eul_wid: ivq-aa
Sympotic Fragments of AlexisἈποσπάσματα Συμποτικὰ Ἀλεξίδου
Alexis the Comic Poet Sympotic Fragments of Alexis PDF
The Sympotic Fragments of Alexis represent a modern scholarly compilation of passages concerning banquet culture extracted from the lost comedies of Alexis, a prolific poet of the 4th-century BCE Athenian Middle Comedy. Numbering over a thousand individual verses, these fragments are not a single coherent work but excerpts preserved almost entirely within the Deipnosophistae of Athenaeus, a later compendium of literary quotations and table talk. They offer a vivid window into the material and social world of the classical Greek symposium. The content details a wide array of sympotic themes, including elaborate descriptions of food, ingredients, and culinary innovation; observations on wine consumption and banquet rituals; and character sketches of social types such as parasites, courtesans, and boastful cooks, often highlighting themes of gluttony and social ambition. The fragments also feature mythological parody and contain allusions to contemporary philosophical debates on pleasure and ethics. As no complete play by Alexis survives, these collected fragments are of paramount importance. They attest to his celebrated wit and linguistic skill, marking him as a significant forerunner to Menander and New Comedy, while simultaneously serving as an indispensable source for understanding the daily life and performative culture of the Athenian symposium.
| book 1.1 | λέγεις |
| book 1.2 | περὶ ὧν οὐκ οἶσθα· συγγενοῦ τρέχων |
| book 1.3 | Πλάτωνι, καὶ γνώσει λίτρον καὶ κρόμμυον. |
| book 2.1 | ἀπήντων τῷ ξένῳ, εἰς τὴν κατάλυσιν ησονην αἴθων ἀνήρ· τοῖς |
| book 2.2 | παισί τ’ εἶπα, δύο γὰρ ἦγον οἴκοθεν, τἀκπώματ’ εἰς τὸ φανερὸν ἐκνενιτρωμένα[ln_5]θεῖναι. κύαθος δ’ ἦν ἀργυροῦς, τἀκπώματα |
| book 2.1 | [spk_β]ἦγεν δύο δραχμάς, κυμβίον δὲ τέτταρας ἴσως ἑτέρας, ψυκτηρίδιόν |
| book 2.2 | τε δέκ’ ὀβολούς, Φιλιππίδου λεπτότερον. Β. ἀλλὰ ταῦθ’ ὅλως |
| book 2.3 | πρὸς ἀλαζονείαν οὐ κακῶς νενοημέν’ ἦν. |
| book 3.1 | ὦ μῆτερ, ἱκετεύω |
| book 3.2 | σε, μὴ ’πίσειέ μοι τὸν Μισγόλαν· οὐ γὰρ κιθαρῳδός εἰμ’ ἐγώ. |
| book 4.1 | ὁ τρίτος οὗτος δ’ ἔχει σύκων κυλιστὸν |
| book 4.2 | στέφανον· ἀλλ’ ἔχαιρε καὶ ζῶν |
| book 4.3 | τοῖς |
| book 4.4 | τοιούτοις. |
| book 5 | μεστὴν ἀκράτου θηρίκλειον ἔσπασεν κοίλην ὑπερθύουσαν. |
| book 7.1 | [spk_β]ἐγὼ δέδωκα γάρ |
| book 7.2 | τι ταύταις; εἰπέ μοι. Β. οὐκ ἀλλ’ ἀπέδωκας ἐνέχυρον δήπου λαβών. |
| book 9.1 | [spk_σ]κομψόν γε |
| book 9.2 | τοῦτ’ ἐστὶν |
| book 9.3 | παρ’ ὑμῖν, ὦ Σόλων, ἐν |
| book 9.4 | ταῖς Ἀθήναις, δεξιῶς θ’ εὑρημένον. Σ. τὸ ποῖον; Α. ἐν |
| book 9.5 | τοῖς |
| book 9.6 | συμποσίοις οὐ πίνετε ἄκρατον. Σ. οὐ γὰρ ῥᾴδιον· πωλοῦσι γὰρ[ln_5]ἐν |
| book 9.7 | ταῖς ἁμάξαις εὐθέως κεκραμένον, οὐχ ἵνα |
| book 9.8 | τι κερδαίνωσι, τῶν δ’ ὠνουμένων |
| book 9.9 | προνοούμενοι, τοῦ τὰς κεφαλὰς ὑγιεῖς ἔχειν ἐκ κραιπάλης. τοῦτ’ ἔσθ’, ὁρᾷς, Ἑλληνικὸς πότος, μετρίοισι |
| book 9.10 | χρωμένους |
| book 9.11 | ποτηρίοις |
| book 9.1 | [ln_10][spk_α]λαλεῖν |
| book 9.2 | τι καὶ ληρεῖν |
| book 9.3 | πρὸς αὑτοὺς ἡδέως· τὸ μὲν γὰρ ἕτερον λουτρόν ἐστιν, οὐ πότος, ψυκτῆρι πίνειν καὶ κάδοις. Α. θάνατος μὲν οὖν. |
| book 10 | ἡμίκακον |
| book 11 | ἀναδενδράς |
| book 12 | ἀπολογηθῆναι |
| book 13.1 | ὀνοκόπος τῶν |
| book 13.2 | τοὺς ἀλέτωνας τῶνδε κοπτόντων ὄνους. |
| book 14 | μετάβα |
| book 15 | παρ’ ἐμοῦ δ’, ἐὰν μὴ καθ’ ἓν ἕκαστον πάντα δῷς, |
| book 15.1 | [spk_β]χαλκοῦ μέρος δωδέκατον οὐκ ἂν ἀπολάβοις. Β. δίκαιος ὁ λόγος. Α. ἀβάκιον, ψῆφον· λέγε. Β. ἔστ’ ὠμοτάριχος πέντε |
| book 15.2 | χαλκῶν. Α. λέγ’ ἕτερον.[ln_5]Β. μῦς ἑπτὰ χαλκῶν. Α. οὐδὲν ἀσεβεῖς οὐδέπω. λέγε. Β. τῶν ἐχίνων ὀβολός. Α. ἁγνεύεις ἔτι. Β. ἆρ’ ἦν μετὰ ταῦθ’ ἡ ῥάφανος ἣν ἐβοᾶτε; Α. ναί· χρηστὴ γὰρ ἦν. Β. ἔδωκα |
| book 15.3 | ταύτης δύ’ ὀβολούς. Α. τί γὰρ ἐβοῶμεν; Β. τὸ κύβιον |
| book 15.4 | τριωβόλου. |
| book 15.1 | [ln_10][spk_α]Α. ὀνεῖν κεχειρῶν γε οὐκ ἐπράξατ’ οὐδὲ ἕν. Β. οὐκ οἶσθας, ὦ μακάριε, τὴν ἀγοράν, ὅτι κατεδηδόκασι τὰ λάχαν’ αἱ τρωξαλλίδες. Α. διὰ τοῦτο τὸ τάριχος τέθεικας διπλασίου; Β. ὁ ταριχοπώλης ἐστίν· ἐλθὼν |
| book 15.2 | πυνθάνου. |
| book 15.1 | [ln_15][spk_α]γόγγρος δέκ’ ὀβολῶν. Α. οὐχὶ πολλοῦ. λέγ’ ἕτερον. Β. τὸν ὀπτὸν ἰχθὺν ἐπριάμην δραχμῆς. Α. παπαῖ, ὥσπερ |
| book 15.2 | πυρετὸς ἀνῆκεν, εἶτ’ ἐν ἐπιτέλει. Β. πρόσθες τὸν οἶνον, ὃν μεθυόντων |
| book 15.3 | προσέλαβον ὑμῶν, χόας |
| book 15.4 | τρεῖς, δέκ’ ὀβολῶν ὁ χοῦς. |
| book 16.1 | τοὺς μὲν |
| book 16.2 | στρατηγοὺς τὰς ὀφρῦς ἐπὰν ἴδω ἀνεσπακότας, δεινὸν μὲν ἡγοῦμαι |
| book 16.3 | ποιεῖν, οὐ πάνυ |
| book 16.4 | τι θαυμάζω δὲ προτετιμημένους ὑπὸ τῆς πόλεως μεῖζόν |
| book 16.5 | τι τῶν ἄλλων |
| book 16.6 | φρονεῖν.[ln_5]τοὺς δ’ ἰχθυοπώλας |
| book 16.7 | τοὺς κάκιστ’ ἀπολουμένους ἐπὰν ἴδω κάτω βλέποντας, τὰς δ’ ὀφρῦς ἔχοντας ἐπάνω τῆς κορυφῆς, ἀποπνίγομαι. ἐὰν δ’ ἐρωτήσῃς ‘πόσου |
| book 16.8 | τοὺς κεστρέας |
| book 16.9 | πωλεῖς δύ’ ὄντας;‘ ‘δέκ’ ὀβολῶν‘ φησίν. ‘βαρύ· |
| book 16.1 | [ln_10]ὀκτὼ λάβοις ἄν;‘ ‘εἴπερ ὠνεῖ τὸν ἕτερον.‘ ‘ὦ ’τάν, λαβὲ καὶ μὴ παῖζε.‘ ‘τοσουδί; παράτρεχε.‘ ταῦτ’ οὐχὶ πικρότερ’ ἐστὶν αὐτῆς τῆς |
| book 16.2 | χολῆς; |
| book 17-18.1 | καὶ γὰρ ἑψητοί τινες |
| book 17-18.2 | παρῆσαν ἡμῖν δαιδάλεοί πως[ln_2]. . . . . . . . . . . . τῶν οὖν κορακίνων |
| book 17-18.3 | πεῖραν οὐχὶ λαμβάνεις; οὐδὲ τριχίδων, οὐδ’ οἷον ἑψητῶν |
| book 17-18.4 | τινων; |
| book 19.1 | [spk_β]Χορόνικος ὁ ποιητὴς ὁδί. Β. τίνων |
| book 19.2 | ποιητὴς ᾀσμάτων; Α. σεμνῶν πάνυ. Β. τί πρὸς τὸν Ἀργᾶν οὗτος; Α. ἡμέρας δρόμῳ κρείττων. |
| book 20.1 | λέγεται γὰρ λόγος ὑπὸ τῶν |
| book 20.2 | σοφιστῶν, μὴ πέτεσθαι τὸν θεὸν τὸν Ἔρωτα, τοὺς δ’ ἐρῶντας· αἰτίαν δ’ ἔχειν ἐκεῖνον ἄλλως, ἠγνοηκότας δὲ τοὺς[ln_5]γραφεῖς ἔχοντα |
| book 20.3 | πτέρυγας αὐτὸν ζωγραφεῖν. |
| book 21.1 | οὐ συμποσίαρχος ἦν γάρ, ἀλλὰ δήμιος ὁ Χαιρέας, κυάθους |
| book 21.2 | προπίνων εἴκοσιν. |
| book 22.1 | ὦ τὴν εὐτυχῆ ναίων Πάρον, ὄλβιε |
| book 22.2 | πρέσβυ, ἣ κάλλιστα φέρει χώρα δύο τῶν |
| book 22.3 | συναπασῶν, κόσμον μὲν μακάρεσσι λίθον, θνητοῖς δὲ πλακοῦντας. |
| book 23 | λαβόμενος |
| book 24.1 | οὕτως δ’ ὀψοποιεῖν εὐφυῶς |
| book 24.2 | περὶ τὴν |
| book 24.3 | Σικελίαν αὐτὸς ἔμαθον, ὥστε |
| book 24.4 | τοὺς δειπνοῦντας εἰς τὰ βατάνι’ ἐμβαλεῖν |
| book 24.5 | ποιῶ ἐνίοτε |
| book 24.6 | τοὺς ὀδόντας ὑπὸ τῆς ἡδονῆς. |
| book 25.1 | τί ταῦτα ληρεῖς, φληναφῶν ἄνω κάτω Λύκειον, Ἀκαδήμειαν, Ὠιδείου πύλας, λήρους |
| book 25.2 | σοφιστῶν; οὐδὲ ἓν |
| book 25.3 | τούτων καλόν. πίνωμεν, ἐμπίνωμεν, ὦ Σίκων, Σίκων,[ln_5]χαίρωμεν, ἕως ἔνεστι τὴν |
| book 25.4 | ψυχὴν |
| book 25.5 | τρέφειν. τύρβαζε, Μάνη. γαστρὸς οὐδὲν ἥδιον. αὕτη |
| book 25.6 | πατήρ |
| book 25.7 | σοι καὶ πάλιν μήτηρ μόνη. ἀρεταὶ δὲ πρεσβεῖαί τε καὶ στρατηγίαι κόμποι κενοὶ ψοφοῦσιν ἀντ’ ὀνειράτων.[ln_10]ψύξει |
| book 25.8 | σε δαίμων τῷ πεπρωμένῳ χρόνῳ· ἕξεις δ’ ὅς’ ἂν φάγῃς |
| book 25.9 | τε καὶ πίῃς μόνα, σποδὸς δὲ τἄλλα, Περικλέης, Κόδρος, Κίμων. |
| book 26 | μικρόφωνος |
| book 27.1 | ὁ πρῶτος εἰπὼν ὅτι |
| book 27.2 | σοφιστὴς οὐδὲ εἷς ἔμψυχον οὐδὲν ἐσθίει, σοφός |
| book 27.3 | τις ἦν. ἐγὼ γὰρ ἥκω νῦν ἀγοράσας οὐδὲ ἓν ἔμψυχον. ἰχθῦς ἐπριάμην |
| book 27.4 | τεθνηκότας[ln_5]μεγάλους· κρεάδι’ ἀρνὸς ἔστι πίονος οὐ ζῶντος· οὐχ οἷόν |
| book 27.5 | τε γάρ. τί ἄλλο; καὶ ἡπάτιον ὀπτὸν |
| book 27.6 | προσέλαβον. τούτων ἐὰν δείξῃ τις ἢ φωνήν |
| book 27.7 | τι ἢ ψυχὴν ἔχον, ἀδικεῖν ὁμολογῶ καὶ παραβαίνειν τὸν νόμον. |
| book 28.1 | ὅστις ἥδεται γὰρ ἐσθίων ὁσημέραι, δεῖ καὶ ποιεῖν τῶν |
| book 28.2 | σιτίων ἐπάξιόν |
| book 28.3 | τι, μηδὲ περινοστεῖν |
| book 28.4 | σχολὴν ἄγοντα, τῷ ζῆν |
| book 28.5 | πολεμιώτατον κακόν. |
| book 29 | πῶς ἐπινέφει τὸ πρῶτον ὁ Ζεὺς ἡσυχῆ, ἔπειτα μᾶλλον μᾶλλον. |
| book 30.1 | ἅπαντα τὰ ζητούμεν’ ἐξευρίσκεται, ἂν μὴ προαποστῇς μηδὲ τὸν πόνον φύγῃς· ὅπου γὰρ εὑρήκασιν ἄνθρωποί τινες μέρος |
| book 30.2 | τι τῶν θείων |
| book 30.3 | τοσοῦτο τῷ τόπῳ[ln_5]ἀπέχοντες, ἄστρων ἐπιτολάς, δύσεις, τροπάς, ἔκλειψιν ἡλίου, τί τῶν κοινῶν κάτω καὶ συγγενικῶν δύναιτ’ ἂν ἄνθρωπον |
| book 30.4 | φυγεῖν; |
| book 32 | ὑποκροῦσαι |
| book 33.1 | εἶδές |
| book 33.2 | ποτε πίνουσιν ἀνθρώποις ἀπίους |
