Hecuba
συγγίνωσκε συγγίνωσκε μὲν .. …
διαθήσω καλῶς:
ποία δύναμίς σοι συμβάλλεται .. … ἀνδρῶν .. … καὶ ἁμιλληθῆναι .. … νικῆσαι .. …
ους ἀν … δεπιν … αιπας …
ἀκαταμάχητον:
διὰ τη …
αἴγυπτος καὶ δαναὸς ἀδελφοὶ ἦσαν ἀπὸ ἰοῦς τῆς ἰνάχου θυγατρός· τούτων ὁ μὲν αἴγυπτος ἔσχε ν παῖδας ἄρρενας ὁ δὲ δα ναὸς εἶχε καὶ αὐτὸς ν θυγατέρας· οὗτος φθονῶν τῷ ἀδελφῷ αἰγύπτῳ διὰ τὴν τῶν ἀρρένων παίδων κτῆσιν καὶ φοβηθεὶς ὅπως μὴ ὑπʼ αὐτῶν ἐκβληθῇ ἐκ τῆς βασιλείας ἀνδρωθέντων τῶν υἱῶν αὐτοῦ ἐδίωξεν αὐτὸν εἰς τὴν αἴγυπτον ἅμα τοῖς παισὶν ὅθεν καὶ ἀπʼ αὐτοῦ ἡ χώρα αἴγυπτος ἐκλήθη· χώρας
δέ τινος γενομένου καὶ τῶν παίδων
ἀνδρωθέντων θαρρῶν τῇ τῶν παίδων … δυνάμει παρεγένετο εἰς τὸν ἄργος· ὁ δὲ δαναὸς
φοβηθεὶς αὐτὸν καὶ πρόνοιαν ἑαυτοῦ
ποιούμενος καὶ ἐπιβουλὴν κατὰ τῶν τοῦ αἰγύπτου υἱῶν τοιαύτην
ἐσκέψατο· συνέθετο γὰρ τῷ αἰγύπτῳ συνάψαι
ἐπὶ γάμον τὰς θυγατέρας τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ· ἑτοίμως δὲ τοῦτο κατεπηγγειλάμενος
τῷ αἰγύπτῳ συνεβούλευσε ταῖς θυγάτρασιν ὁ δαναὸς ὥστε ἀνελεῖν νύκτωρ τοὺς ἑαυτῶν ἄνδρας πρὸ
τῆς μίξεως θάνατον ἐπαπειλήσας ταῖς μὴ τοῦτο
ποιούσαις:
καὶ λῆμνον … τἐκ … εκτ … σεν ἄρδην παντελῶς
διὰ μᾶλλον σὸν χρέος
ἤπερ ἐκείνης· οὐ τοσοῦτον
γὰρ αὐτὴν ὠφελήσεις ὅσον σαυτὸν:
σὺ δὲ κάλεσον καὶ τοὺς ἐξ ἐκείνου
παῖδας ὡς ὅτι δεῖ καὶ τούτους
εἰδέναι τοὺς ἡμετέρους λόγους:
.. … ὧν ὁ μὲν ἀλκαῖος ἀμφιτρύωνα ἔσχε παῖδα ὁ δὲ ἠλεκτρύων τὴν ἀλκμήνην· ἐξ ἀλκμήνης ἡρακλῆς καὶ ἰφικλῆς ἐξ οὗ ἰόλαος:
πελασγοὶ ταῖς ἀθήναις ἐπιθέ μενοι ἥρπασαν ἄλλα τε καὶ γύναια ἃ εἰς λῆμνον ἤγαγον καὶ χρησάμενοι ἐπαιδοποίησαν· αἱ δὲ τοὺς παῖδας
τὴν πάτριον φώνην καὶ τὰ ἤθη ἐδίδαξεν·
οἱ ἡβήσαντες φίλοι τε ἀλλήλοις ἦσαν καὶ ἠμύναντο τοὺς ἀδικοῦντας τέλος
δὲ καὶ ἄρχοντα ἑαυτοῖς ἐπέστησαν ἐφʼ
οἷς ἀγανακτήσαντες οἱ πατέρες· αὐτούς τε καὶ τὰς μητέρας ἀνεῖλον· μετὰ
δὲ ταῦτα αἱ λημνιάδες τοὺς σὺν θόαντι ἀνεῖλον· διʼ ἄμφω οὖν ἡ παροιμία ἐδόθη· τὰ
λήμνια κακά:
.. … ἵνα οὗτοι οἱ δύο ἀδελφοὶ πλησίον μιᾷ φλογὶ κρυφθῶσι χθονί:
μέριμναι καὶ ἀλγηδόνες τῇ μητρί
οὐ καλῶς φησι ταῦτα ὁ ἀγαμέμνων ἐχρῆν γὰρ αὐτὸν ἅπαξ δόντα τὴν χάριν σιωπῆσαι καὶ μὴ ἐλέγξαι τὴν ἑαυτοῦ γνώ μην· οὐ γὰρ ἀνάγκῃ ὑπεί κειτο βασιλεὺς ὤν:
ἵησʼ ἀφίησιν
ἤσυχον γαληνόν
εἴη δὲ πραχθῆναι τὸ κατὰ σὲ καλῶς ὅτι καὶ πᾶσι καταθύμιον τοῦτο· ὁ γὰρ φόνον δράσας κοινὸν τοῖς ἀνθρώπους ἀδίκημα ἐποίησε λυμηνάμενος τῷ κοινῷ νόμῳ καὶ ἀδικήσας τὸ τῆς φύσεως ὁμοιογενές:
καταριθμήσῃ
περικαλύπτει
ὑπὸ τοῦ δόρατος πορθηθεῖσα
τὸ κάλλος τὴν ἐξοχὴν τοῦ τείχους ἀπεκόπης:
τοῦ ἀπὸ αἰθάλης καὶ πυρὸς γενομένου καπνοῦ· ῥυπαρίαν τοῦ μελαίνοντος καπνοῦ:
κηλῖδʼ ῥύπον κέχρωσαι κεκάπνισαι κέκαυσαι: κέχρωσαι βάρος μίασμα
ἐμβατεύω ἐπιβήσομαι εἰσελθῶ εἰς σέ:
ὠλλύμαν ἀπανέσθην
ἡνίκα:
δείπνων πείνων ὕπνος ὄσσοις τοῖς ὀφθαλμοῖς
… θῆσαν σε … τὸ πλῆ … ος
.. … τὸ δὲ ἀκόντιον ἐπὶ τῶν
πασσάλων ἐκρέματο ἐπεὶ τὸν
τῶν ἑλλήνων οὐκ ἐθεωροῦμεν ἐν τῇ τροίᾳ· τὸ δὲ
ἀκόντιον εἶπεν ἀπὸ μέρους ὅλα
τὰ ὅπλα:
… ιντι … π … ει
ἀττικῶς τὸ οὗτος· σὺ δηλονότι
ἐφεῖναι ἐκβαλεῖν μαργῶσαν τὴν μεμηνυῖαν
μαινομέναν
τὸ θυμικὸν:
ἀνὰ μέρος ἐκείνης:
ἀνθʼ ὅτου τίνος ἕνεκα
προκατάσκοπος· προορατὴς· καραδοκητής:
προμηθίᾳ προνοίᾳ
προγνώσει
δόρυ γρ. στόλον
ἐπαρείαν κινήσειαν
κατατρίβοιεν διαφθείροιεν ἡμᾶς τοὺς θρῇκας:
κακὸν λείαν
ἀπελαύνοντες:
θησαυρούς
ἱζόμην· ἐκαθεζόμην
χεῖρες: ἀντὶ τοῦ γυναῖκες ἀπὸ μέρους τὸ πᾶν ὡς τὸ τοίην γὰρ κεφαλὴν ἀντὶ τοῦ ἄνδρα:
κέρκιδα τὸ ἱμάτιον τὸ γενόμενον ἐκ τῆς θρᾳκικῆς χειρός· ἀπὸ δὲ τοῦ ποιοῦν τος τὸ ποιούμενον ὠνόμασεν· ἄλλως: κερκίδας θρᾳκικὰς κατέχουσαι· ἠδωνοὶ γὰρ οἱ θρᾷκες:
ʼθάκουν … γ … ντ … κερκίδʼ τὸ ἱμάτιον … χερὸς δ … ο
ᾔνουν ἐπῄνουν κατέχουσαι
κάμακα ἀκόντιον
ἄλλαι δὲ τὸ θρᾳκικὸν ἀκόντιον θεωροῦσαι:
διπτύχου στολίσματος τινὲς διπαλτίας ἀλλʼ οὐκ ἐᾷ τὸ κάμακα ἑνικόν· στολίσματα καὶ ἀλλαχοῦ οὐκ ἀγκυλωτοῖς θεσσαλῶν στοιχίσμασιν:
ὅσαι … λ …
ὅσαι δὲ τοκάδες φησὶ ἦσαν τετοκυῖαι τὰ ἐμὰ παιδία λαβοῦσαι ὡς εὐειδῆ ὄντα ἐθαύμαζον ἄλλη τῇ ἄλλῃ ἀνὰ μέρος ἀποδιδοῦσα ὅπως ἐμοῦ τοῦ πατρὸς πορρωτάτω γένοιντο καὶ εὐχερώτατα αὐταῖς εἴη πρὸς ἀναίρεσιν:
πρόσσω μακράν
κᾳτʼ ἔπειτα
εἶτα ἐκ κολακικῶν καὶ ἡσυχίων προσφωνημάτων ὅπως δοκεῖς κεντοῦσι παῖδας· καλῶς
δὲ πρῶτον ἀπέκτειναν τοὺς
παῖδας ἵνα θεωρῶν ὁ πατὴρ
ἀνιῷτο:
τὸ ἑξῆς· ἐμῶν γὰρ ὀμμάτων
τὰς ταλαιπώρους κόρας:
Phoenissae
μετὰ δὲ ταῦτα δυσδαίμων ἄλλη
ἔρις αὔξεται κατὰ τοὺς οἴκους
τοῦ οἰδίποδος τῶν παίδων· κακοὶ γὰρ ὄντες κακὰ πάσχουσιν ὡς παρὰ φύσιν
τεχθέντες:
αὐξάνει ἔρχεται
οἰδίποδα … ουτ …
οὐ γάρ ποτε τοῦτο καλόν ἐστιν εἴπερ αὐτὸ τὴν ἀρχὴν ἀπὸ ῥίζης μὴ ἔφυ καλόν· τοῦτο δὲ λέγει διὰ τὸν οἰδίποδα παρανόμως γήμαντα τὴν μητέρα καὶ παρανόμως παῖδας τεκόντα· τοῦτο οὖν φησὶ τὸ μὴ καλῶς γενόμενον οὔποτε
ἐπαινέσομεν
οὐδὲ ἄνοιμοι παῖδες καλὸν μητρὶ λόχευμα·
λόχευμα τὸ γέννημα
δὲ ἀντὶ γάρ συναίμονος ἑαυτῆς
παίδων οὑ
ἔτεκες ποτὲ ὦ γῆ γένναν ὀδοντοφυῆ σπαρτὴν τὰν ἀπὸ φοινικολόφοιο δρά κοντος ὡς ποτὲ ἠκούσαμεν κατὰ τὴν βάρβαρον ἀκοὴν ἡμῶν ἐν τῇ πατρίδι οὖσαι· θηρότροφον δὲ γένναν περιφραστικῶς τοὺς σπαρτοὺς διότι ἀπὸ θηρίου τοῦ δρά κοντος ἐτέχθησαν· τάσσεται δὲ τὸ τραφῆναι καὶ ἐπὶ τοῦ γεννηθῆναι ἢ ἐπὶ τοῦ αὐξηθῆναι καὶ ἀναδοθῆναι ἀπὸ τῆς γῆς:
τοῦ ἐν θηρσὶ τραφέντος
δράκοντος φοινικολόφοιο ξάνθου κεφαλῆς
κάλλιστον μάλα
κάλλιστον κλέος ταῖς θήβαις αὐτοὺς τοὺς σπάρτους φησίν· ἔστι δὲ ὄνειδος τῶν μέσων λέξεων ὡς καὶ τύχη καὶ ζῆλος
καὶ δόλος
ἁρμονίας ξυμμίξεως ὑμεναίους ἡ σύζευξις
καὶ τοῦτο εἰς εὐδαιμονίας λόγον ταῖς θήβαις συνέβη τὸ ὑπὸ τῆς ἀμφίονος λύρας τειχισθῆναι:
πύργος πόλις
ποταμῶν πόρον τὸν περάσιμον
τόπον
περὶ τὸν μέσον πόρον τῶν διδύμων ποταμῶν
τῆς δίρκης· ἥτις σχιζομένη δύο ἀποτελεῖ ποταμοὺς οὓς καὶ διδύμους ἐκάλεσεν ἐπεὶ ἐξ
