The modern title Fragments on Athenian Society refers to the collected remnants of comedies by Eupolis, a major poet of Old Comedy active in late 5th-century BCE Athens alongside Aristophanes and Cratinus. Celebrated in antiquity as one of the genre's canonical masters, his work survives only in fragments from lost plays such as The Flatterers, The Demes, and The Maricas. The fragments reveal the core themes of his politically engaged satire, including direct political invective against contemporary figures like the demagogue Hyperbolus, mockery of aristocratic luxury and sophistic educators such as Protagoras, and the exploration of utopian fantasy. His play The Demes, for instance, brought past Athenian statesmen back to life to critique the city's contemporary politics. His comedies also offered commentary on the Peloponnesian War and Athenian civic life. No complete plays survive; the approximately 500 extant fragments are preserved indirectly through quotations in later authors, grammarians, and lexicographers such as Athenaeus, Plutarch, and Pollux. Eupolis was highly influential, ranked by critics like Horace and Quintilian among the greatest comic poets. His distinctive blend of personal satire with political fantasy influenced Aristophanes, and his fragments provide crucial historical insight into the social and political tensions of Athens during its turbulent wartime period.
Eupolis Atheniensis Fragments on Athenian Society in Greek in PDF
Eupolis Atheniensis Fragments on Athenian Society in Greek in MD
| book 1.1 | ὡς ἦρξε |
| book 1.2 | περὶ Μίνῳαν αὐτὸς οὑτοσί. |
| book 2 | ὅμοιον ᾄδειν· οὐ γὰρ ἔστ’ ἄλλως ἔχον. |
| book 3 | ἀνδρογύνων ἄθυρμα. |
| book 4 | τί δῆτ’ ἄν, εἰ μὴ τὴν ἁμίδα καθεῦδ’ ἔχων; |
| book 5.1 | αὔλησον |
| book 5.2 | ταὐτῇ κύκλιον ἀναβολήν |
| book 5.3 | τινα. |
| book 6.1 | οὐκ ἀνέχομ’ αὐτόν· ἀντιπράττει |
| book 6.2 | παρὰ μέλος. |
| book 7.1 | καὶ δῆ〈θ〉ε |
| book 7.2 | Πείσανδρ[ο]ν διε‐ στράφθαι |
| book 7.3 | χθὲς ἀριστῶντά φα‐ c’, ἐπ〈ε〉ὶ ξέν〈ω〉ν |
| book 7.4 | τιν’ αὐτοῦ οὐκ ἔφασκε θρέψειν.[ln_5]Παύσων δὲ προς〈c〉τὰς Θεογένει δειπνοῦντι |
| book 7.5 | πρὸς τὴν καρδίαν τῶν ὁλκάδων |
| book 7.6 | τιν’ αὐτοῦ κ]λέψας ἅπαξ διέστρεφεν· α]ὐτὸς δ’ ἔκειθ’ ὁ Θεογένης[ln_10]τ]ὴν νύχθ’ ὅλην |
| book 7.7 | πεπορδώς· 〈δια〉στρέφειν οὖν |