| book 33.3 | παρακειμένας |
| book 33.1 | [spk_β]ἐν ὕδατι; Β. πολλοῖς |
| book 33.2 | πολλάκις δήπου. τί οὖν; Α. οὐκοῦν ἕκαστος ἐκλεγόμενος λαμβάνει[ln_5]τῶν ἐπινεουσῶν τὴν |
| book 33.3 | πεπαιτάτην ἀεί; Β. δηλονότι. |
| book 34.1 | τοιοῦτο τὸ ζῆν ἐστιν· ὥσπερ οἱ κύβοι οὐ ταὔτ’ ἀεὶ πίπτουσιν, οὐδὲ τῷ βίῳ ταὐτὸν διαμένει |
| book 34.2 | σχῆμα, μεταβολὰς δ’ ἔχει. |
| book 35.1 | γυνὴ λινουργὸς |
| book 35.2 | περιτυχοῦς’ ἀφείλετο. |
| book 36.1 | ὁ δεσπότης οὑμὸς |
| book 36.2 | περὶ λόγους γάρ |
| book 36.3 | ποτε διέτριψε μειρακίσκος ὢν καὶ φιλοσοφεῖν ἐπέθετο· Κυρηναῖος ἦν ἐνταῦθά τις, ὥς |
| book 36.4 | φας’, Ἀρίστιππος, σοφιστὴς εὐφυής,[ln_5]μᾶλλον δὲ πρωτεύων ἁπάντων τῶν τότε, ἀκολαστίᾳ τε τῶν γεγονότων διαφέρων. τούτῳ τάλαντον δοὺς μαθητὴς γίνεται ὁ δεσπότης. καὶ τὴν τέχνην μὲν οὐ πάνυ ἐξέμαθε, τὴν δ’ ἀρτηρίαν |
| book 36.5 | συνήρπασεν. |
| book 37.1 | νάρκην μὲν οὖν, ὥς |
| book 37.2 | φασιν, ὠνθυλευμένην ὀπτᾶν ὅλην |
| book 38 | εὐοψίαν |
| book 39 | νομικόν |
| book 40 | γεγένηται δ’, ὡς λέγουσι, κἀν Σάμῳ τοιοῦθ’ ἕτερον. λιθίνης ἐπεθύμησεν κόρης ἄνθρωπος ἐγκατέκλεισέ θ’ αὑτὸν τῷ νεῷ. |
| book 41.1 | ἐνταῦθα |
| book 41.2 | περὶ τὴν ἐσχάτην δεῖ κερκίδα ὑμᾶς καθιζούσας θεωρεῖν ὡς ξένας. |
| book 42 | ὁ δὲ Κίλιξ ὅδ’ Ἱπποκλῆς, ὁ ζωμοτάριχος ὑποκριτής |
| book 43 | εἶτ’ οὐχ ἁπάντων ἐστὶ τὸ μεθύειν κακὸν μέγιστον ἀνθρώποισι καὶ βλαβερώτατον; |
| book 44 | ἐκκόψαι |
| book 45.1 | ὁμοιότατος ἄνθρωπος οἴνῳ τὴν φύσιν |
| book 45.2 | τρόπον |
| book 45.3 | τιν’ ἐστί. καὶ γὰρ οἶνον τὸν νέον |
| book 45.4 | πολλή ’στ’ ἀνάγκη καὶ τὸν ἄνδρ’ ἀποζέσαι |
| book 45.5 | πρώτιστον ἀφυβρίσαι τ’, ἀπανθήσαντα δὲ[ln_5]σκληρὸν γενέσθαι, παρακμάσαντα δ’, ὧν λέγω |
| book 45.6 | τούτων ἁπάντων ἀπαρυθέντα τὴν ἄνω |
| book 45.7 | ταύτην ἄνοιαν ἐπιπολάζουσαν, τότε πότιμον γενέσθαι καὶ καταστῆναι πάλιν, ἡδύν θ’ ἅπασι |
| book 45.8 | τοὐπίλοιπον διατελεῖν. |
| book 46.1 | πρότερον μὲν εἰ πνεύσειε βορρᾶς ἢ νότος ἐν τῇ θαλάττῃ λαμπρός, ἰχθῦς οὐκ ἐνῆν οὐδενὶ φαγεῖν· νυνὶ δὲ πρὸς |
| book 46.2 | τοῖς |
| book 46.3 | πνεύμασιν |
| book 46.4 | τούτοις Φάυλλος |
| book 46.5 | προσγέγονε |
| book 46.6 | χειμὼν |
| book 46.7 | τρίτος·[ln_5]ἐπὰν γὰρ ἐκνεφίας καταιγίσας τύχῃ ἐς τὴν ἀγοράν, τοὔψον |
| book 46.8 | πριάμενος οἴχεται φέρων ἅπαν τὸ ληφθέν, ὥστε γίνεται ἐν |
| book 46.9 | τοῖς λαχάνοις τὸ λοιπὸν ἡμῖν ἡ μάχη. |
| book 47.1 | ἀλλ’ αἰσχύνομαι τὸν Κόρυδον, εἰ δόξω |
| book 47.2 | συναριστᾶν |
| book 47.3 | τισιν οὕτω |
| book 47.4 | προχείρως· οὐκ ἀπαρνοῦμαι δ’ ὅμως· οὐδὲ γὰρ ἐκεῖνος, ἂν καλῇ τις ἄν |
| book 47.5 | τε μή. |
| book 48.1 | ἔπειτα νάρκην ἔλαβον, ἐνθυμούμενος ὅτι δεῖ γυναικὸς ἐπιφερούσης δακτύλους ἁπαλούς, ὑπ’ ἀκάνθης μηδὲ ἓν |
| book 48.2 | τούτους |
| book 48.3 | παθεῖν. |
| book 49.1 | τοὔψον λαβοῦσαι |
| book 49.2 | τοῦτο τἀπεσταλμένον |
| book 49.3 | σκευάζετ’, εὐωχεῖσθε, προπόσεις πίνετε, λέπεσθε, ματτυάζετε. |
| book 51.1 | ἐπιχαιρέκακος εἶ καὶ φθονεῖς |
| book 51.2 | τοῖς |
| book 51.3 | πλησίον. |
| book 52.1 | στεφάνων |
| book 52.2 | τε τούτων χύδην |
| book 52.3 | πεπλεγμένων |
| book 53 | τούτῳ πρόπιθ’, ἵνα καὐτὸς ἄλλῳ. |
| book 55 | καὶ Ζωπύρα, οἰνηρὸν ἀγγεῖον. |
| book 56.1 | τοῖς ἰχθυοπώλαις ἐστὶν ἐψηφισμένον, ὥς |
| book 56.2 | φασι, χαλκῆν Καλλιμέδοντος εἰκόνα |
| book 56.3 | στῆσαι |
| book 56.4 | Παναθηναίοισιν ἐν |
| book 56.5 | τοῖς ἰχθύσιν, ἔχουσαν ὀπτὸν κάραβον ἐν τῇ δεξιᾷ,[ln_5]ὡς αὐτὸν ὄντ’ αὐτοῖσι τῆς τέχνης μόνον |
| book 56.6 | σωτῆρα, τοὺς ἄλλους δὲ πάντας ζημίαν. |
| book 57.1 | περιστερὰς ἔνδον |
| book 57.2 | τρέφω τῶν |
| book 57.3 | Σικελικῶν |
| book 57.4 | τούτων πάνυ κομψάς. |
| book 58.1 | τῆς |
| book 58.2 | φιλοτησίας ἐγὼ μεστὰς |
| book 58.3 | προπίνω γ’ ἴσον ἴσῳ κεκραμένας. |
| book 59.1 | εἰσῆλθεν ἡταίρα φέρουσα τὸν γλυκὺν ἐν ἀργυρῷ ποτηρίῳ πετάχνῳ τινί, ἀστειοτάτῳ τὴν ὄψιν, οὔτε |
| book 59.2 | τρυβλίῳ οὔτε |
| book 59.3 | φιάλῃ, μετεῖχε δ’ ἀμφοῖν |
| book 59.4 | τοῖν ῥυθμοῖν. |
| book 60.1 | τὴν |
| book 60.2 | σπάθην ἐν τῷ μύρῳ καθῆκεν. |
| book 61 | παραγοράζειν |
| book 62.1 | οὐ γὰρ ἐμυρίζετ’ ἐξ ἀλαβάστου, πρᾶγμά τι γινόμενον ἀεί, κρονικόν, ἀλλὰ τέτταρας |
| book 62.2 | περιστερὰς ἀφῆκεν ἀποβεβαμμένας εἰς οὐχὶ ταὐτὸν μὰ Δία τὴν αὐτὴν μύρον,[ln_5]ἰδίῳ δ’ ἑκάστην. πετόμεναι δ’ αὗται κύκλῳ ἔρραινον ἡμῶν θαἰμάτια καὶ στρώματα. μή μοι |
| book 62.3 | φθονήσητ’, ἄνδρες Ἑλλήνων ἄκροι, ἠλειφόμην ὑόμενος ἰρίνῳ μύρῳ. |
| book 63.1 | ἔξοινος ἐποίει |
| book 63.2 | ταῦτα |
| book 64.1 | τρικότυλον |
| book 64.2 | ψυγέα |
| book 65.1 | [spk_β]νυνί τέ μοι ὁ δεσπότης |
| book 65.2 | προὔπεμψεν οἴνου κεράμιον τῶν ἔνδοθεν κομιοῦντ’ ἐκεῖθεν. Β. μανθάνω· ἐπιδόσιμον |
| book 65.3 | παρὰ τἄλλα |
| book 65.4 | τοῦτ’ ἔσται. Α. φιλῶ[ln_5]αἰσθητικὴν γραῦν. |
| book 66.1 | [τοῖς ἄρτοις] ὅσας ἱστᾶσι |
| book 66.2 | παγίδας οἱ ταλαίπωροι βροτοί. |
| book 68 | ἀεὶ φιλόμυρον πᾶν τὸ Σάρδεων γένος. |
| book 69 | ἄσημον |
| book 70.1 | ὡς ὅστις αὐτῆς τῆς ἀκμῆς τῶν |
| book 70.2 | σωμάτων ἐρᾷ, τὸν ἄλλον δ’ οὐδὲ γινώσκει λόγον, τῆς ἡδονῆς ἐστ’, οὐχὶ τῶν φίλων φίλος, ἀδικεῖ τε τὸν Ἔρωτ’ ἐμφανῶς θνητὸς θεόν,[ln_5]ἄπιστον αὐτὸν πᾶσι |
| book 70.3 | τοῖς ἄλλοις |
| book 70.4 | ποιῶν. |
| book 71 | ἀκόλαστός ἐστι, τὴν δὲ πολιὰν οὐκ ἐντρέπεται. |
| book 73 | οὐδὲ ῥόαν γλυκεῖαν ἐκ τῆς δεξιᾶς δέξαιτ’ ἂν αὐτῶν. |
| book 74 | εἷς ἕκαστος |
| book 75 | θερμολουτεῖν |
| book 76.1 | ἀεὶ δὲ καὶ ζῶντ’ ἐστὶ καὶ τεθνηκότα τἀν τῇ θαλάττῃ πολέμι’ ἡμῖν θηρία. ἂν ἀνατραπῇ γὰρ |
| book 76.2 | πλοῖον, εἶθ’, ὡς γίνεται, ληφθῇ νέων |
| book 76.3 | τις, καταπεπώκας’ εὐθέως·[ln_5]αὐτοί τ’ ἐπὰν ληφθῶσιν ὑπὸ τῶν ἁλιέων, τεθνεῶτες ἐπιτρίβουσι |
| book 76.4 | τοὺς ὠνουμένους. τῆς οὐσίας γάρ εἰσιν ἡμῶν ὤνιοι, ὁ πριάμενός |
| book 76.5 | τε πτωχὸς εὐθὺς ἀποτρέχει. |
| book 77.1 | τοὺς |
| book 77.2 | Χαιρεφίλου δ’ υἱεῖς Ἀθηναίους, ὅτι εἰσήγαγεν τάριχος. [οὓς καὶ Τιμοκλῆς ἰδὼν ἐπὶ τῶν ἵππων δύο |
| book 77.3 | σκόμβρους ἔφη ἐν |
| book 77.4 | τοῖς |
| book 77.5 | σατύροις εἶναι.] |
| book 78.1 | ὅστις ἀγοράζει |
| book 78.2 | πτωχὸς ὢν ὄψον |
| book 78.3 | πολύ, ἀπορούμενός |
| book 78.4 | τε τἄλλα |
| book 78.5 | πρὸς |
| book 78.6 | τοῦτ’ εὐπορεῖ, τῆς νυκτὸς οὗτος |
| book 78.7 | τοὺς ἀπαντῶντας |
| book 78.8 | ποιεῖ γυμνοὺς ἅπαντας. εἶτ’ ἐπάν |
| book 78.9 | τις ἐκδυθῇ,[ln_5]τηρεῖν ἕωθεν εὐθὺς ἐν |
| book 78.10 | τοῖς ἰχθύσιν· ὃν ἂν δ’ ἴδῃ πρῶτον πένητα καὶ νέον |
| book 78.11 | παρὰ Μικίωνος ἐγχέλεις ὠνούμενον, ἀπάγειν λαβόμενον εἰς τὸ δεσμωτήριον. |
| book 79.1 | ἀλλ’ ἔγωγ’, ὦ παῖ, δίδωμι, καὶ ποιήσω πάνθ’ ὅσα οὗτος αἰτεῖται |
| book 79.2 | παρ’ ἡμῶν. |
| book 80 | κακουχία |
| book 81 | προσέκοψεν |
| book 82.1 | πολὺς γὰρ οἶνος πόλλ’ ἁμαρτάνειν |
| book 82.2 | ποιεῖ. |
| book 83 | γόγγρου δ’ ὁμοῦ σωρευτὰ πιμελῆς μέλη ὑπεργέμοντα |
| book 84.1 | τευθίδες, σπίναι, βατίς, δῆμος, ἀφύαι, κρεάδι’, ἐντερίδι’· ἀλλὰ τὰς μὲν |
| book 84.2 | τευθίδας, τὰ πτερύγι’ αὐτῶν |
| book 84.3 | συντεμών, στεατίου μικρὸν |
| book 84.4 | παραμίξας, περιπάσας ἡδύσμασιν[ln_5]λεπτοῖσι |
| book 84.5 | χλωροῖς ὠνθύλευσα. |
| book 85.1 | γενόμενος δ’ ἔννους μόλις ᾔτησε κύλικα, καὶ λαβὼν ἑξῆς |
| book 85.2 | πυκνὰς ἕλκει καταντλεῖ, κατά τε τὴν |
| book 85.3 | παροιμίαν ἀεί ποτ’ εὖ μὲν ἀσκὸς εὖ δὲ θύλακος[ln_5]ἅνθρωπός ἐστι. |
| book 86.1 | ὡς εἶδε τὴν |
| book 86.2 | τράπεζαν ἀνθρώπους δύο φέροντας εἴσω |
| book 86.3 | ποικίλων |
| book 86.4 | παροψίδων κόσμου βρύουσαν, οὐκέτ’ εἰς ἐμὲ βλέπων— |
| book 87.1 | οἶμαί γ’ ἐπιτιμᾶν τῶν ἀπαντώντων |
| book 87.2 | τινὰς ἡμῖν, ὅτι |
| book 87.3 | τηνικαῦτα μεθύων |
| book 87.4 | περιπατῶ· ποῖος γάρ ἐστι |
| book 87.5 | φανός, ὦ πρὸς τῶν θεῶν, τοιοῦτος οἷος ὁ γλυκύτατος ἥλιος; |
| book 88 | λαλῶ Πτολεμαίῳ γογγυλίδος ὀπτῶν τόμους. |
| book 89.1 | Ἑρμῆ νεκρῶν |
| book 89.2 | προπομπὲ καὶ Φιλιππίδου κληροῦχε, νυκτός τ’ ὄμμα τῆς μελαμπέπλου (Ἑκάτη)— |
| book 90.1 | [spk_β]ἔστιν δὲ ποδαπὸς τὸ γένος οὗτος; Β. πλούσιος. τούτους δὲ πάντες |
| book 90.2 | φασὶν εὐγενεστάτους εἶναι· πένητας δ’ εὐπάτριδας οὐδεὶς ὁρᾷ. |
| book 91 | ὅρκος βέβαιός ἐστιν ἂν νεύσω μόνον. |
| book 92.1 | σοῦ δ’ ἐγὼ λαλιστέραν οὐπώποτ’ εἶδον οὔτε κερκώπην, γύναι, οὐ κίτταν, οὐκ ἀηδόν’, οὔτε |
| book 92.2 | τρυγόν’, οὐ τέττιγα. |
| book 93 | ἀμφιτάπητα |
