Differences of Lead and Gold LeafΔιαφοραὶ μολίβδου καὶ χρυσοπετάλου
Alchemist I Differences of Lead and Gold Leaf PDF
Differences of Lead and Gold Leaf is a short Greek alchemical treatise from the 1st century CE. Written by an anonymous author conventionally designated as Pseudo-Democritus or Alchemist I, the work adopts the name of the pre-Socratic philosopher Democritus to bolster its authority. Composed in Koine Greek, the text is structured as a collection of four technical passages that provide practical recipes for the treatment of metals. It details specific processes for altering the color and properties of lead to produce materials that imitate gold, blending empirical craft knowledge with emerging philosophical concepts of material transformation. This synthesis is characteristic of early alchemical practice.
The treatise originated in Roman Egypt, most likely within the intellectual and artisanal milieu of Alexandria, where Greek philosophical speculation merged with longstanding Egyptian traditions in metallurgy, dyeing, and other crafts. Modern scholarship interprets the work as a prescriptive technical guide intended for practitioners in workshop settings, aiming to convey guarded, specialist knowledge concerning metallic transmutation. The text survives in a fragmentary state as part of the larger corpus of Greek alchemical writings, transmitted through Byzantine manuscripts where it is preserved alongside other works within later compilations. It stands as a foundational document for understanding the empirical origins and practical roots of alchemical theory and practice.
| 2.378 | ΔΙΑΦΟΡΑΙ ΜΟΛΙΒΔΟΥ ΚΑΙ ΧΡΥΣΟΠΕΤΑΛΟΥ Μόλιβδος θαλάσσης σκληρός ἐστιν καὶ ῥυπαρὸς, καὶ προσλαμβάνει εἰς τὴν σύγκρασιν, ἵνα μὴ ῥήγνυται, μολίβδου σαβυησίου λίτρας νʹ, καὶ κασσιτέρου ἄσπρου λίτραν αʹ, καὶ ποιεῖ ἀπουσίαν εἰς τὰς νʹ λίτρας λίτραν μίαν. Σαβυήσιος μόλιβδος καὶ δελματήσιος καθαρός ἐστιν, καὶ ἁπαλὸς, καὶ χωνευόμενος, καὶ μηδὲν λαμβάνων, ποιεῖ ἀπουσίαν εἰς λίτρας δέκα λίτραν μίαν, καὶ κασσιτέρου ὅσον ἀπαιτεῖ. Σαρδιανὸς μόλιβδος ἁπαλός ἐστιν, καὶ ἔγχαλκος, καὶ ῥήγνυται εἰς τὴν ἀπόχυσιν τῶν χαλκῶν ἤτοι κατασκευὴν, διὰ τὸ εἶναι αὐτὸν ἔγχαλκον· καὶ ἐν ἡμέρᾳ αʹ χώνευε. Καὶ εἰς λόγον ἀπουσίας χαλκοῦ, ἀργύρου μέρη εʹ, τουτέστιν εἰς ἓν ἔργον λίτρας ρʹ προσχώνευσαι χαλκοῦ, ἀργύρου λίτραν. Καὶ εἰς ἐργασίαν τοῦ αὐτοῦ εἰς λίτραν αʹ, κάρβωνας μόδιον αʹ ἔργον λίτρας ςʹ· μετὰ δὲ ἀπουσίας λίτρας ρξϛʹ, κηροῦ λίτρας κʹ, κασσιτέρου λίτρας κʹ, . |