ἑνὸς οἱ δύο ἀποτελοῦνται: .. … ἔμπροσθεν τοῦ ἰσμηνοῦ καταδύεται·
οὗτοι γάρ εἰσιν οἱ δύο ποταμοὶ, ἡ δίρκη
καὶ ὁ ἰσμηνός:
ἀμπέδιον ἣ
πρὸς ἅπασι δὲ τούτοις καὶ ἰὼ ἔχουσιν οἱ θηβαῖοι προμήτορα:
τὴν οὕτως μακαρίαν οὐκ ἀπεικὸς
τὸν ἐπελθόντα πόλεμον ἀπώσασθαι:
ἄλλως· ἤδη τοσαῦτα πλεονεκτήματα εὐτυχήσασα καὶ ἄλλως
ἄλλους ἀμειψαμένη νῦν ἐπὶ ξυροῦ
πολέμου ἕστηκεν:
ἄκροις ἐπʼ ἀγωνίσμασι
πολεμικοῖς
θύγατερ μαντώ … ὥς ὅτι
τοῖς μὴ βαίνειν δυναμένοις
ο τόπου ὅπου ἐμαντεύετο ὁ τειρεσίας
ἀντὶ τοῦ τέκνον ἐμὸν καθʼ ἡλικίαν
… ά … πι … ερ … πω …
πυκνὴν πολλήν ἤλυσιν ἔκβασιν
ἐξορμίσαι στῆσαι· ἐξαρμόσαι
ἕλκεσθαι διὰ τῶν ἵππων
ἀναμένειν
ὁδηγήματα
ἐρεχθειδῶν ἀθηναίων
ἐπίτηδες πρὸς ἔπαινον τῶν ἀθηναίων
ἀνακεχρόνισται· τέτρασι γενεαῖς
προύχοντα τοῦ θηβαικοῦ πολέμου: ἦν δὲ ὁ εὔμολπος θραικῶν
βασιλεὺς ὃς λέγεται ἐλθεῖν εἰς
ἐλευσῖνα ἐπὶ τῷ μυηθῆναι τὰ ἐλευσίνια· καὶ πρῶτος
ἱστορεῖται ξένος μυηθῆναι· διὸ καὶ
ἀπʼ αὐτοῦ ἄρχοντες ἐγένοντο ἱεροῖσιν εὐμολπίδαι ἀθήνησιν·
οὗτος συνεμάχησεν ἐλευσινίοις
στασιάζουσι κατὰ τοῦ βασιλέως
ἐρεχθέως καὶ ἡττηθεὶς ἐφονεύθη· ὕστερον δὲ κατὰ
πυθόχρηστον ἐτιμήθη καὶ ὁ τάφος
αὐτοῦ ἱερώθη διὰ τὸ πρῶτον τὰ ἐλευσίνια μεμυῆσθαι· τινὲς δὲ υἱὸν
ποσειδῶνος ὃν ἐκίνησε κατʼ ἀθηναίων
τῷ ἡττηθῆναι παρὰ τὴν ἔριν τῆς ἐλαίας:
στεφάνους ἔχουσιν ἐν τῷ πολέμῳ ἵνα νικῶντες ἀναδοῖντο:
πολεμίων εήνα
σημεῖον ἐθέμην τοῦτο καὶ ἡ μᾶς νικῆσαι
δαναϊδῶν ἀργείων
λέξω τὸ ἑξης·
λέξω σοι
θεῶν παρὰ προαίρεσιν
τέκνου πατὴρ ἐγένετο· ἀντὶ τοῦ ἐτέκνωσε· κατὰ ἀπαρίθμησιν δὲ προάγει τὸν λόγον: ἀπὸ τοῦ λαΐου ἀρξάμενος καὶ κατέβη εἰς τοὺς περὶ ἐτεοκλέα καὶ πολυνείκην:
πόσιν λάιος
αἵ θʼ λείπει καὶ δεργμάτων βλεμμάτων
ἐπίνοια θεῶν· ἵνα πᾶσι δειχθῇ μὴ παρακούειν θεῶν·
παραίνεσις εἰς τὸ μὴ παραβῆναι τὸ θεῖον:
ὡς δὴ μέλλοντες ἐκ τούτου τὴν τῶν θεῶν κρίσιν ὑπερβῆναι καὶ μέχρι τούτου οἰόμενοι στήσειν αὐτοῖς τὸ κακὸν τοὺς
θεοὺς· διὰ τοῦ συγκλείειν τὸν
πατέρα· περιτρέχοντες· κεκριμένον δὲ ἦν τοῖς θεοῖς ὥστε καὶ
αὐτοὺς ἀλλήλους ἀποκτεῖναι:
ἔπνευσʼ ἐφθέγξατο
πρὸς πλέον
τί οὐ δρῶν· ποῖα δʼ οὐ λέγων:
γρ. ἀντὶ τοῦ εἰς ὄχλον ἦλθον· ἀντὶ τοῦ εἰς ὄχλησιν·
συγκατασκάπτῃ διαφθαρήσῃ
πρωτεῦον αἱρετώτερον: ἔθος ποιητικὸν ἀπὸ τοῦ γάρ ἄρχεσθαι· ὅμηρος ὦ φίλοι οὐ γάρ τε ἴδμεν ὅπῃ ζόφου:
ὡς κακοδαιμονοῦντας ὡς σκλήρῳ δαίμονι καὶ ἀπανθρώπῳ κατεχομένους:
ἐπικρατέστερον ὅμηρος ἐπεὶ τὰ χερείονα νικᾷ:
ἄλυπον λυπήσω γάρ σε:
λείπει τὸ βούλομαι
κἀγὼ αὐτὸς εἷς ὢν μετὰ πολλῶν τῶν θηβαίων ἀπολοῦμαι· τοῦτο γὰρ εἵμαρται:
εἰ χρή δε … τόν
ἡ εὐτυχία φεύγει σε ἀλλʼ οὐκ
ἐγὼ δέ … μέλλει γὰρ μετʼ ὀλίγον ὁ παῖς
αὐτοῦ ἀναιρεῖν ἑαυτόν:
ἀντὶ τοῦ οὐκ ἀρέσει σοι ἡ ἀκοὴ: ἀλλʼ
εὐθέως μεταβληθήσῃ ἐπὶ τῇ
ἀκοῇ:
χρῆν ἀπέκειτο
μαστὸν ποθοῦντα μαστοῦ
χρῄζοντα
ἀλλὰ δουλεῦσαι μοι καὶ τοῦτο εὐήθως· οὐ γὰρ δοῦλον αὐτὸν ἐποίησεν ὁ πόλυβος ἀλλὰ φαμὲν· ὅτι ἕνεκα τοῦ εἰς οἶκτον κινῆσαι τοῖς θεωμένοις ταῦτα ὁ ποιητὴς ἐτεχνά σατο ἢ ὅτι οἱ περιπεσόντες συμφοραῖς καὶ τὰς προτέρας εὐδαιμονίας δυστυχίας καλοῦσιν:
οὐχ υἱὸς ἦν ἀλλʼ ε … εός
θέλει εἰπεῖν ὅτι εἵμαρτο αὐτὸν ταῦτα παθεῖν καὶ γένει· ὁ γὰρ λάιος φησὶ γνοὺς μὴ κατὰ βούλησιν θεῶν γεγονότα με κατηγορήσατο ἵνα δηλώση ὅτι ἀποθάνω· ἐγὼ δὲ ἀπὸ σκαιοῦ δαίμονος τὰς παρʼ ἐκείνου ἀρὰς δεξάμενος παρέδωκα καὶ τοῖς ἐξ ἐμοῦ παισίν:
οἶδα τοῦτο ὅτι εἰ ἔζη συνήθως ἄν με ἐχειραγώγησεν:
γνώμη
μολύνειν
καλῶς εἶπας ὅτι οὐχ ἱκετεύσω σε· εἰ γὰρ
καὶ σὺ δῆτα ἠθέλησας ἐγὼ οὐ
συνεχώρουν:
τῶν μὲν τῶν νεκρῶν
τὸν μὲν ἐτεοκλέα
τὸν δὲ πολυνείκους νεκρόν:
ἀντὶ τοῦ θάπτων
ἀντὶ τῆς ταφῆς θάνατον λήψεται
παρθένος δίαγε ἐκδεχομένη τὴν
ἑξῆς ἡμέραν
θεσμοποιεῖς νομοθετεῖς
ἄφρονα τὰ βουλεύματα
εἰς πέρας ἄγειν·
ἀπὸ κοινοῦ τὸ οὐ δικαίως· ἀνόσιον τοῦτο φησὶ τοιαύτην τιμωρίαν αὐτὸν ἀπαιτεῖν· τὸ ἄταφον εἶναι:
ὁ δὲ λόγος· οὐκ ἔδωκεν οὖν τῇ ἀποβάσει τὴν κόλασιν·
δαίμονα δέ φησι τὸ ἐξ εἱμαρμένης·
τύχῃ δὲ τῇ κατὰ πόλεμον συντυχία· οὐκοῦν φησὶν ἀρκέσθητι
τῷ θανάτῳ ὃν ἔτυχεν αὐτὸν
ἐν τῷ πολέμῳ ἀνατλῆναι:
δαίμονα τῶν ψυχῶν στου
τὸ ὅτι
τί πλημμελήσας ἀπῄτησε τὸ μέρος:
ἀπεννέπῃ κωλύῃ
ταῦτα ἔκρινεν ὁ δαίμων οὐχ ἃ σὺ βούλει:
ὡς οὕτως
λεπτὴν πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῆς ἐριβώλακος· ὅμηρος χυτὴν ἐπὶ γαῖαν ἔχευαν·
νεκρῷ λουτρὰ ἀντὶ ἀπολοῦσαι
τὰ ῥάκη ἃ φαμὲν καταδέσμους
εἰώθασι γὰρ ἐπιμελεῖσθαι τῶν τραυμάτων τῶν νεκρῶν ὑπὲρ τοῦ αὐτοὺς εὐσχήμονας φαίνεσθαι:
ὁ ἀλλὰ ἀντὶ τοῦ καί· ἢ ἀντὶ τοῦ
δή παραπληρωματικοῦ:
ὦ φίλτατε πολύνεικες προσπτύξομαι κἂν τὸ σὸν στόμα ἐπεὶ οὐ συγχωροῦμαι θάψαι σε:
οὐχὶ κτήσῃ τοῖς γόοις συμφορὰς εἰς γάμους· ἢ τὸ ου ἀντὶ μη
ποῖ γὰρ ἄπει τὸ λέχος
ἐκφυγοῦσα
ἕξει μία ἔσται μία
ἐμὲ ὡς μία ἕξει τῶν δαναίδων:
γινωσκέτω τὸ ξίφος· ὅρκος γάρ μοι
αὐτὸ τὸ ξίφος:
ἀντὶ τοῦ γενναίως μὲν πράττεις μωρῶς δέ:
εὐγένεια καὶ μωρία ἔνεσται σοι
καὶ συναποθνῄσκω φησὶν αὐτῷ ἵνα πλέον τι μαθῄς .. …
περαιτέρω πτ … ς … ερσ … πον
ἠθικῶς τοῦτο προσενεκτέον καὶ δεῖ συνυπακούειν τὸ καλῶς ἂν ἔχοι ἐγὼ γαμοίμην καὶ σὺ μόνος φεύγεις πάτερ· συναπτέον δὲ τὸ ἀλλʼ εἰ γαμοίμην τῷ ἑξῆς .. …
πεσὼν κείσομαι ἐν ἐκεί νῳ τῷ τόπῳ ὅπου μοι μοῖρά ἐστιν:
πεσὼν γρ. θανών
αἰνίγματα οἱ ἀσαφεῖς λόγοι
ὄλωλʼ ἀπώλεσεν
ὅτε τὸ αἴνιγμα .. … ἀπώλεσε .. … .. … αρχῆς … .. … θεσμὸν:
αἰσχρὰ αἰσχύνης ἀξία
Orestes
τάδε ἑλγ …
τοῦτο κακονόως εἶπεν· βούλεται
μὴ παρθένον δεῖξαι τὴν ἠλέκτραν·
τῷ μὴ πεισθῆναι αὐτῇ:
ἕρπειν κυρίως ἐπὶ ὄφεως
ἀντὶ τοῦ τροφεῖα· ἀνθʼ ὧν ἀνετράφη ὑπʼ αὐτῆς:
γάλακτος μετὰ γάλακτος
δαψιλῆ τοῦ οἴνου καὶ ῥύσιν διὰ γὰρ τῆς ἄχνης τοῦτο ἐσήμηνεν· οἱ δὲ οἰνόχροα τρίχα φασί:
μέμνηται καὶ αὐτῶν ἵνα μὴ δόξῃ παντελῶς λιθοκάρδιος εἶναι:
ἅπερ δὲ πρέπει τοὺς τεθνηκότας παρὰ τῶν ζώντων λαμβάνειν ταῦ τα ὑπισχνοῦ τῇ ἐμῇ ἀδελφῇ:
οἱ μὲν τὴν εὐπρέπειαν φασὶ τοῦ σώματος καὶ τὸ κάλλος· οἱ δὲ τὸν τρόπον καὶ τὴν φύσιν ἑκάστου· ὡς μέγα κακὸν ὁ φαῦλος τρόπος καὶ ἐπιβλαβὴς τοῖς κεκτημένοις· καὶ πάλιν ἐπωφελὴς,
τοῖς καλῶς κεκτημένοις:
σωτήριόν τε: πολλοὶ γὰρ τὸ κάλλος ἐπὶ σωτηρίᾳ ἑαυτῶν
καὶ πατρίδος ἐκτήσαντο:
εἴδετε ἴδοι τις ἔνιοι δὲ φασὶ
ταῖς δμωαῖσι ταῦτα λέγειν ὃ ἄμεινον·
ἤτοι πονηρὰ· ἢ τὰ αὐτὰ φρονοῦσα ἃ καὶ πρότερον· τοῦ γὰρ … θωφ …
εἶναι εὔμορφος ἐπιμελεῖται·
ἐλέγχει δὲ αὐτὴν ὡς μὴ δέπω· …
τ … η
τὸ κατὰ μέρος εἰποῦσα ἐπῄνεγκε τὸ καθολοῦ:
πᾶσαν θʼ
ἐξὀρῶν
ἀντὶ τοῦ πραεῖα προσφιλής
εἶδος ὑποδήματος γυναικείου κοίλου:
ποιητικῶς· ἀντὶ τοῦ τιθῶμεν· εἰσελήλυθε δὲ ὁ χορὸς ἔσω:
τὸ ὁλόκληρον τινὲς τοῦτο φασὶ ἀπόπροθι
τοῦτο εἰκὸς ὀξύτερον εἰπεῖν τὸν χορόν· διὸ καὶ ἡ ἠλέκτρα περιδεὴς γενομένη εἶπεν ἆ ἆ· φυσικῶς αὕτη εἶπεν ἐπειδὴ πρώτη φωνὴ ὑπὸ τῆς φύσεως εὕρηται:
ἀθορύβως φώνει ὥσπερ πνοὴ δόνακος· μὴ … αὐλοῦ· οὗτος γὰρ καὶ ἐνδυμίωνα ἐγείρει·
μικρόν μοι φησὶ κελεύειν ἁδʼ ὡς ψιθυρίζει κάλαμος ἀνέμου πνοῇ· ἐγὼ δὲ καὶ ἐλάττονα αὐτοῦ φέρω βοήν:
ὄροφος κάλαμος ἐστιν τέ καὶ παπυρώδης:
πρόσελθε πρόσελθε ἀφʼ οὗ καὶ καταγωγαὶ οἱ λιμένες:
ἀντὶ τοῦ ἀπὸ πολλοῦ χρόνου· τοῦτο δὲ ἀναφορὰν ἔχει πρὸς τὸ πρόσιθʼ ἀτρέμας:
τὴν περὶ αὐτοῦ τύχην· πότερον
ἐπὶ τὸ χεῖρον· ἢ ἐπὶ τὸ ἄμεινον νενευκέναι:
οἰκειούμενος ὁ χορὸς τὰς συμφορὰς
καὶ συναχθόμενος γεγωνότερον ἐξεβόησε τὸ ὦ τάλας· διὸ φησὶν ὀλεῖς
εἰ βλέφαρα κινήσεις:
τὸν βαθύτατον ὕπνον
ἐργμάτων πράξεων
μέλεος αὐτὸς διὰ τὰς ἐκ θεῶν πράξεις· ἀρνεῖται δέ πως τὴν τοῦ ὀρέστου πράξιν· εἰς θεὸν ἀναφέρων ταῦτα:
ἄδικα ἀδίκως ἔλακεν εἶπεν
τοῦτʼ ἐστὶ τὸ ἀλλαχοῦ εἰρημένον·
πρὸς τὰς τύχας γὰρ τὰς φρένας κεκτήμεθα· ἐπεὶ γὰρ ἔδοξεν ἀτύχως τῷ ὀρέστῃ
πεπτωκέναι τῆς μητρὸς ὁ φόνος ἄδικος ὁ λοξίας νενόμισται· ἢ τὸ
ἄδικα ἐδίκασεν ἐμφαίνει ὅτι δικαίως μὲν ἐψηφίσατο τὸν φόνον
τῆς μητρός· ἄδικος δὲ ὅτι τῷ δράσαντι οὐκ ἐπικουρεῖ· τὸ δὲ ἑξῆς οὕτως·
ὁ ἄδικος λοξίας ἀδικώτατα ἐδίκασεν ὅτε ἐπὶ τρίποδι θέμιδος τὸν ἀπόφονον
ἔλακεν ἐμᾶς ματρός: καὶ ἀριστοφάνης· ἔλακεν ἐκ τῶν στεμμάτων
τραγικῇ λέξει χρησάμενος ὅτε τὸν ἀπόφονον τῆς ἐμῆς μητρὸς ἐπὶ τρίποδι
θέμιδος ἐδίκασεν ὁ λοξίας: τὸν ἀπόφονον ἀπόλλωνι οὐκ ὀρέστῃ ἐγκαλοῦσα φησίν: ἔνιοι δὲ ἀπόφονον ἐδέξαντο τὸν ἄτοπον φόνον τὴν δὲ ἀπὸ πρὸς τὸ ἔλακεν ἀντὶ
ἀπεφθέγξατο:
ἀπόφονον ἄτοπον φόνον
θωύξασʼ ταράξασα
ἀγρίως βοήσασα· ἀπὸ τοῦ ζώου
ἔδοξα ἀντὶ τοῦ δοκῶ
εἱλίξεις ὑποστρέψεις
μὴ ταράσσαι φησὶν ὁ χορός· κοιμᾶται
γὰρ τὰ γὰρ δύο σσ ἐνεστώτα ποιοῦσι
τὸ ῥῆμα:
ἐπικαλεῖται τὴν νύκτα πρὸς τὸ κοιμίσαι τὸν ὀρέστην
ὁ κατὰ φύσιν ὕπνος ἐξ ὑγρότητος γίνεται· ὑγρὸν δὲ ἡ νύξ· ἀφισταμένου ἡλίου τοῦ ξηραίνοντος καὶ θερμαίνοντος τὸν ἀέρα: ὁ τοίνυν ὀρέστης ἐξηραμμένος τὲ ὑπὸ νόσου καὶ
ἀσιτίας ὑγρανθεὶς τῷ νυκτερινῷ καταστήματι μᾶλλον κοιμιθήσεται ἄλλως δὲ καὶ τῶν αἰσθήσεων ἠρεμουσῶν
ἐν σκότῳ· ἕπεται ὕπνος ἡσυχίαν αἰσθήσεων καὶ κινήσεων: πότνια πότνια νύξ: ὀξύτατον· ἀπίθανον
οὖν τὴν ἠλέκτραν ὀξείᾳ φωνῇ κεχρῆσθαι· καίτοι ἐπεπλήσουσαν τῷ χορῷ·
ἀλλὰ κέχρηται μὲν τῷ ὀξεῖ ἀναγκαίως· οἰκεῖον γὰρ τῶν θρηνούντων λεπτότερον δὲ ὡς
ἔνι μάλιστα:
κατάπτερος ταχεῖα
οὐ σιωπήσεις φησὶν ἀπὸ τοῦ στόματος
φυλασσομένη τὸ ἀνακελαδεῖν· καὶ
τὴν ἀπὸ τῆς κοίτης τοῦ ὕπνου χάριν ἥσυχον αὐτῷ παρέξεις:
οἷον: οὐ σιγήσεις καὶ μετὰ
ἡσυχίας αὐτὸν ἐάσεις κοιμηθῆναι:
λέγε ποῖον τέλος αὐτὸν
ἐκδέχεται πότερον δύναται ῥαΐσαι ἢ οὔ:
θρόει λέγε
ἀπώλεσεν ἡμᾶς ὁ ἀπόλλων πα τροφόνου μητρὸς αἷμα δούς:
ἀντὶ τοῦ δίκαιον μὲν αὐτὴν ἀναιρεθῆναι ἀνελοῦσαν τὸν ἄνδρα οὐ μέντοι εὐκλεὲς ἦν ὑπὸ τοῦ παιδός:
δεικτικῶς φησὶν ἑαυτὴν καὶ ὀρέστην: ἀντὶ τοῦ διὰ τὸν σὸν φόνον καὶ ἡμεῖς ἀπολώλαμεν: τοῦτο πρὸς ὀρέστην λέγει:
περισσὸν τὸ ἄτεκνος· ἡ γὰρ ἄτεκνος καὶ ἄγαμος· ἀναστρεπτέον οὖν τὴν σύνταξιν· ἄτεκνος ἐπειδὴ ἄγαμος· δύνατον γὰρ τὴν γήμασαν εἶναι ἄτεκνον:
ἐν τῷ πάνυ ἐκλελυμένῳ τοῦ σώματος:
τὸ βαθύτατον τοῦ ὕπνου· τὸ δυνάμενον θέλγειν τοὺς ἀρρώστους· ὁ γὰρ ἐλαφρὸς φαντασίαις ἀναμέμικται:
φυσικῶς τὸν ὕπνον οἶδεν ἐπίκουρον τῶν κακῶν: νῦν οὐ τραγωδεῖ ἀλλʼ ἐν τῇ μανίᾳ:
πότνιαν εἶπεν αὐτήν· ἐπεὶ πάντας
τιμῶμεν παραμυθουμένους· τὸ δὲ ὡς εἶ σοφή ἀντὶ τοῦ λίαν ἐπενοήθης σοφῶς ὑπὸ
τῆς φύσεως· τὸ δὲ τῶν κακῶν οἰκείως
προσέθηκεν· ἐπειδὴ καλὴ τῶν κακῶν ἐστιν ἡ λήθη:
καὶ μὴ τὴν ὑποψίαν ἔχε μὴ δὲ φαντάζου
τὸ ἐκφοβοῦν σε· προσδέχου:
μανιοποιοὶ πότνιαι χωρά
ἐστὶ βοιωτίας .. …
παρόσον ἄοινα καὶ νηφάλια ταῖς θεαῖς ταύταις τὰ ἱερὰ συντελεῖται:
πρὸς τὸν μενέλαον ὀρέστης φησὶν .. …
ταναὸν τὸν λεπτομερῆ
φοιταλέου
ὁρμητικῆς
ἢ τὸ φεῦ συντέτακται ἵνʼ ᾖ· φεῦ ἰὼ ζεῦ οἵων μόχθων ὁ τάλας ὀρεχθεὶς ἔρρεις:
ἐκτείνεται γὰρ τὴν διάνοιαν ὁ ἐπιθυμῶν .. … πρὸς αὐτὸν ἀπέτεινε τὸν λόγον· οἵων πραγμάτων ὁ τάλας ἐπιθυμήσας· οἴχῃ καὶ διέφθαρσαι ἀπὸ τοῦ τρίποδος δεξάμενος τὴν μαντείαν ἣν ὁ φοῖβος ἔλακεν:
ὀμφαλὸς κέκληται ἡ πυθὼ παρὰ τὰς ὀμφὰς τὰς ὑπὸ τοῦ θεοῦ χρηστηριαζομένας· ἢ παρὰ τὸ εἶναι ἐν μέσῳ τῆς οἰκουμένης τὴν πυθώ· λέγεται γὰρ τὸν δία μαθεῖν βουλόμενον τὸ μέσον τῆς γῆς δύο ἀετοὺς ἰσοταχεῖς ἀφεῖναι τὸν μὲν ἀπὸ δύσεως τὸν δὲ ἀπὸ ἀντολῆς· καὶ ἐκεῖσε
αὐτοὺς ἀπαντῆσαι· ὅθεν καὶ
ὀμφαλὸς ἐκλήθη· ἀνακεῖσθαι τε δύο ἀετοὺς χρυσοῦς τῶν
μυθευομένων ἀετῶν μνημεῖα·
τοῦτο κατὰ δία ἀναπεφώνηται:
ἐλεος τὸ γενήσεται· ἢ οὐδείς· ἠλέκτρα στίγμη
θοάζων διώκων διεγείρων ᾥτινι ὀρέστῃ δάκρυα δαίμων τις ἀλλεπάλληλα συνάπτει δίκην·
συνάγει ἀλλεπάλληλα καὶ συμμίσγει·
ἡ μεταφορὰ ἀπὸ τῶν συμβαλλόντων τοῖς σχοινίοις ἕτερα καὶ ἐπιμηκέστερα
ποιούντων .. …
ιδίαν … βε
ἀναβακχεύει κινεῖ
οὐ μόνιμος ὁ μέγας ὄλβος· κατέκλυσε
γὰρ αὐτὸν δαίμων τις ὡσεὶ λαῖφος
ἀκάτου θοᾶς τινάξας κατέκλυσε τοῖς ὀλεθρίοις καὶ λάβροις κύμασι τοῦ
πόντου: τὸ δὲ δεινῶν πόνων
ἐν μέσῳ ἀνεπεφώνηται:
μόνιμος αἰώνιος
ὥς οὕτως
ὡς καθώς
πρὸς τὰ ἄνω κακὰ τούτεστι· πρὸς
τὸ ὀλοφύρομα τὸ τίνα γὰρ
ἔτι πάρος:
τὸν ταν»