| book 94.1 | τοῦτ’ ἔστιν Ἀκαδήμεια, τοῦτο Ξενοκράτης; πόλλ’ ἀγαθὰ δοῖεν οἱ θεοὶ Δημητρίῳ καὶ τοῖς νομοθέταις, διότι |
| book 94.2 | τοὺς τὰς τῶν λόγων, ὥς |
| book 94.3 | φασι, δυνάμεις |
| book 94.4 | παραδιδόντας |
| book 94.5 | τοῖς νέοις[ln_5]ἐς κόρακας ἔρρειν |
| book 94.6 | φασὶν ἐκ τῆς Ἀττικῆς. |
| book 95.1 | [spk_β]τά τε κυμβία ἆρ’ ἦν |
| book 95.2 | πρόσωπ’ ἔχοντα |
| book 95.3 | χρυσᾶ παρθένων; Β. νὴ τὸν Δί’ ἦν γάρ. Α. ὦ τάλαιν’ ἐγὼ κακῶν. |
| book 96.1 | καὶ θηρίκλειός |
| book 96.2 | τις κύλιξ, στέφανον κύκλῳ ἔχουσα |
| book 96.3 | χρυσοῦν· οὐ γὰρ ἐπίτηκτόν |
| book 96.4 | τινα. |
| book 97 | ἀπὸ συμβολῶν ἔπινον, ὀρχεῖσθαι μόνον βλέποντες, ἄλλο δ’ οὐδέν, ὄψων ὀνόματα καὶ σιτίων ἔχοντες, Ὄψων, Κάραβος, καὶ Κωβιός, Σεμίδαλις. |
| book 98.1 | πρῶτα μὲν γὰρ |
| book 98.2 | πρὸς τὸ κέρδος καὶ τὸ συλᾶν |
| book 98.3 | τοὺς πέλας πάντα τἄλλ’ αὐταῖς πάρεργα γίνεται· ῥάπτουσι δὲ πᾶσιν ἐπιβουλάς· ἐπειδὰν δ’ εὐπορήσωσίν |
| book 98.4 | ποτε, ἀνέλαβον καινὰς ἑταίρας, πρωτοπείρους τῆς τέχνης[ln_5]εὐθὺς ἀναπλάττουσι |
| book 98.5 | ταύτας, ὥστε μήτε |
| book 98.6 | τοὺς |
| book 98.7 | τρόπους μήτε τὰς ὄψεις ὁμοίας διατελεῖν οὔσας ἔτι. τυγχάνει μικρά τις οὖσα, φελλὸς ἐν |
| book 98.8 | ταῖς βαυκίσιν ἐγκεκάττυται· μακρά τις, διάβαθρον λεπτὸν |
| book 98.9 | φορεῖ τήν |
| book 98.10 | τε κεφαλὴν ἐπὶ τὸν ὦμον καταβαλοῦς’ ἐξέρχεται· |
| book 98.1 | [ln_10]τοῦτο |
| book 98.2 | τοῦ μήκους ἀφεῖλεν· οὐκ ἔχει |
| book 98.3 | τις ἰσχία, ὑπενέδυς’ ἐρραμμέν’ αὐτήν, ὥστε τὴν εὐπυγίαν ἀναβοᾶν |
| book 98.4 | τοὺς εἰσιδόντας. κοιλίαν ἁδρὰν ἔχει, στηθί’ ἔστ’ αὐταῖσι |
| book 98.5 | τούτων ὧν ἔχους’ οἱ κωμικοί· ὀρθὰ προσθεῖσαι |
| book 98.6 | τοιαῦτα |
| book 98.7 | τοὔνδυτον τῆς κοιλίας[ln_15]ὡσπερεὶ κοντοῖσι |
| book 98.8 | τούτοις εἰς τὸ πρόσθ’ ἀπήγαγον. τὰς ὀφρῦς |
| book 98.9 | πυρρὰς ἔχει |
| book 98.10 | τις, ζωγραφοῦσιν ἀσβόλῳ. συμβέβηκ’ εἶναι μέλαιναν, κατέπλασε |
| book 98.11 | ψιμυθίῳ. λευκόχρως λίαν τίς ἐστι, παιδέρωτ’ ἐντρίβεται. καλὸν ἔχει |
| book 98.12 | τοῦ σώματός |
| book 98.13 | τι, τοῦτο γυμνὸν δείκνυται. |
| book 98.1 | [ln_20]εὐφυεῖς ὀδόντας ἔσχεν, ἐξ ἀνάγκης δεῖ γελᾶν, ἵνα θεωρῶς’ οἱ παρόντες τὸ στόμ’ ὡς κομψὸν |
| book 98.2 | φορεῖ. ἂν δὲ μὴ χαίρῃ γελῶσα, διατελεῖ τὴν ἡμέραν ἔνδον, ὥσπερ |
| book 98.3 | τοῖς μαγείροις ἃ παράκειθ’ ἑκάστοτε, ἡνίκ’ ἂν |
| book 98.4 | πωλῶσιν αἰγῶν κρανία, ξυλήφιον[ln_25]μυρρίνης ἔχουσα λεπτὸν ὀρθὸν ἐν |
| book 98.5 | τοῖς |
| book 98.6 | χείλεσιν, ὥστε τῷ χρόνῳ σέσηρεν, ἄν |
| book 98.7 | τε βούλητ’ ἄν |
| book 98.8 | τε μή. [ὄψεις διὰ τούτων |
| book 98.9 | σκευοποιοῦσι τῶν |
| book 98.10 | τεχνῶν.] |
| book 99 | ποῖ δή μ’ ἄγεις διὰ τῶν κύκλων; |
| book 100 | βάκηλος εἶ. |
| book 101.1 | ἐν τῷ βαλανείῳ μήτε πῦρ |
| book 101.2 | ταῖς ἐσχάραις ἐνὸν κεκλεισμένον |
| book 101.3 | τε τἀλειπτήριον. |
| book 102.1 | ὥστ’ ἐξελὼν ἐκ |
| book 102.2 | τοῦ λυχνούχου τὸν λύχνον μικροῦ κατακαύσας ἔλαθ’ ἑαυτόν, ὑπὸ μάλης τῇ γαστρὶ μᾶλλον |
| book 102.3 | τοῦ δέοντος |
| book 102.4 | προσαγαγών. |
| book 105.1 | Διόδωρος οὑπίτριπτος ἐν ἔτεσιν δύο |
| book 105.2 | σφαῖραν ἀπέδειξε τὴν |
| book 105.3 | πατρῴαν οὐσίαν· οὕτως ἰταμῶς ἅπαντα κατεμασήσατο. |
| book 106 | κυμβία, φιάλαι, τραγέλαφοι, κύλικες |
| book 107.1 | καὶ γὰρ ἐπὶ κῶμον . . ἀνθρώπων ὁρῶ πλῆθος |
| book 107.2 | προσιόν, ὡς τῶν καλῶν |
| book 107.3 | τε κἀγαθῶν ἐνθάδε |
| book 107.4 | συνόντων· μὴ γένοιτό μοι μόνῳ νύκτωρ ἀπαντῆσαι καλῶς |
| book 107.5 | πεπραγόσιν[ln_5]ὑμῖν |
| book 107.6 | περὶ τὸν βαλλισμόν· οὐ γὰρ ἄν |
| book 107.7 | ποτε θοἰμάτιον ἀπενέγκαιμι μὴ φύσας |
| book 107.8 | πτερά. |
| book 108.1 | ὁ μὲν οὖν ἐμὸς υἱός, οἷον ὑμεῖς ἀρτίως εἴδετε, τοιοῦτος γέγονεν, Οἰνοπίων |
| book 108.2 | τις ἢ Μάρων |
| book 108.3 | τις ἢ Κάπηλος ἢ καὶ Τιμοκλῆς. μεθύει γὰρ οὐδὲν ἧττον· ὁ δ’ ἕτερος—τί ἂν[ln_5]τύχοιμ’ ὀνομάσας; βῶλος, ἄροτρον, γηγενὴς ἄνθρωπος. |
| book 109 | ἐπεὶ πάλαι δεδείπναμεν |
| book 110.1 | πρῶτον μὲν οὖν ὄστρεια |
| book 110.2 | παρὰ Νηρεῖ τινα ἰδὼν γέροντι φῦκος ἠμφιεσμένα ἔλαβον ἐχίνους τ’· ἔστι γὰρ |
| book 110.3 | προοίμιον δείπνου |
| book 110.4 | χαριέντως |
| book 110.5 | ταῦτα |
| book 110.6 | πεπρυτανευμένου.[ln_5]τούτων δ’ ἀπολυθείς, κειμένων ἰχθυδίων μικρῶν, τρεμόντων τῷ δέει τί πείσεται, θαρρεῖν κελεύσας ἕνεκ’ ἐμοῦ ταῦτ’, οὐδὲ ἓν φήσας ἀδικήσειν, ἐπριάμην γλαῦκον μέγαν. ἔπειτα νάρκην ἔλαβον, ἐνθυμούμενος[ln_10]ὅτι δεῖ γυναικὸς ἐπιφερούσης δακτύλους ἁπαλοὺς ὑπ’ ἀκάνθης μηδὲ ἓν |
| book 110.7 | τούτων |
| book 110.8 | παθεῖν. ἐπὶ τὸ τάγηνον |
| book 110.9 | φυκίδας, ψήττας |
| book 110.10 | τινάς, καρῖδα, φύκην, κωβιόν, πέρκην, σπάρον, ἐποίησά τ’ αὐτὸ ποικιλώτερον |
| book 110.11 | ταὧ. |
| book 110.1 | [ln_15]κρεάδι’ ἄττα, ποδάρια, ῥύγχη |
| book 110.2 | τινά, ὠτάρι’ ὕει’, ἡπάτιον ἐγκεκαλυμμένον· αἰσχύνεται γὰρ |
| book 110.3 | πελιτνὸν ὂν τῷ χρώματι. τούτοις μάγειρος οὐ πρόσεις’, οὐκ ὄψεται. οἰμώξεται γὰρ νὴ Δί’· ἀλλ’ ἐγὼ σοφῶς[ln_20]ταῦτ’ οἰκονομήσω καὶ γλαφυρῶς καὶ ποικίλως οὕτω, ποιῶ γὰρ |
| book 110.4 | τοὔψον αὐτός, ὥστε |
| book 110.5 | τοὺς δειπνοῦντας εἰς τὰ λοπάδι’ ἐμβάλλειν |
| book 110.6 | ποιῶ ἐνίοτε |
| book 110.7 | τοὺς ὀδόντας ὑπὸ τῆς ἡδονῆς. τὰς |
| book 110.8 | σκευασίας πάντων δὲ καὶ τὰς |
| book 110.9 | σκευάσεις[ln_25]τούτων ἕτοιμός εἰμι δεικνύειν, λέγειν, |
| book 110.1 | προῖκα |
| book 110.2 | προδιδάσκειν, ἂν θέλῃ τις μανθάνειν. |
| book 111.1 | παῖ, τὴν μεγάλην δός, ὑποχέας |
| book 111.2 | φιλίας κυάθους μὲν τῶν |
| book 111.3 | παρόντων τέτταρας, τοὺς |
| book 111.4 | τρεῖς δ’ ἔρωτος |
| book 111.5 | προσαποδώσεις ὕστερον· ἕν’ Ἀντιγόνου |
| book 111.6 | τοῦ βασιλέως νίκης καλῶς,[ln_5]καὶ τοῦ νεανίσκου κύαθον Δημητρίου. φέρε τὸν |
| book 111.7 | τρίτον . . . . . . . . Φίλας Ἀφροδίτης· χαίρετ’ ἄνδρες |
| book 111.8 | συμπόται, ὅσων ἀγαθῶν τὴν κύλικα μεστὴν πίομαι. |
| book 112.1 | [spk_β]τῷ Καλλιμέδοντι γὰρ θεραπεύω τὰς κόρας ἤδη |
| book 112.2 | τετάρτην ἡμέραν. Β. ἦσαν κόραι θυγατέρες αὐτῷ; Α. τὰς μὲν οὖν τῶν ὀμμάτων, ἃς οὐδ’ ὁ Μελάμπους, ὃς μόνος τὰς |
| book 112.3 | Προιτίδας[ln_5]ἔπαυσε μαινομένας, καταστήσειεν ἄν. |
| book 113 | καὶ Καλλιμέδων μετ’ Ὀρφέως ὁ Κάραβος |
| book 114.1 | στεφάνους |
| book 114.2 | τε πολλοὺς κρεμαμένους μελιλωτίνους |
| book 115.1 | εἶθ’ ὁρῶ τὸν Ἑρμαΐσκον τῶν ἁδρῶν |
| book 115.2 | τούτων |
| book 115.3 | τινὰ κάνθαρον καταστρέφοντα, πλησίον δὲ κείμενον |
| book 115.4 | στρωματέα καὶ γύλιον αὐτοῦ. |
| book 116.1 | δύ’ ἐστί, Ναυσίνικε, παρασίτων γένη· ἓν μὲν τὸ κοινὸν καὶ κεκωμῳδημένον, οἱ μέλανες ἡμεῖς· θάτερον ζητῶ γένος,[ln_5]σεμνοπαράσιτον ἐκ μέσου καλούμενον,[ln_4]σατράπας |
| book 116.2 | παρασίτους καὶ στρατηγοὺς ἐπιφανεῖς |
| book 116.1 | [ln_6][spk_ν]ὑποκρινόμενον εὖ τοῖς βίοις, ὀφρῦς ἔχον |
| book 116.2 | χιλιοταλάντους ἀνακυλῖόν τ’ οὐσίας. νοεῖς σὺ τὸ γένος καὶ τὸ πρᾶγμα; Ν. καὶ μάλα. Α. τούτων ἑκατέρου τῶν γενῶν ὁ μὲν τύπος[ln_10]τῆς ἐργασίας εἷς ἐστι, κολακείας ἀγών· ὥσπερ ἐπὶ τῶν βίων δέ, τοὺς μὲν ἡ τύχη ἡμῶν μεγάλοις |
| book 116.3 | προσένειμε |
| book 116.4 | τοὺς δ’ ἐλάττοσιν, εἶθ’ οἱ μὲν εὐποροῦμεν οἱ δ’ ἀλύομεν. ἆρά γε διδάσκω, Ναυσίνικ’; Ν. οὐκ ἀστόχως· |
| book 116 | [ln_15]ἀλλ’ ἄν ς’ ἐπαινῶ μᾶλλον, αἰτήσεις μέ τι. |
| book 117.1 | εἰσέβαινον ἰσχάδες, τὸ παράσημον τῶν Ἀθηνῶν, καὶ θύμου δέσμαι |
| book 117.2 | τινές. |
| book 118.1 | ἠριστηκότων |
| book 118.2 | σχεδόν |
| book 118.3 | τι δ’ ἡμῶν ἐξ ἀκροκωλίου |
| book 118.4 | τινός— |
| book 119.1 | φαιδρὸς δὲ κρατὴρ θηρίκλειος ἐν μέσῳ ἕστηκε, λευκοῦ νέκταρος |
| book 119.2 | παλαιγενοῦς |
| book 119.3 | πλήρης, ἀφρίζων· ὃν λαβὼν ἐγὼ κενὸν |
| book 119.4 | τρίψας, ποιήσας λαμπρόν, ἀσφαλῆ βάσιν[ln_5]στήσας, συνάψας καρπίμοις κισσοῦ κλάδοις ἔστεψα. |
| book 120.1 | [spk_β]ἔπειτα πῶς ἦλθες; Β. μόλις ὀπτωμένους κατέλαβον. Α. ἐξόλοι’. ἀτὰρ πόσους φέρεις; Β. ἑκκαίδεκ’. Α. οἶσε δεῦρό μοι. Β. λευκοὺς μὲν ὀκτώ, τῶν δὲ φαιῶν |
| book 120.2 | τοὺς ἴσους. |
| book 121.1 | τὸν δ’ αὐτόπυρον ἄρτον ἀρτίως |
| book 121.2 | φαγών |
| book 122 | διπλάσαι |
| book 123.1 | καταφαγεῖν αὐτὸς |
| book 123.2 | τοσοῦτ’ ἀργύριον. οὐδ’ εἰ γάλα λαγοῦ εἶχον, μὰ τὴν γῆν, καὶ ταὧς, κατήσθιον. |
| book 124.1 | [spk_γλ]ἧψέ μοι δοκεῖ πνικτόν |
| book 124.2 | τι ὄψον δελφάκειον. ΓΛ. ἡδύ γε. Α. ἔπειτα |
| book 124.3 | προσκέκαυκε. ΓΛ. μηδὲν |
