ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΕΡΑΣΤΑΣ
ἦ που. ἴσως, σχεδόν. ἤπουγε· πολλῷ πλέον.
γηράσκω κτλ. παροιμία· γηράσκω δʼ ἀεὶ πολλὰ διδασκόμενος, ἐπὶ τῶν διὰ τὸ γῆρας ἐμπειροτέρων. εἵλκυσται μέντοι ἐκ τῶν Σόλωνος ἐλεγείων.
εἰρωνικῶς. εἰρωνία τὸ προχείρως καὶ μετὰ τοῦ πρὸς χάριν διαλέγεσθαι, κολακεία, ψευδολογία, καὶ εἴρωνα τὸν κόλακα.
πένταθλοι.
οἱ τὸν ἀγῶνα τὸν πένταθλον ἀγωνιζόμενοι. ἔστι γὰρ— πένταθλος οὗτος τοῖς νέοις ἀγωνία, πάλη, σίγυννος, ἅλμα, δίσκος καὶ δρόμος.
σίγυννος δέ ἐστι ξυστὸν δόρυ· παρʼ Ἡροδότῳ δὲ τὸ ὁλοσίδηρον ἀκόντιον. πέλτη δὲ ἀσπὶς ἴτυν οὐκ ἔχουσα ἢ τετράγωνος, ἣν οἱ φοροῦντες λέγονται πελτασταί, ἢ τοξόται, ἢ οἱ τοὺς ξυστοὺς κατέχοντες.