τῇ τρυφῇ τοῦ βαδίσμα τος .. …
δῆλος … ση
ὁρμήσας ποιήσας πλεῦσαι
διʼ ὧν δοκεῖ αὐτὸν τιμᾶν διὰ τούτων λυπεῖ ἀναμιμνήσκουσα τῶν ἀπολλυμένων ἐν τῇ τροίᾳ:
ἀπὸ τούτων αὐτὸν ἐγκωμιάζει ἀφʼ ὧν ἐμεγαλύνετο· τῷ δὲ ἀπηρτισμένῳ ἀριθμῷ ἐχρήσατο· τοσαῦται γὰρ ἦσαν αἱ νῆες ἑλλήνων .. …
ὁμιλεῖς διάγεις
τὸν γὰρ πόλεμον κατορθώσας ἔλαβε τὴν ἑλένην· σὺ μὲν οὖν φησὶν εὐτυχῶς ἀπηλλάχθης ὁ δὲ ὀρέστης δυστυχεῖ:
ἀπὸ πρώτης παρόδου σημειοῦται τὸ κακόηθες τῆς γνώμης μενελάου· καὶ γὰρ οὐδὲ εἰς σπάρτην ἀνήχθη ἀλλὰ πρότερον εἰς ἄργος ὡς ἐξελάσων ὀρέστην ὡς ἐν τοῖς ἑξῆς δῆλος ἐστί:
ὄρος λακωνικῆς· ὅμηρος μαλειάων
ὄρος αἰπύ:
προίσχων προσσκαλώσας νῆα
ναυτίλοισι τῶν ναυτίλων
οὗτος ἀνθηδόνιος ἁλιεὺς· ἑωρακὼς δὲ
ἰχθὺν παρὰ τὴν ψάμμον βοτανηφάγοντα
καὶ γευσάμενον καὶ ἀναζήσαντα φαγὼν καὶ αὐτὸς γέγονεν ἀθάνατος· ἀλλʼ οὐκ ἀγήραος· ἐφʼ ᾧ κατεπόντισεν
ἑαυτὸν· μαντεύεται δὲ ὣς παρʼ ὁμήρῳ:
εὐτυχοῦντας σώους καὶ ὑγιεῖς ἁλιτύπων τῶν ναυτῶν
θιγγάνω προσώπ …
ἐξάπτων φέρων
ἀντὶ τοῦ ἄνευ στεμμάτων· εἰώθασι
γὰρ οἱ λιτανεύοντες κλάδους φέρειν .. … ὡς παρʼ ὁμήρῳ· διὰ τοῦτο φησὶ φυλλῶν μὴ ὄντων
τὴν ἐκ στόματος μόνου ἱκεσίαν ποιεῖσθαι·
φησὶ καλῶς με νεκρὸν ἐκάλεσας· οὐ γὰρ
ζῶ ὑπὸ τῶν κακῶν· ὅσον δʼ ἐπὶ τὰ
κακὰ ζῶ:
αὐχμηρόν ῥυπαρόν
αἰκίζεται ἀφανίζει
ξηραῖς κόραις ταῖς κατεσκληκυίαις
η … γ … ζ … η … ς …
ἀντὶ τοῦ εἰς ὄνομα μόνον λείπεται τὰ ἐμά·
καὶ εἰς ὄνομα μόνον σαλεύει τὸ κατʼ ἐμέ:
ἐπειδὴ τὸ σῶ μα ἅπαν μοι φροῦδον γέγονεν:
ἤκουσα λείπει τὸ ὥστε· ὀλιγάκις οὐδʼ ὅλως·
σύνεσις ἡ συνείδησις
τιμωρίαι … βο … θ
τάλαινα ἐτίμων ὑψηλοποίουν ἐξώγκουν ἐτίμων
πότερα κακοήθως καὶ τοῦτο
φυλάττων πότε σβεσθεῖ … κο … νος
… ιναηο … οὓς τὰ ὀστᾶ·
ὤρθευεν ἐνοσοκόμει
βακχεύουσι κακοήθες συγγενῆ ἡ δία· ἵνʼ ᾖ διὰ
τὸν συγγενεῖ φόνον:
κακοήθως τῷ ὀνόματι τῆς μανίας ἐχρήσατο
ἀνεχόρευʼ ἡμ … ερεν
ἄλοχον τὴν πενελόπην
εὐδαιμόνως ἁρμοζόντως
συμφοραῖς δυστυχίαις
ἔκκλητον τὸν
ἐκκλησιάζοντα
φωκεὺς γὰρ ὁ πυλάδης·
βέβαιος φίλος κρείσσων ἐστὶ τῆς ὁρωμένης ἐκ ζάλης τοῖς ναυτίλοις γαλήνης:
σύλλογον πόλεως ὡς τῆς φήμης διαδραμούσης ἄχρι φωκίδος· οὐ μόνον οὖν φησὶν ἤκουσα σύλλογον κατὰ σοῦ γεγενῆσθαι ἀλλὰ καὶ παριὼν εἶδον· τὸ δὲ ἑξῆς τὸν σύλλογον τῆς πόλεως ἀκούσας
καὶ ἰδών·
οὕτως ἐμοί φησι προσῆλθεν ὡς μὴ παραγενόμενος:
κωμῳδεῖται ὁ στίχος διὰ τὴν ταυτότητα:
τὸ λέγειν εὐλαβούμεθα γνησίου φίλου καὶ τὸ ὑπὲρ δύναμιν κάμαειν
εἴλετʼ συγγένειαν
ἐκ τοῦ λαζύω λάζυμι λάζυμαι
ἀναστρεπτέον τὸν λόγον· τί δὴ κρίνει λέξον· τί δὴ κρίνει ἡ ψῆφος εἰπὲ ὅτι φοβοῦμαι:
ἀναξιβίαν τοῦ ἀγαμέμνονος ἀδελφὴν στρόφιος ἔγημεν· ἐξ ἦς ἔφυσε τὸν πυλάδην ὅθεν ἐξάδελφοι ὀρέστης
καὶ πυλάδης:
πότερον ἰδίᾳ κατὰ τὴν οἰκίαν
ἡμαρτηκότι σοι ἐγκαλῶν ἢ ἐν
δημοσίῳ τινί:
ἐπεβόησαν
σφώ … αγ … στ … ὸυ … οθ … αι
ἀγορᾶς ἐκκλησίαις
ἀντὶ τοῦ οὐ διχόμυθα λέγων ὡς ὁ
προρρηθείς· ἢ οὕτω … βουλόμενος· σημαίνει δὲ τὸ σώ
ζειν ἐσπουδακώς:
.. … οὐκ ἄξιον τοῦ ἐπιπλήττεσθαι
ἀνεπιτίμητον ὃν οὐδεὶς διὰ τὸ
σωφρονεῖν ὕβρισεν:
ἣ φησὶν ἡ κλυταιμνήστρα ὅσον ἐφʼ
ἑαυτῇ καλὰ καὶ ζηλωτὰ ἔργα ἔπαυσε·
φημὶ δὲ τὸ ὁπλίζεσθαι .. …
π … ὁυ
ἴναχος αὐτόχθων
μετὰ τὸν κατακλυσμὸν οἰκούντων τῶν ἀργείων πρῶτος αὐτοὺς συνῴκισεν ἴναχος καὶ λιμναζόμενον τὸ παρὰ τὸν ἴναχον πεδίον αὐτὸς ἐκαθάρισε καὶ ἐκ πηγῆς τινος ποιησάμενος τὸν ποταμόν ἀφʼ ἑαυτοῦ ἴναχον ἐκάλεσε καὶ τὸ ἄργος ἰνάχιον· ἰνάχου δὲ καὶ μελίας φορωνεὺς καὶ φηγεὺς ἐγένοντο· .. … ἀγήνωρ βήλου δὲ αἴγυπτος ἐγένετο καὶ δαναός·
τινὲς στίζουσιν εἰς τὸ πάλαι:
ἐξαπλοῦται πλατύνεται κατὰ τῶν ἀνδρῶν:
στυγεῖσθαι
ἢ τὸ τῶν γυναικῶν κοινῶς γένος ἢ τὸ ἑαυτῆς ἰδίως:
ἕνα ἄνδρα φησὶν συνετὸν προκρίνειε τις πολλῶν ἀλογίστων φίλων: ἄλλως· ἀσύνετόν ἐστι τὸ ἀνταλλάσσειν πλῆθος ἀντὶ τοῦ εὐγενοῦς φίλου καὶ προκρίνειν:
ἐν τῷ ἐπαίνεσθαι:
ἀντανέλωμεν
τύραννος οὐ βίᾳ
ἄξιος νομισθείς:
ἐπικουρίαν ἴσχυν: διʼ ὧν ἀνάνδρως ἀποθανοῦμαι:
ὃ γὰρ ἂν νομίζω τέρπνον· τοῦτο
καὶ μόνον ὀνομάζων ἀδαπάνως
εὐφραίνομαι:
ἐξ ὧν οὐδὲν βλαπτώμεθα οὐδὲν κωλύσει εὐφρᾶναι ἑαυτούς·
τʼ ἐμοί τὴν σωτηρίαν φησί·
γνώμη τὰ ἀγαθὰ καὶ ἐν τῷ προσδοκᾶσθαι μόνον ἔχει τινὰ τέρψιν:
ἐνέχυρον τῆς σωτηρίας
τίνος χάριν
ἓν γὰρ φησὶ καὶ ταὐτὸν πᾶν ἐστὶ τὸ καθʼ ἡμᾶς καὶ ὡς εἰπεῖν ἓν σῶ μα καὶ μία ψυχή:
κεκτῆσθαι
ἐὰν τῇ ὀργῇ πολὺς ἔλθῃ:
καὶ νῦν
καθαιμακτὸν καθημαγμένον
τέραμνα στεγάσματα
ἐπεὶ οὐ διὰ γῆς ποιεῖται τὴν πορείαν ἀλλʼ ὑπερεπιβὰς ἥλλάτο· ἀφανῆ φησὶν ἑαυτῷ εἶναι τὴν γῆν· τὸ δὲ βαρβάροισι δρασμοῖς συναπτέον τὸ πᾷ φύγω ξένε· ἱνʼ ἦν βάρβαρος ὢν καὶ φεύγειν θέλων· ποῦ φύγω ξένε· ἢ τὸ φροῦδα ἐπὶ τῆς ἰλίου φησίν· ἐρωτώμενος γὰρ φησὶν τάδε· ἴλιον ἴλιον ὤ μοί μοί
… τῶν τε ταύρων καὶ τῶν ποταμῶν
τῶν σφοδρῶς ῥεόντων· ἢ διὰ τὸ βίαιον
τῶν ὑδάτων ἅπερ τὴν γῆν διὰ τὰ
παρεμπίπτοντα τῶν ὑδάτων ῥήγνυσιν ὡς τοῖς κέραυσιν οἱ ταῦροι· εἰ μὲν
γάρ φησιν ἐν ἄλλοις ταῦροι δʼ ὑβρισταὶ
καὶ εἰς κέρας θυμούμενοι·
κατὰ γὰρ τὸν ποιητὴν ποταμὸν
τὸν ὠκεανὸν νομίζει· ὅτι δὲ κύκλῳ
περιρρεῖ τὴν οἰκουμένην ἐσήμανε τοῦ ἀψορρόου ὠκεανοῖο:
τό τε ἴλιον καὶ τὴν
καλλίβωλου ἴδην τῇ ἐμαυτοῦ βαρβάρῳ φωνῇ· ὁ δὲ λόγος· στένω τὰ εἰρημένα
ἀπολλόμενα διὰ τὸ τῆς ἑλένης
κάλλος .. …
οἱ δὲ ἁρμάτειον τὸ σύντονον ἐπεὶ συντόνῳ
φωνῇ κέχρηται: … νυνομεν θρῆνον ἀναβοῶ: ἔνιοι δὲ
ὀξύφωνον ὑπὸ τῷ τῶν ὑπαξονίων ἤχων.. … φωναὶ ὄντας: οἱ δὲ ἁρμάτειον
τὸν ἀπὸ τῆς ῥέας … φασι
τὸν …
.. … ἐπὶ τῷ ἅρματι γενόμενον ἐφʼ οὗ εἵλκετο ὁ ἕκτωρ ὑπὸ τοῦ ἀχιλλέως: οἱ δὲ τὸ σύντονον· συντόνῳ γὰρ φωνῇ χρῆται:
περγάμων τῶν τειχῶν
τὸν πέργαμον καὶ τὴν ἀκρόπολιν τοῦ ἰλίου:
αἴλινον εἶδος μέλους
ξίφη αἵδου τὰ μόρον ἐργαζόμενα
.. … οὗτος ἐπὶ κακουργίᾳ ἥσυχος ὢν
προνοούμενος τῆς ἡσυχίας ἐπὶ κακοῖς:
ἄλλοι δὲ διαφθαρείη ὑπὸ τῆς ἡσύχου προνοίας: ἥσυχον δὲ αὐτὴν
φησὶ τὴν ἀπροσδοκήτως πάντας ἀμυνομένην· τινὲς οὕτως· οἰμωζέτω κακοῦργος ὢν μετὰ
