων ἀποστελλομένων, ἀπεπέμποντο, ὡς εἰκὸς, ἐξ ἀμοιβῆς ἀμύνοντες. Ἢ, οἱ ἀμοιβὴν ἀποδιδόντες τῷ Πριάμῳ. Διὰ τὸ καὶ αὐτὸν συμμαχῆσαι Φρυξὶν, ἐπιφέρει, ἠοῖ τῇ προτέρῃ. Λέγει γὰρ ἐν τῷ καταλόγῳ· Φόρκυς αὖ Φρύγας ἦγε, καὶ Ἀσκάνιος θεοειδής. Ἢ, ἀμοιβοὶ, πεζοί. Διὰ γὰρ τῆς ἀμοιβῆς τῶν ποδῶν γίγνεται τῶν πεζῶν ἔφοδος. Ἠοῖ τῇ προτέρῃ. |
| 13 794 | Τῇ χθὲς ἡμέρᾳ. Ὑπὸ βροντῆς. |
| 13 796 | Ἀντὶ τοῦ, μετὰ βροντῆς. Πέδονδε. Εἰς τὸ ἔδαφος, Θεσπεσίῳ ὁμάδῳ. |
| 13 797 | Θείῳ θορύβῳ. Ἁλί. Τῇ θαλάσσῃ. Παφλάζοντα. |
| 13 798 | Ἠχοῦντα, ἀναζέοντα. Ὀνοματοποιΐα, ὁ τρόπος. Κυρτά. |
| 13 799 [5] | Ὑψηλά. Φαληριόωντα. Λευκανίζοντα. τουτέστι, λευκαινόμενα ὑπὸ ἀφροῦ. Πρὸ μέν τ’ ἄλλα, αὐτὰρ ἐπ’ ἄλλα. Ἄλλα πρὸ ἄλλων. τουτέστιν, ἐπάλληλα, πυκνά. Ἐπελήλατο. |
| 13 804 | Ἐπικατεσκεύαστο. Ἀμφὶ δέ οἱ κροτάφοισι φαεινὴ σείετο πήληξ. |
| 13 805 | Περὶ δὲ τοῖς κροτάφοις αὐτοῦ ἐσείετο ἡ περικεφαλαία σφοδρῶς ἐνεργοῦντος. Οὐ σύγχει. |
| 13 808 | Οὐκ ἐθορύβει, οὐκ ἐτάραττε. Βιβάσθων. |
| 13 809 | Διαβάς. Δειδίσσεαι. |
| 13 810 | Εἰς δέος ἄγεις, ἐκφοβεῖς. Ἀδαήμονες. |
| 13 811 | Ἀμαθεῖς. Διὸς μάστιγι. |
| 13 812 | Τῇ Διὸς πληγῇ, τῷ κεραυνῷ. Ἦ θήν. |
| 13 813 | Ὄντως δή. Ἐξαλαπάξειν. Κενώσειν, πορθήσειν. Φθαίη. |
| 13 815 | Φθάσει. Ἱρήκων. |
| 13 819 | Ἱεράκων. Ἔστι δὲ εἶδος ἀετῶν. Κονίοντες. |
| 13 820 | Κονιορτὸν ἐγείροντες. Δεξιός. |
| 13 821 | Αἴσιος, ἀγαθός. Θάρσυνος. |
| 13 823 | Τεθαῤῥηκώς. Ἁμαρτοεπές. |
| 13 824 | Ἁμαρτάνων τοῦ σκοποῦ τῶν λόγων. Βουγάϊε. Μεγάλως ἐπὶ σαυτῷ ἀγλαϊζόμενε καὶ γαυριῶν. Ἢ, βουεργέτα. Πεφήσεαι. |
| 13 829 | Ἀναιρεθήσῃ, φονευθήσῃ. Ταλάσσῃς. Τλῇς, ὑπομείνῃς. Λειριόεντα. |
| 13 830 | Εὐανθῆ, τρυφερὸν, ἢ λιπαρόν. Δάψει. |
| 13 831 | Διακόψει, τρώσει. Διὸς αὐγάς. |
| 13 837 | Τὰς Διὸς ἀπολάμψεις. Νέστορα δ’ οὐκ ἔλαθεν ἰαχὴ, πίνοντά περ, ἔμπης. |
| 14 1 [15] | Σφόδρα συνετὸς εἰσάγεται ὁ Νέστωρ, μὴ νικώμενος ὑπὸ μέθης τὸν λογισμόν. Ἔλαθε. Σημαίνει καὶ τὸ, ἐκ προαιρέσεως μαθόντα παραπέμψασθαι. ὡς τό· Καὶ τότ’ ἐγὼ Κίρκης λαθόμην. Ἰαχή. Ἠχὴ, κραυγή. Ἔμπης. Ὅμως. Σημαίνει δὲ καὶ τὸ ὁμοίως. Ἐζήτηται δὲ, πῶς ὁ Νέστωρ ἐπὶ τοσοῦτον πίνει χρόνον, ἀρξάμενος ἀπὸ τῶν ἐσχάτων τῆς Λάμβδα. Καὶ ῥητέον, ὅτι οὐ τοσοῦτον χρόνον ἔπινεν, ἀλλ’ Ὅμηρος, κατὰ παρέκτασιν ἀπαγγείλας τὰς πράξεις, βουληθείς τε ἐπὶ τὸν Νέστορα ἐπανελθεῖν, ἀπὸ ταύτης τῆς πράξεως ἤρξατο, ἥνπερ αὐτὸν κατέλιπε ποιοῦντα. Ὅπως ἔσται. |
| 14 3 [5] | Ἀντὶ τοῦ, ὅπως γενήσεται. Τὸ ἔσται διαφέρει τοῦ γενήσεται. Τὸ μὲν γὰρ ἐπὶ τοῦ ὑπάρχοντος. ὡς· Ἔσται γέρων ὅδε. Τὸ δὲ ἐπὶ τοῦ μὴ ὄντος· Γενήσεται παῖς. Αἴθοπα οἶνον. |
| 14 5 | Νῦν ἐρυθρόν. Λούσῃ ἀπὸ βρότον. |
| 14 7 | Ἀπολούσῃ τὸν μολυσμὸν τοῦ ἀνθρωπείου αἵματος. Αἱματόεντα. Ἡιματωμένον. Τάχα. |
| 14 8 | Ταχέως. Εἴσομαι. Γνώσομαι, ἢ φανήσομαι. Περιωπήν. Τόπον ὑψηλὸν, ἐξ οὗ περιωπίσασθαι καὶ περιβλέψαι ἐστὶ πάντα. Ὁ δ’ ἔχ’ ἀσπίδα πατρὸς ἑοῖο. |
| 14 11 [5] | Πιθανῶς ὁ νέος εἰσῆκται, κεχρημένος τῇ χρυσῇ ἀσπίδι. Προείρηκε γὰρ περὶ αὐτῆς ὁ Ποιητής· Ἀλλ’ ἐφομαρτεῖτον, καὶ σπεύδετον, αἴκε λάβωμεν Ἀσπίδα Νεστορέην, τῆς νῦν κλέος οὐρανὸν ἥκει, Πᾶσαν χρυσείην ἔμεναι, κανόνας τε, καὶ αὐτήν. Ἀκαχμένον. |
| 14 12 | Ἐστομωμένον, ὠξυμμένον. Ἀεικές. |
| 14 13 | Ἀπεοικὸς, ἀπρεπές. Ὀρινομένους. |
| 14 14 | Ταρασσομένους. Κλονέοντας. Ταράσσοντας. Ἐρέριπτο. |
| 14 15 [10] | Κατεβέβλητο, κατήριπτο. Ἔστι δὲ ῥῆμα ἐρίπτω, ὃ σημαίνει τὸ πίπτω· Ἤριπε δ’ ὡς ὅτε τὶς δρῦς, ἢ ἀχερωΐς. Σημαίνει δὲ καὶ τὸ, καταβάλλω, οὗ γίγνεται παθητικὸν, ἐρίπτομαι, ἀντὶ τοῦ καταβάλλομαι. καὶ, ἤριμμαι, παθητικὸς παρακείμενος. καὶ, ἠρίμμην, ὑπερσυντελικός. ἤριπτο· καὶ, Ἀττικὸς ἀναδιπλασιασμὸς, ἐρήριπτο· καὶ, κατὰ συστολὴν ἐρέριπτο. Πορφύρῃ. |
| 14 16 [5] | Μελαίνει, ταράσσει. Κύματι κωφῷ. Τῷ δίχα ἀνέμου ἐπαιρομένῳ. τῷ ἀψόφῳ, καὶ μηδένα ἦχον ἀποτελοῦντι. μηδέπω γὰρ ἀνέμου εὐκρινοῦς ὄντος, τὸ κῦμα ἠρεμεῖ. Ὀσσόμενον. |
| 14 17 | Ἤτοι, προσδεχόμενον, ἢ προσημαῖνον. Λιγέων. Σφοδρῶς πνεόντων, ὀξέων. Λαιψηρά. Ταχέα. Κέλευθα. Τὰς θαλασσίους ὁρμάς. Αὕτως. |
| 14 18 [5] | Νῦν, ἀπράκτως. Προκυλίνδεται. Προσωτέρω κυλίεται. Οὐδ’ ἑτέρωσε. Οὐδ’ ὄπισθεν. Ἵν’ ᾖ ἀπὸ κοινοῦ τὸ, κυλίνδεται. ὅ ἐστιν, οὐδ’ ὄπισθεν ἀνακάμπτει, τὸ κῦμα. Κεκριμένον. |
| 14 19 | Ἀφωρισμένον. ἢ στερεὸν καὶ σφοδρόν. Ἐκ Διός. Ἀντὶ τοῦ, ἐκ τῶν νεφελῶν. Οὖρον. Τὸν ὁρμῆς αἴτιον. Ὥρμαινε. |
| 14 20 [5] | Διενοεῖτο. Δαϊζόμενος κατὰ θυμὸν. Διχῇ μεριζόμενος τῷ σκέμματι τὸν λογισμόν. τουτέστιν, ἐπὶ πολλὰ τὸν λογισμὸν μεταφέρων καὶ διασκοπούμενος. Ἴοι. |
| 14 21 | Πορεύοιτο. Δοάσσατο. |
| 14 23 | Ἔδοξε. Κέρδιον. Κρεῖσσον, ὠφελιμώτερον. Λάκεν. |
| 14 25 | Ἤχει, ἐψόφει. Ἀτειρής. Ἄτρωτος, οὐ τειρόμενος ὑπὸ Ἄρεος. Ξύμβληντο. |
| 14 27 | Συνέτυχον. Πὰρ νηῶν. |
| 14 28 | Ἀντὶ τοῦ, ἀπὸ τῶν νηῶν. Βεβλήατο. Βεβλημένοι ἦσαν. Πολλόν. |
| 14 30 | Πολύ. Χαδέειν. |
| 14 34 | Χωρῆσαι. Στείνοντο. Ἐστενοχωροῦντο διὰ τὸ πλῆθος. Προκρόσσας εἴρυσσαν. |
| 14 35 [5] | Ἄλλην πρὸ ἄλλης παραλλήλως ἀνείλκυσαν κλιμακηδὸν, καὶ ἀνθυπέταξαν αὐτὰς ἀλλήλαις. Κρόσσαι γὰρ καλοῦνται αἱ τειχομάχοι κλίμακες. Πλῆσαν. Ἐπλήρωσαν, ἐγέμισαν. Ἠϊόνος στόμα. |
| 14 36 [5] | Τὴν ἀρχὴν, τὴν εἰσβολὴν τοῦ αἰγιαλοῦ. Ὅσον συνεέργαθον ἄκραι. Ὅσον ἦν διάστημα, ὃ συνέκλειον καὶ συνεδέσμουν αἱ τοῦ Ἑλλησπόντου ἄκραι τὸ Ῥοίτειον καὶ Σίγειον. Ὀψείοντες. |
| 14 37 | Ὀπτικῶς ἔχοντες, θέλοντες ἰδεῖν. Ἐρειδόμενοι. |
| 14 38 | Ἐπερειδόμενοι, σκηριπτόμενοι. Πτῆξε δὲ θυμόν. |
| 14 40 | Τὸ εὔρωστον καὶ εὔθυμον τῆς ἑκάστου ψυχῆς εἰς δέος ἤγαγε. Γράφεται δὲ καὶ, πῆξε. ἵν’ ᾖ, ἀκίνητον ἐποίησεν. Ἑτοῖμα. |
| 14 53 | Εὔληπτα, φανερά. Τετεύχαται. Κατεσκεύασται. Παρατεκτῄναιτο. |
| 14 54 | Παρατεχνάσαιτο, ἐπινοήσειε. Κατερήριπε. |
| 14 55 | Κατηνέχθη, κατέπεσεν. Ἐπέπιθμεν. Ἐπεπίθειμεν, ἐπεπιστεύκειμεν. Ἄῤῥηκτον. |
| 14 56 | Στερεόν. Εἶλαρ. Ἀσφάλεια. Ἀλίαστον. |
| 14 57 | Ἀδιάλειπτον. Οὐκ ἔχραισμεν. |
| 14 66 | Οὐκ ἐβοήθησεν. Ἤιδεα. |
| 14 71 | Ἤιδειν, ἠπιστάμην. Κυδαίνει. |
| 14 73 | Δοξάζει. Πρῶται. |
| 14 75 | Ἐν τῇ ἀρχῇ, ἐν τῇ ἄκρᾳ. Εἰρύαται. Εἱλκυσμέναι εἰσίν. Ὕψι. |
| 14 77 | Ἐφ’ ὕψους. Τὸ ὑγρὸν γὰρ ὑψηλότερον τῆς γῆς. διὸ ἀνάπλους μὲν ἀναγωγή. κατάπλους δὲ, ἡ προσόρμισις. Νὺξ ἀβρότη. |
| 14 78 [20] | Ἀμβροσία, θεία. Οἱονεὶ ἀβρότη. Ἔστι γὰρ ἱερὰ τῶν θεῶν ἡ νὺξ, ἐν ᾗ βροτὸς οὐκ ἀναστρέφεται, ἢ βρότος, βαρυτόνως· τουτέστι, μολυσμὸς καὶ φόνος, οὐ γίγνεται. Ἢν καὶ τῇ. Ἐὰν ὅλως καὶ δι’ αὐτῆς. Ἐζήτηται δὲ, πῶς ὁ Ἀγαμέμνων οὕτως ἀστρατήγως φυγεῖν προστάσσει τοῖς Ἕλλησι, λέγων· Νῆας ὅσαι πρῶται. Ῥητέον οὖν, ὅτι, ὁ Ἀγαμέμνων γινώσκων αὐτοὺς μὴ φευξομένους, διὰ τὴν οἰκείαν ἀρετὴν, καὶ ὅτι οὐδὲ λαθεῖν ἠδύναντο τοὺς πολεμίους, ἐπιτρέπει αὐτοῖς φεύγειν, ἵνα μὴ δόξῃ, παρὰ δύναμιν κατέχων αὐτοὺς ἕνεκα τοῦ καθ’ ἑαυτὸν χρησίμου, αἴτιος γενέσθαι τοῦ πάντας ἀπολέσθαι· τοὐναντίον δὲ εὔνοιαν ἑαυτῷ πορίσηται, διὰ τὸ πᾶν ὁτιοῦν αἱρεῖσθαι ποιεῖν, καὶ ὑπομένειν, καὶ τὴν ἐκ τῆς φυγῆς ἀδοξίαν, ἕνεκεν τῆς ἐκείνων σωτηρίας. Ἕρκος ὀδόντων. |
| 14 83 | Περιφραστικῶς, οἱ ὀδόντες. Ἢ τροπικῶς, αὐτὰ τὰ χείλη. Οὐλόμενε. |
| 14 84 [5] | Ὀλεθριώτατε, ἢ, ὀλέθρου τοῖς Ἕλλησι παρασκευαστικέ. Ἀεικελίου. Εὐκαταφρονήτου. ὅ ἐστιν, εὐτελοῦς, κακοῦ. Σημαίνειν. |
| 14 85 | Νῦν, ἄρχειν. Τολυπεύειν. |
| 14 86 | Κατεργάζεσθαι. Μεταφορικῶς. ἰδίως γὰρ τολύπη καλεῖται τὸ κατειργασμένον ἔριον. Φθιόμεσθα. |
| 14 87 | Φθαρῶμεν, ἀπολούμεθα. Καλλείψειν. |
| 14 89 | Καταλείψειν. Ὀϊζύομεν. Κακοπαθοῦμεν. Ὃν οὔ κεν ἀνήρ γε διὰ στόμα πάμπαν ἄγοιτο. |
| 14 91 | Ὃν οὐκ ἂν εἴποι συνετὸς καὶ σώφρων ἀνήρ. Ἀνὰ στόμα γὰρ, ἀντὶ τοῦ, διὰ στόματος. Ἄρτια βάζειν. |
| 14 92 | Ὑγιῆ καὶ ἁρμόδια λέγειν. Ὠνοσάμην. |
| 14 95 | Ἐμεμψάμην. Συνεσταότος. |
| 14 96 | Συνεστῶτος. Εὐκτά. |
| 14 98 | Εὐχῆς ἄξια. Ἐπιῤῥέπῃ. |
| 14 99 | Ἐπηρτημένος, καταῤῥεπὴς ᾖ. Ἡ μεταφορὰ ἀπὸ τῶν ζυγοστατουμένων σωμάτων. Σχήσουσιν. |
| 14 100 | Ὑπομενοῦσιν, ἀνθέξουσιν. Ἀποπτανέουσιν. |
| 14 101 | Ἤτοι εἰς τὰς ναῦς ἀποβλέψουσιν, ἢ ἀλλαχόσε. ὅ ἐστι, φεύξονται. Ἐρωήσουσιν. Ὑποχωρήσουσιν, ἀμελήσουσι. Δηλήσεται. |
| 14 102 | Βλάψει. Καθίκεο. |
| 14 104 | Καθήψω, ἐλύπησας. Ἐνιπῇ. Ἐπιτιμήσει, ἐπιπλήξει. Εἴη. |
| 14 107 | Ἔστω, φαινέσθω. Μῆτιν. Γνώμην. Ἐνίσποι. Εἴποι, φράσοι. Παλαιός. |
| 14 108 | Πρεσβύτερος, γέρων. Ἀσμένῳ. Ἑκόντι, χαίροντι. Ἐγγὺς ἀνήρ. |
| 14 110 [10] | Ἀντὶ τοῦ, ὁ συμβουλεύσων. Ἐζήτηται δὲ, διατί νῦν Διομήδης συμβουλεύει, καὶ οὐ Νέστωρ. Ῥητέον δὲ, ὅτι τὸ μὲν γῆρας ἐν τοῖς δεινοῖς ἐστὶν ἐπισχετικόν· ἡ δὲ νεότης θαρσαλεώτερον· ἄλλως τε καὶ Διομήδης ἐν τῇ προτέρᾳ συμβουλῇ θαυμασθεὶς, νῦν μᾶλλον τεθάῤῥηκε, καὶ προήρπακε τῷ πρεσβυτέρῳ τοὺς λόγους. Ματεύσομεν. Ἤτοι, ματαιοπραγήσομεν. ἢ ἀντὶ τοῦ, ζητήσομεν. Κότῳ ἀγάσησθε. |
| 14 111 | Μετ’ ὀργῆς μέμψησθε. Γενεῇφιν. |
| 14 112 | Ἡλικίᾳ. Ὃν Θήβῃσι χυτὴ κατὰ γαῖα κάλυψεν. |
| 14 114 [5] | Ἀντὶ τοῦ, ὃς ἐν Θήβαις ἐτελεύτησεν ἐν τῷ Θηβαϊκῷ πολέμῳ. χυτὴ γὰρ, ἡ τοῖς τεθνεῶσιν ἐπιχεομένη γῆ. Ἀρετῇ. |
| 14 118 | Εὐδαιμονίᾳ, ἀνδρίᾳ. Αὐτόθι μεῖνε. |
| 14 119 [15] | Ἐν τῷ τόπῳ ἔμεινε. Πατὴρ δ’ ἐμὸς Ἄργεϊ νάσθη, Πλαγχθείς. ὣς γάρ που Ζεὺς ἤθελε καὶ θεοὶ ἄλλοι. Εὐσχημόνως ὁ Διομήδης παρεσιώπησε τὴν τοῦ πατρὸς φυγήν. Τυδεὺς γὰρ, ἀνελὼν Λυκοπέα καὶ Ἀλκάθουν ἑαυτοῦ παῖδας, ἔφυγεν. Ἡ δὲ ἀληθεστέρα ἱστορία ἐστὶν αὕτη. Τυδεὺς ὁ Οἰνέως Αἰτωλὸς μὲν ἦν τὸ γένος, ἀνδρειότατος δὲ τῶν κατ’ αὐτὸν γενόμενος. Ἔτι νέος ὢν ἐθεάσατο τὸν πατέρα διὰ γῆρας ὑπὸ τῶν Ἀγρίου παίδων τῆς βασιλείας ἐκβαλλόμενον. Διόπερ ἀναιρεῖ τούς τε ἀνεψιοὺς, καὶ σὺν αὐτοῖς ἀκουσίως ἀδελφόν. Φεύγων δ’ εἰς Ἄργος πρὸς Ἄδραστον, βασιλέα τῆς χώρας, καθαρσίων τε τυγχάνει πρὸς αὐτοῦ, καὶ γαμεῖ τὴν αὐτοῦ θυγατέρα Δηϊπύλην. Ἡ ἱστορία παρὰ Φερεκύδῃ. Νάσθη. Ἀπῳκίσθη. Πλαγχθείς. |
| 14 120 | Ἀποπλανηθεὶς, καὶ ἐκπεσὼν τῆς πατρίδος διὰ τὴν φυγήν. Ἀδρήστοιο θυγατρῶν. |
| 14 121 [5] | Προσληπτέον τὸ, μίαν, τὴν Δηϊπύλην. Διατί νῦν ὁ Διομήδης ἑαυτὸν γενεαλογεῖ; Ῥητέον ὅτι πάνυ ῥητορικῶς. Δεῖ γὰρ ἐν ταῖς συμβουλαῖς προαποδεικνύειν, ὡς εἰσὶν οὐχ’ οἱ τυχόντες, ἀλλὰ τῶν πάνυ ἐνδόξων· ἵν’ οὕτως τῷ ἀξιώματι πείσωνται. Ἅλις. |
| 14 122 | Δαψιλῶς, ἱκανῶς. Πυροφόροι. |
| 14 123 | Σιτοφόροι. Ὄρχατοι. Αἱ ἐπίστιχοι φυτεῖαι, κῆποι. Πρόβατα. |
| 14 124 [5] | Πάντα τὰ τετράποδα ἐκάλουν οἱ παλαιοὶ πρόβατα, διὰ τὸ πρὸ τῶν ὀπισθίων βάσεων ἑτέρας ἐμπροσθίους ἔχειν. Καθ’ ὃ καὶ Ἡσίοδός φησι· Χαλεπὸς προβάτοις, χαλεπὸς δ’ ἀνθρώποις. Ἔσκεν. Ἦν, ὑπῆρχεν. Ἐκέκαστο. Ἐκεκόσμητο, ἐνίκα. Τὰ δὲ μέλλετ’ ἀκουέμεν. |
| 14 125 | Ταῦτα εἰκὸς ὑμᾶς ἀκηκοέναι. Ὡς ἐτεόν περ. Ὡς ἀληθές. Γένος κακόν. |
| 14 126 | Δυσγενῆ. Φάντες. Λογισάμενοι, εἰπόντες. Πεφασμένον. |
| 14 127 | Νῦν φανερῶς εἰρημένον. Οὐτάμενοι. |
| 14 128 | Τετρωμένοι. Ἀνάγκῃ. Διὰ τὴν ἀνάγκην. Ἐχώμεθα. |
| 14 129 | Ἀπεχώμεθα. Ἐκ βελέων. |
| 14 130 | Ἔξω τῶν βελῶν. Μή πού τις ἐφ’ ἕλκεϊ ἕλκος ἄρηται. Μή τις τραυματίας ὑπάρχων, τραῦμα ἕτερον λάβῃ. Ἐνήσομεν. |
| 14 131 | Παρορμήσομεν, ἐμβαλοῦμεν τοῖς πολεμίοις. Θυμῷ ἦρα φέροντες. |
| 14 132 | Χαριζόμενοι τῇ ψυχῇ τὴν ἀργίαν. Ἀλαοσκοπιήν. |
| 14 135 | Μάταιον καὶ τυφλὸν τὸν σκοπόν. Ἀλαὸς γὰρ, ὁ τυφλός. Ἐννοσίγαιος. Κινησίγαιος. Ἔνοσις γὰρ, ἡ κίνησις. Μετ’ αὐτοὺς ἦλθε. |
| 14 136 | Ἀντὶ τοῦ, πρὸς αὐτοὺς ἦλθεν. Ὀλοόν. |
| 14 139 | Ὀλέθριον. Φύζαν. |
| 14 140 | Τὴν μετὰ δέους φυγήν. Δερκομένου. |
| 14 141 | Ὁρῶντος. Ἔνι. Ἔνεισιν, ὑπάρχουσιν. Οὐδ’ ἠβαιαί. Οὐδὲ ὀλίγαι. Σιφλώσειε. |
| 14 142 | Τυφλώσειεν. ἐπίψογον ποιήσειε. Σίφλος γὰρ καλεῖται ὁ ψόγος. Κονίσσουσι. |
| 14 145 [5] | Κόνεως πληρώσουσιν. Ἐκ δὲ τοῦ παρακολουθοῦντος νοεῖται τὸ φεύξονται. οἱ γὰρ φεύγοντες κατὰ τὸν δρόμον ἐγείρουσι κόνιν. Ὄψεαι. Θεάσῃ. Ἐννεάχιλοι. |
| 14 148 [5] | Ἐννακισχίλιοι. Πῶς δέ φησιν ὁ Ποσειδῶν, ὁμοιωθεὶς πρεσβύτῃ, ὑπὲρ τὴν ἡλικίαν φθέγγεται; Καὶ ῥητέον, ὅτι τῇ μὲν ὄψει πρεσβύτης ἐφαίνετο, τῇ φωνῇ δὲ τὴν τοῦ θεοῦ δύναμιν ἐνεδείκνυτο. Ἐπίαχον. Ἐπεβόησαν. Ἐκ στήθεσφιν. |
| 14 150 | Ἐκ τῶν στηθῶν. Ἄλληκτον. |
| 14 152 | Ἄπαυστον. Στᾶς’. |
| 14 154 | Τὸ πλῆρες, στᾶσα. Ἀπὸ ῥίου. Ἀπὸ τοῦ ἀκρωτηρίου τοῦ ὄρους. Ποιπνύοντα. |
| 14 155 | Ἐνεργοῦντα. Γίγνεται δὲ ἐκ τοῦ πονῶ, πονύω, πνύω καὶ ποιπνύω, ἀναδιπλασιασμῷ. Δαέρα. |
| 14 156 | Ἀνδρὸς ἀδελφόν. Στυγερός. |
| 14 158 | Κατάπληκτος, μισητός. Ἢ, στυγνοποιός. Τὸ γὰρ κεχαρισμένον αὐτῇ οὐκ ἐποίει. Ἐξαπάφοιτο. |
| 14 160 | Ἐξαπατήσειεν. Ἐντύνασαν. |
| 14 162 | Παρασκευασαμένην, κοσμησαμένην. Ἱμείραιτο. |
| 14 163 | Ἐπιθυμήσειεν, ἐρασθῇ. Παραδραθέειν. Παρακατακλιθῆναι. Ἧι χροιῇ. |
| 14 164 | Τῷ ἰδίῳ αὐτῆς χρωτί. Λιαρόν. Θερμὸν, ἡδύ. Τοῖς γὰρ καθεύδουσι παρακολουθεῖ θερμαίνεσθαι τὰ ἄκρα. Πευκαλίμῃσι. |
| 14 165 | Συνεταῖς, πυκναῖς. Πυκινάς. |
| 14 167 | Ἀσφαλεῖς, πυκνάς. Σταθμοῖσι. Παραστάσι, νῦν. Ἐπῆρσεν. Ἐφήρμοσε. Κληῗδι κρυπτῇ. |
| 14 168 | Οὕτω καλοῦνται κληῗδες κρυπταί. Ἀνῶγεν. Ἀνέωγεν. Ἡ ἀνάγνωσις προπερισπωμένως. Ἐπέθηκεν. |
| 14 169 | Ἐνέβαλεν, ἔκλεισεν. Ἀμβροσίῃ. |
| 14 170 | Θείῳ ἀλείμματι. μύρῳ. Οἱ δὲ, θείῳ λουτρῷ. Ἱμερόεντος. Ἐπεράστου, καλοῦ. Λύματα. |
| 14 171 | Καθάρσιον. ῥύπον. Κάθῃρεν. Ἐκάθαιρεν. Ἑδανῷ. |
| 14 172 | Ἡδεῖ. ὅ ἐστιν, εὐώδει, εὐόσμῳ. Τεθυωμένον. Τεθυμιαμένον. Κινυμένοιο. |
| 14 173 | Σαλευομένου, κινουμένου. Χαλκοβατές. Χαλκῷ βεβηκὸς, στερεόν. ἢ, χαλκοῦν ἔχον οὐδόν. Ἔμπης. |
| 14 174 | Νῦν, ὁμοίως. Ἵκετο. Ἀφικνεῖτο, ἐφέρετο. Ἀϋτμή. Πνοή. Ἰδὲ χαίτας. |
| 14 175 | Καὶ τὰς χαίτας, ἤγουν τὰς κόμας. Πεξαμένη. |
| 14 176 | Κτενισαμένη. Ἐκ κράατος. |
| 14 177 | Ἐκ τῆς κεφαλῆς. Ἑανόν. |
| 14 178 [5] | Νῦν, πέπλον. Παρὰ τὸ ἕννυσθαι. Ὅτ’ ἂν δὲ εἴπῃ, ἑανοῦ κασσιτέροιο, τοῦ εὐδιαχύτου λέγει, καὶ ἁπαλοῦ. Ἕσατο. Περιεβάλετο. Ἐνεπορποῦντο γὰρ τοῖς περιβολαίοις. Ἔξυσεν. |
| 14 179 | Ἀντὶ τοῦ, κατεσκεύασε. Νῦν καὶ, λεπτὸν εἰργάσατο. Ἀσκήσασα. Μετ’ ἐπιμελείας κατασκευάσασα. Ἐνετῇσι. |
| 14 180 | Περόναις. Ἀπὸ τοῦ ἐνίεσθαι τοῖς ἱματίοις. ὅ ἐστιν, ἐμπορποῦσθαι. Θυσάνοις. |
| 14 181 | Κροσσοῖς. Παρὰ τὸ θυσεύεσθαι. ὅ ἐστι, κινεῖσθαι. Ἕρματα. |
| 14 182 [5] | Νῦν, ἐνώτια. Ἐϋτρήτοισι. Καλῶς τετρημένοις, τετρυπημένοις. Λοβοῖσι. Τοῖς ἄκροις τῶν ὠτίων τοῖς ἁπαλοῖς. Παρὰ τὸ λαμβάνειν, καὶ δέχεσθαι. Τρίγληνα. |
| 14 183 [10] | Πολλῆς θέας ἄξια. Τρίκοκκα. Ἢ, τριπρόσωπα. Γλήνη γὰρ ἡ τοῦ ὀφθαλμοῦ κόρη. Ἢ, τρίκορα. ἔχοντα τρεῖς κόρας τῆς χάριτος. Ἢ, πολλῶν κοσμίων ἄξια. Γλήνεα γὰρ, τὰ κόσμια. ὡς καὶ ἀλλαχοῦ φησιν· Ὃ γλήνεα πολλὰ κεχάνδει. Μορόεντα. Μετὰ μόρου καὶ κακοπαθείας εἰργασμένα, περὶ ἃ ἐμόρησεν ὁ τεχνίτης, τουτέστιν, ἔκαμε κατασκευάζων αὐτά. Χάρις. Ἀρετὴ, καλλονή. Κρηδέμνῳ. |
| 14 184 | Κεφαλοδέσμῳ. Νῦν δὲ, καλύπτρᾳ. Νηγατέῳ. |
| 14 185 | Νεωστὶ γεγονότι. λεπτῷ. Λιπαροῖσιν. |
| 14 186 | Εὐτραφέσι, λευκοῖς. Πρέσβα. |
| 14 194 | Ἐντιμοτάτη. Συγκοπὴ τοῦ πρέσβειρα. Αὔδα. |
| 14 195 | Λέγε. Ὅ, τι φρονέεις. Ὅπερ βούλει. Τετελεσμένον. |
| 14 196 | Νῦν, δυνατόν. Ἵμερον. |
| 14 198 | Ἐπιθυμίαν. Δαμνᾷ. |
| 14 199 | Δαμάζεις. Εἶμι. |
| 14 200 | Πορεύομαι, ἄπειμι. Πολυφόρβου. Πολυτρόφου. Πείρατα. Πέρατα, τέλη. Θεῶν γένεσιν. |
| 14 201 [5] | Θεῶν πατέρα. Ἐπεὶ πρῶτον στοιχεῖον τινὲς τῶν φυσικῶν εἶπον τὸ ὕδωρ, καὶ ἐξ αὐτοῦ τὰ λοιπὰ τρία. Ὅθεν ὁ Πίνδαρος ἄριστον εἶπε τὸ ὕδωρ. Τηθὺν δέ φησι τὴν γῆν, οἱονεὶ τιθηνὴν τινὰ οὖσαν καὶ τροφὸν πάντων. Σφοῖσι. |
| 14 202 | Τοῖς ἑαυτῶν. Ἐῢ τρέφον. Μετ’ ἐπιμελείας ἀνῆγον. Ἀτίταλλον. Ἐπαιδοτρόφουν. Ῥείης. |
| 14 203 | Τῆς Ῥέας. Εὐρύοπα. Ἤτοι, μεγαλόφθαλμος, ἀπὸ τοῦ πάντα ἐποπτεύειν. Ἢ, μεγαλόφωνος. Καθεῖσε. |
| 14 204 | Καθίδρυσε. Καί σφ’ ἄκριτα νείκεα λύσω. |
| 14 205 | Καὶ τὰς πολλὰς αὐτῶν καὶ ἀδιαλύτους φιλονεικίας διαλύσω. Κείνω. |
| 14 208 | Ἐκείνους. Δυϊκῶς. Παραιπεπιθοῦσα. Παραπείσασα, ἐξαπατήσασα. Ὁμωθῆναι. |
| 14 209 | Ὁμοιωθῆναι. Οἰκειωθῆναι. εἰς ὁμόνοιαν ἐλθεῖν. Αἰδοίη. |
| 14 210 | Αἰδοῦς ἀξία, αἰδέσιμος. Οὐκ ἔστ’ οὐδὲ ἔοικε τεὸν ἔπος ἀρνήσασθαι. |
| 14 212 | Οὔτε πρέπον, οὔτε δυνατὸν ἀρνήσασθαι περὶ ὧν ἀξιοῖς. Ἔοικε. Προσήκει, πρέπει. Ἀγκοίνῃσιν. |
| 14 213 | Ἀγκάλαις. Ἰαύεις. Κοιμᾶσαι. Κεστὸν ἱμάντα. |
| 14 214 | Ζωστῆρα οὕτω καλούμενον ἀπὸ τοῦ πολυκέντητον αὐτὸν εἶναι ταῖς ῥαφαῖς. Θελκτήρια. |
| 14 215 | Τὰ θέλγοντα καὶ ἀπατῶντα τοὺς ἀνθρώπους. Ἔνι. |
| 14 216 | Ἔνεστι, τὸ πλῆρες. Φιλότης. Νῦν φιλία, πρὸς μίξιν ὄρεξις. Ἐν δ’ ὀαριστὺς, Πάρφασις. Ἔνεστι δὲ καὶ ὁμιλία παραινετική. Ἔκλεψεν. |
| 14 217 | Ἐξέκλεψεν. ἔκρυψε. παρελογίσατο. Πύκα. Νῦν, συνετῶς, φρονίμως. Τῆ Ἄγε, λάβε. |
| 14 219 | Τεῷ δ’ ἐγκάτθεο κόλπῳ. Κατάκρυψον τῷ ἰδίῳ κόλπῳ, φησὶ, διὰ τὴν πρὸς τὸν Δία ἐπιβουλήν. Ἐγκάτθεο. Ἐγκατάθου. Τετεύχαται. |
| 14 220 | Ἔγκειται, κατεσκεύασται. Ῥίον. |
| 14 225 | Ὄρους ἀκρωτήριον. Παρὰ τὸ ῥαΐζειν καὶ καταλήγειν εἰς ὀξύ. Πιερίην. |
| 14 226 [10] | Χώραν ἐπὶ τὴν Μακεδονίαν. Οἱ δὲ, ὄρος. Μακεδὼν ὁ Διὸς καὶ Αἰθρίας, κατασχὼν τὴν χώραν, οὖσαν τῆς Θρᾴκης, ἀφ’ ἐαυτοῦ προσηγόρευσε. Γήμας δὲ μίαν τῶν ἐγχωρίων, τεκνοῦται δύο παίδας, Πίερον, καὶ Ἄμαθον. ἀφ’ ὧν δύο πόλεις ἐν Μακεδονίᾳ, Πιερία, καὶ Ἀμαθία. Ἡ ἱστορία παρὰ Μαρσίᾳ. Νῦν δὲ Ἡμαθίην καταχρηστικῶς ὅλην τὴν Μακεδονίαν φησί. Πιερίαν δὲ, ὄρος Μακεδονίας, ἱερὸν Μουσῶν. Σεύατο. |
| 14 227 | Ὥρμησεν. Ἐφ’ ἱπποπόλων. Περὶ ἵππους ἀναστρεφομένων. Νιφόεντα. Χιονιζόμενα, νιφόμενα. Οὐδὲ χθόνα μάρπτε ποδοῖϊν. |
| 14 228 | Οὐδὲ τοῖς ποσὶν αὐτῆς ἐπέβαινε τῆς γῆς. Ἐξ Ἀθόω δ’ ἐπὶ πόντον ἐβήσατο. |
| 14 229 [10] | Ἄθως, ὄρος ἐν Θρᾴκῃ μέγα καὶ ὑψηλὸν, ἐξέχον εἰς θάλασσαν, τὸν ἰσθμὸν ἔχον χεῤῥονησώδη, σταδίων δώδεκα. Τοῦτο Ξέρξης ὁ Περσῶν βασιλεὺς, ἀγανακτήσας, ὅτι πρὸς αὐτὸ νῆες αὐτοῦ διεφθάρησαν, διακόψας, βατὸν ἐποίησεν. Ἡ ἱστορία παρὰ Ἡροδότῳ. Ἐξ Ἀθόω. Ἐκ τοῦ Ἄθω. ὅ ἐστιν ὄρος Θρᾴκης ὑψηλόν. Ἐπὶ πόντον ἐβήσατο. Ἀντὶ τοῦ, θαλάσσης ἐπέβη. Κυμαίνοντα. Κύματα ἔχοντα, ταρασσόμενον. Πόλιν. |
| 14 230 [15] | Ἀντὶ τοῦ, νῆσον. Λῆμνον δ’ εἰσαφίκανε πόλιν θείοιο Θόαντος, Ἐνθ’ Ὕπνῳ ξύμβλητο. Διὰ ποίαν δὲ αἰτίαν ἐν τῇ Λήμνῳ μάλιστα ὁ Ὕπνος διατρίβει; Ῥητέον, ὅτι Λήμνου μὲν ἦν δεσπότης Ἥφαιστος· γυνὴ δὲ τούτου, Χάρις. Πασιθέας δὲ τῆς Χάριτος ἀδελφῆς ἐρωτικῶς ἔχων ὁ Ὕπνος ἐκεῖ διέτριβε. Ταύτην δὲ αὐτῷ ἐπαγγέλλεται γυναῖκα δώσειν ἡ Ἥρα. Δύναται δὲ καὶ φυσικώτερον λυθῆναι. Ὅτι οἰνοφόρος ἡ Λῆμνος. καθὼς λέγει· Νῆες δ’ ἐκ Λήμνοιο παρέστασαν, οἶνον ἄγουσαι. Τοῖς δὲ πολυποτοῦσι μάλιστα ὁ ὕπνος παρέπεται. Ξύμβλητο. |
| 14 231 | Ἀπήντησε, συνέτυχε. Φῦ. |
| 14 232 | Ἐνέφυ, συνέπλεξεν. Εἰδέω χάριν. |
| 14 235 | Γνώσομαι καὶ προσομολογήσω σοι χάριν. Θρῆνυν. |
| 14 240 | Ὑποπόδιον. Ἀρσενικῶς. Ἥσει. Ὑποθήσει. Εἰλαπινάζων. |
| 14 241 | Εὐωχούμενος. Ἤδη γάρ με καὶ ἄλλο τεή. |
| 14 249 [5] | Ἢ, κατ’ ἄλλο. ἵν’ ᾖ, ἤδη γάρ με καὶ κατ’ ἄλλο ἐπαίδευσεν ἡ σὴ πρόσταξις. Ἢ, ἄλλοτε ᾗ ἐπίνυσσεν ἐφετμῇ. τουτέστι, τῇ ἰδίᾳ ἐσωφρόνισε καὶ ἐνουθέτησεν ἐντολῇ καὶ ἀπειλῇ. Ἔλεξα. |
| 14 252 | Κατεκοίμισα. Ἀμφιχυθείς. |
| 14 253 | Περιχυθείς. Μήσαο. Ἐμηχανήσω, ἐβουλεύσω. Ὄρσασα. |
| 14 254 | Εἰς ὁρμὴν ἀγαγοῦσα, διεγείρασα. Ἀήτας. Τὰς τῶν ἀνέμων πνοάς. Κόωνδε. |
| 14 255 [10] | Εἰς τὴν Κῶν νῆσον. Γράφεται δὲ σὺν τῷ ν κατ’ αἰτιατικήν. Ἡρακλῆς, ἀνακομιζόμενος μετὰ τὸ πορθῆσαι Τροίαν, γενόμενός τε κατὰ τὸ Αἰγαῖον πέλαγος, βουλήσει Ἥρας, σφοδρῷ συνεσχέθη ἀνέμῳ. Κατασυρθείς τε εἰς Κῶν τὴν Μεροπίδα, ἐκωλύθη ἐπιβῆναι τῆς νήσου ὑπὸ Εὐρυπύλου τοῦ Ποσειδῶνος, βασιλεύοντος αὐτῆς. Βιασάμενος δὲ, καὶ ὡς λῃστὴς ἐπιβὰς, ἀνεῖλε τόν τε Εὐρύπυλον, καὶ τοὺς παῖδας αὐτοῦ. Μιγεὶς δὲ τῇ θυγατρὶ αὐτοῦ Χαλκιόπῃ, Θεσσαλὸν ἐγέννησεν. Ἀπένεικας. Ἀπήνεγκας. Ἐπεγρόμενος. |
| 14 256 [5] | Ἐπαναστὰς, διϋπνισθείς. Ὁ δ’ ἐπεγρόμενος χαλέπαινε. Ῥιπτάζων. Ἀντιστροφή ἐστιν ἀντὶ τοῦ, χαλεπαίνων ἔῤῥιπτε. Μή ποτε οὖν τις ἀφ’ ἑτέρας ἀρχῆς ἀναγιγνώσκῃ τὸ ῥιπτάζων. Χαλέπαινεν. Ὠργίζετο. Ῥιπτάζων. |
| 14 257 | Ῥίπτων, συνελαύνων. Ἔξοχα. Μάλιστα. Καί κέ μ’ ἄϊστον ἀπ’ αἰθέρος. |
| 14 258 | Καὶ ἂν ἰδών με, ἀνιστόρητον καὶ ἀφανῆ ἐποίησε, βαλὼν ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ εἰς θάλασσαν. Δμήτειρα θεῶν. |
| 14 259 | Ἡ δαμάστρια. ὅ ἐστιν, ἄρχουσα. Ἱκόμην. |
| 14 260 | Ἱκετεύων παρεγενόμην. Ἅζετο. |
| 14 261 [5] | Ἐνετρέπετο. Ἀποθύμια. Ἀηδῆ, οὐκ ἀρεστά. Ἀποθύμια ἔρδοι. Ἐχθρὰ πράξοι. Θοῇ. Ἤτοι, ὅτι διὰ τὸν ὕπνον θᾶττον ὡς πρὸς τὴν ἡμέραν παριέναι. Ἢ, θείᾳ. Ἀμήχανον. |
| 14 262 | Ἄπορον, ἀδύνατον. Μενοινᾷς. |
| 14 264 | Προθυμῇ, σπουδάζεις. Ζῆν’. |
| 14 265 | Τὸ πλῆρες, Ζῆνα. Ὁπλοτεράων. |
| 14 267 | Νεωτέρων. Ὀπυιέμεναι. |
| 14 268 | Γῆμαι. Χῄρατο. |
| 14 270 | Ἐχάρη. Ἀάατον. |
| 14 271 | Ἤτοι, ἀβλαβὲς, ἢ, πολυβλαβές. Χειρὶ δὲ τῇ ἑτέρῃ μὲν ἕλε χθόνα πουλυβότειραν, Τῇ δ’ ἑτέρῃ ἅλα μαρμαρέην. |
| 14 272 [5] | Τὰ βαρύτατα τῶν στοιχείων ὄμνυσι. καθάπερ ἐν τῇ συνηθείᾳ λέγομεν, Ξηρὸν, καὶ ὑγρόν. Μαρμαρέην. |
| 14 273 | Λευκήν. Θεοὶ Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες. |
| 14 274 [15] | Οἱ περὶ τὸν Κρόνον θεοί. Λέγει δὲ τοὺς Τιτᾶνας. Οὗτοι δέ εἰσιν Οὐρανοῦ παῖδες, Κρόνος, Κρεῖος, Ὑπερίων, Ἰαπετός. Κοῖος Ὠκεανοῦ, ὅσπερ τε γένεσις πάντεσσι τέτυκται. ἐπεὶ ἐξ ὕδατος αἱ αὐξήσεις ὑπάρχουσι. Πῶς, Ἡσιόδου πάντων πρῶτον εἰπόντος γεγενῆσθαι τὸ Χάος, Ὅμηρός φησιν Ὠκεανόν; Ῥητέον οὖν, ὅτι ἕκαστος μὲν εἴρηκεν ὡς ἐβούλετο. Ὅμηρος δέ φησι φιλοσοφώτερον. Τὸ γὰρ ὕδωρ τῶν πάντων ἡ ζωὴ, καὶ προέχει τῶν τεσσάρων στοιχείων, ὅλα ὄν. Ὅθεν καὶ ὁ Πίνδαρος ἄριστον αὐτό φησιν. Ὀνόμῃνεν. |
| 14 278 | Ὠνόμασε. Τελεύτησεν. |
| 14 280 | Ἐπλήρωσεν. Ἴμβρου. |
| 14 281 | Ἴμβρος, νῆσος Θρᾴκης. Ἠέρα. |
| 14 282 | Ὁμίχλην, σκότος. Μητέρα θηρῶν. |
| 14 283 | Μητέρα θηρίων. Θηριοτρόφος γὰρ ἡ Ἴδη, διὰ τὸ πολὺ τῆς ὕλης. Λεκτόν. |
| 14 284 [5] | Ἀκρωτήριον τῆς Ἴδης, κεκλημένον ἀπὸ τοῦ ἐν αὐτῷ κατακλιθῆναι Δία καὶ Ἥραν. Τρία δὲ τὰ πάντα ἀκρωτήρια τῆς Ἴδης, Λεκτὸν, Γάργαρον, Φαλάκρη. Ἐπὶ χέρσου. Ἐπὶ τῆς γῆς. Περιμήκετον. |
| 14 287 [5] | Πάνυ ὑψηλήν. Ἣ τότ’ ἐν Ἴδῃ μακροτάτῃ πεφυυῖα. Διὰ τοῦτο τότε ἀνῄρηκε τὸ ψεῦδος, ὥστε μὴ ζητεῖν αὐτήν. Πεπυκασμένος. |
| 14 289 | Ἐσκεπασμένος. Εἰλατίνοισιν. Ἐλατίναις. Λιγυρῇ. |
| 14 290 | Ὀξείᾳ. Χαλκίδα. |
| 14 291 [10] | Χαλκὶς εἶδος ὀρνέου, ἥτις καλεῖται κύμινδις, ἀπὸ τῆς φωνῆς. Κύμινδιν. Ὁ κύμινδις οἰκεῖ μὲν ὄρη, ἔστι δὲ μέλας, χαλκίζων τὴν χροιάν. καὶ μέγεθος ὅσον ἱέραξ φασσοφόνος, ὥς φησιν Ἀριστοτέλης. Παρὰ δέ τισι θηλυκῶς λέγεται. Εὐεπίφορον δὲ εἰς ὕπνον τὸ ὄρνεον. Ἀεὶ δὲ τὴν κεφαλὴν ὑπὸ τοὺς κλάδους κρύπτει. Ὥς. |
| 14 294 | Νῦν, εὐθέως. ἢ, τότε. Ἔρος. Ἔρως. Αἰολικῶς. Πυκινάς. Συνετάς. Οἷον ὅτε πρώτιστον ἐμισγέσθην. |
| 14 295 [10] | Ἥραν τρεφομένην παρὰ τοῖς γονεῦσιν, εἷς τῶν γιγάντων, Εὐρυμέδων, βιασάμενος, ἔγκυον ἐποίησεν. ἡ δὲ Προμηθέα ἐγέννησε. Ζεὺς δὲ, ὕστερον γήμας τὴν ἀδελφὴν, καὶ γνοὺς τὰ γενόμενα, τὸν μὲν Εὐρυμέδοντα κατεταρτάρωσε, τὸν δὲ Προμηθέα, προφάσει πυρὸς, δεσμοῖς ἀνήρτησεν. Ἡ ἱστορία παρ’ Εὐφορίωνι. Εἰς εὐνὴν φοιτῶντε, φίλους λήθοντε τοκῆας. |
| 14 296 | Καὶ Ἀπολλόδωρος ἱστορεῖ, κρύφα τὸν Δία τῇ Ἥρᾳ συγκαθευδῆσαι. Πῆ μεμαυῖα. |
| 14 298 | Ποῦ ὁρμήσασα. Τόδε. Εἰς τοῦτον τὸν τόπον. Ἱκάνεις. Παραγίγνῃ. Πρυμνωρείῃ. |
| 14 307 | Πρυμνωρείας καλοῦσιν τὰ ἔσχατα καὶ κατώτατα τῶν ὀρῶν. Τραφερήν τε καὶ ὑγρήν. |
| 14 308 | Γῆν καὶ θάλασσαν. Κεῖσε. |
| 14 313 | Εἰς ἐκεῖνον τὸν τόπον. Περιπροχυθείς. |
| 14 316 | Περιπεσὼν, κατασχών. Ἐδάμασσεν. Ὑπέταξεν. Ἠρασάμην. |
| 14 317 [5] | Ἠράσθην. Ἰξιονίης ἀλόχοιο. Τῆς Ἰξίονος γυναικός. Ἦν δὲ αὕτη θυγάτηρ Ἰονέως. Μετὰ δὲ τὸ φθαρῆναι αὐτὴν ὑπὸ Διὸς, ὕστερον Ἰξίονι ἐζεύχθη. Οὐδ’ ὅτε περ Δανάης. |
| 14 319 [25] | Δανάη Ἀκρισίου θυγάτηρ, ἣ Διῒ συγκοιμηθεῖσα, Περσέα ἐγέννησε. Χρησαμένῳ γάρ φησι τῷ Ἀκρισίῳ περὶ γενέσεως ἀῤῥένων παίδων, ὁ θεὸς ἔφη, τὸν γενόμενον παῖδα ἐκ τῆς θυγατρὸς αὐτοῦ αὐτὸν κτενεῖν. Δείσας δὲ ὁ Ἀκρίσιος, κατὰ γῆς θάλαμον χαλκοῦν κατασκευάσας, τὴν Δανάην ἐφρούρει. Αὕτη δὲ, ὥς φησι Πίνδαρος, καὶ ἕτεροι τινὲς, ἐφθάρη ὑπὸ τοῦ πατραδέλφου αὐτῆς Προίτου. Ὅθεν αὐτοῖς καὶ στάσις ἐκινήθη. Ὡς δὲ ἔνιοί φασι, Ζεὺς μεταμορφωθεὶς εἰς χρυσὸν, καὶ διὰ τῆς ὀροφῆς εἰσδὺς εἰς τὸν Δανάης κόλπον, συνῆλθεν αὐτῇ. Αἰσθόμενος δὲ Ἀκρίσιος ὕστερον, ἐξ αὐτῆς γεγεννημένον Περσέα, μὴ πιστεύσας ὑπὸ Διὸς ἐφθάρθαι, τὴν θυγατέρα μετὰ τοῦ παιδὸς εἰς λάρνακα βαλὼν, εἰς θάλασσαν ἔῤῥιψε. Διασωθέντων δὲ τούτων εἰς Σέριφον τὴν νῆσον, συνέβη ἀνατραφῆναι τὸν παῖδα παρὰ Πολυδεύκῃ, ἢ, ὡς ἔνιοί φασιν, ὑπὸ Δίκτυος τοῦ ἀδελφοῦ Πολυδεύκους. Φυγόντος δὲ ὕστερον Ἀκρισίου, τὴν Ἀργείων βασιλείαν παρέλαβε Περσεύς. Καλλισφύρου. Καλοὺς πόδας ἐχούσης. ἀπὸ μέρους, καλῆς. Ὁ δὲ τρόπος, συνεκδοχή. Ἀριδείκετον. |
| 14 320 | Μεγάλως εὐπρεπῆ, ἀσπαστόν. Φοίνικος κούρης. |
| 14 321 [5] | Θυγατρός. Λέγει δὲ τῆς Εὐρώπης. Ἔνιοι δὲ αὐτὴν οὐ Φοίνικος, ἀλλ’ Ἀγήνορος, εἶπον. Τὰ δὲ περὶ αὐτῆς ἀκριβῶς εἴρηται ἐν τῇ Μ ῥαψῳδίᾳ ἐν τοῖς περὶ Σαρπηδόνος. Τηλεκλειτοῖο. Μέχρι πόῤῥω καὶ πολλοῦ ἐνδόξου. ἢ πάνυ ἐνδόξου. Οὐδ’ ὅτε περ Σεμέλης. |
| 14 323 [40] | Σεμέλης τῆς Κάδμου θυγατρὸς Ζεὺς ἐρασθεὶς, κρύφα συνευνάζετο. Ἡ δὲ ἐξαπατηθεῖσα ὑπὸ Ἥρας, ἐπινεύσαντος αὐτῇ Διὸς, πᾶν τὸ αἰτηθὲν ποιῆσαι, αἰτεῖται τοιοῦτον αὐτὸν ἐλθεῖν οἷος ἦλθε μνηστευόμενος Ἥραν. Ζεὺς δὲ, μὴ δυνάμενος ἀνανεῦσαι, παραγίγνεται εἰς τὸν θάλαμον αὐτῆς ἐφ’ ἅρματος, ἀστραπαῖς καὶ βρονταῖς ὁμοῦ, καὶ κεραυνὸν ἵησιν. Σεμέλης δὲ διὰ τὸν φόβον ἐκλειπούσης, ἑξαμηνιαῖον τὸ βρέφος ὁ Ζεὺς ἐκ τοῦ πυρὸς ἁρπάσας ἐνέῤῥαψε τῷ μηρῷ. Ἡ ἱστορία παρ’ Εὐριπίδῃ ἐν Βάκχαις. Οὐδ’ Ἀλκμήνης ἐνὶ Θήβῃ. Ἀλκμήνης, τῆς Ἡλεκτρύονος καὶ Ἀναξοῦς τῆς Ἀλκαίου, ἠράσθη Ἀμφιτρύων. Ὃς ἀνελὼν Ἡλεκτρύονα, βοῶν ἀμφισβητήσεως χάριν, ἐξ Ἄργους ἔφυγεν εἰς Θήβας. σὺν αὐτῷ δὲ καὶ Ἀλκμήνη. Ὑποδεχθέντων δὲ ἀσμένως ὑπὸ τῶν βασιλέων τῶν τῆς πόλεως Κρέοντος καὶ Ἡνιόχης, τιμῆς ἐτύγχανον μεγίστης. Μὴ βουλομένης δὲ Ἀλκμήνης γαμηθῆναι, εἰ μὴ οἱ φονεῖς τῶν ἀδελφῶν αὐτῆς ἀναιρεθῶσιν· κατηγωνίσατο αὐτοὺς Ἀμφιτρύων, προσλαβόμενος συμμάχους Βοιωτοὺς, καὶ Λοκροὺς, ἔτι δὲ καὶ Φωκεῖς, ἐνιαυτὸν προσεδρεύσας. Ὡς δὲ ἐπιστρέψας ἀπὸ τῆς στρατείας ἦγε τοὺς γάμους ἑαυτοῦ καὶ Ἀλκμήνης, τῇ αὐτῇ νυκτὶ ἐρασθεὶς αὐτῆς ὁ Ζεὺς, καὶ εἰκασθεὶς Ἀμφιτρύωνι, ἐμίγη, καὶ υἱὸν ἐποίησεν. Ὁμοίως δὲ καὶ ὁ Ἀμφιτρύων τῇ αὐτῇ νυκτί. Ἤδη δὲ ἐκείνης δεκαμηνιαῖον χρόνον τῆς μίξεως ἐχούσης, γεννᾶται Ἡρακλῆς μὲν ἐκ Διὸς, Ἰφικλῆς δὲ ἐξ Ἀμφιτρύωνος, τῇ αὐτῇ νυκτί. Φασὶ, Δία, συγκοιμώμενον Ἀλκμήνῃ, πεῖσαι τὸν Ἥλιον μὴ ἀνατεῖλαι ἐπὶ τρεῖς ἡμέρας. Ὅθεν καὶ ἐπὶ τρεῖς νύκτας συγκοιμηθεὶς αὐτῇ ὁ Ζεὺς, τὸν τριέσπερον Ἡρακλέα ἐποίησε. Χάρμα βροτοῖσι. |
| 14 325 | Χαρὰν τοῖς ἀνθρώποις. διὰ τὸ εὑρεῖν συκῆν καὶ ἄμπελον. Καλλιπλοκάμοιο. |
| 14 326 | Ἀλληγορικῶς, πλοκάμους, τοὺς στάχυας δεῖ νοεῖν, ὡς καὶ ἱστοροῦσιν αὐτὴν ἐστεμμένην τοῖς στάχυσι. Λητοῦς. |
| 14 327 | Κοίου θυγατρὸς, ἑνὸς τῶν Τιτάνων. Ἧς δύο παῖδες, Ἀπόλλων, καὶ Ἄρτεμις. Λιλαίεαι. |
| 14 331 | Ἐπιθυμεῖς, προθυμῇ. Προπέφανται. |
| 14 332 | Προφανῆς ἐστι, φανερά. Πῶς κ’ ἔοι. |
| 14 333 | Πῶς ἂν γένοιτο. τί ἂν εἴη. Ἀθρήσειεν. |
| 14 334 | Ἴδοι. Τὸ αὐτὸ δὲ δηλοῖ καὶ τὸ διαδράκοι. Πεφράδοι. |
| 14 335 | Φράσειε, δηλώσειεν, εἴποι. Κείοντες. |
| 14 350 | Κοιμηθησόμενοι. Εὔαδεν. Ἤρεσκεν. Ἀγκάς. |
| 14 346 | Εἰς τὰς ἀγκάλας. Ἔμαρπτε. Συνελάμβανε. Τοῖσι δ’ ὑπὸ χθών. |
| 14 347 [15] | Ἐκπεσὼν εἰς φορτικοῦ πράγματος διήγησιν, ἐφ’ ἕτερα τὸν λόγον μετήγαγε, τὰ ἀπὸ τῆς γῆς φυόμενα ἄνθη καὶ τὸ νέφος, δι’ ὧν ἀπέκλεισε τὸ περαιτέρω πολυπραγμονεῖν ἡμᾶς. Ἀνθηρῶς δὲ γράφει τὴν εὐνὴν, καὶ προθεὶς τὸ γένος, ποίην, ἐπιφέρει τὸ εἶδος. Οὐκ εἶπε δὲ ῥόδον, διὰ τὸ ἀκανθῶδες. Νεοθηλέα δὲ, ἐπεὶ τὴν ἄλλην ἐνεμήθη καὶ ἐπάτησε τὰ ζῶα. Κατὰ συλλογισμὸν ἡ ὑπεροχὴ, εἴ γε καὶ τὰ ἄψυχα αἰσθάνεται τῆς δυνάμεως τοῦ θείου. Δῖα. Ἡ μεγάλη καὶ θαυμαστή. Φῦεν. Ἀνέφυσεν, ἀνέδωκε. Νεοθηλέα. Νεωστὶ θάλλουσαν, χλωράν. Ποίην. Βοτάνην. Λωτόν. |
| 14 348 | Λωτὸς, εἶδος χόρτου ἑλείου, διὸ καὶ ἑρσήεντα, ὅ ἐστι, δροσώδη. Κρόκον. Κρόκος, εἶδος ἄνθους. Ὡς καὶ ὁ ὑάκινθος. Μαλακόν. |
| 14 349 [5] | Ἁπαλόν. Ὑψός’ ἔεργε. Εἰς ὕψος ἐβάσταζε. Ὃς ἀπὸ χθονὸς ὑψός’ ἔεργε. Ὃς αὐτοὺς οὐκ εἴα ἐπὶ γῆς θλίβεσθαι, ἀλλ’ ἀνεῖχε, καὶ ἀπεκώλυεν αὐτούς. Λεξάσθην. |
| 14 350 | Κατεκοιμήθησαν. Στιλπναί. |
| 14 351 | Στίλβουσαι, λαμπραί. Ἔερσαι. Δρόσοι, σταλαγμοί. Ὄπαζε. |
| 14 358 | Περιεποίει. Κῶμα. |
| 14 359 | Τὸ κοίμημα. Παρήπαφε. |
| 14 360 | Παρηπάτησε. παρέπεισε. Προθορών. |
| 14 363 | Προαλλόμενος, προπηδήσας. Ἀργεῖοι, καὶ δ’ αὖτε μεθίεμεν Ἕκτορι νίκην. |
| 14 364 [5] | Μεθίεμεν, παραχωροῦμεν. Ταῦτα δὲ, καὶ τὰ ἑξῆς, κατ’ ἐπερώτησιν ἀναγνωστέον. Ἄρηται. |
| 14 365 | Καρπώσηται, λάβῃ. Ποθή. |
| 14 368 | Ἐπιζήτησις, χρεία. Ἑσσάμενοι. |
| 14 372 | Λαβόντες, καθοπλισάμενοι. Παναίθῃσι. Πάνυ στιλπναῖς, λαμπραῖς. Μενέχαρμος. |
| 14 376 | Ὑπομονητικὸς ἐν μάχῃ. Ὀλίγον σάκος. Ἀντὶ τοῦ, μικρὰν ἀσπίδα. Ἔστι δὲ ποσότης ἀντὶ πηλικότητος. Χείρονι. |
| 14 377 | Ἐλάττονι. Ἐκόσμεον. |
| 14 379 | Διέτασσον. Οἰχόμενοι δ’ ἐπὶ πάντας. |
| 14 381 | Πάντας ἐπερχόμενοι. Ἄμειβον. Νῦν, ἤλλασσον. Ἐσθλά. |
| 14 382 | Γενναῖα. Δόσκεν. Ἐδίδου. Νώροπα. |
| 14 383 | Λαμπρόν. Τανύηκες. |
| 14 385 | Ἐπὶ μῆκος ἠκονημένον, μακρὰν καὶ παρατεταμένην ἔχον τὴν ἀκμήν. Ἀστεροπῇ. |
| 14 386 [5] | Ἀστραπῇ. Τῷ δ’ οὐ θέμις ἐστὶ μιγῆναι Ἐν δαῒ λευγαλέῃ. Τῷ δὲ Ποσειδῶνι οὐ δίκαιόν ἐστι μιχθῆναι ἐν τῇ ὀλεθρίᾳ μάχῃ. Ἰσχάνει. |
| 14 387 | Κατέχει, λαμβάνει. Ἀλλὰ δέος ἰσχάνει ἄνδρας. Πεποίηται γὰρ εἰς φόβον, οὐκ εἰς φόνον. Κυανοχαῖτα. |
| 14 390 | Μελανόθριξ. Βοάα. |
| 14 394 | Βοᾷ, ἠχεῖ. Προτὶ χέρσον. Προσρηγνύμενον τῇ γῇ. Πόντοθεν. |
| 14 395 | Ἐκ τῆς θαλάσσης ὁρμῶν. Βρόμος. |
| 14 396 [5] | Κυρίως ὁ τοῦ πυρὸς ἦχος. Ὅθεν καὶ Βρόμιος, ἀπὸ τοῦ πυρός. Ἐν οἷς οἱ ποιηταὶ καὶ τὸν μῦθον ἔπλασαν, ὅτι ἐκ Διὸς καὶ Σεμέλης ἐστὶ, βληθείσης τῷ κεραυνῷ, καὶ ὅτι πυρογεννής ἐστιν. Ὤρετο. |
| 14 397 | Ὥρμησεν. Ἠπύει. |
| 14 399 | Βοᾷς ἠχεῖ. Αἴαντος ἀκόντισεν. |
| 14 402 | Ἀντὶ τοῦ, κατὰ τοῦ Αἴαντος ἔβαλεν. Πρὸς ἰθύ οἱ. |
| 14 403 | Πρὸς εὐθὺ αὐτοῦ. Τελαμῶνε. |
| 14 404 | Οἱ ἀναφορεῖς. Τετάσθην. Ἐξετέταντο. Τώ οἱ ῥυσάσθην τέρενα χρόα. |
| 14 406 | Ἀντὶ τοῦ, οἵτινες τελαμῶνες ἐφύλαξαν αὐτοῦ τὸ σῶμα ἄτρωτον. Χώσατο. Νῦν, ἐλυπήθη. Ἀείρας. |
| 14 411 | Ἄρας. Στρόμβον. |
| 14 413 [5] | Ὡς ῥόμβον περιφερῆ. Λέγει δὲ τὸν καλούμενον βέμβηκα. Δίκην οὖν ῥόμβου ἐποίησεν αὐτὸν στρέφεσθαι, σφοδρῶς πλήξας. Ἔσσευε. Κινεῖσθαι ἐποίησε. Περὶ δ’ ἔδραμε. Περιῆλθεν, ἢ πέριξ. Ἐξερίπῃ. |
| 14 414 | Ἐκπέσῃ. Πρόῤῥιζος. |
| 14 415 | Μέχρι ῥιζῶν. Θεείου. Θείου. Προσληπτέον δὲ, κεραυνοῦ. Ὀδμή. Ποιότης. πνοή. Τὸν δ’ οὔπερ ἔχει θράσος ὅσκεν ἴδηται. |
| 14 416 | Πάντες δὲ αὐτὸν καταπλήττονται οἱ ἰδόντες. Ἐπ’ αὐτῷ δ’ ἀσπὶς ἑάφθη. |
| 14 419 | Ἐπικατεκάμφθη δὲ αὐτῷ ἡ ἀσπίς. ὅ ἐστι, κατηνέχθη. Αἰχμάς. |
| 14 423 | Ἀκόντια. Περίβησαν. |
| 14 424 | Ὑπερεμάχησαν. Οὔτις εὗ ἀκήδησεν. |
| 14 427 | Οὐδεὶς δὲ αὐτοῦ ἠμέλησε, καὶ ἠφροντίστησε. Πόρον ἷξον. |
| 14 433 | Παρεγένοντο εἰς τὸ διαβατὸν καὶ πορεύσιμον μέρος τοῦ ποταμοῦ. Ξάνθου δινήεντος, ὃν ἀθάνατος τέκετο ζεύς. |
| 14 434 [5] | Ἰδίως τὸν μὲν σωματικὸν Ξάνθον Διὸς γενεαλογεῖ, τὸν δὲ ποταμὸν Ὠκεανοῦ λέγει, Ἐξ οὗπερ πάντες ποταμοὶ καὶ πᾶσα θάλασσα, Καὶ πᾶσαι κρῆναι, καὶ φρείατα μακρὰ νάουσι. Πέλασαν χθονί. |
| 14 435 | Ἔθεσαν εἰς τὴν γῆν. Ἀμπνύνθη. |
| 14 436 | Ἔμφρων ἐγένετο, λειποθυμήσας. Ἀνέδρακεν. Ἀνέβλεψεν. Ἑζόμενος δ’ ἐπὶ γοῦνα. |
| 14 437 | Διαναστὰς ἐπὶ γόνατα. Ἀπέμεσσεν. Ἀπήμεσεν, ἀπέμει. Πλῆτο. |
| 14 438 | Προσεπελάσθη. Βέλος. |
| 14 439 | Ἡ ἀπὸ τῆς βολῆς ὀδύνη. Ἢ ὁ βεβλημένος τόπος. Ἐδάμνα. Κατεπόνει. Θόρον. |
| 14 441 | Ὥρμησαν. Μετάλμενον. |
| 14 443 | Ἐπιπηδῶντα. Σατνιόεντος. |
| 14 445 | Σατνίου ποταμοῦ. Κατὰ λαπάρην. |
| 14 447 | Κατὰ τὴν λαγόνα. Ἀνετράπετο. Εἰς τοὐπίσω ἀνετράπη. Ἀμύντωρ. |
| 14 449 | Βοηθός. Ἔσχε. |
| 14 452 | Διῆλθεν. Ἀγοστῷ. Ἀγκάλῃ. Οὐ μὰν αὖτ’ ὀΐω, μεγαθύμου Πανθοίδαο. |
| 14 454 | Ἑαυτοῦ λέγει. Πηδῆσαι ἄκοντα. |
| 14 455 | Ἀντὶ τοῦ, πεπηδηκέναι, καὶ ἐξορμηθῆναι. Ἄκοντα. Ἀκόντιον. Κόμισεν. |
| 14 456 | Ὑποδέξατο. Χροΐ. Τῷ σώματι. Σκηπτόμενον. |
| 14 457 | Σκηριπτόμενον, ἐρειδόμενον. Λικριφὶς ἀΐξας. |
| 14 463 | Εἰς πλάγιον ὁρμήσας. ὅ ἐστιν, ἐγκλίνας. Ἐν συνεοχμῷ. |
| 14 465 | Ἐν τῇ συναφῇ τοῦ ἰνίου, ἐν τῷ συνδέσμῳ. Ἀστράγαλον δὲ νῦν τὸν σπόνδυλον. Εἴρηται κατὰ ἀντίφρασιν· πολύστρεπτος γὰρ ὑπάρχει. Ἀπὸ δ’ ἄμφω κέρσε τένοντε. |
| 14 466 | Ἀπέτεμε δὲ ἀμφότερα τὰ κατατείνοντα αὐτοῦ νεῦρα. Φράζεο. |
| 14 470 | Νῦν, ὅρα. Προθοήνορος ἀντιπεφᾶσθαι. |
| 14 471 | Ἀντὶ τοῦ Προθοήνορος πεφονεῦθαι. Ἀναστροφὴ, ὁ τρόπος. Πεφᾶσθαι. Πεφονεῦθαι. Εἴδεται. |
| 14 472 | Φαίνεται. Κακῶν ἔξ. Ἀντὶ τοῦ, ἐκ κακῶν. Ἐῴκει. |
| 14 474 | Ὡμοιοῦτο. Γιγνώσκων. |
| 14 475 | Εἰδώς. Ἰόμωροι. |
| 14 479 | Οἱ περὶ τοὺς ἰοὺς, ὅ ἐστι, τὰ βέλη, κακοπαθοῦντες. πολεμικοί. Ἀπειλάων. Καυχήσεων. Οὔ θην οἴοισιν. |
| 14 480 | Οὐ δὴ μόνοις. Πόνος. Κακοπάθεια. Ὀϊζύς. Ταλαιπωρία. Δεδμημένος. |
| 14 482 | Ἀνῃρημένος. Ποινή. |
| 14 483 | Ἀντέκτισις, τιμωρία. Ἄτιτος. |
| 14 484 | Ἀτιμώρητος. Γνωτόν. |
| 14 485 | Ἀντὶ τοῦ, ἀδελφόν. Ἄρεως ἀλκτῆρα. Ἀλεξητῆρα τοῦ πολέμου, καὶ βοηθόν. ἢ, ὥς τινες, φόνου τιμωρόν. Πολυμήλου. |
| 14 490 | Νῦν, πολλὰ πρόβατα ἔχοντος. Κτῆσιν. |
| 14 491 | Τὰ κτήματα. Θέμεθλα. |
| 14 493 | Ῥίζας, βάσεις. ἐφ’ ὧν ἥδρασται ὁ ὀφθαλμός. Γλήνην. |
| 14 494 | Τὴν τοῦ ὀφθαλμοῦ κόρην. Διὰ πρό. Διαμπὰξ, διόλου. Πετάσσας. |
| 14 495 | Ἁπλώσας. Αὐχένα. |
| 14 497 | Σπόνδυλον, τράχηλον. Ἔλασσεν. Ἀντὶ τοῦ, ἀπέτεμεν, ἔκοψεν. Ἀπήραξεν. Ἀπέτεμεν, ἀπέκοψε. Πήληκι. |
| 14 498 | Περικεφαλαίᾳ. Κάρη. Κεφαλήν. Ὁ δὲ φῆ κώδειαν ἀνασχών. |
| 14 499 [5] | Ἐλλείπει τὸ ὡς. ἵν’ ᾖ, ὡς κώδειαν ἀνατείνας. Κώδεια δέ ἐστιν ἡ τῆς μήκωνος κεφαλὴ, ὅ ἐστιν εἶδος βοτάνης. Οὕτως οὖν φησιν εἶπε, τὴν κεφαλὴν ἀνατείνας. Πέφραδε. |
| 14 500 | Σήμανον, δεῖξον. Ὁτὲ δὲ, εἰπέ. Εὐχόμενος. Μεγαληγορῶν, καυχώμενος. Γοήμεναι. |
| 14 502 | Θρηνῆσαι. Δάμαρ. |
| 14 503 | Γυνή. Γανύσσεται. |
| 14 504 | Ἡσθῇ, χαρῇ. Αἰπύν. |
| 14 507 | Χαλεπόν. Ἔσπετε. |
| 14 508 | Λέγετε. Ἀνδράγρια. |
| 14 509 | Ἀνδρῶν ἀγρεύματα, σκῦλα. Ἤρατο. |
| 14 510 | Ἀπενέγκατο, ἐκτήσατο. Ἔκλινεν. Ἑτεροκλινῆ ἐποίησεν, ἔτρεψε. Καρτεροθύμων. |
| 14 512 | Ἰσχυρῶν, τῇ ψυχῇ ἀνδρείων. Ἐνῄρατο. |
| 14 515 | Ἀνῄρησε. Διάφυσσε. |
| 14 517 | Διέκοψε, διήντλησε. Δῃώσας. |
| 14 518 | Διακόψας, τρώσας. Ὠτειλήν. Τραῦμα. Ἔσσυτο. |
| 14 519 | Ὥρμησεν. Ἐπισπέσθαι. |
| 14 521 | Ἐπακολουθῆσαι. Τρεσσάντων. |
| 14 522 | Διὰ δέος φυγόντων. Φόβον. Φυγήν. Ὤρσῃ. Ἐμβάλῃ. Διά τε σκόλοπας καὶ τάφρον ἔβησαν. |
| 15 1 | Τὸ ἑξῆς· διέβησαν τούς τε σκόλοπας καὶ τὴν τάφρον. Ὑπερβατὸν γὰρ, ὁ τρόπος. Ἐρητύοντο. |
| 15 3 | Κατείχοντο. Ὑπαὶ δείους. |
| 15 4 [5] | Ὑπὸ τοῦ δέους, ὅ ἐστι, φόβου. Τὸ ὑπαὶ δείους δύναται καὶ, χλωροὶ ὑπαὶ δείους, καὶ, πεφοβημένοι ὑπὸ δέους. Πεφοβημένοι. Εἰς φυγὴν τετραμμένοι. Ἔγρετο. Ἐγρηγόρησεν, ἀνέστη. Ἀναΐξας. |
| 15 6 | Ἀνορμήσας, ἀναστάς. Ὀρινομένους. |
| 15 7 | Ταρασσομένους. Κλονέοντας. Ταράσσοντας. Ἔχετ’ ἄσθματι. |
| 15 10 [5] | Ὑπὸ ἄσθματος συνείχετο. ὅ ἐστιν, ὑπὸ πολλοῦ πνεύματος, καὶ συνεχοὺς ἀναπνοῆς. Κῆρ ἀπινύσσων. Ἐξεστηκὼς τῇ ψυχῇ, καὶ οὐ διακείμενος συνετῶς, ἀλλ’ ἀσυνέτως. Οὐκ ἀφαυρότατος. |
| 15 11 | Οὐκ ἀσθενής. Ἦ μάλα δὴ κακότεχνος ἀμήχανε σὸς δόλος Ἥρη. |
| 15 14 [5] | Ὄντως δὴ ὁ ἐπὶ κακῷ σου τετεχνασμένος δόλος, ὦ Ἥρα, τὸν Ἕκτορα ἔοικε τῆς μάχης πεπαυκέναι. Ἀμήχανε. Πανοῦργε. πρὸς ὃν, οὐ δύναταί τις μηχανήσασθαι καὶ ἐπινοῆσαί τι. Κακοῤῥαφίης. |
| 15 16 | Κακοσυνθεσίας, κακοβουλίας. Ἐπαύρηαι. |
| 15 17 | Ἐπιψαύσῃ, ἀπολαύσῃς τῆς κακοβουλίας. Ἱμάσσω. Μαστίξω. Ἐκρέμω. |