| 2.379 | γύψου λίτρας ρκʹ· Χ· Χ·, ξύλων καυσίμων ἁμάξιον αʹ βʹ, κάρβωνος, χαλκίτου μόδια ξζʹ, στομώματος λίτρας κʹ, ἐλαίου ἐν ταῖς φούρμαις λίτρας δʹ. Τεχνῖται εἰς πλάσιν, καὶ ὤχραν καὶ ῥινὴν καὶ ἁρπακτῆριν ἀρμόζει. Καὶ μʹ ἐργάται φυσηλάται χρυσολιθάριον, καὶ ἀργυρολιθάριον ἐργάζονται ἐν ἡμέρᾳ αʹ ὡς λίτρας εʹ. Καὶ προσχωρεῖ εἰς πήχεις ρʹ Ν ο Δ ὑελουργικὴν, ποιοῦσιν τετράγωνον μʹ, μῆκος δακτύλων κʹ, καὶ ἡ ἀπουσία τοῦ ὑέλου μέρη κʹ, καὶ προσχωρεῖ εἰς ἕκαστον πέταλον πέταλα ιʹ ἀργύρου, ποιεῖ δὲ τὸ κεντηνάριον κʹ, ποιοῦντος τοῦ τεχνίτου ἡμερούσιον πέταλα βʹ γίνονται τοῦ Ν ο μʹ. Ἐπὶ χρυσολίθου Ν ο αʹ πηχῶν ζʹ, μίξεως μύσεως, κασσιτέρου παλαιοῦ, ἀρτεμισίας ἰνδικῆς. Πηχῶν ωʹ, μετὰ τοῦ ἀργυρολίθου ποιεῖ ὁ τεχνίτης καθὼς ἐν τῷ χρυσολίθῳ. Καὶ προσχωρεῖ ὑελουχρῖ, καὶ ἀπουσίας μέρη δʹ, ὡς εἶναι καθαρὰς λίτρας ρʹ, ξύλον καύσιμον ἁμαξεία ͵ αςʹ, ἀργύρου εἰς περιαργύρωσιν γράμματα κβʹ. Χρυσωτὴς εἰς χρύσωσιν ἐν μὲν ὁλοχρύσῳ ἐν ἡμέρᾳ αʹ, πέταλα ρνʹ· ἐν δὲ χρυσογραφίᾳ, ἡμερούσιον πέταλα νʹ, ἐν δὲ ἀκροχρύσῳ πέταλα ρʹ. Χρυσώσει δὲ τὸ ὁλόχρυσον πηχῶν πέταλα μβʹ· τῶν δὲ διατρήτων πηχῶν πέταλα ιϛ γʹ· καὶ προσχωρεῖ εἰς πᾶσαν πεταλουργίαν τὸ αὐτὸ πέταλον εἰς λίτρας θείου θʹ ἐν νομίσμασιν . |
| 2.379 | οβʹ εὔρυζον, χαλκοῦ κυπρίου ψυχρηλάτου λίτρας γʹ, ἐλαίου ξε, καρβούνων μόδια κεʹ. Τεχνῖται πεταλουργοὶ, θεῖον λίτραν αʹ. αρ ... κʹ, σινώπιδος λίτρας ιʹ. Ποιεῖ δὲ ἡ λίτρα τοῦ χρυσοῦ διάφορα οὕτως. Φούρμας βʹ ἀρ ͵ αφʹ· φούρμας δύο ͵ β· φούρμας γʹ ͵ βσνʹ· φούρμας δʹ, ͵ βφʹ· φούρμας εʹ, ͵ γʹ· φούρμας ϛʹ ... φούρμας ζʹ ͵ εʹ· φούρμας ηʹ ͵ ϛ· φούρμας θʹ ͵ ζʹ· φούρμας ιʹ ͵ ηʹ· φούρμας ιαʹ ͵ θ· φούρμας ιβʹ ... Λαμβάνει δὲ ὁ πεταλουργὸς ἤτοι χρυσηλάτης σὺν τῆς ὕλης, καὶ τὰ ὑποχωροῦντα εἰς τὴν ἕψησιν τοῦ χρυσίου, καὶ τὸν ἐκπεταλισμὸν καθ’ ἑκάστην λίτραν τοῦ χρυσίου Ν ο Ν ο ϛʹ, ὡς κατατρέχει εἰς τὸ Ν ο κεράτια δύο. Καὶ ὁ χρυσωτὴς ὑπὲρ τῆς χρυσώσεως μόνης καθ’ ἑκάστην λίτραν Ν ο Ν ο γʹ, ὡς κατατρέχει τῷ χρυσίνῳ κεράτιον αʹ. Καὶ ὑπὲρ ἐν πενδίον τῶν προχωρούντων εἰς ὑπόχρησιν ἤτοι ὑποσκευὴν χρυσώσεως, καθ’ ἑκάστην λίτραν ἐπέμικτο ἀνδριουσῶν Ν ο Ν ο γʹ, ἐπὶ ξυλικῶν· 〈ἐπὶ〉 λιθικῶν Ν ο Ν ο βʹ. |
| 2.379 | Εἰ δὲ αὐτόδιον ὁ χρυσωτὴς ἐργάζεται, καὶ ποιήσει καθὼς ἐλογίσθη ἐν πολλαῖς λογοθεσίαις· εἰ μὲν διὰ τῶν μικρῶν πετάλων τοῦ Ν ο πηχῶν γʹ· εἰ δὲ διὰ τῶν μειζόνων, καθὼς τὸ ἑξάγιον ἐγένετο ἐν τῷ διατρήτῳ τῷ ξύστρῳ τῶν καλούντων εἰς τὸ ἀπόγωνον εὐκτήριον τῆς ἁγίας Μαρίας παρὰ Μάρωνος παλάτιον [ Μαρίας παλάτιν]· ο της μασης τὸ Ν ο πῆχυν αʹ 𐅶 · εἰ δὲ τῶν μειζόνων καθὼς γέγονεν ἐν τῷ κιβωρίῳ καὶ ἐν τοῖς χαλκοῖς κίοσιν, γύψου 𐆄 ϛʹ, ταυροκόλλης 𐆄 δʹ, ἰχθυοκόλλης 𐆄 αʹ, μίλτου 𐆄 αʹ, σινώπιδος 𐆄 𐅶 ʹ, κόμεως, σαβανικαν ψαρικὰ οθʹ, ξύλον εἰς καύσιμον ἅμαξαν λίτρας αςʹ, σοφιγυ ἀρ δʹ. |