ἡσύχου προνοίας:
τοῖς σχήμασι ταπεινοὶ ἕζοντο παρʼ ἑκάτερον μέρος τῆς ἑλένης, ὁ μὲν ἐκ δεξιῶν. ὁ δὲ ἐξ εὐωνύμων ξίφεσιν πεφραγμένοι:
ἔθορον ἀνέθορον
ἀνεπήδησαν οἱ θεράποντες παραχρῆμα καὶ περιέθεον καθάπερ δρομάδες ἵπποι θορυβηθέντες:
τοῖς μὲν τῶν οἰκετῶν οὐκ ἐδόκει δόλον εἶναι τοῖς δὲ ἐδόκει ὀρέστης ἐν ἀσφαλεστάτῃ δικτύων μηχανῇ καὶ περιβλήματι λίνου ἐμπλέκειν τὴν ἑλένην:
σὺ δὲ παρῆς τοῖς γινομένοις ἢ τὸ ἀκούσας παρʼ ἑτέρου πέφευγας ἐκποδών:
πλησίον τῆς παρηΐδος αὐτῆς αὔραν πέμπων:
παρόσον πάντα τὰ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς καλύμματα πτερὰ ἔλεγον οἷς δὴ καὶ ῥιπίσιν χρῶνται· κατὰ τοῦ προσώπου αὐτῆς πνοὴν ἐκπέμπων:
κυκλοτερὴς γὰρ ἡ ἐκ πτερῶν ῥιπίς:
ἀπὸ τῶν φρυγίων σκύλων βουλομένη συρράψαι ἐνδύματα πορφυρᾶ ὅπως ἐπὶ τὸν τάφον ἀναθῇ τῆς κλυταιμνήστρας:
φάρεα ἱμάτια
ἀντὶ τοῦ ἀνάστηθι·
ἔμελλον παθεῖν
συγκλείσας
ἴδη ὄρος ἐστὶ τροίας ἔνθα τετίμηται ἡ ῥέα· ἴσως οὖν ὡς ἐγχωρίαν θεὸν ἐπικαλεῖται αὐτὴν ὁ εὐνοῦχος: ὀβρίμαν αὐτήν φησιν ἐπεὶ λέουσιν ὀχεῖται· ἢ ὅτι ἐνίσταται τοῖς αὐτῇ συντυχάνουσιν· ὁ φρὺξ τὴν ῥέαν ἐπικαλεῖται ὡς ἀλεξίκακον: ἀντὶ ὀρεινήν· ἐν γὰρ τοῖς ὄρεσι διατρίβειν φασὶ τὴν θεόν· .. … τροίως δὲ ἔνθα ἡ ῥέα τιμᾶ ται· ἴσως οὐν ὡς ἐγχωριαν θεὸν ἐπικαλεῖται αὐτὴν …
ἀνίαχεν ἐβόησας
μετὰ τῶν στηθῶν καὶ τὴν κεφαλὴν ἐκτύπησεν:
ἡ ἑλένη φησὶ διαναστᾶσα φυγῇ τὴν σωτηρίαν ἐπορίζετο τὸ χρυσεοσάμβαλον: ὁ … πατ … τὶ:
μυκηνίδʼ λείπει τὸ ποδί ἀρβύλαν φησὶ ὑπόδημα
ἀπὸ τοῦ ὑποδήματος τὸν πόδα δηλοῖ· ὁ δὲ ὀρέστης φησὶ παραχρῆμα προσβὰς τὸν πόδα ἐξέτεινε τὴν χεῖρα· θέλων σφάξαι αὐτὴν τῷ ξίφει:
τὰς θύρας τῶν σταθμῶν ἔνθα ἦμεν κεκλειμένοι ἐκσπάσαντες τοῖς μοχλοῖς ἐξήλθομεν βοηθήσοντες:
τὰ ἀκόντια ἀπὸ τοῦ ἐπηγκυλίσθαι:
μεγάλην καί ἐκτεταμένην χερσὶν ἔχον:
ἄτρεπτος καὶ ἄφευκτος ἐν ταῖς μάχαις· ἢ ἀκατάπαυστος· ἢ ὃν οὐκ ἔστι λιάσαι καὶ εἰς φυγὴν τρέψαι:
ὅμοιον ἐστὶ τῷ ὁμηρικῷ τρίπτυχος αὐλῶπις· ἢ ἐπεὶ τριλόφοις ἐχρῶντο:
τότε· ἐν τῷ πρὸς ὀρέστην πολέμῳ ἐφάνημεν διαπρεπόντως δειλοὶ οἱ φρύγες· ἢ τότε ἐν τῷ τρωικῷ πολέμῳ ἔκδηλοι ἐξεληλεγμένοι ἐν τῇ συμβολῇ τῇ πρὸς ὀρέστην καὶ πρὸς πυλάδην ἐξεφάνησαν οἱ φρύγες πολὺ τῶν ἑλλήνων ἀσθέστεροι:
ἐὰν μὲν ἐν ἰλίῳ ἔσται τὸ ὑπὸ σκότον
καλυφθέντες τῷ πλήθει τῶν βελῶν
ἐφεύγομεν· ἐὰν δὲ ἔνδον τῇ οἰκίᾳ εἰς τοὺς σκοτεινοὺς τόπους
τῆς οἰκίας ἐφεύγομεν:
ἐπὶ τῶν ἐν ἰλίῳ οὖν λέγει τεθορυβημένως καὶ οὐ δεόντως ἀπαγγέλλων· οἱ δὲ μὴ νοήσαντες πολλοὺς ὑπενόησαν ἐν τοῖς βασιλείοις ὑπὸ τῶν περὶ ὀρέστην ἀπολωλέναι:
οὕτως πεσόντι ἐπὶ γῆς· οὔτε γὰρ αὐτὴν ἐφόνευσαν· διὰ τοῦτο μετὰ μικρὸν φησὶ ὅτι διωκομένη ὑπʼ αὐτῶν ἀφανὴς ἐγένετο· χαμαιπετεῖ οὖν ἢ τῷ μέλλοντι πεσεῖν ἢ τεθορυβημένος ὢν οὐκ ἀκριβολογεῖται:
ἀθύρσους αὐτοὺς εἶπεν· ἐπειδὴ αἱ βάκχαι μετὰ θυρσῶν βακχεύουσιν· ἢ κακόθυρσοι ἢ θυρσῶν μόνων δεόμενοι πρὸς τὸ εἶναι βάκχαι:
δραμόντε κλάδους ἔχουσι:
τοῦτο δοκεῖ ἀπὸ ἱστορίας εἶναι παρόσον παρὰ τῆς θῶνος γυναικὸς δοκεῖ πλεῖστα φάρμακα εἰληφέναι ὡς καὶ ὅμηρος φησί τά οἱ πολύδαμνα πόρε θῶνος παράκοιτις:
καὶ μὴν διαδέχεται ἕτερον νεώτερον τῶν κακῶν:
οὐ διὰ τοῦτο φησὶ ἐβόησας ὥστε τὸν μενέλαον βοηδρομεῖν: ἄλλως· οὐκ ἄρα που φησὶ φωνῇ μεγάλῃ τὸν μενέλαον ἐκάλεσας ὥς τε βοηδρομεῖν:
φοβούμενος θανεῖν χαρίζῃ μόνῃ γλώσσῃ· οὐ μὴν δὲ καὶ διανοίᾳ·
ὄμοσον οὐ ὅτι πρὸς χάριν ἐμὴν λέγεις οὐδὲ ὑποκρινόμενος ἀλλὰ τῇ ἀληθείᾳ:
λέγειν λείπει εἰς
τὴν μοι ζωήν
… ἥντινα ἂν ἐγὼ καλῶς ὄμνυμι:
καὶ ἐν τροίᾳ φησὶν ὁ σίδηρος οὕτως φοβερὸς τοῖς τρωσὶν ὡς σὺ νῦν ὁρῶν τὸ ξίφος φῂς θανάτου ἐνοπτρίζομαι:
συγκεχώρησαι:
ἐπὶ τοῦ παρόντος φησὶν ἀφίημί σε· ὕστερον δὲ βουλεύσομαι περὶ σοῦ: τί χρὴ ποιῆσαι:
μῶρος εἶ φησὶν εἰ ὅλως δοκεῖς με θελῆσαι φονεῦσαι σε· ἐπεὶ εὐνοῦχος ἦν:
τοῦτο διὰ τὸ δειλὸν εἶναι φησί· εἰώθαμεν
γὰρ τοὺς δειλανδροῦντας σκώπτοντες γυναῖκας καλεῖν· καὶ ὁ ποιητὴς ἀχαιΐδες
οὐκέτʼ ἀχαιοί· φύσιν μὲν οὖν φησὶ ἀνὴρ εἶ· τόλμῃ δὲ γυνὴ:
στῆσαι ποιῆσαι
ὀξέως γὰρ ἐγείρονται οἱ ἀργεῖοι ἐπὰν βοῆς ἀκούσωσιν:
τὸν δὲ μενέλαον τὸν γαυρούμενον ἐπὶ τῇ
κόμῃ· οὐ δέος ἡμῖν ὑποδέξασθαι
πρὸς μάχην:
διώκειν κυρίως ἐστὶν τὸ εἰς δικαστήριον ἕλκειν:
μερίζεται τὴν γνώμην ὁ χορὸς· δέδοικε γὰρ μὴ ὕστερον ἐγκληθῇ ὡς κρύψας·
ὁ ἀμφὶ τοὺς ἀτρείδας δόμος· εἰς ἕτερον ἀγῶνα μεταπίπτει:
σῖγʼ ἐσόμεθα
ἰδοὺ φησὶν ὁ καπνὸς ἀνα πηδῶν καὶ ἀνερχόμενος ἀπαγγέλλει τῇ πόλει τὰ ἐνθάδε πραττόμενα:
ἀεὶ φησὶν ὃ βούλεται θεὸς τοῖς ἀνθρώποις τέλος ἐπιτίθησι: ἀντὶ τοῦ τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων τὸ τέλος ἐν θεῷ ἐστιν:
ὁ θεὸς οὕτως ἐξάγει τοῖς ἀνθρώποις … φονι … ων
ἐπλησίασέ τις τοῖς δόμοις φονικὸς δαίμων φονῆς διʼ αἱμάτων τὴν τιμωρίαν ποιούμενος τοῦ πτώμα τος τοῦ μυρτίλου· ἐὰν δὲ διὰ τῆς αι ἀντὶ τοῦ ἔκρουσεν:
συγκλείοντες πέρας ἐπιτιθέντες ταῖς θύραις τοὺς μοχλούς:
ἀνὴρ γὰρ εὐτυχῶν πρὸς δυσδαίμονας μαχόμενος
ἐπικρατέστερος:
εξον … μθ … σχυρότερος
ὅ ἐστι χαλεπὰ δράματα· κατὰ τὸ
σιωπώμενον δὲ εἰκὸς ἦν ἐξηγγέλθαι
κατὰ τὸ σιωπώμενον μενελάῳ τὰ κατὰ τὸν οἶκον:
Andromache
ἀλλὰ πρὸ πολλοῦ φησὶν ἀπέστειλα καὶ ἑτέρους ἵνα χειραγωγούμενος ἔλθῃ:
μῶν ἄρα ἀγγέλων λείπει σοῦ
ἔξω τῶν οἴκων:
σοῖς τὸ οὖσι
ἐν κακοῖς οὖσι τοῖς φίλοις ἀπαγορεύῃ ἀπάρνῃ βοησήθειν:
οὐκ ἐπίσημος οὐκ ἔνδοξος:
ἄπελθε νῦν: εἶτα
ἐκπέμπομεν διαλεγόμεθα δηλονότι·
ἀντὶ αἰτιατικῆς: ἀντὶ τοῦ παρεστῶτα κακά· δύναται δὲ τὸ τέρψις πληθυντικὴ εἶναι ἵνʼ ᾖ οὕτως: ἔμφυτον γὰρ ταῖς γυναιξὶν ἐπὶ στόματος ἔχειν τὰς τέρψεις τῶν παρεστώτων κακῶν: ἐγώ· ἔμφυτον ταῖς γυναιξὶν τὸ διὰ θρήνοις παρηγορεῖν τὰ λυπηρὰ· οὐ τοσοῦτον γὰρ … ὁσον π … ηται· ὅσον τῶν σ … ἀνακωκύειν:
θʼ ἕκτορα απὸ … νην … στεκαιειν
στερρόν χαλεπὸν τὴν ἰσχυραν συνεζύγην ἐζεύχθην
… εἰς δούλειον ἦμαρ πεσοῦσα
ἀναξίως:
τελευταίαν ἡμεράν
πάρις ὑψηλῇ
πυρὶ δὴ ἁλωτὸν πεπορθημένον