| 15 18 [40] | Ἐκρέμασο. Ὑψόθεν. Ἐκ τοῦ αἰθέρος, ἀπὸ ὕψους. Ἢ οὐ μέμνῃ ὅτε τ’ ἐκρέμω ὑψόθι, ἐκ δὲ ποδοῖϊν Ἄκμονας ἧκα δύο, περὶ χερσὶ δὲ δεσμὸν ἴηλα. Τοὺς τῆς Ἥρας δεσμοὺς νοητέον φυσικὴν τοῦ ἀέρος πρὸς τὸν αἰθέρα συμπλοκήν. Διὰ τοῦτο οὖν φησι, χρύσεον, ἄῤῥηκτον. ἵν’ ᾖ, δυσδιαχείριστον. ἐπεὶ καὶ τὸ πῦρ χρυσαυγὲς καὶ δυσδιάλυτον. Ἢ οὐ μέμνῃ ὅτε τ’ ἐκρέμω. Καὶ ἔμπροσθεν περὶ τούτου εἴρηται ἱκανῶς. Ἀκριβέστερον δὲ νῦν. Διὰ γὰρ τούτων ὁ Ποιητὴς τὴν κοσμικὴν αἰνίττεται φύσιν. Δία μὲν καὶ Ζῆνα τὸν ἀνωτάτω ὑποτιθέμενος διάπυρον ἀέρα, Ἥραν δὲ τὸν δεύτερον· καὶ ταύτην φησὶν ὑπὸ Ὠκεανοῦ τετράφθαι, ἐπειδὴ ἐκ τῆς τῶν ὑγρῶν ἀναθυμιάσεως γίγνεται ἀήρ. Ἄκμονας δὲ γῆν καὶ θάλασσαν λέγει. Χρυσοῦν δὲ δεσμὸν, τὸ αἰθέριον πῦρ, ὅτι ἐν τῷ ἀνωτάτῳ μέρει συνῆπται αὐτῷ ὁ ἀήρ. Καὶ ῥιπτόμενον τὸν Ἥφαιστον εἰς θάλασσαν, παρ’ ὅσον μεταβάλλει εἰς ἄλληλα τὰ στοιχεῖα· πῦρ μὲν εἰς ἀέρα, ἀὴρ δὲ εἰς ὕδωρ. Χαλκεύοντα δὲ ἐν Ὠκεανοῦ, ὅτι τὰ στερεὰ τῆς δι’ ὕδατος καὶ πυρὸς ἐργασίας τυγχάνει. Καὶ Ἡσίοδος οὐρανὸν μὲν λέγει τὴν ἐκπύρωσιν. Κρόνον δὲ τὸν ἄνω κρουνηδὸν ἐπιφερόμενον ὄμβρον. Ῥέαν δὲ, τὴν ἐπιῤῥεομένην ὕδασιν. Ἐκτομὴν δὲ οὐρανοῦ, τὴν τοῦ πυρώδους ἐξ ὑγρῶν σβέσιν. Λίθον δὲ καταπινόμενον ὑπὸ Κρόνου, ἐπειδήπερ ἡ μεταβολὴ τῶν ὑγρῶν εἰς στεῤῥότητα πήγνυται. Κρύπτεσθαι δὲ τὸν Δία, διὰ τὸ τοῦ ζῇν ἐπικρατεῖν τῷ τῷ χειμῶνι τοὺς καρποὺς ἀφανίζεσθαι πλεοναζόντων τῶν ὑγρῶν. Καὶ ἐν τῷ· Τριχθὰ δὲ πάντα δέδασται, φυσικὴ γίγνεται διάταξις γεγενημένη. Ὁ μὲν γὰρ τὸ ζῆν παρεχόμενος, Ζεὺς ὠνόμασται· ὁ δὲ τὴν ὑγρὰν οὐσίαν, ἀπὸ τῆς πόσεως Ποσειδῶν· Ἅδης δὲ ὁ θάνατος, παρὰ τὸ σκοτεινὸν καὶ ἀηδὲς τῆς τῶν ἀνθρώπων ἀπωλείας. Ἄκμονας. |
| 15 19 [15] | Βάρη σιδηρὰ καθέλκοντα. Ἄκμονας δύο. Τὰ βαρύτατα τῶν στοιχείων, γῆν, καὶ θάλασσαν. Ἐζήτηται δὲ, διὰ ποίαν αἰτίαν οὕτως ἀσχημόνως ὑβρίζει τὴν Ἥραν ὁ Ζεὺς διὰ θνητόν. φησὶ γὰρ, Οὐ μέμνῃ ὅτε τ’ ἐκρέμω ὑψόθι. Ῥητέον δὲ, ὅτι νῦν φιλοσοφεῖ Ὅμηρος· μυθικῶς γὰρ Ζεὺς ἐνταῦθα ὁ αἰθὴρ οὐρανοῦ τοῦ περὶ τὸν ἀέρα δεσμός ἐστιν ὁ ἄγων τὰ ὑγρά. καὶ ἐξ αὐτοῦ δεσμεύονται πάντα. Μετ’ αὐτὸν δὲ ὁ ἀὴρ μέσος γῆς καὶ ἀέρος, ὃ δεῖ νοεῖν ἡμᾶς τὴν Ἥραν ὑπάρχειν, τοῦ δὲ ἀέρος ἐκκρέμαται ὕδωρ τε καὶ γῆ. οὓς δεῖ νῦν ἄκμονας λέγειν, παρὰ τὸ ἀκοπίαστα εἶναι τὰ στοιχεῖα. Καλῶς δὲ οὐ δύνανται οἱ θεοὶ τὸν δεσμὸν λῦσαι. ἰσχὺς γὰρ τῶν ὅλων, τὸ συνδεδέσθαι. Ἧκα. Ἀπεκρέμασα. Ἴηλα. Περιέβαλον. Ἄῤῥηκτον. |
| 15 20 | Στερεόν. Ἠλάστεον. |
| 15 21 | Ἐδεινοπάθουν, συνήλγουν. Παρασταδὸν ὃν δὲ λάβοιμι. |
| 15 22 [5] | Ὃν δ’ ἂν λάβοιμί σοι παρεστῶτα. ἀντὶ τοῦ, ὃν δὲ ἔλαβον παριστάμενόν σοι. Δῆλον δὲ, ὅτι λέγει τὸν Ἥφαιστον. Ῥίπτασκον. |
| 15 23 | Ἐῤῥίπτουν. Παραγωγὴ, ὁ τρόπος. Βηλοῦ. Βαθμοῦ. Ὄφρ’ ἄν. Ἕως ἄν. Ὀλιγηπελέων. |
| 15 24 | Ὀλιγοδρανῶν, ὀλίγον ἰσχύων, καὶ ὀλιγοψυχῶν. Ἀνίει. Εἴα, κατελίμπανεν. Ἀζηχής. |
| 15 25 | Ἀδιάλειπτος. ἢ κακὸν ἦχον ἀποτελοῦσα. Πεπιθοῦσα. |
| 15 26 | Πείσασα. Θυέλλας. Συμβολὰς ἀνέμων. Μητιόωσα. |
| 15 27 | Βουλευομένη, ἐργαζομένη. Ἀπένεικας. |
| 15 28 | Ἀπαχθῆναι ἐποίησας. Ἀθλήσαντα. |
| 15 30 | Κακοπαθήσαντα. Αὖτις. |
| 15 31 | Ἐκ δευτέρου, πάλιν. Ἀπολλήξῃς. Παύσῃ. Ἤν τοι. |
| 15 32 | Ἐάν σοι. Ἴστω. |
| 15 36 | Γιγνωσκέτω. Κατειβόμενον. |
| 15 37 [5] | Καταῤῥέον. Στυγὸς ὕδωρ. Ἐπεὶ ἡ Στὺξ κατὰ τὸν Ἡσίοδον ἐστὶν ἱερὰ πηγὴ, θυγάτηρ Ὠκεανοῦ, ἢ, ὥς τινές φασιν, ὅτι ὁμώνυμος ταύτῃ ἐστὶν ἡ πηγὴ ἡ ἐν Ἅιδου, ὅρκον αὐτὴν φρικτὸν οἱ θεοὶ πεποίηνται βουλήσει Διός. Νωΐτερον. |
| 15 39 | Ἡμέτερον. Μάψ. |
| 15 40 | Ψευδῶς, ματαίως. Μὴ δι’ ἐμήν. |
| 15 41 | Οὐ δι’ ἐμήν. Ἰότητα. Βούλησιν. Πημαίνει. |
| 15 42 | Βλάπτει, κακοῖ. Παραμυθησαίμην. |
| 15 45 | Συμβουλεύσαιμι, εἴποιμι. Τῇ ἴμεν. |
| 15 46 | Ταύτην ἔρχεσθαι, καὶ προαίρεσιν καὶ γνώμην ὁμοίαν σοι ἔχειν. Εἰ μὲν δή. |
| 15 49 | Ἐὰν, ὅπου δή. Ἶσον ἐμοὶ φρονέουσα. |
| 15 50 | Ὅμοια καὶ τὰ αὐτὰ ἐμοὶ φρονοῦσα. Ἄλλῃ. |
| 15 51 | Ἄλλως, ἢ ἀλλαχοῦ. Μεταστρέψειε. |
| 15 52 | Μεταβάλοι. Μετὰ σὸν, καὶ ἐμόν. Ἐπὶ τὸ σοὶ καὶ ἐμοὶ ἀρέσκον. Ἀλλ’ εἰ δή ῥ’ ἐτεόν γε καὶ ἀτρεκέως ἀγορεύεις. |
| 15 53 | Ἀλλ’ ἐὰν δή φησιν ἀληθῆ λέγῃς. Δὶς δὲ τὸ αὐτό φησιν, ἐπιτάσεως χάριν. Ἔρχεο. |
| 15 54 | Ἔρχου. Δεῦρο. Εἰς τοῦτον τὸν τόπον. Τὰ ἅ. |
| 15 58 | Τὰ ἑαυτοῦ ἴδια. Ἐμπνεύσησι. |
| 15 60 | Ἐμβαλῇ. Λελάθῃ. Εἰς λήθην ἀγάγοι, λήθην ποιήσειε. Φύζαν. |
| 15 62 | Δειλίαν, φυγήν. Τοῦ δὲ χολωσάμενος. |
| 15 68 | Ὑπὲρ τούτου ὀργισθείς. Ἐκ τοῦδ’ ἄν. |
| 15 69 [5] | Ἀπὸ τούτου τοῦ χρόνου. Παλίωξιν. Τὴν ἐξ ὑποστροφῆς τῶν φευγόντων δίωξιν. ὅτ’ ἂν οἱ πρότερον φεύγοντες, ὕστερον πάλιν αὐτοὶ διώκωσι θαῤῥήσαντες. Ἴλιον αἰπὺ ἕλοιεν. |
| 15 71 | Σημείωσαι τοῦτο, ὅτι οὐδετέρως τὸ Ἴλιον ἐνθάδε φησὶ μόνον. Διὸ καὶ ἀθετεῖται ὁ στίχος οὗτος. Ὡς δ’ ὅτ’ ἀναΐξῃ νόος ἀνέρος. |
| 15 80 [5] | Καὶ τὰ ἑξῆς· ὥσπερ δὲ νοῦς ἀνδρὸς πολλὴν ἐπεληλυθότος γῆν, καὶ πολλὰ ἱστορηκότος, ἐν ὑπομνήσει ποιεῖται τὰ ἱστορημένα, καὶ ταχέως ἄλλοτε ἐπ’ ἄλλο μεταβαίνει· οὕτω καὶ ἡ Ἥρα τότε ἐκ τῆς Ἴδης εὐθέως παρεγένετο εἰς τὸν Ὄλυμπον. Πευκαλίμῃσι. |
| 15 81 | Συνεταῖς. Ἔνθα ἢ ἔνθα. |
| 15 82 [5] | Ἐνταῦθα, ἢ ἐκεῖ. Ἔνθ’ εἴην ἢ ἔνθα. Τὸ εἴην σὺν τῷ ν Ἀριστάρχειοι· καὶ σημαίνει τὸ, ὑπῆρχον. ὡς αὐτοῦ τοῦ ἀνδρὸς ἐπιλογιζομένου· Εἴην, πορευοίμην. Ὁ δὲ λόγος· εἰς ἐκείνην τὴν χώραν πορευθείην, ἢ εἰς ταύτην πορευοίμην. Μενοινήσειε. Ἐνθυμηθῇ, διανοηθῇ. Διέπτατο. |
| 15 83 | Διέπτη. Δεικανόωντο. |
| 15 86 | Ἐδεξιοῦντο. Θέμιστι. |
| 15 87 | Ἀντὶ τοῦ παρὰ Θέμιδος. Θέμις δέ ἐστι μία τῶν Τιτάνων. Ἀτυζομένη. |
| 15 90 | Τεταραγμένη, ἠπορημένη. Ἦ μάλα δή σε φόβησεν. |
| 15 91 | Ἀκριβῶς δή σε ἐπτόησεν. Ἀκοίτης. Ἀνήρ. Διείρεο. |
| 15 93 | Διερώτα. Ὑπερφίαλος. |
| 15 94 | Ὑπερήφανος, ἄδικος. Ἀπηνής. Χαλεπὸς, σκληρός. Πιφαύσκεται. |
| 15 97 | Ἐμφανίζει, λέγει, μηχανᾶται. Κεχαρησέμεν. |
| 15 98 | Χαρῆναι. Εὔφρων. |
| 15 99 | Εὐφραινόμενος, ἐν εὐφροσύνῃ καὶ θυμηδίᾳ ὑπάρχων. Ἡ δ’ ἐγέλασσε χείλεσιν. |
| 15 101 | Οὗτος ὁ γέλως Σαρδόνιος καλεῖται, ὅτ’ ἄν τις μὴ ἐκ διαθέσεως γελᾷ. Ἰάνθη. |
| 15 103 | Διεχύθη, εὐφράνθη. Νεμεσσηθεῖσα. Μεμψαμένη. Μενεαίνομεν. |
| 15 104 | Προθυμούμεθα, ὀργιζόμεθα. Ἀφρονέοντες. Μωραίνοντες. Μέμαμεν. |
| 15 105 | Προθυμούμεθα. Ἀφήμενος. |
| 15 106 | Ἀποτέρω καὶ πόῤῥω καθεζόμενος. Οὐδ’ ὄθεται. |
| 15 107 | Οὐδ’ ἐπιστρέφεται. Κάρτεϊ. |
| 15 108 | Ἰσχύει. κράτει. Διακριδόν. Διακεκριμένως, κεχωρισμένως. Τῷ ἔχετε. |
| 15 109 | Διὸ ἀνέχεσθε, καὶ ὑπομένετε. Πῆμα. |
| 15 110 | Βλάβην, πένθος. Τετύχθαι. Γεγονέναι. Θαλερώ. |
| 15 113 | Θάλλοντας, ἰσχυρούς. Δυϊκῶς. Πεπλήγετο. Ἔπληξε. Καταπρηνέεσσι. |
| 15 114 | Κατεστραμμέναις, κατωφερέσιν. Ὀλοφυρόμενος. Νῦν, ὀδυρόμενος. Νεμεσήσετε. |
| 15 115 | Μεμφθήσεσθε. Δεῖμον. |
| 15 119 | Ὄνομα δαίμονος. Φόβον. Νῦν, ὄνομα δαίμονος. Πᾶσι περιδδείσασα θεοῖσι. |
| 15 123 | Περὶ πάντων εὐλαβηθεῖσα θεῶν. Θάασσεν. |
| 15 124 | Ἐκαθέζετο. Καθάπτετο. |
| 15 127 | Νῦν, ἐπέπληττε. Φρένας ἠλέ. |
| 15 128 [5] | Ἀνόητε καὶ μάταιε τὰς φρένας. Διέφθορας. Διέφθαρσαι. Ἦ νύ τοι αὕτως Οὔατ’ ἀκουέμεν ἐστίν. Ἢ ματαίως πάρεστί σοι τὰ ὦτα πρὸς τὸ ἀκούειν; Νόος. |
| 15 129 | Νῦν, τὸ τῆς ψυχῆς κυριώτατον, ᾧ νοοῦμεν. Ἀιδώς. Νῦν, τὸ αἰδεσθῆναι. Οὐκ ἀΐεις. |
| 15 130 | Οὐκ ἀκούεις. Ἅτε. Ἅτινα δή. Φησί. Λέγει. Ἀναπλήσας. |
| 15 132 | Ἀναπληρώσας. Εἶσιν. |
| 15 136 | Ἐλεύσεται. Κυδοιμήσων. Συνταράξων. Μάρψει. |
| 15 137 | Συλλήψεται ἐπὶ τιμωρίᾳ. Πεφήσεται. |
| 15 140 | Φονευθήσεται. Γενεήν τε τόκον τε. |
| 15 141 [5] | Τοὺς γονεῖς καὶ τὸ γένος. Δισσολογεῖ δι’ ἀμφοτέρων τὴν γένεσιν. Ὁ δὲ νοῦς· οὐ δυνατόν ἐστι θεῷ, ῥύσασθαι τὴν ἐξ αὐτοῦ ἀνθρωπίνην γένεσιν. Τὸ γὰρ ἀργαλέον νῦν ἀντὶ τοῦ ἀδύνατον κεῖται, τοῦ θανάτου ῥύεσθαι. Σφώ. |
| 15 146 | Ὑμᾶς. Ὅττι τάχιστα. Σφόδρα ταχέως. Εἰς ὦπα ἴδησθε. |
| 15 147 | Εἰς ὄψιν ἔλθητε. Τὼ δ’ ἀΐξαντε πετέσθην. |
| 15 150 | Ὑπερβολικῶς εἴρηται, ἢ συλληπτικῶς. οὐ γὰρ Ἀπόλλων πτερωτός. Πολυπίδακα. |
| 15 151 | Πολύϋδρον. Γαργάρῳ. |
| 15 152 | Γάργαρον, τὸ ἀκρωτήριον τῆς Ἴδης. Θυόεν νέφος. |
| 15 153 | Τὸ εὐῶδες καὶ τεθυμιαμένον, ἀπό τε τῶν ἀναδοθέντων ἐκ τῆς γῆς ἀνθέων, καὶ ἀπὸ τοῦ μύρου τῆς Ἥρας. Ἐστεφάνωτο. Περιέκειτο. Σφῶϊν. |
| 15 155 | Αὐτοῖς. Ἀγγεῖλαι. |
| 15 159 | Ἀντὶ τοῦ, ἀνάγγειλον. Εἶναι. Ἀντὶ τοῦ, ἔστω. Ἀπαρέμφατον ἀντὶ προστακτικοῦ. Ἀλογήσει. |
| 15 162 | Λόγον οὐ ποιήσεται, καταφρονήσει. Φραζέσθω. |
| 15 163 | Λογιζέσθω, σκοπείτω. Ταλάσσῃ. |
| 15 164 | Καρτερήσῃ, ὑπομείνῃ. Ἕο. |
| 15 165 | Αὐτοῦ. Φάσθαι. |
| 15 167 | Εἰπεῖν. Πτῆται. |
| 15 170 | Ταχέως ἐνεχθῇ, πτῇ, κατέρχηται. Νιφάς. Ψεκὰς, ἢ χιών. Ὑπαὶ ῥιπῆς. |
| 15 171 | Ὑπὸ τῆς σφοδρᾶς φορᾶς. Αἰθρηγενέος. Αἰθρηγενέτου. Ὑπεξαλέασθαι. |
| 15 180 | Ὑπεκκλῖναι. Φυγεῖν. Ὑπέροπλον. |
| 15 185 | Ὑπερήφανον. Ἐνέροισι. |
| 15 188 | Τοῖς ὑπὸ γῆν, τοῖς νεκροῖς. Τριχθά. |
| 15 189 | Τριμερῶς, τριχῆ. Ἔλαχον. |
| 15 190 | Ἔτυχον. Πολιήν. Λευκὴν, διὰ τὸν ἀφρόν. Ἢ ἁπλῶς, λευκήν. Παλλομένων. |
| 15 191 [5] | Κλήρῳ μεριζομένων. Πάλος γὰρ ὁ κλῆρος. Ἔλαχεν. Ἔτυχε. Ζόφον. Σκότος. Λέγει δὲ τὸν κατωτάτω τόπον. Ἠερόεντα. Τὸν ὁμιχλώδη καὶ σκοτεινόν. Ξυνή. |
| 15 193 [5] | Κοινὴ ὅλων τῶν στοιχείων. Ἐν αὐτῇ γὰρ εὑρίσκεται καὶ τὰ λοιπὰ τρία στοιχεῖα. Τὸ γὰρ ὕδωρ αὐτῇ συνεσφαίρωται. καὶ πυρὸς ἀναδόσεις περὶ αὐτὴν γίγνονται. καὶ ὁ ἀὴρ δὲ περὶ αὐτήν ἐστι. Καλῶς δὲ καὶ τὸν Ὄλυμπον κοινόν φησιν, ἐπεὶ καὶ οὐρανὸς τὴν γένεσιν ἐκ τῶν τεσσάρων κέκτηται στοιχείων. Τῷ ῥα καὶ οὔτι Διὸς βέομαι φρεσί. |
| 15 194 [5] | Διὸ καὶ οὐδαμῶς τοῦ Διὸς ἐπιστροφὴν ποιοῦμαι. οὐκ ἂν κατὰ τὴν αὐτοῦ γνώμην βιώσομαι, ἀλλὰ κατὰ τὴν ἐμαυτοῦ. Δημήτριος δὲ, ἀποβήσομαι, ἢ ζῶ, φησιν. Οὕτως ἔχει καὶ τό· Οὐ γάρ μοι δηρὸν βέῃ. οὐ προβήσῃ κατὰ τὸ ζῆν πολὺν χρόνον. Δειδισσέσθω. |
| 15 196 [5] | Ἐκπλησσέτω, ἐκφοβείτω. Χερσὶ δὲ μήτι με πάγχυ κακὸν ὣς δειδισσέσθω. Ὁ νοῦς· Μὴ δὲ ὡς χερσὶ κακὸν ὄντα εἰς δέος ἀγέτω. Ἢ, ὡς κακὸν ὄντα εἰς τὸν διὰ τῶν χειρῶν ἀγέτω πόλεμον. Ἢ, ὡς χερσὶν ὑπερέχων. Ἐνισσέμεν. |
| 15 198 | Κακολογεῖν, ἐπιπλήσσειν. Ἀπηνέα. |
| 15 202 | Σκληρὸν, χαλεπόν. Μεταστρέψεις. |
| 15 203 | Μεταθήσεις, μεταβαλεῖς. Στρεπταί. Εὐμετάστρεπτοι, εὔπιστοι εἰς τὸ ἀγαθόν. Πρεσβυτέροισι. |
| 15 204 | Τοῖς προγενεστέροις. Ἐριννύες. Αἱ ἀπὸ τῶν Ἐριννύων ἐκδικίαι. Αἴσιμα. |
| 15 207 | Καθήκοντα, συμφέροντα. Ἰσόμορον. |
| 15 209 | Τῆς ἴσης μερίδος μεθέξοντα, ἰσόμοιρον. Ὁμῇ. Ὁμοίᾳ καὶ τῇ αὐτῇ. Νεικείειν. |
| 15 210 | Ὀνειδίζειν, ἐπιπλήσσειν. Χολωτοῖσιν. Ὀργίλοις. Νεμεσσηθείς. |
| 15 211 | Αἰδεσθείς. ὅ ἐστι, μεμπτὸν ἡγησάμενος. Ὑποείξω. Ὑπείξω, ὑποχωρήσω. Πεφιδήσεται. |
| 15 215 | Φείσεται, φεισθείη. Νῶϊν. |
| 15 217 | Ἡμῖν. Ἀνήκεστος. Ἀνίατος. Πόθεσαν. |
| 15 219 | Ἐν πόθῳ ἐγίγνοντο. Χαλκοκορυστήν. |
| 15 221 | Χαλκῷ καθωπλισμένον. τουτέστι, πολεμικόν. Αἰπύν. |
| 15 223 | Χαλεπὸν, νῦν. Μάλα γάρ κε μάχης ἐπύθοντο καὶ ἄλλοι. |
| 15 224 | Πάνυ γὰρ ἀπόπειραν τῆς ἡμετέρας δυνάμεως ἔλαβον καὶ οἱ περὶ Κρόνον Τιτᾶνες ἐν τῷ Ταρτάρῳ ὄντες. Ἐνέρτεροι. |
| 15 225 | Οἱ κατώτεροι. Ἀλλὰ τόδ’ ἠμὲν ἐμοί. |
| 15 226 | Παρὰ τοῦτο μὲν καὶ ἐμοί. Ἀνιδρωτί. |
| 15 228 | Χωρὶς κακοπαθείας. Ἐπισσείων. |
| 15 230 | Ἐπάνω κινῶν. Ἔγειρε. |
| 15 232 | Παρώρμα. Ὄφρ’ ἄν. Ἕως ἄν. Ἀνηκούστησε. |
| 15 236 | Παρήκουσεν. Ἵρηκι. |
| 15 237 | Ἱέρακι. Φασσοφόνῳ. |
| 15 238 | Τῷ φάσσας φονεύοντι. Νεόν. |
| 15 240 | Νεωστί. Ἐσαγείρατο. Νῦν, ἀθροίζετο. Ἀμφί ἑ γιγνώσκων ἑτάρους. |
| 15 241 | Τοὺς περὶ αὐτὸν γιγνώσκων, ὅ ἐστιν, ἐπιστάμενος τῇ διανοίᾳ. Ὀλιγηπελέων. |
| 15 245 | Ὀλιγοθυμῶν. Κῆδος. Κακὸν, λύπη. Ὀλιγοδρανέων. |
| 15 246 | Ὀλίγον ἰσχύων, ἐξησθενηκώς. Φέριστε. |
| 15 247 | Βέλτιστε, ἀνδρειότατε. Ὅς με. Ὅστις με. Οὐκ ἀΐεις. |
| 15 248 | Οὐκ ἀκούεις. Ἐπεὶ φίλον ἄϊον ἦτορ. |
| 15 252 | Ἀπέπνευσα τὴν ψυχήν. Ἢ, ἐπεὶ ᾐσθόμην ἀλγήσας τοῦ ψύχους. Ἄϊον γὰρ νῦν τὸ ᾐσθόμην. Ἀοσσητῆρα. |
| 15 254 | Βοηθόν. Χρυσάορον. |
| 15 256 [15] | Ἤτοι χρυσοφάσγανον. Ἢ χρυσοῦν τὸν ἀορτῆρα τῆς φαρέτρας ἢ τῆς κιθάρας ἔχοντα. Οὐκ ἔτι δὲ ξίφους. ἁγνὸς γὰρ ὁ θεός. Φοῖβον Ἀπόλλωνα χρυσάορον. Ἑρμῆς ὁ Διὸς καὶ Μαίας τῆς Ἄτλαντος εὗρε λύραν. Καὶ τοὺς Ἀπόλλωνος βόας κλέψας, εὑρέθη ὑπὸ τοῦ θεοῦ διὰ τῆς μαντικῆς. Ἀπειλουμένου δὲ τοῦ Ἀπόλλωνος, ἔκλεψεν αὐτοῦ καὶ τὰ ἐπὶ τῶν ὤμων τόξα. Μειδιάσας δὲ ὁ θεὸς, ἔδωκεν αὐτῷ τὴν μαντικὴν ῥάβδον. ἀφ’ οὗ καὶ χρυσόῤῥαπις ὁ Ἑρμῆς προσηγορεύθη. Ἔλαβέ τε παρ’ αὐτοῦ τὴν λύραν. Ὅθεν καὶ χρυσάορ ὠνομάσθη, ἀπὸ τοῦ τῆς κιθάρας ἀορτῆρος. Λειανέω. |
| 15 261 | Λείαν καὶ ὁμαλὴν ποιήσω. Τρέψω. Εἰς φυγὴν ἀγάγω. Στατός. |
| 15 263 | Ἀναπεπαυμένος, ἱστάμενος. Κροαίνων. |
| 15 264 | Κρούων. Ἐνώμα. |
| 15 269 | Ἔστρεφεν, ἐκίνει. Ἐσσεύοντο. |
| 15 272 | Ἐδίωκον. Ἠλίβατος. |
| 15 273 [5] | Ὑψηλὴ, ἀπρόσβατος. ἧς ἄν τις διαμάρτοι τῆς ἐπιβάσεως, διὰ τὸ πολὺ ὕψος. Ἀλιτεῖν γὰρ τὸ διαμαρτεῖν. Ἢ, ἧς ὁ ἥλιος μόνος ἐπιβαίνει. Δάσκιος ὕλη. Πολύσκιος. λίαν πυκνή. Εἰρύσατο. |
| 15 274 | Νῦν, ἐῤῥύσατο, ἔσωσε. Κιχήμεναι. Καταλαβεῖν. Αἴσιμον. Εἱμαρμένον. Ἠϋγένειος. |
| 15 275 | Δασὺ γένειον ἔχων. Ὁμιλαδόν. |
| 15 277 | Ἀθρόως. Παραὶ ποσὶ κάππεσε θυμός. |
| 15 280 | Τὰς ψυχὰς ἐταπείνωσαν, ἅπαντες λειποψυχήσαντες τὴν σωτηρίαν παρὰ τοῖς ποσὶν εἶχον. Ἀγορῇ. |
| 15 283 | Νῦν, λόγῳ. Νίκων. |
| 15 284 | Ἐνίκων. Ἀλύξας. |
| 15 287 | Ἐκφυγών. Ὃ δὴ πολλῶν. |
| 15 291 | Ἀντὶ τοῦ, ὃς δὴ πολλῶν. Μενοινῶν. |
| 15 293 | Προθυμούμενος. Ἀνώξομεν. |
| 15 295 | Κελεύσωμεν. Στείομεν. |
| 15 297 | Στῶμεν. Ἐρύξομεν. Ἐπίσχωμεν, κωλύσομεν. Ἤρτυον. |
| 15 303 | Κατεσκεύαζον. Ἡ πληθὺς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν ἀπονέοντο. |
| 15 305 | Ἐν σχήματι πέφρασται, ἀντὶ τοῦ, οἱ πολλοί. Εἱμένος. |
| 15 308 | Ἠμφιεσμένος, περικείμενος. Ἀμφιδάσειαν. |
| 15 309 [5] | Πανταχόθεν δασεῖαν. Καὶ, οἱ μὲν, ἀμφίμαλλον· οἱ δὲ, κύκλῳ δασεῖαν, διὰ τοὺς θυσάνους. Ὑφ’ ἓν δὲ τὸ ὄνομα. Ὀξεῖα. |
| 15 313 | Νῦν, δριμεῖα, χαλεπή. Ἐπαυρεῖν. |
| 15 316 | Ἐπιτυχεῖν. Λιλαιόμενα. |
| 15 317 [5] | Ἐφιέμενα, ἐπιθυμοῦντα ἐν τῇ διὰ μέσου γῇ ἐπήγνυντο. τοῦ χρωτὸς ἐπιθυμοῦντα τῶν ἐφ’ οὓς ἐβάλλετο. Ἔστι λῶ λαίω, ὡς κερῶ κεραίω· Ζωρότερον κέραιε. Χροὸς ἆσαι. Τοῦ σώματος κορεσθῆναι. Ὄφρα μὲν αἰγίδα. |
| 15 318 [20] | Καὶ τὰ ἑξῆς. Κρόνος χρησμὸν λαβὼν, ὅτι ὁ ἴδιος αὐτὸν τῆς βασιλείας μεταστήσει υἱὸς, τὰ γεννώμενα κατέπινε. Ῥέα δὲ τεκοῦσα Δία, Κρόνῳ μὲν, λίθον ἀντ’ αὐτοῦ σπαργανώσασα, ἔδωκε καταπιεῖν. τὸ δὲ παιδίον εἰς Κρήτην διακομίσασα ἔδωκε Θέμιδι καὶ Ἀμαλθείᾳ, ἣ ἦν αἴξ. Ταύτην οἱ Τιτᾶνες ὁπόταν θεάσαιντο, ἐφοβοῦντο. Αὕτη δὲ τοὺς ἑαυτῆς μαζοὺς ἐπέχουσα, ἔτρεφε τὸ παιδίον. Αὐξηθεὶς δὲ ὁ Ζεὺς, μετέστησε τῆς βασιλείας τὸν πατέρα. Πολεμούντων δὲ αὐτῷ τῶν Τιτάνων, Θέμις συνεβούλευσε τῷ τῆς Ἀμαλθείας δέρματι σκεπαστηρίῳ χρήσασθαι. εἶναι γὰρ αὐτὸ ἀεὶ φόβητρον. Πεισθεὶς δὲ ὁ Ζεὺς ἐποίησε, καὶ τοὺς Τιτᾶνας ἐνίκησεν. Ἐντεῦθεν αὐτόν φασιν αἰγίοχον προσαγορευθῆναι. Κατενῶπα. |
| 15 320 | Κατὰ πρόσοψιν. Ἔθελξεν. |
| 15 322 | Ἐγοήτευσεν, ἠπάτησεν. Οἰῶν. |
| 15 323 | Προβάτων. Θῆρε. |
| 15 324 | Λέοντες, κατ’ ἐξοχήν. Σημάντορος. |
| 15 325 | Ἄρχοντος. Νῦν δὲ, φύλακος, νομέως. Ὣς ἐφόβηθεν Ἀχαιοί. |
| 15 326 | Οὕτω καὶ οἱ Ἕλληνες εἰς φυγὴν ἐτράπησαν ὑπὸ τοῦ φόβου ὡς ἀσθενεῖς. Ὄπαζε. |
| 15 327 | Περιεποίει, ἐδίδου. Κεδασθείσης. |
| 15 328 | Διαλυθείσης, σκορπισθείσης, ἀλλαχοῦ ἄλλου τραπέντος. Νόθος. |
| 15 333 | Ὁ μὴ ἐκ νομίμης γυναικός. Ἔσκεν. |
| 15 334 | Ἦν, ἐγεγόνει. Φυλάκῃ. |
| 15 335 | Πόλις Θεσσαλίας. Βαρυτόνως δὲ ἀναγνωστέον, ὡς Ἰθάκη, πρὸς ἀντιδιαστολὴν τοῦ δεσμωτηρίου. Κατακτάς. Ἀνελών. Γνωτόν. |
| 15 336 | Νῦν, ἀδελφόν. Μηκιστῆ. |
| 15 339 | Ἀντὶ τοῦ, Μηκιστέα. Πρώτῃ ἐν ὑσμίνῃ. |
| 15 340 | Ἐν τῇ πρώτῃ τάξει, ἐν τοῖς προταγωνισταῖς. Δηΐοχον δὲ Πάρις. |
| 15 341 [5] | Εἴρηται καὶ ἔμπροσθεν, ὅτι Ἑκάβη, τεκοῦσα Ἀλέξανδρον, διὰ τὸν ὄνειρον ἐξέθηκεν εἰς Ἴδην. Ὁ δὲ ποιμὴν εὑρὼν αὐτὸν, διὰ τὸ μὴ γνωρισθῆναι, ἐν πήρᾳ ἔτρεφεν. Ἀφ’ οὗ ὠνομάσθη Πάρις. Ἐνάριζον ἀπ’ ἔντεα. |
| 15 343 | Ἕως οὗ αὐτοὶ τούτους ἐσκύλευον, ἀφαιρούμενοι τὰ ᾑμαγμένα ὅπλα. Ἐνιπλήξαντες. |
| 15 344 | Ἐμπεσόντες. Δύοντο. |
| 15 345 | Ἐσῄεσαν. Ἐπισσεύεσθαι. |
| 15 347 | Ἐφορμῆσαι. Μητίσσομαι. |
| 15 349 | Μηχανήσομαι, ἐργάσομαι. Πυρὸς λελάχωσι. |
| 15 350 | Τῆς διὰ πυρὸς ταφῆς λαχεῖν ποιήσουσι. Κατωμαδόν. |
| 15 352 | Κατὰ τῶν ὤμων τῶν ἵππων. Ἐρυσάρματας. |
| 15 354 | Τοὺς ἐλαύνοντας τὰ ἅρματα, τοὺς ὑποζυγίους. Ὄχθας. |
| 15 356 | Κυρίως μὲν τὰ τῶν ποταμῶν χείλη· νῦν δὲ, τῆς τάφρου. Καπέτοιο. Τῆς τάφρου. Ἐρείπων. Καταβάλλων. Γεφύρωσε. |
| 15 357 | Διαβατὴν ἐποίησεν. Ἧσιν. |
| 15 359 | Ἀφῇ, βάδην ἀκοντίσῃ. Φαλαγγηδόν. |
| 15 360 | Κατὰ φάλαγγας, ὅ ἐστι, τάξεις. Ἀθύρματα. |
| 15 363 | Παίγνια. Καὶ ἀθύρων παίζων. Νηπιέῃσι. Ταῖς ἀφροσύναις. Ἤϊε. |
| 15 365 [10] | Τοξικέ. Παρὰ τὴν ἄφεσιν τῶν βελῶν. Ἔστι δὲ ἐπίθετον Ἀπόλλωνος. Εἴρηται δὲ κατὰ ἀφαίρεσιν τῆς πρώτης συλλαβῆς. ἵν’ ᾖ, ἰήϊε. Ἰὸς γὰρ λέγεται τὸ βέλος, παρὰ τὸ ἱέναι. Ἔνιοι δὲ, ψιλῶς ἀναγιγνώσκοντες, ἀπέδοσαν, ἰατρέ· οὐκ ὀρθῶς. Ἐπεὶ θεῶν ἰατρὸν Παιήονα Ὅμηρος παραδίδωσι. Κάματον καὶ ὀϊζύν. Πολλοὺς καμάτους καὶ ταλαιπωρίας αὐτῶν. Σύγχεας. |
| 15 366 | Συνετάραξας, συνέχεας. Φύζαν. Φόβον. Φυγήν. Πολυπύρῳ. |
| 15 372 | Σιτοφόρῳ. Ἀράων ἀΐων. |
| 15 378 | Νῦν τῶν εὐχῶν ἀκούων. Εὐρυπόροιο. |
| 15 381 | Εὐρυχώρου. πλατείας ἐν τῷ περάσαι. Νηὸς ὑπὲρ τοίχων καταβήσεται. |
| 15 382 | Ὑπὲρ τοὺς τοίχους τῆς νεώς. Ναύμαχα. |
| 15 389 [5] | Μακρὰ δόρατα, τὰ πρὸς ναυμαχίαν ἐπιτήδεια. Κολλήεντα. Ἐκ πολλῶν συγκεκολλημένα, ἵνα γένηται μακρά. οἷον σύνθετα, καὶ οὐ μονόξυλα. Κατὰ στόμα. Νῦν κατὰ τὴν ἀρχήν. μεταφορικῶς. Εἱμένα χαλκῷ. Ἀντὶ τοῦ, κατὰ τὸ ἄκρον σεσιδηρωμένα. Ἀγαπήνορος. |
| 15 392 | Ἤτοι ἀγαπῶντος τοὺς ἄνδρας. ἢ ἀνδρείου. Ἀκήματα. |
| 15 394 | Ἰάματα. Χατέοντι. |
| 15 399 | Χρῄζοντι, δεομένῳ. Δὴ γὰρ μέγα νεῖκος. |
| 15 400 | Μάλα γὰρ μεγάλη μάχη. Ποτιτερπέτω. |
| 15 401 | Παρηγορείτω. Εἰς Ἀχιλῆα. |
| 15 402 | Ἀντὶ τοῦ πρὸς Ἀχιλλέα. Παραίφασις. |
| 15 404 | Παραμυθία, παραίνεσις. Στάθμη. |
| 15 410 [5] | Ἐργαλεῖον τεκτονικὸν, ἡ καὶ κατευθυντηρία λεγομένη. Τούτῳ δὲ κανονίζεται τὸ ξύλον. Ἔστι δὲ καὶ σχοινίον λεπτὸν, ἐρυθρῷ ἢ μέλανι χρώματι κεχρισμένον. Νήϊον. Τὸ εἰς ναυπηγίαν ξύλον. Ἐξιθύνη. Ἶσον ποιεῖ, ὀρθοῖς. Δαήμονος. |
| 15 411 | Ἐμπείρου. Εὖ εἰδῇ σοφίης. |
| 15 412 [10] | Ἔμπειρος τεκτονικῆς. Τὸ γὰρ παλαιὸν, πᾶς τεχνίτης, σοφὸς ἐκαλεῖτο, συγκεχυμένῳ ὀνόματι. ὕστερον δὲ Πυθαγόρας, τοῦτο μεμψάμενος, σοφὸν μὲν μόνον εἶπε τὸ θεῖον ὀνομάζεσθαι· σοφίαν δὲ μόνην τὴν ἔχουσαν τὸ τέλειον καὶ ἄπταιστον τῆς ἐπιστήμης, ἥτις ἐστὶ γνῶσις θείων τε καὶ ἀνθρωπίνων πραγμάτων. Ὑποθημοσύνῃσιν. Ὑποβολαῖς. διδασκαλίαις. Τέτατο. |
| 15 413 | Ἐπετέτατο. Ἄλλοι δ’ ἀμφ’ ἄλλῃσι μάχην ἐμάχοντο. |
| 15 414 | Ἄλλοι δὲ κατ’ ἄλλο μέρος τῶν νεῶν ἐμάχοντο. Ἀντ’ Αἴαντος. |
| 15 415 | Ἀντικρὺ τοῦ Αἴαντος. Ἐείσατο. Ἐφάνη. Ἂψ ὤσασθαι. |
| 15 418 | Εἰς τοὐπίσω ἀπώσασθαι. Ἔνθ’ υἷα Κλυτίοιο. |
| 15 419 | Τότε τὸν υἱὸν τοῦ Κλυτίου. Κλύτιος, ἀδελφὸς Πριάμου. Καλλήτωρ, ἀνεψιὸς Ἕκτορος. Ἔστι δὲ καὶ ἕτερος Κλύτιος ὁμώνυμος. Χάζεσθε. |
| 15 426 | Ἀναχωρεῖτε. Στείνεϊ. Στενοχωρίαν ἔχοντι τόπῳ. Ἢ, τῇ μάχῃ τῇ στενοχωρούσῃ, καὶ πανταχόθεν πεπυκνωμένῃ. Σαώσατε. |
| 15 427 | Ἀνακομίσατε. τῆς μάχης σώσατε. Νεῶν ἐν ἀγῶνι. |
| 15 428 | Ἐν τῷ ἀθροίσματι τῶν νεῶν. τῷ ναυστάθμῳ. Κυθήριον. |
| 15 431 [5] | Ἀπὸ Κυθήρων. Κύθηρα δὲ νησίδιον τῆς Λακωνικῆς, Ἀφροδίτης ἱερόν. ὅθεν καὶ Κυθέρειαν ἐπιθετικῶς ὀνομάζουσι τὴν θεάν. Δὴ νῶϊν. |
| 15 437 | Ἡμῶν δή. Κυθηρόθεν ἔνδον ἐόντα. |
| 15 438 | Ἀντὶ τοῦ ἀπὸ Κυθήρων ἐνδεδημηκότα. Ὠκύμοροι. |
| 15 441 | Ταχύμοροι. Θάνατον ἐπιφέροντες. ταχυθάνατοι. Παλίντονον. |
| 15 443 | Εἰς τοὐπίσω ἑλκόμενον. Ἰοδόκον. |
| 15 444 | Ἰοὺς δεχομένην. Ὅ ἐστι, βέλη. Πεπόνητο. |
| 15 447 | Ἐπεπόνητο, ἐνήργει. Τῇ γὰρ ἔχε. |
| 15 448 | Ἐκεῖ γὰρ ἤλαυνεν. Ἧι ῥά. Ὅπου δή. Κλονέοντο. Ἐταράσσοντο. Ἐρύκακεν. |
| 15 450 | Εἶργεν, ἐκώλυσεν. Ἱεμένῳ. Προθυμουμένῳ, σπεύδοντι. Αὐχένι γάρ οἱ ὄπισθε πολύστονος ἔμπεσεν ἰός. |
| 15 451 [5] | Ἤτοι, ὁ ὀδυνηρὸς, ἢ πολλῶν στεναγμῶν αἴτιος. Ἀποστρεφόντων δὲ τὰ ἅρματα τῶν Τρώων, πρὸς τὸ ἐξίσου πολεμεῖν ἐπιβεβηκόσιν τῶν νεῶν τοῖς Ἕλλησιν, οὕτως ὁ ἡνίοχος τετραμμένος πρὸς τοὺς ἵππους βέβληται κατὰ τοῦ αὐχένος. Ὑπερώησαν. |
| 15 452 | Ὑπεχώρησαν. Κεῖν’ ὄχεα κροτέοντες. |
| 15 453 | Κενὰ τὰ ἅρματα κροτοῦντες. Ἴσχειν. |
| 15 456 | Κατέχειν. Αἴνυτο. |
| 15 459 | Ἐλάμβανε, ἀφῃρεῖτο. Πυκινόν. |
| 15 461 | Νῦν, συνετόν. Ἀπηύρα. |
| 15 462 | Ἀφείλετο. Ἐϋστρεφέα. |
| 15 463 [5] | Καλῶς περιστρεφομένην. Ἀμύμονι τόξῳ. Ἤτοι, κατὰ μετουσίαν τοῦ φοροῦντος· ἢ, πανταχόθεν ἀμέμπτῳ καὶ ὑγιεῖ. Παρεπλάγχθη. |
| 15 464 | Παρηνέχθη, παρέπεσεν. Ἄλλῃ. Ἀλλαχόσε, καὶ οὐκ ἐπὶ τὸν Ἕκτορα. Χαλκοβαρής. |
| 15 465 | Χαλκῷ βαρούμενος. Ἦ δὴ πάγχυ μάχης ἐπὶ μήδεα κείρει. |
| 15 467 [5] | Πᾶσαν τὴν εἰς τὸν πόλεμον ἡμῶν προθυμίαν θεός τις κωλύει, καὶ παρασπᾷ. Ἐπὶ μήδεα κείρει. Ἐμποδίζει τὰ βουλεύματα. Νεόστροφον. |
| 15 469 | Καινήν. νεωστὶ ἐστραμμένην. Πρώϊον. |
| 15 470 | Ἕωθεν, ὄρθριον, ἢ πρόσφατον. Ἀνέχοιτο. Ὑπομένοι, ἀντέχοιτο. Θαμά. Πυκνῶς. Μεγήρας. |
| 15 473 | Φθονήσας. Ἀσπουδεί. |
| 15 476 | Χωρὶς σπουδῆς, καὶ κακοπαθείας. Τετραθέλυμνον. |
| 15 479 | Τετράπτυχον, τέσσαρας θέσεις ἔχον ἐπαλλήλους. Βέλεμνα. |
| 15 484 | Βέλη. ὑποκοριστικῶς. Δὴ γὰρ ἴδον. |
| 15 488 | Ἴδον γὰρ δή. Διόθεν. |
| 15 489 | Ἀναγκαίως τὸ Διόθεν, ἵνα τοὺς μὲν ἐπιῤῥώσῃ, τοὺς δὲ περιδεεῖς καταστήσῃ. Τῇ τῶν θεῶν οὖν ἐλπίδι ἀνεγείρει τὸν στρατόν. Ἀλκή. |
| 15 490 | Νῦν, βοήθεια. Ὁτέοισιν. |
| 15 491 | Οἷστισιν. Ὑπέρτερον. Ὑπερέχον, μέγα. Μινύθῃ. |
| 15 492 | Ἐλαττοῖ, μειοῖ. Βλήμενος. |
| 15 495 | Ἐκ βολῆς τρωθείς. Τυπείς. Ἐκ χειρὸς τρωθεὶς, ἐκ τοῦ σύνεγγυς. Πότμον. Μόρον, θάνατον. Ἀεικές. |
| 15 496 | Κακόν. Σόη. |
| 15 497 | Σεσωσμένη, ὑγιής. Κλῆρος. |
| 15 498 | Χωρικὴ περίκτησις καὶ οὐσία, ἐπεὶ οἱ πρῶτοι, καταλαβόντες χώραν, κλήρῳ αὐτὴν διενέμοντο. Ἀκήρατος. Ἀκέραιος, ἄφθαρτος. Οἴχονται. |
| 15 499 | Πορευθῶσιν. Ἄρκιον. |
| 15 502 | Αὔταρκες, ἱκανόν. Ἐμβαδόν. |
| 15 505 | Πεζῇ βαίνοντες. Ἵξεσθαι. Ἀφίξεσθαι, ἐλθεῖν. Ἐνιπρῆσαι. |
| 15 507 | Ἐμπρῆσαι, καῦσαι. Χορόν. |
| 15 508 | Εἰς χορείαν. Μῆτις. |
| 15 509 | Βουλή. Αὐτοσχεδίῃ. |
| 15 510 | Τῇ ἑαυτοῦ σύνεγγυς μάχῃ. Βέλτερον ἢ ἀπολέσθαι. |
| 15 511 | Βέλτιον πρὸς βραχὺ κινδυνεῦσαι, ἢ ζῶντας καὶ κατ’ ὀλίγον ἀπολλυμένους ταλαιπωρεῖν. Ἕνα χρόνον. Ἐν μιᾷ ῥοπῇ. Βιῶναι. Ζῆσαι. Στρεύγεσθαι. |
| 15 512 | Ταλαιπωρεῖν, κακοπαθεῖν. Αὕτως. |
| 15 513 | Ἀπράκτως, ματαίως. Πρυλέων. |
| 15 517 | Πεζῶν, ὁπλιτῶν. Κυλλήνιον. |
| 15 518 | Ἀρκάδα. Κυλλήνη δὲ ὄρος Ἀρκαδίας ἱερὸν Ἑρμοῦ. καὶ ὑπ’ αὐτὸ πόλις ὁμώνυμος. Ὕπαιθα λιάσθη. |
| 15 520 | Εἰς πλάγιον ἐξέκλινεν, εἰς τοὔμπροσθεν. Ἀπήμβροτεν. |
| 15 521 | Ἀφήμαρτεν, ἀπέτυχε. Δόλοψ. |
| 15 525 | Νῦν ὄνομα κύριον. Αἰχμῆς εὖ εἰδώς. Πολεμικὸς, ἐμπειροπόλεμος. Πυκινός. |
| 15 529 | Πυκνὸς, καὶ ἀσφαλής. Ἤρκεσεν. Ἐβοήθησεν, ἀπέστρεψε. Γυάλοισιν ἀρηρότα. |
| 15 530 | Ἐν ταῖς συναφαῖς τῶν κοιλωμάτων ἐπιμελῶς ἡρμοσμένον. Ἐξ Ἐφύρης. |
| 15 531 | Τῆς ἐν Ἤλιδι. ἣ νῦν καλεῖται Οἰνόη. Ἀλεωρήν. |
| 15 533 | Φυλακὴν, ἀσφάλειαν, ἄδειαν. Κύμβαχον. |
| 15 536 | Τὸ κάτακρον τῆς περικεφαλαίας, ἐν ᾧ ἐμβάλλεται ὁ λόφος. Λόφον. |
| 15 537 | Δὲ αὐτὸ τὸ ἐπανάστημα. Νέον φοίνικι φαεινός. |
| 15 538 | Νεωστὶ φοινικῷ χρώματι βεβαμμένος. ὅ ἐστιν, ἐρυθρῷ τῷ αἵματι. Ἀμύντωρ. |
| 15 540 | Βοηθός. Εὐράξ. |
| 15 541 | Ἐκ πλαγίου. Διέσσυτο. |
| 15 542 | Διεξῆλθε. Μαιμώωσα. Ἐνθουσιωδῶς ὁρμῶσα. Ἐεισάσθην. |
| 15 544 | Νῦν, ἐπῆλθον, καὶ ὥρμησαν. Ἕκτωρ δὲ κασιγνήτοισι. |
| 15 545 [5] | Νῦν, πᾶσι τοῖς συγγενέσι. Σημείωσαι γὰρ ὅτι καὶ τοὺς ἀνεψιοὺς κασιγνήτους ἐκάλουν. Ὁ γὰρ Μελάνιππος ἀνεψιὸς ἦν Ἕκτορος. Ἀνεψιοὶ δέ εἰσιν οἱ τῶν ἀδελφῶν παῖδες. ὥσπερ Αἴας καὶ Ἀχιλλεὺς, ὁ μὲν Τελαμῶνος, ὁ δὲ Πηλέως. Ἐνένισπεν. |
| 15 546 | Ἐκακολόγησεν, ἐπέπληξεν. Ὄφρα μέν. |
| 15 547 | Ἕως οὗ, τέως. Περκώτῃ. |
| 15 548 | Πόλις Ἑλλησπόντου. οἱ δὲ, Θρᾴκης. Μετέπρεπεν. |
| 15 550 | Ἐκπρεπὴς ἦν. Μεθήσομεν. |
| 15 553 | Ἀμελήσομεν, ἐάσομεν. Ἐντρέπεται. |
| 15 554 | Ἐπιστρέφεται. οἷον ἐντροπὴν ἐπὶ τὸ βέλτιον λαμβάνει. Οἷον. |
| 15 555 | Ὁποῖον. Περὶ τεύχε’ ἕπουσι. Περὶ τὰ ὅπλα ἀσχολοῦνται. Ἕπουσιν. Ἐνεργοῦσιν, ἀσχολοῦνται. Ἀποσταδόν. |
| 15 556 | Ἀφεστῶτες πόῤῥω, ἐκ διαστήματος. Κατ’ ἄκρης. |
| 15 557 | Κατὰ κεφαλῆς, ἀπὸ τῆς ἀκροπόλεως. Αἰπεινήν. |
| 15 558 | Ὑψηλήν. Κτᾶσθαι. Ἀναιρεθῆναι. Αἰδὼ θέσθε. |
| 15 561 | Αἰδέσθητε. Πέφανται. |
| 15 563 | Φονεύονται. Ὄρνυται. |
| 15 564 | Ὥρμηται. Φράξαντο. |
| 15 566 | Ἔφραξαν. Ἕρκεϊ χαλκείῳ. |
| 15 567 | Τῷ κύκλῳ τῶν ἀσπίδων, ταῖς ἀσπίσιν. Ἔγειρε. Παρώρμησε. Θάσσων. |
| 15 570 | Ταχύτερος. Εἴτινά που Τρώων. |
| 15 571 | Εἴτινα τῶν Τρώων. Κεκάδοντο. |
| 15 574 | Νῦν, ὑπεχώρησαν, διέστησαν. Νεβρῷ. |
| 15 579 | Νεογνῷ ἐλάφῳ. Ἐξ εὐνῆφιν. |
| 15 580 | Ἐκ τῆς κοίτης. Θορόντα. Ὁρμῶντα. Ἐτύχησε. |
| 15 581 | Κατεστοχάσατο. Ἔτρεσε. |
| 15 586 | Μετὰ δέους ἔφυγεν. Ἀολλισθήμεναι. |
| 15 588 | Συναθροισθῆναι. Χέοντο. |
| 15 590 | Ἔχεον, ἑτοίμως ἔῤῥιπτον. Λείουσι. |
| 15 592 | Λέουσιν. Ἐπεσσεύοντο. |
| 15 593 | Ἐφώρμησαν. Θέλγε. |
| 15 594 | Ἐγοήτευσεν. ἠπάτα καὶ παρῃτεῖτο τὴν τοῦ ἀμύνασθαι δύναμιν. Ἀπαίνυτο. |
| 15 595 | Ἀφῃρεῖτο. Ὀρέξαι. |
| 15 596 | Δοῦναι, παρασχεῖν. Θεσπιδαές. |
| 15 597 | Τὸ ὑπὸ θεῶν ἀναπτόμενον, θεῖον. Ἐξαίσιον. |
| 15 598 | Παρὰ τὸ καθῆκον γενομένην, μεγάλην. ἢ, οὐκ ἀγαθήν. Ἀρήν. Ἰκεσίαν, εὐχήν. Ὅτε δὲ, βλάβην. Ἐπικρήνειεν. |
| 15 599 | Ἐπιτελέσειε. Σέλας. |
| 15 600 | Λαμπηδόνα. Μαίνετο. |
| 15 605 | Νῦν, σφοδρότερον ἐκινεῖτο, καὶ ἐνήργει ἐνθουσιαστικῶς. Ἐγχέσπαλος. Πολεμικός. Ὀλοόν. Ὀλέθριον. Τάρφεσι. |
| 15 606 [5] | Τοῖς πυκνώμασι. Τάρφεσιν ὕλης. Οὐκ ἔστιν ἐπιθετικῶς ὡς ὀξέσιν, ἄλλ’ ὡς βέλεσιν. ἂν δ’ ἐπιθετικὸν ᾖ, ταρφέσιν ὡς ὀξέσιν. ταρφέσιν ὀϊστοῖς. Ἀφλοισμός. |
| 15 607 | Ὁ ἀφρισμός. κατὰ Αἰτωλούς. Λαμβάνεται δὲ καὶ πεποιημένως ἐπὶ ἰδιώματος ὕδατος ἤχου. Βλοσυρῇσι. |
| 15 608 | Καταπληκτικαῖς. Πήληξ. Περικεφαλαία. Τινάσσετο. |
| 15 609 | Ἐτινάσσετο, ἐσείετο. Ἐπώρνυεν. |
| 15 613 | Ἐφώρμα. ἔπεμπε. Μόρσιμον. Εἱμαρμένον. Ἧι δή. |
| 15 616 | Ὅπου δή. Ἴσχον. |
| 15 618 | Ἐπεῖχον, ἐκώλυον. Πυργηδόν. Πυκνῶς, ἀσφαλῶς, ἐν τάξει καὶ δίκην πύργου. Τροφόεντα. |
| 15 621 | Εὐτραφῆ, μεγάλα, καὶ ηὐξημένα. Προσερεύγεται. Μετὰ ἤχου φέρεται, πρόεισι. Κυρίως δὲ ἐπὶ ὕδατος τίθεται ἡ λέξις. Λαμπόμενος πυρί. |
| 15 623 | Ὑπὸ τῶν ὅπλων λαμπόμενος. Πέσῃσιν. |
| 15 624 | Ἐμπέσῃ. Λάβρον. |
| 15 625 [15] | Ἀθρόον. συνεχές. πολύ. Ὑπαὶ νεφέων. Ἀντὶ τοῦ, ἐκ νεφῶν. Ἀνεμοτρεφές. Ὑπὸ ἀνέμου ηὐξημένον. ὑψηλόν. Ὅτ’ ἂν δὲ τὸ Ἀγαμέμνονος ἀνεμοτρεφές φησιν, ὥσπερ ἐν τῇ Λ, ἀντὶ τοῦ ἰσχυρόν. Τὰ γὰρ ὑπεύδια καὶ κατασκιαζόμενα τῶν δένδρων, εὐγενῆ μὲν καὶ λεῖον τὸν ὅρπηκα ποιεῖ, ἀσθενῆ δὲ καὶ μαλακὸν καὶ ἀγύμναστον ἀναδίδωσιν. Οἷς δὲ προσπίπτει τραχὺς ἀὴρ καὶ ἀνεμώδης, ταῦτα, ταῖς τῶν ἀνέμων τριβόμενα πνοαῖς, εὔτονον καὶ δύσθραυστον ἔχει τὴν στεῤῥότητα. ὥς φησι Πλούταρχος ἐν Μελέταις Ὁμηρικαῖς. Ἡ δέ τε πᾶσα Ἄχνῃ ὑπεκρύφθη. Ἡ ναῦς δηλονότι ὑπὸ τῆς ἄχνης ἐσκεπάσθη. Ἄχνη δὲ τὸ ἀφρῶδες καὶ χορτῶδες τῆς θαλάσσης ἀπόβλημα. Δεινὸς ἀήτης. |
| 15 626 | Χαλεπὸν ἀνέμου πνεῦμα. Ἐμβρέμεται. |
| 15 627 | Ἐνηχεῖ, πνεῖ. Τυτθὸν γὰρ ὑπ’ ἐκ θανάτοιο φέρονται. |
| 15 628 [5] | Βραχὺ γάρ ἐστι τὸ διεῖργον αὐτοὺς τοῦ θανάτου διάστημα. ὅ ἐστι, παρ’ ὀλίγον θνήσκουσιν, ἐγγὺς ὄντες τοῦ θανάτου. Ἐδαΐζετο. |
| 15 629 | Διεμερίζετο, ἐκόπτετο. Ὀλοόφρων. |
| 15 630 | Ὀλέθρια καὶ δεινὰ φρονῶν. Ἐν εἰαμενῇ. |
| 15 631 | Ἐν καθύγρῳ καὶ ποώδει χωρίῳ. Ἕλεος. Ἕλους. ὅ ἐστι, συμφύτου καὶ ὑγροῦ τόπου. Ἕλικος βοὸς ἀμφὶ φονῇσι. |
| 15 633 [5] | Περὶ ἀνῃρημένης βοός. Ἢ, ὑπὲρ τοῦ μὴ ἀναιρεθῆναι. Ἕλικος δὲ, ἤτοι μελαίνης, ἢ ἑλικοειδῆ κέρατα ἐχούσης, ἢ τῆς ἐν ἕλει τεθραμμένης. Ἤτοι ὁ μὲν πρώτῃσι καὶ ὑστατίῃσιν. |
| 15 634 [5] | Ἐν πρώταις καὶ ὑστάταις. Ὁ δὲ, καὶ, σύνδεσμος, ἀντὶ τοῦ, ἢ, διαζευκτικοῦ, κεῖται. Ὅπερ ἄμεινον. ἵν’ ᾖ, ταῖς πρώταις καὶ ὑστάταις. Ὁμοστιχάει. |
| 15 635 | Ἅμα πορεύεται, συμπαρακολουθεῖ. Ἔδει. |
| 15 636 | Ἐσθίει. Ὑπέτρεσαν. Ὑπὸ δέους ἔφυγον. Θεσπεσίως. |
| 15 637 | Θείως. Κοπρῆος. |
| 15 639 [5] | Κοπρέως. Οὗτος δὲ ὁ Κοπρεὺς ἦν κήρυξ Εὐρυσθέως τοῦ τῶν Ἀργείων βασιλέως, ὃς τὰς παρ’ ἐκείνου ἐντολὰς ἔλεγε τῷ Ἡρακλεῖ, τῶν ἄθλων ἕνεκα ἔξωθεν τῆς πόλεως μένοντι. Δεδοικὼς γὰρ αὐτὸν ὁ Εὐρυσθεὺς, οὐκ εἴα ἔνδον εἰσελθεῖν. Ἀγγελίης. |
| 15 640 | Ἀγγελίας, ἄγγελος. Οἴχνεσκε. Παρεγένετο, ἐπορεύετο. Παντοίας. |
| 15 642 | Παντοδαπάς. Ἐν ἀσπίδος ἄντυγι πάλτο. |
| 15 645 | Ἐνήλατο καὶ ἐνεπλάκη τῷ ἔξωθεν τῇς ἀσπίδος κύκλῳ. Ποδηνεκές. |
| 15 646 | Μέχρι τῶν ποδῶν διϊκνουμένην. μεγάλην. Εἰσωποὶ δ’ ἐγένοντο νεῶν. |
| 15 653 [5] | Ἐν ὄψει τὰς ναῦς ἔβλεπον. ὅ ἐστιν, εἰσῆλθον εἰς αὐτάς. τουτέστιν, ὑπὸ τὴν στέγην αὐτῶν ἐγένοντο. Περὶ δ’ ἔσχεθον. Περίεσχον, περιεκάλυπτον. Ἄκραι. Αἱ πρῶραι. Ἐπέχυντο. |
| 15 654 | Ἐπηνέχθησαν. Ἐχώρησαν. |
| 15 655 | Ὑπεχώρησαν. Προτέρων. |
| 15 656 | Τῶν πρώτων καὶ ἄκρων. Ἐκέδασθεν. |
| 15 657 | Ἐχωρίσθησαν, ἐσκορπίσθησαν. Αἰδώς. Αἰσχύνη. Ἀζηχές. |
| 15 658 | Ἀδιάλειπτον. Ὁμόκλεον. Ἠπείλουν, παρεκελεύοντο. Οὖρος. |
| 15 659 | Νῦν, φύλαξ. Γουνούμενος. |
| 15 660 | Ἱκετεύων. Κτήσιος. |
| 15 663 | Κτήσεως. Ὅτεῳ. |
| 15 664 | Ὧιτινι. Οὐ παρεόντων. |
| 15 665 | Οὐ παρόντων. Τροπάασθαι. |
| 15 666 | Τρέπεσθαι. Ἀχλύος. |
| 15 668 | Σκοτίας. Ὁμοιΐου. |
| 15 670 | Τοῦ ὁμοίως πᾶσιν ἐπιόντος, χαλεποῦ. Ἐφράσσαντο. |
| 15 671 | Ἐθεάσαντο. Ἴκρια. |
| 15 676 | Τὰ καταστρώματα τῶν νεῶν. Τὰ σανιδώματα. Βιβάσθων. Βαίνων. Νώμα. |
| 15 677 | Νῦν, διέφερεν, ἐκίνει. Ξυστόν. Ἐξυσμένον. Κολλητόν. |
| 15 678 | Κεκολλημένον. Βλήτροισι. Τοῖς κατὰ τὰς ἁρμονίας γόμφοις, τοῖς ἐπιούροις. Κελητίζειν. |
| 15 679 [5] | Ἵππον κέλητα ἐλαύνειν. Κέλης, ὁ μονάμπυξ, παρὰ τὸ κέλειν, τὸ βαδίζειν. Ὅθεν καὶ κέλευθος. Ἐπεὶ τὸ παλαιὸν, ὡς ἐπίπαν τοῖς ἅρμασιν ἐχρῶντο. Πίσυρας. |
| 15 680 | Τέσσαρας. Συναγείρεται. Συλλέγεται. Σεύας. |
| 15 681 | Ὁρμήσας. Λαοφόρον. |
| 15 682 | Λεωφόρον. δι’ ἧς ὁ λεὼς ἔρχεται, ὅ ἐστιν, ὁ ὄχλος. Θηήσαντο. Μετὰ θαύματος εἶδον. Ἄλλοτ’ ἐπ’ ἄλλον ἀμείβεται. |
| 15 684 | Ἐν μέρει ἐπέρχεται. ὅ ἐστιν, ἄλλοτ’ ἐπ’ ἄλλον μεθιζάνει. Σμερδνόν. |
| 15 687 | Φοβερόν. Ὁμάδῳ. |
| 15 689 | Θορύβῳ, πλήθει. Αἴθων. |
| 15 690 | Διάπυρος, ὀξύς. ἢ, σφοδρὸς κατὰ τὴν πτῆσιν. Μέλας. Ἔθνος. |
| 15 691 | Πλῆθος. Κυανοπρώροιο. |
| 15 693 | Κυανῷ τὴν πρώραν κεχρισμένης. Χειρί. |
| 15 695 | Δυνάμει. Δριμεῖα. |
| 15 696 | Ὀξεῖα, θερμή. Ἀκμῆτας. |
| 15 697 | Μὴ κεκοπωμένους, ἀπόνους. Ἀτειρέας. Ἀκαταπονήτους. Ἄντεσθαι. |
| 15 698 | Συμβαλεῖν, ἀπαντῆσαι. Ὠκυάλου. |
| 15 705 [5] | Τῆς ταχέως πλεούσης. Ἐζήτηται δὲ, διὰ ποίαν αἰτίαν μόνην τὴν Πρωτεσιλάου παρέδωκε ναῦν καιομένην. Ῥητέον, ὅτι ᾐδέσθη τινὸς τῶν ζώντων ἐμπρῆσαι, μή πως ἀνανδρίαν αὐτοῦ τὶς δόξῃ καταγιγνώσκειν. Ἀϊκάς. |
| 15 709 | Διώξεις. ὁρμάς. Ἀμφὶς μένον. Ἀντὶ τοῦ, περιέμενον. Μελάνδετα. |
| 15 713 | Σιδηρόδετα, ἢ μέλαινας λαβὰς ἔχοντα. Ἔστι γὰρ ἡ λαβὴ δεσμός τις τοῦ ξίφους. Ἄφλαστον. |
| 15 717 | Τὸ λεγόμενον ἀκροστόλιον τῆς νεὼς πρύμνης. Καὶ εἴρηται κατὰ ἀντίφρασιν· εὔθλαστον γάρ ἐστι. Νῦν ἡμῖν πάντων Ζεὺς ἄξιον ἦμαρ ἔδωκε. |
| 15 719 [5] | Νῦν ἀντὶ τοῦ, πάντων τῶν τολμηθέντων εἰς ἡμᾶς ἀξίαν ἀμοιβὴν παρέσχεν ἡμῖν ὁ Ζεὺς πρὸς τὸ ἑλεῖν τὰς ναῦς. Ἰσχανάασκον. |
| 15 723 | Κατεῖχον, ἐκώλυον. Ἐρητύοντο. Κατείχοντο. Βιάζετο. |
| 15 727 | Κατεπονεῖτο. Ὀϊόμενος. |
| 15 728 | Ὑπολαμβάνων. Θρῆνυν. |
| 15 729 [10] | Ὑποπόδιον. Βέλτιον δὲ, θρῆνυν καλεῖσθαι ὑπὸ Ὁμήρου τὰς καθέδρας τῶν ἐρετῶν. ἀναχωρῶν γὰρ ἀπὸ τῆς νεὼς τῶν καταστρωμάτων, ἐπὶ ταύτας ἀφικνεῖται. Τινὲς δὲ, τόπον τῆς νεὼς, βάσιν ἔχοντα, ἐφ’ οὗ τὸν κυβερνήτην τοὺς πόδας τιθέναι, ὃ καὶ ἐδώλιόν φασιν. Ἄλλοι δὲ, τὴν ὑποδεχομένην τὸν ἱστὸν τράπεζαν εἶπον. Οἱ δὲ, διαβάθραν ἀπὸ νηὸς ἐπὶ νῆα. Ἑπταπόδην. Ἑπτὰ ποδῶν τὸ μέγεθος ἔχοντα. Δεδοκημένος. |
| 15 730 | Ἐπιτηρῶν. Ἄμυνεν. |
| 15 731 | Ἤμυνεν. Ἀοσσητῆρας. |
| 15 735 | Βοηθούς. Ἧι κ’ ἀπαμυναίμεσθα. |
| 15 738 [5] | Δι’ ἧς ἀμυνοίμεθα τοὺς πολεμίους. Ἑτεραλκέα δῆμον. Δυνάμενον ὄχλον ἐν μέρει πρὸς τὰ κατεπείγοντα βοηθεῖν τοῖς κατεπτοημένοις. Πόντῳ κεκλιμένοι. |
| 15 740 | Παρακεκλιμένοι τῇ θαλάσσῃ, περιεχόμενοι. Τῷ ἐν χερσὶ φόως. |
| 15 741 [15] | Διὸ ἐν ταῖς χερσὶν ἡμῶν, καὶ τῷ μάχεσθαι, ἡ σωτηρία. οὐ γὰρ ἐν τῷ, μειλιχίους ἡμᾶς καὶ πράους εἶναι τοῖς πολεμίοις. Ὅ ἐστιν· οὔτις περὶ τὸν πόλεμον φιλανθρωπία. Τὸ δὲ ἑξῆς· οὐχ ἡ προσήνεια πολέμου οἰκεία, ἀλλ’ εἰρήνης. Ἢ ἐπὶ δοτικῆς πτώσεως· οὐκ ἐν τῷ πολεμεῖν προσηνῶς, ἡ ἐπιφάνεια τῆς σωτηρίας, ἀλλ’ ἐν ταῖς χερσὶν ἡμῶν. Οὐ μειλιχίη πολέμοιο. Ἀρίσταρχος κατὰ δοτικήν. ἵν’ ᾖ ὁ λόγος· φῶς ἡμῖν ἐν ταῖς χερσίν ἐστιν, οὐκ ἐν τῇ μειλιχίᾳ τοῦ πολέμου. Ὁ δὲ Θρᾷξ φησίν· οὐκ ἔστιν ἡ προσήνεια πολέμου, ἀλλ’ εἰρήνης. Μαιμώων. |
| 15 742 | Μανιωδῶς, ἀκατασχέτως. Ἔφεπεν. Ἐπεδίωκεν. ἢ, ἐπήρχετο. Κηλείῳ. |
| 15 744 | Καυστικῷ. Χάριν Ἕκτορος ὀτρύναντος. Εἰς χάριν τοῦ Ἕκτορος παρορμῶντος. Οὔτασκεν. |
| 15 745 | Ἐκ χειρὸς ἐτίτρωσκε. Δεδεγμένος. Ἐκδεχόμενος, ἐπιτηρῶν. Αὐτοσχεδὸν οὖτα. |
| 15 746 | Ἐκ τοῦ σύνεγγυς ἐτίτρωσκεν. Θερμά. |
| 16 3 [5] | Νεαρὰ, πρόσφατα. Χέων. Καταστάζων. Μελάνυδρος. Βαθεῖα, σκοτεινή. Τοῦ γὰρ μελαίνεσθαι αἴτιον τὸ βάθος. Τὰ δὲ ἐξ ἐπιπολῆς ὕδατα λευκὰ, καθότι πλέον ταῖς τοῦ ἡλίου ἀκτῖσι καταυγάζεται. Αἰγίλιπος. |
| 16 4 | Ὑψηλῆς. ἣν καὶ αἲξ ἀπολείπει διὰ τὸ πολὺ ὕψος. μάλιστα γὰρ ἡ αἲξ ἐν τοῖς κρημνοῖς βόσκεται. Δνοφερόν. Μέλαν. Ὤικτειρεν. |
| 16 5 | Ἠλέησε. Νηπίη. |
| 16 8 | Μικρὰ κόρη. Θέουσα. Τρέχουσα. Ἀνελέσθαι. Ἀναλαβεῖν, βαστάσαι. Ἀνώγει. Παρεκελεύετο, ἐθέλει. Εἱανοῦ. |
| 16 9 [5] | Τοῦ πέπλου. Πέπλος ὡς ἐπιπολὺ τὸ γυναικεῖον ἱμάτιον. τὸ δὲ ἀνδρεῖον, χιτών. Κατερύκει. Κατέχει σπουδάζουσαν αὐτήν. Ποτιδέρκεται. |
| 16 10 | Προσβλέπει. Τέρεν. |
| 16 11 | Νῦν, ὑγρόν. Εἴβεις. Στάζεις, προχέεις. Πιφαύσκεαι. |
| 16 12 | Ἐμφανίζεις, λέγεις. Ζώειν μὰν ἔτι φασὶ Μενοίτιον. |
| 16 14 [20] | Αἰακὸς, ὁ Διὸς καὶ Αἰγίνης, γήμας Ἐνδηΐδα τὴν Χείρωνος θυγατέρα, ἔσχε δύο παῖδας, Πηλέα, καὶ Τελαμῶνα. Μιγεὶς δὲ καὶ Ψαμμάθῃ τῇ Νηρέως, γεννᾷ Φῶκον. Τοῦτον Πηλεὺς ἀποκτείνας, ἔφυγεν εἰς Μαγνησίαν τῆς Θετταλίας πρὸς Χείρωνα. Τελαμὼν δὲ, ἐν τῷ λόχῳ τοῦ Καλυδωνίου συὸς ἀνελὼν ἀκουσίως καὶ αὐτὸς ἕνα τῶν συγκυνηγούντων, ἔφυγεν εἰς Σαλαμῖνα· καὶ γήμας Ἐρίβοιαν τὴν Ἀλκάθου ἐγέννησεν Αἴαντα. Μενοίτιος δὲ, ἀποικίσας εἰς Ὀποῦντα, Πάτροκλον ἐτέκνωσεν. Ὁ δὲ, ἀποκτείνας καὶ αὐτὸς ἀκουσίως Ἀμφιδάμαντος παῖδα Κλησώνυμον, καὶ ἐπὶ τούτῳ φυγὼν εἰς Φθίαν πρὸς Πηλέα, κατὰ συγγένειαν ἐπέμφθη παρ’ αὐτοῦ πρὸς Χείρωνα. Ὃς αὐτὸν μετ’ Ἀχιλλέως ἀνέθρεψεν. Ἡ ἱστορία παρὰ Φιλοστεφάνῳ. Αἰακίδης. |
| 16 15 | Αἰακοῦ υἱὸς Πηλεύς. Τῶν κε μάλ’ ἀμφοτέρων ἀκαχήμεθα τεθνειώτων. |
| 16 16 | Ὑπὲρ ὧν ἀμφοτέρων λυπηθείημεν ἄν. Ὀλοφύρεαι. |
| 16 17 | Ὀδύρῃ, οἰκτείρεις. Σφῆς. |
| 16 18 | Τῆς ἰδίας. Βεβίηκε. |
| 16 22 | Καταπεπόνηκε. βεβίασται. Ἄριστοι. |
| 16 23 | Πρόμαχοι. Κέαται. |
| 16 24 | Κεῖνται· ὅ ἐστιν, ἀργοί εἰσιν. Βέβληται μὲν ὁ Τυδείδης. |
| 16 25 [5] | Ἀντὶ τοῦ, ἐκ βολῆς τέτρωται. Ἐζήτηται δὲ, πῶς Πάτροκλος, περὶ Μαχάονος μηδὲν εἰπὼν, κατάλογον ποιεῖται τῶν τετρωμένων. Καὶ ῥητέον, ὡς βεβαιοῖ τὴν Ἀχιλλέως πρόληψιν, ἵνα εἰς ἔλεον κινήσῃ παραλιπών. Λέγει δὲ περὶ ὧν μᾶλλον ἠγωνία. Οὔτασται. |
| 16 26 | Ἐκ χειρὸς τέτρωται. Δουρικλυτός. Ἔνδοξος περὶ τὸ δόρυ. πολεμικός. Ἀμφιπένονται. |
| 16 28 | Περὶ αὐτὸν ἐνεργοῦσιν, ἀσχολοῦνται. Ἕλκε’ ἀκειόμενοι. |
| 16 29 | Θεραπεύοντες τὰ ἕλκη. Ἀμήχανος. Ἀπροσμηχάνητος, ἀκαμπής. πρὸς ὃν οὐδέν ἐστι μηχανήσασθαι. Ἔπλευ. Ἐγένου. Αἰναρέτη. |
| 16 31 [5] | Ἐπὶ κακῷ τὴν ἀρετὴν κεκτημένε. Αἰνὸν γὰρ, τὸ κακόν. Σεῦ ὀνήσεται. Ἐκ σοῦ ὄνησιν ἕξει. ὠφεληθήσεται. Ὀψίγονος. Ὁ μετὰ πολὺν χρόνον ἐσόμενος. μεταγενέστερος. Νηλεές. |