| book 124.4 | φροντίσῃς. ἰάσιμον γὰρ τὸ πάθος ἐστί. Α. τῷ τρόπῳ;[ln_5]ΓΛ. ὄξος λαβὼν ἢν εἰς λεκάνην |
| book 124.5 | τιν’ ἐγχέας |
| book 124.6 | ψυχρόν, ξυνιεῖς; εἶτα θερμὴν τὴν χύτραν εἰς |
| book 124.7 | τοὔξος ἐνθῇς· διάπυρος γὰρ οὖς’ ἔτι ἕλξει δι’ αὑτῆς νοτίδα, καὶ ζυμουμένη ὥσπερ κίσηρις λήψεται διεξόδους |
| book 124.1 | [ln_10][spk_α]σομφάς, δι’ ὧν τὴν ὑγρασίαν ἐκδέξεται· τὰ κρεάδι’ ἔσται τ’ οὐκ ἀπεξηραμμένα, ἔγχυλα δ’ ἀτρεμεὶ καὶ δροσώδη τὴν |
| book 124.2 | σχέσιν. Α. Ἄπολλον, ὡς ἰατρικῶς. ὦ Γλαυκία, ταυτὶ ποιήσω. ΓΛ. καὶ παρατίθει γ’ αὐτά, παῖ,[ln_15]ὅταν |
| book 124.3 | παρατιθῇς, μανθάνεις; ἐψυγμένα. ἀτμὸς γὰρ οὕτως οὐχὶ προσπηδήσεται |
| book 124.4 | ταῖς ῥισίν, ἀλλ’ ἄνω μάλ’ εἶσι καταφυγών. Α. πολλῷ γ’ ἀμείνων, ὡς ἔοικας, ἦσθ’ ἄρα λογογράφος ἢ μάγειρος. ΓΛ. ὃ λέγεις οὐ λέγεις,[ln_20]τέχνην δ’ ὀνειδίζεις. |
| book 125-126.1 | οὐ γέγονε κρείττων νομοθέτης |
| book 125-126.2 | τοῦ πλουσίου Ἀριστονίκου. τίθησι γὰρ νυνὶ νόμον, τῶν ἰχθυοπωλῶν ὅστις ἂν |
| book 125-126.3 | πωλῶν |
| book 125-126.4 | τινι ἰχθὺν ὑποτιμήσας ἀποδῶτ’ ἐλάττονος[ln_5]ἧς εἶπε |
| book 125-126.5 | τιμῆς, εἰς τὸ δεσμωτήριον εὐθὺς ἀπάγεσθαι |
| book 125-126.6 | τοῦτον, ἵνα δεδοικότες τῆς ἀξίας ἀγαπῶσιν, ἢ τῆς ἑσπέρας |
| book 125-126.7 | σαπροὺς ἅπαντας ἀποφέρωσιν οἴκαδε. κἀνταῦθα καὶ γραῦς καὶ γέρων καὶ παιδίον[ln_10]πεμφθεὶς ἅπαντες ἀγοράσουσι κατὰ τρόπον. |
| book 125-126.1 | [ln_10]. . . . . . . . . . . . οὐ γέγονε μετὰ Σόλωνα κρείττων οὐδὲ εἷς Ἀριστονίκου νομοθέτης· τά τ’ ἄλλα γὰρ νενομοθέτηκε |
| book 125-126.2 | πολλὰ καὶ παντοῖα δή, νυνί τε καινὸν εἰσφέρει νόμον |
| book 125-126.3 | τινὰ[ln_15]χρυσοῦν, τὸ μὴ πωλεῖν καθημένους ἔτι |
| book 125-126.4 | τοὺς ἰχθυοπώλας, διὰ τέλους δ’ ἑστηκότας· εἶτ’ εἰς νέωτά φησι γράψειν κρεμαμένους, καὶ θᾶττον ἀποπέμψουσι |
| book 125-126.5 | τοὺς ὠνουμένους, ἀπὸ μηχανῆς |
| book 125-126.6 | πωλοῦντες ὥσπερ οἱ θεοί. |
| book 127 | [spk_β]καὶ μὴ προφάσεις ἐνταῦθά μοι, μηδ’ ‘οὐκ ἔχω.‘ Β. ἀλλὰ λέγ’ ὅτου δεῖ. λήψομαι γὰρ πάντ’ ἐγώ. Α. ὀρθῶς. τὸ πρῶτον μὲν λάβ’ ἐλθὼν σήσαμα. Β. ἀλλ’ ἔστιν ἔνδον. Α. ἀσταφίδα κεκομμένην,[ln_5]μάραθρον, ἄνηθον, νᾶπυ, καυλόν, σίλφιον, κορίαννον αὖον, ῥοῦν, κύμινον, κάππαριν, ὀρίγανον, γήτειον, ἄννισον, θύμον, σφάκον, σίραιον, σέσελι, πήγανον, πράσον. |
| book 128.1 | καὶ τί δεῖ λέγειν ἔθ’ ἡμᾶς |
| book 128.2 | τοὺς τὰ σῦχ’ ἑκάστοτε ἐν |
| book 128.3 | τοῖς |
| book 128.4 | συρίχοις |
| book 128.5 | πωλοῦντας; οἳ κάτωθε μὲν τὰ σκληρὰ καὶ μοχθηρὰ τῶν σύκων ἀεὶ[ln_5]τιθέασιν, ἐπιπολῆς δὲ πέπονα καὶ καλά. εἶθ’ ὁ μὲν ἔδωκεν ὡς |
| book 128.6 | τοιαῦτ’ ὠνούμενος |
| book 128.7 | τιμήν, ὁ δ’ ἐγκάψας τὸ κέρμ’ εἰς τὴν γνάθον ἐρίν’ ἀπέδοτο σῦκα |
| book 128.8 | πωλεῖν ὀμνύων. |
| book 130.1 | οἴνου γεραιοῖς |
| book 130.2 | χείλεσιν μέγα |
| book 130.3 | σκύφος. |
| book 131.1 | φέρε τὴν |
| book 131.2 | σιβύνην καὶ πλατύλογχα. |
| book 132 | χορδαρίου τόμος ἧκεν καὶ περικομμάτιον. |
| book 133.1 | [spk_β]ἐπίστασαι τὸν |
| book 133.2 | σαῦρον ὡς δεῖ σκευάσαι; Β. ἀλλ’ ἂν διδάσκῃς. Α. ἐξελὼν τὰ βραγχία, πλύνας, περικόψας τὰς ἀκάνθας τὰς κύκλῳ, παράσχισον |
| book 133.3 | χρηστῶς, διαπτύξας θ’ ὅλον[ln_5]τῷ σιλφίῳ μάστιξον εὖ τε καὶ καλῶς, τυρῷ τε σάξον ἁλσί τ’ ἠδ’ ὀριγάνῳ. |
| book 134.1 | καὶ μὴν |
| book 134.2 | παρῆν ἀνθράκιον ἡμῖν ἐν μέσῳ σείσων |
| book 134.3 | τε κυάμων μεστός. |
| book 135.1 | [spk_λιν]ΛΙΝ. βυβλίον ἐντεῦθεν ὅ τι βούλει |
| book 135.2 | προσελθὼν γὰρ λαβέ, ἔπειτ’ ἀναγνώσει, πάνυ γε διασκοπῶν ἀπὸ τῶν ἐπιγραμμάτων ἀτρέμα |
| book 135.3 | τε καὶ σχολῇ.[ln_5]Ὀρφεὺς ἔνεστιν, Ἡσίοδος, τραγῳδία, Χοιρίλος, Ὅμηρος, ἔστ’ Ἐπίχαρμος, γράμματα |
| book 135 | [spk_ηρ]παντοδαπά. δηλώσεις γὰρ οὕτω τὴν φύσιν, ἐπὶ τί μάλισθ’ ὥρμηκε. ΗΡ. τουτὶ λαμβάνω. ΛΙΝ. δεῖξον ὅ τι ἐστὶ πρῶτον. ΗΡ. ὀψαρτυσία, |
| book 135.1 | [ln_10][spk_λιν]ὥς |
| book 135.2 | φησι |
| book 135.3 | τοὐπίγραμμα. ΛΙΝ. φιλόσοφός |
| book 135.4 | τις εἶ, εὔδηλον, ὃς |
| book 135.5 | παρεὶς |
| book 135.6 | τοσαῦτα γράμματα Σίμου τέχνην ἔλαβες. ΗΡ. ὁ Σῖμος δ’ ἐστὶ τίς; ΛΙΝ. μάλ’ εὐφυὴς ἄνθρωπος. ἐπὶ τραγῳδίαν ὥρμηκε νῦν, καὶ τῶν μὲν ὑποκριτῶν |
| book 135.7 | πολὺ[ln_15]κράτιστός ἐστιν ὀψοποιός, ὡς δοκεῖ τοῖς |
| book 135.8 | χρωμένοις, τῶν δ’ ὀψοποιῶν ὑποκριτής.[ln_16]. . . . . . . . . . . . ΛΙΝ. βούλιμός ἐσθ’ ἅνθρωπος. ΗΡ. ὅ τι βούλει λέγε. πεινῶ γάρ, εὖ τοῦτ’ ἴσθαι. |
| book 137.1 | αἱ δὲ παῖδες |
| book 137.2 | παρέχεον ἡ μὲν τὸ θερμόν, ἡ δ’ ἑτέρα τὸ μετάκερας. |
| book 138 | ναυκληρεῖν |
| book 140 | ζῳδάριον |
| book 141.1 | εἶτ’ οὐ περίεργόν ἐστιν ἄνθρωπος |
| book 141.2 | φυτὸν ὑπεναντιωτάτοις |
| book 141.3 | τε πλείστοις |
| book 141.4 | χρώμενον; ἐρῶμεν ἀλλοτρίων, παρορῶμεν |
| book 141.5 | συγγενεῖς· ἔχοντες οὐδὲν εὐποροῦμεν |
| book 141.6 | τοῖς πέλας·[ln_5]ἐράνους φέροντες οὐ φέρομεν ἀλλ’ ἢ κακῶς, τακτῆς |
| book 141.7 | τροφῆς δὲ τῆς καθ’ ἡμέραν πάλιν γλιχόμεθα μὲν τὴν μᾶζαν ἵνα λευκὴ παρῇ, ζωμὸν δὲ ταύτῃ μέλανα μηχανώμεθα, τὸ καλὸν δὲ χρῶμα δευσοποιῷ χρῴζομεν.[ln_10]καὶ χιόνα μὲν πίνειν |
| book 141.8 | παρασκευάζομεν, τὸ δ’ ὄψον ἂν μὴ θερμὸν ᾖ διασύρομεν. καὶ τὸν μὲν ὀξὺν οἶνον ἐκπυτίζομεν, ἐπὶ ταῖς ἀβυρτάκαισι δ’ ἐκβακχεύομεν. |
| book 141.1 | [ln_13]. . . . . . . . . . . . οὐκοῦν τὸ πολλοῖς τῶν |
| book 141.2 | σοφῶν εἰρημένον,[ln_15]τὸ μὴ γενέσθαι μὲν κράτιστόν ἐστ’ ἀεί, ἐπὰν γένηται δ’ ὡς τάχιστ’ ἔχειν τέλος. |
| book 142.1 | ἐὰν ἐπιχώριος ἰατρὸς εἴπῃ ‘τρύβλιον |
| book 142.2 | τούτῳ δότε |
| book 142.3 | πτισάνης ἕωθεν‘, καταφρονοῦμεν εὐθέως· ἂν δὲ ‘πτισάναν καὶ τρύβλιον‘, θαυμάζομεν.[ln_5]καὶ πάλιν ἐὰν μὲν ‘τευτλίον‘, παρείδομεν· ἐὰν δὲ ‘σεῦτλον‘, ἀσμένως ἠκούσαμεν· ὡς οὐ τὸ σεῦτλον |
| book 142.4 | ταὐτὸν ὂν τῷ τευτλίῳ. |
| book 143.1 | [spk_β]ἥξω φέρουσα |
| book 143.2 | συμβολὰς |
| book 143.3 | τοίνυν ἅμα. Β. πῶς |
| book 143.4 | συμβολάς; Α. τὰς |
| book 143.5 | ταινίας οἱ Χαλκιδεῖς καὶ τοὺς ἀλαβάστους |
| book 143.6 | συμβολὰς καλοῦσι, γραῦ. |
| book 144 | κακῶς ἔχεις, στρουθὶς ἀκαρὴς νὴ Δί’ εἶ· πεφιλιππίδωσαι. Β. μὴ σὺ καινῶς μοι λάλει. |
| book 144 | [spk_α]ὅσον οὐ τέθνηκα. Α. τοῦ ταλαιπώρου πάθους. |
| book 145.1 | εἴ τινας μᾶλλον |
| book 145.2 | φιλῶ ξένους ἑτέρους ὑμῶν, γενοίμην ἔγχελυς, ἵνα Καλλιμέδων ὁ Κάραβος |
| book 145.3 | πρίαιτό με. |
| book 146.1 | ὦ δυστυχεῖς ἡμεῖς . . πεπρακότες τὴν |
| book 146.2 | τοῦ βίου |
| book 146.3 | παρρησίαν καὶ τὴν |
| book 146.4 | τρυφὴν γυναιξὶ δοῦλοι ζῶμεν ἀντ’ ἐλευθέρων. ἔπειτ’ ἔχειν |
| book 146.5 | προῖκ’ οὐχὶ τιμὴν πάσχομεν;[ln_5]πικράν γε καὶ μεστὴν γυναικείας |
| book 146.6 | χολῆς. ἡ τῶν γὰρ ἀνδρῶν ἐστι |
| book 146.7 | πρὸς ἐκείνην μέλι· οἱ μέν γε |
| book 146.8 | συγγνώμην ἔχους’ ἀδικούμενοι, αὗται δ’ ἀδικοῦσαι καὶ προσεγκαλοῦς’ ἔτι· ὧν οὐκ ἐχρῆν ἄρχουσιν, ὧν δ’ ἄρχειν ἐχρῆν[ln_10]ἀμελοῦσιν, ἐπιορκοῦσιν, οὐδὲ ἓν κακὸν ἔχουσι καὶ κάμνειν λέγους’ ἑκάστοτε. |
| book 147.1 | εἰς καιρὸν ἥκεις, ὡς ἔγωγ’ ἀπορουμένη ἄνω κάτω |
| book 147.2 | τε περιπατοῦς’ ὥσπερ |
| book 147.3 | Πλάτων |
| book 147.4 | σοφὸν οὐδὲν εὕρηκ’, ἀλλὰ κοπιῶ τὰ σκέλη. |
| book 148.1 | ὁ πρῶτος εὑρὼν μετὰ λυχνούχου |
| book 148.2 | περιπατεῖν τῆς νυκτὸς ἦν |
| book 148.3 | τις κηδεμὼν τῶν δακτύλων. |
| book 149.1 | οὐκ ἴστε |
| book 149.2 | ταῖς |
| book 149.3 | πλείσταισι τῶν |
| book 149.4 | τεχνῶν ὅτι οὐκ ἀρχιτέκτων κύριος τῆς ἡδονῆς μόνος καθέστηκ’, ἀλλὰ καὶ τῶν |
| book 149.5 | χρωμένων |
| book 149.6 | συμβάλλεταί τις, ἂν καλῶς |
| book 149.7 | χρῶνται, μερίς; |
| book 149.1 | [ln_5][spk_β]Β. ποῖόν |
| book 149.2 | τι; δεῖ γὰρ κἀμὲ τὸν ξένον μαθεῖν. Α. τὸν ὀψοποιὸν |
| book 149.3 | σκευάσαι |
| book 149.4 | χρηστῶς μόνον δεῖ τοὔψον, ἄλλο δ’ οὐδέν. ἂν μὲν οὖν τύχῃ ὁ ταῦτα μέλλων ἐσθίειν |
| book 149.5 | τε καὶ κρινεῖν εἰς καιρὸν ἐλθών, ὠφέλησε τὴν τέχνην·[ln_10]ἂν δ’ ὑστερίζῃ τῆς |
| book 149.6 | τεταγμένης ἀκμῆς, ὥστ’ ἢ προοπτήσαντα |
| book 149.7 | χλιαίνειν πάλιν, ἢ μὴ προοπτήσαντα |
| book 149.8 | συντελεῖν |
| book 149.9 | ταχύ, ἀπεστέρησε τῆς τέχνης τὴν ἡδονήν. Β. εἰς |
| book 149.10 | τοὺς |
| book 149.11 | σοφιστὰς τὸν μάγειρον ἐγγράφω. |
| book 149.1 | [ln_15][spk_α]Α. ἑστήκαθ’ ὑμεῖς, κάεται δέ μοι τὸ πῦρ, ἤδη |
| book 149.2 | πυκνοὶ δ’ ᾄττουσιν Ἡφαίστου κύνες κούφως |
| book 149.3 | πρὸς αἴθραν, οἷς τὸ γίνεσθαί θ’ ἅμα καὶ τὴν |
| book 149.4 | τελευτὴν |