τῷ ἀπηρτισμένῳ ἀριθμῷ ἐχρήσα το· εἰσὶ γὰρ αἱ νῆες αρο:
χιλιόναυς πολλὰς
νῆας ἔχων ἄρης ὁ ἑλληνικὸς
στρατός
ἀπὸ κοινοῦ τὸ εἷλε καὶ ἔστι τὸ μὲν ἀντὶ
ἐπόρθησεν τὸ δὲ ἀντὶ τοῦ ἀνεῖλεν·
εἵλκυσε διφρεύων· πρὸς τῷ δίφρῳ δήσας:
διφρεύων τὸν παρὰ ἅρματος υ … ων ἁλίας θαλασσίας
ἀγόμαν ἐπαγομένη
περιβαλοῦσα ἑαυτῇ τὴν δουλείαν· στολισαμένη
κατὰ τοῦ σώματος ἔβησαν:
κονίαις κονιορτόν
φεῦ ἐμοὶ τῇ ἀθλίᾳ:
οὖσαν γενομένην
ἇς ὑπὸ ὑφʼ ἇς
τήκομαι ἀντὶ τοῦ λείβομαι: ὡς ἐκ πέτρας ἐκ πηδῶσα σταγών: ὡς λιβὰς πηγὴν ἀπεργαζομένη: ἀπὸ γῆς ἀναπιδύουσα· ὅ ἐστι πηδῶσα· τὸ δὲ ἑξῆς· τήκομαι ὡς λιβὰς πιδακόεσσα ἣν πετρίνην εἶπεν διὰ τὸ ἀπὸ πετρῶν ἀναβλύζειν·
τάκομαι τήκομαι κατʼ
ὀλίγον
θάσσεις ἐγκαθεζομένη
ἱκετεύεις: δαρὸν ἐπὶ … σκλη …
καίπερ ἐκ φθίας οὖσα καὶ ἑλληνὶς
ἔμολον πρὸς σὲ τὴν ἀπὸ τῆς τροίας καὶ βάρβαρον:
ἄκος θεραπείαν τεμεῖν εὑρεῖν
ἀπὸ τῶν ῥιζοτομουμένων ἡ μεταφορά·
τεμεῖν οὖν ἀντὶ τοῦ εὑρεῖν θεραπείαν τῶν δυσκόλων:
ἑρμίοναν ἀντὶ ἐπίκοινον
… οὖσαν … λέκτρων τοῦ υἱοῦ τοῦ
ἀχιλλέως .. …
ὑπέρ … ο … οὖσαν σε τῶν περὶ τὸν ἀχιλλέως παῖδα .. … καὶ δ …
συνέκλῃσαν συνέκλεισαν οἱ πόνοι
λέκτρων δύο λέκτρων:
οὖσαν κοινωνόν
τί ὠφελῇ ἐκτήκουσα σαυτὴν δακρύοις καὶ λύπαις …
δούλη οὖσα· τί κάμνεις οὐδὲν οὖσα .. …
ἕδραν ἀγλαήν
οἰκτροτάτη οὖσα ἦλθες εἰς τοὺς ἐμοὺς δόμους·
οἴκτῳ σέ
κόσμον μὲν τῆς χρυσέας χλιδῆς ἀμφί τῷ ἐμῷ κρατί: .. …
χλιδῆς τρυφῆς
στολμόν ἐσθῆτα
οὐκ ἀπαρχὰς οὐ δωρεὰς …
μετὰ παρρησίας λαλεῖν
οὐδὲ οἰκογενὴς δούλη
ἡ ὑποδεχομένη σπόραν μὴ γινομένη γὰρ δʼ ἔγκυος:
… ει … σι … τι …
φαρμάκων δηλονότι:
εἰ δέ τις θεῶν ἢ ἀνθρώπων σῶσαι θελήσει σε ποιήσει σε καταπτῆξαι καὶ ὑποστάξαι σαυτὴν ἐμοί:
θέλῃ δυνηθῇ
φοβηθῆναι: .. …
τευχέων: σημαίνει καὶ τὸ πολεμικὸν ὅπλον σημαίνει δὲ καὶ τὸ ἀγγεῖον:
τευχέων ἀγγείων χειρὶ ῥαίνουσαν
… πι … αλεῖν:
.. … ποτάμιον ὕδωρ:
ἐπίγνωθι ὅπου ᾖς γῆς:
ἑλληνικὴ πόλις:
βέλτιον ἡττᾶσθαι δικαίως ἤπερ θαρροῦντας
βασκανίᾳ καὶ δυνάμει παραλύειν τὸ δίκαιον: μὴ κακήν, φησί, ἔχειν ἀλλʼ ἔνδοξον ἢ συνφθόνῳ
καὶ δυνάμει παραβαίνειν τὸ δίκαιον:
τὸ νικᾶν οἵῳ δήποτε τρόπῳ· τῷ χρόνῳ μαραίνεται· τουτέστιν ἡ ἐπʼ αὐτῷ ἡ δονή:
ξηρὸν ἀφανές
σὺν λαπίθαις
συν … χησεν ὁ πηλεύς ι … σ … γ … α … ι … εν μυρων· … έπ … ει … τε τῷ ἰάσονι ἐπὶ τῆς ἀργοῦς … συ … θίαν πειθου ἀγόμενος ἐμοῖς συνηγαγοντ … πανεισ … εμ … χίας ωνησαν
οἰκήται … ταῖς … θʼ ἀγόμενος ἐπὶ τὴν νυ … γωκοι μω … αένις … ἐνταῦθα … ἔχει
… αἵπερ τὸν παῖδα ἐπέλθετʼ οὖν οἱ συνευηχο … μενοι καὶ … ολε … στή … νισ … ῶ:
ἀνειασʼ ἂν … τρεῖς δὲ μένοι ἐπώθην … δίρην … οὖν … τὸ … ἠλεν … νος φλόος· ὃ οὖν κειτηναρκα … υν … ρος … ὃς ἐπὶ τῷ πορθμῷ
θιζόμενος τῆς δηνουπητω παρʼ αὐτο … διὰ … λόντας … τί ἆρ … οὔτε … λουμένης δ … ρ … ς κτ … οντ … ἐν ἣν … μὰσισ … μετὰ τῷ φησὶ
ἀρισέν ἤγαγε τὸ χρησόμενα δʼ ἐρ … εσυ … ας: … περωτώνπ … ιας … έτ
… ἐν … αι ὁ τῆς ἰωλκῆς κασι …
ἐνδοξοτάτῳ πολεμῆσαι καὶ συγκοινωνῆσαι:
ἐκπερᾶσαι κακόξεινον
ἀπὸ κοινοῦ πείθομαι σοι: τὰς πέτρας τὰς συμπληγάδας φησίν:
ἰλιάδα πόλιν· οἱ μὲν πλείους τελαμῶνά φασι συστρατεῦσαι τῷ ἡρακλεῖ
ἐπὶ τὴν ἴλιον· ὁ δὲ πίνδαρος καὶ πηλέα
παρʼ οὗ ἔοικε τὴν ἱστορίαν ὁ εὐριπίης … λαβεῖν· λέγει πίνδαρος «πηλέως ἀντιθέου μόχθοι νεωτάτοις ἐπέ-λαμψε μυρίοις πρῶτον μὲν ἀλκμήνης σὺν υἱῷ τρώων ἀμπεδίον καὶ με-τὰ ζωστῆρας ἀμαζόνας τʼ ἦλθεν καὶ τὸν ἰάσονος εὔδοξον πλόον ἐκτελευτήσας εἷλε μήδειαν ἐν κόλχων δόμῳ»
θνητοὺς γὰρ ἀντὶ ἀθανάτων ἵππων λαβὼν ἐπορθησε τὴν τροῖαν:
εὐδόκιμος ἔνδοξος
κακὸν ὄντα
πορσύνεται παρεσκεύασται
ἐρημωθεῖσα μετανοίᾳ συνδήσει φροντίδι· λογιζομένη οἷον ἐβουλεύσατο ἔργον τὴν ἀνδρομάχην
κτανεῖν:
ὦ παντὸς ἔργου καὶ θεηγόρου λόγου καὶ γλῶσσα καὶ νοῦς καὶ στροφὴ … καὶ ο … λ … δ …
ἐκβληθῇ
ἀναρτῆσαι κρεμάσαι
ἀφαιρούμενοι
μετανοεῖ ἐννοήσασα
λυπεῖται
ἀγχόνη τὸ σχοινίον ἀγχονὴ δὲ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα:
ἀρχαίων συνήθων·
μᾶλλον πεῖσαι δυνάμενοι:
τῇ ἐπιθυμίᾳ τῷ ἔρω τι:
σπαράγματα ξύσματα: σπάραγμα κόμης διὰ τῶν χειρῶν θήσομαι καὶ ξύσμα διὰ τῶν ὀνύχων:
δάιʼ τὰ διακοπτικά
ἀμύγματα: σπαράγματα ξύσματα παρὰ
τὸ ἀμύσσω· ὅμηρος κατεμύξατο χεῖρʼ ἀραίην:
καταικιῇ ὑβρίζεις ἀφανίζεις:
καταικιῇ … διατι …
τηλοῦ ὄντα τὰ πεδία ὅ ἐστι μακράν, κεχωρισμένα:
φανεὶς λείπει ὡς
γονάτων λείπει τὸ ἱκετεύω
ἐφορᾷς:
χωρὶς ἱκετηριῶν σε παρακαλῶ· ἐπεὶ ἔθος ἦν τοὺς δεομένους καὶ ταῖς χερσὶ καὶ τῷ στόματι κατέχον τας δέεσθαι:
τί χρῆμα μή τι ἄρα
θεραπείαν
τί κακὸν ἢ παρὰ θεῶν ἢ παρʼ ἀνθρώπων:
μὴ γεγενημένων, μὴ ὄντων:
ἀντὶ τῆς σῆς
ἠθέλησα ἀμύνεσθαι· ἢ ἐβοήθησα ἐμαυτῇ εἰς ταῦτα:
ἐβουλεύσω κατεσκεύασας:
καὶ σὺ παιδ …
προφήτης
ὑφʼ ἰσου
αἰδεσθείς:
ἔφορον τοῦ γένους:
πορρωτάτω τῆσδε τῆς χώρας:
μονονουχὶ φωνὴν ἀφιέντες· ἀντὶ διὰ τοῦτο:
ἢ αἰσχροῖς ἢ ἐπὶ αἰσχροῖς ἁλοῦσαν:
ἀλλʼ εἰ ἐρωτήσειέ τις πῶς τά ἐξημάρτανες: ἠπάτησαν ἀνεπτέρωσαν· ἡπάλυναν:
λείπει ἥραν
βλεπούσης ζώσης· ἢ οὕτως· οὐκ ἂν με ζῶσαν ἐκληρονόμει:
τί γὰρ ἐφύλλαττον τὸν ἀνδρα μου ἑτέρᾳ μὴ συνελθεῖν γυναικὶ ἔχουσα παρʼ αὐτοῦ τὰ ἐπιτήδεια:
λαβοῦσά τι παρά τινος ἐραστοῦ:
συμπάσχειν ἑαυτῇ καὶ τὰς ἄλλας βούλεται ἵνα μὴ μόνη ἀσχημονῇ: ὅ ἐστι διαζευχθεῖσα συννοσεῖν ἀνανδρίαν αὑτῇ βούλεται καὶ τὰς ἄλλας:
πορνείᾳ .. … ὅ ἐστιν· πορνεύσασα βούλεται πρὸς ἀπολογίαν αὑτῆς πάσας ἀσχημονευεῖν .. … τα· φ …
κακά εἰς τὸ γυναικεῖον
γένος
σοφόν τι τὸ εὕρημα τοῦ διδάξαντος τοὺς
βροτοὺς ἀκούειν τὰ ἐνάντια τῶν ἀντιλεγόντων ἀντὶ τοῦ δύνασθαι κρίνειν τὰ παρὰ τῶν
διχοσταντούντων λεγόμενα· κἀγὼ γὰρ εἰδὼς τὴν σύγχυσιν τούτων τῶν οἴκων ἐκ τῆς διχοστασίας
γενομένης ἀνέμενον ἀκοῦσαι τὰ παρὰ σοῦ λεχθησόμενα εἴτε μενεῖς εἴτε καὶ οὔ:
ἀπʼ ἐμαυτοῦ ἦλθον ἐνταῦθα προεγνωκὼς ταῦτα οὐ γράμματα σου ἐδεξάμην:
εἰ δὲ θαρσήσειας μοι σαυτὴν ὥσπερ καὶ εἰς τὸν λόγον:
κάκῃ κακίᾳ