| 16 33 | Ἀνηλεέστατε, ὠμότατε. Γλαυκὴ δέ σε τίκτε θάλασσα. |
| 16 34 | Ἡ γλαυκοειδής. Τοῦτο δέ φησι διὰ τὸ τῆς θαλάσσης ἐπικίνδυνον, καὶ ἀνηλεὲς, καὶ τῶν πετρῶν τὸ σκληρόν. Ἠλίβατοι. |
| 16 35 | Μεγάλαι, ὑψηλαί. Νόος. Ἀντὶ τοῦ, ἡ ψυχή. Ἀπηνής. Χαλεπός. Εἰ δέ τινα φρεσὶ σῇσι θεοπροπίην ἀλεείνεις. |
| 16 36 [20] | Θέτις, καταναγκασθεῖσα ὑπὸ Διὸς Πηλεῖ γαμηθῆναι, τὰ γεννώμενα παιδία εἰς πῦρ ἔβαλλε, νομίζουσα τὰς θνητὰς τῷ πυρὶ σάρκας καταφλέξειν, τὸ δὲ ἀθάνατον διαφυλάξειν. Οὕτως ἓξ παῖδας διέφθειρεν. ἕβδομον δὲ γενόμενον, Ἀχιλλέα, βάλλει ὁμοίως εἰς πῦρ. Θεασάμενος δὲ Πηλεὺς, ἀφήρπασε τὸν παῖδα, καὶ ἐνεγκὼν εἰς τὸ Πήλιον ὄρος, τρέφειν παρέδωκε Χείρωνι. Ὁ δὲ, λεόντων καὶ ἄρκτων μυελοῖς τρέφων, ἐκάλεσεν Ἀχιλλέα. Διδάξας δὲ τὴν ἰατρικὴν τέχνην, καὶ λυρικὴν, καὶ μουσικὴν, ἀπέδωκε τῷ πατρί. Ἀγανακτήσασα δὲ Θέτις, καὶ καταλιποῦσα τὸν Πηλέα, ἐχωρίσθη εἰς θάλασσαν. Στρατευομένῳ δὲ Ἀχιλλεῖ ἐπὶ Ἴλιον προεῖπεν, ὅτι πολεμῶν μὲν Τρωσὶ, ζωὴν ὀλιγοχρόνιον κτήσεται, πλείστην δὲ τὴν δόξαν· ἀπεχόμενος δὲ τῆς μάχης, ἄδοξον μὲν βίον, πολυχρόνιον δὲ, διάξει. Ἃ μαθὼν Ἀχιλλεὺς, δόξαν αἰώνιον ζωῆς προσκαίρου προκρίνας, ἐστράτευσεν. Ἡ ἱστορία παρὰ Λυκόφρονι. Ἐπέφραδεν. |
| 16 37 | Εἶπε. Πρόες. |
| 16 38 | Πρόπεμψον. Ὄπασσον. Παράσχου, δός. Ἀναπνεύσωσιν. |
| 16 42 | Ἀναπαύσωνται. Ὀλίγη δέ τ’ ἀνάπνευσις πτολέμοιο. |
| 16 43 | Προσληπτέον τὸ, ἐστίν. ἀντὶ τοῦ, ὀλίγον καιρὸν ἀνάπαυσιν τοῦ πολέμου ἴδωσιν οἱ κεκμηκότες. Ἀϋτῇ. |
| 16 44 | Νῦν, μάχῃ. Νήπιος. |
| 16 46 | Νῦν, ἄφρων, καὶ ἀνόητος. Λιτέσθαι. |
| 16 47 | Ἱκετεύειν, δεῖσθαι. Ἐμπάζομαι. |
| 16 50 | Ἐπιστρέφομαι. Ἀμέρσαι. |
| 16 53 | Ἀποστερῆσαι, μερίσαι. Ὅτε κράτεϊ προβεβήκει. |
| 16 54 | Ὁπότ’ ἂν τῷ κρατεῖν προέχῃ. ὅ ἐστιν, ἀξίᾳ τινὶ μείζονι. Τό μοι. |
| 16 55 | Διό μοι. ἢ, τοῦτό μοι. Ἔξελον. |
| 16 56 | Ὡς ἐξαίρετον ἔδωκαν. Κτεάτισσα. |
| 16 57 | Ἐκτησάμην. Ἀτίμητον. |
| 16 59 | Ἄτιμον. Μετανάστην. Μέτοικον, φυγάδα. Μέτοικοι δὲ λέγονται οἱ καταλιπόντες τὴν ἰδίαν πόλιν, καὶ ἄλλην οἰκοῦντες. Προτετύχθαι. |
| 16 60 | Προγεγονέναι. συμβάντα. Οὐδ’ ἄρα περ ἦν. Οὐδαμῶς δυνατὸν ἦν. Ἀσπερχές. |
| 16 61 | Ἀδιαλείπτως. Κεχολῶσθαι. Ὀργίζεσθαι. Ἤτοι ἔφην γε. Καί τοι ἐλογισάμην. Μηνιθμόν. |
| 16 62 | Μῆνιν, ὀργήν. Παρασχηματισμὸς, ὁ τρόπος. Τύνη. |
| 16 64 | Σύ. Δωρικῶς. Δῦθι. Ἔνδυθι. Εἰ δὴ κυάνεον Τρώων νέφος. |
| 16 66 [5] | Καὶ τὰ ἑξῆς. Ἐὰν δὴ τὸ τῶν Τρώων πλῆθος ὡς νέφος κατέχῃ τὸ ναύσταθμον ἰσχυρῶς. Νῦν γὰρ λέγει νέφος τὸ τῶν στρατιωτῶν πλῆθος. Γράφεται καὶ, ᾗ δή. ἵν’ ᾖ, ἐν ᾧ τόπῳ τὸ τῶν πολεμίων πλῆθος ἀμετακίνητόν ἐστιν, ἐκεῖ αὐτὸς ἄρχε Μυρμιδόσι. Ῥηγμῖνι. |
| 16 67 | Τῷ αἰγιαλῷ. Κεκλίαται. |
| 16 68 | Παρακέκλινται. Πόλις. |
| 16 69 [5] | Τὸ πλῆθος τῶν Τρώων. Πόλις γὰρ διχῶς λέγεται. ἥ τε κατασκευὴ τῶν οἰκοδομημάτων, καὶ τὸ κατοικοῦν πλῆθος. Πόλις οὖν ἀντὶ τοῦ, οἱ πολῖται. ἀπὸ τοῦ περιέχοντος τὸ περιεχόμενον. Θάρσυνος. |
| 16 70 | Ἀντὶ τοῦ, τεθαῤῥηκυῖα. προσηγορία ἀντὶ μετοχῆς. Ἐναύλους. |
| 16 71 [5] | Τοὺς διὰ στενοῦ ῥέοντας ποταμούς. διώρυχας. Διὰ δὲ τούτου προκατασκευάζει ὁ Ποιητὴς τὴν παρὰ τῷ ποταμῷ μάχην τὴν ἐν τῇ Φ. Πλήσειαν. |
| 16 72 | Πληρώσειαν. Εἴ μοι κρείων Ἀγαμέμνων Ἤπια εἰδείη. Εἰ προσηνής μοι καὶ εὔνους ὑπάρχει ὁ Ἀγαμέμνων. Οὐ γὰρ Τυδείδεω Διομήδεος. |
| 16 74 [5] | Καὶ τὰ ἑξῆς. Οὐκ ἔτι γὰρ ἀριστεύει κατὰ τὸν πόλεμον ὁ Διομήδης, πρὸς τὸ ἀποτρέψαι τὰ κακὰ τῶν Ἑλλήνων. Μαίνεται. |
| 16 75 | Δαιμονίως ἐνεργεῖ, ἐνθουσιᾷ. Ὀπός. |
| 16 76 | Φωνῆς. Περιάγνυται. |
| 16 78 | Περιῤῥήγνυται. ἐξ οὗ περιηχεῖ. Ἂψ ἀπονάσσωσι. |
| 16 86 [10] | Εἰς τοὐπίσω ἀποκαταστήσωσιν, ἀποδώσωσιν. Διατί Ἀχιλλεὺς ἐπὶ καθαιρέσει Διομήδους μέμνηται καὶ Ἀγαμέμνονος, καὶ οὐδενὸς ἄλλου; λέγων· Οὐ γὰρ Τυδείδεω Διομήδεος, Οὐδέπω Ἀτρείδεω. Ῥητέον δὲ, ὅτι Ἀγαμέμνονος μὲν εἰκότως. ἦν γὰρ ἐχθρὸς αὐτοῦ. Καὶ Διομήδους δὲ, διὰ λόγους ὑβριστικοὺς, οὓς εἰς αὐτὸν ἀπέῤῥιψε μετὰ τὴν πρεσβείαν. λέγει γάρ· Μὴ ὄφελες λίσσεσθαι ἀμύμονα. Ἰέναι πάλιν. |
| 16 87 | Ἀντὶ τοῦ, ἴθι, καὶ παραγίγνου. Λιλαίεσθαι. |
| 16 89 | Προθυμεῖσθαι. Ἐπαγαλλόμενος. |
| 16 91 | Τερπόμενος, χαίρων. Ἐναιρόμενος. |
| 16 92 | Ἀντὶ τοῦ, ἐναίρων, ὅ ἐστι, φονεύων. Ἐμβήῃ. |
| 16 94 | Κατέλθοι. ὅ ἐστιν, ἐμποδὼν στῇ, ἐμποδίσῃ. Πάλιν τροπάασθαι. |
| 16 95 | Εἰς τοὐπίσω ἀναστρέφειν. Φάος ἐν νήεσσι Θείης. Ἀντὶ τοῦ, ἐπεὶ δ’ ἂν σώσῃς τὰς ναῦς. Δηριάασθαι. |
| 16 96 | Μάχεσθαι. Ἐκδῦμεν. |
| 16 99 | Διαφύγοιμεν. Νῶϊν δ’ ἐκδῦμεν ὄλεθρον. Ἀπαρέμφατον ἐστίν. ἵν’ ᾖ, ἡμῖν τὸν ὄλεθρον ἐκδῦναι γένοιτο. Τοῦτο γὰρ λέγει. Τροίης κρήδεμνα. |
| 16 100 | Νῦν, τὰ τείχη. μεταφορικῶς. Ἰδίως γὰρ κρήδεμνον καλεῖται τὸ τῆς κεφαλῆς κάλυμμα. Δάμνα. |
| 16 103 | Ἐδάμαζε. Καναχήν. |
| 16 105 | Ψόφον. Κὰπ φάλαρα. |
| 16 106 | Κατὰ τὰ φάλαρα. Φάλαρα δὲ εἰσὶ τὰ κατὰ τὸ μέσον τῆς περικεφαλαίας μικρὰ ἀσπιδίσκια, ἅτινα κόσμου χάριν ἐντίθενται. Αἰόλον. |
| 16 107 | Νῦν, ποικίλον. Ἐρείδοντες. |
| 16 108 | Ὠθοῦντες. Ἄσθματι. |
| 16 109 | Τῇ πολλῇ ἀναπνοῇ. Πάντῃ δὲ κακὸν κακῷ ἐστήρικτο. |
| 16 111 | Πανταχόθεν δὲ αὐτὸν περιεστοίχησε τὰ κακά. Καυλόν. |
| 16 115 | Τὸ ἄκρον τοῦ δόρατος τὸ εἰς τὴν ἐπιδορατίδα ἐμβαλλόμενον. Ἀπάραξεν. |
| 16 116 | Ἀπέκοψε. Πῆλεν. |
| 16 117 | Ἐκράδαινεν, ἔσειε. Κόλον. Κολοβὸν, ἐστερημένον αἰχμῆς. Βόμβησεν. |
| 16 118 | Ἤχησε, ποιὸν ἦχον ἀπετέλεσε. Μάχης ἐπὶ μήδεα κείρει. |
| 16 120 | Ἀντὶ τοῦ, τὰ τῶν μαχομένων ἐνθυμήματα ἐλαττεῖ. κατὰ μεταφορὰν τῶν κειρομένων. Αἶψα κατασβέστη κέχυτο. |
| 16 123 | Ἢ, ταχέως κατασβεννυμένη. ἢ, ἡ δυσκατάσβεστος. παρωνύμῳ χαρακτῆρι. Ἄμφεπε. |
| 16 124 | Περιεῖπεν, ἐνήργει. Μηρώ. |
| 16 125 | Μηρούς. δυϊκῶς. Πληξάμενος. Πλήξας, παίσας, τύψας. Ἱπποκέλευθε. |
| 16 126 | Ἐφ’ ἵππων ποιούμενε τὴν κέλευθον. οἷον, ταχύτατε. ἱππικέ. ἢ οἷον, παραπλησίαν ἵπποις ὁρμὴν ἔχων. Δηΐοιο. |
| 16 127 | Πολεμικοῦ. Ἐρωήν. Νῦν, ὁρμὴν, ἀναφορὰν, πνοήν. Καὶ οὐκ ἔτι φυκτὰ πέλωνται. |
| 16 128 | Ἀντὶ τοῦ, οὐδὲ φυγεῖν δυνήσονται. Ἀστερόεντα. |
| 16 134 | Ἤτοι, ἀστέρας ἐμπεποικιλμένους ἔχοντα. ἢ, λαμπρόν. Ἔγχος δ’ οὐχ ἕλετ’ οἶον. |
| 16 140 [10] | Προκατεσκεύακε, μόνον αὐτὸ τὸ δόρυ σώζεσθαι, διὰ τὸ ξύλα μὴ ἐργάζεσθαι τὸν Ἥφαιστον. Κατὰ τὸν Πηλέως καὶ Θέτιδος γάμον οἱ θεοὶ συναχθέντες εἰς τὸ Πήλιον ἐπ’ εὐωχίᾳ, ἐκόμιζον Πηλεῖ δῶρα. Χείρων δὲ μελίαν εὐθαλῆ τεμὼν εἰς δόρυ παρέσχε. Φασὶ δὲ, Ἀθηνᾶν μὲν ξέσαι αὐτὸ, Ἥφαιστον δὲ κατασκευάσαι. Τούτῳ δὲ τῷ δόρατι καὶ Πηλεὺς ἐν ταῖς μάχαις ἠρίστευε, καὶ μετὰ ταῦτα Ἀχιλλεύς. Ἡ ἱστορία παρὰ τῷ τὰ Κύπρια πεποιηκότι. Ἐπίστατο. |
| 16 142 | Νῦν ἀντὶ τοῦ, ἠδύνατο. Πῆλαι. Κραδᾶναι, σεῖσαι. Πηλιάδα μελίην. |
| 16 143 | Τὴν ἐκ Πηλίου ὄρους Θεσσαλικοῦ τμηθεῖσαν. Μελία δὲ, εἶδος δένδρου. Ῥηξήνορα. |
| 16 146 | Ἀνδρεῖον. Ὁμοκλήν. |
| 16 147 | Ἀπειλήν. Ὕπαγε ζυγόν. |
| 16 148 | Ἀντὶ τοῦ, ὑπὸ τὸν ζυγὸν ἦγεν. Ἅρπυια. |
| 16 150 [5] | Ἅρπυιαι, ἤτοι ἀνέμου εἶδος, παρὰ τὸ ἁρπάζειν· ἢ δαίμονες ἁρπακτικαὶ, ὧν τὰ ὀνόματα, Ἀελλὼ, Ὠκυπέτη, Ποδάργη. Τινὲς δέ φασιν, Ἅρπυια Ποδάργη, ἵν’ ᾖ ὄνομα φορβάδος λευκοὺς πόδας ἐχούσης. Παρηορίῃσι. |
| 16 152 | Ταῖς ἔξω τοῦ ζυγοῦ ἡνίαις. Πήδασον. Ὄνομα κύριον ἵππου. Ἠετίωνος πόλιν. |
| 16 153 [5] | Θήβας τὰς Ὑποπλακίους λέγει. Ἤγαγεν. Ἀντὶ τοῦ, ἐκόμισε. Φέρεται γὰρ ὡς αὐτοκίνητον τὸ ἔμψυχον· κομίζεται δὲ τὸ ἄψυχον. Δῃώσαντες. |
| 16 158 | Διακόψαντες, σπαράξαντες. Δάπτουσι. |
| 16 159 [5] | Σαρκοφαγοῦσι. Παρήϊον. Ἀντὶ τοῦ, παρειαὶ, αἱ σιαγόνες. Αἵματι φοινόν. Πεφοινιγμένον ὑπὸ αἵματος, οἷον πυῤῥόν. Ἀγεληδόν. |
| 16 160 | Κατὰ ἀγέλας. Ἔστι δὲ ἐπίῤῥημα παραβολῆς δηλωτικόν. Ἰᾶσιν. Ἀπίασι, πορεύονται. Λάψοντες. |
| 16 161 [5] | Πιόμενοι, ἀναῤῥοφήσοντες. Πεποίηται δὲ ἡ λέξις ἀπὸ τῆς τῶν κυνῶν γλώττης, ὅτ’ ἂν πίνωσι. Καὶ ἐστὶν ὀνοματοποιΐα, ὁ τρόπος. Ἀραιῇσι. Λεπταῖς. Ἄκρον ἐρευγόμενοι φόνον αἵματος. |
| 16 162 | Ἀπὸ ἄκρου τοῦ στόματος ἐρευγόμενοι τὴν ποιότητα τοῦ αἵματος. Περιστένεται. |
| 16 163 | Περιστενοχωρεῖται, περισσῶς στενοῦται. Ῥώοντο. |
| 16 166 | Σπουδαίως ὥρμων. Ἀσπιδιώτας. |
| 16 167 | Ὁπλίτας, μαχητάς. Κληῖσι. |
| 16 170 | Καθέδραις. Ἰῆς στιχός. |
| 16 173 | Μιᾶς τάξεως. Αἰολοθώρηξ. Ποικίλον θώρακα ἔχων. Σπερχειοῖο. |
| 16 174 [5] | Σπερχειὸς, ποταμὸς Θεσσαλίας. Διϊπετέος. Ἤτοι, ὑπὸ Διὸς πεπτωκότος. διὰ τὸ ὑπὸ τῶν ὀμβρίων ὑδάτων πληροῦσθαι τοὺς χειμάῤῥους. ἢ, διαφανοῦς. Τὸν τέκε Πηλῆος θυγάτηρ καλὴ Πολυδώρη. |
| 16 175 [5] | Ἐκ τίνος Πηλεὺς Πολυδώρην ἔσχεν; ὡς μὲν Στάφυλος ἐν γ Θεσσαλικῶν, ἐξ Εὐρυδίκης τῆς Ἄκτορος θυγατρός. Φερεκύδης δὲ, ἐξ Ἀντιγόνης τῆς Εὐρυτίωνος. Ἄλλοι δὲ, ἐκ Λαοδαμείας τῆς Ἀλκμαίωνος. Αὐτὰρ ἐπίκλησιν Βώρῳ. |
| 16 177 | Κατ’ ἐπίκλησιν δὲ, καὶ φήμην, Βώρῳ. Ἀναφανδόν. |
| 16 178 | Φανερῶς. Ὄπυε. Κατὰ νόμον συνῴκει, ἐγεγαμήκει. Πορών. Παρασχών. Παρθένιος. |
| 16 180 | Ὁ ἐκ νομιζομένης παρθένου γεννηθεὶς, φθαρείσης λαθραίως. Χορῷ καλή. Ἐν τῷ χορεύειν καλλίστη. Κρατύς. |
| 16 181 | Κρατερὸς, ἰσχυρός. Ἀργειφόντης. Ὁ Ἑρμῆς. ἁγνὸς καὶ ἀργὸς καὶ καθαρὸς φόνου· εἰρηνικὸς γὰρ ὁ θεός. Μελπομένῃσιν. |
| 16 182 | Ἀιδούσαις, χορευούσαις. Χρυσηλακάτου. |
| 16 183 [10] | Καλλιτόξου, ἢ, χρυσῷ τῷ βέλει χρωμένης. Ἠλακάτην γὰρ καλοῦσι τὸ βέλος, καὶ τὸ γυναικεῖον ἐργαλεῖον, ἐξ οὗ τὸ νῆμα ἕλκουσιν. Ὡς ἐκεῖ ὁ Ποιητής· Ἠλακάτη τετάνυστο ἰοδνεφὲς εἶρος ἔχουσα. Καὶ τὸ ὑποϊστίον, ὅταν λέγῃ· Καδδ’ αὐτοῦ λίνα χεῦον ἐπ’ ἠλάκατα τανύσαντες. Κελαδεινῆς. Κυνηγετικῆς. Παρὰ τὸν γιγνόμενον ἐν τοῖς κυνηγίοις κέλαδον, ὅ ἐστι, θόρυβον. ὥς που καὶ ἐν θήρᾳ τοῦ Καλυδωνίου συός· Ἣ δ’ ἀμφ’ αὐτῷ θῆκε πολὺν κέλαδον καὶ ἀϋτήν. Ἑρμείας ἀκάκητα. |
| 16 185 [5] | Ὁ μὴ δυνάμενος κακωθῆναι ὑπὸ ἑτέρου· μήτε δὲ κακῶσαι ἄλλον. διὰ τὴν οἰκείαν ἀρετήν. ὅθεν καὶ δοτὴρ ἐάων, ὅ ἐστιν, ἀγαθῶν. Μογοστόκος. |
| 16 187 | Μογοῦσα καὶ πονουμένη περὶ τοὺς τόκους. οἷον λοχεύτρια. Προφόωσδε. |
| 16 188 | Εἰς τὸ φῶς, καὶ εἰς τὸ φανερόν. Περισσεύει δὲ ἡ πρὸ πρόθεσις. Ἐχεκλῆος κρατερὸν μένος. |
| 16 189 | Ἐχεκλῆς, Ἄκτορος παῖς. Ἀτίταλλε. |
| 16 191 | Μετ’ ἐπιμελείας ἔτρεφε. Ἀμφαγαπαζόμενος. |
| 16 192 | Φιλοφρονούμενος, ἀγαπῶν. Κρίνας. |
| 16 199 | Διατάξας. Πάνθ’ ὑπὸ μηνιθμόν. |
| 16 202 | Ὑπὸ πάντα τὸν τῆς ὀργῆς χρόνον. Χόλῳ. |
| 16 203 | Νῦν ἀντὶ τοῦ, χολῇ. Θάμ’ ἐβάζετε. |
| 16 207 | Συνεχῶς ἐλέγετε. Φυλόπιδος. |
| 16 208 | Τῆς κατὰ πλήθη μάχης. Ἕης. Ἧς, ἧστινος. Ἐράασθε. Ἐρᾶσθε, ἐπιθυμεῖτε. Ἄρθεν. |
| 16 211 | Ἡρμόσθησαν, ἐπυκνώθησαν ἐξιόντες. Ἀράρῃ. |
| 16 212 | Ἁρμόσῃ. Ἄραρον. |
| 16 214 | Ἥρμοσαν. Ψαῦον. |
| 16 216 [5] | Ἔψαυον, ἥπτοντο. Ἱππόκομοι. Ἱππείαις θριξὶ τὸν λόφον κομῶσαι. Λαμπροῖσι φάλοισι. Τοῖς τῆς περικεφαλαίας ἥλοις. οἵτινες ἀσπιδισκίοις παραπλήσιοί εἰσι. Χηλοῦ. |
| 16 221 | Κιβωτοῦ. Ἀνέωγεν. Ἀνέωξεν. Ἀνεμοσκεπέων. |
| 16 224 | Σκέπην τινὰ ποιούντων διὰ τὸν ἄνεμον. Οὔλων τε ταπήτων. Τῶν δασέων, καὶ ἐχόντων οὐλότητα. Ἔσκεν. |
| 16 225 | Ἦν, ἔκειτο. Οὔτε τῳ. |
| 16 227 | Οὔτε τινι ἄλλῳ. Τόρ ῥα. |
| 16 228 | Τοῦτο δή. Θεείῳ. Θείῳ. Μέσῳ ἕρκεϊ. |
| 16 231 | Μέσῃ τῇ σκηνῇ. Λεῖβεν. Ἔσταζεν, ἔσπενδε. Ζεῦ ἄνα Δωδωναῖε. |
| 16 233 [20] | Ἐν χωρίῳ τῶν Ὑπερβορέων τῇ Δωδώνῃ τιμώμενε. Τίς δέ ἐστιν ὁ τοῦ Δωδωναίου Διὸς λόγος, καὶ ὁ τόπος, ἐξ οὗ αὐτὸν ἐπικαλεῖται οὕτως; Δευκαλίων, μετὰ τὸν ἐπ’ αὐτοῦ γενόμενον κατακλυσμὸν, παραγενόμενος εἰς τὴν Ἤπειρον ἐμαντεύετο ἐν τῇ δρυΐ. Πελειάδος δὲ χρησμὸν αὐτῷ δούσης, κατοικίζει τὸν τόπον, συναθροίσας τοὺς περιλειφθέντας ἀπὸ τοῦ κατακλυσμοῦ, καὶ ἀπὸ τοῦ Διὸς, καὶ Δωδώνης, μιᾶς τῶν Ὠκεανίδων, Δωδώνην τὴν χώραν προσηγόρευσαν. Ἱστορεῖ Θρασύβουλος. Πελασγικέ. Θεσσαλικέ. Πελασγία γὰρ πρότερον ἡ Θεσσαλία ἐκαλεῖτο. ἐξ οὗ καὶ Πελασγὸς, ὡς ὑπὸ Πελασγῶν τιμώμενος, ἐπεὶ Πελασγοὶ κατῴκησαν τὴν Δωδώνην, ἐκβληθέντες ἀπὸ Βοιωτίας παρὰ Αἰολέων ἐξ Ἄρνης τῆς Φθιώτιδος. Ἡ μέν τοι πόλις, Πελασγία. Μεδέων. |
| 16 234 [5] | Βασιλεύων. Δυσχειμέρου. Τῆς κακὸν χειμῶνα ἐχούσης. Σελλοί. Ἔθνος Ἠπειρωτικὸν τῆς Θεσπρωτίας, κληθὲν ἀπὸ τοῦ παραῤῥέοντος ποταμοῦ Σελλήεντος. Πίνδαρος δὲ Ἑλλοὺς αὐτοὺς κληθῆναι φησὶ, χωρὶς τοῦ πρώτου ς, ἀπὸ Ἑλλοῦ τοῦ Δρυτόμου, ὥς φασι, πρώτου καταδείξαντος τὸ μαντεῖον. Ὑποφῆται. |
| 16 235 [20] | Ὑπομάντεις, ἱερεῖς. Ὅ ἐστι, χρησμῳδοὶ, θεολόγοι, προφῆται. Ὑποφήτας γὰρ λέγουσι, τοὺς περὶ τὰ χρηστήρια ἀσχολουμένους, καὶ τὰς μαντείας τὰς γιγνομένας ὑπὸ τῶν ἱερέων ἐκφέροντας. Ἀνιπτόποδες, χαμαιεῦναι. Ἤτοι, βάρβαροι, σκληρῶς τε καὶ νομαδικῶς ζῶντες, ταύτην ἔχοντες δίαιταν, ὡς μὴ δὲ ἀπονίζεσθαι τοὺς πόδας, διὰ τὸ μὴ παραδέχεσθαι τὴν ἐκ τοῦ πρώτου βίου μεταβολήν. Ἢ τοῦτο ἔκ τινος ἔθους ἐπὶ τιμῇ τοῦ θεοῦ ποιοῦντες. Ἔνιοι γὰρ καὶ λουτρῶν ἀπέχονται, καὶ τῆς τοιαύτης ἐπιμελείας. Τινὲς δὲ αὐτοὺς διὰ τοῦτο λέγουσιν ἀνιπτόποδας, ὅτι οὐκ ἐξίασιν ἔξω τοῦ ἱεροῦ. διὸ οὔτε ἀπολούεσθαι ἀνάγκην ἔχουσιν. Ἄνδρων δὲ ἐν ἱστορίαις φησὶν, οὕτω κληθῆναι, ἐπεὶ φιλοπόλεμοι ὄντες, οὕτως ἑαυτοὺς ἐσκληραγώγουν. Ἀλέξανδρος δέ φησιν ὁ Πλευρώνιος, ἔθνος εἶναι τοὺς Ἑλλοὺς ἀπόγονον Τυῤῥηνῶν, καὶ διὰ πατρῷον ἔθος, οὕτω τὸν Δία θρησκεύειν. Χαμαιεῦναι. Οἱ ἐπὶ τοῦ ἐδάφους κοιμώμενοι. Νηῶν ἐν ἀγῶνι. |
| 16 239 | Ἐν τῷ ἀθροίσματι τῶν νηῶν. ἐν τῷ ναυστάθμῳ. Ἐπίστηται. |
| 16 243 | Ἐπίσταται. Μῶλον. |
| 16 245 | Τὴν μάχην ἀπὸ τοῦ παρεπομένου. Ἀπὸ ναῦφι. |
| 16 246 | Ἀπὸ τῶν νηῶν. Ἀσκηθής. |
| 16 247 | Ἀβλαβὴς, ὑγιής. Ἀγχεμάχοις. |
| 16 248 | Συστάδην μαχομένοις. πολεμικοῖς. Σφήκεσσιν ἐοικότες. |
| 16 259 | Σφηξὶν ὅμοιοι. διὰ τὸ θερμὸν αὐτῶν καὶ πληκτικόν. Ἐξεχέοντο. Ἀθρόως ἐξήεσαν. Εἰνοδίοις. |
| 16 260 [5] | Τοῖς ἐν τῇ ὁδῷ οἰκοῦσιν, ὅ ἐστι, φωλεύουσι· τοῖς τὴν σφηκίαν ἔχουσι παρὰ τὴν ὁδόν. Ἐριδμαίνωσιν. Ἐρεθίζωσιν. Ἔθοντες. Συνεχῶς ἐξ ἔθους παραγιγνόμενοι, καὶ βλάπτοντες. Κερτομέοντες. |
| 16 261 | Ἐρεθίζοντες. Νηπίαχοι. |
| 16 262 | Νήπιοι, ἄφρονες. Παρὰ τίς τε κιών. |
| 16 263 | Τὸ ἑξῆς, παριὼν τίς. Ὁδίτης. Ὁδοιπόρος. Οἱ δ’ ἄλκιμον ἦτορ ἔχοντες. |
| 16 264 | Ἀκόλουθον ἦν εἰρηκέναι, τῶν δὲ ἄλκιμον. Αἰπύν. |
| 16 283 | Χαλεπόν. Πυραίχμην. |
| 16 287 | Πεποίηται τὸ ὄνομα τοῦ στρατηγοῦ, παρὰ τὸ πῦρ καὶ αἰχμὴν φέρειν ἐν τῇ νηΐ. Ἀμφὶ φόβηθεν. |
| 16 290 | Ἑκατέρωθεν ἔφυγον. Παίονες. |
| 16 291 | Ἔθνος ὅμορον Θρᾳκῶν. Ἡμιδαής. |
| 16 294 | Ἡμίκαυστος, ἡμίφλεκτος. Στεροπηγερέτα. |
| 16 298 | Ἀστραπτικός. Πρώονες. |
| 16 299 | Αἱ προνενευκυῖαι τῶν ὀρῶν ἐξοχαί. Νάπαι. |
| 16 300 [10] | Οἱ ὀρεινοὶ καὶ ἀναπεπταμένοι τόποι. οἱ σύμφυτοι. Οὐρανόθεν δ’ ἂρ ὑπεῤῥάγη ἄσπετος αἰθήρ. Αἴφνης διέλαμψεν αἴθριον. Ὁ δὲ λόγος· ξηροῦ δὲ καὶ πυῤῥώδους πνεύματος περὶ τὴν παχύτητα τῶν νεφῶν ῥαγέντος ὑπὸ τὸν οὐρανὸν, ἐξέλαμψεν αἰθήρ. τουτέστιν, ἀστραπὴ ἐγένετο. Διορῶνται οὖν, φησι, καὶ τοῦ αἰθέρος ἀστέρες, νεφέλης ῥαγείσης. Ὑπεῤῥάγη. Διαφανὴς ἐγένετο. Ἄσπετος. Μέγιστος, πολὺς, καὶ ἀσύνοπτος. Ἐρωή. |
| 16 302 | Νῦν ὁρμή. Ἔστι δὲ ὅτε τὴν ἡσυχίαν καὶ ἀνάπαυσιν δηλοῖ. Προτροπάδην. |
| 16 304 | Ἐπειγμένως καὶ ὁλοσχερῶς ἐκστρέψαντες τὰ νῶτα. Ὑπόεικον. |
| 16 305 | Ἐξίσταντο, ὑπεχώρουν. Στρεφθέντος. |
| 16 308 | Εἰς φυγὴν κλίναντος. Ἔφθη. |
| 16 314 | Ἔφθασε, προέλαβεν. Ὀρεξάμενος. Νῦν, ἐφικόμενος καὶ πλήξας ἐκ χειρός. Πρυμνὸν σκέλος. Τὸ ἔσχατον μέρος τοῦ σκέλους. Πάχιστος. Παχύς. Μυιών. |
| 16 315 | Ἡ γαστροκνημία. ἥτις συνέστηκεν ἐκ πολλῶν νεύρων καὶ συνεστραμμένων σαρκῶν. Αὐτοσχεδά. |
| 16 319 | Ἑτοίμως, παραχρῆμα. Ὀρεξάμενος. |
| 16 322 | Ἐπὶ τὸ πατάξαι ὁρμήσας. Πρυμνὸν βραχίονα. |
| 16 323 | Τὸ ἀκρότατον τοῦ βραχίονος. Δρύψ’ ἀπὸ μυώνων. |
| 16 324 | Ἀπέσυρεν ἀπὸ τῶν μυῶν. Ἀπὸ δ’ ὀστέον ἄχρις ἄραξεν. Ἐπέσχισε δὲ τὴν σάρκα ἄχρι τοῦ ὀστοῦ. Εἰς ἔρεβος. |
| 16 327 | Εἰς τὸ σκότος. Βλαφθέντα. |
| 16 331 | Ἐμποδισθέντα. Ὑπεθερμάνθη. |
| 16 333 | Ἐβαπτίσθη. Πορφύρεος θάνατος. |
| 16 334 | Μέλας, σκοτεινός. Μέλεον. |
| 16 336 | Ματαίως. Συνέδραμον. |
| 16 337 | Ἐκ τοῦ σύνεγγυς ἐμαχέσθησαν. Ἐῤῥαίσθη. |
| 16 339 | Διεφθάρη, ἐκλάσθη. Ἔδυ. |
| 16 340 | Κατὰ βάθους εἰσῆλθε. Παρηέρθη. |
| 16 341 | Παρηνέχθη, παρεκρεμάσθη. Νέρθεν ὑπ’ ἐγκεφάλοιο. |
| 16 347 | Ὑπὸ τὸν ἐγκέφαλον. Κέασσε. Συνέτριψε, περιέσχισε. Πρῆσεν. |
| 16 350 | Ἐξεφύσησε, μετὰ πνεύματος ἐξέδωκεν. Ἐπέχραον. |
| 16 352 | Μετὰ βίας ἐπῆλθον. ἐφώρμησαν. Σίνται. |
| 16 353 | Βλαπτικοί. Ὑπ’ ἐκ μήλων αἱρεύμενοι. Ὑφαιρούμενοι τὰ λιπαρὰ τῶν βοσκημάτων. Δυσκελάδου. |
| 16 357 | Κακὸν ἦχον ἀποτελοῦντος. Σκέπτετο. |
| 16 361 | Παρεσκέπτετο, ἐφυλάσσετο. Ῥοῖζον. Ῥύμην, ὁρμὴν, ἦχον. Αἰθέρος ἐκ δίης, ὅτε τε Ζεὺς λαίλαπα τείνει. |
| 16 365 [10] | Ὅτ’ ἂν πνεύματος ἦχον καὶ νέφος παραστήσῃ· ὅτε, φησὶν, ὁ Ζεὺς μετὰ τὴν αἰθρίαν κατάστασιν ἐμβολὴν ἀνέμου διεγείρῃ. Αἰθέρος ἐκ δίης. Πῶς αἰθέρος; τὰ γὰρ πάθη ταῦτα περὶ τὸν ἀέρα συμβέβηκε. Τάχα οὖν συγχεῖται ὁ ἀὴρ πρὸς τὸν αἰθέρα. ὡς κᾀν τῇ Λ· Αἵματι μυδαλέας ἐξ αἰθέρος. καί· Ζεὺς δ’ ἔλαχ’ οὐρανὸν εὐρὺν ἐν αἰθέρι, καὶ νεφέλῃσιν. Οὐ γὰρ αἱ νεφέλαι ἐν τῷ αἰθέρι. Λεῖπε δὲ λαὸν Τρωϊκὸν, οὓς ἀέκοντας ὀρυκτὴ τάφρος ἔρυκε. |
| 16 368 | Ἐν σχήματι πέφρακε. ἔδει γὰρ εἰπεῖν, ὃν ἀέκοντα. Ἐπεὶ ἂρ τμάγεν. |
| 16 374 | Ἐπειδὴ διεσκεδάσθησαν. Ἀέλλη. Νῦν, ἡ κόνις. Σκίδνατο. |
| 16 375 | Ἀνηκοντίζετο. Τανύοντο. Ἐπιτεταμένως ἔτρεχον. Ἀνεκυμβαλίαζον. |
| 16 379 | Ἀνεκρότουν, ἀνετρέποντο. Βέβριθε. |
| 16 384 | Ψόφου ἔγεμεν, ἐβάρει. Ἤματ’ ὀπωρινῷ. |
| 16 385 | Ἐν τῷ τῆς ὀπώρας καιρῷ. Σκολιάς. |
| 16 387 | Ἀδίκους. ἀπὸ τοῦ εὐθέως καὶ ὀρθοῦ παρατετραμμένας ἐπὶ τὸ ἄδικον. ὅ ἐστι, στρεβλάς. Ἐκ δὲ δίκην ἐλάσωσι. |
| 16 388 | Νῦν, τὸ δίκαιον. Θεῶν ὄπιν. Τὴν ἐκ θεῶν ἐπιστροφὴν καὶ φροντίδα. Κλιτῦς. |
| 16 390 [5] | Φάραγγας, ἢ ὀρῶν ἀποκλίσεις. Ἀποτμήγουσιν. Ἀποτέμνονται, χωρίζουσι. Χαράδραι. Οἱ ὑπὸ τῶν χειμάῤῥων ἐκρησσόμενοι αὐλῶνες. Παρὰ τὸ χαράσσειν, καὶ τραχύνειν τὴν γῆν. Ἐπὶ κάρ. |
| 16 392 [10] | Ἤτοι, ἄνωθεν ἐκ τοῦ πρὸς αὐτούς. ἢ, ἐπικάρσιαι καὶ πλάγιαι. ἢ ἐπὶ κεφαλὴν, καὶ εἰς τὸ κάταντες. Ἐπὶ κάρ. Τοῦ κάρη ἐστὶν ἀποκοπὴ, οὐ τοῦ κάρα. Οὐ λέγει γὰρ ὁ Ποιητὴς ποτὲ κάρα, ἀλλὰ κάρη. Αὐτὸ δὲ τὸ κάρη, τοῦ κάρηνον ἐστὶν ἀποκοπή. Τὰ γὰρ εἰς η οὐδέτερα, ἢ δυϊκά εἰσιν, ἢ πληθυντικά. Μινύθει. Ἐλαττοῦται, φθείρεται. Ἐπέκερσεν. |
| 16 394 | Ἀπέτεμεν. Ἔεργε. |
| 16 395 | Συνήλαυνε. Παλιμπετές. Εἰς τὰ ὀπίσω πεπτωκότας. Μεταΐσσων. |
| 16 398 | Μεταδιώκων. Ἀπετίννυτο ποινήν. Δίκην εἰσεπράττετο. Ἀλείς. |
| 16 403 | Συσταλείς. Ἐκ γὰρ πλήγη φρένας. Ἀντὶ τοῦ ἐξεπλάγη. Ἠΐχθησαν. |
| 16 404 | Ὡρμήθησαν. Γναθμόν. |
| 16 405 | Σιαγόνα. Προβλῆτι. |
| 16 407 | Προβεβλημένῳ. ἐκκειμένῳ. Ἱερὸν ἰχθύν. Ἤτοι, μέγαν. Θύραζε. |
| 16 408 | Ἔξω. Λίνῳ. Τῇ ὁρμιᾷ, ἢ τῷ ἀγκίστρῳ. Ἤνοπι χαλκῷ. Διαυγεῖ χαλκῷ. Λέγει δὲ, τῷ ἀγκίστρῳ. Κεάσθη. |
| 16 412 | Ἐσχίσθη. Βριαρῇ. |
| 16 413 | Ἰσχυρᾷ. Θυμοραϊστής. |
| 16 414 | Ὁ τὴν ψυχὴν διαφθείρων, καὶ ἀπολλύων. Ἀμιτροχίτωνας. |
| 16 419 | Ἀζώστους, ἢ, μίτρᾳ καὶ θώρακι μὴ χρωμένους. Δαμέντας. |
| 16 420 | Ἀναιρεθέντας. Καθαπτόμενος. |
| 16 421 | Ἐπιπλήσσων, ὀνειδίζων. Πόσε. |
| 16 422 | Ποῦ. Γαμψώνυχες. |
| 16 428 | Ἐπικαμπεῖς ὄνυχας ἔχοντες. Κλάζοντε. |
| 16 429 | Φθεγγόμενοι, κράζοντες. Μέμονε. |
| 16 435 | Διανοεῖται. Πεπρωμένον. |
| 16 441 | Πέρατος ἠξιωμένον, εἰμαρμένον. Ἐξαναλῦσαι. |
| 16 442 | Ἐλευθερῶσαι, ἐκλῦσαι. Κότον. |
| 16 449 | Νῦν φιλονεικίαν. Ἐνήσεις. Ἐμβαλεῖς. Ταρχύσουσι. |
| 16 456 | Θάψουσι. Ψιάδας. |
| 16 459 | Ψεκάδας, δρόσους. Φθίσειν. |
| 16 461 | Ἀπολέσειν. Ἀΐσθων. |
| 16 468 | Ἀλγῶν. ἐκπνέων. Μακών. |
| 16 469 | Μυκησάμενος. φθεγξάμενος βαρύ. Κρίκεν. |
| 16 470 | Ἐψόφηκεν, ἤχησε, ποιὸν ἦχον ἀπετέλεσε. Παρήορος. |
| 16 471 | Ὁ ἔξω τοῦ ζυγοῦ ἵππος. παράσειρος λεγόμενος. Τανύηκες. |
| 16 473 | Ἐκτεταμένον, εἰς μῆκος ἔχον τὴν ἀκμήν. Οὐδ’ ἐμάτησεν. |
| 16 474 | Οὐδὲ ἐματαιοπράγησεν, ἢ ἠμέλησεν. Ἰθυνθήτην. |
| 16 475 | Ἐπ’ εὐθείας ἔστησαν τεταγμένοι. Ῥυτῆρσι. Χαλινοῖς, ἡνίαις· Παρὰ τὸ ἐρύειν, ὅ ἐστιν, ἕλκειν. Τάνυσθεν. Ἀπευθύνθησαν. Ἔριδος πέρι. |
| 16 476 | Περὶ τῆς φιλονεικίας. Ἔρχαται. |
| 16 481 [5] | Συνέρχονται. Ἀδινόν. Πυκνὸν, συνετόν. Ἔνθ’ ἄρα τε φρένες ἔρχαται ἀμφ’ ἀδινὸν κῆρ. Ἔνθα αἱ φρένες εἰσὶ περὶ τὸ φύσει λαμπρὸν καὶ ἡδὺ μέρος τῆς ψυχῆς. Ἀχερωΐς. |
| 16 482 | Δένδρον, ὃ καλεῖται λεύκη. Ἔνιοι δὲ φηγοῦ εἶδος εἶπον αὐτήν. Βλωθρή. |
| 16 483 | Εὐαυξὴς, μεγάλη. Νεήκεσι. |
| 16 484 | Νεωστὶ ἠκονημένοις. Νήϊον. Ναυπηγήσιμον ξύλον. Βεβρυχώς. |
| 16 486 | Βρυχώμενος, ποιὸν ἦχον ἀποτελῶν, πιλῶν τοὺς ὀδόντας, καὶ συναρμόζων αὐτούς. Γαμφηλῇσι. |
| 16 489 | Σιαγόσι. γνάθοις. Μενέαινε. |
| 16 491 [5] | Νῦν, ἐλειποψύχει. Ἀλλαχοῦ δέ φησι· Νήπιοι, οἳ Ζηνὶ μενεαίνομεν. ἀντὶ τοῦ, ὀργιζόμεθα. Καί· Μενέαινεν κῦδος ἀρέσθαι. ἀντὶ τοῦ, προεθυμεῖτο. Ὀνόμῃνεν. Ἐξ ὀνόματος ἐκάλεσεν. Ἐελδέσθω. |
| 16 494 | Ἐπιθυμείσθω. Κατηφείη. |
| 16 498 | Αἰσχύνη. Ὄνειδος. Διαμπερές. |
| 16 499 | Διόλου. Νεῶν ἐν ἀγῶνι. |
| 16 500 | Ἐν τῷ ἀθροίσματι τῶν νηῶν. Ἔχεο. |
| 16 501 | Ἀντέχου τῆς μάχης, καὶ προΐστασο. Τέλος θανάτοιο κάλυψε Ὀφθαλμοὺς ῥῖνάς τε. |
| 16 502 [5] | Ὁ δὲ θάνατος αὐτὸν ἔλαβε τούς τε ὀφθαλμοὺς καὶ τὰς ῥῖνας· ἐπεὶ οἱ τελευτῶντες, οὐ βλέπουσιν, οὔτε ἀναπνέουσιν, οὔτε φρένας ἔχουσι. Προτὶ δὲ φρένες. |
| 16 504 | Προσείχοντο δὲ αὐτῷ αἱ φρένες. Φρένες. Ἀεὶ ὁ Ποιητὴς φρένας καλεῖ τὸ διάφραγμα. Τοῖο δ’ ἅμα ψυχήν τε καὶ ἔγχεος ἐξέρυς’ αἰχμήν. |
| 16 505 | Τούτου δὲ κατ’ αὐτὸ τήν τε ψυχὴν καὶ τὴν τοῦ δόρατος αἰχμὴν ἐξείλκυσε. Λίπον ἅρματ’ ἀνάκτων. |
| 16 507 | Ἔλιπον τὰ ἅρματα τῶν δεσποτῶν. Φθογγῆς. |
| 16 508 | Φωνῆς. Ἀΐοντι. Ἀκούοντι. Ὠρίνθη. |
| 16 509 | Συνεχύθη. Ἐπίεζεν. |
| 16 510 | Ἐξέθλιβε. Δύνασαι δέ τε πάντος’ ἀκούειν Ἀνέρι. |
| 16 515 | Δύναται δὲ πανταχόθεν εὐχὴ εἰς σὲ παραγενέσθαι λυπουμένου ἀνδρός. Κηδομένῳ. |
| 16 516 | Ἀνιωμένῳ, λυπουμένῳ. Ὀξείῃς. |
| 16 518 | Δριμείαις, χαλεπαῖς. Ἐλήλαται. Διαπέπαρται. Τερσῆναι. |
| 16 519 | Ξηρανθῆναι. Βαρύθει. Βαρύνεται. Κοίμισον. |
| 16 524 | Νῦν, κατάπαυσον. Κεκλόμενος. |
| 16 525 | Παρακελευόμενος. Βιβάσθων. |
| 16 534 | Προβαίνων. Εἴρυτο. |
| 16 542 | Ἔσωζε. Δίκῃσί τε καὶ σθένεϊ ᾧ. Εὐδικίᾳ καὶ δυνάμει ἰδίᾳ. Πάρστητε. |
| 16 544 | Ἐγγὺς στῆτε. Νεμεσσήθητε. Μεμπτὸν ἡγήσασθε. Ἀεικίσωσιν. |
| 16 545 | Ὑβρίσωσιν, αἰκίσωνται, τιμωρήσωνται. Κατακρῆθεν. |
| 16 548 | Κατὰ τῆς κεφαλῆς, κατὰ κρατός. Ἄσχετον. |
| 16 549 | Ἀκατάσχετον, ἄφοβον. Οὐκ ἐπιεικτόν. Οὐ μέτριον, οὐ φορητόν. Ἕρμα. Ἔρεισμα, φύλαγμα. Ἔσκεν. |
| 16 550 | Ἦν, ὑπῆρχεν. Ἀλλοδαπός. Ἀλλογενὴς, ξένος. Λελιημένοι. |
| 16 552 | Συστραφέντες, προθυμηθέντες. Λάσιον κῆρ. |
| 16 554 | Συνετόν. Λάσιον κῆρ. Συνετὴ ψυχή. Περίφρασις, ὁ τρόπος. Σφῶϊν. |
| 16 556 | Ὑμῖν. Ὃς πρῶτος ἐσήλατο τεῖχος Ἀχαιῶν. |
| 16 558 | Ἀντὶ τοῦ, διεσάλευσεν, ἐπλήρωσεν εἰσελθών. Ἐκαρτύναντο. |
| 16 563 | Ἰσχυροποίησαν, ἠσφαλίσαντο. Βουδείῳ. |
| 16 572 | Βούδειον, πόλις Θεσσαλίας. Ἐς Πηλῆα. |
| 16 574 | Ἀντὶ τοῦ, πρὸς Πηλέα. Ἄνδιχα. |
| 16 578 | Διχῶς, εἰς δύο. Ψῆρας. |
| 16 583 | Ψάρας. Αἰγανέης. |
| 16 589 | Εἴδους ἀκοντίου, πρὸς αἰγῶν ἄγραν ἐπιτηδείου. Ταναοῖο. Εἰς μῆκος τεταμένης, μακρᾶς. Ἑλλάδι. |
| 16 595 [10] | Ἑλλὰς, πόλις Θεσσαλίας. ἧς οἱ πολῖται πρῶτοι εἶχον τοῦτο, καλεῖσθαι Ἕλληνες. Ἀπὸ Ἕλληνος τοῦ Δευκαλίωνος καὶ Πύῤῥας. Ὕστερον δὲ πάντες οἱ τῆς Ἑλλάδος ἐκλήθησαν Ἕλληνες, ὀνόματι κοινῷ, ὥς φησι Θουκυδίδης ἐν τῇ Α. Πρότερον δὲ ἐκεῖνοι μόνοι Ἕλληνες ἐκαλοῦντο, οἱ δὲ ἄλλοι κατὰ ἔθνη ἕκαστος. ὥσπερ καὶ ὁ Ποιητὴς ἐν τῷ καταλόγῳ λέγει· Μυρμιδόνες δὲ καλοῦντο, καὶ Ἕλληνες, καὶ Ἀχαιοί. Ὄλβῳ. |
| 16 596 | Εὐδαιμονίᾳ, πλούτῳ. Κεχάροντο. |
| 16 600 | Ἐχάρησαν. Κορυστήν. |
| 16 603 | Πολεμιστήν. Τεύξεσθαι. |
| 16 609 | Ἐπιτυχεῖν. Ὑπασπίδια προβιβῶντος. Ὑπὸ τὴν ἀσπίδα βαίνοντος. Ἄντα ἰδών. |
| 16 610 | Ἀντικρὺ σκοπήσας. Ἐνισκίμφθη. |
| 16 612 [5] | Ἐγκατεσχέθη, ἐνεπάγη. Οὐρίαχος. Τὸ ὄπισθεν μέρος τοῦ δόρατος. ὃ καὶ σαυρωτὴρ καλεῖται. Πελεμίχθη. Διεσείσθη, ἐτινάχθη. Ἄρης. |
| 16 613 | Νῦν, ὁ σίδηρος. Ὀρχηστήν περ ἐόντα. |
| 16 617 [10] | Εὐκίνητον κατὰ τὸν πόλεμον. ὅ ἐστι, συγκεκροτημένον τὰ πολεμικὰ καλῶς. Ἐπυῤῥίχιζον γὰρ τοῖς ὅπλοις οἱ Κρῆτες πρὸς ἄσκησιν τῶν πολεμικῶν. ὅ ἐστι, σὺν τοῖς ὅπλοις τὴν πυῤῥίχιον καὶ ἔνοπλον ὄρχησιν ἠσκοῦντο. Τρία γὰρ εἴδη ὀρχήσεως· πυῤῥίχη, σίκιννις, ἥτις ἐστὶν ἱερατικὴ, καὶ ὁ σκορδακισμὸς, αἰσχρός τις ὢν καὶ βεβήλοις ἁρμόδιος. Σβέσαι μένος. |
| 16 621 | Καθελεῖν τὴν δύναμιν. κτεῖναι. Ἐνένιπεν. |
| 16 626 | Ἐπέπληξεν, ὠνείδισεν. Οὔτοι Τρῶες ὀνειδείοις ἐπέεσσι Νεκροῦ χωρήσουσιν. |
| 16 628 | Ἀντὶ τοῦ, οὐδὲ ὀνειδιζόμενοι, οὐδὲ κακολογούμενοι, οἱ Τρῶες ὑπείξουσι τοῦ πολέμου. Ἐν γὰρ χερσὶ τέλος πολέμου· ἐπέων δ’ ἐνὶ βουλῇ. |
| 16 630 [5] | Ὁ πόλεμος μὲν γὰρ χειρῶν δεῖται πρὸς κατόρθωσιν· βουλὴ δὲ καὶ ἐκκλησία λόγων. Ὀφέλλειν. |
| 16 631 | Αὔξειν. Δρυτόμων. |
| 16 633 | Ξυλοτόμων. Εὐρυοδείης. |
| 16 635 | Μεγαλαμφόδου, πλατείας. Φράδμων. |
| 16 638 [5] | Διορατικὸς, ὀξὺς, ἢ ἔμπειρος. Ὁ δὲ λόγος· οὐδὲ ὁ πάνυ γνώριμός φησι καὶ συνήθης τῷ Σαρπηδῶνι, ἠδύνατο γνωρίσαι αὐτὸν, διὰ τὸ αἵματι καὶ κόνει πεφῦρθαι. Εἴλυτο. |
| 16 640 | Ἐκεκάλυπτο. Ὁμίλεον. |
| 16 641 | Συνεστρέφοντο. Σταθμῷ. |
| 16 642 | Τῇ τῶν βοσκημάτων στάσει καὶ ἐπαύλει. Βρομέωσι. Ποιὸν ἦχον ἀποτελοῦσι. Γλαγέας. Γάλακτι πεπληρωμένας. Ὥρῃ ἐν εἰαρινῇ. |
| 16 643 | Ἐν τῇ τοῦ ἔαρος ὥρᾳ. Γλάγος. Γάλα. Δεύει. Βρέχει, ὑγραίνει, ἢ πληροῖ. Κατ’ αὐτούς. |
| 16 646 | Ἀντὶ τοῦ, ἐπ’ αὐτούς. Δοάσσατο. |
| 16 652 | Ἔδοξεν, ἐφάνη. Διὸς ἱρὰ τάλαντα. |
| 16 658 | Τὰ τοῦ Διὸς ζυγὰ, τὰ ἱερὰ τάλαντα. Ἀγύρει. |
| 16 661 | Τῷ ἀθροίσματι. Πομποῖσι. |
| 16 681 | Τοῖς παραπέμπουσιν αὐτὸν καὶ παρακομίζουσι. Κραιπνοῖσι. Ταχέσι. Διδυμάοσι. |
| 16 682 | Διδύμοις. Ἐν πίονι δήμῳ. |
| 16 683 | Ἐν πολλῷ καὶ εὐδαίμονι ὄχλῳ. Μετεκίαθεν. |
| 16 685 | Ἀντὶ τοῦ, μετήρχετο. Ἀάσθη. Ἐβλάβη. Ἐμνώοντο. |
| 16 697 | Μνήμην ἐποιοῦντο. Ὑψίπυλον. |
| 16 698 | Ὑψηλὴν, μεγάλην. Περὶ πρὸ γὰρ ἔγχεϊ θῦε. |
| 16 699 [5] | Ὑπὲρ γὰρ τοὺς ἄλλους ἴσχυε. καθ’ ὑπερβολὴν καὶ ἐνθουσιωδῶς ὥρμα. ὅ ἐστιν, ἐμμανῶς ἐμάχετο σὺν τῷ δόρατι. Ἀγκῶνος. |
| 16 702 | Νῦν, τῆς τοῦ τείχους ἐξοχῆς. Ἀπεστυφέλιξεν. |
| 16 703 | Ἀπεσείσατο. Πέρθαι. |
| 16 708 | Πορθηθῆναι. Ἀγερώχων. Ἄγαν ἐντίμων, πολεμικῶν. Σημαίνει δὲ ἀλλαχοῦ τὸ αὐθαδῶν, καὶ ὑβριστῶν. Δίζεν. |
| 16 713 | Ἀμφέβαλλεν, ἐδίσταζε. Κλόνον. Ταραχὴν, θόρυβον. Ὁμοκλήσειεν. |
| 16 714 | Ἀπειλήσει, κελεύσει. Ἀλῆναι. Συστραφῆναι. Μήτρως. |
| 16 717 | Μητρὸς ἀδελφός. Ἀπερωήσειας. |
| 16 723 | Ἀποχωρήσειας. Πατρόκλῳ ἔφεπε. |
| 16 724 | Ἐπὶ τῷ Πατρόκλῳ ὅρμα, διώκων αὐτόν. Πεπληγέμεν. |
| 16 728 | Μαστίζειν. Ἔα. |
| 16 731 | Συνεχώρει, εἴα. Ἐνάριζεν. Ἀνῄρει, ἐφόνευε. Μάρμαρον. |
| 16 735 | Λευκὸν λίθον. Ὀκριόεντα. Τραχύν. Ἐρεισάμενος. |
| 16 736 | Πᾶσαν δύναμιν εἰσενεγκάμενος, καὶ ἐπιπεσών. Οὐ δὲ δὴν ἅζετο φωτός. Οὐδὲ ἐπὶ πολὺν χρόνον ἀπείχετο τοῦ ἀνδρός. Ἁλίωσε. |
| 16 737 | Μάταιον ἐποίησε. Βέλος. Νῦν φησι τὸν λίθον. Ἀγακλῆος. |
| 16 738 | Ἄγαν ἐνδόξου. Μετώπιον. |
| 16 739 | Τὸ τῆς περικεφαλαίας, τὸ κατὰ τοῦ μετώπου κείμενον. Σύνελε. |
| 16 740 | Συνέτριψεν. Ἔσχεν. Ἐπέσχεν, ἐκώλυσεν. Ἀρνευτῆρι. |
| 16 742 | Κυβιστητῆρι. Ἀπὸ μεταφορᾶς τῶν ἀρνῶν. οὗτοι γὰρ ἐν τῷ τρέχειν τὴν κεφαλὴν ἐπισείουσιν. Κερτομέων. |
| 16 744 | Παροξύνων, χλευάζων. Ἐλαφρός. |
| 16 745 | Εὐκίνητος. Τήθεα. |
| 16 747 | Εἶδος ὀστρέων. Οἱ δὲ ἁπλῶς, ὄστρεα. Διφῶν. Ζητῶν, ἐρευνῶν. Δυσπέμφελος. |
| 16 748 | Δυσάρεστος, δυσκίνητος. ἢ, ὡς Ἡσίοδός φησι, δυσχείμερος. Ἐπὶ Κεβριόνῃ ἥρωϊ. |
| 16 751 | Ἀντὶ τοῦ, ἤλαυνεν ἐπὶ τῷ Κεβριόνῃ. Οἶμα. |
| 16 752 | Ὅρμημα. Σταθμούς. Νῦν, τὰς ἐπαύλεις. Κεραΐζων. Πορθῶν. Διαφθείρων. ἀφανίζων. Ἆλσο. |
| 16 754 | Ὥρμησας, ἥλω. Δηρινθήτην. |
| 16 756 | Ἐμαχέσαντο. Ἵεντο. |
| 16 761 | Προεθυμοῦντο. Σύναγον. |
| 16 764 | Συνέβαλλον, συνῆπτον. Ἐριδαίνετον. |
| 16 765 | Ἐρίζουσι, φιλονεικοῦσι. Πελεμιζέμεν. |
| 16 766 | Κινεῖν. Τανύφλοιον. |
| 16 767 | Μακρὸν φλοιὸν ἔχουσαν, εὔϊνον. Τανυήκεας. |
| 16 768 | Ἐκτεταμένους, μακρούς. Πάταγος. |
| 16 769 | Ψόφος. Ἀγνυμενάων. Κατασσομένων, κλωμένων. Θορόντες. |
| 16 770 | Ἐπιπηδῶντες. Στροφάλιγγι. |
| 16 775 | Συστροφῇ. Μέγας μεγαλωστί. |
| 16 776 | Μέγας ἐπὶ μέγαν τόπον. Μετενείσσετο. |
| 16 779 | Μετῆλθε. Βουλυτόνδε. Ἐπὶ τὴν ἑσπέραν. δείλης. καθ’ ὃν καιρὸν οἱ βόες ἀπολύονται τῶν ἔργων. Καταπρηνεῖ. |
| 16 792 | Κατεστραμμένῃ. Στρεφεδίνηθεν. Περιεστράφησαν αὐτοῦ οἱ ὀφθαλμοὶ, οἱονεὶ ἐσκοτώθησαν. Αὐλῶπις. |
| 16 795 | Τὸ τῆς περικεφαλαίας ἀνάστημα, καὶ αὐτὴ ἡ περικεφαλαία. Μιάνθησαν. Ἐμολύνθησαν. Ἔθειραι. Αἱ κόμαι. Οὐ θέμις. |
| 16 796 | Οὐ δίκαιον. Τερμιόεσσα. |
| 16 803 | Ποδήρης, ἡ ὅλον τὸν ἄνθρωπον σκέπουσα. μεγάλη. Ἡλικίην. |
| 16 808 | Τοὺς ἡλικιώτας. Ἐκέκαστο. Ὑπερεῖχεν, ἐκεκόσμητο. Βῆσεν ἀφ’ ἵππων. |
| 16 810 | Ἀπέβαλεν, ἀπεβίβασε τῶν ἵππων. Σὺν ὄχεσφι διδασκόμενος. |
| 16 811 [5] | Ἀντὶ τοῦ ἁρματομαχεῖν ἐπιστάμενος, ἐν πολέμῳ γυμναζόμενος. Διδασκόμενος πολέμοιο. Ἐκμανθάνων τὰ τοῦ πολέμου ἔργα. Ἀγχίμολον. |
| 16 820 | Σύνεγγυς. σημαίνει δὲ τὸ μετ’ ὀλίγον. Ἤκαχε. |
| 16 822 | Ἐλύπησεν. Ἀκάμαντα. |
| 16 823 | Ἰσχυρὸν, μέγαν. Ἐβιήσατο. Κατηγωνίσατο. Πίδακος ἀμφ’ ὀλίγης. |
| 16 825 | Περὶ μικρᾶς πηγῆς. Πέφνοντα. |
| 16 827 | Φονεύοντα. Ἁμήν. |
| 16 830 | Ἡμετέραν. Τάων δὲ πρόσθ’ Ἕκτορος. |
| 16 833 | Τούτων δὲ προπολεμοῦσιν οἱ τοῦ Ἕκτορος ἵπποι. τοῦτ’ ἔστιν αὐτὸς ὁ Ἕκτωρ ἐπ’ αὐτῶν ὀχούμενος. Ὀρωρέχαται. |
| 16 834 | Ἐκτείνονται τρέχοντες, ὁρμῶντες. Ἦμαρ ἀναγκαῖον. |
| 16 836 | Ἀνάγκης ἡμέραν φησὶ τοῦ θανάτου. Ἱπποκέλευθε. |
| 16 839 | Ἱππικέ. Ὀλιγοδρανέων. |
| 16 843 | Ὀλίγον ἰσσχύων ἐκ τῶν τοῦ σώματος μελῶν. Σὺ δέ με τρίτος ἐξεναρίζεις. |
| 16 850 [10] | Ἀντὶ τοῦ, μετὰ πολλοὺς σκυλεύεις. Ἐζήτηται δὲ, πῶς τέσσαρας καταριθμήσας, μοῖραν, Ἀπόλλωνα, Εὔφορβον, Ἕκτορα, ἐπιφέρει· Σὺ δέ με τρίτος ἐξεναρίζεις. ἔστι δὲ λέγειν, ὅτι τὴν μοῖραν οὐκ ἀπηρίθμησεν ὡς κοινὴν πᾶσιν ἀνθρώποις ἐπικειμένην. ἔνιοι δὲ τὸ ἑξῆς, οὕτως ἀποδιδόασι· Ἀλλά με μοῖρ’ ὀλοὴ, καὶ Λητοῦς ἔκτανεν υἱός. Ἀνδρῶν δ’ Εὔφορβος τρίτος, σὺ δέ μ’ ἐξεναρίζεις. ἢ σὺ δέ με τρίτος ἐξεναρίζεις, ἵν’ ᾖ πολλοστός. Ἐκ ῥεθέων. |
| 16 856 | Ἐκ τῶν μελῶν, ἐκ τοῦ σώματος. Πταμένη. Πτᾶσα, ὑποχωρήσασα. Ἄϊδόσδε βεβήκει. Εἰς τὸν ᾅδην κατῄει. Πότμον. |
| 16 857 | Μόρον. Γοόωσα. Λυπουμένη, θρηνοῦσα. Λιποῦς’. Καταλιποῦσα. Ἀνδροτῆτα. Ἀνδρίαν. Ἥβην. Τὸ σῶμα, τὴν ἡλικίαν. Φθήη. |
| 16 861 | Φθάσει. Ἄμβροτοι. |
| 16 867 | Ἀθάνατοι. Τρώεσσι δαμείς. |
| 17 2 | Ἀντὶ τοῦ ὑπὸ τῶν Τρώων ἀναιρεθείς. Ἀμφὶ δ’ ἄρ’ αὐτῷ βαῖνε. |
| 17 4 [5] | Περιέβαινε δὲ, καὶ ὑπερεμάχει αὐτοῦ. Πόρτακι. Νεογνῇ βοΐ. οἱονεὶ πόριϊ. παρὰ τὸ νεωστὶ πορεύεσθαι, καὶ βαίνειν. Πρωτοτόκος. |
| 17 5 [5] | Πρώτως τετοκυῖα. τῷ οὖν τόνῳ παροξυτόνως, ἵν’ ᾖ ἐνεργητικόν. προπαροξυτόνως δὲ δηλοῖ ἡ λέξις τὴν πρώτως τεχθεῖσαν. Κινυρή. Ὀδυρτικὴ, θρηνητική. Οὐ πρὶν εἰδυῖα τόκοιο. Οὐ πρότερον οὖσα ἔμπειρος τοκετοῦ. Ἐϋμελίης. |
| 17 9 | Ἤτοι ὁ καλὰ μέλη ἔχων καὶ εὔμορφος. ἢ ὁ τῇ μελίᾳ χρώμενος, τουτέστι πολεμικὸς καὶ ἀνδρεῖος. Ἔα δ’ ἔναρα βροτόεντα. |
| 17 13 | Ἔκειντο γὰρ ἐπὶ τῆς γῆς λύσαντος αὐτὰ Ἀπόλλωνος. Ἀρέσθαι. |
| 17 16 | Ἀπενέγκασθαι, κτήσασθαι. Ἀπὸ δὲ μελιηδέα θυμὸν ἕλωμαι. |
| 17 17 | Ἀφέλωμαί σου τὴν προσφιλεστάτην ψυχήν. Ὑπέρβιον. |
| 17 19 | Ὑπερβίως, ὑπερηφάνως. Εὐχετάασθαι. Αὐχεῖν, καυχᾶσθαι. Πορδάλιος. |
| 17 20 | Πόρδαλις τὸ ζῶον. ἡ δὲ δορὰ παρδαλῆ. ὁ μὲν ἀπὸ τοῦ προσάλλεσθαι. ἡ δὲ ἀπὸ τοῦ περιβάλλεσθαι. Περὶ σθένεϊ βλεμεαίνει. |
| 17 22 | Περὶ τὸ ἑαυτοῦ σθένος ἐνθουσιωδῶς βλέπει καὶ μετὰ πολλῆς δυνάμεως. Ἧς ἥβης ἀπόνηθ’. |
| 17 25 | Τῆς ἰδίας ἀκμῆς, ὅ ἐστι νεότητος, ἀπέλαυσεν. Ὤνατο. Ἐξεφαύλισεν, ὠνείδισεν, ἐμέμψατο. Ἔφατο. |
| 17 26 | Νῦν ἐλογίσατο, ὁτὲ δὲ εἶπε. Κεδνούς. |
| 17 28 | Κηδεμονικοὺς, ἐντίμους. Ὣς θήν. |
| 17 29 | Ὣς δή. Πρίν τι κακὸν παθέειν. |
| 17 32 [5] | ῥεχθὲν δέ τε νήπιος ἔγνω. Τοῦτο ἀπὸ παροιμίας εἴληπται. νηπίου γὰρ καὶ ἄφρονός ἐστι, μετὰ τὸ πραχθῆναι τὸ κακὸν, θεραπείαν καὶ ἐπανόρθωσιν αὐτοῦ ζητεῖν. ὁ γὰρ ἄφρων οὐ προορᾷ τὸ μέλλον, ἀλλὰ πραχθὲν γιγνώσκει. Γνωτὸν ἐμόν. |
| 17 35 | Ἀντὶ τοῦ τιμωρίαν· δώσεις ὑπὲρ τοῦ ἐμοῦ γνωτοῦ, ὅ ἐστιν ἀδελφοῦ. Χήρωσας. |
| 17 36 | Χῆραν καὶ ἔρημον ἐποίησας. Θαλάμοιο νέοιο. Νεωστὶ κατεσκευασμένου, προσφάτου. Ἀρητόν. |
| 17 37 | Ἤτοι βλαβερόν. παρὰ τὴν ἀράν· ὅ ἐστι βλάβην. ἢ τὸν ἀπευκτόν. ἐλλείπει δὲ τὸ γάμον. Ἦ κέ σφιν δειλοῖσι γόου κατάπαυμα γενοίμην. |
| 17 38 [5] | Καταπαύσαιμι τοῦ θρήνου τοὺς ἀθλίους γονέας τοῦ Ὑπερήνορος, ἀνελών σε. καὶ καρατομήσας δώσω τὴν κεφαλήν σου καὶ τὰ ὅπλα αὐτοῖς. Κατάπαυμα. Κατάπαυσις. Φρόντιδι. |
| 17 40 [5] | Ὄνομα κύριον τῆς Πάνθου γυναικὸς ἡ Φρόντις. τὴν γὰρ παρατέλευτον συλλαβὴν δεῖ ὀξυτονεῖν. ἵν’ ᾖ κύριον θηλυκόν. ἔστι καὶ ἀρσενικὸν ὁ Φρόντις ἐν Ὀδυσσείᾳ. Ἀλλ’ οὐ μὰν ἔτι δηρόν. |
| 17 41 [5] | Ἀλλ’ οὐδαμῶς ἐπὶ πολὺν χρόνον ἄπειροι γενώμεθα τῆς ἀλλήλων δυνάμεως καὶ μάχης. Πόνος. Ἔργον, πρᾶξις. Ἀδήριτος. |
| 17 42 | Χωρὶς μάχης, ἀφιλόνεικος. Ἀναχαζομένοιο. |
| 17 47 [5] | Ἀναχωροῦντος. Κατὰ στομάχοιο θέμεθλα. Κατὰ τὴν ἀρχὴν, καὶ θέσιν τοῦ στομάχου. ὅ ἐστι τοῦ βρόχθου, οὐ μὴν τῆς κοιλίας. Θέμεθλα. Ῥίζας, βάσεις. Ἔρεισεν. |
| 17 48 | Ἤρεισεν, ἐπεβάρησε. Χειρὶ πιθήσας. Ἐπακολουθήσας τῇ χειρί. Αὐχένος. |
| 17 49 | Σπονδύλου, ἢ τραχήλου. Ἀκωκή. Ἡ ἐπιδορατίς. Δεύοντο. |
| 17 51 [5] | Νῦν ἐβρέχοντο. Χαρίτεσσιν ὁμοῖαι. Ἀντὶ τοῦ ταῖς τῶν Χαρίτων κόμαις ἶσαι. ἀπίθανον δέ ἐστιν. ἀμόρφωτος γὰρ ἡ κόμη, εἰ μὴ οὕτως. Μακεδόνες δὲ καὶ Κύπριοι Χάριτας λέγουσι τὰς συνεστραμμένας καὶ οὔλας μυρσίνας, ἃς φαμὲν στεφανίτιδας. Πλοχμοί. |
| 17 52 | Πλόκαμοι. Ἐσφήκωντο. Ἐσφιγμένοι ἦσαν, ἐδέδεντο. ὅθεν καὶ σφήκωμα εἴρηται. ἢ ὅτι πεπλεγμένοι ἦσαν. Ἔρνος. |
| 17 53 [10] | Φυτόν. Οἷον δὲ τρέφει ἔρνος ἀνήρ. Ποσειδῶν καὶ Ἀθηνᾶ περὶ τῆς Ἀττικῆς ἐφιλονείκουν. καὶ Ποσειδῶν μὲν ἐπὶ τῆς ἀκροπόλεως τῆς Ἀττικῆς κρούσας τῇ τριαίνῃ κῦμα θαλάσσης ἐποίησεν ἀναδοθῆναι, Ἀθηνᾶ δὲ ἐλαίαν. κριτὴς δὲ αὐτῶν γενόμενος Κέκροψ, ὁ τῶν τόπων τῆς Ἀττικῆς βασιλεὺς, τῇ θεῷ προσένειμε τὴν χώραν εἰπὼν, ὅτι θάλασσα μέν ἐστι πανταχοῦ, τὸ δὲ φυτὸν τῆς ἐλαίας ἴδιον Ἀθηνᾶς. ἡ ἱστορία παρὰ Καλλιμάχῳ. Ἐριθηλές. Μεγάλως θάλλον, ἀειθαλλές. Οἰοπόλῳ. |
| 17 54 [5] | Ἤτοι ἐρήμῳ, καὶ μονήρει, ἢ ἐν ᾧ ὄϊες πολεῖσθαι, καὶ ἀναστρέφεσθαι δύνανται. ὅ ἐστι βόσκεσθαι. Ἅλις. Πολὺ, ἀθρόως. Ἀναβέβροχεν. Ἀντὶ τοῦ ἀναπέπωκεν. ἐὰν δὲ ἀναβέβρυχε, δηλοῖ τὸ ἀναβρύειν. ὅ ἐστιν ἀναπηδᾶν, καὶ ἀναβάλλεσθαι μετὰ ψόφου. Τηλεθάον. |
| 17 55 | Πάνυ θᾶλλον, εὐανθές. Δονέουσι. Δονοῦσι, κινοῦσι. Βρύει. |
| 17 56 | Θάλλει, γέμει. Βόθρου. |
| 17 58 | Βάθους τοῦ ὀρύγματος. Ἐξετάνυσσεν. Ἐξέτεινεν, ἥπλωσεν. Ὀρεσίτροφος. |
| 17 61 | Ὁ ἐν ὄρει τεθραμμένος. Λαφύσσει. |
| 17 64 | Λάπτει. ὅ ἐστι μετὰ σκυλμοῦ λάβρως, καὶ μετὰ σπαραγμοῦ ἐσθίει. Δῃῶν. |
| 17 65 | Διακόπτων, διαιρῶν. Ἰΰζουσιν. |
| 17 66 | Ἀγροικικῇ φωνῇ προσφέρονται. προσφωνοῦσι. Πεποίηται δὲ ἡ λέξις παρὰ τὸ ἰοῦ ἐπίῤῥημα. Χλωρόν. |
| 17 67 | Νῦν χλωροποιόν. ὠχρόν. Ἀγάσσατο. |
| 17 71 | Ἐφθόνησε. Κικόνων. |
| 17 73 | Κίκονες ἔθνος Θρᾳκῶν. Ἀκίχητα. |
| 17 75 | Ἀκιχήτως, ἀκαταλήπτως, ἀφθάστως. Ἀλεγεινοί. |
| 17 76 | Ἀλγεινοὶ, δυσχείρωτοι. Ὀχέεσθαι. |
| 17 77 | Ἐποχεῖσθαι. Μελαίνας. |
| 17 83 | Νῦν συνετάς. Ἀπαινύμενον. |
| 17 85 | Ἀφαιρούμενον. Ἐπὶ γαίῃ. Ἐπὶ τῇ γῇ. Ὠτειλήν. |
| 17 86 | Τὸ ἐκ βολῆς τραῦμα. Ὀξέα. |
| 17 88 | Μεγάλα. Ἡφαίστοιο. Νῦν πυρός. Πρὸς ὅν. |
| 17 90 | Πρὸς τὸν ἴδιον. Πάτροκλόν θ’, ὃς κεῖται ἐμῆς ἕνεκ’ ἐνθάδε τιμῆς. |
| 17 92 | Ἀντὶ τοῦ, ὃς ἐμὲ τιμήσας κεῖται. ἢ ὃς κεῖται ἕνεκα τοῦ ἐμὲ τιμωρῆσαι τοὺς Τρῶας. Περιστείωσι. |
| 17 95 | Περιστοιχίσωσι, περιστῶσι. Διελέξατο. |
| 17 97 | Διελογίσατο. Ὁππότ’ ἀνὴρ ἐθέλῃ πρὸς δαίμονα φωτὶ μάχεσθαι. |