| book 149.5 | τοῦ βίου |
| book 149.6 | συνῆψέ τις νόμοις ἀνάγκης θεσμὸς οὐχ ὁρώμενος. |
| book 150.1 | εἰ μὴ γὰρ ὢν ἄνθρωπος ἀνθρώπου τύχαις ὑπηρετήσω, ποῦ φανήσομαι |
| book 150.2 | φρονῶν; |
| book 152.1 | [spk_β]κἂν μὴ παραθῶσι θερμά; Β. τἀγαθὸν |
| book 152.2 | Πλάτων ἁπανταχοῦ φης’ ἀγαθὸν εἶναι, μανθάνεις; τό θ’ ἡδὺ πάντως ἡδύ, κἀκεῖ κἀνθάδε. |
| book 153 | καὶ γὰρ Ἀργείους ὁρῶ. |
| book 154 | ἥδιον |
| book 155.1 | [spk_β]καὶ τοὺς ἁλιέας εἰς τὸ βάραθρον ἐμβαλῶ. ἀπελευθέρων ὀψάρια θηρεύουσί μοι, τριχίδια καὶ σηπίδια καὶ φρυκτούς |
| book 155.2 | τινας. Β. οὗτος |
| book 155.3 | πρότερον κεφαλὴν εἰ λάβοι θύννου,[ln_5]ἐνόμιζεν ἐγχέλεια καὶ θύννους ἔχειν. |
| book 156.1 | φιλεῖ γὰρ ἡ μακρὰ συνουσία καὶ τὰ συμπόσια τὰ πολλὰ καὶ καθ’ ἡμέραν |
| book 156.2 | ποιεῖν |
| book 156.3 | σκῶψιν. ἡ σκῶψις δὲ λυπεῖ πλεῖον ἢ τέρπει |
| book 156.4 | πολύ· τοῦ κακῶς λέγειν γὰρ ἀρχὴ γίνετ’· ἂν δ’ εἴπῃς ἅπαξ, |
| book 156 | [ln_5][spk_β]εὐθὺς ἀντήκουσας· ἤδη λοιδορεῖσθαι λείπεται. εἶτα τύπτεσθαι δέδεικται καὶ παροινεῖν. Β. ταῦτα γὰρ κατὰ φύσιν πέφυκεν οὕτως. καὶ τί μάντεως ἔδει; |
| book 158.1 | [spk_β]σῶμα μὲν ἐμοῦ τὸ θνητὸν αὖον ἐγένετο, τὸ δ’ ἀθάνατον ἐξῆρε |
| book 158.2 | πρὸς τὸν ἀέρα. Β. ταῦτ’ οὐ σχολὴ Πλάτωνος; |
| book 159.1 | ὁ δὲ σὸς πένης ἔστ’, ὦ γλυκεῖα· τοῦτο δὲ δέδοιχ’ ὁ θάνατος τὸ γένος, ὥς |
| book 159.2 | φασιν, μόνον. ὁ γοῦν |
| book 159.3 | Τιθύμαλλος ἀθάνατος |
| book 159.4 | περιέρχεται. |
| book 160.1 | οὐ τοῖς γὰρ ὀμνύουσι τὸν |
| book 160.2 | φρονοῦντα δεῖ, τοῖς |
| book 160.3 | πράγμασιν δ’ αὐτοῖσι |
| book 160.4 | πιστεύειν ἀεί. |
| book 161 | Εὐημερία δέσποινα καὶ Μοῦσαι φίλαι |
| book 162.1 | ἔστιν ἀνήρ μοι |
| book 162.2 | πτωχός, κἀγὼ γραῦς, καὶ θυγάτηρ καὶ παῖς υἱός, χἤδ’ ἡ χρηστή, πένθ’ οἱ πάντες. τούτων οἱ τρεῖς δειπνοῦμεν,[ln_5]δύο δ’ αὐτοῖς |
| book 162.3 | συγκοινωνοῦμεν μάζης μικρᾶς. φθόγγους δ’ ἀλύρους θρηνοῦμεν, ἐπὰν μηδὲν ἔχωμεν, χρῶμα δ’ ἀσίτων ἡμῶν ὄντων γίνεται ὠχρόν. τὰ μέρη δ’ ἡμῶν[ln_10]χἠ σύνταξις |
| book 162.4 | τοῦ βίου ἐστὶν κύαμος, θέρμος, λάχανον, . . γογγυλίς, ὦχρος, λάθυρος, φηγός, βολβός, τέττιξ, ἐρέβινθος, ἀχράς, τό τε θειοφανὲς μητρῷον ἐμοὶ[ln_15]μελέδημ’ ἰσχάς, |
| book 162.1 | Φρυγίας εὑρήματα |
| book 162.2 | συκῆς. |
| book 163.1 | [spk_β]οὐδὲ φιλόδειπνός εἰμι μὰ τὸν Ἀσκληπιόν, τραγήμασιν |
| book 163.2 | χαίρω δὲ μᾶλλον. Β. εὖ πάνυ. Α. τραγήματ’ αἰσθάνομαι γὰρ ὅτι νομίζεται |
| book 163.3 | τοῖς νυμφίοις μετιοῦσι τὴν νύμφην λέγεις[ln_5]παρέχειν, ἄμητας καὶ λαγῷα καὶ κίχλας. τούτοισι |
| book 163.4 | χαίρω, τοῖς δὲ κεκαρυκευμένοις ὄψοισι καὶ ζωμοῖσιν ἥδωμ’ ὦ θεοί; |
| book 164.1 | οἶνον |
| book 164.2 | πολὺν οὐ κεκραμένον σὺ πίνεις μεστὸς ὢν κοὐκ ἐξεμεῖς; |
| book 165.1 | ἐρρέτω μέλαιν’ Ὀπώρα· πᾶσι γὰρ |
| book 165.2 | χαρίζεται. |
| book 167.1 | [spk_β]γυναιξὶ δ’ ἀρκεῖ πάντ’, ἐὰν οἶνος |
| book 167.2 | παρῇ πίνειν διαρκής. Β. ἀλλὰ μήν, νὴ τὼ θεώ, ἔσται γ’ ὅσον ἂν βουλώμεθ’, ἔσται καὶ μάλα ἡδύς γ’, ὀδόντας οὐκ ἔχων, ἤδη |
| book 167.3 | σαπρός, |
| book 167.1 | [ln_5][spk_α]λέγων, γέρων γε δαιμονίως. Α. ἀσπάζομαι γραῦν |
| book 167.2 | σφίγγα. |
| book 168.1 | [spk_β]πρῶτον μὲν ἦν |
| book 168.2 | σοι Καλλιμέδων ὁ Κάραβος, ἔπειτα Κόρυδος, Κωβίων, Κυρηβίων, ὁ Σκόμβρος, ἡ Σεμίδαλις. Β. Ἡράκλεις φίλε, ἀγοράσματ’ οὐ συμπόσιον εἴρηκας, γύναι. |
| book 169.1 | οὐκ ἔχω γὰρ ἄλλ’ ὅ τι εἴπω |
| book 169.2 | τοναίας |
| book 169.3 | τηλικαύτης ἄξιον. |
| book 170.1 | ἐρῶντι δέ, Κτήσων, τί μᾶλλον |
| book 170.2 | συμφέρει ὧν νῦν φέρων πάρειμι; κήρυκας, κτένας, βολβούς, μέγαν |
| book 170.3 | τε πουλύπουν ἰχθῦς θ’ ἁδρούς. |
| book 171.1 | παρέθηκε τὴν |
| book 171.2 | τράπεζαν, εἶτα |
| book 171.3 | παραφέρων ἀγαθῶν ἁμάξας— |
| book 172.1 | [spk_β]ὅτι δέ σοι |
| book 172.2 | παρὰ τοῦτο κάνδαυλόν |
| book 172.3 | τινα |
| book 172.4 | παραθήσομεν. Β. κάνδαυλον; οὐκ ἐδήδοκα (κάνδαυλον) οὐδ’ ἀκήκο’ οὐδεπώποτε. Α. θαυμαστὸν ἐμὸν εὕρημα. πάνυ |
| book 172.5 | πολὺν δ’ ἐγὼ[ln_5]ἐὰν |
| book 172.6 | παραθῶ σοι, προσκατέδει |
| book 172.7 | τοὺς δακτύλους |
| book 172.8 | σαυτῷ γε |
| book 172.9 | χαίρων. ἔρια μὲν |
| book 172.10 | ποιήσομεν— Β. ἄνθρωπε |
| book 172.11 | ποίει λευκὰ καὶ βλέπ’ εἰς . . Α. ἐπὰν ἀπὸ τῶν κοινῶν |
| book 172.12 | ταρίχους ἰχθύων, κρεῶν βατανίων εὐθέως . . . .[ln_10]δίπυρον |
| book 172.13 | παραθήσεις, ᾠὸν ἐπιτετμημένον, πυόν, μέλιτος ὀξύβαφον, ἀποταγηνιῶ, τυροῦ τροφάλια |
| book 172.14 | χλωρὰ Κυθνίου |
| book 172.15 | παρατεμών, βοτρύδιόν |
| book 172.16 | τι, χόριον, ἐν |
| book 172.17 | ποτηρίῳ γλυκύν· τὸ τοιοῦτον γὰρ ἀεί πως μέρος[ln_15]ἐπιπαίζεται· κεφαλὴ δὲ δείπνου γίνεται— Β. ἄνθρωπ’ ἐπίπαιζε· μόνον ἀπαλλάγηθί μου· (τοὺς |
| book 172.18 | σοὺς δὲ) κανδαύλους λέγων καὶ χόρια καὶ |
| book 172 | βατάνια πᾶσαν (ἀφανιεῖς) τὴν ἡδονήν. |
| book 173.1 | θερμοτέροις |
| book 173.2 | χαίρεις ἀεὶ τοῖς ὀψαρίοις, ἢ τὸ μέσον ἢ κατωτέρω; Β. κατωτέρω. Α. τί λέγεις σύ; ποδαπὸς οὑτοσὶ ἅνθρωπος; οὐκ ἐπίστασαι ζῆν. ψυχρά σοι[ln_5]ἅπαντα |
| book 173.3 | παραθῶ; Β. μηδαμῶς. Α. ζέοντα δέ; Β. Ἄπολλον. Α. οὐκοῦν τὸ μέσον ἔστω. Β. δηλαδή. Α. τοῦθ’ ἕτερος οὐδεὶς τῶν ὁμοτέχνων μου |
| book 173.4 | ποιεῖ— Β. οὐκ οἴομ’, οὐδ’ ἄλλ’ οὐδὲν ὧν σὺ νῦν |
| book 173.5 | ποιεῖς. Α. ἐγὼ δ’ ἐρῶ· τοῖσιν γὰρ ἑστιωμένοις[ln_10]τὸν καιρὸν ἀποδίδωμι τῆς |
| book 173.6 | συγκράσεως. Β. σὺ πρὸς θεῶν . . ἔθυσας τὸν ἔριφον, μὴ κόπτ’ ἔμ’, ἀλλὰ τὰ κρέα. παῖδες, παράγετε. Α. ὀπτάνιον ἔστιν; Β. ἔστι. Α. καὶ κάπνην ἔχει; Β. δηλονότι. Α. μή μοι δῆλον· ἀλλ’ ἔχει κάπνην; |
| book 173 | [ln_15]Β. ἔχει. Α. κακόν, εἰ τύφουσαν. Β. ἀπολεῖ μ’ οὑτοσί. |
| book 174.1 | κύκλῳ δεήσει |
| book 174.2 | περιτρέχειν με καὶ βοᾶν, ἄν |
| book 174.3 | του δέωμαι. δεῖπνον αἰτήσεις με σὺ ἤδη |
| book 174.4 | παρελθών· οὐκ ἔχων δὲ τυγχάνω οὐκ ὄξος, οὐκ ἄνηθον, οὐκ ὀρίγανον,[ln_5]οὐ θρῖον, οὐκ ἔλαιον, οὐκ ἀμυγδάλας, οὐ σκόροδον, οὐ σίραιον, οὐχὶ γήθυον, οὐ βολβόν, οὐ πῦρ, οὐ κύμινον, οὐχ ἅλας, οὐκ ᾠόν, οὐ ξύλ’, οὐ σκάφην, οὐ τήγανον, οὐχ ἱμονιάν, οὐ λάκκον εἶδον, οὐ φρέαρ·[ln_10]οὐ στάμνος ἔστι· διακενῆς δ’ ἕστηκ’ ἐγὼ ἔχων μάχαιραν, προσέτι |
| book 174.5 | περιεζωσμένος. |
| book 175 | ἡμίοπτα μὲν τὰ κρεάδι’ ἐστί, τὸ περίκομμ’ ἀπόλλυται· ὁ γόγγρος ἑφθός, τὰ δ’ ἀκροκώλι’ οὐδέπω. |
| book 176.1 | εἶτα |
| book 176.2 | τετρακότυλον ἐπεσόβει κώθωνά μοι, παλαιὸν οἴκων κτῆμα. |
| book 177.1 | ἔσει |
| book 177.2 | περιπατῶν |
| book 177.3 | σιτόκουρος. |
| book 178.1 | καλοῦσι δ’ αὐτὸν πάντες οἱ νεώτεροι |
| book 178.2 | παράσιτον ὑποκόρισμα· τῷ δ’ οὐδὲν μέλει. δειπνεῖ δ’ ἄφωνος Τήλεφος, νεύων μόνον |
| book 178.3 | πρὸς |
| book 178.4 | τοὺς ἐπερωτῶντάς |
| book 178.5 | τι, ὥστε |
| book 178.6 | πολλάκις[ln_5]αὐτὸν ὁ κεκληκὼς τὰ Σαμοθρᾴκι’ εὔχεται λῆξαι |
| book 178.7 | πνέοντα καὶ γαληνίσαι |
| book 178.8 | ποτέ. χειμὼν ὁ μειρακίσκος ἐστὶ τοῖς φίλοις. |
| book 179.1 | καὶ γὰρ βούλομαι ὕδατός |
| book 179.2 | σε γεῦσαι· πρᾶγμα δ’ ἐστί μοι μέγα |
| book 179.3 | φρέατος ἔνδον |
| book 179.4 | ψυχρότερον Ἀραρότος. |
| book 180 | ἢ μετὰ Πλάτωνος ἀδολεσχεῖν κατὰ μόνας |
| book 181 | μᾶλλον μᾶλλον |
| book 182.1 | ὁ συκοφάντης οὐ δικαίως |
| book 182.2 | τοὔνομα ἐν |
| book 182.3 | τοῖσι μοχθηροῖσίν ἐστι κείμενον. ἔδει γὰρ ὅστις |
| book 182.4 | χρηστὸς ἦν ἡδύς τ’ ἀνὴρ τὰ σῦκα |
| book 182.5 | προστεθέντα δηλοῦν τὸν |
| book 182.6 | τρόπον.[ln_5]νυνὶ δὲ πρὸς μοχθηρὸν ἡδὺ προστεθὲν ἀπορεῖν |
| book 182.7 | πεποίηκε διὰ τί τοῦθ’ οὕτως ἔχει. |
| book 183.1 | πάνυ |
| book 183.2 | τοι βούλομαι οὕτω γελᾶσθαι καὶ γέλοι’ ἀεὶ λέγειν μετὰ τὸν Κόρυδον μάλιστ’ Ἀθηναίων |
| book 183.3 | πολύ. |
| book 185.1 | ὁ πρῶτος εὑρὼν κομψὸς ἦν |
| book 185.2 | τραγήματα· τοῦ συμποσίου γὰρ διατριβὴν ἐξεῦρέ πως κἀργοὺς ἔχειν μηδέποτε τὰς |
| book 185.3 | σιαγόνας. |
| book 186.1 | ὅμως λογίσασθαι |
| book 186.2 | πρὸς ἐμαυτὸν βούλομαι καθεζόμενος ἐνταῦθα τὴν ὀψωνίαν, ὁμοῦ τε |
| book 186.3 | συντάξαι τί πρῶτον οἰστέον, ἡδυντέον |
| book 186.4 | τε πῶς ἕκαστόν ἐστί μοι.[ln_5]τάριχός ἐστι |
| book 186.5 | πρῶτον ὡραῖον |
| book 186.6 | τοδί. διωβόλου |
| book 186.7 | τοῦτ’ ἔστι. πλυτέον εὖ μάλα. εἶτ’ εἰς λοπάδιον ὑποπάσας ἡδύσματα ἐνθεὶς τὸ τέμαχος, λευκὸν οἶνον ἐπιχέας, ἐπεσκέδασα |
| book 186.8 | τοὔλαιον· εἶθ’ ἕψων |
| book 186.9 | ποιῶ[ln_10]μυελόν, ἀφεῖλόν τ’ ἐπιγανώσας |
| book 186.10 | σιλφίῳ. |
