Ψάγδας· μύρον ποιόν
ψάγιον· πλάγιον, λοξόν, ἐπικεκλιμένον
ψάραλλα· ψύγματα
ψάδδα· ἡ κινάβαρις
ψάδιον· κάταντες
ψαδυρόν· ἀσθενές. μαδαρόν. ψαθυρόν
ψαέναι· φθάσαι. κτίσαι
ψαθάλλειν· κνήθειν. ψηλαφᾶν
ψαθαρά· εὔθλαστα, σαθρά. ξηρά. ἀσθενῆ. ψαθυρά
ψάθεα· ψωμία
ψαθύρματα· ἀποκόμματα
ψαθυρός· εὔθλαστος, καὶ τὰ ὅμοια
ψαιδρά· ἀραιότριχα
ψαιδρόν· φαιδρόν. ἀραιόν
ψαιθόν· ὑποφοινίσσον
ψαῖμα· ὀλίγον
ψαινούζειν· διὰ ῥ … πισμοῦ καταψύχειν. γὰρ δὲ καὶ δραπισμοῦ
ψαινύθιον· ψευδές. μάταιον, εὐτελές, φλύαρον. οἰκτρόν
ψαινύροιτο· διεσείσατο
ψαινύντες· ψωμίζοντες
ψαίνυον· ἀχρεῖον
ψαίνυσμα· ὀλίγον
ψαινύσσειν· ῥ … πίζειν
ψαίρει· τινάσσει, ῥιπίζει.
ψαίρειν· ἀσθενῶς τι ποιεῖν. σύρειν
ψαῖσμα· σῖτον ὀλίγον
ψαιστά· ἄλφιτα ἐλαίῳ δεδευμένα
ψακάζει· ῥαίνει
ψάκαλον· ἔμβρυον, βρέφος
ψαικάς· ψακάς, ῥανίς
ψακαλοῦχον· ἔμβρυον .......
ψακαλοῦχοι· ψάκαλα ἔχουσαι· εἰσὶ δὲ ἔμβρυα
ψάκελον· μέσα
ψάκταν· τὴν ψώκτην μάζαν
ψακτήρ· ψήκτρα
ψαλάγματα· ψηλαφήματα
ψάλια· κρίκοι, δακτύλιοι
ψαλίδες· ἁψῖδες τῶν στύλων
ψαλίξαι· κεῖραι
ψαλίοις ἵππους· χαλινοῖς ἵππους. κωλυτηρίοις
ψαλίον· κωλυτήριον. χαλινός
ψαλίθια· ψήγματα
ψαλάκανθα· τοῦτο ἀδέσποτον δοκεῖ τισιν εἶναι.
ψαλακτόν· οὐκ ἀνεύρητον
ψαλάσσει· τινάσσει. ψηλαφᾷ. κινεῖ. ψαύει, ψάλλει, ἀφʼ οὗ καὶ ἀψάλακτος ὁ ἄψαυστος
ψαλίς· τὸ ἄρμενον. καὶ καμάρα. καὶ ταχεῖα κίνησις
ψάλλειν· ᾄδειν ᾄσματα. τίλλειν. κινεῖν
ψαλόν· εἶδος χαλινοῦ
ψαλίττεται· ἁμιλλᾶται
ψαλλός· ὕλη
ψαλοίμην· βληθείην
ψαλτήρ· ὁ ἀνήρ· ἡ δὲ γυνὴ ψάλτρια
ψαλτής· κιθαριστής
ψάλτιγξ· κιθάρα
ψαλύγων· ἔνιοι ψάλυγας τὰς λεγομένας ψυχὰς ἄμεινον, καὶ τοὺς ἀσθενεῖς σπινθῆρας
ψαμαθία· αἰγιαλός
ψάμαθος· ψάμμιος, ἢ παραθαλάσσιος ἄμμος
ψαμμακοσιογάργαρα· πολλὰ ἀναρίθμητα, ἀπὸ τῆς ψάμμου καὶ τῶν γαργάρων
ψάμματα· σπαράγματα
ψαμματίζουσα· ψωμίζουσα
ψαμμήν· ἄλφιτα
ψαμμοδύτης· ἰχθῦς, ὃν καὶ καλλιώνυμον ὀνομάζουσιν
ψάμμος· ἡ παραθαλάσσιος γῆ, ἄμμος
ψανισμός· ναυτιασμός
ψανός· ψεδνός
ψάρις· γένος στρουθοῦ
ψᾶρες· εἶδος ὀρνέου. ἄλλοι δέ φασι τὴν λέξιν μηδαμοῦ κεῖσθαι
ψάρις· εἶδος νεώς, τριήρους
ψαρίχοι· ψᾶροι