| 17 98 [5] | Ὁπότ’ ἄν φησιν ἐθέλει τὶς ἀνθρώπῳ μάχεσθαι, οὗ θεὸς προέστηκεν, ἐν κακοῖσι γίγνεται, ὅ ἐστι διὰ φωτὸς εὑρίσκεται δαίμονι μαχόμενος. ἀντὶ τοῦ δι’ ἀνθρώπου. ὃς γὰρ ἂν δι’ ἀνθρώπου θεῷ μάχηται. Τάχα οἱ μέγα πῆμα κυλίσθη. |
| 17 99 | Ἐπηνέχθη, ἐπῆλθε κακόν τι αὐτῷ ἐκ θεοῦ. Χωρήσαντα. |
| 17 101 | Ὑποχωρήσαντα. Ἐκ θεόφιν. Νῦν ἐκ θεοῦ προῤῥήσεως. Ἀγαθοῖο. |
| 17 102 | Ἀνδρείου. Κακῶν δέ κε φέρτερον εἴη. |
| 17 105 [5] | Τῶν δὲ παρόντων κακῶν τοῦτο ἂν εἴη τὸ ἄριστον. ἢ ἐκ πολλῶν τῶν προγεγονότων κακῶν τὸ ἄμεινον γένοιτο. Ἐντροπαλιζόμενος. |
| 17 109 | Ἐπιστρεφόμενος συνεχῶς. Λῖς. Λέων. Αἰολικῶς. Ἠϋγένειος. Ὁ καλὸν γένειον ἔχων. Σταθμοῖο. |
| 17 110 | Τῆς ἐπαύλεως, τῆς αὐλείου θύρας. Δίωνται. Διώξουσιν, ἐκ τοῦ δίημι. Παχνοῦται. |
| 17 112 | Συστέλλεται, ὑπὸ λύπης πήγνυται. δάκνεται. ἡ μεταφορὰ ἀπὸ τῆς πάχνης. Πέπον. |
| 17 120 | Νῦν προσφιλέστατε. Νήπι’ ἄγοντι. |
| 17 134 | Ἐπιφερομένῳ τοὺς σκύμνους. σημειωτέον δὲ ὅτι καὶ οἱ ἄῤῥενες τῶν λεόντων σκυμναγωγοῦσιν. Ἐπακτῆρες. |
| 17 135 | Κυνηγοὶ, ἀπὸ τοῦ ἐπάγεσθαι τοὺς κύνας. Ἐπισκύνιον. |
| 17 136 [5] | Τὸ ἐπάνω τῶν ὀφθαλμῶν μέρος. ἤτοι δέρμα, τὸ συνοφρύωμα τοῦ μετώπου. ὅθεν καὶ σκύζεσθαι τὸ ὀργίζεσθαι. διὰ τὸ ἐνδιάθετον γίγνεσθαι τὸ μέρος τοῖς ὀργιζομένοις. Κάτω ἕλκεται. Κάτω ἕλκει, κατασπᾷ. παθητικὸν ἀντὶ ἐνεργητικοῦ. Ἀέξων. |
| 17 139 | Αὔξων, μεγάλως λυπούμενος. Ἐδεύεο. |
| 17 142 | Νῦν ἀπελείπου. Φύξηλιν. |
| 17 143 | Δειλὸν, φυγάδα. Ἐκγεγάασσιν. |
| 17 145 | Ἐκγεγέννηνται. ὅ ἐστιν, εἰσίν. ἐνοικοῦσιν. Ἕλωρ. |
| 17 151 | Ἕλκυσμα, σπάραγμα. Κύρμα. Ἐπίτευγμα τοῖς πολεμίοις. Ἀλαλκέμεναι. |
| 17 153 | Ἀπαλεξῆσαι, βοηθῆσαι. Πεφήσεται. |
| 17 155 | Νῦν προφανῶς γενήσεται, ἀναφανήσεται. ὅτε δὲ τὸ φονευθήσεται. Πολυθαρσές. |
| 17 156 | Πολλοῦ θάρσους ποιητικόν. Εἰσέρχεται. |
| 17 157 | Ἀργιαίνει, ἐπέρχεται. Δῆριν. |
| 17 158 | Φιλονεικίαν. Ἐρυσαίμεθα. |
| 17 159 | Βαστάσωμεν, ἑλκύσωμεν. Εἰ δ’ οὗτος. |
| 17 160 | Εἰ γὰρ οὗτος. ὁ δὲ ἀντὶ τοῦ γάρ. Λύσειαν. |
| 17 163 | Λυτρώσειαν. Πέφαται. |
| 17 164 | Νῦν ἀνῄρηται. Ἀγχέμαχοι. |
| 17 165 | Γενναῖοι. ὥστε ἐγγὺς ἐστῶτες ἀλλήλων μάχεσθαι. Οὐκ ἐτάλασσας. |
| 17 166 | Οὐκ ἐκαρτέρησας, οὐχ ὑπέμεινας. Κατ’ ὄσσε ἰδών. |
| 17 167 | Κατιδὼν τοῖς ὀφθαλμοῖς. Ὑπέροπλον. |
| 17 170 | Μέγα. ὑπερήφανον. αὔθαδες. Ἦτ’ ἐφάμην. |
| 17 171 | Ὄντως ἐλογισάμην. Περὶ φρένας ἔμμεναι ἄλλων. Φρονήσει διαφέρειν τῶν λοιπῶν. Ὠνοσάμην. |
| 17 173 | Ἐμεμψάμην. Ὅς τέ με φῄς. |
| 17 174 | Ὅστις με λέγεις. ἐνεστώς ἐστι καὶ ἐγκλίνεται. Ἔῤῥιγα. |
| 17 175 | Ἔφριξα, ἐφοβήθην. Ὅτε δέ. |
| 17 178 | Ἐνίοτε δέ. Σχήσω. |
| 17 182 | Ἐπίσχω, κωλύσω. Ἐνάριξα. |
| 17 187 | Ἐσκύλευσα. Μετασπών. |
| 17 190 | Ἐπακολουθήσας. ἐπιδραμών. διώξας. Ἄμειβεν. |
| 17 192 | Ἐνήλλασσεν. Ὄπασσεν. |
| 17 196 | Ἔδωκε. Γηράς. |
| 17 197 | Ἀντὶ τοῦ γηράσας. Προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν. |
| 17 200 | Πρὸς τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ἔφη. Δύνεις. |
| 17 202 | Ἐνδύῃ. Ἐνηέα. |
| 17 204 | Προσηνῆ, πρᾶον. Οὐ κατὰ κόσμον. |
| 17 205 | Οὐ κατὰ τὸ προσῆκον. ἐφ’ ὕβρει. Ποινήν. |
| 17 207 | Τιμωρίαν. οἱ δὲ ἀμοιβὴν καὶ χάριν. Δῦ δέ μιν Ἄρης. |
| 17 210 | Εἰσῆλθε δὲ αὐτὸν πολέμου ἐπιθυμία καὶ ὁρμή. Ἐνυάλιος. |
| 17 211 | Πολεμικός. Ἰνδάλλετο. |
| 17 213 | Εἰκάζετο. ὡμοιοῦτο τῷ Ἀχιλλεῖ δηλονότι. Φῦλα. |
| 17 220 | Ἔθνη, γένη. Περικτιόνων. Περιοίκων. Πληθὺν διζήμενος. |
| 17 221 | Πλήθους δεόμενος. Ῥύοισθε. |
| 17 224 | Σώζοιτε. Κατατρύχω. |
| 17 225 [5] | Καταδαπανῶ, ἀνιῶ, εἰς ταλαιπωρίαν ἄγω. Ἐδωδή. τροφή. ὁ δὲ λόγος καταπονῶν τοὺς Τρῶας, ἀναγκάζω παρέχειν τοῖς συμμάχοις δωρεὰς καὶ εὐωχίας. Ἀέξω. |
| 17 226 | Αὔξω. Ἰθὺς τετραμμένος. |
| 17 227 | Ἐπ’ εὐθείας ὁρμῶν. Ἣ γὰρ πολέμου ὀαριστύς. |
| 17 228 [5] | Αὕτη γάρ ἐστιν ἡ τοῦ πολέμου ὁμιλία. ὅ ἐστιν, οὕτως δεῖ ἀναστρέφεσθαι ἐν τῷ πολέμῳ καὶ ἀριστεύειν. αὕτη γὰρ ἀρετὴ πολεμούντων. Εἴξει. |
| 17 230 | Ὑπείξει, ὑποχωρήσει. Ἀποδάσσομαι. |
| 17 231 | Ἀπομερίσω. Βρίσαντες. |
| 17 233 | Σφοδρῶς ἐπελθόντες, βαρήσαντες. Πολέσσιν ἐπ’ αὐτῷ θυμὸν ἀπηύρα. |
| 17 236 | Ἀντὶ τοῦ, πολλῶν ἐπ’ αὐτῷ ψυχὴν ἀφείλετο. Κορέει. |
| 17 241 | Κορέσει, πληρώσει. Ὅσσον ἐμῇ κεφαλῇ πέρι δείδια, μήτι πάθῃσιν. |
| 17 242 | Ὅσον περὶ ἐμαυτοῦ φοβοῦμαι μήτι πάθωμεν. Ἐπεὶ πολέμοιο νέφος περὶ πάντα καλύπτει. |
| 17 243 | Ἐπεὶ πανταχόθεν ἡμᾶς ἐσκότωσεν ὁ Ἕκτωρ καθάπερ νέφος πολέμου. Αἰπὺς ὄλεθρος. |
| 17 244 | Ὑψηλός. ἀφ’ οὗ μέγας καὶ δεινός. Διαπρύσιον. |
| 17 247 | Διαπορεύσιμον, μέγα. Παρ’ Ἀτρείδῃς. |
| 17 249 | Τὸ πλῆρες παρὰ τοῖς Ἀτρείδαις. Δήμια πίνουσι. |
| 17 250 | Τὰ δημόσια τὰ παρὰ τοῦ δήμου ἐξαιρέτως διδόμενα τοῖς βασιλεῦσι καταναλίσκουσι. καὶ σημαίνει ἕκαστος. Διασκοπιᾶσθαι. |
| 17 252 | Διασκέπτεσθαι. Δέδῃεν. |
| 17 253 | Ἐξῆπται, διεγήγερται. Ἀλλά τις αὐτὸς ἴτω. |
| 17 254 | Ἀλλ’ ὑπὸ ἰδίας γνώμης παραγενέσθω. Νεμεσιζέσθω. Μεμφέσθω, ἄξιον ἡγείσθω μέμψεως, αἰδείσθω. Τρωῇσι. |
| 17 255 | Τρωϊκαῖς. Μέλπηθρα. Ἑλκύσματα, παίγνια. οἱ γὰρ κύνες, ὁπότ’ ἂν χορτασθῶσι, τοῖς λειψάνοις παίζουσι. μολπὴ νῦν ἡ παιδιά. Ὀξύ. |
| 17 256 | Ὀξέως, ταχέως. Προὔτυψαν. |
| 17 262 | Πρῶτον ἐνέβαλον. Προχοῇσι. |
| 17 263 [5] | Ταῖς εἰς θάλασσαν χύσεσι, καὶ ἐκβολαῖς τῶν ποταμῶν. Διϊπετέος ποταμοῖο. Καταφεροῦς, πρανοῦς. ἤτοι τοῦ ὑπὸ Διὸς πληρουμένου οἷον χειμάῤῥου. ἢ διαφανοῦς καὶ οἱονεὶ διαπεπετασμένου. Βέβρυχε. |
| 17 264 | Ποιὸν ἦχον ἀπετέλεσεν. ὀνοματοποιΐα ὁ τρόπος. Ἐρευγομένης ἁλὸς ἔξω. |
| 17 265 | Ἐκβρασσομένης τῆς θαλάσσης εἰς τὸ ἔξω μέρος. Ἤχθηρεν. |
| 17 270 | Ἐμίσησε, μισητὸν ἡγήσατο. Ὑπέτρεσαν. |
| 17 275 | Ὑπὸ δέους ἔφυγον. Ἐλέλιξε. |
| 17 278 | Συνείλησε, συνέτρεψεν. Αἴας, ὃς περὶ μὲν εἶδος, περὶ δ’ ἔργα τέτυκτο. |
| 17 279 | Ὃς καὶ εὐμορφίᾳ καὶ τοῖς λοιποῖς ἔργοις διέφερε τῶν λοιπῶν πάντων Ἑλλήνων μετὰ τὸν Ἀχιλλέα. Ἐκέδασσεν. |
| 17 283 | Ἐσκόρπισε. Διὰ βήσσας. Ἀντὶ τοῦ διὰ βησσῶν, ὅ ἐστι βασίμων τόπων. Μετεισάμενος. |
| 17 285 | Ἐπ’ αὐτοὺς ἐλθών. Φρόνεον. |
| 17 286 | Διενοοῦντο, ἤλπιζον. Χαλκοπαρῄου. |
| 17 294 | Χαλκὰς παραγναθίδας ἐχούσης. Ἤρικε. |
| 17 295 | Διεσχίσθη, ὅθεν καὶ ἐρείκη, καὶ τὰ ὄσπρια ἐρίγματα, παρὰ τὸ καταψοφεῖν. Ἱπποδάσεια. Ἡ ἐξ ἱππείων τριχῶν ἔχουσα τὸν λόφον. Ἐγκέφαλος δὲ παρ’ αὐλὸν ἀνέδραμεν. |
| 17 297 [10] | Ὁ δὲ ἐγκέφαλος παρὰ τὴν ἀνάτασιν τοῦ κράνους σφόδρα καὶ ἐκτεταμένως τῇ τοῦ αἵματος ῥύσει συνεξέῤῥευσε. αὐλὸς γὰρ καλεῖται πᾶν τὸ στενὸν καὶ ἐπίμηκες, κατὰ μεταφορὰν τοῦ ὀργάνου. ὅθεν τὸ στάδιον δίαυλον ἐκάλουν, διὰ τὸ μῆκος. νῦν οὖν αὐλόν φησι τὸν τοῦ αἵματος ἀκοντισμόν. ἔστι δὲ ὅτε καὶ τὸ ἐπίμηκες τοῦ δόρατος. Θρέπτρα. |
| 17 302 | Τροφεῖα. Πανοπῆϊ. |
| 17 307 | Φωκίδος πόλις. Περιβάντα. |
| 17 313 | Ὑπερασπίζοντα. Ἤφυσε. |
| 17 315 | Διεῖλεν, ἔκοψεν. Ἀγοστῷ. Ἀγκῶνι, πήχει. Καὶ ὑπὲρ Διὸς αἶσαν. |
| 17 321 | Καὶ παρὰ τὴν τοῦ Διὸς γνώμην. Κήρυκι Ἠπυτίδῃ. |
| 17 324 | Ἠπύτου παιδὶ, ἢ φωνητικῷ. Αἰνεία, πῶς ἂν καὶ ὑπὲρ θεόν. |
| 17 327 [5] | Ὁ νοῦς, πῶς ἂν καὶ παρὰ τὴν θείαν βουλὴν ῥύσησθε τὴν πόλιν, ὅτε τοῦ Διὸς συμπράττοντος ὑμῖν διὰ τὴν ἰδίαν ἀσθένειαν λείπεσθε. Καὶ ὑπὲρ θέον. Καὶ παρὰ τὴν γνώμην τοῦ θεοῦ. Κάρτεΐ τε σθένεΐ τε πεποιθότας. |
| 17 329 | Καὶ τῷ κράτει ἡμῶν καὶ τῇ δυνάμει θαῤῥοῦντας. Πλήθεΐ τε σφετέρῳ καὶ ὑπερδέα δῆμον ἔχοντας. |
| 17 330 [5] | Τῷ πλήθει τοῦ λαοῦ, καί περ ἐλαττουμένους, ἀλλὰ περιόντας τῶν πολεμίων διὰ τὴν ἀνδρίαν. Ὑπερδέα δῆμον ἔχοντας. Ὑπερδέοντα. ὅ ἐστι γενναῖον. καὶ ὑπεράγοντα τῇ δυνάμει τοὺς ἀντιτεταγμένους ἔχοντας πλείονας. Τρεῖτε. |
| 17 332 | Δεδίττεσθε, φοβεῖσθε. Ἔρχατο. |
| 17 354 | Πεφραγμένοι ἦσαν. Πρὸ δὲ δούρατ’ ἔχοντο. |
| 17 355 | Προεῖχον δὲ αὐτοῦ τὰ δόρατα. Ἀμφ’ αὐτῷ βεβάμεν. |
| 17 359 | Περιβεβηκέναι καὶ ὑπερασπίζειν. Ἀγχηστῖνοι. |
| 17 361 | Ἐπάλληλοι, πυκνοί. Ὑπερμενέων. |
| 17 362 | Ὑπερεχόντων τῇ δυνάμει, ἀνδρείων. Ἀναιμωτί. |
| 17 363 | Δι’ αἵματος καὶ φόνου. Φθίνυθον. |
| 17 364 | Ἐφθείροντο, ἀνῃροῦντο. Δέμας πυρός. |
| 17 366 [5] | Τρόπον καιομένου πυρὸς, θερμοῦ. Οὐ δέ κε φαίης Οὔ τέ ποτ’ ἠέλιον σόον ἔμμεναι, οὔτε σελήνην. Εἴποι δ’ ἄν τις ἀμφότερα τὰ στοιχεῖα ἥλιον καὶ σελήνην ἐκλείπειν ἀπὸ τῆς πολλῆς ἀχλύος. Εὔκηλοι. |
| 17 371 [5] | Ἥσυχοι, εὐδιάδοχοι. ἐπιφέρει γὰρ, μεταπαυόμενοι δ’ ἐμάχοντο. ὅ ἐστιν, οἱ μὲν ἀναπαυόμενοι, οἱ δὲ μαχόμενοι ἐκ διαδοχῆς καὶ ἀναπαύσεως. Πέπτατο. Ἐξήπλωτο ἡ λαμπηδών. Γαίης οὐδ’ ὀρέων. |
| 17 373 | Οὔτε ἀπὸ γῆς, οὔτε ἀπὸ τῶν ὀρῶν. Πανημερίοις. |
| 17 384 | Δι’ ὅλης ἡμέρας. Ἄφαρ δέ τε ἰκμὰς ἔβη, δύνει δέ τ’ ἀλοιφή. |
| 17 392 | Ταχέως δὲ ἡ ὑγρασία διέρχεται τοῦ στέατος, οὖσα ἐλαιώδης. Τάνυται. |
| 17 393 | Διατείνεται, διαχεῖται. Λαοσσόος. |
| 17 398 | Ὁ τῶν λαῶν τὸ πλῆθος διοικῶν καὶ σώζων. ὁτὲ δὲ εἰς φυγὴν τρέπων. Τό μιν. |
| 17 404 | Διὸ αὐτόν. Ἐϋκλεές. |
| 17 415 | Ἔνδοξον. Ἀλλ’ αὐτοῦ γαῖα μέλαινα Πᾶσι χάνοι. |
| 17 416 | Ἀλλ’ ἐν τῷ αὐτῷ τόπῳ πάντες γῆς χάσματι δεχθεῖεν. Μεθήσομεν. |
| 17 418 | Ἀμελήσομεν. Ἐρωείτω. |
| 17 422 | Ἀμελείτω, ὑποχωρείτω. Σιδήρειος δ’ ὀρυγμαδός. |
| 17 424 | Ἤτοι στερεὸς, ἢ ἀπὸ ὅπλων τοῦ σιδήρου ψόφος. Πυθέσθην ἡνιόχοιο. |
| 17 427 | Ἡνίοχος γὰρ ἦν Πάτροκλος Ἀχιλλέως, Πατρόκλου δὲ Αὐτομέδων, Αὐτομέδοντος δὲ Ἀλκιμέδων. Ἦ μάν. |
| 17 429 | Καί τοι δή. Θείνων. |
| 17 430 | Τύπτων, ὅθεν καὶ θὶς ὁ αἰγιαλὸς, παρ’ ὅσον τύπτεται ὑπὸ τῶν κυμάτων. Ἀρειῇ. |
| 17 431 | Ἀπειλῇ. Ἀσφαλέως. |
| 17 436 | Παραμόνως. Ἐνισκήψαντε. |
| 17 437 | Ἐμπελάσαντες, ἐμπεσόντες. Ζεύγλης. |
| 17 440 | Ζεύγεος, ζυγοῦ. Ἐξεριποῦσα. Πεσοῦσα. Ἆ δειλώ. |
| 17 443 | Ὦ δειλότατοι, καὶ ἐλεεινότατοι. Ὀϊζυρότερον. |
| 17 446 | Ταλαιπωρότερον. Ὅσσα τε γαῖαν ἐπιπνείει τε καὶ ἕρπει. |
| 17 447 | Ὅσα ζῶα ἐπὶ τῆς γῆς ἕρπει καὶ κινεῖται βαδίζοντα. Ἵπποις ἀΐσσων. |
| 17 460 | Σὺν τοῖς ἵπποις ὁρμῶν. Ἐσεύατο. |
| 17 463 | Ὥρμησεν. Ἱερῷ ἐνὶ δίφρῳ. |
| 17 464 | Ἤτοι μεγάλῳ, ἢ ἱεροὺς ἐλαύνοντι ἵππους. Ἐπίσχειν. |
| 17 465 | Ἐπέχειν, κωλύειν. Νηκερδέα. |
| 17 469 | Ἀκερδῆ, ἀνωφελῆ, βλαβεράν. Δμῆσιν. |
| 17 476 | Καταπόνησιν, ὑποταγήν. Βοηθόον. |
| 17 481 | Ἐν πολέμῳ ταχύν. Αἱρησέμεν. |
| 17 488 | Λήψεσθαι. Βοέῃς. |
| 17 492 | Ἀσπίσιν. Αὔῃσι. |
| 17 493 | Ξηραῖς, Κούφαις. Ἐπελήλατο. Ἐπεπήγει. Ἀπόπροθεν. |
| 17 501 | Χωρὶς, ἄποθεν. Ἰσχέμεν. Κατέχειν. Ἐμπνείοντε μεταφρένῳ. |
| 17 502 | Καταπνέοντες, ὅ ἐστι καταφυσῶντες αὐτοῦ τὸ μετάφρενον. ὅ ἐστιν ἐγγὺς ὄντες τοῦ νώτου. Σχήσεσθαι. |
| 17 503 | Ἀποσχῆσαι, παῦσαι. Ἁλῴη. |
| 17 506 | Ληφθείη. Ἐπιτράπεθ’. |
| 17 509 | Ἐν ἐπιτροπῇ ἔσται. Βεβάμεν. |
| 17 510 | Ἐμβεβηκέναι, ὑπερασπίζειν. Νῶϊν δὲ ζωοῖσιν. |
| 17 511 | Ἡμῖν δὲ ἐν τοῖς ζῶσιν. Θεῶν ἐν γούνασι κεῖται. |
| 17 514 | Οἱονεὶ παράκειται. ἢ, ἐν ἐξουσίᾳ τῶν Θεῶν ἐστίν. Ἥσω. |
| 17 515 | Ἀκοντίσω, πέμψω. Ἔρυτο. |
| 17 518 | Ἐφύλαξεν, ἐκώλυσεν. Αἰζήϊος. |
| 17 520 | Ἀκμαῖος, νέος. Κεράων. |
| 17 521 | Κεράτων. Ἀγραύλοιο. Ἐν ἀγρῷ αὐλιζομένου. ἢ ὑπαιθρίου. ἀγρίου. Ἶνα τάμῃ διὰ πᾶσαν. |
| 17 522 | Ὅλην ἀποτέμοι τὴν νωτιαίαν φλέβα. Ἐρίπῃσι. Κατενεχθείη, πέσῃ. Νηδυΐοισι. |
| 17 524 | Τοῖς ἐντοσθίοις, τοῖς ἐντέροις, ὅ ἐστι σπλάγχνοις. νηδὺς γὰρ ἡ κοιλία. Κραδαινόμενον. Σειόμενον. Ἐνισκίμφθη. |
| 17 528 | Ἐνερείσθη, ἔπεσεν. Οὐρίαχος. Τὸ ἄκρον μέρος τοῦ δόρατος τὸ ὄπισθεν. Πελεμίχθη. Ἐκινήθη, ἐσείσθη. Αὐτοσχεδόν. |
| 17 530 | Ἐκ τοῦ σύνεγγυς. Διέκριναν. |
| 17 531 | Διεχώρισαν. Δεδαϊγμένον. |
| 17 535 | Μεμερισμένον. Κῆρ ἄχεος μεθέηκα. |
| 17 539 | Μικρὸν δέ τι τῆς ἐπὶ Πατρόκλῳ λύπης κεκούφισμαι τὴν ψυχήν. Ἐδηδώς. |
| 17 542 | Καταβεβρωκώς. Τέτατο. |
| 17 543 | Ηὔξετο. Δὴ γὰρ νόος ἐτράπετ’ αὐτοῦ. |
| 17 546 | Εἰς τοῦτο γὰρ ἐτράπη αὐτοῦ ἡ γνώμη. Πορφυρέην. |
| 17 547 | Νῦν ποικίλην. Ἶριν δὲ λέγει νῦν, τὸ γιγνόμενον περὶ τὸν ἀέρα πάθος. ὅ ἐστι νέφος ὑγρόν. Δυσθαλπέος. |
| 17 549 | Δυσθερμάντου, ψυχροῦ. Κήδει. |
| 17 550 | Κακοῖ, βλάπτει, ἀνιᾷ, λυπεῖ. Πυκάσασα. |
| 17 551 | Σκεπάσασα, καλύψασα. Κατηφείη. |
| 17 556 | Στυγνότης, λύπη. ἀπὸ τοῦ κάτω ἔχειν τὰ φάη. Ἔσσεται. |
| 17 557 | Γενήσεται. Φοίνιξ. |
| 17 561 [5] | Νῦν ὄνομα κύριον τοῦ Ἀχιλλέως τροφέως. Ἄττα. Τροφεῦ. Ἔστι δὲ νεωτέρου πρὸς πρεσβύτερον ἠθικὴ προσφώνησις. Παλαιγενές. Πάλαι γεγονὼς, πρεσβύτα. Ἀπερύκοι. |
| 17 562 | Ἀποκωλύοι. Τῷ κεν. |
| 17 563 | Ὅπως ἄν. Ἐσεμάσσατο θυμόν. |
| 17 564 | Καθῆψε, καὶ ἐλύπησε τὴν ψυχὴν καὶ ἐναπεμάξατο. Ὀπάζει. |
| 17 566 | Νῦν κατόπιν διώκει. Πάμπρωτα. |
| 17 568 | Πάντων πρώτῃ. Βίην. |
| 17 569 | Δύναμιν. Μυίης θάρσος. |
| 17 570 | Τὸ ἐπίμονον τοῦ ἥρωος λέγει. οὕτως γὰρ ἀποτρεπόμενος εἰς ἄλλον τόπον ἔτρεχεν εἰς τὸν αὐτόν. Ἐργομένη. |
| 17 571 | Κωλυομένη, διωκομένη. Ἀνδρομέοιο. Ἀνθρωπείου. Ἰσχανάα. |
| 17 752 | Ἐπιθυμεῖ. Λαρόν. Προσηνὲς, γλυκύ. Θάρσευς. |
| 17 573 | Θάρσους. Μελαίνας. Νῦν συνετάς. Δήμου. |
| 17 577 | Δημοτῶν. Εἰλαπιναστής. Ὁμοτράπεζος, συνευωχητής. Διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσε. |
| 17 579 | Διήλασε δὲ τὸ δόρυ, ὥστε διελθεῖν εἰς τοὔμπροσθεν. Ἀβυδόθι. |
| 17 584 | Ἐν Ἀβύδῳ. Ἄβυδος δὲ πόλις Τροίας Ἑλλησπόντου. Ὃς τὸ πάρος περ μαλθακὸς αἰχμητής. |
| 17 587 [5] | Πρέποντας πολεμίῳ τοὺς λόγους περιτέθεικεν ὁ Ποιητὴς, ἐπεί τοι οὐκ οἶδε δειλὸν τὸν Μενέλαον. βοὴν γὰρ ἀγαθὸν πανταχοῦ καλεῖ αὐτὸν, ὅ ἐστιν ἐν μάχῃ. Μαλθακός. |
| 17 588 | Ἀνειμένος τῷ σώματι. ἀσθενής. Ἄχεος νεφέλη. |
| 17 591 | Πύκνωμα τῆς λύπης περιφραστικῶς. πλῆθος λύπης. Μαρμαρέην. |
| 17 594 | Ἀντὶ τοῦ λαμπράν. Φόβοιο. |
| 17 597 | Φόβου. Φόβος δὲ νῦν ἡ συνδίωξις. Ἄκρον ἐπιλίγδην. |
| 17 599 | Οὐ κατὰ βάθος, ἀλλ’ ὅσον ἐπιψαῦσαι ἐξ ἐπιπολαίου τὴν ἐπιφάνειαν. Γράψεν. Ἐπέξεσεν. Ἄχρις. Ἕως τέλους. Χεῖρ’ ἐπὶ καρπῷ. |
| 17 601 | Πρὸς τῇ χειρί. Ἐν καυλῷ. |
| 17 607 | Τὸ ἄκρον τοῦ δόρατος, τὸ ἐμβαλλόμενον τῇ αἰχμῇ. ὅ ἐστι τῇ ἐπιδορατίδι. Πεζὸς γὰρ τὰ πρῶτα λιπὼν νέας ἀμφιελίσσας. |
| 17 612 | Ὁ μηριόνης δηλονότι πεζὸς παρεγένετο ἀπὸ τοῦ ναυστάθμου. Κοίρανος. |
| 17 614 | Νῦν ὄνομα κύριον. Κύψας. |
| 17 621 | Ὡς πεζός. Ἀκηχέδαται. |
| 17 637 | Λυποῦνται. Πεπύσθαι. |
| 17 641 | Ἀκηκοέναι, ἐγνωκέναι. Αἴθρην. |
| 17 646 | Αἴθρη, ὁ ἀνέφελος, καὶ εὔδιος ἀήρ. Φάει. |
| 17 647 | Φωτί. τὸ αὐτὸ δὲ δηλοῖ τὸ σέλας. Εὔαδεν. Ἤρεσε. Σκέπτεο. |
| 17 652 | Σκέπτου, ὅρα. Βοῶν ἐκ πῖαρ ἑλέσθαι. |
| 17 659 | Ἐξαρπάσαι τὴν λιπαρωτάτην τῶν βοῶν. Πρὸ φόβοιο. |
| 17 667 | Ἀντὶ τοῦ, ὑπὸ φόβου. ἢ πρὸ τοῦ ἀναγκασθῆναι φεύγειν. Ἕλωρ. Ἕλκυσμα. Ἐνηείης. |
| 17 670 | Πραότητος, προσηνείας. Δειλοῖο. Δειλοῦ, ἀθλίου. Αἰετός. |
| 17 674 [5] | Ὄρνις διορατικὸς καὶ ὀξὺς ἐν τῷ ὁρᾷν, καὶ ἵπτασθαι. φησὶ γὰρ Ἀριστοτέλης, ὡς ἵστησιν τοὺς νεοσσοὺς πρὸς τὸν ἥλιον ἀναγκάζων βλέπειν, καὶ ὁ δυνηθεὶς ὁρᾷν, τοῦ ἀετοῦ ἐστιν υἱός· ὁ δὲ μὴ, ἐκβέβληται, καὶ γέγονεν ἁλιαίετος. Δέρκεσθαι. |
| 17 675 | Ὁρᾷν, βλέπειν. Ὑπουρανίων. Μεγάλων. Πτώξ. |
| 17 676 | Λαγωός. ἀπὸ τοῦ πτώσσειν. Θάμνῳ. |
| 17 677 | Συμφύτῳ τόπῳ. Ἀμφικόμῳ. Πανταχόθεν κομώσῃ. Δινήθην. |
| 17 680 | Ἐδινοῦντο. ὅ ἐστι περιεστρέφοντο. Γυμνόν. |
| 17 693 | Ἄνευ τῶν ὅπλων. Κατέστυγε. |
| 17 694 | Κατεστύγνασεν, ἐν στυγνότητι καὶ κατηφείᾳ ἐγένετο. Ἀμφασίη. |
| 17 695 | Ἀφασία, ἔκπληξις, ἀφωνία. Ἔσχετο. |
| 17 696 | Ἐπεσχέθη. Ἐφημοσύνης. |
| 17 697 | Ἐντολῆς. Ἤθελεν. |
| 17 702 | Ἠδύνατο. Ἔνεικεν. |
| 17 705 | Ἤτοι ἀνέπεισεν, ἢ ἐνέβαλεν ἀφηγεῖσθαι τῆς μάχης. Ἐνοπῆς. |
| 17 714 | Ἀθρόας μάχης. Ἀγακλεές. |
| 17 716 | Λίαν ἔνδοξε. Ἶσον. |
| 17 720 | Ὅμοιον. Ἀγκάζοντο. |
| 17 722 | Εἰς τὰς ἀγκάλας ἐλάμβανον. Λαὸς Τρωϊκός. |
| 17 723 | Οἱ πολλοὶ Τρῶες. Πρὸ κούρων θηρητήρων. |
| 17 726 | Πρὸ νέων θηρατῶν. Ἑλίξεται. |
| 17 728 | Ἐπιστρέφεται. Ἐτράπετο χρώς. |
| 17 733 | Ἠλάσσετο ἡ ἰδέα τοῦ προσώπου. Δηριάασθαι. |
| 17 734 | Μάχεσθαι, φιλονεικεῖν. Ὄρμενον. |
| 17 738 | Ὁρμώμενον, διεγειρόμενον. Φλεγέθει. Φλέγει. Μινύθουσιν. Ἐλαττοῦνται, διαφθείρονται. Ἐπιβρέμει. |
| 17 739 | Ἐπηχεῖ, ψοφεῖ. Κρατερὸν μένος ἀμφιβαλόντες. |
| 17 742 | Περιβαλόντες καὶ ἀντερείσαντες ἀλλήλοις τὰς ἑαυτῶν δυνάμεις. ὅ ἐστι συνάψαντες καὶ ἰσώσαντες. Παιπαλόεσσαν. |
| 17 743 | Δυσπρόσβατον, τραχεῖαν. Ἀταρπόν. Ἀντὶ τοῦ ἄτροπον ὁδόν. Δόρυ. |
| 17 744 | Ξύλον. Ἰσχανέτην. |
| 17 747 | Ἐπεῖχον τὴν ὁρμὴν, καὶ ἐπεκώλυον. Πρών. Ὑλώδης τόπος, ἐξοχὴ ὄρους. Ὑλήεις. |
| 17 748 | Ὑλώδης, ξυλώδης. Πεδίοιο διαπρύσιον τετυχηκώς. Παρ’ ὅλον τὸ πεδίον παρατεταμένως διήκων. Πλάζων. |
| 17 751 | Πλανῶν. νῦν δὲ ἀνακόπτων, καὶ ἀνακρούων. Ἀνέεργον. |
| 17 752 | Ἀνέστελλον. Ψαρῶν. |
| 17 755 [5] | Συναγελαστικὸν δὲ ὁ κολοιὸς καὶ φιλάλληλον. ὡς ἡ παροιμία· Αἰεὶ κολοιὸς ποτὶ κολοιὸν ἱζάνει. φασὶ δὲ οὕτως φιλαλλήλους εἶναι, ὡς εἴτις ἔλαιον ἀπόθηται, ἀφορῶντας εἰς τὴν σκιὰν καὶ κατιόντας δῆθεν πρὸς τοὺς ἑταίρους ἐλαιοῦσθαι καὶ ἁλίσκεσθαι. εἶδος ὀρνέων. Νέφος. Νῦν τὸ πολὺ τῶν ὀρνέων πλῆθος. Οὖλον κεκλήγοντες. |
| 17 756 | Ὀξὺ βοῶντες. ἢ πυκνόν. Κίρκον. |
| 17 757 | Εἶδος ἀετοῦ, ὁ λεγόμενος ἱέραξ. ὁ γὰρ ἀετὸς τὰ μεγάλα φονεύει. Σμικρῇσι. Σμικραῖς. ἡ λέξις Ἰώνων. Ἐρωή. |
| 17 761 | Ὁρμὴ, δίωξις. Ὣς οἱ μὲν μάρναντο δέμας πυρὸς αἰθομένοιο. |
| 18 1 | Οὕτως μὲν δὴ οὗτοι ἐμάχοντο δίκην θερμοῦ πυρός. Νεῶν ὀρθοκραιράων. |
| 18 3 [5] | Ὀρθὰς κεραίας ἐχούσων. ὀρθοπρύμνων. καλεῖται δὲ κεραία τὸ ἐπάνω τοῦ ἱστοῦ δεδεμένον πλάγιον ξύλον, οὗ ἐξάπτεται ἡ ὀθόνη. Ὀχθήσας. |
| 18 5 | Στενάξας. Ἀτυζόμενοι. |
| 18 7 | Φοβούμενοι. Διεπέφραδε. |
| 18 9 [10] | Διεσάφησεν, εἶπεν. Ἐζήτηται δὲ, πῶς οὐκ ἔστιν Αὐτομέδων μηνυτὴς τῆς τοῦ Πατρόκλου ἀναιρέσεως, ἀλλ’ Ἀντίλοχος, καὶ διατὶ γυμνὸς τρέχει. ῥητέον οὖν, ὅτι Αὐτομέδοντα μὲν αἰσχρὸν ἦν μετὰ τῶν ἵππων ἔρχεσθαι πρὸς Ἀχιλλέα ἄπρακτον, τῶν ἄλλων ἀγωνιζομένων περὶ τοῦ σώματος. Ἀντίλοχος δὲ ταχύτατος ὢν τῶν ἄλλων προεκρίθη. καὶ γυμνὸς ἄπεισι, μετὰ τῶν ὅπλων τὰς συμφορὰς ἐκπομπεύειν παραιτούμενος· ἢ διὰ τὸ μὴ βαρούμενον τοῖς ὅπλοις χρονίσαι τῇ ὁδῷ. Μυρμιδόνων τὸν ἄριστον. |
| 18 10 [5] | Ἄκτωρ γένει μὲν ἦν Λοκρός. Γήμας δὲ Αἴγιναν τὴν Ἀσωποῦ τοῦ Θηβαίου ποταμοῦ θυγατέρα μετὰ τὴν Διὸς μίξιν, καὶ καταμείνας ἐν Οἰνώνῃ ἐγέννησε Μενοίτιον. ὃς ἀνελθὼν ἐπὶ τὴν πατρῴαν Ὀποῦντα, Πάτροκλον ἐγέννησεν, ὃν εἰκότως Μυρμιδόνα εἶπε, διὰ τὸ γεννηθῆναι τὸν πατέρα αὐτοῦ ἐν Αἰγίνῃ. Ἦ μάλα δὴ τέθνηκεν. |
| 18 12 | Ἀκριβῶς δὴ τέθνηκεν. οὕτως γὰρ καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ ἔχει· Ἦ μάλα δή τις ἔγημε πολυμνήστην βασίλειαν· ἵν’ ᾖ ἀκριβῶς ἔγημε. Σχέτλιος. |
| 18 13 | Ἀντὶ τοῦ, σχετλιασμοῦ ἄξιος καὶ ἀγνώμων. ὡς πρὸς ἑαυτὸν δέ. Πεύσεαι. |
| 18 19 | Ἀκούσοις, μάθοις. Κεῖται. |
| 18 20 | Νῦν ἀντὶ τοῦ ἀνῄρηται, τέθνηκεν. Ἄχεος νεφέλη. |
| 18 22 | Πλῆθος λύπης. ὅ ἐστι, πολλὴ λύπη. Κόνιν αἰθαλόεσσαν. |
| 18 23 | Τὴν κόνιν, τὴν σποδόν. παρὰ τὸ ἐκκεκαῦσθαι. Νεκταρέῳ. |
| 18 25 | Θείῳ, καθαρῷ. Ἀμφίζανε. Περιεκάθητο. Μεγαλωστί. |
| 18 26 | Πολὺν τόπον κρατῶν. Ἤισχυνε. |
| 18 27 | Καθύβρισε. Δαΐζων. Διακόπτων, σπαράσσων. Ληΐσσατο. |
| 18 28 | Ἐκ λαφύρων ἐκτήσατο. Ἀκηχέμεναι. |
| 18 29 | Λυπούμεναι. Πεπλήγοντο. |
| 18 31 | Ἔπλησσον. Κυδάλιμον. |
| 18 33 | Ἔνδοξον. Ἀποτμήξειεν. |
| 18 34 | Ἀποτέμοι. Κώκυσεν. |
| 18 37 | Ἀνέκλαυσεν. Ἀμφαγέροντο. Περὶ αὐτὸν ἠθροίζοντο. Ἐϋπλόκαμος. |
| 18 48 | Εὔκοσμος, καλή. Ἀργύφεον. |
| 18 50 | Μέγα, ἢ λαμπρόν. Πλῆτο. Ἐπληροῦτο. Εἴδετε. |
| 18 53 | Ἀντὶ τοῦ εἴδητε, ἢ γνώσεσθε. Δυσαριστοτόκεια. |
| 18 54 | Ἐπὶ κακῷ τὸν ἄριστον τετοκυῖα. Ἀνέδραμεν. |
| 18 56 | Ηὐξήθη. Ἔρνεϊ. Φυτῷ. Γουνῷ ἀλωῆς. |
| 18 57 | Ἐν τῷ γονιμωτάτῳ τόπῳ τῆς γῆς. Ἀπὸ πτολέμοιο μένοντα. |
| 18 64 | Χωρὶς ὄντα τοῦ πολέμου. Περὶ δέ σφισι κῦμα θαλάσσης ῥήγνυτο. |
| 18 66 | Περιεῤῥήγνυτο δὲ αὐτοῖς τὰ τῆς θαλάσσης κύματα. Ἀκτήν. |
| 18 68 | Παραθαλάσσιον τόπον. αἰγιαλόν. Ἐπισχερώ. Ἐφεξῆς. Ἀλήμεναι. |
| 18 76 | Συναθροισθῆναι. συγκλεισθῆναι. Ἐπιδευομένους. |
| 18 77 | Προσδεομένους, χρῄζοντας. Ἀεκήλια. Δεινὰ, ἢ τὰ μὴ ἡσυχίας ἄξια. ταραχώδη. Ἦδος. |
| 18 80 | Ἡδονή. ὠφέλεια. ὄφελος. Ἶσον ἐμῇ κεφαλῇ. |
| 18 82 | Ἐπίσης ἐμαυτῷ. Ἁλίῃσι. |
| 18 86 | Ταῖς παραθαλασσίαις Νηρηΐσιν. Τυπείς. |
| 18 92 | Πεσών. πληγείς. Πατρόκλοιο δ’ ἕλωρα Μενοιτιάδεω ἀποτίσῃ. |
| 18 93 | Τιμωρίαν δὲ παράσχῃ ἀξίαν ὑπὲρ τῆς Πατρόκλου ἀναιρέσεως. Δῆσεν. |
| 18 100 [10] | Ἐνεπόδισεν. Ἀρῆς ἀλκτῆρα. Βλάβης καὶ κακώσεως ἀποτρεπτικόν. ὅ ἐστι κωλυτὴν καὶ βοηθόν. οἱ δὲ Ἄρεος ἀλκτῆρα ἀποτρεπτικὸν πολέμου. Παρμενίσκος μὲν οὖν βαρυτόνως, τὸ ἔδησεν ἀποδίδωσιν οὕτως· ὁ δὲ πόλεμος τὴν ἐμὴν ἀφελόμενος πανοπλίαν, ἔδησεν ἐμοῦ τὴν ἔξοδον, ὥστε ἀλκτῆρα μὴ γενέσθαι Πατρόκλου, ὅπερ ἐστὶ βοηθόν. Πτολεμαῖος δὲ ὁ Ἀσκαλωνίτης, περισσὸν τὸ ἔδησε φησίν. Οὐ νέομαι. |
| 18 101 | Οὐ παραγενήσομαι, οὐχ ὑποστρέψω. Ἐτώσιον ἄχθος ἀρούρης. |
| 18 104 | Μάταιον βάρος τῆς γῆς. Ἐφέηκε. |
| 18 108 | Παρώξυνε, παρώρμησε. Πολύφρονα. Τὸν πάνυ σώφρονα, καὶ συνετόν. Καταλειβομένοιο. |
| 18 109 | Καταχεομένου, στάζοντος. Ἐχόλωσεν. |
| 18 111 | Εἰς ὀργὴν ἤγαγε. Προτετύχθαι. |
| 18 112 | Προγεγονέναι συμβάντα. Φίλης κεφαλῆς. |
| 18 114 | Προσφιλεστάτης κεφαλῆς. Ὀμορξαμένην. |
| 18 124 | Ἀποψησαμένην. Ἀδινόν. Ἐλεεινὸν, οἰκτρόν. Στεναχῆσαι. Στενάξαι. Ἐφείην. Ἀναγκάσαιμι. Ἀγάλλεται. |
| 18 132 | Χαίρει. Ἐπαγλαϊεῖσθαι. |
| 18 133 | Ἀγαλλιᾶσθαι, γαυριᾷν. Μῶλον. |
| 18 134 | Τὸν μολισμὸν τῆς μάχης. Ἠῶθεν. |
| 18 136 | Ἕωθεν, ὄρθρου, πρὸ τοῦ τὸν ἥλιον ἀνατεῖλαι. Ὁμόκλα. |
| 18 156 | Ἠπείλει. παρεκελεύετο. Ἀπεστυφέλιξαν. |
| 18 158 | Ἀπεκίνησαν, διέσεισαν. Ἀπὸ σώματος. |
| 18 161 | Ἀπό τινος ζώου. νεκροῦ γάρ φασι μὴ ἅπτεσθαι λέοντα. Αἴθωνα. Διάπυρον, θερμόν. Δίεσθαι. |
| 18 162 | Διῶξαι. Κρύβδα. |
| 18 168 | Λαθραίως. Ὄρσεο. |
| 18 170 | Διεγείρου. Ἐρύσασθαι. |
| 18 174 | Ἑλκύσαι. Ἐπιθύουσιν. |
| 18 175 | Ἐπ’ εὐθείας ὁρμῶσι. Πῆξαι ἀνὰ σκολόπεσσι. |
| 18 177 | Ἀνασκολοπίσαι. Ἄνα. |
| 18 178 | Ἀνάστηθι. Μηδ’ ἔτι κεῖσο. Μὴ δὲ ἀργὸς διατέλει. Σέβας. Αἰδοῦς καὶ σεβασμοῦ ἄξιον. Λώβη. |
| 18 180 | Αἰσχύνη. Ἠισχυμένος. Καθυβρισμένος. Κυδρή. |
| 18 184 | Ἔνδοξος, σεμνή. Ἡφαίστοιο πάρα. |
| 18 191 | Παρὰ Ἡφαίστου. καὶ ἔστιν ὁ τρόπος ἀναστροφή. Ἄλλου δ’ οὔ θην οἶδα τεῦ ἂν κλυτὰ τεύχεα δύω. |
| 18 192 [10] | Ἄλλου οὐδενὸς οἶδα ἁρμόζουσάν μοι πανοπλίαν. διατί δέ φησι, τὴν Πατρόκλου πανοπλίαν οὐκ ἀναλαμβάνει ὁ Ἀχιλλεὺς, ἐπειδὴ καὶ Πατρόκλῳ τὰ αὐτοῦ ἥρμοσε; καί φασί τινες ὅτι καταγέλαστον ἦν ταπεινὸν φανῆναι τοῖς τεθαῤῥηκόσιν. οἱ δὲ ὅτι τοῦ Πατρόκλου Αὐτομέδων εἶχεν, ἵνα διαπαντὸς Ἀχιλλέως ἡνίοχος νομίζηται. Αὕτως. |
| 18 198 | Οὕτως ὡς ἔχεις. Ἀμφὶ δέ οἱ κεφαλὴν νέφος ἔστεφε. |
| 18 205 | Τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ νέφει ἐκάλυπτεν. Ὡς δ’ ὅτε καπνὸς ἰὼν ἐξ ἄστεος. |
| 18 207 [5] | Ἔθος τοῖς ἀρχαίοις, τοὺς πολεμουμένους τῇ μὲν ἡμέρᾳ καπνὸν ἀπὸ τῶν τειχῶν διεγείρειν, τῇ δὲ νυκτὶ φλόγα, τὴν ἀπὸ τῶν περιοίκων βοήθειαν καὶ συμμαχίαν ἐπικαλουμένους. οὐδέπω γὰρ ἦν εὑρεθεῖσα σάλπιγξ. Ἐπήτριμοι. |
| 18 211 | Ἐπάλληλοι. πυκνοί. Περικτιόνεσσι. |
| 18 212 | Τοῖς περιοίκοις. Ἄρεος ἀλκτῆρες. |
| 18 213 | Ἀποτρεπτικοὶ τοῦ πολέμου. Σέλας. |
| 18 214 | Λαμπρότης. Ὠπίζετο. |
| 18 216 | Ἐπεστρέφετο. φροντίδα ἐποιεῖτο. Ἀριζήλη. |
| 18 219 [5] | Μεγάλως ἔκδηλος. Ὡς δ’ ὅτ’ ἀριζήλη φωνὴ, ὅτε τ’ ἴαχε σάλπιγξ. Ἀπὸ τῶν ἰδίων χρόνων ὁ Ποιητὴς ὠνόμασε τὴν σάλπιγγα, ἐπεὶ οὐδέπω εὕρητο παρὰ τοῖς παλαιοῖς. κόχλῳ γὰρ θαλασσίῳ ἐσάλπιζον. Περιπλομένων. |
| 18 220 | Περιερχομένων. Θυμοραϊστέων. Τῆς ψυχῆς φθαρτικῶν. Ἄϊον. |
| 18 222 | Ἤκουον. Ὄπα χάλκεον. Στερεὰν φωνήν. Ἂψ ὄχεα τρόπεον. |
| 18 224 | Εἰς τοὐπίσω περιέστρεφον τὰ ἅρματα. Ὄσσοντο. Προεώρων. κατὰ διάνοιαν προέβλεπον. Ἔκπληγεν. |
| 18 225 | Ἐξεπλάγησαν. Ἐκυκήθησαν. |
| 18 229 | Ἐταράχθησαν. Ἀμφὶ σφοῖς. |
| 18 231 | Περὶ τοῖς ἰδίοις. Μυρόμενοι. |
| 18 234 | Ὀδυρόμενοι, κλαίοντες. Φέρτρῳ. |
| 18 236 | Νεκροφόρῳ κλινιδίῳ. ἢ φορείῳ. Ἀκάμαντα. |
| 18 239 | Μηδέποτε κοπιῶντα. Ἐς δ’ ἀγορὴν ἀγέροντο. |
| 18 245 [5] | Εἰς τὴν ἐκκλησίαν συνηθροίζοντο. πρὸς τί φησιν ἐκκλησίαν ἀθροίζει; τινὲς μὲν οὖν τὸν Ποιητήν φασι μετάγειν τὴν μάχην εἰς λόγους ἀεὶ θηρώμενον τὸ ποικίλον. οἱ δὲ διὰ δέος τοὺς Τρῶας αὐτομάτους συνδραμεῖν καὶ ἀναγκασθῆναι δημηγορεῖν τοὺς ἡγεμόνας. Μέδεσθαι. Ἐπιμελεῖσθαι. Πρόσσω καὶ ὀπίσσω. |
| 18 250 | Εἰς τὸ παρῳχηκὸς καὶ τὸ μέλλον. Ἀμφὶ μάλα φράζεσθε. |
| 18 254 | Ἐπιμελῶς βουλεύεσθε. Ῥηΐτεροι. |
| 18 258 | Εὐκολώτεροι ἐν τῷ πολέμῳ. εὐκαταγώνιστοι. Πολεμιζέμεν. Ἀντὶ τοῦ πολεμίζεσθαι, μάχεσθαι. Περίφρασις ὁ τρόπος. Θοῇς ἐπὶ νηυσὶν ἰαύων. |
| 18 259 | Ἐπαυλιζόμενος ταῖς ναυσί. καθεύδων. Μένος Ἄρηος. |
| 18 264 | Τὸν πόλεμον, καθ’ ὅσον ὁτὲ μὲν ἔφευγον, ὁτὲ δὲ ἐδίωκον. Μένος Ἄρηος δατέονται. Μερίζονται τὸν τοῦ πολέμου κίνδυνον. Αἲ γὰρ δή μοι ἀπ’ οὔατος. |
| 18 272 [5] | Ὤφελεν γὰρ ἀπὸ τῆς ἐμῆς ἀκοῆς γενέσθαι. τοῦτ’ ἔστιν· εἴθε γὰρ μὴ ἀκούσαιμι. τινὲς δὲ ἀπούατον, τὸν κακόν. ἵν’ ᾖ τὸν Ἀχιλλέα. ἀντὶ τοῦ, εἴθε γὰρ κακὸς ἐγένετο, τοῦτ’ ἔστι δειλός. Νύκτα μὲν εἰν ἀγορῇ σθένος ἕξομεν. |
| 18 274 [5] | Τῆς βουλῆς ἐπικρατήσωμεν καὶ κατισχύσωμεν. ὅ ἐστι βουλευσώμεθα, τοῦτ’ ἔστι συναθροισθῶμεν. Ἐζευγμέναι. |
| 18 276 | Ἡρμοσμέναι. Ἄσῃ. |
| 18 281 | Πληρώσῃ, κορέσῃ. Ἠλασκάζων. Πλανώμενος, περιερχόμενος, ἢ ἐκκλίνων, ἢ ἐλαύνων. Κεκόρησθε. |
| 18 287 | Ἐκορέσθητε, ἐπληρώθητε. Ἐελμένοι. Συγκεκλεισμένοι, συνηγμένοι. Μυθέσκοντο. |
| 18 289 | Ἔλεγον. Μῃονίην. |
| 18 291 | Λυδίαν. οὕτω γὰρ πρότερον ἐκαλεῖτο. Περνάμεν’. |
| 18 292 | Πιπρασκόμενα. Ἥκει. Ἀφικνεῖται, ἢ ἀπέρχεται. Ὠδύσατο. Ἐχολώθη. ὠργίσθη. Νοήματα. |
| 18 295 | Βουλεύματα. Φαῖνε. Διαφανῆ ποίησον. Ἐν τελέεσσιν. |
| 18 298 | Ἐν τοῖς τάγμασιν. Τρώων δ’ ὃς κτεάτεσσιν. |
| 18 300 [5] | Καὶ τὰ ἑξῆς. Τῶν δὲ Τρώων ὅς τις ἂν ὑπερβαλλόντως ἀνιᾶται ἐπὶ τοῖς χρήμασι, ὡς μέλλων ἀπολλύειν αὐτὰ ὑπὸ τῶν πολεμίων. τοῦτο γὰρ ἐλλεῖπον προσυπακούεται, συναγαγὼν αὐτὰ, δότω τοῖς πολίταις. βέλτιον γάρ ἐστιν ὑπὸ τούτων αὐτὰ δαπανηθῆναι. Καταδημοβορῆσαι. |
| 18 301 | Δότω αὐτὰ τῷ πλήθει καταναλῶσαι. Ἐπαυρέμεν. |
| 18 302 | Ἀπόνασθαι, ἀπολαῦσαι. Ξυνὸς ἐνυάλιος. |
| 18 309 [5] | Κοινὴ ἡ τοῦ πολέμου τύχη. Καί τε κτανέοντα κατέκτα. Ἐλπίζοντα ἀνελεῖν τὸν πλησίον, συμβαίνει πολλάκις ὑπ’ ἐκείνου ἀναιρεθῆναι. Ἀδινοῦ. |
| 18 316 | Ὀξέος, οἰκτροῦ. Χεῖρας ἐπ’ ἀνδροφόνους θέμενος στήθεσσιν ἑταίρου. |
| 18 317 [5] | Ἀμφίβολον πότερον τὰς ἑαυτοῦ ἀνδροφόνους χεῖρας ὁ Ἀχιλλεὺς ἐπιθεὶς τῷ τοῦ ἑταίρου στήθει, ἢ τὰς τοῦ ἀνδροφόνου Πατρόκλου ἐπιθεὶς τῷ ἰδίῳ στήθει. βέλτιον δὲ τὸ πρότερον. Σκύμνους. |
| 18 319 [5] | Ὀξυτονουμένης μὲν τῆς πρώτης συλλαβῆς, τὸ τοῦ λέοντος ἔκγονον· βαρυνομένης δὲ, τὰ τῶν ἄλλων ζώων. Ἐλαφηβόλος. Κυνηγός. Ἄγκεα. |
| 18 321 | Τοὺς συνδένδρους τόπους τῶν ὀρῶν. Ἔκβαλον. |
| 18 324 | Μάτην προηκάμην. Ὀπόεντα. |
| 18 326 | Ὀποῦντα, πόλις τῆς Λοκρίδος. Πέπρωται. |
| 18 329 | Εἵμαρται. Ἐρεῦσαι. Ἐρυθρὰν τῷ αἵματι ποιῆσαι. Κτεριῶ. |
| 18 334 | Θάψω. Ἀποδειροτομήσω. |
| 18 336 | Τοὺς τραχήλους ἀποτεμῶ. Καμόμεσθα. |
| 18 341 | Μετὰ κακοπαθείας, καὶ πόνου ἐκτησάμεθα. Πιείρας. |
| 18 342 | Πλουσίας, εὐδαίμονας. Ἀμφὶ πυρὶ στῆσαι τρίποδα. |
| 18 344 | Ἐν τῷ πυρὶ θερμᾶναι τὸ ὕδωρ. Βρότον. |
| 18 345 | Τὸν τῆς μάχης μολυσμόν. Λοετροχόον. |
| 18 346 | Ἐξ οὗ τὰ λουτρὰ καὶ καθάρσια γίγνονται. Γάστρην. |
| 18 348 | Χώρημα, τὸ πλάτος τοῦ λέβητος. Ἄμφεπε. Περιέλαβε, περιεῖχεν. Ἀλείφατος. |
| 18 351 | Ἀπὸ ἀλείμματος ἐλαίου. Ἐννεώροιο. Ἐνναετοῦς. Ὧρος γὰρ ὁ χρόνος. Ἑανῷ. |
| 18 352 | Λεπτῷ πέπλῳ, παρὰ τὸ ἕννυσθαι. Λιτί. Λιτῷ, καὶ ἀποικίλῳ τῷ ὑφάσματι. Ἐς πόδας ἐκ κεφαλῆς. |
| 18 353 | Ἀντὶ τοῦ ἀπὸ κεφαλῆς ἕως ποδῶν. Ἔπρηξας καὶ ἔπειτα. |
| 18 357 | Ἀντὶ τοῦ ἐξετέλεσας δὴ καὶ ἤνυσας ὃ ἠβουλήθης, ὦ Ἥρα, ἀναστήσασα τὸν Ἀχιλλέα. Καὶ μὲν δή που τις μέλλει βροτὸς ἀνδρί. |
| 18 362 | Προσληπτέον τελέσαι, ἵν’ ᾖ, καὶ μὴν ἄνθρωπος ἀνθρώπῳ κακὸν κατασκευάσει. Ῥάψαι. |
| 18 367 | Μηχανήσασθαι, κατασκευάσαι. Κυλλοποδίων. |
| 18 371 | Χωλός. Ἑλισσόμενον. |
| 18 372 | Νῦν κακοπαθοῦντα, ἐνεργοῦντα. Ἐείκοσι πάντας. |
| 18 373 | Περισσὸν τὸ πάντας. εἴκοσι δέ. Ἐϋσταθέος. |
| 18 374 | Εὐποιήτου, ἑδραίου. Χρύσεα δέ σφ’ ὑπὸ κύκλα. |
| 18 375 | Ἑκάστῳ δὲ πυθμένι χρυσοῦς κύκλους ὑπέβαλλε. Θεῖον δύσονται ἀγῶνα. |
| 18 376 | Εἰς τὰ τῶν θεῶν κατελεύσονται τεμένη καὶ ἀθροίσματα. Τόσσον μὲν ἔχον τέλος. |
| 18 378 | Τὸ μὲν λοιπὸν παντελῶς ἔσχον. ὅ ἐστι τετελείωντο. Ἤρτυε. |
| 18 379 [5] | Κατεσκεύαζε. Κόπτε. Κατεσκεύαζεν, ἐχάλκευε. Δεσμούς. Ἥλους, καθ’ ὃ συμβάλλουσι καὶ συνδεσμοῦσι τὰ ὦτα τοῦ τρίποδος. Προμολοῦσα. |
| 18 382 [5] | Προελθοῦσα. Λιπαροκρήδεμνος. Ἤτοι λαμπρὰ ἔχουσα περιβόλαια τῇ κεφαλῇ· ἐξ οὗ εὐσταλὴς καὶ κοσμία. ἢ λιπαρὰ ἀπὸ τοῦ ἐλαίου. Τανύπεπλε. |
| 18 385 | Τεταμένον ἔχουσα τὸν πέπλον, κοσμία. Οὔτι θαμίζεις. |
| 18 386 | Πυκνῶς οὐ παρεγένου. Θρῆνυς. |
| 18 390 | Ὑποπόδιον. Πρόμολε. |
| 18 392 | Πρόελθε. Ὧδε. Οὕτως ὡς ἔχεις. Δεινή. |
| 18 394 | Νῦν ἡ θαυμαστή. Ἀψοῤῥόου. |
| 18 399 | Εἰς τοὐπίσω ῥέοντος, ὑποχωροῦντος, ἢ τοῦ ταχέως ῥέοντος καθ’ ὃ πέριξ ἔχει τὴν γῆν. Τῇσι πάρα. |
| 18 400 | Παρ’ αἷς. ἀναστροφὴ ὁ τρόπος. Πόρπας. |
| 18 401 [5] | Αἷς αἱ χλανίδες καταβάλλονται, περόνας δηλαδή. Γναμπτὰς ἕλικας. Ἐπικαμπεῖς. λέγει δὲ τὰ ψέλλια καλούμενα. Κάλυκας. Σωληνίσκους. λέγει δὲ τὰς λεγομένας σύριγγας, αἳ περιλαμβάνουσι τοὺς πλοκάμους, ἢ εἰς ἃς κατακλείονται αἱ περόναι. Ὅρμους. Περιτραχήλια. Μορμύρων. |
| 18 403 | Φοβερῶς ζέων, καὶ οἱονεὶ ἀναζέων. Ἔσαν. |
| 18 405 | Παρεγένοντο. Ζωάγρια. |
| 18 407 | Τὰ τῆς ζωῆς χαριστήρια. Ἀκμοθέτοιο. |
| 18 410 [10] | Τόπῳ ᾧ ἁρμόζεται ὁ ἄκμων τῷ κορμῷ. Πέλωρ. Μέγιστον. Αἴητον. Μέγα. πέλωρ αἴητον, πέλωρ μέγιστον. αἴητον δὲ τὸ μέγα. ἢ πελώριος ὁ μετέωρος. ἀπὸ μεταφορᾶς δὲ τὸ αἴητον ἀπὸ τῶν ἀετῶν. κατὰ γὰρ τὴν πτῆσιν οἱ ἀετοὶ πολύ τι ἑαυτοὺς βαστάζουσι. κακῶς οὖν ὑφ’ ἓν μέρος ἀναγνόντες πελωραίητον ἀποδιδοῦσι. τὸ μέγα, ἀπὸ τοῦ μεγέθους. Ὑπὸ δὲ κνῆμαι ῥώοντο ἀραιαί. |
| 18 411 | Αἱ δὲ ἀσθενεῖς καὶ λεπταὶ αὐτοῦ κνῆμαι ὑπερεκινοῦντο μετὰ κακοπαθείας. Ὅπλα. |
| 18 412 | Νῦν τὰ χαλκευτικὰ ἐργαλεῖα. Λάρνακα. |
| 18 413 | Κιβωτόν. Τοῖς ἐπονεῖτο. Οἷς εἰργάζετο, καὶ ἐνήργει. Λαχνήεντα. |
| 18 415 | Τετριχωμένα. Σκῆπτρον. |
| 18 416 | Τὴν βακτηρίαν. Ὑπὸ δ’ ἀμφίπολοι ῥώοντο. |
| 18 417 | Συνεξώρμων δὲ αὐτῷ. Νεήνισι. |
| 18 418 | Νεανίαις. Ἀθανάτων δὲ θεῶν ἄπο ἔργα ἴσασι. |
| 18 420 | Παρὰ δὲ τῶν θεῶν τὰ ἔργα εἰσὶ δεδιδαγμένα. Ὕπαιθα. |
| 18 421 [5] | Εἰς τοὔμπροσθεν. Ἐποίπνυον. Ἐνήργουν. Ἔῤῥων. Κυρίως μὲν μετὰ κακοπαθείας καὶ φθορᾶς παραγενόμενος, νῦν δὲ μόλις, διὰ τὴν χωλότητα. Ἀνέσχετο. |
| 18 430 | Ὑπέμεινεν, ἀνεδέξατο. Ἀρημένος. |
| 18 435 | Παρειμένος, βεβλαμμένος. Ἄλλα δέ μοι νῦν. Ἀπὸ κοινοῦ προσληπτέον τὸ ἔδωκε κακά. Γουνῷ ἀλωῆς. |
| 18 438 | Τῷ γονίμῳ τόπῳ τῆς γῆς. Ἔξελον. |
| 18 444 | Ἐξαίρετον ἔδωκαν. Ἀχέων. |
| 18 446 | Λυπούμενος. Ἔφθιεν. Ἀντὶ τοῦ, τέτηκεν. Ἐείλεον. |
| 18 447 | Συνείλουν, συνέκλειον. Ὁ γὰρ ἦν οἱ. |
| 18 460 | Οὕτως γὰρ ἦν αὐτῷ. Τρωσὶ δαμείς. |
| 18 461 | Ἀντὶ τοῦ ὑπὸ τῶν Τρώων ἀναιρεθείς. Χοάνοισι. |
| 18 470 | Χώνοις πηλίνοις, ἐν οἷς χωνεύεται τὰ μέταλλα. Εὔπρηστον. |
| 18 471 | Εὐφύσητον. Ἀϋτμήν. Πνοήν. Ἐξανιεῖσαι. Ἀφιεῖσαι. Παρέμμεναι. |
| 18 472 | Παρεῖναι. Ἄνοιτο. |
| 18 473 | Ἀνύοιτο, τελειοῖτο. Ἀτειρέα. |
| 18 474 | Ἀκαταπόνητον. Ῥαιστῆρα. |
| 18 477 [5] | Σφύραν σιδηρᾶν. παρὰ τὸ ῥαίζειν. Γέντο. Ἔλαβε. Πυράγρην. Τὸν χαλκευτικὸν καρκίνον, τὸν ὀξύλαβον. παρὰ τὸ τὰ ἐν τῷ πυρὶ ἀγρεύειν. Πάντοσε δαιδάλλων. |
| 18 479 | Εἰς πᾶν μέρος δαίδαλα ἐνθεὶς, ὅ ἐστι ποικίλλων αὐτό. Ἄντυγα. Τὸν ἔξωθεν τῆς ἀσπίδος κύκλον. Τρίπλακα. |
| 18 480 | Τριπλῆν, τρίπτυχον. πτύχες γὰρ, τὰ ἐλάσματα τῆς ἀσπίδος. Ἰδυίῃσιν. |
| 18 482 | Ἐμπείροις. Ἐν μὲν γαῖαν ἔτευξ’, ἐν δ’ οὐρανόν. |
| 18 483 | Ἐγκατεσκεύασε δὲ τῇ ἀσπίδι, οὐρανὸν καὶ γῆν. Ἀκάμαντα. |
| 18 484 [5] | Τὸν ἀκαταπόνητον, καὶ ἄοκνον. Σελήνην τε πλήθουσαν. Τὴν οἷον πεπληρωμένην, καὶ ἐγκύμονα τοῦ ἡλιακοῦ φωτός. λέγει δὲ τὴν πανσέληνον. εἴρηται δὲ σελήνη οἱονεὶ σέλας νέον. Τείρεα. |
| 18 485 | Τὰ ἄστρα. παρὰ τὸ τερατώδη, καὶ σημειώδη ταῦτα εἶναι. Τά τ’ οὐρανὸς ἐστεφάνωται. Οἷς κεκόσμηται ὁ οὐρανός. Πληϊάδας. |
| 18 486 [45] | Ἑπτὰ ἀστέρες εἰσὶ κείμεναι ἐπὶ τὴν πλευρὰν τοῦ Ταύρου· ὁ γὰρ Ταῦρος σῶος οὐκ ἀνηστέρισται, ἀλλ’ ἕως τῶν ἰσχίων. Αὗται δέ εἰσιν Ἄτλαντος, καὶ Πληϊόνης θυγατέρες. ὧν τὰ ὀνόματα, Μαῖα, Ταϋγέτη, Κελαινὼ, Μερόπη, Ἠλέκτρα, Στερόπη, Ἀλκυόνη. Ἄτλας εἷς τῶν γιγάντων, μιγεὶς Πληϊόνῃ τῇ Ὠκεανοῦ ἔσχε θυγατέρας ἑπτὰ, αἳ τὴν παρθενείαν ἀγαπήσασαι, συνεκυνήγουν τῇ Ἀρτέμιδι. θεασάμενος δὲ Ὠρίων, ἠράσθη καὶ ἐδίωκεν αὐτὰς μιγῆναι βουλόμενος. αἱ δὲ περικατάληπτοι γιγνόμεναι, θεοῖς ηὔξαντο μεταβαλεῖν τὴν φύσιν. Ζεὺς δὲ ἐλεήσας αὐτὰς Πελειάδας ἐποίησε, καὶ δι’ αὐτῶν ἄστρον κατηστέρισεν. ὠνομάσθησαν δὲ Πληϊάδες ἀπὸ Πληϊόνης τῆς μητρὸς αὐτῶν. φασὶ δὲ Ἠλέκτραν οὐ βουλομένην τὴν Ἰλίου πόρθησιν θεάσασθαι, τῷ τὸ κτίσμα εἶναι τῶν ἀπογόνων, καταλιπεῖν τὸν τόπον ἔνθα κατηστέριστο, διόπερ οὔσας πρότερον ἑπτὰ, γενέσθαι ἕξ. ἡ ἱστορία παρὰ τοῖς Κυκλικοῖς. Ὑάδας. Τοὺς ἐπὶ τῶν κεράτων τοῦ Ταύρου ἑπτὰ ἀστέρας κειμένους. καλοῦνται δὲ Ὑάδες, ἤτοι διὰ τὴν πρὸς τὸ υ στοιχεῖον ὁμοιότητα, ἢ ἐπειδὴ, αἴτιοι ὄμβρων, καὶ ὑετῶν καθίστανται. Ζεὺς ἐκ τοῦ μηροῦ γεννηθέντα Διόνυσον, ταῖς Δωδωνῖσι νύμφαις τρέφειν ἔδωκεν, Ἀμβροσίᾳ, Κορωνίδι, Εὐδώρῃ, Διώνῃ, Αἰσύλῃ, Πολυξοῖ. αὗται θρέψασαι τὸν Διόνυσον, περιῄεσαν σὺν αὐτῷ, τὴν εὑρεθεῖσαν ἄμπελον ὑπὸ τοῦ θεοῦ τοῖς ἀνθρώποις χαριζόμεναι. Λυκοῦργος δὲ μέχρι τῆς θαλάσσης συνεδίωξε τὸν Διόνυσον. ἐκείνας δὲ ἐλεήσας ὁ Ζεὺς κατηστέρισεν. ἡ ἱστορία παρὰ Φερεκύδῃ. Πληϊάδας θ’ Ὑάδας τε. Τὰς μὲν κατηστερισμένας ἐν τῷ μετώπῳ τοῦ Ταύρου Ὑάδας φασὶν εἰρῆσθαι. τὰς δὲ ἐπὶ τῆς ἡμιτόμου πλευρᾶς, Πλειάδας καλεῖσθαι. Ἄτλαντι γὰρ τοῦ Ἰαπετοῦ, καὶ Αἴθρᾳ τῇ Ὠκεανοῦ, καθά φησι Τίμαιος, θυγατέρες δώδεκα, καὶ υἱὸς Ὕας. τοῦτον ἐν Λιβύῃ κυνηγοῦντα, ὄφις κτείνει. καὶ αἱ μὲν πέντε τὸν ἀδελφὸν θρηνοῦσαι ἀπόλλυνται. τὰς δὲ λοιπὰς δι’ οἶκτον καταστερίσας Ζεὺς, Ὑάδας ἐπωνόμασεν, ἐπωνύμως τοῦ ἀδελφοῦ. αἱ δὲ πλείους ἑπτὰ, βραδέως μὲν, πλὴν ἀποθανοῦσαι, Πληϊάδες εἴρηνται. |
| 18 486 (50) [95] | Φερεκύδης δὲ, καθάπερ εἴρηται, τὰς Ὑάδας Δωδωνίδας νύμφας φησὶν εἶναι, καὶ Διονύσου τροφούς. ἃς παρακαταθέσθαι τὸν Διόνυσον Ἰνοῖ διὰ τὸν τῆς Ἥρας φόβον. καθ’ ὃν καιρὸν καὶ αὐτὰς Λυκοῦργος ἐδίωξε. τῶν δὲ Πληϊάδων οὐσῶν ἑπτὰ, πάνυ ἀμαυρὸς ὁ ἕβδομος ἀστήρ. ὡς μὲν Ἄρατος ἐν τῷ πρὸς Θεόπροπον ἐπικηδείῳ φησὶ, Τροίας πορθουμένης τὴν Δαρδάνου μητέρα Ἠλέκτραν μίαν οὖσαν τῶν Πληϊάδων, φυγεῖν τε τὴν τῶν ἀδελφῶν συνοδίαν, καὶ τὰς κόμας λύσασαν, ἐνίοτε κομήτην ἀστέρα φαίνεσθαι. φησὶ δὲ καὶ Ἑλλάνικος ἐν τῷ πρώτῳ τῶν Ἀτλαντιδῶν, τὰς μὲν ἓξ θεοῖς συνελθεῖν, Ταϋγέτην Διῒ, ὧν γενέσθαι Λακεδαίμονα. Μαῖαν Διῒ, ἀφ’ ὧν Ἑρμῆς. Ἠλέκτραν Διῒ, ὧν Δάρδανος. Ἀλκυόνην Ποσειδῶνι, ὧν Ὑριεύς. Στερόπην Ἄρει, ὧν Οἰνόμαος. Κελαινὼ Ποσειδῶνι καὶ αὐτὴν, ὧν γενέσθαι Λύκον. Μερόπην δὲ Σισύφῳ θνητῷ ὄντι, ὧν Γλαῦκος, ἣν καὶ ἀμαυρὰν εἶναι. Ὑάδας δὲ εἰρῆσθαι, ἤτοι παρὰ τὸ σχῆμα τῆς τῶν ἀστέρων θέσεως. τῷ γὰρ υ στοιχείῳ παραπλήσιόν ἐστιν, ἢ ἐπεὶ ἀνατελλουσῶν αὐτῶν καὶ δυνουσῶν ὕει ὁ Ζεύς. αἱ δὲ Πληϊάδες, ἤτοι ἀπὸ τῆς μητρὸς αὐτῶν Πληϊόνης. ἢ ὅτι πλείους ὁμοῦ κατὰ μίαν συναγωγήν εἰσι. βότρυν γοῦν αὐτὰς λέγουσιν. ἢ ὅτι πλείους μὲν εἶναι δοκοῦσιν, ἐπὶ δὲ τῆς ἀληθείας ἐλάττους εἰσίν. ἢ Πλησιάδας· πλησίον γὰρ κεῖνται. ἢ ὅτι πλείους δι’ αὐτὰς αἱ τῶν ὡρῶν ἐπισημασίαι, ἢ ὅτι πλειῶνος, ὅ ἐστιν ἐνιαυτοῦ σημαντικαί. χειμῶνα γὰρ καὶ θέρος διορίζουσιν καθότι ἐπιφέρονται, καὶ διὰ μόνων αὐτῶν σημειοῦνται τὰς ἑώας ἐπιτολὰς πρὸς θέρος, καὶ τὰς ἑσπερίους πρὸς ἄροτρον· ὡς Ἡσίοδος· Πληϊάδων Ἀτλαγενάων ἐπιτελλομενάων, Ἄρχεσθ’ ἀμητοῖο, ἀρότοιο δὲ δυσομενάων. τὰς δὲ Ἄτλαντος ἀτυχίας κλαιούσας αὐτὰς κατηστερίσθαι φησὶν Αἰσχύλος. Πληϊάδων δὲ ἀνατολὴ ἑώα ἡλίου ὄντος ἐν Διδύμοις. δύσις δὲ ἑώα κατὰ τὴν διάμετρον ἡλίου ὄντος ἐν Σκορπίῳ. Ταύρου δὲ ὄντος κατὰ τὸ εἰκὸς ἑκατέρωθεν, ἐπίφασις γίγνεται. καὶ γὰρ τὸν προανατέλλοντα Κριὸν ἐπὶ πέντε ἡμέρας προκαταλάμπει καταρχὰς ἐγγὺς ὢν αὐτοῦ, καὶ τοὺς προανατέλλοντας Διδύμους ἐπ’ ἄλλας ἡμέρας πέντε, ὥσπέρ τι καιόμενον πῦρ θέρμης ἀπόῤῥοιαν ἔχει βραχείαν καὶ πρὸς τοὺς ἑκατέρωθεν. |