| book 187.1 | σηπίας τόσας δραχμῆς μιᾶς |
| book 187.2 | τρίς. τῶν δὲ τὰς μὲν |
| book 187.3 | πλεκτάνας καὶ τὰ πτερύγια |
| book 187.4 | συντεμὼν ἑφθὰς |
| book 187.5 | ποιῶ, τὸ δ’ ἄλλο σῶμα κατατεμὼν |
| book 187.6 | πολλοὺς κύβους[ln_5]σμήσας |
| book 187.7 | τε λεπτοῖς ἁλσί, δειπνούντων ἅμα ἐπὶ τὸ τάγηνον σίζον ἐπεισιὼν φέρω. |
| book 188.1 | τῆς ὀριγάνου |
| book 188.2 | πρώτιστον ὑποθεὶς εἰς λοπάδα νεανικὴν τὸ τρῖμμ’ ἐπιπολῆς εὐρύθμως διειμένον ὄξει, σιραίῳ χρωματίσας καὶ σιλφίῳ[ln_5]πυκνῷ πατάξας— |
| book 189 | τριωβόλου κρεΐσκον ἀστεῖον πάνυ ὕειον· ὀπτόν, θερμὸν εὔχυλον τέρεν ὅταν ᾖ προσφέρων. |
| book 190.1 | μύροις ὑπαλείφεται τὰς ῥῖνας, ὑγιείας μέρος μέγιστον, ὀσμὰς ἐγκεφάλῳ χρηστὰς |
| book 190.2 | ποιεῖν. |
| book 191.1 | καὶ χόνδρος ἔνδον ἐστὶ Θετταλικὸς |
| book 191.2 | πολύς. |
| book 192 | ἀκρολίπαροι, τὸ δ’ ἄλλο σῶμ’ ὑπόξυλον |
| book 193.1 | ὑπὲρ πάτρας μὲν πᾶς |
| book 193.2 | τις ἀποθνῄσκειν θέλει, ὑπὲρ δὲ μήτρας Καλλιμέδων ὁ Κάραβος ἑφθῆς ἴσως |
| book 193.3 | προσεῖτ’ ἂν ἄλλως ἀποθανεῖν. |
| book 194 | ἰσχυρικός |
| book 195 | ἐπιπονώτερον ἔργον μὰ τὸν Διόνυσον οὐκ εἴληφ’ ἐγώ, ἀφ’ οὗ παρασιτῶ. μεμβράδας μοι κρεῖττον ἦν ἔχειν μετ’ Ἀττικιστὶ δυναμένου λαλεῖν. |
| book 195.1 | [ln_5][spk_β]Β. ὀνησιφόρον ἦν |
| book 195.2 | τοῦτο. |
| book 196-197.1 | [spk_β]ἡ δ’ ἑστίασις ἰσχάδες καὶ στέμφυλα καὶ τυρὸς ἔσται· ταῦτα γὰρ θύειν νόμος |
| book 196-197.2 | τοῖς |
| book 196-197.3 | Πυθαγορείοις. Β. νὴ Δί’, ἱερεῖον μὲν οὖν ὁποῖον ἂν κάλλιστον, ὦ βέλτιστ’, ἔχῃς.[ln_4]. . . . . . . . . . . .[ln_5]ἔδει θ’ ὑπομεῖναι μικροσιτίαν, ῥύπον, ῥῖγος, σιωπήν, στυγνότητ’, ἀλουσίαν. |
| book 198.1 | προπίνω |
| book 198.2 | σοι |
| book 198.3 | φιλοτησίαν λαβὼν ὕδατος ἀπέφθου κύαθον· ἂν δ’ ὠμὸν πίῃς, βαρὺ καὶ κοπῶδες. |
| book 200.1 | νὴ τὴν Ἀθηνᾶν, ἀλλ’ ἐγὼ τεθαύμακα |
| book 200.2 | τοὺς ἰχθυοπώλας, πῶς |
| book 200.3 | ποτ’ οὐχὶ πλούσιοι ἅπαντές εἰσι λαμβάνοντες βασιλικοὺς φόρους· μόνον οὐχὶ δεκατεύουσι γὰρ[ln_5]τὰς οὐσίας ἐν |
| book 200.4 | ταῖς πόλεσιν καθήμενοι, ὅλας δ’ ἀφαιροῦνται καθ’ ἑκάστην ἡμέραν. |
| book 201-202.1 | [spk_στρ]ΣΤΡ. ἐμοὶ παρασιτεῖν κρεῖττον ἦν τῷ Πηγάσῳ, ἢ τοῖς Βορεάδαις ἢ εἴ τι θᾶττον ἔτι |
| book 201-202.2 | τρέχει, ἢ Δημέᾳ Λάχητος Ἐτεοβουτάδῃ· πέτεται γὰρ οὐχ οἷον βαδίζει τὰς ὁδούς.[ln_4]. . . . . . . . . . . . .[ln_5]Στράτιε, φιλεῖς δήπου με. ΣΤΡ. μᾶλλον |
| book 201-202.3 | τοῦ πατρός· ὁ μὲν γὰρ οὐ τρέφει με, σὺ δὲ λαμπρῶς |
| book 201-202.4 | τρέφεις. Α. εὔχει τ’ ἀεί με ζῆν. ΣΤΡ. ἅπασι |
| book 201-202.5 | τοῖς θεοῖς· |
| book 201-202.1 | ἂν γὰρ πάθῃς |
| book 201-202.2 | τι, πῶς ἐγὼ βιώσομαι; |
| book 203.1 | πεῖραν ἐπεθύμουν θατέρου βίου λαβεῖν, ὃν πάντες εἰώθασιν ὀνομάζειν ὑγρόν. τρεῖς ἐν Κεραμεικῷ περιπατήσας ἡμέρας διδασκάλους ἐξεῦρον οὗ λέγω βίου[ln_5]ἴσως |
| book 203.2 | τριάκοντ’ ἀφ’ ἑνὸς ἐργαστηρίου. |
| book 204.1 | ἄνοιγ’ ἄνοιγε τὴν θύραν· ἐλάνθανον πάλαι |
| book 204.2 | περιπατῶν ἀνδριάς, ἀλέτων ὄνος, ποτάμιος ἵππος, τοῖχος, ὁ Σελεύκου τίγρις. |
| book 205.1 | ἐγὼ δ’ ἐπειδὰν ἀσχολουμένους λάβω, ἀνέκραγον ‘οὐ δώσει |
| book 205.2 | τις ἡμῖν ματτύην;‘ |
| book 206 | οὐχὶ τῶν μετρίων, ἀλλὰ τῶν βαβαὶ βαβαί. |
| book 207.1 | ὥσπερ κυλιστὸς |
| book 207.2 | στέφανος αἰωρούμενος |
| book 208 | Ἀριστογείτονα τὸν ῥήτορ’ εἶδον λάρκον ἠμφιεσμένον τῶν ἀνθρακηρῶν. |
| book 209.1 | [spk_β]ἀπόλαβε |
| book 209.2 | τουτί. Β. τί τοῦτο δ’ ἐστίν; Α. ὃ παρ’ ὑμῶν ἐγὼ παιδάριον ἔλαβον, ἀποφέρων ἥκω πάλιν. Β. πῶς; οὐκ ἀρέσκει |
| book 209.3 | σοι |
| book 209.4 | τρέφειν; Α. οὐκ ἔστι γὰρ[ln_5]ἡμέτερον. Β. οὐδ’ ἡμέτερον. Α. ἀλλ’ ἐδώκατε ὑμεῖς ἐμοὶ τοῦτ’. Β. οὐ δεδώκαμεν. Α. τί δαί; Β. ἀπεδώκαμεν. Α. τὸ μὴ προσῆκόν μοι λαβεῖν; |
| book 210.1 | ἐπὶ δεῖπνον εἰς Κόρινθον ἐλθὼν |
| book 210.2 | Χαιρεφῶν ἄκλητος· ἤδη γὰρ πέτεται διαπόντιος· οὕτω |
| book 210.3 | τι τἀλλότρι’ ἐσθίειν ἐστὶ γλυκύ. |
| book 211.1 | ὅστις διαπλεῖ θάλατταν, ἢ μελαγχολᾷ, ἢ πτωχός ἐστιν, ἢ θανατᾷ· τούτων |
| book 211.2 | τριῶν ἑνός γ’ ἀποτυχεῖν |
| book 211.3 | τοὐλάχιστον οὐκ ἔνι. |
| book 212.1 | μάθοις τ’ ἂν οἷον ἀνθρώποις κακὸν ἔστιν ἡ γαστήρ, διδάσκει δ’ οἷ’, ἀναγκάζει θ’ ὅσα. εἴ τις ἀφέλοι |
| book 212.2 | τοῦτ’ ἀφ’ ἡμῶν τὸ μέρος ἀπὸ τοῦ σώματος, οὔτ’ ἂν ἀδικοῖτ’ οὐδὲν οὐδεὶς οὔθ’ ὑβρίζοι τἂν ἑκών.[ln_5]νῦν δὲ διὰ ταύτην ἅπαντα γίνεται τὰ δυσχερῆ. |
| book 213.1 | ἔγωγε δύο λαβεῖν μαγείρους βούλομαι οὓς ἂν |
| book 213.2 | σοφωτάτους δύνωμ’ ἐν τῇ πόλει· μέλλοντα δειπνίζειν γὰρ ἄνδρα Θετταλὸν οὐκ Ἀττικηρῶς οὐδ’ ἀπηκριβωμένως[ln_5]λιμῷ παρελθεῖν . . ἃ δεῖ καθ’ ἓν ἕκαστον αὐτοῖς |
| book 213.3 | παρατιθέντα. [μεγαλείως δέ.] |
| book 214.1 | λευκὸς Ἀφροδίτης εἰμὶ γὰρ |
| book 214.2 | περιστερός. ὁ δὲ Διόνυσος οἶδε τὸ μεθύσαι μόνον· εἰ δὲ νέον ἢ παλαιόν, οὐ πεφρόντικεν. |
| book 216.1 | ὡς ἡδὺ πᾶν τὸ μέτριον. οὔθ’ ὑπεργέμων ἀπέρχομαι νῦν οὔτε κενός, ἀλλ’ ἡδέως ἔχων ἐμαυτοῦ. Μνησίθεος γάρ |
| book 216.2 | φησι δεῖν |
| book 216.3 | φεύγειν ἁπάντων τὰς ὑπερβολὰς ἀεί. |
| book 217.1 | τοῖς γὰρ κακοῖς |
| book 217.2 | τοὺς μὴ μαχομένους ῥᾷστα |
| book 217.3 | χρωμένους ὁρῶ. |
| book 218.1 | Φείδιππος ἕτερός |
| book 218.2 | τις |
| book 218.3 | ταριχηγὸς ξένος |
| book 219.1 | οὐδὲ εἷς ἂν εὐλόγως ἡμῖν |
| book 219.2 | φθονήσαι νοῦν ἔχων, οἳ τῶν πέλας οὐδὲν ἀδικοῦμεν οὐδέν’· ἆρ’ οὐκ οἶσθ’ ὅτι τὸ καλούμενον ζῆν |
| book 219.3 | τοῦτο διατριβῆς χάριν[ln_5]ὄνομ’ ἐστίν, ὑποκόρισμα τῆς ἀνθρωπίνης μοίρας; ἐγὼ γάρ, εἰ μὲν εὖ τις ἢ κακῶς φήσει με κρίνειν, οὐκ ἔχοιμ’ ἄν |
| book 219.4 | σοι |
| book 219.5 | φράσαι· ἔγνωκα δ’ οὖν οὕτως ἐπισκοπούμενος, εἶναι μανιώδη πάντα τἀνθρώπων ὅλως,[ln_10]ἀποδημίας δὲ τυγχάνειν ἡμᾶς ἀεὶ τοὺς ζῶντας, ὥσπερ εἰς |
| book 219.6 | πανήγυρίν |
| book 219.7 | τινα ἀφειμένους ἐκ |
| book 219.8 | τοῦ θανάτου καὶ τοῦ σκότους εἰς τὴν διατριβὴν εἰς τὸ φῶς |
| book 219.9 | τε τοῦθ’ ὃ δὴ ὁρῶμεν. ὃς δ’ ἂν |
| book 219.10 | πλεῖστα γελάσῃ καὶ πίῃ[ln_15]καὶ τῆς Ἀφροδίτης ἀντιλάβηται τὸν |
| book 219.11 | χρόνον |
| book 219.12 | τοῦτον ὃν ἀφεῖται, κἂν τύχῃ γ’, ἐράνου |
| book 219.13 | τινός, |
| book 219 | πανηγυρίσας ἥδιστ’ ἀπῆλθεν οἴκαδε. |
| book 220-221 | [spk_β]οἱ πυθαγορίζοντες γάρ, ὡς ἀκούομεν, οὔτ’ ὄψον ἐσθίουσιν οὔτ’ ἄλλ’ οὐδὲ ἓν ἔμψυχον, οἶνόν τ’ οὐχὶ πίνουσιν μόνοι. Β. Ἐπιχαρίδης μέντοι κύνας κατεσθίει, |
| book 220-221.1 | [ln_5][spk_α]τῶν |
| book 220-221.2 | Πυθαγορείων εἷς. Α. ἀποκτείνας γέ που· οὐκ ἔτι γάρ ἐστ’ ἔμψυχον.[ln_6]. . . . . . . . . . . Πυθαγορισμοὶ καὶ λόγοι λεπτοὶ διεσμιλευμέναι |
| book 220-221.3 | τε φροντίδες |
| book 220-221.4 | τρέφους’ ἐκείνους, τὰ δὲ καθ’ ἡμέραν τάδε· |
| book 220-221.1 | [ln_10][spk_β]ἄρτος καθαρὸς εἷς ἑκατέρῳ, ποτήριον ὕδατος· τοσαῦτα |
| book 220-221.2 | ταῦτα. Β. δεσμωτηρίου λέγεις δίαιταν. πάντες οὕτως οἱ σοφοὶ διάγουσι καὶ τοιαῦτα κακοπαθοῦσιν; Α. οὔ· τρυφῶσιν οὗτοι |
| book 220-221.3 | πρὸς ἑτέρους. ἆρ’ οἶσθ’ ὅτι[ln_15]Μελανιππίδης ἑταῖρός ἐστι καὶ Φάων καὶ Φυρόμαχος καὶ Φᾶνος, οἳ δι’ ἡμέρας δειπνοῦσι πέμπτης ἀλφίτων κοτύλην μίαν; |
| book 222.1 | τοῦτο γὰρ νῦν ἐστί σοι ἐν |
| book 222.2 | ταῖς Ἀθήναις |
| book 222.3 | ταῖς καλαῖς ἐπιχώριον· ἅπαντες ὀρχοῦντ’ εὐθὺς ἂν οἴνου μόνον ὀσμὴν ἴδωσιν. Β. συμφορὰν λέγεις ἄκραν. |
| book 222.1 | [ln_5][spk_α]Α. φαίης ἂν εἰς |
| book 222.2 | συμπόσιον εἰσελθὼν ἄφνω. καὶ τοῖς μὲν ἀγενείοις ἴσως ἔπεστί τις χάρις· ἀλλ’ ἐπὰν δὴ τὸν γόητα Θεόδοτον, ἢ τὸν |
| book 222.3 | παραμασύντην ἴδω τὸν ἀνόσιον βαυκιζόμενον τὰ λευκά τ’ ἀναβάλλονθ’ ἅμα,[ln_10]ἥδιστ’ ἂν ἀναπήξαιμ’ ἐπὶ τοῦ ξύλου λαβών. |
| book 223 | Νάννιον δὲ μαίνεται ἐπὶ τῷ Διονύσῳ. |
| book 224 | κάθου |
| book 225 | ὁ οἰκοδεσπότης |
| book 226.1 | [spk_kriton]ἰδοὺ πάρεστιν οἶνος. οὐκοῦν ἐγχέω, Κρίτων, πολύν; ΚΡ. βέλτιον ἕνα καὶ τέτταρας. Α. ὑδαρῆ λέγεις· ὅμως δὲ ταύτην ἐκπιὼν . . λέγε |
| book 226.2 | τι καὶ διατριβήν γε τῷ πότῳ[ln_5]ποιῶμεν. |
| book 227 | [spk_β]ὁ Κόρυδος οὗτος, ὁ τὰ γέλοι’ εἰθισμένος λέγειν, Βλεπαῖος βούλετ’ εἶναι. Β. νοῦν γ’ ἔχων· πλουτεῖ γὰρ ὁ Βλεπαῖος. |
| book 228 | ἤδη γὰρ ὁ βίος οὑμὸς ἑσπέραν ἄγει. |
| book 229 | βαυβαλίσαι |
| book 230.1 | [spk_α]Α. μὴ παντελῶς αὐτῷ δίδου ὑδαρῆ. κατανοεῖς; ἴσον ἴσῳ μικροῦ. καλῶς. Β. ἡδύ γε τὸ πῶμα. ποδαπὸς ὁ Βρόμιος, Τρύφη; ΤΡ. Θάσιος. Β. ὅμοιον. καὶ δίκαιον |
| book 230.2 | τοὺς ξένους[ln_5]πίνειν ξενικόν, τοὺς δ’ ἐγγενεῖς ἐπιχώριον. |