ψαροί· ποικίλοι. εἶδος χρώματος
ψαρόν· ποικίλον. σποδοειδές
ψαστής· τὰ ψαιστὰ ῥόδα
ψατᾶσθαι· προκαταλαμβάνειν
ψατῆσαι· προειπεῖν
ψαύειν· θιγγάνειν
ψαύεται· ψηλαφᾶται
ψαυγές· θορυβῶδες
ψαυκρόποδα· κουφόποδα, ἄκροις τοῖς ποσὶ ψαύοντα
ψαυκρὸν γόνυ· κοῦφον. ἀπὸ τοῦ ἄκρως ψαύειν
ψαυκρός· καλλωπιστής. ταχύς, ἐλαφρός. ἀραιός
ψαλόεντα· τὰ ἐν τῷ ψαύειν ἀπολλύντα
ψαῦσαι· ἅψασθαι. προσεγγίσαι
ψαύσασθαι· τὰ αὐτά
ψαυστά· ψαυστὰ ἀρχίας
ψαύριος· κονιορτός. φορυτός. οἱ δὲ ψαυρός
ψάφα· κνέφας
ψαφαρά· ψαθυρά
ψαφαρόν· ξηρόν, αὐχμηρόν. ἀσθενές. ἐλαφρόν
ψαφαρὰ νεφέλη· σκοτεινή
ψαφερά· ψαθυρά
ψαφέα· ψωμία
ψάφα· λόφοι ψηλοί
ψαφοτριβέων· περὶ τοὺς λόγους τριβομένων
ψέ· αὐτούς, αὐτάς, αὐτά, αὐτόν, αὐτήν, αὐτό
ψέγει· μέμφεται. ὑβρίζει
ψέγος· τάφος. καὶ ἐπιψέγειν· ἐπικηδεύειν
ψέδειν· ἐντρέπειν, φροντίζειν
ψεδνὴ ἡ θρίξ· ἡ ἀραιόθριξ· ψεδνὴ δʼ ἐπενήνοθε μαδαρὰ ἐπήνθει
ψεδόναι· λόγοι
ψέδυρα· ψίθυρος
ψεδνός· μαδαρός, ἀραιόθριξ
ψειαί· ἀλώπεκες. ψῆφοι
ψεαδερτῶν· ἐλαιῶν τὸ ἀποπίασμα
ψειήματα· παίγνια
ψιλεύει· κρασπεδεύει
ψινάζει· ἀποῤῥεῖ
ψείρει· φθείρει
ψεῖσαι· ψωμίσαι
ψεκάδες· ῥανίδες, σταγόνες
ψεκάς· σταγών
ψελλίζειν· ἀσήμως λαλεῖν
ψεκτόν· μεμπτόν
ψελιστήν· λίγνον
ψελλός· ὁ τὸ σίγμα παχύτερον λέγων
ψελός· αἰθαλός
ψενδύλοι· σπόνδυλοι
ψευδάγγελος· ψευδῆ ἀγγέλων
ψέλια· δακτύλιοι, λύγαια
ψευδάλμιον· ψευδές
ψευδαμάμαξυς· εἶδος ἀμπέλου. ἤγουν εἰς ἀναδενδράδα εὔθετος ἄμπελος. καὶ ὁ ψευδόπλουτος
ψευδεπήσειεν· ψευδολογήσειεν
ψευδῆ· ἀλλόκοτα. ἀπάται
ψευδηγόρους· ψευδολόγους
ψευδής· ψεύστης
ψευδοεπήσωμεν· ψευδολογήσωμεν
ψευδομυθεῖ· ψευδολογεῖ
ψευδοραβδοθίαι· ψευδοραψῳδοί
ψεῦδος· ἀπάτη, πλάνη
ψευδοσέληνον· ἡ ἀμαυρὰ σελήνη
ψευδώνυμοι ὄνειροι· ψευδολόγοι
ψευσάμενοι· παραβάντες. ἐπιορκήσαντες,
ψευστήσεις· ψεύστης εἶ
ψεφαίας νυκτός· σκοτεινῆς
ψεφαυγοῦς· σκοτεινῆς
ψεφαίαις· σκοτειναῖς
ψεφαῖον· λυπρόν. σκοτεινόν
ψεφαρά· σκοτεινή
ψέφας· σκότος
ψέφος· καπνός
ψέφει· δέδοικεν, ἐντρέπει. λυπεῖ. φροντίζει
ψῆγμα· ξύσμα. ἢ μικρὸν θρύμμα, κλάσμα
ψηκεδών· κονιορτός
ψήκτρα· ξύστρα. σπάθη
ψῆλαι· τῖλαι
ψηλαφηκότταμοι· ......