| 18 486 (100) [130] | διὰ τοῦτο καὶ Ἡσίοδος ἔφη· Αἳ δή τοι νύκτας τε καὶ ἤματα τεσσαράκοντα κεκρύφαται. διότι καταυγάζονται. Τό τε σθένος Ὠρίωνος. Περιφραστικῶς τὸν Ὠρίωνα. ὁ δὲ Ὠρίων ἐστὶν ἄστρον μέγιστον ἐν τῷ οὐρανῷ κατηστερισμένον οὕτως. Ὑριεὺς ὁ Ποσειδῶνος καὶ Ἀλκυόνης μιᾶς τῶν Ἄτλαντος θυγατέρων, ᾤκει μὲν ἐν Τανάγρᾳ τῆς Βοιωτείας. φιλοξενώτατος δὲ ὢν ὑπεδέξατο ποτὲ καὶ θεούς. Ζεὺς δὲ καὶ Ποσειδῶν, καὶ Ἑρμῆς ἐπιξενωθέντες αὐτῷ, καὶ τὴν φιλοφροσύνην ἀποδεξάμενοι, παρῄνεσαν αἰτεῖν ὅ τι ἂν βούλοιτο. ὁ δὲ ἄτεκνος ὢν, ᾐτήσατο παῖδα. λαβόντες οὖν οἱ θεοὶ τὴν τοῦ ἱερουργηθέντος αὐτοῖς βοὸς βύρσαν, ἀπεσπέρμηναν εἰς αὐτὴν, καὶ ἐκέλευσαν κρύψαι κατὰ γῆν, καὶ μετὰ δέκα μῆνας ἀνελέσθαι, ὧν διελθόντων ἐγένετο ὁ Οὐρίων, οὕτως ὀνομασθεὶς διὰ τὸ οὐρῆσαι ὥσπερ τοὺς θεοὺς, ἔπειτα κατ’ εὐφημισμὸν, Ὠρίων. συγκυνηγῶν δὲ οὗτος Ἀρτέμιδι, ἐπεχείρησεν αὐτὴν βιάσασθαι. ὀργισθεῖσα δὲ ἡ θεὸς, ἀνέδωκεν ἐκ τῆς γῆς σκορπίον, ὃς αὐτὸν, πλήξας κατὰ τὸν ἀστράγαλον, ἀπέκτεινε. Ζεὺς δὲ συμπαθήσας κατηστέρισεν αὐτόν. διὸ τοῦ Σκορπίου ἀνατέλλοντος, Ὠρίων δύνει. Ἡ ἱστορία παρ’ Εὐφορίωνι. Ἄρκτον θ’ ἣν καὶ ἅμαξαν ἐπίκλησιν καλέουσιν. |
| 18 487 [15] | Ἄρκτοι δύο δείκνυνται ἐν τῷ βορείῳ κλίματι. αὕτη τε ἡ μεγάλη ἡ καλουμένη καὶ Ἅμαξα, διὰ τὸ εἰς ἁμάξης τύπον κατηστερίσθαι. καὶ ἐγγὺς ἐκείνης ἡ μικρὰ ἡ Κυνόσουρα καλουμένη διὰ τὸ ὡς κυνὸς ἔχειν ἀνακεκλασμένην τὴν οὐράν. ἧς Ὅμηρος οὐ μέμνηται, ὡς ὕστερον εὑρεθείσης ὑπὸ Θαλοῦ τοῦ Μιλησίου ἑνὸς τῶν ἑπτὰ σοφῶν. Ζεὺς Καλλιστοῦς τῆς Λυκάονος ἐρασθεὶς, ἐμίσγετο αὐτῇ λανθάνων Ἥραν. ἐπιγνοῦσα δὲ ἡ θεὸς μετέβαλλεν αὐτὴν εἰς ἄρκτον, καὶ ὡς θηρίον Ἀρτέμιδι προσέταξε τοξεῦσαι. Ζεὺς δὲ εἰς οὐρανὸν αὐτὴν ἀναγαγὼν, πρώτην κατηστέρισεν. ἡ ἱστορία παρὰ Καλλιμάχῳ. Ἥ τ’ αὐτοῦ στρέφεται. |
| 18 488 [5] | Ἥ τις περὶ τὸν Ἀρκτικὸν καὶ ἀειφανῆ καλούμενον κύκλον, ἤτοι πόλον στρέφεται, καὶ ἐπιτηρεῖ τὸν Ὠρίωνα, νεύουσα εἰς αὐτὸν ὡς κυνηγέτην. βλέπει γὰρ ἡ μεγάλη ἄρκτος πρὸς τὸ τοῦ Ὠρίωνος ἄστρον. Ἥ τ’ αὐτοῦ στρέφεται. Ἀντὶ τοῦ περὶ τὸν αὐτὸν τόπον, ὡς μὴ καταδυομένη. Οἴη δ’ ἄμμορός ἐστι λοετρῶν Ὠκεανοῖο. |
| 18 489 [15] | Ἀντὶ τοῦ μόνη οὐ δύνει εἰς τὸν ὠκεανόν. αἱ γὰρ ἄρκτοι οὐ δύνουσιν, οὖσαι ἐν τῷ ἀεὶ φανερῷ. αἵ εἰσιν ἀμφότεραι τοῦ ἀπ’ αὐτῶν καλουμένου πόλου Ἀρκτικοῦ. μόνη οὖν δηλονότι τῶν κατηστερισμένων ἄμοιρός ἐστι τῶν ὠκεανοῦ ῥείθρων, καὶ οὐ καταδύεται. ἐπεί τοι καὶ ἄλλα τινὰ ἐστὶ ἀειφανῆ, ὅσα ὁ Ἀρκτικὸς ἀποτέμνεται κύκλος. ἔστι δὲ ἥτε Κυνόσουρα καλουμένη Ἄρκτος. καὶ ὁ δι’ ἀμφοτέρων τῶν Ἄρκτων Δράκων, καὶ ἡ χεὶρ τοῦ Βοώτου, μέρη τε τοῦ Κηφέως τὰ ἀπὸ ἰξύος μέχρι ποδῶν. Ἄμορος. Ἀμέτοχος, ἄμοιρος. Λοετρῶν ὠκεανοῖο. Ἀντὶ τοῦ δύσεως. Εἰλαπίναι τε. |
| 18 491 [40] | Θυσίαι, ἑορταί. Τίνες εἰσὶν αἱ δύο πόλεις, ἅς φησιν ἐν τῇ Ἀσπιδοποιΐᾳ, Ἐν δὲ δύο ποίησε πόλεις; Ἀγαλλίας ὁ Κερκυραῖος, ὁ Ἀριστοφάνους γνώριμος εἶπε τὰς δύο πόλεις εἶναι Ἀθήνας καὶ Ἐλευσῖνα κατασκευάζων οὕτως, τὴν μὲν προτέραν, ἐπεὶ κατὰ γένεσιν τοῦ κόσμου πρώτη πόλις Ἀθῆναι. μετὰ δὲ τὴν φύσιν τῶν στοιχείων ὁ θεὸς τὴν πόλιν τειχοποιεῖ. ἐπιφέρει δὲ γάμους καὶ ὑμεναίους· ἐν γὰρ Ἀθήναις ταῦτα πρῶτον ἤχθη. αὐλούς τε ἐν τοῖς γάμοις εὗρεν Ἀθηνᾶ. δίκας τε ἐν τῇ πόλει· παρὰ γὰρ Ἀθηναίοις πρῶτον ἐγένετο δικαστήριον ἐπὶ Ἀλιῤῥοθίῳ τοῦ Ποσειδῶνος. οἱ δὲ δικασταὶ Ἀθήνῃσι μισθὸν λαμβάνουσι, καὶ διατοῦτο λέγει κεῖσθαι ἐν τῷ μέσῳ χρυσοῦ δύο τάλαντα. Τὴν δευτέραν πόλιν οὖσαν Ἐλευσῖνα. πόλεμον δὲ Ἀθηναῖοι ἔσχον πρὸς Ἐλευσινίους, ὃν ἐπολέμησεν Εὔμολπος ὁ Ποσειδῶνος. βοηθοὶ δὲ αὐτοῖς εἰσὶν Ἄρης τε καὶ Ἀθηνᾶ· ὁ μὲν χάριτας ἀποδιδοὺς, ὅτι ἀπελύθη κριθεὶς ἐν Ἀρείῳ πάγῳ· ἡ δὲ ὅτι τῆς πόλεως ὡς οἰκείας ἐκήδετο. καὶ τὰ ἐπαγόμενα δὲ ἴδια Ἐλευσῖνος, εὐρεῖα τρίπολος, ἐπείπερ Ἐλευσῖνι πρῶτον καρποὺς Δημήτηρ ἔδωκεν. ἡ δὲ σταφυλὴ ἡ κατὰ μέγα βρίθουσαν ἀλωὴν, ἐπὶ Ἰκαρίου καὶ Διονύσου πορείᾳ. ὁ δὲ ποικιλλόμενος χορὸς, Ἀριάδνης καὶ Θησέως ἔχει πράξεις. ἴδιος δὲ καὶ ὁ τεχνίτης τῶν Ἀθηνῶν Ἥφαιστος. Ἐριχθονίῳ γὰρ τῷ υἱῷ χαριζόμενος βασιλεύοντι Ἀθηνῶν τὴν τοιαύτην κατασκευὴν παρήγαγε. τῷ δὲ ἱερῷ κύκλῳ τὸν Ἄρειον πάγον ἑρμηνεύει, οἵ τε δικασταὶ Ἀθηναῖοι. διὰ ποίαν δὲ αἰτίαν μόνος ὁ Ὠκεανὸς ποταμὸς οὐ πάρεστι τῇ ἐκκλησίᾳ τῶν θεῶν; ῥητέον ὅτι ἐπεὶ συνεκτικὸν ἔχει τὸ τοῦ κόσμου ῥεῦμα, κατὰ τὸ, Ὠκεανὸς ᾧ πᾶσα περίῤῥυτος ἐκδέδεται χθών. Νύμφας. |
| 18 492 | Νῦν τὰς γαμουμένας. Δαΐδων ὑπολαμπομενάων. Ἀντὶ τοῦ μετὰ λαμπάδων. Ἠγίνεον. |
| 18 493 [15] | Ἦγον. Πολὺς δ’ Ὑμέναιος ὀρώρει. Ἐξῆπτο, διεγήγερτο πλείστη γαμήλιος ᾠδή. τὸν δὲ Ὑμέναιον ἐτυμολογοῦσιν, οἱ μὲν ἀπὸ τοῦ ναίειν ὁμοῦ τὸν νυμφίον, καὶ τὴν νύμφην· ἄλλοι δὲ φυσικῶς, ἐπεὶ ὑμήν ἐστιν ὁ ῥηγνύμενος ἐν τῇ τῶν παρθένων διακορήσει. ὁ δὲ ὅτι Ὑμέναιός τις Ἀργεῖος παραπλέων τὰς Ἀθήνας, κατέλαβεν Ἀττικὰς παρθένους, ἁρπαζομένας ὑπὸ Πελασγῶν τινων, αἷς ἐπιφανεὶς αἴτιος ἐγένετο τοῦ μὴ βιασθῆναι, ἀποδιώξας τοὺς Πελασγούς. διὰ γοῦν τοῦτο νομίμως γαμούμεναι, ὥσπερ προσκαλούμεναι αὐτὸν, ὕμνον τινὰ ἔλεγον εἰς αὐτὸν ὃν ἐκάλουν Ὑμέναιον. Ἐδίνεον. |
| 18 494 | Ἀνεστρέφοντο, ἐκινοῦντο. Ἔνθα δὲ νεῖκος ὠρώρει. |
| 18 497 [10] | Ἐφιλονείκουν, ἠμφισβήτουν. δικαστήριον εἰσάγει δύο τινῶν ἀνδρῶν. ὧν ὁ μὲν ἐγκαλούμενος, ἀποδεδωκέναι λύτρα ὑπὲρ τοῦ πεφονευμένου φησί· ὁ δὲ ἐγκαλῶν, ἔλεγε μὴ εἰληφέναι. δύο δὲ τάλαντα χρυσοῦ κατέθεντο, ὥστε τὸν ἀποδείξαντα τὸ ἀληθὲς λαβεῖν ἀμφότερα. ποινῆς οὖν λέγει τῆς καλουμένης παρὰ τοῖς Ἀττικοῖς, ὑποφόνια, ἃ ἐδίδοσαν τοῖς οἰκείοις τῶν ἀνῃρημένων οἱ ἀνελόντες. λέγεται δὲ κοινῶς πᾶσα ἀντέκτισις, ποινή. Εὔχετο. |
| 18 499 | Νῦν διωρίζετο. Δήμῳ πιφαύσκων. |
| 18 500 | Τῷ κοινῷ παντὶ δεικνὺς καὶ ἐμφανίζων. Ἀναίνετο. Ἀπηρνεῖτο. Ἱέσθην. |
| 18 501 [5] | Προεθυμοῦντο, ἐβούλοντο, ἔσπευδον. Ἐπὶ ἵστορι. Μάρτυρι, ἢ κριτῇ. ἀμφότεροι δὲ ἐβούλοντο ἐπὶ μάρτυρι δικάσασθαι, τοῦτ’ ἔστι παρέχοντες μάρτυρας, ὁ μὲν τοῦ δεδωκέναι, ὁ δὲ τοῦ μὴ εἰληφέναι τὰ ὑποφόνια. Πεῖραρ. Πέρας. Ἐπήπυον. |
| 18 502 | Ἐνήργουν. τὸ δὲ πλῆθος εἰς τοὺς δικάζοντας διῃρημένως ἐβόα. Ἀμφὶς ἀρωγοί. Χωρὶς ἑκατέρῳ οἱ ἴδιοι βοηθοί. Γέροντες. |
| 18 503 | Οἱ δικασταὶ δηλονότι. Ἱερῷ ἐνὶ κύκλῳ. |
| 18 504 | Τῷ μεγίστῳ δικαστηρίῳ, ἐπεὶ τὸ δίκαιον ἀποδιδοῦσιν ἑκάστῳ ἐν ἀφιερωμένῳ. Ἠεροφώνων. |
| 18 505 | Μεγαλοφώνων, ἢ τῶν τὸν ἀέρα πληττόντων τῇ φωνῇ. φωνὴ γάρ ἐστι, ὡς Ἀπολλώνιός φησιν, ἀὴρ πεπληγμένος. Τοῖσιν ἔπειτ’ ἤϊσσον. |
| 18 506 [5] | Ἀντὶ τοῦ σὺν οἷς σκήπτροις ἐπὶ τὸ δημηγορεῖν ὥρμων. ἔνιοι δὲ ἤϊσσον, κατεσίγαζον. ἢ ὅτι ἀεὶ συνδιετίθεντο τοῖς λόγοις. Ἀμοιβηδὶς δ’ ἐδίκαζον. Ἐν μέρει δὲ ἀκούοντες ἐδίκαζον. ὅ ἐστι κατὰ ἐναλλαγὴν ἀποφαίνων τὴν ἑαυτοῦ γνώμην ἕκαστος. Ἰθύντατα. |
| 18 508 | Δικαιότατα, ὀρθότατα. Τὴν δ’ ἑτέρην πόλιν ἀμφὶ δύω στρατοὶ εἵατο λαῶν. |
| 18 509 | Ἓν στράτευμα νοητέον εἰς δύο διῃρημένον. πολιορκία γὰρ ἦν, καὶ οὐ πεδιὰς ἡ μάχη. Δίχα δέ σφισιν ἥνδανε βουλή. |
| 18 510 [5] | Σημειοῦται, ὅτι οἱ ἐπιστρατεύσαντες πόλει τινὶ, καὶ μετὰ σπονδῶν ἀπαλλασσόμενοι, ἐλάμβανον παρὰ τῶν πολεμουμένων τὸ ἥμισυ τῶν ἐν τῇ πόλει κτημάτων. Ἐπήρατον. |
| 18 512 | Ἐπέραστον, καλόν. Ἐέργει. Φυλάττει, ἐπέχει. Λόχῳ δ’ ὑποθωρήσσοντο. |
| 18 513 | Εἰς ἐνέδραν παρεσκευάζοντο. Τεῖχος μέν ῥ’ ἄλοχοί τε φίλαι καὶ νήπια τέκνα Ῥύατ’ ἐφεσταότες μετὰ δ’ ἀνέρες. |
| 18 514 [5] | Εἰς τὸ ῥύατο στικτέον. τὸ δὲ ἐφεσταότες, τῷ ἀνέρες συντακτέον. Ἕσθην. |
| 18 517 | Περιβεβλημένοι ἦσαν, ὁτὲ δὲ ἐκάθευδον. Ἀμφὶς ἀριζήλω. |
| 18 519 | Χωρὶς ἑκάτεροι διάδηλοι. Λαοὶ δ’ ὑπολίζονες ἦσαν. Οἱ δὲ ὄχλοι ἐλάττονες καὶ μικρότεροι ἦσαν. Εἶκε λοχῆσαι. |
| 18 520 | Ἐνεχώρει, ὥστε ἐνεδρεῦσαι. Ἀρδμός. |
| 18 521 | Ποτισμός. ἀρθμὸς δὲ ἡ φιλία. Βοτοῖσι. Βοσκήμασιν. Εἰλυμένοι. |
| 18 522 | Περιβεβλημένοι, κεκαλυμμένοι. Οὔτι προνόησαν. |
| 18 526 | Οὐ προεσκόπησαν. Τάμνοντ’ ἀμφί. |
| 18 528 | Περιέταμνον, περιῄρουν, ἀπεχώριζον. Πώεα. Τὰ ποίμνια. Μηλοβοτῆρας. |
| 18 529 | Βοσκήτορας, νομέας. Ἱράων προπάροιθε. |
| 18 531 | Πρὸ τῶν ἀγορῶν, ὅ ἐστιν ἐκκλησιῶν. ἀπὸ τοῦ εἴρειν ἐν αὐταῖς καὶ λέγειν. ὅθεν ὁ ἴρος. Ἀερσιπόδων. |
| 18 532 | Αἰρόντων εἰς ὕψος τοὺς πόδας ἐν τῇ πορείᾳ. Μετεκίαθον. Μετήρχοντο. Ὁμίλεον. |
| 18 535 | Ἀνεστρέφοντο. Νεούτατον. |
| 18 536 | Νεωστὶ τετρωμένον. Ἄουτον. Ἄτρωτον. Δαφοίνεον. |
| 18 538 | Ἤτοι φοινικοῦ χρώματος πεποιημένον. ἢ αἵματι διάβροχον, πεφοινιγμένον. Ὡμίλευν. |
| 18 539 | Ἀντὶ τοῦ παρετάσσοντο, συνανεστρέφοντο. Ἔρυον. |
| 18 540 | Εἷλκον. Νειόν. |
| 18 541 [5] | Τὴν λεγομένην νεατόν. ὅ ἐστι νεωστὶ ἠροτριασμένην, ἁπαλὴν, καὶ διακεχυμένην. ὡς γὰρ νέα φαίνεται ἡ τοιαύτη γῆ. Πίειραν. Λιπαρόγειον χωρίον. Τρίπολον. |
| 18 542 | Τρὶς ἐστραμμένην, καὶ ἠροτριασμένην. Δινεύοντες. |
| 18 543 | Στρέφοντες τὴν ἄνω κάτω. Ἐλάστρεον. Ἤλαυνον. Τέλσον. |
| 18 544 | Τέλος, πέρας. Ἐπιών. |
| 18 546 | Ἐπερχόμενος. Ὄγμους. Τὰς ἐπ’ εὐθείας τοῦ ἔργου διεξόδους φησὶ, τὰς αὔλακας. Μελαίνετο. |
| 18 548 | Βαθεῖα ἐγίγνετο. Ἀρηρομένη. Ἠροτριασμένη. Τέμενος. |
| 18 550 | Χωρίον, εἰς τιμὴν ἀποτετμημένον τινί. Ἔριθοι. Κυρίως μὲν ἐριουργοί. καταχρηστικῶς δὲ καὶ οἱ μισθοῦ ἐργαζόμενοι. Ἤμων. |
| 18 551 | Ἐθέριζον. Δράγματα. |
| 18 552 | Τὰ τῶν χειρῶν πληρώματα. Ἐπήτριμα. Ἐπάλληλα, πυκνά. Ἔραζε. Ἐπὶ τῆς γῆς. Ἀμαλλοδετῆρες. |
| 18 553 | Οἱ τὰ δράγματα συνδεσμοῦντες, ὅ ἐστι τοὺς αὐλοὺς τῶν ἀσταχύων. Ἐλλεδανοῖσι. Τοῖς δεσμοῖς. Δέοντο. Ἐδεσμοῦντο. Δραγμεύοντες. |
| 18 565 | Δράγματα ἐπὶ δεσμὸν συνάγοντες. Ἀγκαλίδεσσιν. Ἀγκάλαις. Ἀσπερχές. |
| 18 556 | Ἀδιαλείπτως. Βασιλεύς. Νῦν ὁ τοῦ χωρίου δεσπότης. Γηθόσυνος κῆρ. |
| 18 557 | Χαίρων τῇ ψυχῇ. Πένοντο. |
| 18 558 | Ἐνήργουν. Ἄμφεπον. |
| 18 559 | Περὶ αὐτὸν εἵποντο, ἠσχολοῦντο. Πάλυνον. |
| 18 560 | Ἐνέμισγον, ἔμασσον. Βρίθουσαν. |
| 18 561 | Βαρουμένην τῷ καρπῷ. Ἑστήκει δὲ κάμαξι. |
| 18 563 | Πᾶσα δὲ ἐκεχαράκωτο ἡ ἄμπελος. κάμαξιν οὖν στύλοις, οἵ εἰσι ξύλα ὀρθὰ παραπεπηγότα ταῖς ἀμπέλοις. Κάπετον. |
| 18 564 | Κοῖλον ὄρυγμα, τάφρον. Ἕρκος. Τειχίον. Ἔλασσεν. Ἐποίησεν εἰς μῆκος. Ἀταρπιτός. |
| 18 565 | Ἀταρπὸς, ὁδός. Νείσσοντο. |
| 18 566 | Ἐπορεύοντο. Φορῆες. Οἱ τὸν καρπὸν τῶν σταφυλῶν παραφέροντες. Παρθενικαὶ δὲ καὶ ἠΐθεοι ἀταλὰ φρονέοντες. |
| 18 567 [5] | Τρυφερὰ, νήπια, πρᾷα, κατ’ ἐπικράτησιν δὲ τοῦ ἄῤῥενος εἴρηκε φρονέοντες, καὶ οὐ φρονέουσαι. Ἠΐθεοι. Ἄγαμοι, ἀκμάζοντες, νέοι. Ἀταλά. Τρυφερά. Ἱμερόεν. |
| 18 570 [10] | Ἐπέραστον, καλόν. Λίνον δ’ ὑπὸ καλὸν ἄειδεν. Ἤτοι λῖνον. ὁ δὲ ἐξῆπτο ἀντὶ νευρᾶς τῆς κιθάρας, ἐπεὶ οἱ πρῶτοι τοῖς θεοῖς μετὰ ᾠδῆς ὑποκιθαρίζοντες, οὐκ ἐξ ἐντέρων κατεσκεύαζον τὰς κιθάρας, οὐχ ὅσιον, οὐδὲ θεοῖς ἀρεστὸν εἶναι ὑπολαμβάνοντες, διὰ τὸ ἐκ νεύρων πεποιῆσθαι, ἀλλὰ ἐκ λίνου πεποιημένου. ἢ Λῖνον δ’ ὑπὸ καλὸν ἄειδεν, ἀντὶ τοῦ, τὴν ἐπὶ Λίνῳ τῷ Ἀπόλλωνος παιδὶ ᾠδὴν ὄντι νηπίῳ, καὶ ὑπὸ κυνῶν ποιμενικῶν διασπασθέντι, πρώτην ᾀσθεῖσαν. Λεπταλέῃ. |
| 18 571 | Λεπτῇ, ἡδείᾳ. Ῥήσσοντες. Ἀντὶ τοῦ κροτοῦντες σὺν ἁρμονίᾳ καὶ τύπῳ τοῖς ποσὶ τὸ ἔδαφος. Ὁμαρτῆ. Ὁμοῦ καὶ κατὰ τὸ αὐτό. Ἰϋγμῷ. |
| 18 572 | Προσληπτέον τὸ σὺν ᾠδῇ καὶ διώξει. Σκαίροντες. Κινούμενοι, σκιρτῶντες, ἢ πυκνῶς κινούμενοι. Μυκηθμῷ. |
| 18 575 | Μυκήσει. Κόπρου. Τῆς ἐπαύλεως, τοῦ βουστάθμου. Ῥοδανόν. |
| 18 576 | Εὐδιάσειστον, εὐκίνητον. διὰ τοὺς ἐν αὐτῷ πεφυκότας καλάμους. Δονακῆα. Δόνακας ἔχοντα, ἤγουν καλάμους. Πόδας ἀργοί. |
| 18 578 | Ταχύποδες. Ἐρύγμηλον. |
| 18 580 | Μέγα μυκώμενον, ἢ ἐρευγόμενον τὴν τροφήν. Λαφύσσετον. |
| 18 583 | Ἀθρόως ἤσθιον. Ἐνδίεσαν. |
| 18 584 | Ἐνεκελεύοντο, παρορμῶντες ἐπέβαλλον. Ἀπετρωπῶντο. |
| 18 585 | Ἀπετρέποντο. Ἔκ τ’ ἀλέοντο. |
| 18 586 | Καὶ ἐξέκλιναν. Ἀργεννάων. |
| 18 588 | Λαμπρῶν. Κλισίας. |
| 18 589 [5] | Νῦν, τὰς τῶν ποιμνίων καὶ ποιμένων καταγωγάς. Κατηρεφέας. Ἐσκεπασμένας, καταστέγους. Σηκούς. Περιβόλους ἐν οἷς βοσκήματα ἵστανται. Ἐν δὲ χορὸν ποίκιλλε. |
| 18 590 [35] | Καὶ τὰ ἑξῆς. Ἐγκατεσκεύασε δὲ ἐπιμελῶς ὁ Ἥφαιστος καὶ χορὸν ὁμοίαν τάξιν ἔχοντα χορευόντων τῷ ὑπὸ Δαιδάλου τοῦ μηχανικοῦ κατασκευασθέντι Ἀριάδνῃ ἐν Κνωσσῷ πόλει τῆς Κρήτης. Ἱστόρηται ὅτι Θησέα παραγενόμενον ἐξ Ἀφιδνῶν εἰς Ἀθήνας νεωστὶ, καταλαβόντα δὲ τὸν δασμὸν ἀποπεμπόμενον Μίνωϊ εἰς Κρήτην, τοὺς δὶς ἑπτὰ ἠϊθέους καὶ παρθένους. ἐτέλουν δὲ τὸν δασμὸν οἱ Ἀθηναῖοι τοῦτον, ἐπὶ τῷ δεδολοφονηκέναι Ἀνδρόγεων τὸν παῖδα Μίνωος ἀγωνιζόμενον καὶ νικῶντα παρ’ αὐτοῖς τὰ παναθήναια. ἑκόντα οὖν αὑτόν φασι συγκαταλέξαι τοῖς ἀπιοῦσι, καὶ παραγενόμενον εἰς Κρήτην, ἡδέως ὀφθῆναί φασιν ὑπὸ Ἀριάδνης τῆς τοῦ Μίνωος θυγατρός. καὶ διὰ τοῦτο τέχνῃ Δαιδάλου σωθῆναι τρόπῳ τοιῷδε. μίτον ἀγαθίδος ἔδωκε Δαίδαλος τῇ Ἀριάδνῃ, εἰπὼν δοῦναι τῷ Θησεῖ, ὅπως τὴν ἀρχὴν ἐξάψας τῆς εἰσόδου τῆς ἀγαθίδος, οὕτως ἀνελὼν αὐτὴν εἰσέλθοι εἰς τὸν λαβύρινθον· καὶ περιγενόμενος τοῦ θηρίου, πάλιν ἔχοι ῥαδίαν καὶ εὐεύρετον τὴν ἔξοδον τοῦ λαβυρίνθου, ποικίλως ἐπιπεπλεγμένους ἔχοντος τὰς εἰσόδους. ἐξελθὼν δὲ μετὰ τὸ νικῆσαι ὁ Θησεὺς μετὰ τῶν ἠϊθέων καὶ παρθένων χορὸν τοιοῦτον ἔπλεκεν ἐν κύκλῳ τοῖς θεοῖς, ὁποία καὶ ἡ τοῦ λαβυρίνθου εἴσοδός τε καὶ ἔξοδος αὐτῷ ἐγεγόνει. τῆς δὴ χορείας τὴν ἐμπειρίαν ὁ Δαίδαλος αὐτοῖς ὑποδείξας ἐποίησε. Ποίκιλλε. Ποικίλῃ τορνεύσει ἐποίει. Ἀλφεσίβοιαι. |
| 18 593 [5] | Ἔντιμοι. καὶ διὰ τὴν εὐμορφίαν βόας εὑρίσκουσαι ἕδνα. θρέμματα γὰρ τὸ παλαιὸν ἐδίδοτο πρὸ τῶν γάμων δῶρα. ὠνόμασται δὲ ἀπὸ μέρους. ἐπειδὴ ἔντιμοι τὸ παλαιὸν οἱ βόες. ἀλφαίνειν γοῦν τὸ εὑρίσκειν, καὶ ἀλφὴ ἡ τιμὴ, καὶ ἄλφα τὸ στοιχεῖον ὅ τι εὑρέθη πρὸ τῶν ἄλλων. Ἐπὶ καρπῷ χεῖρας ἔχοντες. |
| 18 594 | Ὀρθῶς καὶ τοῦτο κατ’ ἐπικράτησιν τοῦ ἀρσενικοῦ πέφρακεν. Ὀθόνας. |
| 18 595 | Διαφανεῖς ἐσθῆτας, λαμπράς. Εἵαται. |
| 18 596 [5] | Ἠμφιεσμέναι ἦσαν. Εὐνήτους. Εὖ νενησμένους, καὶ εἰργασμένους, λεπτούς. Ἦκα στίλβοντας ἐλαίῳ. Ἠρέμα πῶς στίλβοντας ὡς ἔλαιον. Στεφάνας. |
| 18 597 | Κόσμους γυναικείους χρυσοῦς περὶ κεφαλὴν κειμένους. Τελαμώνων. |
| 18 598 | Ἀναφορέων. Θρέξασκον. |
| 18 599 | Ἐν κύκλῳ ἔτρεχον. Ἐπισταμένοισιν. Ἐπιστήμοσιν, ἐμπείροις. Ἄρμενον. |
| 18 600 | Εὖ ἡρμοσμένον πάντοθεν. Ἑζόμενος κεραμεύς. |
| 18 601 | Διὰ τῆς τοῦ χοροῦ παραβολῆς ἔγκυκλον αὐτῶν τὴν πορείαν ὑφιστᾷ. Πειρήσεται. Ἀποπειρώμενος ἀνακινήσει. Ἐπὶ στίχας. |
| 18 602 | Ἐπ’ ὀρθὴν τάξιν. Κυβιστητῆρε. |
| 18 604 | Ὀρχησταί. Ἄντυγα πὰρ πυμάτην. |
| 18 607 | Παρὰ τὸ ἔσχατον μέρος τῆς ἀσπίδος. πέριξ. Πύκα ποιητοῖο. Ἐπιμελῶς, καὶ συνετῶς κατεσκευασμένου. Ἑανοῦ. |
| 18 612 | Λαμπροῦ, εὐχύτου, ἁπαλοῦ. Ἴρηξ. |
| 18 615 | Ἱέραξ. Περικείμενον. |
| 19 4 | Περιπεπλεγμένον. Λιγέως. |
| 19 5 | Περιπαθῶς, ὀδυνηρῶς, ὀξέως. Μύροντο. |
| 19 6 | Ἐθρήνουν. Ἰότητι. |
| 19 9 | Βουλήσει. Τύνη. |
| 19 10 | Σύ. Δωρικῶς. Ἀνέβραχε. |
| 19 13 | Ποιὸν ἦχον ἀπετέλεσεν. Ἔτρεσαν. |
| 19 15 | Ἐφοβήθησαν. Ἐτάρπετο. |
| 19 19 | Ἐτέρφθη. Οἷ’ ἐπιεικές. |
| 19 21 | Ὁποῖα εἰκὸς θεοῦ ἔργα εἶναι. τουτέστιν οἷα ἔπρεπε θεὸν παρέχειν. ἐπιεικὲς γὰρ τὸ πρέπον. Καδδῦσαι. |
| 19 25 | Κατελθοῦσαι. Χαλκοτύπους. Ὑπὸ σιδήρου τρωθέντας. Εὐλὰς ἐγγείνωνται. |
| 19 26 [5] | Σκώληκας ἐγγεννήσωσιν. ἴσως δὲ εἴρηνται εὐλαὶ οἱ σκώληκες, παρὰ τὴν εἴλησιν. Ἀεικίσσωσιν. Ἀφανίσωσιν, αἰκίσωσιν. Ἐκ δ’ αἰὼν πέφαται. |
| 19 27 [5] | Ἤτοι ἀνῄρηται ὁ βίος. ὅ ἐστι ζωῆς ἐστέρηται. ἢ ὡς οἱ γλωσσογράφοι, αἰὼν ἔφθαρται. ὅ ἐστιν ὁ νωτιαῖος μυελός. Πέφαται. Τέτρωται, ἀνῄρηται, ἠφάνισται. Μελόντων. |
| 19 29 | Ἀντὶ τοῦ μελέτωσαν. Πειρήσω. |
| 19 30 | Πειράσομαι. Ἀλαλκεῖν. Ἀλεξῆσαι, βοηθῆσαι. Φῦλα. Ἔθνη, γένη. Ἀρηϊφάτους. |
| 19 31 | Ἐν πολέμοις πεφονευμένους, ἢ σιδήρῳ. καὶ γὰρ ὁ σίδηρος ἄρης. Κέεται. |
| 19 32 | Ἀντὶ τοῦ κεῖται. Τελεσφόρον. Τὸν πάντα τελειοῦντα. ὅ ἐστι τελείους καρποὺς φέροντα. Ἐνῆκεν. |
| 19 37 | Ἐνέβαλεν. Ἀμβροσίην. |
| 19 38 | Θειότητα. Χρὼς ἔμπεδος. |
| 19 39 | Τὸ σῶμα ἄφθορον. Αὐτὰρ ὃ βῆ. |
| 19 40 [5] | Ἐζήτηται διὰ ποίαν αἰτίαν οὐ χρῆται κήρυκι ὁ Ἀχιλλεὺς πρὸς τὸ συγκαλέσαι τοὺς ὄχλους. Ῥητέον οὖν ὅτι ἔθος ἐστὶν ἀρχαῖον αὐτοῦ τοῦτο. οὕτως γοῦν καὶ ἐν τῇ α ῥαψῳδίᾳ αὐτὸς Ἀχιλλεὺς συγκαλεῖ. ἄλλως τε καὶ διὰ τὴν χαρὰν μετὰ σπουδῆς συνδεδραμήκασιν, οὐδὲ τοὺς κήρυκας ἀναμείναντες. Οἴϊα. |
| 19 43 | Οἴακας, πηδάλια. Ταμίαι. |
| 19 44 | Οἱ φύλακες τῶν πρὸς τροφήν. Τὼ δὲ δύω σκάζοντε. |
| 19 47 [5] | Συλληπτικῶς πέφρακε. μόνος γὰρ ὁ Διομήδης ὤφειλε σκάζειν κατὰ τοῦ ταρσοῦ τετρωμένος. ὁ μέντοι Ὀδυσσεὺς τὴν πλευρὰν, εἰ μὴ κατὰ συμπάθειαν τῶν μερῶν δόξαιμεν αὐτὸν τοῦτο πεπονθέναι. Ἐρειδομένω. |
| 19 49 | Ἐπερειδόμενοι, σκηριπτόμενοι. Πρώτῃ ἀγορῇ. |
| 19 50 | Τῇ προεδρείᾳ τὸ δέ. Δεύτατος. |
| 19 51 | Ἔσχατος. Ἄρειον. |
| 19 56 | Κατ’ ἐπερώτησιν ἀναγνωστέον. θέλει γὰρ εἰπεῖν, ὅτι ἄρειον ἀμφοτέροις ὁμονοεῖν ὑπάρχει. Ἄρειον. Βέλτιον. Λυρνησόν. |
| 19 60 | Πόλις τῆς Ὑποπλακίου Θήβης τῆς Κιλικίας. Τῷ κ’ οὐ τόσσοι. |
| 19 61 | Οὕτως ἂν οὐ τοσοῦτοι. Ὀδὰξ ἕλον ἄσπετον οὖδας. Ἔδακον τὴν γῆν ἀναιρεθέντες. Προτετύχθαι. |
| 19 65 | Προγεγονέναι. Ἀσκελέως. |
| 19 68 | Ἄγαν σκληρῶς, ἀμεταστρεπτί. Μενεαινέμεν. Ὀργίζεσθαι. Ἰαύειν. |
| 19 71 | Κατευνάζεσθαι. Ἐξ ἕδρης. |
| 19 77 | Ἐκ τῆς καθέδρας. Ἑσταότος μὲν καλὸν ἀκουέμεν, οὐδὲ ἔοικεν Ὑββάλλειν. |
| 19 79 [5] | Εἰδὼς ὁ Ἀγαμέμνων, ὅτι μέλλει θορυβεῖσθαι ὡς αἴτιος γεγονὼς φθορᾶς τῇ Ἑλληνικῇ στρατιᾷ, ἡσυχίαν ἑαυτῷ προκατασκευάζει λέγων, δύσκολον εἶναι ἐν πολλῷ θορύβῳ διαλέγεσθαι. ἔνιοι δὲ καθεζόμενον τὸν Ἀγαμέμνονα ὑπενόησαν δημηγορεῖν. Ὑββάλλειν. |
| 19 80 | Ὑποκρούειν, ἐμποδίζειν τὸν λέγοντα. τινὲς δὲ κακῶς ἤκουσαν τὸ δι’ ἑτέρου λέγειν. Ἐπιστάμενον. Ἔμπειρον. Βλάβεται δέ. |
| 19 82 | Ἐμποδίζεται, βλάπτεται. Πηλείδῃ μὲν ἐγὼν ἐνδείξομαι. |
| 19 83 | Οἷον τὴν ἀπότασιν τῶν λόγων πρὸς Ἀχιλλέα ποιήσομαι φανερῶς. ἢ ἀπολογήσομαι. Σύνθεσθ’ Ἀργεῖοι. |
| 19 84 | Οἱ δὲ λοιποὶ ἀκούσαντες, εἴπατε τοῖς μὴ ἀκούσασι. Ἠεροφοῖτις. |
| 19 87 [5] | Ἡ διὰ τοῦ σκότους φοιτῶσα. ἢ ἀόρατος. ἢ ἡ ἀπροοράτως φοιτῶσα, καὶ ἐπερχομένη, ὡς τιμωρὸς τῶν ἀδικημάτων. ἔστι δὲ καταχθονία δαίμων ἡ Ἐριννύς. οἷον ἡ διερευνῶσα τὰ ἐν ταῖς πράξεσιν ἔργα. Θεὸς διὰ πάντα τελευτᾷ. |
| 19 90 | Θεὸς γὰρ πᾶσι τοῖς πραττομένοις τέλος ἐπάγει. Πρέσβα. |
| 19 91 | Ἔντιμος. Ἀᾶται. Βλάπτει. Οὐ γὰρ ἐπ’ οὔδει Πίλναται. |
| 19 92 | Οὐ γὰρ προσπελάζει τῇ γῇ. Κατ’ ἀνδρῶν κράατα βαίνει. |
| 19 93 | Κατὰ τὰς τῶν ἀνθρώπων κεφαλὰς ἐπιβαίνει. Κατὰ δ’ οὖν ἕτερόν γε πέδησεν. |
| 19 94 | Ἕνα γοῦν τινὰ ἔβλαψεν ὅτι μὴ πολλούς. Ἀάσσατο. |
| 19 95 | Ἔβλαψεν ἡ Ἄτη. Θῆλυς. |
| 19 97 | Θήλεια. Ἐϋστεφάνῳ ἐνὶ Θήβῃ. |
| 19 99 | Κατατετειχισμένῃ, μεταφορικῶς, διὰ τὸ ὑπὸ Ἀμφίονος καὶ Ζήθου αὐτὴν τετειχίσθαι. Μογοστόκος. |
| 19 103 | Ἡ περὶ τὰς τικτούσας κοπιῶσα, ἢ ἡ τοὺς μόγους ἐπικουφίζουσα τῶν τικτουσῶν. Περικτιόνεσσι. |
| 19 104 | Περιοίκοις. Αἵματος. |
| 19 105 | Ἀντὶ τοῦ σπέρματος, γένους. Ψευστήσεις. |
| 19 107 | Ψεύσῃ. Πέσῃ μετὰ ποσσὶ γυναικός. |
| 19 110 | Γεννηθῇ, ἀπὸ τοῦ παρακολουθοῦντος. Ἀάσθη. |
| 19 113 | Ἠπατήθη. Ῥίον. |
| 19 114 | Ὄρους ἀκρωτήριον. Ἰφθίμην ἄλοχον. |
| 19 116 | Τὴν Θεσσαλοῦ γυναῖκα. ἰφθίμην λέγει ἐπιθετικῶς ἀντὶ τοῦ ἀγαθήν. τὸ γὰρ κύριον αὐτῆς ὄνομα ἦν Λευκίππη. Ἐκύει. |
| 19 117 [5] | Κατὰ γαστρὸς εἶχεν. Μείς. Καὶ μὴν Αἰολικῶς, ὥσπερ ῥὶς ῥινὸς, καὶ θὶς θινός. οὕτω καὶ μεὶς μεινὸς κλιθήσεται κατὰ τὴν ἀναλογίαν. Ἠλιτόμηνον. |
| 19 118 | Διημαρτηκότα τοῦ τελείου ἀριθμοῦ τῶν ἐννέα μηνῶν. ἑπταμηνιαῖος γὰρ Εὐρυσθεὺς ἦν. ἀλιτεῖν οὖν τὸ ἀποτυχεῖν. Ἀλκμήνης δ’ ἀπέπαυσε. |
| 19 119 [45] | Ζεὺς μιγεὶς τῇ Ἠλεκτρυόνος Ἀλκμήνῃ, ὃν τρόπον εἴρηται ἐν τῇ ξ, ἔγκυον κατέστησε. μελλούσης δὲ τίκτειν, ὤμοσεν ἐν θεοῖς τὸν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ γεννηθέντα τῶν ἐξ αὐτοῦ βασιλεύσειν. Ἥρα δὲ ζηλοτύπως διατεθεῖσα, τὰς μὲν Ἀλκμήνης ὠδῖνας ἐπέσχεν, Ἀντίβειαν δὲ, ἥν τινες Νικίππην εἶπον, τὴν Σθενέλου γυναῖκα κυοφοροῦσαν Εὐρυσθέα ἑπτάμηνον τεκεῖν ἐποίησεν. ὅθεν καὶ τὰ ἑπτάμηνα γεννώμενα, τροφῆς μοῖραν εἴληχε. βασιλεὺς δὲ ὢν Εὐρυσθεὺς Ἡρακλεῖ τοὺς ἄθλους ἐπέτασσε, οὓς τελειώσας κατὰ τὰς Ἀθηνᾶς καὶ Ἀπόλλωνος ὑποθήκας, ἀθανασίας μετέλαβε. πῶς τὰ ἑπταμηνιαῖα ζωογονοῦνται, τὰ δὲ ὀκταμηνιαῖα οὔ; καὶ λέγομεν τρεῖς κινήσεις ἔχειν τὸ βρέφος ἐν τῇ γαστρί. τὴν κατὰ δ μῆνα, καθ’ ἣν τὰς φυσικὰς ἐμφαίνει κινήσεις, καὶ ἔτι τὴν καθ’ ἕβδομον, καθ’ ἣν ἔχει κίνησιν τῆς εἰς φῶς προόδου. ἀλλ’ ἡ μήτηρ ἀδυνατεῖ καὶ ἄωρός ἐστιν ἀποβαλεῖν. διὰ τοῦτο γίγνεται καὶ ἑτέρα κίνησις κατὰ τὸν θ, καθ’ ἣν ἔχει πρὸς δυνάμεως καὶ ἡ μήτηρ ἀποβαλεῖν αὐτό. αἱ δὲ κινήσεις εὐτάκτως εἰς δ. εἶθ’ οὕτως εἰς τρεῖς, ὡς εὐσθενέστεραι. εἶτα εἰς δύο μῆνας, ὡς ἔτι εὐσθενέστεραι. ἐξ ὧν ἀποτελεῖται τὸ ἐννεάμηνον. οὕτως ἔχουσι καὶ αἱ ὀπῶραι ἀπότριψιν, ὠριμότητα, καὶ ἀποβολὴν τῆς μητρὸς, καθ’ ἣν ἀποβάλλει ἡ μήτηρ ὅταν ξηρανθῇ τὸ μεταξὺ τῆς μητρὸς καὶ τῆς ὀπώρας λεγόμενον πισμάτιον. εἰς τοίνυν τὸν ἕβδομον μῆνα, ἐπεὶ ἔχει κίνησιν τῆς εἰς φῶς προόδου· εἰ γένηται τοῦτο, ἀλγεῖ μὲν ἡ μήτηρ, τὸ δὲ βρέφος σώζεται. κατὰ δὲ τὸν η. ὂν, συνεχοῦς κινήσεως οὔσης πρὸς τὸν θ, καὶ διακοπείσης ἐκείνης, ἀπόλλυται τὸ κυοφορούμενον καὶ πολλάκις καὶ ἡ μήτηρ. εἰς γὰρ τὴν συνεχῆ κίνησιν εἰ γένηται τμῆσις ἐπὶ πλέον βλάπτει, καὶ δῆλον ἐκ τῆς φλεβοτομίας. οἱ δὲ Πυθαγόρειοι καὶ μαθηματικῶς ἤτοι ἀριθμητικῶς τὴν αἰτίαν ἀποδιδόασιν, λέγοντες· ἐκκείσθω τρίγωνον σκαληνὸν τὸ α, β, γ, ἔχον τὴν μὲν α, β, μονάδων δ. τὴν δὲ β, γ, μονάδων ε. τὴν δὲ α, γ, μονάδων γ. φανερὸν ὅτι κατὰ τοὺς Πυθαγορείους ὁ μὲν γ, καὶ ὁ ε ἄῤῥενες, ὡς περιττοί· ὁ δὲ δ θῆλυς, ὡς ἄρτιος. |
| 19 119 (50) [70] | πεπολυπλασιάσθω ὁ δ ἐπὶ τῶν ε, γίνονται κ. καὶ ὁ ε, ἐφ’ ἑαυτὸν κε, ὁμοῦ με. ταῦτα ἐπὶ τὸ ἥμισυ τοῦ ἐμβαδοῦ τοῦ τριγώνου ἤτοι τὸν ϛ, γίνονται σο, ἃ περιέχουσι χρόνον μηνῶν θ. πάλιν τὸν δ ἐπὶ τὸν ε, γίνονται κ. τὸν γ ἐπὶ τὸν ε, γίνονται ιε, ὁμοῦ λε. ταῦτα ἐπὶ τὸ ἥμισυ τοῦ ἐμβαδοῦ τοῦ τριγώνου τὸν ϛ, ὁμοῦ σι. ἃ περιέχουσι χρόνον μηνῶν ζ. πάλιν τὸν γ, ἐπὶ τὸν ε, γίνονται ιε. ἐφ’ ἑαυτὸν γίνονται κε, ὁμοῦ μ. ταῦτα ἐπὶ τὸ ἥμισυ τοῦ ἐμβαδοῦ τὸν ϛ, γίνονται σμ. καὶ περιέχουσι χρόνον μηνῶν η. ἐπεὶ οὖν μόνον ἐπὶ τῶν θ καὶ ζ κατὰ φυσικὴν συμπλοκὴν ἄῤῥενος, καὶ θήλεος τοῦ ε, καὶ δ, καὶ γ, οἱ ἀριθμοὶ τῶν ζ καὶ θ γίνονται, εἰκότως τὰ οὕτω τικτόμενα ζωογονεῖται. ἐπὶ δὲ τῶν η μηνῶν, οὐ φαίνεται ἄῤῥενος συμπλοκὴ πρὸς τὸ θῆλυ. οὔτε γὰρ ὁ ε, οὔτε ὁ γ γίγνονται ἐπὶ τὸν δ, ὅς ἐστι θῆλυς. εἰκότως οὖν παρὰ φύσιν οὔσης τῆς συμπλοκῆς, οὐ ζωογονεῖται τὰ τικτόμενα. Ἀργικέραυνε. |
| 19 121 | Λαμπρὸν ἔχων κεραυνὸν, ἢ ταχύν. Σθενέλοιο πάϊς Περσηϊάδαο. |
| 19 123 | Εὐρυσθέως. ἦν γὰρ Περσέως ἔγγονος, ὅθεν Περσηϊάδην αὐτόν φησι. Οὔ οἱ ἀεικές. |
| 19 124 | Οὐ δεινὸν καὶ ἀεικὲς καὶ ἀπεοικὸς, καὶ οὐ χαλεπὸν αὐτῷ. Αὐτίκα δ’ εἷλ’ Ἄτην κεφαλῆς λιπαροπλοκάμοιο. |
| 19 126 | Ἀφείλετο δὲ ἐκ τῆς αὐτοῦ βαθυπλοκάμου κεφαλῆς τὴν Ἄτην. οἱ δὲ ἐκ τῆς ἠλειμμένους πλοκάμους ἐχούσης. Καρτερὸν ὅρκον. |
| 19 127 [10] | Τὸ Στυγὸς ὕδωρ. τὴν Στύγα Ὠκεανοῦ παῖδα οὖσαν καὶ αὐτὴν τιμιωτάτην τῶν ἀδελφῶν μετὰ τὴν τῶν οὐρανίων θεῶν μάχην τῶν λεγομένων Τιτάνων, εἶναι συνέβη διὰ τήνδε τὴν αἰτίαν. οἱ περὶ Κρόνον Οὐρανοῦ παῖδες ἀρχαῖοι Τιτᾶνες τοῖς ἀμφὶ τὸν Δία νεωτέροις θεοῖς πόλεμον ἤραντο, καὶ τοῦ Διὸς συμμάχους ἀγείροντος, ἡ Στὺξ πρώτη πάντων σὺν τοῖς παισὶν αὐτῆς παρεγένετο. δι’ ὃ ἐξόχως αὐτὴν ἐτίμησαν οἱ περὶ τὸν Δία θεοί. καὶ τὸ ὕδωρ αὐτῆς τῆς ἐν ᾅδου πηγῆς θεῶν ὅρκον ἐποίησαν. Τάχα. |
| 19 131 | Ταχέως. Ἀρέσαι. |
| 19 138 | Φιλοποιήσασθαι, ἁρμόσασθαι. Δῶρα μὲν αἴκ’ ἐθέλησθα παρασχέμεν. |
| 19 147 | Τὰ μὲν δῶρα εἴτε θέλεις παρασχεῖν, εἴτε καὶ παρ’ ἑαυτῷ ἔχειν, ἐν σοί ἐστι. Παρά σοι. |
| 19 148 | Πάρεστί σοι. Κλοτοπεύειν. |
| 19 149 | Ἤτοι ὑποκλέπτειν αὐτοὺς τῆς μάχης ἐν τοῖς λόγοις, ἢ ἑτέρου τινὸς ἐπιθυμεῖν. Διατρίβειν. |
| 19 150 [5] | Χρονουργεῖν, παρέλκειν. Ἔτι γὰρ μέγα ἔργον ἄρεκτον. Ἀτελείωτον, ἄπρακτον. ἤτοι δὲ περὶ τῆς Πατρόκλου ταφῆς λέγει, ἢ τῆς τοῦ Ἕκτορος ἀναιρέσεως. Πρῶτον. |
| 19 158 [5] | Νῦν καθάπαξ. Ὁμιλήσωσι φάλαγγες. Εἰς ταυτὸ συνέλθωσιν αἱ τῶν στρατιωτῶν τάξεις πολεμοῦσαι, συμπλακεῖσαι. Πάσασθαι. |
| 19 160 | Γεύσασθαι. Ἄνωχθι. Κέλευσον. Τὸ γὰρ μένος ἐστὶ καὶ ἀλκή. |
| 19 161 | Τοῦτο γὰρ τῆς θρεπτικῆς δυνάμεως ἐστὶ παρασκευαστικὸν παντὸς τοῦ σώματος. Ἄκμηνος. |
| 19 163 | Ἄγευστος. Μενοινάα. |
| 19 164 | Προθυμεῖται. Θαρσαλέον. |
| 19 169 | Ὑπομονητικὸν, τολμηρόν. Ἐρωῆσαι. |
| 19 170 | Ὑποχωρῆσαι. Σκέδασον. |
| 19 171 | Σκόρπισον. Ἰανθῇς. |
| 19 174 | Διαχυθῇς, χαρῇς. Ἀρεσάσθω. |
| 19 179 | Δι’ ἀρέσκειαν θεραπευσάτω, φιλοφρονησάτω. Πιείρῃ. |
| 19 180 [5] | Λιπαρᾷ, δαψιλεῖ, πολυτελεῖ. ἔστι δὲ μεταφορά. Ἵνα μή τι δίκης ἐπιδευὲς ἔχησθα. Ἵνα μηδὲν ἐλλίπῃ τῶν ὀφειλόντων πρὸς σὲ δικαίως πραχθῆναι. Ἐπ’ ἄλλῳ. |
| 19 181 | Πρὸς ἄλλους. Οὐ μὲν γάρ τι νεμεσσητὸν, βασιλῆα Ἄνδρ’ ἀπαρέσσασθαι. |
| 19 182 [5] | Οὐ μεμπτὸς γὰρ ὑπάρχει βασιλεὺς θεραπεύων ἄνδρα ὃν προηδίκησεν. Χαλεπήνῃ. |
| 19 183 | Κακῶς βλάψῃ. ὅ ἐστιν, εἰς ὀργὴν ἔλθῃ. Ἐν μοίρῃ. |
| 19 186 | Κατὰ τὸ προσῆκον, κατὰ τὸ πρέπον. Πρὸς δαίμονος. |
| 19 188 | Κατὰ θεόν. Μιμνέτω. |
| 19 189 | Μενέτω. Αὖθι. Αὐτόθι. Ἐπειγόμενός περ. Καίτοι σπεύδων. Κρινάμενος. |
| 19 193 | Ἐπιλεξάμενος. Κούρητας. Κούρους, νέους. Ἐνεγκέμεν. |
| 19 194 | Ἐνεγκεῖν. Χθιζόν. |
| 19 195 | Χθές. Ὑπέστημεν. Ὑπεσχόμεθα. Ταμέειν. |
| 19 197 | Διχοτομῆσαι. δι’ ἐντόμων ποιήσασθαι. Ἄλλοτέ περ καὶ μᾶλλον ὀφέλλετε ταῦτα πένεσθαι. |
| 19 200 [5] | Ἄλλοτε ποτὲ ταῦτα δρᾷν ὀφείλετε, παυσαμένου τοῦ πολέμου, καὶ μὴ τοσαύτης ὀργῆς κατεχούσης τὴν ψυχήν. Μεταπαυσωλή. |
| 19 201 | Ἀνάπαυσις. Μένος ἦσιν. |
| 19 202 | Ὀργὴ ὑπάρχῃ. Κέαται. |
| 19 203 | Κεῖνται. Δεδαϊγμένοι. Διακεκομμένοι. Βρωτύν. |
| 19 205 | Βρῶσιν. Ἦτ’ ἂν ἔγωγε. Τέως ἂν ἐγώ. Ἐπὴν τισαίμεθα λώβην. |
| 19 208 | Ἐπειδ’ ἂν τὴν ὑπὲρ τῶν ἀποθανόντων ὕβριν καὶ βλάβην ἐκδικήσωμεν. Ἱείη. |
| 19 209 | Καθίει. Κεῖται ἀνὰ πρόθυρον τετραμμένος. |
| 19 212 [5] | Κεῖται ἐπὶ τὴν θύραν ὁρῶν. Ὅ ἐστι τετραμμένους ἔχων ἐν αὐτῇ τοὺς πόδας. οὕτω γὰρ τίθενται οἱ νεκροί. διὰ τὸ ἐξερχομένους τοῦ ἀνθρωπίνου βίου μηκέτι ἀναστρέφειν εἰς τοὺς οἴκους. Τό μοι. |
| 19 213 | Διό μοι. Προβαλοίμην. |
| 19 218 | Νικήσαιμι. Ἐπεὶ πρότερος γενόμην. |
| 19 219 | Ἐπειδὴ πρεσβύτερος ὑπάρχω. Αἶψά τε φυλόπιδος πέλεται κόρος ἀνθρώποισι. |
| 19 221 [5] | Ταχέως γὰρ κόρος λαμβάνει τοὺς ἀνθρώπους ἐν τῇ μάχῃ. ὀλίγοι εἰσὶν οἱ ἀπολειπόμενοι ζῶντες, πολλοὶ δὲ οἱ φονευόμενοι. Καλάμην. |
| 19 222 [5] | Καλάμη δὲ κυρίως τὸ ξυλῶδες τῶν ἀσταχύων. ἢ τοὺς στάχυας περιφραστικῶς. ἀλληγορικῶς οὖν καλάμην νῦν κέκληκε τὰ σώματα τῶν ἀνῃρημένων. ἄμητον δὲ τὸν τοῦ θέρους καιρόν. θέλων δηλῶσαι, ὅτι τροπῆς ἐκ Διὸς γιγνομένης πολλοὶ πίπτουσι κατὰ πόλεμον. Ἄμητος. |
| 19 223 [5] | Προπαροξυτόνως μὲν, ὁ ἀμώμενος καὶ θεριζόμενος καρπὸς τοῦ σίτου. ἀμητὸς δὲ ὀξυτόνως ὁ καιρὸς τοῦ θέρους. Ὀλίγιστος. Ὀλίγος, μικρός. Ἐπὴν κλίνῃσι τάλαντα Ζεύς. Ὁπόταν τροπὴν ἐργάσηται ὁ Ζεύς. Ἐπήτριμοι. |
| 19 226 | Ἐπάλληλοι, πυκνοί. Νηλέα. |
| 19 229 | Ἀνηλεῆ, ἀσυμπαθῆ. Ἐπ’ ἤματι δακρύσαντας. Μίαν ἡμέραν κλαύσαντας. Νωλεμές. |
| 19 232 | Ἀδιαλείπτως. Ἑσσάμενοι. |
| 19 233 | Περιβαλόμενοι, ἐνδυσάμενοι. Ἀτειρέα. Τὸν ἀκαταπόνητον, καὶ ἄτρωτον. Ὀτρυντύν. |
| 19 234 | Παρακέλευσιν, παρόρμησιν. Ἰσχαναάσθω. Ἀναμενέτω, ἀπεχέσθω. Ὀπάσσατο. |
| 19 238 | Προσηταιρίσατο, ἀκολούθους ἔλαβε. Στήσας. |
| 19 247 | Ἀριθμήσας. ἢ διὰ ζυγοῦ στήσας. οὕτως γὰρ οἱ ἀρχαῖοι τὰ χρήματα ἐστάθμιζον, ὅθεν ὀβολοστάται εἴρηνται. Ἐπ’ αὐτόφιν. |
| 19 255 | Ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ τόπου. Ὕπατος. |
| 19 258 | Πρῶτος, μέγιστος. Τίνυνται. |
| 19 260 | Τιμωροῦνται. Ἐπενεῖκαι. |
| 19 261 | Ἐπιβαλεῖν, ἅψασθαι. Οὔτ’ εὐνῆς πρόφασιν κεχρημένος. |
| 19 262 | Ὡς οὔτε τῆς συνουσίας αὐτῆς χρῄζων ἀφειλόμην. Ἀπροτίμαστος. |
| 19 263 | Ἀνύβριστος. ἄθικτος συνουσίας, καὶ μίξεως ἀνδρός. Ὅς τις σφ’ ἀλίτηται ὀμόσσας. |
| 19 265 | Ὅς τις ἁμάρτῃ ἐπιορκήσας. Στόμαχον. |
| 19 266 | Λαιμόν. Τὸν μὲν Ταλθύβιος Ῥίψ’ ἐπιδινήσας. |
| 19 267 [5] | Ἐπιστραφείς φησιν ἔῤῥιψεν εἰς θάλασσαν τὸν κάπρον. σημαίνει ὅτι τὰ ἀπὸ τῶν ὅρκων ἱερεῖα οὐκ ἤσθιον, ἀλλ’ ἐῤῥίπτουν, ἢ ἔκαιον, ὡς ἐν τῇ γ. φησί. Βόσιν. |
| 19 268 | Βορὰν, βρῶσιν. Διδοῖσθα. |
| 19 270 | Διδοῖς. Ἀμήχανος ἀλλά ποθι Ζεύς. |
| 19 273 | Ὥστε τὸν Δία ἀμήχανον δηλοῦσθαι, ὅ ἐστι κακομήχανον. Ἀγορὴν αἰψηρήν. |
| 19 276 | Τὴν ταχέως ἀθροισθεῖσαν. Ἀμφ’ αὐτῷ. |
| 19 284 | Περιπλακεῖσα τῷ Πατρόκλῳ δηλονότι. Λίγ’ ἐκώκυεν. Ὀξέως ἐθρήνει. Ἄμυσσε. Κατέξεε τοῖς ὄνυξιν, ἐσπάραττεν. Κιχάνομαι. |
| 19 289 | Καταλαμβάνω. Ὄρχαμε. Ἡγεμών. Ἂψ ἀνιοῦσα. |
| 19 290 | Εἰς τοὐπίσω ἀνερχομένη. Ὥς μοι δέχεται κακὸν ἐκ κακοῦ αἰεί. Ὡς ἐν ἀδιαλείπτοις γίγνομαι κακοῖς. Κηδείους. |
| 19 294 | Εὐνουστάτους, καὶ μᾶλλον διαφέροντας τῇ συγγενείᾳ. φροντίδος ἀξίους. Ἐπέσπον. Ἐπηκολούθησαν. Ἔφασκες. |
| 19 297 | Ἔλεγες. Κουριδίην. |
| 19 298 | Τὴν παρθενικήν. Ἄξειν. Ἀπάξειν. Δαίσειν. |
| 19 299 | Εὐωχήσειν. Ἄμοτον. |
| 19 300 | Ἀμότως, ἀπληρώτως. Σφῶν δ’ αὐτῶν κήδε’ ἑκάστη. |
| 19 302 [5] | Αἱ δὲ λοιπαὶ γυναῖκες σὺν τῇ Βρισηΐδι δῆθεν, ὡς ἐπὶ προφάσει Πατρόκλου ἔκλαιον· τῇ δὲ ἀληθείᾳ, ἑκάστη ἐπ’ αὐτῷ ἐθρήνει τὴν ἑαυτῆς συμφοράν. Σίτοιο. |
| 19 306 | Ἄρτου. Ἄσασθαι. |
| 19 307 | Κορεσθῆναι. Δύντα δ’ ἐς ἠέλιον. |
| 19 308 | Ἕως ἡλίου δυσμάς. Ἀπεσκέδασεν. |
| 19 309 | Ἀπεσκόρπισε. Τέρποντες. |
| 19 312 | Ἀντὶ τοῦ τέρπειν βουλόμενοι, παρηγοροῦντες. Πυκινῶς. Συνετῶς. Ἀκαχήμενον. Λυπούμενον. Ἀδινῶς ἀνενείκατο. |
| 19 314 | Ἀθρόως καὶ ἐλεεινῶς καὶ οἰκτρῶς ἀνέκραξε. ἢ οἱονεὶ ἀνεστέναξε, καὶ πολὺ ἤγαγε πνεῦμα. Δυσάμμορε. |
| 19 315 | Κακόμοιρε. Λαρόν. |
| 19 316 | Ἡδύ. Αἶψα καὶ ὀτραλέως. |
| 19 317 | Ἐνεργῶς, καὶ σπουδαίως. τὸ αὐτὸ εἶπεν ἐπιτάσεως χάριν. Σπερχοίατο. Ταρασσόμενοι ἐπείγοιντο. Σῇ ποθῇ. |
| 19 321 | Τῷ σῷ πόθῳ, τῇ σῇ ζητήσει. Κακώτερον. Χεῖρον. Πυθοίμην. |
| 19 322 | Ἀκούσαιμι. Τέρεν. |
| 19 323 | Ἁπαλὸν, ὑγρόν. Εἴβει. Κυρίως μὲν σπένδει. Ἄρτι δὲ προχεῖ, στάζει. Χήτει. |
| 19 324 | Στερήσει, ἐνδείᾳ, σπάνει. Ῥιγεδανῆς. |
| 19 325 | Φρικτῆς, χαλεπῆς. Ἐώλπει. |
| 19 328 | Ἤλπιζεν. Σκυρόθεν. |
| 19 332 [25] | Σκύρος νῆσος μία τῶν Κυκλάδων. Ἀλεξάνδρου Ἑλένην ἁρπάσαντος, Ἀγαμέμνων καὶ Μενέλαος τοὺς Ἕλληνας κατὰ Τρώων ἐστρατολόγησαν. Πηλεὺς δὲ προγιγνώσκων ὅτι μοιρίδιον ἦν ἐν Τροίᾳ θανεῖν Ἀχιλλέα, παραγενόμενος εἰς Σκύρον πρὸς Λυκομήδην τὸν βασιλέα παρέθετο τὸν Ἀχιλλέα, γυναικείαν ἐσθῆτα ἀμφιέσας ὡς κόρην. ὁ δὲ αὐτὸν μετὰ τῶν θυγατέρων ἀνέτρεφε. χρησμοῦ δὲ δοθέντος, μὴ ἁλώσεσθαι τὴν Ἴλιον χωρὶς Ἀχιλλέως, πεμφθέντες ὑφ’ Ἑλλήνων Ὀδυσσεὺς, Φοῖνιξ, καὶ Νέστωρ, Πηλέως ἀρνουμένου παρ’ αὐτῷ τὸν παῖδα τυγχάνειν, πορευθέντες εἰς Σκύρον ὑπονοήσαντες μετὰ τῶν παρθένων τὸν Ἀχιλλέα τρέφεσθαι, ταῖς Ὀδυσσέως ὑποθήκαις, ὅπλα καὶ ταλάρους ἔῤῥιψαν σὺν ἱστουργικοῖς ἐργαλείοις ἔμπροσθεν τοῦ παρθενῶνος. αἱ μὲν οὖν κόραι ἐπὶ τοὺς ταλάρους ὥρμησαν, ὁ δ’ ἐπὶ τὰ ὅπλα. πρότερον δὲ ταῖς παρθένοις συνδιατρίβων, ἔφθειρε Δηϊδάμειαν τὴν Λυκομήδους. ἥτις ἐξ αὐτοῦ ἐγέννησε Πύῤῥον τὸν ὕστερον Νεοπτόλεμον κληθέντα. ὅς τις τοῖς Ἕλλησι νέος ὢν συνεστρατεύσατο μετὰ θάνατον τοῦ πατρός. ἡ ἱστορία παρὰ τοῖς Κυκλικοῖς. Κτῆσιν. |
| 19 333 | Κτήματα. Ἀκαχῆσθαι. |
| 19 335 | Λυπεῖσθαι. Πύθοιτο. |
| 19 337 | Ἀκούσει. Μυρομένους. |
| 19 340 | Κλαίοντας. Πάμπαν. |
| 19 342 | Παντελῶς δή. Ἀποίχεαι. Οἴχῃ, πεπόρευσαι. Μέμβλεται. |
| 19 343 | Μέλει, παρακάθηται. Μετὰ δεῖπνον. |
| 19 346 | Ἐπὶ τὸ δεῖπνον. Νέκταρ. |
| 19 347 | Θεῖον πόμα. Ἀμβροσίην. Θείαν τροφήν. Ἵκηται. |
| 19 348 | Καθίκηται, καθάψηται. Ἅρπῃ. |
| 19 350 [5] | Εἶδος ὀρνέου. τινὲς ἰκτῖνον καλοῦσιν, ἕτεροι δὲ φήνην. λέγεται δὲ καὶ τὸ δρέπανον. Τανυπτέρυγι. Μακρὰς πτέρυγας ἐχούσῃ. Λιγυφώνῳ. Ὀξυφώνῳ. Ἐκκατέπαλτο. |
| 19 351 | Καθήλατο. Ἐρισθενέος. |
| 19 355 | Μεγαλοσθενοῦς, ἰσχυροῦ. Πυκινόν. Πυκνὸν, ἀσφαλές. Ἐκποτέονται. |
| 19 357 | Ἐξίπτανται. Ὑπαὶ ῥιπῆς. |
| 19 358 | Ὑπὸ σφοδρότητος καὶ ὁρμῆς. Αἰθρηγενέος. Τοῦ αἰθρίαν ποιοῦντος. Γανόωσαι. |
| 19 359 | Λάμπουσαι. Ἐκφορέοντο. |
| 19 360 | Ἐξεφέροντο. Κραταιγύαλοι. |
| 19 361 | Ἰσχυρὰ γύαλα ἔχοντες. ἰσχυροί. Γύαλα δὲ τὰ κοιλώματα. Ὑπὸ στεροπῆς. |
| 19 363 | Ἀστραπῆς, λαμπρότητος. Καναχή. |
| 19 365 | Ψόφος. Σέλας. |
| 19 366 | Λαμπρότης. Ἄτλητον. |
| 19 367 | Ἀνυπομόνητον, ἀκαρτέρητον. Δύσετο. |
| 19 368 | Ἐνεδύσατο. Μήνης. |
| 19 374 | Σελήνης. Οἰοπόλῳ. |
| 19 377 | Ἐν ᾧ ὄϊες πολοῦνται, καὶ ἀναστρέφονται. Ἀείρας. |
| 19 380 | Ἐπάρας. Περισσείοντο. |
| 19 382 | Περιεσείοντο. Ἔθειραι. Αἱ ἐξ ἔθους κεκοσμημέναι κόμαι. Ἵει. |
| 19 383 | Ἐνεποίκιλλεν, ἐνέβαλεν. Ἐφαρμόσσειεν. |
| 19 385 | Ἁρμόσειεν. Ἐντρέχοι. Ἀκωλύτως χρῷτο, ὥστε μὴ ἐμποδίζεσθαι. Τῷ δ’ ηὖτε πτερὰ γίνετο. |
| 19 386 | Τῷ δὲ Ἀχιλλεῖ κοῦφα καὶ ἁρμόδια τὰ ὅπλα ἐγίγνοντο ὡσεὶ πτερά. Σύριγγος. |
| 19 387 | Τῆς δορατοθήκης. Ἐπίστατο. |
| 19 389 | Ἀντὶ τοῦ ἠδύνατο. Πῆλαι. Κινῆσαι, σεῖσαι. Πηλιάδα. |
| 19 390 | Τὴν ἐκ Πηλίου ὄρους Θεσσαλίας τμηθεῖσαν. λέγει δὲ τὸ δόρυ. μελία γὰρ εἶδος δένδρου ἐπιτηδείου πρὸς κατασκευὴν δοράτων. Ἄλκιμος. |
| 19 392 | Ἀλκιμέδων, ὑποκοριστικῶς. Λέπαδνα. |
| 19 393 | Οἱ ὑποτραχήλιοι ἱμάντες, οἱ μασχαλιστῆρες. Τηλεκλυτά. |
| 19 400 | Πάνυ ἔνδοξα. Ποδάργης. Τοῖς ποσὶν ἐπαρκούσης. ταχείας. Ἄλλως. |
| 19 401 | Μὴ οὐχὶ οὕτως, κατὰ ἄλλην ἔννοιαν. Φράζεσθε. Σύνετε, νοεῖτε. Ἐπεί χ’ ἑῶμεν πολέμοιο. |
| 19 402 | Ἐπειδ’ ἂν ἀναμιχθῶμεν τοῖς πολεμίοις, ἔνιοι δὲ χέομεν, ὑποχωρήσομεν. Ἐπεί χ’ ἑῶμεν. Ἐπειδ’ ἂν κορεσθῶμεν. Ὑπὸ ζυγόφιν. |
| 19 404 | Ὑπὸ ζυγοῦ. Αἰόλος. Ἀντὶ τοῦ ταχύς. Ἤμυσσε καρήατι. |
| 19 405 [5] | Παρέκλινε τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ. ταχέως δὲ εἰς θάτερον ἔκλινε τὴν κεφαλὴν, παρεπιστρέψας εἰς τοὐπίσω, ὡς προσβλέψων τῷ Ἀχιλλεῖ μέλλων αὐτῷ διαλέγεσθαι. Χαίτη. Θρίξ. Ζεύγλης. |
| 19 406 | Ζεύξεως, ζυγοῦ. Αὐδήεντα. |
| 19 407 | Φωνῇ ἐνάρθρῳ χρώμενον. Κραταιή. |
| 19 410 | Ἰσχυρά. Νωχελίῃ. |
| 19 411 | Βραδυτῆτι, ἀσθενείᾳ. Θέοιμεν. |
| 19 415 | Τρέχοιμεν. Μόρσιμον. |
| 19 417 | Μεμοιραμένον, εἱμαρμένον. Θεῷ τε καὶ ἀνέρι. Ὑπὸ θεοῦ Ἀπόλλωνος καὶ ἀνδρὸς Ἀλεξάνδρου. Δαμῆναι. Δαμασθῆναι. Ὣς ἄρα φωνήσαντος Ἐριννύες ἔσχεθον αὐδήν. |
| 19 418 [5] | Οὕτως εἰπόντος φησὶ τοῦ ἵππου ἐπέσχον αὐτοῦ αἱ Ἐριννύες τὴν φωνήν. πάντα γὰρ τὰ παράλογα καὶ τεράστια δοκεῖ ὑπὸ Ἐριννύων γίγνεσθαι. Θωρήσσοντο. |
| 20 1 | Καθωπλίζοντο. Ἀμφὶ σέ. |
| 20 2 | Περὶ σέ. ὀρθοτονητέον τὴν ἀντωνυμίαν. Ἀκόρητοι. Ἀπλήρωτοι. Θρωσμῷ. |
| 20 3 [5] | Ὑψηλῷ τόπῳ, ὅθεν ἐστὶ καταθορεῖν, καὶ πηδῆσαι. ἔστι δὲ οὗτος ἐν Ἰλίῳ, σταδίων πέντε τὴν περιμέτρον μεταξὺ Σιμοῦντος ποταμοῦ, καὶ τῆς Ἰλιέων καλουμένης κώμης. ὅπου καὶ τὰς θεὰς κριθῆναι λέγουσι περὶ κάλλους. ὀνομάζεται δὲ Καλλικολώνη, ἐπεὶ τῶν πέριξ τόπων ἐπισημότατός ἐστιν. ἡ ἱστορία παρὰ Δημητρίῳ τῷ Σκηψίῳ. Θέμιστα. |
| 20 4 | Ἀντὶ τοῦ Θέμιν, δικαιοσύνην, ἥτις ἐστὶ μία τῶν Τιτανίδων. Κρατὸς ἀπ’ Οὐλύμποιο. |
| 20 5 | Κορυφῆς τοῦ Ὀλύμπου, τῆς ἀκρωρείας. Πολυπτύχου. Πολλὰς ἀποκλίσεις καὶ ἐξοχὰς ἔχοντος. Φοιτήσασα. |
| 20 6 | Παραγενομένη. Ἀπέην. |
| 20 7 [5] | Ἀπῆν. Νόσφι. Χωρίς. τὸν δὲ Ὠκεανὸν οὐ παρέλαβεν εἰς τὸ τῶν θεῶν συνέδριον. ἵνα μὴ κωλύσῃ αὐτοὺς τῆς πρὸς ἀλλήλους μάχης, πρεσβύτατος ὑπάρχων. Οὔτ’ ἄρα Νυμφάων ταί τ’ ἄλσεα καλὰ νέμονται. |