| book 7.8 | πρῶτα μὲν |
| book 7.9 | χρὴ Καλλίαν |
| book 7.10 | τοὺς ἐν μακροῖν |
| book 7.11 | τειχοῖν δ’ ἅμ’, ἀρι]στ〈ητ〉ικώτεροι γάρ εἰσιν ἡμῶν· |
| book 7.1 | Νικήρατόν τ’ Ἀχαρνέα[ln_15]]σιν διδόντα |
| book 7.2 | χοίνικας ]εον ἑκάστωι ]νη τῶν |
| book 7.3 | χρημάτων οὐδ’ ἂ]ν τριχὸς πριαίμην ]ν[ln_20]]πος. |
| book 8.1 | ·ως φης παν ..ει ...ε]ι κἄξιοι δημηγορεῖν, χθὲς δὲ καὶ πρῴην |
| book 8.2 | παρ’ ἡμῖν |
| book 8.3 | φρατέρων επιι[ κοὐδ’ ἂν ἠττίκιζεν, εἰ μὴ τοὺς φίλους ηἰσχύν[ετο, τῶν ἀπραγμόνων γε πόρνων κοὐχὶ τῶν σεμνῶν [τις ὤν,[ln_5]ἀλλ’ ἔδει νεύσαντα |
| book 8.4 | χωρεῖν εἰς τὸ κινητήρ[ιον, τῆς ἑταιρ〈ε〉ίας δὲ τούτων |
| book 8.5 | τοὺς φίλους ἐσκ[ ταῖς στρατηγίαις δ’ ὑφέρπει καὶ τρυγωιδ[ εἰς δὲ Μαντίνε〈ι〉αν ἡμᾶς οὗτος οὐ μεμ[ τοῦ θεοῦ βροντῶντος ὑμῖν οὐδ’ ἐῶν[τος[ln_10]εἶπε δής〈ειν〉 τοὺς στρατηγοὺς πρὸς βίαν [ἐν τῷ ξύλῳ· ὅστις οὖν ἄρχειν |
| book 8.6 | τοιούτους ἄνδρας[ μήτε |
| book 8.7 | πρόβατ’ αὐτῷ τεκνοῖτο, μ〈ή〉τε 〈γ〉ῆ κ[αρποὺς φέροι. ὦ γῆ πατρῴα |
| book 8.8 | χαῖρε· σὲ γὰρ ἀσπ[άζομαι |
| book 8.9 | πασῶν πόλεων ἐκπαγλ[οτάτη... |
| book 8 | [ln_15][spk_—]‵—′τὸ δὲ πρᾶγμα τί ἐστι; [... χαίρειν δέ φ[ημι ... πανταπ..[ πρα[ |
| book 9.1 | θέρμαινέ θ’ ἡμῖν καὶ θύη] πέττειν τι[νὰ κέλευ’, ἵνα σπλάγχνοισι] συγγενώμ[ε]θα. εἶἑν· κελεύσω] ταῦτα καὶ πεπράξεται ].σεσθε |
| book 9.2 | τοὺς Δήμους ὅσῳ |
| book 9.1 | [ln_5][spk_—]]οι νῦν διακείμενοι ]κ· ἤρχετον σὺ καὶ Σόλων ἥβης ἐκείνης ν]οῦ τ’ ἐκείνου καὶ φρενῶ ]c.[?]ηδ[..]μάτων ]οι[..] — συχνὴ[ln_10]εἴ]χεται ]τον ἢ π]ρόσθεν ]μὴ προδῷς τὴ]ν |
| book 9.2 | προθυμίαν[ln_15]Μ]υρωνίδην ]οὓς ἀνήγαγεν ] ἀσπάσασθαι κ]α[ραδ]οκῶ. |
| book 10.1 | [α]ὐτὸς γὰρ ως.[ ἄνδρες ωνη[ ντες ἐν |
| book 10.2 | τοίαισιν ἡδοναῖσι κείμεθα.[ln_5]ἐπ]εὶ δ’ ὁρῶ τοὺς ἄνδρας ἤδη |
| book 10.3 | τυχη[ καθ]ημένους, οὕς φασιν ἥκειν παρ[ [para]].εα μὲν δὴ τῶν φίλων |
| book 10.4 | προστη[ [para]]ος ὀρθὸς ἑστηκὼ[c πάρε]στ’ αὐτῶν .[ ὁ Μυ]ρωνίδης, ἐρώμεθ’ [α]ὐτὸ[ν[ln_10]εἰπέ μοι ὦ[ μόλις ε[ πρὸς πολλῶν[ φρά[c]ον [ ὅ]δ’ αὐτός εἰμ’ ἐκεῖνος ὃν c[[ln_15]ὁ τὰς Ἀθήνας πόλλ’ ἔτη [... .αστ[..]..δρους ἄνδρ[ας ... η καὶ σαφῶς οι.[... ηνανεθ [.]ηγγ.[ |
| book 11.1 | [spk_〈:〉]]ν [— —]ντε |
| book 11.2 | προσμ...[ ] νῦν αὐτίχ’ ἁγνός εἰμ’ ὅτῳ δί]καιος εἰμ’ ἀνήρ 〈:〉 λέγ’ ὅ τι λέγεις. ]ος ποτ’ εἰς ἀγο[ρὰ]ν κυκεῶ πιών,[ln_5]κρ]ίμνων τὴ[ν] ὑπήνην ἀνάπλεως ]..ων· τοῦτ’ ἐννοοῦμαί πως ἐγώ. [..]θὼν δὲ ταχέως οἴκαδ’ εὐθὺς τοῦ ξένου [.]εδρασας, ὦ πανοῦργε καὶ κυβευτὰ σύ; [...]εν κελεύειν τὸν ξένον μοι |