ψήληκες· τῶν ἀλεκτρυόνων οἱ νοθογένναι
ψήν· εἶδος ζώου μικροῦ συκοφάγου
ψῆνες· κωνώπια τὰ ἐν τοῖς ὀλύνθοις γινόμενα
ψῆνας· τὰ σπέρματα τῶν ἀῤῥένων φοινίκων
ψηνόν· ἀραιόν
ψηνός· ψεδνός, διάψιλος
ψηνίζων· τοὺς Ψῆνας λέγει τοὺς τοῦ Μάγνητος· ἔστι δὲ ὁ ψὴν εἶδος ζώου ὅμοιον κώνωπι, ὃ εἰσδύεται εἰς τοὺς ὀλύνθους τῶν σύκων καὶ πεπαίνει αὐτούς
ψῆρες· εἶδος ὀρνέων
ψηροπυρίτας· αὐτόπυρος ἄρτος. οἱ δὲ πυριεφθής. οἱ δὲ κακός
ψῆττα· ἰχθύδιον τῶν πλατέων ἡ ψῆττα, ἥν τινες σανδάλιον ἢ βούγλωσσον .....
ψηφῖδες· ψῆφοι, μικροὶ λίθοι
ψηφισαμένων· κρινάντων
ψηφίσματα· γνῶμαι ἀρέσκουσαι
ψῆφος· λόγος. κρίσις. ἀπόφασις διὰ λαλιᾶς
ψηφοφορία· ἡ πολλῶν ψῆφος καὶ ἀποδοχή
ψηφολογική· ......
ψήχει· καταμάσσει, τρίβει, ξύει. σμήχει.
ψήχοι· πραΰνοι, καὶ τὰ ὅμοια
ψήχομαι τὸν δικαστήν
ψιά· χαρά, γελοίασμα, παίγνια
ψιάδδειν· παίζειν
ψιάδες· ψακάδες, ῥανίδες, σταγόνες
ψιάζει· ψακάζει
ψιάθια· τὰ ἐν τοῖς δικαστηρίοις ἐπὶ τῶν καθεδρῶν ἐπιστορνύμενα
ψίαθος· ἡ χαμεύνη. καὶ τὸ φυτόν, ἐξ οὗ πλέκεται ψίαθος
ψίαι· ἀλώπεκες
ψίακα· ψακάδα
ψιαρόν· εὐῶδες
ψίδες· ψιάδες, ψακάδες
ψιβδεῖ· ὑποπνεῖ, βδεῖ
ψιδόνες· διάβολοι. ψίθυροι
ψίεσσα· εὐδαίμων, μακαρία
ψίεντα· τὰ αὐτά
ψιζομένη· κλαίουσα
ψίης· μακάριος, εὐδαίμων
ψιῆναι· ψίξαι
ψιῆσαι· ψωμίσαι
ψιθία· εἶδος ἀμπέλου, καὶ μήλων τινῶν
ψιθήν· τὴν ἀπώλειαν
ψιθύρα· ἐξ ὧν τὸ σύνηθες καὶ ἥρωος Ἀθήνησιν ὄνομα
ψιθυρίζει· εἰς τὸ οὖς ἠρέμα διαλέγεται
ψιθωμίαν· Λάκωνες τὸν ἀσθενῆ
ψιλάς· πέτρα. κράσπεδα
ψιλὰ τὰ γένεια· σπανοπώγων
ψιλαῖς· ἀκοσμήτοις
ψηλαφῶ· ἐρευνῶ, καὶ τὰ ὅμοια
ψίλακα· ψιλόν, λεῖον. πτερὸν
ψιλάκερ· τὸ ἡγεῖσθαι χοροῦ
ψιλεῖς· οἱ ὕστατοι χορεύοντες
ψιλή· ζήτει εἰς τὸ ψιλόν
ψιλίοις· πλαγίοις, ὑπτίοις
ψιλίον· πτερόν. μακρόν. οἱ δὲ ψέλλιον. ἢ εἶδος ἄνθους
ψιλοδετόρων· βρώτη
ψιλοκόῤῥης· φαλακρός
ψιλόν· γυμνόν. ἔρημον. εὐτελές. ἄτριχον. καὶ πᾶν ἀποδεδαρμένον
ψιλὸς στέφανος· πτέρινος. καὶ ὁ ἱππεύς
ψιλοτάπιδες· αἱ καλούμεναι ὑποστρώματα καλά