| book 231.1 | εὐδαίμων ἐγώ, μὰ τὸν Δία τὸν Ὀλύμπιον καὶ τὴν Ἀθηνᾶν οὐχ ὅτι ἐν |
| book 231.2 | τοῖς γάμοισιν, ἄνδρες, εὐωχήσομαι, ἀλλ’ ὅτι διαρραγήσομ’, ἂν θεὸς θέλῃ.[ln_5]τούτου δέ μοι γένοιτο |
| book 231.3 | τοῦ θανάτου |
| book 231.4 | τυχεῖν. |
| book 232.1 | [spk_β]ἀλλ’ ἔγχεον αὐτῷ Διός γε τήνδε |
| book 232.2 | σωτῆρος, θεῶν θνητοῖς ἁπάντων |
| book 232.3 | χρησιμωτάτου |
| book 232.4 | πολύ. Β. ὁ Ζεὺς ὁ σωτήρ, ἂν ἐγὼ διαρραγῶ, |
| book 232 | [ln_5][spk_α]οὐδέν μ’ ὀνήσει. Α. πῖθι θαρρῶν. |
| book 233.1 | πάντως ἀναρίστητος οὐ δυνήσομαι διακαρτερῆσαι |
| book 233.2 | τηλικαύτην ἡμέραν. |
| book 234.1 | τίς οὐχὶ φήσει |
| book 234.2 | τοὺς ἐρῶντας ζῆν μόνους; εἰ δεῖ γε |
| book 234.3 | πρῶτον μὲν |
| book 234.4 | στρατευτικωτάτους εἶναι, πονεῖν |
| book 234.5 | τε δυναμένους |
| book 234.6 | τοῖς σώμασιν μάλιστα, προσεδρεύειν τ’ ἀρίστους τῷ πόθῳ,[ln_5]ποιητικούς, ἰταμούς, προθύμους, εὐπόρους ἐν |
| book 234.7 | τοῖς ἀπόροις, βλέποντας ἀθλιωτάτους. |
| book 235.1 | τὸν γὰρ ὕστατον |
| book 235.2 | τρέχων δίαυλον |
| book 235.3 | τοῦ βίου ζῆν βούλομαι. |
| book 236 | εἶθ’ ὁ Μοσχίων ὁ παραμασήτης ἐν βροτοῖς αὐδώμενος |
| book 237.1 | νῦν δ’ ἵνα μὴ παντελῶς Βοιώτιοι |
| book 237.2 | φαίνησθ’ εἶναι |
| book 237.3 | τοῖς διασύρειν ὑμᾶς εἰθισμένοις, ὡς ἀκίνητοι νῦν εἶναι βοᾶν καὶ πονεῖν μόνον καὶ δειπνεῖν ἐπιστάμενοι διὰ τέλους τὴν νύχθ’ ὅλην,[ln_5]γυμνοῦθ’ αὑτοὺς θᾶττον ἅπαντες. |
| book 238 | ὀφθαλμὸν ἐπιβάλλειν |
| book 239.1 | ἄνθρωπος εἶναί μοι Κυρηναῖος δοκεῖς· κἀκεῖ γὰρ ἄν |
| book 239.2 | τις ἐπὶ τὸ δεῖπνον ἕνα καλῇ, πάρεισιν ὀκτωκαίδεκ’ ἄλλοι, καὶ δέκα ἅρματα |
| book 239.3 | συνωρίδες |
| book 239.4 | τε πεντεκαίδεκα.[ln_5]τούτοις δὲ δεῖ σε τἀπιτήδει’ ἐμβαλεῖν, ὥστ’ ἦν κράτιστον μηδὲ καλέσαι μηδένα. |
| book 240.1 | οὐ θνητὸς οὐδ’ ἀθάνατος, ἀλλ’ ἔχων |
| book 240.2 | τινὰ σύγκρασιν, ὥστε μήτ’ ἐν ἀνθρώπου μέρει μήτ’ ἐν θεοῦ ζῆν, ἀλλὰ φύεσθαί τ’ ἀεὶ καινῶς |
| book 240.3 | φθίνειν |
| book 240.4 | τε τὴν |
| book 240.5 | παρουσίαν πάλιν, |
| book 240.1 | [ln_5][spk_β]ἀόρατος ὄψιν, γνώριμος δ’ ἅπασιν ὤν. Β. ἀεὶ σὺ χαίρεις ὦ γύναι μ’ αἰνίγμασιν. Α. καὶ μὴν ἁπλᾶ γε καὶ σαφῆ λέγω μαθεῖν. Β. τίς οὖν |
| book 240.2 | τοιαύτην |
| book 240.3 | παῖς ἔχων ἔσται φύσιν; Α. ὕπνος, βροτείων, ὦ κόρη, παυστὴρ πόνων. |
| book 241.1 | οὐδ’ ἐν |
| book 241.2 | Τριβαλλοῖς |
| book 241.3 | ταῦτά γ’ ἐστὶν ἔννομα, οὗ φασι τὸν θύοντα |
| book 241.4 | τοῖς κεκλημένοις δείξαντ’ ἰδεῖν τὸ δεῖπνον, εἰς τὴν αὔριον |
| book 241.5 | πωλεῖν ἀδείπνοις ἃ παρέθηκ’ αὐτοῖς ἰδεῖν. |
| book 242.1 | διὰ ταῦθ’ ὁ πόρνος οὗτος οὐδὲ τῶν |
| book 242.2 | πράσων ἑκάστοτ’ ἐπιδειπνεῖ μεθ’ ἡμῶν· τοῦτο δ’ ἦν, ἵνα μή τι λυπήσειε τὸν ἐραστὴν |
| book 242.3 | φιλῶν. |
| book 243 | ἐμπειρικῶς |
| book 244.1 | ἐγὼ Πτολεμαίου |
| book 244.2 | τοῦ βασιλέως τέτταρα |
| book 244.3 | χυτρίδι’ ἀκράτου τῆς τ’ ἀδελφῆς |
| book 244.4 | προσλαβὼν τῆς |
| book 244.5 | τοῦ βασιλέως |
| book 244.6 | ταῦτ’, ἀπνευστί τ’ ἐκπιὼν ὡς ἄν |
| book 244.7 | τις ἥδιστ’ ἴσον ἴσῳ κεκραμένον,[ln_5]καὶ τῆς ὁμονοίας, διὰ τί νῦν μὴ κωμάσω ἄνευ λυχνούχου |
| book 244.8 | πρὸς τὸ τηλικοῦτο φῶς; |
| book 245.1 | πορευομένῳ δ’ ἐκ |
| book 245.2 | Πειραιῶς ὑπὸ τῶν κακῶν καὶ τῆς ἀπορίας |
| book 245.3 | φιλοσοφεῖν ἐπῆλθέ μοι. καί μοι δοκοῦσιν ἀγνοεῖν οἱ ζωγράφοι τὸν Ἔρωτα, συντομώτατον δ’ εἰπεῖν, ὅσοι[ln_5]τοῦ δαίμονος |
| book 245.4 | τούτου |
| book 245.5 | ποιοῦσιν εἰκόνας. ἔστιν γὰρ οὔτε θῆλυς οὔτ’ ἄρρην, πάλιν οὔτε θεὸς οὔτ’ ἄνθρωπος, οὔτ’ ἀβέλτερος οὔτ’ αὖθις ἔμφρων, ἀλλὰ συνενηνεγμένος |
| book 245.6 | πανταχόθεν, ἑνὶ τύπῳ τε πόλλ’ εἴδη φέρων. |
| book 245.1 | [ln_10]ἡ τόλμα μὲν γὰρ ἀνδρός, ἡ δὲ δειλία γυναικός, ἡ δ’ ἄνοια μανίας, ὁ δὲ λόγος |
| book 245.2 | φρονοῦντος, ἡ σφοδρότης δὲ θηρός, ὁ δὲ πόνος ἀδάμαντος, ἡ φιλοτιμία δὲ δαίμονος. καὶ ταῦτ’ ἐγώ, μὰ τὴν Ἀθηνᾶν καὶ θεούς,[ln_15]οὐκ οἶδ’ ὅ τι ἐστίν, ἀλλ’ ὅμως ἔχει γέ τι |
| book 245.3 | τοιοῦτον, ἐγγύς τ’ εἰμὶ τοὐνόματος. |
| book 246.1 | σχολῇ γε, νὴ τὸν ἥλιον, σχολῇ λέγεις. Ἐπιχαρίδης ὁ μικρὸς ἐν πένθ’ ἡμέραις |
| book 246.2 | σφαῖραν ἐποίησε τὴν |
| book 246.3 | πατρῴαν οὐσίαν. οὕτω |
| book 246.4 | συνεστρόγγυλεν ἰταμῶς καὶ ταχύ. |
| book 247.1 | [spk_β]ἀγορανομήσεις, ἂν θεοὶ θέλωσι, σύ, ἵνα Καλλιμέδοντ’ εἰς |
| book 247.2 | τοὔψον, εἰ φιλεῖς ἐμέ, παύσῃς καταιγίζοντα δι’ ὅλης ἡμέρας. Β. ἔργον |
| book 247.3 | τυράννων, οὐκ ἀγορανόμων λέγεις.[ln_5]μάχιμος γὰρ ἁνήρ, χρήσιμος δὲ τῇ πόλει. |
| book 248 | παρ’ ἡμᾶς οἰκεῖ |
| book 249 | παιδικόν |
| book 250.1 | ἀρτέον |
| book 250.2 | τράπεζαν, ἀπονίψασθαι δοτέον, προσοιστέος |
| book 250.3 | στέφανος, μύρον, σπονδή, λιβανωτός, ἐσχαρίς, τράγημα δοτέον ἔτι, πλακοῦντος ἁπτέον. |
| book 251.1 | κατάκεισο κἀκείνας κάλει. συναγώγιμον |
| book 251.2 | ποιῶμεν. ἀλλ’ εὖ οἶδ’ ὅτι κυμινοπρίστης ὁ τρόπος ἐστί σου πάλαι. |
| book 252 | σοφοῦ γὰρ ἀνδρὸς τὰς τύχας ὀρθῶς φέρειν. |
| book 253.1 | Ἀφροδίσι’ ἦγε |
| book 253.2 | ταῖς ἑταίραις ἡ πόλις· ἕτερα δὲ χωρίς ἐστι |
| book 253.3 | ταῖς ἐλευθέραις. ταῖς ἡμέραις |
| book 253.4 | ταύταις δὲ κωμάζειν ἔθος ἔστιν, νόμος |
| book 253.5 | τε τὰς ἑταίρας ἐνθάδε[ln_5]μεθύειν μεθ’ ἡμῶν. |
| book 254.1 | ἀλλ’ ἔγωγε |
| book 254.2 | τοῦ τὰ δέοντ’ ἔχειν τὰ περιττὰ μισῶ· τοῖς ὑπερβάλλουσι γὰρ τέρψις μὲν οὐκ ἔνεστι, πολυτέλεια δέ. |
| book 255.1 | εἰ τοῦ μεθύσκεσθαι |
| book 255.2 | πρότερον τὸ κραιπαλᾶν |
| book 255.3 | παρεγίνεθ’ ἡμῖν, οὐδ’ ἂν εἷς οἶνόν |
| book 255.4 | ποτε |
| book 255.5 | προσίετο |
| book 255.6 | πλείω |
| book 255.7 | τοῦ μετρίου. νυνὶ δὲ τὴν |
| book 255.8 | τιμωρίαν οὐ προσδοκῶντες τῆς μέθης[ln_5]ἥξειν |
| book 255.9 | προχείρως |
| book 255.10 | τοὺς ἀκράτους πίνομεν. |
| book 256 | ἐγὼ δὲ κεστρεὺς νῆστις οἴκαδ’ ἀποτρέχω. |
| book 257.1 | ἀεί γ’ ὁ Χαιρεφῶν |
| book 257.2 | τιν’ εὑρίσκει τέχνην· καὶ νῦν |
| book 257.3 | πορίζεταί γε τὰ δεῖπν’ ἀσύμβολα. ὅπου γάρ ἐστιν ὁ κέραμος μισθώσιμος ὁ τοῖς μαγείροις, εὐθὺς ἐξ ἑωθινοῦ[ln_5]ἕστηκεν ἐλθών· κἂν ἴδῃ μισθούμενον εἰς ἑστίασιν, τοῦ μαγείρου |
| book 257.4 | πυθόμενος τὸν ἑστιῶντα, τῆς θύρας |
| book 257.5 | χασμωμένης ἂν ἐπιλάβηται, πρῶτος εἰσελήλυθεν. |
| book 258.1 | ὃς |
| book 258.2 | τοῖς |
| book 258.3 | τετραδισταῖς μὲν |
| book 258.4 | παρέθηκεν ἐσθίειν |
| book 258.5 | πρῴην λέκιθον καὶ μεμβράδας καὶ στέμφυλα. |
| book 259.1 | τὰ περιττὰ μισῶ· τοῖς ὑπερβάλλουσι γὰρ δαπάνη |
| book 259.2 | πρόσεστιν, ἡδονὴ δ’ οὐδ’ ἡτισοῦν. |
| book 260.1 | κόλακος δὲ βίος μικρὸν |
| book 260.2 | χρόνον ἀνθεῖ· οὐδεὶς γὰρ |
| book 260.3 | χαίρει |
| book 260.4 | πολιοκροτάφῳ παρασίτῳ. |
| book 261.1 | ἔλαθον γενόμενος οὗ τὸ πρᾶγμ’ ἠβούλετο. κατὰ χειρὸς ἐδόθη· τὴν |
| book 261.2 | τράπεζαν ἧκ’ ἔχων, ἐφ’ ἧς ἐπέκειτ’ οὐ τυρὸς οὐδ’ ἐλαῶν γένη, οὐδὲ παρέχουσαι κνῖσαν ἡμῖν |
| book 261.3 | πλείονα[ln_5]παροψίδες καὶ λῆρος, ἀλλὰ παρετέθη ὑπερηφάνως ὄζουσα τῶν Ὡρῶν λοπάς, τὸ τοῦ πόλου |
| book 261.4 | τοῦ παντὸς ἡμισφαίριον· ἅπαντ’ ἐνῆν τἀκεῖ γὰρ ἐν |
| book 261.5 | ταύτῃ καλά, ἰχθῦς, ἔριφοι, διέτρεχε |
| book 261.6 | τούτων |
| book 261.7 | σκορπίος,[ln_10]ὑπέφαινεν ᾠῶν ἡμίτομα |
| book 261.8 | τοὺς ἀστέρας. ἐπεβάλομεν τὰς |
| book 261.9 | χεῖρας. ὁ μὲν ἐμοὶ λαλῶν ἅμα καὶ διανεύων ἠσχολεῖθ’, ὁ πᾶς δ’ ἀγὼν ἐπ’ ἐμὲ κατήντα. τὸ πέρας οὐκ ἀνῆχ’ ἕως τὴν λοπάδ’ ὀρύττων ἀποδέδειχα κόσκινον. |
| book 262.1 | τίς δῆθ’ ὑγιαίνων νοῦν τ’ ἔχων |
| book 262.2 | τολμᾷ ποτε γαμεῖν, διαπραξάμενος ἥδιον βίον; εἶτ’ οὐχὶ κρεῖττόν ἐστι τῷ γ’ ἔχοντι νοῦν ἄτιμον εἶναι μᾶλλον ἢ γυναῖκ’ ἔχειν;[ln_5]πολλῷ γε· τοὺς μὲν γοῦν ἀτίμους οὐκ ἐᾷ ἀρχὴν λαχόντας ὁ νόμος ἄρχειν τῶν πέλας· ἐπὰν δὲ γήμης, οὐδὲ σαυτοῦ κύριον ἔξεστιν εἶναι· τὰς γὰρ εὐθύνας μόνον ἐφημερινὰς τὰς |
| book 262.3 | τοῦ βίου κεκτήμεθα. |
| book 263.1 | ἓν γὰρ νομίζω |
| book 263.2 | τοῦτο τῶν ἀνελευθέρων εἶναι, τὸ βαδίζειν ἀρρύθμως ἐν |
| book 263.3 | ταῖς ὁδοῖς, ἐξὸν καλῶς· οὗ μήτε |
| book 263.4 | πράττεται τέλος μηδεὶς γὰρ ἡμᾶς, μήτε |
| book 263.5 | τιμὴν δόντα δεῖ[ln_5]ἑτέρων λαβεῖν, φέρει δὲ τοῖς μὲν |
| book 263.6 | χρωμένοις δόξης |
| book 263.7 | τιν’ ὄγκον, τοῖς δ’ ὁρῶσιν ἡδονήν, κόσμον δὲ τῷ βίῳ, τὸ τοιοῦτον γέρας τίς οὐκ ἂν αὑτῷ κτῷτο φάσκων νοῦν ἔχειν; |
| book 264.1 | ἂν |
| book 264.2 | πιττοκοπούμενόν |
| book 264.3 | τιν’ ἢ ξυρούμενον ὁρᾷς |
| book 264.4 | τούτων ἔχει |