| 20 8 [10] | Αἱ τὰ ἄλση κατοικοῦσαι Νύμφαι, Ἀλσηΐτιδες καλοῦνται. αἱ δὲ ἐπὶ τῶν δένδρων, Ἁμαδρυάδες. αἱ δὲ τὰ νάματα τῶν ὑδάτων, Ναΐδες καὶ Ὑδριάδες. Καὶ τούτων αἱ μὲν Κρηνῖδες, αἱ δὲ Ἐπιποταμίδες. αἱ δὲ ἐπὶ τῶν βοσκημάτων, Ἐπιμηλίδες. αἱ δὲ ἐπὶ τῶν ὀρῶν, Ὀρεστιάδες. καὶ ὅσαι ταύταις ὅμοιαι. ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἑλῶν, Ἑλειονόμοι. Πείσεα. |
| 20 9 | Τὰ ὑδρηλὰ χωρία, τοὺς καθύγρους τόπους. ἀπὸ τοῦ εἶναι ἐν αὐτοῖς πεῖσαι. ὅ ἐστι ποτίσαι. Ποιήεντα. Βοτάνην ἔχοντα. Οὐδ’ Ἐνοσίχθων Νηκούστησε θεᾶς. |
| 20 13 [5] | Ὁ δὲ Ποσειδῶν οὐ παρήκουσε τῆς Θέμιδος. τοῦτο δὲ εἴρηκε διὰ τὴν γεγονυῖαν αὐτῷ μικρῷ πρόσθεν πρὸς τὸν Δία φιλονεικίαν. Νηκούστησε. |
| 20 14 | Παρήκουσε. Μετ’ αὐτούς. Πρὸς αὐτούς. Δέδῃε. |
| 20 18 | Φαίνεται, φλέγει. Ξυνάγειρα. |
| 20 21 | Συνήγειρα, ἤθροισα. Πτυχί. |
| 20 22 | Ἀποκλίσει, ἐξοχῇ. Ἵκησθε. |
| 20 24 | Παραγένησθε. Χώεται. |
| 20 29 | Λυπεῖται. Ὑπὲρ μόρον. |
| 20 30 | Παρὰ τὸ εἱμαρμένον. παρὰ τὸ δέον. Ἀλίαστον. |
| 20 31 | Χαλεπὸν, ἄφυκτον. Ἔγειρεν. Ἤγειρεν, ἐκίνησε. Δίχα. |
| 20 32 | Διχῶς, εἰς δύο. Ἀγῶνα νεῶν. |
| 20 33 | Τὴν συναγωγὴν τῶν πλοίων. Ἐριούνης. |
| 20 34 | Μεγάλην ὄνησιν παρέχων, μεγαλωφελής. Πευκαλίμῃσι. |
| 20 35 | Δριμείαις, συνεταῖς. Βλεμεαίνων. |
| 20 36 | Ἐπιῤῥωνύμενος, ἐπιών. Ἀκερσεκόμης. |
| 20 39 | Μὴ κειρόμενος τὴν κόμην. ἀεὶ κομῶν, διὰ τὰς ἀκτῖνας. ἶσος γὰρ τῷ ἡλίῳ ὁ Ἀπόλλων. Ἐκύδανον. |
| 20 42 | Ἐδόξαζον. Ἐπ’ ἀκτάων. |
| 20 50 [5] | Ἐπὶ τῶν αἰγιαλῶν. λέγω δὴ τῶν παραθαλασσίων τόπων τῶν τῇδε κακεῖσε τοῦ ναυστάθμου προβεβλημένων. Ἐριδούπων. Μεγαλοήχων. Μακρὸν ἀΰτει. Μέγα ἐβόα. Αὖεν. |
| 20 51 | Ἐφώνει, ἐβόα. ἐὰν δὲ δασύνηται, ἐξέκαιεν. Ἐρεμνῇ. Σκοτεινῇ, φοβερᾷ. Ὀξύ. |
| 20 52 | Χαλεπὸν, δριμύ. Θέων ἐπὶ καλλικολώνῃ. |
| 20 53 [5] | Ὅ ἐστι τρέχων. Ἀρίσταρχος ἀνέγνω περισπωμένως, τὸ χωρίον θεῶν λέγων· ἡ δὲ Καλλικολώνη ἐστὶν ὑψηλὸς τόπος. Ῥήγνυντο. |
| 20 55 | Ἔῤῥησσον. Ἐτίναξε. |
| 20 57 | Διέσεισεν. Ἀπειρεσίην. |
| 20 58 | Μεγάλην. Πόδες. |
| 20 59 | Τὰ καταλήγοντα τῶν ὀρῶν, μεταφορικῶς. Ἴαχεν. |
| 20 62 | Ἐβόα. Στυγέουσι. |
| 20 65 | Δεδοίκασι, φοβοῦνται. Ξυνιόντων. |
| 20 66 | Συνερχομένων. Ἤτοι μὲν γὰρ ἔναντα Ποσειδάωνος ἄνακτος. |
| 20 67 [45] | Καὶ τὰ ἑξῆς. ἡ τῶν θεῶν μάχη περιέχει φυσικὴν στοιχείων πρὸς στοιχεῖα ἀντίταξιν, κακιῶν πρὸς ἀρετάς. Ἀπόλλων μὲν γὰρ ἐναντιοῦται Ποσειδῶνι. τὸ μερικὸν πῦρ, τῷ παντὶ ὑγρῷ. Ἀθηνᾶ δὲ Ἄρεϊ. ἡ φρόνησις τῇ ἀφροσύνῃ. Ἥρα δὲ Ἀρτέμιδι. ὁ περίγειος ἀὴρ τῇ σελήνῃ. Ἑρμῆς δὲ Λητοῖ. ὁ λόγος τῇ λήθῃ. Ἥφαιστος δὲ Ξάνθῳ. τὸ ὅλον πῦρ μέρει τοῦ ὕδατος. Διατί δὲ οὗτοι οἱ θεοὶ προῄρηνται βοηθεῖν τοῖς Ἕλλησιν, Ἥρα, Ἀθηνᾶ, Ποσειδῶν, Ἥφαιστος, Ἑρμῆς· τοῖς δὲ Τρωσὶν, Ἀπόλλων, Ἄρτεμις, Λητὼ, Σκάμανδρος, Ἀφροδίτη; Ἥρα μὲν οὖν Ἕλλησι βοηθεῖ, ὅτι γαμήλιος ἐστὶν ἡ θεά. μισεῖ δὲ μοιχὸν ὄντα τὸν Ἀλέξανδρον. ἢ ὅτι ἐν τῷ Ἄργει ἐτιμᾶτο λαμπρῶς. ὅθεν φησὶν ὁ Ποιητὴς καὶ τὸ, Ἥρη τ’ Ἀργείη. ἢ καὶ ὅτι ὡς τὸ Ἄργος οὕτως οἰκεία ἦν αὐτῇ καὶ ἡ Σπάρτη καὶ ἡ Μυκήνη. ὥς φησιν ἐν τῇ δ. Ἀθηνᾶ δὲ ἤτοι διὰ ἀποδοκιμασθῆναι ὑπὸ Ἀλεξάνδρου. ἢ διὰ τὸ ἀλλοτρίους εἶναι τῆς συνέσεως τοὺς βαρβάρους. Ποσειδῶν δὲ ἐπεὶ οἱ πλείους τῶν Ἑλλήνων νησιῶταί εἰσι. καὶ διὰ τὸ ὀργίζεσθαι μὲν Λαομέδοντι ἐπὶ τῇ ἀποστερήσει τοῦ μισθοῦ τῆς τειχοποιΐας. Ἑρμῆς δὲ ὅτι ἐξ Ἀρκαδίας. ἢ ὅτι λόγιος. ἢ ὅτι ἐπειδὴ κήρυκας ἀποσταλέντας πρὸς αὐτοὺς ὑπὸ Ἑλλήνων ἐπὶ διαλύσει ἠβουλήθησαν ἀνελεῖν οἱ Τρῶες. τῶν δὲ κηρύκων προστάτης ὁ Ἑρμῆς. Ἥφαιστος δὲ διὰ τὸ μισεῖν Ἄρην ὅτι ἐμοίχευσεν αὐτοῦ τὴν γυναῖκα Ἀφροδίτην. τοῖς δὲ Τρωσὶ προέστη Ἄρης, τὸ ὅμοιον μεταδιώκων, φιλοπόλεμος γὰρ ὁ θεός. φιλοπόλεμοι δὲ καὶ οἱ Τρῶες. καὶ τὴν μοιχείαν τοῦ Πάριδος περιέπων ὡς μοιχός. ὁ δὲ Ἀπόλλων, καὶ ἤτοι διὰ τὸ τόξον. τοξικοὶ δὲ καὶ οἱ Τρῶες, καὶ ἐν πρώτοις Ἀλέξανδρος. ἢ ὅτι κιθαριστὴς, καὶ εὔμορφος ὡς Ἀλέξανδρος. Ἄρτεμις δὲ καὶ Λητὼ χαριζόμεναι τῷ Ἀπόλλωνι, ἢ ὅτι παρὰ τοῖς βαρβάροις τιμῶνται. Ξάνθος δὲ ὡς ὑπὲρ οἰκείας χώρας μάχεται. ἡ δὲ Ἀφροδίτη διὰ τὸ ὑπὸ Ἀλεξάνδρου προκριθῆναι, καὶ σχεδὸν εἰπεῖν, αὕτη ἀνθίσταται τῷ πολέμῳ, καὶ εἰκότως πάρεστι βοηθὸς τοῖς Τρωσίν. |
| 20 68 | Ἰά. Βέλη, πληθυντικῶς. Ἄντα δ’ Ἐνυαλίοιο. |
| 20 69 | Ἐξεναντίας δὲ τοῦ Ἄρεος. ὁ δὲ τρόπος μετωνυμία ὡς ἀπὸ Ἐνυοῦς τῆς πολεμικῆς δαίμονος. Χρυσηλάκατος. |
| 20 70 [5] | Ἐργατική. νῦν δὲ ἡ χρυσοῦν τόξον ἔχουσα. χρυσότοξος. ἀπὸ τούτου δὲ καὶ κελαδεινή. ἀντὶ τοῦ κυνηγετική. κραυγάζουσι γὰρ οἱ κυνηγοί. Σῶκος. |
| 20 72 | Ἤτοι ὁ ἰσχυρός. σώκειν γὰρ τὸ ἰσχύειν. ἢ σοούμενος ὠκέως. τουτέστιν ὁρμῶν ταχέως. ἄγγελος γὰρ ὁ θεός. Ὃν Ξάνθον καλέουσι θεοὶ, ἄνδρες δὲ Σκάμανδρον. |
| 20 74 [30] | Τῶν διωνύμων τὸ μὲν προγενέστερον ὄνομα εἰς θεοὺς ἀναφέρει ὁ Ποιητὴς, τὸ δὲ μεταγενέστερον εἰς ἀνθρώπους. διατὶ δὲ κατὰ τὸν πόλεμον οὗτοι οἱ θεοὶ ἐναντιοῦνται ἀλλήλοις; Ποσειδῶν μὲν Ἀπόλλωνι. ὅτι κατὰ τὸν μῦθον συναδικηθεὶς αὐτῷ ὑπὸ Λαομέδοντος, ἐκείνῳ συνήργει. Ἄρης Ἀθηνᾷ. ἐπεὶ ἐκώλυσεν αὐτὸν τὸν Ἀσκαλάφου θάνατον ἐκδικῆσαι. ἢ διότι ἐν ὄψει τῶν θεῶν ὕβρισεν αὐτὸν, εἰποῦσα, Μαινόμενε φρένας ἠλέ. Ἥρα δὲ Ἀρτέμιδι. ἔστι γὰρ αὐτῆς μητρυιά. Λητοῖ δὲ Ἑρμῆς, δικαίως. μουσικὸς γὰρ ὑπάρχων τὴν τὸν μουσικὸν Ἀπόλλωνα γεννήσασαν, καὶ τῶν ἐπιτηδευμάτων ἀντίζηλον μεμίσηκεν. ἢ ὡς λόγιος καὶ μνήμων ἀποστρέφεται αὐτὴν ὡς λήθην. Ἥφαιστος δὲ Ξάνθῳ, εἰκότως. ὅτι ἡ μὲν ποταμῶν φύσις πέφυκεν ὑγρά. Ἥφαιστος δέ ἐστι τοῦ πυρὸς δεσπότης. οὗ τὰ ξύλα τροφή. κατὰ δὲ τὸν φυσικὸν λόγον Ἀπόλλων ἥλιος ὢν ἀναπίνει τὰ ὑγρὰ στοιχεῖα. Ἀθηνᾶ δέ ἐστι φρόνησις, Ἄρης δὲ Ἀφροσύνη. ἐναντία δὲ καὶ πολέμιά ἐστι ταῦτα ἀλλήλων. Ἥρα δέ ἐστιν ἀήρ. Ἄρτεμις δὲ σελήνη, ἀερότεμίς τις οὖσα, καὶ τὸν ἀέρα τέμνουσα, ἐξ οὗ ἤρτηται, καὶ τὸ βαρύνον αὐτὴν πολέμιον νενόμικεν. Ἑρμῆς δέ ἐστιν ὁ λόγος. Λητὼ δὲ ἀμνημοσύνη. οἷον ληθὼ τὶς τῶν λόγων. Ἥφαιστος δὲ τὸ πῦρ. Ξάνθος τὸ ὑγρὸν, ἀλλότριον δὲ τὸ πῦρ τοῦ ὑγροῦ. Ἆσαι. |
| 20 78 | Πληρῶσαι, κορέσαι. Εἴσατο. |
| 20 81 | Ὡμοιώθη. Ἀπειλαί. |
| 20 83 | Νῦν, καυχήσεις. Οἰνοποτάζων. |
| 20 84 | Τῶν δημοσίων τιμῶν τε καὶ γερῶν ἀπολαύων καὶ εὐωχούμενος. Λυρνησόν. |
| 20 92 | Πόλις τῶν Ὑποπλακίων Θηβῶν. Πήδασον. Ποταμὸς Ἑλλησπόντου, καὶ τόπος. Λέλεγας. |
| 20 96 | Τοὺς ἐν Ἑλλησπόντῳ ἀπὸ τῆς Θεσσαλίας πρώτους κατοικοῦντας. Πάρα. |
| 20 98 | Πάρεστιν. Ἀπολήγει. |
| 20 99 | Ἀποπαύεται. Ἀνδρομέοιο. |
| 20 100 | Ἀνθρωπίνου. Ἶσον τείνειε πολέμου τέλος. |
| 20 101 | Ἶσον ποιήσειε τὸ τέλος τοῦ πολέμου. μὴ δ’ ἑτέρῳ βοηθῇ. Ἀρειῇ. |
| 20 109 | Ἀπειλῇ· οἱ δὲ βλάβῃ, ἀπὸ τοῦ Ἄρεος. Ἡ δ’ ἄμυδις καλέσασα θεούς. |
| 20 114 | Αὕτη δὲ τοὺς θεοὺς ὁμοῦ συγκαλέσασα. Δευέσθω. |
| 20 122 | Προσδείσθω. Οἳ τὸ πάρος περ. |
| 20 123 | Νῦν οἱ ἐξαρχῆς. Ἐπένησεν. |
| 20 128 | Ἐπέκλωσεν. Εἰ δ’ Ἀχιλεὺς οὐ ταῦτα θεῶν ἐκπεύσεται ὀμφῆς. |
| 20 129 [5] | Εἰ δὲ Ἀχιλλεὺς οὐκ ἀκούσεται ἐκ τῆς θείας φωνῆς. τοῦτ’ ἔστιν ἡμῶν αὐτῶν. Ὀμφῆς. Κληδόνος. Δείσεται. |
| 20 130 | Φοβηθήσεται. Χαλεποὶ δὲ θεοὶ φαίνεσθαι ἐναργεῖς. |
| 20 131 | Χαλεποὶ δὲ καὶ δεινοὶ οἱ θεοὶ φανεροὶ φαινόμενοι τοῖς ἀνθρώποις. Παρὲκ νόον. |
| 20 133 | Παρὰ γνώμην, ἀνοήτως. Ἐκ πάτου. |
| 20 137 [5] | Ἔκτοθεν τῆς κοινῆς ὁδοῦ. τοῦτ’ ἔστι τῆς συναναστροφῆς. Ἐκ πάτου ἐς σκοπιήν. Ἐκ τῆς πεπατημένης ὁδοῦ εἰς τόπον σκοπιὰν ἔχοντα. λέγει τὸ Ἡρακλέους χῶμα. Αὐτίκ’ ἔπειτα καὶ ἄμμι παρ’ αὐτόφι νεῖκος ὀρεῖται. |
| 20 140 [5] | Ἵν’ ᾖ, διεγερθήσεται, κινηθήσεται. εὐθέως οὖν φησι καὶ ἡμῖν αὐτοῖς φιλονεικία καὶ μάχη γενήσεται. Ὁμήγυριν. |
| 20 142 | Ἄθροισιν. Τεῖχος ἐς ἀμφίχυτον. |
| 20 145 [30] | Τὸ πανταχόθεν περικεχυμένον κύκλῳ, πολλῷ τῷ χώματι εἰς ὕψος, τὸ καὶ χωστὸν λεγόμενον, ὃ κατεσκεύασαν οἱ Τρῶες. Τεῖχος ἐς ἀμφίχυτον Ἡρακλῆος θείοιο, τὸ ῥά οἱ Τρῶες καὶ Παλλὰς Ἀθήνη Ποίεον, ὄφρα τὸ κῆτος ὑπεκπροφυγὼν ἀλέοιτο. Ποσειδῶν καὶ Ἀπόλλων προστάξαντος Διὸς Λαομέδοντι θητεῦσαι ἐπὶ μισθῷ τεταγμένῳ, τὸ τεῖχος κατασκευάζουσι. Λαομέδων δὲ παραβὰς τοὺς ὅρκους καὶ τὰς συνθήκας, μὴ δοὺς τὸν μισθὸν, ἀπήλασεν αὐτούς. ἀγανακτήσας δὲ Ποσειδῶν, ἔπεμψε τῇ χώρᾳ κῆτος, ὃ τούς τε παρατυγχάνοντας ἀνθρώπους καὶ τοὺς γιγνομένους καρποὺς, διέφθειρε. μαντευομένῳ δὲ τῷ Λαομέδοντι χρησμὸς ἐδόθη, Ἡσιόνην τὴν θυγατέρα Λαομέδοντος βορὰν ἐκδοῦναι, καὶ οὕτως ἀπαλλαγήσεσθαι τοῦ δεινοῦ, προθεὶς δὲ ἐκεῖνος τὴν θυγατέρα, μισθὸν ἐκήρυξε τῷ τὸ κῆτος ἀνελόντι τοὺς ἀθανάτους ἵππους δώσειν, οὓς Τρωῒ Ζεὺς ἀντὶ Γαννυμήδους ἔδωκεν. Ἡρακλῆς δὲ παραγενόμενος, ὑπέσχετο τὸν ἆθλον κατορθώσειν, καὶ Ἀθηνᾶς αὐτῷ πρόβλημα ποιησάσης τὸ καλούμενον ἀμφίχυτον τεῖχος εἰσδὺς διὰ τοῦ στόματος εἰς τὴν κοιλίαν τοῦ κήτους τὰς λαγόνας διέφθειρεν. ὁ δὲ Λαομέδων ὑπαλλάξας, θνητοὺς δίδωσιν ἵππους. μαθὼν δὲ Ἡρακλῆς ἐστράτευσε, καὶ Ἴλιον ἐπόρθησε, καὶ οὕτως ἔλαβε τοὺς ἵππους. ἡ ἱστορία παρὰ Ἑλλανίκῳ. Ἀλέοιτο. |
| 20 147 | Ἐκκλίνοι, φυλάξοιτο. Σεύαιτο. |
| 20 148 | Κατεπείγετο διωκόμενος. Ἀπ’ ἠϊόνος. Ἀπὸ τοῦ αἰγιαλοῦ. Ἄῤῥηκτον. |
| 20 150 | Ἄπρακτον. Ὀφρύσι. |
| 20 151 | Ἐξοχαῖς, μεταφορικῶς. Ἤϊε. |
| 20 152 | Ἄπολλον τοξικὲ, ἀπὸ τοῦ ἱέναι. Ἑκάτερθε. |
| 20 153 | Κεχωρισμένως. Καθείατο. Ἐκαθέζοντο. Μητιόωντες. Βουλευόμενοι. Δυσηλεγέος. |
| 20 154 | Δεινοῦ, χαλεποῦ, δυσκόλου. Ὤκνεον. |
| 20 155 | Ὤκνουν. Ἐπλήσθη. |
| 20 156 | Ἐπληρώθη. Κάρκαιρεν. |
| 20 157 | Ἐκινεῖτο. ἤχει. ὀνοματοποιΐα ὁ τρόπος. Νευστάζων κόρυθι. |
| 20 162 | Ἐπινεύων τῇ περικεφαλαίᾳ. Βριαρῇ. Στιβαρῇ, ἀσφαλεῖ. Θοῦριν. Πολεμικήν. Σίντης. |
| 20 165 | Βλαπτικὸς, κακοῦργος. Ἀγρόμενοι πᾶς δῆμος. |
| 20 166 | Ἐν σχήματι περιφραστικῷ, ἀντὶ τοῦ οἱ δημόται. Ἀτίζων. Ἀτιμάζων. Ἀρηϊθόων. |
| 20 167 | Ἐν τῷ πολέμῳ εὐκινήτων. Ἑάλη. |
| 20 168 | Συνεστράφη, εἰλήθη. Στένει. |
| 20 169 | Στενάζει. ἢ στενοχωρεῖται. Οὐρῇ μαστίεται. |
| 20 170 [5] | Τῇ οὐρᾷ μαστίζει ἑαυτόν φησιν ὁ λέων, οὕτως εἰωθώς. ἔχει δέ τι ἐν τῇ οὐρᾷ ἀναμέσον τῶν τριχῶν κεντρίον μέλαν, ὡς κεράτιον. ὑφ’ οὗ νυττόμενος, πλέον ἀγριοῦται ἐκ τῆς ὀδύνης. Ἕε δ’ αὐτόν. |
| 20 171 | Ἀντὶ τοῦ, αὐτὸς δὲ ἑαυτὸν ἀγριοῦσθαι ποιεῖ. Γλαυκιόων. |
| 20 172 | Πυῤῥῶδες καὶ φοβερὸν βλέπων. ἀφ’ οὗ ἀγριούμενος. Φθίεται. |
| 20 173 | Φθείρεται. Τιμῆς τῆς Πριάμου. |
| 20 181 | Ἕνεκεν τῆς βασιλείας. ἀντιφέρει γὰρ οὕτως τοὔνεκα Πρίαμος γέρας. Οὐ δ’ ἀεσίφρων. |
| 20 183 | Οὐ δὲ κοῦφος, καὶ ματαιόφρων τὸ φρόνημα. Χαλεπῶς. |
| 20 186 | Δυσκόλως. Ἔολπα. Ἐλπίζω. Σεῦα. |
| 20 189 | Ἐδίωξα. Οὔτι μετετροπαλίζεο. |
| 20 190 | Οὐδὲ ἐπεστρέφου. Ληϊάδας. |
| 20 193 | Τὰς ἐκ τῆς λείας αἰχμαλώτους. Ὡς ἐνὶ θυμῷ βάλλεαι. |
| 20 195 | Ὡς κατὰ διάνοιαν ἐννοῇ. Νηπύτιον. |
| 20 200 | Νήπιον, ἄφρονα. Ἔλπεο. |
| 20 201 | Ἔλπιζε. Δειδίξεσθαι. Εἰς δέος ἄξειν, φοβηθῆναι. Κερτομίας. |
| 20 202 | Ἐρεθιστικοὺς καὶ χλευαστικοὺς λόγους. Πρόκλυτα. |
| 20 204 | Τὰ ὑπὸ τῶν προτέρων πεφημισμένα, παλαιά. Ὄψει. |
| 20 205 | Ὀφθαλμοῖς. Ἁλοσύδνης. |
| 20 207 | Ἐναλίας θεοῦ, ἐν θαλάσσῃ κατοικούσης. Ἐκγεγάμεν. |
| 20 209 | Γεγονέναι. Τῶν δὴ νῦν ἕτεροί γε φίλον παῖδα κλαύσονται Σήμερον. |
| 20 210 [5] | Ὑπερβολικῶς εἴρηκε τὸ σήμερον. Πῶς γὰρ ἔμελλεν ὁ ἐν Φθίᾳ ὢν ἀκούσεσθαι; ἢ λείπει τὸ ἀναιρεθέντα. Ὧδε. |
| 20 212 | Οὕτως, νῦν. Δάρδανον αὖ πρῶτον τέκετο νεφεληγερέτα Ζεύς. |
| 20 215 [10] | Τὸ Δαρδάνου γένος δηλονότι πρῶτον ἐποιήσατο ὁ Ζεύς. Δάρδανον αὖ πρῶτον τέκετο. Δάρδανος ὁ Διὸς καὶ Ἠλέκτρας τῆς Ἄτλαντος θυγατρὸς διϊὼν τὴν Σαμοθράκην ἐπομβρίας γενομένης, κατασκευάσας σχεδίαν καὶ ἀσκὸν ἑαυτῷ περιθεὶς, διεκομίσθη εἰς τὴν Ἴδην τῆς Τρῳάδος. καὶ ἀποβὰς Διὸς ὑποθεμένου, κτίζει πόλιν· ἣν καὶ ἀφ’ ἑαυτοῦ Δαρδανίαν ἐκάλεσεν. ἱστορεῖ Λυκόφρων. Δαρδανίην. |
| 20 216 | Πόλις Τροίας. Πεπόλιστο. |
| 20 217 | Ἔκτιστο. Ὑπωρείας. |
| 20 218 | Τὰ κάτω μέρη τῶν ὀρῶν. Ἀταλῇσιν. |
| 20 222 | Ἁπαλαῖς, νέαις. Τάων καὶ Βορέης ἠράσσατο. |
| 20 223 | Λείπει ἡ ἐκ πρόθεσις· ἵν’ ᾖ, ἐκ τούτων, οὐ γὰρ πασῶν ἠράσθη. Κυανοχαίτῃ. |
| 20 224 | Μελαίνας τρίχας ἔχοντι. Ὑποκυσσάμεναι. |
| 20 225 | Ἔγκυαι γενόμεναι. Ἄκρον ἐπ’ ἀνθερίκων καρπῶν θέον, οὐ δὲ κατέκλων. |
| 20 227 [5] | Νῦν τῶν ἐν τοῖς στάχυσι λεπτῶν ἀθέρων. Ἐλαφρῶς οὖν φησιν ἄνωθεν αὐτῶν διέτρεχον. ὁμοίως καὶ ἐπὶ τῆς τῶν κυμάτων ἐπιφανείας, μὴ βαπτιζόμεναι τῷ ὕδατι. κυρίως δὲ ἀνθέριξ καλεῖται, ὁ τοῦ ἀσφοδέλου καυλός. ἔστι δὲ φυτὸν λαχανῶδες. Ἀνηρείψαντο. |
| 20 234 | Ἀνήρπασαν. Κάλλεος εἵνεκα οἷο. |
| 20 235 | Διὰ τὸ ἴδιον αὐτοῦ κάλλος. Ἀρετήν. |
| 20 242 | Εὐδαιμονίαν. ἀνδρίαν. Μινύθει. Φθείρει. Λεγώμεθα. |
| 20 244 | Διαλεγώμεθα. Νηπύτιοι ὥς. Ὡς νήπιοι, καὶ ἄφρονες. Ἑκατόνζυγος. |
| 20 247 [5] | Ὑπὸ ἑκατὸν ἐρετῶν ἐλαυνομένη. Ζυγὰ γὰρ αἱ τῶν ἐρεσσόντων καθέδραι. Ἄχθος. Φορτίον, βάρος. Ἄροιτο. Λάβοι, κτήσαιτο. Στρεπτή. |
| 20 248 | Εὐκίνητος. μεταβολὰς πολλὰς ἔχουσα. Νομός. |
| 20 249 | Νομὴ, διάταξις. Ἔριδας. |
| 20 251 | Φιλονεικίας. Νείκεα. Νείκη, ὀνείδη λέγειν. Χολωσάμεναι. |
| 20 253 | Ὀργισθεῖσαι. Νεικεῦσι. |
| 20 254 | Φιλονεικοῦσι, λοιδοροῦσι. Μέσην ἐς ἀγυιὰν ἰοῦσαι. Εἰς μέσον τὸ ἄμφοδον προελθοῦσαι. Πόλλ’ ἐτεά τε καὶ οὐκί. |
| 20 255 | Πολλὰ καὶ ἀληθῆ καὶ ψευδῆ. Γευσόμεθ’ ἀλλήλων. |
| 20 258 | Ἀντὶ τοῦ ἁψώμεθα. ὅ ἐστιν ἀπόπειραν ληψώμεθα τῆς ἀλλήλων δυνάμεως. εἴρηται δὲ μεταφορικῶς. Μύκεν. |
| 20 260 | Ἐψόφησεν. ἡ μεταφορὰ ἀπὸ τῆς φωνῆς. Ἀλλὰ δύω μὲν ἔλασσε διὰ πτύχας. |
| 20 269 [15] | Ἕως τοῦ Τῇ ῥ’ ἔσχετο χάλκεον ἔγχος. Ἀτρώτων ὑπαρχόντων παρ’ Ὁμήρῳ τῶν Ἀχιλλέως ὅπλων, ἔξωθεν κατ’ ἐνίους τεταμμένης διὰ πλείονα κόσμον τῆς χρυσῆς πτυχὸς, οὕτως ἀποδοτέον τὸν λόγον, Ἀλλὰ μέχρι μὲν δύω πτυχῶν προῆλθεν ἡ τοῦ ἔγχους ἐνέργεια, εἴξεως καὶ οἱονεὶ συνιζήσεως γενομένης. ἐπὶ δὲ τῇ τρίτῃ ἐπεσχέθη. πῶς φησιν ἄτρωτον ὑποστησάμενος τὴν ἀσπίδα νῦν τοῦτο λέγει; ῥητέον οὖν, ὅτι ὁ χρυσὸς ὢν μαλθακώτερος χαλκοῦ καὶ σιδήρου, ἐνέδωκε τῷ δόρατι καὶ ἐκοιλάνθη, καὶ ἐγένετο κοίτη καὶ οὐ τρῶσις. Πτύχας. |
| 20 270 | Τὰ ἐλάσματα τῆς ἀσπίδος. Ἤλασεν. Ἔπληξεν, ἔτρωσεν. Κυλλοποδίων. Χωλός. λέγει δὲ τὸν Ἥφαιστον. Ἔσχετο. |
| 20 272 | Ἐπεσχέθη. Ἄντυγ’ ὑπὸ πρώτην. |
| 20 275 [5] | Κατὰ τὸν ἔξωθεν κύκλον τῆς ἀσπίδος. Ἧι λεπτότατος θέε χαλκός. Καθ’ ὃ μέρος τῇ ἀσπίδι λεπτότατος περιέκειτο χαλκός. Λάκεν. |
| 20 277 | Ἐψόφησεν, ἤχησεν, ἢ διεκόπη, ὡς καὶ ἐν τοῖς ἱματίοις, λακίδες λέγονται αἱ διακοπαί. Ἐάλη. |
| 20 278 | Συνεστάλη. Ἱεμένη. |
| 20 280 | Προθυμουμένη, ἐπειγομένη. Ἕλε. Διεῖλεν, ἔκοψεν. Χύτο. |
| 20 282 | Περιεχύθη. Ἤρκεσεν. |
| 20 289 | Ἐβοήθησεν, ὠφέλησεν. Πηλείωνι δαμείς. |
| 20 294 | Ὑπὸ Ἀχιλλέως ἀναιρεθείς. Μόρσιμον. |
| 20 302 | Εἱμαρμένον, μεμοιραμένον. Ἀλέασθαι. Ἐκκλῖναι, διασωθῆναι. Ἄσπερμος. |
| 20 303 | Ἄτεκνος, ἄγονος. Φίλατο. |
| 20 304 | Ἐφίλησε. Νῦν δὲ δὴ Αἰνείαο βίη Τρώεσσιν ἀνάξει. |
| 20 307 [10] | Ἀφροδίτη χρησμοῦ ἐκπεσόντος, ὅτι τῆς Πριαμιδῶν ἀρχῆς καταλυθείσης, οἱ ἀπ’ Ἀγχίσου Τρώων βασιλεύσουσιν, Ἀγχίσῃ ἤδη παρηκμακότι συνῆλθεν. τεκοῦσα δ’ Αἰνείαν, καὶ βουλομένη πρόφασιν κατασκευάσαι τῆς τῶν Πριαμιδῶν καταλύσεως, Ἀλεξάνδρῳ πόθον Ἑλένης ἐνέβαλε, καὶ μετὰ τὴν ἁρπαγὴν τῷ μὲν δοκεῖν συνεμάχει τοῖς Τρωσὶ, ταῖς δὲ ἀληθείαις, παρηγόρει τὴν ἧτταν αὐτῶν, ἵνα μὴ παντελῶς ἀπελπίσαντες, ἀποδῶσι τὴν Ἑλένην. Ἱστορεῖ Ἀκουσίλαος. Ἐρύσσεαι. |
| 20 311 | Ῥύσῃ, σώσεις. Πολεῖς. |
| 20 313 | Πολλούς. Ἐπέσευεν. |
| 20 325 | Ὥρμησεν, ἐδίωξε. Καύκωνες. |
| 20 329 [5] | Οἱ μὲν Τρωϊκὸν ἔθνος βάρβαρον, ἄλλοι δὲ Παφλαγωνίας, οἱ δὲ τοὺς ἐπίκλην Καυκανίας. ἡ δὲ Καύκανος πόλις παράλιος Λυκίας καὶ Καρίας. Ἐζήτηται δὲ, πῶς τὸν Αἰνείαν οὐκ Ἀπόλλων ἐρύσατο, ἀλλὰ Ποσειδῶν. καὶ φασὶν, ὅτι ἡ μεγάλη περὶ θεοὺς εὐσέβεια δυσωποῦσα τυγχάνει καὶ τοὺς δι’ ἔχθρας ὄντας. Ἀτέοντα. |
| 20 332 | Ἐν ἄτῃ ὄντα, ὅ ἐστι βλαπτόμενον καὶ ἀφροντιστοῦντα σαυτοῦ. Διεπέφραδε. |
| 20 340 | Διεσήμανεν. εἶπε. Σκέδασεν. |
| 20 341 | Ἐσκόρπισε. Ἦ ῥα. |
| 20 347 | Ὄντως δή. Ἐῤῥέτω. |
| 20 349 | Φθειρέσθω. Ἄσμενος. |
| 20 350 | Χαίρων. Τοσσούσδ’ ἀνθρώπους. |
| 20 357 | Ὁ Ἀσκαλωνίτης προπερισπᾷ κατὰ δεῖξιν, ὡς τοσσῆς δ’ ὑσμίνης. ὁ δὲ Ἀρίσταρχος κατὰ παρολκὴν ἐδέξατο τόνδε. Ἐφέποι. |
| 20 359 | Ἐπέρχοιτο, ἐπιδιώκοι. Στόμα. Τὴν σύστασιν. Ἠβαιόν. |
| 20 361 | Ὄντως μικρόν. Στιχὸς εἶμι διαμπερές. |
| 20 362 | Διὰ τῆς τάξεως ἐλεύσομαι. Φάτο δ’ ἴμεναι ἄντ’ Ἀχιλῆος. |
| 20 365 | Ἔλεγε δὲ ἄντικρυς ἐλεύσεσθαι τοῦ Ἀχιλλέως. Κολούει. |
| 20 370 | Ἀκέφαλον, καὶ ἀτελῆ ποιήσει. τοῦτ’ ἔστιν, ἀποτεύξεται πρὸ τοῦ ποιῆσαι. Εἱμένος ἀλκήν. |
| 20 381 | Περικείμενος δύναμιν. Τμώλῳ. |
| 20 385 [5] | Ὄρει Λυδίας. Ὕδης. Ὕδη διὰ τοῦ δ πόλις Λυδίας, ἡ νῦν καλουμένη Σάρδεις. διὰ δὲ τοῦ λ Ὕλη, πόλις Βοιωτίας. Πίονι δήμῳ. Τῷ εὐδαίμονι. Κεάσθη. |
| 20 387 | Ἐσχίσθη. Ἐπεύξατο. |
| 20 388 | Ἐπεκαυχήσατο. Λίμνῃ Γυγαίῃ. |
| 20 390 [5] | Οὕτως ἐν Λυδίᾳ λίμνη καλουμένη Γυγαίη, ἤτοι ἀπὸ Γύγου τοῦ Κανδαύλου, ὃν πρῶτόν φασι βασιλεῦσαι Λυδῶν· ἢ ἀπό τινος ἐγχωρίου ἥρωος Γύγου καλουμένου. Ἐπισσώτροις. |
| 20 394 | Κανθοῖς. Δατέοντο. Διέκοπτον. Ἀλεξητῆρα. |
| 20 396 | Μάχης ἀποτρεπτικὸν, βοηθόν. Ἔσχεθεν. |
| 20 398 | Ἐπέσχεν, ἐκώλυσε. Πεπάλακτο. |
| 20 400 | Ἐπεμόλυντο. Ἄϊσθεν. |
| 20 403 [15] | Ἐξέπνευσεν. Ἤρυγεν. Ἐμυκήσατο. ἀνερύγγανε. πνεῦμα σφοδρὸν ἀφῆκεν. Ὡς δ’ ὅτε ταῦρος Ἑλικώνιον ἀμφὶ ἄνακτα. Τὸν Ποσειδῶνα. ἤτοι, ὅτι ἐν Ἑλικῶνι ὄρει τῆς Βοιωτίας τιμᾶται, ἢ ἐν Ἑλίκῃ. μᾶλλον οὖν παρὰ τὸν ἐν Ἑλίκῃ θεόν. διαφέρει γὰρ Ἑλικὼν καὶ Ἑλίκη· ὅτι Ἑλικὼν μὲν, ὄρος Βοιωτίας, Ἑλίκη δὲ, νῆσος Ἀχαΐας, ἐν ᾗ ἱερὸν Ποσειδῶνος. ἡ δὲ ἱστορία αὕτη. Νηλεὺς ὁ Κόδρου χρησμὸν λαβὼν, ἀποικίαν ἔστελλεν εἰς Μίλητον, καὶ Καρίαν, ἔνθα ἱερὸν Ποσειδῶνος ἱδρύσατο. καὶ ἀπὸ τοῦ ἐν Ἑλίκῃ τεμένους, Ἑλικώνιον τὸν θεὸν προσηγόρευσε. δοκεῖ δὲ ἔπειδ’ ἂν θύωσι, βοησάντων μὲν τῶν βοῶν, προσδέχεσθαι τὸ θεῖον τὴν θυσίαν. σιγώντων δὲ, λυπεῖσθαι καὶ μηνιᾷν νομίζεσθαι. ἡ ἱστορία παρὰ Κλειτοφῶντι. Γάνυται. |
| 20 405 | Ἥδεται, χαίρει. Νηπιέῃσιν. |
| 20 411 | Ἀφροσύναις, ἀνοίαις. Ὀχῆες. |
| 20 414 | Οἱ συνέχοντες τὸν ζωστῆρα ἱμάντες. Διέσχε. |
| 20 416 | Διῆλθε. Γνύξ. |
| 20 417 | Ἐπὶ γόνυ. Οἰμώξας. Στενάξας. Προτὶ οἷ. |
| 20 418 | Πρὸς ἑαυτόν. Λιασθείς. Ἐκκλίνας. Λιαζόμενον ποτὶ γαίῃ. |
| 20 420 | Πρὸς τῇ γῇ κεκλιμένον, ὅ ἐστι κείμενον. Ἐσεμάσσατο. |
| 20 425 | Καθίκετο, ἐλύπησε. Τετιμένον. |
| 20 426 | Τετιμημένον. Πτώσσοιμεν. |
| 20 427 | Φοβοίμεθα. Πτολέμοιο γεφύρας. Τὰ μεταξὺ τῶν πολεμούντων διαστήματα. Αἴσυλα. |
| 20 433 | Τὰ παρὰ τὸ καθῆκον γιγνόμενα, ἄδικα. Ὀξὺ πάροιθεν. |
| 20 437 | Ἔξυστο τοῦ ἔμπροσθεν μέρους, κατὰ τὴν ἀκμήν. Πνοιῇ. |
| 20 439 | Πνεύματι. Ἀχιλῆος πάλιν. Ἐπὶ τὸ ἕτερον μέρος Ἀχιλλέως, ὅ ἐστι τὸ ἐναντίον. Ἦκα μάλα ψύξασα. |
| 20 440 | Πάνυ ἠρέμα καὶ πράως καταπνεύσασα καὶ ὑποκλάσασα τῆς ὁρμῆς. ἢ κοῦφον ποιήσασα. Ὁμοκλήσας. |
| 20 448 | Ἀπειλήσας. Ἐρύσατο. |
| 20 450 | Ἔσωσε. Μέλλεις. |
| 20 451 | Ἔοικας. Ἐς δοῦπον ἀκόντων. Ἐπὶ τὴν ἄφεσιν τῶν δοράτων. ἐπὶ τὴν μάχην. Ἐπιείσομαι. |
| 20 454 | Ἐπελεύσομαι. Ἐξαίνυτο. |
| 20 459 | Ἀφῃρεῖτο, ἐλάμβανε. Εἴπως πεφίδοιτο. |
| 20 464 | Εἴπως αὐτοῦ φείδοιτο. Γλυκύθυμος. |
| 20 467 | Ἀνειμένος, καὶ προσηνὴς τῇ ψυχῇ. Ἀγανόφρων. Πρᾶος τὸ φρόνημα. Ὄλισθεν. |
| 20 470 | Ἔπεσεν. Ἐνέπλησεν. |
| 20 471 | Ἐπλήρωσεν. Ἵνα. |
| 20 478 | Ὅπου. Τένοντες. Τὰ τεινόμενα νεῦρα. Ἔπειρεν. |
| 20 479 | Ἐπέρασε. Πρόσθ’ ὁρόων θάνατον. |
| 20 481 | Ἔχων πρὸ ὀφθαλμῶν τὸν θάνατον. Σφονδυλίων. |
| 20 483 | Σφονδύλων, οἵ εἰσιν κδ. ἐν τῇ ῥάχει. Ἔκπαλτο. Ἐξεπήδησε. Νηδύϊ. |
| 20 486 | Γαστρί. Ἀναμαιμάει. |
| 20 490 | Ἀναφέρεται, ἢ ἐνθουσιᾷ. Θεσπιδαές. Ὑπὸ θεῶν ἀναπτόμενον, θεῖον. Ἀζαλέοιο. |
| 20 491 | Ξηροῦ. Κλονέων. |
| 20 492 | Ταράσσων. Εἰλυφάζει. Εἰλεῖ, συστρέφει. Κτεινομένους ἐφέπων. |
| 20 494 | Ἔδει εἰπεῖν, ἔφεσπε κτείνων. Εὐρυμετώπους. |
| 20 495 | Πλατυμετώπους. Τριβέμεναι. |
| 20 496 | Ἀλοᾷν. Ἐριμύκων. |
| 20 497 | Μεγάλως μυκωμένων. Στεῖβον νέκυας. |
| 20 499 | Ἐπάτουν τοὺς νεκρούς. Ἃς ἄρ’ ἀφ’ ἱππείων ὁπλέων ῥαθάμιγγες ἔβαλλον. |
| 20 501 | Ἃς ἀποπίπτουσαι τῶν ἱππείων ὁπλῶν, ὅ ἐστιν ὀνύχων, αἱ ῥανίδες ἔβαλλον. Ῥαθάμιγγες. Ῥανίδες. Λύθρῳ. |
| 20 503 | Ὁ ἐκ τῆς πολεμικῆς ἐνεργείας μολυσμὸς, ἢ τὸ μετὰ κονιορτοῦ καὶ ἱδρῶτος ἀνθρώπειον αἷμα λύθρος καλεῖται. Ἀάπτους. Ἀπροσπελάστους, χαλεπάς. Πόρον ποταμοῖο. |
| 21 1 [20] | Ἤτοι τὸν ποταμὸν περιφραστικῶς, ἢ τὸ διαβατὸν αὐτοῦ μέρος, καθ’ ὃν διαπορεύονται αὐτόν. Διατὶ δὲ πάντων τῶν ποταμῶν ἐξ ὠκεανοῦ ῥεόντων περὶ μόνου τοῦ Ξάνθου ὁ Ποιητής φησιν· Ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς. πῶς οὖν καὶ Ὠκεανοῦ καὶ Διὸς παῖς; καὶ ῥητέον, ὅτι εἰκότως ἂν καὶ Διὸς καλοῖτο παῖς. εἴγε οἱ ὄμβροι μὲν ἐκ Διός. ὄμβρῳ δὲ οὗτος αὐξάνεται. φαίνεται δὲ καὶ ἄλλη τὶς ἱστορία, ὅτι ὁ Ἡρακλῆς ποτὲ δίψει κατασχεθεὶς, ηὔξατο τῷ πατρὶ Διῒ, ἐπιδεῖξαι αὐτῷ νᾶμα. ὁ δὲ μὴ θέλων αὐτὸν τρύχεσθαι, ῥίψας κεραυνὸν, ἀνέδωκε μικρὰν λιβάδα. ἣν θεασάμενος Ἡρακλῆς, καὶ σκάψας ὡς εἰς τὸ πλουσιώτερον μετεισφέρεσθαι, μετωνόμασε Σκάμανδρον, οἱονεὶ Κάμανδρον γενόμενον καμάτου ἄκος ἑαυτῷ. Ξάνθος δ’ ἐκλήθη, ὅτι λουσάμεναι τοῦ ὕδατος αἱ Τρῳάδες ξανθὰς κόμας ἔσχον. Διατμήξας. |
| 21 3 | Διατεμὼν, εἰς δύο χωρίσας. Ἀτυζόμενοι. |
| 21 4 | Ταρασσόμενοι, φοβούμενοι. Προχέοντο. |
| 21 6 | Ἀθρόως ἔφευγον. Πεφυζότες. Πεφευγότες, πεφοβημένοι. Ἠέρα. Ἀέρα. σκότος. Πίτνα. |
| 21 7 | Ἐξέτεινεν, ἐπέβαλεν. Ἀργυροδίνην. |
| 21 8 | Λαμπράν. Πατάγῳ. |
| 21 9 | Ψόφῳ, ἤχῳ. Βράχε. Ἐψόφησεν. ἤχησε. μεταφορικῶς. Αἰπά. Νῦν βαθέα. Ὄχθαι. |
| 21 10 | Τὰ τῶν ποταμῶν χείλη. οἱ κρημνοί. Ἀμφὶ περὶ μεγάλ’ ἴαχον. Μέγα περιήχουν. Ἔννεον. |
| 21 11 | Ἐνήχοντο. Ἑλισσόμενοι. Στρεφόμενοι. Ῥιπῆς. |
| 21 12 | Ὁρμῆς. Ἠερέθονται. Ἤτοι ἐρεθίζονται, ἢ εἰς ἀέρα αἴρονται, καὶ ἀποκρύπτονται. Ἀκάμαντον. |
| 21 13 | Ἀκοπίαστον. πολύ. Ὄρμενον. |
| 21 14 | Διεγερθὲν, κινούμενον. Πτώσσουσι. Καταδύονται, κρύπτονται. Πλῆτο. |
| 21 16 | Ἐπληρώθη. Κελάδων. Ἠχῶν. παροξυτόνως. Κεκλιμένον μυρίκῃσιν. |
| 21 18 | Ὑπὸ μυρικῶν περιεχόμενον, κεκαλυμμένον. Ἔκθορε. Ἐνήλατο, ἐπήδησε. Δαίμονι ἶσος. Θεῷ ὅμοιος. Ἐπιστροφάδην. |
| 21 20 | Ἐπιστρεφόμενος πυκνῶς. Ἀεικής. Ἀπεοικὼς, χαλεπός. Ἄορι. |
| 21 21 | Ξίφει. Πιμπλᾶσι. |
| 21 23 | Πληροῦσι. Μυχούς. Φωλεούς. λέγει δὲ τοὺς ἐσωτάτω τόπους καὶ ἀποκρύφους. Εὐόρμου. Καλοὺς ὅρμους ἔχοντος. Πτῶσσον. |
| 21 26 | Ἐφοβοῦντο, ἐκρύπτοντο. Κρημνούς. Τὰς τῶν ποταμῶν ὄχθας. Τεθηπότας. |
| 21 29 | Ἐκπεπληγμένους. Ἐπιστρεπτοῖσι χιτῶσιν. |
| 21 31 | Ἤτοι εὐκλώστοις. Ἀλωῆς. |
| 21 36 | Γῆς. κήπου νῦν. Ἐννύχιος. |
| 21 37 | Διὰ νυκτός. Προμολών. Προελθών. Ἐρινεόν. Συκῆν ἀγρίαν. Ὄρπηκας. |
| 21 38 | Κλάδους. Ἀνώϊστον. |
| 21 39 | Ἀνυπονόητον, ἀπροσδόκητον. Ἐπέρασσε. |
| 21 40 | Πέραν θαλάσσης ἐπώλησεν. Υἱὸς Ἰήσονος. |
| 21 41 | Ὁ Εὔνηος. Ὦνον. Ὠνὴν, τιμήν. Ἐλύσατο. |
| 21 42 | Ἐλυτρώσατο. Ἀρίσβην. |
| 21 43 | Πόλιν Θρᾴκης ὑφ’ Ἑλλήσποντον. Νηλεὲς ἦμαρ. |
| 21 57 | Ἀνηλεῆ ἡμέραν. λέγει δὲ τὸν θάνατον. Πεπερημένος. |
| 21 58 | Πεπεραιωμένος, πεπραμένος. Ὥρμαινε. |
| 21 64 | Διενοεῖτο, ἐλογίζετο. Τεθηπώς. Ἐκπεπληγμένος. Ἄμμεναι. |
| 21 70 | Πληρωθῆναι, κορεσθῆναι. Μεθίει. |
| 21 72 | Οὐκ εἴα. Γουνοῦμαι. |
| 21 74 | Γονάτων ἅπτομαι. ἱκετεύω. Ἀντί τοι εἶμ’ ἱκέταο. |
| 21 75 | Ἀντὶ ἱκέτου σοι εἰμί. Αἰδοίοιο. Αἰδοῦς καὶ ἐντροπῆς ἀξίου. Πασάμην. |
| 21 76 | Ἐγευσάμην. Δημήτερος ἀκτήν. Τὸν ἄρτον, περιφραστικῶς. Ἐπέρασσας. |
| 21 78 | Πωλήσας. Ἑκατόμβοιον. |
| 21 79 [10] | Τιμὴν ἑκατὸν βοῶν ἀξίαν. οἱ παλαιοὶ πρὶν ἐπινοηθῇ τὰ νομίσματα, τὰς συναλλαγὰς ἐποιοῦντο διὰ τῶν τετραπόδων, ὅθεν ὕστερον ἐφευρεθέντων τῶν νομισμάτων, βοῦν ἐπ’ αὐτῶν ἐξετύπουν, ἐνδεικνύμενοι τὸ ἀρχαῖον ἔθος, καὶ παροιμία, Βοῦς ἐπὶ γλώσσης, ὅ ἐστι νόμισμα. ἁρμόζει δὲ ἡ παροιμία αὕτη ἐπὶ τῶν ῥητόρων τῶν λαμβανόντων νομίσματα ὑπὲρ τοῦ μὴ κατασυνηγορῆσαί τινι, ἀλλὰ σιωπῆσαι. Ἦλφον. Εὗρον. Λύμην. |
| 21 80 | Λυτρωσοίμην. Τεῇς. |
| 21 82 | Ταῖς σαῖς. Ἀπέχθεσθαι. |
| 21 83 | Μισεῖσθαι. Σατνιόεντι. |
| 21 87 | Ποταμὸς Τροίας. Δειροτομήσεις. |
| 21 89 | Τὸν τράχηλον κόψεις. δειρὴ γὰρ ὁ τράχηλος. Πρυλέεσσι. |
| 21 90 | Πεζοῖς. Δάμασσας. Ἀπέκτεινας. Ὁμογάστριος. |
| 21 95 | Ὁ ἐκ τῆς αὐτῆς γαστρὸς ἀδελφός. Ἀμείλικτον. |
| 21 98 | Ἀπηνῆ, σκληράν. Μή μοι ἄποινα πιφαύσκεο. |
| 21 99 | Περὶ λύτρων μὴ δ’ ὅλως μοι διαλέγου. Ἐπισπεῖν. |
| 21 100 | Ἐπιδιῶξαι. πληρῶσαι. Αἴσιμον ἦμαρ. Τὸν θάνατον. Ἀλλ’ ἐπί τοι. |
| 21 110 | Τὸ ἑξῆς, ἀλλὰ καὶ ἐμοὶ ἐπελεύσεται θάνατος. Ἄρης ἐκ θυμὸν ἕληται. |
| 21 112 | Σίδηρος τὴν ψυχὴν ἀφέληται. Δεῦε. |
| 21 119 | Ἔβρεχεν. Ἐνταυθοῖ νῦν κεῖσο. |
| 21 122 | Ἐνταῦθα ἀρτίως κατάκεισο. Ἀπολιχμήσονται. |
| 21 123 | Ἀπολείξουσιν. Ἀκηδέες. Ἀφρόντιστοι. Γοήσεται. |
| 21 124 | Θρηνήσεται. Θρώσκων τις κατὰ κῦμα. |
| 21 126 [10] | Καὶ τὰ ἑξῆς. Ἐφαλλόμενος καὶ νηχόμενος τὶς τῶν ἰχθύων κατὰ θάλασσαν, καὶ ἐμπλησθεὶς τῆς Λυκάονος πιμελῆς, πάλιν ὑπὸ τὴν μέλαιναν φρίκα κατελεύσεται. Φρὶξ δέ ἐστι ἡ ἠρεμαία τοῦ ὕδατος κίνησις. Ὑπαΐξει. Ὁ δὲ νοῦς, ὁ δὲ ἰχθὺς οὐκ ἐπιπολῆς γενήσεται, ἀλλ’ ἐπὶ τὴν φρίκα ἀΐξει. Τὰ γὰρ νεοσφαγῆ τῶν σωμάτων ἄνωθεν ἐπιπλεῖ. Ἀΐξει. Ὑπονήξεται. ὑπεκκλινεῖ. Ἰχθὺς ὅς κε φάγῃσιν. |
| 21 127 [5] | Οὐ δεῖ τὸ ὅς κε φάγῃσιν ἄρθρον ὑποτακτικὸν λαμβάνειν, ἀλλ’ ἀντὶ τοῦ ὥς κεν ἐπίῤῥημα. Ἀργέτα δημόν. Τὸν λευκὸν ἐπίπλουν, τὸ λίπος. Κεραΐζων. |
| 21 129 | Διαφθείρων. Ἀρκέσει. |
| 21 131 | Ἐπαρκέσει, βοηθήσει. Δηθὰ πολεῖς. Πολλὰ καὶ πολλούς. Ἱερεύετε. Θύετε. Κηρόθι μᾶλλον. |
| 21 136 | Ἐκ ψυχῆς. Ὥρμῃνε. |
| 21 137 | Διενοεῖτο. Ἀλάλκοι. |
| 21 138 | Ἀποστρέψει, βοηθήσει. Ἐπᾶλτο. |
| 21 140 | Ἐφήλατο. ὥρμησε. Δαϊκταμένων. |
| 21 146 | Τῶν ἐν πολέμοις ἀναιρουμένων. Ἐδάϊζε. |
| 21 147 | Διέφθειρεν. ἐφόνευε. Δυστήνων. |
| 21 151 | Κακοδαιμόνων, δυστυχῶν. Ἐριβώλου. |
| 21 154 | Μεγαλοβώλου, εὐγείου. Δολιχεγχέας. |
| 21 155 | Μακρὰ δόρατα ἔχοντας. Ἀξίου. |
| 21 157 | Ποταμὸς Παιονίας. ἡ δὲ Παιονία τῆς Θρᾴκης. Ἀπειλήσας. |
| 21 161 | Νῦν αὐχήσας, ἢ ὀργισθείς. Ἁμαρτῆ δούρασιν ἀμφίς. |
| 21 162 | Ὁ δὲ ἀμφότερα τὰ δόρατα ὁμοῦ ἀφῆκε. Περιδέξιος. |
| 21 163 | Ἀμφοτέραις ταῖς χερσὶ δεξιῶς χρώμενος. Ἐρύκακεν. |
| 21 165 | Ἐπέσχεν, ἐκώλυσεν. Ἐπιγράβδην. |
| 21 166 | Ἄχρι τοῦ ἐπιξέσαι μόνον τὸ δέρμα. Σύτο. |
| 21 167 | Ἀνηνέχθη. ἐῤῥύη. Ἐνεστήρικτο. |
| 21 168 | Ἐνεπάγη. Χροὸς ἆσαι. Τοῦ σώματος κορεσθῆναι. Ἰθυπτίωνα. |
| 21 169 | Ἐπ’ εὐθείας φερομένην, καὶ οἱονεὶ ἱπταμένην. Μεσσοπαγές. |
| 21 172 | Μέχρι τοῦ ἡμίσεος καταπεπηγὸς τῇ γῇ, ἐὰν δὲ μεσοπαλὲς, ἐκ μέσου σειόμενον. Ἐπὶ οἷ. |
| 21 174 | Ἐπὶ αὐτῷ. Μεθῆκεν. |
| 21 177 | Ἀπέλιπεν, εἴασεν. Ἐπιγνάμψας. |
| 21 178 | Ἐπικάμψας. Χύντο. |
| 21 181 | Ἀπεχύθησαν ἀθρόως. Χολάδες. Τὰ ἔντερα. Ὀρούσας. |
| 21 182 | Ὁρμῶν. Ἁλιμυρηέντων. |
| 21 190 | Εἰς τὴν θάλασσαν ῥεόντων. Ἀχελώϊος. |
| 21 194 [20] | Ποταμὸς μεταξὺ Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας. κοινῶς δὲ πᾶν ὕδωρ Ἀχελῷος καλεῖται. Ἰσοφαρίζει. Ἶσός ἐστιν, ἐξισοῦται. Τῷ οὔτε κρείων Ἀχελώϊος ἰσοφαρίζει. Ἡρακλῆς εἰς ᾅδου κατελθὼν ἐπὶ τὸν Κέρβερον, συνέτυχε Μελεάγρῳ τῷ Οἰνέως. οὗ καὶ δεηθέντος γῆμαι τὴν ἀδελφὴν Δηϊάνειραν, ἐπανελθὼν εἰς φῶς, ἔσπευσεν εἰς Αἰτωλίαν πρὸς Οἰνέα. καταλαβὼν δὲ μνηστευομένην τὴν κόρην Ἀχελῷον τὸν πλησίον ποταμὸν, διεπάλαισεν αὐτῷ ταύρου μορφὴν ἔχοντι. οὗ καὶ ἀποσπάσας τὸ ἕτερον τῶν κεράτων ἔλαβε τὴν παρθένον. φασὶ δὲ αὐτὸν τὸν Ἀχελῷον παρ’ Ἀμαλθείας τῆς Ὠκεανοῦ κέρας λαβόντα δοῦναι τῷ Ἡρακλεῖ καὶ τὸ ἴδιον ἀπολαβεῖν. δοκεῖ δὲ τῶν ἐν τῇ Ἑλλάδι ποταμῶν μέγιστος εἶναι ὁ Ἀχελῷος, διὸ καὶ πᾶν ὕδωρ τῇ τούτου προσηγορίᾳ καλεῖται. ἱστορεῖ Πίνδαρος. Φρείατα. |
| 21 197 | Φρέατα. Μακρά. Νῦν βαθέα. Νάουσι. Ῥέουσι. Σμαραγήσῃ. |
| 21 199 | Ἠχήσῃ. Ἐρεπτόμενοι. |
| 21 204 [5] | Ἐσθίοντες. Ἐπινεφρίδιον. Τὸ περὶ τοὺς νεφροὺς λίπος. Δημὸν ἐρεπτόμενοι ἐπινεφρίδιον κείροντες. Τὸ ἐρεπτόμενοι καὶ κείροντες, διλογεῖται. δεῖ συνάπτειν δημὸν ἐπινεφρίδιον. ἐπὶ τῶν νεφρῶν γὰρ ἐπίκειται ἡ πιμελή. Εἰσάμενος. |
| 21 213 | Ὁμοιωθείς. Ῥέζε. |
| 21 214 | Πράττε. Στεινόμενος. |
| 21 220 | Στενούμενος. Ἀϊδήλως. Ἀφανιστικῶς, ὀλεθρίως. Ἄγη. |
| 21 221 | Ἔκπληξις, θαῦμα. Ἔλσαι. |
| 21 225 | Συνελᾶσαι, συγκλεῖσαι. Εἰρύσαο. |
| 21 230 | Ἐφύλαξας. Δείελος ὀψὲ δύων. |
| 21 232 | Ἡ ὀψινὴ κατάστασις τοῦ ἡλίου παρ’ Ἀττικοῖς δείελος λεγομένη. Οἴδματι. |
| 21 234 | Οἰδήματι, κύματι. Θύων. Πληθύων καὶ ἐνθουσιωδῶς ὁρμῶν. Κυκώμενος. |
| 21 235 | Ταρασσόμενος. Θύραζε. |
| 21 237 [5] | Ἔξω. Μεμυκὼς, ἠΰτε ταῦρος. Ἐντεῦθεν κινηθέντες οἱ μεθ’ Ὅμηρον ποιηταὶ, ταυρομόρφους λέγουσιν εἶναι τοὺς ποταμούς. Χέρσονδε. |
| 21 238 | Εἰς τὴν γῆν. Οὐ δὲ πόδεσσιν Εἶχε στηρίξασθαι. |
| 21 241 | Οὐ δὲ ἠδύνατο στῆναι τοῖς ποσίν. Εὐφυέα. |
| 21 243 | Εὖ πεφυκυῖαν. μεγάλην. Διῶσε. |
| 21 244 | Συνεμόχλευσεν. ἀπεώσατο. Γεφύρωσε. |
| 21 245 | Διαβατὸν ἐποίησεν. Ἐριποῦσα. |
| 21 246 | Πεσοῦσα. Ἀκροκελαινιόων. |
| 21 249 | Τὸ ἄνω μέρος τοῦ κύματος ἐξ ἐπιπολῆς μελαινόμενος. τοιοῦτοι δέ εἰσι πάντες οἱ ὀξεῖς ποταμοί. Οἴματα. |
| 21 252 [5] | Ὁρμήματα. Μέλανος. Μέλανος ὄντος. εἶτα ἀπὸ ἄλλης ἀρχῆς τοῦ θηρητῆρος. τινὲς δὲ μέλανός του, ἤγουν μέλανός τινος. μελανόστου Ἀριστοτέλης συνθέτως κατὰ βαρεῖαν τάσιν ὡς Ὀρέστου. Φησὶ γὰρ τοὺς ἀετοὺς μέλανα ὀστέα ἔχειν. τινὲς δὲ γράφουσι μελανόσσου, παρὰ τὸ μέλανας ὀφθαλμοὺς ἔχειν. Ὤκιστος. |
| 21 253 | Τάχιστος. Εἰκώς. |
| 21 254 | Ἐοικώς. Ὁμοιωθείς. Ὕπαιθα. |
| 21 255 | Ἐκ πλαγίου, ἢ ἔμπροσθεν. Λιασθείς. Χωρισθείς. ἐκκλίνας. Ὀχετηγός. |
| 21 257 | Ὑδραγωγός. ὁ τὸν τοῦ ὕδατος ὀχετὸν καθαίρων. Μάκελλαν. |
| 21 259 | Μακέλλην. ἔστι δὲ εἶδος ἐργαλείου. Ἀμάρης. Τῆς ὑδροῤῥόης τοῦ ὀχετοῦ. Ἔχματα. Ἐμφράγματα. Κατειβόμενον. |
| 21 261 | Καταφερόμενον. καταῤῥέον. Κελαρύζει. Ποιὸν ἦχον ἀποτελεῖ. Προαλεῖ. |
| 21 262 | Κατωφερεῖ. Πλάζε. |
| 21 269 | Ἀπέκρουεν, ἐπλάνα, ἢ προσεπέλαζεν. Ἀνιάζων. |
| 21 270 | Ἀνιώμενος, λυπούμενος. Λάβρος. |
| 21 271 | Ἀθροός. σφοδρός. Κονίην. Κόνιν. τέφραν. Ὑπέρεπτε. Ὑπέσυρεν, ὑφήρπαζεν. ὄπισθεν ὑπεδύετο. Ἔπειτα δὲ καί τι πάθοιμι. |
| 21 274 | Σωθείην ἐκ τοῦ ποταμοῦ. ἔπειτα δὲ καὶ πάθοιμί τι. κατὰ τὸ, Ἐν φάει δὲ καὶ ὄλεσον. Ἔθελγεν. |
| 21 276 | Ἐξηπάτα. Λαιψηροῖς. |
| 21 278 | Ταχέσι. Λευγαλέῳ. |
| 21 281 | Χαλεπῷ, ἀδόξῳ. Ἐρχθέντα. |
| 21 282 | Ἐν τῷ ὕδατι ἀποπνιγέντα. Συφορβόν. Χοιροβοσκόν. Ἔναυλος. |
| 21 283 | Χείμαῤῥος ποταμὸς διὰ στενοῦ ῥέων. Ἐΐκτην. |
| 21 285 | Ὡμοιοῦντο. Ἐπιστώσαντο. |
| 21 286 | Πίστιν τῆς σωτηρίας ἔδωκαν. Τρέε. |
| 21 288 | Φοβοῦ. τὸ αὐτὸ δὲ δηλοῖ καὶ τὸ τάρβει. Ἐπιταῤῥόθω. |
| 21 289 | Ἐπιτάῤῥοθοι. δυϊκῶς. σημαίνει δὲ βοηθούς. Ἐπαινήσαντος. |
| 21 290 | Συγκαταθεμένου. Δαμήμεναι. |
| 21 291 | Ἀναιρεθῆναι. Λωφήσει. |
| 21 292 | Λήξει, παύσεται. μετενήνεκται δὲ ἡ λέξις ἀπὸ τῶν τὰ φορτία ἀποθεμένων τοῦ λόφου ὑποζυγίων. Ἕκτορι θυμὸν ἀπούρας. |
| 21 296 | Ἀντὶ τοῦ Ἕκτορος. Δαϊκταμένων. |
| 21 301 | Διακοπτομένων. Ἀν’ ἰθύν. |
| 21 303 | Ἐπ’ εὐθείας κατὰ τὴν ὁρμὴν τοῦ ποταμοῦ. Ἔσχεν. Ἐπέσχε. Κόρυσσεν. |
| 21 306 | Ὕψωσεν. Σχῶμεν. |
| 21 309 | Ἐπίσχωμεν. Κατὰ μόθον. |
| 21 310 | Κατὰ τὴν μάχην. Ὀρόθυνον. |
| 21 312 | Ἐρέθισον, διέγειρον. Ἐναύλους. Τὰς τῶν ποταμῶν διώρυγας. ἢ τοὺς διὰ στενοῦ ῥέοντας ποταμούς. Ἵστη. |
| 21 313 | Ἀνίστα. Μέμονε. |
| 21 315 | Προθυμεῖται. Νειόθι. |
| 21 317 | Κάτωθεν. Ὑπ’ ἰλύος. |
| 21 318 | Ὑπὸ τῆς ἰλύος τοῦ ποταμοῦ, ὅ ἐστι τοῦ πλήθους τοῦ πηλοῦ. Χεράδος. |
| 21 319 [5] | Τῆς ὑπὸ ποταμῶν ἀθροιζομένης ψάμμου, καὶ ξύλων συγκομιδῆς. Ἀρίσταρχος δέ φησι, χεράδας καλεῖσθαι τοὺς ποταμοὺς, καὶ τοὺς ἐν αὐτοῖς λίθους· εἶναι δὲ τὸν νοῦν τοιοῦτον, πολλῇ ἰλύϊ οὐκ ὀλίγον πλῆθος τῶν ποταμίων λίθων ἐπισωρεύσας χώσω, χεράδος οὖν, λιθάδος. Ἐπιστήσονται. |
| 21 320 | Γνῶναι δυνήσονται. Ἀλλέξαι. |
| 21 321 | Ἀναλέξαι, συλλέξαι. Ἄσιν. Ἰλύν. ὅ ἐστι γῆν ψαμμώδη, ὅθεν ἀσιογεῖαι αἱ αἱμασιαί. Τυμβοχοῆς. |
| 21 323 [5] | Χωστοῦ τάφου. τύμβος γὰρ ὁ τάφος. τὸ πλῆρες τυμβοχοῆσαι. οὕτως Ἀρίσταρχος καὶ Ἀσκαλωνίτης, καὶ οἱ πλείους. ἄμεινον γὰρ ἐν τῷ ῥήματι τὸ πρᾶγμα λαμβάνειν, ἢ τῷ ὀνόματι. Θύων. |
| 21 324 | Πληθύων καὶ ὁρμῶν. Μορμύρων. |
| 21 325 | Ἀναζέων. πληθύων. Πορφύρεον. |
| 21 326 | Νῦν βαθύ. Διϊπετέος. Τοῦ ἐκ τῶν ὄμβρων τοῦ Διὸς γεγονότος. Ἀειρόμενον. |
| 21 327 | Ἐπαιρόμενον, ὑψούμενον. Κατὰ δ’ ᾕρεε. Κατελάμβανε δέ. Κυλλοπόδιον. |
| 21 331 [5] | Χωλέ. λέγει δὲ τὸν Ἥφαιστον. Ἄντα σέθεν γὰρ Ξάνθον δινήεντα. Κατὰ σοῦ γὰρ ἄξιον ἀνταγωνιστὴν ἡγούμεθα τὸν Ξάνθον. Πιφαύσκεο. |
| 21 333 | Ἐνδείκνυσο δὲ καὶ διέγειρε πολλὴν φλόγα ἐμφαίνων, ἵνα γνῶ τὴν τοῦ πυρὸς δύναμιν. Εἴσομαι. |
| 21 335 | Ὁρμήσω. πορεύσομαι. Κῄαι. |
| 21 336 | Καύσει. Φλέγμα. |
| 21 337 | Φλόγωσιν, πύρωσιν. Ἐν δ’ αὐτὸν ἵει πυρί. |
| 21 338 | Καὶ αὐτὸν δὲ τὸν Ξάνθον περίβαλλε πολλῇ φλογί. Σχεῖν. |
| 21 341 | Ἐπισχεῖν. Ἀκάματον. Ἀκατάπαυστον. πολύ· ἢ παρ’ ὅσον τὸ πῦρ ἀκμητὶ ἐκβόσκεται τὴν ὕλην. Τιτύσκετο. |
| 21 342 | Κατεσκεύαζεν, ηὐτρέπιζεν. Ὀπωρινός. |
| 21 346 | Ὁ κατὰ τὴν ὀπώραν πνέων. Νεοαρδέα. Νεωστὶ πεποτισμένην καὶ ἀρδευθεῖσαν. Ἐθείρῃ. |
| 21 347 | Ἐξ ἔθους ἐπιμελοῖτο. Θρύον. |
| 21 351 | Εἶδος πόας, ὁ λεγόμενος θρύσις. Κύπειρον. Ἔνιοί φασι κήβριον. Πνοιῇ. |
| 21 355 | Θέρμῃ. Πολυμήτιος. Πολυτέχνου. Ἴς. |
| 21 356 | Δύναμις. Ἀνέφλυε. |
| 21 361 | Ἀνέζει. Κνίσσῃ μελδόμενος. |
| 21 363 | Ἀντὶ τοῦ τὰ λίπη τήκων. παθητικὸν ἀντὶ ἐνεργητικοῦ τὸ μέλδων. Σιάλοιο. Εὐτραφοῦς, λιπαροῦ. Ἀμβολάδην. |
| 21 364 | Ἀναβάλλων. Κάγκανα. Κατάξηρα, παρὰ τὸ κῆαι. Οὐδ’ ἔθελε. |
| 21 366 | Νῦν, οὐκ ἠδύνατο. Ἀλλ’ ἴσχετο. Ἀλλὰ ἐπίσχετο. Ἔχραε. |
| 21 369 | Ἐπεὶ ἐξαρχῆς ἐπηνέχθη σφοδρῶς. Κήδειν. Λυπεῖν, κακοῦν. Ἐξ ἄλλων. |
| 21 370 | Ὑπὲρ τοὺς ἄλλους. Μαλερῷ. |
| 21 375 | Τῷ πάντα μαραίνοντι. Δάηται. Καίηται. Σχέο. |
| 21 379 | Ἐπίσχες. Στυφελίζειν. |
| 21 380 | Ταράσσειν, θλίβειν, κακοῦν. Κατέσχετο καλὰ ῥέεθρα. |
| 21 382 | Γράφεται καὶ κατέσσυτο, ἵν’ ᾖ τὰ καλὰ ῥεῖθρα ὥρμησε. Βεβριθυῖα. |
| 21 385 | Βαρεῖα, δεινή. Ἄητο. |
| 21 386 | Ἐκινεῖτο, ὥρμα. Δίχα δέ σφισι θυμὸς ἄητο. Διχῶς δὲ αὐτῶν ὡρμήθη ἡ ψυχὴ, τουτέστι διάφορον ἔσχον τὴν γνώμην. Πατάγῳ. |
| 21 387 | Ψόφῳ. Ἀμφὶ δὲ σάλπιγξ ἴαχε. |
| 21 388 [5] | Περιήχησεν δὲ ἡ σάλπιγξ, ἐξ ὧν προείρηται, ὅτι τῶν ἰδίων χρόνων ὠνόμακε τὴν σάλπιγγα ὁ Ποιητής. Ῥινοτόρος. |
| 21 392 [5] | Ὁ τιτρώσκων καὶ διακόπτων τοὺς ῥινούς. ῥινοὶ δὲ καλοῦνται αἱ ἀσπίδες, ὅτι ἐκ βοείων βυρσῶν εἰσιν. ὁμοίως δὲ καὶ τὸ τῶν ἀνθρώπων δέρμα. Ὀνείδειον. |
| 21 393 | Ὀνειδιστικόν. Κυνόμυια. |
| 21 394 [5] | Ἀναιδὴς ὡς μυῖα. ἐκ δύο ἀναιδῶν τελείων τοῦ τε κυνὸς καὶ τῆς μυίας διὰ τὸ ὑπερβάλλον τῆς ἀναιδείας. Συνελαύνεις. Συμβάλλεις εἰς μάχην. Θάρσος ἄητον. |
| 21 395 | Μέγιστον θάρσος. Πανόψιον ἔγχος. |
| 21 397 | Ἐν τῇ πάντων ὄψει ὁρώμενον. πᾶσιν ὁρώμενον. Οἱονεὶ πανόρατον. Ἔδαψας. |
| 21 398 | Ἔκοψας. Ἀναχασσαμένη. |
| 21 403 | Ὑποχωρήσασα. Οὖρον ἀρούρης. |
| 21 405 | Ὅρον χώρας. Ἀμφαράβησε. |
| 21 408 | Περιήχησεν. Ἐπεφράσω. |
| 21 410 | Ἐπέγνως, ἐνόησας. Ἀρείων. Βελτίων. Οὕτω κεν τῆς μητρὸς ἐριννύας ἐξαποτίνοις. |
| 21 412 | Οὕτως ἄν σε αἱ τῆς μητρὸς ἐριννύες μετέλθοιεν. Χωομένη. |
| 21 413 | Νῦν ὀργιζομένη. Μέτελθε. |
| 21 422 | Ἐπ’ αὐτὴν παραγενοῦ. τιμώρησον. Μετέσσυτο. |
| 21 423 | Ὥρμησεν. Ἐπιεισαμένη. |
| 21 424 | Ἐφορμήσασα. Θαρσαλέοι. |
| 21 430 | Εὐθαρσεῖς. Αἴσχιον. |
| 21 437 | Ὀνειδιστικόν. Χαλκοβατές. |
| 21 438 | Ἰσχυρόν. Ἀγήνορι. |
| 21 443 | Ἀνδρείῳ. Θητεύσαμεν. |
| 21 444 | Ἐπὶ μισθῷ ἐδουλεύσαμεν. Ἐπὶ ῥητῷ. |
| 21 445 [10] | Ἐπὶ ὡμολογημένῳ καὶ ὡρισμένῳ μισθῷ. πῶς δέ φησιν Ἀπόλλων μὲν οὐ μέμνηται τῆς παρὰ Λαομέδοντος θητείας, Ποσειδῶν δὲ μνείαν ταύτης ποιεῖται; καὶ ῥητέον, ὅτι Ποσειδῶν μὲν εἰκότως τοῖς Ἕλλησι βοηθεῖ, καὶ προσέτι παροξύνεται τῇ μνήμῃ. Ἀπόλλων δὲ οὐ μνησικακεῖ, διότι μᾶλλον τιμᾶται παρ’ αὐτῶν, ἡ δὲ τελευταία χάρις κἂν ἐλάσσων ᾖ δύναται μεῖζον ἔγκλημα λῦσαι. Ἔδειμα. |