ταῦτα φησὶν ἔλεγον αὐτῷ ὅτι παραχώρησόν μοι τῆς παιδὸς ἐπεὶ οὐκ ἄλλοθεν γυναῖκα προσδοκῶ λαβεῖν ἢ παρὰ συγγενῶν φυγὰς ὤν:
ἂν τὸν τῆς μανίας δαίμονα
ἔκτοθεν οὐ ῥᾳδίως· καὶ γὰρ ἀνδρὸς κακῶς πράσσοντος ἐκποδὼν φίλοι τὸ δὲ συγγενὲς κατὰ φυσικὴν ἀνάγκην δοῦλον
ὡς καὶ ἐν δυσκόλῳ φησὶν ὁ μένανδρος «οὐκ ἔνεστʼ οὐκ ἔστʼ ἴσως φυγεῖν οἰκειότητα δᾶερ»: ἄλλως: ὡς φίλων μὲν ἂν γήμαιμʼ ἀπʼ ἀνδρῶν φεύγων ἀπʼ οἴκων:
μυκηναῖος γὰρ ὢν ὁ ὀρέστης καὶ γαμῶν συγγενῆ σπαρτιάτιδα ἐδύνατο τὴν πατρίδα φεύγων διὰ τὸν νόμον εἰς τὸν οἶκον τῆς γαμετῆς ὅ ἐστι εἰς
τὴν σπάρτην φεύγειν καὶ μὴ ἐν ξένοις
ἀλᾶσθαι: ἀλλʼ ἀραιότερον φησὶ φυγὴν εὑρεῖν εἰς οἶκον γαμετὴς ὤν:
.. … ονειδίζων.. …
οὐκ ὀρθῶς πεπτωκυίας
χρήσιμον: γνώμη
οὐκ ἄν τις εὕροι συγγενοῦς
χρησιμώτερον ἐν καιρῷ ἀτυχίας:
φίλοις οὐδὲ μόνοις τοῖς
φίλοις σου
διέβα.. …
πυνθανομένῳ .. …
.. … νεοπτολέμῳ ὥστε φυλάξασθαι:
Hippolytus
εἴθε φησὶν ἐγὼ μὴ ὀφθείην ἀδικοῦσα αὐτὸν ὡς ἐκεῖνος ἐμὲ οὐδὲν ἀδικεῖ:
λελείψομαι· ἀντὶ τοῦ ἐνιζανοῦμαι σοί·
εἰ πεύσῃ τὰ σιωπώμενα κακά:
ἀπολῇ φησὶν εἰ ἀναγκάσεις με λέγειν· ἐμοὶ δὲ τοῦτο τὸ σιωπᾶν· καθὸ οὐκ ἔκφορος εἰς πολλοὺς ἡ νόσος ἐμοῦ τὸ τῆς σωφροσύνης ὄνομα μέλλουσα ἐν σωφροσύνῃ τελευτᾶν:
κρύπτεις τὰ χρηστὰ ἐμοῦ παρακαλούσης
σε λέγειν αὐτά:
ὡς φίλοις οὐ … τὴν συμφορὰν …
αἰνιγματικῶς θέλει φράσαι τὸν ἔρωτα:
θησέως γὰρ ἠράσθη ἡ ἀριάδνη ἡ ἀδελφὴ φαίδρας:
συγγόνους κακολογεῖς λοιδορεῖς:
γρ. καὶ ἐκεῖθεν καὶ νεωστὶ δυστυχοῦμεν
κλύεις τῷ ὄντι λ … κασοια
θεὸν γὰρ κυρίως φασὶ τὸν μετὰ τοῦ δυνατοῦ καὶ τὸ προνοητικὸν ἔχοντα:
θρεομένας τὰ δεινὰ λεγούσης
ἀντὶ τοῦ πληρῶσαι παρὰ τὴν νύσσαν· οἱ δὲ πρὶν λῆξιν λαβεῖν σου τὰς προσφιλεῖς φρένας:
ἐν οἷς τρέφονται οἱ βροτοί· ἐπειδὴ ἐν πόνοις διατελοῦμεν καὶ διαντλοῦμεν:
ἀνεναἐμννενανωναεεσεεε, νωνενανεναα ουαγειελε
καὶ κάψατα κ … ουδίαμπου
δυστυχίαν
ἐπῳδαὶ ἐποιδά
ἀντὶ τοῦ οὐδʼ ὅλως
τὴν μὲν ἐπαινεῖ τὴν δὲ θαυμάζει:
οἱ ἡδεῖς
πειρατέον
τὸν ἁπλοῦν τὸν κατʼ εὐθὺ λόγον καὶ ἀληθινόν:
προετρεπόμην
αἰσχρὰ μὲν τὰ λεχθέντα
καλῶς μὲν γὰρ λέγεις καὶ πιθανῶς αἰσχρὰ δέ ἐστι φύσει τὰ λεγόμενα:
ἀναλωθήσομαι ἐμπέσω διαφθαρῶ
εἰ δοκεῖς σωφρονεῖν ὤφειλες με μηδὲ τὴν ἀρχὴν ἁμαρτάνειν ἐρασθεῖσα· ὅμως κἂν ταύτην τὴν ἥσσονά μοι χάριν δός· τινὲς δὲ οὕτως· εἰ δοκεῖ σοι μὴ πείθεσθαι εἰς τοῦτο· ἐχρῆν μὲν οὖν μὴ σφάλλεσθαι ἀπειθοῦσαν· εἰ δέδοκταί σοι τὸ μὴ πεισθῆναι κἂν δευτέραν καὶ ἥσσονά μοι χάριν δός:
πάντως γὰρ κἀκείνου ἐρῶντος οὐκ ἄν
ἀποτυχοῦσα τῆς κοινωνίας αἰσχυνθείης·
σοφή πανοῦργος
κύριε βοήθει τῷ σῷ ἀχρείῳ δούλῳ λέοντι τῷ δοκειανῷ
… π … τητοῦ … ριπτ
…
Medea
θ … ρουσα … συννοουμένη εἴρηται δὲ ἀπὸ τοῦ θροῦ· καὶ
ὅμηρος οὐ γὰρ πάντων ἦεν ὁμὼς θρόος
οὐδʼ ἴα γῆρυς·
διὰ τί μόνη σου καταλοίπεσθαι ἡ
μήδεια θέλει:
τοῖς χρηστοῖς δούλοις τὰ τῶν δεσποτῶν κακῶς πίπτοντα· ἀντὶ εἰς κακὸν ἀποβαίνοντα:
τοῦτο δὲ φησὶ πέπληγα τὴν ψυχὴν ὑπὸ τῶν κακῶν τῶν κατὰ μήδειαν ὡς ἀφίεναι λόγους εἴς τε τὴν γῆν καὶ τὸν ἀέρα ἀποδυρομένη τὰς ἐκείνης τύχας· οὐρανὸν γὰρ λέγει νῦν τὸν ἀέρα· οἱ δὲ στενοχωρούμενοι ὑπὸ ποτὲ κακῶν τῷ οὐρανῷ ἢ τῷ ἡλίῳ ἤ τινι ἄλλῳ θεῷ ὑφηγοῦνται τὰ καθʼ ἑαυτοὺς πράγματα:
τὸ σχῆμα σολοικοφανὲς — διὰ τὴν ἐναλλαγὴν τῆς πτώσεως· — μολούσῃ ἀντὶ μολοῦσα:
θαυμάζω σε φησὶ πῶς οὐκ ἔγνωκας· αὖθις γὰρ ἀρχὴν εἴληφε τὸ κακὸν καὶ οὐδὲ εἰς μεσότητα προῆλθε· τοσοῦτον ἀπέχει τοῦ πεπαῦσθαι τὸ κακὸν: ἐν ἤθει δὲ εἴρηται· μακάριος εἶ τοιαύτην διάνοιαν ἔχων· τὸ γὰρ κακὸν οὐ μόνον λήγει ἀλλʼ οὐ δὲ μεσάζει· τὸ δὲ μεσοῖ τρίτης συζυγίας:
ὁ πρέσβυς εἶδε ὅτι μεμελέτηστο τῷ
κρέοντι ἐκβαλεῖν τὴν μήδειαν· φησὶ
ὦ μῶρα κλαίουσα καὶ μὴ φροντίζουσα ἤτε μεριμνῶσα τί πότε ἄρα
ποιήσειε· μῶρος δὲ εἶπεν ἀρσενικὸν
ἀντὶ θηλυκοῦ ἀττικῶς:
ἤκουσα φησὶ τινὸς λέγοντος ὠτακουστῶν μὴ προσποιούμενος ἀκούειν:
ἀπὸ τῶν ἐν τόποις ὠνόμαζον τοὺς τόπους· πεσσούς γὰρ τοὺς τόπους τῶν κυβευτῶν ὡς ὄψον καὶ μύρα ἔνθα ταῦτα συνήθως ἐστίν: ὅπου φησὶν εἰθισμένοι εἰσὶ πεσσεύειν προσέλθων ἤκουσα·
λείπεται ἡττᾶται
ἀπὸ τῶν ἐν τοῖς πλοίοις ἀντλούντων ἡ
μεταφορὰ ἀντὶ πεπαῦσθαι: παλαιὸν διὰ τὸ ἐκβεβλῆσθαι τῆς θετταλίας
διὰ τὸν τοῦ πελίου θάνατον ὑπὸ ἀκάστου τοῦ παιδὸς πελίου· ἢ τὸ καταλειφθῆναι αὐτὴν
ὑπὸ ἰάσονος· νέον δὲ τὸ ἐκβληθῆναι τῆς κορινθίας:
εὑρίσκεται κακὸς ὢν πρὸς τοὺς φίλους· ἕως τούτου ἡ πρεσβῦτις· τὰ δὲ ἑξῆς ὁ πρεσβύτης: οὕτως ἀναγνωστέον τίς δʼ οὐχὶ θνητῶν καὶ στικτέον εἶτα ἀπὸ ἑτέρας ἀρχῆς ἄρτι γιγνώσκεις τόδε· διὸ καὶ μετὰ τοῦ σ γραπτέον· οἷον· τίς οὐκ ἔστι κακὸς εἰς φίλους εἶτα τὸ ἄρτι γιγνώσκεις· οἷον· ἄρτι ἔγνωκας ὅτι ἑαυτοὺς μᾶλλον φιλοῦσιν ἢ τοὺς πέλας· οἱ δὲ ὑποκριταὶ τοῦτο ἀγνοήσαντες τὸ τίς ἀντιδιαστέλλουσιν· τίς δʼ οὐχὶ θνητῶν τοῦτο γιγνώσκει σαφῶς· τῇ δὲ διανοίᾳ ταύτῃ καὶ ἐν κρεσφόντῃ κέχρηται οὕτως· ἐκεῖνο γὰρ πέπονθα ὃ πάντες βροτοί· φιλῶνον μάλιστʼ ἐμαυτὸν οὐ καταισχύνομαι:
ἴτε ἔσω τέκνα· τὸ δὲ εὖ γὰρ ἔσται εὐχομένη λέγει τουτέστιν· ἐπὶ καλῷ δὲ ἀποβαίη εἰσελθεῖν ὑμᾶς·
ἀντὶ τοῦ δράσουσαν· ἔστι δὲ ἀττικόν· καὶ σοφοκλῆς ἐν αἴαντι μαστιγοφόρῳ· ὦ δέσποτʼ αἴας τί ποτε δρασείειν δοκεῖς:
κατασκῆψαι βλάψαι
ποίῳ τρόπῳ ἐμαυτὴν ἀνέλω:
μήτηρ τοῦτο ἐκεῖνο ὃ ἔλεγον
τάχος … μ … ω
τὸ σύστημα τῆς οἰμωγῆς ἀνάγεσθαι καὶ αὔξεσθαι μέλλει:
κατὰ τὴν ὑπόθεσιν εἰ σῆλθον οἱ παῖδες· ἡ δὲ μήδεια οὖσα ἔσωθεν, ἐπιστενάζει:
ἐξ ὀλίγου καὶ βραχέος ἀρχόμενοι τοῦ θυμοῦ καὶ ἐπὶ πολὺ τοῦτον κρατοῦντες· τὸ γὰρ πολλά ἀντὶ τοῦ ἐπὶ πολύ· δύναται δὲ καὶ ὀλίγον ἀρχόμενοι· ἀντὶ τοῦ οὐδʼ ὃλως ἀρχόμενε ἀλλʼ ἐκ τοῦ ἐναντίου αὐτοὶ πολλῶν κρατοῦντες· πέφυκε δʼ ἡ ἐξουσία ἐπαίρειν ἀεὶ τῶν ἀνθρώπων τὸν λογισμόν: ἢ ἀντὶ μετρίως καὶ ἀσφαλῶς ὡς τῆς συμμετρίας τὸ ἀσφαλὲς τῆς παραμόνως ἐχούσης τῆς δὲ ὑπερβολὴν μεγάλας καὶ τὰς ἐκπτώσεις ἐχούσης ὡς ἐπάγει· ἀμφότερα δὲ λέγεται καὶ ὀχυρῶς καὶ ἰσχυρῶς· τὸ δὲ ζῆν ἐπʼ ἴσοις τουτέστι μετὰ ἰσότητος καὶ μὴ ἐν τυραννίδι κρεῖσσον· ἔδει φησὶ πάντας ἀνθρώπους μηδένα μηδενὸς ὑπερέχειν τῆς συμμετρίας εἰς μὴ πλειόνων ἐπιθυμεῖν· τοῦτο μέγιστον ἀνθρώποις καὶ λυσιτελέστατον:
τὸ χρῆσθαι οὖν τῇ συμμετρίᾳ εἰς
ὅλον τὸν χρόνον βέλτιον: ἐγὼ φησὶ τῆς μεγάλης εὐτυχίας
καὶ ὑπερβαλλούσης τὴν συμμετρίαν
προκρίνω: ἐν ταύτῃ γὰρ τὸ δὲ εἰ μὴ μεγάλως ἀντὶ ἡ μὴ μεγάλη
καὶ ὑπερβαλλούση εὐτυχία τὸ
ἀσφαλέστερον:
.. … ὁ γὰρ τὴν συμμετρίαν ἔχων εἰ καὶ πέσοι ταύτης τρόπον τινὰ οὐδεμίαν δοκεῖ πεπονθέναι πραγμάτων μεταβολὴν ἢ παραλλαγήν· ἔπειτα τῷ μὲν ὑπερβολὴν ἔχοντι φθόνος παρακολουθεῖ· τοῖς δʼ οὐχί· διὸ ἐπὶ πολὺ διαμένει ἡ συμμετρία:
ἀμφίπυλον λέγει τὸ ἔχον δύο πύλας καὶ εἰσόδους μίαν μὲν τὴν αὐθεντικὴν ἑτέραν ἣν ὅμηρος φησὶ ὀρσοθύρην· ἐγὼ οὖν φησὶν ἐπὶ τοῦ ἀμφιπύλου οὖσα τουτέστιν ἐπὶ τοῦ πυλῶνος, ἤκουσα φωνῆς ἔσω τοῦ μελάθρου:
τὸ οἴκημα λέγει τετέλεσται ἐμοὶ φίλον ὑπάρχει·
ἀντὶ ἀνατέτραπται ὁ οἶκος ἢ φάνισται· ἀπὸ δὲ ἀρσενικοῦ εἰς οὐδέτερον μετέστη· φροῦδα γὰρ τάδε τὰ οἰκήματα λέγει:
οἷον κεραυνοβολωθείην· φλόγα γὰρ οὐρανίαν τὸν κεραυνὸν λέγει:
τὸ μέγεθος θαυμάζει τοῦ ἔρωτος·
τίς ἆρα φησιν οὗτος ὁ ἔρως ὁ τῆς
ἀκορέστου ταύτης τῆς κοίτης ὃς σπεύσει θάνατον ἐπιπέμψαι·
ἄπληστον δὲ λέγει τὴν κοίτην
ἐπειδὴ δέον καταφρονητικῶς φέρειν καὶ μισεῖν τὸν ἰάσονα ἑτέρᾳ
συνελθόντα ἡ δὲ κνίζεται ὅτι μὴ
σύνεστιν αὐτῷ:
ἀ … θ …
τουτέστιν ἐκείνῳ τόδε τὸ ἁμάρ τημα μὴ λογίζου καὶ διʼ ἐλπίδος ἔχε τοὺς θεοὺς ἀπαιτήσειν αὐτὸν τιμωρίαν: σὺ φησὶ μὴ χαλέπαινε μηδὲ θυμοῦ· συνδικήσει δὲ ἀντὶ τοῦ σὺν τῷ δικαίῳ ἐπεξέρχεται:
ἐνδησαμένα εν …
καταφαλισμένη ἀρόσον οἱ ἐνδυό …
διακναιομένους ἀφανιζομένους
κεκαμμένους
ζ … οἵτ …
ἀπενάσθην ἀπεχορήθην
κάσιν ἀδελφόν
τιμαχίδας ἐπὶ τὰ πρό χειρα πᾶσιν ἐνεχθεὶς τὸν ἄψυρτον φησὶ λέγειν αὐτὴν τοῦ εὐριπίδου μήτε ἐνταῦθα μή τε ἐν τῷ αἰγεῖ δηλώσαντος ὀνομαστὶ τὸν ἄψυρτον· ὁ δὲ φερεκύδης διὰ τοῦ ξ ὀνομάζει αὐτόν· δικαιογένης δὲ ἐν τῇ μηδείᾳ μεταπόντιον αὐτὸν ὀνομάζει· ἀνῃρῆσθαι δὲ αὐτὸν οἱ μὲν ὑπὸ μηδείας οἱ δὲ ὑπὸ τῶν ἀργοναυτῶν .. …
.. … φαρμάκοις διαφθαρῆναι αὐτὸν φησὶ:
πῶς φησὶ συντυχοῦσα αὐτῇ διαλεχθείην
καὶ πῶς ἂν φησὶ τῶν παρʼ ἐμοῦ ῥηθησομένων λόγων
τὴν φωνὴν δέξαιτο· ὀμφήν γὰρ νῦν τὴν
φωνὴν λέγει ἢ τὴν ὁμιλίαν οὐ τὴν κληδόνα:
ὄμφαν φωνήν
φρενῶν τὸ ἔπαρμα καὶ
τὴν ὁρμὴν τῆς διανοίας:
.. … καλέσω αὐτὴν ὑπὲρ τοῦ μὴ μοχθεῖν καὶ ἀδημονεῖν σε ἑστῶσαν καὶ προσδεχομένην:
ἐπιδώσω ὑπὲρ τοῦ μοχθοῦ
καίτοι φησὶν ἡ δέσποινα δεινὸν ὁρᾷ τοῖς τολμῶσιν αὐτῇ πλησιάζειν ἔχουσα λεαίνης τετοκυίας τὸ βλέμμα … λε καὶ … εἰς σὴν χάριν εἰσελεύσομαι· τοῦ το γὰρ ἀπὸ κοινοῦ:
ταυρηδὸν σχηματίζεται τῷ προσώπῳ ὡς βλέμμα μὲν ἔχειν λεαίνης σχηματίζεσθαι δὲ τὸ πρόσωπον ὁμοίως ταύρῳ θυμουμένῳ:
ὁρμηθῇ … ίση
θαλίαις θυσίαις· διὸ καὶ σεσημείωται·
εἰλαπίναις εὐθαλίαις
.. … κέρδος ἀκεῖσθαι· τὴν λύπην θεραπεύειν διʼ ᾠδικῶν κέρδος ἐστί· .. … καίτοι τὸ ἀκεῖσθαι καὶ θεραπεύειν τὰς λύπας τῶν ἀνθρώπων κέρδος ἐστὶ .. … .. … ἔχει τέρψιν τοῖς ἀνθρώποις:
αὑτοῦ τῶν ἀπὸ θοίνης τερπόντων:
ὣς αὐτὴ ἰκανὴ καθʼ ἑαυτὴν
ἡ εὐωχία .. … ἐστὶν εἰς τὸ εὐφραίνειν τοὺς
ἀνθρώπους:
θεοκλυτεῖ τοὺς θεοὺς ἀ … αλεῖ … μ θ …
δύναται τῷ λέγειν ὁρκίαν ζηνὸς θέμιν
βοῆσαι τοῖς προκειμένοις ὅτι διὰ
τῆς θέμιδος τὸν δία ἐπεκαλεῖ το διὰ τὸ εἶναι διὸς τὴν θέμιν· λέγει οὖν
ὅτι τὴν πάρεδρον τῷ δικαιοσύνην· ἤγουν
τοῖς ταύτης ὅρκοις πιστεύουσα ἔπραξεν ἃ ἔπραξεν· ὁρκίαν δὲ αὐτὴν εἶπεν
ὡς τῶν ὅρκων ἔφορον καὶ συνθηκῶν
πρύτανιν· ἥτις θέμις αὐτὴν τὴν μήδειαν διαβῆναι πεποίηκεν εἰς τὴν ἑλλάδα διὰ τὸν ἀντίπορον τῆς σκυθίας· ἀντίπορον δὲ τὴν ἐναντίαν, κατὰ τὸν πόρον ἢ κατὰ τὸν τόπον·
ἡ μὲν γὰρ ἐν τοῖς δυτικοῖς κεῖται δηλονότι ἡ ἑλλὰς ἐν τοῖς ἀντολικοῖς ἡ σκυθία· πῶς δὲ ἡ θέμις ἐποίησε διαβῆναι τὴν μήδειαν· ὅτι τοῖς ὅρκοις πεισθεῖσα ἠκολούθησεν ἰάσονι· ἀντὶ τοῦ διʼ ἁλὸς ἁλμυρᾶς περιττευούσης τῆς ἐπί προθέσεως· ἢ τὸ ἁλμυρὰν πρὸς τὸ ἑξῆς συναπτέον τουτέστι· διεβίβασεν αὐτὴν εἰς τὴν ἑλλάδα διʼ ἁλὸς ἐπὶ τὴν ἁλμυρὰν τοῦ πόντου κληῖδα· λέγει δὲ τὸ στενὸν ὅθεν καὶ κλεῖδα τὸ στενὸν ἐκεῖνο ὠνόμασε· ἀπὸ γὰρ τοῦ στενοῦ ἐπὶ τὸν πόντον ἐξίασι· νύχιον δὲ αὐτὴν φησὶ διὰ νυκτὸς πεφευγέναι:
χρὴ νοεῖν ὅτι κατὰ τὸ σιωπώμενον εἰσελθοῦσα ἡ γραῦς παρεκάλεσε τὴν μήδειαν ἐξελθεῖν· αὕτη οὖν ἐξελθοῦσα φησὶν· ἐξῆλθον πρὸς ὑμᾶς ὦ γυναῖκες ἵνα μή μοι τι μέμψησθε ὡς διʼ ὑπερηφανίαν μὴ προελθούσῃ: ἄλλως· ὦ κορίνθιαι γυναῖκες ἐξῆλθον ἐκ τῶν δόμων ἵνα μὴ μεμψησθέ μοι καίτοι ἐπίσταμαι πολλοὺς τῶν ἀνθρώπων σεμνοὺς γεγῶτας τοὺς μὲν ὀμμάτων ἄπο τοὺς δʼ ἐν θυραίοις .. …
… ἐξ οὗ τὸ ἁπανταχόθεν ἐπίφθονον καὶ εὐδιάβολον τῶν ἀνθρώπων συνάγει ὅτι μηδὲν ἀρέσκονται·
εἶτα πάλιν κατὰ τούτων ἐπιφέρει ὅτι
καὶ οἱ ἀφʼ ἡσύχου ποδὸς καὶ ἐν ἐρημίᾳ τὰ ἑαυτῶν πράττοντες δύσκλειαν
κτῶνται καὶ ἀργίαν οἷον· καὶ οὗτοι
διαβάλλονται ὑπὲρ τούτου .. …
σεμνοὺς ὑ … η … ὀμμάτων μὴ ὁρωμένους
ῥᾳθυμίαν νωθρότητα
προσχωρεῖν πολίτην ἑαυτὸν
ῥυθμίζειν:
κακὸν μὲν τὸ χρημάτων ὑπερβολῇ πρίασθαι
ἀλγεινέστερον δὲ κακόν· τὸ καὶ
δεσπότην ἄντι κρυς λαμβάνειν· .. … ὅτι κἂν κακὸς ᾖ στέργειν
δεῖ· οὐ γὰρ εὐκλεὲς γυναικὶ καταλιπεῖν τὸν οἰκεῖον ἄνδρα ἀλλʼ ἀκλεές: τῶν προικιῶν …
τοῦτο δὲ ἀπὸ τῆς καθʼ ἡμέρας συνηθείας
λέγει· οἱ γὰρ ἥρωες οὐχ οὕτως ἐποίουν τοὺς γάμους καὶ ὅμηρος
περὶ τοῦ ἀχιλλέως φησί· τάων ἥνκε … λησι φίλον ἀναίδ … γευθ … ν·
τοῦτο πρῶτόν ἐστι τῇ τάξει τοῦ πράγματος τοῦ κατὰ τὸν νόμον τοῦ γάμου· πρότερον γάρ ἐστι τὸ τὴν παρθένον ἀπιέναι πρὸς τὸν νυμφίον εἶθʼ οὕτως πειρᾶσθαι τούτου εἴτε δεξιοῦ ἢ κακοῦ: καινὰ δʼ ἤθη λέγει καὶ νόμους τοὺς παρὰ τῷ ἀνδρί: .. …
μάλιστα τίνι τρόπῳ
μὴ βίαν ἡγούμενος μηδὲ ἀνάγκην τὴν συμβίωσιν: .. …
ἄσης ῥύπον
βλέπειν πρὸς τὴν τοῦ ἀνδρός:
συνουσία κοινωνία
ε … ν … σ … ι …
… φ … ψ … ν …
… στ … πα … ει … π … ξ … … ωππως ἡδη …
.. … εξ ἐπεινχλαιρεσενες … υχφα