| book 264.5 | τι θάτερον· ἢ γὰρ |
| book 264.6 | στρατεύειν ἐπινοεῖν μοι |
| book 264.7 | φαίνεται καὶ πάντα τῷ πώγωνι δρᾶν ἐναντία,[ln_5]ἢ πλουσιακὸν |
| book 264.8 | τούτῳ προσπίπτει κακόν. τί γὰρ αἱ τρίχες λυποῦσιν ἡμᾶς, πρὸς θεῶν, δι’ ἃς ἀνὴρ ἕκαστος ἡμῶν |
| book 264.9 | φαίνεται, εἰ μή τι |
| book 264.10 | ταύταις ἀντιπράττεσθ’ ὑπονοεῖς; |
| book 265.1 | τοὺς εὐτυχοῦντας ἐπιφανῶς δεῖ ζῆν |
| book 265.2 | φανεράν |
| book 265.3 | τε τὴν δόσιν τὴν |
| book 265.4 | τοῦ θεοῦ ποιεῖν· ὁ γὰρ θεὸς δεδωκὼς τἀγαθὰ ὧν μὲν |
| book 265.5 | πεπόρικεν οἴεται χάριν |
| book 265.6 | τινὰ[ln_5]ἔχειν ἑαυτῷ· τοὺς ἀποκρυπτομένους δὲ καὶ πράττειν μετρίως φάσκοντας, ἀχαρίστους ὁρῶν ἀνελευθέρως |
| book 265.7 | τε ζῶντας ἐπὶ καιροῦ τινος λαβὼν ἀφείλεθ’ ὅσα δεδωκὼς ἦν πάλαι. |
| book 266.1 | μὴ ὥρασι μὲν τὰ τῶν κακῶν ἵκοιθ’ ὁ τοὺς θέρμους |
| book 266.2 | φαγών, ἐν τῷ προθύρῳ τὰ λέμμαθ’ ὁτιὴ κατέλιπεν, ἀλλ’ οὐκ ἀπεπνίγη καταφαγών· μάλιστα δὲ[ln_5]Κλεαίνετος μὲν οὐκ ἐδήδοκ’ οἶδ’ ὅτι ὁ τραγικὸς αὐτούς· οὐδενὸς γὰρ πώποτε ἀπέβαλεν ὀσπρίου λέπος· οὕτως ἐκεῖνός ἐστιν εὐχερὴς ἀνήρ. |
| book 267.1 | οὐκ ἠξίωσα καταλιπεῖν τὴν μητέρα, πρώτην δὲ σῴζειν· τοῖς γὰρ ὀρθῶς εἰδόσιν τὰ θεῖα μείζω μητρὸς οὐκ ἔστιν |
| book 267.2 | ποτέ. ὅθεν ὁ πρῶτος οὐκ ἀπαιδεύτως ἔχων[ln_5]ἱδρύσαθ’ ἱερὸν μητρός, οὐ δείξας |
| book 267.3 | σαφῶς |
| book 267.4 | ποίας, ἐάσας δ’ ὑπονοεῖν εἰς |
| book 267.5 | τοὔνομα. |
| book 268.1 | τῶν ἑπτὰ νήσων, ἃς δέδειχεν ἡ φύσις θνητοῖς μεγίστας, Σικελία μέν, ὡς λόγος, ἔστιν μεγίστη, δευτέρα |
| book 268.2 | Σαρδώ, τρίτη Κύρνος, τετάρτη δ’ ἡ Διὸς Κρήτη |
| book 268.3 | τροφός,[ln_5]Εὔβοια πέμπτη |
| book 268.4 | στενοφυής, ἕκτη Κύπρος, Λέσβος δὲ τάξιν ἑβδόμην λαχοῦς’ ἔχει. |
| book 269.1 | ἐπὰν ἰδιώτην ἄνδρα μονοσιτοῦντ’ ἴδῃς, ἢ μὴ ποθοῦντ’ ᾠδὰς |
| book 269.2 | ποιητὴν καὶ μέλη, τὸν μὲν ἰδιώτην |
| book 269.3 | τοῦ βίου τὸν ἥμισυν ἀπολωλεκέναι νόμιζε, τὸν δὲ τῆς τέχνης[ln_5]τὴν ἡμίσειαν, ζῶσι δ’ ἀμφότεροι μόλις. |
| book 270.1 | [spk_β]τὴν ὄψιν εἴπω |
| book 270.2 | τοῦ ποτηρίου γέ σοι |
| book 270.3 | πρώτιστον; ἦν γὰρ |
| book 270.4 | στρογγύλον, μικρὸν πάνυ, παλαιόν, ὦτα |
| book 270.5 | συντεθλασμένον |
| book 270.6 | σφόδρα, ἔχον κύκλῳ τὰ γράμματ’. Β. ἆρά γ’ ἕνδεκα; |
| book 270.1 | [ln_5][spk_α]χρυσᾶ; Διὸς |
| book 270.2 | σωτῆρος; Α. οὐκ ἄλλου μὲν οὖν. |
| book 271.1 | τὰς ἡδονὰς δεῖ συλλέγειν τὸν σώφρονα. τρεῖς δ’ εἰσὶν αἵδε τὴν δύναμιν κεκτημέναι τὴν ὡς ἀληθῶς |
| book 271.2 | συντελοῦσαν τῷ βίῳ, τὸ πιεῖν, τὸ φαγεῖν, τὸ τῆς Ἀφροδίτης |
| book 271.3 | τυγχάνειν.[ln_5]τὰ δ’ ἄλλα |
| book 271.4 | προσθήκας ἅπαντα |
| book 271.5 | χρὴ καλεῖν. |
| book 272.1 | [spk_β]καὶ μὴν ἐνύπνιον οἴομαί γ’ ἑορακέναι νικητικόν. Β. λέγ’ αὐτό. Α. τὸν νοῦν |
| book 272.2 | πρόσεχε δή. ἐν τῷ σταδίῳ τῶν ἀνταγωνιστῶν μέ τις ἐδόκει |
| book 272.3 | στεφανοῦν γυμνὸς |
| book 272.4 | προσελθὼν . . .[ln_5]στεφάνῳ κυλιστῷ κοκκυμήλων. Β. Ἡράκλεις. [πεπόνων] |
| book 273.1 | ἑόρακας ἤδη πώποτ’ ἐσκευασμένον ἤνυστρον ἢ σπλῆν’ ὀπτὸν ὠνθυλευμένον, ἢ κοκκυμήλων |
| book 273.2 | σπυρίδα |
| book 273.3 | πεπόνων; (νὴ Δία,) τοιοῦτ’ ἔχει τὸ μέτωπον. |
| book 274-275-276.1 | Λεσβίου δὲ πώματος οὐκ ἔστιν ἄλλος οἶνος ἡδίων |
| book 274-275-276.2 | πιεῖν.[ln_2]. . . . . . . . . . . . Θασίοις οἰναρίοις καὶ Λεσβίοις τῆς ἡμέρας τὸ λοιπὸν ὑποβρέχει μέρος[ln_5]καὶ νωγαλίζει.[ln_5]. . . . . . . . . . . . ἡδύς γ’ ὁ Βρομίου τὴν ἀτέλειαν Λεσβίου |
| book 274-275-276.3 | ποιῶν τὸν οἶνον εἰσάγουσιν ἐνθάδε, ὃς ἂν εἰς ἑτέραν ληφθῇ δ’ ἀποστέλλων πόλιν κἂν κύαθον, ἱερὰν ἐγγράφων τὴν οὐσίαν. |
| book 277.1 | ὡς ἔστι κατακεῖσθαι |
| book 277.2 | πρὸ δείπνου |
| book 277.3 | συμφορά· οὔτε γὰρ ὕπνος δήπουθεν οὐδέν’ ἂν λάβοι, οὔθ’ ἃν λέγῃ τις οὐδαμῶς μάθοιμεν ἄν· ὁ νοῦς γάρ ἐστι τῆς |
| book 277.4 | τραπέζης |
| book 277.5 | πλησίον. |
| book 278.1 | [spk_β]οὐδέν γ’ ἔοικ’ ἄνθρωπος οἴνῳ τὴν φύσιν· ὁ μὲν ἀπογηράσκων ἀηδὴς γίνεται, οἶνον δὲ τὸν |
| book 278.2 | παλαιότατον |
| book 278.3 | σπουδάζομεν· Β. ὁ μὲν δάκνει γάρ, ὁ δ’ ἱλαροὺς ἡμᾶς |
| book 278.4 | ποιεῖ. |
| book 279.1 | πίννας, κάραβον, βολβούς, κοχλίας, κήρυκας, ᾤ’, ἀκροκώλια, τοσαῦτα· τούτων ἂν τίς εὕροι φάρμακα ἐρῶντι ἑταίρας ἕτερα |
| book 279.2 | χρησιμώτερα; |
| book 280.1 | ὦ παῖ, μέγιστος ἔρανός ἐστί μοι τὸ σὲ θρέψαι κατὰ τρόπον· ὃν γὰρ αὐτὸς ἀπέλαβον |
| book 280.2 | παρὰ τοῦ πατρός, δεῖ τοῦτον ἀποδοῦναί με |
| book 280.3 | σοί. |
| book 281.1 | τῶν γὰρ ἀγαθῶν τὸν |
| book 281.2 | πλοῦτον ὕστατον τίθει· ἀβεβαιότατον γάρ ἐστιν ὧν κεκτήμεθα. τὰ δ’ ἄλλ’ ἐπιεικῶς |
| book 281.3 | τοῖς ἔχουσι |
| book 281.4 | παραμένει. |
| book 282.1 | ἄτοπόν γε τὸν μὲν οἶνον εὐδοκιμεῖν |
| book 282.2 | σφόδρα |
| book 282.3 | παρὰ ταῖς ἑταίραις τὸν |
| book 282.4 | παλαιόν, ἄνδρα δὲ μὴ τὸν |
| book 282.5 | παλαιόν, ἀλλὰ τὸν νεώτερον. |
| book 283-284.1 | οὐδεὶς |
| book 283-284.2 | φιλοπότης ἐστὶν ἄνθρωπος κακός· ὁ γὰρ διμάτωρ Βρόμιος οὐ χαίρει |
| book 283-284.3 | συνὼν ἀνδράσι |
| book 283-284.4 | πονηροῖς οὐδ’ ἀπαιδεύτῳ βίῳ. |
| book 285.1 | κοτύλας τέτταρας ἀναγκάσας μεστὰς ἔμ’ αὐτίτου |
| book 285.2 | σπάσαι ὄξους Δεκελεικοῦ δι’ ἀγορᾶς μέσης ἄγεις. |
| book 286.1 | ἐχθὲς ὑπέπινες, εἶτα νυνὶ κραιπαλᾷς. κατανύστασον· παύσει γάρ. εἶτά σοι δότω ῥάφανόν |
| book 286.2 | τις ἑφθήν. |
| book 287.1 | οὐκ ἔσθ’ ὅπως ἔχουσιν αἱ τύχαι |
| book 287.2 | φρένας· οὐδεὶς γὰρ ἂν |
| book 287.3 | τοιοῦτος ἠτύχει |
| book 287.4 | ποτέ. |
| book 288.1 | κἂν εὐτυχῇ τις, ὡς ἔοικε, προσδοκᾶν ἀεί τι δεῖ, καὶ μή τι |
| book 288.2 | πιστεύειν τύχῃ. |
| book 289.1 | οὐκ ἔστι |
| book 289.2 | παιδαγωγὸς ἀνθρώποις ἄρα ἔρωτος οὐδεὶς ἄλλος ἐπιμελέστερος. |
| book 290.1 | οἶνος ξενικὸς |
| book 290.2 | παρῆν· ὁ γὰρ Κορίνθιος βασανισμός ἐστι. |
| book 291.1 | φιλοτησίαν |
| book 291.2 | σοι τήνδ’ ἐγὼ ἰδίᾳ τε καὶ κοινῇ κύλικα |
| book 291.3 | προπίομαι. |
| book 292.1 | τῶν μετρίων αἱ μείζονες λῦπαι |
| book 292.2 | ποιοῦσι |
| book 292.3 | τοῦ φρονεῖν μετάστασιν. |
| book 293.1 | μετὰ ταῦτ’ ἀναπεσεῖν ἐκέλευον αὐτὴν |
| book 293.2 | παρ’ ἐμέ. |
| book 294.1 | ἀφ’ ὧν γένοιτ’ ἂν |
| book 294.2 | συντόμως ἀριστόδειπνον. |
| book 295 | φεῦγ’ ἡδονὴν φέρουσαν ὕστερον βλάβην. |
| book 296.1 | λύπη μανίας κοινωνίαν ἔχει |
| book 296.2 | τινά. |
| book 297.1 | ὦ δέσποθ’, ὑγίαιν’. ὡς |
| book 297.2 | χρόνιος ἐλήλυθας. |
| book 298.1 | τὸ παναρμόνιον τὸ καινὸν ἔντεινον |
| book 298.2 | τεχνῶν. |
| book 299.1 | πολὺν |
| book 299.2 | πιὼν Εὐβοϊκὸν οἶνον |
| book 301.1 | οὐ μεθύω τὴν |
| book 301.2 | φρόνησιν, ἀλλὰ τὸ τοιοῦτον μόνον, τὸ διορίζεσθαι βεβαίως τῷ στόματι τὰ γράμματα. |
| book 302 | οὐκ ἔστ’ ἀναισχυντότερον οὐδὲν θηρίον εἰσορᾶν γυναικός· ἀπ’ ἐμαυτῆς ἐγὼ τεκμαίρομαι. |
| book 305 | ἀληθέστερα τῶν ἐπὶ Σάγρᾳ |
| book 306 | διηπειλεῖτό σοι |
| book 307 | καύσιμα ξύλα |
| book 308 | νάρδον Βαβυλωνιακήν |
| book 309.1 | τίνι |
| book 309.2 | σπεύδεις |
| book 310 | φορμὶς ἰσχάδων |
| book 311 | (τὴν) βαρυφωνίαν |
| book 312 | γηροβοσκεῖα |
| book 313 | δακρυρροοῦντα |
| book 314 | διαπεπαρθενευκότα |
| book 315 | ἐπιλήσμη |
| book 316 | εὐοψωνίαν |
| book 317 | εὐφύεια |
| book 318 | ἰάτριαν |
| book 319 | (τῷ) καμμύειν |
| book 320 | κεραμοπωλεῖν |
| book 321 | λευκόπυγον |
| book 322 | Νήστης |
| book 323 | ὀξυχειρία |
| book 324 | οὐλόκομος |
| book 325 | παλαιστρικός |
| book 326 | πατριώτης |
| book 327 | πίσον |
| book 328 | ποικιλεύς |
| book 329 | πτερνίδα |
| book 331 | Σκυθαίνας |
| book 332 | στόλον |
| book 333 | ὑπόμακρον |
| book 334 | φιλαδελφία καὶ φιλεταιρία |
| book 335 | φιλεριστήν |
| book 336 | φιλοθεωρόν |
| book 337 | χαλκίζειν |
| book 338 | ψυχικός |
| book 339.1 | οὐκ ἔστιν οὔτε |
| book 339.2 | τεῖχος οὔτε |
| book 339.3 | χρήματα, οὐδ’ ἄλλο δυσφύλακτον οὐδὲν ὡς γυνή. |
| book 340.1 | ψυχὴν ἔχειν δεῖ πλουσίαν· τὰ δὲ χρήματα |
| book 340.2 | ταῦτ’ ἐστὶν ὄψις, παραπέτασμα |
| book 340.3 | τοῦ βίου. |
| book 341.1 | οὐκ ἔστιν οὐδὲν βαρύτερον τῶν |
| book 341.2 | φορτίων ὄντως γυναικὸς |
| book 341.3 | προῖκα |
| book 341.4 | πολλὴν |
| book 341.5 | φερομένης. |
| book 342.1 | οὑτοσὶ δέ σοι |
| book 342.2 | τοῦ λευκοτάτου πάντων ἐλαίου |
| book 342.3 | Σαμιακοῦ ἔστιν μετρητής. |
| book 343 | οὐκ ἀνδρῶν ὅρκοι πίστεις, ἀλλ’ ὅρκων ἀνήρ. |
| book 345 | ἀκολαστία |