ψιλούς· γυμνούς. σφενδονιστάς. τοξότας
ψίλωθρον· σποδή. ἔνιοι μάδον
ψίμαρον· εὐδιαῖον
ψιλῶς· κούφως. εὐτελῶς
ψίν· αὐτοῖς. αὐτόν
ψινάδες· αἱ ῥυάδες ἄμπελοι
ψινάζει· ἀποῤῥεῖ τὰ ἀσθενῆ τοῦ καρποῦ, φυλλορροεῖ
ψίναθος· ἀγρία αἴξ
ψίνδεσθαι· κλαίειν
ψίνθος· τέρψις
ψινύθιον· φαῦλον
ψῖσαι· ψωμίσαι
ψίσις· ἀπώλεια
ψίττα· ταχέως, εὐθέως
ψιττάζων· ψίττα ἐπιφθεγγόμενος. ὅπερ ἐστὶ ποιμενικὸν ἐπίφθεγμα
ψιττάκεια· εἶδος ὑποδήματος γυναικείου
ψιττία· ψωμία. Ἀττικοί
ψιφά· ἑψιτὰ λεπτά
ψιφαῖον· ἱστίον. ὁτὲ δὲ ψίαθος. ἢ μικρὸν ὀρνιθάριον
ψιχία· ψωμία
ψίχες· αἱ ἀποπίπτουσαι τῶν ἄρτων τεμνομένων. ψιχίδια
ψόαν· ὀχεύτριαν
ψόα· τὸ μέρος τοῦ σώματος
ψόγεια· ψογερά, καὶ οὐκ ἄξια ἀκοῆς
ψογερά· ὡς λίαν μεμπτά
ψογερόν· αἰσχρόν, μεμπτόν, ἐπίψογον
ψόγξαι· ἀκοῦσαι
ψόγος· κατάγνωσις, μέμψις, ὄνειδος
ψοδίον· σκολιόν
ψοθάλλειν· ψοφεῖν
ψοθίον· αἰθαλῶδες
ψοθόν· μέλαν.
ψόθος· ψώρα, ἀκαθαρσία
ψόθωρ· αὐχμηρόν
ψοθώα· ψώρα
ψοίθης· ἀλαζών
ψολοκομπίαι· ἀλαζόνες, κομπασταί
ψόλος· καπνός, αἰθάλη, φλόξ, ἀσβόλη
ψολῶσαι· ψιλῶσαι. ῥινῆσαι
ψόμμος· ἀκαθαρσία. καπνός
ψούδια· ψευδῆ ...... Λάκωνες δὲ τὸν στόμαχον
ψοφεῖ· κτυπεῖ, ῥήσσει
ψοφοδεῶς· ταραχώδως
ψοφοδεής· δειλός, κενοφόβος, ὃ καὶ τοὺς ψόφους καὶ τὰ ἐλάχιστα φοβούμενος
ψοφοδεῆ· τὸν ὅμοιον αὐτῷ
ψόφος· ἦχος, κτύπος
ψυγεῖα· ἀγγεῖα, ἐν οἷς ὕδωρ ψύχεται. καὶ ὁ τόπος αὐτό
ψυδνὴ χέρσος· ἀραιά, ὀλίγη
ψυδρά· ψευδῆ
ψυδρόν· ψευδές
ψυθιζομένων· γογγυζόντων
ψύθιον· ὀλιγοχρόνιον
ψύθιος· ἀραιά, ὀλίγη, ψιθυρίς
ψυθιστάς· ψιθυριστάς
ψυθός· ψίθυρος. ψεῦδος
ψυθῶνες· διάβολοι
ψυῖαι· ἀλώπεκες, βασσαρίδες. καὶ αἱ κατὰ τὴν ὀσφῦν σάρκες
ψυκτά· ἡ μὴ πολλῷ ὕδατι πεφυραμένη μάζα
ψυκτήρ· ὃν ἡμεῖς ψυγέα, καὶ εἶδος ποτηρίου
ψυκτήρια· οἱ ἀλσώδεις καὶ σύσκιοι τόποι
ψυκτήριον· ποτήριον ὃ ἡμεῖς ψυκτῆρά φαμεν
ψύλλα· ψύλλαι θηλυκῶς. ἄλλοι δὲ Φύλλοι, ἔθνος Λιβύης. ἔστι δὲ καὶ ὄνομα ζωϋφίου μικροῦ ἀῤῥενικῶς, ὥς φησιν Ἐπίχαρμος
ψύλλακας· τὰς ψύλλας
ψύλλιον· πόα, ἧς καὶ σπέρμα ὁμώνυμον