| book 11.3 | χρυσίου[ln_10]]αι στατ[ῆ]ρας ἑκατόν· ἦν γὰρ |
| book 11.4 | πλούσιος. ]ον ἐκ[έ]λευσέ μ’ εἰπεῖν, ὅτι |
| book 11.5 | πιὼν ]κᾆτ’ ἔλαβον τὸ χρυσίον ]είτω |
| book 11.6 | τις ὅ τι |
| book 11.7 | ποτὲ βούλεται ]τῆς δικαιοσύνης ὅση. |
| book 11.1 | [ln_15]]ητηνουτειτω διαστολὰ[c] ]ωνπραξεν οὑπιδαύριος ]c φρενῶν αποκλεις ἐκποδὼν ]ραν κατέλυσας [ἡτ]τηθεὶς πολύ. ]αξάμην δὲ χρήματ’ οὐ λέγω.[ln_20]]θανόντων |
| book 11.2 | ταύτας οὐ χάριτος ἄξια ]...ν εἰ σαφῶς τις ἀποθάνοι ]υοπου[ |
| book 12.1 | ]σι[.]τ. ντωχει.[ ]μεδ’ ἢ ταῦτ’ ἂν [ἔ]πορε |
| book 12.2 | χρήμα[τα. [τί] τοὺς θανόντας ο[ὐ]κ’ ἐᾶις τεθνηκέν[αι; [μ]αρτύρομαί c’· ἔτι δὲ .. ἀγωνι[ο]υμ[ |
| book 12.1 | [ln_5][spk_—][κα]λέσας με συνδεῖς κἀδι[κε]ῖς. — ἀλλ’ οὐ[κ ἐγὼ ξυνέδησά c’, ἀλλ’ ὁ ξένος ὁ τ〈ὸ〉ν κυκεῶ [πιών. δίκα[ι]α δῆτα |
| book 12.2 | ταῦτα πάσχειν ἦν ἐμέ; — ἐροῦ βαδίζων ἱερέα τὸν |
| book 12.3 | τοῦ Διός. — ὕβριζε· ταῦτα δ’ οντ’ἔτ’ ὀφλήσεις ἐμοί.[ln_10]ἦ] γὰρ σὺ 〈περὶ〉 τοὐφλεῖν λέγεις οὕτως ἔ[χων; καὶ ναὶ μὰ Δία κλάοντα καθεσω c.[.]ηνως. — καὶ τοῦτό μου τὸ χρέος καταψευ[ [.]..τετ’ αὐτὸν καὶ παραδοτο[ ]αρεστιν τῶν |
| book 12.4 | τοιούτων α[[ln_15]ἐμ[..]όμην δ’ ἂν καὶ διοπ...ον χα[ τὸν [ἱε]ρόσυλον ὅς ποτ’ η...νενδε[ τοῦ τῶν |
| book 12.5 | πανούργων ..ιν τῶν νεωτ[έρων τὸν |
| book 12.6 | Σωκράτη... ὁπόταν εὖ τὸ σῶμ’ ἔχ[ῃ. ἐγὼ δὲ πάσῃ προσαγορεύω τῇ πόλ[ει[ln_20]εἶναι δικαίους, ὡς ὃς ἂν δίκαιος ἦι ]....τον..[..].... |
| book 13 | σοφὸς γὰρ ἀνήρ, τῆς δὲ χειρὸς οὐ κρατῶν. |
| book 14 | ζειαί. |
| book 15 | ὤφειλ’ Ὑάκινθος ἀποθανεῖν ἀμυγδαλῇ. |
| book 16 | ἀναγχίππους. |
| book 17 | τίς ἐνεβρόντησέ μοι;[ln_1]. . . . . . . . . . ὦ μοχθηρέ, τίς ἐπάταξέ σε; |
| book 18 | ᾠδεῖον. |
| book 19 | εἴ τις ἀποτέτιλται αὐτῶν ὁ πέμπτος ὥσπερ εἰς ζήτρειον ἐμπεσών . |
| book 20 | ὅσον γένοιτ’ ἂν αὐτῇ βελτίω τὰ πράγματα. |
| book 21 | ἄγαμαι κεραμέως αἴθωνος ἐστεφανωμένου. |
| book 22.1 | ἱμάντας ἥξω δεῦρο |
| book 22.2 | πυκτικοὺς ἔχων. |
| book 23.1 | κἀν |
| book 23.2 | ποίᾳ πόλει |
| book 23.3 | τοσοῦτος 〈ὢν〉 τὸ μέγεθος ἰχθὺς τρώγεται; |
| book 24 | ἁμαρτωλῶς. |
| book 25 | ἄνθρωπος ἐξ ὁδοῦ. |
| book 26 | οὐκ ἐς κόρακας ἀνθρωπάριον ἀποφθερεῖ; |
| book 27 | ἀνόητά γ’, 〈εἰ τοῦτ’〉 ἦλθες ἐπιτάξων ἐμοί. |