| 21 446 | Ὠικοδόμησα. Φοῖβε, σὺ δ’ εἰλίποδας ἕλικας βοῦς βουκολέεσκες. |
| 21 448 [15] | Φασὶ τὸν Ἀπόλλωνα κεκλῆσθαι νόμιον, διὰ τοιαύτην αἰτίαν. οἱ παλαιοὶ τοὺς λοιμοὺς ἐξ Ἀπόλλωνος ἐνόμιζον. πᾶς δὲ λοιμὸς ἀπὸ τῶν ἀλόγων ἄρχεται, ὥς φησι καὶ Ὅμηρος· Οὐρῆας μὲν πρῶτον ἐπῴχετο, καὶ κύνας ἀργούς. βουλόμενοι οὖν τὸν θεὸν δυσωπεῖν, ἵνα τοὺς λοιμοὺς ἀποστρέψῃ, νόμιον καὶ φύλακα τῶν βοσκημάτων ἐκάλεσαν. ὅθεν ἠδύνατο Ὅμηρος εἰπεῖν ἐβουκόλησε παρὰ Λαομέδοντι, καὶ Ἀδμήτῳ ἱπποφόρβησεν, οὕτως ἱστορεῖ Ἀπολλόδωρος. Ἕλικας βοῦς βουκολέεσκες. Ἔνεμες, ἔβοσκες. ἕλικας καὶ τὰς βοῦς φησιν ἐπιθετικῶς, ἤτοι ἀπὸ τῆς κινήσεως τῶν ποδῶν, καθ’ ὃ εἰλίποδες λέγονται, ἢ τοὺς ἑλικοειδῆ τὰ κέρατα ἔχοντας, ὅ ἐστιν ἐπικαμπῆ. Κνημοῖσι. |
| 21 449 | Ταῖς προβάσεσι τῶν ὀρῶν. Πολυπτύχου. Πολλὰς ἐξοχὰς καὶ ἀποκλίσεις ἔχοντος. Πολυγηθέες. |
| 21 450 | Πολλὴν χαρὰν τοῖς ἀνθρώποις τῇ αὐτῶν ἐπελεύσει ἐμποιοῦσαι. Βιήσατο. |
| 21 451 | Μετὰ βίας ἀφείλετο. Περάαν. |
| 21 454 | Περᾶσαι. Τηλεδαπάων. Πόῤῥω οὐσῶν. Στεῦτο. |
| 21 455 | Διεβεβαιοῦτο, ὑπισχνεῖτο. Ἀπολεψέμεν. Ἀπολεπίσαι. Οὔατα. Ὦτα. Κεκοτηότι. |
| 21 456 | Ὀργίλῳ. Κεκοτηότι θυμῷ. Ὠργισμένῃ τῇ ψυχῇ. Τοῦ δὴ νῦν λαοῖσι φέρεις χάριν. |
| 21 458 | Διὰ οὖν τὰς τοιαύτας αἰτίας, τοῖς τούτου ὄχλοις φέρεις χάριν. Πρόχνυ. |
| 21 460 | Παντελῶς, πρόῤῥιζοι. Σαόφρονα. |
| 21 462 | Σώφρονα, φρόνιμον. Δειλέων. |
| 21 464 | Δειλῶν, ἀθλίων. Οἳ φύλλοισιν ἐοικότες. Ἀντὶ τοῦ φύλλοις ὅμοιοι, διὰ τὸ καὶ αὐτὰ ἀποῤῥέοντο ἀφανίζεσθαι. Ζαφλεγέες. |
| 21 465 | Μεγάλως ἔνθερμοι. ἐνεργεῖς. δραστήριοι. ἢ λαμπροὶ καὶ αὐξανόμενοι. Τελέθουσι. Γίγνονται. Δηριαάσθων. |
| 21 467 | Φιλονεικείτωσαν. Αἴδετο. |
| 21 468 | Ἠιδεῖτο. Πατροκασιγνήτοιο μιγήμεναι ἐν παλάμῃσιν. |
| 21 469 | Εἰς χεῖρα ἐλθεῖν τοῦ πατρὸς ἀδελφοῦ. Ἀγροτέρη. |
| 21 471 | Κυνηγετικὴ, θηρατική. λέγει δὲ τὴν Ἄρτεμιν. Μέλεον. |
| 21 473 | Μάταιον. Ἀδδεές. |
| 21 481 | Μὴ δεδοικυῖα, θρασεῖα. Μένος ἀντιφέρεσθαι. |
| 21 482 | Ἐναντιοῦσθαι τὴν δύναμιν. Λέοντα. |
| 21 483 | Ἐπίφοβον ὡς λέοντα. Βέλτερον. |
| 21 485 | Βέλτιον, κρεῖσσον. Ἀγροτέρας. |
| 21 486 | Ἀγρίας. Δαήμεναι. |
| 21 487 | Μαθεῖν. Ἔμαρπτε. |
| 21 489 | Κατέλαβεν. Ἀμφοτέρας ἐπὶ καρπῷ χεῖρας ἔμαρπτε. Ἀμφοτέρας τὰς χεῖρας συνέλαβε τῶν καρπῶν. Αἴνυτο. |
| 21 490 | Ἀφῃρεῖτο. Ἔθεινεν. |
| 21 491 | Ἔτυπτεν. Πέλεια. |
| 21 493 | Περιστερά. Ἴρηκος. |
| 21 494 | Ἱέρακος. Προσληπτέον τὸ διωκομένη. Χηραμόν. |
| 21 495 | Χώρημα. κατάδυσιν. Ἁλώμεναι εἵμαρτο. Ληφθῆναι εἱμαρμένον ἦν. Πληκτίζεσθαι. |
| 21 499 | Διαπληκτίζεσθαι. στασιάζειν. Συναίνυτο. |
| 21 502 | Συνελάμβανε. Πεπτεότα. |
| 21 503 | Πεπτωκότα. Στροφάλιγγι. Συστροφῇ. Ἑανός. |
| 21 507 | Πέπλος. Προτὶ οἷ. Πρὸς ἑαυτόν. Ἐϋστέφανος. |
| 21 511 | Καλὴν στεφάνην ἔχουσα. στεφάνη δέ ἐστι κόσμος γυναικεῖος, καὶ περικεφαλαίας εἶδος. Μέμβλετο. |
| 21 516 | Ἔμελλεν. Ὤλεκεν. |
| 21 521 | Ἀνῄρει. Ἀγακλειτούς. |
| 21 530 | Ἐνδόξους. Πυλαωρούς. Πυλωρούς. Πεπταμένας. |
| 21 531 | Ἀνεωγμένας. Ἀλέντες. |
| 21 534 | Συστραφέντες. Αὖτις ἐπ’ ἂψ θέμεναι. |
| 21 535 | Πάλιν ἐπικλεῖσαι, καὶ ἐπιθεῖναι. Σανίδας. Θύρας. Ἄνεσάν τε. |
| 21 537 | Ἀνέστειλαν, ἐνέωξαν. Ὀχῆας. Νῦν μοχλούς. Πετασθεῖσαι. |
| 21 538 | Ἐξαπλωθεῖσαι, ἀνοιχθεῖσαι. Δίψῃ καρφαλέοι. |
| 21 541 | Ξηροὶ ὑπὸ δίψῃς. Καρφαλέοι. Ξηροί. Σφεδανόν. |
| 21 542 | Ἀντὶ τοῦ σφεδανῶς, ἐσπευσμένως, ἢ καταπληκτικῶς. Κεκλιμένος φηγῷ. |
| 21 549 | Ἀντὶ τοῦ περιεχόμενος ὑπὸ φηγοῦ. καὶ περικεκλιμένος αὐτῇ. Πόρφυρε. |
| 21 551 | Κατὰ βάθος ἐμερίμνα, καὶ διενοεῖτο. Εἰ δ’ ἂν ἐγὼ ὑποκλονέεσθαι ἐάσω Πηλείδῃ. |
| 21 556 | Ὑπὸ Ἀχιλλέως συγχωρήσω ταράσσεσθαι. Πεδίον Ἰλήϊον. |
| 21 558 | Τόπος ἐν ᾧ ὁ Ἴλλου τάφος ἐστί. Ῥωπήϊα. |
| 21 559 | Ἱμαντώδη φυτὰ, ἀφ’ οὗ τὰ δάσεα τῆς ὕλης. Διελέξατο. |
| 21 562 | Διελογίσατο. Ἀπαειρόμενον. |
| 21 563 | Ἀπαίροντα. Μάρψῃ. |
| 21 564 | Καταλάβῃ. Εἰ δέ κέν οἱ προπάροιθε πόληος. |
| 21 567 | Ἐὰν δὲ αὐτῷ ἔμπροσθεν τῆς πόλεως. Ὀπάζει. |
| 21 570 | Κατόπιν διώκει. Ἀλείς. |
| 21 571 | Συστραφείς. Ξυλόχοιο. |
| 21 573 | Ὑλώδους τόπου συνδένδρου. Ἀλκῆς. |
| 21 578 | Νῦν ἀλεξήσεως, βοηθείας. Ἀΰτει. |
| 21 582 | Ἐβόα. Ἦ δή που μάλ’ ἔολπας. |
| 21 583 | Ὄντως δὴ πάνυ ἤλπικας. Ἀγερώχων. |
| 21 584 | Αὐθαδῶν. Εἰρυόμεσθα. |
| 21 588 | Φυλάττομεν. Πότμον ἐφέψεις. Τεθνήξῃ, ἐπὶ θάνατον ἔλθῃς. Ἠρύκακε. |
| 21 594 | Κατέσχεν. Ἀποέργαθεν. |
| 21 599 | Ἀπεῖργεν, ἀπεχώριζε. Ἔθελγε. |
| 21 604 | Νῦν ἠπάτα. Ἐσέχυντο. |
| 21 610 | Ἀθρόως ἐπῆλθον. Κατὰ ἄστυ. |
| 22 1 | Κατὰ τὴν πόλιν. Πεφυζότες. Δεδειλιακότες, ἐκπεπληγμένοι, ἢ μετὰ δέους πεφυγότες. Ἀπεψύχοντο. |
| 22 2 [5] | Πρὸς ἄνεμον ἐξηραίνοντο, ἀνεκτῶντο ἑαυτούς. Ἀκέοντο. Ἐθεραπεύοντο. κυρίως ἀκεῖσθαι, τὸ ἄχος ἰᾶσθαι. καὶ τὸ ὁπωσδήποτε θεραπεύειν, ὅθεν Φρύγες ἀκεστὴν τὸν ἰατρὸν, καὶ Ἀθηναῖοι ἀκέστορα φασί. Κεκλιμένοι καλῇσιν ἐπάλξεσιν. |
| 22 3 | Προσκεκλιμένοι. ὅ ἐστι περιεχόμενοι ὑπὸ τῶν τειχῶν. ἐπάλξεις γὰρ οἱ τῶν τειχῶν καλούμενοι προμαχῶνες. Ἴσαν. |
| 22 4 | Παρεγένοντο. Σάκε’ ὤμοισι κλίναντες. Τοὺς ὤμους ταῖς ἀσπίσι καλύψαντες. Ὀλοή. |
| 22 5 | Ὀλεθρία. Τρώων πόνος. |
| 22 11 | Τὸ κατὰ Τρώων ἔργον. Ἄλεν. |
| 22 12 | Συνεστράφησαν, ἔφυγον. Λιάσθης. Ἐξέφυγες, ἐξέκλινας, ἢ ἐπλανήθης. Μόρσιμος. |
| 22 13 | Μοίρᾳ ὑποκείμενος, θνητός. Ὀλοώτατε. |
| 22 15 | Ὀλεθριώτατε. Ὀδάξ. |
| 22 17 | Τοῖς ὀδοῦσιν. Ὀπίσω. |
| 22 19 | Ὕστερον. χρονικῶς. Ἦ ς’ ἂν τισαίμην. |
| 22 20 | Ἐτιμωρησάμην ἄν σε. Σευάμενος. |
| 22 22 | Ὁρμήσας. Ἀεθλοφόρος. Ἀγωνιστής. Θέῃσι. |
| 22 23 | Τρέχῃ. Τιταινόμενος. Τείνων. ἕλκων. Λαιψηρά. |
| 22 24 | Ταχέα. Ἐνώμα. Κατέφερεν. ἐκίνει. Ὀπώρης. |
| 22 27 | Κατὰ τὸ φθινόπωρον. Εἶσιν. Ἀνατέλλει, ἄνεισι τὴν ἑώαν ἀνατολὴν δηλονότι. Ἀρίζηλοι. Λαμπραὶ, εὐσύνοπτοι. Ὅν τε κύν’ Ὠρίωνος. |
| 22 29 [25] | Τὸν ἀστρῶον κύνα οὕτως ἔφη. ἔνιοι δέ φασι τόνδε τὸν κατηστερισμένον κύνα, οὐκ Ὠρίωνος, ἀλλὰ Ἠριγόνης ὑπάρχειν, ὃν κατηστερισθῆναι διὰ τοιαύτην αἰτίαν. Ἱκάριος γένος μὲν ἦν Ἀθηναῖος ἔσχε δὲ θυγατέρα Ἠριγόνην, ἥτις κύνα νήπιον ἔτρεφε. ξενίσας δέ ποτε ὁ Ἱκάριος Διόνυσον, ἔλαβε παρ’ αὐτοῦ οἶνόν τε καὶ ἀμπέλου κλῆμα. κατὰ δὲ τὰς τοῦ θεοῦ ὑποθήκας, περιῄει τὴν γῆν προφαίνων τὴν τοῦ Διονύσου χάριν, ἔχων σὺν ἑαυτῷ καὶ τὸν κύνα. γενόμενος δὲ ἐκτὸς τῆς πόλεως, βουκόλοις οἶνον παρέσχε. οἱ δὲ ἀθρόως ἐμφορησάμενοι, οἱ μὲν εἰς βαθὺν ὕπνον ἐτράπησαν. ὀψέ τε ἐγερθέντες, καὶ νομίσαντες πεφαρμάχθαι, τὸν Ἱκάριον ἀπέκτειναν. ὁ δὲ κύων ὑποστρέψας πρὸς τὴν Ἠριγόνην, δι’ ὠρυγμοῦ ἐμήνυσεν αὐτῇ τὰ γενόμενα. ἡ δὲ μαθοῦσα τὸ ἀληθὲς, ἑαυτὴν ἀνήρτησε. νόσου δὲ ἐν Ἀθήναις γενομένης, κατὰ χρησμὸν Ἀθηναῖοι τόν τε Ἱκάριον καὶ τὴν Ἠριγόνην ἐνιαυσιαίαις ἐγέραιρον τιμαῖς. οἳ καὶ κατηστερισθέντες, Ἱκάριος μὲν Βοώτης ἐκλήθη, Ἠριγόνη δὲ παρθένος. ὁ δὲ κύων τὴν αὐτὴν ὀνομασίαν ἔσχεν. Ἱστορεῖ Ἐρατοσθένης. Σῆμα. |
| 22 30 | Σημεῖον. Πυρετόν. |
| 22 31 | Ἤτοι κυρίως ὡς ἡμεῖς λέγομεν, ἢ τὴν τοῦ ἀέρος ἔκκαυσιν. Ἄνευθ’ ἄλλων. |
| 22 39 | Χωρὶς τῶν λοιπῶν. Πηλείωνι δαμείς. |
| 22 40 | Ὑπὸ Ἀχιλλέως ἀναιρεθείς. Τοσσόνδε. |
| 22 41 | Τοσοῦτον. Ἦ κέ μοι αἰνὸν ἀπὸ πραπίδων ἄχος ἔλθοι. |
| 22 43 | Οὕτως ἂν ἀπέλθοι μου τὰ κακὰ τῶν φρενῶν. Εὖνιν. |
| 22 44 [5] | Ἔρημον. χῆρον. ἐστερημένον. εὖνιν ὅ ἐστιν εὐναζόμενον, ἐξ οὗ τὸ ἡσυχάζοντα, ἐξ οὗ ἠρημωμένον, ἐξ οὗ ἐστερημένον. ἢ παρὰ τὸ εἷς ἑνὸς ἕνις καὶ εὖνις, ὁ μεμονωμένος. Περνάς. |
| 22 45 | Πιπράσκων. Τηλεδαπάων. Πόῤῥω οὐσῶν. Ἀλέντων. |
| 22 47 | Συστραφέντων. συγκλεισθέντων. φυγόντων. Κρείουσα. |
| 22 48 | Κρατιστεύουσα. Ἀπολυσόμεθα. |
| 22 50 | Ἀπολυτρωσόμεθα. Ὀνομακλυτός. |
| 22 51 | Ἔνδοξος. ἀναγνωστέον δὲ ὑφ’ ἕν. Μινυνθαδιώτερον. |
| 22 54 | Ὀλιγοχρονιώτερον. Αἰῶνος. |
| 22 58 | Βίου, ζωῆς. Ἀμερθῇς. Στερηθῇς, ἀφαιρεθῇς. Ἔτι φρονέοντα. |
| 22 59 | Ἔτι σωφρονοῦντα, πρὶν ἐπιστῆναί σοι τοὺς πολεμίους. ἤγουν ἕως τοῦ φρονεῖν εἰμι κύριος. Ἐπὶ γήραος οὐδῷ. |
| 22 60 | Ἐπὶ τῇ τοῦ γήρως ἐξόδῳ, ἐπὶ τῷ τέρματι. Ἐπιδόντα. |
| 22 61 | Θεασάμενον. Ἑλκυσθείσας τε θύγατρας. |
| 22 62 | Ἀντὶ τοῦ αἰχμαλωτισθείσας. Κεραϊζομένους. |
| 22 63 | Πορθουμένους. Βαλλόμενα ποτὶ γαίῃ. |
| 22 64 | Προσρηγνύμενα τῇ γῇ. Νυούς. |
| 22 65 | Νύμφας. Πύματον. |
| 22 66 | Τελευταῖον, ἔσχατον. Πρώτῃσι θύρῃσι. Ταῖς πρώταις θύραις, ταῖς προαυλίοις. Ὠμησταί. |
| 22 67 | Ὠμοφάγοι. Ἐρύουσιν. Ἑλκύσουσι. Τύψας. |
| 22 68 [5] | Ἐκ χειρὸς πλήξας. Ῥεθέων. Τῶν τοῦ σώματος μελῶν, ὅτι κατὰ παντὸς μέλους τὸ ζωτικὸν καὶ ψυχικόν ἐστι. ῥέθη δὲ τὰ ζῶντα μέλη, δι’ ὧν ῥέζομέν τι· Αἰολεῖς δὲ, τὸ πρόσωπον· καὶ ῥεθομαλίδας τὰς εὐπροσώπους. Τραπεζῆας. |
| 22 69 | Τοὺς ἐν τραπέζῃ τρεφομένους. Πυλαωρούς. Πυλωρούς. φύλακας. Ἀλύσσοντες. |
| 22 70 | Ὑπὸ πλησμονῆς ἀλύοντες. οἷον ἐν ἄλῃ ὄντες, δυσφοροῦντες, οἱ δὲ εἶπον ἄγαν λυττῶντες. Κείσοντ’ ἐν προθύροισιν. |
| 22 71 | Κείσονται ἐν τοῖς προθύροις. Πολιόν. |
| 22 74 | Ἢ τὸ πεπολιωμένον, ἢ τὸ ἔντιμον καὶ αἰδοῦς ἄξιον τοῦ σώματος. Αἰσχύνωσι. |
| 22 75 | Καταισχύνωσιν, ἐνυβρίσωσιν. Οἴκτιστον. |
| 22 76 | Ἐλεεινὸν, οἰκτρόν. Δειλοῖσι. Δειλαίοις, ἀθλίοις. Κόλπον ἀνιεμένη. |
| 22 80 | Γυμνοῦσα τὸν κόλπον. λέγει δὲ τὸ κατὰ στῆθος μέρος. Ἀνέσχεν. Ἀνέτεινεν. Αἴδεο. |
| 22 82 | Αἰδοῦ, ἐντρέπου. Λαθικηδέα μαζόν. |
| 22 83 | Τὸν λήθην ἐμποιοῦντα τοῖς παισὶ τῶν κακῶν πάντων. Ἄμυνε. |
| 22 84 | Ἀμύνου. Δήϊον. Πολεμικὸν, ἐχθρόν. Θάλος. |
| 22 87 | Βλάστημα, φυτὸν πᾶν τὸ νέον, ἀπὸ τοῦ θάλλειν τῇ αὐξήσει. Πολύδωρος. |
| 22 88 | Πολλὰ δωρουμένη ἀγαθὰ, ἢ ἡ μετὰ πολλῶν δώρων καὶ ἔδνων γεγαμημένη. Χειῇ. |
| 22 93 | Σχισμῇ. λέγει δὲ, τῇ τοῦ δράκοντος καταδύσει. Ὀρέστερος. Ἐν ὄρει διατρίβων. ὄρειος. ἐξ οὗ ἄγριος. Βεβρωκώς. |
| 22 94 | Φαγὼν τὰ κακωτικὰ καὶ ἰοῦ ποιητικὰ φάρμακα. λέγει δὲ μύρμηκας καὶ κανθάρους. Δέδορκε. |
| 22 95 | Βλέπει. διὰ γὰρ τοῦτο καὶ δράκων εἴρηται, διὰ τὸ ὀξέως δεδορκέναι. Ἑλισσόμενος. Συστρεφόμενος, εἱλούμενος. Προὔχοντι. |
| 22 97 | Προέχοντι. Ἐλεγχείην. |
| 22 100 | Ὄνειδος. Ὤρετο. |
| 22 102 | Ὥρμησεν. Ἀτασθαλίῃσιν. |
| 22 104 | Ἁμαρτίαις, βλάβαις. Εἴπῃσι. |
| 22 106 | Περὶ ἐμοῦ εἴπῃ. Ἐϋκλειῶς. |
| 22 110 | Ἐνδόξως. Κέκευθε. |
| 22 118 | Κέκρυφεν. ἐν αὐτῇ εἶχε. Γερούσιον ὅρκον. |
| 22 119 | Τὸν ἐπὶ τῶν ἐντίμων ὅρκον, ὃν ἐν τοῖς ἐντίμοις ἐξῆν ὀμόσαι. Ἵκωμαι. |
| 22 123 | Νῦν ἀντὶ τοῦ ἱκετεύσω. Αἰδέσεται. |
| 22 124 | Προσδέξεται, ὡς ἱκέτην. οἱ γὰρ ἱκέται αἰδοῖοι. Οὐ μέν πως νῦν ἐστιν ἀπὸ δρυὸς οὐδ’ ἀπὸ πέτρης Τῷ ὀαριζέμεναι. |
| 22 126 [10] | Οὐκ ἔστι φησὶν ἄντικρυς Ἀχιλλέως μύθους διηγεῖσθαι, ὁποίους ἂν παρθένοι καὶ ἠΐθεοι. οἱ γὰρ παλαιοὶ τὰ ἐκτιθέμενα βρέφη παρὰ δρυσὶ ἢ πέτραις εὑρίσκοντες, ἐνόμιζον ἐκ τούτων γεγεννῆσθαι. ἐκ τοιούτου δὲ ἐγένετο ἡ ὑπόληψις. οἱ γὰρ παλαιοὶ νομαδικῷ ἐχρῶντο βίῳ, οἰκίας μηδέπω κεκτημένοι. αἱ οὖν γυναῖκες τίκτουσαι ἐν τοῖς ὄρεσιν ὑπὸ τὰ κοιλώματα τῶν πετρῶν καὶ δρυῶν ἀνέστρεφον. εὑρίσκοντες δέ τινες, ἐνόμιζον ἐκεῖθεν γεγεννῆσθαι. ἡ ἱστορία παρὰ Διδύμῳ. Ὀαριζέμεναι. |
| 22 127 | Γυναικώδεις προσδιαλέγεσθαι λόγους. ὄαροι γὰρ, αἱ γυναῖκες. Ἠΐθεος. |
| 22 128 | Ἀκμάζων νέος. Ξυνελαυνέμεν. |
| 22 129 | Συμβάλλειν. Εἴδομεν. |
| 22 130 | Μάθωμεν. Κορυθάϊκι. |
| 22 132 | Πολεμικῷ. κινοῦντι τὴν περικεφαλαίαν καταπλήξεως ἕνεκα καὶ φόβου τῶν ἐναντίων. Οἴμησεν. |
| 22 140 | Ὥρμησε. Πέλειαν. Περιστεράν. Φοβεῖται δέ. |
| 22 141 | Φεύγει δέ. Λεληκώς. Κεκραγὼς, νῦν δὲ ἦχον διὰ τῆς πτήσεως ἀποτελῶν. Ἠνεμόεντα. |
| 22 145 | Καταπνεόμενα. ὑψηλά. τὰ γὰρ ὑψηλότερα μέρη μᾶλλον καταφυσᾶται τῶν κοίλων. Ἀμαξιτόν. |
| 22 146 | Ἀμαξήλατον ὁδόν. Ἐσσεύοντο. Ὥρμων. Κρουνώ. |
| 22 147 | Κρουνοὶ, κυρίως μὲν αἱ ἀρχαὶ τῶν ῥευμάτων. νῦν δὲ οἱ τόποι ὅπου πλύνουσι. Ἀναΐσσουσι. |
| 22 148 | Ἀνορμῶσι. Λαΐνεοι. |
| 22 154 | Λίθινοι. Ἱερήϊον. |
| 22 159 | Ἱερεῖον ταῦρον. Βοείην. Βύρσαν. Ἀρνύσθην. |
| 22 160 | Ὑπὲρ ἀγῶνος ἐσπούδαζον λαβεῖν. Ἀέθλια. Ἀγωνίσματα. Ἀεθλοφόροι. |
| 22 162 | Ἀγωνισταὶ, ἀθληταί. Τέρματα. Τέλη, καμπτῆρας. Τρωχῶσι. |
| 22 163 | Τρέχουσι. Περιδινηθήτην. |
| 22 165 | Ἐκύκλωσαν, περιῆλθον. Πόλει ἀκροτάτῃ. |
| 22 172 | Ἀκροπόλει. Ἔφεπεν. |
| 22 188 | Ἐδίωκεν. Δίηται. |
| 22 189 | Διώξει. Ὄρσας ἐξ εὐνῆς. |
| 22 190 [5] | Ἐκ τῆς κοίτης ἐγείρας ὥρμησε. Διά τ’ ἄγκεα καὶ διὰ βήσσας. Ἀντὶ τοῦ δι’ ἀγκέων καὶ βησσῶν, οὕτω δὲ καλοῦνται οἱ κοῖλοι καὶ βάσιμοι τῶν ὀρῶν τόποι. Καταπτήξας. |
| 22 191 | Δειλιάσας. Θάμνῳ. Θάμνοι καλοῦνται οἱ σύμφυτοι καὶ ὑλώδεις τόποι, παρὰ τὸ θαμινόν. Ἀνιχνεύων. |
| 22 192 | Ἐξ ἴχνους διώκων. Ὁρμήσειε πυλάων Δαρδανιάων. |
| 22 194 | Ὡς ἐπὶ τὰς Δαρδάνου πύλας ὁρμήσει. Ὣς ὃ τὸν οὐ δύνατο μάρψαι ποσὶν, οὐδ’ ὃς ἀλύξαι. |
| 22 201 [10] | Πῶς τάχιστος ὢν ὁ Ἀχιλλεὺς, οὐ καταλαμβάνει τὸν Ἕκτορα; καὶ φασὶν οἱ μὲν ἐξεπίτηδες αὐτὸν ὑπὸ τοῦ Ποιητοῦ καταπεπονῆσθαι πολλῷ πόνῳ πρότερον, ἵν’ ὥσπερ ἐν θεάτρῳ νῦν μείζονα κινήσῃ πάθη. οἱ δὲ, ὅτι τὸν ἐνδοτέρω καὶ πρὸς τῷ τείχει δρόμον Ἕκτορος ποιουμένου, Ἀχιλλεὺς διπλάσιον ἔκαμνεν ἔξωθεν περιθέων. Ὑπεξέφερεν. |
| 22 202 [5] | Ὑπεξέφυγεν. ὠλίσθηνε. Πῶς δέ κεν Ἕκτωρ Κῆρας ὑπερξέφερε θανάτοιο. Καὶ τὰ ἑξῆς. Πῶς δέ, φησιν, ὁ Ἕκτωρ ἠδύνατο διαφυγεῖν τὸν Ἀχιλλέα, εἰ μὴ ὑστάτην βοήθειαν παρέχων αὐτῷ ὁ Ἀπόλλων ποδώκη ἐποίησεν. Καρήατι. |
| 22 205 | Κεφαλῇ. Τάλαντα. |
| 22 209 | Ζυγά. Δηϊώσαντε. |
| 22 218 | Ἀνελόντες. Οὔ οἱ νῦν ἔτι γ’ ἐστὶ πεφυγμένον ἄμμε γενέσθαι. |
| 22 219 | Ἀδύνατόν φησίν ἐστιν αὐτῷ διαφυγεῖν ἡμᾶς. Προπροκυλινδόμενος πατρὸς Διός. |
| 22 221 | Πρὸ τῶν ποδῶν τοῦ Διὸς κυλινδούμενος, ὅ ἐστιν ἱκετεύων. Ἄμπνυε. |
| 22 222 | Ἀναπαύεο. Χαλκογλώχινος. |
| 22 225 | Χαλκᾶς ἐχούσης γωνίας. Νῦν δ’ ἔτι καὶ μᾶλλον νοέω φρεσὶ τιμήσασθαι. |
| 22 235 | Νῦν δ’ ἔτι μᾶλλόν σε τιμήσω. Τοῖον. |
| 22 241 | Τοίως, οὕτως. Φειδωλή. |
| 22 244 | Φειδώ. Κερδοσύνῃ. |
| 22 247 | Ἐντρεχείᾳ, πονηρίᾳ, ἀπάτῃ. Φοβήσομαι. |
| 22 250 | Φεύξομαι. Δίον. |
| 22 251 | Ἔδεισα. ἐδιωκόμην. ἔφευγον. Θεοὺς ἐπιδώμεθα. |
| 22 254 | Ὀμόσωμεν, ἐπόπτας καὶ μάρτυρας τῶν λεγομένων ποιησώμεθα. Ἐπίσκοποι. |
| 22 255 | Ἔφοροι, φύλακες. Ἁρμονιάων. Τῶν συνθηκῶν. Καμμονίην. |
| 22 257 | Τὴν ἐκ καταμονῆς νίκην, ὅ ἐστιν ἐκ μονομεροῦς. Ἄλαστε. |
| 22 261 | Ἀλάθητε. δεινὰ καὶ ἀνεπίληστα εἰργασμένε. Συνημοσύνας ἀγόρευε. Ἀντὶ τοῦ μή μοι περὶ συνθηκῶν διαλέγου. Ὁμόφρονα θυμὸν ἔχουσιν. |
| 22 263 | Ὁμονοοῦσι. Φιλήμεναι. |
| 22 265 | Εἰς φιλίαν ἐλθεῖν. Πεσόντα. |
| 22 266 | Ἀναιρεθέντα. Ὑπάλυξις. |
| 22 270 | Ἔκκλισις, φυγή. Ἀποτίσεις. |
| 22 271 | Ἐκτίσεις, ἀποδώσεις. Ἠείδεις. |
| 22 280 | Ἀκριβῶς ἠπίστασο, κατὰ ἐπίτασιν τοῦ η. Μόρον. Εἱμαρμένην. Ἤτοι ἔφης γε. Καί τοι ἔλεγες. Ἀρτιεπής. |
| 22 281 | Ἀπηρτισμένος καὶ ἱκανὸς εἰπεῖν, ἢ ἄρτι ἐσκευασμένος. δεινός. Ἐπίκλοπος. Παραλογιστικὸς, ἀπατεὼν, διὰ λόγων κλέπτειν τὴν ἀλήθειαν εἰδώς. Ἄλευε. |
| 22 285 | Ἔκκλινε, φυλάσσου. Χώσατο. |
| 22 291 | Συνεχύθη, ἐλυπήθη. Κατηφήσας. |
| 22 293 | Στυγνάσας. Οὐδ’ ἄλλ’ ἔχε. Ὁ δὲ ἀντὶ τοῦ γάρ. οὐ γὰρ εἶχεν ἄλλο. Ἀλέη. |
| 22 301 | Ἔκκλισις, φυλακή. Φίλτερον. Ἥδιον. Εἰρύατο. |
| 22 303 | Εἰρύοντο. ἔσωζον. Ἀσπουδεί. |
| 22 304 | Χωρὶς κακοπαθείας. Πυθέσθαι. |
| 22 305 | Γνῶναι. μαθεῖν. Ἁμαλήν. |
| 22 310 | Ἁπαλήν. τρυφεράν. νηπίαν. Πτῶκα. Λαγωόν. παρὰ τὸ πτήσσειν. δειλὸν γὰρ τὸ ζῶον. Ἀγρίου. |
| 22 313 | Χαλεποῦ. Εὐήκεος. |
| 22 319 | Καλῶς ἠκονημένης. Τοῦ δὲ καὶ ἄλλο τόσον μὲν ἔχε χρόα χάλκεα τεύχη. |
| 22 322 | Τοῦ δὲ Ἕκτορος φησὶ τὸ μὲν λοιπὸν σῶμα ὑπὸ τῶν ὅπλων κατεκάλυπτο. Πατρόκλοιο βίην. |
| 22 323 | Περιφραστικῶς τὸν Πάτροκλον. Ἧι κληῗδες ἀπ’ ὤμων αὐχέν’ ἔχουσι. |
| 22 324 | Καθ’ ὃ μέρος αἱ κατακλεῖδες συνάπτουσι διείργουσαι τὸν αὐχένα ἀπὸ τῶν ὤμων. Λαυκανίης. |
| 22 325 [20] | Στόμαχος, λαιμός. Ἵνα τε ψυχῆς ὤκιστος ὄλεθρος. Ὅπου τρώσεως γενομένης, ταχεῖα γίνεται τῆς ψυχῆς ἡ ἀπώλεια, καί τοι ἀθάνατον οἶδε τὴν ψυχήν. νῦν οὖν τὴν ἀφάνειαν φησὶν αὐτῆς καὶ τὸν ἀπὸ τοῦ σώματος χωρισμόν. Πραξαγόρας δὲ ἐν τῇ Ἀνατομῇ οὕτως φησί· Μετὰ δὲ τὴν τῆς γλώττης θέσιν ὑπέρκειται κατὰ τὸ ἔσχατον τοῦ οὐρανοῦ ἡ κιονίς. μετὰ δὲ ταύτην φάρυγξ καὶ στόμαχος. ἔστι δὲ ὁ μὲν φάρυγξ ἐκ τοῦ ἐμπροσθίου, ὁ δὲ στόμαχος ἐκ τοῦ ὀπισθίου, προσπεφυκὼς τοῖς τοῦ τραχήλου σπονδύλοις. καὶ ὁ μὲν φάρυγξ ἐμφύεται εἰς τὸν πνεύμονα. ὁ δὲ στόμαχος εἰς τὴν κοιλίαν. καὶ μεταξὺ δὲ φάρυγγος καὶ γλώσσης ἐπιγλωσσὶς ἐπιπωματίζουσα τοῦ φάρυγγος τὸ στόμα. Ποσειδώνειος δέ φησι κατὰ ῥιπὴν τῆς τροφῆς σκέπεσθαι ὑπὸ τῆς ἐπιγλωττίδος τὸν βρόγχον. Ἔλασσεν. |
| 22 326 | Ἔπληξεν, ἔτρωσεν. Ἀσφάραγον. |
| 22 328 | Φάρυγγα. βρόγχον. Σῶς ἔσσεσθαι. |
| 22 332 | Σωθήσεσθαι. Ὀπίζεο. Ἐντροπὴν ποιοῦ. Ἀοσσητήρ. |
| 22 333 | Βοηθός. Ἀϊκῶς. |
| 22 336 | Αἰκιστικῶς, ὑβριστικῶς. Ὀλιγοδρανέων. |
| 22 337 | Ὀλιγοδυναμῶν, ὀλίγον ἰσχύων. Καταδάψαι. |
| 22 339 | Καταδαπανῆσαι, κατακόψαι. Μή με γούνων γουνάζεο, μηδὲ τοκήων. |
| 22 345 | Μή με πρὸς τῶν γονάτων καὶ γονέων λιτάνευε. Ἀπαλάλκοι. |
| 22 348 | Ἀποδιώξοι. Εἰκοσινήριτ’ ἄποινα. |
| 22 349 | Εἰκοσαπλασίονα, εἰκοσάκις ἐξισούμενα τῇ τοῦ σώματος σωτηρίᾳ. τὸ γὰρ ἐρίζειν, ἐξισοῦσθαί ἐστιν. Οὐδ’ εἴ κέν ς’ αὐτὸν χρυσῷ ἐρύσασθαι ἀνώγει. |
| 22 351 [5] | Οὐδ’ εἰ χρυσῷ σταθμίσασθαι θελήσει τὸ σῶμα ὁ Πρίαμος. Ἐρύσασθαι. Ἐρύσασθαι γὰρ νῦν τὸ ζυγοστατῆσαι. Δάσονται. |
| 22 354 | Μερίσονται. Προτιόσσομαι. |
| 22 356 | Καλῶς γιγνώσκων καὶ προορῶν ταῦτά σοι λέγω. μάτην δὲ, οὐ γάρ σε πείθω. Μή τοί τι θεῶν μήνιμα γένωμαι. |
| 22 358 | Μή πως τῆς ἐκ θεῶν βλάβης αἴτιός σοι καταστῶ. Θηήσαντο. |
| 22 370 | Ἐθεάσαντο. ἐθαύμασαν. Ἀγητόν. Θαυμαστόν. Ἀνουτητί γε παρέστη. |
| 22 371 | Οὐδαμῶς γάρ τις χωρὶς τοῦ ἐπιτιτρώσκειν τὸν Ἕκτορα παρέστη. Ἀμφαφάασθαι. |
| 22 373 | Καθάπαξ ψηλαφᾶσθαι. Δαμάσασθαι ἔδωκαν. |
| 22 379 [5] | Δαμασθῆναι ἢ ἀναιρεθῆναι παρέσχον. Ἐπειδὴ τόνδ’ ἄνδρα θεοὶ δαμάσασθαι ἔδωκαν. Σημειωτέον, ὅτι ἀκεφάλοις χρῆται ὁ Ποιητής. ὥστε οὐ δεῖ περισπᾷν, φίλε κασίγνητε. Πεσόντος. |
| 22 383 | Νῦν ἀποθανόντος. Ἠράμεθα. |
| 22 393 | Ἐκτησάμεθα. Ἕκτορα δῖον. Ἀντὶ τοῦ κατὰ Ἕκτορος τοῦ δίου καὶ ἐνδόξου. Τέτρῃνε. |
| 22 396 | Διέκοψεν. Ἐς σφυρὸν ἐκ πτέρνης. |
| 22 397 | Ἀντὶ τοῦ, ἀπὸ σφυροῦ ἕως πτέρνης. Ἐκ δίφροιο δ’ ἔδησε· κάρη δ’ ἕλκεσθαι ἔασε. |
| 22 398 [20] | Διατί Ἀχιλλεὺς θανόντα διασύρει τὸν Ἕκτορα; καὶ λέγομεν, οὐ δι’ ὠμότητα, ὅς γε καὶ Ἠετίωνα φονεύσας οὐκ ἐσύλησεν, ἀλλὰ σὺν αὐτοῖς τοῖς ὅπλοις ἔθαψε. ἀλλ’ ὅτι πρότερον ὁ Ἕκτωρ εἰς τὸν Πάτροκλον ἀεικέα μήσατο ἔργα, οἷα καὶ λέγει περὶ αὐτοῦ· Κεφαλὴν δὲ θυμὸς ἄνωγε Πῆξαι ἀνὰ σκολόπεσι ταμόνθ’ ἁπαλῆς ἀπὸ δειρῆς. παρανομοῦσι δὲ οὐχ οἱ ἀμυνόμενοι, ἀλλ’ οἱ ἄρξαντες. ὁ δὲ Καλλίμαχος φησὶν, ὅτι πάτριόν ἐστι Θετταλοῖς, τοὺς τῶν φιλτάτων φονέας σύρειν περὶ τοὺς τῶν φονευθέντων τάφους. Σίμωνα γάρ φησι Θεσσαλὸν τὸ γένος Εὐρυδάμαντα τὸν Μειδίου σύραι φασὶν ἀποκτείναντα Θρασύνον τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, ἄρξασθαί τε τοῦ νόμου πρῶτον. τοῦτον γὰρ ἐξάψαι τοῦ δίφρου τὸν φονέα, καὶ περὶ τὸν τοῦ τετελευτηκότος τάφον ἕλκειν. ὡς Θεσσαλὸν οὖν καὶ τὸν Ἀχιλλέα, πατρίῳ ἔθει καὶ τοῦτο ποιῆσαι. Πίλναντο. |
| 22 402 | Τῇ γῇ προσεπελάζετο. Λιπαρήν. |
| 22 406 | Λαμπράν. Κώκυσε. |
| 22 407 | Θρηνῶδες ἀνεβόησεν. Οἰμωγή. |
| 22 409 | Ὀδυρμός. Ὀφρυόεσσα. |
| 22 411 [5] | Εἰς ὕψος πεπολισμένη. μεταφορὰ ὁ τρόπος. Σμήχοιτο. Καταφλέγοιτο. ὁ δὲ λόγος, τοιοῦτος φησὶ θρῆνος διεγήγερτο, ὡς τῆς Ἰλίου πάσης ὑπὸ πυρὸς καταφλεγομένης. Ἀσχαλόωντα. |
| 22 412 | Δυσανασχετοῦντα, λυπούμενον. Ἐξονομακλήδην. |
| 22 415 | Ἐξ ὀνόματος καλῶν. Σχέσθε. |
| 22 416 | Ἐπίσχετε. Ἀτάσθαλον. |
| 22 418 | Ἁμαρτωλὸν, ἄδικον. Τηλεθάοντας. |
| 22 423 | Πάνυ θάλλοντας, ἀκμάζοντας. Κατοίσεται. |
| 22 425 | Κατοίσει, ἀποκομίσει. Ἀδινοῦ. |
| 22 430 | Νῦν ἐλεεινοῦ, οἰκτροῦ. Ἕκτωρ τέκνον ἐμὸν τί νυ βείομαι. |
| 22 431 [5] | Ἀντὶ τοῦ, εἰς τί ἔτι βιώσω, ὅ ἐστι ζήσομαι. Πῶς Ἑκάβη μὲν οὐ πίπτει, Ἀνδρομάχη δὲ τοῦτο πάσχει; ῥητέον, ὅτι ἐκείνη μὲν ἐκ τοῦ κατ’ ὀλίγον καὶ ἐν προσαγωγῇ δεξαμένη τὸ πάθος, οὐχ ἡττήθη τῶν κακῶν τοσοῦτον. Ἀνδρομάχη δὲ ἀπροσδοκήτως εἰσπεσοῦσα, εἰκότως τοῦτο πάσχει. Πελέσκεο. |
| 22 433 | Ὑπῆρχες, ἐγένου. Ὄνειαρ. Ὠφέλεια. Θρόνα. |
| 22 441 | Ποικίλματα, ἄνθη. Ἔπασσεν. Ἐποίκιλλεν, ἐξ οὗ καὶ παστός. Κωκυτοῦ δ’ ἤκουσεν. |
| 22 447 [5] | Ἀντὶ τοῦ, θρήνου ἤκουσεν. ἐζήτηται δὲ, πῶς τοσούτου γενομένου θορύβου, μόλις Ἀνδρομάχη προῆλθε. φασὶ δὲ, ὅτι ἡ προτέρα τοῦ ἀνδρὸς ἐπίπληξις ἡ ἐν τῇ ζ σωφρονεῖν αὐτὴν ἠνάγκαζεν. Ἐλελίχθη. |
| 22 448 | Κλονοειδῶς ἐσείσθη ὑπὸ τρόμου. Ὀπός. |
| 22 451 | Φωνῆς. Πάλλεται. |
| 22 452 | Πάλλει, ἀγωνιᾷ. Αἲ γὰρ ἀπ’ οὔατος εἴη ἐμεῦ ἔπος. |
| 22 454 | Εἴθε γὰρ μὴ ἤκουσα ποτὲ τοῦ λόγου τούτου. Ἀγηνορίης. |
| 22 457 | Νῦν ἀνδρείας. Τὸ ὃν μένος. |
| 22 459 | Τὴν ἰδίαν δύναμιν. Ἀκηδέστως. |
| 22 465 | Ἀφροντίστως, ἀμελῶς. Ἀπὸ δὲ ψυχὴν ἐκάπυσεν. |
| 22 467 | Ἀνέπνευσε δὲ τὴν ψυχήν. κάπος γὰρ καλεῖται τὸ πνεῦμα, κατὰ διάλεκτον, ἐξ οὗ καὶ κῆπος. Ἄμπυκα. |
| 22 469 | Κόσμον τινὰ περὶ τὴν κεφαλὴν ἀνέχοντα τὰς τρίχας τῆς κεφαλῆς. Κεκρύφαλον. Τὸν πρὸς ἡμῶν λεγόμενον κροκύφαντον. Κρήδεμνον. |
| 22 470 | Κεφαλόδεσμον. Ἔδνα. |
| 22 472 | Τὰ ὑπὸ τῶν νυμφίων διδόμενα δῶρα ταῖς γαμουμέναις. Εἰνατέρες. |
| 22 473 | Αἱ τῶν ἀδελφῶν γυναῖκες. Ἄμπνυτο. |
| 22 475 | Ἀνέπνευσεν. Ἀγέρθη. Συνηθροίσθη. Ἀμβλήδην. |
| 22 476 | Ἀναφέρουσα ἀθρόως τὸ πνεῦμα. Ἰῇ. |
| 22 477 | Μιᾷ. Αἰνόμορον. |
| 22 481 | Κακόμορον. Ἀπουρίσσουσι. |
| 22 489 | Παραγενόμενοι ἀφαιρήσουσιν. Παναφήλικα. |
| 22 490 | Πάντων ἡλικιοτῶν ἐστερημένον, τουτέστι ἐλαυνόμενον τῆς ἀπ’ αὐτῶν διατριβῆς. Ὑπεμμήμυκε. |
| 22 491 [5] | Καταμέμυκε. κατεστύγνακε. κάτω βλέπει. ὁ δὲ Ἀρίσταρχος, ἐπὶ τοῦ κατανένευκε ἐκδέχεται. οἱ δὲ, ἀντὶ τοῦ εἰς ἀνάμνησιν ἔρχεται τοῦ πατρός. Δευόμενος. |
| 22 492 | Ἐνδεὴς ὤν. Ἐπέσχε. |
| 22 494 | Τῷ στόματι προσήνεγκε. Κοτύλην. Νῦν εἶδος ποτηρίου. οὕτω λέγουσι καὶ τὸ τοῦ ἰσχίου ὀστοῦν, καὶ πᾶν τὸ κοῖλον. Ὑπερώην. |
| 22 495 | Τὸν καλούμενον οὐρανίσκον. Ἀμφιθαλής. |
| 22 496 | Κατὰ ἀμφοτέρους τοὺς γονεῖς θάλλων, ὅ ἐστιν ἔχων τοὺς γονεῖς ἀμφοτέρους. Ἐστυφέλιξε. Μετὰ πληγῶν ὕβρισεν. Ἐνίσσων. |
| 22 497 | Ἐπιπλήσσων, κακολογῶν. Οὕτως. |
| 22 498 | Ὡς ἔχεις. Μεταδαίνυται ἡμῖν. Μεθ’ ἡμῶν εὐωχεῖται. Μυελόν. |
| 22 501 | Τὸ νοστιμότατον τῆς τροφῆς. Πίονα δημόν. Τὸν ἐπίπλουν, τὸ λίπος. Ἔδεσκεν. Ἤσθιεν. Νηπιαχεύων. |
| 22 502 | Νήπια φρονῶν, νηπιευόμενος. Θαλέων ἐμπλησάμενος κῆρ. |
| 22 504 | Πάντων τῶν πρὸς τὸ θάλλειν ἐμπλησθείς. Ἀπὸ πατρὸς ἁμαρτών. |
| 22 505 | Χωρισθείς. ὅ ἐστι τοῦ πατρὸς ἀστοχήσας. Ἔρυσο. |
| 22 507 | Ἐφύλαττες. Αἰόλαι. |
| 22 509 | Ποικίλαι. εὐκίνητοι. Εὐλαί. Σκώληκες. παρὰ τὸ αἰολεῖσθαι, ὅ ἐστι κινεῖσθαι, τῷ δὲ τόνῳ ὡς εὐναί. Κέονται. |
| 22 510 | Κεῖνται. Χαρίεντα. |
| 22 511 | Εὐχάριστα, καλά. Ἀλλὰ πρὸς Τρώων καὶ Τρωϊάδων κλέος εἶναι. |
| 22 514 | Ὁμοίως ἂν φιλεργῶν, ἤτοι ὡς ἂν πλουσίων, ἢ διὰ τὴν ἐκ τοῦ πλήθους δόξαν. Ἐπειδὴ νῆάς τε καὶ Ἑλλήσποντον ἵκοντο. |
| 23 2 [5] | Ἀκέφαλον καλεῖται τοῦτο τὸ μέτρον. πέπονθε γὰρ καταρχὰς ὁ στίχος. Ἑλλήσποντον δὲ καλεῖ, τὴν πέριξ Ἰλίου θάλασσαν. Ὅγε. |
| 23 5 | Οὗτός γε. Αὐτοῖς ἵπποισι καὶ ἅρμασι. |
| 23 8 | Κατὰ Ἀττικὸν ἔθος πέφρακε χωρὶς τοῦ σύν. Ὃ γάρ. |
| 23 9 | Τοῦτο γάρ. Τεταρπώμεσθα. |
| 23 10 | Τερφθῶμεν. Δορπήσομεν. |
| 23 11 | Δειπνήσομεν. Ἵμερον. |
| 23 14 | Ἐπιθυμίαν. Δεύοντο. |
| 23 15 | Ἐβρέχοντο. Ψάμαθοι. Αἱ παραθαλάσσιοι ἄμμοι. Ἀδινοῦ. |
| 23 17 | Νῦν πυκνοῦ, συνεχοῦς. Γόοιο. Θρήνου. Ἀποδειροτομήσειν. |
| 23 22 | Ἀποτεμεῖν τοὺς τραχήλους. Ἕκτορα δῖον. |
| 23 24 | Κατὰ Ἕκτορος δίου, ἤγουν ἐνδόξου. Πὰρ λεχέεσσι. |
| 23 25 | Παρὰ τῷ φερέτρῳ. ἤγουν τῇ κλίνῃ. Ἀφωπλίζοντο. |
| 23 26 | Ἀφῃροῦντο τὰ ὅπλα. Τάφον μενοεικέα δαίνυ. |
| 23 29 [5] | Τάφον, τὸ περίδειπνον, τὸ ἐπὶ τοῖς τετελευτηκόσιν παρασκευαζόμενον. οἱ Κύπριοι καὶ τὸν φόνον τάφον καλοῦσι. Μενοεικέα. Θυμῆρες, αὔταρκες. Δαίνυ. Εὐώχει. Ὀρέχθεον. |
| 23 30 [5] | Ἀπετείνοντο ἀναιρούμενοι. ἢ ἐφθέγγοντο, καὶ ὥσπερ ἐπέστενον. μεμίμηται γὰρ τὸ ἰδίωμα τῆς φωνῆς, ὃ προΐενται ἀναιρούμενοι οἱ βοῦς. οἱ δὲ ἐκόπτοντο, ἀπὸ τούτου καὶ ἐρεγμὸς, ὁ ἀποκεκομμένος κύαμος. Μηκάδες. |
| 23 31 | Μηκητικαί. ἀπὸ τοῦ ἰδιώματος τῆς φωνῆς. Θαλέθοντες. |
| 23 32 | Θάλλοντες. λιπαροί. Εὑόμενοι. |
| 23 33 | Φλογιζόμενοι. Τανύοντο. Ἐξετείνοντο φλογιζόμενοι τῷ πυρί. Κοτυλήρυτον. |
| 23 34 | Τοσοῦτον τῷ πλήθει ὥστε καὶ κοτύλῃ ἀρύσασθαι. κοτύλην δὲ πᾶν τὸ κοῖλον ἔλεγον, ὥστε καὶ τὸ κοῖλον τῆς χειρὸς κοτύλην λέγεσθαι. Εἰς Ἀγαμέμνονα. |
| 23 36 | Ἀντὶ τοῦ, πρὸς τὸν Ἀγαμέμνονα. Σπουδῇ παρπεπιθόντες. |
| 23 37 | Μόλις καὶ μετὰ πολλῆς κακοπαθείας πείσαντες. Τρίποδα. |
| 23 40 | Λέβητα, βάσιν ἔχοντα τριῶν ποδῶν. Βρότον. |
| 23 41 | Τὸν φόνον. Οὐ μὰ Ζῆν’. |
| 23 43 | Οὐ μὰ τὸν Δία. Ὕπατος. Ἤτοι ὁ μέγιστος, ἢ ὁ ἄριστος. Οὐ θέμις. |
| 23 44 | Οὐ δίκαιον, οὐ προσῆκον. Χεῦσαι. |
| 23 45 | Χῶσαι. Ἐπεὶ οὔ μ’ ἔτι δεύτερον ὧδε Ἵξετ’ ἄχος κραδίην. |
| 23 46 | Οὐκ ἄν μοι ἄλλο τοιοῦτο συμβήσεται κακόν. Δεύτερον. Ἔσχατον. Μετείω. |
| 23 47 | Μετῶ. Ζόφον. |
| 23 51 | Σκότος, ὃν ἡμεῖς ᾅδην λέγομεν. Ἠερόεντα. Ἀερώδη, σκοτεινὸν, ἢ πλατύν. Ἐν καθαρῷ, ὅθι κύματ’ ἐπ’ ἠϊόνος κλύζεσκον. |
| 23 61 | Ὅπου ἐπικλύζουσα ἡ θάλασσα ἐποίει καθαρὸν τὸν αἰγιαλόν. Εὖτε. |
| 23 62 | Ἡνίκα. Ἔμαρπτεν. Ἐλάμβανεν. Μελεδήματα. Φροντίδας. Ἕκτορ’ ἐπαΐσσων. |
| 23 64 | Ἐπὶ Ἕκτορα ὁρμῶν. Ἔπλευ. |
| 23 69 | Ἐγένου. Ἀκήδεις. |
| 23 70 | Ἀφροντίστεις. Εἴδωλα. |
| 23 72 | Ἀπεικονίσματα. Καμόντων. Τῶν τεθνηκότων. Ἀλάλημαι. |
| 23 74 | Πλανῶμαι. Εὐρυπυλές. Πλατείας πύλας ἔχον. Ὀλοφύρομαι. |
| 23 75 | Οἰκτίζομαι, θρηνῶ. ἐλλείπει δὲ τὸ ἵνα. Νίσσομαι. |
| 23 76 | Παραγενήσομαι. Λελάχητε. Λαχεῖν καὶ τυχεῖν ποιήσετε. Φίλων ἀπάνευθεν ἑταίρων. |
| 23 77 | Τῶν ἑταίρων ἄποθεν τῶν ἡμετέρων. τοῦτο γὰρ προσυπακουστέον. Ἀμφέχανε. |
| 23 79 | Περιέχανε, κατέπιεν. Εὐηγενέων. |
| 23 81 | Εὖ διαγόντων. εὐγενῶν. Ἐφήσομαι. |
| 23 82 | Ἐπισκέψομαι. ἐντελοῦμαι. Ὀπόεντος. |
| 23 85 | Ὀποῦντος. ἡ δὲ Ὀποῦς πόλις τῆς Λοκρίδος. Ὑμέτερόνδε. |
| 23 86 | Προσληπτέον οἶκον. Ἀνδροκτασίης ὑπὸ λυγρῆς. Διὰ τὴν χαλεπὴν ἀνδροφονίαν. Παῖδ’ Ἀμφιδάμαντος. |
| 23 87 | Κλυσώνυμος ἦν ὁ ὑπὸ Πατρόκλου ἀναιρεθείς. ἡ δὲ ἱστορία εἴρηται ἐν τῇ μ. Δεξάμενος. |
| 23 89 | Ὑποδεξάμενος. Ἐνδυκέως. |
| 23 90 | Ἐπιμελῶς. Ὁμή. |
| 23 91 [10] | Ὁμοία καὶ ἡ αὐτή. Ὣς δὲ καὶ ὀστέα νῶϊν ὁμὴ σορός. Διόνυσος Ἥφαιστον γενόμενον ἐν Νάξῳ μιᾷ τῶν Κυκλάδων ξενίσας, ἔλαβε παρ’ αὐτοῦ δῶρον χρύσεον ἀμφορέα. διωχθεὶς δὲ ὕστερον ὑπὸ Λυκούργου, καὶ καταφυγὼν εἰς θάλασσαν, φιλοφρόνως αὐτὸν ὑποδεξαμένης Θέτιδος, ἔδωκεν αὐτῇ τὸν Ἡφαιστότευκτον ἀμφορέα. ἡ δὲ τῷ παιδὶ ἐχαρίσατο, ὅπως μετὰ θάνατον ἐν αὐτῷ ἀποτεθῇ τὰ ὀστᾶ αὐτοῦ. ἱστορεῖ Στησίχορος. Ἀμφιφορεύς. |
| 23 92 | Νῦν σορός. λέγεται δὲ οὕτω καὶ τὸ μέγα κεράμιον. Τεταρπώμεσθα γόοιο. |
| 23 98 | Οὕτω γὰρ ὁ θρῆνος ἀτερπής ἐστι καὶ παραμυθεῖται δὲ τοὺς ἀνιωμένους. Ὠρέξατο. |
| 23 99 | Νῦν, προετείνατο. Τετριγυῖα. |
| 23 101 | Τρίζουσα, ποιὸν ἦχον ἀποτελοῦσα. Συμπλατάγησε. |
| 23 102 | Ψόφον ἐποίησε, συνεκρότησεν. Ὀλοφυδνόν. Ἐλεεινὸν, οἰκτρὸν, θρηνῶδες. Φρένες. |
| 23 104 | Νῦν ὅλον τὸ σῶμα. Ἔϊκτο. |
| 23 107 | Ὡμοίωτο. Θέσκελον. Ἀντὶ τοῦ θεσκέλως, ὅ ἐστι θείως καὶ θαυμαστῶς. Ἀξέμεν ὕλην. |
| 23 111 | Κόπτειν ὕλην, παρὰ τὸ ἄξαι. ἢ φέρειν. ἄγεται γὰρ τὸ ζῶον. Ἀγαπήνορος. |
| 23 113 | Ἀνδρείου. Ὑλοτόμους. |
| 23 114 | Ξυλοτόμους. Σειρὰς εὐπλέκτους. |
| 23 115 | Ὑστριχίδας. Ἄναντα. |
| 23 116 | Προσάντη, ἀνωφερῆ. Κάταντα δέ. Κατωφερῆ. Πάραντα. Τὰ κρημνώδη καὶ γήλοφα. Δόχμια. Πλάγια. Ἄλλοτε. |
| 23 117 | Ἀλλαχοῦ τῶν ποδῶν τιθεμένων. Κνημούς. Τὰς προβάσεις τῶν ὀρῶν νῦν. Διαπλήσσοντες. |
| 23 120 | Διακόπτοντες. Ἔκδεον. |
| 23 121 | Ἐξεδέσμευον. Ποσσὶ δατεῦντο. Ἐμερίζοντο βαδίζουσαι. μερισμῷ γάρ τινι ὅμοιον γίγνεται κατὰ τὴν πορείαν. Ῥωπήϊα. |
| 23 122 | Διὰ τῶν δασέων καὶ θαμνωδῶν τόπων. Φιτρούς. |
| 23 123 | Κορμούς. Ἐπ’ ἀκτῆς. |
| 23 125 | Ἐπὶ τοῦ αἰγιαλοῦ. Ἐπισχερώ. Ἐφεξῆς. Φράσσατο. |
| 23 126 | Ἐβουλεύσατο. ἐνόησε. Ἠρίον. Κατὰ γῆν μνῆμα. τάφον. Ζώννυσθαι. |
| 23 130 | Καθοπλίζεσθαι. Παραιβάται. |
| 23 132 | Οἱ ἐπὶ τῶν ἁρμάτων συμπολεμοῦντες, τουτέστι κύριοι τῶν ἁρμάτων. Νέφος. |
| 23 133 | Πλῆθος νῦν. Θριξὶ δὲ πάντα νέκυν καταείνυον. |
| 23 135 [5] | Κατεκάλυπτον, ἐσκέπαζον. τουτέστι πολλὰς τρίχας κατέβαλλον, ὥστε καλύπτειν τὸν νεκρόν· τοῦτο δὲ πρὸς τιμὴν ἐγίγνετο τῷ θνήσκοντι. ὡς καὶ ἀλλαχοῦ φησι· Τὸ γὰρ γέρας ἐστὶ θανόντων, Κείρασθαί τε κόμην, βαλέειν τ’ ἀπὸ δάκρυ παρειῶν. Μενοεικέα. |
| 23 139 | Πολλήν. Νήεον. Ἐσώρευον. Σπερχειῷ. |
| 23 142 | Ποταμὸς Θετταλίας. Οἴνοπα. |
| 23 143 | Νῦν, βαθύν. Ἄλλως. |
| 23 144 [10] | Μάτην. Ἄλλως σοί γε πατὴρ ἠρήσατο Πηλεύς. Ἔθος ἦν τοῖς ἀρχαίοις, μετὰ τὸ παρακμάσαι τῆς νεότητος, τὰς κόμας ἀποκείρειν τοῖς ποταμοῖς. τούτους γὰρ ἐνόμιζον τῶν ἀνατροφῶν αἰτίους εἶναι. διὰ ταύτην δὲ τὴν αἰτίαν, καὶ εἰς τοὺς ποταμοὺς ὕδωρ ἐκόμιζον, τέκνων τε γενέσεως καὶ παιδοτροφίας οἰωνὸν τιθέμενοι. διόπερ καὶ τὰς Ἀχιλλέως κόμας Πηλεὺς τούτῳ καθιέρωσεν. ἦν γὰρ ἐκ Φαρσάλου τῆς Θετταλίας. Ἔνορχα. |
| 23 147 | Ὄρχεις ἔχοντα. τοιαῦτα γὰρ ἔθυον τοῖς ποταμοῖς. Ὀπάσαιμι. |
| 23 151 | Παράσχοιμι. Πυρκαϊῆς. |
| 23 158 | Πυρᾶς. Ὅπλεσθαι. |
| 23 159 | Ἑτοιμάζεσθαι. Τάδε τ’ ἀμφιπονησόμεθα. Ταῦτα ἀσχολησόμεθα. Κήδεος. |
| 23 160 [5] | Φροντίδος ἄξιος, κηδεύσιμος. κηδεμόνες γὰρ οἱ κύριοι οἷς μάλιστα προσήκει τὸ φροντίζειν. Παρὰ δ’ οἱ ταγοὶ ἄμμι μενόντων. Παραμενέτωσαν δὲ ἡμῖν οἱ ἡγεμόνες. Ἑκατόμπεδον ἔνθα καὶ ἔνθα. |
| 23 164 [5] | Τετράγωνον ὥστε ἑκάστην πλευρὰν ἑκατὸν ποδῶν μέτρον ἔχειν. Ἔνθα καὶ ἔνθα. Τῇ δὲ κἀκεῖσε, κατὰ μῆκος καὶ πλάτος. Πυρῇ ὑπάτῃ. |
| 23 165 | Νῦν ἐν μέσῳ καὶ ἐξέχοντι μέρει τῆς πυρᾶς. Δημὸν ἑλών. |
| 23 168 | Πρὸς τὸ ταχὺ τὴν πιμελὴν ἐξαφθῆναι τοῦτο ποιεῖ Ἀχιλλεύς. Περὶ δὲ δρατὰ σώματα νήει. |
| 23 169 | Ἐσώρευε δὲ τὰ σώματα τῶν ἀνῃρημένων ἀνδρῶν. Δρατά. Ἐκδεδαρμένα. Ἀλείφατος. |
| 23 170 | Ἀλείμματος, ἐλαίου. Πίσυρας. |
| 23 171 | Τέσσαρας. Ἐριαύχενας. Μακροτραχήλους. μεγάλους, ἀπὸ μέρους. Πυρὸς μένος. |
| 23 177 | Περιφραστικῶς, τὸ πῦρ. Σιδήρεον. Νῦν, ἰσχυρόν. Ὄφρα νέμοιτο. Ὅπως ἐσθίῃ, τουτέστι καταδαπανᾷ. Χαῖρέ μοι, ὦ Πάτροκλε. |
| 23 179 | Ἀντὶ τοῦ χαῖρε, τέρπου, ὅ ἐστιν ἥδου. Δαπτέμεν. |
| 23 183 | Ἐσθίειν, διακόπτειν. Ῥοδόεντι ἐλαίῳ. |
| 23 186 | Τῷ ῥοδινῷ. Ἀποδρύφοι. |
| 23 187 | Ἀποσπᾷ, καὶ ἀποσύρῃ. Ἑλκυστάζων. Ἕλκων. Ἤγαγεν. |
| 23 188 | Ἐπήγαγε. Μένος ἠελίοιο. |
| 23 190 | Περιφραστικῶς, ὁ ἥλιος. Σκήλῃ. |
| 23 191 | Σκληρύνῃ. ξηράνῃ, ὅθεν καὶ σκελετὸς ὁ ξηρός. Ἀμφὶ περὶ χρόα ἴνεσι. Τὸν περὶ τοῖς νεύροις χρῶτα. Σεύαιτο. |
| 23 198 | Ὁρμὴν λάβοι, ἐπειχθῇ. Ἀΐουσα. |
| 23 199 | Ἀκούουσα. Δυσαέος. |
| 23 200 | Σφοδρὸν πνεῦμα ἔχοντος. Βηλῷ. |
| 23 202 | Τῇ φλιᾷ, ἀπὸ τοῦ βαίνεσθαι. Εἴς ἑ. |
| 23 203 | Πρὸς ἑαυτὸν ἐκάλουν. Μεταδαίσομαι. |
| 23 207 | Μεταλάβω αὐτῶν, εὐωχηθῶ. Ἱρῶν. Ἱερῶν. θυσιῶν. Ὄρσητε. |
| 23 210 | Ὁρμήσητε. Ὀρέοντο. |
| 23 212 | Ὥρμων. Ἀήμεναι. |
| 23 214 | Πνεῖν. Λιγυρῇ. |
| 23 215 | Ὀξείῃ. Λιγέως. |
| 23 218 | Ὀξέως. Νυμφίου. |
| 23 223 | Ἤτοι νεογάμου ἡλικίαν ἔχοντος. Ἀκάχησεν. Ἐλύπησεν. Ἑρπύζων. |
| 23 225 | Συγκεκυφὼς καὶ ἠρέμα παραγενόμενος. Ἑωσφόρος. |
| 23 226 | Ὁ κατὰ τὴν ἡμέραν ἀνατέλλων λαμπρότατος ἀστὴρ, ὃς Ἕσπερος καλεῖται. οὗτος δ’ ἐστὶν ὁ τῆς Ἀφροδίτης. Ἐρέων. Ἀπαγγέλλων. Λέγωμεν. |
| 23 239 | Ἀναλέγωμεν. Ἀριφραδέα. |
| 23 240 | Εὐεπίσημα. εὔγνωστα. Ἐσχατιῇ. |
| 23 242 | Τῷ κατωτάτῳ μέρει. Ἐπιμίξ. Ἀναμεμιγμένως. Φιάλῃ. |
| 23 243 | Ἀγγείῳ κοίλῳ. Ἄϊδι κεύθωμαι. |
| 23 244 [5] | Εἰς ᾅδου τὴν κέλευσιν, ὅ ἐστι τὴν ὁδὸν ποιήσομαι. συγκέκοπται δὲ ἀπὸ τοῦ κελεύθομαι, καὶ σημαίνει τὸ πορεύομαι. Πονέεσθαι. |
| 23 245 | Πονεῖν, ἐνεργεῖν. Ἐνηέος. |
| 23 252 | Προσηνοῦς. Ἑανῷ λιτί. |
| 23 254 | Ἁπαλῷ καὶ λιτῷ ἱματίῳ. Τορνώσαντο. |
| 23 255 | Κύκλῳ περιέγραψαν. Χυτήν. |
| 23 256 | Χωστήν. οὐ πᾶσαν δὲ, ἀλλὰ τὴν ἰδίως τοῖς νεκροῖς ἐπιχεομένην. Χεύαντες. |
| 23 257 | Χώσαντες. Ἄεθλα. |
| 23 259 | Νικητήρια, ἔπαθλα. Βοῶν ἴφθιμα κάρηνα. |
| 23 260 | Περιφραστικῶς, βοῦς. Ἐϋζώνους. |
| 23 261 | Καλὰς, ἀπὸ μέρους. Ὠτώεντα. |
| 23 264 | Ὦτα ἔχοντα. Δύω καὶ εἰκοσίμετρον. Δύο καὶ εἴκοσι μέτρα χωροῦντα. Ἑξέτεα. |
| 23 266 [5] | Ἑξαέτη. Ἀδμήτην. Ἀδάμαστον. Βρέφος. Ὃς ἡμεῖς ἔμβρυον λέγομεν ἐν τῇ γαστρὶ ὄν. Κυέουσαν. Ἔγκυον καὶ κατὰ γαστρὸς ἔχουσαν. Ἄπυρον. |
| 23 267 | Καινόν. οὐκ εἰς πῦρ χρήσιμον, ἀλλὰ ἀναθεματικόν. Κεχανδότα. |
| 23 268 | Χωροῦντα. Ἀμφίθετον. |
| 23 270 | Διπλῆν, οἱονεὶ ἔχουσαν, καὶ ἐπὶ στόμα, καὶ ἐπὶ τὸν πυθμένα θέσιν. Δεδεγμένα. |
| 23 273 | Ἀναμένοντα, προσδεχόμενα. Ἀγῶνι. Νῦν, τόπῳ. Περιβάλλετον. |
| 23 276 | Ὑπερβάλλουσιν. Ὑγρὸν ἔλαιον. |
| 23 281 [5] | Ἤτοι σωμάτων χαλαστικὸν, ἢ τὸ ἐν ὑγρότητι διαφυλάττον, καὶ μὴ ἐῶν ξηραίνεσθαι, ἢ ὅτι τὸ ἔλαιον οὐκ ἀποκρυσταλλοῦται πολὺ ἔχον ἐν αὐτῷ τὸ θερμόν. Ἐρηρέδαται. |
| 23 284 | Ἐρηρεισμέναι εἰσί. τῇ γῇ προσπελάζονται. Στέλλεσθε. |
| 23 285 | Παρασκευάζεσθε. ὁρμᾶτε. Αἴθην. |
| 23 295 | Ὄνομα τῆς ἵππου πεποιημένον ἴσως ἀπὸ τοῦ θερμῶς καὶ ταχέως τρέχειν. Ἀγχισιάδης Ἐχέπωλος. |
| 23 296 | Ὁ Ἀγχίσου παῖς Ἐχέπωλος. Ἰσχανόωσαν. |
| 23 300 | Ἐξεχομένην, ἐκτεινομένην. ἢ ἐπιθυμοῦσαν, ἂν ᾖ ἄνευ τοῦ ς. Ἐΰτριχας. |
| 23 301 | Καλοὺς, ἀπὸ μέρους. Μυθεῖτο. |
| 23 305 | Ἔλεγεν. Εἰς ἀγαθὰ φρονέων. Εἰς ἀγαθὰ σωφρονίζων. Τέρματα. |
| 23 309 | Τέλη. καμπτῆρας. Ἑλισσέμεν. Εἱλεῖν, κάμπτειν. Βάρδιστοι. |
| 23 310 | Βραδύτατοι. Ἀφάρτεροι. |
| 23 311 | Ἀμείνους. ταχύτατοι. Μητίσασθαι. |
| 23 312 | Κατεργάσασθαι. βουλεύσασθαι. Μήτι. |
| 23 315 | Συνέσει. τέχνῃ. Ἐρεχθομένην. |
| 23 317 | Βαρουμένην. Ἀφραδέως. |
| 23 320 | Ἀνοήτως. Κέρδεα εἰδῇ. |
| 23 322 | Ἢ συνετὸς, ἢ πανοῦργος. Ἥσσονας. Ἐλάττονας. Τανύσῃ. |
| 23 324 | Ἐκτείνῃ. Βοέοισιν ἱμᾶσιν. Ἡνίαις. Προὔχοντα. |
| 23 325 | Προέχοντα. προάγοντα. ὑψηλόν. Δοκεύει. Ἐνεδρεύει. ἐπιτηρεῖ. Σῆμα. |
| 23 326 | Νῦν, σημεῖον. Αὖον. |
| 23 327 | Ξηρόν. Ὀργυία. Ἡ τῶν δύο χειρῶν εἰς πλάτος ἔκτασις. Καταπύθεται. |
| 23 328 | Σήπεται, φθείρεται. Λᾶε. |
| 23 329 | Λίθοι. Ἐν ξυνοχῇσιν ὁδοῦ. |
| 23 330 [5] | Ἐν ταῖς ξυμβολαῖς, καθ’ ὃ μάλιστα ἐστένωται ἡ ὁδός. Λεῖος δ’ ἱππόδρομος ἀμφίς. Ὁμαλὸς δέ ἐστιν ὁ μετ’ αὐτὸ ἱππόδρομος. Νύσσα. |
| 23 332 | Καμπτήρ. Κλινθῆναι. |
| 23 335 | Συγκαμφθῆναι. Κένσαι ὁμοκλήσας. |
| 23 337 | Τῷ κέντρῳ πλῆξον, καὶ τῇ φωνῇ ἐπιπλήξας. Εἶξαι ἡνία. Ἀντὶ τοῦ ἐπιδοῦναι, χαλᾶσαι. Εἶξαι. Ἀντὶ τοῦ εἶξον. Πλήμνῃ. |
| 23 339 [5] | Χοινικίδι, ἀπὸ τοῦ πληροῦν τὸν ἄξονα. Δοάσσεται. Δόξειεν. Ὡς ἄν τοι πλήμνῃ γε δοάσσεται ἄκρον ἱκέσθαι. Ἐπὶ τῷ καμπτῆρί σοι ὁ ἀριστερὸς ἵππος οὕτως ἐμπελασάτω ἀκριβῶς, ὥστε τὴν ἔξωθεν περιφέρειαν τοῦ τροχοῦ δόξαι ψαύειν τῆς χοινικίδος. τοῦτο δὲ πάσχειν δοκεῖ ὁ παρὰ τὸν καμπτῆρα τροχός. Κύκλου. |
| 23 340 | Τροχοῦ, διὰ τοῦτο καὶ ποιητοῖο. Ἐπαυρεῖν. Νῦν ψαῦσαι. Ἄξῃς. |
| 23 341 | Κατάξῃς, κλάσῃς. Χάρμα. |
| 23 342 | Χαρά. Πεφυλαγμένος εἶναι. |
| 23 343 | Ἀντὶ τοῦ πεφύλαξο. Οὐδ’ εἴκεν μετόπισθεν Ἀρείονα δῖον ἐλαύνοι. |
| 23 346 [15] | Ποσειδῶν ἐρασθεὶς Ἐριννύος, μεταβαλὼν τὴν αὐτοῦ φύσιν εἰς ἵππον, ἐμίγη κατὰ Βοιωτίαν παρὰ τῇ Τιλφούσῃ κρήνῃ. ἡ δὲ ἔγκυος γενομένη, ἵππον ἐγέννησεν, ὃς διὰ τὸ κρατιστεύειν, Ἀρείων ἐκλήθη. Κοπρεὺς δ’ Ἁλιάρτου βασιλεύων πόλεως Βοιωτίας, ἔλαβε δῶρον αὐτὸν παρὰ Ποσειδῶνος, οὗτος δὲ αὐτὸν Ἡρακλεῖ ἐχαρίσατο, γενομένῳ παρ’ αὐτῷ. τούτῳ δὲ διαγωνισάμενος Ἡρακλῆς πρὸς Κύκνον Ἄρεος υἱὸν καθ’ ἱπποδρομίαν, ἐνίκησεν ἐν τῷ τοῦ Παγασαίου Ἀπόλλωνος ἱερῷ, ὅ ἐστι πρὸς Τροιζῆνι. εἶθ’ ὕστερον αὖθις ὁ Ἡρακλῆς, Ἀδράστῳ τὸν πῶλον παρέσχεν, ἐφ’ οὗ μόνος ὁ Ἄδραστος ἐκ τοῦ Θηβαϊκοῦ πολέμου διεσώθη, τῶν ἄλλων ἀπολομένων. ἡ ἱστορία παρὰ τοῖς Κυκλικοῖς. Μεταστοιχεί. |