Ψυλλικοί· εἶδος κυνῶν ὀνομασθὲν οὕτως
Ψυλλικὸς γόης· ὁ τῶν Ψύλλων. οἱ δὲ Ψύλλοι ἔθνος Λιβύης
ψύλλος· τὸ παχὺ τὸ συνέχον τὸ τοῦ κάπρου αἰδοῖον
ψύξας· ἀμβλύνας τὴν ψυχήν, φυσήσας, ἄνεμον ποιήσας, πνεύσας
ψύξασθαι· ῥυήσασθαι. ξηρᾶναι
ψύξασαι· πνεύσασαι. ῥυήσασαι
ψύξουσι· ξηρανοῦσιν
ψύξις· πνόη
Ψυρίης· νῆσος μικρά
Ψύριος· ἀκάθαρτος, ἀπὸ Ψύρων τῆς νήσου
Ψυρίς· γῆ λυπρά, χέρσος
ψύττα· ἐπὶ τοῦ ταχέως ἀποδραμεῖν λέγεται
ψύτταρον· σκαφίον
ψύτταν· πρόχυμα
ψύττει· πτύει
ψυττόν· πτύελον
ψυχαγωγεῖ· παραμυθεῖται τὴν ψυχήν
ψυχαγωγός· ὁ ἀνδραποδιστής, καὶ ὁ ἀπατεών. ὁ κατάγων τὰς ψυχὰς εἰς ᾅδου
ψυχάζει· ἀναψύχει
ψυχάς· πνεύματα
ψύχειν· ἀνέμῳ ξηραίνειν. καὶ πνεῖν
ψυχέμπορος· ὁ τοὺς ἀνθρώπους ἀγοράζων καὶ πωλῶν
ψύχεος ἱμείρων· καταψύξεως ἐπιθυμῶν
ψυχή· πνεῦμα. καὶ ζωΰφιον πτηνόν
ψυχόλεθρος· ἀπώλεια ψυχῶν
ψυχοῤῥαγεῖ· ἀποθνήσκει
ψυχορόφους· τὰς τὴν ψυχὴν ἐκπινούσας
ψυχουλκός· πόα τις
ψυχουλκούμενοι· τὰς ψυχὰς ἑλκόμενοι
ψυχρά· τὴν ἣν ἡμεῖς λεπτὴν λέγομεν
ψυχροκομψώματα· ψυχροφαντάσματα
ψυχρὸν κακόν· ψύξεως αἴτιον
ψυχρολογία· ψευδολογία
ψυχρολόγος· μηδὲν χρήσιμον λέγων
ψυχρὸν δʼ ἕλε χαλκὸν ὀδοῦσι· τὸν καταψύχοντα τὰ σώματα διὰ τῆς ἀναιρέσεως
ψυχρός· ἀσθενής
ψωδαρέον· αὐχμηρόν
ψώθιον· τὸ ὑποκάτω τοῦ ἄρτου
ψώθια· τὰ τοῦ ἄρτου ἀποθραύσματα, καὶ τὰ ὑποκάτω
ψώϊζος· ἄφοδος ὑγρά, ἢ ὄνθος, δυσωδία, καὶ ἣν καλοῦσι μίνθαν· οἱ δὲ αὐχμὸν ἢ μόλυσμα
ψώια· σαπρὰ δυσωδία
ψώδη· γλῶττα
ψωκτόν· τράπεζαν
ψωλήκυσθος· οὐδενὸς ἄξιος
ψωλόν· τὸν ἀπεσκολυμμένον
ψώμηκες· οἱ τοῦ σίτου τὰς ῥίζας ἀπεσθίοντες. καὶ ὁ ἔγκατρος ὁ σῖτός φησι ἐξεψώμισεν, ἀπὸ τοῦ ζώου σχηματίσας
ψωμιεῖ· θρέψει
ψῶμιγξ· σφήκωμα
ψωμοί· μέρη
ψωραλέον· τὸν ψωριῶντα
ψωροπέταλοι· ἰχθύες εὐτελεῖς
ψῶρος· παιδεραστής
ψῶσαι· θάλψαι
ψώσματα· παρὰ Ἀριστωνύμῳ πέπαικται ἡ λέξις τῇ Βοιωτῶν διαλέκτῳ
ψώχειν· ἀνακινεῖν. ἀνατρίβειν
ψώχοντες· λεπτύνοντες. πλύνοντες. ἀναξαίνοντες
ψώχω· λεπτύνω. πλύνω. ξαίνω
ψωχὸς γῆ· ψαμμώδης