| 23 358 | Κατὰ στοῖχον. ἐφεξῆς. Σκοπόν. |
| 23 359 | Ἐπίσκοπον. παρατηρητήν. Ὡς μεμνέωτο δρόμου. |
| 23 361 | Ὅπως ἐπιμελοῖτο καὶ ἐπισκοποῖτο τὸν δρόμον, μή τις περὶ τὸν καμπτῆρα πανουργήσῃ. Ὡμόκλησαν. |
| 23 363 | Ἠπείλησαν, ἐνεκέλευσαν. Ἀειρομένη. |
| 23 366 | Ἀναφερομένη, ἐπαιρομένη εἰς ὕψος. Ἐῤῥώοντο. |
| 23 367 | Ἐκινοῦντο. ἐσείοντο. Μετὰ πνοιῇς ἀνέμοιο. Ἀντὶ τοῦ, ἀνέμου δίκην. Πίλνατο. |
| 23 368 | Προσεπέλαζεν, προσήγγιζεν. Μετήορα. |
| 23 369 | Ὑψηλά. Ἐλατῆρες. Ἡνίοχοι. Πάτασσεν. |
| 23 370 | Ἐπάλλετο. ἠγωνία. Κονίοντες. |
| 23 372 | Κονιορτὸν ποιοῦντες. Τάθη δρόμος. |
| 23 375 | Σύντονος ἐγένετο. ἐκτείνονται γὰρ ἐν τῷ δρόμῳ οἱ ἵπποι. Ἀμφήριστον. |
| 23 382 | Τὸν ἀμφοτέρωθεν ἐξισούμενον, ἢ ἀμφισβητήσιμον. Εἰ μὴ Τυδέος υἷι κοτέσσατο Φοῖβος Ἀπόλλων. |
| 23 383 [5] | Δεόντως τῶν Εὐμήλου ἵππων προνοεῖται ὁ Ἀπόλλων, ἐπεὶ αὐτὸς ἀνεθρέψατο αὐτὰς κατὰ τὸν Ποιητὴν λέγοντα· Τὰς ἐν Πιερίῃ θρέψ’ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων, Ἄμφω θηλείας φόβον Ἄρηος φορεούσας. δοκεῖ γὰρ κατὰ τὸν μῦθον Ἀπόλλων θητεῦσαι Ἀδμήτῳ τῷ Εὐμήλου πατρί. Ἐλεφηράμενος. |
| 23 388 | Δι’ ἀπάτης βλάψας. Μετέσσυτο. |
| 23 389 | Μετῄει. Ἦξε. |
| 23 392 | Συνέτριψεν. Ἀμφὶς ὁδοῦ. |
| 23 393 | Χωρὶς καὶ ἔξωθεν τῆς ὁδοῦ. Ῥυμός. Τὸ διῆκον ἀπὸ τοῦ ἅρματος ἕως τοῦ ζυγοῦ ξύλον. Ἐξεκυλίσθη. |
| 23 394 | Συνετρίβη, ἢ ἐξετάθη. οἱ δὲ παρεκυλίσθη. συνεστράφη. Θρυλίχθη. |
| 23 396 | Συνετρίβη, ἐθραύσθη. Δακρυόφιν πλῆσθεν. |
| 23 397 | Δακρύων ἐπληρώθησαν. Θαλερή. Ἱλαρά. ἀκμαία. Ἔσχετο. Ἐπεσχέθη. Σφῶϊ τιταίνετον. |
| 23 403 | Ὑμᾶς αὐτοὺς ἐπείγετε πρὸς τὸν δρόμον, καὶ μὴ ἀπολιμπάνεσθε. Ἐλεγχείην καταχεύῃ. |
| 23 408 | Ὄνειδος ἐπιβάλῃ. Φέριστοι. |
| 23 409 | Βέλτιστοι, ἢ κάλλιστοι. Κομιδή. |
| 23 411 | Ἐπιμέλεια. Οὐ σφῶϊν κομιδὴ παρὰ Νέστορι ποιμένι λαῶν. Οὐκ ἔτι ὑμῶν οὕτως ἐπιμελήσεται ὁ Νέστωρ. Ἀποκηδήσαντες. |
| 23 413 | Ἀφροντιστήσαντες, ἀμελήσαντες. Ἐφομαρτεῖτον. |
| 23 414 | Ἐπιδιώκετε. Στεῖνος. |
| 23 419 | Στένωμα τόπου. Ῥωχμός. |
| 23 420 | Ῥῆξις. ἔστι δὲ τόπος κεχαραγμένος ὑπὸ ὀμβρίου ὕδατος. Ἧι ἀλέν. Ὅπου συνεστράφη, ὅ ἐστι συνεχύθη. Ὁδοῖο. |
| 23 421 | Ὁδοῦ. Τῇ ῥ’ εἶχε. |
| 23 422 | Κατὰ τοῦτο τὸ μέρος ἤλαυνεν. Ἁματροχίας. Τὰς τῶν τροχῶν συγκρούσεις, τὰς ἀπὸ τῶν ἄλλων ἁρμάτων. Ἄνεχε. |
| 23 426 | Ἀνάκοπτε. κράτει. Κρύσας. |
| 23 428 | Συμπεσών. Ἐπισπέρχων. |
| 23 430 | Ἐπισπουδάζων. ἀναγκάζων. Δίσκου οὖρα. |
| 23 431 | Δίσκου ὁρμὴ, ὅ ἐστιν ἄφεσις. Κατωμαδίοιο. Ὃν ἀφιᾶσι κατὰ τῶν ὤμων τρέχοντες. Ἥβης. |
| 23 432 | Νῦν, ἀκμῆς. Αἱ δ’ ἠρώησαν. |
| 23 433 | Ἐκτὸς ἔδραμον, ἢ εἰς τοὔμπροσθεν ὑπεχώρησαν. Μεθέηκεν. |
| 23 434 | Ἠμέλησεν. Συγκύρσειαν. |
| 23 435 | Συγκρούσειαν. ὅμοιον δ’ αὐτῷ καὶ τὸ συντύχωσιν. Ἔτυμον. |
| 23 440 | Ἀληθές. Πεπνύσθαι. Σώφρονα, καὶ συνετὸν εἶναι. Ἐρύκεσθον. |
| 23 443 | Κατέχεσθε. Φθίσονται. |
| 23 444 | Φθαρήσονται. Ἀτέμβονται. |
| 23 445 | Στέρονται. Ἐκτός. |
| 23 451 | Ἔξω. Ὑπέρτατος. Ἀνώτατος. Περιωπῇ. Τόπος ὑψηλὸς, ἀφ’ οὗ ἐστι περιβλέψαι καὶ ἰδεῖν πάντα. Ἄλλο τόσον. |
| 23 454 | Τὸ ἄλλο ὅλον σῶμα. Φοῖνιξ. Φοινικοῦς τὸ χρῶμα, ὅ ἐστι πυῤῥός. Περίτροχον. |
| 23 455 | Περιφερές. Μήνη. Σελήνη. Αὐγάζομαι. |
| 23 458 | Θεωρῶ. Παροίτεροι. |
| 23 459 | Μᾶλλον ἔμπροσθεν. Ἰνδάλλεται. |
| 23 460 | Φαίνεται, ἢ ὁμοιοῦται. Ἔβλαβεν. |
| 23 461 | Ἐβλάβησαν. Περὶ τέρμα βαλούσας. |
| 23 462 | Περιελθούσας τὸν καμπτῆρα. Νῦν δ’ οὔπω. |
| 23 463 | Νῦν δ’ οὐδαμῶς. Παπταίνετον. |
| 23 464 | Περιβλέπουσιν. Ἡνία. |
| 23 465 | Τὰ λῶρα. Σχεθέειν. |
| 23 466 | Ἐπισχεῖν. Ἑλίξας. Συστρέψας περὶ τὴν κάμψιν τοὺς ἵππους. Ἀνασταδόν. |
| 23 469 | Ἀναστάντες. Αἰσχρῶς. |
| 23 473 | Χαλεπῶς. Λαβρεύεαι. |
| 23 474 | Προπετεύεις. Δίενται. |
| 23 475 | Ἐνδεεῖς ὑπάρχουσιν. Λαβραγόρην. |
| 23 479 | Προπετῆ ἐν τοῖς λόγοις, τουτέστι λάβρον, καὶ θρασύν. Εὔληρα. |
| 23 481 | Τὰ ἡνία. Νείκει ἄριστε. |
| 23 483 | Κακόβουλε, κακολόγε. Ἄλλα τε πάντα Δεύεαι Ἀργείων. Καὶ τοῖς λοιποῖς ἔργοις ἀπολείπῃ τῶν Ἑλλήνων, σκαιὸς τὸν τρόπον ὑπάρχων. Ἢ τρίποδος περιδώμεθον. |
| 23 485 | Περὶ τρίποδος συνθήκας ποιησώμεθα. Ἵστορα. |
| 23 486 | Ἐπιστήμονα, καὶ μάρτυρα τῆς συνθήκης. Ἀποτίνων. |
| 23 487 | Ἀποδούς. Κατωμαδόν. |
| 23 500 | Κατὰ τὸν ὦμον. Πεπυκασμένα. |
| 23 503 | Κεκοσμημένα. Οὐ δέ τε πολλὴ Γίγνεται ἐπισσώτρων ἁρματροχιὴ κατόπισθεν. |
| 23 504 | Οὐδὲ βαθεῖα ἐγένετο ἡ τῶν τροχῶν ἐγχάραξις ἐπὶ τῆς γῆς. Λόφων. |
| 23 508 | Νῦν, αὐχένων. τραχήλων. Ἐμάτησεν. |
| 23 510 | Ἀργὸς καὶ ἄπρακτος ἔμεινε. Ὠτώεντα. |
| 23 513 | Καλὰς λαβὰς ἔχοντα. Κέρδεσι. |
| 23 515 | Δόλοις, πανουργίαις. Τροχοῦ. |
| 23 517 | Νῦν, τοῦ ἁρματίου. Οὐραῖαι. |
| 23 520 | Αἱ τῆς οὐρᾶς τρίχες. Ἀτὰρ τὰ πρῶτα καὶ ἐς δίσκουρα λέλειπτο. |
| 23 523 | Καί τοι πρότερον δίσκου βολῆς διάστημα ἀπολελειμμένος. Προτέρῳ. |
| 23 526 | Ἐξωτέρῳ, προσωτέρῳ. νῦν, ἐπίῤῥημα χρόνου δηλωτικόν. Ἀγακλῆος. |
| 23 529 | Ἄγαν ἐνδόξου. Βάρδιστοι. |
| 23 530 | Βραδύτατοι. Ἥκιστος. |
| 23 531 | Πάντων ἡττώμενος. ἀσθενὴς, ἢ ἄτεχνος. Πανύστατος. |
| 23 532 | Πάντων τελευταῖος. Πρόσσοθεν. |
| 23 533 | Ἔμπροσθεν. Λοῖσθος. |
| 23 536 | Ἔσχατος, ὕστατος. Δίκῃ ἠμείψατο. |
| 23 542 | Δικαίως ἀπεκρίθη. Αἰνήσωσιν. |
| 23 552 | Ἐπαινέσωσιν. Περιχεῦμα. |
| 23 561 | Περίχυμα. Ἀμφιδεδίνηται. |
| 23 562 | Ὧι κύκλῳ περικέχυται ὁ κασσίτερος. Ἐν δ’ ἄρα κήρυξ Χερσὶ σκῆπτρον ἔθηκε. |
| 23 567 | Παρὰ τοῖς ἀρχαίοις οἱ δημηγοροῦντες σκῆπτρα ἐκράτουν. Ἤισχυνας. |
| 23 571 | Ὕβρισας. Πρόσθε βαλών. |
| 23 572 | Προδραμών. Ἐς μέσον ἀμφοτέροισι δικάσσατε. |
| 23 574 [5] | Οἱονεὶ μεσολαβήσατε τὴν δίκην, καὶ ἴσως δικάσατε. Μηδ’ ἐπ’ ἀρωγῇ. Μηδ’ ἑτέρῳ ἡμῶν βοηθεῖτε. Ψεύδεσσι. |
| 23 576 | Ἀπάταις. Ἰθεῖα γὰρ ἔσται. |
| 23 580 | Δικαία. ὀρθῶς γὰρ δικάσω. Ῥαδινήν. |
| 23 583 | Εὐκίνητον. ἰσχνήν. Γαιήοχον. |
| 23 584 | Γαιήοχος ὁ τοῖς ὀχήμασι γαίων, ὅ ἐστι γαυριῶν. ἱππικὸς γὰρ ὁ θεός. Πεδῆσαι. |
| 23 585 | Ἀντὶ τοῦ ἐμπεποδικέναι. Ἄνσχεο. |
| 23 587 | Ἀνάσχου. Κραιπνότερος. |
| 23 590 | Ὀξύτερος. Λεπτή. Ἀσθενής. Ἐπαιτήσειας. |
| 23 593 | Εἰ ἐπαιτήσεις ἐπὶ τῷ ἵππῳ. Ἐκ θυμοῦ πεσέειν. |
| 23 595 | Ἀποπεσεῖν τῆς ψυχῆς, ὅ ἐστι μισηθῆναι. Ἀλιτρός. Ἁμαρτωλὸς εἰς θεούς. Ἰάνθη. |
| 23 598 | Διεχύθη. ἐχάρη. Ἐέρση. Δρόσος. Ἀλδήσκοντος. |
| 23 599 | Αὐξομένου. Ὅτε φρίσσουσιν ἄρουραι. Ὅτε πεπύκνωνται διανεστηκότες ταῖς χώραις οἱ στάχυες. Ἐπεὶ οὔτι παρήορος. |
| 23 603 | Οὐ κεχαλασμένος τὸν λοιγισμόν. παράφρων. Ἀεσίφρων. Κοῦφος ταῖς φρεσὶν ἄνθρωπος. Νεοίη. |
| 23 604 | Νεότης. ὁ δὲ λόγος· νῦν δὲ τὸν νοῦν σου ἐξενίκησεν ἡ νεότης. Κειμήλιον. |
| 23 618 | Ἀπόθετον κτῆμα. Τάφου. |
| 23 619 | Εἰς ἐπιτάφιον ἀγῶνα. Οὐ δέ τ’ ἀκοντιστὺν ἐνδύσεαι. |
| 23 622 | Οὐδ’ εἰς ἀκοντίου ἀγῶνα κατελεύσῃ. Θεύσεαι. |
| 23 623 | Δράμῃς. Πλήθει πρόσθε βαλόντες. |
| 23 639 [5] | Ἤτοι τῶν χειρῶν, ἢ τῶν ἁρμάτων, ἢ τῶν συναιρουμένων αὐτοῖς θεατῶν τῷ πλήθει ἐμὲ νικήσαντες. διφυεῖς γὰρ καὶ ἀνατέσσαρας χεῖρας ἔχοντες ἱστοροῦνται. Νίκης ἀγασσάμενοι. Φθονήσαντές μου τῇ νίκῃ. Παρ’ αὐτόφι λείπετ’ ἄεθλα. |
| 23 640 | Παρ’ αὐτοῖς τοῖς ἵπποις ἔκειντο τὰ ἆθλα. Δίδυμοι. |
| 23 641 | Δύο. Κτερέϊζε. |
| 23 646 | Τίμα, θάπτε. Ἐνηέος. |
| 23 648 | Ἐπιεικοῦς, προσηνοῦς. Τιμῆς. |
| 23 649 | Τῆς συνήθους ἐν τοῖς Ἕλλησι. Πάντ’ αἶνον. |
| 23 652 | Ὅλον τὸν ἐπαίνου λόγον. Ὧι δέ κ’ Ἀπόλλων Δῴη καμμονίην. |
| 23 660 [10] | Φόρβας ἀνδρειότατος τῶν καθ’ αὑτοῦ γενόμενος πυγμῇ ἐνίκα. καὶ τοὺς μὲν παριόντας ἀναγκάζων ἀγωνίζεσθαι ἀνῄρει. ὑπὸ δὲ τῆς πολλῆς ὑπερηφανείας ἐβούλετο καὶ πρὸς τοὺς θεοὺς τὸ τοιοῦτον φρόνημα ἔχειν. διὸ Ἀπόλλων παραγενόμενος, καὶ συστὰς αὐτῷ, ἀπέκτεινεν αὐτόν. ὅθεν ἐξ ἐκείνου τῆς πυκτικῆς ἔφορος ἐνομίσθη ὁ θεός. ἡ ἱστορία παρὰ τοῖς Κυκλικοῖς. Καμμονίην. |
| 23 661 | Τὴν ἐκ καταμονῆς νίκην. Ταλαεργόν. |
| 23 662 | Ὑπομονητικὸν περὶ τὰ ἔργα. Δαήμονα. |
| 23 671 | Ἔμπειρον. Ἀράξω. |
| 23 673 | Συντρίψω. Κηδεμόνες. |
| 23 674 | Ἐπιμεληταί. ἢ προσήκοντες κατὰ γένος. Δεδουπότος. |
| 23 679 | Ἐν πολέμῳ τεθνηκότος. Ζῶμα δέ οἱ. |
| 23 683 [5] | Νῦν περίζωμα. πρῶτον ἔθος ἦν τοῖς παλαιοῖς περιζώματα φορεῖν περὶ τὰ αἰδοῖα, καὶ οὕτως ἀγωνίζεσθαι. κατὰ δὲ τὴν λ. καὶ δευτέραν ὀλυμπιάδα, Ὀρίππου τοῦ Λακεδαιμονίου λυθὲν ἀγωνιζομένου τὸ περίζωμα, αἴτιον αὐτῷ ἥττης ἐγένετο, ἐξ οὗ νόμος ἐτέθη γυμνοὺς τρέχειν. Παρακάββαλε. Παρεκατέθηκεν. Ἀγραύλοιο. |
| 23 684 | Ἐν ἀγρῷ αὐλιζομένου. Χρόμαδος. |
| 23 688 | Ποιὸς ἦχος τοῦ χρωτὸς τῶν σιαγόνων. Ἐπὶ δ’ ὤρνυτο. |
| 23 689 | Ἐφώρμα δέ. Ὑπήριπε. |
| 23 691 | Κατηνέχθη. Φαίδιμα. Λαμπρά. Φρικός. |
| 23 692 | Φρὶξ, ἡ ἐπιπόλαιος τοῦ κύματος κίνησις. ἡ λεπτοκυμία. Ἀναπάλλεται. Ἀναπηδᾷ. Ἐν φυκιόεντι. |
| 23 693 | Φυκία ἔχοντι. φύκος δέ ἐστιν ἤτοι ἡ ἄχνη τῆς θαλάσσης, ἢ πόα παραθαλασσία οὕτω καλουμένη. Ἑτέρωσε. |
| 23 697 | Εἰς τὸ ἕτερον μέρος. Ἀλλοφρονέοντα. |
| 23 698 | Οὐκ ἐν αὐτῷ ὄντα, ἀλλ’ ἐξιστάμενον τῇ διανοίᾳ. Δυωδεκάβοιον. |
| 23 703 | Δώδεκα βοῶν ἄξιον. Τεσσαράβοιον. |
| 23 705 | Τὸ τεσσάρων βοῶν. Ἀμείβοντες. |
| 23 712 | Δοκοὶ μεγάλαι ἀλλήλαις προσπίπτουσαι, ὥστε βαστάζειν τὴν ὀροφήν. αἵτινες καὶ συστάται καλοῦνται. Τετρίγει. |
| 23 714 | Ἔτριζεν. Φοινικόεσσαι. |
| 23 717 | Πελειώδεις. ἐρυθραί. Σφῆλαι. |
| 23 719 | Καταβαλεῖν, νικῆσαι. Ἔχε. |
| 23 720 | Κατεῖχε. Κόψ’ ὄπιθεν κώληπα τυχών. |
| 23 726 [5] | Ἔκρουσεν αὐτοῦ, φησιν, ἐπιτυχὼν τὴν ἰγνύαν ὄπισθεν, ἥτις καὶ ἀγκύλη καλεῖται. ὡς τῶν μέσων ἐῤῥωμένων περιπλέκεται. Ἀνάειρεν. |
| 23 729 | Ἦρεν. ἐβάστασεν. Κάλλει. |
| 23 742 | Τέχνῃ. Σιδόνες. |
| 23 743 | Οἱ Φοίνικες, Σιδὼν γὰρ πόλις Φοινίκης. Ἠεροειδέα. |
| 23 744 | Σκοτεινόν. μέγαν, ἢ ἀναπεπταμένον. ἐν ᾧ ἀὴρ μόνος ὁρᾶται. Θόαντι. |
| 23 745 | Τῷ τῆς Λήμνου βασιλεῖ. Λοισθῆϊ. |
| 23 751 | Τῷ ἐσχάτῳ. ἀπὸ εὐθείας ὁ λοισθεύς. Μεταστοιχεί. |
| 23 757 | Ἐπὶ στοῖχον. ἐπὶ τάξιν. Τέτατο. |
| 23 758 | Μετὰ προθυμίας ἐξετείνετο αὐτοῖς ὁ δρόμος. Κανών. |
| 23 761 | Ὁ κάλαμος, περὶ ὃν εἱλεῖται ὁ μῖτος ὁ ἱστουργικός. Τανύσσῃ. Ἐπιτείνῃ. Πηνίον. |
| 23 762 | Εἵλημα κρόκης. πάντα τὰ ἔργα ἐν παραβολαῖς εἰπὼν, νῦν καὶ περὶ γυναικωνίτιδος ἔφη. Ἴχνια τύπτε πόδεσσι, πάρος κόνιν ἀμφιχυθῆναι. |
| 23 764 | Ἐπέβαινε αὐτοῦ τοῖς ἴχνεσι πρὶν ἢ κονιορτωθῆναι. Ἀϋτμένα. |
| 23 765 | Ἀναπνοήν. ἆσθμα. Ὄλισθεν. |
| 23 774 | Ἔπεσεν. Ὄνθος. |
| 23 775 | Ἡ τῶν βοῶν κόπρος. Ἐριμύκων. Μεγαλοφώνων. μυκηθμὸς γὰρ, ἡ τῶν βοῶν φωνή. Ὠμογέροντα. |
| 23 791 [5] | Οὕτω λέγουσιν ἤτοι τοὺς ἔτι συνεστῶτας, καὶ μή πω πάνυ γέροντας, ἀλλὰ πλησίον τοῦ γήρως· ἢ τοὺς πρὸ ὥρας καὶ παρ’ ἡλικίαν γεγηρακότας. Ἐριδδήσασθαι. |
| 23 792 | Ἐξισωθῆναι. ἀμιλληθῆναι. Κύδῃνεν. |
| 23 793 | Ἐδόξασεν. Αἶνος. |
| 23 795 | Νῦν λόγος. Ὀρεξάμενος χρόα. |
| 23 805 | Ἐφαψάμενος τοῦ χρωτός. Ἐνδίνων. |
| 23 806 [5] | Τῶν ἐντὸς ὅπλων μελῶν. ἀπὸ τοῦ ἐντείνεσθαι θώρακι καὶ τοῖς λοιποῖς ὅπλοις. οἱ δὲ ἀποδιδόντες ἐντέρων ἀγνοοῦσιν, οὐ γὰρ μέχρι θανάτου μονομαχοῦσιν. Κῦρε. |
| 23 821 [10] | Ἤγγιζεν, ἐπετύγχανεν. Αἰὲν ἐπ’ αὐχένι κῦρε φαεινοῦ. Ἱστόρηται ὅτι κατεκεῖνο καιροῦ ἔτυχεν Ἡρακλῆς τῇ νήσῳ Σαλαμῖνι κατά τινα χρείαν προσπλεύσας, Τελαμῶνι δὲ ἄρτι γενέσθαι τὸν παῖδα Αἴαντα. ἐπιστὰς οὖν ὁ Ἡρακλῆς, καὶ ἀναλαβὼν τὸν παῖδα, περιέβαλε τῇ λεοντῇ. ἐφ’ ᾧ εὔξατο αὐτὸν γενέσθαι ἄτρωτον. ὁ δὲ ηὐξήθη, καὶ τὸ πᾶν τοῦ σώματος ἐγένετο ἄτρωτον, πλὴν τοῦ αὐχένος, τοῦτο γὰρ ἐδόκει τότε κατὰ τύχην τὸ μέρος μὴ περιβεβλῆσθαι τῇ λεοντῇ. Σόλον. |
| 23 826 [5] | Δίσκον. διαφέρει δὲ σόλος καὶ δίσκος· ὅτι ὁ μὲν δίσκος, πλατύς ἐστι καὶ κοιλότερος· ὁ δὲ σόλος, στρογγύλος καὶ σφαιροειδής. Αὐτοχόωνον. Ἐκ χεομένης ὕλης εἰκῆ κεχωνευμένον. αὐτοχώνευτον, οἷον μὴ ἔχοντα κατασκευὴν τερπνὴν, ἠγοῦν τεχνικὴν, ἀλλ’ ἐκ μόνης χωνείας ἀναληφθέντα. Ῥίπτασκεν. |
| 23 827 | Ἔῤῥιπτε μακράν. Ἄγετ’ ἐν νήεσσιν. |
| 23 829 | Ἀντὶ τοῦ ἐκόμισε. Πίονες ἀγροί. |
| 23 832 | Νῦν, εὐδαίμονες. Χρεώμενος. |
| 23 834 | Χρώμενος, ἢ χρήζων. Ἀτεμβόμενος. Στερόμενος. Ὑπέρβαλεν. |
| 23 843 | Ὑπερέβαλε. Καλαύροπα. |
| 23 845 | Τὴν βουκολικὴν ῥάβδον. ἔστι δὲ ξύλον κατὰ τὸ ἕτερον μέρος ῥοπὴν ἔχον, ὅ ἐστι βάρος. Ἑλισσομένη. |
| 23 846 | Συστρεφομένη. Διὰ βοῦς ἀγελαίας. Ἀντὶ τοῦ δι’ ἀγελαίων βοῶν. Τοξευτῇσι. |
| 23 850 [5] | Τοξόταις. Ἰόεντα. Ἤτοι ἰὸν γεννῶντα, ἢ μέλανα. ἄμεινον δὲ τὸν πρὸς ἰῶν κατασκευὴν ἐπιτήδειον, ὅ ἐστι βελῶν. Μηρίνθῳ, Σπάρτῳ. |
| 23 854 | σχοινίῳ. Πελέκεας. |
| 23 856 [10] | Ἀξίνας διστόμους. ἔστι δὲ καὶ σταθμὸς σιδήρου ἔχων μνᾶς δέκα. τὸ δὲ ἡμιπέλεκον, τὸ ἥμισυ τοῦ πελέκεως. τὸ ἐκ τοῦ ἑνὸς μόνου μέρους ἔχον ἀκμὴν, ὃ καὶ διστράλιον καλοῦσιν. οὕς τινας ἐφεξῆς ἱστῶντες ἐπί τινα βαθμὸν ἐγυμνάζοντο οἱ τοξόται, πέμποντες διὰ τῶν τρητῶν αὐτῶν τὸ βέλος, δι’ οὗ ἐμβάλλεται αὐτοῖς ὁ στειλειός. Πάντας πελέκεας. Τοὺς ὅλους πελέκεας. Ἀειράμενος. Ἐπάρας. Μηρίνθοιο τύχῃ. |
| 23 857 | Καὶ μὴν τοῦτο ἐμπείρου. ἀλλὰ προὔκειτο ἡ τοῦ ζώου τύχη· τύχης δὲ προσεδεῖτο πτοουμένης τῆς ὄρνιθος, καὶ οὐκ ἐν αὐτῷ μενούσης. Οὐδ’ ἠπείλησεν. |
| 23 863 | Οὐ δὲ ηὔξατο. Ἅμαρτεν. |
| 23 865 | Ἀπέτυχεν. Μέγῃρεν. Ἐφθόνησεν. Ἐξείρυσε χειρός. |
| 23 870 | Δηλονότι τοῦ Τεύκρου, τῷ γὰρ αὐτῷ τόξῳ ἐχρῶντο. Δινεύουσαν. |
| 23 875 | Συστρεφομένην. σοβαρῶς ἱπταμένην. Σὺν δὲ πτερὰ πυκνὰ λίασθεν. |
| 23 879 | Συνεκρότησε δὲ τὰ πτερά. Λίασθεν. Διεχωρίσθησαν. Πτάτο. |
| 23 880 | Ἐπετάσθη. Ἀνθεμόεντα. |
| 23 885 | Ἤτοι οὐκ εἰς πῦρ χρήσιμον, ἀλλ’ ἀναθεματικόν. ἢ ἀνθεμώδη. Ἥμονες. |
| 23 886 | Ἀκοντισταί. Προβέβηκας. |
| 23 890 | Ὑπερβέβηκας. προελήλυθας. Ἥμασιν. |
| 23 891 | Ἀκοντίσμασιν. ἀπὸ τοῦ ἱέναι. Ἔπλευ. Ἐγένου. Λῦτο δ’ ἀγών. |
| 24 1 | Νῦν, τὸ ἄθροισμα τῶν θεατῶν. Δόρποιο μέδοντο. |
| 24 2 | Ἐπιμελοῦντο τροφῆς καὶ ὕπνου. Πείρων. |
| 24 8 | Διαπερῶν. Τότε δέ. |
| 24 11 | Ὅτε δέ. Δινεύεσκεν. |
| 24 12 | Ἀνεστρέφετο. Ἀλύων. Καταστένων. ἀλώμενος, καὶ λύσιν μὴ εὑρίσκων τῶν κακῶν. Μενεαίνων. |
| 24 22 | Μηνιῶν, ὀργιζόμενος. Κλέψαι δ’ ὠτρύνεσκον ἐΰσκοπον Ἀργειφόντην. |
| 24 24 [10] | Ζεὺς ἐρασθεὶς Μαίας τῆς Ἀτλαντίδος, λαθὼν Ἥραν ἐμίγη. ἡ δὲ ἔγκυος γενομένη ἐν Κυλλήνῃ τῆς Ἀρκαδίας, Ἑρμῆν ἐγέννησεν. ὅς τις ἐπιθυμίαν ἔσχε τοῦ κλέπτειν· ὅτι καὶ Ζεὺς κλέψας τὴν Ἥραν, ἐμίγη Μαίᾳ, καὶ δήποτε τῆς μητρὸς μετὰ τῶν ἀδελφῶν αὐτῆς λουομένης λαθὼν ὑφείλετο τὰς ἐσθῆτας. γυμναὶ δὲ ἐκεῖναι, ἠπόρουν τί πράξωσι. γέλωτα δὲ διὰ τοῦτο Ἑρμῆς κινήσας, ἀπέδωκε αὐταῖς τὰς ἐσθῆτας. ἔκλεψε δὲ καὶ τὰς Ἀπόλλωνος βοῦς. ἡ ἱστορία παρ’ Ἐρατοσθένει. Νείκεσσε θεάς. |
| 24 29 | Νῦν, ἔκρινε. Μέσσαυλον. Ἔπαυλιν. Ἤινησεν. |
| 24 30 | Ἐπῄνεσε. Μαχλοσύνην. Τὴν πρὸς συνουσίαν κατωφέρειαν. Δηλήμονες. |
| 24 33 | Βλαπτικοί. Ἐναίσιμοι φρένες. |
| 24 40 | Καθήκουσαι. δίκαιαι. Γναμπτόν. |
| 24 41 | Εὔκαμπτον. εὔπιστον. Σίνεται. |
| 24 45 | Βλάπτει. Ὀλέσσαι. |
| 24 46 | Ἀντὶ τοῦ ὀλωλέναι. ἀόριστον ἀντὶ ὑπερσυντελικοῦ. Ἠὲ κασίγνητον ὁμογάστριον, ἠὲ καὶ υἱόν. |
| 24 47 | Φαίνεται Ὅμηρος προτιμῶν τὴν μητρὸς ἀδελφότητα. Μεθέηκεν. |
| 24 48 | Ἀπέλιπε. Κωφὴν γὰρ δὴ γαῖαν ἀεικίζει. |
| 24 54 | Ἀντὶ τοῦ ἀναίσθητον σῶμα ὑβρίζει. Ὁμήν. |
| 24 57 | Ὁμοίαν. Ἀτίτηλα. |
| 24 60 | Νήπιον ὄντα ἔθρεψα. Ἀποσκύδμαινε. |
| 24 65 | Ὀργίζου. Ἐπεὶ οὔτι φίλων ἡμάρτανε δώρων. |
| 24 68 | Ἐπεὶ οὐχ’ ἁμαρτάνων ἐγιγνώσκετο παρὰ τοῖς θεοῖς. Κλέψαι μὲν ἐάσομεν. |
| 24 71 | Κλέψαι συγχωρήσωμεν. Μήτηρ παρμέμβλωκεν. |
| 24 73 | Ἔξωθεν ἡ μήτηρ παραμένει φυλάττουσα. Πυκινὸν ἔπος. |
| 24 75 | Ὅτι συμφέρει αὐτῷ δοῦναι, ἵνα μὴ κλαίῃ. Μείλανι. |
| 24 79 | Μέλανι. τῷ καὶ ἔτι νῦν καλουμένῳ μέλανι πόντῳ. ἔστι δὲ τὸ σχῆμα παρένθεσις. Μολυβδαίνῃ. |
| 24 80 | Μολυβδίνῃ. ὁρμιᾷ· μόλυβδος δὲ ἐπίκειται τῷ ἀγκίστρῳ εἰς τὸ καθέλκειν αὐτὸ τῷ βάρει κάτω. Βοὸς κέρας. |
| 24 81 [5] | Οἱ μὲν κυρίως, οἱ δὲ τὴν τρίχα. ἄμεινον δὲ νοεῖν κεράτιόν τι προκεῖσθαι τῷ ἀγκίστρῳ, ἵνα μὴ οἱ ἰχθύες ἀποβιβρώσκωσι τὴν ὁρμιάν. Ἄκριτα. |
| 24 91 | Ἀδιαχώριστα, ἢ πολλά. Λιάζετο κῦμα. |
| 24 96 | Ἀντὶ τοῦ διΐστατο. Ὤρεξεν. |
| 24 102 | Ἐνεχείρησεν. Ἄλαστον. |
| 24 105 | Ἀνεπίληστον, χαλεπόν. Ἐντύνοντο ἄριστον. |
| 24 124 [5] | Παρεσκευάζοντο. εὐτρεπίζοντο. ἄριστον δὲ λέγει νῦν τὸ πρωϊνὸν, ὃ ἡμεῖς λέγομεν ἀκράτισμα· ὥσπερ αὖ πάλιν τὸ παρ’ ἡμῖν ἄριστον, ὁ Ποιητής φησι δεῖπνον, μεθ’ ὃ δεῖ πονεῖν· τὸ δὲ δεῖπνον, δόρπον. Λάσιος. |
| 24 125 | Δασὺς, τετριχωμένος. σημαίνει δὲ καὶ τὸ συνετός. Ἱέρευτο. Ἱερουργεῖτο. ἔσφακτο. Ἔδεαι. |
| 24 129 | Ἀναλώσῃς, φάγῃς. Νεκροῖο δὲ δέξαι. |
| 24 137 | Ὑπὲρ τοῦ νεκροῦ δέξαι. Τῇ δ’ εἴη ὃς ἄποινα φέροι. |
| 24 139 | Ἐνταῦθα ἔστω. ἐνθάδε ἡκέτω ὁ κομίζων τὰ λύτρα. Νηῶν ἀγύρει. |
| 24 141 | Ὅμοιον τῷ, Νεῶν ἐν ἀγῶνι. ὅ ἐστιν ἀθροίσματι. Ἰῄνῃ. |
| 24 147 | Διαχέῃ, ὅ ἐστι χαρῆναι ποιήσῃ τοῦ Ἀχιλλέως τὴν ψυχήν. Ἄγοι. |
| 24 151 | Ἀπάγοι. Πομπόν. |
| 24 153 | Σύνοδον. ὁδηγόν. Ὀπάσσομεν. Παράσχωμεν. Ἄσκοπος. |
| 24 157 | Ἄστοχος τῇ γνώμῃ, καὶ ἀπτόητος τοῦ μέλλοντος, ἐξ οὗ ἀνόητος. Ἀλιτήμων. Ἁμαρτωλός. Ἐνδυκέως. |
| 24 158 | Ἐπιμελῶς. Ἱκέτεω. Ἱκέτου. Πεφιδήσεται. Φείσεται. ἀπὸ μέσου παρακειμένου. Ἔφυρον. |
| 24 162 | Ἔδευον, ἔβρεχον. Ἐντυπὰς ἐν χλαίνῃ κεκαλυμμένος. |
| 24 163 [5] | Οὕτως φησὶν αὐτὸν κεκαλύφθαι τῇ χλανίδι ἐν τετυπωμένοις ἱματίοις ὅλον τὸ σῶμα, ὥστε μόνον τὸν τῶν μελῶν τύπον φαίνεσθαι. Κόπρος. |
| 24 164 | Κοινῶς μὲν τὰ κόπρια. νῦν δὲ ἡ κόνις. Κατεμήσατο. |
| 24 165 | Κατεχέατο. κατεπάσατο. Κέατο. |
| 24 168 | Ἔκειντο. Ἐρύξει. |
| 24 185 | Ἐφέξει, κωλύσει. Ἡμιονείην. |
| 24 189 | Πρὸς ἡμιόνων ζεῦξιν ἐπιτηδείαν. Ὁπλίσσαι. |
| 24 190 | Κατασκευάσαι, ἑτοιμάσαι. Πείρινθα. Τὸ ἐπικείμενον τῇ ἁμάξῃ πλινθίον, ἐφ’ οὗ φέρουσι τὰ φορτία. ὃ καὶ ὑπερτερίαν καλοῦσιν. Κηώεντα. |
| 24 191 | Τεθυμιωμένον. εὐώδη. Κέδρινον ὑψόροφον. |
| 24 192 [5] | Ἐκ κεδρίνων ξύλων ἔχοντα τὴν ὀροφὴν ὑψηλήν. Γλήνεα. Πολλῆς θέας ἄξια, κόσμια. ἢ χρήματα, κατὰ Ἠλείους. οἱ δὲ ἀξιοθέατα. γλήνη δὲ παρὰ τὸ γλαμυρὸν ἤτοι δίϋγρον. ὅθεν Ἀρχέδημος ὁ Γλάμων, καὶ παροιμία· Ἐν τυφλῶν πόλει Γλάμυρος βασιλεύει. ἢ ἀπὸ μέρους εἴρηκε. γλήνας γὰρ κυρίως τὰ ἀκροκόσμια λέγουσι. Διόθεν. |
| 24 194 | Παρὰ τοῦ Διός. Αἰνῶς. |
| 24 198 | Λίαν, πάνυ. Ἔκλεε. |
| 24 202 | Ἐνδόξως ἐφημίζου. Σιδήρειον ἦτορ. |
| 24 205 | Ἰσχυρὰ ψυχὴ, ἐξ οὗ ἀπηνὴς καὶ σκληρά. Αἱρήσει. |
| 24 206 | Λήψεται. Ὠμηστής. |
| 24 207 | Ὠμὸς τὸν τρόπον. οἷα τὰ ὁμοφάγα θηρία. Ἀργίποδας. |
| 24 211 | Ταχύποδας. Προσφῦσα. |
| 24 213 | Προσελθοῦσα. Ἄντιτα. Ἀντιτιμώρητα. ἐν μέρει τινὶ τιμωρίαν λαμβάνοντα. Οὔ ἑ κακιζόμενον. |
| 24 214 | Οὐ δειλιῶντα αὐτόν. Ὄρνις κακός. |
| 24 219 | Κακὸς οἰωνὸς, καὶ μάντις. Θυοσκόοι. |
| 24 221 | Οἱ τὰς θυσίας ἐπιτελοῦντες, καὶ δι’ αὐτῶν μαντευόμενοι. ἢ οἱ λιβανομάντεις. Ἱερῆες. Θῦται. Νοσφιζοίμεθα. |
| 24 222 | Ἀποτρεποίμεθα. Ἐξ ἔρον εἵην. |
| 24 227 | Τὴν ἐπιθυμίαν πληρώσαιμι. Φωριαμῶν. |
| 24 228 | Κιβωτίων. Ἐπιθήματα. Πώματα. Ἀνέῳγεν. Ἤνοιξεν. ἀνῴγνυεν. Ἁπλοϊάδας. |
| 24 230 | Ἁπλάς. Τάλαντα. |
| 24 232 | Νῦν, χρυσοῦ. Ἐξεσίην. |
| 24 235 | Κατὰ δημοσίας ἔξοδον πρεσβείας. Αἰσχροῖσιν. |
| 24 238 | Χαλεποῖς. Ἔῤῥετε. |
| 24 239 | Φθείρεσθε. Λωβητῆρες. Ὑβρισταί. Ἐλεγχέες. Ἐπονείδιστοι. Κηδήσοντες. |
| 24 240 | Πενθήσοντες. Ἢ οὔνεσθε. |
| 24 241 | Ἢ ἐφήδεσθέ μοι, καὶ ἐπὶ ταῖς συμφοραῖς εὐφραίνεσθε. ἀπὸ τοῦ ὄνασθαι. ἢ ἐκφαυλίζετε καὶ μικρὸν ἡγεῖσθε. Κεραϊζομένην. |
| 24 245 | Πορθουμένην. Δίεπε. |
| 24 247 | Διώκει, ἢ διεξῄει. Σπερχομένοιο. |
| 24 248 | Ἐπειγομένου. Ὁμόκλα. Διεκελεύετο μετὰ ὀνείδους. Πολίτην. |
| 24 250 | Νῦν, ὄνομα κύριον. Δηΐφοβόν τε καὶ Ἱππόθοον. |
| 24 251 [5] | Ἀλεξάνδρου τοξευθέντος ὑπὸ Φιλοκτήτου, Πρίαμος τὸν Ἑλένης γάμον ἔπαθλον ἔθηκε τῷ ἀριστεύσαντι κατὰ τὴν μάχην. Δηΐφοβος δὲ γενναίως ἀγωνισάμενος ἔγημεν αὐτήν. ἡ ἱστορία παρὰ Λυκόφρωνι. Κατηφόνες. |
| 24 253 | Ἄξιοι καταφονευθῆναι. Πεφᾶσθαι. |
| 24 254 | Ἀναιρεῖσθαι. Πανάποτμος. |
| 24 255 | Παντελῶς δυστυχής. Ἱππιοχάρμην. |
| 24 257 | Ἤτοι ἀφ’ ἵππων μαχόμενον, ἢ ἵπποις χαίροντα. Χοροιτυπίῃσιν ἄριστοι. |
| 24 261 | Εἰς χοροὺς ἐπιτήδειοι. Ἐπιδήμιοι ἁρπακτῆρες. |
| 24 262 | Τὰ τῶν πολιτῶν ἁρπάζοντες, καὶ οὐ τὰ τῶν πολεμίων. Πρωτοπαγῆ. |
| 24 267 | Πρώτως παγεῖσαν. ὅ ἐστιν ἐξόχως πρῶτον πεπηγυῖαν. ὅ ἐστι καινήν. ἔστι γὰρ τὸ μὲν τάξεως, τὸ δὲ ποιότητος. Ὀμφαλόεντα. |
| 24 269 | Νῦν, κεκοσμημένον. Ἕστορι. |
| 24 272 [5] | Τῷ ἀνιεμένῳ πασσάλῳ κατὰ τοῦ ῥυμοῦ τοῦ ζυγοῦ. τινὲς δὲ γράφουσιν ἕκτορι, οἷον ἐχέτορι. Ἐπὶ δὲ κρίκον ἕστορι βάλλον. Ἀντὶ τοῦ, τῷ δὲ ὀκκάβῳ τὸν ἕστορα ἔβαλον. Ἐπ’ ὀμφαλόν. |
| 24 273 | Ἐπὶ τὸ μέσον τοῦ ζυγοῦ. Γλωχῖνα. |
| 24 274 | Τὴν γωνίαν. λέγει δὲ τὸ τέλος τοῦ ἱμάντος. Ἔγναμψαν. Ἔδησαν. καθῆψαν. Ἐπ’ ἀπήνης. |
| 24 275 | Ἐπὶ τῆς ἀμάξης. Ἐντεσιουργούς. |
| 24 277 | Τοὺς ὑποζυγίους, μὴ ψιλῶς νωτοφόρους, ἀλλὰ τήν τε ἄμαξαν, καὶ τὴν πείρινθον ἕλκοντας. ἅπερ καὶ ἔντεα φησί. Μυσοί. |
| 24 278 | Ἔθνος βάρβαρον. Ὕπαγον ζυγόν. |
| 24 279 | Ὑπὸ τὸν ζυγὸν ἦγον. Ἀγχίμολον. |
| 24 283 | Νῦν, μετ’ ὀλίγον. Τῆ. |
| 24 287 | Δέξαι, λάβε. Οἰωνόν. |
| 24 292 | Ὄρνιν. Καὶ εὗ κράτος ἐστὶ μέγιστον. |
| 24 293 | Ὃς ἰσχυρότατός ἐστι τῶν λοιπῶν ὀρνίθων. Ἑὸν ἄγγελον. |
| 24 296 | Ἀγαθόν. ἴδιον. Ἐφιεμένη. |
| 24 300 | Ἐντελλομένη, ἢ ὑποτιθεμένη. Ταμίην. |
| 24 302 | Προστάτιν. Ἀκήρατον. |
| 24 303 | Ἀδιάφθορον. Χέρνιβον. |
| 24 304 [5] | Νῦν τὸ ἀγγεῖον τὸ ὑποδεχόμενον τὸ ταῖς χερσὶν ἐπιβαλλόμενον ὕδωρ, ὃ καὶ λέβητά φησι. Πρόχοον. Τὸν παρ’ ἡμῖν καλούμενον ξέστην. Ἕρκεϊ. |
| 24 306 | Νῦν, περιβολαίῳ. περιφράγματι. Ἐλεεινόν. |
| 24 309 | Ἐλέου ἄξιον. Τελειότατον. |
| 24 315 | Νῦν, ἐπιτελεστικώτατον. Μόρφνον. |
| 24 316 [5] | Ἤτοι περὶ φόνους μεμορηκότα, τὸν φόνιον. ἢ μέλανα· ἢ ἅρπαγα. οἱ δὲ ἀετοῦ εἶδος. Περκνόν. Τὸν αὐτὸν τῷ προειρημένῳ. μέλανα, ἀφ’ οὗ καὶ τὸν μελαινόμενον καρπὸν περκάζειν λέγομεν. Ὑψορόφοιο. |
| 24 317 | Ὑψηλοστέγου. ὑψηλοῦ. Ἐϋκληῒς ἀραρυῖα. |
| 24 318 | Εὖ ταῖς κλεισὶν ἡρμοσμένη. ἀσφαλής. δύναται καὶ ὑφ’ ἓν, ἵν’ ᾖ εὔκλειστος. Εἴσατο. |
| 24 319 | Ἐφάνη. ὥρμησε. Σπερχόμενος. |
| 24 322 | Σπεύδων. Ἐριδούπου. |
| 24 323 | Μεγαλοήχου. Τετράκυκλον. |
| 24 324 | Τετράτροχον. Ἀπήνην. Ἄμαξαν. Ἐφέπων. |
| 24 326 | Ἐπακολουθῶν, ἐπιδιώκων. Ἑταιρίσσαι. |
| 24 335 | Ἑταίρῳ βοηθῆσαι. Ἀπείρονα. |
| 24 342 | Μεγάλην, ἢ κυκλοτερῆ. Θέλγει. |
| 24 343 | Πρὸς ὃ θέλει ἀμαυροῖ. Αἰσυητῆρι. |
| 24 347 | Βασιλικῷ νέῳ. οἱ δὲ ἀντὶ τοῦ ἐντίμῳ τηροῦντι τὰ αἴσια, ὅ ἐστι τὰ δίκαια. Πρῶτον ὑπηνήτῃ. |
| 24 348 [5] | Ἀρχομένῳ γενειάζειν· ὑπῆναι δὲ καλοῦνται αἱ τρίχες, αἱ περὶ τὰ χείλη, ὁ μύσταξ ἄρτι φυόμενος. οἱ δὲ κοινῶς εἶπον τὸ γένειον. Χαριεστάτη ἥβη. Ὡραία ἀκμή. Μέγα σῆμα πάρεξ Ἴλλοιο ἔλασσαν. |
| 24 349 | Παρήλασαν τὸν Ἴλλου τόπον, ἢ τάφον. Ἐξ ἀγχιμόλοιο. |
| 24 352 | Ἐκ τοῦ σύνεγγυς. Φραδέος νόου ἔργα τέτυκται. |
| 24 354 | Συνετοῦ νοῦ καὶ ἄριστα βουλεύεσθαι δυναμένου ὁ παρὼν καιρὸς δεῖται. Διαῤῥαίσεσθαι. |
| 24 355 | Διαφθαρήσεσθαι. Σὺν δὲ γέροντι νόος χύτο. |
| 24 358 | Τὸ ἑξῆς, συνεχύθη αὐτοῦ ὁ νοῦς. Ὀρθαὶ δὲ τρίχες ἔσταν. |
| 24 359 | Ἀντὶ τοῦ ἔφριξαν. Ταφών. |
| 24 360 | Ἐκπλαγείς. Ἐριούνιος. Μεγαλωφελής. Ἰθύνεις. |
| 24 362 | Ἐπ’ εὐθείας ἐλαύνεις. Ἀνάρσιοι. |
| 24 365 | Ἄδικοι. ἐχθροί. Ἀπαμύνασθαι. |
| 24 369 | Ἀποκωλύσαι. ἀποδιῶξαι. Χαλεπήνῃ. Κακώσει. ἢ ἀδικήσει. Οὐδέν. |
| 24 370 | Νῦν, οὐδαμῶς. Ἀπαλεξήσαιμι. |
| 24 371 | Ἀποστρέψαιμι. βοηθήσαιμι. Ὁδοιπόρον. |
| 24 375 | Συνοδόν. Αἴσιον. |
| 24 376 | Δεξιόν. δίκαιον. Ἀγητός. Θαυμαστός. Πέπνυσαι. |
| 24 377 | Συνετὸς εἶ. πεπαίδευσαι. Τέων. |
| 24 387 | Τίνων. Οἶτον. |
| 24 388 | Μόρον. Ἀπότμου παιδός. Πολυπότμου. δυστυχοῦς. Πειρᾷ ἐμεῖο γεραιέ. |
| 24 390 | Πειράζεις με, ὦ γέρον. Κυδιανείρῃ. |
| 24 391 | Ἐν ᾗ δοξάζονται οἱ ἄνδρες. Μία δ’ ἤγαγε νηῦς εὐεργής. |
| 24 396 [5] | Ἑταῖρον καὶ φίλον ἑαυτὸν βούλεται συστῆσαι Ἀχιλλεῖ ὁ Ἑρμῆς πρὸς πλείονα πίστιν. οἱ γὰρ τοιοῦτοι μιᾶς νεὼς ἐπιβαίνουσιν. Μεταπαλλόμενος. |
| 24 400 | Μετ’ αὐτῶν κληρούμενος. πάλοι γὰρ, οἱ κλῆροι. Ἀσχαλόωσι. |
| 24 403 | Δυσανασχετοῦσι, λυποῦνται. Ἴσχειν. |
| 24 404 | Ἐπίσχειν. κωλύσαι. Μελεϊστί. |
| 24 409 | Κατὰ μέλος. Αὕτως ἐν κλισίῃσι. |
| 24 413 | Ματαίως, ἀνεπιμελήτως ἐν τῇ σκηνῇ. Εὐλαί. |
| 24 414 | Σκώληκες. Ἀρηϊφάτους. |
| 24 415 | Τοὺς ἐν πολέμῳ ἀνῃρημένους, ἢ ὑπὸ ξίφους. Ἄρης γὰρ ὁ σίδηρος. Ἀκηδέστως. |
| 24 417 | Ἀφροντίστως. οὐ κηδεμονικῶς, ἀλλ’ ὑβριστικῶς. Αἰσχύνει. |
| 24 418 | Αἰκίζει. Θειοῖό κεν. Θαυμάσειας ἄν. Ἐερσήεις. |
| 24 419 | Κάθυγρος. νεαρός. Μιαρός. |
| 24 420 | Μεμιασμένος. Μέμυκε. Συμμέμυκεν. Ἐτύπη. |
| 24 421 | Ἐκ χειρὸς ἐτρώθη. Ἐναίσιμα. |
| 24 425 | Καθήκοντα. Διδοῦναι. Δοῦναι. Εἴ ποτ’ ἔην γε. |
| 24 426 | Ἕως περ ἦν. Ἐπεμνήσαντο. |
| 24 428 | Ἐπεμνημόνευσαν. Αἴσῃ. Εἱμαρμένῃ. Ἄλεισσον. |
| 24 429 | Ποτήριον. κυρίως δὲ τὸ τετορνευμένον. Σύν γε θεοῖσιν. |
| 24 430 | Εἰ οἱ θεοὶ μὴ ἀντιπράττοιεν, ἀλλὰ βοηθοῖεν. Πειρᾷ. |
| 24 433 | Πειράζεις. Κέλῃ. |
| 24 434 | Κελεύεις. Συλεύειν. |
| 24 436 | Συλᾷν, γυμνοῦν. Ὁμαρτέων. |
| 24 438 | Συντυχών. ἀκολουθῶν. Οὐκ ἄν τις τοι πομπὸν ὀνοσσάμενος μαχέσαιτο. |
| 24 439 [5] | Οὐκ ἂν μαχεσθῇ καταφρονήσας ἐμοῦ τοῦ παραπέμποντος. Ὀνοσσάμενος. Καταφρονήσας. Δόρπα. |
| 24 444 | Δεῖπνα. Ἀπῶσεν. |
| 24 446 | Ἀπώσατο. Ὀχῆας. Μοχλούς. Δοῦρα. |
| 24 450 | Νῦν ξύλα. Κέρσαντες. Περικόψαντες. σχίσαντες. Ἔρεψαν. Ἐστέγασαν. Λαχνήεντ’ ὄροφον. |
| 24 451 [5] | Τὸν δασύν. λέγει δὲ τὴν ἀπὸ τῆς καλάμης ὕλην, καὶ τῆς τούτων κόμης. ὄροφος γὰρ εἶδος καλάμου πρὸ ὀροφὴν ἐπιτηδείου. Λειμωνόθεν ἀμήσαντες. Ἐκ λειμῶνος θερίσαντες. Σταυροῖσιν. |
| 24 453 [5] | Ὀξέσι ξύλοις. σκόλοψι. Θύρην. Αὐτὸ τὸ σῶμα φησὶν, ὃ ἐπεῖχεν ὁ ἐπιβλὴς μοχλός. τὴν δὲ θύραν μονόθυρον χρὴ νοεῖν. Ἐπιβλής. Ὁ τῇ θύρᾳ ἐπιβαλλόμενος μοχλός. Εἰλάτινος. |
| 24 454 | Ἐλάτη εἶδος δένδρου. Ἐπιῤῥήσσεσκεν. |
| 24 456 | Ἐπέβαλλεν. ἐπέκρουεν, ἢ μετετίθετο. Ἄμβροτος. |
| 24 460 | Ὁ μὴ βροτὸς, οἷον θεῖος. ἄφθαρτος. Ὀφθαλμοὺς γὰρ εἴσειμι. |
| 24 463 | Εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς εἰσέρχομαι. Ἀγαπαζέμεν. |
| 24 464 | Ἀγαπᾷν. Ἐδωδῆς. |
| 24 475 | Τροφῆς. Ἔτι καὶ παρέκειτο τράπεζα. |
| 24 476 | Φασὶ γὰρ τοῖς παλαιοῖς μὴ ὅλως αἴρεσθαι τὴν τράπεζαν. χωρὶς εἰ μὴ διὰ τὴν τοῦ Πατρόκλου λύπην. Κύσεν. |
| 24 478 | Ἐφίλησεν. Ὡς δ’ ὅταν ἄνδρα. |
| 24 480 [5] | Καὶ τὰ ἑξῆς. Ἔθος ἦν παρὰ τοῖς παλαιοῖς τὸν ἀκούσιον φόνον ἐργασάμενον φεύγειν ἐκ τῆς πατρίδος καὶ παραγίγνεσθαι εἴς τινος οἰκίαν ἀνδρὸς πλουσίου, καὶ καθίζειν ἐπὶ τῆς οἰκίας συγκεκαλυμμένον καθαρσίων δεόμενον. Τηλίκου. |
| 24 487 | Τοιαύτην ἡλικίαν ἔχοντος. Ἀμφὶς ἐόντες. |
| 24 488 | Περὶ αὐτὸν οἰκοῦντες. Ἀρήν. |
| 24 489 | Βλάβην, νῦν. Ἐπί τ’ ἔλπεται. |
| 24 491 | Ἐπεὶ ἐλπίζεται. Ἰῆς. |
| 24 496 | Μιᾶς. Νηδύος. Γαστρός. Ἀμυνόμενον. |
| 24 500 | Βοηθοῦντα. Αἰδεῖο. |
| 24 503 | Αἰδοῦ. Ἀνδρὸς παιδοφόνοιο ποτὶ στόμα χεῖρ’ ὀρέγεσθαι. |
| 24 506 | Τοῦ φονέως μου τῶν παίδων τὰς χεῖρας προσάγειν τῷ στόματι καὶ φιλεῖν. Ὑφ’ ἵμερον ὦρσε γόοιο. |
| 24 507 | Ἐπιθυμίαν θρήνου ἐνέβαλεν. Ἐλυσθείς. |
| 24 510 | Εἰλυθείς. Τετάρπετο. |
| 24 513 | Ἐτέρφθη. Κρυεροῖο. |
| 24 524 | Δεινοῦ. φρικτοῦ. Ἀκηδέες. |
| 24 526 | Ἄλυποι. Δοιοὶ γάρ τε πίθοι κατακείαται ἐν Διὸς οὔδει. |
| 24 527 [20] | Εἰς παραμυθίαν Πριάμου ὁ ποιητὴς εἰσήγαγε τὸν Ἀχιλλέα λέγοντα ταῦτα. ἐπεί τοι μόνων ἀγαθῶν δωρητικοὺς ἐπίσταται Ὅμηρος τοὺς θεοὺς, λέγων· Θεοὶ δωτῆρες ἐάων. ἴδιον γὰρ θεῖον δῶρον τὸ ἀγαθόν. ζητοῦσι δέ τινες ἀπὸ τούτων τῶν ἐπῶν, πῶς ἐνταῦθα μέν φησιν ὁ ποιητὴς ἐκ θεῶν εἶναι τὰ κακὰ τοῖς ἀνθρώποις, ἐν δὲ τῇ α τῆς Ὀδυσσείας καὶ αὐτούς φησιν ἐπισπᾶσαι τὰ κακὰ τοὺς ἀνθρώπους. Ἐξ ἡμέων γάρ φασι κακ’ ἔμμεναι, οἱ δὲ καὶ αὐτοὶ Σφῇσιν ἀτασθαλίῃσιν ὑπέρμορον ἄλγε’ ἔχουσι. ῥητέον οὖν ὅτι ἐνταῦθα Ἀχιλλεύς ἐστιν ὁ λέγων ἐκ θεῶν εἶναι τὰ κακὰ, ἀγνοῶν τὴν ἀλήθειαν· ἐν δὲ τῇ Ὀδυσσείᾳ Ζεὺς, ὃς σαφῶς ἐπιστάμενος λέγει τὴν ἀλήθειαν. λύεται οὖν τὸ ζήτημα προσώπῳ. Ἐάων. |
| 24 528 | Ἀγαθῶν. Καμμίξας. |
| 24 529 | Συμμίξας. Ἄλλοτε μέν τε κακῷ ὅγε κύρεται, ἄλλοτε δ’ ἐσθλῷ. |
| 24 530 | Ἀντὶ τοῦ, ὁτὲ μὲν ἐν κακοῖς γίγνεται, ὁτὲ δὲ ἐν ἀγαθοῖς. Κύρεται. Ἐντυγχάνει. κυριεύει. Λυγρῶν. |
| 24 531 | Χαλεπῶν. φαύλων. Λωβητόν. Ἐπονείδιστον. κακόν. Βούβρωσις. |
| 24 532 [5] | Κυρίως μὲν ὁ μέγας καὶ χαλεπὸς λιμός. νῦν δὲ ἀντὶ τοῦ μεγάλης ἀνίας καὶ λύπης κεῖται ἡ λέξις. ἔνιοι δὲ βούβρωστιν τὸν οἶκτον ἐξεδέξαντο. Φοιτᾷ. |
| 24 533 | Ἐπιπορεύεται, ἐπέρχεται. Τετιμένος. Τετιμημένος. Ἐκ γενετῆς. |
| 24 535 | Ἀπὸ γενεᾶς. Ὄλβῳ. |
| 24 536 | Εὐδαιμονίᾳ. Γονή. |
| 24 539 | Γέννησις. Κρειόντων. Κρατίστων. Παναώριον. |
| 24 540 | Παντελῶς ἄωρον. ἀποθανούμενον, καὶ νέον κομιδῆ δύσμορον. Κομίζω. |
| 24 541 | Ἐπιμελείας ἀξιῶ. Κήδων. |
| 24 542 | Λυπῶν. Λέσβος ἄνω Μάκαρος ἕδος. |
| 24 544 [5] | Ἀντὶ τοῦ οἰκητήριον. ἔκτισε γὰρ τὴν Λέσβον Μάκαρ ὁ Κρινάκου, καὶ ἐβασίλευσεν αὐτῆς. Ἐέργει. Ἀποχωρίζει, διορίζει. Ἀπείρων. |
| 24 545 | Μέγας. Κεκάσθαι. |
| 24 546 | Κεκοσμῆσθαι. Οὐδέ μιν ἀνστήσεις. |
| 24 551 [5] | Οὐδαμῶς ἀναστήσεις, τοῦτο γὰρ ἀδύνατον. Πρὶν καὶ κακὸν ἄλλο πάθησθα. Πρὶν ἄλλο γένηταί σοι κακόν. οἷον, πολλὰ καὶ ἄλλα κακὰ πάθοις. Ἀπόναιο. |
| 24 556 | Ἀπολαύσειας. Ἕασας. |
| 24 557 | Εὔφρανας. Τὸν δ’ ἄρ’ ὑπόδρα ἰδών. |
| 24 559 | Τοῦτον δὲ δεινῶς ὑποβλεψάμενος, ἐπεὶ δώρων ὑπέμνησε. Φυλάκους. |
| 24 566 | Φύλακας. τῇ τάσει δὲ ἀναγνωστέον ὡς ἀγαθούς. Μετοχλίσειε. |
| 24 567 | Μετακινήσειε. Μή σε γέρων οὐδ’ αὐτὸν ἐνὶ κλισίῃσιν ἐάσω. |
| 24 569 | Λείπει τὸ ζῶντα. Θύραζε. |
| 24 572 | Ἔξω. Καλήτορα. |
| 24 577 | Ἐπιθετικῶς τὸν κήρυκα, ἀπὸ τοῦ βοᾷν καὶ συγκαλεῖν τὸν ὄχλον. Ἥιρεον. |
| 24 579 | Ἥιρουν. ἐβάσταζον. Ἐΰνηστον. |
| 24 580 | Καλῶς νενησμένον. Χόλον οὐκ ἐρύσαιτο. |
| 24 584 | Οὐ κατάσχῃ ἐπὶ τῷ παιδὶ τὴν ὀργήν. Σκυδμαινέμεν. |
| 24 592 | Σκύζεσθαι, ὀργίζεσθαι. Ἐπεὶ οὔ μοι ἀεικέα δῶκεν ἄποινα. |
| 24 594 | Ἐπεὶ οὐκ εὐτελῆ μοι παρέσχε λύτρα, ἀλλὰ τοὐναντίον πολυτελῆ. Ἀποδάσσομαι. |
| 24 595 | Ἀπομερίσω. Κλισμῷ. |
| 24 597 | Θρόνῳ. Καὶ γάρ τ’ ἠΰκομος Νιόβη ἐμνήσατο σίτου. |
| 24 602 [20] | Νιόβη θυγάτηρ μὲν ἦν Ταντάλου, γυνὴ δὲ Ἀμφίονος. συνοικοῦσα δὲ αὐτῷ, παῖδας ἔσχε δυοκαίδεκα, ἓξ μὲν θηλείας, ἓξ δὲ ἄῤῥενας. ἐπαρθεῖσά τε τῷ πλήθει τῶν παίδων καὶ τῇ καλλονῇ, ὠνείδιζε τῇ Λητοῖ, ὅτι δύο μόνους ἐγέννησεν, Ἀπόλλωνα καὶ Ἄρτεμιν, καὶ ὅτι εὐτεκνοτέρα αὐτῆς ἐστιν· ἀγανακτήσαντες δὲ οἱ θεοὶ, ἔπεμψαν τοῖς παισὶν αὐτοῖς θάνατον. Καὶ Ἀπόλλων μὲν τοὺς ἄῤῥενας ἀναιρεῖ κυνηγετοῦντας ἐν Κιθαιρῶνι. Ἄρτεμις δὲ τὰς θηλείας ἐπ’ οἴκου οὔσας. Θρηνοῦσαν οὖν τὴν Νιόβην ἀφάτως τὸ τοιοῦτον δυστύχημα, Ζεὺς ἐλεήσας, εἰς λίθον μετέβαλεν, ὃς καὶ μέχρι νῦν ἐν Σιπύλῳ τῆς Φρυγίας ὁρᾶται παρὰ πάντων, πηγὰς δακρύων προϊέμενος. ἡ ἱστορία παρ’ Εὐφορίωνι. Ἰσάσκετο. |
| 24 607 | Ἐξισοῦτο. Λαοὺς δὲ λίθους ποίησε Κρονίων. |
| 24 611 | Ἀντὶ τοῦ λιθίνους τὰς ψυχὰς, καὶ ἀσυμπαθεῖς ἐποίησε, πρὸς τὸ μὴ θάψαι. Οἰοπόλοισιν. |
| 24 614 | Ἐρήμοις. Ἐν Σιπύλῳ. |
| 24 615 | Ἐν ὄρει τῆς Λυδίας, καὶ Μαγνησίας. Νυμφάων. |
| 24 616 [5] | Νῦν θεῶν. Αἵτ’ ἀμφ’ Ἀχελώϊον ἐῤῥώσαντο. Αἵ τινες περὶ τὸ ὕδωρ χορεύουσιν, ἤτοι ἀπὸ τοῦ Ἀχελῴου ποταμοῦ, τοῦ ἐν Αἰτωλίᾳ, ὃς ὠνόμασται ἀπὸ τοῦ τὰ ἄχη λύειν· ἢ ὅτι Ἀχελῷος κοινῶς καλεῖται πᾶν ὕδωρ, ἢ διὰ τοῦ η Ἀχελήϊον. Ἀχέλης γὰρ ποταμὸς ἀπὸ Σιπύλου ῥέει εἰς τὴν Σμυρναίων γῆν. Θεῶν ἐκ κήδεα πέσσει. |
| 24 617 | Τὰς ἐκ θεῶν αὐτῇ ἐπιφερομένας συμφορὰς ἐν ἑαυτῇ ἔχει. Μεδώμεθα. |
| 24 618 | Φροντίσωμεν. Ἄργυφον. |
| 24 621 | Λαμπρὸν, ἢ λευκόν. Ἄμφεπον. |
| 24 622 | Περιεῖπον. περὶ αὐτὸν ἠσχολοῦντο. Ἐπένειμεν. |
| 24 625 | Ἐπεμέρισεν. Ὅσσος. |
| 24 630 | Ἡλίκος. Ἀγαθήν. |
| 24 632 | Νῦν, ἐπὶ τοῦ εἴδους. Τάρπησαν. |
| 24 633 | Ἐκορέσθησαν. ἐτέρφθησαν. Λέξον. |
| 24 635 | Νῦν, κοίμισον. Αὐλῆς ἐν χόρτοισι. |
| 24 640 | Ἐν τοῖς περιφράγμασι τῆς αὐλῆς, ὅ ἐστιν ὑπαιθρίοις. Πασάμην. |
| 24 641 | Ἐγευσάμην. Λαυκανίης. |
| 24 642 | Λαιμοῦ. Οὔτι πεπάσμην. Οὐκ ἐγευσάμην. Δέμνια. |
| 24 644 | Τὰς κοίτας. Ῥήγεα. Τὰ βαπτὰ στρώματα. Ἐγκονέουσαι. |
| 24 648 | Ἐνεργοῦσαι. σπεύδουσαι. Ποσσῆμαρ. |
| 24 657 | Πόσαις ἡμέραις. Κτερεϊζέμεν. Ἐνταφιάζειν. Θείης. |
| 24 661 | Ποιήσεις. Δαίνυτο λαός. |
| 24 665 | Τὸ περίδειπνον λέγει. Ἐπὶ καρπῷ χεῖρα γέροντος Ἔλαβε δεξιτερήν. |
| 24 671 [10] | Ἐδεξιώσατο τὸν γέροντα. ἐξήτηται δὲ, πῶς Ἀχιλλεὺς χωρὶς τῶν βασιλέων ἐπαγγέλλεται τῷ Πριάμῳ ταῦτα, ἅπερ ὑπισχνεῖται. ῥητέον οὖν, ὅτι ὁ Ἀχιλλεὺς τὰ τῶν πολέμων ἐπετέτραπτο πάντα, καὶ αὐτὸς εἶχε τὴν ἐξουσίαν πάντων τῶν τοῦ πολέμου ἀνοχῶν τε καὶ συμβολῶν. Προδόμῳ. |
| 24 673 | Τῷ πρὸ τοῦ θαλάμου οἴκῳ. Ἔλων Ἤλαυνον. |
| 24 696 | Οἰμωγῇ. Ὀδυρμῷ. Ἀστυβοώτην. |
| 24 701 | Ἐπιθετικῶς τὸν κήρυκα ἀπὸ τοῦ ἐν τῷ ἄστει βοᾷν. Ὄψεσθε. |
| 24 704 | Θεάσεσθε. Ἀάσχετον. |
| 24 708 | Ἀνυπομόνητον. ἀκατάσχετον. Ξύμβληντο. |
| 24 709 | Συνέτυχον, ἀπήντησαν. Οὐρεῦσιν. |
| 24 716 | Ἡμιόνοις. Τρητοῖς. |
| 24 720 | Καλῶς κατεσκευασμένοις. τετρημένοις. Ἀοιδούς. Νῦν τοὺς θρηνῳδούς. ἦσαν δὲ οὗτοι Κλεῖτος καὶ Ἐπιμήδης. Ἀπ’ αἰῶνος. |
| 24 725 | Ἀπὸ τοῦ βίου. ἀπὸ τοῦ χρόνου τῆς τῶν ἀνθρώπων ζωῆς. Ἥβην. |
| 24 728 | Νεότητος ἀκμήν. Ἵξεσθαι. Ἀφικέσθαι. Ἐπίσκοπος. |
| 24 729 | Φύλαξ. Ῥύσκευ. |
| 24 730 | Συνεῖχες. ἔσωζες. ἐῤῥύου. Ἔχες. Εἶχες. ἐφύλαττες. Κεδνάς. Κηδεμονικὰς, σώφρονας. Ὀχήσονται. |
| 24 731 | Ἐπιβήσονται. Ἀεικέα. |
| 24 733 | Χαλεπά. Ἀεθλεύων. |
| 24 734 [5] | Κακοπαθῶν. πονῶν. Πρὸ ἄνακτος. Ὑπὲρ δεσπότου. Ἀμειλίχου. Ἀπηνοῦς. χαλεποῦ. Ἤ τις Ἀχαιῶν Ῥίψει χειρὸς ἑλών. Ἐντεῦθεν κινηθέντες οἱ μεθ’ Ὅμηρον ποιηταὶ, ῥιπτόμενον κατὰ τοῦ τείχους ὑπὸ τῶν Ἑλλήνων εἰσάγουσι τὸν Ἀστυάνακτα. Ἀρητόν. |
| 24 741 | Ἐπάρατον. χαλεπόν. Ἀδινοῦ. |
| 24 747 | Συνεχοῦς. οἰκτροῦ. Ἀμιχθαλόεσσαν. |
| 24 753 [5] | Ἤτοι ἀπρόσμικτον, ᾗ ῥαδίως οὐ μίγνυται· ἢ ἄπο τῆς θαλάσσης οὖσαν καθ’ ὃ ἀλίμενός ἐστιν· ἢ διὰ τοὺς ἐνοικοῦντας ἀγρίους καὶ θηριώδεις, καὶ ληστρικὸν βίον ἐπανῃρημένους. ἔνιοι δὲ οὐχ’ οὕτως, ἀλλὰ τὴν ὁμιχλώδη ἀπέδωκαν. Ταναηκέϊ. |
| 24 754 | Μακρῷ. ἀποξυμμένῳ. Ῥυστάζεσκεν. |
| 24 755 | Εἷλκεν, ἔρυσεν. Ἑρσήεις. |
| 24 757 | Ἀνθηρός. Πρόσφατος. Νεωστὶ πεφονευμένος. Ὃν ἀργυρότοξος Ἀπόλλων Οἷς ἀγανοῖς βελέεσσιν ἐποιχόμενος καταπέφνῃ. |
| 24 758 | Ἀντὶ τοῦ, ὃν συνέβη αἰφνιδίῳ καὶ ὀξεῖ θανάτῳ τελευτῆσαι. Ἀγανοῖς βελέεσσι. |
| 24 759 | Πραέσιν, ἀνώδυνοι γὰρ οἱ ὀξεῖς θάνατοι. Ἤδη γὰρ νῦν μοι τόδε εἰκοστὸν ἔτος ἐστὶν Ἐξ οὗ κεῖθεν ἔβην. |
| 24 765 [5] | Δεκαετίᾳ γὰρ ἠθροίσθη ὁ στρατὸς τῶν Ἑλλήνων, δεκαετίᾳ δὲ ἄλλῃ ἐπορθήθη ἡ Ἴλιος. Ἀσύφηλον. |
| 24 767 | Μετὰ ἀπάτης. βλαπτικόν. ὑβριστικόν. Ἐνίπτοι. |
| 24 768 | Ἐπιπλήττοι. Ἑκυρή. |
| 24 770 | Ἀνδρὸς μήτηρ, πενθερά. Παραιφάμενος. |
| 24 771 | Παρειπών. παραμυθησάμενος. Ἀγανοφροσύνῃ. |
| 24 772 | Πραότητι. φρενῶν προσηνείᾳ. Ἄμμορον. |
| 24 773 | Κακόμοιρον. Πάντες δέ με πεφρίκασι. |
| 24 775 | Νῦν βδελύττονται, ὅ ἐστι μισοῦσι. Ἀπείρων. |
| 24 776 | Μέγας. πολύς. Πημανέειν. |
| 24 781 | Βλάψειν, κακώσειν. Ἀγίνεον. |
| 24 784 | Ἦγον. Φαεσίμβροτος. |
| 24 785 | Ἡ φαίνουσα καὶ παρέχουσα τὸ φῶς τοῖς ἀνθρώποις. Ὑπάτῃ. |
| 24 787 | Τῇ ἀνωτάτῳ. Λέγοντο. |
| 24 793 | Συνέλεγον. Κατείβετο. |
| 24 794 | Κατεφέρετο, κατέῤῥει. Λάρνακα. |
| 24 795 | Κιβωτόν. Μαλακοῖς. |
| 24 796 | Νῦν ἁπαλοῖς. Κάπετον. |
| 24 797 | Τάφον. ὄρυγμα. Σκοποί. |
| 24 799 | Κατάσκοποι. Εἵατο. Ἐκάθηντο. Χεύαντες. |
| 24 801 | Χώσαντες. Ἀμφίεπον. |
| 24 804 | Περιεῖπον, ἠσχολοῦντο. |